Aman Tanrım.
Çölde susuz kaldınız.
Koladan başka içecek bir şey var mı ki?
Mükemmel meta.
Neden mi?
Marx uzun zaman önce vurgulamıştı zaten.
Bir meta hiçbir zaman sadece alıp
tükettiğimiz basit bir nesne değildir.
Bir meta, teolojik hatta metafizik
inceliklerle dolu bir nesnedir.
Mevcudiyeti her zaman
görünmez bir aşkınlığı yansıtır.
Ve kolanın klasik reklamı,
...oldukça açık bir şekilde bu yokluğa,
görünmez niteliğe işaret eder.
"Kola, Gerçek Tat!"
ya da "Kola, işte bu!".
"Bu", "gerçek tat/şey" nedir?
Kolanın, kimyasal analizler
aracılığıyla tespit ve tarif edilebilen,
...bir diğer olumlu özelliği
değildir yalnızca.
O, gizemli “daha fazla bir şey” dir.
Arzumun nesne-nedeni olan
tarifsiz bir fazlalık.
Post modern -veya her nasıl
adlandırıyorsak- toplumlarımızda...
...keyif almaya yükümlüyüzdür.
Keyif almak bir bakıma
garip, sapkın bir görev haline gelmiştir.
Kolanın paradoksu şudur.
Susuz kalırsınız ve içersiniz.
Ama herkesin bildiği gibi
ne kadar içerseniz o kadar çok susarsınız.
Bir arzu, asla yalnızca belirli bir şeye
yönelik arzu değildir.
Aynı zamanda her zaman
arzunun kendisi için arzudur.
Arzulamaya devam etme arzusudur.
Belki de bir arzuya
ilişkin en büyük korku,
...tam anlamıyla karşılanmasıdır.
Böylece daha fazla arzulamam.
En büyük melankolik deneyim,
...bizzat arzunun kaybı deneyimidir.
Söz konusu olan,
fazlalıktan kurtulduğumuz...
...ve yalnızca
asli ihtiyaçlarımızı karşıladığımız...
...eski doğal mükemmellik
dönemine dönüş değildir.
Mesela susamışsınızdır,
su içersiniz falan filan.
Buna dönemeyiz.
Fazlalık sonsuza kadar bizimle.
Öyleyse haydi kola içelim.
Isınıyor.
Artık gerçek kola değil ve sorun da bu.
Bu, yüce olandan dışkıya benzeyene
geçiştir.
Soğukken, usulünce servis edildiğinde
belli bir cazibesi vardır.
Birdenbire boka dönüşebilir.
Metaların temel diyalektiğidir bu.
Bir metanın olgusal,
objektif özelliklerinden bahsetmiyoruz.
Burada yalnızca ele geçmez
bir fazlalıktan bahsediyoruz.
Kinder Sürpriz Yumurta.
Gerçekten hayret uyandıran bir meta.
Kinder Sürpriz Yumurta'nın sürprizi,
...bu fazla nesnedir.
Arzunuzun nedeni burada cisimleşmiştir.
Plastik bir oyuncak,
çikolatadan yumurtanın içerisindeki...
...boşluğu doldurur.
Tüm hassas denge bu iki boyut arasındadır.
Aldığınız şey çikolatadan
bir yumurtadır.
Ve onun muhtemelen Çin'de bir çalışma
kampında falan üretilmiş fazlalığı.
Bedavaya aldığınız bir fazlalık.
Burada çikolatanın yapısının sizi
Plato'nun Agalma adını verdiği...
...kişiyi değerli bir insan,
bir metayı ise arzulanan bir meta kılan...
...içerideki hazineye doğru, derin
bir yolculuğa çıkardığını düşünmüyorum.
Bence tam aksine.
Daha büyük düşünmeliyiz.
Nesnenin ortasındaki altın,
...tam da yüzeyden keyif alabilmek içindir.
Kabul etmesi güç olan
anti-metafizik ders budur.
Şu ünlü Ode to Joy neyi temsil eder?
Sıklıkla insanlığa, kardeşliğe
ve tüm insanların özgürlüğüne...
...bir tür övgü gibi algılanır.
Burada göze çarpan...
...bu bilindik melodinin
evrensel uyum yeteneğidir.
Birbirine tamamen zıt siyasi hareketler
tarafından kullanılabilir.
Nazi Almanya'sında
büyük kamusal olayları kutlamak için...
...yaygın bir şekilde kullanılmıştı.
Sovyetler Birliği'nde,
Beethoven rağbet görüyordu...
...ve Ode to Joy neredeyse
bir tür komünist şarkı gibi icra edilmişti.
Çin'de büyük Kültür Devrimi boyunca...
...neredeyse tüm Batı müzikleri
yasaklanmıştı.
9. Senfoni ise kabullenilmişti.
İlerici burjuva müziğinin bir parçası
olarak çalınmasına izin verilmişti.
Zimbabwe olmadan evvel
Güney Rodezya'daki aşırı sağcılar...
...ırkçılığın kaldırılmasını erteleyebilmek
için bağımsızlıklarını ilan etmişlerdi.
Bu nedenle Güney Rodezya bağımsızlığından
birkaç yıl sonra yine Ode to Joy melodisi,
...elbette değişen sözleri ile birlikte,
ülkenin milli marşı olmuştu.
Diğer bir yandan,
...Peru'da radikal solcu
bir gerilla olan...
...Aydınlık Yol'un lideri Abimael Guzman'a,
Başkan Gonzalo'ya,
...bir gazeteci
en sevdiği parçayı sorduğunda...
...yine Beethoven'ın 9.Senfonisi
Ode to Joy yanıtını almıştı.
Olimpiyatlara beraber katılan
ikiye bölünmüş Almanya adına...
...bir Alman altın madalya kazandığında,
...Doğu ya da Batı Almanya'nın marşı yerine
yine Ode to Joy çalınmıştı.
Hatta bugün bile Ode to Joy
Avrupa Birliği'nin resmi olmayan marşıdır.
Öyleyse cidden şuna benzer evrensel ve sapkın
bir kardeşlik sahnesi hayal edebiliriz.
Usame Bin Ladin, Başbakan Bush'u,
...Saddam, Fidel Castro'yu,
...beyaz ırk, Mao Zedong'u kucaklıyor
ve hep beraber Ode to Joy'u söylüyorlar.
İşe yarıyor.
Her ideolojinin de
böyle işlev görmesi gerekir.
Hiçbir zaman sadece
anlam ile ilgili değildir.
Aynı anda, her zaman
muhtemel bütün anlamlara açık...
...boş bir kap olarak iş görmelidir.
Dokunaklı bir şeyler
deneyimlediğimizde...
...hissettiğimiz içgüdüsel duyguyu
bilirsiniz.
"Aman tanrım, çok duygulandım.
Çok derin bir şeyler var." deriz.
Ama ne kadar derin olduğunu
hiç bilemezsiniz.
Bir boşluktur.
Tabii burada bir aldatmaca var şimdi.
Elbette aldatmaca,
çerçevenin bu nötrlüğünün...
...asla göründüğü kadar nötr olmaması.
