
Spanish: 
Trágicamente aún se asume
que la mejor manera de animar a alguien es diciéndole que todo estará bien.
Para dar a entender que la vida es esencialmente un proceso agradable
en la que la felicidad no es un espejismo y que la realización humana es una posibilidad real.
Sin embargo, sólo se necesita leer unas pocas páginas del libro conocido como "Pensées"
por el gran filósofo francés del siglo 17 Blaise Pascal
para apreciar cómo está completamente desviado este enfoque.
Porque Pascal se quita los pies de ser a la vez una de las figuras más pesimistas en el pensamiento occidental
y simultáneamente uno de los más animados.
La combinación parece típica.
Los pensadores oscuros pueden, paradójicamente, a menudo ser los que mejor levantan nuestro ánimo.
Pascal nació en Auvergne en la región central de Francia en junio de 1623.

Persian: 
درد آوره که هنوز گاهی تصور میشه
بهترین راه خوشحال کردن آدما اینه که بگی همه چی درست میشه!
این که بزور بگی زندگی اساسا دلپذیره،
و خوشحالی یه سراب نیست و خوشبختی یه امکان واقعیه!
ولی کافیه چند صفحه از کتاب اندیشه ها یا پانسه
از بلز پاسکال فیلسوف بزرگ قرن 17 رو بخونیم،
تا بفهمیم این رویکرد به زندگی چقدر گمراه کننده است.
چون پاسکال همزمان یکی از بدبین ترین فلاسفه در تفکر غربی،
و یکی از امیدوار کننده ترین هاست.
این ترکیب بنظر عادی میاد!
تلخ ترین متفکرین بر خلاف تصور می تونن حال آدمو خوب کنن.
پاسکال دراووِرن در ژوئن 1623 دنیا اومد.

English: 
It is still tragically sometimes assumed
that the best way to cheer someone up is to tell them that everything will be alright.
To intimate that life is essentially a pleasant process
in which happiness is no mirage and human fulfillment a real possibility.
However, we need only read a few pages of the book known as The Pensées
by the great French 17th century philosopher Blaise Pascal
to appreciate how entirely misguided this approach must be.
Because Pascal pulls off the feet of being both one of the most pessimistic figures in western thought
and simultaneously one of the most cheering.
The combination seems typical.
The darkest thinkers can, paradoxically, often be the ones who best lift our mood.
Pascal was born in Auvergne in central France in June 1623.

Persian: 
ترجمه:اميرحسين زارعي
خيلي ناراحت کننده است که هنوز
بهترين راه براي خوشحال کردن يک نفر
اين است که به آن ها بگوييم:
همه چيز خوب است تا اعلام کنيم زندگي
يک فرايند کاملا لذت بخش است که در آن
شادي يک خيال واهي نيست و ارضاي
انسان يک امر ممکن است گرچه
ما تنها بايد تعداد کمي از صفحات
کتاب فيلسوف بزرگ فرانسوي قرن 17 م
بلز
پاسکال با نام اندیشه را بخوانيم تا بفهميم
اين موضوع چقدر بايد گنگ باشد زيرا
پاسکال با تمام مشکلات يکي از
بدبين ترين اشکال تفکر غربي
و همزمان يکي از تسلي بخش ترين هاست
و به نظر مي رسد
متناقضا سياه ترين فيلسوف ها آنهايي هستند
که بسيار احوال را
تسلي مي بخشند.

Czech: 
Někdy je stále tragicky předpokládáno,
že nejlepší cesta, jak někoho rozveselit, je říct, že všechno bude dobré.
Naznačit, že život je v podstatě potěšující proces,
ve kterém štěstí není přelud a lidské naplnění reálná možnost.
Nicméně, potřebujeme přečíst pouze pár stran knihy známé jako Myšlenky
od francouzského filozofa 17. století Blaise Pascala,
abychom ocenili, jak zcela zavádějící tento přístup musí být.
Pascal ustupuje od jedné z nejvíce pesimistických figur
a zároveň od jedné z nejvíce povzbuzujících.
Tato kombinace je typická.
Nejtemnější myslitel paradoxně může často být ten, který nám nejlépe zvedne náladu.
Pascal se narodil v Auvergne ve Francii v červnu roku 1623.

Italian: 
Si crede tuttora in maniera tragicamente erronea
che la maniera migliore per rinfrancare qualcuno sia di dirgli che tutto andrà bene.
Ai nostri intimi che la vita è fondamentalmente un qualcosa di piacevole
nella quale la felicità non è un miraggio e la soddisfazione umana sia una possibilità concreta.
Ciò nonostante,ci basta leggere solo poche pagine del libro conosciuto come "The Pensées"
scritto dal grande filosofo francese del 17mo secolo Blaise Pascal
per apprezzare quanto totalmente erroneo questo approccio possa essere.
Siccome Pascal riesce ad essere allo stesso tempo una delle figure più pessimistiche del pensiero occidentale
ed allo stesso tempo una delle più rinfrancanti.
Questa combinazione sembra tipica.
I più oscuri pensatori possono, paradossalmente, essere spesso quelli che ci migliorano in maniera più tangibile il morale.
Pascal nacque ad Auvergne, nella Francia centrale, nel Giugno 1623

Turkish: 
FELSEFE
BLAISE PASCAL
Hala trajik bir şekilde, bazen birini neşelendirmenin en iyi yolunun...
...her şeyin yoluna gireceğini söylemek olduğu varsayılmaktadır.
Hayat, aslında mutluluğun hayal olmadığı...
...ve insanın çabasının gerçek bir olasılığı temsil ettiği güzel bir süreçtir.
Ancak, bu yaklaşımın ne kadar yanlış olduğunu anlamak için...
...17.yüzyıl Fransa'sının filozofu Blaise Pascal'ın Pensées olarak bilinen...
... kitabının yalnızca birkaç sayfasını okumamız yeterlidir.
Çünkü, batı düşüncesinde en karamsar figürlerinden biri olan Pascal...
...aynı zamanda neşelendiren biri olmayı da başarmıştır.
Bu birleşim tipik görünebilir.
Paradoksal olarak, en karamsar düşünürler ruh halimizi...
...daha iyi duruma getirenlerden biri olabilirler.
Pascal Haziran 1623 yılında Fransa'nın Auveregne bölgesinde doğdu.

Serbian: 
I dalje je tragično,
ponekad, pretpostavljeno
da najbolji način oraspoložiti
nekog reći im da će sve biti u redu.
Da nogovestimo da je
život, u suštini, prijatan proces
u kome sreća nije ilizija i
ljudsko ostvarenje stvarna mogućnost.
Međutim, samo treba da pročitamo
nekoliko stranica knjige poznate kao "Misli",
napisane od strane velikog
francuskog filozofa, Bleza Paskala, u 17-om veku,
da bi cenili koliko je
potpuno pogrešan ovaj pristup.
Jer Paskal važi za nekoga ko je i jedan od
najvećih pesimista koje je zapad ikada video
i istovremeno jedan od najveših bodrilaca.
Combinacija izgleda tipično.
Najmračniji mislioci mogu, paradoksično, često
biti oni koji najbolje podignu naše raspoloženje.
Paskal je rođen u Overnu,
u centralnoj Francuskoj, Juna 1623. godine.

Portuguese: 
Às vezes se assume, tragicamente,
que a melhor maneira de se animar alguém 
é dizer-lhe que tudo vai ficar bem.
Afirmar que a vida é, essencialmente,
um processo agradável
no qual a felicidade não é miragem,
e a realização humana, realidade possível.
No entanto, basta ler algumas páginas
do conhecido livro Pensées (Pensamentos)
do grande filósofo francês
do século XVII, Blaise Pascal
para entender quão errada
essa estratégia pode ser.
Pascal consegue o feito de ser uma das mais
pessimistas figuras do pensamento ocidental
e simultâneamente uma das
mais animadoras.
A combinação parece típica.
Os pensadores mais sombrios são, paradoxalmente,
aqueles que frequentemente nos animam mais.
Pascal nasceu em Auvergne,
no centro da França, em 1623.

Portuguese: 
Desde cedo aprendeu a ver
o copo da vida como meio cheio.
Sua mãe morreu quando ele tinha três anos, teve poucos amigos, era corcunda, estava sempre doente.
Felizmente, foi reconhecido cedo, e não apenas
por sua família - como um gênio.
Aos 12, já havia entendido
as 32 proposições de Euclides.
Em seguida, inventou a
matemática da probabilidade.
Ele mediu a pressão atmosférica,
construiu uma máquina calculadora,
e elaborou o primeiro sistema de 
transporte público de Paris.
Aos 36 anos a saúde fraca o forçou a
abandonar planos de exploração científica
e o levou a a escrever uma brilhante, intensa, 
e pessimista série de aforismo em defesa do Cristianismo
que se tornou conhecida como Pensées, livro
pelo qual ele é conhecido e reverenciado hoje.
O objetivo do livro era converter leitores a Deus, e Pascal acreditava que a melhor maneira de ter sucesso

Turkish: 
Ve yaşamının ilk günlerinden itibaren hayata karamsar açıdan bakmayı öğrendi.
O üç yaşındayken annesini kaybetti, çok az arkadaşı vardı...
...kamburdu ve her zaman hastaydı.
Neyse ki, erken yaşta bu muhteşem aile dışında daha fazla kişi tarafından bir dahi olarak tanındı.
12 yaşındayken Öklid'in ilk 32 önermesini okudu.
Olasılık matematiğini keşfetmeye devam etti.
Atmosper basıncını ölçtü...
...bir hesap makinesi yaptı...
...ve Paris'in ilk büyük at arabasını tasarladı.
Daha sonra, 36 yaşındayken yaşadığı sağlık sorunları, onu diğer bilimsel keşiflerine ilişkin planlarını bir kenara bırakmaya zorladı...
...Pensées olarak bilinen kitabında Hristiyan inancını savunan...
...günümüzde onu hatırlatan ve ona saygı uyandıran...
...akılcı ve oldukça karamsar bir aforizmalar serisi yazmaya teşvik etti.
Kitabın amacı, okuyucuları Tanrı'ya yöneltmekti ve Pascal hayat ile ilgili...

Persian: 
پاسکال در فرانسه مرکزي در
جوئن 1623 متولد شد
و از اولين روزهاي عمرش
يادگرفت به نيمه ي خالي ليوانِ زندگي
نگاه کند
در سه سالگي مادرش مُرد
دوستان اندکي داشت
گوژپشت داشت و هميشه مريض بود
خوشبختانه او توسط اکثر مردم و نه فقط
خانواده اش
به هوش سرشارش شهرت داشت
او در 12 سالگي 32 حرف اضافه ي اقليدس
را ياد گرفت و
احتمال رياضي را اختراع کرد
، فشار اتمسفر را اندازه گرفت
او اولين ماشين حساب را بنا کرد و
اولين ميني بوس پاريس را طراحي کرد
سپس در 36 سالگي
سلامت جسمي او را به سمت
اکتشافات بيشتر علمي و
نوشتن يک شاهکار از کلمات قصار و مشکلِ
بدبينانه در
در دفاع از اعتقاد مسيحي
معروف به تفکر سوق داد.
کتابي که امروزه عمدتا آن را به ياد مي آوريم
و به پاسکال احترام مي گذاريم
هدف کتاب تبديل خوانندگان به خدا بود
و پاسکال حس کرد بهترين راه براي انجام آن

Persian: 
و از همون اول یادگرفت نیمه خالی لیوانو هم ببینه!
سه سالش بود که مادرش مرد، دوستای کمی داشت، گوژ پشت بود و همیشه مریض!
خوشبختانه نبوغش از کودکی توسط خانواده اصیلش و دیگران کشف شد.
تا دوازده سالگی 32 تا از قضیه های اقلیدس رو حل کرد.
شروع به اختراع حساب احتمالات کرد،
فشار جو رو اندازه گرفت،
یه ماشین حساب ساخت،
و اولین اتوبوس پاریس رو طراحی کرد.
در 36 سالگی بیماری ناچارش کرد اکتشاف علمی رو کنار بذاره،
و کلمات قصار درخشان و بدبینانه اش رو در دفاع از باورهای مسیحی بنویسه!
که بنام "اندیشه ها" شناخته شد، چیزی که پاسکال رو امروز با اون بیاد میاریم.
هدف کتاب بازگشت خواننده ها به سوی خدا بود و پاسکال حس کرد

English: 
And from the earliest days learnt to look at the glass of life as half empty.
His mother died when he was three, he had few friends, he was a hunchback, and he was always ill.
Luckily, he was recognized from an early age - and by more than just his proud family - to be a genius.
By 12, he'd worked out the first 32 propositions of Euclid.
He went on to invent the mathematics of probability.
He measured atmospheric pressure,
constructed a calculating machine,
and designed Paris's first omnibus.
Then, at the age of 36, ill health forced him to set aside plans for further scientific exploration
and led him to write a brilliant, intensely pessimistic series of aphorisms in defense of Christian belief
which became known as the Pensées, the book for which we today chiefly remember and revere him
The purpose of the book was to convert readers to God and Pascal felt the best way to do this

Czech: 
A od začátku se učit sledovat sklenici jako z poloviny prázdnou.
Jeho matka umřela, když mu byly 3 roky, měl pouze pár přátel, byl hrbatý a často nemocný.
Naštěstí byl známý už od mladého věku, ne jen pýchou jeho rodiny, ale hlavně díky tomu, že byl génius.
Ve dvanácti letech vypracoval prvních 32 Euclidových vět.
Vymyslel matematickou pravděpodobnost.
Změřil vzdušný tlak,
zkonstruoval kalkulačku
a navrhl první pařížský autobus.
Ve věku 36 let ho nemoc donutila odsunout plány dalšího vědeckého výzkumu,
ale nechala ho napsat brilantní , intenzivně pesimistické série o aforismu v obraně proti křesťanské víře,
která se stala známou jako dílo Myšlenky, knihou, která ho připomíná a ctí.
Účel knihy je konvertovat čtenáře k Bohu a nejlepší cestou

Italian: 
E sin dai sui primi tempi imparò a guardare al bicchiere della vita come mezzo vuoto.
Sua madre morì quando egli aveva solo tre anni, ebbe pochi amici, aveva la gobba ed era sempre malato.
Fortunatamente, venne riconosciuto sin da una tenera età, e non solo dalla sua orgogliosa famiglia, come un genio.
Prima che compisse i 12 anni di età, aveva risolto le prime 32 preposizioni di Euclide.
Proseguì con l'inventare la matematica della probabilità.
Misurava la pressione atmosferica,
costruì una macchina di calcolo
e disegnò il primo autobus a cavalli di Parigi.
Successivamente, all'età di 36 anni, la sua salute precaria lo costrinse a mettere da parte ulteriori indagini scientifiche
e lo portò a scrivere una brillante, intensamente pessimistica serie di aforismi in difesa della fede Cristiana
che divenne nota come "The Pensées", il libro per cui oggi viene maggiormente ricordato e venerato.
Il fine del libro era di convertire i lettori a Dio e Pascal sentiva che la maniera migliore per fare ciò

Spanish: 
Y desde los primeros días aprendió a mirar el vaso de la vida como medio vacío.
Su madre murió cuando tenía tres años, él tenía pocos amigos, era un jorobado y siempre estaba enfermo.
Afortunadamente, fue reconocido a temprana edad - y por más que solamente su orgullosa familia- por ser un genio.
A la edad de 12 años, había llevado a cabo las primeras 32 proposiciones de Euclides.
Inventó las matemáticas de las probabilidades.
Midió la presión atmosférica,
construyó una máquina calculadora
y diseñó el primer ómnibus de París.
Luego, a la edad de 36 años, mala salud lo obligó a dejar de lado los planes para  una mayor exploración científica
y lo llevó a escribir una brillante e intensamente pesimista serie de aforismos en defensa de la fe Cristiana
que se conoció como "Pensées", el libro por el que hoy principalmente se le recuerda y se le venera.
El propósito del libro era convertir al los lectores a Dios y Pascal sintió que la mejor manera de hacer esto

Serbian: 
I iz najmlađih dana naučio
da gleda na čašu života kao polu praznu.
Njegova majka je umrla kada je imao tri godine, imao je par prijatelja, imao je grbu i uvek je bio bolestan.
Srećom, prepoznat je od ranog doba - i mnogo više nego od njegove ponosne porodice - da je bio genije.
Do 12-e, ukapirao je
prva 32 Euklidova predloga.
Onda je izumeo
matematiku verovatnoće.
Izmislio je atmosferski pritisak,
konstruisao kalkulacionu mašinu,
i dizajnirao Pariski prvi omnibas.
Onda, u 36-oj godini, bolest ga je naterala da
ostavi po strani planove daljeg naučnog istraživanja
i navela ga da napiše brilijantan, intezivno pesimističan niz aforizama, braneći Hrišćansko verovanje,
poznati kao "Misli", knjigu za koju ga
danas prvenstveno pamtimo i duboko poštujemo.
Svrha knjige je bila da preobrati čitaoce k Bogu,
i Paskal je mislio, najbolji način učiniti to

Persian: 
بهرین راهش یادآوری همه جنبه های وحشتناک زندگیه!
تصور کرد خواننده ها وقتی رنج و فلاکت انسان رو در نظر بگیرن،
فورا برای رهایی و آمرزش به دامن کلیسای کاتولیک بر می گردن،
متاسفانه عده کمی ازخواننده های مدرن پاسکال کتابش رو اینطوری می خونن،
قسمت اول کتاب که فهرست کاستی های زندگیه،
همیشه از قسمت دوم که طرح نکات مثبت باور به خداست، جذابتر بوده!
پاسکال ازین شروع می کنه که خوشی زمینی یه توهمه!
اما مخصوصا تاکید می کنه بر نفرت ما از تنهایی و تفکر درباره شرایطمون!
پاسکال رو بیش از هر چی با این جمله نبوغ آمیز میشناسن:
"همه حرمان انسان از آن است که از آرام گرفتن و تنها نشستن در اتاقی ناتوان است".

English: 
was to evoke everything that was terrible about life.
Having fully considering the misery of the human condition,
he assumed his readers would then instantly turn for salvation to the Catholic church.
Unfortunately for Pascal, very few modern readers now follow the Pensées like this.
The first part of the book, listing what's wrong with life,
has always proved far more popular than the second, which suggests what's so right with God.
Pascal begins by telling us that earthly happiness is an illusion.
But he's especially keen to point out how much we hate being on our own, thinking and exploring our own condition.
Pascal is perhaps best known for this aphorism of genius:
"All of man's unhappiness comes from his inability to stay peacefully alone in his room."

Turkish: 
...kötü olan her şeyi anımsatarak bunu yapmanın en iyi yolunu gösterdi.
İnsanlığın sefalet içindeki halini göz önünde bulundurarak...
...okuyucularının kurtuluşu için zaman kaybetmeden Katolik kiliselerine yönelmelerini istedi.
Ne yazık ki Pascal için, bugün çok az modern okuyucu Pensées'i bu şekilde anlıyor.
Hayatın sorunlarını anlatan kitabın ilk bölümü, Tanrı ile ilgili doğru olanı...
...öneren ikinci bölümden her zaman daha popüler olduğunu gösterdi.
Pascal dünyevi mutluluğun yanılsama olduğunu söyleyerek başlıyor.
Ama, durumumuzu düşünerek ve keşfederek kendi başımıza olmaktan...
...ne kadar nefret ettiğimize özellikle dikkat çekiyor.
Pascal belki de bu yaratıcı aforizmasıyla tanınır:
'İnsanların mutsuzluğu odalarında huzur içinde yalnız kalamamalarından kaynaklanmaktadır.'

Italian: 
fosse evocare tutto ciò che era terribile riguardo la vita.
Avendo considerato a fondo la miseria della condizione umana,
ipotizzò che i suoi lettori si sarebbero di conseguenza istantaneamente rivolti alla Chiesa Cattolica per la salvezza.
Sfortunatamente per Pascal, pochissimi lettori odierni interpretano i "Pensées" in questa maniera.
La prima parte del libro, elencando ciò che non va con la vita,
è sempre risultata molto più popolare della seconda, che narra ciò che è così giusto in Dio.
Pascal comincia comunicandoci che la felicità terrena è un'illusione.
Ma è soprattutto interessato ad evidenziare quanto noi tutti odiamo rimanere da soli, a pensare ed a esplorare la nostra condizione.
Pascal è forse meglio conosciuto per il suo geniale aforisma:
"Tutta la tristezza dell'uomo deriva dalla sua incapacità a rimanere in silenzio da solo in una stanza."

Czech: 
bylo vyvolat všechno hrozné v životě.
Při zvažování bídy lidstva předpokládal,
že by se jeho čtenáři okamžitě obrátili na stranu katolické církve.
Naneštěstí pro Pascala, hodně málo novodobých čtenářů se na stranu katolické církve obrací.
První část knihy, zahrnující to špatné v životě,
vždy byla více populární než část druhá, která nám má ukázat cestu k Bohu a dobrý život s ním.
Pascal začíná s tím, že štěstí je iluze.
Ale zvláště se zajímá o to, jak moc nesnášíme být závislí sami na sobě a objevování našich vlastních stavů.
Pascal je pravděpodobně nejvíce známý génius aforismu:
„Veškeré neštěstí mužů pochází z toho, že neumějí zůstat klidně sedět ve svém pokoji.“

Spanish: 
era evocar todo lo malo acerca de la vida.
Teniendo completa consideración de la miseria de la condición humana
asumió que los lectores se convertirían instantáneamente por la salvación a la Iglesia Católica.
Desafortunadamente para Pascal, muy pocos lectores modernos siguen el "Pensées" de esta manera.
La primera parte del libro, enlistando las cosas malas de la vida
siempre fue más popular que la segunda parte, que sugería qué es tan bueno de Dios.
Pascal comienza diciéndonos que la felicidad terrenal es una ilusión.
Pero especialmente se interesó en señalar lo mucho que odiamos estar por nuestra cuenta, pensando y explorando nuestra propia condición.
Pascal es quizás mejor conocido por este aforismo del genio:
"Toda la infelicidad del hombre viene de su incapacidad de estar en paz sólo en su habitación"

Serbian: 
je da probudi sve užasno o životu.
Potpuno uzimajući u
obzir tugu ljudskog stanja,
pretpostavio je da će njegovi čitaoci onda
momentalno da se, za spas, okrenu Katoličkoj crkvi.
Na Paskalovu žalost, veoma malo
modernih čitalaca sada prati "Misli" kao ovo.
Prvi deo knjige,
nabrojavanje šta nije u redu sa životom,
se uvek pokazivalo daleko popularniji nego
drugi deo, koji predlaže šta je u redu sa Bogom.
Paskal počinje govoreći
nam da je zemaljska sreća iluzija.
Ali je posebno voljan da nam ukaže koliko mrzimo biti svoji na svome, da mislimo i istražujemo naše stanje.
Paskal je, možda, najbolje
znan zbog ovog genijalnog aforizma:
"Sva ljudska nesreća dolazi iz
nesposobnosti ostati smiren, sam u sobi."

Persian: 
احضار کردن همه ي چيزهاي
وحشتناک در زندگي
و در نظر گرفتن کامل بدبختي انسان
بود
او فرض کرد که خوانندگان فورا
براي رهايي به کليساي کاتوليک
روي مي آورند.
برخلاف نظر پاسکال امروزه
خوانندگان کمي
از گذشته پيروي مي کنند
آنها مشخصا قسمت اول کتاب را
که به مشکلات زندگي اشاره مي کند
بيشتر از قسمت دوم که
به درستي خدا اشاره مي کند
دوست دارند.
پاسکال به ما مي گويد که در اين دنيا
شادي يک بيماري است و
مخصوصا تيز براي اشاره به اينکه ما چقدر
از فکر کردن به خودمان و کاوش شرايطمان
تنفر داريم.
بيشتر شهرت پاسکال احتمالا به خاطر اين
جمله ي هوشمندانه است
 
....
تمام اندوه هاي انسان
از ناتواني او در آرام
و به تنهايي نشتن او در اتاقش است.
اين کلمات قصار بايد در اندازه اي بزرگ در
در تمام نشيمنگاه هاي

Portuguese: 
era evocar tudo que havia
de horrível em nossas vidas.
Tendo completamente considerado 
o sofrimento da condição humana,
ele esperava que seus leitores imediatamente
se voltariam para a salvação no Catolicismo.
Infelizmente para Pascal, poucos leitores 
modernos encaram a obra desse jeito.
A primeira parte do livro,
listando o que há de errado na vida,
sempre foi mais popular do que a segunda,
que sugere o que é tão certo sobre Deus.
Pascal começa nos dizendo que
a felicidade terrena é ilusória.
Mas ele toma cuidado em mostrar como odiamos ficar 
sós, pensando e explorando nossa própria condição.
Pascal é talvez melhor conhecido
por esse aforismo genial:
"Toda a tristeza do homem vem da sua inabilidade
de ficar sozinho e em paz em seu próprio quarto."

Turkish: 
Bu aforizma dünyadaki tüm havalimanlarının bekleme salonlarına büyük harflerle yazılmalıdır.
Pascal'ın cazibesi karamsarlığında ve keskin kinik fikirlerinde yatar.
Ona göre, insanlar berbat gerçekliklerini dikkate almaktansa her şeyi yaparlar.
İnsan o kadar boş bir şeydir ki,bir topu bilardo sopasıyla iter gibi...
...yönlendirmek yeterlidir.
Aynı zamanda Pascal'a göre, insanlar özellikle şöhret olma...
...merakı yüzünden hırslarından azap çekerler.
Bizden sonra gelecek insanlara bile tüm dünyada...
...tanınma isteğimizle oldukça küstah davranıyoruz.
Ve belkide acı çekmenin en basit nedeni:
Can sıkıntısı.
Engellere karşı mücadele ediyoruz ancak bir kez  üstesinden gelince...
...geri kalanına yarattığı...
...can sıkıntısı yüzünden tahammül edemiyoruz.
Pascal'ın karamsar çıkarımı:
'İnsan nedir? Sonsuzluğa kıyasla hiçbir şey.'
Pascal okuyucularını insanlığın sapkın, acınası ve değersiz yapısıyla...
...yüzleştirmek için hiçbir fırsatı kaçırmazdı.
Sürekli tahrik eden klasik Fransız, bize...

English: 
This aphorism should be written in large letters in the departure lounges of all the world's airports.
Pascal's charm lies in his bitterness and tart cynicism.
People will do anything rather than consider their dreadful reality, he thinks.
Man is so vain that the slightest thing, like pushing a ball with a billiard cue,
is enough to divert him.
At the same time for Pascal, people are tortured by their passions, especially the passion for fame.
We are so presumptuous that we want to be known all over the world, even by people who will only come after we have gone.
And perhaps the greatest source of suffering is the most banal:
Boredom.
We struggle against obstacles but once they are overcome,
rest proves intolerable
because of the boredom it produces.
Pascal's bitter conclusion: "What is man? A nothing compared to the infinite."
Pascal misses no opportunities to confront his readers with evidence of
mankind's resolutely deviant, pitiful, and unworthy nature.
In constantly seductive classical French,

Czech: 
Tento aforismus by měl být napsán velkými písmeny na všech odletových cedulích všech letišť světa.
Pascalovo kouzlo spočívá v jeho hořkosti a cynismu.
Pascal si myslí, že lidé budou raději dělat cokoliv, než uvažovat nad hroznou realitou.
Člověk je tak marnivý, že kdyby měl udělat sebemenší věc, jako například tlačit kulečníkovou kouli tágem,
raději od toho upustí.
Zároveň jsou podle Pascala lidé mučeni jejich touhou, zvláště touhou po slávě.
Lidé jsou tak troufalí, že chtějí být známí po celém světě a to i ti, kteří na svět teprve přijdou.
A pravděpodobně největší zdroj utrpení je ten nejvíce bizarní.
Nuda.
Bojujeme proti překážkám, ale jakmile jsou překonány,
začínáme se nudit,
protože odpočinek je pro nás nesnesitelný.
Pascalův hořký závěr: "Co je člověk? Nic ve srovnání s nekonečnem."
Pascal nemá možnosti konfrontovat svoje čtenáře s důkazem o
deviantním ubohém lidstvu nezasluhující si přírodu.
V neustále svůdné klasické Francii

Persian: 
فرودگاه هاي دنيا بنويسند،افسون پاسکال در
تندي و ترشيِ کلبي اوست.
مردم هرکاري مي کنند غير از اينکه
حقيقت هراس آور خودشان را نظاره کنند.
-پاسکال
انسان بسيار بي ارزش است زيرا کوچک ترين چيز
مانند ضربه زدن به يک توپ
با چوب بيليارد براي منحرف کردن او کافي است
همين طور از نظر پاسکال مردم
رنج ديده ي هوسهايشان هستند
مخصوصا تمايل به شهرت.
ما بسيار گستاخانه مي خواهيم توسط
تمام مردم جهان شناخته شويم حتي توسط افرادي که
بعد از مرگ ما متولد مي شوند.
احتمالا بزرگ ترين منبع رنج
پيش پا افتاده ترين آنهاست:ملالت
ما در برابر تمام موانع استوار هستيم اما
اما هنگامي که بر آنها فائق آمديم آسايش
تحمل ناپذير است.
به خاطر ملالتي که مي سازد
فرجام تلخِ پاسکال:
انسان چيست؟ يک هيچ در برابر بي کران
پاسکال از هيچ فرصتي دريغ نکرد تا
خوانندگانش را با شواهد محکم
انحراف ، پستي
و بي ارزشي طبيعت انسان مواجه کند
در فرانسوي بلاتغييرِ کلاسيک او

Italian: 
Questo aforisma dovrebbe venire scritto a caratteri cubitali nelle sale d'aspetto di tutti gli aeroporti del mondo.
Il fascino di Pascal risiede nella sua asprezza ed il suo acido cinismo.
Le persone faranno di tutto piuttosto che considerare la loro terribile realtà, pensa Pascal.
L'Uomo è così vanitoso che la più piccola cosa, come colpire una palla con una stecca da biliardo,
è abbastanza per disturbarlo.
Allo stesso tempo secondo Pascal le persone sono torturate dalle loro passioni, specialmente la passione per la fama.
Siamo così presuntuosi che vogliamo venire conosciuti ovunque intorno al mondo, persino da persone che verranno dopo che saremo morti.
E forse la più grande fonte di sofferenza è la più banale:
La noia.
Fatichiamo contro ostacoli ma una volta che vengono superati,
ciò che segue viene considerato intollerabile
a causa della noia che produce.
L'amara conclusione di Pascal è: "Cos'è l'Uomo? Un nonnulla comparato all'Infinito".
Pascal non si fa scappare alcuna opportunità per confrontare i suoi lettori con l'evidenza
della natura risolutamente deviata, pietosa ed indegna natura.
Nel perennemente seducente francese classico,

Spanish: 
Este aforismo debe estar escrito en letras grandes en las salas de embarque de todos los aeropuertos del mundo.
El encanto de Pascal reside en su amargura y su agrio cinismo.
La gente va a hacer todo antes que considerar su terrible realidad, él piensa.
El hombre es tan vano que la mínima cosa, como empujar una bola con un taco de billar,
es suficiente para desviarlo.
Al mismo tiempo para Pascal, la gente es torturada por sus pasiones, especialmente por la pasión a la fama.
Somos tan presuntuosos que queremos ser conocidos alrededor del mundo, incluso por quienes sólo vendrán después de que nos hayamos ido.
Y quizás la mas grande fuente de sufrimiento es la más banal.
Aburrimiento.
Luchamos contra obstáculos pero una vez que los superamos,
el descanso resulta intolerable
por el aburrimiento que produce.
La amarga conclusión de Pascal: "¿Qué es el hombre? Nada comparado al infinito."
Pascal no pierde ninguna oportunidad para confrontar a sus lectores con la evidencia de
la desviada, lamentable e indigna naturaleza humana.
En constante seductivo clásico Francés

Serbian: 
Ovaj aforizam bi trebao biti napisan velikim slovima u odlaznim salonima svih svetskih aerodroma.
Paskalov šarm leži u njegovoj
ogorčenosti i kiselom cinizmu.
Ljudi će učiniti sve, radije, nego da uzmu u
obzir njihovu strahovitu stvarnost, mislio je.
Čovek je toliko uzaludan da je čak i
najmanja stvar, kao guranje loptice bilijarskim takom,
dovoljna da ga odvrati.
Istovremeno za Paskala, ljudi su namučeni
njihovim strastima, posebo straćšu za slavom.
Mi smo toliko drski da želimo da nas ljudi znaju širom sveta, čak i ljudi koji će nas znati i kada umremo.
I možda najveći izvor
patnje je i najbizarniji.
Dosada.
Borimo se protiv prepreka
ali jednom kada ih prevaziđemo,
ostatak se dokazuje nepodnošljivim,
jer dosadu proizvodi.
Paskalov gorak zaključak:
"Šta je čovek? Ništa u poređenju sa beskonačnosti."
Paskal ne propušta šanse
da se suoči s čitaocima dokazima
ljudske odlučno izopačene,
sažaljive i nedostojne prirode.
U konstantno zavodljivim,
klasičnim francuskim jezikom,

Persian: 
این جمله رو باید بزرگ بنویسن و بزنن تو سالن انتظار پرواز همه فرودگاه ها...
دلنشینی پاسکال در تلخی و بدبینی تند و تیزشه...
معتقده آدما هر کاری می کنن، مگر فکر کردن به حقایق هراس انگیز...
انسان انقدر پوچه که  قل دادن یه توپ با چوب بیلیارد،
بسه تا حواسش رو پرت کنه!
همزمان از دید پاسکال خواهش ها آدما رو شکنجه میده، مخصوصا عشق شهرت!
اونقدر پر رو هستیم که میخوایم همه دنیا ما رو بشناسن، حتی اونایی که بعد از رفتن ما میان.
و شاید بزرگترین منشا رنج، از همه مبتذل تر باشه:
سر رفتن حوصله...
علیه موانع می جنگیم ولی وقتی رفع شدن،
تحمل آرامش رو نداریم
چون حوصله مون سر میره.
نتیجه گیری تلخ پاسکال: انسان چیست؟ یک هیچ در پیش بی نهایت.
پاسکال هیچ فرصتی رو از دست نمیده برای برای نشون دادن
اینکه آدما لجوجانه  منحط و حقیر و بی لیاقت ان.
مدام به فرانسه کلاسیک دلفریبی

Portuguese: 
Esse aforismo deveria estar escrito no salão
de embarque de todos os aeroportos.
O charme de Pascal redise em sua 
amargura e em seu cinismo azedo.
Ele pensa que as pessoas farão qualquer coisa
para não ter que encarar a triste realidade.
O ser humano é tão vão que qualquer coisa,
mesmo bater em uma bola com um taco,
é capaz de divertí-lo.
Ao mesmo tempo, as pessoas são torturadas
por suas paixões, especialmente a busca por fama.
Somos tão presunçoso que queremos ser conhecidos 
pelo mundo todo, incluindo pessoas que sequer nasceram.
E, talvez, a maior causa do sofrimento
é a mais bizarra de todas.
Tédio.
Nós lutamos para superar obstáculos,
mas quando conseguimos,
o descanso é intolerável
devido ao tédio que ele produz.
A conclusão de Pascal: "O que é o homem?
Nada, quando comparado ao infinito."
Pascal nunca perde a chance de
confrontar leitores com a evidência
da natureza decididamente depravada, 
lamentável, e indigna do ser humano.
Em um francês contantemente sedutor,

Portuguese: 
ele nos informa que a felicidade
é apenas uma ilusão.
Que o sofrimento é regra.
Que o amor é uma quimera.
Que somos tão sensíveis a críticas
quanto somos vãos.
Que mesmo o mais forte entre desfalece por conta
das várias doenças às quais somos vulneráveis.
Que todas as instituições humanas são corruptas.
e, finalmente, que temos a tendência absurda
de superestimar nossa própria importância.
O melhor que podemos fazer nessas
circunstâncias, Pascal sugere,
é encarar de frente os desesperadores 
fatos da nossa situação.

Italian: 
ci informa che la felicità è solo un'illusione.
Che la miseria è la norma.
Che il vero amore è una chimera.
Che siamo tanto permalosi quanto vanitosi.
Che persino i più forti tra di noi sono resi indifesi dalle innumerevoli malattie alle quali siamo vulnerabili.
Che tutte le istituzioni terrene sono corrotte
e, per concludere, che siamo assurdamente proni a sovrastimare la nostra importanza.
Il meglio che possiamo fare in tali circostanze, dice Pascal,
è di affrontare di petto le disperate circostanze della nostra situazione.

Serbian: 
obaveštava nas
da je sreća iluzija.
Da je beda norma.
Da je prava ljubav "himera".
Da smo osetljivi
koliko smo uzaludni.
Da čak i najjači među nama su bespomoćni
bezbrojnim zarazama na koje smo ranjivi.
Da su sve svetske institucije korumpirane.
I za kraj, da smo apsurdno skloni
da precenimo naš sopstveni značaj.
Najbolje čemu se možemo
nadati iz ovih okolnosti, Paskal predlaže,
je da se suočimo sa očajnim
činjenicama naše situacije direktno.

Czech: 
nás informuje o tom, že štěstí je jen iluze.
Že bída je norma.
Že pravá láska je chiméra.
Že jsme stejně nedůtkliví jako marní.
Že dokonce i ten nejsilnější z nás, je bezmocný vůči chorobám, které nás mohou zranit.
Že všechny světové instituce jsou zkorumpované.
A nakonec, že máme sklony k přeceňování se.
Pascal navrhuje, že to nejlepší, co můžeme udělat je
čelit zoufalým situacím čelem.

Persian: 
اطلاع مي دهد که شادي يک بيماري است.
هرکسي که پوچي دنيا را نبيند
خودش را فريفته که
فلاکت يک هنجار است.
اگر وضعيتمان واقعا شاد بود ما
نيازي نداشتيم خودمان را از فکرکردن
درباره اش باز داريم.
عشق حقيقي يک خيال واهي است
چه بسيار قلب انسان پلشت و پوک است
ما به همان اندازه که پوچيم نازک نارنجي هستيم
يک چيز بي ارزش ما را تسلي مي بخشد يا ناراحت مي سازد
که حتي استوارترينمان نيز
از امراض بي پايانشان
مي گويند که ما آسيب پذيريم.
حشرات بسيار پرتوان اند زيرا مي توانند
اذهانمان را فلج کنند و اجساممان را بخورند.
تمام تاسيسات جهان
فاسد اند
هيچ چيز قطعي تر از آن نيز که مردم
ضعيف خواهند بود و در نهايت ما در کمال بيهودگي
تمايل داريم که اهميتمان را دست بالا بگيريم
چه بسيار پادشاهي هايي که هيچ از ما نمي دانند!
بهترين کاري که ما اميد داريم در
اين شرايط انجام دهيم.
پيشنهاد پاسکال روبرو شدن با حقايق
نوميدانه ي وضعيت بشر است.
عظمت انسان از اگاهي او از
بدبختي اش است

Spanish: 
nos informa que la felicidad es una ilusión.
"Cualquiera que no vea la vanidad del mundo es muy vano si mismo."
Que la miseria es la norma.
"Si nuestra condición fuera realmente feliz no tendríamos necesidad de desviarnos de pensar en ello."
Que el verdadero amor es una quimera.
"Qué hueco y lleno de suciedad es el corazón del hombre."
Que somos susceptibles como somos vanos.
"Una trivialidad nos consuela porque una trivialidad nos molesta."
Que incluso los más fuertes entre nosotros se encuentran indefensos por las incontables enfermedades a las cuales somos vulnerables.
"La moscas son tan poderosas que pueden paralizar nuestras mentes y comer nuestros cuerpos."
Que todas las instituciones del mundo son corruptas.
"Nada es más seguro que la gente va a ser débil."
Y finalmente, que somos absurdamente propensos a sobre estimar nuestra propia importancia.
"¡Cuántos reinos nos ignoran!"
Lo mejor que podemos esperar hacer en estas circunstancias, sugiere Pascal,
es encarar los hechos de nuestra situación desesperada de frente.
"La grandeza de un hombre proviene del saber que es miserable."

Persian: 
میگه که خوشحالی خیال واهیه: آن که پوچی دنیا را در نیابد، خود تهی مغز است.
رنج حالت پیش فرضه: اگر حال ما براستی سرورانگیزبود، حاجت نبود تا اندیشه از آن بگردانیم.
عشق رمانتیک خیال واهیه: "دل انسان چه پوک است و پلید!"
همون قدر که مغروریم ضعیف هم هستیم: "به مویزی گرمی کنیم و با غوره ای سردی آوریم."
حتی قوی ترینمون در برابر بیماری ها بی دفاع و بی پناه میشه: "مگس را آن قدرت باشد که اندیشه از آدمی ببرد و جسم او بجود."
و این که همه نهادهای دنیوی فاسد ان: "سستی در کار مردمان حتمی است."
و نهایتا این که بطرز مسخره ای مستعد خود بزرگ بینی هستیم: "چه بسیار مُلکِ بی خبر از نام و نشان ما."
پاسکال می گه در این شرایط بهترین کاری که می تونیم بکنیم،

Turkish: 
...mutluluğun bir yanılsama olduğunu söylüyor.
'Dünyanın kibrini görmeyen birisi kendi kibirlidir.'
Bu sefalet örneğidir.
'Durumumuz gerçekten iç açıcı olsaydı, kendimizi bunu düşünmekten alıkoyma gereği duymazdık.'
Gerçek aşk bir kuruntudur.
'İnsan kalbi ne kadar boş ve pistir.'
Faydasız olduğumuz kadar duygusalız da.
'Bizi biraz avutan biraz da saptırıyor.'
Aramızda en kuvvetli olan bile karşısında savunmasız kaldığımız sayısız hastalıklar tarafından çaresiz kalırdı.
Öylesine güçlüdür ki sinekler zihnimizi felç edebilir vücudumuzu da yiyip bitirebilirler.'
Tüm dünyevi kurumlar yozlaşmıştır.
'Hiçbir şey insanların zayıf olacağı gerçeğinden daha kesin degildir.'
Sonuç olarak kendimize olan saygınlığımızı nedensizce büyütürüz.
'Bilmediğimiz ne çok krallık vardır!'
Pascal'ın önerisi, bu koşullarda yapabileceğimiz en iyi şeyin
...durumumuzun umutsuz olduğu gerçeği ile yüzleşmemiz gerektiği yönündedir.

English: 
he informs us that happiness is an illusion.
That misery is the norm.
That true love is a chimera.
That we are as thin-skinned as we are vain.
That even the strongest among us are rendered helpless by the countless diseases to which we're vulnerable.
That all worldly institutions are corrupt.
and finally, that we are absurdly prone to overestimate our own importance.
The very best we may hope to do in these circumstances, Pascal suggests,
is to face the desperate facts of our situation head-on.

English: 
Given the tone, it comes as a real surprise to discover that reading Pascal
is not at all the depressing experience one might have presumed.
The work is consoling, heart-warming, and even at times pretty hilarious.
For those teetering on the verge of despair, there can paradoxically be no finer book to turn to
than one which seeks to grind man's every last hope  into the dust.
The Pensées, far more than any saccharine volume touting inner beauty, positive thinking, or the realization of hidden potential
has the power to coax the suicidal off the ledge of a high parapet.
If Pascal's pessimism can so effectively console us,
it's because we usually cast into gloom not so much by negativity as by hope.
It's hope with regard to our careers, our love lives, our children, our politicians, our planet
that's primarily to blame for angering and then embittering us.
The incompatibility between the size of our aspirations and the mean reality of our condition

Persian: 
رو در رو شدن با حقایق ناامید کننده شرایطمونه: "بزرگ است آنکس که بداند بی مایه و مقدار است."
غافلگیر کننده اس که با این لحن، خوندن نوشته هاش
بر خلاف تصور افسرده کننده نیست.
تسلی دهنده و دلگرم کننده و حتی گاهی خنده داره!
برای اونایی که در آستانه ناامیدی ان برعکس تصور شاید هیچ کتابی بهتر ازین نباشه،
که آخرین خیالات واهی آدم رو هم خرد و خمیر می کنه.
کتابش بیشتر از هر متن چرب و نرمی که تبلیغ مثبت اندیشی و توانمند سازی می کنه،این توان رو داره
که آدمو ترغیب کنه از فکر خود کشی دربیاد.
اگه بدبینی پاسکال انقدر در تسلی ما موثره،
واسه اینه که امید بی اساس بیشتر از شرایط منفی آدمو افسرده می کنه.
امید به شغلمون، زندگی عشقی و بچه ها مون، سیاستمدارا و سیارمون،
عامل اصلی عصبانیت و بدنبالش تلخ شدنه.
ناسازگاری انتظارات و آرزوهای دور و دراز با شرایط ناجور و ناسازگار

Persian: 
کشف اين نکته واقعا شگفت آور است که
خواندن
پاسکال تجربه ي نااميد کننده اي نيست
که فرض مي شود
بلکه تسلي بخش ، دلگرم کننده و در
مواقعي
بسيار مسرت بخش براي آنهايي که
در آستانه نااميدي هستند هيچ کتاب متناقضا
مفيد تري براي جستجو نيست تا
آخرين اميدهاي انسان را خرد و خاکشير کند
مسلک
بيش از هر مجلد شيريني
ارزشمدارِ زيبايي
تفکر مثبت يا ادراک اندرتوان مخفي
توانايي ريشخند انتحاري
در لبه ي صخره
است
اگر بدبینی پاسکال می تواند برروی تسلی بخشان
اثر بسیاری گذارد به این خاطر است که ما
اکثرا با منفی گرایی افسره نمی شویم بلکه
با امید ، با امید و احترام به
شغلمان ، زندگی عاشقانه مان ، بچه هایمان
سیاست مدارانمان و سیاره مان ، به همین خاطر
اساسا خشم را سرزنش می کنیم و سپس
توسط نقص میانِ
اندازه ی آرمان هایمان و
وضعیت حقیقی و بی ارزشمان تلخکام می شویم

Portuguese: 
Dado o tom da obra, é de real surpresa
descobrir que a leitura de Pascal
não é tão deprimente quanto
poderíamos presumir.
O livro é consolador, animador,
e muitas vezes totalmente hilário.
Paradoxalmente, para aqueles à beira do desespero,
não há livro melhor a recorrer
do que aquele que busca moer toda a esperança
humana até torná-la pó.
Os Pensées, muito mais do que qualquer volume 
meloso sobre beleza interior, pensamento positivo,
ou a realização do potencial oculto,
tem o poder de espantar o suicida
da borda de um alto edifício.
Se o pessimismo de Pascal pode tão
efetivamente nos consolar,
é porque nos somos lançados nas trevas
nem tanto por negatividade quanto pela esperança.
As esperanças sobre nossas carreiras, vida amorosa,
filhos, políticos, nosso planeta,
tudo isso merece a culpa por nos
enraivecer e nos amargurar.
A incompatibilidade entre o tamanho de nossas
aspirações e a triste realidade da nossa condição

Czech: 
Vzhledem k tomu, je pro nás veliké překvapení to, že čtení Pascala,
pro nás není tak depresivní, jak jsme očekávali.
Práce je útěcha, hřejivá, občas povedená.
Pro ty, kteří balancují na pokraji zoufalství,   může být lepší to vzdát
než hledat naději do poslední chvíle.
Myšlenky vychvalují vnitřní krásu a pozitivní myšlení. Tvrdí také, že realizace skrytého potenciálu
má sílu přemluvit sebevraha na vysoké římse.
Pokud nás Pascalův pesimismus může tak snadno utěšit,
je to proto, že nejsme obvykle vhozeni do šera negativitou, tak jako nadějí.
Je to naděje, pokud jde o naše kariéry, naše milostné životy, naše děti, naše politiky, naší planetu,
které primárně viníme za rozhořčování nás.
Neslučitelnost velikosti našich aspirací a realitou našeho stavu vytváří silné zklamání,

Serbian: 
S obzirom na ton, pravo je
iznenađenje otkriti da čitanje Paskala
nije uopšte toliko depresivno
iskustvo koje bi mogli pretpostaviti.
Rad je utešan, dirljiv,
i čak povremeno prilično smešan.
Za one koji se njišu na ivici očaja, paradoksično, ne može biti lepše knjige kojoj mogu se okrenuti
od one koja teži da smrvi svaku ljudsku poslednju nadu u prašinu.
"Misli", daleko više nego bilo koja saharinska knjiga koja nudi unutrašnju lepotu, pozitivno mišljenje ili realizaciju skrivenog potencijala,
ima moć da odgovori
samoubicu na ivici zida.
Ako nas Paskalov pesimizam
može tako efektno utešiti,
to je zato jer se obično nađemo u tami ne
toliko zbog negativnosti kao koliko zbog nade.
Nada je ta, u vezi naše karijere, našeg ljubavnog
života, naše dece, naših političara, naše planete,
koju, prvenstveno, treba da
krivimo za ljutnju, i onda što nas ozlojeđuje.
Nekompatibilnost između veličine naših
aspiracija i surove realnosti našeg stanja

Spanish: 
Dado el tono, se trata de una verdadera sorpresa descubrir que leer a Pascal
no es para nada la depresiva experiencia que uno podría haber presumido.
El trabajo es un consolador, reconfortante e incluso a veces bastante gracioso.
Para aquellos balanceándose al borde de la desesperación no puede paradójicamente haber ningún libro más fino al que recurrir
que aquél que pretende moler todas las esperanzas del hombre a polvo.
El "Pensées", más allá que cualquier empalagoso volumen haciendo alarde a la belleza interior, pensamiento positivo o la realización del potencial oculto
tiene el poder de convencer el suicidio de la cornisa de un alto parapeto.
Si el pesimismo de pascal puede consolarnos tan efectivamente,
es porque usualmente caemos en la tristeza no tanto por la negatividad como por la esperanza.
Es la esperanza con respecto a nuestras carreras, nuestros amores, nuestros hijos, nuestros políticos, nuestro planeta
la culpable de enojar y amargarnos.
La incompatibilidad entre el tamaño de nuestras aspiraciones y la cruel realidad de nuestra condición

Turkish: 
'İnsanın büyüklüğü yoksulluğunu bidiğinden gelir.'
Kullandığı üsluptan yola çıkarak; Pascal okumanın aslında bizleri...
...depresyona sürükleyen bir deneyim olmayacağını keşfetmek gerçek bir sürpriz olarak karşımıza çıkar.
Meşguliyet bizi kimi zaman avutur, heyecanlandırır hatta eğlendirir.
Çaresizliğin eşiğinde bocalayanlar için, insanların son umudunu yerle bir etmeye çalışan...
...mantığa aykırı başka bir kitap bulamazsınız.
Oldukça övülen iç güzellikten, pozitif düşünme ve gizli potansiyelin...
...farkına varmaktan çok daha fazla olan Pensées...
...intihar girişiminde bulunan kişiyi vazgeçirme gücüne sahip gizli bir cevherdir.
Pascal'ın karamsar yaklaşımı bizi etkili bir şekilde teselli edebiliyorsa...
...bunun nedeni, genellikle hüzne umut kadar derinden kapılmamızdır.
Bu umut, bizi önce öfkelendirip sonra hayattan soğutan kariyerimize, aşk hayatımıza...
...çocuklarımıza, siyasetçilerimize ve gezegenimize dairdir.
İsteklerimizin büyüklüğü ile içinde bulunduğumuz durumun acımasız gerçekliği arasındaki uyumsuzluk..

Italian: 
Dato il tono, ci risulta come una vera sorpresa lo scoprire che leggere Pascal
non è affatto la deprimente esperienza che uno potrebbe immaginarsi.
Il suo lavoro è consolante, commovente ed a volte persino piuttosto divertente.
Per coloro che barcollano sull'orlo della disperazione, non vi può essere libro migliore cui guardare
che quello che sembra triturare ogni minima piccola speranza dell'uomo nella polvere.
I "Pensées", molto più di ogni sdolcinato tomo che cerca di insegnare la bellezza interiore, o la realizzazione del potenziale inespresso
ha il potere di spostare gli aspiranti suicidi via dal bordo di un alto parapetto.
Se il pessimismo di Pascal può così' efficacemente consolarci,
è perchè solitamente siamo portati alla tristezza non tanto dalla negatività quanto dalla speranza.
È la speranza che guarda alle nostre carriere, alla nostre vite amorose, ai nostri bambini, ai nostri politici, al nostro pianeta
che è prevalentemente da biasimare per farci arrabbiare e discutere fra di noi.
L'incomparabilità tra le dimensioni delle nostre aspirazioni e la cruda realtà della nostra condizione

Turkish: 
...hayatımızı çekilmez kılan ve yüzümüzde derin çizgiler bırakan büyük hayal kırıklıklarına yol açar.
Pascal'ı ve içinde bulunduğu Hristiyan pesimistlerin ileri görüşlerini...
...oldukça günahkar ve acınası hayatımızın gerçeklerini...
anlatarak bize açıkça ve nazikçe büyük bir iyilik yaptıkları için onurlandırmalıyız.
Pascal'ın eserlerini okumak laiklerin ,o zamanlar, dindarlardan...
...çok daha iyimser olduğunu anımsatıyor.
İronik olan ise, Pensées'in 1.bölümünün 2. bölümün açık saflığıyla sıkılıkla dalga geçtiğinin görülmesidir.
Mükemmelliği arzulayan, sadece birkaç yıllık mali büyüme ve tıbbi araştırmanın ardından...
...cennetin bu dünyada gerçekleşebileceği hayaline...
...yoğun bir şekilde kapılanlar laiklerdir.
Aksi bir delil olmasa da; IMF, araştırma kurumu, Silikon Vadisi ve demokratik politika birleşiminden...
...doğan gücün insanlığın sorunlarını çözeceğine içtenlikle inanırken...

Czech: 
které nás mučí.
Měli bychom ctít Pascala a dlouhé řady pesimistických křesťanů, že prokázali velikou službu tím,
že poukázali na zuboženost a zbídačenost lidské rasy.
Čtení Pascala nám připomíná, že sekulární okamžiky
byly mnohem optimističtější než ty náboženské.
Naivitu považoval za ironii, proto se jí často posmíval.
Je sekulární, že jeho touha se dokázala rozrůst tak intenzivně,
že si dovedl představit, že ráj by mohl být realizován
jen za několik let s finančními prostředky a lékařským výzkumem.
Bez zmínky o rozporu odmítl věřit v anděly, zatímco upřímně věřil ve společenské pravomoci IMF, významné výzkumné centrum,
v Silicon Valley, a demokratické politice,

English: 
generates the violent disappointments which torture our days and etch themselves in lines of acrimony across our faces.
We should honor Pascal and the long line of Christian pessimists to which he belongs for doing us the great favor
of publicly and elegantly rehearsing the facts of our rather sinful and pitiful state.
Reading Pascal reminds us that the secular are, at this moment in history,
a great deal more optimistic than the religious.
Something of an irony, given the frequency with which the latter have been derided by the former for their apparent naïvety.
It's the secular whose longing for perfection has grown so intense
as to lead them to imagine that paradise might be realized on this earth
after just a few more years of financial growth and medical research.
With no evident awareness of the contradiction, they may in the same breath gruffly dismiss a belief in angels
while sincerely trusting that the combined powers of the IMF, the medical research establishment, Silicon Valley, and democratic politics

Persian: 
و دچار ناامیدی شدیدی می شویم که
روزهایمان را زجرآور می کنند و
و در خطوطی از ترشرویی بر رخسارمان
حک می شوند.
ما باید به پاسکال و صف عظیم بدبینان مسیحی
که او عضوی از آنان است
احترام بگذاریم برای انجام لطف بزرگ
، آشکار و ظریفِ بازگویی
حقایق حالت گناهکار و پستمان
خواندن پاسکال به ما یادآوری می کند که
نظام های سکولار در این نقطه از تاریخ
معامله بسیار خوشبینانه تری نسبت به
نظام های دینی اند
نظام های دینی مکررا
نظام های جدید را مورد طعنه
و تمسخر قرار می دهند
برای سادگی ظاهری آنها
در حالی که این سکولار است که مشتاق
کمالی روییده در سختی است تا
باعث شد تصور کنم
بهشت باعث تفکر من در زمین است
سال های معدودِ رشدِ اقتصادی
و تحقیق پزشکی با
هیچ آگاهی آشکاری از تناقض .
آنها ممکن است در یک دم
به درشتی اعتقاد به فرشتگان را رد کنند
مخلصانه اعتماد کنیم که قدرت ترکیبِ
IMF و
سازمان تحقیقات پزشکی ،سیلیکون والی و

Persian: 
خشنترین ناامیدی و شکنجه یک عمرو می سازه، صورت احساس رو خراش میده و چین و چروک به چهره میندازه..
باید به پاسکال و سلسله دراز بدبینیان مسیحی و مذهبی بها بدیم چون لطف بزرگی می کنن
از جهت یادآوری محترمانه و علنی ذات خطاکار و ترحم انگیز انسان،
خوندن پاسکال یادآوری می کنه که تو این مقطع تاریخ سکولارها
خیلی از مذهبی ها خوش خیال ترن!
از طعنه روزگار،  سکولارها مذهبی ها رو مرتب بخاطرساده لوحی ظاهری مسخره می کنن،
ولی این کمالگرایی سکولارهاس که اینقدر شدید شده
که فکر کردن چند سال رونق اقتصادی و چهار تا تحقیق پزشکی
می تونه از دنیا بهشت برین بسازه
از یه طرف بی اعتنا به تناقض باورهاشون با تندی اعتقاد به فرشته ها رو محکوم می کنن،
ازون طرف صادقانه دل خوش کردن که صندوق بین المللی پول  و طب مدرن و سیلیکون ولی و دموکراسی

Italian: 
genera la violenta delusione che tortura i nostri giorni ed incide gli stessi con linee di acredine attraverso i nostri volti.
Dovremmo fare onore a Pasca ed alla lunga serie di pessimisti Cristiani ai quali si deve dare credito per averci fatto il grande favore
di provare pubblicamente ed elegantemente i fatti del nostro stato piuttosto peccaminoso e pietoso.
Leggere Pascal ci ricorda che i laici sono, in questo momento storico,
ben più ottimistici dei religiosi,
Qualcosa di ironico, considerando quanto spesso i secondi sono stati derisi dai primi a causa della loro apparente ingenuità.
Sono i laici gli ingenui, la quale ricerca per la perfezione è cresciuta in tale maniera
da portarli ad immaginare che il paradiso possa divenire realtà su questa terra
dopo solo qualche altro anno di crescita economica e ricerca medica.
Senza alcuna evidente coscienza di questa contraddizione, potrebbero bene nello stesso periodo respingere burberamente la fede negli angeli
mentre credere sinceramente che i poteri combinati dell'FMI (Fondo Monetario Internazionale), le elite della farmaceutica, la Silicon Valley, e la politica democratica

Spanish: 
genera las violentas decepciones que nos torturan y graban por si mismas las líneas de amargura en nuestras caras.
Debemos honrar a Pascal y a la larga línea de pesimistas cristianos a la que pertenece por hacernos un gran favor
de publicar y elegantemente enumerar los  hechos de nuestro pecaminoso y lamentable estado.
Leer a Pascal nos recuerda que los seculares son, en este momento de la historia,
mucho más optimistas que los religiosos.
Algo de ironía, dada la frecuencia por lo que estos últimos han sido ridiculizados por los anteriores de su aparente ingenuidad.
Son los seculares cuyo anhelo por la perfección ha crecido tan intenso
que los ha llevado a imaginar que el paraíso puede estar en esta tierra
después de sólo un par de años de crecimiento financiero e investigación médica.
Sin conciencia evidente de la contradicción, entran en la misma categoría, que con brusquedad despide la una creencia en los ángeles,
mientras que sinceramente confía que combinados los poderes del IMF, la investigación médica establecida, Silicon Valley, y los políticos democráticos

Portuguese: 
gera decepções violentas, que torturam nossos dias
e esculpem sulcos de sofrimento em nossos rostos.
Nós deveríamos honrar Pascal e os demais 
pessimistas cristãos, aos quais ele pertence, 
pelo grande favor que ele nos concedeu
de publicamente e elegantemente exibir
os fatos do nosso estado pecador e lamentável.
Ler Pascal nos faz lembrar que os seculares
são, nesse momento histórico,
muito mais otimistas que os religiosos.
Algo irônico, levanto em conta a frequência 
com a qual os últimos criticaram a aparente 
ingenuidade dos primeiros.
A busca por perfeição dos seculares
se tornou cada vez mais intensa
aos ponto de fazê-los pensar que
poderiam criar o paraíso na terra
após mais alguns poucos anos de
crescimento econômico e pesquisa médica.
Sem consciência da evidência do contrário,
eles ao mesmo tempo ridiculam a crença nos anjos
enquanto sinceramente acreditam que os poderes 
combinados do FMI, da pesquisa médica, do Vale do
Silício, e dos partidos democráticos

Serbian: 
izaziva nasilna razočaranja koja muče naše dane i ugraviraju se u linijama gorčine naših lica.
Trebamo slaviti Paskala i dugu liniju Hrišanskih pesimista, kojima on pripada, čineći nam veliku uslugu
tako što javno i elegantno ponavlja
činjenice naše, pre, grešne i štetne države.
Čitanje Paskala nas podseća da
su sekularni, u ovom trenutku istorije,
daleko optimističniji nego religiozni.
Nešto poput ironije, s obzirom na učestalost sa kojom krajni biva ismejavan prethodnikom, zbog njihove očigledne naivnosti.
Sekularisti su ti, čija žudnja za
savršenstvom je porasla toliko intezivno,
da ih vodi ka zamišljanju da raj
možda može biti realizovan na ovoj zemlji,
posle samo nekoliko godina
finansijskog rasta i medicinskog istraživanja.
Bez evidentne svesnosti kontradikcije, možda bi oni u istome dahu grubo odbacili veru u anđele,
dok iskreno veruju da kombinovane moći MMF-a, ustanova medicinskog istraživanja, Silikon Valej i demokratske politike

Turkish: 
...meleklere dair inancı sert bir şekilde reddebilirler.
Dinler, özümüz itibariyle kusurlu yaratıklar olduğumuzu...
...ebedi mutluluktan yoksun olduğumuzu, rahatsız edici arzularla kuşatıldığımızı,statüye takıntılı olduğumuzu...
...ve her zaman ölüme yöneldiğimizi akıllı bir şekilde diretti.
Bunlardan herhangi biri bizi neden neşelendirsin ki?
Belki de karamsar abartılar içimizi fazlasıyla rahatlattığı içindir.
Hayal kırıklıklarımız ne olursa olsun ruh halimizi Pascal'ınkiyle...
...kıyasladığımızda kendimizi şanslı hissetmeye başlayabiliriz.
Pascal, hayatın ne kadar berbat olduğunu söyleyerek Tanrı'ya yönelmemizi istedi.
Ancak kendi karamsar çözümlemelerini paylaşarak...
...bu dünyada ki hayatımızın sorunlarını daha çok cesaret, hoşgörü..
...bazen de mizahla göğüslememiz için ironik bir şekilde cesaretlendiriyor.
Geniş kitap yelpazesi, kırtasiye ürünleri,hediyelik eşyalar ve daha fazlası için mağazamızı ziyaret edin.

English: 
will together cure the ills of mankind.
Religions have wisely insisted that we are inherently flawed creatures
incapable of everlasting happiness, beset by troubling desires, obsessed by status,
vulnerable to appalling accidents, and always heading for death.
Why should any of this be so cheering?
Perhaps because pessimistic exaggeration is so comforting.
Whatever our private disappointments, we can start to feel very fortunate when we compare our mood to Pascal's.
Pascal wanted to turn us to God by telling us how awful life was.
But by sharing his pessimistic analyses, he ironically strengthens us to face the trouble of our own lives on this Earth
with greater courage, forbearance, and occasional humor.

Italian: 
cureranno insieme le malattie dell'Umanità.
Le religioni hanno saggiamente insistito che siamo creature intrinsecamente imperfette
incapaci di provare la felicità eterna, assaliti da fastidiosi desideri, ossessionati dallo status sociale,
vulnerabili a terribili incidenti, e sempre diretti verso la morte.
Perchè una cosa qualunque tra queste dovrebbe essere rincuorante?
Forse perchè l'esagerazione pessimistica è così confortante.
Qualunque possano essere le nostre delusioni private, possiamo iniziare a sentirci molto fortunati quando compariamo il nostro modo di pensare a quello di Pascal.
Pascal voleva dirigerci verso Dio dicendoci quanto la vita fosse orribile.
Ma, condividendo le sua analisi pessimistiche, ci ha ironicamente rafforzato per farci guardare i problemi delle nostre vite su questa terra
con un più grande coraggio, pazienza, e saltuario umorismo.

Persian: 
همه با هم بدبختی های بشری رو شفا میده.
مذاهب خردمندانه اصرار می کردن ما ذاتا موجودات ضعیفی هستیم،
ناتوان از رسیدن به شادی دائمی، گرفتار خواهشهای دردسر ساز ، عاشق جاه و مقام
بی دفاع در برابر حوادث و محکوم به فنا!
اما کجای اینا دلگرم کننده است؟
شاید چون اغراق بدبینانه تسلی بخشه!
دلسردی های خصوصیمون هر چی باشه، می تونیم در برابر حال پاسکال احساس خوشبختی کنیم.
پاسکال می خواست با گفتن از بدی های زندگی ادما به خدا برگردن.
ولی با در میون گذاشتن تحلیل های بدبینانه اش از قضا تقویتمون می کنه  با مشکلات شخصی زندگیمون تو دنیا با
جرات و صبر بیشتر و احیانا شوخ طبعی روبرو بشیم. ترجمه برای دوبله: دکتر ایمان فانی

Spanish: 
podrán curar los males de la humanidad.
Las religiones han insistido sabiamente en que somos criaturas inherentemente defectuosas
incapaces de hacer duradera la felicidad, asediados por deseos inquietantes, obsesionados con el estatus,
vulnerables a los accidentes terribles, y siempre en dirección a la muerte.
¿Por qué habrían de animarnos cualquiera de estos?
Quizás porque la exageración pesimista es reconfortante.
Cualquiera que sean nuestras decepciones privadas, podemos empezar a sentirnos muy afortunados cuando nos comparamos al sentir de Pascal.
Pascal quería que nos volviéramos a Dios diciéndonos cuán horrible es la vida.
Pero al compartirnos sus análisis pesimistas, irónicamente nos fortalece para encarar el problema de vivir nuestras propias vidas en esta tierra
con gran coraje, paciencia, y humor ocasional

Persian: 
سیاست های دموکراتیک با یکدیگر
امراض انسان را درمان می کنند در حالی که ادیان
هوشمندانه اصرار می ورزند که ما به طور ذاتی
مخلوقات ناقصی با توانایی
شادی هستیم.
که آرمان های آشفته ایجاد می کند که 
حالت آسیب پذیری برای وقایع ترسناک
برمیانگیزاند و همیشه به مرگ ختم می شود
چرا باید هریک از اینها بسیار تسلی بخش باشد؟
شاید به این خاطر که گزافه گویی بدبینانه
بسیار مسرت بخش است
هرچقدر هم که ما احساس ناامیدی کنیم
می توانیم خوشبختی را حس کنیم وقتی ما
حالتمان را با پاسکال مقایسه می کنیم پاسکال
می خواست ما را تبدیل به خدا کند با گفتن اینکه
چقدر زندگی وحشتناک بود اما با اشتراک
تحلیل های بدبینانه اش او به طعنه
ما را قدرتمند می سازد تا با مشکلات
زندگیمان در این دنیا با
رشادت بیشتر تحمل و شوخ طبعی اندکی روبرو شویم

Portuguese: 
vão, juntos, curar as doenças da humanidade.
As religiões sabiamente insistiram que nós
somos criaturas inerentemente falhas,
incapazes de felicidade interminável, atormentados
por desejos importunos, obcecados por status,
vulneráveis a terríveis acidentes,
sempre caminhando em direção à morte.
Por que tudo isso deveria
nos animar tanto?
Talvez porque o pessimismo exagerado
é recomfortante.
Independentemente das nossas decepções pessoais, 
podemos nos sentir sortudos a comparar 
nossa disposição com a de Pascal.
Pascal queria nos fazer buscar a Deus
nos mostrando como a vida é horrível.
Mas, ao compartilhar sua análise pessimista,
ele ironicamente nos ajuda a encarar 
nossos problemas na Terra
com maior coragem, paciência
e, ocasionalmente, com humor.

Serbian: 
će izlečiti bolesti čovečanstva.
Religije su mudro insistirale da
smo mi, nasledno, stvorenja puna mana,
nesposobna večite sreće, opsednuti
uznemirenim željama, statusom,
ranjivi užasnim nesrećama
i uvek u pravcu smrti.
Zašto bi bilo šta od
ovoga bilo oraspoložavajuće?
Možda zato jer je pesimistično
preuveličavanje veoma utešno.
Bilo kakva privatna razočarenja, možemo početi da se osećamo veoma srećno kada uporedimo naše raspoloženje sa Paskalovim.
Paskal je želeo da nas okrene Bogu
govoreći nam kako je život užasan.
Ali deljenjem njegovih pesimističnih analiza, ironično nas jača da se suočimo sa nevoljom našeg života na ovoj zemlji,
sa većom hrabošću, strpljenjem
i povremenim humorom.

Czech: 
které budou společně léčit neduhy lidstva.
Náboženství moudře trvala na tom, že jsou ze své podstaty chybné bytosti neschopné věčného štěstí,
sužované znepokojující touhou, posedlí svým stavem,
zranitelní a vždy mířící ke smrti.
Proč by mělo být něco z toho povzbuzující?
Pravděpodobně protože je pesimistické přehánění pro nás tolik pohodlné.
Bez ohledu na naše soukromé zklamání, můžeme začít cítit velké štěstí, když srovnáme naši náladu s Pascalovo.
Pascal nás chtěl obrátit k Bohu tím, že nám říká, jak hrozný život je.
Ale sdílením své pesimistické analýzy, nás ironicky posiluje, abychom čelili problémům našich vlastních životů na této Zemi
s velkou kuráží, trpělivostí a příležitostným humorem.

Turkish: 
1 milyon takipçimize katılın ve kanalımıza abone olun.
