
Dutch: 
Dit is een hotelvergaderruimte met een paar klokken die blijkbaar willekeurig zijn ingesteld.
Maar het leek nog steeds geschikt, omdat de klokken achter deze man hingen:
"Ik ben James Gleick en het boek is 
''Tijd Reizen: Een Geschiedenis"
En er is een voor de hand liggende vraag voor een persoon die de geschiedenis van dit
 vreemde idee heeft bestudeerd.
Zou hij terug in de tijd reizen en baby Hitler doden?
"Oh, ik zou het niet weten."
Serieus?
Dat kan toch niet het echte antwoord zijn?
"Nee.
Nou ja…"
OK, laten we teruggaan.
Wanneer begonnen we dit te vragen?
Baby Hitler komt iedere paar jaar in het nieuws, zoals in deze peiling in de New York Times.
Of wanneer de voormalig presidentiële kandidaat Jeb
Bush antwoord gaf aan de Huffington Post.
"Dat zou ik absoluut doen."
Maar dit dilemma heeft een langere geschiedenis dan wat er nu viral gaat.
Het geeft weer hoe we denken over tijdreizen
en geschiedenis.
En misschien ook het heden.

English: 
Here’s a hotel meeting room with a bunch
of clocks that are apparently set at random.
But it still seemed appropriate because these
clocks were behind this man.
“I’m James Gleick and the book is Time
Travel: A History.”
And there is one obvious question for a person
who has studied the history of this strange
idea.
Would he travel back in time and kill baby
Hitler?
“Oh, I don’t even know.”
Seriously?
That could not be the real answer?
“No.
Well…”
OK let’s go back.
When did we start asking this?
Baby Hitler has a publicity pop every few
years, like this New York Times poll.
Or when former Presidential candidate Jeb
Bush gave his answer to the Huffington Post.
“Hell yeah I would.”
But this dilemma has a longer history than
what just went viral.
It reflects how we think about time travel
and history.

English: 
And maybe the present, too.
Time travel is...oddly new.
Well, it depends how you count.
Some might count stories like A Connecticut
Yankee in King Arthur’s Court, the Mark
Twain story that sent a modern man to medieval
times once he got hit on the head.
Or there’s even a Spanish novel where the
protagonists traveled in a cast iron box to
the 1860s, 1400s, 690s, 220s, and 79 AD before
going to the distant past.
But HG Wells’ Time Machine was one of the
first to truly put the words “time travel”
together.
Time travel through a machine wasn’t a longstanding
Greek myth, or something Shakespeare invented
in the 1500s.
“That was the surprise.
HG Wells’ Time Machine — we think of that
as being in the middle of the time travel
story — but really, it turns out to be the
very beginning.”
“What was in the air was a kind of confluence
of things.
One thing was an understanding of the speed
of advancement of technology.”

Dutch: 
Tijdreizen is ... vreemd nieuw.
Tenminste, het hangt ervan af wat je meetelt.
Sommigen kunnen verhalen als 'A Connecticut Yankee in King Arthur's Court', het verhaal van Mark Twain...
waarin een moderne man naar de Middeleeuwen ging, nadat hij op zijn hoofd werd geslagen.
Er is zelfs een Spaanse roman waarin de hoofdpersonen in een gietijzeren kist naar
de jaren 1860, 1400, 690, 220 en 79 v.C. reisden, alvorens zij naar het verre verleden gingen.
Maar 'Time Machine' van HG Wells was een van de
eerste om daadwerkelijk de woorden 'tijd' en 'reizen' samen te voegen.
Tijdreizen door een machine was geen 
Griekse mythe, of iets dat Shakespeare had uitgevonden
in de 16e eeuw.
"Dat was de verrassing.
HG Wells 'Time Machine' is waar we aan denken als het middelpunt van het echte tijdreizen
maar het blijkt echter het 
allereerste begin."
"Wat er in de lucht was, was een soort samenvloeiing
van dingen.
Een ding was een begrip van de snelheid
van vooruitgang van technologie. "

English: 
“If you were living in the 16th century
and somebody appeared from the sky and said,
how do you think life is going to be for your
grandchildren?”
“You would have said, what?
It’s going to be the same.”
“If something new came along, a new kind
of plow, that seemed like an accident.
It didn’t seem like part of inevitable progress.”
But by Wells’ time, technology’s pace
was evident.
The telegraph had taken over and reduced the
world’s news to a few taps and clicks.
And Wells’ time travel had the spirit of
the era’s most futuristic gadgets.
“You look at the prose carefully and it
describes quartz rods, and there’s a saddle,
and he seems to have an oil can, or something,
he puts drops of oil in the gears, but it’s
all a little mysterious what this machine
is, until suddenly it hits you —
it’s a bicycle.”
Wells’ description of the machine seemed
inspired by bikes - which at the time were
exciting and new.

Dutch: 
"Als je in de 16e eeuw leefde
en iemand verscheen uit de lucht en zei:
hoe denk je dat het leven van je kleinkinderen zal zijn?”
"Je zou hebben gezegd: 'Wat'?
Het zal hetzelfde zijn."
"Als er iets nieuws kwam, zoals een nieuw soort ploeg, dan leek dat een ongeluk.
Het leek geen deel uit te maken van onvermijdelijke vooruitgang. '
Maar in de tijd van Wells was het tempo van de 
technologie overduidelijk.
De telegraaf was inmiddels ingevoerd en verkleinde 
wereldnieuws tot een paar tikken en klikken.
En Wells' tijdreizen vormden de essentie van de meest futuristische gadgets van zijn tijdperk.
"Je kijkt zorgvuldig naar het proza ​​en het beschrijft kwartsstaven, en er is een zadel,
en hij lijkt een blik olie te hebben, of zoiets,
hij doet druppels olie in de versnellingen, maar het lijkt
allemaal nogal mysterieus wat deze machine precies is, tot je het plotseling realiseert:
het is een fiets."
De manier waarop Wells de machine beschreef leek geïnspireerd door fietsen - die indertijd spannend
en nieuw waren.

English: 
But it was the idea that really took hold.
People instantly understood the complexities
and contradictions of Wells’ fantastic machine.
“You know, Wells thought he was just creating
a fanciful story, an adventure.
But very quickly a reviewer said, no this
is impossible, what if you went back into
time and met yourself?
What would happen then?”
“We’re you, dude!”
“No way.”
As time travel became more popular, so did
all the twists that instantly enthralled an
audience.
And it was only a matter of time until time
travel was used to kill.
This is Roger Sherman Hoar, a state senator
and assemblyman from Massachusetts.
He was the author of 1932’s Unemployment
Insurance in Wisconsin, among other works.
He was also Ralph Milne Farley — that’s
the pen name he used to write “I Killed
Hitler,” the first story in the killing
Hitler time travel genre.

Dutch: 
Maar het ging om het idee dat echt bleef hangen.
Mensen begrepen direct de complexiteit
en tegenstellingen van de fantastische machine van Wells.
"Weet je, Wells dacht dat hij gewoon 
een fantasievol verhaal aan het creëren was, een avontuur.
Maar al snel zei een recensent: 'Nee, dit is onmogelijk, wat als je teruggaat in de tijd
en je jezelf ontmoet?
Wat zou er dan gebeuren?'
"Wij zijn jou, gozer!"
"Echt niet."
Naarmate het tijdreizen populairder werden, betoverden alle wendingen ervan ook het publiek.
En het was slechts een kwestie van tijd tot tijdreizen werd gebruikt om te doden.
Dit is Roger Sherman Hoar, een staatssenator
en wetgever uit Massachusetts.
Hij was de auteur van 'Unemployment Insurance in Wisconsin' uit 1932, en van andere boeken.
Hij was ook Ralph Milne Farley - dat is
de pseudoniem die hij gebruikte toen hij schreef: "Ik vermoordde
Hitler" het eerste verhaal in het 
Dood-Hitler-Tijdreis genre.

Dutch: 
"pulptijdschriften, vooral gericht op tienerjongens, vormden een uitlaatklep voor mensen
die dit soort fantasievolle verhalen wilden schrijven"
Het verhaal van Farley is eerder verschenen dan de aanval op Pearl Harbor.
De verteller van het verhaal zou Hitler's neef zijn, die terugreisde naar 1899 om Adolf te doden.
En het opende een langdurig tijdreis-dilemma.
"Het zijn twee problemen tegelijk.
Er is een wetenschappelijk probleem - je kan je geest aan het werk zetten om je te verbeelden:
is zoiets mogelijk en hoe zou het werken?
En dan is er een ethisch probleem - als
het zou kunnen, zou ik dan, moet ik dan...
tijdreizen gaat zo vaak over spijt.
Het gaat over iets in je verleden dat je graag opnieuw zou willen doen.
In dit geval gaat het over de wereld die het toestaat dat dit monster de macht grijpt ​​en miljoenen mensen zal doden:
rechtvaardigt dat het preventief doden van deze dictator?"

English: 
“Pulp magazines, aimed at especially teenage
boys, started to produce an outlet for people
who wanted to write this kind of fanciful
story.”
Farley’s story actually appeared before
the Pearl Harbor attack.
His narrator was supposed to be HItler’s
cousin, who traveled back to 1899 to kill
Adolph.
And it opened up an enduring time travel dilemma.
“It’s two problems at once.
There’s a scientific problem — you can
set your mind to work imagining could such
a thing possible and how would that work.
And then there’s an ethical problem — if
I could, would I, should I...time travel is
so often about regret.
It’s about something in your past that you
wish you could do over.
In this case, here is the entire planet allowing
this monster to arise and kill millions of
people, does that justify, in advance, the
preventive killing of this dictator?”

English: 
Killing Hitler, and time travel assassinations,
gave a philosophical problem narrative tension.
Pulpy stories like “I Killed Hitler” took
advantage of an increasingly time-travel savvy
public.
And assassination became a tradition, maybe
even a cliche.
Time travel assassination plots soon showed
up in arty sci fi movies like La Jetée,
And its remake 12 Monkeys.
It motivated naked Arnold,
And almost naked thespian Jean Claude Van
Damme.
Killing some version of Hitler himself shows
up in video games and
comic books.
And somehow the trope even has to be addressed
in a time travel rom com by the guy who made
“Love Actually.”
“I can’t kill Hitler or shag Helen of
Troy unfortunately.”
“OK stop.”
With all that, the most interesting thing
about Killing Hitler might be how the story
manages to stay alive.

Dutch: 
Het doden van Hitler en andere tijdreis-moordaanslagen gaven een filosofische probleem verhalende spanning.
Pulpachtige verhalen zoals "I Killed Hitler" trokken voordeel uit een steeds slimmer publiek
En moord groeide uit tot een traditie, 
misschien zelfs een cliché.
Tijdreis-moorden doken al snel op in
kunstzinnige sci-fi films als 'La Jetée',
En de remake ervan: '12 Monkeys'.
Het zorgde voor naakte Arnold en de bijna-naakte Thespiaan Jean Claude van Damme.
Het doden van Hitler kwam ook voor in videogames en stripboeken.
En op één of andere manier wordt het cliché zelfs gebruikt in een tijdreis rom-com door de man die 'Love Actually' schreef.
"Helaas kan ik Hitler niet vermoorden of Helena doen. "
"OK stop."
Los van dit alles, is het meest interessante van het doden van Hitler misschien wel hoe het verhaal
erin slaagt in leven te blijven.

Dutch: 
Over dat verhaal van Ralph Milne Farley: je kan waarschijnlijk wel raden dat het doden van Hitler niet goed uitpakte.
De verteller doodde Hitler, maar werd vervolgens zelf een Hitler-achtige figuur.
Zelfs de voormalige toekomstige president Jeb Bush besefte: "Het zou kan een gevaarlijk effect op al het andere kunnen hebben''
"De moraal van deze verhalen die ik het meest geloofwaardig vind, is dat wanneer je de geschiedenis verandert
je niet het resultaat vindt dat je zoekt.''
"Iedere dag heeft alles wat we doen een
invloed op de geschiedenis, ongeacht of het duidelijk voor ons is of niet.
En natuurlijk is een aantal van deze punten echt
enorm belangrijk en andere niet.
Maar het verschil wordt ons niet verteld.
Niemand rinkelt een belletje en zegt dat wat jij in de komende vijf minuten zal doen, het verloop van de geschiedenis kan wijzigen''
"We overwegen gewichtige beslissingen waarvan we zowel moeten aanvoelen hoe zwaar ze wegen

English: 
That story by Ralph Milne Farley: you can
probably guess that killing Hitler didn’t
work.
The narrator killed Hitler, but then he became
a Hitler-like figure himself.
Even former future President Jeb Bush realized
“it could have a dangerous effect on everything
else.”
“The moral of the stories that I find somehow
most believable is that when you change history
you don’t get the result you’re looking
for.
“Every day, everything we do is at a turning
point in history, whether it’s obvious to
us or not.
And of course some of these points really
matter tremendously and others don’t.
But the difference is not announced to us.
Nobody rings a bell and says that what you
do in the next five minutes may change the
course of history.”
“We are contemplating momentous decisions
that we have to both feel the weight of and

Dutch: 
en tegelijkertijd de zinloosheid moeten begrijpen, vanwege de vele wetten van onbedoelde gevolgen.
We moeten gewoon het beste doen wat we kunnen."
"Welnu, ik kan me geen omstandigheid voorstellen waarin het beste wat ik kan doen, is het doden
van een persoon, of zelfs een kind, zelfs als je zou weten, wat je duidelijke kennis zou noemen,
dat die persoon zes miljoen onschuldige mensen zou doden.”
'Dus oké, ik denk dat ik baby Hitler niet zou vermoorden, als ik de kans zou krijgen. '
Bedankt aan James Gleick om met mij te praten 
over Time Travel, en met dank aan Roger Sherman
Hoar voor het schrijven van geweldige tijdreisverhalen
onder een pseudoniem en andere boeken onder zijn
eigen naam, zoals "Constitutional Conventions: Their Nature, Power and Limitations''
Dat klinkt als een nieuwe Bruce Willis-film binnenkort.

English: 
at the same time, have to feel the futility
of, because of the many laws of unintended
consequences.
We just have to do the best we can.”
“Now I can’t imagine a circumstance in
which doing the best I can would involve killing
a person, much less a child, even if I had
what you would consider quite certain knowledge
that that person was about to kill six million
innocents.”
“So alright, I guess I wouldn’t kill baby
Hitler, given the chance.”
Thank you to James Gleick for talking to me
about Time Travel, and thanks to Roger Sherman
Hoar for writing awesome time travel stories
under a pen name, and other books under his
own name, like “Constitutional Conventions:
Their Nature, Power, and Limitations.”
That’s gonna be a Bruce Willis movie any
day now.
