Hej, Nate! Wpuść mnie!
Odsuń się!
Dobrze - znajdźmy drogę do portu 
 i miejmy nadzieję, że łódź wciąż tam jest.
Wow...
To muszą być manifesty okrętowe starego statku.
Nadal wydają się być w dobrym stanie.
Hej, spójrz na to - wygląda to dobrze.
The Esperanza. Wypłynął z Callao, Peru. 
 Zawierał 800 sztabek złota, 1200 sztuk srebra.
- Szmaragdy... Złote maski, ozdoby...
Wow, władasz szesnastowiecznym hiszpańskim. 
 Jednak nie jesteś tylko rabusiem grobowców, co?
Właśnie tutaj. Złoty posąg, waga: 20 arrobas. 
 To ponad 225 kilogramów. To musi być to.
- Wow... 
 - Tutaj jesteś...
To coś wywołuje u mnie gęsią skórkę.
Hmm... To ostatni wpis...
- To ktoś wyjątkowy? 
 - Co?
Och, tak, myślę, że można tak powiedzieć.
Huh. Oceniałam Cię bardziej jako faceta 
 z rodzaju "mam kobietę w każdym porcie".
(śmiech) Chciałbym. Nie, to był... 
 to był pierścień Francisa Drake'a.
Ja, no wiesz, jakby odziedziczyłem go.
"Sic parvis magna"?
"Wielkość od małych początków" - to było jego motto.
- Sprawdź datę. 
 - 29 stycznia 1596 roku.
Dzień po tym, jak rzekomo zginął.
- Czekaj, co to za numery w tym miejscu? 
 - Współrzędne. Tuż przy wybrzeżu Panamy.
- Och, więc w ten sposób znalazłeś trumnę. 
 - Tak, dokładnie.
Widzisz, Drake zostawił to jako wskazówkę, 
 by wskazać dokładne miejsce pochówku.
Dla kogoś wystarczająco mądrego, by to rozgryźć.
(śmiech) Taa, niezła próba. Ale wciąż 
 musimy znaleźć tę łódź.
Obawiam się, że to tak blisko, 
 jak blisko jesteśmy znalezienia El Dorado.
Nie widzę żadnej łodzi, Nate. Wygląda na to, 
 że straciliśmy naszą szansę.
Nie, tam jest. Po drugiej stronie portu. Chodź.
Hej, wiesz co? Czemu nie mogłabym zostać tutaj, 
 a Ty mógłbyś... zawrócić po mnie.
(śmiech) Ok, co Ty kombinujesz?
Nic. Po prostu chciałam, no wiesz, zostać tutaj 
 i zebrać trochę więcej materiału. Będę bezpieczna.
Dobra, w porządku. Jednak obiecaj mi, że zostaniesz tutaj.
Cokolwiek to znaczy.
Natychmiast zabierz to wszystko na łódź!
Hej.
- Jak Ty się tutaj dostałaś? 
 - Musisz koniecznie to zobaczyć.
Teraz to naprawdę nienajlepszy moment.
- Nie, Nate. 
 - Co Ty wyprawiasz!?
- Naprawdę musisz to zobaczyć. Po prostu... 
 - Co?
I...
Dzień dobry.
On żyje.
Nie wiem, Nate... To znaczy, jak bardzo mu ufasz? 
 To nie do końca wygląda tak, jakby trzymali go na muszce.
Wiem. Tak, to wydaje się dziwne.
Ale nie. Sully ma wiele wcieleń, 
 ale nie jest typem gościa dźgającego nożem w plecy.
- W którą stronę się udali? 
 - Eee... Na północ. Tak, w kierunku gór.
- Ok, to musi być klasztor. Chodźmy. 
 - Co, jeśli okaże się, że on pracuje z nimi?
Albo go uratujemy, albo zatłuczemy.
Cholera, tak czy siak powinienem go zatłuc.
