
Spanish: 
Sería equivocado para describir a Howard Phillips Lovecraft como un hombre con problemas.
Es mas parecido que él era muchas problemas caminando en una aproximación de un hombre.
Crónicamente deprimido, hipersensible a la crítica,
casi seguramente agorafóbico, propenso a horribles pesadillas y crisis nerviosas,
y completamente racista incluso para los estándares de la época ...
Sería fácil llegar a la conclusión de que HP Lovecraft simplemente tenía miedo de todo,
pero esto tampoco es cierto.
Tenía miedo de todo lo que no era su ciudad natal de Providence, Rhode Island.
Lovecraft es famoso por codificar los mitos de terror de Lovecraft:
una cosmología que creó con temas centralizados de horror cósmico,
dioses antiguos, incognoscibles y malévolos, y todo olía vagamente a pescado.
La escritura de Lovecraft es famosa en estos días por producir una abrumadora sensación de terror sin esperanza
en un cosmos insensible, envuelto en descripciones viscerales de podredumbre y podredumbre omnipresente.
Todos los temas que logran tener un sentido perfecto cuando se contextualizan con la historia de vida de Lovecraft,
que era más o menos una deprimente espiral descendente desde el minuto uno.
Lovecraft nació en 1890 en una de esas familias acomodadas de Nueva Inglaterra
que todavía se consideraban a sí mismos como la semi nobleza inglesa,
una imagen que se hizo cada vez más difícil de mantener debido a su perpetuo estado de deterioro financiero.

English: 
It would be inaccurate to describe Howard Phillips Lovecraft as a man with issues.
It's more like he was a bundle of issues shambling around in a roughly bipedal approximation of a man.
Chronically depressed, hypersensitive to criticism,
almost certainly agoraphobic, prone to horrible nightmares and nervous breakdowns,
and thoroughly racist even by the standards of the time...
It would be easy to come to the conclusion that HP Lovecraft was simply afraid of everything,
but this isn't true, either.
He was just afraid of everything that wasn't his hometown of Providence, Rhode Island.
Lovecraft is famous for codifying the Lovecraftian horror mythos:
a cosmology he created with centralized themes of cosmic horror,
ancient, unknowable, and malevolent gods, and everything smelling vaguely of fish.
Lovecraft's writing is famous these days for producing an overwhelming sense of sheer hopeless terror
at an unfeeling cosmos, wrapped up in visceral descriptions of omnipresent rot and decay.
All themes that manage to make perfect sense when contextualized with Lovecraft's life story,
which was pretty much a depressing downward spiral from minute one.
Lovecraft was born in 1890 to one of those well-off New England families
that still thought of themselves as proper English semi-nobility,
an image that became harder and harder to maintain due to their perpetual state of financial decline.

Polish: 
Byłoby niedokładne opisanie Howarda Phillipsa Lovecrafta jako człowieka z problemami.
To bardziej jakby był człeko-podobnym kłębkiem problemów poruszającym się z grubsza na dwóch nogach.
Chronicznie przygnębiony, nadwrażliwy na krytykę,
prawie na pewno agorafobiczny, podatny na straszliwe koszmary i załamania nerwowe,
i całkowicie rasistowskim, nawet według standardów epoki ...
Łatwo byłoby dojść do wniosku, że HP Lovecraft po prostu bał się wszystkiego,
ale to też nie jest prawdą.
Bał się jedynie wszystkiego, co nie należało do jego rodzinnej miejscowości Providence na Rhode Island.
Lovecraft słynie ze sformułowania mitu o horrorze Lovecraftowskim:
kosmologię, którą stworzył ze scentralizowanymi tematami kosmicznego horroru,
starożytni, niepoznawalni i złośliwi bogowie i wszystko, co pachnie rybami.
Dzieło Lovecrafta jest obecnie sławne dzięki temu, że wywołuje przytłaczające poczucie beznadziejnego terroru
w nieczułym kosmosie, owinięty w trzeźwe opisy wszechobecnej zgnilizny i rozkładu.
Wszystkie motywy, które są w pełni sensowne w kontekście historii życia Lovecrafta,
które było mniej prawdziwą spiralą przygnębienia od pierwszej minuty.
Lovecraft urodził się w 1890 roku w jednej z tych zamożnych rodzin z Nowej Anglii
które wciąż uważały się za właściwą angielską pół-szlachtę,
obraz, który stał się trudniejszy i trudniejszy do utrzymania ze względu na ich ciągły stan spadku finansowego.

Italian: 
Sarebbe errato descrivere Howard Phillips
 Lovecraft come un uomo problematico.
È più come se fosse un insieme di problemi che si agitavano in una approssimazione bipede di un uomo.
Cronicamente depresso, ipersensibile alle critiche,
quasi sicuramente agorafobico, spesso
 preso da esaurimenti e incubi terrificanti
e molto più razzista della media dell'epoca...
Sarebbe facile concludere che H.P. Lovecraft avesse paura di tutto,
ma anche questo non è vero,
Aveva paura di qualsiasi cosa che non fosse la 
sua cittadina di Providence, nella Rhode Island.
Lovecraft è conosciuto per aver 
codificato l'orrore Lovecraftiano:
un' universo da lui creato con temi centrali dell'orrore cosmico,
antichi, sconosciuti e malvagi dei, 
e qualsiasi cosa vagamente pesciosa.
Le opere di Lovecraft sono oggi conosciute per aver creato un senso schiacciante di puro terrore senza speranza
ad un cosmo insensibile, riempito di descrizioni dettagliate viscerali di marciume e decadenza onnipresente.
Tutti temi che hanno completamente senso 
se contestualizzati con la sua biografia.
che fu praticamente un declino 
deprimente fin dall'inizio.
Lovecraft nacque nel 1890 in una di queste
 famiglie benestanti della Nuova Inghilterra
che si considerava ancora come 
vera e propria seminobiltà Britannica,
un'immagine sempre più difficile da mantenere a 
causa del loro perpetuo stato di declino economico.

French: 
On ne peut pas vraiment décrire Howard Phillips Lovecraft comme un homme à problèmes.
Il était plutôt tout un tas de problèmes accumulés pour former une créature bipède tentant de passer pour un homme.
Dépressif chronique, hypersensible à la critique,
très certainement agoraphobe, sujet à d'horribles cauchemars et à des craquages nerveux,
et particulièrement raciste, même pour son époque...
Ce serait facile de dire que HP Lovecraft avait peur de tout,
mais ce n'est nécessairement vrai.
Il avait juste peur de tout ce qui n'était pas sa ville natale, Providence dans le Rhode Island.
Lovecraft est surtout connu pour avoir codifié l'horreur lovecraftienne :
une cosmogonie qu'il a créée autour de l'horreur cosmique,
d'anciens dieux malfaisants et inconcevables, et qui ressemblent vaguement à des poissons.
Les écrits de Lovecraft sont connus pour inspirer une terreur désespérante
dans un cosmos insensible, le tout enveloppé dans des descriptions de pourriture omniprésente.
Ce qu'on peut comprendre en se penchant sur la vie personnelle de Lovecraft,
qui est déjà bien déprimante en soit.
Lovecraft est né en 1890 dans une de ces vieilles familles de la Nouvelle-Angleterre
qui continuent de se prendre pour des nobles anglais,
une image plutôt difficile à maintenir quand ta famille est en déclin financier perpétuel.

Turkish: 
Howard Phillips Lovecraft'ı sorunları olan biri olarak tanımlamak yanlış olur.
Daha çok, bir adamın kabaca iki ayaklı bir yaklaşımında sıkışıp kalan bir problemler yığını gibiydi.
Kronik depresyonda, eleştiriye aşırı duyarlı,
neredeyse kesinlikle agorafobik, korkunç kabuslara ve sinir krizlerine yatkın,
ve zamanın standartlarına göre bile iyice ırkçı ...
HP Lovecraft'ın her şeyden korktuğuna karar vermek kolay olurdu,
ama bu da doğru değil.
Sadece doğduğu yer olan Providence, Rhode Island olmayan her şeyden ve yerden korkuyordu.
Lovecraft, Lovecraftian korku mythosunu kodlamakla ünlüdür:
merkezi kozmik korku temalarıyla yarattığı bir kozmoloji,
eski, bilinmeyen ve kötü niyetli tanrılar ve belirsizce balık kokan her şey.
Lovecraft'ın yazısı, bugünlerde ezici,umutsuz ,terör gibi birer duygu ürettiği için ünlüdür.
duygusuz bir kozmosta, sonsuz bir çürümenin açıklamalarına sarılmışlık.
Lovecraft'ın hayat hikayesi ile bağlamsallaştırıldığında mükemmel bir anlam ifade etmeyi başaran tüm temalardı,
bu da neredeyse bir dakikadan itibaren iç karartıcı bir aşağı doğru sarmaldı.
Lovecraft, 1890 yılında, iyi durumda olan New England ailelerinden birine doğdu.
Hala kendilerini İngiliz yarı asaleti olarak düşünen,
kalıcı mali gerileme durumları nedeniyle sürdürülmesi zorlaşan bir görüntü.

Turkish: 
Lovecraft zaman zaman okula gitti ama eğitimini hiç tamamlamadı.
ve oldukça şık bilimsel metinler içeren iyi bir kütüphaneye erişime sahipti.
fakat matematikğe karşılık çok hassastı ...
... ve bu nedenle, bilimsel çalışma alanlarının hiçbirinde, temellerin ötesinde bir ilerleme kaydetmemiştir.
ve buda neden onun Öklid dışı geometri,
görünmez ışık,
ve bir klima kavramı gibi kavramları kavrayamamasında neden olmuştur.
Annesi 1918'de hastalandı.
Fakat ne yazık ki, onun gerçekte ne olduğu hakkında hiçbir fikrimiz yok.
Çünkü o zamanlar ilacı, yalnızca histeri olan kadınları teşhis etme eğilimine sahipti,
yani "kadın olmak" hastalığı.
1921'de öldüğünde, Lovecraft gerçekten zorlandı.
ağır depresyona girdi ve Cthulhu'nun çağrısını yazmaya başladı.
Varoluşsal korku temalarını gelişmekte olan mitolarına getiren ilk hikayelerden biri.
Lovecraft'ın pazarlanabilir beceri eksikliği, onun için büyük bir sorun olmaktan çıktı
1924’de ekmeğini eve getiren bir iş kadınıyla evlendiğinde,
ve karısının, her şeyden çok nefret ettiği Brooklyn'deki evine taşındı.
büyük oranda çünkü New York göçmenlerin yaşadığı yerlerden biri.
Evet bide... ırkçılık.
Bu yüzden, Lovecraft'ın uygun New England ıslahı, onun için büyük bir gurur kaynağıydı.
ve, temel olarak, bütün hikayelerinde ciddi bir şekilde sınıfsal ve ırkçı temalar var.
kahramanlar iyi eğitimli, fonetik olarak yazılı olmayan vurgusu olmayan beyaz adamlarla,

Italian: 
Lovecraft è stato educato a intermittenza 
ma non ha mai veramente finito la sua istruzione,
ed ebbe accesso ad una biblioteca 
decente con testi scientifici interessanti,
ma ebbe una costituzione 
troppo delicata per la matematica...
...e così non fece alcun progresso oltre al livello 
elementare in ogni suo campo di studio scientifico,
il che spiega la sua incomprensione
 continua della geometria non Euclidea,
della luce non visibile,
ed il concetto di un condizionatore d'aria.
Sua madre fu internata nel 1918,
ma sfortunatamente non sappiamo che sintomi avesse,
perché la psichiatria dell'epoca aveva tendenza 
a diagnosticare le donne con l'Isteria,
ossia l'essere una donna.
Quando morì nel 1921, Lovecraft cadde in una profonda depressione,
e lo portò a scrivere "Il richiamo di Cthulhu",
una delle sue prime storie a sviluppare 
il concetto dell'orrore esistenziale.
Non avendo un senso d'affari, Lovecraft
 superò questo problema economico
sposando la proprietaria di una cappelleria nel 1924,
e trasferendosi nell'appartamento della moglie 
nel Brooklyn, che odiava più di ogni altra cosa,
principalmente perché a
 New York esistono gli immigrati.
Ah già, il razzismo.
Quindi, Lovecraft andava fierissimo del proprio retaggio Neo-Inglese,
e quindi tutte le sue storie sono pesantemente influenzate da temi classisti e razzisti,
I suoi eroi essendo tutti dei tizi bianchi colti senza nessun accento trascritto foneticamente,

Polish: 
Lovecraft był sporadycznie uczony, ale nigdy nie ukończył edukacji,
i miał dostęp do porządnej biblioteki z całkiem fajnymi tekstami naukowymi
ale miał zbyt delikatną naturę do matematyki ...
(Co?)
... i jako taki nie uczynił żadnego postępu poza podstawami w żadnej z jego dziedzin badań naukowych,
co tłumaczy jego dokładne niezrozumienie geometrii nieeuklidesowej,
niewidocznego światła,
i koncepcji klimatyzatora.
Jego matka została zinstytucjonalizowana w 1918 roku,
ale niestety nie mamy pojęcia, co właściwie było z nią nie tak,
ponieważ medycyna czasu miała tendencję do diagnozowania u kobiet wyłącznie histerii.
(inaczej choroba "bycia kobietą")
Kiedy zmarła w 1921 r., Lovecraft bardzo to przeżył,
wpadł w poważną depresję i zaczął pisać Zew Cthulhu,
jedna z pierwszych opowieści, które wprowadziły tematy egzystencjalnego horroru do jego rozwijającego się mitu.
Brak umiejętności rynkowych Lovecraf przestał być dla niego dużym problemem
kiedy ożenił się z bizneswoman żywicielką rodziny w 1924 roku,
i przeniósł się do mieszkania swojej żony na Brooklynie, którego nienawidził bardziej niż czegokolwiek,
w dużej mierze dlatego, że Nowy Jork jest jednym z tych miejsc, w których przybywają imigranci.
Och, tak ... RACISM.
Pochodzenie Lovecrafta z Nowej Anglii było dla niego powodem do dumy,
i, w zasadzie, wszystkie jego historie mają poważnie klasyczne i rasistowskie tematy,
z jego bohaterami będącymi dobrze wykształconymi, białymi kolesiami bez fonetycznie transkrybowanego akcentu,

French: 
Lovecraft a été scolarisé mais n'a jamais vraiment fini ses études,
et avait accès à une bibliothèque décente au niveau des sciences
mais sa "constitution trop délicate pour les maths"...
(NDLT : O_o)
... l'a empêché de dépasser les bases en sciences,
ce qui explique son incompréhension de la géométrie non-euclidienne,
la lumière invisible,
et le principe d'une climatisation.
Sa mère fut internée en 1918,
mais même aujourd'hui personne n'est certain de ce qu'elle avait,
puisque la médecine de l'époque avait tendance à ne diagnostiquer les femmes que d'hystérie,
à savoir, la maladie d'être une femme.
Sa mort en 1921 plongea Lovecraft dans une profonde dépression
et l'amena à écrire les bases de "L'Appel de Cthulhu",
une de ses premières histoires sur l'horreur existentielle.
Lovecraft n'ayant pas le sens des affaires, il combla ce problème
en épousant la propriétaire d'une chapellerie en 1924,
et en emménageant dans l'appartement de cette dernière à Brooklyn, qu'il détestait plus que tout,
en grande partie parce que les migrants entraient presque tous aux USA par New York.
Ah, ouais... le racisme.
En gros, Lovecraft était extrêmement fier de ses origines néo-anglaises,
et donc toutes ses histoires sont teintés de racisme et de mépris de classes,
ses protagonistes étant tous des mecs blancs éduqués sans accent retranscrits à l'écrit,

English: 
Lovecraft was intermittently schooled but never really finished his education,
and had access to a decent library with pretty nifty scientific texts
but had too delicate of a constitution for math...
...and as such made no progress beyond the basics in any of his fields of scientific study,
which explains his thorough misunderstanding of non-Euclidean geometry,
non-visible light,
and the concept of an air conditioner.
His mother was institutionalized in 1918,
but unfortunately we have no idea what was actually wrong with her,
because the medicine of the time had a tendency to exclusively diagnose women with hysteria,
a.k.a. "being-a-woman" disease.
When she died in 1921, Lovecraft took it really hard,
got severely depressed, and started writing the Call of Cthulhu,
one of the first stories that brought themes of existential horror into his developing mythos.
Lovecraft's lack of marketable skills stopped being much of a problem for him
when he married a breadwinner businesswoman in 1924,
and moved into his wife's apartment in Brooklyn, which he hated more than anything,
in large part because New York is one of those places where immigrants happen.
Oh, yeah...the racism.
So, Lovecraft's proper New England breeding was a major source of pride for him,
and, basically, all of his stories have seriously classist and racist themes,
with his heroes being well educated white dudes with no phonetically transcribed accents,

Spanish: 
Lovecraft fue educado intermitentemente pero nunca terminó realmente su educación,
y tenía acceso a una biblioteca decente con textos científicos bastante ingeniosos
pero tenía una constitución demasiado delicada para las matemáticas ...
... y como tal no progresó más allá de lo básico en ninguno de sus campos de estudio científico,
lo que explica su completo malentendido de la geometría no euclidiana,
luz no visible,
y el concepto de aire acondicionado.
Su madre fue institucionalizada en 1918,
pero desafortunadamente no tenemos idea de lo que realmente estaba mal con ella,
porque la medicina de la época tenía la tendencia de diagnosticar exclusivamente a mujeres con histeria,
también conocida como enfermedad de "ser mujer".
Cuando ella murió en 1921, Lovecraft lo tomó muy duro,
se deprimió severamente y comenzó a escribir el Llamado de Cthulhu,
Una de las primeras historias que trajo temas de horror existencial en sus mitos en desarrollo.
La falta de habilidades comerciales de Lovecraft dejó de ser un gran problema para él
cuando se casó una empresa quien gana el pan en 1924
y se mudó al departamento de su esposa en Brooklyn, que odiaba más que nada,
en gran parte porque Nueva York es uno de esos lugares donde ocurren inmigrantes.
Oh sí...el racismo.
Entonces, la crianza adecuada de Lovecraft en Nueva Inglaterra fue una gran fuente de orgullo para él,
y, básicamente, todas sus historias tienen temas seriamente clasistas y racistas,
con sus héroes siendo tipos blancos bien educados sin acentos transcritos fonéticamente,

Spanish: 
y sus villanos son literalmente todos los demás.
Siendo un buen racismo inglés antiguo, le importaba menos el color de la piel directamente y más la cría en general,
así que también hay una serie de blancos malos, aunque sin educación, endogámicos y pobres,
pero no es casualidad que muchos de sus horrores se deriven de personas que se cruzan con otras razas.
Una parte de este podría haber sido el claro y obvio malestar de Lovecraft con todos las cosas sexuales,
pero hay también mucho racismo además.
Lovecraft finalmente se sintió abrumado por el horror del mundo exterior y regresó a su hogar en Providence,
vivió en una herencia menguante por el resto de su vida,
y murió casi completamente desconocido de cáncer intestinal a los 46 años.
En general, una vida desagradable cargada de miseria mundana y paralizada por el miedo a cada paso.
Con el contexto de su abrumador disgusto y horror por todo lo que no entiende,
Casi todo su trabajo comienza a tener sentido.
Lo que hace el horror de Lovecraftian, y lo que lo ha mantenido popular,
es este abrumador miedo a lo desconocido,
un concepto que se traduce fácilmente incluso cuando lo "desconocido" cambia con los desarrollos sociales y científicos.
Aunque las obras de Lovecraft no han envejecido bien en absoluto, el principio subyacente es sólido:
si no entiendes completamente algo, puedes interpolar el horror existencial,

English: 
and his villains being literally everybody else.
This being good old English racism, he cared less about skin color directly and more about breeding overall,
so there's a number of white people bad guys too, albeit uneducated, inbred, and poor,
but it's no accident a lot of his horrors derive from people CROSSBREEDING with OTHER RACES.
Part of this might have been Lovecraft's clear and obvious discomfort and disinterest of all things sexual,
but there's also a bunch of racism wrapped up in there.
Lovecraft eventually got overwhelmed by the horror of the outside world and moved back home to Providence,
lived on a dwindling inheritance for the rest of his life,
and died almost completely unknown from intestinal cancer at age 46.
Overall, an unpleasant life steeped in mundane misery and crippled by fear at every turn.
With the context of Lovecraft's overwhelming disgust and horror for everything he didn't understand,
almost his entire body of work begins to make sense.
The thing that makes Lovecraftian horror, and the thing that's kept it popular,
is this overwhelming fear of the unknown,
a concept that easily translates even as the 'unknown' changes with social and scientific developments.
Even though Lovecraft's works haven't aged well at all, the underlying principle is sound:
if you don't fully understand something, you can interpolate existential horror,

Turkish: 
ve onun kötü adamları kelimenin tam anlamıyla herkes.
Bu eski güzel İngiliz ırkçılığı olarak cilt rengini daha az önemser ve genel olarak üremeye daha fazla önem verirdi.
bu nedenle, eğitimsiz, yerleşik ve fakir olsa da, bir dizi beyaz insan, kötü adamlar da var.
ama bu onun dehşetinin çoğunun DİĞER YARIŞLARLA YOLCULUKTAN insanlardan kaynaklanması tesadüf değildir.
Bunun bir kısmı Lovecraft’in cinsel rahatsızlıklarını ve ilgilerini çeken açık ve net bir rahatsızlık olabilir.
ama ayrıca orada bir sürü ırkçılık var.
Sonunda Lovecraft dış dünyanın dehşeti karşısında şaşkına döndü ve Providence'a geri döndü.
hayatının geri kalanı için azalan bir miras üzerinde yaşadı,
ve 46 yaşında, bağırsak kanserinden neredeyse hiç bilinmeyen bir şekilde öldü.
Genel olarak, tatsız bir yaşam sıradan sefalete batırdı ve her dönüşte korku tarafından sakatlandı.
Lovecraft'ın anlamadığı her şey için ezici iğrenme ve korku bağlamında,
Neredeyse bütün çalışma bedeni anlamlı olmaya başlıyor.
Lovecraftian'ı korkutan şey ve onu popüler yapan şey,
Bu bilinmeyenin ezici korkusu mu?
'Bilinmeyen' sosyal ve bilimsel gelişmelerle değiştiğinde bile kolayca çeviri yapan bir kavram.
Lovecraft'ın çalışmaları hiç iyi yaşlanmadıysa da, temel prensip sağlam:
Eğer bir şeyi tam olarak anlamadıysanız, varoluşsal dehşeti içselleştirebilirsiniz,

Italian: 
ed il resto del mondo come suoi antagonisti.
questo, essendo un bel razzismo all'Inglese, dava meno importanza sul colore della pelle e più sulla genetica.
perciò ci sono dei cattivoni bianchi,
 sebbene analfabeti, consanguinei e poveri,
ma non è banale che molti orrori vengano dalle MESCOLANZE con ALTRE RAZZE.
Il che può venire dal suo chiaro
 sconforto/disinteresse da tutte le cose sessuali,
ma non bisogna scordare che c'è anche un po' di razzismo.
Lovecraft finì per essere sopraffatto dall'orrore del mondo esterno, e si ritirò a Providence nel 1924,
dove visse una fine miserabile ed instabile,
prima di morire quasi completamente
 sconosciuto di cancro intestinale a 46 anni.
Insomma, una vita triste e miserabile 
paralizzata dalla paura del mondo esterno.
Sapendo del disgusto e del terrore 
di ciò che non conoscesse,
sicuramente capirete meglio i suoi scritti.
Ciò che ha reso e mantenuto 
l'orrore Lovecraftiano popolare,
è questa paura paralizzante dell'ignoto,
un concetto facilmente presentabile sebbene l'evoluzione sociale e scientifica dell'Ignoto.
Anche se le opere di Lovecraft non hanno 
invecchiato bene, il principio resta interessante:
se non capite pienamente qualcosa,
 potete ritirarne l'orrore esistenziale

Polish: 
a jego złoczyńcami są dosłownie - wszyscy inni.
Jest to stary, dobry angielski rasizm, dlatego mniej dbał o kolor skóry, a bardziej o ogólne pochodzenie,
więc jest też wielu białych ludzi - niewykształconych, wsobnych i biednych -
ale to nie przypadek, wiele jego okropności pochodzi od ludzi KRZYŻUJĄCYCH SIĘ Z INNYMI RASAMI.
Częścią tego może być wyraźny i oczywisty dyskomfort Lovecrafta i zaniedbanie przez niego wszystkich rzeczy seksualnych,
ale jest tam też sporo rasizmu.
Lovecraft w końcu poczuł się przeciążony grozą świata zewnętrznego i wrócił do domu do Providence,
przez resztę życia żył na malejącym dziedzictwie,
i zmarł prawie zupełnie nieznany z powodu raka jelit w wieku 46 lat.
Ogólnie rzecz biorąc, nieprzyjemne życie zanurzone w przyziemnej nędzy i okaleczone strachem na każdym kroku.
Z kontekstem obrzydzenia i przerażenia wszystkim, czego nie rozumiał,
prawie całe jego dzieło zaczyna mieć sens.
Rzeczą, która tworzy, ​​Lovecraftowski horror, i  która sprawia że jest popularny, jest ten przytłaczający strach przed nieznanym,
koncepcja, która łatwo przekłada się nawet na "nieznane" zmiany związane z rozwojem społecznym i naukowym.
Mimo że dzieła Lovecrafta w ogóle nie postarzały się, podstawowa zasada brzmi:
jeśli czegoś w pełni nie rozumiesz, możesz interpolować horror egzystencjalny,

French: 
et ses antagonistes étant littéralement le reste de la planète.
Sauf que le racisme à l'anglaise tenait moins de la couleur de peau que de la naissance en soit,
donc il a aussi des méchants blancs, mais tous sont illettrés, consanguins et pauvres,
et il n'est pas banal que l'horreur de ses histoires vienne du MÉTISSAGE avec D'AUTRES RACES.
Ce qui peut venir aussi de l'inconfort/désintérêt de Lovecraft pour tout ce qui est sexuel,
mais il ne faut pas oublier le racisme exprimé.
Lovecraft a finit par en avoir marre du monde extérieur et rentra à Providence en 1926,
où il vécut une fin de vie misérable et instable,
avant de mourir presque inconnu d'un cancer de l'intestin à l'âge de 46 ans.
En somme, une vie triste et misérable paralysée par la peur du monde extérieur.
En sachant ce dégoût et cette terreur pour tout ce que Lovecraft ne comprend pas,
vous comprendrez sans doute un peu mieux son travail.
Ce qui fait l'horreur lovecraftienne et sa popularité,
c'est cette peur paralysante de l'inconnu,
un concept facile à présenter malgré ce que l'évolution sociale et scientifique considère comme "inconnu".
Et bien que ses travaux n'aient pas bien vieilli DU TOUT, le principe reste intéressant :
si vous ne comprenez pas pleinement quelque chose, vous pouvez en retirer l'horreur existentielle,

Spanish: 
y convertir cada misterio en una pesadilla de cosas que el hombre no debía saber.
Y aparte de eso, la estética del horror que eligió también es bastante efectiva por sí sola.
El abrumador miedo de Lovecraft al océano produjo un horror memorable y visceralmente desagradable, astético basado en lodo y podredumbre.
eso estaba muy alejado de la fría esterilidad de piedra del género de terror gótico anterior.
Entonces, todo eso en mente, echemos un vistazo a algunas de las historias cortas que definen el género
surgió de las pesadillas más oscuras de Horrible Phobias Lovecraft.
El llamado de Cthulhu se enmarca como una cuenta en primera persona de un tal Francis Wayland Thurston,
cuya aventura en lo desconocido comienza mientras lee las notas dejadas por su tío abuelo George Angell,
Un profesor de Brown que murió recientemente en circunstancias misteriosas.
Las notas describen una serie de interacciones entre Angell y un tal Henry Anthony Wilcox,
un artista y conocido airhead que recientemente ha soñado con las antiguas ciudades hundidas.
Un terremoto sacudió Nueva Inglaterra el 28 de febrero,
y esa noche Henry tuvo este sueño loco de que estaba navegando por una antigua ciudad espeluznante cubierta de exudado verde y jeroglíficos,
y desde las profundidades de la estructura, se hizo eco de una voz muy espeluznante que decía algo sobre "Cthulhu" en un idioma que no entendió.
Angell está desproporcionadamente preocupado por este sueño y pregunta si Henry es, por casualidad, parte de un culto.

French: 
et transformer n'importe quel mystère en un cauchemar sur ce que l'Homme ne devrait jamais apprendre.
Et en dehors de ça, son esthétique horrifique est déjà bien efficace en soit.
La peur panique de Lovecraft de l'océan a produit une esthétique pourrissante mémorable
qui changeait du genre gothique froid et stérile.
Donc, avec tout ça en tête, plongeons-nous dans quelques nouvelles qui définissent à elles seules
les plus sombres cauchemars de Horribles Phobies Lovecraft.
L'Appel de Cthulhu
L'Appel de Cthulhu
Phobies : l'océan, la géométrie non-euclidienne, les personnes de couleur
"L'Appel de Cthulhu" est un récit à la 1ère personne narré par un certain Francis Wayland Thurston,
dont l'aventure dans l'inconnu commence alors qu'il étudie les notes de feu son grand-oncle George Angell,
un professeur à l'université de Brown récemment mort dans des circonstances mystérieuses.
Ces notes décrivent les discussions d'Angell avec un certain Henry Anthony Wilcox,
un artiste un peu distrait qui souffre depuis peu de cauchemars sur d'anciennes cités englouties.
Un séisme a touché la Nouvelle-Angleterre le 28 février,
et la nuit suivante, Henry rêva qu'il naviguait dans le jus vert d'une ancienne cité et ses hiéroglyphes flippants,
tandis qu'une voix flippante chantait sur un certain "Cthulhu" dans les profondeurs obscures.
Angell est bizarrement offensé par ce rêve et demande à Henry si, par hasard, il ne ferait pas partie d'une secte.

Italian: 
e trasformare ogni mistero in un 
incubo che l'uomo non doveva sapere.
E al di fuori di questo, la sua estetica 
orripilante è già efficace da sé.
Il timore di Lovecraft dell'oceano ha prodotto un'estetica marcia memorabile,
che lo distaccava dal genere Gotico
 rispettivamente più freddo e sterile.
Dunque, tenendo questo in testa, tuffiamoci in
alcune brevi storie che hanno segnato il genere
provenienti dai peggiori incubi di "Orribile Phobias Lovecraft".
Il richiamo di Cthulhu
Il richiamo di Cthulhu
FOBIE: l'oceano, la geometria non euclidea, gente di colore.
"Il richiamo di Cthulhu" è un racconto narrato 
da un certo Francis Wayland Thurston,
La cui avventura nell'Ignoto comincia mentre studia 
gli appunti lasciati dal suo prozio George Angell,
un professore dell'università di Brown recentemente deceduto in circostanze misteriose.
Gli appunti lasciano una serie di interazioni 
tra Angell e un certo Henry Anthony Wilcox,
un' artista distratto che soffre da
 poco di incubi su città sommerse.
il 28 febbraio un terremoto colpì la Nuova Inghilterra,
e la notte seguente, Henry sognò di navigare in una città antica sommersa in un succo verde piena di geroglifici pazzeschi.
e dal fondo del complesso, udiva un'antica grave voce che chiamava un certo "Cthulhu" in una lingua incomprensibile.
Angell è stranamente preoccupato di questo sogno, e chiede a Henry se facesse per caso parte di una setta.

English: 
and turn every mystery into a nightmare of things man was not meant to know.
And separate from that, the aesthetic of horror he chose is also pretty effective on its own.
Lovecraft's overwhelming fear of the ocean produced a memorable and viscerally nasty horror asthetic grounded in slime and rot
that was far removed from the cold, stone sterility of the previous Gothic horror genre.
So, all that in mind, let's take a look at a few of the genre-defining short stories
cranked out from Horrible Phobias Lovecraft's darkest nightmares.
The Call of Cthulhu is framed as a first-person account from one Francis Wayland Thurston,
whose venture into the unknown begins as he's going through the notes left by his great uncle George Angell,
a professor at Brown who recently died under mysterious circumstances.
The notes describe a series of interactions between Angell and one Henry Anthony Wilcox,
an artist and known airhead who has recently taken to dreaming of ancient sunken cities.
An earthquake hit New England on February 28,
and that night Henry had this crazy dream that he was navigating an ancient creepy city covered in green ooze and hieroglyphs,
and from the depths of the structure, echoed a very spooky voice saying something about "Cthulhu" in a language he didn't understand.
Angell is disproportionately concerned about this dream, and asks if Henry is, by any chance, part of a cult.

Polish: 
i przekształcić każdą tajemnicę w koszmar rzeczy, o których człowiek nie powinien wiedzieć.
Niezależnie od tego, estetyka horroru, którą wybrał, jest całkiem skuteczna sama w sobie.
Przytłaczający strach Lovecrafta przed oceanem, stworzył niezapomnianą, obrzydliwą grozę zasadzoną w szlamie i zgniliźnie
co było to dalekie od zimnej, kamiennej sterylności wcześniejszego gothic horroru.
Mając to wszystko na uwadze, rzućmy okiem na kilka opowiadań, które definiują gatunek
wynikły z okropnych fobii i najskrytszych koszmarów Lovecrafta.
Zew Cthulhu
Zew Cthulhu
Fobie: ocean, geometria nieeuklidesowa, nie biali ludzie
Zew Cthulhu jest napisane jako relacja pierwszoosobowa niejakiego Francisa Waylanda Thurstona,
którego wyprawa w nieznane zaczyna się, gdy przegląda notatki pozostawione przez jego wuja George'a Angella,
profesora Browna, który niedawno zmarł w tajemniczych okolicznościach.
Notatki opisują serię interakcji między Angellem i Henrykiem Anthonym Wilcoxem,
artystą i znanym lotnikiem, który niedawno zaczął śnić o starożytnych zatopionych miastach.
Trzęsienie ziemi nawiedziło Nową Anglię 28 lutego,
i tej nocy Henry miał ten szalony sen, że poruszał się po starożytnym, przerażającym mieście pokrytym zielonym szlamem i hieroglifami,
i z głębi tej struktury odezwał się bardzo przerażający głos, mówiąc coś o "Cthulhu" w języku, którego nie rozumiał.
Angel nieproporcjonalnie przejmuje się tym snem i pyta, czy Henry jest przypadkiem częścią kultu.

Turkish: 
ve her gizemi, insanın bilmediği şeylerin bir kabusa çevirmek.
Bundan ayrı olarak, seçtiği dehşetin estetiği de kendi başına oldukça etkili.
Lovecraft'ın okyanusa dair ezici korkusu, sümük ve çürümeye dayanan unutulmaz ve visseral açıdan kötü bir korku astetiği üretti
önceki Gotik korku türünün soğuk, taş kısırlığından çok uzaktı.
Öyleyse, bütün bunlar göz önünde bulundurularak, tür tanımlayan kısa öykülerden birkaçına göz atalım.
Lovecraft'ın en karanlık kabuslarının korkunç fobilerinden kaçtı.
Cthulhu'nun Çağrısı bir Francis Wayland Thurston'dan birinci şahıs bir hesap olarak belirlendi.
bilinmeyene olan girişimi, büyük amcası George Angell'in bıraktığı notlardan geçerken başlar,
Brown'da yakın zamanda gizemli koşullar altında ölen bir profesör.
Notlar, Angell ve bir Henry Anthony Wilcox arasındaki bir dizi etkileşimi açıklar.
Eski batık şehirlerin hayalini kurmayı başaran bir sanatçı ve bilinen bir havai fişek.
Bir deprem 28 Şubat'ta New England'ı vurdu.
ve o gece Henry, yeşil sızmak ve hiyerogliflerle kaplı antik bir tüyler ürpertici bir şehirde geziniyordu.
ve yapının derinliklerinden, anlamadığı bir dilde "Cthulhu" hakkında bir şeyler söyleyen çok ürkütücü bir ses tekrarladı.
Angell bu rüya hakkında orantısız bir şekilde endişe duyuyor ve Henry'nin bir şans eseri bir tarikatın parçası olup olmadığını soruyor.

French: 
Mais Henry n'est jamais qu'un banal artiste propret de la Nouvelle-Angleterre rêvant de choses indicibles.
Il vient chaque jour parler de ses rêves, où il explore différents quartiers de la cité,
et où la même voix glauque continue de chanter dans son langage incompréhensible.
Jusqu'au 23 mars où il sèche son rendez-vous
à cause d'une forte fièvre qui fait délirer Henry sur des monstres géants.
Neuf jours plus tard, il se sent mieux et ne fait plus de rêves.
Angell commence donc son enquête en interrogeant moult personnes sur leurs rêves
pendant qu'Henry était occupé à être maboul.
Il se rend compte que les classes basses ne sont pas du tout affectées,
que les esprits scientifiques le sont occasionnellement,
et que les artistes et poètes sont persécutés par ces cauchemars.
Beaucoup d'entre eux ayant rêvé de la même cité et de la même voix qu'Henry.
En somme, une vague de folie insomniaque a frappé le monde entre 28 février et le 2 avril.
C'est déjà pas mal flippant en soit,
mais il s'avère que cette histoire de secte était basée sur une autre affaire.
La toute première enquête d'Angell sur le nom Cthulhu.
En 1908, Angell présidait une conférence académique sur l'archéologie,
quand l'inspecteur Legrasse de la Nouvelle-Orléans arriva en possession d'une statuette effrayante
récemment confisquée à une secte dangereuse, et il veut savoir ce que c'est.

Turkish: 
Ancak Henry, ölümlü Ken'in ötesinde şeyler hayal ederken, ortalama temiz New England ressamınız.
Her gün aynı rüyalar içinde yeni rüyalar ile geliyor, ama bazen farklı bölümleri var.
ve aynı ürkütücü ses, ürkütücü şeyler söyleyerek.
Bir güne kadar, 23 Mart, hiç gelmediği zaman,
çünkü o ortaya çıktı, Henry çok hastalandı ve çılgınca dev bir canavar hakkında bağırıyor.
Dokuz gün sonra, Henry aniden iyileşir ve hayallerini tamamen bitirmez.
Angell, hayallerinin neye benzediğini bildirmek için geniş bir popülasyon çekerek bir soruşturma başlattı
Henry'nin tümüyle riskli olduğu dönemlerde.
Dünya işçi sınıfı halkının tamamen etkilenmemiş olduğunu keşfeder.
bilim türleri ara sıra kabus görüyordu,
sanatçılar ve şairler neredeyse çılgın kabuslarından mahrum edildiler.
Birçoğunun Henry ile aynı şehri hayal ettiğini, aynı uğursuz ilahiyi söylediğini belirtti.
Genel olarak, 28 Şubat ile 2 Nisan arasındaki aralık, çılgınlık, mani ve genel huzursuzlukta dünya çapında bir yükseliş gördü.
Bu tamamen kendi başına ürkütücü.
Fakat Angell’in Henry’ye bir nedenden dolayı kült faaliyeti hakkında sorduğu ortaya çıktı.
Bu, Cthulhu ismiyle ilk karşılaşması değildi.
1908 yılında 17 yıl önce Angell, bir araya gelen akademik bir arkeolojik buluşmaya katılıyor,
Çok kaynamış New Orleans polisi Müfettiş Legrasse, partiyi eski ve ürkütücü bir heykelcikle yıktığında
Son zamanlarda özellikle iğrenç bir tarikattan el koydular ve bunun ne anlama geldiğini bilmeleri gerekiyor.

Polish: 
Ale Henry to tylko przeciętny, czysty artysta z Nowej Anglii, marzący o sprawach wykraczających poza śmiertelną naturę.
Codziennie przychodzi z nowymi snami, wszyscy w tym samym mieście, ale czasami w różnych jego częściach,
i tym samym upiornym głosem, który mówi straszne rzeczy.
Aż pewnego dnia, 23 marca, kiedy w ogóle się nie zjawia,
ponieważ, jak się okazuje, Henry bardzo zachorował i delirycznie krzyczał o jakimś gigantycznym potworze.
Dziewięć dni później Henry'emu nagle się poprawia i zupełnie przestaje mieć sny.
Angell wszczął dochodzenie, prosząc dużo ludzi o opisywanie mu swoich snów,
kiedy Henry był osłabiony.
Odkrywa, że ​​ludzie z klasy robotniczej byli całkowicie niewrażliwi,
typy naukowe miały od czasu do czasu koszmary,
a artyści i poeci byli niemal obezwładnieni przez swoje szalone koszmary.
Wielu z nich śniło o tym samym mieście co Henry, wraz z tym złowieszczym śpiewem, o którym mówił.
Ogólnie rzecz biorąc, okres od 28 lutego do 2 kwietnia przyniósł ogólnoświatowy wzrost szaleństwa, manii i ogólnych niepokojów.
To wszystko jest dość upiorne,
ale okazało się, że Angell pytał Henry'ego o działalność kultów z konkretnego powodu.
To nie był jego pierwszy kontakt z imieniem Cthulhu.
17 lat przed rokiem 1908 Angell uczestniczy w akademickim spotkaniu archeologicznym,
kiedy cyniczny policjant z Nowego Orleanu, inspektor Legrasse wkracza na salę ze starą i przerażającą statuetką,
którą niedawno skonfiskowali ze szczególnie nieprzyjemnego kultu i muszą wiedzieć, co to znaczy.

Spanish: 
Pero Henry es solo tu artista normal de Nueva Inglaterra que sueña con cosas más allá de lo mortal.
Viene todos los días con nuevos sueños, todos en la misma ciudad, pero a veces en diferentes partes,
y con la misma voz espeluznante que dice cosas espeluznantes.
Hasta que un día, 23 de marzo, cuando no entra en absoluto,
porque resulta que Henry se ha puesto muy enfermo y ha estado delirando gritando sobre algún monstruo gigante.
Nueve días después, Henry mejora abruptamente y deja de tener los sueños por completo.
Angell inicia una investigación, atrayendo a una gran población para obtener informes de cómo eran sus sueños
durante el intervalo cuando Henry estaba todo torpe.
Descubre que la gente de la clase trabajadora de la sal de la tierra no se vio afectada en absoluto,
los tipos de ciencias tenían ocasionalmente pesadillas,
y artistas y poetas estaban casi incapacitados por sus locas pesadillas.
Muchos de ellos soñaban con la misma ciudad que Henry, junto con el mismo canto siniestro que informó.
En general, el intervalo entre el 28 de febrero y el 2 de abril vio un aumento mundial en la locura, la manía y los disturbios generales.
Eso es bastante espeluznante por sí solo,
Pero resulta que Angell le había preguntado a Henry sobre la actividad de culto por una razón.
Este no fue su primer encuentro con el nombre de Cthulhu.
17 años antes en 1908, Angell asiste a una reunión arqueológica académica,
cuando el duro inspector de policía de Nueva Orleans, el inspector Legrasse, cierra la fiesta con una estatuilla antigua y espeluznante
recientemente confiscaron de un culto particularmente desagradable, y necesitan saber lo que significa.

English: 
But Henry's just your average clean-cut New England artist dreaming of things beyond mortal ken.
He comes in daily with new dreams, all in the same city, but sometimes different parts of it,
and with the same spooky voice saying spooky stuff.
Until one day, March 23rd, when he doesn't come in at all,
because as it turns out, Henry's become very sick and has been deliriously yelling about some giant monster.
Nine days later, Henry abruptly gets better, and stops having the dreams entirely.
Angell launches an investigation, pulling a large population for reports of what their dreams were like
during the interval when Henry was all wonky.
He discovers that salt-of-the-earth working-class folk were totally unaffected,
sciency types had the occasional nightmare,
and artists and poets were almost incapacitated by their crazy nightmares.
Many of them dreamt of the same city as Henry, along with the same ominous chanting he reported.
Overall, the interval between February 28th and April 2nd saw a worldwide spike in madness, mania, and general unrest.
That's pretty spooky all on its own,
but it turns out Angell had asked Henry about cult activity for a reason.
This wasn't his first run-in with the name Cthulhu.
17 years prior in 1908, Angell is attending an academic archeological get together,
when hard-boiled New Orleans cop Inspector Legrasse crashes the party with an ancient and creepy statuette
they recently confiscated from a particularly nasty cult, and they need to know what it means.

Italian: 
Ma Henry non è altro che un banale artista per benino
della Nuova Inghilterra che sogna cose inconcepibili.
Viene ogni giorno per raccontare i suoi 
nuovi sogni, ma sempre in quartieri nuovi,
e con la stessa antica voce squallida che continua
 a chiamare nella sua lingua sconosciuta.
Finché un giorno, il 23 marzo, non si presenta nemmeno,
a causa di una febbre che l'ha messo 
a delirare su un mostro gigantesco.
Nove giorni dopo, sta meglio e non fa più sogni.
Angell inizia quindi la sua indagine 
interrogando molte persone sui loro sogni
durante l'intervallo in cui Henry era svitato.
Si rende conto che i proletari non ne sono stati afflitti,
le menti scientifiche hanno avuto l'incubo occasionale,
e gli artisti e poeti sono stati 
incapacitati da questi incubi pazzeschi.
Molti di loro avendo sognato la stessa città
 con la stessa voce oscura riportata da Henry.
Insomma, durante l'intervallo tra il 28 febbraio e il 2 d'aprile, c'è stata un'onda mondiale di pazzia, mania e insonnia generale.
In se, questo è già abbastanza inquietante,
Ma in realtà questa storia di setta 
era basata su un altro affare.
Questa non fu la prima volta 
che sentì parlare di Cthulhu.
17 anni prima nel 1908, Angell presentava una conferenza accademica sull'archeologia.
Quando l'ispettore Legrasse di New Orléans giunse con un'antica e inquietante statuetta
recentemente confiscata da una setta particolarmente pericolosa, ed è incaricato di sapere cosa sia.

English: 
The statuette looks like a weird half-human half-octopus half-dragon thing.
The archaeologists pass it around, but nobody can identify the culture of origin,
and nobody can read the glyphs.
But one dude claims he's dealt with a tribe of devil worshipers who seemed to have worshipped a similar figure.
When asked where the heck he got this statue,
Legrasse explains they'd gotten some reports from some friendly swamp-dwelling New Orleansers
that some seriously freaky stuff was happening in the swamp,
and their women and children kept getting kidnapped.
The cops crashed the party and found a large number of very naked cultists
dancing around a burning monolith with the statuette on top,
surrounded by the extremely dead bodies of all those kidnapped swamp people.
Oh, but don't worry, circa 1920s New England readers,
I know you want to know the exact ethnic backgrounds and skin color of these cultists before you render moral judgment.
Well, don't you worry, Lovecraft has you covered.
We've got some Native Americans, some black people, some biracial people,
some ethnically ambiguous folk thrown in for flavor,
and basically everybody who's definitely not a white people.
I won't say Lovecraft got subtler about his deep abiding loathing and terror
of anyone with a skin tone darker than Pantone 727,
but this is probably the most all-inclusive it ever gets in his writing.
Anyway, Lovecraft's charmingly diverse death cult explains that they worship the Great Old Ones,

Italian: 
la statuetta sembra un incrocio forzato 
tra un umano, una piovra ed un drago.
Gli archeologi l'analizzano, ma nessuno riesce a determinare la sua cultura d'origine,
nè a leggere  i geroglifici sulla base.
Ma uno di loro afferma di aver visto una simile rappresentazione da una tribù adoratrice del diavolo.
Quando gli si chiede da dove
 sia sbucata fuori questa statuetta,
Legasse spiega che degli abitanti palustri di New Orleans li abbiano chiamati,
perché qualcosa di terribile avveniva nella zona,
e le loro donne e bambini si facevano rapire.
Così la polizia scoprì un'enorme banda di settari svestiti
danzanti attorno un monolite
 in fiamme con la statuetta in cima,
circondati dai cadaveri di tutti 
gli abitanti rapiti della palude.
Ma non temete, lettori Neo-Inglesi degli anni '20,
So che volete sapere esattamente l'etnia e il colore della pelle di questi settari prima di moralizzare.
Non abbiate paura, Lovecraft è pronto al dovere!
Abbiamo degli Amerindi, degli 
Afro-americani, dei meticci,
gente di etnia ambigua messa lì,
e praticamente tutta gente non bianca.
Non direi che Lovecraft sia diventato 
più cauto col suo panico e terrore
di chiunque più scuro del Pantone 727,
ma questo sarà il cast più inclusivo nelle sue opere.
Comunque, questa simpatica diversità Lovecraftiana spiega che venera i Grandi Antichi,

Polish: 
Statuetka przedstawia dziwnego pół-człowieka pół-ośmiornicę, pół smoka (w sumie półtorej dziwaka).
Archeolodzy oglądają go ze wszystkich stron, ale nikt nie jest w stanie zidentyfikować kultury pochodzenia ani odczytać glifów.
Ale jeden gość twierdzi, że miał do czynienia z plemieniem czcicieli diabła, który wydawał się czcić podobną postać.
Zapytany, skąd do diaska wytrzasnął ten posąg,
Legrasse wyjaśnia, że ​​dostali jakieś raporty od jakiegoś przyjaznego mieszkańca bagiennego Nowego Orleanu
że na bagnach dzieje się coś naprawdę dziwnego
a ich kobiety i dzieci wciąż są porywane.
Policjanci wdarli się na imprezę i znaleźli dużą liczbę bardzo nagich kultystów
tańczących wokół płonącego monolitu ze statuetką na górze,
otoczonego przez niezwykle martwe ciała wszystkich porwanych ludzi z bagien.
Och, ale nie martwcie się, około 1920 czytelników z Nowej Anglii,
Wiem, że chcecie poznać dokładne pochodzenie etniczne i kolor skóry tych kultystów, zanim wydacie osąd moralny.
Cóż, nie martw się, Lovecraft cię zaspokoi.
Mamy rdzennych Amerykanów, trochę czarnych, jakichś dwu-rasowych ,
jakiś etnicznie niejednoznaczny lud rzucony dla smaku,
i w zasadzie wszyscy, którzy zdecydowanie nie są biali.
Nie powiem, że Lovecraft stał się subtelniejszy w wyrażaniu swojego przerażenia i głębokiej odrazy
do osób o odcieniu skóry ciemniejszym niż Pantone 727,
ale jest to prawdopodobnie najbardziej bogaty, jaki kiedykolwiek pojawia się w jego twórczości.
W każdym razie, Lovecrafta "urzekająco zróżnicowany kult śmierci" wyjaśnia, że ​​wielbią oni Wielkich Przedwiecznych,

Turkish: 
Heykelciği tuhaf yarı insan yarı ahtapot yarı ejderha şey gibi görünüyor.
Arkeologlar onu dolaştırıyor, fakat hiç kimse köken kültürünü tanımlayamıyor,
ve hiç kimse glifleri okuyamaz.
Ancak bir herif, benzer bir şekilde ibadet etmiş gibi görünen şeytan tapanlarının bir kabilesiyle uğraştığını iddia ediyor.
Bu heykeli hangi halttan aldığını sorduğunda,
Legrasse, bazı dost bataklık sakinlerinden New Orleans'lılardan bazı raporlar aldıklarını açıkladı
Bataklıkta bazı ciddi garip şeyler olduğunu,
ve kadınları ve çocukları kaçırılmaya devam etti.
Polisler partiyi çökertti ve çok sayıda çıplak külteci buldu
heykelciğin üstünde yanan bir monolitin etrafında dans etmek,
kaçırılan tüm bataklık insanların aşırı ölü bedenleriyle çevrili.
Ah, ama endişelenme, 1920'lerin New England okurları,
Ahlaki bir yargıya varmadan önce bu kültürçülerin etnik kökenlerini ve ten rengini bilmek istediğinizi biliyorum.
Endişelenme, Lovecraft seni korudu.
Bazı Amerikan yerlileri, bazı siyah insanlar, bazı biracial insanlar var.
lezzet için atılan bazı etnik açıdan belirsiz halk,
ve temelde kesinlikle beyaz insanlar olmayan herkes.
Lovecraft'ın derinlemesine nefret ve terörle ilgili derinlemesine incelendiğini söylemeyeceğim.
Pantone 727'den daha koyu ten rengine sahip herhangi biri,
ama bu muhtemelen yazılarında aldığı her şey dahil.
Her neyse, Lovecraft'ın büyüleyici bir şekilde farklı ölüm kültü Büyük Eski Olanlara ibadet ettiklerini açıklıyor,

Spanish: 
La estatuilla parece una extraña cosa mitad humano mitad pulpo mitad dragón.
Los arqueólogos lo pasan, pero nadie puede identificar la cultura de origen,
y nadie puede leer los glifos.
Pero un tipo afirma que trató con una tribu de adoradores del diablo que parecía haber adorado a una figura similar.
Cuando se le preguntó dónde diablos consiguió esta estatua,
Legrasse explica que habían recibido algunos informes de algunos habitantes de Nueva Orleans amigables que viven en los pantanos
que algunas cosas realmente extrañas estaban sucediendo en el pantano,
y sus mujeres y niños seguían siendo secuestrados.
Los policías interrumpieron la fiesta y encontraron una gran cantidad de cultistas muy desnudos.
bailando alrededor de un monolito en llamas con la estatuilla encima,
rodeado de los cuerpos extremadamente muertos de todas esas personas secuestradas del pantano.
Oh, pero no te preocupes, alrededor de 1920 lectores de Nueva Inglaterra,
Sé que quieres saber el origen étnico exacto y el color de piel de estos cultistas antes de emitir un juicio moral.
Bueno, no te preocupes, Lovecraft te tiene cubierto.
Tenemos algunos nativos americanos, algunas personas negras, algunas personas birraciales,
alguna gente étnicamente ambigua arrojada para darle sabor,
y básicamente todos los que definitivamente no son blancos.
No diré que Lovecraft se volvió más sutil acerca de su profundo odio y terror
de cualquier persona con un tono de piel más oscuro que Pantone 727,
pero este es probablemente el más completo que haya recibido en su escritura.
De todos modos, el culto a la muerte encantador y diverso de Lovecraft explica que adoran a los Grandes Antiguos,

French: 
La statuette ressemble à un croisement entre un humanoïde, une pieuvre et un dragon.
Les archéologues n'arrivent ni à déterminer ses origines,
ni à lire les glyphes sur le socle.
Mais un d'entre eux se rappelle avoir vu une telle horreur chez une tribu adoratrice du diable.
Quand on lui demande d'où il sort ce truc,
Legrasse explique que des habitants du bayou en Nouvelle-Orléans
sont venus le voir car quelque chose d'horrible se passait chez eux
et enlevait leurs femmes et enfants.
Les flics découvrirent alors une énorme bande de cultistes très dénudés
dansant autour d'un monolithe en flammes sur lequel était posée la statuette,
le tout entouré des corps très morts des gens kidnappés dans le bayou.
Mais n'ayez crainte, lecteurs néo-anglais des années 20,
je sais que vous voulez connaître exactement l’ethnie et la couleur de peau de ces gens avant de juger leur morale.
Ne vous en faites pas, Lovecraft s'en charge pour vous.
Nous avons donc des amérindiens, des noirs, des métisses,
des profils assez ambigus pour varier un peu,
et basiquement toute sorte de personne non-blanche.
Je ne dirais pas que Lovecraft devient plus subtil avec sa peur panique
des couleurs de peau plus sombres que la nuance Pantone 727,
mais c'est probablement le casting le plus inclusif jamais réunit dans son travail.
Enfin bref, cette charmante diversité lovecraftienne dit vénérer les Grands Anciens,

Polish: 
starożytnych bogów, którzy istnieli przed ludzkością i są aktualnie martwi,
ale wciąż śnią, a poprzez swoje sny mogą komunikować się z ludzkością,
w ten sposób w pierwszej kolejności ułatwili powstanie tego starożytnego, rozpościerającego się na całym świecie kultu.
Wszyscy przedwieczni są obecnie zachowani w starożytnym mieście R'lyeh,
które pogrążyło się w oceanie, co utrudnia im psychiczne podbicie ludzkości.
Cthulhu to imię jednego z Przedwiecznych,
a dokładnie ten, który robi za nianię dla wszystkich pozostałych,
gdy są martwi i czekają, aż gwiazdy staną w rzędzie, aby mogli wrócić.
Więc nasz narrator Francis rozumie, dlaczego Angell był tak przerażony słysząc imię Cthulhu
17 lat po tym, jak miał do czynienia z morderczym kultem,
ale jest całkiem pewny, że musiał to być jakiś praktyczny żart
i postanawia rozpocząć śledztwo we własnym zakresie.
Ponadto zaczyna podejrzewać, że Angell mógł zostać zabity przez kult,
ponieważ krótko przed śmiercią wpadł na niego (sapiąc)
CZARNY GOŚĆ! (Och nie!)
(Nie mogę wystarczająco podkreślić, jak trudno jest dziś to przeczytać.)
Po przejrzeniu kontaktów Angella, by wypróbować i rozwinąć historię,
znajduje artykuł z gazety datowany na ten sam okres, co szalone sny Henry'ego
mówi o opuszczonym statku, który znalazł się na morzu z jednym ocalałym na pokładzie.
Człowiek imieniem Johansen, któremu wiesz, że możesz zaufać, ponieważ jest Norwegiem,
(aka bardzo, bardzo biały.)
Zgodnie z tym artykułem Johansen twierdził, że statek został zaatakowany przez jacht pełen podejrzanych, nie-białych ludzi,

French: 
d'anciennes divinités antérieures à l'humanité et actuellement mortes,
mais qui continuent à rêver et communiquent avec les humains à travers ces rêves,
ce qui a facilité la formation de cette secte à travers le monde.
Les Grands Anciens sont tous endormis dans l'antique cité de R'lyeh,
qui a coulé il y a un moment, ce qui ne facilite pas leur tâche de b**ser psychiquement l'humanité.
Cthlhu est le nom d'un Grand Ancient,
plus précisément celui qui veille sur les autres dans leur sommeil
et attend l'alignement des étoiles qui les libérera.
Notre narrateur Francis comprend la panique d'Angell
en entendant le nom Cthulu 17 ans après avoir rencontré la secte meurtrière,
mais reste persuadé que tout ça n'est qu'un canular
et décide de mener sa propre enquête.
Et il commence à suspecter qu'Angell a été assassiné par la secte,
car peu avant sa mort il a croisé...
un homme noir !
Je peux... à peine exprimer à quel point c'est difficile de lire ça de nos jours.
Après avoir interrogé les contacts d'Angell,
il trouve un article de journal datant de la période "rêves cinglés" d'Henry
sur un bateau à la dérive avec un seul survivant à bord.
Un certain Johansen, qu'on sait digne de confiance car c'est un norvégien,
et donc un blanc.
Selon l'article, Johansen raconta que leur bateau fut attaqué par un équipage de personnes racisées,

Italian: 
Divinità anteriori all' umanità e attualmente morte,
ma che continuano a sognare, e tramite 
questi sogni a comunicare con l'umanità.
il che ha facilitato la formazione 
di questa setta attraverso il pianeta.
Al momento gli antichi sono 
preservati nell'antica città di R'lyeh,
che fu sommersa nell'oceano varie ere fa, il che rende più difficoltosa la comunicazione psichica con l'umanità.
Cthulhu è il nome di uno degli Antichi,
Precisamente colui che vigila sugli altri nel loro sonno
e attende l'allineamento degli astri che li libererà.
Il nostro narratore Francis comprende il panico di Angell
nell'udire il nome Cthulhu 17 anni dopo
 aver incontrato la setta assassina,
ma resta persuaso che si tratti tutto di una burla
e decide di investigare da sé,
E comincia a sospettare che Angell sia
 stato assassinato dalla setta,
perché poco prima di morire, ha incrociato
un nero!
Riesco a malapena a spiegare quanto 
sia difficile leggere questo al giorno d'oggi.
dopo aver interrogato i contatti di Angell,
trova un articolo di giornale datato 
al periodo dei sogni pazzi di Henry
che parla d'una nave alla deriva con un solo sopravvissuto a bordo.
Un tizio di nome Johansen, 
di cui ci si può fidare perché è Norvegese,
ossia pallido come il sale.
secondo l'articolo, Johansen afferma che la nave sia stata attaccata da un trasporto di persone di etnia malvagia,

English: 
ancient gods who predate humanity and are currently dead,
but still dreaming, and through their dreams can communicate with humanity,
which is how they facilitated the formation of this ancient globe-spanning cult in the first place.
The Old Ones are currently all preserved in the ancient city of R'lyeh,
which sunk into the ocean a while back, which makes it harder for them to psychically bump up with humanity.
Cthulhu is the name of one of the Old Ones,
specifically the one playing nanny to all the others while they're dead
and waiting for the stars to align so they can come back.
So our narrator Francis understands why Angell was so freaked out
at hearing the name Cthulhu 17 years after dealing with the murder cult,
but is pretty sure this must have been some kind of practical joke
and decides to start investigating on his own.
Also, he begins to suspect Angell might have been killed by the cult,
because shortly before he died, he bumped into
a black guy!
I can't stress enough how hard it is to read this today.
After retracing Angell's contacts to try and flesh out the story,
he finds a newspaper article dated to the same timeframe as Henry's crazy dreams
that talks about a derelict ship found adrift at sea with a single survivor on board.
A man named Johansen, who you know you can trust, because he's Norwegian,
a.k.a. very, very white.
According to the article, Johansen claimed the ship had been attacked by a yacht full of suspicious not-white people,

Spanish: 
dioses antiguos que son anteriores a la humanidad y actualmente están muertos,
pero aún soñando, y a través de sus sueños pueden comunicarse con la humanidad,
así es como facilitaron la formación de este antiguo culto que abarca todo el mundo en primer lugar.
Los Antiguos se conservan actualmente en la antigua ciudad de R'lyeh,
que se hundió en el océano hace un tiempo, lo que les hace más difícil encontrarse psíquicamente con la humanidad.
Cthulhu es el nombre de uno de los Antiguos,
específicamente el que juega a la niñera a todos los demás mientras están muertos
y esperando que las estrellas se alineen para que puedan regresar.
Entonces nuestro narrador Francis entiende por qué Angell estaba tan asustado
al escuchar el nombre de Cthulhu 17 años después de lidiar con el culto del asesinato,
pero está bastante seguro de que esto debe haber sido algún tipo de broma práctica
y decide comenzar a investigar por su cuenta.
Además, comienza a sospechar que Angell podría haber sido asesinado por el culto,
porque poco antes de morir, se topó con
un chico negro!
No puedo enfatizar lo suficiente lo difícil que es leer esto hoy.
Después de volver sobre los contactos de Angell para tratar de desarrollar la historia,
encuentra un artículo periodístico fechado en el mismo período de tiempo que los sueños locos de Henry
que habla de un barco abandonado encontrado a la deriva en el mar con un solo sobreviviente a bordo.
Un hombre llamado Johansen, en quien sabes que puedes confiar, porque es noruego,
también conocido como muy, muy blanco.
Según el artículo, Johansen afirmó que el barco había sido atacado por un yate lleno de personas sospechosas no blancas,

Turkish: 
insanlığı öne çıkaran ve şu anda ölü olan eski tanrılar,
ama yine de hayal kurar ve hayalleriyle insanlık ile iletişim kurabilir,
ilk etapta bu eski dünyaya yayılan kültün oluşumunu nasıl kolaylaştırdıklarını.
Eskilerin şu anda tümü R'lyeh antik kentinde korunmaktadır.
bir süre önce okyanusa battı, bu da insanlığı psişik olarak çarpmalarını zorlaştırıyor.
Cthulhu, Eski Olanlardan birinin adı.
Özellikle onlar ölürken diğerlerine dadı oynayan biri
ve yıldızların hizaya girmelerini beklerler ki geri dönebilirler.
Anlatıcımız Francis, Angell'in neden bu kadar korktuğunu anlıyor
cinayet kültüyle uğraşmasından 17 yıl sonra Cthulhu ismini duymak,
ama bunun bir çeşit pratik şaka olması gerektiğinden eminim.
ve kendi başına soruşturmaya başlamaya karar verir.
Ayrıca, Angell'in tarikat tarafından öldürülmüş olabileceğinden şüphelenmeye başladı.
çünkü ölmeden kısa bir süre önce, içine girdi.
siyah bir adam!
Bugün bunu okumak için ne kadar zor olduğunu yeterince vurgulayamıyorum.
Hikâyeyi canlandırmak için Angell'in bağlantılarını geri çektikten sonra,
Henry'nin çılgın hayalleriyle aynı zamana tarihlenen bir gazete makalesi bulur
sahipsiz bir gemi hakkında konuşan gemide tek bir kurtulan ile denizde başıboş bulundu.
Güvenebileceğini bildiğin, Johansen adında biri, çünkü Norveçli.
aka çok, çok beyaz.
Makaleye göre Johansen, geminin şüpheli beyaz olmayan insanlarla dolu bir yat tarafından saldırıya uğradığını iddia etti.

English: 
but they managed to kill all of them, board the yacht,
and sail along its original course, whereupon they landed on an island
that didn't appear on any map.
Six of the crew members somehow died, and Johansen and one other made it back to the boat,
at which point the other one died too.
Francis bounces around the globe a bit trying to locate this Johansen,
who he finds tragically died quite recently,
but conveniently left a whole lot of notes for him to sift through. Hooray!
So the notes are basically just Johansen's horrified recollection of his harrowing ordeal,
which fills in what the newspaper left out.
The ship lands on an island that shouldn't exist, surprise surprise, the topmost part of R'lyeh,
and as they explore, the sailors note that the island is extremely spooky
because all of its architecture is non-euclidean.
For those of you with a Lovecraftian level geometry education,
non-euclidean geometry is just geometry on a curved surface.
You may note, since we live on a globe, all of our geometry is non-euclidean.
Anyway, the island's terrifying geometry notwithstanding,
the sailors soldier on, until they encounter a very big door.
Following, I guess, video game logic, the sailors agree that
opening this very big door sounds like a fun idea, and surprise, surprise,
Cthulhu comes out.
Way to do the cult's job for 'em, geniuses!
So two of the sailors die of fright,
one trips on a corner and clips through the map, and three of them get squished.

Polish: 
ale udało im się zabić ich wszystkich, wejść na pokład jachtu,
i popłynęli wzdłuż pierwotnego kursu, po czym wylądowali na wyspie
której nie było na żadnej mapie. Sześciu członków załogi jakoś zginęło,
a Johanson i jeden z nich powrócili do łodzi
w tym momencie umarł także drugi.
Francis obija się po całym świecie, próbując zlokalizować tego Johansena, którego znajduje tragicznie
zmarłego całkiem niedawno, ale dogodnie zostawił całą masę notatek, które mógł przejrzeć.
Hurra!
Tak więc notatki są w zasadzie przerażającym wspomnieniem Johanssona z jego wstrząsającej gehenny,
które wypełnia to, co gazeta pominęła.
Statek ląduje na wyspie, która nie powinna istnieć
(niespodziewana niespodzianka, najwyższa część R'lyeh),
żeglarze zauważają, że wyspa jest niezwykle upiorna, ponieważ cała jej architektura jest nie-euklidesowa.
Dla tych z wykształceniem geometrii na poziomie Lovecrafta,
geometria nieeuklidesowa jest po prostu geometrią na zakrzywionej powierzchni.
Możesz zauważyć, że żyjemy na kuli ziemskiej, cała nasza geometria nie jest euklidesowa.
W każdym razie, przerażająca geometria wyspy, żeglarze żołnierze dalej, aż napotkają bardzo duże drzwi.
Kierując się, logiką gier wideo, żeglarze zgadzają się że,
otwarcie tych bardzo dużych drzwi brzmi jak zabawny pomysł i
co za niespodzianka
Cthulhu wychodzi. 
(Tak wykonujecie robotę kultu za nich, geniusze!)
Tak więc dwóch marynarzy umiera z przerażenia, jeden wyskakuje na róg i spina mapę,
a trzech zostaje zgniecionych.

Spanish: 
pero lograron matarlos a todos, abordar el yate,
y navegar a lo largo de su curso original, con lo que aterrizaron en una isla
eso no apareció en ningún mapa.
Seis de los miembros de la tripulación murieron de alguna manera, y Johansen y otro regresaron al bote.
en ese momento el otro también murió.
Francis salta por todo el mundo un poco tratando de localizar a este Johansen,
a quien encuentra trágicamente murió hace poco,
pero convenientemente dejó muchas notas para que él las examinara. ¡Hurra!
Entonces, las notas son básicamente el recuerdo horrorizado de Johansen de su terrible experiencia,
que completa lo que el periódico omitió.
El barco aterriza en una isla que no debería existir, sorpresa sorpresa, la parte más alta de R'lyeh,
y mientras exploran, los marineros notan que la isla es extremadamente espeluznante
porque toda su arquitectura es no euclidiana.
Para aquellos de ustedes con una educación en geometría de nivel lovecraftiano,
La geometría no euclidiana es simplemente geometría en una superficie curva.
Puede observar que, dado que vivimos en un globo terráqueo, toda nuestra geometría no es euclidiana.
De todos modos, a pesar de la aterradora geometría de la isla,
los marineros continúan hasta que encuentran una puerta muy grande.
Siguiendo, supongo, la lógica del videojuego, los marineros están de acuerdo en que
abrir esta gran puerta suena como una idea divertida, y sorpresa, sorpresa,
Sale Cthulhu.
¡Manera de hacer el trabajo de culto para ellos, genios!
Entonces dos de los marineros mueren de miedo,
uno tropieza en una esquina y atraviesa el mapa, y tres de ellos son aplastados.

French: 
mais qu'ils ont put tous les tuer, s'emparer de leur bateau,
et continuer leur trajet, au cours duquel ils accostèrent une île
qui n'était sur aucune carte.
Six membres d'équipage sont morts, Johansen et un autre mettant les voiles,
mais l'autre est mort avant d'atteindre la terre ferme.
Francis se balade à la recherche de ce Johansen
pour apprendre qu'il est tragiquement décédé depuis peu,
mais a *comme par hasard* laissé toute une tonne de notes à décrypter. Woo-Hoo \o/
Les notes ne sont concrètement que l'histoire du naufrage du point de vue terrifié de Johansen,
non-pris en compte par les journaux.
Le bateau a bien accosté une île qui ne devrait pas exister, surprise surprise, le point culminant de R'lyeh,
et les marins se sentent terrifiés en explorant l'île
et son architecture non-euclidienne !
Pour ceux d'entre vous qui ont des résultats lovecraftiens en géométrie,
la géométrie non-euclidienne est juste la géométrie sur une surface courbée.
Ce qui fait que toute notre géométrie est non-euclidienne puisque nous vivons sur un globe.
Enfin bref, malgré cette terrifiante géométrie,
les marins continuent jusqu'à trouver une très grosse porte.
Suivant ce que je pense être la logique des jeux-vidéo, les marins décident tous
que c'est une bonne idée d'ouvrir cette immense porte et, surprise surprise,
Cthulhu en sort. La secte vous remercie d'avoir fait le travail à sa place, bande de c*ns !
On a donc deux gars qui meurent de peur,
un qui se fait éjecter hors de la carte et trois qui se font aplatir façon crêpes de sang.

Italian: 
ma che sono stati tutti uccisi,
hanno navigato nella stessa direzione 
del trasporto, e sono sbarcati su un'isola
che non appariva su nessuna cartina.
Sei dei marinai sono morti, e Johansen ed un altro sono tornati a bordo,
finché pure l'altro morì.
Francis viaggia per mezzo mondo
 cercando questo Johansen,
che è recentemente scomparso,
ma ha lasciato un sacco di appunti 
convenienti pronti da leggere.
Urrà!
Gli appunti dono semplicemente la storia del naufragio dal punto di vista spaventato di Johansen,
non preso in considerazione dal giornale.
La nave sbarca in un'isola che non dovrebbe esistere e, sorpresa sorpresa, R'lyeh sta sulla cima.
e mentre la esplorano, i marinai notano 
che l'isola sia estremamente inquietante
perché tutta l'architettura era non euclidea.
Per coloro che hanno un livello 
educativo geometrico Lovecraftiano,
la geometria non euclidea è geometria 
su una superficie curva.
Noterete, visto che viviamo su un globo, 
tutta la nostra geometria è non euclidea.
Insomma, malgrado l'orribile geometria,
i marinai continuano finché 
incontrano un enorme portone.
Seguendo la logica da videogioco, i marinai concludono
che aprire questo portone 
sia un'idea geniale, e guarda un po',
Cthulhu esce fuori.
La setta vi ringrazia per avergli fatto un piacere, coglioni!
Due marinai muoiono dalla paura,
uno inciampa in un angolino e esce dal 
mondo, e tre di loro vengono spiaccicati.

Turkish: 
ama hepsini öldürmeyi başardılar, yatlara bindiler,
ve orjinal parkurunda yelken açtıkları adaya indiler
Bu hiçbir haritada görünmedi.
Mürettebattan altı kişi bir şekilde öldü ve Johansen ve bir başkası tekrar tekneye geri döndü.
Bu noktada diğeri de öldü.
Francis bu Johansen’i bulmaya çalışırken dünya üzerinde bir parça seker.
trajik bir şekilde kimi yakın zamanda öldüğünü buldu,
fakat elverişli bir şekilde onun üzerinden geçmesi için bir sürü not bıraktı. Yaşasın!
Bu yüzden, notlar temelde sadece Johansen'in üzücü sıkıntılarının dehşete uğramış hatıraları.
hangi gazetenin bıraktığı şeyi dolduruyor.
Gemi, olmaması gereken bir adaya iniyor, sürpriz bir sürpriz, R'lyeh'in en üst kısmı,
Denizciler, keşfettikçe, adanın son derece ürkütücü olduğuna dikkat çekiyorlar.
çünkü tüm mimarisi öklid dışı.
Lovecraftian düzeyinde bir geometri eğitimine sahip olanlar için,
Öklid olmayan geometri, eğri bir yüzey üzerinde sadece geometridir.
Dünyada yaşadığımız için, tüm geometrimizin öklid olmayan olduğunu unutmayın.
Her neyse, adanın korkutucu geometrisi olmasına rağmen,
denizciler asker, çok büyük bir kapıyla karşılaşıncaya kadar asker.
Ardından, video oyunu mantığını tahmin ediyorum, denizciler buna katılıyor
bu çok büyük kapıyı açmak eğlenceli bir fikir gibi geliyor ve sürpriz, sürpriz,
Cthulhu çıkıyor.
Onlar için tarikatın işini yapmanın yolu, dahiler!
Yani denizcilerden ikisi korkudan ölüyor.
biri bir köşeye gidiyor ve haritaya klipsler, üçü de eziliyor.

French: 
Johansen et l'autre anonyme s'enfuient, poursuivis par Cthulhu, et une fois sur le bateau,
Johansen, en brave homme blanc du nord,
fait demi-tour par bâbord et fonce dans la face gélatineuse de la bête.
Ça shlingue à mort, y'a de la gélatine partout et le bateau s'enfuit en voyant Cthulhu se reformer.
Parce que si on pouvait tuer un ancien dieu comme un méchant de Disney déchaîné,
la plupart des histoires de Lovecraft auraient un ton très différent.
Enfin bref, Johansen est tellement choqué que ses cheveux en blanchissent,
l'autre marin est devenu fou d'avoir regardé trop longtemps Cthulhu,
zi end !
R'lyeh a de nouveau coulé à pic vu que l'île n'est plus,
et Francis termine l'histoire en se disant que maintenant qu'il connaît l'existence de Cthulhu,
cette secte va peut-être chercher à le faire taire aussi.
Oh non !
Comment tiendra-t-il en société s'il devient paranoïaque
à l'idée que toute personne racisée qu'il croise pourrait être... (ricane)
Nan j'déconne. On est dans l'Amérique rurale des années 20, personne ne remarquera rien.
Air froid.
Air froid
Phobies : la science/médecine moderne, New-York, les hispaniques
"Air froid" fut écrit à l'époque où Hippo Potame Lovecraft habitait encore à New-York,
et donc prend place dans un immeuble bondé d'immigrants,
tout ce que le narrateur déteste.
Pire encore, un truc dégueu dégouline de son plafond,
et la logeuse explique qu'un docteur solitaire et malade
vit à l'étage et a certainement fait tomber des produits chimiques.

Spanish: 
Johansen y otro chico salen perseguidos por Cthulhu, y una vez en el bote,
Johansen, valiente noruego blanco como la nieve que es,
da la vuelta al bote y embiste al perseguidor Cthulhu directamente en su gran cara gelatinosa.
Huele horrible, hay gelatina por todas partes, pero a medida que el barco se retira, se ve a Cthulhu recuperarse.
Porque si pudieras matar a un Dios Antiguo de la misma manera que matas a un villano de Disney,
La mayoría de las historias de Lovecraft tendrían tonos muy diferentes.
De todos modos, el cabello de Johansen se vuelve blanco por la sorpresa,
su miembro de la tripulación miró a Cthulhu por mucho tiempo y se volvió loco,
y ahí es donde termina la historia.
R'lyeh evidentemente se hundió bajo el mar desde que la isla se fue,
y Francis concluye la historia al contemplar cómo ahora que sabe tanto sobre Cthulhu,
parece probable que su culto a la muerte malvada probablemente lo esté disparando en cualquier momento.
¡Oh no!
¿Cómo podrá funcionar en una sociedad educada si es paranoico?
que cada persona no blanca con la que se encuentre podría estar tratando de ...
(Risas) Solo estoy bromeando. Es la América rural de los años veinte.
Nadie se dará cuenta.
"Cool Air" fue escrito mientras Hippo Potamus Lovecraft vivía en la ciudad de Nueva York,
y, en consecuencia, tiene lugar en un edificio de apartamentos lleno de inmigrantes,
cada elemento que odia el narrador.
Peor aún, una noche algo asqueroso comienza a gotear por su techo,
y la casera explica a un médico solitario y misterioso, confinado en su hogar debido a una enfermedad duradera,
vive en el departamento encima de él y debe haber derramado uno de sus químicos.

Polish: 
Johansen i jeden inne ocalały facet ścigani przez Cthulhu, wskakują do łodzi,
Johansen, dzielny śnieżnobiały Norweg, którym jest,
odwraca łódź i wjeżdża nią prosto w wielką galaretowatą twarz Cthulhu.
Pachnie okropnie, wszędzie jest galaretka,
ale gdy łódź przepływa, widać że Cthulhu składa się z powrotem do kupy.
Ponieważ gdybyś mógł zabić Starszego Boga w ten sam sposób, w jaki zabijasz szalejącego złoczyńcę Disneya,
większość historii Lovecrafta miałaby bardzo inny ton.
Włosy Johanssona stają się białe od szoku,
członek załogi patrzył na Cthulhu zbyt długo i oszalał,
i tam kończy się historia.
R'lyeh widocznie zatonęło w morzu, ponieważ wyspa zniknęła,
a Francis opowiada o tym, zastanawiając się, skoro teraz on wie tyle o Cthulhu,
wydaje się prawdopodobne, że jego kult śmierci i zła prawdopodobnie dorwie go lada dzień.
(O nie!)
Jak będzie w stanie funkcjonować w grzecznym społeczeństwie,
jeśli jest sparaliżowany przez paranoję, że każda nie biała osoba, z którą ma do czynienia, może próbować ...
(śmiech) Po prostu żartuję. To 1920 w Ameryce Wiejskiej.
Nikt tego nie zauważy.
"Zimno"
"Zimno"
Fobie: współczesna nauka/lekarstwa, Nowy Jork, nie-biali (Hiszpanie)
"Cool Air" zostało napisane, gdy Hippopotamus Lovecraft mieszkał w Nowym Jorku,
i w konsekwencji, odbywa się w zatłoczonym budynku mieszkalnym pełnym imigrantów,
każdy element, którego narrator nienawidzi.
Co gorsza, pewnej nocy coś ohydnego zaczyna przeciekać przez sufit,
a gospodyni wyjaśnia że to u samotnego i tajemniczego lekarza, który siedzi w domu z powodu długotrwałej choroby
mieszka w mieszkaniu nad nim i musiał wylać jedno ze swoich chemikaliów.

Turkish: 
Johansen ve bir adam daha Cthulhu'nun peşinden ve bir kez de tekneye atıldı.
Johansen, cesur kar beyazı Norveçli,
Tekneyi etrafında döndürür ve peşinden koşan Cthulhu'yu büyük jöle suratına koyar.
Berbat kokuyor, her yerde jöle var, ama tekne geri çekildiğinde Cthulhu'nun kendisini bir araya getirdiği görülüyor.
Çünkü bir Yaşlı Tanrıyı aynı şekilde öldürürseniz, azgın bir Disney kötü adamını öldürdüğünüzde,
Lovecraft'ın hikayelerinin çoğunun çok farklı tonları olur.
Neyse, Johansen'in saçı şoktan beyaza döner.
mürettebat üyesi Cthulhu'ya çok uzun süre baktı ve çıldırdı,
ve hikaye burada biter.
R'lyeh, ada gittiğinden beri denizin altına düştü.
Francis, şimdi nasıl Cthulhu hakkında bu kadar çok şey bildiğini düşünerek hikayeyi tamamladı.
Kötü ölüm tarikatının muhtemelen her gün onun için bir silah toplaması muhtemel görünüyor.
Oh hayır!
Nazikçe paranoyak davranırsa kibar toplumda nasıl çalışabilir?
Çalıştığı her beyaz olmayan insanın ...
(gülüyor) Şaka yapıyorum. 1920'lerin kırsal Amerika'sı.
Kimse farketmeyecek.
Lovecraft New York'ta yaşarken "Cool Air" yazıyordu.
ve sonuçta göçmenlerle dolu kalabalık bir apartmanda gerçekleşiyor,
anlatıcıdan nefret ettiği her unsur.
Daha da kötüsü, bir gece brüt bir şey tavandan sızmaya başlar,
ve ev sahibesi kalıcı bir hastalık nedeniyle ölen, münzevi ve gizemli bir doktoru açıklar,
yukarıdaki dairede yaşıyor ve kimyasallarından birini dökmüş olmalı.

Italian: 
Johansen e un altro fuggono seguiti da Cthulhu, e una volta a bordo,
Johansen, da bravo Norvegese bianco,
dirotta la nave su Cthulhu e si schianta 
sul suo capoccione appiccicoso.
Puzza dappertutto, c'è gel ovunque, ma quando la nave si allontana, Cthulhu è visto riformarsi.
Perché se potessi uccidere un Antico allo stesso modo in cui uccideresti un antagonista della Disney,
I racconti di Lovecraft avrebbero un tono molto diverso.
comunque i capelli di Johanssen 
si imbianchiscono dallo shock,
il suo compagno è impazzito avendo visto Cthulhu troppo a lungo,
ed è così che termina la storia.
Evidentemente R'lyeh si è risommersa
 sotto l'oceano essendo scomparsa l'isola,
e Francis conclude la storia riflettendo che ora che sa troppo su Cthulhu,
li sembra probabile che la setta della 
morte lo assassinerà un giorno all'altro.
Oh no!
Come potrà vivere da cicisbeo educato se se è paranoico
che ogni persona nera incrociata potrebbe essere...
(ride) Nah, vi prendo in giro. Siamo nella campagna
Americana degli anni '20. Non se ne accorgerà nessuno.
Aria fredda
Aria fredda
FOBIE: scienza/medicina moderna, New York, Ispanici.
"Aria fredda" fu scritto all'epoca in cui Hippo 
Potamo Lovecraft viveva ancora a New york.
e quindi è ambientato in un 
appartamento pieno zeppo d'immigrati,
tutto quel che l'autore detesta.
Peggio ancora, una notte qualcosa di schifoso 
inizia a fuoriuscire dal suo soffitto,
e la padrona di casa spiega che si tratta 
di un dottore solitario, misterioso e malato,
che vive al piano di sopra e deve aver 
rovesciato una sua soluzione chimica.

English: 
Johansen and one other guy exit pursued by Cthulhu, and once in the boat,
Johansen, brave snow white Norwegian that he is,
turns the boat around and rams the pursuing Cthulhu right in his big jelly face.
It smells awful, there's jelly everywhere, but as the boat retreats Cthulhu is seen pulling himself back together.
Because if you could kill an Elder God the same way you kill a rampaging Disney villain,
most of Lovecraft's stories would have very different tones.
Anyway, Johansen's hair turns white from the shock,
his crew member looked at Cthulhu for too long and went crazy,
and that's where the story ends.
R'lyeh evidently sunk back under the sea since the island is gone,
and Francis wraps up the story by contemplating how now that he knows so much about Cthulhu,
it seems likely that his evil death cult is probably gonna be gunning for him any day now.
Oh no!
How will he be able to function in polite society if he's cripplingly paranoid
that every not white person he runs into might be trying to...
(laughs)  I'm just kidding. It's 1920s rural America.
No one will notice.
"Cool Air" was written while Hippo Potamus Lovecraft was living in New York City,
and consequently takes place in a crowded apartment building full of immigrants,
every element of which the narrator hates.
Even worse, one night something gross starts leaking through his ceiling,
and the landlady explains a reclusive and mysterious doctor, homebound due to a lasting illness,
lives in the apartment above him and must have spilled one of his chemicals.

French: 
Mais ce docteur tombe à pic quand
notre narrateur court soigner sa soudaine attaque cardiaque.
Il s'avère que le Dr Muñoz est un homme propre sur lui
que notre narrateur pense dépositaire d'une éducation supérieure,
mais il garde son appartement très froid pour quelque raison,
et semble très étrange, à parler tout au long de la consultation de notre narrateur,
mais sans jamais s'arrêter pour respirer.
Faites vos jeux, Messieurs-dames !
Enfin bref, Muñoz rassure le narrateur sur sa petite santé,
les progrès de la médecine permettant de conserver un corps presque indéfiniment.
Lui-même souffre de différents problèmes depuis ces 18 dernières années,
ce qui explique pourquoi son appartement est si froid et qu'il sort rarement.
(Anecdote: cette histoire fut écrite peu après l'arrivée
des premières climatisations dans les grandes villes américaines,
ce qui explique pourquoi Muñoz prend le temps d'expliquer comment ça marche
et pourquoi Haine du Progrès Lovecraft en a si peur.)
Enfin bref, le narrateur apprécie la compagnie du bon docteur
et revient régulièrement lui rendre visite,
mais remarque que la santé du doc continue de se détériorer,
et qu'il compense en réparant frénétiquement sa clim.
Il finit par devenir tellement glauque qu'un vétéran de la guerre fait une crise d’épilepsie rien qu'à le regarder.
D'accord il est moche, mais à ce point ?

English: 
The knowledge that his upstairs neighbor is a doctor becomes relevant when
our narrator randomly has a heart attack one day and scoots upstairs for some pro-bono medical attention.
He finds that his neighbor, Dr Muñoz, is a very tidy and well-groomed dude
who our narrator judges as being of superior blood and breeding,
but he keeps his apartment really cold for some reason,
and also comes across as inexplicably creepy, talking the whole time he's treating our narrator,
but seemingly never pausing for breath.
Place your bets now, folks!
Anyway, Muñoz tells the narrator not to be too down about his poor health,
since modern science is incredible and can sustain a human body almost indefinitely.
He himself has had a complex bouquet of medical issues for the past 18 years,
which is why he keeps his apartment 
so cold and rarely leaves.
(Fun fact: this story was written only a few years after air-conditioning
began to become a widespread phenomenon in major US cities,
which is probably why Muñoz takes the time to explain how exactly his cooling system works
and also why Hates Progress Lovecraft 
is so scared of it.)
Anyway, the narrator likes having such interesting company
and routinely returns for visits and conversation,
though he does notice that the doctor's health continues to deteriorate,
and he does increasingly frantic modifications to the a/c in order to compensate.
He winds up looking so creepy that he gives a hardened war veteran a seizure just by looking at him.
Basically, homeboy's face is jacked.

Turkish: 
Üst katının komşusu olduğu bilgisi bir doktor olduğunda
anlatıcımız rastgele bir gün kalp krizi geçirir ve bazı bono yanlısı tıbbi müdahale için üst katta yer alır.
Muñoz’un komşusu Dr. Muñoz’un çok düzenli ve bakımlı bir ahbap olduğunu buldu.
Anlatıcımızın üstün kan ve üreme olarak kim yargılandığını,
ama nedense evini çok soğuk tutuyor,
ve aynı zamanda, anlatıcılarımıza muamele ettiği süre boyunca konuşurken, açıklanamaz derecede ürpertici olarak karşımıza çıkıyor.
ama görünüşe göre asla nefes için duraklama.
Şimdi bahislerinizi yapın, millet!
Her neyse, Muñoz, anlatıcıya kötü sağlığı konusunda çok aşağı olmamasını söyler.
Çünkü modern bilim inanılmazdır ve bir insan vücudunu neredeyse süresiz olarak devam ettirebilir.
Son 18 yıldır karmaşık bir tıbbi sorunlardan oluşan bir buket vardı.
bu yüzden evini tutuyor 
çok soğuk ve nadiren yaprakları.
(Eğlenceli gerçek: bu hikaye klimadan sadece birkaç yıl sonra yazıldı.
ABD’nin büyük şehirlerinde yaygın bir fenomen olmaya başladı
Muhtemelen Muñoz, soğutma sisteminin tam olarak nasıl çalıştığını açıklamak için zaman ayırıyor.
ve ayrıca neden Nefret İlerlemesi Lovecraft 
ondan çok korkuyor.)
Her neyse, anlatıcı böyle bir şirkete sahip olmayı seviyor.
ve ziyaretler ve sohbetler için rutin olarak geri dönüşler,
Doktorun sağlığının bozulmaya devam ettiğini fark etmesine rağmen,
ve telafi etmek için klimaya giderek daha fazla çılgınca değişiklikler yapıyor.
Öylesine ürkütücü görünecek kadar rüzgâr görüyor ki, sadece ona bakarak sert bir savaş gazisini ele geçirdi.
Temel olarak, homeboy'un yüzü ceketli.

Italian: 
Ma questo dottore torna utile quando
il nostro narratore corre a 
curarsi di un infarto improvviso.
Scopre che il suo vicino, Dr Muñoz, 
è un uomo ordinato e ben educato
che il nostro narratore giudica di 
sangue e di retaggio superiore,
ma che per qualche ragione tiene 
il proprio appartamento freddo,
e sembra molto strano, parlando per 
tutta la durata della consultazione,
senza mai fermarsi per prender fiato.
Si accettano scommesse!
Comunque, Muñoz dice al narratore 
di non temere la propria salute,
essendo la scienza moderna incredibile e capace di sostenere quasi indefinitamente il corpo umano.
Egli stesso soffre da vari problemi da 18 anni,
il che è perché mantiene il proprio 
appartamento così freddo ed esca raramente.
A proposito, questa storia fu scritta solo pochi anni 
dopo l'avvento dei condizionatori d'aria negli USA,
il che spiega perché Muñoz prenda il suo tempo a spiegare il funzionamento del sistema congelatore
e perché (H)anti-Progresso Lovecraft lo teme così tanto.
Insomma, il narratore apprezza la compagnia,
tornando spesso per fare conversazione,
anche se nota il deteriorarsi della salute del dottore,
che fa modifiche sempre 
più frenetiche al climatizzatore.
Diventa così raccapricciante che da ad un veterano di guerra un attacco epilettico avendolo solo guardato.
Praticamente l'è bruttino.

Polish: 
Wiedza, że ​​jego sąsiad na górze jest lekarzem, staje się istotna, gdy nasz narrator przypadkowo ma atak serca
i wchodzi na górę dla pewnej pro bono lekarskiej pomocy.
Stwierdza, że ​​jego sąsiad, Dr Muñoz, jest bardzo porządnym i zadbanym gościem
który jak nasz narrator sądzi, jest wysoko urodzony,
ale z jakiegoś powodu utrzymuje swoje mieszkanie bardzo zimne,
a także jest coś przerażającego,  w tym jak nie przestaje mówić podczas leczenia naszego narratora
ale wydaje się nigdy nie robić przerwy na oddech.
(Postawcie teraz swoje zakłady, ludzie!)
A. Wampir   B. Zombi
C. Kosmita  D. nieopisywalny potwór
W każdym razie, Muñoz mówi narratorowi, żeby nie był zbytnio zaniepokojony swoim złym stanem zdrowia,
ponieważ współczesna nauka jest niewiarygodna i może utrzymać ludzkie ciało prawie w nieskończoność.
On sam miał złożony bukiet problemów medycznych od 18 lat,
dlatego trzyma swoje mieszkanie 
tak zimne i rzadko wychodzi.
(Zabawny fakt: ta historia została napisana zaledwie kilka lat po tym, jak klimatyzacja stała się powszechnym zjawiskiem w głównych miastach USA,
prawdopodobnie dlatego Muñoz poświęca czas na wyjaśnienie, jak dokładnie działa jego system chłodzenia
a także dlaczego pan Hańba Postępowi Lovecraft 
tak się tego boi.)
W każdym razie narrator lubi tak interesujące towarzystwo i często wraca na wizyty i rozmowy ...
choć zauważa, że ​​zdrowie lekarza nadal się pogarsza i robi coraz więkrze zmiany w A / C w celu zrekompensowania tego.
Wygląda tak przerażająco, że przyprawia twardego weterana wojennego o atak, tylko patrząc na niego.
(Zasadniczo twarz gościa jest pochrzaniona).

Spanish: 
El conocimiento de que su vecino de arriba es un médico se vuelve relevante cuando
un día, nuestro narrador sufre un ataque cardíaco al azar y se dirige escaleras arriba para recibir atención médica gratuita.
Él encuentra que su vecino, el Dr. Muñoz, es un tipo muy ordenado y bien cuidado
quien nuestro narrador juzga como de sangre y crianza superiores,
pero mantiene su departamento muy frío por alguna razón,
y también parece inexplicablemente espeluznante, hablando todo el tiempo que trata a nuestro narrador,
pero aparentemente nunca haciendo una pausa para respirar.
¡Hagan sus apuestas ahora, amigos!
De todos modos, Muñoz le dice al narrador que no se preocupe demasiado por su mala salud,
Dado que la ciencia moderna es increíble y puede sostener un cuerpo humano casi indefinidamente.
Él mismo ha tenido un complejo ramo de problemas médicos durante los últimos 18 años,
por eso mantiene su departamento 
hace mucho frío y rara vez se va.
(Dato curioso: esta historia fue escrita solo unos años después del aire acondicionado
comenzó a convertirse en un fenómeno generalizado en las principales ciudades de Estados Unidos,
Es por eso que Muñoz se toma el tiempo de explicar cómo funciona exactamente su sistema de enfriamiento.
y también por qué odia el progreso de Lovecraft 
le tiene mucho miedo)
De todos modos, al narrador le gusta tener una compañía tan interesante
y rutinariamente regresa para visitas y conversación,
aunque nota que la salud del médico continúa deteriorándose,
y él hace modificaciones cada vez más frenéticas al a / c para compensar.
Él termina viéndose tan espeluznante que le da un ataque a un veterano de guerra endurecido con solo mirarlo.
Básicamente, la cara del chico de casa está levantada.

English: 
Then one warm night mid-October the air conditioner breaks,
and the doctor freaks out and locks himself in the bathroom while he sends the narrator out
to bring him as much ice as he can manage as well as arrange for repairs to the air pump.
The narrator subcontracts a dude to keep the ice coming while he runs off to find repair people,
but when he returns to the house, it's in total chaos.
Apparently the ice guy got curious and looked into the bathroom, then ran screaming from the building.
Upon investigation a trail of god-knows-what leads from the bathtub to the writing desk and then dead ends in a
pile of something horrible on the couch. It's so horrible,
the narrator doesn't even want to describe it, attempting to preserve the horror of the unknown,
even though at this point we all know it's the doctor.
Anyway, he wrote out a last confession about how he's been dead for 18 years and
staved off decay through the cold and a lot of chemicals,
but now thanks to the failure of modern technology, death has finally come for him. Yay!
At this point, most of us learn the basics of the electromagnetic spectrum somewhere in middle school.
You got that little zone of visible light and then a huge amount of radiation our eyes can't perceive,
from gamma rays up through radio waves.
Since we can only see such a thin slice of the spectrum,
our concept of color is very limited compared to the full spectrum of light, but it's kind of what we're stuck with.
But if you told Lovecraft about the wide spectrum of light humans can't see, he'd get a funny look on his face,

Turkish: 
Sonra ekim ayının ortasındaki ılık bir gece klimayı kırar,
ve doktor sinirlenir ve anlatıcıyı gönderirken kendini banyoya kilitler.
onu yönetebildiği kadar buz getirecek ve hava pompasının onarımını ayarlayacak.
Anlatıcı, tamircileri bulmak için kaçarken buzun gelmesini sağlamak için bir adamla taşeronluk yapıyor.
ama eve döndüğünde, tamamen kaos içinde.
Görünüşe göre buz adamı meraklandı ve banyoya baktı, sonra binadan çığlık atmaya başladı.
Soruşturma üzerine, küvetten yazı masasına ne çıkacağını bilen bir bilirler izi var.
kanepede korkunç bir şey yığını. Çok korkunç
Anlatıcı, tarif etmek bile istemiyor, bilinmeyenin dehşetini korumaya çalışıyor,
Bu noktada hepimiz biliyoruz bile doktor olduğunu.
Her neyse, 18 yıl boyunca nasıl öldüğü hakkında son bir itiraf yazdı ve
Soğuk ve birçok kimyasal madde sayesinde çürümeye yol açtı.
ama şimdi modern teknolojinin başarısızlığı sayesinde ölüm onun için nihayet geldi. Yuppi!
Bu noktada, çoğumuz ortaokulda bir yerde elektromanyetik spektrumun temellerini öğreniyoruz.
O küçük gözle görülebilir ışık bölgesini aldınız ve sonra gözlerimizin algılayamadığı büyük miktarda radyasyon elde ettiniz.
gama ışınlarından radyo dalgalarına doğru.
Spektrumun sadece bu kadar ince bir dilimini görebildiğimiz için,
renk konseptimiz, tüm ışık spektrumu ile karşılaştırıldığında çok sınırlıdır, ancak bizim içinde sıkışıp kaldığımız türdendir.
Ama Lovecraft'a geniş ışık insanı yelpazesinin göremediğini söyleseydin yüzüne komik bir bakış attı.

Italian: 
Poi, in una notte calda d'ottobre il condizionatore d'aria si rompe,
il dottore perde la testa, si rinchiude 
in bagno e manda il narratore fuori
per riportare più ghiaccio possibile e di 
chiamare un riparatore per la pompa d'aria rotta.
Il narratore paga un tizio per continuare a portare 
del ghiaccio, mentre corre a cercare un meccanico,
ma quando torna a casa,
 è completamente nel caos.
A quanto pare il porta-ghiaccio ha curiosato in bagno,
 poi è scappato terrorizzato dall'appartamento.
Il narratore segue dunque una scia di chissà cosa dalla 
vasca da bagno fino alla scrivania, che finisce in una
pila di qualcosa di orribile sul divano, 
talmente orribile,
che il narratore non vuole nemmeno descriverlo, 
preservando così l'orrore dell'Ignoto,
anche se sappiamo tutti che si tratta del dottore.
Comunque, egli ha scritto una confessione su come è rimasto morto per 18 anni,
e ha rallentato la decomposizione con 
il freddo e molte sostanze chimiche.
ma ora, grazie al fallimento della tecnologia 
moderna, ha finalmente raggiunto la morte.
Evvai!
Il colore venuto dallo spazio
Il colore venuto dallo spazio
FOBIE: lo spazio, alieni, luce non visibile
Oggi, molti di noi imparano l'essenziale dello spettro elettromagnetico... circa durante la scuola media.
C'è quella piccola zona di luce visibile, e poi un'enorme quantità di radiazioni che i nostri occhi non percepiscono.
dai raggi gamma fino alle onde radio.
Visto che si può percepire solo un 
pezzettino dello spettro elettromagnetico,
il nostro concetto del colore è... limitato rispetto all'intero
 spettro della luce, ma si fa quel che si può.
Ma se spiegaste a Lovecraft l'enorme spettro di luce 
che l'uomo non può vedere, farà una strana espressione,

Spanish: 
Entonces, una noche cálida a mediados de octubre, se rompe el aire acondicionado,
y el doctor se asusta y se encierra en el baño mientras envía al narrador
para traerle la mayor cantidad de hielo que pueda y organizar las reparaciones de la bomba de aire.
El narrador subcontrata a un tipo para que siga llegando el hielo mientras se escapa para buscar reparadores,
pero cuando regresa a la casa, es un caos total.
Aparentemente, el chico del hielo sintió curiosidad y miró hacia el baño, luego salió corriendo del edificio gritando.
Tras una investigación, un rastro de dios sabe qué lleva desde la bañera al escritorio y luego termina en un
Montón de algo horrible en el sofá. Es tan horrible
el narrador ni siquiera quiere describirlo, intentando preservar el horror de lo desconocido,
aunque en este punto todos sabemos que es el médico.
De todos modos, escribió una última confesión sobre cómo ha estado muerto durante 18 años y
evitó la descomposición a través del frío y muchos productos químicos,
Pero ahora, gracias al fracaso de la tecnología moderna, la muerte finalmente ha venido por él. ¡Hurra!
En este punto, la mayoría de nosotros aprendemos los conceptos básicos del espectro electromagnético en algún lugar de la escuela secundaria.
Tienes esa pequeña zona de luz visible y luego una gran cantidad de radiación que nuestros ojos no pueden percibir,
desde rayos gamma hasta ondas de radio.
Como solo podemos ver una porción tan delgada del espectro,
nuestro concepto de color es muy limitado en comparación con el espectro completo de luz, pero es algo con lo que estamos atrapados.
Pero si le contaras a Lovecraft sobre el amplio espectro de luz que los humanos no pueden ver, tendría una expresión divertida en su rostro,

Polish: 
Potem w jedną ciepłą noc w połowie października klimatyzator się psuje,
a doktor wpada w przerażenie i zamyka się w łazience,
wysyłając narratora by przyniósł mu tyle lodu ile zdoła,
kiedy on sam poszuka kogoś do naprawy pompy powietrza.
Narrator zatrudnia gościa, żeby nadal nosił lód, podczas gdy on wybiega, aby znaleźć mechaników,
ale kiedy wraca do domu, panuje całkowity chaos.
Najwyraźniej facet od lodu zaciekawił się i zajrzał do łazienki, a potem wybiegł z budynku, krzycząc.
Po zbadaniu ślad bóg-wie-czego prowadzi od wanny do biurka,
a następnie kończy się w kupce czegoś okropnego na kanapie.
Jest to takie okropne że, narrator nawet nie chce tego opisywać,
starając się zachować horror nieznanego
(chociaż w tym momencie wszyscy wiemy, że to jest lekarz)
W każdym razie, napisał ostatnią spowiedź o tym, jak nie żyje od 18 lat i utrzymywało go w całości zimno i dużo chemikaliów,
ale teraz, dzięki porażce nowoczesnej technologii, w końcu przyszła śmierć. (Yay!)
"Kolor z przestworzy"
"Kolor z przestworzy"
Fobie: kosmos, obcy, niewidzialne światło
W tym momencie większość z nas poznaje podstawy widma elektromagnetycznego gdzieś w gimnazjum.
Masz tę małą strefę światła widzialnego, a następnie ogromną ilość promieniowania,
którego nasze oczy nie są w stanie dostrzec, od promieniowania gamma do fal radiowych.
Ponieważ widzimy tylko tak cienki kawałek spektrum, nasza koncepcja koloru jest bardzo ograniczona
w stosunku do pełnego spektrum światła, ale jest to coś, do czego przywykliśmy.
Ale jeśli powiesz Lovecraftowi o szerokim spektrum światła, którego ludzie nie zobaczą, zrobiłby zabawną minę

French: 
Et puis la clim tombe définitivement en rade pendant une chaude nuit de la mi-octobre,
poussant le doc à paniquer et à s'enfermer dans la salle de bains tandis qu'il demande au narrateur
de lui apporter toute la glace possible avant d'essayer de réparer la machine.
Le narrateur paye un gars pour continuer à amener la glace tandis qu'il s'en va chercher un réparateur,
mais revient dans un immeuble en proie à la panique.
Apparemment l'autre gars a jeté un œil dans la salle de bain avant de s'enfuir dans la rue en hurlant.
Le narrateur suit donc une traînée de quoi-que-ce-soit entre la baignoire et un bureau, apercevant
un tas de quelque chose horrible sur le canapé. C'est tellement épouvantable,
le narrateur ne veut même pas le décrire pour préserver le lecteur de cette horreur inconnue,
bien qu'on ait tous capté que c'est le doc.
Ce dernier a apparemment écrit qu'il est mort depuis 18 ans maintenant et
qu'il a évité de pourrir grâce à ses produits et le froid,
mais maintenant que la technologie moderne a faillit, la mort est venue pour lui. La joie !
La Couleur tombée du ciel
La Couleur tombée du ciel
Phobies : l'espace, les aliens, la lumière invisible
Je pense que la plupart d'entre nous a apprit les bases du spectre lumineux à l'école.
Vous savez, la minuscule zone de lumière visible au milieu de toutes ces radiations invisibles,
des rayons gamma aux ondes radio.
Vu qu'on ne voit qu'une minuscule portion de ce spectre,
notre concept de couleur est en fait très limité par rapport à tout le reste, mais on fait avec ce qu'on a.
Mais si vous disiez à Lovecraft toute la lumière que l'œil ne perçoit pas, il vous regarderait bizarrement,

Polish: 
i powiedział coś w stylu
"Masz na myśli, że istnieją kolory, których człowiek nigdy nie widział?
DO CZEGO ONE MOGĄ BYĆ ZDOLNE?!"
I pobiegł pisać "Kolor z przestworzy"
Opowieść o kolorze wyraźnie widocznego światła (którego nie ma nigdzie w paśmie widzialnym)
Tak się dzieje, gdy nie jesteś "stworzony" do matematyki.
W każdym razie narrator "Koloru z przestworzy" jest geodetą
badającym obszar pośrodku niczego, w Massachusetts
ponieważ planują tam przekierować zbiornik.
Wałęsając się dochodzi do obszaru zwanego "przeklętym wrzosowiskiem"
Wygląda jakby zostało wypalone, ale nic nigdy nie odrosło.
Drzewa wokół krawędzi są chore i gnijące, rośliny rosną dziwne,
na środku jest niewytłumaczalnie przerażająca studnia,
a narrator mądrze postanawia wrócić do miasta i zachęcić niektórych NPC, by zapoznali go z regionalną tradycją.
Dogodnie, obszar ten ma lokalną, starą, szaloną osobę; - jak zawsze kopalnię informacji w historii Lovecrafta.
Ten, o imieniu Ammi Pierce, był więcej niż zadowolony mogąc go uraczyć barwnymi opowieściami grozy.
Historia zaczyna się od upadku meteorytu
przy studni w spokojnej i uroczej posiadłości leśnej człowieka nazwiskiem Nahum Gardner;
Przyjaznego rolnika z idyllicznie czarującą rodziną.
Niektórzy ludzie z pobliskiego Miskatonic University przybywają, zbadać meteoryt 
i są zaskoczeni jego niewielkim rozmiarem.
Nahum mówi, że skurczył się od czasu wylądowania, a także świeci w ciemnościach i nie ostygł od czasu uderzenia.

Turkish: 
"İnsanın hiç görmediği renkler var mı demek istiyorsun?
NE OLABİLİR OLABİLİR OLABİLİR? ”
gözle görülür bir şekilde görünür ışığın rengi hakkında bir hikaye, yine de görünür spektrumda hiçbir yerde yok.
Matematik için “anayasa” olmadığında olan budur.
Her neyse, "Uzayın Dışındaki Renk" anlatıcısı bir
Massachusetts, Nowhere’in ortasındaki bir alanı inceleyen bilirkişi
çünkü orada bir rezervuarı yönlendirmeyi planlıyorlar.
Kıvrımları boyunca, “püsküren bir sağlık” olarak adlandırılan bir bölgeye geliyor.
Neredeyse yanmış gibi görünüyor, ama hiçbir şey geri dönüşmedi.
Kenarlardaki ağaçlar hasta ve çürüyor, bitkilerin hepsi tuhaflaşıyor.
Ortada açıklanamayan bir ürpertici kuyu var.
ve anlatıcı akıllıca bir şekilde kasabaya geri dönmeye karar verir ve bazı NPC'lerin onu bölgesel sınırlara doldurmalarını ister.
Elverişli bir şekilde, bölgede yerel bir çılgın insan vardır, her zaman Lovecraft hikayesinde bir bilgi altınıdır.
Buna, renkli korku hikayeleriyle onu yeniden düzenlemekten çok mutlu olan Ammi Pierce adı verildi.
Öyleyse hikaye kuyudan inen bir göktaşı kazası ile başlar
başka bir Nahum Gardner'ın sakinleştirici ve etkileyici orman arazisi;
pastoral bir aile ile dost canlısı bir çiftçi.
Yakındaki Miskatonic Üniversitesi'nden bazı kişiler göktaşı incelemek için sallanır ve küçük boyutlarında şaşırırlar.
Nahum, indiğinden beri büzüldüğünü ve karanlıkta parladığını ve etkiden bu yana soğumadığını söyledi.

English: 
say something like "You mean there exist colors that man has never seen?
WHAT MIGHT THEY BE CAPABLE OF!?" and go write "The Color Out Of Space",
a story about a color of demonstrably visible light, that is nonetheless nowhere on the visible spectrum.
This is what happens when you "don't have the constitution for math".
Anyway, the narrator of "The Color Out Of Space" is a
surveyor examining an area in the middle of Nowhere, Massachusetts
because they're planning on diverting a reservoir there.
During his meanderings, he comes to an area referred to as a "blasted heath."
It almost looks like it was burned, but nothing ever grew back.
The trees around the edges are sick and rotting, the plants are all growing weird,
there's an inexplicably creepy well in the middle,
and the narrator wisely decides to head back to town and prompt some NPCs to fill him in on the regional lore.
Conveniently, the area has a local old crazy person, always a goldmine of information in a Lovecraft story.
This one's named Ammi Pierce, who's more than happy to regale him with colorful tales of horror.
So the story begins with a meteorite crash landing by the well in
the otherwise sedate and charming forest estate of one Nahum Gardner;
a friendly farmer with an idyllically charming family.
Some folks from the nearby Miskatonic University swing by to examine the meteorite, and are surprised at its small size.
Nahum says it's shrunk since it landed, and also it glows in the dark and hasn't cooled down since the impact.

French: 
dirait un truc genre :
"Vous voulez dire qu'il existe des couleurs que l'Homme n'a jamais vues ?
DE QUOI POURRAIENT-ELLES ÊTRE CAPABLES !?"
et puis il irait écrire "La Couleur tombée du ciel",
l'histoire d'une couleur concrètement visible mais qu'on ne retrouve pas dans le spectre lumineux visible.
Voilà ce qui arrive quand on a pas la "constitution nécessaire pour les maths" !
(NDLT : sérieux, pourquoi j'ai jamais pensé à cette excuse ?! >.<)
Enfin bon, le narrateur de "La Couleur tombée du ciel" est un
arpenteur géomètre étudiant une zone au milieu de Nullepart dans le Massachusetts,
sur les futurs travaux d'un barrage et d'un réservoir.
Pendant son étude, il arrive dans une zone de terre brûlée.
Comme si tout avait prit feu mais que rien n'avait jamais repoussé.
Les arbres alentours sont morts et pourrissants, les plantes poussent étrangement,
un puits innocemment glauque se tient au milieu de tout ça,
et le narrateur prend la bonne décision de retourner en ville demander à des PNJ de lui donner un peu de background sur la région.
*Comme par hasard*, la ville a son propre vieux fou, l'éternelle mine d'informations lovecraftienne.
De son nom Ammi Pierce, il se fait une joie de tout déblatérer.
Tout a commencé quand une météorite s'est écrasée près du puits dans
ce qui était la charmante et tranquille propriété d'un certain Nahum Garner;
un fermier amical et sa famille toute aussi idyllique.
Des gens de l'université Miskatonic passèrent dans le coin, surpris de la petite taille de la météorite.
Nahum explique qu'elle a rétrécit, qu'elle brille dans le noir et qu'elle était toujours brûlante depuis l'impact.

Spanish: 
di algo como "¿Quieres decir que existen colores que el hombre nunca ha visto?
¿DE QUÉ PODRÍAN CAPTAR? "Y ve a escribir" El color fuera del espacio ",
Una historia sobre un color de luz visiblemente demostrable, que no se encuentra en ninguna parte del espectro visible.
Esto es lo que sucede cuando "no tienes la constitución para las matemáticas".
De todos modos, el narrador de "The Color Out Of Space" es un
topógrafo examinando un área en el medio de Nowhere, Massachusetts
porque planean desviar un depósito allí.
Durante sus meandros, llega a un área conocida como "brezo arruinado".
Casi parece que se quemó, pero nada volvió a crecer.
Los árboles alrededor de los bordes están enfermos y podridos, las plantas se están volviendo raras,
hay un pozo inexplicablemente espeluznante en el medio,
y el narrador sabiamente decide regresar a la ciudad y solicitar a algunos NPC que lo completen en la tradición regional.
Convenientemente, el área tiene una vieja loca local, siempre una mina de oro de información en una historia de Lovecraft.
Este se llama Ammi Pierce, quien está más que feliz de regalarlo con coloridos cuentos de horror.
Entonces, la historia comienza con un accidente de meteorito que aterriza junto al pozo en
la finca forestal, por lo demás tranquila y encantadora, de un Nahum Gardner;
Un agricultor amigable con una familia idílicamente encantadora.
Algunas personas de la cercana Universidad Miskatonic se acercan para examinar el meteorito y se sorprenden por su pequeño tamaño.
Nahum dice que se encogió desde que aterrizó, y también brilla en la oscuridad y no se ha enfriado desde el impacto.

Italian: 
dirà: "Dite che esistono colori 
che l'uomo non ha mai visto?
COSA SONO CAPACI DI FARCI!?"
e scriverà "Il colore venuto dallo spazio",
una storia di un colore di luce chiaramente visibile, 
introvabile nello spettro della luce visibile.
Succede quando "non hai la 
costituzione per la matematica".
Insomma, il narratore de "Il colore venuto dallo spazio" è un
ispettore che esamina un'area in 
mezzo al nulla nel Massachusetts,
perché lì stanno pianificando la 
creazione di un lago artificiale.
Durante una sua analisi, trova un'area denominata come "Brughiera".
Come se fosse stata incenerita, 
ma non ci fosse ricresciuto nulla.
Gli alberi vicini al perimetro sono malati 
e marci, le piante crescono bizzarramente,
c'è un'inquietante pozzo isolato in mezzo,
e il narratore fa la giusta scelta di tornare in città 
per a degli NPC di chiarirgli la situazione.
Per fortuna, l'area ha un bacucco pazzo locale, sempre 
un tesoro d'informazioni in una storia di Lovecraft.
Questo di nome Ammi Pierce, più che felice di raccontargli tutto.
La storia inizia con l'atterraggio 
di un meteorite accanto al pozzo
in quel che era la bella e tranquilla
 proprietà di un certo Nahum Gardner;
un contadino amichevole con 
un altrettanto famiglia idilliaca.
Della gente dell' università di Miskatonic vengono 
nel posto, sorpresi dalla sua piccola taglia.
Nahum dice che si è rimpicciolito da quando è caduto, 
si illumina al buio e non si è raffreddato dall'impatto.

Italian: 
I tizi Miskatonici tagliano dei campioni, ma si accorgono che il meteorite 
è morbido come la plastica e si strappa, anziché spaccarsi.
Se lo portano per sperimentare, poi tornano per altro,
perché il materiale reagisce molto stranamente a tutto
quel che gli fanno, ed è scomparso durante la notte.
scavando un po' più in fondo,
 trovano una palla nella roccia.
è una piccola bolla splendente con un
* Colore misterioso, come mai visto sulla terra! *
e quando la colpiscono con 
un martello, esplode e svanisce.
Il giorno dopo tornano per altri campioni, ma trovano 
il meteorite completamente scomparso,
colpito varie volte da un fulmine durante la notte.
Nahum diventa ovviamente una piccola celebrità locale, in più le sue colture crescono enormi e scintillanti.
Ma durante la raccolta Nahum 
scopre che sono immangiabili.
Hanno un gusto disgustoso
* COME MAI SENTITO SULLA TERRA *
E devono buttare via tutti i prodotti.
Anche gli animali intorno alla fattoria crescono bizzarramente.
La famiglia Gardner è inquieta, e 
tutti evitano il posto, capendo che
qualsiasi cosa la meteora 
abbia fatto non sia stato buono.
Gli alberi si mettono a brillare in
* CoLorI MIsTeRioSi, CoMe MAi VisTi
e sembrano muoversi senza alcuna brezza.
L'intera famiglia si isola nella fattoria e
 cade in un esaurimento nervoso collettivo.
Non si sorprende nessuno quando 
la Sig. ra Gardner impazzisce,
viene rinchiusa nell'attico e 
comincia a splendere nel buio.
TRASFERITEVI!

English: 
The Miskatonic folks attempt to break off some samples, but find the meteorite is soft like plastic and gouges rather than being chipped.
They take it away for tests, then come back for more
because the material is reacting very strangely to everything they do to it, 
and also vanished completely overnight.
As they carve out another chunk, they hit a little bubble in the rock.
It's a small embedded glob with a *mysterious color unlike any seen on earth!*
and when they hit it with a hammer it pops and disappears.
The next day they come back for more meteor but find it's completely vanished.
A storm blew in overnight and struck the rock with lightning over half a dozen times, and apparently that made it stop existing.
Nahum is of course an instant celebrity on account of the magic rock, and as a bonus all his crops are growing in really big and glossy.
But when the time comes to harvest them Nahum finds they're all completely inedible.
They've got a nasty aftertaste *unlike any seen on earth!* and they have to scrap the whole crop.
The animals around the farm also start growing weird.
Nahum's family is on edge, and everyone's basically avoiding the farm in the quiet understanding
that whatever the meteor did to it wasn't good.
All the trees start blooming in 
*mysterious colors unlike any seen-*
and they seem to move on their own without any wind.
The Gardner family basically holes up in the farm and has a collective, silent nervous breakdown.
Nobody's even surprised when Mrs. Gardner goes crazy and gets locked in the attic, 
and also starts GLOWING IN THE DARK.
JUST MOVE AWAY!

Turkish: 
Miskatonik insanlar bazı örnekleri parçalamaya çalışırlar, ancak göktaşı yontma yerine plastik ve oyuklar gibi yumuşaktır.
Testler için götürürler, sonra daha fazlası için geri gelirler.
Çünkü malzeme, yaptıkları her şeye çok garip tepki veriyor. 
ve ayrıca gece boyunca tamamen ortadan kayboldu.
Başka bir yığın çıkarırken, kayada küçük bir baloncuk vururlar.
Dünyada görülenlerin aksine, gizemli renklere sahip küçük bir gömülü küre!
ve bir çekiçle vurduklarında açılır ve kaybolur.
Ertesi gün daha fazla meteor için geri dönerler, ancak tamamen ortadan kaybolduğunu görürler.
Bir fırtına gece boyunca patladı ve yarım düzine kez yıldırımla kayaya çarptı ve görünüşe göre bu onu durduran hale getirdi.
Tabii ki Nahum, sihirli kaya yüzünden hemen ünlü bir isim ve bonus olarak, tüm mahsulleri gerçekten büyük ve parlak bir şekilde büyüyor.
Fakat Nahum onları hasat etme zamanı geldiğinde, bunların tamamen yenmez olduklarını görüyor.
Yeryüzünde görülenlerin aksine * kötü bir lezzetleri var! * Ve bütün mahsulü hurdalamak zorundalar.
Çiftliğin etrafındaki hayvanlar da garipleşmeye başlar, Nahum'un ailesi sınırdadır ve herkes temelde sessiz bir anlayışla çiftlikten kaçınır
Meteor ona ne yaptıysa iyi değildi. (Hayır, hayır!)
Bütün ağaçlar açmaya başlar. 
* Gizemli renkler hiç görülmemiş *
ve hiçbir rüzgar olmadan kendi başlarına hareket ediyorlar gibi görünüyor.
Gardner ailesi temel olarak çiftlikte toplanır ve kolektif, sessiz bir sinir krizi geçirir.
Bayan Gardner çıldırıp tavan arasına kilitlendiğinde kimse şaşırmadı bile. 
ve aynı zamanda karanlıkta parlamaya başlar.
(Tanrı aşkına ... Sadece uzaklaş!)

French: 
Les scientifiques de Miskatonic se rendent compte que la météorite est souple comme du plastique mou.
Ils emportent donc quelques échantillons, mais reviennent en prélever plus tard
car les premiers réagissaient étrangement aux expériences et ont complètement disparu pendant la nuit.
En ouvrant un peu plus la pierre, ils découvrirent une espèce de noyau.
Une toute petite boule brillant d'une *couleur étrange, comme aucune jamais vue sur Terre !*
et qui disparaît dès qu'ils la touchent avec un marteau.
Ils reviennent le lendemain mais la météorite a complètement disparu,
frappée une bonne demi-douzaine la veille par un éclair.
Nahum devient évidemment une petite célébrité locale, encore plus avec ses cultures brillantes et très grosses.
Mais quand vient le temps des récoltes, elles s'avèrent parfaitement immangeables.
Avec un arrière-goût *comme aucun jamais ressentit sur Terre !* et ils doivent détruire les plants contaminés.
Les animaux commencent eux aussi à luire.
Les Gardner sont sur les nerfs et tout le monde préfère éviter l'endroit, comprenant que
quoi qu'ait pu faire ce météore, ça n'augure rien de bon.
Les arbres aussi brillent de cette *couleur étrange, comme aucune jamais vue-*
et semblent pouvoir bouger sans un souffle de vent.
Les Gardner se terrent donc dans leur ferme, pétant chacun une durite en silence.
Ça ne surprend d'ailleurs personne que Mme Gardner devienne folle, soit enfermée dans le grenier et BRILLE DANS LE NOIR.
MAIS CASSEZ-VOUS UNE BONNE FOIS POUR TOUTES !

Polish: 
Ludzie z Miskatonic próbują odłamać kilka próbek, odkrywając, że meteoryt jest miękki jak plastik i wgniata się zamiast kruszyć.
Zabierają go na testy, a potem wracają po więcej
ponieważ materiał reaguje bardzo dziwnie na wszystko, co z nim robią, 
a także zniknął całkowicie z dnia na dzień.
Gdy wykuwali kolejną porcję, uderzyli w małą bańkę w skale.
Jest to mały, wbudowany kleks z * tajemniczym kolorem, jakiego nie widziano na ziemi! *
a kiedy uderzą młotkiem, wyskakuje i znika.
Następnego dnia wracają po więcej meteorytu, ale okazuje się, że zniknął bez śladu.
W nocy przeszła burza i uderzyła w skałę piorunem ponad pół tuzina razy i najwyraźniej sprawiło, że przestał istnieć.
Nahum oczywiście natychmiast zostaje gwiazdą ze względu na magiczny kamień, a jako bonus wszystkie jego uprawy rosną naprawdę duże i błyszczące.
Ale gdy nadejdzie czas, aby je zebrać, Nahum stwierdza, że ​​wszystkie są całkowicie niejadalne.
Mają nieprzyjemny posmak
* jakiego nie widziano na ziemi! *
I muszą wyrzucić cały plon.
Zwierzęta w gospodarstwie również zaczynają być dziwne,
rodzina Nahuma jest na krawędzi, a wszyscy unikają farmy, rozumiejąc
że to, co zrobił meteor, nie było dobre. (Nie duh!)
Wszystkie drzewa zaczynają rozkwitać 
* tajemniczymi kolorami jakich nie widziano... *
i zdają się poruszać samodzielnie bez wiatru.
Rodzina Gardnerów zaszywa się w gospodarstwie i ma zbiorowe, ciche załamanie nerwowe.
Nikt nie jest nawet zaskoczony, gdy pani Gardner wariuje
i zostaje zamknięta na strychu, 
a także zaczyna ŚWIECIĆ W CIEMNOŚCI.
(Po prostu się wyprowadźcie!)

Spanish: 
La gente de Miskatonic intenta romper algunas muestras, pero descubren que el meteorito es blando como plástico y gubias en lugar de ser astillado.
Se lo llevan para las pruebas, luego regresan por más
porque el material reacciona de manera muy extraña a todo lo que le hacen, 
y también desapareció por completo de la noche a la mañana.
Mientras tallan otro trozo, golpean una pequeña burbuja en la roca.
¡Es un pequeño globo incrustado con un * color misterioso como ningún otro visto en la tierra! *
y cuando lo golpean con un martillo, explota y desaparece.
Al día siguiente regresan por más meteoritos, pero descubren que está completamente desaparecido.
Una tormenta sopló durante la noche y golpeó la roca con un rayo más de media docena de veces, y aparentemente eso hizo que dejara de existir.
Nahum es, por supuesto, una celebridad instantánea a causa de la roca mágica, y como beneficio adicional, todas sus cosechas están creciendo de manera muy grande y brillante.
Pero cuando llega el momento de cosecharlos, Nahum descubre que todos son completamente incomestibles.
¡Tienen un regusto desagradable * como ningún otro visto en la tierra! * Y tienen que desechar toda la cosecha.
Los animales alrededor de la granja también comienzan a volverse raros.
La familia de Nahum está nerviosa, y todo el mundo básicamente está evitando la granja en la tranquila comprensión.
que lo que sea que el meteorito le hizo no fue bueno.
Todos los árboles comienzan a florecer en 
* colores misteriosos a diferencia de cualquier visto- *
y parecen moverse solos sin viento.
La familia Gardner básicamente se esconde en la granja y tiene una crisis nerviosa colectiva y silenciosa.
Nadie se sorprende cuando la señora Gardner se vuelve loca y queda encerrada en el ático. 
y también comienza a brillar en la oscuridad.
¡Solo muévete!

Turkish: 
Alandaki tüm bitkiler dönmeye başlar 
gri ve parçalayıcı,
Pierce bahçıvanları kuyu suyunun şüpheli bir şekilde tadına bakmaya başladığı konusunda uyarsa da, içmeye devam ediyorlar
neyse. Sonra çocuklardan biri çıldırır ve hiçbiri aksine * kuyudaki renkler hakkında çığlık atmaya başlar * 
ve tavan arasına da kilitlenir.
Sonra ... çılgın çocuk bir şekilde ölür ve en küçük çocuk bir gece su almaya gidince kaybolur.
İki hafta süren radyo sessizliğinden sonra, Pierce, Nahum'un nasıl yaptığını görmek için sinirleri sinirlendirdi.
ve onu hasta, delirmiş ve çok yalnız bulur.
Pierce karısını kontrol etmeye gider ve INDESCRIBABLY HORRIFYING'in köşesinde kıvrılan bir şey bulur.
Sızdıran * gizemli renkler yeryüzünde görülenlerin aksine! * ve onu tamamen ölü gibi yazar.
Alt kata geldiğinde, dışarıdan çok iğrenç sesler ve bir de fışkırma sesi duyuyor.
Ayrıca evin şimdi karanlıkta parladığını fark ediyor ve son derece parçalayıcı bir Nahum'un son dakika sergilemesi için kendisini merdivenlerin tabanına sürüklediğini fark ediyor.
* Gizemli renk vb. * Açıklar. 
hayatta ve kuyuda yaşıyor ve etrafındaki her şeyden hayatı emiyor.
Meteordan çıktı, garip renk küreleri muhtemelen tohumdu ve büyüdükçe aileleri ve çiftlikleri besliyorlardı.
Her neyse, Nahum ölür ve Pierce ölümleri bildirmek için oradan uzaklaşır. 
Bazı araştırmacılarla birlikte geri döndü.
kuyuları araştırıyorlar ve 
bir sürü iskelet bulmak

French: 
Toutes les plantes de la zone deviennent grises et se désintègrent, et bien que Pierce prévienne les Gardner
que l'eau du puits a un goût bizarre, ils continuent de la boire.
Puis un des enfants perd la tête et parle des *couleurs dans le puits, comme aucune-*
et se fait enfermer dans le grenier à son tour.
Puis le... gamin cinglé meurt apparemment et le plus jeune disparaît dans la nuit en allant puiser de l'eau.
Après 2 semaines de silence radio, Pierce finit par aller voir Nahum,
et le trouve alité, délirant et très, très seul.
Pierce s'en va voir Mme Gardner et trouve une HORREUR INDESCRIPTIBLE roulée en boule dans un coin
dégoulinante d'une *couleur étrange, comme aucune jamais vue sur Terre !* et la considère déjà morte.
Quand il dévale les escaliers, il entend des sons dégoûtants et un splash venant du puits.
Et il se rend compte que la maison brille aussi
et croise un Nahum très désintégré rampant jusqu'aux escaliers pour de l'exposition de dernière minute.
Il explique que cette *couleur étrange, etc etc* est vivante, cachée dans le puits et absorbe toute vie autour d'elle.
C'est sortit de la météorite, les blobs colorés étant sans doute des graines, et elles se sont nourries de la famille et la ferme pour croître.
Enfin bon, Nahum meurt et Pierce prend la poudre d'escampette pour annoncer les morts.
Il revient avec quelques enquêteurs, ils étudient le puits et trouvent tout un tas de squelettes,

Spanish: 
Todas las plantas de la zona comienzan a girar. 
gris y desintegrante, y aunque Pierce advierte a los Jardineros
que el agua del pozo comenzó a tener un sabor sospechoso, de todos modos la siguen bebiendo.
Entonces uno de los niños se vuelve loco y comienza a gritar sobre * colores en el pozo, a diferencia de cualquier- *
y queda encerrado en el ático también.
Entonces el ... niño loco muere de alguna manera y el niño más pequeño desaparece cuando sale a buscar agua de pozo una noche.
Después de dos semanas de silencio en la radio, Pierce finalmente se pone nervioso para ver cómo le va a Nahum,
y lo encuentra enfermo y delirante y muy solo.
Pierce va a ver a la esposa y encuentra ALGO INDESCRIBLEMENTE HORRIFICANTE acurrucado en la esquina
* ¡colores misteriosos como ningún otro visto en la tierra! * y la descarta como completamente muerta.
Cuando baja las escaleras, escucha ruidos bastante desagradables, además de un chirrido, desde el pozo exterior.
También se da cuenta de que la casa brilla en la oscuridad ahora
y descubre que Nahum se está desintegrando y se ha arrastrado hasta la base de las escaleras para una exposición de último minuto.
Él explica que * color misterioso, etc., etc. * 
está vivo y viviendo en el pozo, y está absorbiendo la vida de todo lo que lo rodea.
Salió del meteorito, esos globos de colores extraños probablemente eran semillas, y se han estado alimentando de la familia y su granja a medida que crecían.
De todos modos, Nahum muere y Pierce sale de allí para reportar las muertes.
Regresa con algunos investigadores, investigan el pozo y encuentran muchos esqueletos.

Italian: 
La vegetazione dell'area comincia a
 diventare grigia e a frantumarsi.
E sebbene Pierce avverti i Gardener che l'acqua del
pozzo sia diventata pericolosa, la bevono comunque.
Poi uno dei ragazzini impazzisce e grida sui
* COLORI NEL POZZO, COME MAI -
e viene richiuso nell'attico.
Poi lo stesso ragazzo muore, e il fratello più piccolo 
scompare andando a prendere dell'acqua da pozzo.
Dopo due settimane di completo silenzio, Pierce finisce per andare a vedere come va Nahum,
trovandolo malato, delirante e completamente solo.
Pierce va a vedere come sta la moglie e trova 
qualcosa di indescrivibilmente repellente nell'angolo.
che sgocciola
* COLORI MISTERIOSI, COME MAI VISTI SULLA TERRA!*
e la giudica morta.
Quando scende, sente dei suoni disgustosi,
 insieme ad un tuffo nel pozzo fuori.
Nota pure che la casa splende,
finché trova Nahum disintegrante ai piedi delle scale,
pronto a dare delle informazioni nell'ultimo momento.
Gli spiega che
* I COLORI MISTERIOSI ECC. *
è vivo, nascosto nel pozzo, e assorbe tutta la vita intorno a sé.
Deve essere uscito dalla meteora, quelle bolle dovevano essere semi 
che si sono nutriti della famiglia e della fattoria crescendo.
Poi Nahum muore e Pierce se la da a 
gambe levate prima di annunciare i morti.
Ritorna con degli investigatori, studiano 
il pozzo e trovano un ammasso di ossa,

Polish: 
Wszystkie rośliny w okolicy zaczynają
szarzeć i rozpadać się,
i chociaż Pierce ostrzega ogrodników, że woda w studni zaczęła smakować podejrzanie, nadal ją piją
tak czy inaczej. Wtedy jedno z dzieci wariuje i zaczyna krzyczeć o
*kolorach w studni, jakich nie...*
i zostaje zamknięte na strychu.
Potem ... szalone dziecko umiera, a najmłodsze dziecko znika, gdy pewnego wieczoru wychodzi po wodę do studni.
Po dwóch tygodniach radiowej ciszy Pierce w końcu idzie zobaczyć, jak ma się Nahum,
i znajduje go chorego i delirycznego i bardzo samotnego.
Pierce idzie, zobaczyć jego żonę i znajdzie coś NIEZWYKLE PRZERAŻAJĄCEGO skulonego w kącie
ociekające * tajemniczymi kolorami, jakich nie widziano na ziemi! *
i opisuje ją jako całkiem martwą.
Kiedy schodzi na dół, słyszy bardzo odrażające odgłosy, i plusk ze studni na zewnątrz.
Zauważył także, że dom świeci teraz w ciemności
i znajduje rozpadającego się Nahuma, który doczołgał się do podstawy schodów, dla odrobiny ostatniej ekspozycji.
Wyjaśnia, że ​​* tajemniczy kolor jakiego, etc etc * 
jest żywy i zamieszkuje w studni, wysysając życie z otaczającego go świata.
Wyłonił się z meteorytu, te dziwne kolorowe kulki były prawdopodobnie ziarnami, a oni karmili się rodziną i gospodarstwem, gdy rośli.
W każdym razie, Nahum umiera, a Pierce wynosi się stamtąd, by zgłosić śmierć.
Wraca z niektórymi badaczami,
badają studnię i 
znajdują całe mnóstwo szkieletów

English: 
All the plants in the area start turning 
gray and disintegrating, and though Pierce warns the Gardeners
that the well water started tasting suspicious, they keep drinking it anyway.
Then one of the kids goes crazy and starts screaming about *colors in the well, unlike any-*
and gets locked in the attic too.
Then the...crazy kid dies somehow and the youngest kid vanishes when going out to get well water one night.
After two weeks of radio silence, Pierce finally works up the nerve to see how Nahum's doing,
and finds him ill and delirious and very much alone.
Pierce goes to check in on the wife and finds SOMETHING INDESCRIBABLY HORRIFYING curled up in the corner
leaking *mysterious colors unlike any seen on earth!* and writes her off as pretty thoroughly dead.
When he heads downstairs, he hears some pretty disgusting noises, plus a sploosh, from the well outside.
He also notices the house glows in the dark now
and finds a very disintegrating Nahum has dragged himself to the base of the stairs for some last-minute exposition.
He explains that *mysterious color, etc etc* 
is alive and living in the well, and is sucking the life out of everything around it.
It came out of the meteor, those weird color globs were probably seeds, and they've been feeding on the family and their farm as they grew.
Anyway, Nahum dies and Pierce gets the heck out of there to report the deaths.
He returns with some investigators, they investigate the well and find a whole lot of skeletons

Polish: 
w tym dwoje zaginionych dzieci, a także kilka dziwnych gąbczastych śmieci na dole
* jakich nie widziano na... *
i wtedy wszystko zaczyna się wariować. Konie się płoszą, drzewa się burzą, wszystko zaczyna świecić
i grupa mądrze decyduje się opuścić obszar, zanim cokolwiek innego się wydarzy.
Gdy wychodzą ze świecącego obszaru, widzą dużo * tajemniczych kolorów, jakich nie... * wystrzelających ze studni,
a potem cały obszar świeci, a światło rozbłyskuje w kosmos, pozostawiając jedynie wypalone wrzosowisko.
Ale Pierce zdradza ostatni kawałek horroru.
Gdy światło zniknęło, zobaczył, że jedna słabsza kropla światła próbuje uciec ze studni, zanim wpadnie z powrotem.
Ona wciąż tam jest, dlatego jest taki wystraszony, a także zadowolony, że wkrótce teren ten znajdzie się cały pod wodą.
Narrator, całkowicie skrępowany, postanawia nigdy nie pić wody z tego zbiornika,
(a także krótko rozważa, czy Pierce nadal jest dotknięty przez okropny kolor i czy to by wyjaśniało, dlaczego nigdy nie opuścił tego obszaru)
Koszmar w Dunwich
Koszmar w Dunwich
Fobie: wiejskie Massachusetts, między rasowe związki, biedni biali
Jeśli jest coś, czego Lovecraft nienawidzi bardziej niż nie-białych ludzi, to miażdżący egzystencjalny terror, który odczuwa za każdym razem, gdy opuszcza dom.
Jeśli jest jedna rzecz, której nienawidzi * trochę mniej *, to są to biali ludzie niskiej klasy.
Ta historia nie ma narratora i ma miejsce całkowicie w wiejskim mieście Massachusetts, Dunwitch,
stare miasto, które źle pachnie, a na ogół jest przerażające i odpychające.

Turkish: 
Kayıp iki çocuk, artı altta bazı süngerimsi önemsiz şeyler de dahil *
ve sonra her şey çıldırmaya başlar. Atlar çıldırdı, ağaçlar çıldırdı, her şey parlamaya başladı
ve mürettebat, başka bir şey olmadan bölgeyi boşaltmaya akıllıca karar verdi.
Parlaklık yarıçapından çıktıklarında, kuyunun dışına çıkan herhangi birinden farklı olarak * gizemli renkler görüyorlar,
ve sonra tüm alan yanar ve ışık uzaya fırlar ve patlamadan başka bir şey bırakmaz.
Fakat Pierce, son bir hurda hurdasını ortaya koyuyor.
Işık kalırken, zayıf bir ışık bloğunun geri dönmeden önce kuyudan kaçmaya çalıştığını ve başarısız olduğunu gördü.
Hala aşağıda, bu yüzden o kadar korkmuş ve bölgenin çok yakında tamamen su altında kalmasına çok sevindi.
İyice sürünen Anlatıcı, bu rezervuardan asla su içmemeye karar verir.
(ve ayrıca Pierce'in hala korkunç renkten etkilenip etkilenmediğini ve bunun neden bölgeden hiç ayrılmadığını bile açıklamayacağını kısaca düşünür)
Lovecraft'ın beyaz olmayan insanlardan daha çok nefret ettiği bir şey varsa, evi her terk ettiğinde hissettiği ezici varoluşsal terördür.
Nefret ettiği bir şey varsa * biraz daha az *, düşük sınıf beyaz insanlar.
Bu hikaye anlatıcı-az ve tamamen kırsal Massachusetts kasabası Dunwitch'te gerçekleşiyor.
Kötü kokan ve genellikle tüyler ürpertici ve rahatsız edici eski bir kasaba.

English: 
including the two missing children, plus some weird spongy junk at the bottom *unlike any seen on-*
and then everything starts freaking out. The horses freak out, the trees freak out, everything starts glowing
and the crew wisely decide to vacate the area before anything else happens.
As they exit the glow radius they see a lot of *mysterious colors unlike any-* erupting out of the well,
and then the entire area lights up, and the light blasts into space, leaving nothing but the blasted heath.
But Pierce reveals one final scrap of horror.
As the light left, he saw one weaker blob of light try and fail to escape the well before falling back in.
It's still down there, which is why he's so spooked, and also so glad the area will soon be entirely underwater.
Narrator guy, thoroughly creeped out, decides to never drink the water from this reservoir,
and also briefly contemplates if Pierce is still being affected by the horrible color
and whether that would explain why he's never even left the area.
If there's one thing Lovecraft hates more than not-white people,
it's the crushing existential terror he feels every time he leaves the house.
If there's one thing he hates *slightly less*, it's low-class white people.
This story is narrator-less and takes place entirely in the rural Massachusetts town of Dunwich,
an old town that smells bad and is generally creepy and off-putting.

French: 
y compris les 2 enfants disparus, ainsi qu'une matière spongieuse au fond *comme aucune jamais vue sur-*
et là tout part en cacahuète. Les chevaux, les arbres, tout panique et se met à briller
et la bande prend la bonne décision d'évacuer la zone avant que quoi que ce soit arrive.
Une fois éloignés, ils aperçoivent un tas de la *couleur étrange, comme aucune-* sortir du puits,
et toute la zone s'illumine, et la lumière décolle pour l'espace, ne laissant rien d'autre qu'une terre brûlée.
Et c'est pas fini !
Alors que la lumière s'envolait, Pierce a vu un blob tout faible se faire distancer par ses copains et retomber dans le puits.
C'est toujours là-dedans, ce qui explique pourquoi il en a peur et qu'il est bien content que tout ça soit bientôt submergé.
Le narrateur, bien flippé, décide de ne jamais boire l'eau de ce réservoir,
et se demande brièvement si Pierce est toujours contaminé par cette horrible couleur
et si c'est pour cette raison qu'il n'a jamais quitté la région.
L'Abomination de Dunwich
L'Abomination de Dunwich
Phobies : la campagne du Massachusetts, les couples interraciaux, les blancs pauvres
S'il y a une chose que Lovecraft hait plus que les personnes racisées,
c'est bien l'écrasante terreur existentielle qui le frappe chaque fois qu'il sort de chez lui.
S'il y a eu chose qu'il hait *légèrement moins*, ce sont les blancs de la classe basse.
Cette histoire sans narrateur se déroule entièrement dans la ville campagnarde de Dunwich, dans le Massachusets,
une vieille ville qui pue et qui fait peur comme on les aime.

Italian: 
i due bambini scomparsi, insieme ad una massa gelatinosa sul fondo
COME MAI VISTO SULLA
ed impazzisce tutto: i cavalli, gli alberi...
Tutto comincia a splendere,
e la squadra sceglie saggiamente di 
evacuare l'area prima che accada qualcosa.
Uscendo dal raggio luminoso, videro molti
COLORI MISTERIOSI, COME MAI
eruttare dal pozzo,
finché l'intera zona venga abbagliata, e la luce decolla 
nello spazio, lasciando nulla oltre alla brughiera.
Ma Pierce rivela un ultimo terribile fatto:
quando la luce partì, vide una fievole
 bolla ricadere dentro il pozzo.
E' ancora lì, il che spiega perché ne abbia ancora paura, 
e perché sia così contento che la zona verrà presto sommersa.
Il narratore, completamente inquietato, decide 
che non berrà mai l'acqua da questa riserva,
riflettendo se Pierce sia mai 
stato contaminato  dal colore,
e se dovesse spiegare perché non 
abbia mai lasciato la regione.
L'ORRORE DI DUNWICH
FOBIE: Campagna del Massachusetts, coppie miste, poveri
L'ORRORE DI DUNWICH
Se c'è una cosa che Lovecraft odia più dei non bianchi,
è il terrore esistenziale schiacciante che 
sente ogni volta che esce da casa.
Se c'è qualcosa che odia un 
po' meno, sono i bianchi poveri.
Questa storia è senza narratore, ed è ambientata 
interamente nel paesino di Dunwich, nel Massachusetts.
un paese poco rassicurante.

Spanish: 
incluidos los dos niños desaparecidos, más un poco de basura esponjosa extraña en la parte inferior * a diferencia de cualquiera visto en- *
y luego todo comienza a enloquecer. Los caballos se asustan, los árboles se asustan, todo comienza a brillar
y la tripulación sabiamente decide abandonar el área antes de que suceda algo más.
Cuando salen del radio de resplandor, ven una gran cantidad de * colores misteriosos diferentes a los que * salen del pozo,
y luego toda el área se ilumina, y la luz explota en el espacio, dejando nada más que el maldito brezal.
Pero Pierce revela una pizca final de horror.
Cuando la luz se fue, vio una gota de luz más débil que intentaba escapar del pozo antes de caer de nuevo.
Todavía está allí abajo, por eso está tan asustado y también tan contento de que el área pronto esté completamente bajo el agua.
El narrador, completamente asustado, decide nunca beber el agua de este depósito,
y también contempla brevemente si Pierce todavía está siendo afectado por el horrible color
y si eso explicaría por qué nunca ha abandonado el área.
Si hay una cosa que Lovecraft odia más que las personas no blancas,
Es el terror existencial aplastante que siente cada vez que sale de la casa.
Si hay algo que odia * un poco menos *, son los blancos de clase baja.
Esta historia no tiene narrador y se desarrolla completamente en la ciudad rural de Massachusetts de Dunwich,
Una ciudad vieja que huele mal y es generalmente espeluznante y desagradable.

Turkish: 
Hikaye Wilbur Whateley'in 2 Şubat 1913'te Lavinia Whateley'e doğmasıyla başlar.
tepelerde dolaşmayı ve ürkütücü taş dairelerde takılmayı seven albino, deforme olmuş, yerleşik bir kadın.
Babası, eski ürpertici gizli kitap koleksiyonundan dolayı bazen "Büyücü" Whateley olarak adlandırılan Eski Whateley'dir.
Wilbur'un babasının kim olduğuna gelince, bu tam olarak belli değil ve yaşlı Whateley her şey hakkında kasıtlı bir şekilde şifreleniyor.
(Ama bu Lovecraft şifreli. Bu yüzden mırıldanmasından bir araya gelmek dahi olmaz
Wilbur'un babası Yog-Sothoth adında bir şey.)
Neyse, Wilbur doğduktan kısa bir süre sonra, Whateleys, kulübelerden birine binip bir sürü inek almaya başladı.
Her ne kadar garip bir şekilde, bir sürü ineğe sahip görünmüyorlar ve yaptıkları gerçekten anemik görünüyor ve boyunlarında tuhaf izler var gibi görünüyor.
Pekala, bahislerinizi millet.
Böylece Wilbur doğuştan hızlı büyür ve 11 aylıkken konuşup yürüyebilir.
Ama aynı zamanda çok çirkin ve keçi görünümlü ve hiç çıplak görünmediği için gerçekten nevrotik.
Ayrıca, köpekler ondan nefret ediyor, onun kötü olduğunu biliyorsun.
Eski Whateley ev tamirleri yapıyor ve bir noktada dışarıdan ikinci kata kadar büyük bir rampa oluşturuyor.
Bu, aynı zamanda kilitli kulübenin açıldığı zamandır.
(Şimdi hikaye böyle bir sır gibi görünüyor,
Ama hepimiz kulübede konuşamayan bir şey olduğunu bir araya getirdik ve Wheatley onu eve yerleştirdi.) Anladın mı? Güzel, devam et.
Öyleyse şimdi korkunç bir koku dışında döken boştu, Wilbur dört yaşında ama 10 yaşında görünüyor.

Italian: 
La storia inizia quando Wilbur Whateley nacque 
nel 2 febbraio 1913 da Lavinia Whateley,
una donna consanguinea, deforme ed albina che adora 
vagare sulle colline e vicino a dei cerchi di pietra,
Figlia del Vecchio Whateley, spesso chiamato Whateley "stregone", a causa della sua collezione di libri occulti.
Per quanto riguarda il padre di Wilbur...
Beh, non è chiaro, e vecchio Whateley rimane criptico sulla faccenda.
Ma questo è criptico alla Lovecraft, quindi 
non ci vuole un genio per capire dai suoi deliri
che il padre di Wilbur 
sia qualcosa chiamato Yog-Sothoth.
Comunque, poco dopo che Wilbur sia nato, i Whateley 
sigillano una capanna e comprano molti bovini,
anche se non sembrano mai averne,
i pochi che hanno sembrano anemici 
ed hanno dei segni sul loro collo.
SI ACCETTANO SCOMMESSE, GENTE!
Così Wilbur cresce molto prematuramente,
 e riesce a parlare e a camminare a 11 mesi.
Ma è anche bruttissimo, somigliante ad una
 capra e ossessionato di non mostrarsi nudo.
Anche i cani lo odiano, 
perciò sapete che l'è cattivissimo.
Perciò vecchio Whateley continua a fare lavori in casa, 
ad un certo punto costruisce anche una rampa che 
collega il secondo piano all'esterno.
Questo è anche lo stesso periodo 
in cui quella capanna viene aperta.
La trama pretende che questo sia un mistero,
ma abbiamo tutti chiarito che c'è qualcosa di 
inconcepibile nella capanna e Wately l'ha spostato in 
casa.
Capito? Bene, procediamo.
Adesso la capanna è vuota, tranne per un fetore orribile,
Wilbur ha 4 anni ma ne dimostra 10,

Polish: 
Historia zaczyna się, gdy Wilbur Whateley urodził się 2 lutego 1913 roku, Lavinii Whateley,
albinoska, zdeformowana, wsobna kobieta, która lubi wędrować po wzgórzach i spędzać czas w przerażających kamiennych kręgach.
Jej ojcem jest Stary Whateley, czasami nazywany "Czarodziejem" Whateleyem, ze względu na swoją ogromną kolekcję przerażających książek okultystycznych.
Co do ojca Wilbura, cóż, to nie jest do końca jasne, a stary Whateley jest złowieszczo tajemniczy w całej tej sprawie.
(Ale to są tajemnicze zagadki Lovecrafta, więc nie trzeba geniuszu, aby domyślić się z jego pomruków
że tata Wilbura to coś, co nazywa się Yog-Sothoth.)
W każdym razie krótko po urodzeniu się Wilbura, Whateleys zabija dechami jedną z szop, oraz zaczyna kupować dużo krów,
choć dziwnie, nigdy nie wydają się MIEĆ wielu krów, a te, które są, wyglądają naprawdę anemicznie i wydają się mieć dziwne znaki na szyjach.
W porządku, postawcie wszyscy swoje zakłady.
A. Wampir  B. Zombi
C. Kosmita D. nieopisywalny potwór
Wilbur rośnie dość nienaturalnie szybko i umie mówić i chodzić  w wieku 11 miesięcy.
Ale jest też bardzo brzydki, wygląda dziwnie i jest naprawdę nerwowy jeśli chodzi o bycie oglądanym nago.
Ponadto, psy go nienawidzą, więc wiesz, że jest zły.
Tak stary Whateley ciągle robi naprawy domu iw pewnym momencie buduje dużą rampę na drugie piętro z zewnątrz.
Jest to również w tym samym czasie, gdy zamknięta szopa zostanie otwarta.
(Teraz historia udaje, że to jest tajemnica,
Ale wszyscy wiemy, że w szopie jest coś niewyrażalnego, a Wheatley przeniósł go do domu.) Jasne? Dobrze, idę dalej.
Teraz w szopie nic nie ma, z wyjątkiem okropnego zapachu, Wilbur ma cztery lata, ale wygląda na 10,

French: 
Tout commence quand Wilbur Whateley naît le 2 février 1913, de Lavinia Whateley,
une albinos déformée et consanguine qui aime traîner dans les collines et près de terrifiants cercles de pierre.
Elle est la fille du vieux Whateley, traité de sorcier à cause de sa grande collection de livres occultes.
Quant à QUI est le père de Wilbur...
Eh bien rien n'est dit clairement et le vieux Whateley est très mystérieux sur ce sujet.
Mais c'est un mystère à la Lovecraft, faut pas être une lumière pour comprendre
que le père de Wilbur est un truc appelé Yog-Sothoth.
Enfin bon, peu après la naissance de Wilbur, les Whateley s'enferment dans la remise et commence à acheter des tas de vaches,
mais bizarrement ils n'ont jamais l'air d'en avoir TANT que ça,
et celles qu'on voit ont l'air très faibles et ont d'étranges marques sur leur cou.
Rien ne va plus, Messieurs-dames !
Wilbur grandit donc anormalement vite, et peut déjà parler et marcher à l'âge de 11 mois.
Mais il est aussi très moche avec ses airs de chèvre et refuse catégoriquement d'être vu nu.
Et puis les chiens le détestent, si y'a besoin de confirmation.
Donc le vieux Whateley continue de réparer la maison jusqu'à construire une grosse rampe à l'extérieur.
C'est aussi à ce moment que s'ouvre la remise fermée.
L'histoire essaie de faire comme si y'avait un mystère,
mais on a tous compris que les Whateley ont sortit quelque chose d'indicible de la remise pour le mettre dans la maison.
C'est bon, c'est retenu ? On continue.
Donc maintenant la remise est vide mais elle pue, Wilbur a 4 ans mais en paraît 10,

English: 
The story begins when Wilbur Whateley is born on February 2nd, 1913 to Lavinia Whateley,
an albino, deformed, inbred woman who likes wandering the hills and hanging out in creepy stone circles.
Her father is Old Whateley, sometimes referred to as "Wizard" Whateley, due to his large collection of creepy occult books.
As for who Wilbur's father is...
Well, that's not exactly clear, and old Whateley is being ominously cryptic about the whole thing.
But this is Lovecraft cryptic, so it doesn't take a genius to put together from his mutterings
that Wilbur's dad is something named Yog-Sothoth.
Anyway shortly after Wilbur is born, the Whateleys board up one of the sheds and also start buying a lot of cows,
although oddly they never seem to HAVE a lot of cows,
and the ones they do have look really anemic and seem to have weird marks on their necks.
All right, place your bets, everyone.
So Wilbur grows preternaturally fast, and can talk and walk at 11 months old.
But he's also super ugly and goat looking, and really neurotic about never being seen naked.
Also, dogs hate him, so you know he's evil.
So old Whateley keeps doing house repairs and at one point builds a big ramp up to the second floor from the outside.
This is also around the same time that locked shed gets opened.
Now the story pretends like this is a mystery,
But we've all put together that there's something unspeakable in the shed and Wheatley relocated it to the house.
Got it? Good, moving on.
So now the shed is empty except for a horrible smell, Wilbur is four but looks 10,

Spanish: 
La historia comienza cuando Wilbur Whateley nace el 2 de febrero de 1913 de Lavinia Whateley,
una mujer endogámica deformada y albina a la que le gusta pasear por las colinas y pasar el rato en espeluznantes círculos de piedra.
Su padre es Old Whateley, a veces llamado "Wizard" Whateley, debido a su gran colección de libros ocultistas espeluznantes.
En cuanto a quién es el padre de Wilbur ...
Bueno, eso no está exactamente claro, y el viejo Whateley está siendo ominosamente críptico sobre todo el asunto.
Pero esto es críptico de Lovecraft, por lo que no hace falta ser un genio para armar sus murmullos.
que el padre de Wilbur es algo llamado Yog-Sothoth.
De todos modos, poco después de que nace Wilbur, los Whateley suben a uno de los cobertizos y también comienzan a comprar muchas vacas,
aunque extrañamente nunca parecen tener muchas vacas,
y los que tienen se ven realmente anémicos y parecen tener marcas extrañas en el cuello.
Muy bien, hagan sus apuestas, todos.
De modo que Wilbur crece sobrenaturalmente rápido y puede hablar y caminar a los 11 meses de edad.
Pero también es súper feo y se ve como una cabra, y realmente neurótico sobre nunca ser visto desnudo.
Además, los perros lo odian, así que sabes que es malvado.
Entonces el viejo Whateley sigue reparando la casa y en un momento construye una gran rampa hasta el segundo piso desde el exterior.
Esto también es casi al mismo tiempo que se abre el cobertizo cerrado.
Ahora la historia pretende que esto es un misterio,
Pero todos hemos reunido que hay algo indescriptible en el cobertizo y Wheatley lo reubicó en la casa.
¿Entendido? Bien, sigue adelante.
Así que ahora el cobertizo está vacío, excepto por un olor horrible, Wilbur tiene cuatro años pero parece 10,

French: 
et a prit l'habitude d'avoir un flingue pour tuer les chiens qui ont la mauvaise manie de l'attaquer tous les jours.
Au cas où vous vous demanderiez encore si vous êtes supposé l'aimer.
En plus de ça, on continue d'entendre des bruits venant de l'étage condamné de la maison Whateley,
vous savez, là où ils ont enfermé la chose horrible de la remise.
Quel mystère mystérieux...
Enfin bref, un Wilbur de 20 ans et Lavinia font des rituels bizarres dans un cercle de pierre sur la colline,
Wilbur et Papy Whateley continuent de modifier la maison,
et par là j'entends qu'ils agrandissent les murs de l'étage parce que la chose grossi de plus en plus
et là le vieux a une attaque et meurt...
mais pas avant d'avoir récité le plus long monologue pré-mortem de l'Histoire
sur le fait que Wilbur doit faire attention avec la "chose dans la maison !"
et qu'il devra "Ouvrir les portes de Yog-Sothoth grâce au chant de la page 751 de ton livre !"
Et il claque enfin sa pipe. Wilbur continue à grandir littéralement trop vite, et Lavinia commence à le craindre.
Elle disparaît une nuit d'Halloween, probablement mangée par la chose dans la maison.
Ce n'est qu'une hypothèse, bien-sûr.
Et Wilbur ré-emménage dans la remise avant de boucler toute la maison pour des raisons, ma foi, inconnues.
Enfin bref, Wilbur, qui a l'air adulte du haut des 3m48, commence légèrement à perdre patience.

Turkish: 
ve rastgele ona saldıran köpekleri vurmak için silah tutmaya başladı 
günlük gidişatlarında.
Merak etmen durumunda 
eğer ondan hoşlanman gerekiyordu.
Ayrıca, insanlar Whateley evinin kapalı ikinci katından gizemli sesleri duymaya devam ediyor.
bilirsin, nereye koydular 
Kulübeden gelen korkunç şey.
(Bu ne gizemdir.) Her neyse, yılda iki kez Wilbur ve Lavinia, yakındaki tepelerden birine taştan bir daire ile garip ritüeller yaparlar.
Wilbur ve yaşlı Whateley evi yeniden şekillendirmeye devam etti, yani demek istediğim, ikinci kattaki her duvarı açıkça yıktılar.
ne büyüyorsa büyüyecek olan korkunç)) ve sonra yaşlı Whateley'in bir tür saldırı geçirmesi ve ölmesi ...
Ancak, en uzun ölüm monologunu açıklamadan önce, "Wilbur'un evde olan şeyle" ilgilenmek için dikkatli olması gerekir "hakkında,
ve sonra da ders kitabınızın 751. sayfasında bulabileceğiniz ilahilerle Yog-Sothoth kapıları açabilecek. "
Her neyse, öldü, Wilbur hızlıca büyümeye devam ediyor ve Lavinia şimdi ondan korkuyor.
Whateley evindeki dev korkunç canavar yüzünden muhtemelen bir Cadılar Bayramı'nı yok etti (Sadece bir tahmin, belli ki ...),
ve Wilbur bütün eşyaları kulübeye yerleştirdi ve evdeki tüm kalan duvarları tahrip edememe nedenlerinden ötürü çaldı.
Her neyse, şimdi tamamen yetişkin görünüyor ve yaklaşık 10 metre boyunda olan Wilbur, biraz umutsuz gibi görünüyor.

Italian: 
e si è messo a portare con sé una pistola per sparare ai cani che lo attaccano durante le giornate.
Giusto in caso eravate confusi nel fargli il tifo.
Inoltre, la gente continua a sentire suoni misteriosi
 dall'irraggiungibile secondo piano di casa Whateley,
sai, dove hanno messo la cosa terribile dalla capanna.
cHe MisTErO!!!
Poi, in un rituale biennale Wilbur e Lavinia danzano 
intorno ad un cerchio di sassi su una delle colline.
Wilbur e vecchio Whateley continuano a rimodellare la casa,
nel senso che continuano a demolire ogni muro del 
secondo piano perché la cosa continua a crescere,
infine il vecchio Whateley 
ha una sorte di attacco e muore...
ma non prima di esporre il più lungo
 monologo finale di tutti i tempi
su come Wilbur dovrà prendersi cura della "cosa in casa!"
e poi potrà "Aprire i cancelli a Yog-Sothoth con il canto a pagina 751 del tuo libro!"
Insomma, crepa, Wilbur continua a crescere 
troppo e Lavinia comincia a temerlo.
Svanisce una sera d'Halloween, probabilmente 
per il gigantesco coso in casa,
solo una supposizione, ovviamente...
Wilbur sposta tutta la roba nella capanna e rimuove 
le restanti mura in casa per ragioni fantomatiche.
Insomma, Wilbur, che ora sembra adulto ed è alto 
3 metri, sembra diventare abbastanza preoccupato.

Polish: 
I nosi ze sobą broń żeby móc zastrzelić wszystkie i każdego z psów które atakują go spontanicznie kiedy zajmuje się własnymi sprawami.
Jeśli się zastanawiasz 
czy powinieneś go lubić.
Ponadto ludzie słyszą tajemnicze dźwięki wydobywające się z zapieczętowanego drugiego piętra domu Whateleya,
wiesz, tam gdzie umieścili 
straszliwą rzecz z szopy.
(Co to za tajemnica.) W każdym razie, dwa razy w roku Wilbur i Lavinia wykonują dziwne rytuały na jednym z pobliskich wzgórz z kamiennym kręgiem.
Wilbur i stary Whateley kontynuowali przebudowę domu (co oznacza, że ​​wybili każdą ścianę na drugim piętrze, ponieważ
straszliwe cośtam, rośnie coraz większe), a potem stary Whateley ma jakiś atak i umiera ...
ale nie przed wygłoszeniem najdłuższego ostatniego monologu w dziejach, o tym, jak "Wilbur będzie musiał, zająć się rzeczą w domu,
a następnie będzie mógł otworzyć wrota do Yog-Sothotha inkantacją, którą znajdziesz na stronie 751 podręcznika. "
W każdym razie, on umiera, Wilbur nadal rośnie piekielnie szybko, a Lavinia zaczyna się go naprawdę bać.
Znika jedno Halloween, prawdopodobnie z powodu olbrzymiego potwora w domu Whateleyów (to tylko przypuszczenie, oczywiście ...),
i Wilbur przenosi wszystkie rzeczy do szopy i wybija wszystkie pozostałe ściany w domu z powodów, których nie mogę - prawdopodobnie - zgłębić.
W każdym razie Wilbur, który wygląda teraz na dorosłego i ma około dziesięciu stóp wzrostu, wydaje się być trochę zdesperowany.

English: 
and has taken to carrying a gun to shoot any and all dogs that randomly attack him 
during his daily goings-on.
In case you were wondering 
if you were supposed to like him.
Also, people keep hearing mysterious sounds coming from the sealed up second floor of the Whateley house,
you know, where they put 
the horrible thing from the shed.
What a mystery this is.
Anyway, twice-yearly Wilbur and Lavinia do weird rituals on one of the nearby hills with a stone circle.
Wilbur and old Whateley continued to remodel the house,
by which I mean they knock out every wall on the second floor clearly because the horrible whatever is growing bigger
and then old Whateley has an attack of some kind and dies...
but not before expositing in the longest death monologue ever
about how Wilbur will need to be careful to take care of the "thing in the house!"
and then he'll be able to "Open up the gates to Yog-Sothoth with the chant you'll find on page 751 of your textbook!"
Anyway, he dies, Wilbur continues to grow hella fast, and Lavinia is actually getting scared of him now.
She vanishes one Halloween, probably because of the giant horrible monster in the Whateley house
Just a guess, obviously...
and Wilbur relocates all the stuff into the shed and knocks out all the remaining walls in the house for reasons I can't -possibly- fathom.
Anyway, Wilbur, who now looks fully adult and is about ten feet tall, seems to be getting a little desperate.

Spanish: 
y ha llevado una pistola para disparar a todos los perros que lo atacan al azar 
durante sus actividades diarias.
Por si te lo preguntabas 
si se suponía que te gustara.
Además, la gente sigue escuchando misteriosos sonidos provenientes del segundo piso sellado de la casa de Whateley,
ya sabes, donde ponen 
Lo horrible del cobertizo.
Qué misterio es este.
De todos modos, dos veces al año, Wilbur y Lavinia hacen rituales extraños en una de las colinas cercanas con un círculo de piedra.
Wilbur y el viejo Whateley continuaron remodelando la casa,
con lo cual quiero decir que derriban todas las paredes del segundo piso claramente porque lo horrible que sea se está haciendo más grande
y luego el viejo Whateley tiene un ataque de algún tipo y muere ...
pero no antes de exponer en el monólogo de muerte más largo
sobre cómo Wilbur tendrá que tener cuidado para cuidar la "cosa de la casa".
y luego podrá "¡Abrir las puertas a Yog-Sothoth con el canto que encontrarás en la página 751 de tu libro de texto!"
De todos modos, él muere, Wilbur continúa creciendo rápidamente, y Lavinia en realidad ahora le tiene miedo.
Ella desaparece un Halloween, probablemente por el monstruo horrible gigante en la casa de Whateley
Solo una suposición, obviamente ...
y Wilbur reubica todas las cosas en el cobertizo y derriba todas las paredes restantes de la casa por razones que no puedo entender.
De todos modos, Wilbur, que ahora se ve completamente adulto y mide unos tres metros de altura, parece estar un poco desesperado.

French: 
Voyez-vous, il manque la si importante page 751 dans sa copie personnelle du Necronomicon.
Il s'en va donc consulter les universités locales pour essayer d'en trouver une autre.
Quand il débarque à Miskatonic, le bibliothécaire,
le docteur Henry Armitage, s'en va lire par-dessus son épaule la fameuse page
et aperçoit toute l'exposition nécessaire sur les Anciens qui existent dans l'espace entre les réalités
et que ce Yog-Sothoth est à la fois le gardien et la clef de la porte
qui permettra aux Anciens de revenir dans notre réalité.
Armitage flippe sa race et quand Wilbur demande à emprunter le livre,
le docteur refuse et avertit les autres facs du coin de ne pas faire ce que Wilbur demande.
Armitage commence à alors à enquêter sur Wilbur et les Anciens, jusqu'à ce
qu'un Wilbur paniqué ne tente de voler le Necronomicon.
Pas de bol, Wilbur croise la route du chien de garde de la fac, qui le déchiquette royalement.
Et c'est là que l'horrible vérité sur Wilbur est révélée...
Il est... moche, mais d'une force !
Plus exactement, il n'a d'humain que son visage et ses mains.
Son torse est couvert d'écailles et ses jambes
partent en vrille avec une fourrure noire sale, des tentacules avec des bouches qui sortent de sa taille,
des yeux sur ses hanches, ce que j'espère est une queue et des sabots en guise de pieds.
Wilbur meurt avec "Yog-Sothoth" sur les lèvres et son corps se désagrège complètement,

English: 
See, he has a copy of the Necronomicon, but it's damaged and incomplete and is in fact missing the crucial page 751.
So he starts shopping around nearby universities trying to locate an undamaged copy.
When he heads to Miskatonic University, the librarian,
Dr. Armitage happens to look over his shoulder while he's examining the page
and notices a lot of conveniently expositional lore about the Old Ones and how they exist in the spaces between reality
and that this Yog-Sothoth character is the key and the guardian of the gate
and can bring the Old Ones out of the spaces between and into reality again.
Armitage is very creeped out and when Wilbur asks to take the book with him,
Armitage refuses and also warns all the other universities in the area to turn him away.
Armitage immediately starts researching Wilbur and the Old Ones and while he's at that,
an increasingly desperate Wilbur breaks into Miskatonic University to steal the Necronomicon.
Unfortunately, Wilbur runs afoul of the university's guard dog, who completely wrecks him
and upon finding the dying Wilbur the horrible truth is revealed...
He looks... *really* nasty.
Specifically, the only human parts of him are his face and hands.
His chest and back are scaly and below the waist
he goes completely bonkers covered in coarse black fur with weird mouth tentacles hanging from his waist,
eyeballs on his hips, a tail trunk thing, and crazy hoof pad feet.
Wilbur dies muttering something about Yog-Sothoth, and his body completely disintegrates,

Italian: 
Ha la copia del Necronomicon, ma è danneggiata ed 
incompleta, e la cruciale pagina 751 è assente.
Comincia a fare spese nelle vicine università,
 tentando di trovare una copia intatta.
Quando entra nell'Università 
di Miskatonic, il bibliotecario,
Dr. Armitage, curiosa dietro di 
lui mentre analizza la pagina,
e legge tutta l'esposizione necessaria sugli Antichi, e 
come esistono negli spazi attraverso la realtà
e che questo tizio Yog-Sothoth è la 
chiave ed il guardiano del cancello,
e può portare gli Antichi fuori dagli 
spazi e di nuovo nella realtà.
Armitage è spaventato, e quando Wilbur
 chiede se può portar via con sé il libro,
Armitage rifiuta e avverte le 
altre università di fare altrettanto.
Armitage inizia immediatamente a investigare Wilbur e gli Antichi, e nel mentre,
un Wilbur sempre più disperato cerca di 
entrare nell'università per rubare il Necronomicon.
Sfortunatamente, Wilbur è a disagio con il cane da 
guardia dell'università, che lo sfracella completamente,
e osservando il Wilbur morente 
la terribile verità viene svelata...
sembra... disarmonico.
nello specifico, le uniche parti umane su di lui sono il volto e le mani.
Il suo petto e schiena
 sono squamose, e sotto l'ombelico
diventa assurdo, coperto in folta pelliccia nera con 
strane bocche-tentacoli dalla sua pancia,
occhi sui glutei, una coda-proboscide 
e piedi/zoccoli imbottiti.
Wilbur muore mormorando qualcosa su 
Yog-Sothoth, e il suo corpo si dissolve,

Polish: 
Bo ma kopię Necronomiconu, ale jest uszkodzona i niekompletna, a dokładnie brakuje kluczowej strony 751.
Więc zaczyna obchodzić pobliskie uniwersytety, próbując zlokalizować nieuszkodzoną kopię.
Kiedy udaje się do Miskatonic University,
Bibliotekarz, doktor Armitage, zagląda mu przez ramię podczas badania stron i zauważa dużo wygodnej ekspozycji.
o Przedwiecznych i jak to oni istnieją w przestrzeniach między rzeczywistościami, a Jog-Sothoth jest kluczem i strażnikiem bramy
i może sprowadzić Przedwiecznych z przestrzeni pomiędzy, z powrotem do naszej rzeczywistości.
Armitage jest serio przerażony i kiedy Wilbur pyta czy może zabrać ze sobą książkę,
Armitage odmawia, a także ostrzega wszystkie inne uniwersytety w okolicy, aby mu odmówili.
Armitage natychmiast zaczyna sprawdzać wszystko czego może się dowiedzieć o Wilburze i Przedwiecznych, a gdy jest zajęty,
coraz bardziej zdesperowany Wilbur włamuje się do Uniwersytetu Miskatonic, aby ukraść Necronomicon.
Niestety, Wilbur wpada na uniwersyteckiego psa stróżującego,
który kompletnie go masakruje
i po odnalezieniu umierającego Wilburda ujawnia się straszliwa prawda ...
Wygląda naprawdę nieprzyjemnie ...
A dokładniej, jedynymi jego ludzkimi częściami są jego twarz i ręce.
Jego klatka piersiowa i plecy łuszczą się a poniżej talii robi się naprawdę dziwacznie,
jest pokryty grubym czarnym futrem z dziwnymi usto-mackami zwisającymi z talii, gałkami ocznymi na biodrach, ogonem,
i kopytami zamiast stóp.
Wilbur umiera mrucząc coś o Yog-Sothothcie, a jego ciało całkowicie się rozpada,

Turkish: 
Bakın, Necronomicon'un bir kopyası var, ama hasar görmüş ve eksik ve aslında önemli sayfa 751'i kaçırıyor.
Bu yüzden Miskatonic University'ye gittiğinde, yakındaki üniversitelerde alışverişe, hasarsız bir kopyasını bulmaya başlar.
Kütüphaneci Dr. Armitage, sayfasını incelerken omzunun üzerinden bakar ve pek çok uygun ifade edeceğini fark eder.
Eskiler hakkında ve onların gerçeklik ile bu Yog-Sothoth karakterinin geçitlerin anahtarı ve koruyucusu arasındaki boşluklarda var olmaları hakkında
ve Eskileri, tekrar aralarındaki boşluklardan çıkarabilir.
Armitage çok korkuyor ve Wilbur kitabı yanına almak istediğinde
Armitage, bölgedeki diğer tüm üniversiteleri reddetti ve onu geri çevirmeleri konusunda uyardı.
Armitage, Wilbur'u ve Eskileri araştırmaya hemen başladı ve o sırada
giderek daha ümitsiz bir Wilbur Necronomicon'u çalmak için Miskatonic University'ye girdi.
Ne yazık ki, Wilbur, üniversitenin bekçi köpeği tarafından kendisini tamamen mahvediyor ve ölmekte olan Wilbur'u bulduktan sonra, korkunç gerçeğin ortaya çıktığını ...
Çok iğrenç görünüyor ...
Spesifik olarak, onun tek insan kısmı onun yüzü ve elleri. Göğüs ve sırt pullu ve bel altı
Tamamen kaba siyah kürkle kaplanmış, kemiklerinden tuhaf ağrılı dokunaçlarıyla, kalçalarındaki gözbebekleri, kuyruk gövdesi gibi tamamen kemiricilere gider,
ve çılgın ayak pedi ayakları. Wilbur, Yog-Sothoth hakkında bir şeyler mırıldanırken ölür ve bedeni tamamen dağılır.

Spanish: 
Mira, él tiene una copia del Necronomicon, pero está dañado e incompleto y, de hecho, le falta la página crucial 751.
Entonces comienza a comprar en las universidades cercanas tratando de localizar una copia no dañada.
Cuando se dirige a la Universidad Miskatonic, el bibliotecario,
El Dr. Armitage mira por encima del hombro mientras examina la página.
y se da cuenta de muchos conocimientos convenientemente expositivos sobre los Antiguos y cómo existen en los espacios entre la realidad
y que este personaje de Yog-Sothoth es la llave y el guardián de la puerta
y puede traer a los Antiguos de los espacios intermedios a la realidad nuevamente.
Armitage está muy asustado y cuando Wilbur pide llevar el libro con él,
Armitage se niega y también advierte a todas las otras universidades de la zona que lo rechacen.
Armitage inmediatamente comienza a investigar a Wilbur y los Antiguos y mientras él está en eso,
Wilbur, cada vez más desesperado, irrumpe en la Universidad Miskatonic para robar el Necronomicon.
Desafortunadamente, Wilbur se encuentra con el perro guardián de la universidad, quien lo destroza por completo.
y al encontrar al moribundo Wilbur se revela la horrible verdad ...
Se ve ... * realmente * desagradable.
Específicamente, las únicas partes humanas de él son su rostro y manos.
Su pecho y espalda están escamosos y debajo de la cintura.
se vuelve completamente loco cubierto de piel negra y gruesa con tentáculos extraños colgando de su cintura,
globos oculares en sus caderas, una cosa del tronco de la cola, y unos pies locos de pezuña.
Wilbur muere murmurando algo sobre Yog-Sothoth, y su cuerpo se desintegra por completo.

Italian: 
mostrando agli osservatori inorriditi che non aveva ossa.
Comunque, tutti sono già impauriti, 
ma la notte del 9 settembre
un mese dopo che si è incasinata la 
situazione all'università di Miskatonic,
tutto va a puttane a Dunwich, perché qualsiasi 
cosa crescesse nella casa dei Whateley,
è diventata troppo grande ed affamata 
per stare calma, e si è scatenata in paese.
Inoltre è anche invisibile, il che non aiuta.
All'università di Miskatonic, Armitage e gli altri 
professori cercano di decifrare il diario di Wilbur
e capiscono cosa va col mostro di cui parla di continuo.
quando imparano tramite un 
giornalino innocuo che è libero.
Corrono a Dunwich per scoprire che l'impetuosa 
creatura ha sfondato e mangiato due case,
e sembra spendere i suoi giorni nascosto 
a valle mentre va a nutrirsi di notte.
Un rapido conto del personale indica che la polizia locale 
sia andata a valle per disturbarla, e si sono fatti mangiucchiare,
ma i professori sono molto più preparati.
Armitage ha degli incantesimi in latino,
Rice ha uno spruzzante di succo anti-invisibilità,
e Morgan si è portato un fucile a elefante.
Quella notte non succede nulla, ma il giorno dopo il mostro 
si mangia un'altra cascina, e Armitage raduna tutti per inseguire la cosa.
Quando la vedono muoversi sulla collina, Armitage e 
gli altri professori si staccano dalla squadra di paesani intimoriti,
che osservano la situazione tramite un cannocchiale.
Lo sfortunato che vede il mostro reso visibile,
si mette immediatamente, ma eloquentemente,

Turkish: 
dehşete bakan izleyicileri göstermek 
Görünüşe göre kemikleri yoktu.
Her neyse, herkes çoktan korkuyordu, ama sonra 9 Eylül gecesi Miskatonic Üniversitesi’nde sh * t indikten bir ay sonra,
sh * t Dunwitch'te yanlara doğru gider, çünkü Whatley evinde büyüyen her şey, büyümek için aç ve fazla aç olduğu için ve şimdi şehir etrafında dolaşıyor.
Aynı zamanda görünmez, bu da kimseye işlerini kolaylaştırmıyor. Miskatonic Üniversitesi’nde,
Armitage ve diğer profesörler Wilbur'un günlüğünün şifresini çözmeye ve konuşmaya devam ettiği canavarla halının ne olduğunu anlamaya çalışıyorlar.
zararsız bir gazete makalesiyle çözüldüğünü öğrendiklerinde.
Böylece, öfkeli canavarın en az bir aile evini ezip yediğini bulmak için Dunwitch'e doğru yürüdüler.
ve gecelerini beslenmek için dışarı çıkarken günlerini Glen'de gizlenerek geçiriyor gibi görünüyor.
Hızlı bir sayım, yerel polislerin rahatsız etmek ve yemek yedikleri için Glen'e indiklerini, ancak profesörlerin daha iyi hazırlandığını gösteriyor.
Armitage'da bazı Latin büyüler var, Rice artık görünmez olmayan sihirli bir suyla dolu bir böcek püskürtücüye sahip ve Morgan da gerçekten çok büyük bir silah getirdi.
O gece hiçbir şey olmuyor, ama ertesi gün canavar başka bir çiftlik evi yiyor ve Armitage peşinden gitmek için dudes'leri topluyor.
Yamaç üzerinde hareket ettiklerini gördüklerinde Armitage ve diğer profesörler dehşete kapılmış köylülerden ayrıldılar.
teleskopla olayları gözlemleyen.

French: 
montrant aux passants terrifiés qu'il n'avait apparemment pas d'os.
Enfin bref, tout le monde est déjà flippé à mort, mais dans la nuit du 9 septembre
-soit un mois après les c*nneries à Miskatonic-
ça part en c**illes à Dunwich, où la chose qui grandissait chez les Whateley
est maintenant ÉNAURME et affamée et décide d'aller se chercher à manger en ville.
Et ce truc est aussi invisible, ce qui n'aide pas vraiment.
Chez Miskatonic, Armitage et ses collègues ont tenté de décrypter le journal de Wilbur
pour essayer de comprendre c'est quoi ce b*rdel et ce monstre dont il parle H24,
quand ils apprennent par un article de journal à quel point ils sont dans la m*rde.
Ils s'en vont tous à Dunwich pour découvrir que le monstre a déjà écrasé et dévoré au moins une maison de famille
et qu'il a pas vraiment l'intention de s'arrêter là.
Et pas la peine d'appeler les flics, ils se sont déjà fait boulottés.
Heureusement les professeurs sont bien mieux préparés.
Armitage a quelques sorts en latin,
Rice a un pulvérisateur à insectes rempli de jus magique qui révèle l'invisible
et Morgan ramène un bon gros gun des familles.
Rien ne se passe cette nuit, mais le lendemain la chose dévore une autre ferme et Armitage rassemble tout le monde pour partir à sa poursuite.
Quand ils l'aperçoivent vers les collines, Armitage et les profs se séparent des villageois,
qui se contentent d'un rôle de spectateurs, dont un à travers un télescope.
Le malchanceux qui tient le télescope arrive à voir le monstre maintenant visible,
et il se met immédiatement à paniquer,

Polish: 
pokazując przerażonym gapiom że
najwyraźniej nie miał kości.
W każdym razie, wszyscy są już super przerażeni,
ale wtedy, w nocy 9 września, około miesiąca po g**nie na Miskatonic University,
G**no zaczyna się w Dunwitch,
gdy to coś, co rosło w domu Whatleya, staje się zbyt duże i zbyt głodne, żeby siedzieć grzecznie, i teraz szaleje po mieście.
I przy okazji jest niewidzialne, co z pewnością nie ułatwia nikomu sprawy.
W tym czasie na Miskatonic University
Armitage i inni profesorowie próbowali odszyfrować dziennik Wilbura i dowiedzieć się, o co do licha chodzi z potworem, o którym ciągle mówił,
gdy dowiadują się z niewinnego artykułu w gazecie, że to wyrwało się na wolność.
Więc udają się do Dunwitch, aby odkryć, że szalejący potwór zmiażdżył i zjadł przynajmniej jeden dom rodzinny
i wydaje się, że spędza dni czając się w dolinie, a w nocy wychodzi na żer.
Szybkie przeliczenie pozwala przypuszczać, że miejscowi gliniarze udali się do doliny, aby mu przeszkodzić
i zostali zjedzeni,
ale profesorowie są o wiele lepiej przygotowani.
Armitage ma kilka łacińskich zaklęć, ,
Rice ma spryskiwacz pełen mikstury nie-bycia-już-niewidzialnym
a Morgan po prostu przyniósł naprawdę dużą broń.
Tej nocy nic się nie dzieje, ale nazajutrz potwór zjada kolejną wiejską posiadłość, a Armitage zbiera tłum, aby za nim poszli.
Kiedy widzą, jak porusza się na zboczu, Armitage i inni profesorowie odłączają się od swojej grupy przerażonych wieśniaków,
którzy obserwują to przez teleskop.
Ten pechowy facet z teleskopem dostrzega odniewidzialnego potwora i natychmiast, ale opisowo,

Spanish: 
mostrando a los espectadores horrorizados 
que aparentemente no tenía huesos.
De todos modos, todos están súper asustados, pero luego la noche del 9 de septiembre
aproximadamente un mes después de que sh * t caiga en la Universidad de Miskatonic,
sh * t va de lado en Dunwich, como lo que sea que estaba creciendo en la casa de Whateley
se hizo demasiado grande y hambriento para quedarse, y ahora está arrasando la ciudad.
Y también es invisible, lo que ciertamente no facilita las cosas a nadie.
De vuelta en la Universidad de Miskatonic, Armitage y los otros profesores han estado tratando de descifrar el diario de Wilbur.
y averiguar qué diablos está pasando con el monstruo del que sigue hablando,
cuando se enteran a través de un artículo de periódico inocuo que se desata.
Entonces marchan hacia Dunwich para encontrar que el monstruo arrasador ha aplastado y comido al menos una casa familiar
y parece pasar sus días al acecho en Glen mientras sale a comer por la noche.
Un recuento rápido sugiere que la policía local bajó a Glen para molestarlo y se lo comieron,
Pero los profesores están mucho mejor preparados.
Armitage tiene algunos hechizos latinos,
Rice tiene un rociador de insectos lleno de jugo mágico que ya no es invisible,
y Morgan acaba de traer una pistola muy grande.
Esa noche no pasa nada, pero al día siguiente el monstruo come otra granja y Armitage reúne a los tipos para que la persigan.
Cuando lo ven moverse en la ladera, Armitage y los otros profesores se separan de su tripulación de aldeanos aterrorizados,
quienes observan lo que sucede a través de un telescopio.
El único tipo desafortunado con el telescopio puede ver al monstruo no invisible,
e inmediatamente, pero descriptivamente,

English: 
showing the horrified onlookers 
that apparently he had no bones.
Anyway, everyone's super creeped out already, but then the night of September 9th
about a month after sh*t goes down in Miskatonic University,
sh*t goes sideways in Dunwich, as whatever was growing in the Whateley house
got too big and too hungry to stay put, and is now rampaging around town.
And it's also invisible, which certainly doesn't make things easier on anyone.
Back in Miskatonic University, Armitage and the other professors have been trying to decrypt Wilbur's diary
and figure out what the heck is going on with the monster he keeps talking about,
when they learn via an innocuous newspaper article that it's broken loose.
So they march over to Dunwich to find that the rampaging monster has crushed and eaten at least one family house
and seems to spend its days lurking in the Glen while going out to feed at night.
A quick headcount suggests that the local cops went down to the Glen to bother it and got eaten,
but the professors are much better prepared.
Armitage has some Latin spells,
Rice has a bug sprayer full of magic not-being-invisible-anymore juice,
and Morgan just brought a really big gun.
That night nothing happens, but the next day the monster eats another farmhouse and Armitage rallies the dudes to go after it.
When they see it moving on the hillside Armitage and the other professors break off from their crew of terrified villagers,
who observe the goings-on through a telescope.
The one unlucky guy with the telescope gets to see the de-invisibled monster,
and immediately, but descriptively,

Turkish: 
Teleskobu olan şanssız biri, görünmez canavarı görmeye başlar ve hemen, ama tanımlayıcı olarak, panikler ve sıfatlar bağırmaya başlar.
Her neyse, izledikleri gibi profesörlerin taş çembere yöneldiğini ve Latinceye bir şeyler bağırdıklarını görüyorlar.
Canavar, Yog-Sothoth hakkında İngilizce konuşamayan bir dilde, İngilizceye yardım için çığlık atmaya başlamadan önce çok fazla bağırıyor;
önce yıldırım çarpması ve kaybolması.
Profesörler geri döndü ve genel olarak canavarın yarı Yog-sothoth olduğu için normal gerçeklikte var olamayacağını açıkladı.
bu yüzden “gerçekten büyüdüler”.
Her neyse, Bay "Teleskoptan baktım ve deliliğin yüzünü gördüm", canavarın kocaman bir yüzü olduğunu bağırmaya başladı ve Whateley'ler gibi görünüyordu.
Ve evet, büyük komplo twist dev blob canavar Wilbur'un ikiz kardeşi olmasına rağmen, o 
yaşlı adamı gibi daha çok görünüyordu.
Şimdiye kadar Lovecraft'ın anlatıcılarının çoğu, 
eğer hiç varsa, izleyiciler başka türlü uzak bir kabusa dehşet içinde kalırlar.
Bununla ilgili notlar bulacaklar ya da gerçekten yaşayan insanlarla röportaj yapacaklar ya da canavarın yanında yaşayacaklar (ve tüm heyecanı tamamen özleyecekler)
Shadow Over Innsmouth, Lovecraft'ın hayatının sonuna yaklaştı ve Providence'a geri taşındıktan sonra
Anlatıcı ve ana karakter Robert Olmstead'in eylemde boş durduğu ve aslında hikayeye şahsen yatırım yaptığı için ciddi bir ayrılmadır.

Spanish: 
entra en pánico y comienza a gritar adjetivos.
De todos modos, mientras miran, ven a los profesores dirigirse al círculo de piedra y gritar algo en latín,
y el monstruo responde gritando mucho sobre Yog-Sothoth en un idioma muy diferente al inglés,
antes de pasar al inglés para pedir ayuda,
antes de ser alcanzado por un rayo y desaparece.
Los profesores regresan y explican ampliamente que el monstruo realmente no podría existir en la realidad normal
ya que era la mitad de Yog-sothoth, por lo que lo "hicieron magia" para que ya no existiera.
De todos modos, Sr. "Miré por el telescopio y vi la cara de locura"
comienza a gritar que el monstruo tenía una cara enorme, y se parecía a los Whateleys,
Y sí, el gran giro de la trama es que el monstruo blob gigante era el hermano gemelo de Wilbur,
aunque se parecía mucho más a su viejo.
Ahora, hasta ahora, la mayoría de los narradores de Lovecraft, 
si existen
son espectadores horrorizados de una pesadilla bastante distante.
Encontrarán notas al respecto o entrevistarán a las personas que realmente lo vivieron,
o vive al lado del monstruo y extraña por completo toda la emoción.
The Shadow Over Innsmouth, escrito más cerca del final de la vida de Lovecraft y mucho después de que regresó a Providence,
es una seria desviación de la forma en que el narrador y personaje principal, Robert Olmstead,
está en blanco en la acción y de hecho invirtió personalmente en la historia.

English: 
panics and starts yelling out adjectives.
Anyway, as they watch, they see the professors head for the stone circle and yell something in Latin,
and the monster responds by shrieking a lot about Yog-Sothoth in a very much non-English language,
before transitioning to English to scream for help,
before it gets struck by lightning and disappears.
The professors return and broadly explained that the monster couldn't really exist in normal reality
since it was half Yog-sothoth, so they "magicked it" into not really existing anymore.
Anyway, Mr. "I looked through the telescope and saw the face of madness"
starts yelling that the monster had a huge face, and it looked like the Whateleys,
And yeah, the big plot twist is the giant blob monster was Wilbur's twin brother,
though he looked a lot more like his old man.
Now so far most of Lovecraft's narrators, 
if they exist at all,
are horrified onlookers to an otherwise fairly distant nightmare.
They'll find notes about it, or interview the people who actually lived it,
or live next door to the monster and completely miss all the excitement.
The Shadow Over Innsmouth, written closer to the end of Lovecraft's life and well after he moved back to Providence,
is a serious departure from form in that the narrator and main character, Robert Olmstead,
is point blank on the action and in fact personally invested in the story.

Italian: 
in panico e urli pieni d'aggettivi.
Comunque, mentre osservano, vedono i professori che 
si dirigono verso il cerchio di sassi e gridano qualcosa in latino,
con il mostro che risponde qualcosa su Yog-Sothoth in una lingua di sicuro non nostra,
prima di mettersi a parlare 
comprensibilmente chiamando aiuto,
fino ad essere fulminato, scomparendo.
I professori ritornano spiegando che il mostro 
non poteva esistere nella nostra realtà,
essendo per metà Yog-Sothoth, l'hanno
 incantato in uno stato non esistente.
Inoltre, il tizio "Ho visto la pazzia col cannocchiale"
si mette a strillare su come il mostro avesse un volto gigantesco, e che assomigliasse ai Whateley,
insomma, il colpo di scena sta nel fatto che la creatura informe fosse il fratello gemello di Wilbur,
anche se assomigliasse di più a papà.
La maschera di Innsmouth
La maschera di Innsmouth
FOBIE: campagna del Massachusetts, bianchi poveri, non bianchi (Polinesiani), coppie interspaziali, il mare.
Insomma, fino ad ora i narratori 
di Lovecraft, quando presenti,
sono osservatori terrorizzati da 
un incubo abbastanza lontano.
Troveranno appunti su di essi, o parleranno i testimoni
o vivendo accanto al mostro 
e rendendosi conto all'ultimo.
La maschera di Innsmouth, scritto verso la fine della vita di Lovecraft e molto dopo che si ritrasferì a Providence,
è un distacco da quella forma, avendo il 
narratore e protagonista, Robert Olmstead,
assiste in prima persona agli eventi riportati nel libro.

Polish: 
wpada w panikę i zaczyna wykrzykiwać przymiotniki.
W każdym razie, gdy patrzą, widzą, profesorów podchodzących do kamiennego kręgu i krzyczących coś po łacinie,
a potwór odpowiada, krzycząc dużo o Yog-Sothoth w bardzo nieangielskim języku,
zanim przejdzie na angielski, by krzyczeć o pomoc,
zanim zostanie uderzony piorunem i zniknie.
Profesorowie wracają i obszernie wyjaśniają, że potwór naprawdę nie mógł istnieć w normalnej rzeczywistości, skoro był pół Yog-sothoth'em,
więc "magicznie" przestał istnieć.
W każdym razie, pan "Spojrzałem przez teleskop i zobaczyłem twarz szaleństwa" zaczyna krzyczeć, że potwór miał wielką twarz i wyglądał jak twarz Whateley'a,
I tak, wielkim zwrotem akcji jest  że olbrzymi potwór był bratem bliźniakiem Wilbura, tylko wyglądał bardziej jak ich stary.
Widmo nad Innsmouth
Widmo nad Innsmouth
Fobie: wiejskie Massachusetts, biedni biali ludzie, nie-biali ludzie (polinezyjczycy), między-rasowe związki, ocean
Jak dotąd większość narratorów Lovecrafta, 
jeśli w ogóle istnieją, to przerażeni obserwatorzy całkiem odległego koszmaru.
Znajdą na ten temat notatki, wywiady z ludźmi, którzy faktycznie to przeżyli, lub mieszkają obok potwora (i całkowicie tęsknią za całą tą ekscytacją)
Widmo nad Innsmouth, napisane bliżej końca życia Lovecrafta i po powrocie do Opatrzności,
jest poważnym odejściem od formy, ponieważ narrator i główny bohater, Robert Olmstead, jest bezpośrednio w sercu akcji i osobiście zaangażowany w całą historię.

French: 
tout en décrivant quand-même le truc avec moult adjectfs.
Enfin bon, les villageois voient les professeurs se diriger vers le cercle de pierres en criant un truc en latin,
et la chose leur répond en criant "Yog-Sothoth" dans une langue humainement incompréhensible,
avant d'appeler à l'aide dans le langage humain,
de se faire frapper par la foudre et de disparaître.
Les professeurs reviennent auprès des villageois et leur explique que le monstre ne pouvait pas "exister" dans notre réalité
vu qu'il était littéralement la moitié de Yog-Sothoth, donc ils l'ont "magiquement" banni de l'existence.
Ah, et Mr "j'ai-vu-le-visage-de-la-folie-à-travers-un-télescope-et-j'ai-même-pas-de-t-shirt-pour-me-consoler"
se met à crier que le monstre avait un énorme visage semblable aux Whateley.
Et ouais, la vraie révélation de ouf-guedin, c'est que le blob et Wilbur étaient jumeaux,
mais l'un avait *vraiment* plus pris du père que l'autre.
Le Cauchemar d'Innsmouth
Le Cauchemar d'Innsmouth
Phobies : la campagne du Masschusetts, les blancs pauvres, les polynésiens, les couples interraciaux, l'océan
Bon, alors jusque-là les narrateurs de Lovecraft, s'ils ont jamais existé,
étaient des observateurs horrifiés d'un cauchemar plutôt lointain.
Ils retrouvent des écrits sur le sujet, ils parlent avec la personne qui a vraiment vécu l'horreur,
ou bien ils vivent juste à côté du monstre et ne s'en rendent compte qu'au dernier moment.
"Le Cauchemar d'Innsmouth", écrit peu avant la mort de Lovecraft et bien après son retour à Providence,
est un grand changement pour lui vu que le narrateur et personnage principal Robert Olmstead
vit l'action et se retrouve personnellement investit dans l'histoire.

Italian: 
La storia parte con Robert avvertendoci che rompe un silenzio 
imposto dal governo su quel che avvenne a Innsmouth nel 1927,
e vedrete le ragioni di questa 
rottura una volta spiegati i fatti.
il suo racconto inizia con lui in viaggio 
in Nuova Inghilterra, terra di sua madre,
cercando di mettersi a contatto con
 qualche parente dal lato materno.
Essendo però al verde, è disposto a
 viaggiare con la rotta più economica,
ed è così che sente parlare di Innsmouth.
C'è una rotta in Bus economicissima che ci passa attraverso, poco costosa perché non ci passa mai nessuno.
L'informatore dice a Robert,
completamente di colpo, e per pagine e pagine,
che Innsmouth era un paesino simpatico, ma è recentemente caduto in rovina dopo che un'epidemia ha sterminato la popolazione.
La città è principalmente composta da pescatori, tranne per questo Vecchio Marsh, capo di una raffineria d'oro, nipote di un certo capitano Obed Marsh,
che intraprese molte spedizioni nelle isole dell'emisfero sud, e forse sposò anche un'indigena,
anche se viene spiegato male.
La gente del posto tende a vergognarsi e nascondere qualsiasi retaggio di Innsmouth che possiede,
e l'informatore nota che mentre i 
discendenti di Marsh sembrano normali,
il Vecchio Marsh stesso abbia acquisito una sorta di condizione al volto, o una deformità con l'età.
Inns mouth ha molte dicerie su se stessa, inclusa la venerazione del diavolo e roba su un fondale nella baia di Innsmouth chiamato "fondale del diavolo".

French: 
L'histoire commence donc alors que Robert nous prévient qu'il brise un long silence exigé par le gouvernement sur l'affaire d'Innsmouth en 1927,
et que vous comprendrez bientôt pourquoi on lui a demandé de se taire.
Son histoire commence alors qu'il voyage en Nouvelle-Angleterre
pour essayer de retrouver quelques parents du côté de sa mère.
Il est malheureusement tellement fauché qu'il essaye de prendre les routes les moins coûteuses,
et c'est ce qui l'a amené à Innsmouth.
Il y a en effet un bus vraiment pas cher qui y passe, essentiellement parce que personne ne va jamais là-bas.
Le marchand d'exposition raconte à Robert,
de manière totalement spontanée et pendant des pages et des pages,
qu'Innsmouth était autrefois une ville tranquille mais qu'une mystérieuse épidémie à tué une grande partie des citadins, ce qui a causé la ruine de la ville
qui ne vit plus que de la pêche. A l'exception de la raffinerie d'or du vieux Marsh, le petit-fils d'un certain capitaine Obed Marsh,
qui aurait beaucoup marchandé dans les îles du sud et même épousé une indigène, bien que ce soit mal formulé.
Les gens qui connaissent ont tendance à nier le moindre lien qu'ils pourraient avoir avec Innsmouth,
et le marchand d'exposition fait remarquer qu'alors que les enfants Marsh ont tous l'air assez normaux,
le vieux aurait développé une sorte de maladie de peau en vieillissant qui le rend déformé.
Les rumeurs sur Innsmouth parlent également d'un culte démoniste sur le rocher du Diable, au large de la ville.

English: 
So the story begins with Robert warning us that he's breaking a long and government-mandated silence about what exactly happened in Innsmouth in 1927,
and you'll see why he's breaking that silence when he explains what's up.
His narrative starts with him travelling along on a tour of New England, where his mother is from,
trying to get in touch with his roots and research his family tree a little bit.
However, being broke or thrifty or something, he's attempting to take the cheapest route possible,
and this is how he hears about Innsmouth in the first place.
There's a very cheap bus route that runs through it, mostly because nobody goes there.
The dude expositing this tells Robert,
completely unprompted, and it goes on for pages,
that Innsmouth used to be a decent town but had recently fallen into ruin after a nasty epidemic wiped out a lot of the population.
All they do is fish, 
except for one gold refinery ran by an Old Man Marsh, who's the grandson of one Captain Obed Marsh,
who supposedly had a lot of trade with South Sea Islanders and maybe married one of them, 
although it's confusingly worded.
People in the general area tend to be ashamed and cover up any Innsmouth heritage they have,
and while exposition dude notes that Marsh's descendants all look pretty normal,
Old Man Marsh himself has supposedly developed some kind of skin condition or deformity in his old age.
Innsmouth has a lot of nasty old rumors about it, including devil worship and some stuff about a very spooky reef in Innsmouth Harbor called Devil's Reef.

Polish: 
A więc historia zaczyna się od tego, że Robert ostrzega nas, że przełamuje długą i wymuszoną przez rząd ciszę o tym, co dokładnie wydarzyło się w Innsmouth w 1927 roku,
i zobaczysz, dlaczego przełamuje tę ciszę, kiedy wyjaśni, co jest grane.
Jego narracja zaczyna się od podróży do Nowej Anglii, skąd pochodzi jego matka,
próbuje nawiązać kontakt z korzeniami i trochę zbadać swoje drzewo genealogiczne.
Jednak będąc spłukany lub oszczędny lub coś w tym rodzaju, próbuje podjąć najtańszą możliwą trasę i tak właśnie słyszy o Innsmouth.
Jest tam bardzo tania trasa autobusowa, która biegnie przez nią (głównie dlatego, że nikt tam nie jedzie). Facet eksponujący to mówi Robertowi,
całkowicie spontanicznie, i ciągnie się to całymi stronami,
że Innsmouth było przyzwoitym miastem, ale niedawno popadło w ruinę po tym, jak paskudna epidemia wymiotła dużą część populacji.
Wszystko, co robią, to rybactwo, 
z wyjątkiem jednej rafinerii złota prowadzonej przez Starego Marsha, który jest wnukiem kapitana Obeda Marsha,
który rzekomo handlował z Mieszkańcami Wysp Południowych i może poślubił jedną z nich, 
chociaż jest to myląco sformułowane.
Ludzie w okolicy zazwyczaj wstydzą się i ukrywają każde posiadane przez Innsmouth dziedzictwo,
i podczas gdy koleś z ekspozycją zauważa, że ​​potomkowie Marshów wyglądają całkiem normalnie,
sam Stary Marsh  wydaje się mieć jakieś deformacje lub problemy skórne na starość.
W Innsmouth krąży sporo przykrych plotek na ten temat,
wliczając kult diabła, i trochę rzeczy o strasznej rafie w Innsmouth'skim porcie, zwanej Diabelską Rafą.

Turkish: 
Öyleyse hikaye Robert’ın 1927’de Innsmouth’ta tam olarak ne olduğuna dair uzun ve hükümetin zorunlu bir sessizliğini kırdığı konusunda bizi uyarmasıyla başlıyor.
ve ne olduğunu açıkladığında neden bu sessizliği bozduğunu göreceksiniz.
Hikâyesi, annesinin geldiği New England turnesinde seyahat ederken başlıyor.
Kökleriyle temasa geçmeye ve soyağacını biraz araştırmaya çalışıyorum.
Ancak, kırılmış ya da tutuklanmış ya da bir şey olduğu için, mümkün olan en ucuz rotayı almaya çalışıyor ve ilk etapta Innsmouth hakkında duyduğu şey bu.
İçinden geçen çok ucuz bir otobüs güzergahı var, (çoğunlukla kimse oraya gitmediği için) Bunu açıklayan adam Robert'e,
Tamamen unppppted, ve sayfalar için devam ediyor,
Innsmouth'un iyi bir kasaba olduğu, ancak son zamanlarda berbat bir salgın halkın çoğunu yok ettiği için yıkılmıştı.
Tek yaptıkları balık. 
Kaptan Obed Marsh’ın torunu olan Old Man Marsh’ın koştuğu bir altın rafinerisi dışında,
Güney Deniz Adalılarıyla çok fazla ticaret yaptığı ve belki de onlardan biriyle evlendiği söyleniyor. 
kafa karıştırıcı ifadeli olmasına rağmen.
Genel alandaki insanlar utanma eğilimindedirler ve sahip oldukları Innsmouth miraslarını gizlerler.
ve sergi dostum Marsh'ın soyundan gelenlerin oldukça normal göründüğüne dikkat çekerken,
Yaşlı Adam Marsh'ın kendisinin yaşlılık döneminde bir çeşit cilt rahatsızlığı veya deformitesi geliştirdiği iddia ediliyor.
Innsmouth has a lot of nasty old rumors about it, including devil worship and some stuff about a very spooky reef in Innsmouth Harbor called Devil's Reef.

Spanish: 
Entonces, la historia comienza con Robert advirtiéndonos que está rompiendo un silencio largo y ordenado por el gobierno sobre lo que sucedió exactamente en Innsmouth en 1927,
y verás por qué está rompiendo ese silencio cuando explica qué pasa.
Su narrativa comienza con él viajando en una gira por Nueva Inglaterra, de donde es su madre,
tratando de ponerse en contacto con sus raíces e investigar un poco su árbol genealógico.
Sin embargo, al estar arruinado o ahorrativo o algo así, está intentando tomar la ruta más barata posible,
y así es como se entera de Innsmouth en primer lugar.
Hay una ruta de autobús muy barata que la atraviesa, principalmente porque nadie va allí.
El tipo que expone esto le dice a Robert:
completamente improvisado, y continúa por páginas,
que Innsmouth solía ser una ciudad decente pero que recientemente había caído en la ruina después de que una epidemia desagradable arrasó con gran parte de la población.
Todo lo que hacen es pescar 
a excepción de una refinería de oro dirigida por Old Man Marsh, que es nieto de un capitán Obed Marsh,
quien supuestamente tenía mucho comercio con los isleños del sur del mar y tal vez se casó con uno de ellos, 
aunque es confusamente redactado.
Las personas en el área general tienden a avergonzarse y encubrir cualquier herencia de Innsmouth que tengan,
y mientras el tipo de exposición observa que los descendientes de Marsh se ven bastante normales,
El viejo hombre Marsh supuestamente ha desarrollado algún tipo de afección o deformidad de la piel en su vejez.
Innsmouth has a lot of nasty old rumors about it, including devil worship and some stuff about a very spooky reef in Innsmouth Harbor called Devil's Reef.

French: 
Le marchand d'exposition estime qu'une partie de ces rumeurs sont juste des racontars racistes, mais qu'il approuve tout-de-même.
Eh, au moins il s'assume.
Bref, il explique que la plupart des villageois ont l'air étrange avec leurs gros yeux vitreux,
et leur tendance à perdre leurs cheveux très jeune.
On prend toujours les paris, Messieurs-dames !
Donc ouais, Innsmouth est bizarre et ils aiment pas les étrangers, mais au moins le bus est à prix cassé !
Robert continue ses recherches et découvre dans un musé local un étrange bijou décorés de symboles et de monstres océaniques bizarres.
La conservatrice explique que les Marsh font tout pour le récupérer et elle pense que c'est une partie d'un butin de pirates récupéré par Obed il y a longtemps.
Elle dit aussi que ces histoires de culte démonistes sont fondées, les locaux vénérant un certain Dagon,
qui dans la réalité est un dieu mésopotamien de l'agriculture et de la fertilité, mais qui chez Lovecraft est un démon-truc marin.
Enfin bref, Robert "mais quels avertissements" Olmstead saute dans le bus le lendemain,
et trouve déjà que son chauffeur est très très effrayant tant il est moche.
De gros yeux vitreux, un front et un menton fuyants, un profil très poissonneux et en plus il pue.
Bah, ça doit pas être grand-chose.
Enfin bon, Robert fait son touriste, trouve l'endroit très glauque, très puant, très dépeuplé et très inhospitalier.

Italian: 
L'informatore afferma che molto di questo odio sarà a causa di pregiudizio razziale, ma non può non essere d'accordo con esso.
Bravo sulla consapevolezza?
Comunque, spiega che molti abitanti 
sembrano strani, con occhi enormi
e calvi da molto giovani.
SI ACCETTANO SCOMMESSE
quindi, Innsmouth è strana, reclusa e xenofoba, 
ma il bus costa poco, quindi non c'è niente da fare.
Robert ,facendo ricerca, trova un pezzo strano da oreficeria, coperto da figurazioni oceaniche
e strane creature anfibie antropomorfe.
La curatrice informa che i Marsh fanno tutto per riaverlo, e sospetta che faccia parte di un pezzo trovato dal capitano.
Spiega pure che la venerazione diabolica non sia completamente false, visto che gli abitanti si sono messi a venerare Dagon,
una divinità agricola della fertilità mesopotamica, 
che Lovecraft interpreta come mostro marino.
Comunque, il nostro eroe Robert "perchè continuano ad avvertirmi" Olmstead sale sul bus la mattina seguente
e viene immediatamente inquietato 
dall'autista, che è chiaramente deformato.
Occhi enormi, fronte e mento alzati, aspetto pescioso ed un fetore immondo.
Non sarà nulla.
Insomma, Robert inizia il suo tour di Innsmouth e trova il posto raccapricciante, puzzolente, vuoto e inospitabile.

Spanish: 
Exposition man says most of the hate is probably race prejudice, but he can't say he disagrees with it.
So props for self-awareness, I guess?
Anyway, he says most Innsmouth people look kind of weird with like big bulgy eyes and stuff,
and they tend to go bald really young.
And place your bets, everyone!
So yeah, Innsmouth is weird and private and they don't like strangers, but the bus is really cheap, 
so what are you gonna do?
Robert does a little more research and finds a piece of very weird-looking gold jewelry covered in weird oceanic designs and fish-frog-humanoid monsters.
The curator mentions that the Marsh family keeps trying to get this piece back, and she suspects it might be part of some obscure pirate horde found by Obed ages ago.
She also explains that the devil worship rumors aren't completely unfounded, since the locals have apparently taken to worshiping Dagon,
who in real mythology is a Mesopotamian grain and fertility God, but in Lovecraft Land is a fish-demon-nightmare-thing.
Anyway, our hero Robert "what are warning bells" Olmstead hops on the bus the next day
and is immediately creeped out by the bus driver, who is very distinctively ugly.
Big bulging eyes, receding forehead and chin, overall fishy look and also smells really bad.
Estoy seguro de que no es nada.
Anyway, Robert begins his walking tour of Innsmouth and finds the place very creepy, very smelly, 
very empty, and very inhospitable.

English: 
Exposition man says most of the hate is probably race prejudice, but he can't say he disagrees with it.
So props for self-awareness, I guess?
Anyway, he says most Innsmouth people look kind of weird with like big bulgy eyes and stuff,
and they tend to go bald really young.
And place your bets, everyone!
So yeah, Innsmouth is weird and private and they don't like strangers, but the bus is really cheap, 
so what are you gonna do?
Robert does a little more research and finds a piece of very weird-looking gold jewelry covered in weird oceanic designs and fish-frog-humanoid monsters.
The curator mentions that the Marsh family keeps trying to get this piece back, and she suspects it might be part of some obscure pirate horde found by Obed ages ago.
She also explains that the devil worship rumors aren't completely unfounded, since the locals have apparently taken to worshiping Dagon,
who in real mythology is a Mesopotamian grain and fertility God, but in Lovecraft Land is a fish-demon-nightmare-thing.
Anyway, our hero Robert "what are warning bells" Olmstead hops on the bus the next day
and is immediately creeped out by the bus driver, who is very distinctively ugly.
Big bulging eyes, receding forehead and chin, overall fishy look and also smells really bad.
I'm sure it's nothing.
Anyway, Robert begins his walking tour of Innsmouth and finds the place very creepy, very smelly, 
very empty, and very inhospitable.

Polish: 
Człowiek-ekspozycja  mówi że większość nienawiści to prawdopodobnie uprzedzenia rasowe, ale nie może się z nimi nie zgodzić.
(Wsparcie dla samo-świadomości, chyba?)
Mówi że mieszkańcy Innsmouth wyglądają dziwnie z dużymi wyłupiastymi oczami i bardzo wcześnie łysieją.
Postawcie wszyscy swoje zakłady!!
A. zła konspiracja ryb B. zombie
C. zatrucie kosmicznym kolorem 
D. niepojmowalny potwór
Czyli tak, Innsmouth jest bardzo dziwne i nie lubią obcych, ale ich autobus jest bardzo tani,  więc co zamierzasz zrobić?
Robert trochę zwiedza i natrafia na kawałek dziwnie wyglądającej, złotej biżuterii
pokrytej upiornymi oceanicznymi zdobieniami i rybo-żabimi potworami.
Kustosz wspomina że rodzina Marshów usiłuje odzyskać ją, i podejrzewa że to może być część jakiejś pirackiej hordy znalezionej wieki temu przez Obeda.
Wyjaśnia również że plotki o kulcie diabła nie są całkiem bezpodstawne,
ponieważ miejscowi najwyraźniej czczą Dagona,
(który w prawdziwej mitologii jest Mezopotamskim bóstwem ziarna i urodzaju)
ale w krainie Lovecrafta jest  rybo-demono-koszmarnym-czymś.
Nasz bohater Robert "czym są lampki ostrzegawcze" Olmstead wskakuje do autobusu następnego dnia
i natychmiast zostaje nastraszony przez kierowcę busa, który jest, bardzo wyraźnie brzydki.
Wielkie wyłupiaste oczy, cofnięte czoło i broda, ogólnie rybi wygląd i okropny zapach.
(Jestem pewna że to nic.)
Robert zaczyna zwiedzanie Innsmouth i stwierdza że jest niepokojące, cuchnące, 
pustawe, i bardzo nie gościnne.

Turkish: 
Exposition man says most of the hate is probably race prejudice, but he can't say he disagrees with it.
(So props for self-awareness, I guess?)
Anyway, he says most Innsmouth people look kind of weird with like big bulgy eyes and stuff, and they tend to go bald really young.
And place your bets, everyone!
So yeah, Innsmouth is weird and private and they don't like strangers, but the bus is really cheap, 
so what are you gonna do?
Robert does a little more research and finds a piece of very weird-looking gold jewelry covered in weird oceanic designs and fish-frog-humanoid monsters.
The curator mentions that the Marsh family keeps trying to get this piece back, and she suspects it might be part of some obscure pirate horde found by Obed ages ago.
She also explains that the devil worship rumors aren't completely unfounded, since the locals have apparently taken to worshiping Dagon,
(who in real mythology is a Mesopotamian grain and fertility God) but in Lovecraft Land is a fish-demon-nightmare-thing.
Anyway, our hero Robert "what are warning bells" Olmstead hops on the bus the next day
and is immediately creeped out by the bus driver, who is very distinctively ugly.
Big bulging eyes, receding forehead and chin, overall fishy look and also smells really bad.
(I'm sure it's nothing)
Anyway, Robert begins his walking tour of Innsmouth and finds the place very creepy, very smelly, 
very empty, and very inhospitable.

English: 
He notices that almost everyone looks similarly fishy to the bus driver and hops into a general store to try and find someone who seems remotely normal.
Luckily, the storekeep is a 17-year old normal guy 
from Arkham, Massachusetts who is also uncomfortable in town.
He warns Robert to be careful where he wanders and to stay away from the churches.
He also fills in some exposition the other guy missed. The old people always look way nastier 
than the young people,
and despite spending a lot of time in town. he doesn't really know any of the Innsmouth people. They all keep to themselves.
In fact, the only person Robert has a hope of getting exposition from his one Zadok Allen, a normal-looking 96 year old man
who spends his days wandering the town, getting really drunk, and muttering ominously to himself.
Fulfilling his role of video game NPC, the storekeep draws a map for Robert and send him on his way.
Robert locates Zadok, lures him into an abandoned part of town with a bottle of booze, and gets him talking.
Zadok is a drunken fountain of exposition -
Hooray, more of this!
- and starts at the very beginning with tales of Obed Marsh,
who starts off his exploits by sailing to a South Sea island he heard had disproportionately good fish hauls
and luxurious but creepy gold jewelery.
Obed learns that these people are sacrificing their young men and women to some kind of underwater
fish people community thing, and getting all kinds of favor in return, including fish and gold.

Polish: 
Zauważa że prawie wszyscy wyglądają podobnie rybio jak kierowca busa,
i wpada do sklepu próbując znaleźć kogoś wyglądającego z grubsza normalnie.
Szczęśliwie, sprzedawca jest 17-letnim normalnym gościem z Arkham, Massachusetts który również czuje się niekomfortowo w mieście.
Ostrzega on Roberta żeby uważał gdzie chodzi i unikał kościołów.
Uzupełnia też trochę ekspozycji którą gość z wcześniej pominął.
Starzy ludzie zawsze wyglądają gorzej niż młodzi,
i mimo że spędził w mieście dużo czasu. tak naprawdę nie zna żadnych mieszkańców. Wszyscy trzymają się we własnym towarzystwie.
W zasadzie, jedyną osobą od której Robert ma nadzieję uzyskać odpowiedzi jest Zadok Allen, normalnie wyglądający 96-letni mężczyzna.
który spędza dni szwendając się po mieście, koszmarnie się upijając, i złowieszczo mamrocząc do siebie.
Sprzedawca rysuje Robertowi mapę i wypełniwszy swoją rolę jako NPC, wysyła go w drogę.
Robert znajduje Zadoka, wywabia go do opuszczonej części miasta używając gorzały, co rozwiązuje mu język.
Zadok jest pijaną fontanną ekspozycji,
-Hura, więcej tego!-
i zaczyna od początku, opowieścią o Obedzie Marshu,
który zaczął swoje podboje od pożeglowania na połudnowe morze na wyspę o której słyszał że ma nieproporcjonalnie dobre połowy ryb.
i luksusową choć niepokojącą złotą biżuterię.
Obed odkrywa że miejscowi składają swoich młodych mężczyzn i kobiety w ofierze jakimś podwodnym ryboludziom,
i otrzymują rozmaite przysługi w zamian, w tym ryby i złoto.

Italian: 
Nota che tutti sembrano ugualmente pesciosi quanto l'autista del bus, ed entra in un negozio cercando qualcuno che assomigli alla normalità.
Fortunatamente, l'uomo alla cassa è un 17enne di Arkham che si trova pure lui a disagio in città.
Avverte Robert di tenere gli occhi aperti 
e di starsene alla larga delle chiese.
Aggiunge dell'informazioni che l'altro non ha menzionato: gli anziani sono molto più deformi dei giovani,
e sebbene lavori spesso in città, 
non conosce nessuno di Innsmouth,
L'unica persona con cui Robert abbia speranza di trarre informazioni è un certo Zadok allen, un 96enne normale
che trascorre i giorni vagando per 
la città, ubriacarsi e a monologare.
Terminando il suo ruolo da NPC da videogioco, il bottegaio disegna una mappa per Robert.
Robert trova Zadok, lo lo attira in una zona portuale abbandonata con una bottiglia alcolica, e lo fa parlare.
Zadok è un tesoro informativo ubriaco,
Che bello, un altro!
e parte iniziando con racconti su Obed Marsh,
che iniziò le sue imprese navigando verso un'isola atlantica che a quanto pare fosse ricca di pesci
e straordinari, ma bizzarri, gioielli dorati.
Obed impara che questi popoli 
sacrificano i loro giovani ad una qualche
comunità sottomarina di uomini pesce, che donano ogni sorta di doni in regalo, come pesci e oro.

French: 
En plus tous les habitants ou presque ressemblent au chauffeur du bus, sauf un épicier qui a l'air assez normal.
Le gars vient d'Arkham dans le Massachusetts, il a 17 ans est il est aussi flippé par la ville.
Il avertit Robert de faire gaffe à où il met les pieds et de ne pas s'approcher des églises.
Il donne aussi encore de l'exposition. Les vieux ont toujours l'air plus moches que les jeunes,
et même s'il habite à Innsmouth depuis longtemps, il ne connaît au final pas vraiment les villageois, qui préférent rester dans leur coin.
En fait, la seule personne qui pourrait renseigner d'avantage Robert est un certain Zdaok Allen, un vieux de 96 ans
qui passe ses journées à vagabonder en ville, à se bourrer la gueule et à parler tout seul.
Et comme tout bon PNJ qui se respecte, l'épicier lui dessine une carte.
Robert trouve Zadok, l'attire dans un coin tranquille avec une bouteille et le fait parler.
Zadok est une vraie fontaine d'exposition -
ouais, toujours plus !
- et retourne au début avec les histoires sur Obed Marsh,
qui partit explorer une île dans le sud, où on dit que les poissons sont abondants
et les trésors très brillants et très flippants.
La tribu explique qu'ils sacrifient régulièrement leurs jeunes gens à une sorte de
peuple de l'océan, qui leur offre des tonnes d'or et de poissons en échange.

Spanish: 
He notices that almost everyone looks similarly fishy to the bus driver and hops into a general store to try and find someone who seems remotely normal.
Luckily, the storekeep is a 17-year old normal guy 
from Arkham, Massachusetts who is also uncomfortable in town.
He warns Robert to be careful where he wanders and to stay away from the churches.
He also fills in some exposition the other guy missed. The old people always look way nastier 
than the young people,
and despite spending a lot of time in town. he doesn't really know any of the Innsmouth people. They all keep to themselves.
In fact, the only person Robert has a hope of getting exposition from his one Zadok Allen, a normal-looking 96 year old man
who spends his days wandering the town, getting really drunk, and muttering ominously to himself.
Fulfilling his role of video game NPC, the storekeep draws a map for Robert and send him on his way.
Robert locates Zadok, lures him into an abandoned part of town with a bottle of booze, and gets him talking.
Zadok is a drunken fountain of exposition -
Hooray, more of this!
- and starts at the very beginning with tales of Obed Marsh,
who starts off his exploits by sailing to a South Sea island he heard had disproportionately good fish hauls
and luxurious but creepy gold jewelery.
Obed learns that these people are sacrificing their young men and women to some kind of underwater
fish people community thing, and getting all kinds of favor in return, including fish and gold.

Turkish: 
He notices that almost everyone looks similarly fishy to the bus driver and hops into a general store to try and find someone who seems remotely normal.
Luckily, the storekeep is a 17-year old normal guy 
from Arkham, Massachusetts who was also uncomfortable in town.
He warns Robert to be careful where he wanders and to stay away from the churches.
He also fills in some exposition the other guy missed. The old people always look way nastier 
than the young people,
and despite spending a lot of time in town. he doesn't really know any of the Innsmouth people. They all keep to themselves.
In fact, the only person Robert has a hope of getting exposition from his one Zadok Allen, a normal-looking 96 year old man
who spends his days wandering the town, getting really drunk, and muttering ominously to himself.
Fulfilling his role of video game NPC, the storekeep draws a map for Robert and send him on his way.
Robert locates Zadok, lures him into an abandoned part of town with a bottle of booze, and gets him talking.
Zadok is a drunken fountain of exposition,
-Hooray, more of this!-
and starts at the very beginning
with tales of Obed Marsh, who starts off his exploits by sailing to a South Sea island he heard had disproportionately good fish hauls
and luxurious but creepy gold jewelery.
Obed learns that these people are sacrificing their young men and women to some kind of underwater fish people community thing, and getting all kinds of favor in return,

Polish: 
Ryboludzie przychodzą też na powierzchnie dwa razy do roku żeby spółkować z ludźmi,
mówiąc im że ich dzieci zaczną wyglądając ludzko,
ale z czasem będą stawać się bardziej rybowate aż staną się pełnymi ryboludźmi
i będą mogły zamieszkać pod wodą na stałe.
Również, bycie rybną osobą oznacza że jesteś nieśmiertelny dopóki nie zostaniesz zabity,
co jest na swój sposób dobrym układem.
W tym momencie możesz zamknąć książkę ponieważ wiesz już co się dzieje w Innsmouth
ale trzymajmy się historii, tak dla hecy.
Więc Obed zawiera bardzo lukratywną umowę z wyspą na lata
aż do tego roku kiedy powraca i znajduje wyspę kompletnie zniszczoną przez plemię z wyspy sąsiedniej,
którzy usłyszeli o ich kombinowaniu z "Kształtem Wody" i spalili wszystko do gołej ziemi.
*(kształt wody to film w którym kobieta zakochuje się w rybo-człowieku - przyp. tłum.)
To źle dla Obeda ponieważ jego inne przedsięwzięcia nie są zbyt udane
i jeśli przestanie spływać gotówka, Innsmouth nie będzie mogło prosperować,
więc zamiast tego Obed używa żeczy których nauczył się od wyspiarzy
żeby nawiązać kontakt z ryboludźmi tuż przy wybrzeżu Innsmouth, na Diabelskiej Rafie,
i wyrzekł się Chrześcijaństwa na rzecz kultu Dagona i zgarniania ryb i złota.
Oczywiście to nie jest jednoznacznie dobra decyzja,
zwłaszcza z powodu do szeregu zaginięć wymaganych do utrzymania handlu z ryboludźmi,
po jakimś czasie mieszkańcy się buntują a Obed i jego kult zostają aresztowani.
Jednakże kilka tygodni później, ryboludzie wyrajają się z portu i ruszają na miasto,
rozwścieczeni z powodu braku ofiar.
Zabijają ponad połowę miasta, (co jest później wyjaśniane epidemią),

Turkish: 
including fish and gold. The fish people also come up to the surface twice a year to mate with the humans,
having told them that their kids will start off looking human, but will gradually become more fish like until they become full fish people and can live underwater full time.
Also, being a fish person means you're immortal unless directly killed, which is a pretty sweet deal, kind of.
At this point you can close the book because you've basically got Innsmouth figured out but let's stick with the story for funsies.
So Obed maintains very lucrative trade with this island for years until one year when he returns to find the island completely destroyed by the neighboring islands,
who caught wind of their Shape of Water shenanigans and burned them to the ground.
This is bad for Obed since his other trade routes aren't doing so hot and if he stops raking in the cash, Innsmouth stops prospering,
so instead Obed uses some stuff he learned from the fish island people to make contact with some fish people right off the coast of Innsmouth, at Devil's Reef in fact,
and renounces the Christian God to start worshiping Dagon and raking in the fish and gold.
Of course this isn't a unilaterally positive decision, especially due to the string of disappearances required to maintain the fish people deal,
and after a while the townspeople revolt and Obed and his cult were arrested.
A couple weeks after that however, the fish people erupt out of the harbor and descend on the town, enraged due to the lack of sacrifices.

English: 
The fish people also come up to the surface twice a year to mate with the humans,
having told them that their kids will start off looking human,
but will gradually become more fish like until they become full fish people and can live underwater full time.
Also, being a fish person means you're immortal unless directly killed, which is a pretty sweet deal, kind of.
At this point you can close the book because you've basically got Innsmouth figured out but let's stick with the story for funsies.
So Obed maintains very lucrative trade with this island for years until one year when he returns to find the island completely destroyed by the neighboring islands,
who caught wind of their Shape of Water shenanigans and burned them to the ground.
This is bad for Obed since his other trade routes aren't doing so hot and if he stops raking in the cash, Innsmouth stops prospering,
so instead Obed uses some stuff he learned from the fish island people to make contact
with some fish people right off the coast of Innsmouth, at Devil's Reef in fact,
and renounces the Christian God to start worshiping Dagon and raking in the fish and gold.
Of course this isn't a unilaterally positive decision, especially due to the string of disappearances required to maintain the fish people deal,
and after a while the townspeople revolt and Obed and his cult were arrested.
A couple weeks after that however, the fish people erupt out of the harbor and descend on the town, enraged due to the lack of sacrifices.
They wipe out over half the town, which is the so-called epidemic from the history books,

Spanish: 
The fish people also come up to the surface twice a year to mate with the humans,
having told them that their kids will start off looking human,
but will gradually become more fish like until they become full fish people and can live underwater full time.
Also, being a fish person means you're immortal unless directly killed, which is a pretty sweet deal, kind of.
At this point you can close the book because you've basically got Innsmouth figured out but let's stick with the story for funsies.
So Obed maintains very lucrative trade with this island for years until one year when he returns to find the island completely destroyed by the neighboring islands,
who caught wind of their Shape of Water shenanigans and burned them to the ground.
This is bad for Obed since his other trade routes aren't doing so hot and if he stops raking in the cash, Innsmouth stops prospering,
so instead Obed uses some stuff he learned from the fish island people to make contact
with some fish people right off the coast of Innsmouth, at Devil's Reef in fact,
and renounces the Christian God to start worshiping Dagon and raking in the fish and gold.
Of course this isn't a unilaterally positive decision, especially due to the string of disappearances required to maintain the fish people deal,
and after a while the townspeople revolt and Obed and his cult were arrested.
A couple weeks after that however, the fish people erupt out of the harbor and descend on the town, enraged due to the lack of sacrifices.
They wipe out over half the town, which is the so-called epidemic from the history books,

French: 
Les hommes-poissons viennent aussi à la surface se reproduire avec les humains 2 fois par an,
en avertissant que leurs enfants auront d'abord une apparence humaine,
mais qu'ils prendront de plus en plus de caractéristiques poissonneuses en grandissant jusqu'à pouvoir vivre sous l'eau pour toujours.
Et les hommes-poissons ne peuvent pas mourir de vieillesse, ce qui est assez cool.
C'est là où vous pouvez fermer le livre parce que vous avez compris le secret d'Innsmouth, mais ce serait rater une grosse partie du fun.
Donc Obed continue de marchander avec la tribu des années durant, jusqu'au jour où il découvre l'île complètement détruite par les tribus voisines,
qui ont décidé d'arrêter leurs délires à "La Forme de l'Eau".
Ça craint pour Obed car c'est le seul endroit assez poissonneux pour permettre à Innsmouth de prospérer,
donc il préfère prendre lui-même contact avec les êtres de l'eau
et leur propose l'asile au large d'Innsmouth, sur le rocher du Diable,
ce qui fait qu'il renonce au christianisme et se tourne vers Dagon pour la poiscaille et le bling-bling.
Mais évidemment, les sacrifices à faire pour maintenir le pacte ne plaisent pas à tout le monde au bercail,
et les villageois finissent par faire arrêter Obed et sa clique.
Peu après, les hommes-poissons sont venus en ville, enragés par le manque d'offrandes.
Ils ont massacré la moitié de la population à eux seuls, ce que l'Histoire à retenu comme une simple épidémie,

Italian: 
Gli uomini-pesce tornano alla superficie 
biennalmente per riprodursi con gli umani,
avvertendo che i loro figli avranno 
inizialmente un'apparenza umana,
diventando sempre più pesciosi crescendo finché non diventeranno creature completamente marine, vivendo eternamente negli abissi.
Inoltre, essere un uomo-pesce ti garantisce 
l'immortalità, il che è abbastanza utile, direi.
A questo punto potete chiudere il libro, perché 
avrete già capito tutto, ma continuamo comunque.
Obed continua a commerciare con l'isola per vari anni, finché durante una spedizione non la trova messa a ferro e a fuoco dagli abitanti vicini,
che hanno scoperto le loro attività alla Shape of Water.
Per Obed è una catastrofe, perché è l'unica 
rotta che può mantenere Innsmouth prospera.
Così Obed usa i modi imparati dai nativi per contattare
gli uomini-pesce nella baia di 
Innsmouth, proprio al fondale del Diavolo,
rinnegando il Dio cristiano, mettendosi a 
venerare Dagon, intascandosi di pesci e oro.
Naturalmente questa non è una decisione popolare, soprattutto per l'alto numero di scomparsi necessari per mantenere l'accordo,
successivamente gli abitanti si rivoltano, 
con Obed e la sua setta arrestati.
Due settimane dopo, però, gli uomini-pesce emergono impetuosi dalla baia,attaccando il paesino, per la mancanza di sacrifici.
Dimezzano la popolazione, causando così
 la cosiddetta epidemia scritta negli archivi,

Turkish: 
They wipe out over half the town, which is the so-called epidemic from the history books, and Obed takes over and goes full crazy,
including leading into the "start banging the fish people" thing.
Zadok mentions how Obed took a second wife who is obviously a fish lady, since she was literally never seen in public, and they had three kids together.
One of whom looked perfectly normal. was educated in Europe, and then went to live and get married in Arkham.
She's basically the only Innsmouth person who have ever left.
Anyway, Obed eventually died, but Old Man Marsh is still kicking and probably only a few years away from a full fishy transformation.
Zadok starts getting increasingly manic and tells Robert that the fish people are planning something, and they've been bringing stuff out of the water
and hiding it in the abandoned old houses.
He also namedrops shoggoths, a Lovecraftian staple that are basically big blob monsters 
with lots of eyes and mouths.
Anyway, then Zadok freaks out because he sees something swimming for shore,
orders Robert to get the heck out of town because now they know he knows too much, and then runs screaming into the town and is never seen again.
Robert nervously heads back to the bus, but wouldn't you know it, it's got sudden engine trouble and Robert has no choice but to stay the night in the Gilman hotel.
The Gilman..."Gill man"...
(groaning) O-kay...
So Robert gets a room, but is too hopped up on adrenaline to get any rest, in part because his door bolt was removed and he spent some time replacing it.

English: 
and Obed takes over and goes full crazy,
including leading into the "start banging the fish people" thing.
Zadok mentions how Obed took a second wife who is obviously a fish lady, since she was literally never seen in public, and they had three kids together.
One of whom looked perfectly normal, was educated in Europe, and then went to live and get married in Arkham.
She's basically the only Innsmouth person to have ever left.
Anyway, Obed eventually died, but Old Man Marsh is still kicking and probably only a few years away from a full fishy transformation.
Zadok starts getting increasingly manic and tells Robert that the fish people are planning something,
and they've been bringing stuff out of the water and hiding it in the abandoned old houses.
He also namedrops shoggoths, a Lovecraftian staple that are basically big blob monsters 
with lots of eyes and mouths.
Anyway, then Zadok freaks out because he sees something swimming for shore,
orders Robert to get the heck out of town because now they know he knows too much,
and then runs screaming into the town and is never seen again.
Robert nervously heads back to the bus, but wouldn't you know it,
it's got sudden engine trouble and Robert has no choice but to stay the night in the Gilman hotel.
The Gilman..."Gill man"...
(groaning) O-kay...
So Robert gets a room, but is too hopped up on adrenaline to get any rest, in part because his door bolt was removed and he spent some time replacing it.

French: 
et Obed revint prendre le pouvoir comme le fou qu'il est,
ajoutant la close "reproduction avec les poissonneux" au contrat en plus des sacrifices.
Zadok mentionne qu'Obed a prit une 2nde épouse, plus poissonneuse et qui n'est jamais apparue en public, avec laquelle il a eut trois enfants.
L'une avait l'air humaine et fait son éducation en Europe avant d'aller vivre à Arkham.
Elle est basiquement la seule native d'Innsmouth à avoir jamais quitté la ville.
Obed a finit par clamser, mais le vieux Marsh traîne encore en ville, n'ayant sans doute plus que quelques années avant de devenir un pur homme-poisson.
Zadok perd de plus en plus la boule à dire que les hommes-poissons préparent quelque chose,
et qu'ils sortent des choses de l'eau et se cachent dans les vieilles bâtisses abandonnées.
Il mentionne aussi les shoggoths, d'incontournables gros blobs lovecraftiens avec des tas d'yeux et de bouches.
Enfin bref, Zadok pète un câble en voyant quelque chose nager hors de la baie,
conseille à Robert d'aller voir ailleurs s'il y est parce qu'ils savent qu'il en sait trop,
part en hurlant vers l'horizon et sort du casting.
Robert décide de suivre ce sage conseil mais *comme par hasard*,
le bus a une panne et Robert se voit contré de dormir à l'hôtel Gilman.
Gilman... "Gill man"
*NDLT : "gills" = branchies*
(grogne) O-k...
Donc Robert se prend une chambre mais l'adrénaline l'empêche de dormir et en plus sa poignée a été démontée.

Italian: 
Obbedì prende il comando e diventa un folle tiranno,
stavolta includendo la riproduzione 
con gli uomini pesce al contratto.
Zadok aggiunge che Obed si prese una seconda moglie, 
ovviamente pesce non essendo mai vista in giro, che gli diede 3 figli.
Una figlia, d'aspetto normale ed educata in 
Europa, andò a vivere sposata ad Arkham.
Fu praticamente l'unica ad uscire da Innsmouth.
Infine, Obed morì, ma il Vecchio Marsh è ancora vegeto, 
probabilmente a pochi anni dalla trasformazione totale.
Zadok comincia ad essere sempre più paranoico e dice 
a Robert che gli uomini-pesce stanno pianificando qualcosa,
hanno portato roba dal fondale e 
l'hanno posata nelle loro abitazioni.
Menziona pure i Shoggoth, creature Lovecraftiane 
enormi senza forma ricoperte da occhi e fauci.
Poi Zadok perde il senno vedendo 
qualcosa che nuota verso il bagnasciuga,
ordina a Robert di fuggire dalla città 
perché sanno che ha imparato troppo,
per poi fuggire urlando in città, senza farsi rivedere.
Robert torna al bus un pochettino stressato,
ma per pura coincidenza,
ha un'improvviso malfunzionamento, e non ha 
altra scelta che di passare la notte nell'albergo "Lisca".
"lisca"... lisca...
Oh-la la...
Robert sta in camera, ma è troppo agitato per riposarsi, 
in parte perché la serratura è stata rimossa, e ha dovuto risistemarla.

Spanish: 
and Obed takes over and goes full crazy,
including leading into the "start banging the fish people" thing.
Zadok mentions how Obed took a second wife who is obviously a fish lady, since she was literally never seen in public, and they had three kids together.
One of whom looked perfectly normal, was educated in Europe, and then went to live and get married in Arkham.
She's basically the only Innsmouth person to have ever left.
Anyway, Obed eventually died, but Old Man Marsh is still kicking and probably only a few years away from a full fishy transformation.
Zadok starts getting increasingly manic and tells Robert that the fish people are planning something,
and they've been bringing stuff out of the water and hiding it in the abandoned old houses.
He also namedrops shoggoths, a Lovecraftian staple that are basically big blob monsters 
with lots of eyes and mouths.
Anyway, then Zadok freaks out because he sees something swimming for shore,
orders Robert to get the heck out of town because now they know he knows too much,
and then runs screaming into the town and is never seen again.
Robert nervously heads back to the bus, but wouldn't you know it,
it's got sudden engine trouble and Robert has no choice but to stay the night in the Gilman hotel.
The Gilman..."Gill man"...
(groaning) O-kay...
So Robert gets a room, but is too hopped up on adrenaline to get any rest, in part because his door bolt was removed and he spent some time replacing it.

Polish: 
a Obed przejmuje władzę, popadając w kompletny obłęd.
włącznie z wprowadzeniem "zacznijmy sypiać z rybowatymi" rzeczy.
Zadok wspomina że Obed ponownie się ożenił, w oczywisty sposób z rybo-kobietą,
ponieważ nigdy nie była widziana publicznie,
i mieli razem troje dzieci.
Jedno które wyglądało całkowicie normalnie.
otrzymało egukację w Europie, a następnie zamieszkało i wzięło ślub w Arkham.
Ona jest w zasadzie jedyną mieszkanką Innsmouth która pozostała.
Obed w końcu umarł, ale stary Marsh nadal stoi
i prawdopodobnie tylko kilka lat dzieli go od pełnej rybnej transformacji.
Zadok zaczyna się coraz bardziej denerwować i mówi Robertowi że ryboludzie coś planują, oraz że przynoszą różne rzeczy z wody
i ukrywają je w opuszczonych domach.
Wspomina też nazwę shoggothów, podstawowych Lovecraftowskich potworów,
które są w zasadzie dużymi kleksami z dużą ilością oczu i ust.
Wtedy Zadok panikuje ponieważ widzi coś płynącego do brzegu,
każe Robertowi zabierać się z miasta bo teraz oni wiedzą że on wie zbyt dużo,
ucieka z krzykiem do miasta by nigdy już się nie pojawić.
Robert w zdenerwowaniu wraca do autobusu, ale nigdy nie zgadniesz, ten ma nagły problem z silnikiem
i Robert nie ma wyboru, musi zanocować w hotelu "u Maskrzela".
Maskrzela... "Ma skrzela"...
O-kej...
Więc Robert dostaje pokój, ale jest zbyt nabity adrenaliną żeby zasnąć,
częściowo dlatego że rygiel w jego drzwiach został wymontowany i musiał poświęcić nieco czasu na jego zastąpienie.

Spanish: 
Which is good because a few hours into his stay he starts hearing someone trying to get into his room.
This is when Robert wisely decides the time has come to get the heck out of Dodge and manages to escape through a window,
while an increasing horde of not very human sounding people try to batter down the doors.
Robert makes it down to street level and sees a very large crowd of very fishy looking people streaming out of the hotel carrying lanterns,
clearly looking for him but with no idea where he went.
So he starts trying to Metal Gear his way out of town, and upon realizing they're going to be blocking off his means of escape,
decides to try and follow the abandoned train tracks out of town towards Arkham hoping they won't be guarded.
He imitates the Innsmouth fishy shuffle to avoid attracting attention and manages to make it to the tracks before he has to hide in the undergrowth
to avoid a large and very not human procession of fully fishified Innsmouth folk tramping 
down the road looking for him.
Overwhelmed by the incomprehensibleness of it all, Robert passes out and awakens conveniently 
not dead the next morning,
at which point he jets over to Arkham, gets cleaned up, and then goes straight to the authorities.
What follows is a series of raids on Innsmouth, 
including a lot of arrests and at least one torpedo 
fired into Devil's Reef.
But while all this is going down, Robert's not quite done.
See, he does a little genealogical research, 
and finds out that that one Marsh daughter 
who married an Arkham dude

English: 
Which is good because a few hours into his stay he starts hearing someone trying to get into his room.
This is when Robert wisely decides the time has come to get the heck out of Dodge and manages to escape through a window,
while an increasing horde of not very human sounding people try to batter down the doors.
Robert makes it down to street level and sees a very large crowd of very fishy looking people streaming out of the hotel carrying lanterns,
clearly looking for him but with no idea where he went.
So he starts trying to Metal Gear his way out of town, and upon realizing they're going to be blocking off his means of escape,
decides to try and follow the abandoned train tracks out of town towards Arkham hoping they won't be guarded.
He imitates the Innsmouth fishy shuffle to avoid attracting attention and manages to make it to the tracks before he has to hide in the undergrowth
to avoid a large and very not human procession of fully fishified Innsmouth folk tramping 
down the road looking for him.
Overwhelmed by the incomprehensibleness of it all, Robert passes out and awakens conveniently 
not dead the next morning,
at which point he jets over to Arkham, gets cleaned up, and then goes straight to the authorities.
What follows is a series of raids on Innsmouth, 
including a lot of arrests and at least one torpedo 
fired into Devil's Reef.
But while all this is going down, Robert's not quite done.
See, he does a little genealogical research, 
and finds out that that one Marsh daughter 
who married an Arkham dude

Turkish: 
Which is good because a few hours into his stay he starts hearing someone trying to get into his room.
This is when Robert wisely decides the time has come to get the heck out of Dodge and manages to escape through a window,
while an increasing horde of not very human sounding people try to batter down the doors.
Robert makes it down to street level and sees a very large crowd of very fishy looking people streaming out of the hotel carrying lanterns,
clearly looking for him but with no idea where he went.
So he starts trying to Metal Gear his way out of town, and upon realizing they're going to be blocking off his means of escape,
decides to try and follow the abandoned train tracks out of town towards Arkham hoping they won't be guarded.
He imitates the Innsmouth fishy shuffle to avoid attracting attention and manages to make it to the tracks before he has to hide in the undergrowth
to avoid a large and very not human procession of fully fishified Innsmouth folk tramping 
down the road looking for him.
Overwhelmed by the incomprehensibleness of it all, Robert passes out and awakens conveniently 
not dead the next morning,
at which point he jets over to Arkham, gets cleaned up, and then goes straight to the authorities.
What follows is a series of raids on Innsmouth, 
including a lot of arrests and at least one torpedo 
fired into Devil's Reef.
But while all this is going down, Robert's not quite done.
See, he does a little genealogical research, 
and finds out that that one Marsh daughter 
who married an Arkham dude

Italian: 
Questo è buono, perché varie ore dopo sente 
qualcuno che cerca in entrare in camera.
Qui Robert prende la saggia decisione di 
levarsi dai piedi uscendo dalla finestra,
mentre un'orda rapidamente crescente di gente 
uditivamente non umana cerca di sfondare la porta.
Robert scende in strada e vede una folla di gente 
chiaramente pesciosa straboccare dall'hotel con lanterne,
nell'intento di cercarlo senza sapere dove sia finito.
Cerca di uscire furtivamente dalla città, e capendo 
che cercheranno di bloccare le vie di fuga,
decide di provare a seguire la ferrovia abbandonata 
verso Arkham, sperando che non siano di guardia.
Imita la posa pesciosa di Innsmouth per evitare l'attenzione, e la raggiunge prima di nascondersi nel sottobosco
da una grossa processione di abitanti ,completamente pesciosi, esaminanti la rotta cercandolo.
Sopraffatto da tutta questa estraneità, Robert 
sviene svegliandosi vivo la mattina seguente,
a quel punto corre verso Arkham, 
si lava e va subito alle autorità.
Seguono una serie di incursioni a Innsmouth, con molti arresti e almeno un siluro sparato nel fondale del Diavolo.
Ma mentre avviene tutto questo, 
Robert non ha ancora finito.
Finisce la sua ricerca genealogica, e scopre che 
quella figlia Marsh che sposò un tizio di Arkham

Polish: 
I bardzo dobrze bo kilka godzin później słyszy kogoś jak próbuje się dostać do jego pokoju.
Właśnie wtedy Robert mądrze postanawia że nadszedł czas wynosić się z tego domu, uciekając przez okno,
podczas gdy rosnąca grupa niezbyt ludzko brzmiących gości usiłuje wyważyć drzwi.
Robert dociera na poziom ulicy i widzi czeredę bardzo rybowatych ludzi wysypujących się z hotelu niosąc latarnie,
najwyraźniej szukając go ale nie mając pojęcia dokąd poszedł.
Więc próbuje Wymetal Gearować się z miasta,
a kiedy zdaje sobie sprawę że zamierzają zablokować mu wszystkie drogi ucieczki,
decyduje że spróbuje iść wzdłuż nieużywanych torów kolejowych w kierunku Arkham
z nadzieją że nie będą strzeżone.
Przedrzeźnia sposób w jaki ryboludzie chodzą żeby nie przyciągać uwagi
i udaje mu się dotrzeć do torów po czym musi ukryć się w zaroślach
by uniknąć dużej niezbyt ludzkiej procesji złożonej z
w pełni zrybiałych Innsmouthczyków człapiących 
drogą i szukających go.
Przytłoczony przez niepojętość tego wszystkiego, Robert odpływa
i budzi się wygodnie nadal żywy następnego ranka,
a wtedy pryska do Arkham, bierze kąpiel, i biegnie prosto na policję.
Co skutkuje serią najazdów na Innsmouth,
w tym wiele aresztowań i co najmniej jedną torpedę wystrzeloną w Dibelską Rafę
Ale kiedy to się dzieje, Robert jeszcze nie skończył.
Robi trochę badań genealogicznych,
i odkrywa że ta córka Marsha 
która poślubiła człowieka z Arkham

French: 
Ce qui le sauve quelques heures plus tard quand quelqu'un tente d'entrer dans sa chambre.
Robert prend alors la bonne décision de se casser par la fenêtre,
tandis qu'une horde grandissante de créatures pas humaines du tout cogne contre la porte.
Robert descend dans la rue pour voir une très grande foule d'hommes-poissons portant des lanternes,
tous lancés à sa poursuite.
Il essaye donc de faire son Snake et réalise qu'ils le bloqueront s'il tente d'emprunter les routes classiques.
Il tente donc sa chance avec le chemin de fer abandonné qui relie Innsmouth à Arkham.
Il imite la démarche de ses assaillants pour ne pas se faire repérer et atteint les rails avant de se cacher dans les buissons
pour éviter la très large procession poissonnière qui parcourt les champs à sa recherche.
Sous toutes ces émotions et cette incompréhension, Robert s'évanouit et se réveille heureusement pas mort le lendemain,
ce qui lui permet de sprinter vers Arkham, de reprendre des forces et de tout cafter aux autorités.
Il s'en suit une série de raids sur Innsmouth, incluant beaucoup d'arrestations et au moins un missile lancé sur le rocher du Diable.
Mais les malheurs de Robert ne sont pas finis !
Voyez-vous, une petite recherche généalogique lui révèle que cette fille Marsh qui s'est installée à Arkham

Spanish: 
was actually his great-grandmother 
and he is part fish man.
He starts having weird dreams where he communicates with his fish lady grandmother and
great-great-grandmother who tell him his destiny is to live with them in luxury under the sea 
until the day when they rise up,
consume the surface world and worship 
the Old Ones when they return.
Robert is surprisingly on board with this, 
and when he wakes up to discover he's acquired the trademark Innsmouth look,
he decides to do this ASAP and also to break out a cousin of his who was put in a sanatorium four years ago
for a disfiguring illness he now understands was just fish puberty.
I can't help but feel like this story would be written very differently in today's culture of hot fish people.
(singing) The seaweed is always greener, 
in somebody else's lake.
You dream about going up there, 
but that is a big mistake.
Just look at the world around you, 
right here on the ocean floor!
Such wonderful things surround you, 
what more are you looking for?
Under the sea, under the sea!
Darling, it's better down where it's wetter, 
take it from me!

French: 
était en fait son arrière-grand-mère, faisant de lui en partie d'un homme-poisson.
Il finit par faire d'étrange rêves où il rencontre sa grand-mère et son arrière-grand-mère poissonnes
qui lui disent qu'il doit les rejoindre dans l'océan luxueux jusqu'au retour
des Anciens qui leur offriront le monde de la surface en échange de leur vénération.
Robert est étonnamment tenté par tout ça, et quand il se réveille avec le profil typique d'Innsmouth,
il décide de faire rapidement sortir son cousin du sanatorium où il fut envoyé il y a 4 ans pour
traiter une maladie dégénérative qu'il reconnaît enfin comme la puberté des hommes-poissons.
Je peux pas m'empêcher de me dire que cette histoire serait différente avec notre vision actuelle des hommes-poissons
*"Sous l'océan" - La Petite Sirène*
J'ai pris cette chanson par rapport aux thèmes récurrents, mais aussi parce que ça m'éclate d'imaginer Lovecraft péter un câble en apprenant que "La Petite Sirène" est un film pour enfants ^^
Ma mère vient de la Nouvelle-Angleterre et mon père ADORE la taquiner avec les hommes-poissons. J'vous préviens si je me sens pousser des branchies.
J'aimerais bien avoir une peluche du monstre de Dunwich. C'est jamais qu'une patate avec des tas d'yeux, pas vrai ?
Si je dis "le protagoniste découvre qu'il descend d'une lignée d'hommes-poissons et s'en va vivre dans un océan de luxe", vous dites "Le Cauchemar d'Innsmouth", "Aquaman" ou "Barbie et le Secret des sirènes" ?
Et merci à nos Patrons de 5$ et plus !

Turkish: 
was actually his great-grandmother 
and he is part fish man.
He starts having weird dreams where he communicates with his fish lady grandmother and
great-great-grandmother who tell him his destiny is to live with them in luxury under the sea 
until the day when they rise up,
consume the surface world and worship 
the Old Ones when they return.
Robert is surprisingly on board with this, 
and when he wakes up to discover he's acquired the trademark Innsmouth look,
he decides to do this ASAP and also to break out a cousin of his who was put in a sanatorium four years ago
for a disfiguring illness he now understands was just fish puberty.
I can't help but feel like this story would be written very differently in today's culture of hot fish people. The seaweed is always greener
The seaweed is always greener, 
in somebody else's lake.
You dream about going up there, 
but that is a big mistake.
Just look at the world around you, 
right here on the ocean floor!
Such wonderful things surround you, 
what more are you looking for?
Under the sea, under the sea!
Darling, it's better down where it's wetter, 
take it from me!

Polish: 
była jego prababką a on sam jest w części ryboczłekiem.
Zaczyna mieć dziwne sny w których komunikuje się z jego ryboludzką babką i
praprababką które mówią mu że jego przeznaczeniem jest żyć z nimi w luksusie pod wodą
aż nastanie dzień w którym powstaną,
pochłoną świat na powierzchni i będą czcić
wielkich przedwiecznych gdy ci powrócą.
To zaskakująco pasuje Robertowi, i budzi się odkrywając że posiada firmowy Innsmouthcki wygląd,
postanawia zrobić to jak najszybciej
a także uwolnić swojego kuzyna który cztery lata temu został umieszczony w sanatorium.
z powodu nieznanej choroby o której teraz wie że jest tylko rybnym dojrzewaniem..
Nie mogę się oprzeć wrażeniu że ta historia została by napisana zupełnie inaczej
w dzisiejszej kulturze gorących rybo-ludzi.
To jasne, że wodorosty
najlepsze u obcych są.
Chcesz przenieść się tam na górę,
lecz wielki popełniasz błąd.
Rozejrzyj się wokół siebie,
bo tutaj na morza dnie!
cudownie jest proszę ciebie.
Gdzie lepiej być może, gdzie?
Na morza dnie, na morza dnie!
bo tam gdzie sucho,
może być krucho, posłuchaj mnie!

Italian: 
si tratti della sua bisnonna, 
e che sia in parte uomo-pesce.
Comincia ad avere degli strani sogni dove
 comunica con la sua bisnonna-pesce e
sua bis-bisnonna-pesce, che gli spiegano il suo destino di lusso in fondo al mar, fino al giorno in cui insorgono,
consumando il mondo in superficie e a
 venerare gli Antichi quando torneranno.
Robert è sorprendentemente d'accordo con questo, e quando si scatena la trasformazione da Innsmouth,
decide di unirsi subito, e di liberare un suo cugino recentemente rinchiuso in sanatorio quattro anni prima,
per una malattia sfigurante che 
comprende essere solo la pubertà per pesci.
Non riesco a pensare come questa storia fosse stata scritta nella cultura odierna di uomini marini sexy.
Ho scelto questa canzone, non solo per il tema appropriato, ma anche perché credo che Lovecraft sarebbe svenuto all'idea che la sirenetta fosse un film per bambini, il che trovo esilarante.
La mi' mamma è della Nuova Inghilterra, e mio babbo fa un sacco di scherzi sugli uomini pesce. Fino ad ora va tutto bene, ma vi farò sapere quando cresco delle branchie.
Onestamente comprerei un peluche di un bebè mostro Whately. E' una patata piena d'occhi, no?
"Il protagonista scopre di essere di famiglia pesciosa ed è invitato a vivere nel lusso in fondo al mar": La trama della Maschera di Innsmouth, Aquaman o Barbie nel racconto da sirenetta?
 
 
 

English: 
was actually his great-grandmother 
and he is part fish man.
He starts having weird dreams where he communicates with his fish lady grandmother and
great-great-grandmother who tell him his destiny is to live with them in luxury under the sea 
until the day when they rise up,
consume the surface world and worship 
the Old Ones when they return.
Robert is surprisingly on board with this, 
and when he wakes up to discover he's acquired the trademark Innsmouth look,
he decides to do this ASAP and also to break out a cousin of his who was put in a sanatorium four years ago
for a disfiguring illness he now understands was just fish puberty.
I can't help but feel like this story would be written very differently in today's culture of hot fish people.
(singing) The seaweed is always greener, 
in somebody else's lake.
You dream about going up there, 
but that is a big mistake.
Just look at the world around you, 
right here on the ocean floor!
Such wonderful things surround you, 
what more are you looking for?
Under the sea, under the sea!
Darling, it's better down where it's wetter, 
take it from me!

Polish: 
Oni na górze, uwierz mi,
w Słońcu harują całe dni.
My tylko jemy i dryfujemy,
na morza dnie!
Polskie tłumaczenie napisów autorstwa zofifi

English: 
Up on the shore they work all day, 
out in the sun they slave away, 
while we devotin full time to floatin, under the sea!

Italian: 
 

French: 
C'était une production Overly Sarcastic
Joyeux Halloween !

Turkish: 
Up on the shore they work all day, 
out in the sun they slave away, 
while we devotin full time to floatin, under the sea!

Spanish: 
Up on the shore they work all day, 
out in the sun they slave away, 
while we devotin full time to floatin, under the sea!
