
German: 
Willkommen bei den Space News
des Electric Universe
bereitgestellt von
The Thunderbolts Project™
unter Thunderbolts.info
Ein kürzlich veröffentlichtes spektakuläres
Bild von der Oberfläche des Zwergplaneten Pluto
sendet die Planetologen erneut zurück an
das Reißbrett. In der inoffiziell
Vega Terra genannten Region, liegt
ein spektakuläres Feld von Kratern mit hellen
Rändern und schwarzen Böden. Forscher des
New Horizons Team der NASA haben die Struktur
wegen des auf den Kraterrändern zu sehenden
hellen Methans  "Halo-Krater" getauft.
Das steht im starken Kontrast zu dem
dunkleren Terrain der Umgebung. Auf frühen
Nahaufnahmen des Pluto war eines der
ersten Rätsel mit denen die Planetologen
konfrontiert wurden das Fehlen der
erwarteten Krater. Da Astronomen seit
Jahrzehnten Kraterzählungen nutzten,
um das Alter von Gesteinsplaneten zu beurteilen,
kam ein geschätztes Alter des Zwergplaneten von nur
100 Millionen Jahren heraus. Jedoch in diesem
kürzlich veröffentlichten Bild, das sich weit

Persian: 
به اخبار فضایی از جهان الکتریکی خوش آمدید
Thunderbolts.info در The Thunderbolt project تقدیم شده توسط
یک تصویر تماشایی تازه منتشر شده از سطح سیاره ی کوتوله ی پلوتو
هنوز دارد دانشمندان علوم سیاره ای را پای تخته ی رسم برمی گرداند
که نام گذاری اش غیر رسمی است (Vega Terra) در منطقه ی وگا ترا
دهانه هایی با لبه های درخشان و بسترهای تیره وجود دارد
محققان به همراه تیم افق های نوی ناسا
را به دلیل متان درخشان دیده شده روی لبه ی دهانه تحلیل کرده اند (Halo) ساختار دهانه ی هیلو
یک تضاد بزرگ با ناحیه ی تاریک تر اطراف
در تصاویر اخیر نزدیک از پلوتو
یکی از اولین معماها برای دانشمندان علوم سیاره ای نبود دهانه های پیش بینی شده بود
از زمانی که ستاره شناسان برای چندین دهه ، از محاسبه ی دهانه ها استفاده می کردند
تا عمر سیاره های سنگی را ارزیابی کنند
سن سیاره های کوتوله به کمی 100 میلیون سال محاسبه شده
هرچند
در عکس های تازه منتشر شده اش

English: 
Welcome to Space News from
the Electric Universe
brought to you by The
Thunderbolts Project™
at Thunderbolts.info
A spectacular recently-released image
of the surface of the dwarf planet,
Pluto, is yet again sending planetary
scientists back to the drawing board.
In the informally named
Vega Terra Region,
lies a dramatic field of craters with
bright rims and blackened floors.
Investigators with NASA's New Horizons
team have dubbed the features
'Halo' Craters due to the bright
methane seen on the craters' rims.
A stark contrast to the
darker surrounding terrain.
In early close-up images of
Pluto, one of the first mysteries
to confront planetary scientist
was the lack of expected craters.
Since astronomers have for decades used crater
counting to assess the age of rocky planets,
the dwarf planet's estimated age
came in as low as 100 million years.

English: 
However, in his recently released image,
stretching well beyond the region
of so-called halo craters to which
NASA has drawn our attention,
we see a surface that resembles many
other rocky bodies in the solar system.
We see smaller craters that appear
preferentially on the rims of larger craters.
We see neat circular craters with pinched
up rims and cleanly excavated floors.
We see craters
with central peaks
and so-called bullseye craters with smaller
craters directly in their centers.
And we see parallel channels cutting
across the heavily cratered terrain.
A site familiar on another planetary surfaces
including both Mars and our own Moon.
Circular craters on rocky bodies, it's a
longstanding puzzle in planetary science.
On the Moon, more than
90% of circular craters
demand that the impacting objects
strike from directly above.
As discussed in many
previous episodes,

German: 
hinter die Region der so genannten Halo-Krater
erstreckt, auf welche NASA unsere Aufmerksamkeit
gezogen hat, sehen wir eine Oberfläche,
die vielen anderen Felskörpern im
Sonnensystem ähnelt. Wir sehen kleinere Krater,
die besonders auf den Rändern der großen Krater
erscheinen. Wir sehen akkurate runde Krater
mit hochgekniffenen Rändern and sauber
ausgeschachteten Böden.
Wir sehen Krater mit Zentralgipfeln und
so genannte Bullaugenkrater mit kleinen
Kratern direkt in ihren Zentren. Und wir sehen
parallele Kanäle, die sich durch stark
zerkratertes Terrain schneiden, eine Ansicht,
die uns von anderen Planetenoberflächen einschließlich
des Mars und unseres Mondes vertraut ist.
Runde Krater auf Felskörpern sind ein seit
langem bestehendes Rätsel der Planetologie.
Auf dem Mond verlangen mehr als 90%
der runden Krater, dass das einschlagende
Objekt direkt von oben einschlägt.
Wie bereits in vielen früheren Folgen
besprochen, werden runde Krater

Persian: 
انبساط منطقه ی به اصطلاح دهانه های هیلو فراتر از چیزیست که ناسا توجه ما را به آن جلب کرده بود
سطحی را می بینیم که شبیه بسیاری از اجسام سنگی دیگر در سامانه ی خورشیدی است
دهانه های کوچک تر را می بینیم که ترجیحا بر لبه های دهانه های بزرگ تر ظاهر می شوند
دهانه های گرد منظمی را با لبه های باریک و بسترهای پاک و منظم حفر شده می بینیم
دهانه هایی با قله های مرکزی
و به اصطلاح دهانه های روزنه ای
با دهانه های کوچک تری دقیقا در مرکزهایشان را می بینیم
و همچنین کانال هایی موازی را می بینیم که زمین هایی که دهانه های عظیمی دارند را قطع کرده اند
یک موقعیت مشابه بر دیگر سطح های سیاره ای
که شامل ماه ما و مریخ می شود
دهانه های گرد بر روی اجسام سنگی یک معمای قدیمی در علوم سیاره ای است
بر روی ماه
بیش از 90% دهانه های گرد نیاز دارند که اجسام برخورد کننده
دقیقا از بالا به آنها اصابت کنند
همانطور که در چندین قسمت قبلی بحث شد

English: 
circular craters are routinely
produced by electrical discharges
which always strike the
surface from directly above.
Yet perhaps the greatest
question this image poses
is not a new one for
planetary scientists.
If craters are caused by random
impacts over geologic time,
why should they appear selectively
in regions or hemispheres?
Hemispheric dichotomies can be found on
most heavily cratered planets and moons.
Most notably the planet Mars,
whose massively cratered south pole stands
in stark contrast to its north pole
which had up to 6 miles of material
excavated and displays few craters.
Both hemispheric dichotomies and
selective regional cratering
could be due to planetary
scale electrical discharges
with anodic and cathodic regions
being sculpted differently.
Also of interest are the channels
we see in this region on Pluto.

Persian: 
دهانه های گرد به طور معمول به وسیله ی تخلیه ی الکتریکی ساخته می شوند
که همیشه دقیقا از بالا با سطح برخورد می کنند
شاید هنوز بزرگ ترین سوالی که این تصویر نشان می دهد برای دانشمندان علوم سیاره ای سوالی جدید نیست
اگر دهانه ها به وسیله ی برخوردهای اتفاقی در طول زمان زمین شناسی ایجاد شده باشند
چرا باید به صورت انتخابی در مناطق یا نیم کره ها ظاهر شوند؟
دوگانگی نیم کره ها می تواند بر روی سیاره ها و ماه هایی که
به شدت روی آنها دهانه به وجود آمده یافت شوند
قابل توجه ترین سیاره ، مریخ
که انبوه دهانه هایش در قطب جنوب در تقابل کامل با قطب شمالش است
که حدود 6 مایل از مواد کاویده شده را شامل می شود
و دهانه های کمی را نشان می دهد
هم دوگانگی نیم کره ای و هم ایجاد دهانه ها در نواحی انتخاب شده
می تواند به دلیل مقیاس تخلیه  الکتریکی سیاره ای
با ناحیه های آندی و کاتدی باشد که طرح های متفاوتی را ظاهر می کنند
همچنین کانال هایی را می بینیم که در این نواحی در پلوتو هستند
این ساختارها شبیه کانال های موازی ای هستند

German: 
gewöhnlich durch elektrische Entladungen
produziert, welche die Oberfläche immer direkt
von oben treffen. Doch die vielleicht
größte Frage, die dieses Bild stellt,
ist für Planetologen nicht neu.
Wenn Krater durch zufällige
Einschläge über geologische Zeiträume entstehen,
warum sollten sie dann selektiv in Regionen
oder auf Halbkugeln erscheinen? Hemisphärische
Zweiteilungen können auf den am schwersten
zerkraterten Planeten und Monden gefunden werden.
Am bemerkenswertesten auf dem Mars, dessen
stark zerkraterter Südpol in starkem Kontrast zu
seinem Nordpol steht, welcher sich bis zu
sechs Meilen (9,6 km) über
abgetragenes Material erhebt
und wenige Krater zeigt. Sowohl hemisphärische
Zweiteilungen als auch selektive
regionale Zerkraterung könnten das Ergebnis
planetarer elektrischer Entladungen
mit Anoden- und Kathodenregionen sein, die
unterschiedlich geformt werden. Auch von Interesse
sind die Kanäle, die wir in dieser Region
auf Pluto sehen. Diese Merkmale ähneln den

German: 
parallelen Kanälen, die wir auf dem Mars und anderen
Planeten und Monden sehen. Beachten sie auf dem Bild
auf ihrem Bildschirm die elektrische Entladung auf
einer Oberfläche aus Staub, aufgenommen durch den
Experimentator D. Z. Parker. Sowohl die auf
Pluto zu sehenden runden Krater als auch die
parallelen Kanäle sind die eindeutigen
Kennzeichen elektrischer Entladungen.
Diese Bild ist nur das letzte von vielen
geologischen Rätseln, dass die New Horizons
Mission bisher enthüllt hat. Im Jahr 2015
enthüllten frühe Bilder der Mission
Merkmale, die wie Sanddünen ausehen. Das ist
ein großes Problem, weil Plutos Atmosphäre heute
viel zu dünn und schwach ist, um die
notwendigen Winde zur Dünenentstehung
zu erzeugen. Forschungschef Alan Stern
sagte über die Entdeckung: "Wir haben riesige
Felder mit Strukturen entdeckt, die wie Dünen
aussehen. Jetzt sind wir noch sehr vorsichtig und
sagen, sie sehen wie Dünen aus. Sie könnten
oder könnten nicht wirklich Dünen sein.
Ihre Herkunft wird noch debattiert." In vergangenen
Folgen, als wir über ähnliche unmögliche
Dünen auf verschiedenen Körpern im Sonnensystem,
einschließlich des Kometen 67P debattierten,

Persian: 
که در مریخ و دیگر سیاره ها و ماه ها دیده می شود
تصویری از یک تخلیه ی الکتریکی بر یک سطح پوشیده از غبار را
گرفته شده D. Z. Parker که توسط تجربه گر
روی صفحه ی نمایشگرتان در نظر بگیرید
هر دو دهانه ی دایره ای روی پلوتو دیده شده اند
و کانال های موازی مثل علامت تجاری متفاوتی از تخلیه های الکتریکی اند
این تصویر از بین چندین معمای زمین شناسی آخرین آنهاست
که ماموریت افق های نو آن را به صورت دیتا نشان داده
در سال 2015 تصاویر اولیه ی ماموریت
ساختارهایی نشان داد که شبیه تپه های شنی بودند
این یک مشکل بزرگ است زمانی که اتمسفر پلوتو دور ، بسیار باریک و ضعیف است
تا بتواند باد های لازم برای ایجاد تپه های شنی را تولید کند
درباره ی این کشف گفته (Alan Stern) سرپرست محققان الن استرن
ما زمین های وسیعی را شناسایی کرده ایم که ساختارهایی شبیه تپه های شنی دارند
الان دقت می کنیم که بگوییم شبیه تپه های شنی اند
آنها ممکن است تپه های شنی باشند شاید هم نه
منشا آنها مورد بحث است
در قسمت های قبلی
زمانی که از تپه های شبیه غیر محتمل بر روی اجسام مختلف
P67 در سامانه ی خورشیدی شامل دنباله دار

English: 
These features resemble the parallel channels
seen on Mars and other planets and moons.
Consider the image on your screen of an
electrical discharge to a surface of dust,
taken by experimentalist
D. Z. Parker.
Both the circular
craters seen on Pluto
and the parallel channels are the distinct
trademarks of electrical discharges.
This image is only the latest
of many geological puzzles
that the New Horizons mission
has revealed to date.
In 2015, early images from the mission
revealed features that look like sand dunes.
That's a big problem since Pluto's atmosphere
is far too thin and weak at present
to generate the necessary
winds for dune creation.
Lead investigator Alan Stern
said of the discovery;
"We've detected vast fields of
features that look like dunes.
Now we are being careful to
say they look like dunes.
They may or may not actually be dunes.
Their origin is under debate".
In past episodes, when reporting
on similar improbable dunes
on various bodies in the solar
system, including the comet 67 P,

Persian: 
گزارش داده می شد، در مورد توانایی میدان های الکتریکی
برای تولید بادهای یونی که می توانند در ایجاد تپه ها و ساختارهای تپه مانند
بیشتر از باد های مکانیکی کارآمد باشند ، بحث شد
در مورد پلوتو با توجه به فاصله اش از خورشید
ایجاد تپه بسیار بعید به نظر می رسد
بلکه
ساختارها ممکن است در حالت الکتریکی سیاره که تا امروز در محل، یخ زده باقی مانده تشکیل شده باشند
شگفتی اولیه ی دیگر برای تیم افق های نو کشف کوه هایی به بلندی 11000 فوت
روی سیاره ی کوچک کمربند کوییپر بود
در گزارش ناسا این طور شرح داده شده
بر خلاف ماه های یخی سیارات غول پیکر
پلوتو نمی تواند با اندرکنش های گرانشی با یک جسم سیاره ای بسیار بزرگتر گرم شود
باید یک روند دیگر اتفاق بیفتد تا منظره ی کوهستان را ایجاد کند
این ممکن است باعث شود دوباره فکر کنیم چه چیزی به فعالیت های زمین شناسی در دنیاهای یخی دیگر نیرو می دهد
درباره ی کوه های پلوتو می گوید (John spencer) محقق جان اسپنسر

English: 
we've discussed the ability of
electric fields to produce ionic winds
that can be more efficient than mechanical winds
at creating dunes and dune-like features.
In the case of Pluto, at
its distance from the Sun,
it seems highly unlikely that
dune creation is ongoing.
Rather, the features may have been formed
in the planet's electrical capture
remaining frozen in
place to this day.
Another early surprise for the New Horizons
team was the discovery of mountains
as tall as 11,000 feet on the
tiny Kuiper Belt planet.
As described in the NASA report;
"Unlike the icy moons of giant
planets, Pluto cannot be heated
by gravitational interactions with
a much larger planetary body.
Some other process must be generating
the mountainous landscape.
This may cause us to rethink what powers
geological activity on many other icy worlds."
Investigator John Spencer
says of Pluto's mountains;

German: 
diskutierten wir die Fähigkeit elektrischer
Felder ionische Winde zu produzieren,
die wirkungsvoller sein können bei der Erschaffung
von Dünen und dünen-ähnlicher Strukturen als
mechanische Winde. Im Fall von Pluto scheint es
angesichts seiner Entfernung von der Sonne sehr
unwahrscheinlich, dass der Prozess
der Dünenbildung noch vor sich geht.
Diese Strukturen sind wohl eher beim
elektrischen Einfangen des Planeten entstanden
und blieben bis heute am Ort gefroren.
Eine andere frühe Überraschung für das
New Horizons Team war die Entdeckung von
bis zu 3400 Meter hohen Gebirgen auf dem
kleinen Planeten des Kuiper-Gürtels. Im NASA-Bericht
wurde das so beschrieben: "Im Gegensatz zu den eisigen
Monden der Riesenplaneten kann Pluto nicht durch
Interaktionen der Schwerkraft mit einem viel größeren
Körper erhitzt werden. Ein anderer Prozess
muss die Gebirgslandschaft erschaffen haben.
Das könnte uns veranlassen zu überdenken,
was die geologischen Aktivitäten auf vielen
anderen eisigen Welten antreibt." Der Forscher John
Spencer sagt über Plutos Gebirge: "Wir wissen, dass

German: 
die Oberfläche von Pluto mit Stickstoffeis,
Methaneis und Karbonmonoxideis bedeckt ist.
Man kann aus diesem Zeug keine Gebirge
machen, es ist einfach zu weich.
Es hat nicht die nötige Stärke, um Gebirge
zu machen. Deshalb sehen wir hier das
Grundgestein oder 'Grundeis' von Pluto. Wassereis
ist bei Plutos Temperaturen kalt genug, um die
hohen Gebirge aufrecht zu erhalten, und das ist,
was wir hier zu sehen glauben." Eine einfachere
Antwort ist, dass die Berge aus Gestein bestehen
und dass sowohl die Gebirge als auch das
Terrain um sie herum beim gleichen
elektrischen Ereignis entstanden.
Das ist genau das, was in der Theorie des
Elektrischen Universums vorgeschlagen wird,
wie sie vom Physiker Wal Thornhill entwickelt wurde,
der behauptet, dass die Gasriesen zu verschiedenen
Zeiten durch die Sonne eingefangen wurden.
Seiner Ansicht nach sind die Ringe Überbleibsel
des elektrischen Einfangprozesses, insbesondere
Saturns spektakuläre, aber vergängliche Ringe,
die das kürzliche Einfangen des Planeten bezeugen.
"Wenn sich ein Gasriese der Sonne nähert,
dann wird der Einflussbereich seiner Schwerkraftsphäre
schrumpfen, was zum zunehmendem Verlust

Persian: 
می دانیم که سطح پلوتو با یخ نیتروژن، یخ متان و یخ کربن مونوکسید پوشیده شده
نمی توانید کوهی با موادی غیر از اینها داشته باشید
و این بسیار ضعیف است و استقامت لازم برای ساختن کوه را ندارد
پس یا از اینجا سنگ بستر یا یخ بستر پلوتو را می بینیم
یخ آب به قدر کافی دمای پلوتو را سرد می کند
تا کوه های بزرگی بسازد
و این چیزیست که فکر می کنیم در حال دیدن آن هستیم
یک جواب ساده این است که کوه ها از سنگ ساخته شده اند
و هم کوه ها و هم زمین های اطراف آنها در واقعه ی الکتریکی یکسانی تشکیل شده اند
این دقیقا همان چیزیست که در تئوری جهان الکتریک پیشنهاد شده
کسی که ادعا دارد غول های گازی (Wal Tornhill) همان طور که وال تورنهیل
توسط خورشید در زمان های مختلف منسجم شده اند ، پایه گذاری کرده
در دید او حلقه ها بقایای پروسه ی پیوستگی الکتریکی با زحل خیره کننده هستند
هنوز حلقه های بی دوام در مورد پیوستگی اخیرسیاره گواهی می دهند
همان طور که یک غول گازی به خورشید نزدیک می شود
کره ی نفوذی گرانشی اش تمایل دارد منقبض شود
که از دست رفتن پیشرونده ی قمرهای بیرونی اش را نتیجه می دهد

English: 
"We know the surface of Pluto is covered with
nitrogen ice, methane ice, carbon monoxide ice.
You can't make mountains out of
that stuff, it's just too soft.
It doesn't have the
strength to make mountains.
So we are seeing here the bedrock,
or the 'bed-ice' of Pluto.
Water-ice is cold enough at Pluto
temperatures to hold up big mountains,
and that's what we think
we're seeing here."
A simpler answer is that the
mountains are composed of rock
and that both the mountains
and the terrain around them
were formed in the same
electrical event.
This is precisely what is proposed
in the Electric Universe theory,
as developed by
physicist Wal Thornhill
who claims that the gas giants were
captured by the Sun at different times.
In his view, the rings are the remnants
of the electrical capture process
with Saturn's spectacular,
yet ephemeral rings,
testifying to that
planet's recent capture.
As a gas giant
approaches the Sun,
its gravitational sphere of influence
would shrink,
resulting in the progressive
loss of its outer satellites.

English: 
So the minor planets in the Kuiper
belt like Pluto and its moons
are likely to have traits seen
elsewhere in the Solar System.
Pluto is a rocky body with its atmosphere
recently frozen to its surface."
Based on its findings today, it seems
clear that NASA's New Horizons mission
will continue to
present more puzzles.
But new theoretical pathways are waiting
to be explored in our Electric Universe.
For continuous updates on Space
News from the Electric Universe
stay tuned to
Thunderbolts.info

Persian: 
بنابراین سیاره های کوچک در کمربند کوییپر مانند پلوتو و ماه هایش ممکن است
ویژگی هایی داشته باشند که در دیگر نقاط سامانه ی خورشیدی هم دیده شود
پلوتو یک جسم سنگی است
که به تازگی جو آن منجمد و به سطحش تبدیل شده است
امروزه ، بنابر یافته هایش به وضوح به نظر می رسد
ماموریت افق های نوی ناسا ادامه می یابد تا معماهای بیشتری را ارائه کند
اما گذرگاه های جدید نظری منتظراند تا در جهان الکتریک ما کاوش شوند
درارتباط باشید Thundrbolts.info برای به روزرسانی های ادامه دار اخبار فضایی ازجهان الکتریک با

German: 
seiner äußeren Satelliten führt. Deshalb haben die
kleineren Planeten im Kuiper-Gürtel wie Pluto
und seine Monde wahrscheinlich Spuren, die
auch anderswo im Sonnensystem zu sehen sind.
Pluto ist ein Felskörper mit einer kürzlich an seine
Oberfläche angeforenen Atmosphäre." Ausgehend
von ihren Entdeckungen scheint heute klar zu
sein, dass NASAs New Horizons Mission weitere
Rätsel aufwerfen wird. Aber neue
theoretische Pfade warten darauf,
in unserem Elektrischen Universum
erschlossen zu werden.
Für die weitere Aktualisierung der
Space News des Electric Universe
achten Sie auf

Persian: 
persiantbolts.com آرمیتا حاجی زاده / بخش فارسی پروژه ی آذرخش
