Gdy byłem dzieckiem, słodycze były całym moim życiem.
Przez pierwsze 10 lat mojego życia,
w głowie miałem jedynie
"Zdobądź słodycze!"
To było to. Rodzina, przyjaciele, szkoła
byli tylko przeszkodą na drodze do słodyczy.
Jestem tutaj tylko po cukierki. W głowie mam tylko "zdobądź słodycze!"
Dlatego musimy uczyć dzieci, by nie brały cukierków od nieznajomych
gdy grają na boisku, bo dzieci mają idiotycznie debilne cukierkowe mózgi...
Myślą, "Ten gość ma słodycze, idę z nim."
"Żegnajcie. Cokolwiek mi się przydarzy. Zdobądź słodycze..."
"Nie idź, on chce Cię torturować, porwie Cię!"
"Nie ważne, on ma "Oh Henry". Muszę spróbować."
"Zdobądź słodycze."
(Oh Henry - taki Snickers)
Gdy jako dziecko pierwszy raz słyszysz o koncepcji Halloween
Twój mózg nie potrafi nawet przetworzyć informacji.
Mówisz, "Co to jest? Co powiedziałeś?
"Coś mówiłeś o rozdawaniu słodyczy?
Kto rozdaje słodycze?
"Każdy kogo znam da mi po prostu słodycze?
"Żartujesz sobie? Kiedy? Gdzie? Dlaczego? Weź mnie ze sobą!
"Chcę brać w tym udział. Zrobię wszystko co zechcą.
"Mogę się w to ubrać.
"Ubiorę wszystko co będę musiał.
"Zrobię wszystko co trzeba,
by zdobyć słodycze od tych głupców.
Trzeba być głupim, żeby tak rozdawać."
Przez pierwsze 2 lata robiłem własne stroje,
które oczywiście były do dupy:
duch, włóczęga...
Po trzech latach w końcu wybłagałem rodziców,
zdobyłem kostium Supermana, nic zaskakującego.
Kartonowe pudełko, własnoręcznie robiona koszulka,
dołączona do tego maska.
Pamiętacie te gumki z tyłu maski?
To był dopiero sprzęt wysokiej jakości, prawda?
Było fajnie przez 10 sekund, zanim urwała się od tej taniej zszywki...
Twój pierwszy dom: "Psikus albo..." Jeb!
"Urwało się. Nie wierzę!"
"Zaczekajcie, chłopaki! Muszę to naprawić!"
"Hej, zaczekajcie! Zaczekajcie!" (wait up)
Tak właśnie mówią dzieci. Nie mówią: "Poczekaj." (wait)
Mówią, "Zaczekaj." (wait up)
Bo kiedy jesteś mały twoje życie i przyszłość jest przed tobą,
wszystko jest jeszcze przed toba. (jesteś optymistą)
"Wait UP, hold UP, shut UP."
"Mamo, posprzątaj. Pozwól mi posiedzieć dłużej w nocy." (clean up, stay up)
Dla rodziców, oczywiście,
wszystko jest dokładnie odwrotnie.
Wszystko jest w dół. (są pesymistami)
"Uspokój się", "Zwolnij",
"Chodź tutaj."
"Siadaj.", " Odłóż to." (sit down, put down)
Więc miałem ten swój mały kostium, byłem psychicznie gotowy,
przygotowywałem się,
nie próbowałem kostiumu przed Halloween.
Pamiętacie... Jest to trochę niejasne...
Z boku pudełka, pamiętam, że było to też na moim kostiumie,
było napisane:
"Nie próbuj latać!"
Wydrukowane jako ostrzeżenie.
Bo dzieciaki mogłyby go włożyć... I skoczyć z dachu.
Kocham to założenie, że dzieci są na tyle głupie by myśleć, że są Supermanem,
ale na tyle mądrzy, żeby sprawdzić pudełko przed skokiem.
"Niech no spojrzę, czy to pudełko mówi coś o mnie jako Supermanie."
"Och, poczekaj, tutaj..."
Tak, ale myślałem, że prawdopodobnie
Superman nosił dokładnie taki sam kostium.
Kiedy wkładasz taki kostium nie jest on jakoś super dopasowany
tak jak się tego spodziewałeś.
To bardziej wygląda jak piżama Supermana.
Jest to zbyt luźnie i ciągnie się po ziemii.
Kołnierz koszulki opada aż tutaj..
Cienka wstążka wisi z tyłu.
Do tego moja mama kazała mi nosić kurtkę zimową na kostiumie.
Nie przypominam sobie, żeby Superman nosił kurtkę.
Nie taką jaką ja miałem: tanią, sztruksową podróbkę futra.
"Jestem Supermanem, ale jest tutaj trochę chłodno.
Cieszę się, że mam tą tanią, małą kurtkę 10 latka."
Wychodzę robić "cukierek albo psikus", ale gumka od maski ciągle się urywa.
i staje się coraz krótsza.
Naprawiam, maska staje się coraz ciaśniejsza.
Wiecie, kiedy zaczyna wcinać ci się w gałkę oczną...
Próbujesz oddychać
przez ten mały otwór...
Jesteś cały spocony.
"Nie widzę, nie mogę oddychać,
ale musimy iść dalej, musimy zdobyć słodycze."
Po pół godziny w końcu zdejmujesz maskę, "Oh, do diabła z tym!"
Bing-bong! "Tak, to ja, dawaj cukierki."
"Tak, jestem Supermanem, patrz na spodnie,
co Cię to w ogóle obchodzi?"
Przez ostatnie lata zabawy w "cukierek albo psikus"
stajesz się na to już za stary.
Jesteś tam, zachowujesz pozory.
Bing-bong! "No dalej paniusiu, jeźdzmy z tym."
"Halloween, dzwonek, słodycze, róbmy to..."
Podchodzą do drzwi i zawsze zadają to samo durne pytanie,
"A kim Ty chciałeś być?"
"Chciałbym mieć to już za sobą.
"Możemy być dla Ciebie Trzema Muszkieterami.
"Zostało mi 18 domów w tej dzielnicy, kochanie.
"Po prostu wrzuć do worka, a ruszymy w drogę. Tak to działa.
(hit the bag/hit the road)
Czasami wrzucają ten mały, biały, związany woreczek.
I już wiesz, że będą to gówniane cukierki.
Nie ma oficjalnych Halloweenowych oznaczeń.
"Poczekaj paniusiu. Sekundkę. Co to ma być?
Pomarańczowe pianki w kształcie orzeszka?
"Zrób mi przysługę, zachowaj go dla siebie.
"Mamy już wystarczająco podkładek pod drzwi. Dziękujemy.
W tym roku chodzimy tylko za oryginalnymi słodyczami."
