
English: 
Since it was invented over a century ago,
plastic has become an established part of
human life. It’s built into our houses,
our vehicles, our food containers, our clothing
And, unfortunately, our oceans.
It’s a really big, bad problem -- but there
are some solutions that might help.
An estimated 4-12 million metric tons of plastic
washes into the oceans every year, and this
debris causes lots of problems.
Marine animals get physically tangled in larger
waste, and hundreds of species ingest smaller
bits of pla stic, mistaking it for food, or
accidentally swallowing it.
Which can kill them.
Plus, some plastics contain harmful substances
like bisphenol-A, PCBs, phthalates, and flame
retardants that can leach into the ecosystem
and move up the food chain.
It can take hundreds of years for plastic
to fully degrade, and because microplastic
is about the same size as a lot of the plants
and animals living in the water column, it’s
extremely difficult to filter out.
Ocean currents send a lot of this garbage
to one of five patches, or gyres, in the Pacific,

German: 
Seit seiner Erfindung vor mehr als 100 Jahren,
ist Plastik zu einem wichtigen Teil des
menschlichen Lebens geworden. Es steckt in unseren Häusern, Fahrzeugen, Verpackungen, unserer Kleidung
und - leider - in unseren Weltmeeren.
Es ist ein riesiges Problem -- aber es gibt Lösungen, 
die vielleicht helfen könnten.
Geschätzte 4-12 Millionen Tonnen Plastik 
gelangen jährlich in die Ozeane und dieser
Müll verursacht viele Probleme.
Meerestiere verfangen sich in größerem Müll
und hunderte Spezies nehmen kleineres
Plastik auf, weil sie es für Nahrung halten oder aus Versehen verschlucken. Das kann sie
töten.
Außerdem enthalten einige Kunststoffe schädliche Substanzen wie Bisphenol A, polychlorierte Biphenyle, Phthalate und
Flammschutzmittel, die in die Ökosysteme 
und so in die Nahrungskette gelangen können.
Es kann hunderte Jahre dauern, bis Plastik vollständig abgebaut ist und weil Mikroplastik
die gleiche Größenordnung hat 
wie viele wasserlebende Pflanzen und Tiere, ist es
extrem schwierig herauszufiltern.
Meeresströme leiten einen Großteil des Mülls zu einem von fünf Feldern oder Strudeln im Pazifik,

Polish: 
Od kiedy plastik został wynaleziony ponad wiek temu, stał się on niezastąpioną
częścią ludzkiego życia. Jest on w naszych domach, naszych pojazdach, pojemnikach na żywność, ubraniach
oraz, niestety, w oceanach.
Jest to bardzo duży problem - ale znamy kilka rozwiązań, które mogą pomóc.
Szacuje się, że od 4 do 12 milionów ton plastiku jest wyrzucana do oceanów każdego roku.
Te zaśmiecenia powodują mnóstwo problemów.
Zwierzęta morskie zaplątują się w większych odpadach, a setki gatunków zjada mniejsze
kawałki plastiku, myśląc, że jest to pokarm, lub po prostu połyka je przez przypadek.
To może je zabić.
Dodatkowo, niektóre plastiki zawierają szkodliwe substancje, takie jak bisfenol A, PCB, ftalany, oraz środki
opóźniające palność, które mogą dostać się do ekosystemu i zostać przeniesione wraz z łańcuchem pokarmowym.
Aby rozłożyć plastik potrzeba setek lat, i ponieważ mikroplastik
jest mniej więcej takiego samego rozmiaru jak wiele roślin i zwierząt żyjących w wodach,
jest on bardzo trudny do odfiltriowania.
Prądy oceaniczne przesyłają mnóstwo tych odpadów do pięciu plam, inaczej zwanych wirami, w Pacyfiku,

German: 
im Atlantik oder im Indischen Ozean.
Der große pazifische Müllstrudel zum Beispiel ist doppelt so groß wie Texas und hält sich irgendwo
zwischen Kalifornien und Hawaii auf.
Forscher schätzen, dass diese fünf Strudel zusammen zwischen 500.000
und 200 Millionen Tonnen Plastik enthalten.
Eine Option, die Meere zu reinigen, wäre also, 
mit diesen Monstergebilden anzufangen.
Wie beim Ocean Cleanup Project, 
das Boyan Slat als Teenager entwickelte.
Nach vielen Forschungsexpeditionen, 
erfand Slat einen riesigen V-förmigen Prototypen.
Jeder Arm dieses Vs ist ein schwimmender Ausleger, der ein Sieb mitschleppt, das passiv
den Plastikmüll mit Hilfe der Meeresströmung einsammeln soll.
Während das Wasser durch diese langen schwimmenden Absperrungen strömt, 
sammelt sich oben schwimmendes Plastik,
vor der Barrieren an.
Gleichzeitig fangen die Siebe unter Wasser kleineres
untergetauchtes Plastik ein, wobei die Tiere sicher unter den Sieben hindurchschwimmen können.
Das Plastik wird wie in einem Trichter zum vorderen Sammelbehälter getrieben, wo eine zentrale Plattform
es aufnimmt, lagert und schließlich 
zum Recycling auf dem Festland zurückbringt.
Das Ocean Cleanup Project hofft, später in diesem Jahr an einem kleinen Modell vor der Küste Japans

English: 
Atlantic, and Indian Oceans.
The Great Pacific Garbage Patch, for example,
is twice the size of Texas, and lives somewhere
between California and Hawaii.
Researchers estimate that combined, these
five patches contain anywhere from 500,000
to 200 million tons of plastic.
So, one option would be to start cleaning
up the ocean by targeting these monstrosities.
Like the Ocean Cleanup project, developed
by Boyan Slat when he was a teenager.
After many research expeditions, Slat came
up with a giant V-shaped prototype.
Each arm of the V is a floating boom with
a trailing, submerged screen designed to passively
collect debris using ocean currents.
As water moves through these long, floating
barriers, lighter-than-water plastic gets
caught in front of the barriers. Meanwhile,
the screens under the surface catch smaller
submerged plastics, while sea life can safely
swim beneath the screens.
From there, plastics get funneled toward the
center of the collector, where a central platform
extracts, stores, and eventually recycles
it back on land.
The Ocean Cleanup project hopes to deploy
a smaller-scale model off the coast of Japan

Polish: 
Atlantyku i Oceanie Indyjskim.
Wielka Pacyficzna Plama Śmieci, na ten przykład, jest dwa razy większ od Texasu, i mieści się
gdzieś pomiędzy Kalifornią i Hawajami.
Badacze szacują, że razem, te pięć plam ma w sobie gdzieś pomiędzy 500,000
a 200 milionów ton plastiku.
Więc, jedną z opcji jest zaczęcie sprzątania oceanów, celując w te potworności.
Jak na przykład Projekt Ocean Cleanup, zbudowany przez Boyana Slat'a, kiedy był jeszcze nastolatkiem.
Po wielu ekspedycjach badawczych, Slat stworzył prototyp w kształcie wielkiej litery V.
Każde z ramion V to pływający wysięgnik holujący zanurzone ekrany, zaprojektowane do
zbierania odpadów poprzez wykorzystanie prądów oceanicznych.
Kiedy woda przepływa przez te długie, pływające bariery, lżejszy od wody plastik jest
gromadzony przed tymi barierami. W międzyczasie, ekrany pod powierzchnią łapią mniejsze,
zanurzone kawałki plastiku, podczas gdy jakiekolwiek zwierzęta mogą spokojnie przepłynąć pod nimi.
Stąd, plastik jest przesysany w stronę centralnego kolektora, gdzie centralna platforma
wydobywa, przechowuje, i w końcu recyklinguje go na powierzchni.
Projekt Ocean Cleanup ma w nadzieji umieszczenie mniejszego modelu u wybrzeży Japonii

Polish: 
jeszcze w tym roku. Będzie on testował takie rzeczy jak odporność bariery oraz jej wydajność w rzeczywistych warunkach.
Lecz, niektórzy oceanografowie martwią się o to jak system Slat'a wpłynie na środowisko, oraz jak stacje
bezzałogowe przetrwają brutalne sztormy.
Inni próbują znaleźć najlepsze miejsca do ustawienia usuwaczy plastiku.
Badacze z Londyńskiego Imperial College odkryli, iż wyłapywanie odpadów bliżej wybrzeży
zanim prądy mogłyby przenieść je w głąb oceanu, byłoby bardziej skuteczne, gdyż tam
plastik jest trudnieszy do zebrania.
Przeprowadzili oni serie symulacji komputerowych, przy użyciu modelu 29-ciu hipotetycznych, pływających
zbieraczy odpadów, inaczej zlewy, podobne do tych zaproponowanych przez Slat'a.
Ich model wziął pod uwagę takie rzeczy jak prądy oceaniczne, skąd te odpady pochodziły,
oraz dystrybucję fitoplanktonu i innych zwierząt morskich.
Kiedy przeprowadzili oni symulacje ze zlewami w różnych miejscach, odkryli że
rozmieszczenie zlewów w odpowiednich miejscach u wybrzeży - głównie Chin i Indonezji -
usunęłoby około 31 procent wszystkiego plastiku przed rokiem 2025.
Zlewy wyłapywałyby plastik zaraz po dostaniu się do wody, oraz ten przenoszony
przez prądy.

English: 
later this year, to test things like the barrier’s
durability and efficiency in real-life conditions.
But some oceanographers worry how Slat’s
system will affect sea life, and how unmanned
stations will withstand brutal ocean storms.
Others are trying to find the best places
to set up plastic removers.
Researchers from Imperial College London found
that it could be more effective to recapture
debris closer to shore, before currents can
carry it to the middle of the ocean, where
it’s harder to collect.
They ran a series of computer simulations
using a model of 29 hypothetical floating
trash collectors, or sinks, similar to the
ones proposed by Slat.
Their model took into account things like
ocean currents, where the trash was coming
from, and the distribution of phytoplankton
and other marine life.
When they ran the simulations with the sinks
in different test locations, they found that
placing the sinks in certain offshore areas
-- mostly off the coasts of China and Indonesia
-- would remove about 31 percent of all ocean
plastic by 2025.
The sinks would catch plastics as they entered
the ocean, as well as debris swept along by
currents.

German: 
Lebensdauer und Effektivität der Barrieren unter realen Bedingungen testen zu können.
Aber manche Ozeanographen haben Bedenken, dass Slats System Meerestiere beeinträchtigt,
und wie unbemannte Stationen heftige Meeresstürme überstehen können.
Andere suchen nach idealen Positionen für solche Plastikfänger.
Forscher vom Imperial College London fanden heraus, dass es effektiver ist,
den Müll dichter an der Küste aufzunehmen, 
bevor Strömungen sie aufs Meer hinausreißen, wo er schwerer
wieder einzusammeln ist.
Sie ließen eine Reihe Computersimulationen für ein Modell mit 29 schwimmenden
Müllsammlern laufen, ähnlich denen, die Slat vorgeschlagen hat.
Ihr Modell berücksichtigte Meeresströmungen, 
woher der Müll kam,
sowie die Verteilung von Phytoplankton 
und anderen marinen Lebewesen.
Als die Simulationen mit den Sammlern an verschiedenen Testorten liefen, zeigte sich,
dass Sammler in bestimmten Küstengebieten - 
vor allem nahe China und Indonesien -
bis 2025 ungefähr 31% des Meeresplastikmülls entfernen würden.
Die Sammler würden sowohl gerade erst ins Meer gelangtes Plastik einfangen als auch Teile, die mit der Strömung
vorbeitrieben.

Polish: 
Tymczasem, modele zlewów rozmieszonych wokół Plamy Pacyficznej zmniejszają zanieczyszczenia tylko o
około 17 procent.
Dodatkowo, symulacje wykazały, iż zlewy umieszczone bliżej wybrzeża - a nie środków oceanów -
miały mniejsze oddziaływanie na życie morskie.
Lecz nawet jeśli te metody zadziałają, i sprawią znaczący spadek w ilości zaśmiecenia wód, nowy plastik
jest ciągle wyrzucany do oceanów.
Narodowa agencja nauk Australii zakończyła niedawno masywne, 3-letnie badania nad zanieczyszczeniem
oceanów, i oszacowała, że światowa produkcja plastiku podwaja się co każde 10 lat.
To prawdopodobnie dlatego wielu ekspertów zgadza się co do tego, iż najlepszym rozwiązaniem jest
zatrzymanie plastiku od przedostawania się do wody.
Około 80% zanieczyszczenia oceanicznego pochoodzi z lądu, i większość tego zanieczyszczenia to plastikowe butelki i
opakowania.
Istnieją sposoby aby zmniejszyć te zanieczyszczenia: na przykład bycie mniej zależnym od plastiku,
pozbywanie się odpadów w odpowiedni sposób, oraz zakładanie sieci na wylewach rur ściekowych.
Nie ważne jak to zrobimy, oczyszczenie oceanów będzie trudne.
Ale przez zapobieganie jak największej ilości plastiku przed dostaniem się do oceanów,
oraz zbieranie jak najwięcej tego co już się tam dostało, możemy nawet
osiągnąć postęp.

English: 
Meanwhile, models of sinks deployed around
the Pacific garbage patch only cut trash by
about 17 percent.
Plus, the simulations showed that sinks closer
to the shore -- as opposed to the open ocean
-- had less of an impact on marine life.
But even if these methods work, and make a
significant dent in sea trash, new plastic
is always coming in.
Australia’s national science agency recently
completed a massive three-year study of ocean
trash and estimated the world doubles its
plastic production every decade.
That’s probably why, at least for now, many
experts agree the best solution is to just
stop all that plastic from getting into the
water in the first place.
About 80% of ocean trash comes from land,
and most of it consists of water bottles and
plastic packaging.
And there are ways to reduce that trash: things
like being less dependent on plastics, making
sure waste is disposed of properly, and putting
up catch nets around storm drains.
No matter how we do it, cleaning up the oceans
will be hard.
But by preventing as much plastic as possible
from getting into the oceans in the first
place, and by collecting as much as we can
of what does get in, we might be able to make
some progress.

German: 
Währenddessen werden von Sammlern nahe des Pacific Garbage Patch nur ca. 17%
des Mülls entfernt.
Auch zeigten die Simulationen, dass küstennahe Sammler - im Gegensatz zu denen auf offener See -
einen geringeren Einfluss
auf die Meereslebewesen hätten.
Aber selbst wenn diese Methoden funktionieren und den Müll im Meer nennenswert reduzieren, kommt immer
neues Plastik dazu.
Australiens nationale Wissenschaftsbehörde hat kürzlich eine große 3-jährige Meeresmüll-Studie abgeschlossen
und schätzt, dass die Plastikproduktion auf der Erde
sich alle 10 Jahre verdoppelt.
Wohl sind sich daher die meisten ExpertInnen einig, 
es wäre am besten, wir würden
dafür sorgen, dass der Müll 
erst gar nicht mehr im Meer landet.
Ungefähr 80% des Mülls kommt vom Land ins Meer und ein Großteil sind Wasserflaschen und
Verpackungen.
Und man kann diesen Müll reduzieren: 
z.B. indem man weniger Plastik nutzt, dafür sorgt, dass
Müll ordentlich entsorgt wird, 
und dass Gullys mit Netzen ausgestattet werden.
Egal wie, es wird schwierig,
die Meere zu reinigen.
Aber wenn wir möglichst vermeiden, 
dass noch mehr Plastik in die Ozeane gelangt,
und das, was trotzdem dort landet, größtenteils wieder rausholen, dann kämen wir einen großen
Schritt weiter.

English: 
Thank you for watching this episode of SciShow,
which was brought to you by our patrons on
Patreon, who are awesome and help us come
up with great topics for videos. If you want
to help support this show, you can go to patreon.com/scishow.
And don’t forget to go to youtube.com/scishow
and subscribe!

Polish: 
Dziękujemy za oglądanie tego odcinka SciShow, który powstał dzięki naszym patronom na
Patreon, którzy są niesamowici i pomagają nam w wymyślaniu wspaniałych tematów na filmy. Jeśli chcielibyście
wspomóc ten show, możecie przejść do patreon.com/scishow. I nie zapomnijcie zajrzeć do youtube.com/scishow
oraz zasubskrybować!

German: 
Vielen Dank, dass Du Dir diese SciShow-Folge angesehen hast, möglich gemacht durch unsere Sponsoren auf
Patreon, die einfach großartig sind und uns dabei helfen, spannende Themen für Videos zu finden. Wenn Du
uns auch unterstützen willst, geh auf patreon.com/scishow. 
Und vergiss nicht uns auf youtube.com/scishow
zu abonnieren!
