به اخبار فضایی از "جهان الکتریکی" خوش آمدید تقدیم شده توسط Thunderbolts project در thunderbolts.info
با توجه به یک گزارش جدید، در حال حاضر دانشمندان در شرف رمزگشایی معمای ماده ی تاریک اند
محققانی که برروی دیتاهای ارسال شده توسط ماهواره ی پلانک کار می کنند
یک فرم از تشعشعات را در مرکز کهکشان راه شیری کشف کرده اند
به نام تابش سینکروترون
دانشمندان انستیتوی نیلز بور
از این تابش ها به عنوان شاهدی بر
وجود ماده ی تاریک تعبیر کرده اند
پروفسور پاب آلماسلسکی درباره ی این کشف می گوید
ما از پیش بینی های تئوری می دانیم که
تراکم ذرات ماده ی تاریک
در اطراف مرکز کهکشان ها بسیار بالاست
و استدلال محکمی داریم دال بر این که
آنها می توانند در آنجا به هم برخورد کنند
و در این برخوردها الکترون ها
و پوزیترون ها تشکیل می شوند
این الکترون ها و پوزیترون ها
شروع به چرخش به دور میدان مغناطیسی
واقع در مرکز کهکشان می کنند
و طی این عمل
این تابش سینکروترون بسیار عجیب را تولید می کنند
اما این واقعا توضیح قابل قبولی
برای تابش های سینکروترون در فضاست؟
اخترفیزیک دانان از مشاهدات یافته اند که
نتایج مختلفی که
تا کنون مطرح کرده اند لازم است
ماده ی بیشتری در کهکشان ها باشد
برای مثال بیشتر از چیزی که مشاهده می کردند
نتیجتا به ماده ی تاریک نیاز پیدا کرده اند
تا بتوانند تمام نتایجشان را تنها با
گرانش توضیح دهند
به یک معنا شما می توانید بگویید که
اورانوس قبل از این که یافته شود ماده تاریک بوده
زیرا موقعیت آن به طور دقیق
با تئوری جاذبه مشخص شده بود
و سپس واقعا یافته شد
پس قبل از این که اورانوس یافته شود
به تعبیری ماده تاریک به حساب می آمد
امروزه چنین نظر خنده داری را پذیرفته اند
اما این از همان نوع استدلال هایی است که از آن استفاده می کنند
ما نتایجی به دست آورده ایم که
برای توضیحشان به ماده ی واقعی بیشتری نیاز داریم
بنابراین آن (ماده تاریک) باید آنجا باشد
فقط مشکل این است که نمی توانیم آن را ببینیم
شما نمیتوانید ماده ی تاریک را ببینید
ماده ی تاریک نامرئی است
و در نظر گرفته شده تا تئوری را حفظ کند
بنابراین هرگاه چیزی مشاهده می کنند
که با تئوری همخوانی ندارد
می توانند مقداری ماده تاریک انجا متصور شوند
تا تئوری با آنچه می بینند همخوانی پیدا کند
بنابراین ماده تاریک مثل یک چک سفید است
که می توانند هرزمان تئوریشان به مشکل می خورد آن را بنویسند
و سپس می گویند این ثابت می کند که
یک ارتباط وجود دارد
که ما وجود ماده تاریک را اثبات می کنیم
چون می پنداریم در آن مکان نیاز بوده که ماده تاریک حضور داشته باشد
تشعشع تابش های سینکروترون معماهای حل نشده ی زیادی را
برای گروه اصلی اخترفیزیک دانان مطرح کرد
این معما در شتاب غیرعادی ذرات باردار ایجاد می شود
در ورای هرآنچه ستاره شناسان در فضا انتظار داشتند
تابش سینکروترون اساساُ تابشی است که به وسیله ی ذرات باردار به وجود می آید
ذراتی که داخل میدان مغناطیسی حرکت مارپیچی دارند
منتشر می شوند و به صورت تکنیکی
به اشعه ایکس اشاره دارد که از ذراتی با سرعتی نزدیک به سرعت نور، منتشر می شود
اما اگر ذراتی داشته باشید که با سرعتی خیلی کمتر از سرعت نور حرکت کند
همچنان تابش بیرون می دهند
ولی با انرژی خیلی پایین تر
مانند اشعه ی رادیویی بجای اشعه ی ایکس
مشکلی که اخترفیزیک دانان دارند این است که
مجبورند این قانون را در مقابل الکتریسیته در فضا تسلیم کنند
پس به منظور داشتن ذرات باردار
برای حرکت مارپیچی در یک میدان مغناطیسی
آنها مجبورند راه های مکانیکی را پیش بگیرند
که معمولا برخورد است
پس آنها به تعبیری
سنگ ها را به هم می کوبند تا الکتریسیته به دست آورند
فکر می کنم اگر با آنها بود
حتی دوست داشتند چراغ های خیابان را
با ازهم پاشیدن سنگ ها روشن کنند
اخترفیزیک دانان سابقا هم تابش تابش سینکروترون را
که نوبلیست تایید کرده نادیده گرفتند
و اینبار هم به منظور تابش سینکروترون در قلب
کهکشان راه شیری متعجب اند
چه میزان سنگ باید به هم بکوبیم
تا این الکتریسیته را به دست آوریم
کشف تابش سینکروترون
بسیاری از پیش بینی های هانس آلفون فیزیک دان پلاسما را شامل می شود
در حدود 1950
آلفون ادعا کرد که
جریان های الکتریکی که به طرف درون
در امتداد بازوهای کهکشان راه شیری حرکت می کنند
تخلیه ی الکتریکی مربوط به آنها را بازتولید می کنند
و تابش سینکروترون تاییدی بر وجود آنهاست
برداشت اولیه ی آلفون که حدس می زنم مربوط به دهه ی 20 باشد
این بود که پلاسما به میدان مغناطیسی واکنش نشان می دهد و
او فکر می کرد که
اگر یک رسانای کامل داشته باشید
میدان مغناطیسی درون آن یخ می زند
پس ستاره شناسان پنداشتند که
هر پلاسمایی در فضا
یک رسانای کامل خواهد بود
و میدان مغناطیسی درون آن منجمد خواهد شد
و هر جدایی باری که روی می دهد به مجرد اینکه بارها به طرف هم بر می گردند، از بین می رود
در نتیجه می توانید در فضا میدان های الکتریکی ثابت داشته باشید
خب...آلفون منکر شد که آزمایش های بیشتر
نشان خواهند داد که پلاسما
یک رسانای کامل نیست
و مقاومت اندکی دارد
و میدان های الکتریکی ثابتی ایجاد می کند
سپس آزمایش ها در فضا نشان دادند
که پلاسما از لحاظ الکتریکی به طور
گسترده فعال است
مخصوصا اگر دو ابر پلاسما داشته باشید که به دور هم می چرخند
آنها میدان های الکتریکی و جریان های الکتریکی را
به درون یکدیگر القا می کنند
بنابراین تمام اثرات پلاسمای
الکتریکی را خواهید داشت
که شامل جریان های بیرکلند
و رشته های میدان های مغناطیسی
و لایه های دوتایی
مخصوصا شتاب ذرات باردار
و تابش سینکروترون
اثر الکترومغناطیس در جهان
در تحقیقات همه ی اخترفیزیک دانان جلودار است
آنها باید به گرانش نزدیک باشند
آنها باید بفهمند که بله
گرانش خیلی از محاسبات را انجام می دهد اما
اما نیرو های الکترومغناطیس چطور؟
این ایده ها وجود داشته اند
ما کار بیرکلند را داریم که توسط آلفون دنبال شده بود و دوباره
در زمان مدرن تر توسط آنتونی پرت
جایی که آنها تمام این تئوری را داشتند
تمام آزمایش ها را انجام دادند
که نه تئوری ریاضیات بلکه جنبه ی آزمایشگاهی اش را ارتقا دهند
این موضوع باید از این طریق انجام شود
من نمیگویم گرانش نقشی بازی نمی کند
اما دانشمندان نمی توانند موضوعات را بدون این که
نیروهای الکترومغناطیس راوارد کار کنند توضیح دهند
برای دنبال کردن به روزرسانی های اخبار فضایی از جهان الکتریکی
 Thunderbolts.info را دنبال کنید
