
Czech: 
- Ahoj gramatikové,
pojďme se na to rovnou vrhnout
a povědět si něco o
přivlastňovacích zájmenech.
Přivlastňovací zájmeno je zájmeno,
které užíváme za účelem demonstrace 
nějakého vlastictví,
namísto ledabylého 
oznámení:
''to je tvé''.
Vlastnictví rovná se držení věcí.
Přivlastňovací zájmena můžeme rozdělit 
na dvě půlky,
protože na téhle straně rozdělení
máme list zájmen, která se chovají jako
přídavná jména
a na téhle zase
skupinu zájmen 
chovající se jako podstatná jména.
Uvedu vám je a pak
si řekneme pár příkladů.
Přivlastňovací zájmeno,
které se chová jako přídavné jméno 
ke slovu ''já'' je ''my''.
Přivlastňovací zájmeno,
které se chová jako podstatné jméno
ke slovu ''já'' je ''mine''.
''Our'' se chová jako přídavné jméno,
''ours'' jako podstatné jméno.
''Your'' jako přídavné jméno,
''yours'' jako podstatné jméno.

Korean: 
문법을 사랑하는 여러분
본론으로 들어가서
소유대명사에 대해 
시작해보겠습니다
소유대명사는 우리가 무언가를
소유하고 있다는 것을 
보여주는 대명사로
일종의 "네가 그것을 가지고 있다"라는 것을
근사하게 말하는 방식입니다
따라서 소유는 물건을 
갖고 있다는 것과 동일합니다
이제 소유대명사를 본질적으로
반으로 나눌 수 있습니다
왜냐하면 절반의 이쪽은
형용사처럼 쓰이는 대명사 목록이고
이쪽은 명사처럼 작동하는
대명사 부류이기 때문입니다
목록을 만들어 예문을 
살펴보도록 하겠습니다
me에 대해 형용사처럼 쓰이는
소유대명사는 my입니다
me에 대해 명사처럼 쓰이는
소유대명사는 mine입니다
our는 형용사로 쓰이고
ours는 명사처럼 사용됩니다
your는 형용사로
yours는 명사로 쓰입니다

English: 
- [Voiceover] All right grammarians,
let's get down to it,
and start talking about
possessive pronouns.
A possessive pronoun is a pronoun
that we use to show
possession of something
which is just sort of
a fancy way of saying
"you have it."
So possession equals having stuff.
Now we can essentially divide
possessive pronouns in half,
because on this side of the divide,
we have a list of pronouns
that behave like adjectives,
and on this side,
we have a group of pronouns
that behave like nouns.
I'll list them and then
we'll give some examples.
So the possessive pronoun
that behaves like an
adjective for me is my.
The possessive pronoun
that behaves like a noun for me is mine.
Our behaves like an adjective;
ours behaves like a noun.
Your behaves like an adjective;
yours behaves like a noun.

Polish: 
- W porządku gramatycy,
przejdźmy do tego,
czym są zaimki dzierżawcze.
Zaimek dzierżawcy jest zaimkiem
którego używamy, aby pokazać
posiadanie czegoś
który jest po prostu sposobem na powiedzenie
"ty masz to."
Więc posiadanie równa  się temu, że coś mamy.
Teraz możemy zasadniczo podzielić
zaimki na pół,
bo tej stronie podziału,
mamy listę zaimków, które zachowują się jak przymiotniki,
i  po tej stronie,
mamy grupę zaimków
które zachowują się jak rzeczowniki.
Będę je wymieniać, a następnie
podamy kilka przykładów.
Więc z zaimka
który zachowuje się jak
przymiotnik dla mnie jest mój - "my".
Zaimek  dzierżawczy,
który zachowuje się jak rzeczownik mój - "mine" .
"Our" - nasz zachowuje się jak przymiotnik;
"ours" nasz zachowuje się jak rzeczownik.
"your"  - twoje zachowuje się jak przymiotnik;
"yours" - twoje zachowuje się jak rzeczownik.

Polish: 
"her" - jej zachowuje się jak przymiotnik;
"hers"  -  jej zachowuje się jak rzeczownik.
'his" jego zachowuje się jak przymiotnik;
'his" jego zachowuje się jak rzeczownik.
"Its" - jego, jej zachowuje się jak przymiotnik
"its" - jego, jej zachowuje się jak rzeczownik.
A "their" -  ich zachowuje się jak przymiotnik,
oraz "theirs" ich zachowuje się jak rzeczownik.
Teraz chciałbym zwrócić uwagę, że nigdzie
w żadnym z tych słów nie pojawia
się apostrof.
Ten górny przecinek.
Wiem, że tak faktycznie jest:
nie ma apostrofu w zaimkach.
Więc to nie jest "our's",
to jest "ours", tak.
To nie jest twoje ze apostrofem tak,
ale bez apostrofu.
Podobnie nie jest
w tych zaimkach "jej", "jego",
It's w zdaniu:  It's big. To jest duże
znaczy coś zupełnie innego.
Albo ich.
We wszystkich odmianach języka angielskiego,

Czech: 
''Her'' jako přídavné jméno,
''hers'' jako podstatné jméno.
''His'' jako přídavné jméno,
a také jako podstatné jméno.
''Its'' jako přídavné jméno,
ale také jako podstatné jméno.
''Their'' se chová jako přídavné jméno,
''theirs'' jako podstatné jméno.
A u žádného z těchto slov se 
nevyskytuje
věc zvaná apostrof.
Ten malej chlapík.
Vím, že tohle je pravda:
v přivlastňovacích zájmenech
nejsou žádné apostrofy.
Nepíšeme tedy ''our's'',
ale pouze ''ours''.
Nepíšeme ani ''your's'',
ale jenom ''yours'' bez apostrofu.
Podobně, neexistuje zde
''her's'', ''his's'', nebo
''it's''.
To znamená něco úplně jiného.
Nebo ''their's''.
Přes všechny anglické jazykové 
varianty,

English: 
Her behaves like an adjective;
hers behaves like a noun.
His behaves like an adjective;
his behaves like a noun.
Its behaves like an adjective;
its behaves like a noun.
And their behaves like an adjective,
and theirs behaves like a noun.
Now I'd like to point out that nowhere
in any of these words does there appear
such a thing as an apostrophe.
That little guy.
I know this much is true:
there are no apostrophes
in possessive pronouns.
So it's not ours,
it's ours, like that.
It's not yours with an
apostrophe like that,
it's yours with no apostrophe.
Likewise it's not
hers, his,
it's is the big one.
That means something entirely different.
Or theirs.
Across all varieties of English,

Korean: 
her는 형용사
hers는 명사
his는 형용사
his는 명사
its는 형용사로 쓰이고
its는 명사로 쓰입니다
their는 형용사
theirs는 명사로 쓰입니다
이런 단어들 중 어느 것도
아포스트로피 같은 것이
나타나지 않는다는 것을
지적하고 싶습니다
이렇게 생긴 것이죠
이것 만큼은 사실이라는 것을 압니다
소유대명사에 아포스트로피가 
없습니다
그러므로 our's가 아니라
ours입니다
아포스트로피가 있는 your's가 아니라
아포스트로피가 없는 yours여야 합니다
her's나 hi's도
마찬가지로 아포스트로피가 없고
it's는 중요한 것입니다
이것은 정말로 완전히 
다른 의미이기 때문입니다
their's도 안됩니다
영어의 어떤 부분에서도

Polish: 
Zaimki dzierżawcze nie mają
apostrofów.
Więc to jest bardzo dobrze wyglądający wykres
jakbym sobie mógł powiedzieć,
ale to naprawdę nie wyjaśnia,
co mam na myśli
mówiąc, że  "my"  zachowuje się jak przymiotnik,
a "mine" zachowuje się jak rzeczownik.
Więc pozwól mi podać kilka przykładowych zdań
i zobaczymy, co mam na myśli.
Więc powiedzmy, że istnieje
książka, którą posiadałem.
Jak bym  mógł o tym powiedzieć?
Cóż mogłem zrobić to na dwa różne sposoby
stosując te zaimki.
Mógłbym powiedzieć: "To jest moja książka."
I tu "my" pracuje jako przymiotnik - moje -
który modyfikuje i opisuje książkę.
Albo mógłbym powiedzieć: "Ta książka jest moja."
I tu używamy słowa "mine", które 
połączy książkę ze mną,
a więc w tym przypadku stosując "mine" mamy na myśli "moja książka" czyli  rzeczownik.
Skąd wiemy, że zachowuje się jak rzeczownik?

English: 
the possessive pronouns don't
have any apostrophes in them.
So this is a very handsome looking chart
if I do say so myself,
but it doesn't really do the work
of explaining what I mean
by saying my behaves like an adjective,
and mine behaves like a noun.
So let me get some example sentences down
and we'll see what I mean.
So let's say that there
was a book that I owned.
How would I talk about it?
Well I could do it two different ways
using these possessive pronouns.
I could say, "That is my book."
And here my is working as an adjective
that modifies and describes book.
Or I could say, "That book is mine."
And here we're using is
to connect book to mine,
and so in that case we're
using mine as a noun.
How do we know it's acting like a noun?

Korean: 
소유대명사는 어떠한 
아포스트로피를 갖지않습니다
이것은 매우 근사해 보이는 
도표입니다
좀 자화자찬 같지만 말이죠
그러나 이 표가 형용사로 쓰이는
my behaves에서는 형용사로 쓰이고
mine behaves에서는
명사로 쓰인다는 것을
제대로 설명하고 있지 못합니다
예문을 몇 개 들어 무슨 뜻인지
알아보도록 하겠습니다
제가 소유했던 책이 있었다고
해보겠습니다
그것을 어떻게 말할 것인가요?
이런 소유대명사를 사용하여
두 가지 다른 방식으로 할 수 있습니다
"그것은 나의 책이다"라고 
말할 수 있습니다
여기서 my는 형용사로
책을 수식하고 묘사하고 있습니다
또는 "저 책은 내 것이다"라고
할 수도 있습니다
여기서는 책을 mine에 
연결시키는 것입니다
이런 경우 우리는 mine을 
명사로 쓰고 있습니다
이것이 명사 역할을 하는지
우리가 어떻게 아나요?

Czech: 
přivlastňovací zájmena nemají 
žádné apostrofy.
Ta tabulka vypadá moc dobře,
když to říkám,
ale moc práce s tím,
co mám na mysli, nám neulehčí.
Např., že se ''my'' chová jako přídavné
jméno
a ''mine'' jako podstatné jméno.
Pojďme se podívat na pár vět
a uvidíte, co tím chci říct.
Řekněme, že zde byla kniha,
kterou jsem vlastnil.
Jak bych o ní mluvil?
Mohl by to pomocí přivlastňovacích zájmen
říci dvěma způsoby:
Mohl bych říci: ''That is my book.''
Zde slovo ''my'' funguje jako přídavné
jméno,
které blíže určuje a popisuje knihu.
Nebo bych mohl říci: ''That book is mine.''
Zde používáme slovo ''is'' v souvislosti
se slovem ''mine'',
které zde hraje roli
podstatného jména.
Jak víme, že se chová jako podstatné 
jméno?

Polish: 
Ponieważ nie możemy go użyć
niezależnie od  słowa książka.
Więc jeśli ktoś mówi do mnie,
"David, gdzie jest twoja książka?"
Mogę powiedzieć, "Moja  znajduje się na stoliku przy łóżku."
Nigdzie w tym zdaniu  słowo książka
 nie pojawia się,
ale możemy użyć samego zaimka "mine"
ponieważ z poprzedniego zdania
wynika, że rzeczą o której 
mówimy jest ta książka.
Więc porozmawiajmy o moim koledze Girishu.
Miły facet.
I powiedzmy, że Girish
ma bardzo ładny kapelusz.
Chcemy powiedzieć,
"To jest kapelusz Garish'a"
To jest to, co my nazywamy  rzeczownikiem dzierżawczym
Ale mówiąc o Garishu znowu, możemy powiedzieć,
"To jest jego kapelusz."
Teraz używamy że zaimka dzierżawczego jako przymiotnika

English: 
Because we can use it
independently of the word book.
So if someone says to me,
"David, where is your book?"
I can say, "Mine is on the bedside table."
Nowhere in this sentence
does the word book appear,
but we can use mine independently
because we've established
in a previous sentence
that the thing we're
talking about is this book.
So let's talk about my coworker Girish.
Nice fella.
And let's say that Girish
has a very nice hat.
"We would say,
"That is Girish's hat."
This is what we'd call a possessive noun.
But talking of Girish again, we could say,
"That is his hat."
Now we're using that possessive
pronoun as an adjective

Korean: 
왜냐하면 이것을 책이라는 단어에 대해 
독립적으로 쓸 수 있기 때문입니다
누군가 저에게 "데이빗, 너의 책이 
어디 있니?"라고 말한다면
"나의 것은 침대 옆 탁자 위에 있어"라고
할 수 있습니다
이 문장 어디에도 책이라는 단어는
나타나지 않지만
이전 문장에서 우리가 말하는 것이
이 책이라고 설정해기 때문에
mine을 독립적으로 
사용할 수 있습니다
저의 동료 기리쉬에 대해
이야기해봅시다
좋은 친구입니다
기리쉬가 매우 멋진 모자를
가지고 있다고 해보겠습니다
우리는 "그것은 기리쉬의 
모자이다"라고
말할 것입니다
이것이 우리가 말하는
소유격 명사입니다
그러나 기리쉬 예를 
다시 들어 말해볼게요
"그것은 그의 모자이다"라고
할 수 있습니다
이번에는 소유대명사를 
형용사로 사용하며

Czech: 
Protože jej můžeme použít nezávisle 
na slově ''book''.
Když tedy někdo řekne: ''David, where is 
your book?''
Můžu odpověďět: ''Mine is on the bedside table.''
I když se v této větě slovo ''book''
vůbec neobjevuje,
můžeme slovo ''mine'' použít nezávisle,
protože jsme již v předešlé větě 
naznačili,
že se jedná o knihu.
Pojďme si říct něco o mém spolupracovníkovi,
Girishovi.
Dobrej kluk.
Řekněme, že Girish má moc 
hezký klobouk.
Řekli bychom:
''That is Garish's hat.''
Tohle bychom nazvali přivlastňovacím
zájmenem.
Kdybychom mluvili o Garishovi znova,
řekli bychom:
''That is his hat.''
Zde užijeme přivlastňovací zájmeno 
jako přídavné jméno,

Czech: 
abychom blíže určili ten klobouk.
''Whose hat is it?''
''It is his hat.''
Kdybychom chtěli použít osobní zájmeno,
které by se chovalo jako podstatné jméno,
řekli bychom: ''That hat is his.''
''His'' také můžeme použít nezávisle na 
slově ''hat'', tím, že
řekneme: ''His is the hat with polka dots.''
Vidíme zde tedy dvě hromádky 
přivlastňovacích zájmen.
Jedna se chová jako přídavná jména:
''my'', ''our'', ''her'', ''his'', ''its'', ''their'',
a druhá jako podstatná jména:
''mine'', 'ours'', ''yours'', ''hers'',
''his'', ''its'', ''theirs''.
Pamatujte, žádné z nich neobsahuje 
apostrof.
Můžete se naučit cokoliv.
David.

Polish: 
odnoszącego się do kapelusza.
Czyj to jest kapelusz?
To jest jego kapelusz.
Jeśli chcemy używać zaimka,
który zachowuje  się jak rzeczownik,
moglibyśmy powiedzieć: "Ten kapelusz jest jego."
Możemy również użyć tego zaimka 
niezależnie od wyrazu kapelusz
mówiąc: "Jego jest kapelusz w kropki".
Mamy więc dwie kolumny
zaimków tutaj.
I jeden zbiór zaimków zachowuje się jak przymiotniki:
mój, nasz, twój, wasz, jej, jego, ich,
a drugi zachowuje się jak rzeczowniki:
moje, nasze, wasze, jej,
jego,  ich.
I pamiętaj, że żaden z nich
nie ma apostrofu.
Możesz nauczyć się wszystkiego.
Na razie tyle, David.

Korean: 
모자를 수식하고 있습니다
그것이 누구의 모자인가요?
그것은 그의 모자입니다
명사처럼 활용하는
인칭대명사를 쓰고 싶다면
우리는 "그 모자는 그의 것이다"라고
말할 것입니다
"그의 것이 물방울 무늬가 있는 
모자이다"라고 말하면서
his를 모자라는 단어에 대해 
독립적으로 사용할 수도 있습니다
여기 두 뭉치의 
소유대명사들이 있습니다
한 뭉치는 형용사처럼 쓰이는
my, our, your, her, his, its, their이고
다른 뭉치는 명사처럼 활용되는
mine, ours, yours, hers,
his, its, theirs 입니다
명심하십시오, 이것들 중 어느 것도 
아포스트로피를 포함가고 있지 않습니다
여러분은 무엇이든 배울 수 있습니다
저는 이만 물러갑니다

English: 
to modify hat.
Whose hat is it?
It is his hat.
If we wanted to use the personal pronoun
that acted like a noun,
we would say, "That hat is his."
And we can also use his
independently of the word hat
by saying, "His is the
hat with polka dots."
So we've got two piles of
possessive pronouns here.
And one pile behaves like adjectives:
my, our, your, her, his, its, their,
and the other behaves like nouns:
mine, ours, yours, hers,
his, its, theirs.
And remember, none of them
contain an apostrophe.
You can learn anything.
David out.
