Çeviri: İlker Kocael (@ilker_kocael)
 
Yazar, yalnız başına çalışır.
Onu yargılayan kişi de yalnızdır.
Özellikle de kendini yalnızken yargılar.
Bu pek de iyi değildir,...
...sağlıklı da.
Bir şey oluşturuyoruz...
...birleştirmeye çalışıyoruz.
Harika bir hikâyeyi toplamaya çalışan bir arkeolog gibi çalışıyoruz.
Yazmak, eğlenceli bir iş değil.
Ben her zaman okuyucuyu eğlendirmeye çalışıyorum.
Ancak bu benim eğlendiğim anlamına gelmiyor.
Bu, benim için bir zevk.
Nasıl nefes alıyorsam, öyle yazıyorum.
Yazmayı bırakabileceğinizi düşünüyor musunuz?
Öyle yapabilmeyi isterdim.
Derin bir sessizliğe gömülmeyi çok isterdim.
Ancak bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
Bahsettiğiniz tezli edebiyat,...
...bana daha önceden belirlenmiş bir şeymiş gibi geliyor.
Bende ise şöyle oluyor:
Bir şey yaşıyorum...
...bu benim duygularımı etkiliyor...
...ve bundan bahsediyorum.
Ona bir biçim kazandırıyorum.
Şiir ya da romanda geçiriyorum.
Bu başka bir şey.
Roman, aynı zamanda bir ayna oyunudur.
Bir tür müzik kompozisyonudur.
Bir motifiniz vardır ve o motif belli bir varyasyon içinde tekrar eder.
Roman bana göre temponun dağılımı ile ilgilidir.
Zamanın tanığı olmak için yazarlığı bıraktım.
Kendimi riske attım.
Yazmak nedir?
Çünkü unutmayın, ilhamın asıl kaynağı ölümdür.
Eğer kendinizi riske atmazsanız, elinize hiçbir şey geçmez.
Bedel ödemek gerek.
Başka ne yapabilirdim bilemiyorum.
Elinden pek iş gelen bir insan değilim.
Başka bir yeteneğim yok.
Her zaman yazmayı umdum.
Bu, benim için gerçekliğe tutunmanın bir yolu.
Yazmak acayip bir şey.
Neden gerçekliği farklı bir bakışla ele alalım?
Neden hayatın yanında yazıya dair tüm bu yolculuk?
Ki hayattan da kaçış mümkün değilken.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Yazmak nedir, bilmiyorum.
