Bir noktadan bir noktaya hareket eden bir cisim, en az eylem gerektirecek yolu seçer.
Bir topu fırlattığınızı düşünün, her seferinde bir yay çizerek hareket edecektir.
Ama her seferinde aynı yolu seyredeceğini nereden bilebiliriz? Neden zik zak çizmez?
Tembel olduğu için.
En az dirençle karşılaşacağı ve en az enerji kullanacağı yolu kullanmak ister.
Eğer hızdan yararlanarak, yol üstündeki her noktada kinetik enerjiyi hesaplayıp
ve yükseklikten faydalanarakta potansiyel enerjiden çıkarsaydınız, iş denen bir sayı elde edecektiniz.
Ve bu sayının topun izlediği yol için minimum olduğunu görecektiniz.
Peki her şey minimum enerji ile alakalı ise neden sadece düz bir çizgi üzerinde ilerlemiyor da yay çiziyor?
En yüksek noktada, potansiyel enerji maksimuma ulaşıyor.
Kinetik enerjiden potansiyel enerjiyi çıkarırsak, negatif bir değer elde ederiz.
Çünkü topun ortalama enerjisiyle ilgileniyoruz. Ve negatif bir değer bizim ortalamamızı düşürüyor.
Çok yükseğe de çıkamayız çünkü bu çok fazla kinetik enerji gerektirecektir.
Çok yükseğe çıkmamız için çok hızlı olmamız gerekir.
Çözümümüzün daha çok potansiyel enerjiye sahip olmak ve en az şekilde kinetik enerjiye sahip olmak
arasındaki dengeyle ilgili olduğu ortaya çıkıyor
En az eylem ilkesi, Fizikçi Richard Feynamn'nın favori ilkesidir ve
En merak uyandırıcı konulardan biri de
Topun en az enerji harcayacağı yolu nereden bildiğidir.
Işık için aynı konuyu düşünürsek
Öyle ki, fotonlar bizim bildiğimiz gibi bütün yolları ortaya çıkaramazlar, o yüzden hangi yolu kullanacaklarını bilemezler.
Böylece "dağılma" dediğimiz bir fenomene gelmiş oluruz. Işık mümkün olan her yolu takip ederek dağılır
Muhteşem olan bir diğer olay ise bunun kuantum mekaniğininde de geçerli olmasıdır.
Parçacık doğru yolu aramaz, mümkün olan bütün yolları kullanır.
