
Modern Greek (1453-): 
See u in History
Οι Ελληνικές Πόλεις-Κράτη
Η αρχαία ιστορία είναι γεμάτη με ιστορίες μεγάλων αυτοκρατοριών και βασιλείων,
όπως οι Αυγύπτιοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες και οι Χετταίοι.
Η ιστορία της αρχαίας Ελλάδας όμως, χάραξε το δικό της δρόμο.
Όταν μιλάμε για τη Ελλάδα στα αρχαία χρόνια, δεν αναφερόμαστε απλά σε ένα βασίλειο, σε μια χώρα ή μια αυτοκρατορία.
Επειδή απλά κάτι τέτοιο δεν υπήρχε.
Η Ελλάδα αποτελούνταν από ένα μεγάλο αριθμό πόλεω-κρατών. Κάθε πόλη ήταν σαν μια ξεχωριστή χώρα.
Οι ελληνικές πόλεις ήταν απόλυτοι κυρίαρχοι των εδαφώ τους,
αφού οι κυβερνησεις τους ήταν αυτόνομες και ανεξάρτητες.
Έτσι, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ελληνικό κράτος  όπως υπάρχει σήμερα.
Εφόσον κάθε πόλη ήταν ανεξάρτητη και αυτόνομη, τα έθιμά τους και η μορφή διακυβέρνησής τους
μπορούσαν να διαφέρουν.

Persian: 
دیدار در تاریخ
دولت-شهرهای یونانی
دوره باستان پر از داستانهایی درباره قلمروهای شاهی و امپراطوریهای بزرگ است.
تمدنهایی مانند تمدن مصریان، بابلیان، ایرانیان و هیتی‌ها (ترکیه و سوریه امروزی)
اما تاریخ یونان باستان مسیر متفاوتی داشت.
زمانیکه از یونان در زمان باستان سخن می‌گوییم درباره قلمرو شاهی، امپراطوری یا یک کشور مشخص  حرف نمی‌زنیم،
آنها به این نحو سازمان نیافته بودند.
یونان از تعداد زیادی دولت شهر ساخته شده بود. هر دولت شهر مانند یک کشور بسیار کوچک بود.
شهرها (پولیس‌های) یونانی تسلط کاملی بر قلمروهای خود داشتند.
زیرا دولتهای آنها خودمختار و مستقل بود.
بنابراین دولت یونان مانند آنچه امروز شاهد آن هستیم نبود.
از آنجا که هر شهر خودمختار و مستقل بود، رسوم و شکل حکمروایی متفاوتی داشت.
دولتشهر می‌توانست به شیوه دموکراسی اداره شود، چنانکه در آتن اینطور بود.

Portuguese: 
Foca Na História
As cidades Estado gregas
A antiguidade está repleta de histórias de grandes impérios e reinos,
como os egípcio,
babilônicos, persas e hititas.
Mas a história da Grécia antiga percorreu um caminho diferente.
Quando falamos em Grécia na antiguidade, não estamos falando de um reino, império ou país,
pois não era assim que eles se organizavam.
A Grécia era formada por uma grande quantidade de cidades-estados. Cada cidade-estado era como um pequeno país.
As cidades gregas tinham soberania total sobre seus territórios,
por isso seus governos
possuíam autonomia e independência.
Assim não existia um estado grego como existe hoje em dia.
Como cada cidade era autônoma e independente, seus costumes e formas de governo poderiam ser bem diferentes.
Elas poderiam se organizar em democracias como em Atenas,

English: 
See u in History
The Greek
City-States
The ancient era is filled with stories from major empires and kingdoms,
like the
Egyptian, the Babylonian, the Persian and the Hittite.
But the history of ancient Greek took a different route.
When we talk about Greece in ancient times, we are not simply talking about a kingdom, an empire or a country,
because they were not organized that way.
Greece was formed by a large amount of city-states. Each city-state was like a tiny
country.
The Greek cities had total sovereignty over their own territories,
because their
governments were autonomous and independent.
Therefore, a Greek state did not exist
back then as it does now.
Since each city was autonomous and independent, their costumes and forms of government
They could be organized as democracies, as it happened in Athens,

Persian: 
در آتن قدرت در دستان شهروندان بود.
ممکن بود دولت به شیوه آریستوکراسی اداره شود چنانکه در تبس و کورینت چنین بود و در آن تعدادی از مردان برجسته حکومت را در اختیار داشتند.
گاه حکومت به شیوه الیگارشی بود که در آن گروهی از شهروندان بر دیگران حکومت می‌کردند.
شیوه‌ای که در اسپارت جاری بود.
یونانیان در این دوره خود را یونانی نمی‌نامیدند، بلکه خود را هلنی می‌دانستند.
بر اساس اساطیر یونان، هلنوس پسر دیوکلیان و پرا بود.
نجات یافته از سیلابی که زئوس و پوسیدون به راه انداخته بودند.
به این ترتیب آنان فرزندان هلنوس بودند.
 
اینگونه، دین نقش مهمی در ایجاد هویت مشترکی میان دولت-شهرهای یونان داشت.
زبان یونانی هم  نقش مشابهی در ایجاد اشتراک میان قلمروهای متنوع یونان بازی می‌کرد.
درمیان دولتشهرهای متفاوت یونان، برخی شکوفاتر بودند که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:
آتن، مهد دموکراسی و فرهنگ غربی

English: 
where the power
was in the hands of the citizens.
It could also be an Aristocracy like in Thebes and Corinth, where the noblemen had the power,
and there were also Oligarchies, where a
tiny group of citizens ruled everyone else,
as it was the case of Sparta.
The Greeks from this period did not proclaim themselves as Greeks but as Hellenic.
Based on the Greek mythology, Helenus was the son of Deucalion and Pyrrha,
the survivors of the flood carried by Zeus and Poseidon.
This way, the Greeks were direct descendants of Helenus.
Therefore, religion had a major role in the establishment of a common identity between Greek city-states.
The same was valid for the Greek language, which, in spite of its variations, was shared by all Greeks.
Among the different Greek city-states, some were more notorious than others. Among them we have:
Athens, the birthplace of democracy and the western culture.

Portuguese: 
onde o poder estava nas
mãos dos cidadãos.
Também poderia ser uma Aristocracia como em Tebas e Corinto
onde os nobres detinham o poder
e as Oligarquias onde um pequeno grupo de cidadãos dominavam todos os demais
que era o caso de Sparta.
Os gregos deste período não se auto-proclamam como gregos e sim como Helenos.
De acordo com a mitologia grega, Heleno foi filho de Deucalião e Pirra.
os sobreviventes do
dilúvio realizado por Zeus e Poseidon
Dessa forma, os gregos seriam descendentes diretos de Heleno.
Assim sendo, a religião teve um papel fundamental para a formação de uma identidade comum entre as cidades estado-gregas.
Assim como o idioma grego, que apesar de suas variações era compartilhado por todos os gregos.
Entre as diversas cidades-estado gregas, algumas se destacam sobre as demais. Entre elas estão:
Atenas, o berço da democracia e da cultura ocidental.

Modern Greek (1453-): 
Μπορούσαν να έχουν δημοκρατία, όπως στην Αθήνα,
όπου την εξουσία την είχαν οι πολίτες.
Το πολίτευμα μπορούσε επίσης να είναι η Αριστοκρατία, όπως στη Θήβα ή την Κόρινθο, όπου οι ευγενείς είχαν την εξουσία,
και υπήρχε επίσης και η Ολιγαρχία, όπου μια ομάδα πολιτών κυβερνούσε όλους του άλλους,
όπως στην  περίπτωση της Σπάρτης.
Την εποχή εκείνη όλοι οι κάτοικοι των πόλεων-κρατών θεωρούσαν τους εαυτούς του Έλληνες.
Συμφωνα με την ελληνική μυθολογία, Ο Έλλην ήταν ο γιός του Δευκαλίωνα και της Πυρράς,
που επέζησαν από τον κατακλυσμό που προκάλεσαν ο Δίας και ο Ποσειδώνας.
Έτσι, οι Έλληνες ήταν οι άμεσοι απόγονοι του Έλληνα.
Για το λόγο αυτό, η θρησκεία έπαιζε σπουδαίο ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής ελληνικής ταυτότητας των πόλεων-κρατών.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική γλώσσα, που παρόλες τις  ποικιλίες της, ήταν κοινή για όλους τους Έλληνες.
Από τις ελληνικές πόλεις-κράτη, κάποιες είναι πιο γνωστές από τις άλλες. Ανάμεσά τους είναι:
Η Αθήνα, η γεννέτειρα της δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού.

Persian: 
این شهر نام خود را از الهه نگهبان شهر و ایزدبانوی خرد گرفته بود (آتنا)
دولتشهر نیرومند اسپارت شهری با تمدن نظامی قدرتمند از نسل مهاجمان نظامی دوری تشکیل شده بود؛
که مطابق افسانه‌ها  وارث قهرمان بزرگ یونانی هرکول بودند.
شهر تبس درجایی ساخته شده بود که زمانی قلمرو کهن بوئوتیا بود.
سرزمین پادشاه افسانه‌ای ادیپوس و کادموس.
دولتشهر کورینت هم موقعیت استراتژیکی داشت که شبه جزیره پلوپونزی را از سایر بخشهای یونان جدا کرده بود.
و به همین دلیل این شهر همیشه درگیر جنگهای بزرگ بود.
نمی‌توان دولتشهر اولمپیا را از نظر دور داشت؛ جاییکه خانه بازیهای اولمپیک امروزی است.
این رویداد پان-هلنی پیوند فرهنگی محکمی بین شهرهای مختلف برقرار کرده بود.
الگوی یونانی دولتشهر پیروزهای بزرگی کسب کرد.
دولتشهرها به لحاظ فرهنگی و اقتصادی کامیاب بودند.
گرچه کامیابیهای آنها مسائل جدیدی با خود به همراه آورد. مسائلی مانند رشد زیاد جمعیت.
برای غلبه بر این مشکل یونانیان به جنگ برای تصاحب قلمروهای دیگر روی آوردند.

Portuguese: 
Seu nome remete a divindade protetora da cidade e deusa da sabedoria.
A poderosa Esparta, uma cidade com uma forte cultura militar, descendentes dos invasores Dóricos
que conforme a lenda seriam herdeiros do grande herói Hercules.
A cidade de Tebas, que se localiza onde existia o antigo reino da Beócia,
lar dos reis mitológicos Édipo e Cadmo, fundador da cidade
Já a Cidade de Corinto tinha uma localização estratégica separando a península do Peloponeso do restante da Grécia.
E por isso a cidade estava sempre envolvida em grandes disputas.
Não podemos esquecer a cidade de Olímpia, lar dos jogos olímpicos.
Este evento pan-helênico era fundamental para consolidar os laços culturais entre as diversas cidades.
O modelo grego de cidades-estado, obteve grande sucesso.
As cidades prosperaram culturalmente e economicamente.
Contudo seu êxito trouxe um novo problema, as superpopulações.
Para remediar a situação, os gregos passaram a fazer expedições para colonizar novas terras.

Modern Greek (1453-): 
Το όνομά της προέρχεται από την προστάτιδα θεότητα της πόλης, τη θεά της σοφίας.
Η πανίσχυρη Σπάρτη, μια πόλη με μιλιταριστική  κουλτούρα, με καταγωγή από τους εισβολείς Δωριείς,
που σύμφωνα με το θρύλο, ήταν οι απόγονοι του μυθικού ήρωα Ηρακλή.
Η πόλη της Θήβας, χτισμένη στο παλιό βασίλειο της Βοιωτίας,
ήταν η πατρίδα του μυθικού βασιλιά Οιδίποδα και του ιδρυτή της, του Κάδμου.
Η Κόρινθος, με τη σειρά της, βρίσκονταν σε στρατηγική θέση, στο σημείο όπου η χερσόνησος της Πελοποννήσου χωρίζεται από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Για το λόγο αυτό, η πόλη συμμετείχε πάντα στους μεγάλους πολέμους.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε και την Ολυμπία, την πατρίδα τοων Ολυμπιακών Αγώνων.
Αυτή η πανελλήνια εκδήλωση βοήθησε πολύ στην ενίσχυση των δεσμών ανάμεσα στις πόλεις.
Το ελληνικό μοντέλο της πόλης κράτους, γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Οι πόλεις ευημερούσαν οικονομικά και πολιτισμικά.
Η επιτυχία όμως αυτή προκάλεσε ένα νέο πρόβλημα, τον υπερπληθυσμό.
Για να το αντιμετωπίσουν, οι Έλληνες άρχισαν να οργανώνουν αποστολές για τον αποικισμό νέων περιοχών.

English: 
Its name derives from the
city’s protective deity and goddess of wisdom.
The powerful Sparta, a city with a strong military culture, descended from the Doric
invaders,
who, according to the legend, were the heirs of the great hero Hercules.
The city of Thebes, founded where once was the old kingdom of Boeotia,
was the home of the mythological kings Oedipus and Cadmus, the city’s founder.
The City of Corinth, in turn, had a strategic location, separating the peninsula of Peloponnesus from the rest of Greece.
And, for that, the city was always involved in major clashes.
We cannot forget the city of Olympia, home of the Olympic Games.
This Pan-Hellenic event was crucial to strengthen the cultural bonds between the different cities.
The Greek model of city-states achieved major success.
The cities were culturally and
economically prosperous.
However, their success brought a brand new problem, overpopulation.
To fix the issue, the Greeks started to launch expeditions to colonize new lands.

Persian: 
این تحرکات منجر به دومین پراکندگی جمعیتی یونانیان شد.
نختسین پراکندگی پس از هجوم دوری‌ها روی داده بود.
به این ترتیب یونانیان بخش اعظم زمین‌های مدیترانه را اشغال کردند.
مستعمرات  یونانیان در فرانسه ، اسپانیا ، آفریقا  و در شبه جزیره ایتالیای امروزی و در شرق تاسیس شد.
دولتشهرهای یونانی در جاهایی که امروز سواحل ترکیه می‌دانیم مستقر شدند؛ دولتشهرهایی مانند ساموس و میلتوس.
آنان با بهرگیری از شیوه‌های نوین علمی خود را به سرعت توسعه دادند.
شیوه های نوینی که از فرهنگهای جدیدی که با آنها روابط تجاری داشتند یاد می‌گرفتند.
این دولتشهرها بسیار ثروتمند شدند و به همین دلیل هدف خوبی برای هجوم امپراطوری قدرتمند ایران شدند.
چیزی که درگیری میان دولتشهرهای یونانی و بزرگترین امپراطوری جهان را اجتناب ناپذیر کرد.

Modern Greek (1453-): 
Η μετακίνηση αυτή έγινε γνωστή ως ο Β' Ελληνικός Αποικισμός,
αφού ο Πρώτος είχε γίνει μετά την Κάθοδο Των Δωριέων. Έτσι, οι Έλληνες εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος των περιοχών της Μεσογείου.
Αποικίες ιδρύθηκαν στη Γαλλία, την Ισπανία την Αφρική, την Ιταλική χερσόνησο και στην Ανατολή.
Οι ελληνικές πόλεις-κράτη που ιδρύθηκαν εκεί που σήμερα βρίσκεται η τουρκική ακτογραμμή, όπως η Σάμος και η Μίλητος,
αναπτύχθηκαν με γρήγορο ρυθμό, εκμεταλλευόμενες τις καινούργιες γνώσεις,
που αποκτούσαν από τις επαφές που είχαν με νέους πολιτισμούς που γνώριζαν μέσω του εμπορίου.
Οι πόλεις αυτές απέκτησαν τεράστιο πλούτο, κάτι που τους έβαλε στο στόχαστρο της πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας.
Η σύγκρουση ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις-κράτη και της έως τότε μεγαλύτερη αυτοκρατορία του κόσμου έμοιαζε αναπόφευκτη.

English: 
This movement became known as the second Greek diaspora.
Since the first happened after
the Doric invasion.
Thus the Greeks scattered themselves throughout a major portion of the Mediterranean lands.
Colonies were established in France, Spain, Africa, in the Italian peninsula, and in the east.
The Greek city-states founded where today we see Turkey’s coastline, like, for instance, Samos and Miletus,
developed themselves quite rapidly, taking advantage of new forms of knowledge,
brought from the contacts established with new cultures due to trade activities.
These cities became immensely wealthy and so they were a target for the powerful Persian Empire.
The clash between the Greek city-states and the world’s largest empire appeared to be unavoidable.

Portuguese: 
Este movimento ficou conhecido como a segunda diáspora grega.
Já que a primeira se deu após a invasão dos Dórios.
Assim os gregos se espalharam por grande parte do mediterrâneo.
Foram fundadas colônias na França, Espanha, África, na península itálica, e no oriente.
As cidades-estados gregas fundadas onde hoje se localiza a costa da Turquia, como por exemplo, Samos e Mileto,
se desenvolveram rapidamente se aproveitando de novos conhecimentos,
trazidos devido ao contato com novas culturas fruto das atividades
comerciais.
Essas cidades se tornaram muito ricas e isso as colocou na mira do poderoso império Persa
O conflito entre as cidades estado gregas e o maior império que o mundo já
havia visto parecia inevitável.
