
Russian: 
Бывало ли так, что вы,  глядя в ночное небо, не отрывая глаз смотрели на звезды
разбросанные по кромешно темной бесконечности космоса??
И пока вы смотрели, этот исполинский размах рос
и  проникал в ваш разум. Помогая вам осознать масштаб вечно расширяющейся вселенной
и то, как ничтожно малы вы сами в сравнении с этим?
Наполняя вас ощущением столь гнетущим,
что сложно описать. Как если бы вы случайно краем глаза заглянули куда-то за грань самого себя?
В этом и заключается “космический” ужас.Больше чем чудовища, насилие и опасность;
этот ужас растет из осознания пределов вашей собственной человеческой природы.
Писатель времен начала ХХ века Говард Ф. Лавкрафт много писал на эту тему, поэтому
такой вид ужасов также известен как “Лавкрафтовский ужас”. В его историях герои
часто встречались лицом к лицу с чем-то за гранью их понимания.
Несмотря на то, что работы Лавкрафта вдохновили таких широко известных писателей как Стивен Кинг или

Portuguese: 
Você já se pegou olhando para o céu, encarando as incontáveis estrelas
Pontilhadas por toda parte no vazio do espaço? Enquanto você continuava olhando, o vasto crescia e
invadia sua mente fazendo você perceber a escala de expansividade
do universo e quão pequenos somos em comparação a ele? Preenchendo você com uma terrível emoção
que pode ser difícil de explicar. Como se você tivesse espiado sem querer algo muito além de você?
É sobre isso que é o Horror Cósmico. Além dos monstros, da violência e do perigo
esse horror é sobre o percebimento do limite da nossa própria humanidade
O escritor H. P. Lovecraft do século XX escreveu diversas histórias assim
o que gerou e criou o estilo "Lovecraftiano" de horror. As histórias dele lidavam com
personagens que ficavam cara a cara com algo inexplicável.
E mesmo que que seus trabalhos tenham inspirado escritores conhecidos como Stephen King

Korean: 
밤하늘을 올려다본적이 있나요?
텅 빈 공간인 우주에 뿌려진 것 같은
셀 수 없는 별들을 계속 바라보다보면
 그 웅장함은 커지고
당신의 정신에 침투하죠.
우주의 커져가는 크기와 당신이 얼마나 작은지
비교해서 깨닫게 만들죠. 당신을 설명할 수 없는 끔찍한 감정으로 채웁니다.
무심코 당신 존재를 넘어선 
무언갈 훔쳐본 것 같이요.
그게 바로 코즈믹 호러의 핵심입니다.
괴물과 폭력, 그리고 위험을 넘어선 공포;
당신에게 인간성과 문명에 대한 부질없음을 알려주는
거대한 공포죠
20세기 초의 작가 HP Lovecraft
이 것에 대해 광범위하게 썼습니다.
이  장르가 Lovecraftian이라고도 불리는 이유죠.
그의 이야기는 보통 그들의 이해를 넘어서는 존재와 
마주치는 등장인물에 대한 것입니다.
스티븐 킹, 닐 게이먼, 심지어 이토 준지 같은
 잘 알려진 작가들이

Arabic: 
هل وجدت نفسك يوماً من الأيام تنظر الى السماء ليلاً, تحدق الى النجوم الامتناهيه
تتلألأ في فراغ ظلام الفضاء...؟ كما زلت تحدق, تراها تتوسع
وتقتحم عقلك. لتجعلك تدرك مقياس توسع
الكون وكم أنت صغير مقارنة؟ لتملائك بشعور غريب
من الصعب تفسيره. كما لو أنك نظرت الى شيء بعيد عن متناول تفسيرك؟
ذلك هو الرعب الكوني. بعيد عن الوحوش, العنف والخطر.
هذا الرعب هو عن معرفتك بحدود نفسك البشرية.
في أوائل القرن العشرين الكاتب (هوارد فيليبس لافكرافت) كتب بتركيز عن هذا الموضوع
لهذا السبب هذه الفئه يشار اليها بـ(رعب لافكرافت). بأغلب الأحيان قصصه تناولت شخصيات
تتواجه مع شيء بعيد عن متناول أدراكهم
بقدر ما ألهمت أعمال لافكرافت كتاب معروفين مثل (ستيفن كينك) أو

English: 
Have you ever found yourself looking up at
the night sky, staring at the countless stars
sprinkled over the black emptiness of space...?
As you kept looking, its vastness grew and
invaded your mind.
Making you realize the scale of the expanding
universe and how small you are in comparison?
Filling you with a dreadful emotion
that can be hard to describe. As if you inadvertently
peaked at something beyond yourself?
That is what cosmic horror is about.
Beyond the monsters, violence, and danger;
this horror is about the awareness of the
limits of your own humanity.
Early 20th Century writer H. P. Lovecraft
wrote extensively on the subject, which is
why the genre is also referred to as Lovecraftian
Horror. His stories often dealt with characters
coming face to face with something beyond
their understanding.
As much as Lovecraft's works have inspired
well known writers such as Stephen King or

Indonesian: 
Pernahkah kamu memandang langit malam, melihat banyaknya bintang
yang tersebar pada kehampaan hitam angkasa?
Selagi kamu melihatnya, keluasannya tumbuh dan
merasuki pikiranmu; membuatmu menyadari skala alam
semesta yang mengembang dan betapa kecilnya dirimu? Mengisimu dengan rasa kengerian
yang sulit dijelaskan. Seakan kamu tidak sengaja mengintip sesuatu yang melampaui dirimu.
Itulah yang dimaksud dengan "horor kosmik".
Melebihi monster, kekerasan, dan bahaya;
horor ini adalah mengenai kesadaran akan keterbatasan manusia.
Penulis dari abad ke-20 awal, H.P. Lovecraft, banyak menulis tentang hal ini.
Itulah mengapa genre ini juga disebut "horor Lovecraftian". Ceritanya sering membahas tokoh-tokoh
yang menghadapi sesuatu yang melampaui pemahaman mereka.
Walaupun karya Lovecraft telah menginspirasi penulis terkenal, seperti Stephen King,

Spanish: 
¿Alguna vez te has encontrado mirando hacia el cielo nocturno, contemplando las innumerables estrellas
salpicadas sobre el vacío negro del espacio ...?
Al continuar mirando, su inmensidad creció e
invadió tu mente
haciéndote dar cuenta de la escala del creciente
universo y qué tan pequeño eres en comparación?
Llenándote con una terrible emoción
que puede ser difícil de describir. 
¿Como si inadvertidamente
te hubieras encontrado algo más allá de ti?
De eso se trata el Horror Cósmico.
Más allá de los monstruos, la violencia y el peligro;
se trata de la conciencia de los
límites de tu propia humanidad.
El escritor de principios del siglo 20
 H.P.  Lovecraft
Escribió extensamente en el género, por lo cual tambien
se le conoce como Horror Lovecraftiano.
 Sus historias a menudo tratan sobre personajes
encontrandose cara a cara con algo más allá
de su comprensión.
A pesar de que la obra de Lovecraft ha inspirado a conocidos escritores como Stephen King o

Hungarian: 
Előfordult már, hogy felnéztél a csilagos menyezetre, megtekintve a számtalan csilagokat
elosztva az ür sőtét üreségében?
Ahogy tekinteted, a mérhetetlensége nőt és
és felyedbe szált, amitol realizáltad az expandálo univerzum skálályat
és hogy mily kicsiny vagy arányába? Megtőltve téged egy hátborzongato érzésel
amelyet csak nehezen tudsz leirni. Mintha véletlenszerüen valamit megtekintetél volna ami feleted lene?
Ez az, amiről KOZMIKUS HORROR szol. Tul a szőrnyeken, az erőszakon meg a veszélyen;
ez a horrorfajta a saját emberiséged határainak tudatoságárol szol
A 20. század irolyat H. P. Lovecraft e müfaly atyának tartlyák, és ezért
ugyis nevezik hogy lovecrafti horror. A tőrténeteilyben karakterelyi
gyakran voltak konfrontálva dolgokal amelyek az értelmi szintükőn tul voltak.
Mégha Lovecraft müvelyi inspiráltak jol ismert irokat mint Stephen King,

Hungarian: 
Neil Gaiman, vagy akár Junji Ito mangait, az ő horrorfalytalyat nem igen sikeresen
adaptálták egy vizuális médiumra. Slasher filmek, megszállottság horror,
sci-fi horror vagy szőrnyes filmekhez elentétbe kozmikus horror nem anyira tulnyomo a vetitőfalon. Miért?
Miért nehezeb kozmikus horrort csinálni?
"Le tudgya irni a formáját?"
"...nem"
Tekintsünk meg egy idézetet H. P. Lovecraft "A Megnevezhetetlen"-ből amely  pontosan
megmutatlya az egyik legnagyob problémát kozmikus horror adaptálásárol a vizuális médiumra:
"Szent ég, Manton, de mi volt az? E sebhelyek - ilyen volt?"
És én pedig tulzotan kábult voltam az ujjungásra amikor viszasutogot egy dolgot amelyre csak félig számitotam -
"Nem - egyátalán nem volt ilyen, mindenhol volt - egy zselatin - egy iszap - mégis voltak formalyi, ezer
forlmalyi a borzalomnak tul minden emlékezetnek. Voltak ot szemek - és egy hiba. Ez volt a gődőr -

Russian: 
Нил Гейман, или даже служили вдохновением для манги Джунджи Ито, его сорт ужаса далеко не всегда был успешно
адаптирован для просмотра на экране.
В отличие от слэшеров, бесовщины,
научно-фантастических ужастиков или фильмах о монстрах, космический ужас редко радует нас с экранов. Отчего же?
Почему космический ужас так непрост в создании?
*Визуальная сложность*
-Вы можете описать это?
-Нет...
Давайте рассмотрим отрывок из рассказа Г.Ф. Лавкрафта “Неименуемое”, в котором
легко прослеживается основная сложность визуализации подобного рода ужаса:
“Боже правый, Мэнтон, но Что это было? Судя по характеру ран это было оно, да?”
И хотя я почти догадывался, каким будет ответ, он ошеломил меня настолько, что я даже не ощутил чувства торжества от одержанной победы—
“ Нет, это было нечто совсем другое, прошептал Мэнтон. Оно было повсюду... какое-то желе... слизь... И в то же время оно имело очертания, тысячи
очертаний, столь кошмарных, что они бегут всякого описания. Там были глаза и в них порча! Это была какая-то бездна...

Portuguese: 
Neil Gaiman ou os mangás de Junji Ito's, suas histórias de horror não têm sido bem
Adaptadas dentro da mídia visual. Diferente de filmes de suspense, terror,
terror cientifico ou filmes de monstros, o Horror Cósmico não prevalece dentro das telas. Então
Por que isso? Por que o Horror Cósmico é um gênero tão difícil de se fazer?
- Você pode dizer como ele é?
- Não...
Vamos dar uma olhada em um pequeno trecho de um dos seus contos, "O Inominável"
que mostra claramente um dos maiores problemas em adaptar uma história de horror cósmico para as telinhas:
"Por Deus, Manton, mas o que foi isso? Essas cicatrizes, foi mesmo assim?
E fiquei atônito demais para exultar quando ele me respondeu sussurrando algo que eu meio que esperava...
"Não...Não foi nada disso. Estava por toda parte... uma gelatina... um lodo..., mas tinha formas, um milhar de
formas de horror além de minha compreensão. Eram olhos... e uma mancha. Era o inferno...

Indonesian: 
Neil Gaiman, atau bahkan manga Junji Ito,
jenis horor ini jarang diadaptasi ke
media visual dengan baik. Berbeda dengan film horor jagal, horor kerasukan,
horor fiksi ilmiah, atau film monster,
horor kosmik tidak banyak muncul di layar lebar.
Mengapa begitu? Mengapa horor kosmik lebih sulit dibuat?
-Visual yang Rumit
-"Apa kamu bisa menggambarkan bentuknya?"
-Visual yang Rumit
"Tidak..."
Mari kita lihat kutipan dari The Unnamable karya H. P. Lovecraft yang dengan jelas
menunjukkan salah satu masalah terbesar dalam mengadaptasi horor kosmik ke media visual:
"Demi Tuhan, Manton, tapi apa itu? Bekas luka itu--apakah dia seperti itu?"
Dan aku terlalu tercengang untuk bergembira saat dia membisikkan lagi sesuatu yang setengah aku duga--
"Tidak--tidak seperti itu sama sekali. Dia ada di mana-mana--agar-agar--sejenis lendir--namun memiliki bentuk,
seribu bentuk mengerikan melampaui semua ingatan. Ada banyak mata--dan sebuah noda. Dia adalah lubang--

Spanish: 
Neil Gaiman, o incluso los mangas de Junji Ito,
su marca de terror a menudo no ha sido exitosamente
adaptada a un medio visual.
A diferencia de las películas slasher, posesión de terror,
películas ciencia ficción de terror o de monstruos, el terror cósmico no es tan frecuente en la pantalla. Entonces...
¿Por que es así?
¿Por qué es más difícil de hacer el horror cósmico?
- ¿Puedes describir su forma?
-No...
Echemos un vistazo a un fragmento la obra de 
Lovecraft  "Lo Innombrable" que claramente
muestra uno de los mayores problemas al adaptar
el horror cósmico al medio visual:
"Dios mío, Manton, pero ¿qué era? ,esas
cicatrices,¿era así? "
Y yo estaba demasiado aturdido para regocijarme cuando él susurró
algo que había ya medio esperado
"No, no era así en absoluto. Estaba en todas partes, una
gelatina, un slime, pero tenía formas,
mil formas de horror más allá de toda memoria. Ahí
habian ojos y una mancha. Era el hoyo el

English: 
Neil Gaiman, or even Junji Ito's manga's,
his brand of horror has not often been successfully
adapted to a visual medium.
Unlike slasher movies, possession horror,
sci-fi horror or monster movies, cosmic horror
isn't as prevalent on the screen. So why is
that?
Why is cosmic horror harder to make?
- Can you describe it's form?
-No...
Let's take a look at an excerpt from H. P.
Lovecraft's the The Unnamable that clearly
shows one of the biggest issues of adapting
cosmic horror to the visual medium:
"Good God, Manton, but what was it? Those
scars-was it like that?"
And I was too dazed to exult when he whispered
back a thing I had half expected-
"No-it wasn't that way at all. It was everywhere-a
gelatin-a slime-yet it had shapes, a thousand
shapes of horror beyond all memory. There
were eyes-and a blemish. It was the pit-the

Arabic: 
(نيل غيمان), أو حتى مانغا (جونجي أيتو), أسلوبه لم ينجح احد
بتحويله الى وسط بصري, على عكس أفلام التقطيع, او افلام المس
او افلام الخيال اعلمي او افلام الوحوش, الرعب الكوني غير منتشر على الشاشة. لماذا؟
لماذا من الصعب صناعة الرعب الكوني؟
- هل تستطيعين وصف هيئته؟
- لا...
لنأخذ نظره على مقتطفات من رواية (الغير قابل للوصف) للكاتب (هوارد فيليبس لافكرافت)
والتي تظهر أحد اهم اسباب صعوبت تحويل الرعب الكوني الى وسط بصري:
"يا الهي, (مانتن),لكن ماذا كان؟ تلك الندبات - هل كانت هكذا"
وأنا كنت مذهول عندما همس بشيء لم أكن اتوقعه
"كلا ، لم تكن بهذه الطريقة على الإطلاق. كان في كل مكان - جيلاتين - وحل - ولكن كان لديه شكال
ألف شكل من الرعب أبعد من كل ذاكرة. كانت هناك عيون وعيوب كانت الحفرة ميلستروم

Korean: 
그의 작품에서 영감을 얻었다곤 하지만
시각적 미디어에 성공적으로 보여지진 못했습니다.  
슬래셔 영화나 퇴마 공포,
sf 공포 또는 괴물 영화와 달리, 코즈믹 공포는 스크린에서 많이 볼 수 없습니다.
왜 그럴까요?
왜 코즈믹 호러가 만들기 어려울까요?
시각적 복잡성
-어떻게 생겼는지 설명 할 수 있습니까?
-아니요...
HP에서 발췌 한 내용을 살펴 보겠습니다
Lovecraft의 The Unnamable은
코스믹 호러를 시각적 미디어에 적용시키기 어려운 가장 큰 문제 중 하나를 보여줍니다.
"세상에, 맨튼, 그게 뭐였어?
흉터- 그런거야? "
내가 반쯤 예상했던 것을 그가 나에게 속삭여 왔을 때 나는 기뻐하기엔 너무 멍했다.
"아니, 그런게 전혀 아니었어. 젤라틴, 점액질 투성이였어.
하지만 모양을 갖추고 있었어. 모든 기억을 뛰어넘는 천 개의 공포의 모양.
눈들과- 흠집이 나있었지. 그 구멍- 소용도리- 그 혐오의 극한!

Arabic: 
الرجس النهائي, كارتر, لقد كان.. الغير قابل للوصف!"
كما تسمع الوصف لكيان (الغير قابل للوصف) لابد وأنك قد مررت
بكميه معينه من التمارين العقليه لتحاول تكوين صوره له في رأسك.
بدء الكاتب بتفسير أشكاله المألوفه, ولكن بعدها تحول بعيداً عن الفهم
حتى بات ملموس وحوله الى صفه.
أذاً, كيف تقدم رعب الـ (الغير معروف) أو (الغير موصوف) بصرياً؟ من الصعب التفكير
او تخيل شيء أكبر أو اعظم من نفسك, ناهيك عن تقديمه للكل
ليراه. أذا اعطيته شكل ووضعته على الشاشه, أذا لم يعد (غير معروف) بعد الان
لهذا, تأخذ قوته. الفلم الذي يناور حول الجانب البصري
هو (Bird Box). فيه, نحن ندرك بأن هنالك وحوش مرعبه لدرجة تجعل الناس
تصاب بالجنون وتنتحر وبنفس الوقت, هي تنجذب نحو ناس هم من البدايه مجانين
لم يظهر لنا في اي وقت من الفلم ما هو شكل المخلوق؟

Russian: 
пучина... воплощение вселенского ужаса! Картер, это было Неименуемое!”
В то время как вы получали описание сущности, вы верно несколько раз
умственно поупражнялись для того, чтобы сформировать ясный образ того, что было у вас в голове.
Автор начинает с того, что делится узнаваемыми формами, но после уходит за грань восприятия,
делая существо всё менее осязаемым, и в итоге трансформируя его в некую идею.
Итак, как же передать неизвестный или неименуемый ужас визуально? Сложно подумать
или представить нечто несравнимо большее нас самих, тем более,
выдать это всем на обозрение. Если ты даруешь этому форму и помещаешь это на экран, оно перестает быть неизвестным,
тем самым, ты лишаешь историю всей её силы. Пример фильма, избегающего визуального аспекта -
“Птичий короб”. В этом фильме, нам известно, что монстры столь пугающие, что от их вида люди
сходят с ума и совершают самоубийство, и в то же время, их привлекают люди,
уже лишенные рассудка. Ни в одной из сцен фильма, нам не показывают как выглядят чудовища. Мы

Portuguese: 
O vórtice... a abominação extrema. Carter, era o Inominável!"
Como você pode ouvir na descrição da criatura sem nome, você deve ter passado
por um exercício mental para tentar e formar uma imagem clara na sua cabeça.
O escritor começa explicando as formas reconhecíveis da criatura, mas então começa a transformar além da nossa compreensão
Até que se transforme em algo menos reconhecível e então se transformando finalmente em um conceito.
Como você representa algo horrivelmente irreconhecível ou inominável nas telas? É difícil de se pensar
Ou de se imaginar algo bem melhor e maior que você, deixar isso sozinho e então expor de uma forma representada
Se você der a isso uma forma e colocar numa tela, não é mais inominável e por isso
Você tira o seu poder. Um filme que maneja em volta de aspectos visuais
é Bird Box. Nele, nós sabemos que existem monstros tão assustadores que levam as pessoas
A loucura e a cometer suicídio e, ao mesmo tempo, eles são atraentes a pessoas que já são
Loucas. Não é mostrado em nenhum ponto no filme como as criaturas são e nós

English: 
maelstrom-the ultimate abomination. Carter,
it was the unnamable!"
As you were hearing the description of the
unnamable entity, you must have gone through
a certain amount of mental gymnastics to try
and form a clear picture of it in your head.
The writer starts by explaining its recognizable
forms, but then it shifts beyond comprehension
until it becomes less tangible and finally
transforms into a concept.
So, how do you represent an unknowable or
unnamable horror visually? It's hard to think
or imagine something greater and bigger than
yourself, let alone, represent it for all
to see. If you give it a shape and put it
on screen, it's not unknowable anymore and
therefore, you take away its power.
A movie that maneuvers around the visual aspect
is Bird Box. In it, we know that there are
monsters so frightening that they cause people
to go mad and commit suicide and at the same
time, they are attractive to people that are
already mad. At no point in the movie are
we shown what the creatures look like. We

Hungarian: 
a maelstrőm - az ultimativ undor. Carter, ez volt a nevezhetetlen!"
Ahogy halotad a nevezhetetlen egység leirását, átkelet esned
egy bizonyos menyiségü szellemi gimnasztikán hogy megprobály formálni egy tiszta képet a fejedben.
Az iro elkezdi elmagyarázni a felismerhető formait, asztan pedig a felfogás szintlyén tulmegy
amedig kevésbé válik megfoghatová és végül átváltozik egy koncepciora.
Tehát hogyán reprezentálsz egy ismerhetetlen vagy megnevezhetetlen borzalmat vizuálisan? Nehéz gondolni
vagy elképzelni valami nagyobat magadnál, is kevésbé reprezentálni mindenkinek
hogy lásák. Hogy ha adsz neki egy format és képernyőre kivetited, már nem ismerethetetlen és
igy el veszed a hatalmát. Egy film amely kihagya a vizuális aszpektust
'Bird Box'. Bene, mi tudgyuk hogy vanak szőrnyek amelyek anyira rémisztőek hogy emberek általa
megőrülnek és őngyilkosok lesznek és ugyan ot vonzova teszi őket embereknek
akik mar elmebetegek. Egy pilanatra se mutatlya be a film hogy a lények hogy néznek ki.

Korean: 
카터, 그건 이름 붙일 수가 없어!"
명명할 수 없는 존재의 묘사를 드는 동안, 당신은 머리 속에서 그것의 정확한 모습을 만들어내기 위해
일정수준 이상의 머리를 써야 했죠.
작가는 인식 할 수있는 것을 설명하면서 시작하지만 그 형태는 이해력을 넘어서게됩니다.
실감이 나지 않을 때까지요.
그리고 결국엔 어떠한 개념으로 변화합니다.
그래서 어떻게 시각적으로 알 수없는 공포와 명명할 수 없는 공포를 표현할까요?
당신을 넘어서고 큰 어떤 것을 생각하거나 상상하기는 어렵습니다. 그나마 볼 수 있는 걸 표현하는 것 조차 말이죠.
모양 주고 스크린에 넣는다면, 그건 더이상알지 못하는게 아닙니다.
그러므로, 그건 힘을 잃죠.
시각적 효과를 교묘하게 조종한 영화는 버드 박스 입니다.
이 영화에선, 우리는 사람을 미치게 하고 자살하게 하는 공포스러운 괴물이 있다는 것을 압니다.
동시에, 그것들은 이미 미친 사람들에겐 매력적입니다.
영화에선 한 순간도 그 괴물이 어떻게 생겼는지 보여주지 않습니다.

Indonesian: 
kekacauan--puncak abominasi. Carter, dia adalah The Unnamable!"
Selama kamu mendengar deskripsi entitas The Unnamable (Yang Tak Ternama), kamu pasti
melakukan sejumlah senam mental untuk mencoba membentuk gambaran yang jelas di kepalamu.
Sang penulis mulai dengan menjelaskan wujud yang dapat dikenali, tapi lalu bergeser melebihi pemahaman
sampai dia menjadi tidak begitu berwujud dan akhirnya berubah menjadi sebuah konsep.
Jadi, bagaimana cara merepresentasikan horor yang tak diketahui atau tak dapat disebut secara visual?
Memang sulit untuk memikirkan atau membayangkan sesuatu yang lebih besar dari dirimu, apalagi
menunjukkannya pada semua orang. Jika kamu memberinya bentuk dan menampilkannya di layar,
dia tidak lagi tidak diketahui,
maka, kamu telah mengambil kekuatannya. Salah satu film yang menghindari aspek visual itu
adalah "Bird Box". Di sana, kita tahu bahwa ada monster yang sangat menakutkan sampai membuat orang
menjadi gila dan bunuh diri; dan pada saat yang sama, mereka menarik bagi orang-orang yang sudah gila
Selama film tersebut, kita tidak diperlihatkan rupa makhluk tersebut.

Spanish: 
vortice,la abominación definitiva. Carter,
¡Fue lo innombrable! "
Mientras escuchabas la descripción de la
entidad innombrable, debes haber pasado por
una cierta cantidad de gimnasia mental para probar
y formar una imagen clara de ello en tu cabeza.
El escritor comienza explicando sus formas reconocibles, pero luego va más allá de la comprensión
hasta que se vuelve menos tangible y finalmente se transforma en un concepto.
Entonces, ¿cómo se representa un icomprensible o un
horror innombrable visualmente? Es dificil pensar
o imaginar algo más grande y más grande que
uno mismo, y mucho menos, representarlo para que
se vea. Si le das forma y lo pones
en la pantalla, ya no es incomprensible y
por lo tanto, le quitas su poder.
Una película que maniobra en torno al aspecto visual.
es Bird Box. En ella, sabemos que hay
monstruos tan aterradores que causan que las personas
se vuelvan locas y se suiciden, y al mismo tiempo atraen a las personas que ya están locas.
En ningún punto de la película se nos muestra como son las criaturas. Nosotros

Arabic: 
نحن فقط نرى ما يسبب. أكبر تلميحات نحصل عليها هي من الرسومات المرسومه من قبل المرضى العقليين. انها غامضه
ولكن مشؤومه ولا تؤثر على اللغز. عدم أظهار الكيان بسبب
تعقيده البصري هوه طريق جيد للفلم , ولكن نستطيع أيجاد مثال جيد لعكس الفكره
فلم (The Thing) يقوم بعمل جيد
من خلال أظهار المخلوق ولكن في نهايه الامر ما زلنا لانعرف الهيئه الحقيقيه له
فقط مرحلته الانتقاليه عندما يجعل من نفسه أنسان او حيوان.
المؤثرات البصريه كلها عمليه كانت سابقه لأوانها اظهرت لنا رعب كابوسي
والتي غالباً ما تفتقر إلى سلامة شخصية مجسمة. المخلوق يتغير بأستمرار
لا نستطيع تعريفه. نرى مخلوق لا نستطيع فهمه أو أهدافه
التي لا نستوعبها, حتى عندما يبدو ويتحدث مثلنا.
فلم (The Thing) ينجح بتقديم الرعب الكوني ليس بسبب وجود "مجسات " (علامة معروفة لافلام الرعب من نفس النوع)
ولكن لأنه يكرم الاشكال المتغيرة

Indonesian: 
Kita hanya melihat akibatnya. Petunjuk terbesar yang kita dapatkan adalah gambar-gambar oleh pasien jiwa ini.
Mereka tidak jelas dan mengancam dan tidak mengambil misterinya. Menghilangkan seluruh entitas
karena kerumitan visualnya adalah jalan yang baik. Namun, kita juga menemukan contoh sebaliknya.
"The Thing" merupakan film yang menunjukkan
sang makhluk dengan baik, tetapi pada akhirnya, kita masih tidak tahu wujud aslinya
hanya fase transisinya saat dia berubah bentuk menjadi mirip manusia atau hewan. Efek visualnya,
yang praktis dan menakjubkan pada masanya, menunjukkan horor mimpi buruk dan rupa cacat
yang seringkali tidak memiliki wujud serupa manusia. Sang makhluk senantiasa berubah,
kita tidak bisa menetapkannya. Kita berhadapan dengan entitas yang tidak bisa dimengerti atau yang memiliki
tujuan yang tidak bisa dipahami, bahkan saat dia berusaha terlihat dan terdengar seperti kita.
"The Thing" berhasil dalam merepresentasikan horor kosmik, bukan karena menggunakan tentakel
(ciri khas genre ini), melainkan karena menggunakan sifat berubah dari

Spanish: 
solo vemos lo que causan. Los mayores indicios que conseguimos son los dibujos.
Aunque vagos son inquietantes y no quitan el misterio.
Omitir la entidad definitivamente debido a
su complejidad visual es una buena ruta, pero también podemos encontrar un buen ejemplo de
lo contrario siendo hecho.
The Thing es una película que hace un buen trabajo
en mostrarnos la criatura y sin embargo, al final, todavía no sabemos cuál es la verdadera forma,
es decir, sólo sus fases de transición cuando toma forma de personas o animales.
Los efectos visuales, todos ellos prácticos y revolucionarios en su tiempo, nos muestran horrores de pesadilla y
sin forma que a menudo carecen de la seguridad de una figura antropomorfa. La criatura cambia constantemente, nosotros
no podemos definirla.Se nos presenta una entidad que no podemos entender o cuyos objetivos
no podemos comprender, incluso mientras trata de verse
y sonar como uno de nosotros.
The Thing logra representar el Horror Cosmico no por el uso de tentáculos (una
estrategia del género) sino porque
honra las características cambiantes del

Korean: 
그들이 일으키는 것만 볼 수 있죠. 미친 사람들이 그린 그림으로 얻을 수 있는 가장 큰 힌트로는
그들이 모호하고 불길하다는 것이고 미스터리로부터 벗어나진 않죠.
시각적 복잡성으로 인해 괴물의 생략시킨 것은 좋은 방법입니다.
하지만 그 반대로 한 좋은 예도 찾아 볼 수 있죠.
The Thing은 잘 만든 영화입니다
괴물의 보여주지만, 결국엔, 진짜 모습이 어떤 건진 모르죠.
과도기 단계이기 때문에
사람이나 동물처럼 보입니다.
시각 효과는 당시 현실적이고 획기적이었습니다
안정되지 않은 사람 형상이 악몽같고 흉한 공포를 보여주죠.
괴물은 계속해서 바뀌고, 그걸 뭐라고 정의할 수 없죠
목적을 알 수도 없고 이해할 수도 없는 존재들을 봅니다.
심지어 사람 같이 보이고 말해도 우리는 알 수 가 없습니다.
The Thing은 코즈믹 호러를 대표하는 데 성공했습니다
이 장르를 대표하는 촉수를 사용한 것 때문이 아니고
그 문학 스타일의 변화하는 특징을 따랐기 때문입니다.

English: 
only see what they cause. The biggest hints
we get are the drawings. They are vague yet
ominous and do not take away from the mystery.
Omitting the entity all together because of
its visual complexity is a good route but
we can also find a good example of the opposite
being done.
The Thing is a movie that does a good job
at showing us the creature and yet, by the
end, we still don't know what the true form
is, only its transitional phases as it makes
itself look like people or animals. The visual
effects, which were all practical and groundbreaking
at the time, show us nightmarish and misshapen
horrors that often lack the safety of an anthropomorphic
figure. The creature constantly changes, we
can't define it. We are presented with an
entity that we can't understand or whose goals
we can't comprehend, even as it tries to look
and sound like one of us.
The Thing succeeds in representing cosmic
horror not because of the use tentacles (a
calling card of the genre) but because it
honors the changing characteristics of the

Russian: 
видим лишь то, что они вызывают. Самые большие намеки на внешность существ мы видим в рисунках сумасшедших. Они неразборчивы,
но в то же время зловещи и не лишают тайны.
Полностью отказаться от визуализации из-за
сложности аспекта хорошее решение, но мы можем найти замечательный пример обратного.
Нечто - это фильм успешно демонстрирующий нам существо,
но в то же время, к концу фильма, нам неизвестно какова истинная форма пришельца,
мы видим лишь переходные фазы, в то время как существо пытается выглядеть как люди или животные. Визуальные эффекты,
лишенные компьютерной графики, все равно выглядели инновационно для тех времен, показывая нам кошмарные и бесформенные ужасы,
которые зачастую были лишены чувства безопасности, внушаемого человекоподобием. Существо постоянно меняется, и у нас
нет возможности определить его. Нас знакомят с сущностью, которую мы не в силах понять; чьи цели
за гранью нашего осознания, даже тогда, когда оно пытается выглядеть и звучать как один из нас.
“Нечто” успешно справляется с демонстрацией ужаса не из-за использования щупалец
(визитная карточка жанра), а потому, что оно уважает переменные характеристики

Portuguese: 
Apenas vemos o que eles causam. A única prova que temos são os desenhos dos mentalmente instáveis. Eles são vagos e
e sinistros e não tiram o mistério.  Omitir as entidades por causa da sua
Complexidade visual é uma boa rota, mas nós também podemos achar alguns bons exemplos do contrário
Sendo feito no filme "O Enigma de Outro Mundo" eles conseguem nos mostrar a criatura
Mas ainda assim, ao final dele, ainda não sabemos a real forma da criatura,
Apenas em formas transitivas e faz parecer com pessoas ou animais. Os efeitos
Visuais, todos eles práticos e inovadores, mostram para nós criaturas de pesadelos
e disformes que muitas vezes não têm a segurança de uma figura antropomórfica. A criatura muda constantemente
E não conseguimos defini-la. Somos apresentados a uma entidade que não podemos compreender ou objetivos
que não conseguimos compreender, mesmo que pareça conosco e soe como um de nós.
"O Enigma de Outro Mundo" consegue representar o horror cósmico não por causa do uso de tentáculos (algo
já batido no gênero), mas porque honra o estilo literário

Hungarian: 
Mi csupán aszt látyuk hogy mit tesznek. A legnagyob célzásokat a ralyzok alaplyán kaplyuk amit pszihiatrialyi paciensek készitetek. Ezek homályosak mégis
baljoslatuak és nem vesznek el a titokbol. Telyes kihagyása az egységnek
vizuális komplexitása miat egy jo ut viszont találhatunk egy jo példát az elenkezőről amit csináltak.
'The Thing' egy film amely jo munkát végez
a lény megmutatásával és mégis, a végén, még mindig nem tudgyuk mi az igazi forma,
csupán átmeneti fazisalyit amikor emberi vagy álati külsőt őlt fel. A vizuális
effektusok, amelyek mind praktikusok és uttőrőek voltak az akori időben, megmutatnak rémálomszerü és alaktalan
rémeket amelyek sokszor egy anthropomorfikus figura biztonságát hiányolyák. A lény folyamatosan változik,
Mi nem tudgyuk definálni. Prezentálva vagyunk egy valoságal amit nem érthetünk vagy amely célyait
nem tudgyuk felgogni, még ha meg is probál ugy ki nézni meg hangzodni mintha kőzülünk valo lene.
'A Dolog' sikeres a kozmikus horror reprezentaciolyában nem a csápok miat,
hanem mert honorálya a változo jellemzőit az irodalmi stilusnak -

Russian: 
вводимые в литературной части – Также как описание Неименуемого не может быть сведено
к чему-то одному… оно многолико.
*Абстрактность*
Космический ужас тесно связан с абстрактным. Если вы помните отрывок, упомянутый ранее, описание
Неименуемого существа намеренно создано сложноуловимым, единственным якорем
в море неосязаемого, выступают чувства пробуждаемые им у героев или у нас.
Реакция на встречу с чем-то необъяснимым заставляет персонажа искать ответы внутри себя,
в попытках разобраться в клубке сложных эмоций, с которыми они остаются после этих событий.
“Мне кажется, самая милосердная вещь в мире - это неспособность человеческого разума связать воедино
все его составляющие. Мы живем на тихом острове невежества посреди черного моря бесконечности,
и это не значит, что нам надо выходить за его пределы. Науки, продвигающиеся каждая в свою сторону,
до сих пор приносили нам мало вреда; но в один прекрасный день
собирание разрозненных кусочков знания в единое целое откроет нам такие страшные перспективы реальности

Korean: 
'Unnamable'에서 묘사 했듯이 괴물은 꼭 집어 한 개로 묘사할 수 없습니다.
여러가지가 모습이 있죠.
추상적인
코즈믹 호러는 추상적임에 깊이 관련있습니다.
앞에서 발췌 한 내용을 다시 한번 보면
'unnamable'의 존재는 의도적으로 규정하기 어렵게 묘사됩니다.
이 비현실적인 바다에서 유일한 닻은
등장인물 혹은 우리가 떠올리는 묘사들 뿐입니다.
이해할 수 없는 것에 직면 한 후 그것이 남긴 복잡한 감정적 퍼즐을 이해하기 위해
등장 인물들은 스스로의 내면을 들여다 봅니다.
"세상에서 가장 자비로운 것은 , 내 생각엔, 인간이 모든 것을 연관시킬 수는 없다는 것이다.
우리는 무한한 검은 바다 한가운데에 있는 무지의 조용한 섬에 살고 있다.
그리고 그것은 우리가 멀리 항해할 필요가 없다는 것을 의미한다.
각각의 방향으로 뻗어가는 과학은 지금까진 우리에게 조금 해를 끼쳤다.
하지만 언젠가는 이질적인 지식의 결합이 그런 무서운 현실의 풍경을 열어줄 것이다.

English: 
literary style - Just like the description
of the Unnamable it can't be pinned down to
one thing... it's several.
Cosmic horror resides deeply in the abstract.
If you recall the excerpt from earlier, the
Unnamable being's descriptions are deliberately
elusive, the only anchor in the sea of the
intangible is what the descriptions evokes
in the characters or in us.
The reaction of being faced with the incomprehensible
leads the character to look inwards to make
sense of the complex puzzle of emotions they
are left with.
"The most merciful thing in the world, I think,
is the inability of the human mind to correlate
all its contents. We live on a placid island
of ignorance in the midst of black seas of
infinity, and it was not meant that we should
voyage far. The sciences, each straining in
its own direction, have hitherto harmed us
little; but some day the piecing together
of dissociated knowledge will open up such
terrifying vistas of reality, and of our frightful

Arabic: 
لاسلوبه الأدبي كما في وصف (الغير قابل للوصف) يمكن أختصارها لسبب واحد ..
أنها كثيرهَ.
الرعب الكوني يكمن بعمق في الملخص. إذا كنت تتذكر المقتطف من قبل
وصف (الغير قابل للوصف) بعيد المنال عن عمدا, 
الشيء الوحيد
الملموس هوَ ما يجعلك تشعر عندما تسمع بوصفه.
رد فعل المواجهة مع ما هو غير مفهوم يقود الشخصيه إلى النظر إلى الداخل لتجعل
مما تراه مفهوم بكل تعقيداته والشعور الذي يتركك معه.
"أعتقد أن أكثر شيء رحيم في العالم هو عدم قدرة العقل البشري لربط
كل محتوياته. نحن نعيش في جزيرة جهل هادئة في وسط بحار سوداء من
اللانهائيه,, ولم يكن مقدر لنا الابحار بعيداً. العلوم منها يوجه
بأتجاهه الخاص, حتى الان ضررها بسيط;
ولكن يوم من الايام  ستؤدي عملية تجميع المعرفة المنفصلة إلى فتح مثل هذه المشاهد المرعبة للواقع,

Portuguese: 
Das características, como na descrição de "O Inominável" a  criatura
Não é apenas uma coisa, mas sim várias.
O Horror Cósmico habita profundamente dentro do que é abstrato. Se você se lembra do trecho de antes de o
Inominável, as descrições são deliberadamente elusivas, a única âncora que temos no mar de
Coisas intangíveis são as descrições das reações dos personagens ou de nós mesmos
A reação de ficar cara a cara com algo incompreensível leva o personagem a procurar dentro de si mesmo
O sentimento complexo de quebra-cabeça de emoções que é deixado com ele.
"A coisa mais misericordiosa do mundo, creio eu, é a incapacidade do ser humano de
Correlacionar todo o seu conteúdo. Vivemos numa ilha plácida de ignorância em meio a mares negros
De infinito e não está escrito pela Providência que deveríamos viajar longe deles. As ciências cada uma delas
Progredindo em sua própria direção, têm agora nos causado pouco dano, mas algum dia a junção
Do nosso conhecimento dissociado abrirá visões tão terríveis da realidade e de nossa pavorosa

Indonesian: 
gaya literasi ini. Seperti deskripsi The Unnamable, dia tidak bisa ditetapkan sebagai
satu hal... tetapi beberapa hal.
-Abstrak
Horor kosmik berdiam dalam hal abstrak. Jika kamu ingat kutipan di awal,
deskripsi The Unnamable sengaja dibuat elusif, satu-satunya jangkar dalam lautan
tak berwujud adalah deskripsi yang mengguncang tokoh atau diri kita.
Reaksi dari berhadapan dengan hal yang tidak bisa dipahami membuat tokoh melihat ke dalam diri mereka
untuk memahami teka-teki rumit perasaan yang ada pada mereka.
"Hal yang terbaik di dunia, aku rasa, adalah ketidakmampuan pikiran manusia untuk mengorelasikan
semua isinya. Kita tinggal di pulau ketidaktahuan di tengah lautan hitam yang
tak hingga, dan kita tidak dimaksudkan untuk berkelana jauh. Cabang-cabang sains,
pada masing-masing arahnya, sampai sekarang hanya sedikit melukai kita; namun suatu saat, penggabungan
pengetahuan yang terpisah akan membuka pemandangan mengerikan realitas, dan keadaan kita

Spanish: 
estilo literario. Al igual que la descripción.
de lo Innombrable
no puede ser imaginada como una cosa ... es varias cosas.
El horror cósmico reside profundamente en lo abstracto.
Si recuerdas el fragmento de antes, las
descripciones del ser innombrable son deliberadamente
elusivas, el único ancla en el mar de lo
intangible es lo que la descripción evoca
en los personajes o en nosotros.
La reacción de enfrentarse a lo incomprensible.
lleva al personaje a mirar hacia adentro para
entender el complejo rompecabezas de las emociones con las que se queda.
"La cosa más misericordiosa del mundo, creo,
Es la incapacidad de la mente humana para correlacionar
todo su contenido. Vivimos en una isla plácida
de ignorancia en medio de los mares negros del
infinito, y no se suponía que nos alejáramos demasiado. Las ciencias, cada una esforzándose en
su propia dirección, hasta ahora nos han afectado poco; pero algún día al unir todo el
conocimiento se abrirán tales
vistas aterradoras de la realidad, y de nuestra espantosa

Hungarian: 
ugy mint a Megnevezhetetlen leirásat nem lehet egy dologra
leszőgezni... mivel hogy tőb
Kozmikus horror mélyen az ABSZTRAKTBA lakul. Hogyha még emlékszel az idézetre,
a Megnevezhetetlen lény leirása tudatosan nehezen megfoghatoak, az egyetlen horgony
a megfoghatatlan tengerébe az amit a leirások felébresztenek a karakterben vagy benünk.
A reakcio a felfoghatatlan talákozásával ara vezeti a karaktert hogy magába tekintsen hogy
értelmet kreályon az érzelmek komplex relytélyeivel amivel hátramaradtak
"A legkőnyürületeseb dolog a világban, aszt hiszem, az, hogy az emberi elme képtelen korrelácioba hozni
minden egyes tartalmát. Mi egy ignorancia békés szigetén élünk a végtelenség fekete tengerei kőzepén
és sosem volt a tervben hogy tul meszire evezünk. A tudomanyok, mindegyikük
feszitve a saját irányában, eddig keveset ártotak; de egy nap
a disszocialt tudás őszerakása oly rémisztő távlatokat fog felnyitni a valoságrol,

Spanish: 
posición en la misma, que enloqueceremos 
por la revelación o huiremos de la moribunda
luz hacia la paz y seguridad de una nueva era obscura."
Imagína tratar de retratar las emociones del pasaje anterior en una película.
El temor existencial es una emoción difícil
de explicar, es un sentimiento que rara vez
experimentamos en comparación con la felicidad, el miedo o la ira. Por encima de su rareza, no todos
pueden verbalizarlo o expresarlo de una manera que
otros puedan entenderlo. A menudo es mal entendido
o interpretado como otra cosa.
Ahí radica la difícil tarea de representar
estas emociones en el cine y hacer que la audiencia comparta estos sentimientos también.
Las emociones nacidas del horror cósmico son similares a los monstruos del género: abstractos, no bien definidos.
formadas, difíciles de entender, difíciles de describir.
Es difícil mostrar la introspección de
un personaje que llega a aceptar la fragilidad.
de su propia humanidad. Este tipo de 
monólogo
interior generalmente se explora mejor en la literatura.
Pero un descubrimiento interior íntimo 
puede ser

Arabic: 
وموقفنا المخيف فيه ، إما أننا سنجن جنونًا من الوحي أو نهرب
من النور القاتل إلى سلام وسلامة عصر مظلم جديد."
تخيل محاولة تصوير العواطف في المقطع السابق على الفيلم.
الفزع الوجودي هو عاطفة يصعب تفسيرها, أنه شعور من النادر لنا
ان نختبره بالمقارنه مع السعاده أو الخوف او الغضب. وفوق ندرته
ليس الكل قادر على على شرحه او تفسيره بطريقه يمكن للمقابل فهمها, هو بالغالب يساء فهمه
او تفسيره بشكل خاطىء, وهنا تكمن صعوبة تقديم
هذه العواطف في الفلم وجعل الجمهور يتشارك هذه العواطف أيضاً.
تشبه العواطف الناتجة عن الرعب الكوني لوحوش هذا النوع;
مُجرد, ذو شكل غير مكتمل, من الصعب تسخيرها, من الصعب وصفه. 
من الصعب إظهار الاستبطان
لشخصية تصل الى مرحله فهم هشاشة انسانيتها,
هذا النوع من  الحديث الداخلي من الافضل أكتشافه بالأدب. 
ولكن الإدراك الحميم الداخلي يمكن ان

Russian: 
и нашего в ней положения, что нам останется либо сойти с ума от этого откровения, либо спасаться
от света знания в мире и безопасности нового средневековья.” Зов Ктулху—Г.Ф. Лавкрафт
Представьте попытку передать эмоции из абзаца выше при помощи фильма.
Экзистенциальный ужас - сложная эмоция для обьяснения, и в сравнении с радостью,
страхом или злобой, мы испытываем её крайне редко. Помимо своей редкости, это чувство может похвастаться тем, что далеко не все
могут верно передать или объяснить его так, чтобы другие правильно все поняли. Оно часто ошибочно принимается за нечто иное
или трактуется неверно.
Здесь и заключается сложность задачи передать данные эмоции при помощи кино
и позволить аудитории прикоснуться к этому чувству.
Эмоции рожденные от космического ужаса похожи на монстров этого жанра: абстрактные, не полностью сформированные,
почти необузданные, едва поддающиеся описанию. 
Исключительно сложно показать само-анализ,
персонажа приходящего к осознанию  хрупкости их собственной человеческой сущности. Такой вид внутреннего монолога
лучше всего передает литература.
Однако личный путь самоосознания может быть показан

Portuguese: 
Posição nela, que provavelmente ficaremos loucos por causa dessa revelação ou fugiremos dessa
Luz mortal rumo à paz e a segurança de uma nova Idade Das Trevas."
Se imagine tentando retratar as emoções passadas no filme de antes.
Pavor existencial é uma emoção que é difícil de explicar, é um sentimento que raramente
Experimentamos em comparação com felicidade, medo ou raiva. No topo de sua raridade, nem todo mundo
pode verbalizar ou expressar isso de uma maneira que outros possam entender. É muitas vezes incompreendido
Ou interpretado como outro sentimento. Dentro disso mora a difícil tarefa de representar
Essas emoções em um filme e fazer a audiência senti-las também.
As emoções nascidas em Horrores Cósmicos são similares as nascidas em gêneros de monstros; abstratas, não totalmente
Formadas, difíceis de serem atreladas, difíceis de serem descritas. É difícil mostrar a introspecção dos
Personagens em termos de fragilidade de suas próprias humanidades. Esse tipo de monólogo
Interior é melhor explorado na literatura. Mas uma realização interior pode

Hungarian: 
és az ilyesztő pozicionkrol bene, hogy vagy megőrülünk a kinyilatkoztatástol vagy menekülünk
a halálos fénytől a békébe és biztonságba egy uly sőtét korszaknak."
- H. P. Lovecraft
Képzeld el megrobálni az érzelmeket ábrázolni az előző idézetből filmvaszon.
EXISZTENCIALIS RETEGÉS egy emocio amit csak nehezen lehet elmagyarázni. Ez egy olyan érzés amit csak ritkán
tapasztalunk, őszehasonlitva boldogságal, félelemel vagy dühel. A ritkaság melet, nem mindenki
képes verbalizálni vagy ugy kifejezni magát hogy masok megértsék. Sokszor fére van értve
vagy valami másnak van értelmezve. Eben relylik a nehéz feladat hogy ábrázolyuk
ezeket az emociokat filmben és hogy az audiencia megosza ezeket az érzelmeket.
Az emociok amelyek kozmikus horror szüleményei hasonloak a müfaj szőrnyeihez: Absztraktak, nem telyesen
formálodotak, nehéz leirni. Nehéz megmutatni a
karakter őnelemzését ahogy realizálya a saját emberségének törékenységét. Ez a tipusu
belső monolog általába legjob irodalomba felfedezni. Viszont egy intim belső realizaciot meg lehet csinalni

Indonesian: 
yang lebih menakutkan bahwa kita akan menjadi gila karena pencerahan ini atau kita akan kabur dari cahaya
yang mematikan menuju kedamaian dan keamanan masa kegelapan yang baru."
Bayangnkan berusaha memerankan perasaan di kutipan tadi pada sebuah film.
Kengerian eksistensial adalah perasaan yang sulit dijelaskan, sebuah perasaan yang jarang kita
alami dibandingkan dengan rasa bahagia, takut, atau marah. Selain kelangkaannya, tidak semua orang
mampu menjelaskan atau mengekspresikannya sedemikian rupa agar orang lain mengerti. Ini seringkali
salah dipahami atau ditafsirkan sebagai hal lain. Di sanalah letak sulitnya merepresentasikan
perasaan tersebut di film dan membuat penonton merasakan hal yang sama.
Perasaan yang muncul dari horor kosmik mirip dengan monster genre tersebut: abstrak, tidak sepenuhnya
berwujud, sulit digunakan, sulit dijelaskan. Sulit untuk menunjukkan introspeksi pada seorang
tokoh dalam menerima kerapuhan kemanusiaan mereka. Jenis monolog batin ini
biasanya dijelajahi dengan baik dalam literatur. Namun, sebuah kesadaran yang intim dapat

Korean: 
그리고 거기서 우리의 무서운 상황에서 우리는 그 밝혀짐으로 미쳐버리 거나
또는 새로운 암흑기의 평화와 안전으로 부터 나온 치명적인 빛으로 부터 도망칠 것이다."
앞 구절의 감정을 영화에 묘사하려고 노력한다고 상상해보세요
존재론적 공포는 설명하기 어려운 감정입니다.
우리가 거의 느끼지 않는 느낌입니다.
행복과 두려움 분노와 비교해서요. 
그 희귀성 때문에,
모두가 그걸 다른 사람이 이해할 수 있도록 말하거나 표현할 수 있는 건 아닙니다.
잘못 읽히거나 다른 것으로 해석되죠.
그런 감정들을 영화 속에서 표현 하고 느낌을 관객과 나누는 것은 힘듭니다.
코즈믹 호러에서 만들어진 감정도 괴물들이 나오는 장르와 비슷합니다.
추상적이고, 모양이 안잡혀 있고, 연결하기 어렵고, 설명하기 어렵습니다.
본인 인간성의 허약함을 받아들이는 캐릭터의 자기성찰은 보여주기가 쉽지 않습니다.
이런 종류의 독백은 일반적으로 문학에서 가장 잘 사용됩니다.
그러나 사적인 내면의 깨달음은 등장인물이 아무 말도 하지 않아도 이루어질 수 있습니다.

English: 
position therein, that we shall either go
mad from the revelation or flee from the deadly
light into the peace and safety of a new dark
age."
Imagine trying to portray the emotions in
the previous passage onto film.
Existential dread is an emotion that is difficult
to explain, it's a feeling that we rarely
experience in comparison to happiness, fear
or anger. On top of its rarity, not everyone
can verbalize it or express it in a way that
others can understand it. It is often misunderstood
or interpreted as something else.
Therein lies the hard task of representing
those emotions on film and making the audience
share those feelings as well.
The emotions born of cosmic horror are similar
to the genre's monsters: abstract, not fully
formed, hard to harness, hard to describe.
It's difficult to show the introspection of
a character coming to terms with the fragility
of their own humanity. This type of inner
monologue is usually best explored in literature.
But an intimate inwards realization can be

Indonesian: 
diwujudkan tanpa tokoh tersebut berbicara sama sekali, seperti pada adegan dari "Annihilation" ketika
tokoh utama berhadapan dengan makhluk yang menirunya. Dia perlahan mulai
memahaminya tanpa penggunaan dialog. Terkadang, hal terbaik untuk dilakukan adalah membiarkan
visual untuk berbicara sendiri. Jika menunjukkan rupa monster dapat menjegal filmmu, begitu juga menjelaskannya.
"Jadi itu alien..."
Seperti memberikan bentuk pada sesuatu yang tidak memilikinya.
Semuanya tentang keseimbangan. Beberapa film mungkin tepat dalam visualnya, tapi
kekurangan cerita yang menyatu atau tajam dan kehilangan firasat buruk atau rasa ngeri.
Dalam kasus lain, latarnya sempurna, suasananya tepat, tapi efek visualnya dapat ditertawakan
dan jauh dari mengerikan. Jika kamu ingin menjelajahi horor kosmik, tapi tidak
memiliki dana besar, "Bird Box" bisa menjadi contoh untuk ditiru. Jangan tunjukkan makhluknya,
tapi biarkan imajinasi orang-orang bekerja. Jika kamu beruntung untuk memiliki dana lebih besar
dan kreativitas yang banyak, efek praktis seperti pada "The Thing" atau "the Void" bisa berhasil.
Jangan lupa bagian kedua dan sama pentingnya

Spanish: 
logrado sin que el personaje diga nada
como en la escena en Aniquilación, cuando el
personaje principal esta cara a cara con un ser que la está emulando. Ella comienza lentamente a
entenderlo sin el uso del diálogo.
A veces lo mejor que se puede hacer es dejar que lo
visual hable por sí mismo. Si mostrar al monstruo puede perjudicar tu película... también explicarlo podría perjudicar
- Entonces era un alien ...
Es como asignar una forma
a algo que no la tiene.
Se trata de equilibrio.
Algunas películas pueden tener los efectos visuales correctos, pero
les falta una historia cohesiva o conmovedora y
están perdiendo una sensación de presentimiento o temor.
En otros casos, el ajuste es perfecto, el ambiente es el justo, pero los efectos son de risa lejos de asustar.
Si quieres explorar el horror cósmico pero no
tienes un gran presupuesto, el ejemplo de Bird Box
es uno a replicar. No muestres las criaturas
y deja que la imaginación de la gente haga el trabajo.
Si tienes la suerte de tener un presupuesto mayor
y tienes mucha creatividad, efectos prácticos
como los de The Thing o The Void pueden
lograr el objetivo.
Simplemente no te olvides la segunda e igualmente importante

Portuguese: 
Ser feita sem os personagens precisarem dizerem qualquer coisa, como na cena em "Aniquilação", quando
A personagem principal fica cara a cara com um ser que está a imitando. Ela lentamente começa
a entender isso sem o uso de qualquer diálogo. Às vezes a melhor coisa a se fazer é deixar as
Imagens falarem por elas mesmas. Se mostrar um monstro pode prejudicar seu filme... explica-lo também pode
- Então era um alien...
É como assinar uma forma para algo que não tem uma.
É tudo sobre equilíbrio. Alguns filmes podem acertar nos efeitos visuais, mas
eles não têm uma história coesa e estão perdendo uma sensação de mau presságio ou pavor.
Em outros casos, o cenário é perfeito, o clima é certo, mas os efeitos são cômicos
e bem longe de serem assustadores. Se você quiser explorar o Horror Cósmico, mas não
Tem um orçamento muito grande, o exemplo de Bird Box é um bom para copiar. Não mostre as criaturas
e deixe as imaginações das pessoas fazerem o trabalho. Se você tiver a sorte de ter um orçamento
e tem bastante criatividade, efeitos práticos como esses em "O Enigma de Outro Mundo" e "The Void" podem fazer
o truque. Só não esqueça da segunda e igualmente importante

Korean: 
마치 'Annihilation'의 한 장면에서 주인공이 그녀를 모방하는 존재와 얼굴을 마주하고 있을 때처럼 말입니다.
그녀는 대화를 사용하지 않고 차츰 그것을 이해하게 됩니다.
때때로 가장 좋은 것은 화면이 스스로 말하게 하는 것이죠.
만약 괴물을 보여주는 것이 당신의 영화를 방해할 수 있다면, 이렇게 설명할 수도 있습니다.
- 외계인이었어
아무 것도 없는 것에 모양을 부여하는 것과 같습니다.
균형에 관한 것입니다.
일부 영화는 올바른 생김새를 제대로 얻을 수 있지만
그들은 응집력 있거나 신랄한 이야기가 없고
불안감 또는 공포감이 없습니다.
다른 경우로는, 설정이 완벽하고
분위기는 맞지만 특수효과는 웃기고
무섭지 않습니다.
코즈믹 호러를 하고 싶지만 예산이 없다면
'버드 박스'가 따라할 만한 예시입니다.
괴물을 보여주지 마세요.
사람들의 상상력에 맡겨버리세요.
만약에 당신이 많은 예산과 
창의성을 가질만큼 운이 좋다면
The Thing 또는 The Void와 같은
특수효과들이 마법을 부릴 수 있죠.

Arabic: 
يصنع من دون جعل الشخصيه تقول ولو كلمة وأحده كما في هذا المشهد من فلم (Annihilation)
عندما تواجه الشخصيه الرئيسيه مخلوق يحاكيها.
تبدأ ببطء بفهمه من دون أستخدام الحوار.
في بعض الأحيان أفضل شيء يمكنك القيام به هو ترك المرئيات تتحدث عن نفسها. إذا كان عرض وحش يمكن أن يعيق الفيلم الخاص بك .. كذلك تفسيره سيفعل.
 
إنه مثل تعيين شكل لشيء ليس له أي شكل.
الأمر كله يتعلق بالتوازن. بعض الأفلام تجيد تقديم المؤثرات,
ولكنهم يفتقرون إلى قصة متماسكة أو مؤثرة ويفتقرون إلى الشعور بالنذر أو الرهبة.
في حالات أخرى ، يكون الإعداد مثاليًا ، والمزاج مناسب تمامًا ولكن التأثيرات مضحكة وبعيدة عن الخوف.
إذا كنت تريد استكشاف الرعب الكوني ولكن لا تملك ميزانية كبيره,
فلم (Bird Box) هو المثال لتقتديه. لا تظهر المخلوق
ودع مخيلت المشاهد تقوم بالعمل. أذا كنت محظوظ بأمتلاكك ميزانيه كبيره وكنت تملك مخيله واسعه
المؤثرات البصريه كما في فلم (The Thing) وفلم (The Void) يمكن أن تنفع.
فقط لا تنسى الجزء الثاني والأهم

Russian: 
без единого слова, как в сцене из фильма “Аннигиляция”, когда
главная героиня сталкивается лицом к лицу с существом, что эмулирует её. Она медленно
приходит к пониманию, не прибегая к диалогу. 
Иногда лучшее решение заключается в том, чтобы позволить
визуальным образам говорить самим за себя. Если демонстрация монстра может испортить ваш фильм, то и объяснение может навредить.
-Значит оно было инопланетным…
Это всё равно, что пытаться дать форму тому, что её лишено.
*Баланс*
Всё сводится к балансу. Некоторым фильмам удается уловить визуальную часть, но
им не хватает крепкости сценария или вовлечения в события истории, как если бы из них выпадало чувство неизбежности или ужаса.
В прочих случаях, мы получаем изумительный сетинг, настроение идеально подобрано, но эффекты просто смехотворны
и едва ли внушают испуг.
Если вам хочется раскрыть тему “космического” ужаса, а
бюджет не велик, лучше всего повторять пример “Птичьего короба”. Не показывайте монстров,
и пусть воображение людей само решит эту задачу. Если вам повезло обзавестись бюджетом по-серьезней,
и креатив у вас в избытке, практические эффекты вроде тех, что были в “Нечто” или в фильме “Пустота” сделают свое дело.
Только не забудьте про вторую, столь же важную

Hungarian: 
anélkül hogy a karakter bármit mondana mint az egyik jelenetben 'Annihilation'-be, amikor
a fő karakter szemtől szembe ál egy lényel amely utánoza őt. Lasan elkezdi
megérteni anélkül hogy egy diálogot használnának. Néha a legjob dolog engedni hogy
a látvany beszélyen. Hogyha egy szőrny mutatása ronthat a filmeden, ugyanugy egy magyarázat is ronthat.
"Tehát idegen volt..."
Ez olyan mintha valaminek egy formát adnánk ami formátlan.
Minden egyensulyrol szol. Egyes filmek a látványokat jol csinalhatlyak, viszont
hiányzik nekik egy kohézios vagy megrenditő tőrténet és hianyzik az az omen vagy retegés.
Más helyzetekben, a helyzet kiválo, a hangulat jo viszont az effektusok komikusak
és meszi a rémisztőtől. Hogyha fel akarod fedezni kozmikus horrort
de nem tul nagy a budgeted, a 'Bird Box' pédalya egy amit replikálni kel. Ne mutasd meg a lényeket
és hagyd hogy az emberek fantáziálya tegye a munkát. Hogyha szerencsés vagy hogy legyen egy nagyob budgeted
és nagy a kreativitásod, praktikus effektusok mint ami a 'The Thing' vagy 'The Void'-ban láthato megteszik dolgukat.
Csak el ne felelytsd a második és egyaránt fontos

English: 
done without having the character say anything
like in the scene in Annihilation, when the
main character is face to face with a being
that is emulating her. She slowly begins to
understand it without the use of dialogue.
Sometimes the best thing to do is to let the
visuals speak for themselves. If showing a
monster can handicap your movie...so can explaining it
- So it was alien...
It's like assigning  a shape
to something that doesn't have any.
It's all about balance.
Some movies might get the visuals right, but
they lack a cohesive or poignant story and
are missing a sense of foreboding or dread.
In other cases, the setting is perfect, the
mood is just right but the effects are laughable
and far from frightening.
If you want to explore cosmic horror but don't
have a big budget, the Bird Box's example
is one to replicate. Don't show the creatures
and let peoples' imaginations do the work.
If you're lucky enough to have a bigger budget
and have a lot of creativity, practical effects
like those in The Thing or The Void can do
the trick.
Just don't forget the second and equally important

English: 
half of the equation when creating the story.
Good cosmic horror balances the external aesthetic
of a sci-fi movie but with the internal feel
of an existential film.
People are so hung up with the aesthetics,
the tentacles and the monster that they fail
to explore the bigger questions, because that's
even more complex: they themselves don't understand
it.
Not enough movies go into the abstract of
the themes they stay at the surface level
with the visuals.
And it's completely understandable.
What is the limit of our humanity? what happens
when we go beyond it?
If something is hard to think about then it's
hard to verbalize, and if it's hard to verbalize
then it's near impossible to show.
Thank you for taking the time to watch our
video. We invite you to like, share and subscribe
if you haven't done so yet.
Until next time.

Spanish: 
mitad de la ecuación al crear la historia.
El buen Horror Cósmico equilibra la estética externa
de una película de ciencia ficción pero con la sensación interna de una película existencial.
La gente está tan obsesionada con la estética,
los tentáculos y el monstruo que falla
al intentar explorar las preguntas más grandes, porque eso es incluso más complejo aún: ellos mismos no lo entienden.
No muchas peliculas se adentran en lo abstracto de
los temas, se mantienen en la superficie.
con los efectos visuales.
Y es completamente comprensible.
¿Cuál es el límite de nuestra humanidad?
¿que pasa cuando vamos mas alla?
Si algo es difícil de pensar entonces es
difícil de verbalizar, y si es difícil de verbalizar
entonces es casi imposible de mostrar.
Gracias por tomarse el tiempo para ver nuestro
vídeo. Te invitamos dar like, compartir y suscribirte.
Si no lo has hecho todavía.
Hasta la proxima vez.

Arabic: 
من المعادلة عندما تصنع قصه. يوازن الرعب الكوني الجيد الجمالية الخارجية لفيلم الخيال العلمي ولكن مع الشعور الداخلي لفيلم وجودي.
الناس عالقون مع الجماليات ، المجسات والوحش لدرجة أنهم يفشلون
في استكشاف الأسئلة الأكبر ، لأن ذلك أكثر تعقيدًا فهم أنفسهم لا يفهمون ذلك
لا توجد أفلام كافية تدخل في ملخص الموضوعات, أغلبها تظل على مستوى السطح مع المرئيات.
وهو أمر مفهوم تمامًا. ما هو حد انسانيتنا
ماذا يحدث عندما نتجاوزها؟
ذا كان من الصعب التفكير في شيء ما ، فمن الصعب أن يتم لفظه ,
وإذا كان من الصعب التعبير عنه ،
فمن المستحيل عرضه.
شكرا لك على الوقت الذي أمضيته لمشاهدة الفيديو الخاص بنا. ندعوك لإبداء الإعجاب والمشاركة والاشتراك إذا لم تكن قد فعلت ذلك بعد. حتى المرة القادمة.
ترجمة 
Mohammad Abd

Korean: 
그저 창작을 할때 두 번째와 같은
중요한 공식을 잊지 마세요
좋은 코즈믹 호러는 공상과학 영화의 외적 예술과
실존주의적인 영화의 내적 감각이 서로 조화를 이룹니다.
사람들은 미학과 괴물과 촉수에 사로잡혀 더 큰 문제를 탐구하는데 실패합니다.
왜냐면 그건 훨씬 더 복잡하기도 하고
'우리 스스로'에 대해서도 이해하지 못하기 때문이죠.
부족한 영화들은 수박 겉햝기 수준의 상상력에 머무르면서
테마의 추상화에 들어가게 됩니다.
그건 완전하게 이해하기 쉽습니다.
우리 인류의 한계는 무엇일까요?
그걸 뛰어 넘었을땐 무슨 일이 벌어질까요?
만약 그 어떤 것이 생각하기 어렵고,
그걸 언어화하기가 어렵다면,
형언하기 어려울 경우엔
보여주기가 거의 불가능할 뿐이죠.
저희 영상을 시청 해 주셔서 감사합니다.
여러분에게 좋아요, 공유 그리고 구독을 부탁드립니다.
만약 하지 않았다면 말이죠.
다음 시간까지.

Portuguese: 
Metade da equação ao criar a história. Um bom Horror Cósmico balanceia a estética externa
de um filme cientifico, mas apenas com a sensação interna e existencial de um filme.
As pessoas ficam tão apegadas a esse tipo de estética, de tentáculos e monstros que elas falham
em explorar questões maiores porque isso é ainda mais complexo: elas mesmas não entendem isso.
Muitos filmes não exploram a abstração
dos temas e ficam na superfície dos níveis visuais.
E é completamente compreensível. Qual o limite da nossa humanidade? O que acontece
quando vamos além dele? Se algo é tão difícil de se pensar então é
Difícil de verbalizar, e se é difícil de verbalizar
é quase impossível de se mostrar.
 
 

Indonesian: 
ketika menciptakan kisah. Horor kosmik yang baik menyeimbangkan estetika luar
film fiksi ilmiah, tapi dengan perasaan dalam film eksistensial.
Orang-orang teralihkan dengan estetika, tentakel dan monster, sehingga mereka gagal
menjelajahi pertanyaan yang lebih besar karena itu bahkan lebih rumit: mereka sendiri tidak memahaminya.
Kurang banyak film yang terjun ke tema abstrak,
mereka diam di permukaan dengan visual.
Dan itu sangat dimengerti. Apa batas dari kemanusiaan kita? Apa yang terjadi
ketika kita melampauinya? Jika sesuatu sulit dipikirkan, dia akan sulit dijelaskan
dan jika itu sulit dijelaskan,
dia hampir tidak mungkin ditunjukkan.
Terima kasih telah meluangkan waktu untuk menonton video kami. Kami mengundangmu untuk meng-like, membagikan, dan mengikuti kami
jika kamu belum.
Sampai bertemu lagi.

Russian: 
часть уравнения, создавая историю.
Хороший космический ужас есть сочетание внешней эстетики
научно-фантастического фильма с начинкой экзистенциальной ленты.
Все ударяются головой в “обёртку”, в щупальца и в чудищ, начисто забыв про
значительно более масштабные вопросы, оттого, что это еще более сложно: они сами не понимают их.
Недостаточно фильмов дают волю абстрактному в своих идеях,
они остаются на поверхностных уровнях визуального повествования.
И это вполне можно понять.
Где лежит предел нашей человеческой природы? Что происходит,
когда мы его пересекаем?
Если о что-то сложно представить, то нелегко и разобраться
в этом эмоционально, а если нам тяжело понять, что мы чувствуем на этот счет,
то это едва ли поддается отображению на экране.
Спасибо за то, что нашли время для просмотра нашего видео. Предлагаем вам поставить лайк, поделиться видео и подписаться на наш канал,
если вы еще этого не сделали.
До скорого.

Hungarian: 
felét az egyenletnek amikor a tőrténeten dolgozol. Jo kozmiku horror egyensulyba hoza a külső esztétikát
egy sci-fi filmnek de a belső érzésel egy exisztencialis filmnek.
Az emberek anyira rá vanak álva az esztétikára, a csápokra és a szőrnyekre hogy kudarcot valanak
a nagyob kérdések felfedezésébe, mivel hogy ez még anál is komplexeb: Ők salyat maguk nem értik.
Nem elég film mélyül bele a témák absztrakt oldalába
Felületen maradnak a latvanyoságokal.
És es telyesen érthető. Mi az emberiségünk határai? Mit tőrténik
amikor tul lépünk rajta? Hogyha valamiről nehéz gondolkodni akor
nehéz verbalizálni és hogyha nehéz verbalizálni
akor kőzel képteletlenség mutatni.
Kőszőnlyük hogy veted az időt hogy megnézd a videonkat. Meghivunk téged ara hogy likeold, megoszd és feliratkozál.
Hogyha edig még nem teted. Viszlat kővetkező alkalomig  ; )
