
Arabic: 
لقد اسكتشفنا سوياً القواتين التي تحكم
الكثير من الأجسام المتحركة حتى الآن.
ولكن الفيزياء أكثر من مجرد جرّ قرميدة
صعوداً في منحدر، أو رواد فضاء يطوفون
في نيازك القيء.
توجد أيضاً... الإصطدامات!
ولدى الفيزياء الكثير لقوله عن الإصطدام،
سواء كان بين كرتي بلياردو،
أو ما يحدث عندما تفشل في 
مرحلة سوبر ماريو للمرة السابعة والأربعين
وترمي بجهاز تحكمك على الأرض.
عصيّ لهب غبية!
لإكتشاف ماذا يحدث عندما يصطدم جسمان،
علينا أن نأخذ بعين الإعتبار
خاصيتيّن رئيسّتين:
الزخم والإندفاع.
سنناقش أيضاً ما يعنيه الفيزيائيون عندما
يتكلمون عن مركز الكتلة، ولماذا هي مهمة.
وسيساعدنا صديقنا القديم إسحاق نيوتن.
أتذكرون قانون نيوتن الثاني؟
القانون الذي ينص على أن محصلة القوى 
المطبقة على جسم تساوي كتلته ضرب تسارعه؟

English: 
You and I have explored the rules that govern
lots of different moving objects so far.
But physics isn’t just about dragging blocks
up inclines, or astronauts floating in Vomit Comets.
There are also ... collisions!
And physics has a lot to say about collisions
-- whether it’s two billiard balls knocking
against each other, or what happens when you
fail at a Super Mario level for the 47th time
and throw your controller at the floor.
Stupid lava sticks!
To figure out what’s happening when objects
collide, we’ll have to take into account
two main qualities: momentum and impulse.
We’ll also discuss what physicists mean
when they talk about center of mass, and why that’s important.
And we’ll have our old friend Isaac Newton
to help us out along the way.
[Theme Music]
Remember Newton’s second law?
That’s the one that says the net force on
an object is equal to its mass, times its acceleration.

iw: 
נחשפנו כבר לחוקים המיוחסים להרבה אובייקטים בתנועה עד עכשיו.
אבל פיזיקה היא לא רק משיכה של בלוקים במעלה שיפוע, או אסטרונאוטים מרחפים על כוכבי שביט.
ישנן גם... התנגשויות!
ולפיזיקה יש הרבה מה לומר על התנגשויות- אם אלו שני כדורי ביליארד המתנגשים
אחד בשני, או מה שקורה כשאתם לא מצליחים לעבור שלב בסופר מריו בניסיון ה- 47
וזורקים את הבקר על הרצפה
מקלות לבה טיפשים!
כדי לגלות מה קורה כשאובייקטים מתנגשים נצטרך לקחת בחשבון
שני עקרונות מרכזיים: תנופה ודחף.
נדבר גם על הכוונה של פיזיקאים כשהם אומרים מרכז המאסה, ולמה זה חשוב.
וגם החבר הוותיק שלנו אייזק ניוטון יבוא לעזרתנו.
מוזיקת פתיחה
זוכרים את החוק השני של ניוטון?
זה שאומר שהכוח השקול על אובייקט שווה למאסה שלו כפול התאוצה.

French: 
Jusqu'ici vous et moi avons exploré les lois qui gouvernent beaucoup d'objets qui se déplacent.
Mais la physique ce n'est pas juste une histoire de blocs sur des plans inclinées, ou des astronautes flottant dans des Machines à Vomir.
Il y a aussi ...des collisions
Et la physique a beaucoup de choses à dire sur les collisions -- que ce soient deux boules de billard se tapant
l'une contre l'autre, ou ce qui arrive lorsque vous ratez un niveau à Super Mario pour la 47ième fois.
et jetez la manette sur le sol.
Satané lave !
Pour comprendre ce qui se passe quand deux objets entre en collision, nous devrons prendre en compte
deux facteurs principaux : la quantité de mouvement et l'impulsion.
Nous discuterons aussi de ce que les physiciens veulent dire lorsqu'ils parlent de centre de masse, et pourquoi est-ce si important.
Et nous aurons toujours notre viel ami Isaac Newton pour nous aider tout le long.
[Musique d'intro]
Vous vous souvenez de la seconde loi de Newton ?
C'est celle qui dit que la force nette sur un objet est égale à sa masse fois son accélération

German: 
Du und ich haben die Regeln für viele verschiedene bewegte Gegenstände entdeckt.
Aber Physik dreht sich nicht nur darum, Kisten auf Rampen zu schieben, oder um Astronauten, die in Kotzbombern schweben.
Es gibt auch ... Kollisionen!
Und die Physik hat einiges über Kollisionen zu sagen -- ob es zwei zusammenstoßende Billardkugeln
sind oder was passiert, wenn du bei Super Mario das Level zum 47. Mal nicht schaffst
und deinen Controller auf den Boden wirfst.
Die blöde Lava klebt!
Um herauszufinden, was passiert, wenn Gegenstände kollidieren, müssen wir zwei
Größen berücksichtigen: Moment und Kraftstoß.
Wir werden auch besprechen, was Physiker meinen, wenn sie über Massenschwerpunkte reden, und warum das wichtig ist.
Und unser alter Freund Isaac Newton wird uns dabei helfen.
[Titelmusik]
Erinnerst du dich an dich an das Zweite Newton'sche Gesetz?
Es besagt, dass die Kraft auf einen Gegenstand gleich seiner Masse seiner Beschleunigung ist.

Croatian: 
Do sada smo proučili pravila po kojima se ponašaju mnogi predmeti u pokretu.
Ali fizika se ne bavi samo vućom blokova uzbrdo ili astronautima koji lebde u "bljuvaćim kometima".
Također postoje i sudari.
A fizika ima puno toga za reći o sudarima -- bilo da se radi o dvije kugle za biljar
ili o onome što se dogodi kada ne uspijete proći razinu Super Maria 47. put
i bacite kontroler na pod.
Glupi štapovi lave!
Kako bismo shvatili što se događa kada se predmeti sudare, morati ćemo uzeti u obzir
dva glavna kvaliteta: količinu gibanja i impuls sile.
Također ćemo pričati o tome na što fizičari misle kada pričaju o centru masa i zašto je to bitno.
I tu će biti naš stari prijatelj Isaac Newton da nam putem pomogne.
[Glazba]
Sjećate li se Newtonovog drugog zakona?
To je onaj koji kaže da je ukupna sila nad predmetom jednaka umnošku njegove mase i njegove akceleracije.

iw: 
אבל, זה לא בדיוק מה שניוטון אמר.
האמת שהוא אמר שמה שנקרא "כמות התנועה" של אובייקט שווה למאסה שלו כפול המהירות.
והכוח השקול שווה שווה לשינוי במאסה כפול מהירות הזאת לאורך זמן.
במילים אחרות, זאת הנגזרת של מאסה כפול מהירות ביחס לזמן.
ואם תחשבו את הנגזרת הזאת, תמצאו שהכוח השקול שווה למאסה כפול תאוצה.
אבל כששמים את החוק השני של ניוטון במונחים של מאסה ומהירות נוצר אספקט
של תנועה שטרם דיברנו עליו.
ניוטון לא ממש נתן לאספקט הזה שם, אבל אנחנו ניתן: זה נקרא תנופה,
וזה אחד הדברים שקל יותר לראות בחיים האמתיים מאשר לתאר.
תנופה מתוארת לרוב כנטייתו של האובייקט להישאר בתנועה, אבל טכנית
זוהי המאסה של האובייקט כפול המהירות שלו.
אז, שק גדול של עלים מתגלגל במורד של גבעה? יכול להיות שהוא יתגלגל מהר, אבל אין לו
הרבה מאסה, אז אין לו הרבה תנופה, ולכן לא יהיה כל כך קשה לעצור אותו.
אבל הבולדר שמתגלגל אחרי אינדיאנה ג'ונס? יש לו המון מאסה- ולכן גם המון תנופה.
אז יהיה הרבה יותר קשה לעצור אותו.

German: 
Nur, dass das nicht das ist, was Newton tatsächlich gesagt hat.
Er hat gesagt, dass die sogenannte "Menge an Bewegung" gleich seiner Masse mal seiner Geschwindigkeit ist.
Und die Kraft ist gleich der Änderung in dieser Masse-mal-Geschwindigkeit über die Zeit.
In anderen Worten ist sie die Ableitung der Masse-mal-Geschwindigkeit über die Zeit.
Und wenn du diese Ableitung bestimmst, findest du, dass die Kraft gleich der Masse mal der Geschwindigkeit ist.
Aber wenn man das Zweite Newton'sche Gesetz mit den Größen Masse und Geschwindigkeit schreibt, zeigt sich ein Aspekt
der Bewegung, über den wir noch nicht gesprochen haben.
Newton hat diesem Aspekt keinen Namen gegeben, aber wir schon: Er wird Impuls genannt
und er ist eins dieser Dinge, die man besser sehen als beschreiben kann.
Der Impuls wird oft als die Tendenz eines Gegenstands beschrieben, in Bewegung zu bleiben, aber theoretisch
ist er die Masse des Gegenstands mal seiner Geschwindigkeit.
Also, was ist wenn ein großer Sack voller Laub einen Hügel herunterrollt? Er kann schnell sein, aber er hat
nicht viel Masse, also hat er keinen hohen Impuls, und ist nicht so schwierig aufzuhalten.
Aber der Fels, der hinter Indiana Jones herrollt? Er hat eine große Masse, also auch einen hohen Impuls.
Er war deshalb viel schwerer zu stoppen.

Croatian: 
Ali to nije zapravo ono što je Newton rekao.
Zapravo je rekao da je takozvana količina gibanja predmeta jednaka umnošku njegove mase i njegove brzine.
A ukupna je sila jednaka promjeni te mase-puta-brzine kroz vrijeme.
Drugim riječima, to je derivacija mase-puta-brzine gledajući po vremenu.
I kada biste izračunali tu derivaciju, otkrili biste da je ukupna sila samo jednaka masi pomnoženoj s akceleracijom.
Ali izražavanje Newtonovog drugog zakona pomoću mase i brzine nam predstavlja aspekt
kretanja o kojem još nismo pričali.
Newton nije baš tom aspekt smislio ime, ali mi hoćemo, zove se zalet
i to je jedna od onih stvari koje je lakše vidjeti u stvarnom životu nego opisati.
Zalet se često opisuje kao tendencija predmeta da se nastavi gibati, ali tehnički
je to masa predmeta puta njegova brzina.
Dakle recimo da se vreća puna lišća kotrlja niz brdo. Može ići brzo, ali nema
puno mase tako da nema veliki zalet i ne bi ju se bio previše teško zaustaviti.
Ali kugla koja naganja Indianu Jonesa? Ona ima puno mase -- te stoga veliki zalet.
Tako da ju je puno teže zaustaviti.

Arabic: 
ما عدا أن ذلك ليس ما قاله نيوتن فعلاً.
لقد قال في الواقع أن "كمية الحركة" في
الجسم تساوي كتلته ضرب سرعته.
ومحصلة القوى تساوي التغير في
(الكتلة ضرب السرعة) عبر الزمن.
بكلمات أخرى، إنها مشتقّ
(الكتلة ضرب السرعة) بالنسبة للزمن.
وإن حسبتم ذلك المشتقّ، ستجدون أن محصلة
القوى تساوي الكتلة ضرب التسارع.
ولكن وضع قانون نيوتن الثاني ضمن
مفاهيم الكتلة والسرعة
يطرح نوعاً من الحركة لم نتكلم عنه
حتى الآن.
لم يعطي نيوتن هذا النوع إسماً،
ولكن نحن سنعطيه: سنسميه الزخم،
وهو واحد من تلك الأشياء التي 
من الأسهل أن نراها في الواقع بدل أن نصفها.
غالباً ما يوصف الزخم بأنه ميلان الجسم
لأن يبقى متحرّكاً، ولكن تقنياً،
إنه كتلة الجسم ضرب سرعته.
إذاً، كيس مليء بالأوراق يتدحرج نزولاً
على تلة؟ قد يكون سريعاً،
ولكنه لا يملك كتلة كبيرة، لذا ليس لديه
زخم كبير، وليس من الصعب إيقافه.
ولكن الصخرة التي تطارد إينديانا جونز؟
كتلتها كبيرة, وبالتالي زخمها كبير.
لذا سيكون من الصعب جداً إيقافها.

English: 
Except, that’s not actually what Newton
said.
He really said that an object’s so-called “quantity of motion” was equal to its mass, times its velocity.
And the net force is equal to the change in
that mass-times-velocity over time.
In other words, it’s the derivative of mass-times-velocity
with respect to time.
And if you were to calculate that derivative, you’d find that the net force is just equal to mass times acceleration.
But putting Newton’s second law in terms
of mass and velocity introduces an aspect
of motion that we haven’t talked about yet.
Newton didn’t really give this aspect a
name, but we will: it’s called momentum,
and it’s one of those things that’s easier
to see in real life than to describe.
Momentum is often described as an object’s
tendency to remain in motion, but technically,
it’s an object’s mass times its velocity.
So, a big bag full of leaves rolling down
a hill? It might be going fast, but it doesn’t
have much mass, so it doesn’t have a lot
of momentum, and it wouldn’t be too hard to stop.
But the boulder chasing Indiana Jones? That
had a lot of mass -- and therefore lots of momentum.
So it would have been much harder
to stop.

French: 
Sauf que, ce n'est pas exactement ce que Newton a dit.
En fait, il a dit que quelque chose appelé "quantité de mouvement" était égale à sa masse fois sa vitesse.
Et la force nette est égale à la variation de la masse fois la vitesse dans le temps.
En d'autres mots, c'est la dérivée de la masse fois la vitesse par rapport au temps.
Et si vous calculiez cette dérivée, vous trouveriez que la force nette est simplement égale à la masse fois l'accélération.
Mais exprimer la seconde loi de Newton en terme de masses et de vitesses introduit un aspect
du déplacement dont nous n'avons pas encore discuté.
Newton n'a jamais donné de nom à ce concept, mais nous le ferons: on l'appele quantité de mouvement.
et c'est l'une des choses qui sont plus faciles à observer dans la vie réelle qu'à décrire.
La quantité de mouvement est parfois décrit comme la tendance d'un objet à rester en mouvement, mais d'un point de vue plus technique,
c'est la masse d'un objet fois son accélération.
Comme un sac remplie de feuilles dévalant une colline ? Même si il va très vite
il n'a pas beaucoup de masse donc pas une grande quantité de mouvement, et il ne sera pas trop difficile à arrêter.
Par contre le rocher poursuivant Indiana Jones ? C'est très massif -- par conséquent a une grande quantité de mouvement.
Donc ça devrait être beaucoup plus difficile à arrêter.

French: 
Et la quantité de mouvement est l'un des facteurs qui affectent les collisions entre les objets.
Après tout, si un énorme rocher s'écrasait contre un autre gros rocher, ce serait
une collision totalement diférente qu'un sac de feuilles percutant un rocher.
Et l'autre caractéristique d'une collision que l'on considère souvent est connue comme l'impulsion
qui -- en physique en tout cas -- n'a rien à voir avec le contrôle de soi.
Ou pourquoi vous jetez la manette de jeu sur le sol lorsque vous êtes bloqué à un niveau.
En l'impulsion -- souvent représentée par un J -- est l'intégrale de la force nette sur
un objet dans le temps -- en d'autres mots, sa variation de quantité de mouvement.
L'impulsion se révèle un très bon moyen pour décrire des crashes --
parce que très souvent, dans les collisions, les forces varient très rapidement.
Ainsi, si une balle cogne un mur, durant moins d'une seconde, sa force sur
le mur en Newtons est égale au temps, multiplié par 25,  nous dirons que son impulsion vaut 3.1 Newton-secondes.
Maintenant, considérons les différents types de collisions que nous pouvons étudier.
Généralement, les collisions peut être décrites comme élastique ou inélastique.

Arabic: 
والزخم عامل مؤثر على أصطدام جسمين.
في النهاية، إن اصطدمت صخرة هائلة بصخرة
هائلة أخرى، سيكون ذلك
إصطداماً شديد الإختلاف عمّا إذا
اصطدم كيس أوراق شجر بصخرة.
ولكن توجد خاصيّة أخرى للإصطدام
غالباً ما تسمى الإندفاع،
والتي - في السياق الفيزيائي على الأقل -
ليس لها علاقة بقوة الإرادة،
أو بسبب رميك جهاز التحكم عندما تعلق
في مرحلة.
عوضاً عن ذلك، الإندفاع - وغالباً ما يرمز
له بحرف J - هو في الواقع تكامل محصلة قوى
مطبقة على جسم عبر الزمن، بكلمات أخرى،
تغيّر زخمه.
اكشتفنا أن الإندفاع طريقة مفيدة جداً
في وصف اصطدام،
لأن بشكل عام، في الإصطدامات، القوى
تتغير بسرعة كبيرة.
إذاً، إن ارتطمت كرة بحائط،
فعلى مدى نصف ثانية،
قوتها على الحائط تساوي الزمن ضرب 25،
ونقول أن إندفاعها يساوي 3.1 نيوتن-ثانية.
والآن، لنتفحص أنواع الإصطام الأخرى
التي نستطيع دراستها.
بشكل عام، يمكن وصف الإصطادمات
بأنها إما مرنة أو ليّنة.

German: 
Und der Impuls ist ein Faktor, der die Kollision zwischen zwei Gegenständen beeinflusst.
Wenn ein großer Fels in einen anderen hineinkracht, ergibt das schließlich
einen ganz anderen Zusammenstoß als wenn ein Sack Laub in den Felsen rollt.
Aber die andere Größe einer Kollision, die wir oft betrachten, wird Kraftstoß genannt, was
-- zumindest in der Physik -- nichts mit Willenskraft zu tun hat,
oder warum du deinen Controller wirfst, wenn du in einem Level festhängst.
Stattdessen ist der Kraftstoß -- üblicherweise mit J bezeichnet -- das Integral der Kraft auf
einen Gegenstand über die Zeit -- in anderen Worten, die Änderung seines Impulses.
Der Kraftstoß ist eine besonders nützliche Größe, um einen Zusammenstoß zu beschreiben --
denn im Allgemeinen ändern sich Kräfte bei Kollisionen sehr schnell.
Wenn also ein Ball eine Wand trifft, und für eine halbe Sekunde seine Kraft auf
die Wand gleich der Zeit mal 25  in Newton ist, sagen wir, das sein Impuls 3,1 Newtonsekunden beträgt.
Lass uns nun die verschiedenen Arten der Stöße betrachten, die wir untersuchen können.
Im Allgemeinen können Zusammenstöße entweder als elastisch oder als unelastisch bezeichnet werden.

English: 
And momentum is one factor that affects collisions
between objects.
After all, if a huge boulder crashes into
another huge boulder, that’s going to be
a very different sort of crash than if a bag
of leaves crashes into a boulder.
But the other quality of a collision that
we often consider is known as impulse, which
-- at least in the context of physics -- doesn’t
actually have anything to do with willpower,
or why you throw your game controller when
you get stuck on a level.
Instead, impulse -- usually represented by
a J -- is the integral of the net force on
an object over time -- in other words, its
change in momentum.
Impulse turns out to be a particularly useful
way to describe a crash --
because generally, in collisions,
forces change very quickly.
So, if a ball smacks into a wall, and over
the course of half a second, its force on
the wall in Newtons is equal to the time, multiplied by 25, we’d say that its impulse was 3.1 Newton-seconds.
Now, let’s consider the different kinds
of collisions that we can study.
Generally, collisions can be described
as either elastic or inelastic.

iw: 
ותנופה היא אחת התכונות המשפיעות על התנגשויות בין אובייקטים.
אחרי הכול, בולדר ענק המתנגש בעוד בולדר ענק, ייצור התנגשות
די שונה ביחס לשק עלים המתנגש בבולדר.
התכונה הנוספת של התנגשות שלרוב נתייחס אליה ידועה בשם דחף, שלפחות
בהקשר של פיזיקה- לא קשור לכוח רצון,
או למה זרקתם את בקר המשחק כשנתקעתם בשלב.
במקום זאת, דחף- המיוצג לרוב ע"י J הוא האינטגרל של הכוח השקול
על האובייקט לאורך זמן- במילים אחרות, השינוי בתנופה שלו.
מסתבר שדחף הוא דרך מאוד שימושית לתאר תאונה
מכיוון שבאופן כללי, בהתנגשויות, הכוחות משתנים מהר מאוד.
אז, אם כדור נחבט לכיוון קיר, ובמהלך של חצי שנייה, הכוח שלו כלפי
הקיר בניוטון שווה לזמן כפול 25, נוכל להגיד שהדחף הוא 3.1 ניוטון לשנייה.
עכשיו, בואו נתייחס לסוגים שונים של התנגשויות שאנחנו יכולים ללמוד.
בכלליות, התנגשויות יכולות להיות מתוארות כאלסטיות או כלא אלסטיות.

Croatian: 
I zalet je jedan faktor koji utječe sudare između predmeta.
Uostalom, ako se ugromna stijena sudari u drugu ogromnu stijenu, to će biti
puno drugačije nego ako se vreća s lišćem sudari u stijenu.
Ali drugi kvalitet sudara koji često uzimamo u obzir je znan kao impuls, što
-- barem u kontekstu fizike -- nema puno veze sa snagom volje,
ili razlogom zašto bacate kontroler kada zapnete na razini.
Umjesto toga, impuls -- koji se obično zapisuje kao J -- je integral ukupne sile na
predmet tijekom vremena -- drugim riječima, to je njegova promjena zaleta.
Ispada da je impuls posebno koristan za opis sudara --
jer se općenito u sudarima sile mijenjaju jako brzo.
Dakle, ako se lopta sudari sa zidom, i ako je tijekom pola sekunde njezina sila
nad zidom u Newtonima jednaka vremenu pomnoženom s 25, rekli bismo da je njen impuls 3.1 Newton-sekundi.
Uzmimo sada u obzir razne vrste sudara koje možemo proučavati.
Općenito se sudari mogu opisati kao elastični ili neelastični.

Arabic: 
وسيكون من المهم أن تعرف النوع الذي تتعامل
معه، لأن العمليات الحسابية ستكون مختلفة.
إن كنتم تعتقدون أن 
الإصدامات المرنة فيها ارتداد، فهذا صحيح.
مثل الأنظمة الحافظة التي تكلمنا عنها المرة
الماضية، في الإصطدامات المرنة، الطاقة
الحركية لا تنفى ولا تخلق من العدم، مثلاً:
لنقول أنك ضربت كرة بلياردو بيضاء بأخرى
حمراء مستقرة على الطاولة،
وضربتا بعضهما بالطريقة المثالية.
لكي يكون هذا اصطداماً مرناً حقيقياً،
يجب أن تنتقل كل الطاقة الحركية
في الكرة البيضاء إلى الكرة الحمراء.
مما يعني أنه بعد أن اصطدمتا ببعضهما، الكرة
البيضاء ستبقى ساكنة، والكرة الحمراء
ستنطلق مبتعدة بكل الطاقة الحركية - أي بنفس
السرعة -  التي كانت لدى البيضاء.
ولكنكم لا تصادفون أي اصطدامات مرنة
في الواقع.
لأن: لابد من ضياع بعض الطاقة
بطريقة ما في الإصطدام،
غالباً على شكل حرارة أو صوت.
وعندما لا تنحفظ الطاقة الحركية،
فهذا اصطدام ليّن.
وهذا ينطبق على كل اصطدام،
أكان مرناً أم لا:
زخم النظام سيحفط دائماً.
قد ينتقل إلى جسم آخر
- أو إلى أكثر من جسم -
ولكن الزخم سيذهب إلى مكان ما،

iw: 
וזה הולך להיות חשוב לגלות עם איזה סוג אתם מתמודדים, מכיוון שהמתמטיקה עובדת בצורות שונות לחלוטין.
אם התנגשויות אלסטיות נשמעות נשמעות כמו משהו קופצני זה מכיוון שהן כאלה.
כמו המערכות השמרניות שדיברנו עליהן בפרק הקודם, בהתנגשויות אלסטיות האנרגיה הקינטית לא נוצרת ולא נהרסת.
לדוגמה: נניח ואתם מכים בכדור ביליארד לבן, שפוגע בכדור אדום
המונח על השולחן, והם פוגעים אחד בשני בזווית הנכונה.
בכדי שזאת תהיה התנגשות אלסטית, כל האנרגיה הקינטית מהכדור הלבן
תעבור לכדור האדום.
כלומר, אחרי שהם יתנגשו הכדור הלבן יישאר במקומו והכדור האדום
ימשיך עם כל האנרגיה הקינטית- מה שאומר, אותה המהירות שהייתה לכדור הלבן.
אבל אתם לא נתקלים בהתנגשויות אלסטיות בחיים האמתיים.
מכיוון שתמיד תהיה אנרגיה כלשהי שתלך לאיבוד בזמן ההתנגשות,
שלרוב תבוטא בחום או קול.
וכשהאנרגיה הקינטית לא נשמרת, זוהי התנגשות שאינה אלסטית.
יש דבר אחד שיהיה נכון לכל התנגשות, למרות זאת, בין אם היא אלסטית או לא:
התנופה של המערכת תמיד תישמר.
היא יכולה לעבור לאובייקט אחר, היא אפילו יכולה לעבור ליותר מאובייקט אחד-
אבל התנופה תמיד תופנה לכיוון מסוים,

German: 
Und es ist wichtig, herauszufinden, um welche Art es sich handelt, denn die Mathematik dazu ist sehr unterschiedlich.
Wenn elastischer Zusammenstoß sich nach etwas hüpfendem anhört, ist das, weil genau das passiert.
Wie bei den konservativen Systeme, über die wir letztes Mal gesprochen haben, wird in elastischen Kollisionen keine kinetische Energie erschaffen oder zerstört.
Zum Beispiel: Sagen wir, du triffst mit einer weißen Billardkugel eine rote, die
auf dem Tisch liegt, und sie treffen sich genau im richtigen Winkel.
Dann muss bei einem elastischen Stoß all die
 kinetische Energie des weißen Balles
auf den Roten übertragen werden
Was bedeuten würde, dass nach dem Zusammenstoß die weiße Kugel liegenbleibt und die rote
mit der gesamten kinetischen Energie losrollen würde -- also im Grunde mit derselben Geschwindigkeit -- die die weiße Kugel vorher hatte.
Aber du wirst im echten Leben keine elastischen Kollisionen sehen.
Denn: Es geht immer ein Teil der Energie im Zusammenstoß verloren,
meist als Wärme oder Geräusch.
Und wenn die kinetische Energie nicht erhalten wird, haben wir eine unelastische Kollision.
Aber eines gilt für jeden Zusammenstoß, egal ob elastisch oder nicht:
Der Impuls des Systems bleibt immer erhalten.
Er kann auf einen anderen Gegenstand übertragen werden -- er kann sogar auf mehrere Gegenstände übertragen werden --
aber der Impuls geht immer irgendwohin,

Croatian: 
I biti će važno odrediti s kojom vrstom imamo posla jer matematika radi na jako različite načine.
Ako elastični sudari zvuče kao da nešto odskaće, to je zato što oni jesu takvi.
Kao u konzervativnim sustavima o kojima smo pričali prošli put, u elastičnim sudarima se kinetička energija ni ne stvara ni ne uništava.
Na primjer: recimo da bijelom kuglom za biljar udarite drugu, crvenu,
i udare se na točno određen način.
Da bi ovo bio pravi elastični sudar, sva bi se kinetička energija bijele kugle
prenjela crvenoj kugli.
Što znači da bi nakon što se sudare bijela kugla ostala na mijestu, a crvena bi
otišla sa mjesta sa svom kinetičkom energijom -- dakle u biti sa istom brzinom -- koju je bijela kugla prije imala.
Ali nećete naići na elastične sudare u stvarnom životu.
Jer uvijek će biti nešto energije koja je izgubljena negdje u sudari,
općenito kao toplina ili zvuk.
A kada kinetička energija nije očuvana, imamo neelastični sudar.
Ali ima jedna stvar koja će biti istinita za svaki sudar, bilo da je elastičan ili ne:
Količina gibanja sustava će uvijek biti očuvana.
Možda će biti prenesena u drugi predmet -- može biti prenesena i u više od jednog predmeta --
ali količina gibanja će uvijek otići negdje

French: 
Et ça va être important de déterminer à laquelle on a affaire, parce que les maths utilisés ne seront pas les mêmes.
Si collisions élastiques sonne bondissant, c'est parce qu'elle le sont.
Comme les systèmes conservatifs dont nous avons parlés la dernière fois, dans les collisions élastiques, l'énergie cinétique n'est ni créée ni détruite.
Par exemple, disons que vous frappez une balle blanche de billard dans une autre, une rouge,
et elles se tapent l'une contre l'autre de la bonne façon.
Pour que ceci soit une collision complètement élastique, toute l'énergie cinétique de la boule blanche
devrait être transférée à la boule rouge.
De telle sorte que, après qu'elles se soient percutées, la boule blanche ne bouge plus, et la rouge, elle,
fonce avec toute l'énergie cinétique -- soit, presque la même vitesse -- que la boule blanche avait précédemment.
Mais vous ne rencontrerez pas de collisions élastiques dans la vie réelle.
Parce que : il y aura toujours de l'énergie perdue quelque part dans une collision,
souvent sous forme de chaleur ou de sons.
Et lorsque l'énergie cinétique n'est pas conservées, c'est une collision inélastique.
Il y a une chose par contre qui sera vraie pour toutes les collisions, qu'elles soient élastiques ou non.
La quantité de mouvement sera toujours conservée.
Elle peut être transférée à un autre objet -- ou même plus d'un objet --
mais la quantité de mouvement va toujours quelque part,

English: 
And it’s going to be important to figure out which kind you’re dealing with, because the math works in very different ways.
If elastic collisions sound bouncy, that’s
because they are.
Like the conservative systems we talked about last time, in elastic collisions, kinetic energy is neither created nor destroyed.
For example: let’s say you knock a white
billiard ball into a second, red one that’s
sitting on the table, and they hit each other
in just the right way.
For this to be a true elastic collision, all
of the kinetic energy from the white ball
would be transferred to the red ball.
Meaning, after they hit each other, the white
ball would stay put, and the red one would
zoom away with all of the kinetic energy -- so, the same speed, basically -- that the white ball used to have.
But you won’t come across elastic collisions
in real life.
Because: There’s always going to be some
energy that’s lost somewhere in a collision,
generally as heat or sound.
And when kinetic energy isn’t conserved,
that’s an inelastic collision.
There’s one thing that’s going to be true about every collision, though, whether or not it’s elastic:
The momentum of the system
will always be conserved.
It might be transferred to another object --
it might even be transferred to more than one object --
but the momentum is always
going to go somewhere,

English: 
And we’ll be able to use math to figure out where it went.
And we can use what we know about impulse
-- and Newton’s third law -- to prove it.
The third law, of course, is the one that
says that every action has an equal and opposite reaction.
And that applies to collisions in the sense that,
if a ball hits a wall, it’ll exert a force
on the wall, and the wall will exert an equally
strong force on the ball.
We can describe each of these forces as impulses,
since we know that an impulse is just
a change in an object’s momentum.
So, the ball’s momentum will be decreasing
when it hits the wall. But because of Newton’s
third law, we know that the wall’s momentum
is going to increase by an equal amount.
The change in the wall’s momentum might
be impossible for us to see, because the wall
is connected to the ground, and Earth has
lots of mass. But it’s there.
And that fact -- that momentum is always conserved -- turns out to be super helpful for describing collisions using math.
Like in the case where you knocked the white
billiard ball into the red one.
Since momentum is conserved, and momentum
is mass times velocity, the white ball’s
mass-times-velocity before the collision has
to be equal to its mass-times-velocity, plus

iw: 
ונוכל להשתמש במתמטיקה כדי לגלות מה הוא יהיה.
וגם במה שאנחנו יודעים על דחף- ובחוק השלישי של ניוטון כדי להוכיח זאת.
החוק השלישי, כמובן, הוא זה שאומר שלכל פעולה יש פעולה הפוכה שווה.
וזה בא לידי ביטוי בהתנגשויות לפי ההגיון שאומר שאם כדור פוגע בקיר הוא יוצר כוח
על הקיר. והקיר ייצור כוח שווה על הכדור.
אנחנו יכולים לתאר כל אחד מהכוחות הללו כדחפים, מכיוון שאנחנו יודעים שדחף הוא רק
השינוי בתנופה של האובייקט.
אז, התנופה של הכדור תקטן כשהוא ייפגע בקיר. אך עקב החוק השלישי
של ניוטון, אנחנו יודעים שהתנופה של הקיר תגדל באופן שווה לכך.
השינוי בתנופה של הקיר יכול להיות בלתי נראה עבורנו, מכיוון שהקיר
מחובר לרצפה, ולכדור הארץ יש מאסה גדולה מאוד. אבל הוא שם.
והעובדה הזאת- שהתנופה תמיד נשמרת- מסתברת כעוזרת מאוד בתיאור התנגשויות ע"י מתמטיקה.
כמו במקרה בו נתתם מכה לכדור הלבן כדי שיפגע בכדור האדום.
מכיוון שהתנופה נשמרת, והתנופה שווה למאסה כפול המהירות, אז המאסה כפול מהירות
של הכדור הלבן לפני ההתנגשות חייבת להיות שווה למאסה כפול מהירות, בתוספת

Croatian: 
I mi ćemo moći odrediti gdje je otišla koristeći matematiku.
I možemo koristiti što znamo o impulsu -- i Newtonovom trećem zakonu -- kako bi to dokazali.
Treći zakon je, naravno, onaj koji kaže da svaka akcija ima jednaku i suprotnu reakciju.
A to se primjenjuje na sudare u smislu da ako lopta udari zid, djelovati će silom
na zid i zid će djelovati jednako jakom silom na loptu.
Možemo opisati svaku od tih sila kao impulse, budući da znamo da je impuls samo
promjena u zaletu predmeta.
Dakle, zalet lopte će se povećavati kada udari zid. Ali zbog Newtonovog
trećeg zakona, znamo da će se zalet zida povećati za istu vrijednost.
Promjenu u zaletu zida ne možemo vidjeti jer je zid
povezan s tlom, a Zemlja ima puno mase. Ali tu je.
A je ta činjenica -- da je zalet uvijek očuvan -- super korisna za opis sudara pomoću matematike.
Kao u slučaju kada zabijete bijelu kuglu za biljar u crvenu.
Budući da je zalet sačuvan, a zalet je masa puta brzina, masa-puta-brzina
bijele kugle prije sudara mora biti jednaka njezinoj masi-puta-brzini plus

German: 
und mit Hilfe der Mathematik können wir herausfinden, wohin.
Und wir können unser Wissen über Impulse -- und das Dritte Newton'sche Gesetz -- benutzen, um das zu beweisen.
Das Dritte Gesetz ist das, das besagt, dass jede Aktion eine gleich große und entgegengesetzte Reaktion hervorruft.
Und das gilt für Kollisionen in dem Sinne, dass wenn ein Ball eine Wand trifft, er eine Kraft
auf die Wand und die Wand eine gleich große Kraft auf den Ball ausübt.
Wir können jede dieser Kräfte als Kraftstoß ausdrücken, denn wir wissen, dass ein Kraftstoß eine
Änderung des Impulses eines Gegenstands ist.
Der Impuls des Balls wird geringer, wenn er die Wand trifft. Aufgrund des Dritten Newton'schen
Gesetzes wissen wir, dass der Impuls der Wand sich um den gleichen Betrag erhöht.
Die Impulsänderung der Wand ist für uns nicht zu sehen, weil die Wand
mit dem Boden verbunden ist und die Erde eine sehr große Masse hat. Aber sie ist da.
Und diese Tatsache -- dass der Impuls immer erhalten wird -- ist unglaublich hilfreich um Zusammenstöße mathematisch zu beschreiben.ausübt,
Wie in dem Fall, als du die weiße Billardkugel gegen die rote geschossen hast.
Da der Impuls erhalten wird und der Impuls Masse mal Geschwindigkeit ist, ist die
Masse-mal-Geschwindigkeit der weißen Kugel vor dem Zusammenstoß gleich ihrer Masse-mal-Geschwindigkeit plus

French: 
Et nous utiliserons les maths pour découvrir où est-ce qu'elle est partie.
Et on peut utiliser ce que nous savons de l'impulsion -- et la troisième loi de Newton -- afin de le prouver.
La troisième loi est, évidemment, celle qui dit que toute action provoque une réaction opposée et égale.
Et elle s'applique aux collisions dans le sens où, si une balle frappe un mur, elle exerce une force
sur le mur, et le mur exerce une force égale sur la balle en retour.
On peut décrire chacune de ces forces comme des impulsions, puisque une impulsion est simplement
un changement de la quantité de mouvement d'un objet.
Donc, la quantité de mouvement de la balle diminue lorsqu'elle frappe le mur. Par contre, par la troisième
loi de Newton, nous savons que la quantité de mouvement du mur va augmenter de la même quantité.
La variation de quantité de mouvement du mur est peut-être impossible à voir, parce que le mur
est lié au sol, et la Terre est massive. Mais c'est ce qui se passe.
Et ce fait --que la quantité de mouvement est toujours conservée -- s'avère être très utile pour décrire les collisions avec les math.
Comme dans le cas où vous tappez une boule blanche de billard dans une rouge.
Puisque la quantité de mouvement est conservée, et qu'elle vaut la masse fois la vitesse,
le produit masse fois vitesse de la boule blanche avant collision doit être égale au le produit masse-vitesse de la boule blanche plus

Arabic: 
وسنستطيع إستخدام الرياضيات
لإكتشاف أين ذهب.
ونستطيع أن نستخدم ما نعرفه عن الإندفاع
- وقانون نيوتن الثالث - لإثبات ذلك.
القانون الثالث، بالطبع، هو الذي ينصّ على
أن للكل فعل رد فعل يساويه بالشدة
ويعاكسه بالجهة. وهذا ينطبق على الإصطدامات،
فعندما تصطدم كرة بحائط، ستطبق قوة عليه،
والحائط سيطبق قوة مساوية لها
على الكرة.
نستطيع أن نصف كل من هذه القوى بأنها
اندفاع، بما أننا نعلم أن الإندفاع
مجرد تغيير في زخم الجسم.
إذاً، زخم الكرة سيتناقص عندما ترتطم
بالحائط. ولكن بسبب قانون نيوتن الثالث،
نعلم أن زخم الحائط سيزداد بنفس المقدار.
قد يكون من المستحيل علينا أن نلاحظ
التغيّر في زخم الحائط، لأن الحائط
متصل بالأرض، وللأرض كتلة كبيرة.
ولكنه موجود.
وواقع أن الزحم محفوظ دائماً، مفيد في
وصف الإصطدامات بالرياضيات.
مثل في حالة ضرب كرة البلياردو البيضاء
بالحمراء.
بما أن الزخم محفوظ، وهو يساوي
الكتلة ضرب السرعة،
(الكتلة×السرعة) للكرة البيضاء قبل الإصطدام
يجب أن يساوي (الكتلة×السرعة) لها

German: 
der Masse-mal-Geschwindigkeit der roten Kugel nach dem Zusammenstoß.
Das ist der Grund, aus dem -- unter der Annahme, dass die Kugeln die gleiche Masse haben -- wenn die weiße Kugel nach dem Zusammenprall
liegenbleibt, die rote sich mit der gleichen Geschwindigkeit weiterbewegen muss, die die weiße Kugel hatte.
Jetzt wissen wir über elastische und unelastische Stöße Bescheid.
Aber es gibt auch noch einen perfekt inelastischen Sto0, denn... natürlich gibt es das!
Und es ist leichter für mich, dir zuerst zu sagen, was sie nicht ist.
Es ist keine Kollision, in der die Gegenstände all ihre kinetische Energie verlieren.
Stattdessen ist eine perfekt inelastische Kollision, was passiert, wenn Gegenstände aneinander kleben.
diese Zusammenstöße verlieren die höchstmögliche Menge an kinetischer Energie an andere Energieformen wie
Wärme, Geräusche, oder sogar potentielle Energie... aber ihr Impuls bleibt trotzdem erhalten.
Ein Beispiel dafür ist, wenn du einen Magneten zu einem anderen hinschiebst -- genau im richtigen Winkel,
so dass sie bei Berührung zusammenbleiben -- und dann gleiten sie beide zusammen mit
der halben Geschwindigkeit von dem Magneten, den du angeschubst hast.
Vor der Kollision war der Impuls des einen Magneten Null und der Impuls des Magneten,
den du bewegt hast, war seine Masse mal seiner Geschwindigkeit.
Wenn die Magneten zusammenstoßen wird die Masse verdoppelt und die Geschwindigkeit halbiert.

French: 
celle de la boule rouge, après collision.
C'est pourquoi --en supposant que les boules ont la même masse -- si la boule blanche s'arrête de bouger
après la collision, alors la boule rouge doit se déplacer à la vitesse qu'avait la boule blanche.
Désormais on s'y connait un peu en collisions élastiques et inélastiques.
Mais il existe aussi des collisions parfaitement inélastique, parce que... ça existe.
Et c'est plus facile pour moi de vous dire d'abord, ce qui n'en ait pas.
Alors, ce n'est pas une collision lorsque les objets perdent toutes leur énergie cinétique.
Par contre, une collision parfaitement inélastique c'est quand des objets se collent ensemble.
Ces collisions perdent autant d'énergie cinétique que d'autres formes d'énergie, comme
la chaleur, le son ou même de l'énergie potentielle... mais comme toujours, leur quantité de mouvement est conservée.
Par exemple, si vous poussiez un aimant contre un autre --avec le bon angle
pour qu'ils reste en contact -- et qu'ils commencent à glisser ensemble à
la moitié de la vitesse de l'aimant que vous avez poussé.
Avant la collision, la quantité de mouvement d'un des aimants était zéro, et celle de l'aimant que
vous avez poussé était sa masse fois sa vitesse.
Dès que les aimants se touchent , la masse est doublée, et la vitesse est divisée par deux.

Croatian: 
masa-puta-brzina crvene kugle nakon sudara.
I zato -- ako pretpostavimo da kugle imaju istu masu -- ako se bijela kugla prestane kretati
nakon sudara, onda se crvena kugla mora kretati istom brzinom koju je bijela kugla imala.
Dakle, sada znamo i za elastične i za neelastične sudare.
Ali također postoji i nešto što se zove savršeno neelastični sudari jer... naravno da ima.
I meni je lakše prvo mi reći što to nije.
Dakle, to nije sudar u kojem predmeti izgube svu svoju kinetičku energiju.
Umjesto toga, savršeno neelastični sudar je ono što se dogodi kada se predmeti priljepe jedan za drugi.
U ovim se sudarima izgubi što je više moguće kinetičke energije u obliku drugih oblika energije kao što su
toplina, zvuk ili čak potencijalna energija, ali ipak, njihov zalet je očuvan.
Primjer bi bio ako zabijete jedan magnet u drugi -- pod točno određenim kutom
kako bi se priljepili pri kontaktu -- i onda se oboje krenu kretati zajedno
polovicom brzine magneta koji ste gurnuli.
Prije sudara je zalet jednog magneta bio nula, a zalet onog koji
ste gurnuli je bio njegova masa puta brzina.
Kada se magneti sudare, masa je udvostrućena, a brzina je duplo manja.

English: 
the red ball’s mass-times-velocity, after
the collision.
Which is why -- assuming the balls have the
same mass -- if the white ball stops moving
after the collision, then the red ball must
move with the same velocity that the white ball had.
So, now we know about both elastic and inelastic
collisions.
But there’s also such a thing as a perfectly
inelastic collision, because... of course there is.
And it’s easier for me to tell you, first,
what it isn’t.
So, it is not a collision where the objects
lose all of their kinetic energy.
Instead, a perfectly inelastic collision is
what happens when objects stick together.
These collisions lose as much kinetic energy
as possible to other forms of energy, like
heat, sound, or even potential energy ... but
still, their momentum is conserved.
An example would be if you pushed one magnet
toward another -- at just the right angle
for them to stick together on contact -- and
then they both started sliding together at
half the speed of the magnet you pushed.
Before the collision, the momentum of one
magnet was zero, and the momentum of the one
you pushed was its mass times its velocity.
Once the magnets collide, the mass is doubled,
and the velocity is cut in half.

iw: 
המאסה כפול מהירות של הכדור האדום, אחרי ההתנגשות.
שזאת הסיבה- בהנחה שלכדורים יש את אותה המאסה- אם הכדור הלבן יעצור אחרי
ההתנגשות, אז הכדור האדום יהיה חייב לזוז באותה מהירות שהייתה לכדור הלבן.
אז, עכשיו אנחנו יודעים על התנגשות אלסטית ולא אלסטית.
אבל ישנו גם דבר הנקרא התנגשות לא אלסטית מושלמת, מכיוון... שכמובן שיש.
ויהיה יותר קל לספר לכם, קודם, מה היא לא.
אז, זוהי לא התנגשות בה האובייקטים מאבדים את כל האנרגיה הקינטית שלהם.
במקום זאת, התנגשות לא אלסטית מושלמת היא מה שקורה כשהאובייקטים נשארים צמודים אחד לשני.
התנגשויות אלו מאבדות את המקסימום האפשרי של אנרגיה קינטית לצורות אנרגיה אחרות, כמו
חום, קול, או אפילו אנרגיה פוטנציאלית... אבל עדיין, התנופה שלהם נשמרת.
דוגמה תהיה אם תדחפו מגנט אחד לכיוון האחר בזווית המדויקת
שתאפשר להם להתחבר בעת המגע- אז אחר כך שניהם ימשיכו לנוע ביחד בחצי
מהמהירות של המגנט שדחפתם.
לפני ההתנגשות, התנופה של אחד המגנטים הייתה אפס, והתנופה של זה
שדחפתם הייתה המאסה שלו כפול המהירות.
בזמן שהמגנטים התנגשו, המאסה הוכפלה, והמהירות קטנה בחצי.

Arabic: 
زائد (الكتلة ×السرعة) للكرة
الحمراء بعد الإصطدام.
وهو سبب - على افتراض أن للكرتين نفس
الكتلة - أنه إن توقفت الكرة البيضاء
بعد الإصطدام، فيجب على الكرة الحمراء
أن تتابع الحركة بنفس سرعة الكرة البيضاء.
إذاً، الآن لدينا معلومات عن كل من
الإصطدامات اللينة والمرنة.
ولكن يوجد شيء اسمه الإصطدام تام الليونة،
لأنه... بالطبع موجود.
ومن الأسهل عليّ أن أقول لكم،
أولاً، ما لا يكون.
إذاً، إنه ليس اصطداماً تخسر فيه
الأجسام كل طاقتها الحركية.
بل يحدث الإصطدام تام الليونة
عندما يلتصق الجسمان ببعضهما.
هذه الإصطدامات تخسر أكبر كمية ممكنة 
من الطاقة لصالح أنواع الطاقة الأخرى،
مثل الحرارة، الصوت، أو حتى الطاقة الكامنة،
ولكن مع ذلك، فزخمها محفوظ.
مثلاً إن قربت مغناطيساً من آخر،
- بالزاوية مناسبة لكي يلتصقا فوراً -
وثم بدآ بالإنزلاق سوياً
بنصف سرعة المغناطيس الأول.
قبل الإصطدام، كان زخم أحد
المغناطيسين صفر، وزخم الآخر
الذي قرّبته بيدك كان يساوي
كتلته ضرب سرعته.
عندما يصطدم المغناطيسان، تتضاعف الكتلة،
وتنتصف السرعة.

German: 
So bleibt der Impuls erhalten, aber du verlierst kinetische Energie, denn die Geschwindigkeit ist geringer.
Das sind also die Grundlagen über Zusammenstöße und wie sie sich zu dem Impuls der geradlinigen Bewegung verhalten.
Aber es gibt noch eine Kleinigkeit, die wir untersuchen müssen, um wirklich zu verstehen, wie sich Gegenstände bewegen,
ob sie nun zusammenstoßen oder nicht.
Und das ist der Massenschwerpunkt.
Bis jetzt haben wir über Gegenstände gesprochen, als wären sie kleine, auf einen Punkt zentrierte Teilchen.
Und das hat gut funktioniert -- überwiegend verhalten sich die Gegenstände, über die wir gesprochen haben, wie ein kleiner Punkt.
Aber natürlich verhalten sich nicht alle Gegenstände so.
Wenn du je versucht hast, einen Hammer zu schleudern, zum Beispiel -- was ich nicht empfehle!
-- würde er nicht auf die gleiche Art und Weise fliegen wie ein Softball, weil die Masse des Hammers nicht gleichmäßig verteilt ist.
Ein Pendel mit einer großen Kugel am eine einer sehr leichten Schnur -- einfaches Pendel genannt --
verhält sich auch ganz anders als ein Pendel mit einem schwereren Stab -- auch physikalisches Pendel genannt.
In diesen Fällen ist es nützlicher, zu beschreiben, was der Massenschwerpunkt macht.
Wenn du einen Hammer wirfst, zum Beispiel, dreht er sich um seinen Massenschwerpunkt.
Was ist also der Massenschwerpunkt?

French: 
Ainsi, la quantité de mouvement totale reste la même, mais on perd de l'énergie cinétique car la vitesse impliquée est moins élevée.
Voilà les bases du fonctionnement des collisions et leur liens avec la quantité de mouvement pour des déplacements rectiligne.
Mais il y a un détail de plus à explorer pour vraiment comprendre comment les objets se déplacent,
qu'il entre en collision ou non.
Et c'est : le centre de masse.
Jusqu'à maintenant, nous avons considérés les objets comme étant de petites particules.
Et ça marchait bien -- dans la plupart des cas, les objets dont nous avons discuté se comporteraient comme le point le feraient.
Mais bien sûr, tous les objets ne marchent pas comme ça.
Si vous avez déjà essayé de lancer un marteau par exemple -- ce que je ne recommande pas !
-- il ne volerait pas dans l'air de la même manière qu'une balle le ferait, parce que la masse du marteau n'est pas répartie de façon uniforme.
De la même manière, un pendule avec une grande boule accrochée à une corde très fine -- appelé pendule simple --
se comporterait différemment qu'un autre avec une corde plus épaisse -- connu sous le nom de pendule physique.
Dans ces situations, il est plus utile de décrire ce que le centre de masse fait.
Quand vous lancez un marteau par exemple, il tourne autour de son centre de masse.
Donc, qu'est-ce que le centre de masse ?

Arabic: 
إذاً الزخم الكليّ سيقى ذاته، ولكننا نخسر
بعض الطاقة الحركية بسبب نقصان السرعة.
إذاً هذه هي أساسيات الإصطدامات،
وعلاقتهم بالحركة في خط مستقيم.
ولكن يوجد تفصيل آخر علينا أن نتفحصه
لكي نفهم حقاً كيف تتحرك الأشياء،
سواء كانوا سيصطدمون أو لا.
وذلك هو : مركز الكتلة.
حتى الآن، كنا تتكلم عن الأجسام وكأنها 
جزيئات-نقطية صغيرة.
ولقد خدمنا هذا جيداً، لأن أغلب الأجسام 
التي كنا نتكلم عنها تتصرف كما لو كانت نقاط.
ولكن بالطبع، لا تفعل كل الأجسام ذلك.
ولكن إن حاولت يوماً رمي مطرقة،
مثلاً - وهو ما لا أوصي بفعله! -
لن تطير في الهواء ككرة مطاطية،
لأن كتلة المطرقة غير موزعة بالتساوي.
وأيضاً، بندول مكون من كرة كبيرة على طرف
خيط خفيف جداً - يسمى بندولاً بسيطاً -
يتصرف بطريقة مختلفة جداً عن يندول بعصا
ثقيلة - وهو ما يسمى بندولاً فيزيائياً -
في هذه الحالات، يفيدنا أكثر وصف
أفعال مركز الكتلة.
عندما ترمي المطرقة، على سبيل المثال،
ستدور حول مركز كتلتها.
إذأً، ما هو مركز الكتلة؟

English: 
So the total momentum stays the same, but you lose some kinetic energy because there’s less speed involved.
So that’s the basics of how collisions work, and how they relate to the momentum of motion in a straight line.
But there’s one more detail we have to explore in order to really understand how objects move,
whether they’re going to collide or
not.
And that is: center of mass.
Until now, we’ve been talking about objects
as though they were little point-particles.
And that’s worked fine -- for the most part, the objects we’ve been talking about would act much like a small dot would.
But of course, not all objects work that way.
If you’ve ever tried to fling a hammer,
for example -- which I do not recommend doing!
-- it wouldn’t fly through the air the same way a softball would, because the hammer’s mass isn’t distributed evenly.
Likewise, a pendulum with a big ball on the end of a very light string -- called simple pendulum --
would behave very differently from a pendulum that uses a heavier stick -- what’s known as a physical pendulum.
In these situations, it’s more useful to
describe what the center of mass is doing.
When you throw the hammer, for example, it’ll
rotate around its center of mass.
So, what is the center of mass?

Croatian: 
Tako da ukupni zalet ostane isti, ali gubite nešto kinetičke energije jer ima manje brzine.
Dakle to su osnove načina na koji sudari funkcioniraju i u kakvim su odnosima s količinom gibanja u ravnoj liniji.
Ali ima još jedan detalj koji moramo proučiti kako bismo stvarno razumjeli kako se predmeti kreću
bilo da se sudaraju ili ne.
A to je centar mase.
Do sada smo pričali o predmetima kao da su male točka-čestice.
I to je funkcioniralo dobro, većinom, jer bi se predmeti o kojima smo mi pričali ponašali nalik na male točke.
Ali naravno, ne funkcioniraju svi predmeti na taj način.
Ako ste ikada pokušali baciti čekić -- Što vam ja ne preporućujem!
-- ne bi letio kroz zrak na isti način kao i loptica jer masa čekića nije raspoređena jednoliko.
Slično, njihalo s velikom kuglom na kraju lagane uzice -- koje se zove jednostavno njihalo --
bi se ponašalo vrlo drugačije od njihala koje koristi teži štapić -- koje zovemo fizičko njihalo.
U ovim situacijama je korisnije opisati što centar mase radi.
Kada bacite čekić, na primjer, on će se vrtiti oko svog centra mase.
Dakle, što je centar mase?

iw: 
אז התנופה הכוללת נשארה אותו הדבר, אבל אתם מאבדים קצת אנרגיה קינטית מכיוון שהמהירות פחתה.
אז זהו הבסיס לאיך התנגשויות עובדות, ואיך הן קשורות לתנופה של התנועה בקו ישר.
אבל יש פרט אחד נוסף שאנחנו צריכים להכיר בכדי להבין באמת איך אובייקטים זזים.
בין אם הם מתנגשים או לא.
והוא נקרא: מרכז המאסה.
עד עכשיו, דיברנו על אובייקטים כאילו הם עצמים קטנטנים
וזה עבד בסדר גמור- ברוב המקרים, האובייקטים שדיברנו עליהם התנהגו כמו עצמים קטנטנים.
אבל כמובן שלא כל האובייקטים עובדים בצורה הזאת.
אם ניסיתם פעם לזרוק פטיש, לדוגמא- מה שאני לא ממליצה לעשות!
הוא לא יעוף באוויר כמו שכדור בסיס יעוף, מכיוון שהמאסה שלו לא מחולקת בצורה שווה.
באופן דומה, מטוטלת עם כדור גדול בסוף של חוט דק מאוד- הנקראת מטוטלת פשוטה-
תתנהג בצורה שונה מאוד ממטוטלת שיש בה מוט עבה- מה שמכונה מטוטלת פיזיקלית.
במקרים אלו, יהיה שימושי יותר לתאר מה עושה מרכז המאסה.
כשאתם זורקים את הפטיש, לדוגמא, הוא יסתובב סביב מרכז המאסה.
אז, מהו מרכז המאסה?

Arabic: 
إنه ببساطة المركز الوسطي لكل الكتلة
في النظام.
إن كان لديكم عصا طولها 3 أمتار - وسنتظاهر
أن ليس لديها كتلة - بكرتين على طرفيها
وزن كل منها 2 كغ. سيكون من السهل استنتاج
مركز الكتلة، لأن الكتلة موزعة بتناظر،
لذا المركز سيكون في منتصف العصا.
والآن، لنقول أن لديكم كتلة أخرى طولها
3 أمتار، وعلى الطرف الأيسر توجد كرة
وزنها 2 كغ، ولكن على الطرف الأيمن،
توجد كرة وزنها 4 كغ.
هذه المرة، توجد ضعف الكتلة على
الجهة اليمنى من العصا.
إذاً عندما تحاول حساب المركز المتوسط
لكل الكتلة المرتبطة بالعصا،
ستحسب حساب الجهة اليمنى مرتان.
وهذا يعني أن مركز الكتلة سيكون
عند ثلثي طول العصا،
من جهة الكرة الثقيلة.
وكأن كل قطعة من الكتلة تشدّ المركز
إليها قليلاً،
إذاً الأجزاء ذات الكتلة الأكبر تسحب بقوّة
أكبر وتشدّه أقرب إليها.
ولكن إن لم ترد حساب ذلك في رأسك
- وإن كان هناك سبع جسيمات
عليك التعامل معها، مع أن ذلك غير مرجح -
فتوجد معادلة لذلك!
أولاً، اختر نقطة لتبدأ منها القياس،
حيث ×=0.
يمكن أن تكون في طرف العصا،
منتصف العصا، أياً كان هو الأسهل.

Croatian: 
To je u biti prosječan položaj sve mase u sustavu.
Recimo da imate štap dug 3 metra -- za koji ćemo se pretvarati da je bez mase -- s kuglom od 2 kg prikačenom za oba kraja.
Lako je vidjeti gdje bi centar mase trebao biti  -- masa je raspoređena simetrično
pa će centar mase biti točno na sredini štapa.
Sada recimo da imate još jedan štap pd 3 metra i da je na lijevoj strani kugla od
2 kilograma, ali da je na desnoj strani kugla od 4 kilograma.
Ovaj put na desnoj strani štapa ima duplo više mase.
Tako da kada pokušavate izračunati prosjećan položaj sve mase prikačene za štap,
dvaput ćete morati uračunati desnu stranu.
To znači da će centar mase biti na dvije trećine duljine štapa,
bliže kugli od 4 kilograma.
Kao da svaki komad mase malo povlači centar mase, tako da dijelovi s
više mase na kraju jače povlače centar mase bliže sebi.
Ako ne želite to računati u glavi -- a ako ima tipa sedam
različitih čestica na koje morate misliti vjerojatno nećete to željeti -- za to postoji jednadžba.
Prvo izaberite početni položaj od kojeg ćete mjeriti gdje je x 0.
To može biti kraj štapa, sredina štapa, što god da je najlakše.

German: 
Er ist im Grunde der Mittelpunkt der gesamten Masse des Systems.
Sagen wir, du hast einen 3 Meter langen Stab -- wir tun so, als hätte er keine Masse -- mit einer 2kg-Kugel an jedem Ende.
Es ist einfach zu sehen, wo der Massenschwerpunkt ist -- die Masse ist symmetrisch verteilt,
ihr Schwerpunkt ist also genau in der Mitte des Stabs.
Jetzt sagen wir, du hast einen anderen 3m-Stab, und auf der linken Seite ist eine
2kg-Kugel, aber auf der rechten Seite ist eine 4kg-Kugel.
Diesmal ist doppelt so viel Masse am rechten Ende des Stabs.
Wenn du also die mittlere Position der Masse am Stab berechnen willst,
zählt die rechte Seite doppelt so viel.
Das bedeutet, dass der Massenschwerpunkt auf 2/3 des Wegs entlang des Stabs liegt,
näher an der 4kg-Kugel.
Es ist, als ob jedes Masseteilchen etwas an dem Schwerpunkt zieht, und Teile mit
mehr Masse stärker ziehen und ihn zu sich herüber bewegen.
Aber wenn du das nicht in deinem Kopf ausrechnen willst-- und wenn es etwa sieben
verschiedene Teile zu berücksichtigen gibt, wirst du das nicht wollen --  gibt es eine Gleichung!
Zuerst wählst du den Startpunkt, von dem aus du misst, wo x = 0 ist.
Das kann das Ende des Stabs sein, die Mitte, was gerade am einfachsten ist.

English: 
It’s basically the average position of all
the mass in the system.
Say you have a 3 meter long stick -- which we’ll pretend is massless -- with a 2-kilogram ball stuck on either end.
It’s easy to see where the center of mass
should be -- the mass is distributed symmetrically,
so its center is going to be right in the
middle of the stick.
Now, let’s say you have another 3 meter
stick, and on the left side there’s a 2
kilogram ball, but on the right side, there’s
a 4 kilogram ball.
This time, there’s twice the mass on the
right side of the stick.
So when you’re trying to calculate the average
position of all the mass attached to the stick,
you’re going to be counting the right-hand
side twice as much.
That means the center of mass will be two
thirds of the way along the stick,
closer to the 4 kilogram ball.
It’s like each piece of mass pulls on the
center of mass a little bit, so parts with
more mass end up pulling harder and moving
it closer.
But if you don’t want to calculate this
in your head -- and if there are like seven
different particles to deal with, you probably
won’t -- but there’s an equation for it!
First, pick a starting point to measure from,
where x = 0.
That can be the end of the stick,
the middle of the stick, whatever’s easiest.

iw: 
בכלליות זה המיקום הממוצע של כל המאסה במערכת.
אז יש לכם מוט באורך של 3 מטרים- שהמאסה שלו חסרת חשיבות כשבשני צדדיו יש כדורים של 2 ק"ג.
קל לראות איפה מרכז המאסה אמור להיות- מכיוון שהמאסה מחולקת בצורה סימטרית,
אז המרכז יהיה בדיוק באמצע המוט.
עכשיו בואו נניח שיש לכם עוד מוט באורך 3 מטרים, ובצד שמאל יש כדור של 2
קילוגרם, אבל בצד ימין יש כדור של 4 ק"ג.
במקרה הזה, יש מאסה כפולה בצד אחד של המוט.
אז כשתנסו לחשב את המיקום הממוצע של כל המאסה המחוברת למוט,
תיקחו בחשבון את צד ימין באופן כפול.
זה אומר שמרכז המאסה יהיה שני שליש המרחק לאורך המוט,
קרוב יותר לכדור של 4 הק"ג.
זה כמו שכל חלק מהמאסה מושך ממרכז הכובד משהו, כך שחלקים עם יותר
מאסה מושכים חזק יותר ומקרבים את מרכז המאסה אליהם.
אבל אם אתם לא רוצים לחשב את זה בראש שלכם- ואם, נניח, אם ישנם שבע
חלקים שונים שיש להתמודד איתם, אתם כנראה לא רוצים- אז יש נוסחה לכך!
קודם כל, הגדירו את נקודת ההתחלה ממנה תחשבו, כש- x = 0.
זה יכול להיות בסוף המוט, באמצע המוט, מה שקל יותר

French: 
C'est en fait la position moyenne de toutes les masses dans le système.
Disons que vous avez un bâton de 3 mètres -- faisons comme si il n'avait pas de masse -- avec une balle de 2 kilogrammes à chacune de ses extrémités.
C'est facile de voir où le centre de masse devrait être -- la masse est répartie symétriquement,
donc le centre sera au milieu du bâton.
Maintenant, disons que vous avez un autre bâton de 3 mètres, et à gauche il y a une
balle de 2 kilogrammes, mais à droite, il y a une balle de 4 kilogrammes.
Cette fois, il y a deux fois plus de masse du côté droit du bâton.
Par conséquent, quand vous tenterez de calculer la position moyenne de toutes les masses attachées au bâton,
vous compterez le côté droit comme valant deux fois plus qu'avant.
Ça veut dire que le centre de masse sera au deux tiers du bâton,
proche de la balle de 4 kilogrammes.
C'est comme si chaque masse tirait le centre de masse un petit peu de son côté,
et les masses les plus fortes tiraient plus fort et le rapprochait plus.
Mais, si vous ne voulez pas calculer ça de tête -- et si il y a sept masses à calculer
vous ne le ferez probablement pas -- mais il y a une équation pour ça !
D'abord choisissez un point de départ pour les mesures, où x=0.
Ça peut être une extrémité du bâton, le milieu du bâton, peut importe prenez le plus facile.

German: 
Solange du dabei bleibst.
Dann ist der Massenschwerpunkt gleich der Summe der einzelnen Massen mal
ihrer Abstände vom Startpunkt, und das geteilt durch die Gesamtmasse des Systems.
Lass uns das für unseren Stab mit den unterschiedlichen Kugeln ausprobieren.
Wir wählen das linke Ende des Stabs, an dem die 2kg-Kugel ist, als Startpunkt.
Die Masse der 2kg-Kugel mal ihrer Entfernung ist Null.
Die Masse der 4kg-Kugel mal ihrer Entfernung -- 3m -- ist 12 kgm.
Und die Gesamtmasse des Systems ist 6kg.
Nun teilen wir 12 kgm durch 6kg und erhalten 2m.
Das ist die Lage des Massenschwerpunkts, der bei 2/3 der Länge des Stabs liegt,
zur Seite der 4kg-Kugel hin. Genau was wir vorher überlegt hatten.
Ich sage dir das jetzt, denn von jetzt an gehen wir in eine ganz neue Richtung!
Im wahrsten Sinne des Wortes!
Für den Moment hast du Zusammenstöße kennengelernt und wie Impuls und Kraftstoß genutzt werden können, um sie zu beschreiben.
Wir haben auch über den Unterschied zwischen elastischen und inelastischen Zusammenstößen gesprochen
und wir man den Massenschwerpunkt eines Systems bestimmt.
Crash Course Physics wird in Zusammenarbeit mit PBS Digital Studios produziert. Du kannst zu ihrem Kanal

French: 
Tant que vous vous y teniez.
Ensuite, le centre de masse sera égale à la somme de chaque masse individuelle, fois
sa distance du point de départ, le tout divisé par la masse totale du système.
Essayons ça avec notre bâton pour différentes balles.
Nous choisissons l'extrémité gauche du bâton, là où se trouve la balle de 2 kilogrammes, comme notre point de départ.
La balle de 2 kilogrammes fois sa position donne 0.
La masse de 4 kilogrammes fois sa position -- 3 mètres -- est de 12 kilogrammes-mètres.
Et la masse totale du système est 6 kilogrammes.
Donc, divisez 12 kilogrammes-mètres par 6 kilogrammes, et vous obtenez 2 mètres.
C'st la position du centre de masse, il se situe à 2/3 du baton,
vers le côté de la balle de 4 kilogrammes. Exactement ce que nous avons trouvé plus tôt.
Je vous dis ça parce que à partir de maintenant, nous nous dirigerons vers une toute nouvelle direction.
Littéralement!
Mais, pour l'instant, vous avez appris des choses sur les collisions et comment la quantité de mouvement et l'impulsion peuvent aider à les décrire.
Nous avons aussi discuté de la différence entre les collisions élastiques et inélastiques,
et comment calculer le centre de masse d'un système.
Crash Course Physique est produit en association avec PBS Digital Studios. Vous pouvez vous diriger

iw: 
כל עוד אתם עקביים.
אז, מרכז המאסה יהיה שווה לסכום של כל מאסה יחידה, כפול
המרחק שלה מנקודת ההתחלה, והכל חלקי המאסה הכוללת של המערכת.
בואו ננסה את זה עבור המוט שלנו בעזרת הכדורים במשקלים השונים.
נבחר בצד שמאל של המוט, איפה שנמצא הכדור של 2 הקילוגרם, כנקודת הפתיחה.
המאסה של הכדור של 2 הקילוגרם כפול המיקום שלו היא אפס.
המאסה של הכדור של 4 הקילוגרם כפול המיקום שלו- 3 מטרים- היא 12 קילוגרם-מטרים.
והמאסה הכוללת של המערכת היא 6 קילוגרם.
אז, תחלקו 12 קילוגרם-מטרים ב- 6 קילוגרם ותקבלו 2 מטרים.
זהו המיקום של מרכז המאסה, שזה שני שליש מהמרחק לאורך המוט,
לכיוון הכדור של 4 הקילוגרם. בדיוק מה שגילינו קודם.
אני אומרת לכם את כל זה עכשיו מכיוון שמכאן אנחנו הולכים לכיוון חדש לגמרי.
לחלוטין!
אבל לעכשיו למדתם על התנגשויות, ואיך תנופה ודחף יכולים לשמש כדי לתאר אותן.
דיברנו גם על ההבדל בין התנגשות אלסטית להתנגשות לא אלסטית,
ועל איך לחשב את מרכז המאסה של מערכת.
קראש קורס בפיזיקה מופק בעזרת האולפנים הדיגיטליים של PBS. אתם יכולים

English: 
As long as you’re consistent.
Then, the center of mass will be equal to
the sum of each individual mass, times its
distance from the starting point, all divided
by the total mass in the system.
Let’s try it for our stick with the differently-weighted
balls.
We’ll choose the left side of the stick,
where the 2 kilogram ball is, as our starting point.
The 2 kilogram ball’s mass times its
position is zero.
The 4 kilogram ball’s mass times its position
-- 3 meters -- is 12 kilogram-meters.
And the total mass of the system is 6 kilograms.
So, divide 12 kilogram-meters by 6 kilograms,
and you get 2 meters.
That’s the position of the center of mass,
which is two thirds of the way along the stick,
toward the 4 kilogram ball’s side.
Exactly what we figured out earlier.
I’m telling you all of this now, because
from here, we’re heading off in a totally new direction.
Literally!
But for now, you learned about collisions, and how momentum and impulse can be used to describe them.
We also talked about the differences
between elastic and inelastic collisions,
and how to calculate the center of mass of
a system.
Crash Course Physics is produced in association
with PBS Digital Studios. You can head over

Croatian: 
Dokle god ste konsistentni.
Onda će centar mase biti jednak sumi svake individualne mase puta njena
udaljenost od početne točke, sve podijeljeno s ukupnom masom sustava.
Idemo pokušati to napraviti za naš štap s kuglama različitih težina.
Odabrati ćemo lijevu stranu štapa, gdje je kugla od 2 kilograma, kao našu početnu točku.
Masa kugle od 2 kilograma puta njen položaj je nula.
Masa kugle od 4 kilograma puta njen položaj -- 3 metra -- je 12 kilogram-metara.
A ukupna masa sustava je 6 kilograma.
Dakle, podijelite 12 kilogram-metara s 6 kilograma i dobiti ćete 2 metra.
To je položaj centra mase, koji je dvije trećine puta duž štapa
prema strani kugle od 4 kilograma. Točno ono što smo shvatili ranije.
Ovo vam sada govorim jer odavde nadalje idemo u potpuno novom smjeru.
Doslovno!
Ali za sada ste učili o sudarima te kako se zalet i impuls mogu koristiti da se oni opišu.
Također smo pričali o razlikama između elastičnih i neelastičnih sudara
te kako izračunati cantar mase sustava.
Crash Course Physics se proizvodi u asocijaciji s PBS Digital Studios. Možete otići

Arabic: 
طالما أنك ستبقى متسقاً.
ثم، مركز الكتلة سيكون مساوياً لمجموع الكتل
الفردية، ضرب المسافة عن نقطة البداية،
ويقسم الناتج على مجموع الكتل في النظام.
لنجرب ذلك على العصا ذات
الكرتين ذوات الأوزان المختلفة.
سنختار الجهة اليسرى من العصا، حيث توجد
الكرة ذات الكيلوغرامين، كنقطة بدايتنا.
جداء كتلة الكرة ذات الكيلوغرامين بمسافتها
عن نقطة البداية هي صفر.
جداء كتلة الكرة ذات الأربع كيلوغرامات 
مع بعدها عن المبدأ - 3 أمتار - هو 12 كغ.م.
ومجموع الكتل في النظام هو 6 كغ.
إذاً قسموا 12 كغ.م على 6 كغ،
وستحصلون على 2م.
هذا هو موقع مركز الكتلة،
أي عند ثلثي طول العصا،
من جهة الكرة ذات الأربع كيلوغرامات.
مثل ما وجدنا قبلاً.
أنا أقول لكم هذا الآن، لأننا من هنا،
سنأخذ إتجاهاً مختلفاً تماماً.
حرفياً!
ولكن للأن، تعلمتم عن الإصطدامات، وكيف
نستطيع استخدام الزخم والإندفاع لوصفها.
تكلمنا أيضاً عن أوجه الإختلاف بين
الإصطدامات المرنة واللينة،
وكيف نستطيع إيجاد مركز الكتلة في نظام.
ينتج Crash Course Physics بالتعاون مع
PBS Digital Studios. تستطيعون التوجه إلى

Arabic: 
قناتهم لمشاهدة برامجهم مثل Physics Girl
،Gross Science، و The Chatterbox.
صورت هذه الحلقة من Crash Course في إستديو
Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio
بمساعدة هؤلاء الأشخاص الرائعين
وفريق رسومياتنا الرائع هو Thought Cafe.

Croatian: 
na njihov kanal kako biste pogledali nevjerojatne emisije kao što su Physics Girl, Gross Science i The Chatterbox.
Ova epizoda Crash Coursea je snimana u Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studiou
uz pomoć ovih nevjerojatni ljudi, a naš jednako nevjerojatan tim za grafiku je Thought Cafe.

English: 
to their channel to check out amazing shows
like Physics Girl, Gross Science and The Chatterbox.
This episode of Crash Course was filmed in
the Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio
with the help of these amazing people and
our equally amazing graphics team is Thought Cafe.

German: 
wechseln und tolle Shows ansehen wie Physics Girl, Gross Science und The Chatterbox.
Diese Folge von Crash Course wurde in den Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studios gedreht
mit Hilfe dieser erstaunlichen Menschen und unser ebenso erstaunliches Grafik-Team ist Thought Cafe.

iw: 
לגשת לערוץ שלהם כדי לראות סדרות מעניינות כמו- Physics Girl, Gross Science ו- The Chatterbox.
הפרק הזה של קראש קורס צולם בסטודיו ע"ש ד"ר שריל קיני של קראש קורס
בעזרת האנשים הנהדרים הללו והצוות הגרפי שלנו Thought Cafe.

French: 
vers leur chaîne pour voir des émissions géniales comme Physics Girl, Gross Science, et The Chatterbox.
Cet épisode de Crash Course a été filmé au Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio
avec l'aide de toutes ces personnes géniales et
notre équipe de graphiste est Thought Cafe.
