
Modern Greek (1453-): 
Καλησπέρα σας
Στη σημερινή εκπομπή
θα μιλήσουμε για την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα

English: 
 Good evening.
In today's broadcast, we will talk about the allegory of Plato's cave,

Modern Greek (1453-): 
και θα αναλύσουμε την πρώτη δημιουργία του Αδιαίρετου.
Κάπου πέρα μακριά από τον δικό μας κόσμο,
υπάρχει ο κόσμος των Ακέραιων και Αδιάσπαστων Εννοιών.
Είναι ο κόσμος του Αδιαίρετου
όπως τον αποκαλεί ο Πλάτωνας,
ή της Αμέριστης Ουσίας,
αυτής δηλαδή που δεν διαμοιράζεται σε θετικό και αρνητικό.
Είναι o κόσμος που βρίσκεται έξω από το σπήλαιο του Πλάτωνα.
Όταν αυτή η Ιδεατή αδιαίρετη έννοια
αναγκάζεται να εκδηλωθεί στον κόσμο της μορφής,
στην ύλη, πάντα σχάζεται στο θετικό και το αρνητικό της.
Εξ ου και το (διχαλωτό γράμμα) Λ

English: 
and we will analyze the First Creation of the Undivided.
Somewhere far beyond our world,
there is a World where concepts are Whole, complete and unsplit.
It is the world of the undivided as Plato calls it
or of the indivisible essence, which is not split/divided into positive and negative.
It is the World that lies outside Plato’s cave.
When this abstract unsplit concept
is forced to be manifested in the world of form, in matter,
it always splits into its positive and negative parts.

English: 
Hence the forked letter Λ of the word Λόγος (Logos=Word)
Λόγος (Logos=Word) means fission/division!
We say in Greek: ο Λόγος του κλάσματος which means the division of the fraction…
The same was when Zeus (Gr: Ζεύξη meaning union) became Δίας (Dias)!
There was a division and a fission.
Any one of the two legs of Λ (Lamda) of fission/division, (positive or negative)
-of the divisible essence-
always becomes the cause of the birth of its opposite, in an endless cycle of alternation.
As inhalation gives birth to exhalation, and vice versa,

Modern Greek (1453-): 
της λέξης Λόγος.
Λόγος σημαίνει σχάση, διαίρεση!
Λέμε: ο λόγος του κλάσματος,
η διαίρεση δηλαδή του κλάσματος
Έτσι ήταν όταν και ο Ζευς (δηλαδή η ζεύξη) έγινε Δίας!
Έγινε δηλαδή διαίρεση και σχάση.
Οποιοδήποτε από τα δύο σκέλη του Λ της σχάσης,
(θετικό ή αρνητικό)
―της μεριστής (διαιρετής) δηλαδή ουσίας―
γίνεται  πάντα η αιτία της γέννησης του αντίθετού του,
σε έναν αέναο κύκλο εναλλαγής.
Όπως δηλαδή η εισπνοή γεννάει την εκπνοή, και το αντίθετο,

English: 
as day gives birth to night and night to day,
so too positive gives birth to negative and vice versa.
We, through this journey of Truth will seek the Undivided Abstract,
and we will focus on it, because there lies the definitive salvation of human existence!
If we look at the ancient philosophical texts, we will discover that there are two creations.
One creation relates to our world, and the other creation
relates to the World of Ideas, the world OUTSIDE Plato’s cave.
Because some listeners may not know the allegory of Plato's Cave,

Modern Greek (1453-): 
όπως η ημέρα γεννάει τη νύχτα, και η νύχτα τη μέρα,
έτσι και το θετικό γεννάει το αρνητικό και αντίθετα.
Εμείς μέσω αυτού του οδοιπορικού της Αλήθειας
θα αναζητήσουμε το Αδιαίρετο Ιδεατό,
και εκεί θα επικεντρωθούμε,
επειδή εκεί βρίσκεται η οριστική σωτηρία της ανθρώπινης ύπαρξης!
Αν ανατρέξουμε στα αρχαία φιλοσοφικά κείμενα,
θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν δύο δημιουργίες.
Η μια δημιουργία αφορά τον κόσμο μας
και η άλλη δημιουργία αφορά τον Κόσμο των Ιδεών,
τον κόσμο ΕΞΩ από το σπήλαιο του Πλάτωνα.
Επειδή ενδεχομένως κάποιοι ακροατές
μπορεί να μην γνωρίζουν την αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα,

English: 
I will try to describe it now, somewhat briefly.
As he speaks, Socrates likens men to prisoners for life,
chained into a deep cave beneath the Earth.
These people dwell there since childhood
and have their legs, hands and necks chained in such a way

Modern Greek (1453-): 
θα προσπαθήσω να την περιγράψω τώρα, κάπως περιληπτικά.
Μιλώντας ο Σωκράτης παρομοιάζει τους ανθρώπους,
ως ισόβια φυλακισμένους και αλυσοδεμένους
μέσα σε μια βαθιά σπηλιά κάτω από τη Γη.
Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται εκεί από την παιδική τους ηλικία
και έχουν τα πόδια, τα χέρια και το λαιμό τους
αλυσοδεμένα με τέτοιο τρόπο,
ώστε να μην μπορούν να κινηθούν

English: 
so that they cannot move and can only look forward.
Inside this cave and at a distance higher up and behind them,
there is a fire burning.
In front of the fire and behind the backs of the prisoners – still inside the cave -
there is a road, along which there is a small built wall as a curtain.
On this road, some walk, carrying on their backs various objects,
which protrude above this, in between, wall.
But all the prisoners can see, are only the shadows of those objects

Modern Greek (1453-): 
και να μην μπορούν να κοιτάξουν παρά μόνο μπροστά τους.
Μέσα σ' αυτή τη σπηλιά
και σε κάποια απόσταση ψηλότερα
και πίσω από τους φυλακισμένους,
καίει μια φωτιά.
Μπροστά από την φωτιά και πίσω από τις πλάτες των φυλακισμένων
―πάντα μέσα στη σπηλιά―
υπάρχει ένας δρόμος,
παράλληλα στον οποίο είναι χτισμένος ένας μικρός τοίχος,
σαν παραπέτασμα.
Πάνω σ' αυτόν τον δρόμο, περπατούν κάποιοι,
μεταφέροντας στις πλάτες τους διάφορα αντικείμενα,
τα οποία προεξέχουν πάνω από αυτόν τον ενδιάμεσο τοίχο.
Όμως οι φυλακισμένοι, το μόνο που μπορούν να δουν,
είναι απλά τις σκιές εκείνων των αντικειμένων,

English: 
that fall on the wall of the cave in front of them as the fire illuminates them.
The truth for these prisoners is only the shadows of the objects/images.
If now one of these prisoners was freed from his bonds and looked around him,
he would find that all he was seeing before was just an illusion.
Then ... he would realize where those shadows were coming from!
If he then attempted to get out of the cave,
his eyes would hurt in the true light of the true sun,
as he would have come out from the semidarkness of the fire that was burning inside the cave.

Modern Greek (1453-): 
που πέφτουν πάνω στον τοίχο της σπηλιάς απέναντί τους,
καθώς η φωτιά τα φωτίζει.
Η αλήθεια γι' αυτούς τους φυλακισμένους,
είναι μόνο οι σκιές των εικόνων.
Αν τώρα κάποιος από αυτούς τους φυλακισμένους
ελευθερωνόταν από τα δεσμά του,
και κοιτούσε γύρω του,
θα διαπίστωνε πως ό,τι έβλεπε πριν,
ήταν μόνο μια ψευδαίσθηση.
Τότε, θα συνειδητοποιούσε από πού προέρχονται αυτές οι σκιές!
Αν στη συνέχεια αυτός επιχειρούσε
να βγει έξω από τη σπηλιά,
τα μάτια του θα πονούσαν στο αληθινό φως του πραγματικού ήλιου,
καθώς αυτός θα ερχόταν από το ημίφως της φωτιάς
που έκαιγε μέσα στη σπηλιά.

English: 
Once his eyes got used to the true light, he would be shocked by the new view of the things of the new world,
and he would remember with grief his imprisoned companions.
Then he would decide to return back to inform the others
about everything new he had seen.
But, returning back to the dark cave - coming from the Absolute Light -
his eyes would be filled again with darkness and would not be able to see clearly.
And from the sudden transition from the light of the sun to darkness, he would seem blind.
His companions then would mock him, telling him that by going out, he eventually lost his sight.

Modern Greek (1453-): 
Μόλις τα μάτια του θα συνήθιζαν στο πραγματικό φως,
θα σοκάροταν με την καινούρια θέα των πραγμάτων του νέου κόσμου,
και θα θυμόταν με θλίψη τους φυλακισμένους συντρόφους του.
Τότε θα αποφάσιζε να επιστρέψει πίσω,
προκειμένου να ενημερώσει και τους υπόλοιπους,
για ό,τι νέο είδε.
Όμως επιστρέφοντας πίσω στην σκοτεινή σπηλιά
―ερχόμενος από το απόλυτο Φως―
τα μάτια του θα γέμιζαν ξανά σκοτάδι
και δεν θα μπορούσαν να δουν καθαρά.
Και από την ξαφνική μετάβαση
απο το φως του ήλιου στο σκοτάδι,
θα έμοιαζε σαν τυφλός.
Οι σύντροφοί του λοιπόν τότε θα τον κορόιδευαν,
λέγοντάς του πως βγαίνοντας έξω,
έχασε τελικά το φως του!

Modern Greek (1453-): 
Επειδή εκεί κάτω,
δίνονταν έπαινοι και τιμές και βραβεία
για εκείνον που είχε την ισχυρότερη όραση
να βλέπει την παρέλαση των σκιών
και θυμόταν ακριβέστερα
ποιες σκιές συνήθιζαν να περνούν πρώτες,
ποιες έπειτα και ποιες μαζί.
Έτσι ήταν σε θέση
να μαντεύει καλύτερα από τους άλλους
ποια σκιά θα είχε σειρά να παρουσιαστεί.
Και εάν εκείνος ο δραπέτης
διαγωνιζόταν μαζί μ' εκείνους τους παντογνώστες δεσμώτες,
προσπαθώντας να πει τη γνώμη του για τις διερχόμενες σκιές,
θα τους έκανε να σκάσουν στα γέλια
επειδή εκείνος θα είχε χάσει κάθε τέτοια δυνατότητα πρόβλεψης,
ανεβαίνοντας στον πραγματικό κόσμο

English: 
Because down there, praises and honors and prizes were given to the one who had the strongest vision
to see the shadow parade, and who remembered more precisely which shadows used to pass first,
which second and which at the same time.
Thus, he was able to guess better than the others which shadow was to appear next.
And if that fugitive competed with those all-knowing prisoners - trying to say his opinion about the passing shadows
he would make them burst with laughter because he would have lost any such ability of prediction
by going up to the real world.

English: 
And everyone would say about him that he returned from where he went,
with his eyes ruined, and that it is not worth it to even try to go up there!
Every sentence of this allegory, has an absolute correspondence with our own reality.
Let us now give a first interpretation of this parable; but in the course of these broadcasts,
we will refer to it many times, when we will need to develop the various related issues.

Modern Greek (1453-): 
και όλοι θα έλεγαν γι' αυτόν,
πως γύρισε από εκει απάνω που ανέβηκε,
με χαλασμένα τα μάτια,
και πως δεν αξίζει τον κόπο
ούτε να δοκιμάσει κανείς να ανεβεί εκεί πάνω!
Κάθε πρόταση αυτής της αλληγορίας
έχει και την απόλυτη αντιστοιχία της
με την δική μας πραγματικότητα.
Ας δώσουμε τώρα μια πρώτη ερμηνεία αυτής της παραβολής,
όμως στην πορεία αυτών των εκπομπών,
θα αναφερθούμε πολλές φορές σ αυτήν,
όταν θα πρέπει να αναπτύξουμε τα διάφορα σχετικά θέματα.

English: 
The area of the cave in which the prisoners dwell, corresponds to our physical material world.
The shadows are the world that our physical eyes see.
The prisoners are us, men.
Our limitation/restriction lies in the fact that we have the ability to see only a small part of the spectrum of light,
and chained as we are, we cannot turn our heads to see neither to our right, -beyond infrared-
nor to our left, -beyond ultraviolet.
So, we are hostages of the virtually illuminated entity,
represented by the fire that lies INSIDE the cave.

Modern Greek (1453-): 
Ο χώρος της σπηλιάς στον οποίο βρίσκονται οι φυλακισμένοι,
αντιστοιχεί με τον φυσικό υλικό μας κόσμο.
Οι σκιές είναι ο κόσμος που βλέπουν τα φυσικά μας μάτια.
Οι φυλακισμένοι, είμαστε εμείς οι άνθρωποι.
Ο περιορισμός μας έγκειται στο γεγονός,
ότι  εμείς, έχουμε την δυνατότητα
να δούμε μόνο ένα μικρό μέρος του φάσματος του φωτός,
και ως αλυσοδεμένοι,
δεν μπορούμε να στρέψουμε και να δούμε ούτε δεξιά μας,
―πέρα από το υπέρυθρο― ούτε αριστερά μας,
―πέρα από το υπεριώδες.
Εμείς λοιπόν, είμαστε όμηροι της εικονικά φωτεινής οντότητας,
που αντιπροσωπεύεται ως η φωτιά
και που βρίσκεται ΜΕΣΑ στο σπήλαιο.

Modern Greek (1453-): 
Αυτή η φωτιά  ταυτίζεται με τον θεό δημιουργό του κόσμου μας.
Οι άνθρωποι μέσα από την ομηρία τους,
θεωρούν την φωτιά που καίει μέσα στο σπήλαιο, ως θεό,
επειδή εξαιτίας αυτού, βλέπουν τον κόσμο των σκιών,
που ονομάζουν φυσικό κόσμο.
Αυτό τον θεό λοιπόν, τον δοξάζουν,
ως τον ποιητή και δημιουργό
του ουρανού και της γης, των ορατών τε και των αοράτων!!
Ο Ηράκλειτος θεωρεί τη ζωντανή φωτιά
―Το αείζωον πυρ―
ως την προϋπάρχουσα αρχή αυτής της δημιουργίας,
η οποία είναι μια κοσμολογική σταθερά,
που αέναα κινείται και μεταλλάσσεται διαρκώς.
Επίσης και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος

English: 
This fire is identified with the god-creator of our world.
Men through their captivity, consider the fire that burns within the cave,  a god,
because through him they see the world of shadows they call the physical world.
This is the god therefore, they glorify, as the maker and creator of heaven and earth, of all things visible and invisible!!
Heraclitus considers the living fire - the everlasting fire - as the pre-existing principle of this creation,
which is a cosmological constant that is moving perpetually and is constantly transformed.

English: 
Also, Hermes Trismegistus, describing the characteristics of the god of this world,
calls him the Creator Nous (mind), of fire and spirit.
But also, in the apocryphon gospel, John the evangelist describes that the creator of our world
created the world with a flame of blazing fire.
But also, in the Old Testament, -this same god-,
appeared to Moses as the burning bush, because fire is his trait/characteristic.
After these, the parallelism of fire with the god-creator of our world does not seem to be irrelevant!

Modern Greek (1453-): 
δίνοντας τα χαρακτηριστικά του θεού του κόσμου,
τον ονομάζει Δημιουργό Νου, από πυρ και πνεύμα.
Αλλά και στο απόκρυφο ευαγγέλιο, ο ευαγγελιστής Ιωάννης,
περιγράφει, πως ο δημιουργός του κόσμου μας,
δημιούργησε τον κόσμο, με μια φλόγα λαμπρής φωτιάς.
Όμως, και στην Παλαιά Διαθήκη,
―αυτός ο ίδιος θεός―, εμφανίστηκε στον Μωυσή
ως η φλεγόμενη βάτος,
επειδή το  πυρ είναι το χαρακτηριστικό του.
Μετά από αυτά, δεν φαίνεται άστοχος ο παραλληλισμός της φωτιάς
με τον θεό δημιουργό του κόσμου μας!
Αυτή η φωτιά, δημιουργεί το εικονικό λυκό-φως,

English: 
This fire creates the virtual twilight, which people consider to be the true light.
This twilight is dispersed/shed from the entity that is manifested as fire throughout the cave,
and especially in the area behind the backs of the prisoners,
where there is the corridor/road with the wandering beings, with the various objects on their backs.
This space corresponds to the energy dimensions of this virtual world/matrix. Of our world.
And this is the world that we men characterize as Invisible, because we cannot see it.

Modern Greek (1453-): 
που οι άνθρωποι θεωρούν ως το πραγματικό φως.
Αυτό το λυκό-φως,
διαχέεται από την οντότητα που εκδηλώνεται ως φωτιά,
σε όλο το σπήλαιο, και κυρίως στο χώρο που βρίσκεται
πίσω από τις πλάτες των φυλακισμένων,
εκεί που υπάρχει ο διάδρομος με τα περιδιαβαίνοντα όντα,
με τα ποικίλα αντικείμενα πάνω στις πλάτες τους.
Αυτός ο χώρος αντιστοιχεί στις ενεργειακές διαστάσεις
αυτού του εικονικού κόσμου/ματριξ. Του κόσμου μας.
Και αυτός είναι ο κόσμος που εμείς οι άνθρωποι
τον χαρακτηρίζουμε ως Αόρατο κόσμο,
επειδή δεν μπορούμε να τον δούμε.
Ο Αόρατος αυτός κόσμος του σπηλαίου,
ταυτίζεται ακριβώς με αυτό που περιγράφουν οι επιστήμονες

English: 
This invisible world of the cave is exactly the same with what scientists describe as a non-perceptible spherical vortex
whose projective shadow is manifested in our physical world as a particle.
The objects that in reality pass in front of the fire and behind the backs of the prisoners,
correspond to these non-perceptible energy vortexes inside an energy non-Euclidean n-dimensional  field,
whose projective shadow, appears in our world as a visible image of a particle.

Modern Greek (1453-): 
ως έναν μη αισθητό ενεργειακό στρόβιλο
του οποίου η προβολική σκιά
εκδηλώνεται στον φυσικό μας κόσμο σαν σωματίδιο.
Τα αντικείμενα δηλαδή
που στην πραγματικότητα περνούν μπροστά από τη φωτιά
και πίσω από τις πλάτες των φυλακισμένων,
αντιστοιχούν σ' αυτούς τους μη αντιληπτούς ενεργειακούς στροβίλους,
οι οποίοι βρίσκονται μέσα σε ένα ενεργειακό,
μη Ευκλείδειο, ν-διάστατο πεδίο,
των οποίων όμως η προβολική σκιά,
εμφανίζεται στο κόσμο μας σαν η ορατή εικόνα ενός σωματιδίου.
Έτσι αυτό που οι φυλακισμένοι βλέπουν
να προβάλλεται στον τοίχο της σπηλιάς μπροστά τους,

Modern Greek (1453-): 
είναι οι σκιές,
οι προβολές δηλαδή εκείνων των ενεργειακών αντικειμένων,
που γίνονται αντιληπτά ως οι εικόνες του κόσμου μας.
Ο Ορατός λοιπόν σε μας υλικός κόσμος,
αντιστοιχεί στις σκιές που προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς,
και εκδηλώνονται σε μας ως εικόνες,
και ο Αόρατος ενεργειακός κόσμος,
αντιστοιχεί στις ενέργειες
(στους μη αισθητούς δηλαδή ενεργειακούς στροβίλους)
που βρίσκονται πίσω από τις πλάτες των φυλακισμένων
και είναι η αιτία των προβολών.
Διαπιστώνουμε λοιπόν,
πως η αδυναμία των φυλακισμένων μέσα στο σπήλαιο,
να δουν την πηγή της φωτιάς

English: 
So, what the prisoners see projecting on the wall of the cave in front of them, are the shadows,
namely the projections of those energy objects that are perceived as the images of our world.
Therefore, the Visible to us material world corresponds to the shadows projected on the wall of the cave,
which are manifested to us as images, and the Invisible energy world
corresponds to the energies (to the non-perceptible energy vortexes)
that lie behind the backs of the prisoners and are the cause of the projections.
So, we ascertain that the inability of the prisoners inside the cave, to see the source of the fire

English: 
and the invisible world of the beings that traverse behind their backs
and only their shadows are projected, makes them overrate these beings,
and worship them as gods, saints, angels, archangels and generally invisible forces of nature.
However, all these things, lie INSIDE the cave, that we call the MATRIX.
So, within the matrix, are both the visible and the invisible!
What remains for us to realize, is to which invisible energy dimension this matrix extends,
in accordance with the terms, we men have given to these dimensions.

Modern Greek (1453-): 
αλλά και τον αόρατο κόσμο των υπάρξεων
που διαβαίνουν πίσω από τις πλάτες τους
και προβάλλονται μόνο οι σκιές τους,
τους κάνει να μεγαλοποιούν αυτές τις υπάρξεις,
και να τις προσκυνούν ως θεούς, αγίους, αγγέλους,
αρχαγγέλους και γενικά αόρατες δυνάμεις της φύσης.
Όλα όμως αυτά, βρίσκονται ΜΕΣΑ στο σπήλαιο,
που το αποκαλούμε ΜΑΤΡΙΞ.
άρα μέσα στο matrix, ανήκει και το ορατό
αλλά και το αόρατο!
Μένει να συνειδητοποιήσουμε,
μέχρι ποια αόρατη ενεργειακή διάσταση
φτάνει αυτό το μάτριξ,
σύμφωνα με τους όρους που έχουμε δώσει οι άνθρωποι
σε αυτές τις διαστάσεις.

Modern Greek (1453-): 
Οι αλυσοδεμένοι δεσμώτες που έχουν αποκτήσει το ταλέντο
να προβλέπουν ποια σκιά θα περάσει πρώτη
και ποια δεύτερη, είναι οι άνθρωποι που στον κόσμο μας,
ταυτίζονται με τα μέντιουμ, τους προφήτες και τους ενορατικούς,
οι οποίοι έχουν αναπτύξει την λεγόμενη έκτη αίσθηση.
Τι όμως μπορεί σημαίνει το γεγονός που λέει, πως
όταν κάποιος καταφέρει να λύσει τα δεσμά του
και βγει στον αληθινό κόσμο με το αληθινό φως,
επιστρέφοντας πάλι πίσω
―από το απόλυτο φως, στην σκοτεινιά της σπηλιάς―
μοιάζει να έχει χάσει σχεδόν το φως του,
με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι φυλακισμένοι
να τον κοροϊδεύουν, πως βγαίνοντας έξω από τη σπηλιά,
τελικά αυτός τυφλώθηκε!!!!

English: 
The chained prisoners who have acquired the talent to predict which shadow will pass first and which second,
are the people who in our world are identified with the mediums, the prophets and the psychics,
who have developed the so-called sixth sense.
But what does it mean where it says that when someone manages to unchain himself
and go out to the true world with the true light,
returning back - from the absolute light to the darkness of the cave -
seems to have lost all of his sight, resulting in his mocking by the rest of the prisoners
that by going out he was eventually blinded!!!!

English: 
This point reveals a very big secret!!
As we said, the chained men who have developed the talent of insight,
and are admired by the rest, have only reached the sixth energy center.
But they still remain INSIDE THE CAVE.
The things they foresee are about what moves behind the backs of the prisoners,
and are invisible to the rest of the captives.
But in order for someone – after he is freed from his bonds - to come out into the true world,
he must move past the god of fire, see him, and reject him.

Modern Greek (1453-): 
Αυτό το σημείο, αποκαλύπτει ένα πολύ μεγάλο μυστικό!!
Όπως είπαμε, οι αλυσοδεμένοι άνθρωποι
που έχουν αναπτύξει το ταλέντο της ενόρασης,
και θαυμάζονται από τους υπόλοιπους,
έχουν φθάσει μόνο μέχρι το έκτο ενεργειακό κέντρο,
αλλά παραμένουν ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ.
Τα πράγματα που προβλέπουν,
αφορούν αυτά που κινούνται πίσω από τις πλάτες των φυλακισμένων,
και τα οποία είναι αόρατα για τους υπόλοιπους δεσμώτες.
Για να μπορέσει όμως κάποιος άνθρωπος
―αφού ελευθερωθεί από τα δεσμά του―
να βγει στον αληθινό κόσμο,
πρέπει να προσπεράσει τον θεό της φωτιάς,
να τον δει, και να τον απορρίψει.
Βγαίνοντας στο αληθινό φως,

English: 
By going out to the true light, he loses the ability of the 6th sense,
because he acquires the 7th sense of Truth.
This is a key point of the road, that one can accomplish ONLY by rejecting his "Ego"
because his existence will no longer be controlled by his physical-energy bodies but by his awakened Spirit.
These issues, however, will be analyzed when we pass to the "self-knowledge" section,
where we will discover what the emotions of man really are.
But let's keep very well in our minds, that the 7th sense of Truth can only be conquered by bypassing the 6th.

Modern Greek (1453-): 
χάνει την ιδιότητα της 6ης αίσθησης,
επειδή αποκτά την 7η αίσθηση της Αλήθειας.
Αυτό είναι ένα βασικό σημείο του δρόμου,
που μπορεί κάποιος να το καταφέρει,
ΜΟΝΟ απορρίπτοντας το 'ΕΓΩ' του,
επειδή τον έλεγχο της ύπαρξής του,
δεν θα τον έχουν πλέον τα φυσικο-ενεργειακά σώματά του,
αλλά το αφυπνισμένο Πνεύμα του.
Αυτά τα θέματα όμως θα τα αναλύσουμε
όταν περάσουμε στην ενότητα «αυτογνωσία»,
όπου τότε θα ανακαλύψουμε και τι ακριβώς
είναι τα συναισθήματα του ανθρώπου.
Ας κρατήσουμε όμως πολύ καλά στη θύμησή μας,
πως η 7η αίσθηση της Αλήθειας, κατακτάται,
ΜΟΝΟ παρακάμπτοντας την 6η.
Ας δούμε όμως λίγο αυτό το θέμα

Modern Greek (1453-): 
από ένα διαφορετικό επίπεδο αποκωδικοποίησης,
αυτής της ίδιας αλληγορίας
―ανοίγοντας μια παρένθεση―
και παραλληλίζοντας το φυσικό ανθρώπινο σώμα, με το σπήλαιο.
Στην 6η αίσθηση, είναι ενεργοποιημένο
το έκτο ενεργειακό κέντρο.
Το κέντρο αυτό εστιάζεται στο λεγόμενο τρίτο μάτι,
στο κέντρο που μετώπου.
Αυτό όμως το κέντρο
βρίσκεται ΜΕΣΑ στο σώμα και κατ' επέκταση
βρίσκεται μέσα στην περιοχή του σπηλαίου.
άρα αυτά που κομίζει,
ανήκουν μόνο στο matrix της σπηλιάς.
Αντίθετα στην 7η αίσθηση,
είναι ενεργοποιημένο το 7ο ενεργειακό κέντρο
που βρίσκεται στην κορυφή του κεφαλιού,

English: 
But let's look at the same issue, from a different level of
decoding the same allegory- opening a parenthesis -
and paralleling the physical human body to the cave.
In the 6th sense, the sixth energy center is activated.
This center is located at the so-called third eye, at the center of the forehead.
But this energy center is located INSIDE the body and is thus located within the area of the cave.
Therefore, what it conveys belong only to the matrix of the cave.
In contrast, in the 7th sense, the 7th energy center is activated,
which is located at the top of the head,

English: 
outside the body - and for our parallelism - outside the cave,
namely at the boundaries between the matrix and the worlds of Truth.
When this center is predominantly activated, the information it conveys,
is only from Out there.
Homer, in his coded work, Odyssey,
identifies the tempting and sweet trap of the 6th sense,
with the Sirens which can lead their admirer to perdition.
We will analyze the REASON for this later on,
when we will be analyzing a different section.

Modern Greek (1453-): 
έξω δηλαδή από το σώμα
―και για τον παραλληλισμό μας―
έξω από το σπήλαιο,
στα όρια δηλαδή ανάμεσα στο matrix
και στους κόσμους της Αλήθειας.
Όταν αυτό το κέντρο
είναι το κυρίαρχα ενεργοποιημένο,
η πληροφορία την οποία κομίζει,
είναι μόνο από Εκεί έξω.
Ο Όμηρος στο κωδικοποιημένο έργο του Οδύσσεια,
ταυτίζει την δελεαστική γλυκιά παγίδας της 6ης αίσθησης,
με τις σειρήνες
που μπορούν να παρασύρουν τον θαυμαστή τους στον όλεθρο.
Το ΓΙΑΤΙ θα το εξηγήσουμε αργότερα,
όταν θα αναλύουμε μια άλλη ενότητα.
Έτσι, ο ήρωας του Πλάτωνα

Modern Greek (1453-): 
που επιστρέφει πίσω στη σκοτεινή σπηλιά από το αληθινό φως,
έχει χάσει πλέον την ικανότητα
να βλέπει και να προβλέπει τις σκιές μέσα στο matrix,
―παύει δηλαδή να κατέχει την 6η αίσθηση,
αφού έχει πλέον αποκτήσει την 7η,
που αφορά στην επίγνωση του Αληθινού Κόσμου.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα,
οι σύντροφοί του μέσα στο σπήλαιο
να τον απαξιώνουν και να μην παίρνουν στα σοβαρά
αυτά που τους λέει
(Έτσι, κλείνουμε αυτή την μικρή παρένθεση περί του σπηλαίου)

English: 
Thus, Plato's hero, who returns back to the dark cave from the true light,
has lost the ability to see and predict the shadows inside the matrix,
not possessing the 6th sense anymore, since he has now acquired the 7th,
that is about the cognizance of the True World.
As a result, his companions inside the cave, discredit him and do not take seriously what he tells them…
So, we close this little parenthesis about the cave.

English: 
In this and in the next broadcast, we will examine the two creations that exist:
The creation of the world inside the cave (that corresponds to our visible and invisible energy world)
and the creation of the world that lies outside the cave
(and corresponds to the immaterial Spiritual World of Ideas and of Agathon).
We will call this world from now on Hyper-Universes.
In today's broadcast we will focus more on the first creation
 - the creation of the Undivided -

Modern Greek (1453-): 
Σ' αυτήν και την επόμενη εκπομπή,
θα εξετάσουμε τις δύο αυτές δημιουργίες που υπάρχουν:
Τη δημιουργία του κόσμου εντός του σπηλαίου
(που αντιστοιχεί στον ορατό και αόρατο ενεργειακό μας κόσμο)
και τη δημιουργία του κόσμου
που βρίσκεται εκτός του σπηλαίου
(και αντιστοιχεί στον άυλο Πνευματικό κόσμο των Ιδεών
και του Αγαθού).
Αυτό τον κόσμο
θα τον αποκαλούμε στη συνέχεια Υπερσύμπαντα.
Στη σημερινή εκπομπή
θα επικεντρωθούμε περισσότερο στην πρώτη δημιουργία
―την δημιουργία του Αδιαίρετου―
και απλά θα θίξουμε το περιβάλλον
μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε

Modern Greek (1453-): 
η δεύτερη δημιουργία. Η δική μας.
Πολλοί άνθρωποι, συγχέουν
τον πνευματικό κόσμο της αλήθειας,
με τον αόρατο ενεργειακό.
Όμως ο αόρατος ενεργειακός κόσμος,
είναι και αυτός, ένα διαφορετικό κομμάτι
της ΙΔΙΑΣ αιχμαλωσίας.
Ο πραγματικός κόσμος του αληθινού φωτός,
βρίσκεται ΜΟΝΟ, έξω από το σπήλαιο,
και αυτός αντιστοιχεί ΜΟΝΟ
με το απόλυτα καθαρό Αδιάσπαστο Πνεύμα,
που δεν έχει καμία σχέση
με οτιδήποτε διττό ενεργειακό.
Προχωρώντας σ αυτές τις εκπομπές,
θα αποσαφηνίσουμε περισσότερο τη διαφορά που υπάρχει
ανάμεσα στο πνεύμα
και την αόρατη (θετική ή αρνητική) ενέργεια.

English: 
and we will simply mention the environment in which the second creation was developed. Ours.
Many people confuse the spiritual world of truth with the invisible energy one.
But, the invisible energy world is also a different part of the SAME imprisonment.
The real world of the true light lies ONLY outside the cave,
and it corresponds ONLY to the perfectly pure, Indivisible Spirit,
which has nothing to do with anything dyadic (twofold) of energy.
As we continue with these broadcasts,
we will better clarify the difference between spirit and invisible (positive or negative) energy.

Modern Greek (1453-): 
Να σημειώσω εδώ, ότι αυτούς τους κόσμους
του απόλυτα καθαρού Πνεύματος
―τους κόσμους των Υπερσυμπάντων―
δεν θα πρέπει φυσικά να τους συγχέουμε
με τα αποκαλούμενα: παράλληλά ενεργειακά σύμπαντα!
Μέσα από την αμερόληπτη έρευνα,
αυτό που γίνεται σαφές,
είναι ότι αυτή η δεύτερη δημιουργία

English: 
Let me note here, that these worlds of the absolute pure Spirit - the worlds of the Hyper-Universes -
must not of course be confused with the so-called: parallel energy universes!
Through unbiased research, what becomes clear,

Modern Greek (1453-): 
στην οποία υπάρχουμε όλοι οι άνθρωποι
(ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ)
δεν προέκυψε από μια ομαλή εξέλιξη του φυσιολογικού,
αλλά από ένα λάθος.
Γι' αυτό το Ευαγγέλιο της Αλήθειας του Ιησού λέει:
«Η ατέλεια της ύλης
δεν προήλθε μέσω του Απείρου του Πατέρα,
αλλά προέκυψε τη στιγμή της ανεπάρκειας
αν και κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει,
ότι το άφθαρτο θα κατέληγε με αυτόν τον τρόπο».
Αυτό το απόσπασμα δηλώνει
ότι η δημιουργία της ύλης
του υλικού δηλαδή κόσμου, ήταν ένα ατύχημα!!!
Αυτό το λάθος, στη συνέχεια ξεδιπλώθηκε,
σχηματίζοντας μια δημιουργία
ορατών και αόρατων ενεργειακών κόσμων,
που ονομάζουμε Matrix.

English: 
is that this second creation in which we all -ALIVE AND DEAD- exist,
did not come forth through a smooth evolution of what was natural, but through a mistake.
That's why the Gospel of Truth of Jesus says:
“The deficiency of matter did not originate through the Infinity of the Father…
although no one could predict that the Incorruptible would come(end-up) this way,”
This excerpt declares that the creation of matter, namely the material world, was an accident!!!
This mistake unfolded thereafter, forming a creation of visible and invisible worlds,
that we call the Matrix.

English: 
Saturninus Sallustius Secundus, who was born around the beginning of 300 AD in Galatia,
in his work "On the Gods and the World", separates the deities of these two creations
- energy and spiritual - into cosmic and hyper-cosmic deities, and clarifies:
“By the term ‘cosmic’ I am referring to the Gods who create the Cosmos;
as for the hyper-cosmic ones,
some create the essences of the Gods, others the nous(mind) and others the souls:
thus they have these three orders,

Modern Greek (1453-): 
Ο Σατορνίνος Σαλούστιος Σεκούνδος
που γεννήθηκε περίπου στις αρχές του 300 μ.Χ. στην Γαλατία,
στο έργο του «Περί Θεών και Κόσμου»,
διαχωρίζει τις θεότητες των δύο αυτών δημιουργιών
―της ενεργειακής και της πνευματικής―
σε εγκόσμιες και υπερκόσμιες θεότητες,
και αποσαφηνίζει:
«Δια του όρου εγκόσμιοι,
υπονοώ τους Θεούς οι οποίοι δημιουργούν τον Κόσμον,
όσον διά τους υπερκοσμίους,
οι μεν εξ αυτών ποιούσι τας ουσίας των Θεών,
οι άλλοι τον νουν και οι άλλοι τας ψυχάς:
διά τούτο διανέμονται εις τρεις τάξεις

Modern Greek (1453-): 
και όλαι αύται απαντώνται εις τας σχετικάς διδασκαλίας.
Μεταξύ των εγκοσμίων Θεών,
οι μεν ποιούσι τον Κόσμον, οι άλλοι τον εμψυχώνουν,
άλλοι δημιουργούν αρμονίαν
μεταξύ των αντιθέτων που τον αποτελούν,
άλλοι τέλος επιβλέπουσιν εις τη διατήρησιν
της άπαξ επιτευχθείσης αρμονίας».
Μία αντίστοιχη εικόνα,
δίνει και η Ινδουιστική θρησκεία
―με τον κόσμο, της ονομαζόμενης Σαμσάρα―
που είναι ο κόσμος μας.
Σαμσάρα, είναι ο αέναος κύκλος της ζωής και του θανάτου.
Κυρίαρχος αυτού του τροχού,
είναι  ο θεός του θανάτου
που ονομάζεται Yama
και κρατάει στα χέρια του
τα έξι βασίλεια του κόσμου:

English: 
and all these (orders) are found in the related teachings.
Among the cosmic Gods one team creates the cosmos, another animates it,
another creates the harmony between the opposites which comprise it,
yet others supervise it, for the preservation of the once achieved harmony.”
A similar image is given by the Hindu religion – with the world of the so-called Samsara -
which is our world.
Samsara, is the endless cycle of life and death.
Master of this wheel, is the god of death called Yama
who holds in his hands the six kingdoms of the world:

Modern Greek (1453-): 
―Το βασίλειο των θεών,
(αυτών δηλαδή που ο Σαλούστιος αποκαλεί Εγκόσμιους θεούς.)
―Το βασίλειο των δαιμόνων,
―το βασίλειο των ανθρώπων,
―το βασίλειο των ζώων,
―το βασίλειο των πεινασμένων φαντασμάτων,
―και το βασίλειο της κόλασης.
Όπως βλέπουμε και εδώ, εκτός από το ορατό,
υπονοείται και το αόρατο
στο οποίο υπάρχουν οι θεοί,
οι δαίμονες, ο κόσμος της κόλασης
και ο κόσμος των πεινασμένων φαντασμάτων,
δηλαδή των νεκρών.
Μέσα σ' αυτόν τον κόσμο,
και στην περιοχή των εγκόσμιων θεών,
συμπεριλαμβάνεται και ο δεύτερος εικονικός παράδεισος
που ονομάζεται διαφορετικά: Νιρβάνα
επειδή ο Πρώτος πραγματικός Παράδεισος,

English: 
-The kingdom of the gods, (who, Sallustius calls cosmic gods.)
-The kingdom of the daemons
-The kingdom of men
-The kingdom of the animals
-The kingdom of hungry ghosts
-and the kingdom of hell.
As we can see here, in addition to the visible, the invisible is also implied,
in which exist the gods, the demons,
the world of hell and the world of the hungry ghosts, namely, the dead.
In this world, and in the territory of the cosmic gods,
is also included the second virtual paradise,
that’s is differently called: Nirvana;

English: 
because the First True Paradise is in the Worlds of Agathon
and True Light and not in the world of fire.
Theosophy through Helena Blavatsky mentions:
“Every ancient theogony (birth of the gods) without exception -from the Aryan and the Egyptian, to that of Hesiod-
places in the order of Cosmogonical evolution, Night before the Day;…
even in Genesis where ‘darkness was upon the face of the abyss’ before the first day.
The reason for this is that every Cosmogony…begins with the so-called ‘Secondary Creation’,

Modern Greek (1453-): 
βρίσκεται στους Κόσμους του Αγαθού
και του Αληθινού Φωτός
και όχι στον κόσμο της φωτιάς.
Η θεοσοφία δια στόματος Έλενας Μπλαβάτσκυ αναφέρει:
«Κάθε αρχαία θεογονία χωρίς εξαίρεση
από την Αρία και την Αιγυπτιακή
μέχρι εκείνη του Ησιόδου
τοποθετεί, στη σειρά της κοσμογονικής εξέλιξης,
τη Νύχτα πριν από την Ημέρα
ακόμη και η Γένεση,
όπου 'σκότος εφέρετο επί του προσώπου της αβύσσου'
πριν την πρώτη ημέρα.
Ο λόγος είναι ότι κάθε Κοσμογονία
αρχίζει με την επονομαζόμενη
'Δευτερεύουσα Δημιουργία',
δηλαδή το εκδηλωμένο Σύμπαν,
η Γένεση του οποίου έπρεπε να αρχίσει

Modern Greek (1453-): 
με μια σημαντική διαφοροποίηση
ανάμεσα στο αιώνιο Φως της Πρωταρχικής Δημιουργίας.
Γι' αυτήν όμως την πρώτη Δημιουργία,
δεν έχουμε πολλές πληροφορίες.
Τα περισσότερα αρχαία κείμενα,
απλώς θίγουν την ύπαρξή της,
χωρίς όμως να την περιγράφουν.
Μόνο στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη,
και το Ευαγγέλιο του Ιούδα,
δίνονται περισσότερες αναλύσεις
για τους Κόσμους Εκείνους,
―τους κόσμους έξω από το σπηλαίο του Πλάτωνα.
Σ αυτή την ανάλυση θα κάνουμε μια μείξη των στοιχείων
που δίνονται και στα δύο αυτά ευαγγέλια.
Δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος του Ευαγγελίου του Ιούδα,
έχει καταστραφεί, πολλές γραμμές λείπουν,
και ακέραια μένουν, μόνο κάποια τμήματα.

English: 
namely the manifested Universe, the Genesis of which has to open by a marked differentiation
between the eternal Light of the Primary Creation.”
But for this first Creation, we do not have much information.
Most ancient texts simply mention its existence, without describing it.
Only in the Apocryphon Gospel of John, and in the Gospel of Judas,
more information is given about Those Worlds,
-the worlds outside Plato’s cave.
In this analysis we will make a mixture of the clues given in both these gospels.
Unfortunately, a big part of the Gospel of Judas has been destroyed, many lines are missing,
and only some parts remain intact.

Modern Greek (1453-): 
Το χειρόγραφο που διασώθηκε,
ανήκε στην περίοδο μεταξύ στο 220 και στο 340 μΧ,
και ήταν ένα από τα πολλά αντίγραφα του πρωτοτύπου,
που έχει χαθεί.
Το αντίγραφο που βρέθηκε είναι γραμμένο στα Κοπτικά,
το πρωτότυπο όμως, ήταν γραμμένο στα ελληνικά.
Αναφορές για το Ευαγγέλιο του Ιούδα
γίνονται από τον μεγάλο διώκτη του,
τον Ειρηναίο, επίσκοπο της Λυών το 180 μΧ,
και αυτό μας πείθει ότι το χειρόγραφο που βρέθηκε
ήταν μόνο ένα μεταγενέστερο αντίγραφο
και όχι το πρωτότυπο, που θα πρέπει να ήταν γραμμένο
πριν το 180 μΧ.
Το χειρόγραφο του Ευαγγελίου του Ιούδα,

English: 
The manuscript that was preserved, belonged to the period between 220 and 340 AD,
and was one of the many copies of the original that is lost.
The copy that was found is written in Coptic, but the original was written in Greek.
Reports of the Gospel of Judas are made by his great persecutor, Irenaeus, bishop of Lyon in 180 AD,
and this convinces us that the manuscript that was found was only a subsequent copy
and not the original, which should have been written before 180 AD.

English: 
The manuscript of the Gospel of Judas was found in 1970 near the town of Minya in Egypt,
and in 2006 the text was presented translated, at the offices of the National Geographic Society in Washington.
The Apocryphon Gospel of John is one of the 52 texts – from a total of 1200 pages -
found hidden and buried for 1600 years in a vessel in the Nag Hamadi area of Egypt.
The texts were written in Coptic (that is considered to be the descendant of ancient Egyptian)

Modern Greek (1453-): 
βρέθηκε το 1970 κοντά στη Μίνια της Αιγύπτου,
και το 2006 το κείμενο παρουσιάστηκε μεταφρασμένο,
στα γραφεία της National Geographic Society, στην Ουάσιγκτον.
Το Απόκρυφο ευαγγέλιο του Ιωάννη,
είναι ένα από τα 52 κείμενα
―σε σύνολο 1200 σελίδων―
που βρέθηκαν κρυμμένα και θαμμένα επί 1600 χρόνια,
μέσα σε ένα αγγείο
στην περιοχή του Ναγκ Χαμαντί της Αιγύπτου.
Τα κείμενα ήταν γραμμένα στην κοπτική
(που θεωρείται ο απόγονος της αρχαίας Αιγυπτιακής)

English: 
and most of them are considered copies of earlier texts that were lost.
Many consider these apocrypha gospels, heretic to modern religion.
But I will suggest a consideration, rather logical ...
Is the religion itself actually heretic, as to the true teaching of Christ and His true role in our world;
If we take into account the infinite inconsistencies in the accepted texts of the religion as a whole,
we tend to support this scenario!!!
Besides, these inconsistencies drove away many thinkers from the church

Modern Greek (1453-): 
και τα περισσότερα από αυτά
θεωρούνται αντίγραφα παλαιότερων κειμένων που χάθηκαν.
Πολλοί θεωρούν αυτά τα απόκρυφα ευαγγέλια,
αιρετικά για την σύγχρονη θρησκεία.
Όμως εγώ θα θέσω έναν προβληματισμό, μάλλον λογικό
Μήπως στην πραγματικότητα αιρετική είναι η ίδια η θρησκεία,
ως προς την αληθινή διδασκαλία του Χριστού
και τον πραγματικό Του ρόλο στον κόσμο μας??
Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας
τις άπειρες ανακολουθίες που παρουσιάζουν
τα αποδεκτά κείμενα της θρησκείας στο σύνολό τους,
μάλλον τείνουμε να υποστηρίξουμε αυτή την εκδοχή!!!
Αυτές άλλωστε οι ανακολουθίες ήταν που απομάκρυναν
πολλούς σκεπτόμενους ανθρώπους
από τους κόλπους της εκκλησίας

Modern Greek (1453-): 
και τους ανάγκασαν να στραφούν σε άλλες θρησκείες
Μελετώντας όμως αυτά τα δήθεν αιρετικά κείμενα,
διακρίνουμε μια λογική συνέπεια
που μας προβληματίζει.
Περιφραστικά το Ευαγγέλιο του Ιούδα
λέει πως στην αρχή υπήρχε ο Αυτογενής
(ο Αυτό-γέννητος δηλαδή)
που μπορούμε να τον ταυτίσουμε
με την υπέρτατη Άρρητο Αρχή.
Αυτό το Ον
δεν θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως «ύπαρξη,
επειδή η ίδια η λέξη (ύπαρξη)
δηλώνει ότι κάτι βρίσκεται
κάτω από την εξουσία κάποιας άλλης αρχής.
(Υπό την αρχή).
Ούτε όμως οντότητα μπορούμε να την αποκαλέσουμε,
επειδή κάθε ον περιλαμβάνει ένα συγκεκριμένο σχήμα

English: 
and forced them to turn to other religions ...
By studying these supposedly heretic texts, we can discern a logical consequence that concerns us.
Periphrastically, the Gospel of Judas says that in the beginning there was the Self-Generated
(meaning Self-born) that we can identify with the Supreme Unuttered Principle.
This Being cannot be characterized as an ‘existence’ (Gr: ύπαρξη), because the very word (ύπαρξη)
states that something is under someone else’s authority. (Gr: Υπό την αρχή).
Neither can we call it an entity, because every being has a certain shape

Modern Greek (1453-): 
και υπάρχει μέσα στον κόσμο του σύμπαντός μας,
ως μια ύπαρξη.
Επειδή λοιπόν υπάρχουν πολλές φιλοσοφικές διαφωνίες
ως προς τη λέξη 'ον',
καλύτερα είναι να αποδώσουμε,
έναν άλλο όρο σ' αυτές τις Υπερκόσμιες δυνάμεις
της πρώτης δημιουργίας,
και  να τις ονομάσουμε ΕΝΝΟΕΣ ΟΛΟΤΗΤΕΣ,
αφού άλλωστε περιλαμβάνουν μέσα τους
και τις δύο διαφορετικές εκδηλώσεις
των συμπαντικών όντων του κόσμου μας,
και το θηλυκό και το αρσενικό,
σε μία έννοη ολότητα.
Όπως είπαμε στην αρχή,
στους Κόσμους της πρώτης δημιουργίας,
δεν υπάρχει σχάση, Λ ―Λόγος―,
αλλά Ζεύξη, αδιαίρετο και ολότητα.

English: 
and exists in the world of our universe, as an existence.
Because there are many philosophical disagreements about the word 'Being' (Gr: Ον),
it is best to attribute another term to these Hyper-cosmic forces of the first creation
and to name them Intelligent Wholenesses,
since they include within them both the two different manifestations of the universal beings of our world,
male and female, in one intelligent wholeness.
As we said in the beginning, in the Worlds of the first creation, there is no fission, Λόγος (W-Word),
but Union, indivisible, and wholeness.

English: 
The Gospel of Judas says that this Primary Intelligent Wholeness, called Self-Generated,
manifested through its wholeness, 72 Luminaries,
that is, 72 new Intelligent Wholenesses, the First Generation.
These Luminaries, created worlds with multitudes of angels.
Inside both gospels – of Judas and John - these worlds are called Aeons.
Each Wholeness of the 72, thus formed, its own Hyperworld/Αeon, or its own Hyperuniverse.

Modern Greek (1453-): 
Το ευαγγέλιο του Ιούδα λέει,
πως Αυτή η Πρωταρχική Έννοη Ολότητα,
που ονομάζεται Αυτογενής,
εκδήλωσε μέσα από την ολότητά Της,
72 Φωστήρες,
δηλαδή 72 νέες Έννοες Ολότητες πρώτης γενεάς.
Αυτοί οι Φωστήρες,
δημιούργησαν κόσμους με πλήθη αγγέλων.
Μέσα και στα δύο ευαγγέλια
―και του Ιούδα και του Ιωάννη―
αυτοί οι κόσμοι  ονομάζονται αιώνες.
Η κάθε μία Ολότητα από τις 72,
σχημάτισε έτσι,
έναν δικό της υπερκόσμο/αιώνα,
ή ένα δικό Της Υπερσύμπαν.
Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να σημειώσουμε,

Modern Greek (1453-): 
ότι ο όρος «αιώνας»
δεν έχει τη χρονική σημασία που του δίνουμε σήμερα.
Για να γίνει λοιπόν πιο κατανοητός ο όρος «αιών»,
θα αφήσουμε τον Πρόκλο
να μας δώσει τον ορισμό,
όταν αναλύει το έργο 'Κριτίας' του Πλάτωνα.
Λέει λοιπόν:
«Δια τούτο έχει ονομασθεί (ο Αιών) υπό των Λογίων,
Πατρογενές φως επειδή το φως του, ενοποιεί τα πάντα,
και λάμπει εφ' όλων των πραγμάτων».
Μέσα στο κάθε Υπερσύμπαν/αιώνα, (από τα 72)
ο μοναδικός «Φωστήρας» που υπάρχει
ως γέννημα πρώτης γενιάς από την Άρρητο Αρχή,
θεωρείται ως «Μονογενής».

English: 
At this point, we must note that the term "aeon" does not have the time meaning we give it today.
So, to make the term "aeon" more comprehensible,
we will let Proclus give us the definition when analyzing Plato's "Critias".
So, he says:
“Because of this, It (The Aeon) has been named by the ‘Logia’ (Scholarly Texts)
‘Patrogenes (born of the Father) Light’
because, of course, Its Light that unifies everything shines upon all things.”
Within each Hyperuniverse/aeon, (out of the 72) the only "Luminary" that exists
as a first-generation offspring of the Unuttered Principle
is considered to be "Monogenes (Singly-Born)".

Modern Greek (1453-): 
Σ' αυτό το σημείο
θα πρέπει να ανατρέξουμε στην άλλη πηγή,
που μιλάει για την πρώτη δημιουργία:
―το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη.
Σ' αυτό το απόκρυφο Ευαγγέλιο,
ο κόσμος της Αλήθειας, ονομάζεται:
«Κόσμος της Μπάρμπελο».
Ο αυτογενής του ευαγγελίου του Ιούδα,
στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη,
ονομάζεται: Πατέρας.
Αυτός ο Αυτογενής ή Άρρητος Αρχή ή Πατέρας,

English: 
At this point, we will refer to the other source, which speaks of the first creation:
-the Apocryphon Gospel of John.
In this apocryphon Gospel, the world of Truth, is called: " World of Barbelo".
The Self-Generated of the gospel of Judas, in the Apocryphon Gospel of John, is called: Father.

Modern Greek (1453-): 
περικλείει στην Ολότητά Του,
πέντε αιώνες ή Υπερσύμπαντα,
με κάθε ένα από  αυτά,
να εκδηλώνει και μία ιδιαίτερη Αρχετυπική Ιδιότητα.
Αυτοί οι πέντε αρχετυπικοί αιώνες,
είναι τρόπον τινά  το σώμα της Αρρήτου Αρχής.
Αυτές είναι:
το Αρχέτυπο της Αιώνιας Ζωής,
το αρχέτυπο της Αλήθειας,
το αρχέτυπο της Αφθαρσίας,
το αρχέτυπο της Πρόνοιας
και το αρχέτυπο της Πρόγνωσης.
Είπαμε, πως κάθε Υπερσυμπαντική Ολότητα,
ΕΙΝΑΙ ταυτόχρονα και οι δυο εκδηλώσεις,
που εμείς οι άνθρωποι αποκαλούμε θηλυκό και αρσενικό.

English: 
This Self-Generated or Unuttered Principle or Father, encompasses in His Wholeness,
five aeons or Hyperuniverses,
with each one of them, manifesting a particular Archetypal Attribute.
These five archetypal aeons are, sort of, the body of the Unuttered Principle.
These are: the Archetype of Eternal Life, the Archetype of Truth, the Archetype of Incorruptibility,
the Archetype of Forethought (Pronoia), and the Archetype of Foreknowledge (Prognosis).
We have said that every Hyperuniversal Wholeness IS simultaneously
both the two expressions that we humans call female and male.

English: 
Thus, the female expression of the Self-Generated Unuttered Principle, is Barbelo,
which reflects: the Light of the True Father and His 5 Archetypal aeons,
forming the tenfold aeon of This Supreme Intelligent Wholeness.
From these Primary Archetypes, new Archetypal Hyperuniverses or Aeons emerged,
and at the forefront of each new Aeon, is a First-Generation Intelligent Wholeness;
-namely, a Luminary of the 72 the Gospel of Judas mentions.
That is, one Monogenes for each particular aeon.

Modern Greek (1453-): 
Έτσι, η θηλυκή εκδήλωση
της Αυτογέννητου Αρρήτου Αρχής,
είναι η Μπάρμπελο που αντικατοπτρίζει:
το Φως το Αληθινό του Πατέρα
καθώς και τους 5 αρχετυπικούς αιώνες Του,
σχηματίζοντας τον δεκαπλό αιώνα
της Υπέρτατης έννοης Αυτής Ολότητας.
Απο αυτά τα Πρωταρχικά Αρχέτυπα,
ξεπήδησαν νέα Αρχετυπικά Υπερσύμπαντα ή Αιώνες,
και σε κάθε νέο Αιώνα,
πρωτοστατεί μία Έννοη Ολότητα Πρώτης Γενεάς
― δηλαδή ένας Φωστήρας από τους 72,
που αναφέρει το Ευαγγέλιο του Ιούδα.
Δηλαδή, ένας Μονογενής για κάθε συγκεκριμένο αιώνα.

Modern Greek (1453-): 
Στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη,
κάθε νέος αιώνας (ή Φωστήρας),
έχει και ένα δικό του όνομα.
Αφήνοντας τώρα πίσω μας τα δύο αυτά ευαγγέλια,
ανατρέχουμε στον Ιάμβλιχο,
που δίνει με τον δικό του τρόπο
αυτά που είπαμε προηγουμένως
για την Πρωταρχική Υπέρτατη Ολότητα
ή Αυτογεννή ή Πατέρα,και στη συνέχεια
την εκδήλωση των μονογενών φωστήρων πρώτης γενεάς,
εστιάζοντας όμως ο Ιάμβλιχος,
μόνο στον Φωστήρα/Μονογενή
από τον αιώνα του οποίου,
ξεπήδησε στη συνέχεια ο δικός μας κόσμος.
Το γιατί και πώς ακριβώς συνέβη αυτή η δημιουργία,
θα το αναλύσουμε σε μεταγενέστερες εκπομπές.

English: 
In the Apocryphon Gospel of John, each new aeon (or Luminary) has its own name.
Now leaving these two gospels behind us, we turn to Iamblichus,
who gives in his own way what we said before;
for the Primary Supreme Wholeness or Self-Generated or Father,
and then the emergence of the first generation Monogenous Luminaries,
but Iamblichus focuses, only on the Luminary/Monogenes from whose aeon,
our world sprang up.
Why and how exactly this creation occurred, will be analyzed in later broadcasts.

English: 
For now, let's first get to know the First and then the Second Creation.
Iamblichus was born in 250 AD in Syros. He was a mathematician and a neoplatonic philosopher.
Because the text of Iamblichus is in ancient Greek, for better understanding I will narrate it translated,
giving also some explanations for each paragraph:
The text begins as follows:
“Prior to the truly existing beings/archons/beginnings/startups/creations,
There is One God,
Preceding the First God and king,

Modern Greek (1453-): 
Προς το παρών ας αρκεστούμε να γνωρίσουμε
αρχικά την Πρώτη
και (στη συνέχεια) την δεύτερη Δημιουργία.
Ο Ιάμβλιχος γεννήθηκε το 250 μ.Χ. στη Σύρο.
Ήταν μαθηματικός και νεοπλατωνικός φιλόσοφος.
Επειδή το κείμενο του Ιάμβλιχου είναι στα αρχαία,
για καλύτερη κατανόηση
θα το πω μεταφρασμένο
δίνοντας όμως και κάποιες επεξηγήσεις για την κάθε παράγραφο:
Το κείμενο ξεκινάει ως εξής:
Πριν από αυτούς που υπάρχουν πραγματικά
και πριν από όλους τους άρχοντες/τις αρχές/τα ξεκινήματα/
τις δημιουργίες, υπάρχει  Ένας Θεός,
Προηγούμενος από τον Πρώτο θεό και βασιλιά,

Modern Greek (1453-): 
διαμένοντας ακίνητος
μέσα στη μοναδικότητα της Ενότητάς Του.
Επεξηγώ:
Σ' αυτό στο σημείο μιλάει για τον Αυτογενή
ή Πατέρα ή  Άρρητο αρχή που αναφέραμε προηγουμένως.―
Και συνεχίζει το κείμενο.
Διότι ούτε κάτι κατανοητό περί αυτού ακολουθεί,
ούτε κάποιο άλλο παράδειγμα υπάρχει
για τον Αυτο-πάτορα, Αυτο-γέννητο
και Μονο-πάτορα Θεό, τον πραγματικά Αγαθό.
Διότι (Είναι) μεγαλύτερος και πρώτος
και πηγή όλων και βάση και αρχή
των πρώτων νοούμενων ιδεών, των αρχετύπων όλων.
Επεξηγώ:

English: 
 immoveable and abiding in the uniqueness of His Own Unity.
I explain:
Here, he speaks of the Self-Generated or Father or the Unuttered Principle we mentioned earlier.
The text continues:
For neither is the intelligible connected with Him,
nor any other paradigm (example) exists about Him.
The Self-Paternal, Self-Begotten (Self-Generated) God,
the One Who is really Agathos (=Good/Benevolent).
For (He is) something even greater, and The First One and the fountain of all
and the root/foundation/principle
of all the first thought-out concepts, of the Archetypes of all, of the intelligible forms.
I explain:

Modern Greek (1453-): 
Θίγονται εδώ, τα Αρχέτυπα,
που και στο Απόκρυφο ευαγγέλιο του Ιωάννη,
πλαισιώνουν Αυτή την Υπέρτατη Έννοη Ολότητα.
Και συνεχίζει το κείμενο:
Και από αυτόν τον Έναν (τον Πρώτον),
ένας (Δεύτερος) Αυτούσιος θεός επρόβαλε,
αυτάρκης και αυτεξούσιος.
Επεξηγώ:
Εδώ υπονοείται ο Φωστήρας/Μονογενής,
εκδήλωση πρώτης Γενεάς από τον Αυτογενή.
Συνέχεια του κειμένου:
Διότι αυτός ο Δεύτερος, και αρχή είναι,
και θεός άλλων υποδεέστερων θεών,
Μονάδα και αυτός ―ο Δεύτερος―
από τον Πρώτο πηγάζων,
προ της ουσίας και αρχή της ουσίας.

English: 
Here the Archetypes are addressed, which, also in the Apocryphon Gospel of John,
surround this Supreme Intelligent Wholeness.
The text continues:
But from this One then, (the First One), a (Second) autonomous God appeared,
self-contained and self-sufficient.
I explain:
Here the Luminary/Monogenes, first Generation manifestation from the Self-Generated is suggested.
The text continues:
Because He (the Second) is the start (Gr: Arche) and also the god of other (inferior) gods,
being a Monad Himself (the Second) stemming from the One (First) and the Principle of essence.

English: 
I explain:
This Wholeness (called second god) corresponds to the Monogenes/Luminary,
from whom emerge the multitudes of the powers that form one of the 72, Hyperuniverses/aeons.
Here we must say that Essence is identified with the Absolute Pure Indivisible Spirit.
And the text continues:
These, therefore, are the most ancient principles of all things, older than the ones
that Hermes (Trismegistus) places
prior to the aethereal the empyrean (fiery) and the celestial gods.
I explain:
At this point, Iamblichus makes it clear that All These Supreme Principles

Modern Greek (1453-): 
Επεξηγώ:
Αυτή η Ολότητα (που αποκαλείται δεύτερος θεός)
αντιστοιχεί με τον Μονογενή/Φωστήρα,
από τον οποίο εκπορεύονται τα πλήθη των δυνάμεων
που σχηματίζουν ένα από τα 72, υπερσύμπαντα/αιώνες.
Εδώ πρέπει να πούμε, πως η Ουσία,
ταυτίζεται με το απόλυτα Καθαρό Αδιάσπαστο Πνεύμα
Και το κείμενο συνεχίζει:
Αυτές είναι αρχές παλαιότερες όλων αυτών,
που ο Ερμής (ο Τρισμέγιστος) τοποθετεί,
πριν από τους αιθέριους και εμπύριους και επουράνιους Θεούς.
Επεξηγώ:
Σ' αυτό το σημείο πλέον, ο Ιάμβλιχος
κάνει σαφές πως Όλες αυτές οι Υπέρτατες Αρχές,

English: 
are superior to the ones examined by Hermes the Trismegistus.
This means they are higher than the aetheric gods, who are the powers of the aetheric plane,
and higher than the fiery gods who are the powers of the astral plane
and even higher than the heavenly gods
who correspond to the primary powers of the creator,
of our own world/Matrix, namely the cosmic gods, according to Sallustius.
These are, in general, the Worlds of the True Light, which are OUTSIDE Plato’s cave.
Continuing with the search of our clues, we will find only simple references about this first creation,
which will simply confirm/verify the information we mentioned earlier.

Modern Greek (1453-): 
είναι ανώτερες από αυτές που εξετάζει
ο Ερμής ο Τρισμέγιστος.
Είναι δηλαδή πιο πάνω και από τους αιθέριους θεούς,
που είναι οι δυνάμεις του αιθερικού πεδίου,
και πιο πάνω από τους εμπύριους θεούς
που είναι οι δυνάμεις του αστρικού πεδίου
και ακόμη πιο ψηλά και από τους επουράνιους θεούς
που αντιστοιχούν στις ΄πρωταρχικές δυνάμεις του δημιουργού
αυτού, του δικού μας κόσμου/Matrix,
στους εγκόσμιους δηλαδή θεούς, σύμφωνα με τον Σαλούστιο.
Αυτοί λοιπόν είναι σε γενικές γραμμές
οι κόσμοι του Αληθινού Φωτός,
που βρίσκονται ΕΞΩ από το σπήλαιο του Πλάτωνα.
Προχωρώντας στην αναζήτηση των στοιχείων μας,
θα βρούμε μόνο απλές αναφορές
σ' αυτή την πρώτη δημιουργία,
που απλά θα επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες
που αναφέραμε προηγουμένως.

Modern Greek (1453-): 
Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος κάνει απλά, μόνο έναν υπαινιγμό
για την πρώτη δημιουργία,
στο ξεκίνημα της αφήγησής του, λέγοντας:
«Είδα τότε μια θέα πλημμυρισμένη από φως
και καταγοητεύθηκα.»
Σε αντίθεση όμως με την Πρώτη Αιτία,
που είναι το Πατρογενές Φως του Αιώνα
το οποίο ενοποιεί τα πάντα,
αντιπαραβάλλεται η ιδιότητα της δυαδικότητας
και του διαχωρισμού της δεύτερης δημιουργίας,
του ενεργειακού σύμπαντος.
Σ' αυτό το σημείο,
προκειμένου να υποστηρίξουμε τη δυαδικότητα του δημιουργού του,
αλλά και την σπειροειδή κίνησή του,

English: 
Hermes Trismegistus simply hints on the first creation, at the beginning of his narrative, saying:
“And I saw an infinite sight, flooded by light, and I was wonderfully delighted beholding it.”
In contrast to the First Cause which is the Patrogenes Light of the Aeon, which unifies all,
comes the property of dyadicism, (duality) and division of the second creation of the energy universe.
At this point, to support the dyadicism of its creator, and its spiral motion,

English: 
we will append an Orphic hymn
which rhapsodizes the ‘Primeval creative Light’, Orpheus calls ‘Phanetas’.
In this hymn, Orpheus gives to it the property of dimorphism (dual form) on one hand-
since in order to create it was split and became Logos (Word)-
and on the other hand characterizes it as ‘Antavges’.
The word Antavges means [instead of, against + the light of dawn], the one who reflects light.
The born through Logos material creation, is a result of reflection.
Apparent therefore is the antithesis between the dyadicism/duality of the material universe
and the Unified/Unsplit Patrogenes Light of the Aeon.

Modern Greek (1453-): 
θα παραθέσουμε έναν Ορφικό ύμνο,
που υμνεί το «Πρωτόγονο δημιουργό Φως»,
που ο Ορφέας αποκαλεί «Φάνητα».
Ο Ορφέας λοιπόν στον εν λόγω ύμνο του,
αφ' ενός του δίνει την ιδιότητα του δίμορφου
―αφού προκειμένου να δημιουργήσει εσχάσθη και έγινε Λόγος―
και αφ' ετέρου, τον χαρακτηρίζει ως Ανταύγην.
[Ανταυγής σημαίνει (αντί+αυγής), ο αντανακλών το φως.]
Η δια του Λόγου λοιπόν γεννημένη υλική δημιουργία,
προκύπτει ως αποτέλεσμα αντανάκλασης.
Εμφανής επομένως η αντίθεση
ανάμεσα στη δυαδικότητα του υλικού σύμπαντος
και στο ενοποιημένο (αδιάσπαστο)
Πατρογενές Φως του Αιώνα.

English: 
So, Orpheus says in his hymn about the creator of our world:
“I invoke Protogonus, the dimorphic, the great one who wanders through the aether, the egg-born,
rejoicing with the golden wings; having the countenance of a Taurus
who gave birth to the blessed gods and mortal men;
who is a much-remembered seed, the far celebrated
Ericapaeus, Ineffable, Occult, Impetuous, the all glittering strength.
You who took away the dark fog from the eyes, after you writhed in the violent movements of your wings,

Modern Greek (1453-): 
Λέει λοιπόν ο Ορφέας στον ύμνο του για τον δημιουργό του κόσμου μας
«Τον Πρωτόγονο προσκαλώ, τον δίμορφο,
τον μέγαν που πλανάται εις τον αιθέρα,
που γεννήθηκε από το αυγό
και χαίρεται με τα χρυσά φτερά
Αυτόν που έχει πρόσωπο ταύρου
και που γέννησε τους μακάριους θεούς
και τους θνητούς ανθρώπους.
Που είναι σπέρμα πολύ-ενθύμητο
και εορτάζεται με πολλές τελετές.
Τον Ηρικεπαίο, τον απόρρητο, τον απόκρυφο,
τον ορμητικό, το λαμπρό βλαστάρι.
Εσύ που αφαίρεσες την σκοτεινή ομίχλη των ματιών,
αφού περιεστράφης με τας ορμητικές κινήσεις των φτερών σου

English: 
everywhere in the world; and you brought forth a pure, lucent light,
wherefore I invoke you as Phanes and as king Priapus
and Antavges with the quick-turning eyes.”
So, in his hymn, Orpheus calls the creator of our world: ‘Phanetas’
who brought the light of antavge (instead of/a reflection of light) in the cave of Plato –
and that's why he calls him Antavges.
The one however who brings light to the darkness is called Eos-phoros=Lucifer: Light-bearer,
from Eo=dawn/light and phero= to bring, the one who brought antavge to the darkness of the cave: Antavges.
As it says also in Genesis:

Modern Greek (1453-): 
παντού εις στον κόσμο,
και έφερες λαμπρό φως αγνό,
και γι' αυτό σε ονομάζω Φάνητα,
και βασιλέα Πρίαπον (γονιμο-ποιητή),
και Ανταύγη, με τα εύστροφα μάτια.»
Σ΄ αυτόν λοιπόν τον ύμνο του ο Ορφέας,
αποκαλεί τον δημιουργό του κόσμου μας: «φάνητα»
που έφερε το φως της ανταυγής
μέσα στο σπήλαιο του Πλάτωνα
―γι' αυτό τον αποκαλεί Ανταύγη.
Αυτός όμως που φέρνει το φως στο σκοτάδι,
ονομάζεται Εωσ-φόρος:
Ο την έω (δηλαδή την αυγή) φέρων
ο φέρων την ανταυγή, στο σκοτάδι της σπηλιάς:
ο ανταύγης.
Όπως λέει και στη Γέννεση:

Modern Greek (1453-): 
"Και σκότος εφέρετο επί του προσώπου της αβύσσου.
Και είπεν ο θεός  γεννηθήτο φως, και έγινε φως"
Και έφερε το φως μέσα στο σκοτάδι της σπηλιάς
Αυτή είναι λοιπόν η φωτιά
που καίει μέσα στο σπήλαιο του Πλάτωνα,
και κρατάει αλυσοδεμένους όμηρους τους ανθρώπους.
Αυτή η οντότητα,
δεν έχει καμία σχέση με την Αυτογενή
Έννοη Ολότητα της πρώτης δημιουργίας
Παράλληλα όμως αυτός ο ύμνος του Ορφέα,
μας δείχνει και την κίνησή
του πρωταρχικού γεννήτορα λέγοντας:
«Αφού περιεστράφης (κουλουριάστηκες δηλαδή)
με τις ορμητικές κινήσεις των φτερών σου
παντού εις στον κόσμο.»
Αυτή όμως η εικόνα μας παραπέμπει στο φίδι

English: 
“And darkness was upon the face of the abyss. And god said, ‘Let there be light’, and there was light.”
And he brought light to the darkness of the cave…
This is therefore the fire that burns inside Plato’s cave, and holds men chained hostages.
This entity has nothing to do with the Self-Generating Intelligent Wholeness of the first creation ...
At the same time, however, this hymn of Orpheus also shows us the movement
of the primordial genitor saying:
“after you writhed (turned round and round in a snake-like manner) in the violent movements of your wings,
everywhere in the world.”

English: 
But this image refers to the snake that was curled around the forbidden tree ...
Because as we will see later, this forbidden tree is our entire world.
Returning back again to Proclus and his analysis of Plato's work, Timaeus,
he reveals an ugly aspect of Antavges/phanetas creator of our world.
So, Proclus says:
“Once he snatched, completely for himself, the ‘Flower of the Nous (Mind)’ from the Paternal Might,
he is able to understand the Father’s Nous, and deliver that Nous to all sources and upon all principles

Modern Greek (1453-): 
που κουλουριάστηκε γύρω από το απαγορευμένο δένδρο
Επειδή όπως θα δούμε στη συνέχεια,
αυτό το απαγορευμένο δένδρο
είναι ολόκληρος ο κόσμος μας.
Επανερχόμενοι όμως πάλι στον Πρόκλο
και στην ανάλυσή του, στο έργο του Πλάτωνα,'Τίμαιο',
μας αποκαλύπτει μια άσχημη πτυχή,
αυτού του ανταύγη/φάνητα δημιουργού, του κόσμου μας.
Λέει λοιπόν ο Πρόκλος:
«Αφού δηλαδή, έδρεψεν
εντελώς μόνος δια τον εαυτόν του
'το άνθος του νου' εκ της πατρικής δυνάμεως,
δύναται να νοεί τον πατρικόν νουν
και να παραδίδει τον νουν, ,
εις όλας τας πηγάς και αρχάς

Modern Greek (1453-): 
και να περιδινεί τον άοκνον στρόβιλον
και να μένει πάντοτε εν αυτώ.»
Και σε αυτό το απόσπασμα, θίγεται πάλι
η περιδίνηση και ο ατέρμων στροβιλισμός,
όπως και στον ύμνο του Ορφέα που λέει:
«Αφού περιεστράφεις με τις ορμητικές κινήσεις των φτερών σου
παντού εις στον κόσμο.»
Αυτή, είναι μια ιδιότητα του άρχοντα αυτού του κόσμου,
που απεικονίζεται πολύ ξεκάθαρα
με το κουλουριασμένο φίδι γύρω
από το απαγορευμένο δένδρο του προπατορικού μύθου
Έδρεψε όμως λέει, εντελώς μόνος για τον εαυτό του,
τον Νου από την πατρική δύναμη.
Δεν του δόθηκε δηλαδή ο Νους, αλλά τον έκλεψε.

English: 
and has the power to swirl the never-tiring vortex and ever stay inside it.”
In this passage also, spinning and endless swirling is mentioned again, as in Orpheus's hymn, which says:
“after you writhed in the violent movements of your wings, everywhere in the world.”
This is a property of the archon of this world, portrayed very clearly by the curled snake
around the forbidden tree of the primordial myth ...
It says that he snatched, completely for himself,
the ‘Flower of the Nous (Mind)’ from the Paternal Might.
… Nous wasn't given to him, but he stole it.

Modern Greek (1453-): 
Όμως, 'κλέφτη' αποκαλεί και ο Ιωάννης στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο
τον άρχοντα του κόσμου τούτου. Και Λέει :
«Αυτός είναι ο πρώτος άρχων
που έλαβε μεγάλη δύναμη από την μητέρα του.
Και η μητέρα του κατάλαβε τη διαστρέβλωση,
όταν είδε το κακό που έγινε
και την κλοπή που διέπραξε ο γιος της.»
Έτσι δύο εντελώς διαφορετικές πηγές,
αποκαλούν τον πρώτο άρχοντα της δεύτερης δημιουργίας: κλέφτη
Όπως όμως είπαμε νωρίτερα, η δεύτερη δημιουργία,
―σε οποιαδήποτε θρησκεία ή μυθολογία―
ξεκινάει πάντα απο το σκοτάδι:
Λέει η Παλαιά Διαθήκη:
«Η δε γη, ήταν άμορφος και έρημος

English: 
Also, John in the apocryphon Gospel calls the archon of this world ‘thief’, and says:
“This is the first archon who took a great power from his mother.
And the mother  became aware of the deficiency , when she saw the wickedness which had happened
and the theft which her son committed.”
So, two completely different sources, call the first archon of the second creation: thief ...
But as we said earlier, the second creation - in any religion or mythology -
always starts from darkness:
The Old Testament says:

English: 
“The earth was without form and void, and darkness was upon the face of the abyss”
Something similar, however, Hesiod says in his Theogony:
“At first Chaos came to be, but next wide-bosomed Earth … and dim Tartarus…
and Eros (Love), fairest among the deathless gods
And from chaos came forth Erebus and the black night;
and from the Night again, Aether and the Day were born.
It (the night) conceived and gave birth to them from erotic union with Erebus.”
So, we have the second creation always starting from darkness, Erebus and turmoil.

Modern Greek (1453-): 
και σκότος επί του προσώπου της αβύσσου».
Κάτι αντίστοιχο όμως λέει και ο Ησίοδος στη Θεογονία του
«Στην αρχή το Χάος έγινε.
Κι ύστερα η πλατύστερνη η Γαία
και τα ζοφώδη Τάρταρα,
αλλά  κι ο Έρωτας
που είναι ο ωραιότερος ανάμεσα στους αθάνατους θεούς
Από το Χάος ακόμη δημιουργήθηκαν
το Έρεβος κι η μαύρη νύχτα.
Κι απο τη Νύχτα γεννήθηκε ο Αιθέρας κι η Ημέρα,
που τα γέννησε σμίγοντας ερωτικά με το Έρεβος.»
Έχουμε λοιπόν την δεύτερη δημιουργία
να ξεκινάει πάντα απο το σκοτάδι,
το έρεβος και την ταραχή.
Τι να συμβαίνει όμως άραγε,
μέσα σε αυτό το σκοτάδι και την ταραχή

English: 
But what is happening, inside this darkness and turmoil of the second creation???
This darkness, is not empty ... But things happen in it.
However, what it contains within,
we will investigate in our next broadcast,
where we will have enough material to study it thoroughly.
Have a good night

Modern Greek (1453-): 
της δεύτερης δημιουργίας ???
Αυτό, το σκοτάδι, δεν είναι άδειο
Αλλά μέσα σ' αυτό συμβαίνουν πράγματα.
Αυτά όμως που περιέχει μέσα του,
θα τα διερευνήσουμε στην επόμενη εκπομπή μας
που θα έχουμε πλέον στη διάθεσή μας
αρκετό υλικό ώστε να τα μελετήσουμε ενδελεχώς.
Καλό σας βράδυ
