ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ ΧΕΡΙΩΝ
ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΘΕ ΑΣΘΕΝΟΥΣ
Θα επιδείξω τώρα
μερικά βαδίσματα.
Θα ήταν πολύ κρίμα για έναν ασθενή
να έρχεται σε εμάς με μία ανώμαλη βάδιση
και εμείς να στέλνουμε τον ασθενή
για εξετάσεις ή διαβουλεύσεις
όταν η διάγνωση μπορεί να είναι
αρκετά εμφανής από τη βάδιση.
Το πιο συνηθισμένο βάδισμα
που θα δείτε είναι
το ημιπληγικό βάδισμα και είναι
αυτό που βλέπετε στην ημιπληγία,
 όπου το χέρι είναι συνήθως σε αυτή τη στάση
 και το πόδι στην πληγείσα πλευρά
 είναι συνήθως κάπως άκαμπτο
 και το βάδισμα θα μοιάζει κάπως έτσι.
 Και το χαρακτηριστικό της βάδισης είναι
 η περιαγωγή του ποδιού.
 Το γεγονός ότι το πόδι κάνει ένα κύκλο, όπως αυτός,
 κάνει αυτή τη βάδιση τόσο χαρακτηριστική.
 Εάν η κατάσταση είναι ήπια, το χέρι μπορεί
 να μην είναι τόσο κεκαμένο και η μόνη
 εκδήλωση μπορεί να είναι μία μικρή
 περιαγωγή και το χέρι μπορεί να μην
 αιωρείται κανονικά με τον τρόπο
 που το άλλο χέρι αιωρείται.
Αυτό ονομάζεται
ημιπληγικό βάδισμα.
 Είναι σημαντικό να καταλάβετε γιατί
 κάνουν ό,τι κάνουν.
Όταν κόψεις το πυραμιδικό δεμάτιο
στην αριστερή πλευρά,
 έχεις ανωμαλίες του τόνου που
 εκδηλώνoνται στη δεξιά πλευρά
 κι έτσι αναπτύσσεις υπερτονία
 των καμπτήρων στο άνω άκρο
και υπερτονία των εκτεινόντων
στο κάτω άκρο
 και αυτό συνεπάγεται το πόδι
 να είναι κάπως έτσι και το χέρι έτσι.
 Επιπλέον, αναπτύσσουν πολύ περισσότερη
 άπω αδυναμία από ότι εγγύς αδυναμία.
Ο ώμος τους είναι ισχυρός,
τα δάχτυλα είναι πολύ αδύναμα,
ο μηρός είναι ισχυρός, αλλά το πόδι
είναι αδύναμο
 και έτσι έχουν πτώση άκρου ποδός και
 η περιαγωγή προκύπτει επειδή
 έχουν υπερτονία εκτεινόντων, κι έτσι
 το πόδι είναι άκαμπτο, διαφορετικά
 θα μπορούσαν απλώς να περπατήσουν έτσι,
 θα μπορούσαν να πάνε κάπως έτσι,
 επειδή έχουν πτώση άκρου ποδός λόγω
 της άπω αδυναμίας, δεν μπορούν να ανυψώσουν
 το πόδι και να βηματίσουν έτσι και
 καταλήγουν να πραγματοποιούν περιαγωγή.
 Αυτό, λοιπόν, είναι το πιο κοινό βάδισμα
 που θα δούμε εδώ τριγύρω πιθανώς.
Ονομάζεται ημιπληγικό βάδισμα.
 Μία άλλη βάδιση που συχνά συναντάμε
 είναι η βάδιση της νόσου Parkinson.
 Είναι μια στάση που χαρακτηρίζεται από
 καθολική κάμψη,
 κάθε άρθρωση είναι κεκαμένη και ο
 ασθενής τυπικά θα κάνει πολύ μικρά βήματα.
Ονομάζεται βιαστική βάδιση.
Οι Γάλλοι την αποκαλούν "Marche à petits pas",
η βάδιση των μικρών βημάτων,
 και μπορεί να υπάρχει και ένας
 σχετιζόμενος τρόμος με τη βάδιση.
Ο ασθενής μπορεί να έχει πλήθος
άλλων ανωμαλιών σχετιζόμενες
 με τη νόσο Parkinson, τις οποίες δεν θα
 καλύψουμε σε αυτή τη συνεδρία.
 Μία άλλη βάδιση που είναι πολύ χρήσιμο
 να αναγνωρίζετε και μπορεί να είναι
σε όλους σας οικεία από την
παρακολούθηση αστυνομικών βίντεο,
και ελπίζω όχι από προσωπική εμπειρία,
είναι η παρεγκεφαλιδική βάδιση.
 Η παρεγκεφαλιδική βάδιση
 χαρακτηρίζεται από ευρεία βάση
 και από μια ευρύτατη αστάθεια.
 Τα άτομα θα τείνουν να πέφτουν
 προς το πλάγιο της νόσου τους,
έτσι εάν η νόσος τους βρίσκεται
στο αριστερό παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο,
μπορεί να πέσουν
προς αυτή την κατεύθυνση.
Όταν τους ζητηθεί να μείνουν όρθιοι,
ο κορμός τους μπορεί να γέρνει κάπως έτσι
και αυτό ονομάζεται
κορμικός τρόμος και
 προφανώς θα έχουν προβλήματα με όλες
 τις άλλες παρεγκεφαλιδικές δοκιμασίες.
 Προσοχή, πολλοί πιστεύουν ότι η
 δοκιμασία Romberg είναι
 μία δοκιμασία παρεγκεφαλιδικής νόσου.
Η δοκιμασία Romberg δεν σχετίζεται
καθόλου με την παρεγκεφαλίδα.
Ο παρεγκεφαλιδικός ασθενής
ήδη ταλαντεύεται
και αυτό επιδεινώνεται
όταν κλείσει τα μάτια,
 η δοκιμασία Romberg, όμως, είναι ουσιαστικά
 μία δοκιμασία της ιδιοαισθητικότητας.
 Όταν εσείς κι εγώ στεκόμαστε έτσι
με τα μάτια ανοιχτά,
λαμβάνουμε σήματα από τις αρθρώσεις
που μας λένε πού βρισκόμαστε στο χώρο.
Εάν, ωστόσο, έχετε κάποιο πρόβλημα
με την ιδιοαισθητικότητα
 λόγω των περιφερικών νεύρων ή
 των οπίσθιων στηλών,
τότε βασίζεστε στα μάτια για να σας πούνε
πού βρίσκεστε στο χώρο
 και ως εκ τούτου τη στιγμή που ζητάς
 από τον ασθενή να σταθεί όρθιος
 και να κλείσει τα μάτια του,
 ο ασθενής αρχίζει να ταλαντεύεται
 και αυτό θεωρείται ως
θετική δοκιμασία Romberg.
Σχετίζεται πολύ λίγο
με την παρεγκεφαλίδα.
Μιλώντας για την ιδιοαισθητικότητα οδηγούμαι
σε μία άλλη βάδιση που σχετίζεται με αυτήν.
 Εάν έχετε πρόβλημα με την ιδιοαισθητικότητα
 και δεν μπορείτε να αισθανθείτε
πότε το πόδι πάτησε στο πάτωμα,
βασίζεστε σε πολλές οπτικές ενδείξεις
 και ειδικά στο σκοτάδι θα μπορούσατε
 να αναπτύξετε αυτό που ονομάζεται
 καλπαστική βάδιση, κατά
 την οποία τείνετε να περπατάτε
 κάπως έτσι χρειάζοντας να χτυπήσετε
 το πόδι σας κάτω
για να λάβετε τη δόνηση στον κορμό σας
και να ξέρετε ότι
 το πόδι σας έχει προσγειωθεί,
 έτσι η βάδιση αυτή μπορεί να είναι
 πολύ πιο εμφανής στο σκοτάδι και όχι
 τόσο εμφανής την ημέρα
επειδή θα βλέπετε
πού πηγαίνετε.
 Ένα βάδισμα που πρέπει να αναφέρουμε
 στα πλαίσια του ημιπληγικού βαδίσματος
 είναι το βάδισμα που συχνά παρατηρείται
 στην εγκεφαλική παράλυση.
Είναι μία διπληγική βάδιση με ημιπληγία
και στις δύο πλευρές
 και είναι μία βάδιση που είμαι βέβαιος
 ότι συχνά έχετε δει σε παιδιά και ενήλικες
 που πάσχουν από αυτήν
 από την παιδική ηλικία.
 Τυπικά, οι ασθενείς έχουν σπασμό
 των εκτεινόντων και σχεδόν φαίνεται
να περπατούν στις μύτες των δακτύλων
και παρόλο που παρουσιάζουν
 περιαγωγή, έχουν έντονο σπασμό
 των προσαγωγών που κρατά
 τα πόδια τους κοντά.
 Έτσι τείνουν να περπατούνε
στις μύτες των δακτύλων, το χέρι είναι
κεκαμένο κάπως έτσι
 και η προσαγωγή είναι
 εξέχον χαρακτηριστικό.
 Μάλιστα σε κάποια μέρη του κόσμου, όπου
στα παιδιά δεν παρέχονται
διατομές των προσαγωγών, μπορεί να δείτε
μία ψαλιδωτή βάδιση,
στην οποία το πόδι ταλαντεύεται
έως την άλλη πλευρά
 και αυτό είναι μία άλλη εκδήλωση
 της διπληγικής βάδισης.
 Θέλω να μιλήσω για μία βάδιση
 που συμβαίνει σε άτομα με μυοπάθεια
και αυτή είναι μία βάδιση, στην οποία
ο ασθενής αναπτύσσει μία ταλάντευση
 και για να καταλάβετε αυτήν
 τη βάδιση πρέπει να κάνετε
 μερικά πράγματα μαζί μου
 αν δεν σας πειράζει.
Τοποθετήστε τα χέρια
στο ισχίο σας και αισθανθείτε
 πως όταν κάνετε ένα βήμα μπροστά,
 το ισχίο στην πλευρά του
 βηματισμού μετακινείται
 προς τα επάνω.
 Ανασηκώνεται και είναι μία λειτουργία
 των πολύ ισχυρών ζωνιαίων πυελικών μυών
που έχετε, που επιτρέπουν
να το κάνετε.
 Εάν έχετε μυοπάθεια, όταν σηκώνετε
 το πόδι για να κάνετε ένα βήμα
επειδή δεν μπορείτε να συγκρατήσετε
την πύελο ψηλά και να την σταθεροποιήσετε,
 υπάρχει μία τάση το ισχίο να πέφτει προς
 αυτή την πλευρά κι εσείς να πέφτετε
 και για να το αντισταθμίσετε γέρνετε
 το κορμό σας κατ' αυτόν τον τρόπο.
 Έτσι αναπτύσσετε ένα αμφιταλαντευόμενο
 είδος βάδισης αντισταθμίζοντας
το γεγονός πως οι πυελικοί σας μύες
δεν είναι ισχυροί.
Αποκτάτε ένα αμφιταλαντευόμενο
είδος βάδισης γέρνοντας
προς την αντίθετη πλευρά
της αδυναμίας.
Κατά μία έννοια είναι, επίσης,
εκδήλωση του σημείου Trendelenburg.
 Το σημείο Trendelenburg δηλώνει πως όταν
 σηκώνετε το ισχίο στην πάσχουσα πλευρά
 η πύελος καθιζάνει και είναι
 μια υπόδειξη ότι έχετε
 αδυναμία στους πυελικούς
 σταθεροποιητές μυς.
Μία άλλη βάδιση που θα συζητήσουμε
είναι η νευροπαθητική βάδιση.
 Εάν έχετε μία περιφερική νευροπάθεια
 και έχετε πτώση ποδός,
 τότε τυπικά θα πρέπει να έχετε
 μία βάδιση με υψηλό βηματισμό
αλλιώς θα σκοντάψετε στο πόδι σας
και θα πέσετε μπροστά.
 Έτσι, ασθενείς με νευροπάθεια,
 ειδικά εάν είναι αμφοτερόπλευρη,
 θα έχουν ένα βάδισμα, όπως αυτό, το οποίο
 όμορφα ονομάζεται, επίσης,
 ίππειο βάδισμα ή καλπαστικό βάδισμα
και ο λόγος που το κάνουν αυτό
είναι ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν
μπροστά χωρίς να σκοντάψουν στο πόδι τους
 επειδή δεν μπορούν να κάμψουν ραχιαίως
 το πόδι τους λόγω της αδυναμίας του ποδιού
και έτσι για να ξεπεράσουν την αδυναμία
πρέπει να το ανασηκώσουν κάπως έτσι.
 Το βάδισμα στη χορεία δεν αποτελεί
 στο μυαλό μου ακριβώς ένα βάδισμα.
 Οι ασθενείς αυτοί εκδηλώνουν ήδη
 συστροφικές και ακούσιες κινήσεις όταν
 κάθονται και όταν περπατούν μπορούν να
 έχουν τα πιο περίεργα είδη βαδίσματος
 και δεν νομίζω ότι είναι σωστό
 να το αποκαλούμε βάδισμα γιατί
 η ακούσια κινητικότητα πραγματικά
 εκδηλώνεται σχεδόν σε οτιδήποτε κάνουν.
 Θα το έθετα ως συμβουλή, πως όλα τα
 νοσοκομεία μας διαθέτουν
μακρείς διαδρόμους, έτσι έχετε
σπουδαίες ευκαιρίες να παρακολουθείτε
 ασθενείς που έρχονται προς εσάς
 και απομακρύνονται από εσάς
και σας ενθαρρύνω να το κάνετε συνήθεια
να μελετάτε τα βαδίσματα
 καθώς τα άτομα πηγαίνουν κι έρχονται και
 να συνειδητοποιήσετε τι θαύμα είναι
 να έχουν οι άνθρωποι μία κανονική
 βάδιση και πόσο εύκολα αυτό
καθίσταται ανώμαλο από μία νόσο.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ ΧΕΡΙΩΝ
ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΘΕ ΑΣΘΕΝΟΥΣ
Το προηγούμενο πρόγραμμα προστατεύεται
 από πνευματικά δικαιώματα
του Διοικητικού Συμβουλίου
του Leland Stanford Junior University.
Παρακαλούμε επισκεφτείτε μας στο
med.stanford.edu
