
Polish: 
Kolejna rzecz, którą często słyszę od ludzi:
Jesteś weganinem?
Jeśli tak, to na pewno nigdy wcześniej nie jadłeś bekonu.
I sera. Och, kocham ser.
Musiałeś nigdy nie spróbować sera. Ja nigdy nie mógłbym przejść na weganizm.
Kocham ser, ser jest najlepszy.
Nigdy nie jadłeś sera, prawda?
Moja odpowiedź brzmi: ja też jadłem wszystkie te produkty.
I przeszedłem na weganizm nie dlatego, że przestały mi smakować.
Przeszedłem dlatego, że zadałem sobie pytanie co ma większą wartość:
moje preferencje smakowe czy życie zwierząt?
I konsekwencje, jakie niesie ze sobą kupowanie przeze mnie tych produktów.
Bo dawniej uwielbiałem smażonego kurczaka,
Ja także uwielbiałem smak tych produktów
Ale nie to było ważne w kwestii podejmowania decyzji
o tym jak powinienem żyć.
Bo gdy podajemy argument smaku
Twierdzimy, że fizyczna przyjemność
usprawiedliwia to, co robimy innym.
"Ja lubię smak tego produktu,

Spanish: 
Otra de las cosas que me dice la gente es: ¿eres vegano?
Nunca has probado el beicon, ¿verdad?
Y queso, ¡ay! Me gusta el queso muchísimo.
Seguramente no has comido queso nunca. Nunca podría hacerme vegano. ¡Ay queso!
Me encanta el queso, el queso es lo mejor. Nunca has comido queso, ¿verdad?
Y yo digo: No, no, no es así. He comido todos estos productos.
Y la razón por la que me hice vegano no fue porque dejé de disfrutarlos.
Me hice una pregunta: ¿qué tiene más valor?
Lo que me gusta comer, o sus vidas.
Y la consecuencia que conlleva el comprar estos productos para los animales.
Me encantaba el pollo frito, como he mencionado antes.
Me encantaba el sabor de estos productos también.
Pero no es lo que es importante a la hora de tomar una decisión de cómo debo vivir.
Porque cuando damos el argumento de el sabor,
estamos dando el argumento de placer sensorial.
¿Es justificable lo que hacemos a otros?
Me gusta el sabor de este producto,

German: 
Und eine der anderen Sachen, die Leute zu mir sagen, ist:
"Du bist vegan?
Nun, du hast ganz offensichtlich noch nie Bacon gegessen, richtig?
Und Käse, ah, ich liebe Käse, so sehr!
Also, du musst noch nie Käse gegessen haben!
Ich könnte nie vegan werden, ah, Käse,
ich liebe Käse, ich kann einfach, ah, Käse ist das Beste, oder?
Du, du hast noch nie Käse gegessen, oder?"
Und ich antworte: "Nein, nein, nein, nein, alles gut.
Ich habe all diese Produkte gegessen, okay?
Und der Grund, aus dem ich vegan geworden bin, ist nicht, dass ich aufgehört habe, sie zu mögen."
Es ist, weil ich mir selbst eine Frage gestellt habe: Was hat größeren Wert?
Meine Geschmacksvorlieben oder ihr Leben?
Und die Konsequenz, die mein Kauf dieser Produkte für die Tiere bedeutet.
Denn ich habe gebratenes Hühnchen geliebt, wie ich schon sagte.
Ich habe den Geschmack dieser Produkte genauso geliebt,
aber es war nicht das, was wichtig war, als es darum ging, Entscheidungen zu treffen,
darüber, wie ich leben soll.
Denn wenn wir das Argument des Geschmacks bringen,
bringen wir das Argument der Sinnesfreude.
Ist sie Rechtfertigung dafür, was wir Anderen antun?
Ich mag den Geschmack dieses Produkts,

French: 
L'une des autres choses que les gens me disent est :
« Tu es vegan ? »
(nous n'avons évidemment jamais mangé de bacon auparavant)
« Ah ! Et le fromage ! Oh ! J'aime tant le fromage »
comme si nous n'avions jamais mangé de fromage. « Je ne pourrais jamais être vegan, oh ! Le formage !
Non mais, ah ! Le fromage c'est le meilleur hein ?
Vous tou.te.s n'aviez jamais mangé de fromage hein ! » Et je réponds : « Non non non ! Tout va bien !
J'ai déjà mangé tous ces produits , ok ?
Et la raison pour laquelle j'ai arrêté de les aimer
c'est parce que je me suis posé la question : qu'est ce qui a la plus grosse valeur ?
Mes préférences gustatives ou leur vie ?
Et les conséquences de l'achat de ces produits envers les animaux.
Parce que j'ai eu l'habitude d'aimer le poulet, comme je l'ai dit,
j'avais l'habitude d'aimer le goût de ces produits aussi. Mais ce n’était pas aussi important
quand il a fallu faire les décisions
de comment je devrais vivre. Parce qu'on dit l'argument du goût,
on dit l'argument de la sensation de plaisir
comme une justification de ce qu'on fait sur les autres.
''J'aime le goût de ces produits
donc je prends la vie de ces animaux et je les exploite

Turkish: 
 
İnsanların bana hep söylediği şeylerden biri de şu:
"Vegan mısın?
Kesin hiçbir zaman pastırma yememişsindir, değil mi?
Ve peynir... Peynire bayılırım. Hem de çok.
Peynir yemedin demek ki daha önce! Ben asla vegan olamam, offf, peynir!
Peyniri çok seviyorum, peynir harika bir şey!
Daha önce hiç peynir yemedin değil mi?"
Ben de diyorum ki: "Hayır, hayır..."
Ben bu ürünlerin hepsini yedim.
Ve bu ürünlerden artık zevk almıyorum diye vegan olmadım.
Vegan oldum çünkü kendime bir soru sordum:
Hangisi daha değerli?
Benim damak tadım mı
yoksa onların hayatları mı?
Ve bu ürünlerin tüketilmesinin sonucu bu hayvanlara ne yapıyor?
Çünkü, dediğim gibi, ben eskiden kızarmış tavuğa bayılıyordum.
Eskiden bu ürünlerin tadını ben de seviyordum.
Fakat hayatımı nasıl yaşamam konusunda kararlar verirken önemli olan şey bu değildi.
Çünkü damak tadı savını ortaya koyduğumuz zaman,
duyusal zevkin, diğerlerine neler yaptığımızı haklı çıkardığını söylemiş oluyoruz.
"Ben bu ürünün tadını seviyorum, dolayısıyla bir hayvanın canını almak ve

Italian: 
Una delle altre cose che le persone mi dicono è:
"Sei vegano? Allora non hai mai assaggiato il bacon, vero?"
"E il formaggio? Ah, quanto amo il formaggio.."
"Di sicuro non l'hai mai mangiato, io non potrei mai essere vegano, ah il formaggio!"
"Adoro il formaggio, è il cibo migliore al mondo, dai! Non l'hai mai assaggiato, non è così?"
E io rispondo: "No no, ti sbagli,
ho mangiato tutti questi prodotti, e la ragione
per cui sono diventato vegano non è perché abbiano smesso di piacermi,
ma perché mi sono posto la domanda: "Cosa ha più valore,
le mie papille gustative o la loro vita?"
E la conseguenza
che comprare questi prodotti comporta agli animali.
Perché io adoravo il pollo fritto, come ho detto prima,
Anch'io adoravo il sapore di questi prodotti
Ma non era la cosa importante quando si trattava di prendere decisioni
su come dovrei vivere; perché quando discutiamo solo sul gusto
stiamo sostenendo che il piacere sensoriale
possa giustificare ciò che facciamo agli altri.
"Mi piace il sapore di questo prodotto,

Portuguese: 
Outra coisa que as pessoas sempre me falam:
"Você é vegan?
Então você certamente nunca comeu bacon.
Nem queijo. Eu amo queijo! Muito.
Você nunca deve ter comido queijo.
Eu nunca poderia ser vegan. O queijo, eu amo queijo. Queijo é muito bom.
Você nunca comeu queijo, né?"
Eu respondo que não é isso. Que já comi todas essas coisas.
E a razão de ter me tornado vegano não foi porque parei de gostar.
Mas porque me perguntei sobre o que tem mais valor:
meus gostos ou a vida deles?
E a consequência que a compra destes produtos causa aos animais.
Como eu disse, eu amava frango frito empanado.
Eu também amava o gosto deste produtos,
mas este não foi o fator importante na minha decisão
de como eu deveria viver.
Porque quando usamos gosto como argumento,
argumentamos que o prazer sensorial
é justificativa para o que fazemos com os outros.
"Eu aprecio o gosto deste produto, então

French: 
de façon à ce que ce soit justifiable à la fin''.
Mais pour comprendre si oui ou non ça tient le coup,
nous devons appliquer cette façon de penser
sur les autre situation également. Donc on dit
« les autres environnements, circonstances
ou situations étaient une d’oppression
et une sensation de plaisir
au dépend de la victime.
Maintenant bien-sûr, on peut penser à plein d'exemples et puis on se demande
si ces exemples sont moralement justifiés
seulement par le faite que l'oppresseur ressent du plaisir.
Et on répond non, bien-sûr.
Pourquoi alors, lorsque nous regardons les animaux non humains, il est normal de leur faire du mal
tant que nous, en tant qu'oppresseur, ressentons
une sorte de gratification, de plaisir sensoriel
à cause de l'exploitation qui leur est faite.
On dit bien  « nous sommes au sommet de la chaîne alimentaire
et donc les autres animaux mangent les autres animaux également ! Et pourquoi ne pourrions nous pas
si on est au sommet de la chaîne alimentaire. ».
Maintenant, bien-sûr, d'autres animaux mangent d'autres animaux
mais ils le font par nécessité
parce qu'ils doivent survivre. Parfois, des gens me disent :

Turkish: 
onları bugün yaptığımız şekilde sömürmek meşrudur."
Ama bunun doğruluğunu ispatlayabilmek için
bu düşünce tarzını diğer durumlara da uygulamamız gerekir.
Başka ortam, şart veya durumlarda
bir zalim, kurbanın canı pahasına duyusal zevk alıyor diyelim.
Elbette bununla ilgili birçok örnek bulabiliriz.
Peki bu örnekler, sırf zalim duyusal zevk alıyor diye
ahlaki olarak meşru görülebilir mi?
Cevap tabii ki hayır.
Öyleyse neden, insan olmayan hayvanlara baktığımızda, maruz kaldıkları sömürü sonucunda
zalim olarak bizler bir tür memnuniyet, duyusal zevk duyduğumuzda
onların canını yakmak sorun olmuyor?
Diyoruz ki: "Eee, bizler besin zincirinin en tepesindeyiz.
Dolayısıyla başka hayvanlar da başka hayvanları yiyor.
Besin zincirinin en tepesindeysek biz neden yiyemeyelim?"
Elbette diğer hayvanlar diğer hayvanları yiyor.
Ama bunu bir zorunluluk sonucu yapıyorlar.
Çünkü hayatta kalmak zorundalar.
Bazen insanlar bana diyor ki:

Spanish: 
por lo que acabar con la vida de un animal y explotarlos en la manera en la que lo hacemos
es justificable como consecuencia.
Pero para entender si ese argumento se puede sostener,
tenemos que aplicar esa manera de pensar a otros escenarios también.
Así que, ¿hay entornos, situaciones o circunstancias donde un opresor siente placer sensorial a costa de una víctima?
Por supuesto, podemos pensar en muchos ejemplos,
así que, ¿son esos ejemplos moralmente justificables simplemente porque el opresor siente placer sensorial?
Diríamos, por puesto que no.
Así que, ¿por qué cuando miramos a animales no humanos
Es aceptable hacerles daño siempre que nosotros, los opresores, sintamos algún tipo de gratificación,
placer sensorial, como resultado la explotación que han sufrido.
Digamos: bueno, estamos a lo alto de la cadena alimenticia.
Por lo tanto, otros animales comen otros animales también.
Así que, ¿por qué no podemos nosotros si estamos en lo más alto de la cadena?
Por supuesto, otros animales comen otros animales.
Pero lo hacen por necesidad.
Porque tienen que hacerlo para sobrevivir.

German: 
deswegen ist, das Leben eines Tieres zu nehmen und sie auszubeuten, wie wir es tun,
als Ergebnis zu rechtfertigen.
Aber um zu verstehen, ob das Recht behält oder nicht,
müssen wir diese Denkweise ebenso auf andere Situationen anwenden.
Und so sagen wir:
"Gibt es Umgebungen oder Gegebenheiten oder Situationen,
in denen ein Unterdrücker Sinnesfreude empfindet auf Kosten eines Opfers?"
Nun, natürlich können wir uns viele Beispiele vorstellen.
Und dann sagen wir:
"Sind diese Beispiele moralisch gerechtfertigt,
einfach weil der Unterdrücker Sinnesfreude empfindet?"
Und wir sagen: "Natürlich nicht."
Und deshalb, warum ist es dann so,
wenn wir nicht-menschliche Tiere betrachten,
dass es in Ordnung ist, sie zu verletzten,
solange wir als der Unterdrücker irgendeine Art von Befriedigung empfinden,
Sinnesfreude,
wegen der Ausbeutung, die ihnen angetan wird?
Wir sagen: "Nun, wir sind an der Spitze der Nahrungskette,
und deswegen, andere Tiere essen genauso andere Tiere.
Und deshalb, wieso können wir das nicht, wenn wir an der Spitze der Nahrungskette stehen?"
Nun, selbstverständlich essen andere Tiere andere Tiere,
aber sie tun es aus Notwendigkeit,
weil sie es müssen, um zu überleben.
Manchmal sagen Leute zu mir:
"Alles klar, Ed.

Portuguese: 
tirar a vida de um animal e explorá-lo das maneiras que o fazemos
é justificável."
Mas para entendermos se isso faz ou não sentido,
devemos aplicar este raciocínio também a outras situações.
E nos perguntamos se há outros ambientes, circunstâncias ou situações
onde um opressor
tem prazer sensorial
às custas de uma vítima.
E, lógico, podemos pensar em muitos exemplos.
Então nos perguntamos se podemos justificá-los moralmente
apenas porque o opressor sente prazer sensorial.
E respondemos que não, lógico.
Por que, então,
que quando falamos de não-humanos
se torna OK machucá-los
desde que nós, opressores, sintamos algum tipo de gratificação ou
prazer sensorial
às custas da exploração deles?
Dizemos que estamos "no topo da cadeia alimentar",
e que outros animais também comem animais.
Então porque não podemos fazer o mesmo, se estamos no topo da cadeia alimentar?
Há, lógico, animais que realmente comem outros animais.
Mas que fazem isso por necessidade.
Porque precisam disso para sobreviver.

Polish: 
więc zabieranie życia zwierzęciu i wykorzystywanie go
jest w rezultacie usprawiedliwione.
Ale aby zrozumieć czy ten argument ma sens
musimy przenieść ten sposób myślenia
do innych sytuacji.
Na przykład do innych okoliczności,
w których oprawca czuje fizyczną przyjemność kosztem ofiary
I, oczywiście, możemy pomyśleć o wielu przykładach
i zadać sobie pytanie:
Czy te sytuacje są moralnie usprawiedliwione jedynie dlatego, że oprawca czuje fizyczną przyjemność?
Odpowiadamy: oczywiście, że nie.
Więc dlaczego krzywdzenie zwierząt innych niż ludzie jest w porządku,
dopóki my, jako oprawcy, czujemy wtedy pewne zaspokojenie, fizyczną przyjemność
na skutek wykorzystywania tych zwierząt.
"Cóż, jesteśmy na szczycie łańcucha pokarmowego,
w którym zwierzęta także jedzą inne zwierzęta.
Więc dlaczego my nie możemy, skoro jesteśmy na szczycie łańcucha pokarmowego?"
Oczywiście, że inne zwierzęta zjadają się nawzajem,
ale robią to z konieczności,
ponieważ muszą tak robić, by przeżyć.
Czasami ludzie mówią do mnie:

Italian: 
quindi togliere la vita a un animale, e abusarne nel modo che facciamo,
è un atto giustificabile."
Ma per capire se quell'argomentazione sta in piedi,
dobbiamo applicare quel modo di pensare anche ad altre situazioni.
E quindi diciamo altri ambienti, circostanze
o situazioni dove un oppressore
prova piacere sensoriale a discapito di una vittima.
Ovviamente possiamo pensare a molti esempi,
dopodiché valutiamo: quegli esempi sono giustificati moralmente
semplicemente perché l'oppressore prova piacere sensoriale?
E diciamo: assolutamente no.
E quindi come mai, quando consideriamo gli animali non umani,
va bene ferirli purché noi, gli oppressori, proviamo qualche tipo di gratificazione,
piacere sensoriale, causati dallo sfruttamento provocato a loro?
E diciamo: beh, siamo in cima alla catena alimentare,
quindi anche gli altri animali si mangiano a vicenda,
dunque perché non possiamo farlo anche noi, se siamo in cima alla catena alimentare?
Allora, è certo che gli animali si mangino a vicenda,
ma lo fanno per necessità,
perché devono sopravvivere. A volte le persone mi dicono:

German: 
Warum gehst du nicht in die Savanne,
blickst einem Löwen in die Augen
und sagst ihm, er soll vegan sein?"
Und ich sage so: "Weil ich nicht verrückt bin, okay? Deswegen, okay?
Weil ich nicht gegessen werden möchte, deswegen."
Aber Löwen töten Gazellen, weil sie es müssen.
Sie brauchen Fleisch, um zu überleben, aber wir nicht.
Und so können wir nicht auf andere Tiere in der Wildnis schauen
als eine Rechtfertigung dafür, wie wir leben sollen,
besonders wenn diese anderen Tiere so viele schreckliche Dinge tun,
wie einander zu töten,
Löwen töten sogar manchmal ihre eigenen Kinder.
Wir würden es nie rechtfertigen, das in einer menschlichen Gesellschaft zu tun,
weil Löwen in der Wildnis es tun.
Und manchmal sagen Leute zu mir: "Sieh mal, Ed,
diese vegane Sache ist, ist ein bisschen lächerlich,
weil Tiere, weißt du,
nun, sie töten nicht nur einander,
aber wir müssen sie töten, um zu überleben.
Und deshalb geht es nicht nur um die Löwen in der Savanne.
Es geht genauso um den Fakt, dass deine Vorfahren Fleisch gegessen haben.
Und wenn deine Vorfahren kein Fleisch gegessen hätten, dann wärst du heute nicht am Leben."
Und das ist ein wirklich guter Punkt.
Ich meine, nun, meine Vorfahren jagten und töteten gewiss Tiere,
aber noch einmal:
Ist es zu rechtfertigen, einfach weil wir etwas für eine lange Zeit getan haben?

Turkish: 
"Tamam o zaman, Ed. Neden gidip bir aslanın gözlerinin içine bakıp
ona vegan olması gerektiğini söylemiyorsun?"
Ben de diyorum ki: "Çünkü kafayı yemedim."
Değil mi, çünkü yenmek istemiyorum, bu yüzden...
Ama aslanlar ceylanları zorunda oldukları için öldürüyorlar.
Hayatta kalmak için ete ihtiyaçları var.
Ama bizim yok.
Dolayısıyla doğadaki diğer hayvanlara bakarak
bizim nasıl yaşamamız gerektiğine dair gerekçe arayamayız,
özellikle diğer hayvanlar bir sürü korkunç şey yaparken.
Mesela birbirini öldürmeleri veya bazı aslanlar bazen kendi yavrularını bile öldürmesi gibi.
Sırf doğada aslanlar yapıyor diye
bunları bir insan toplumunda yapmayı asla meşru kılamayız.
Bazen insanlar bana diyor ki: "Dinle, Ed.
Bu veganlık işi biraz saçma. Çünkü hayvanlar birbirini öldürüyor evet
ama bizim hayatta kalmamız için onları öldürmemiz gerek.
Yani bu sadece doğadaki aslanlarla ilgili değil, eskiden ataların da et yiyordu.
Ve eğer ataların et yemeseydi, sen bugün hayatta olamazdın."
Bu çok iyi bir nokta. Kesinlikle, atalarım hayvanları avlayıp öldürdü.
Fakat yine, bir şeyi sırf çok uzun zaman boyunca yapmamız o şeyi meşru kılar mı?

Polish: 
"Dlaczego nie pójdziesz na sawannę i nie powiesz lwu, aby został weganinem?"
Ja odpowiadam: "Ponieważ nie jestem wariatem,
nie chcę zostać zjedzony."
Ale lwy zabijają gazele, ponieważ muszą tak robić.
One potrzebują mięsa, żeby przeżyć, ale my nie.
Więc my nie możemy używać innych zwierząt jako usprawiedliwienia naszego sposobu życia,
szczególnie, gdy te inne zwierzęta
robią tak wiele straszliwych rzeczy, takich jak zabijanie się nawzajem,
a nawet zabijanie własnych dzieci.
My nigdy nie usprawiedliwilibyśmy takiego czynu w naszym społeczeństwie
tylko dlatego, że lwy tak robią.
I czasami ludzie mówią: "Ten weganizm jest trochę śmieszny,
bo zwierzęta się zabijają, a ponadto my musimy je zabijać, żeby przeżyć.
Więc tu nie chodzi tylko o lwy na sawannie, ale także o to, że nasi przodkowie jedli mięso,
i gdyby twoi przodkowie nie jedli mięsa, to nie byłoby cię dziś na świecie."
To bardzo dobry argument.
Moi przodkowie z pewnością polowali na zwierzęta,
ale czy fakt robienia czegoś przez długi czas jest usprawiedliwieniem?

Spanish: 
A veces la gente me dice: vale Ed, ¿por qué no vas a la sabana
mira a un león a los ojos y diles que deben ser veganos?
Y yo digo: porque no estoy loco, por eso. No quiero que me coman.
Por eso.
Pero los leones matan a las gacelas porque tiene que hacerlo.
Necesitan carne para sobrevivir, pero nosotros no.
Así que no podemos mirar a otros animales en la naturaleza como justificación de cómo vivimos.
Especialmente cuando otros animales hacen cosas totalmente horrorosas,
como matarse los unos a los otros. Los leones incluso matan a sus proprios hijos.
Nunca justificaríamos eso en la sociedad humana porque los leones lo hacen en la naturaleza.
Y a veces la gente me dice: mira Ed, esta cosa vegana es un poco estúpida,
porque los animales, no sólo se matan los unos a los otros, si no que nosotros teníamos que matarles para sobrevivir.
No es sólo por los leones en la sabana, si no que tus ancestros comían carne.
Y si tus ancestros no comían carne entonces no estaríamos aquí hoy.
Y eso es un buen argumento. Mis ancestros cazaron y mataron animales con toda certeza.
Pero, ¿es justificable simplemente porque lo hemos hecho durante mucho tiempo?

Portuguese: 
Às vezes alguém me diz: "Beleza, Ed. Porque você não se embrenha pela savana,
olha nos olhos de um leão e diz que ele deve ser vegano?"
Porque não sou louco. Porque não quero ser devorado.
É por isso.
Mas leões matam gazelas porque é o que devem fazer.
Esta espécie precisa de carne para sobreviver. Mas nós, não.
Assim, não podemos usar animais selvagens como justificativa para nosso modo de vida.
Especialmente porque outros animais fazem coisas horríveis.
Matam uns aos outros, e às vezes os leões matam até as próprias crias.
Nunca justificaríamos isso em nossa sociedade porque os leões selvagens o fazem.
Às vezes me dizem: "Olha, Ed
esse lance de ser vegan é meio ridículo
porque os animais matam uns aos outros, e,
além disso, precisamos matá-los para sobreviver."
Então além do leão na savana, é também porque nossos ancestrais comiam carne.
E se nossos ancestrais não tivessem comido carne, não estaríamos vivos hoje.
É um argumento muito bom.
Meus ancestrais certamente caçavam e matavam animais.
Mas, novamente: é justificável apenas pelo fato de que fizemos isso por muito tempo?

French: 
« ok, alors pourquoi tu ne vas pas dans la Savane,
regarder un lion dans les yeux et lui dire de devenir vegan. »
Et bien, juste parce que je ne suis pas fou, c'est pour ça.
Je ne veux pas être mangé. C'est donc pour ça.
Mais les lions tuent des gazelles parce qu'ils sont obligés.
Ils ont besoin de viande pour survivre, et pas nous.
Et donc on ne peut pas regarder les autres animaux dans la natures comme une justification sur comment nous devrions vivre
en particulier quand ces animaux font beaucoup de choses
horribles comme se tuer les uns les autres.
Ils tuent même leurs propres enfants parfois, les lions.
On ne se justifierait jamais de faire ça dans une société humaine,
parce que des lions dans la nature le fond. Et parfois les gens me disent : «  regarde,
la pensé des vegans est un peu ridicule.
Tu sais, les animaux ne font pas que de se tuer
mais on avait l'habitude de les tuer pour survivre.
Ce n'est pas juste une question de lions dans la Savane
c'est aussi une question habitude que nos ancêtres avaient  en mangeant de la viande.
Et si tes ancêtres n'avaient pas mangé de la viande
tu ne serais pas là aujourd'hui ».
Et bien, c'est un bon point. Mes ancêtres ont certainement chassé et tué des animaux.
Mais à nouveau, est-ce justifiable
juste parce qu'on le fait depuis longtemps ?

Italian: 
"Ok Ed, allora perché non vai nella savana,
guardi un leone negli occhi, e gli dici che dovrebbe essere vegano?
E io: "Perché non sono pazzo, ecco perché..
E perché non voglio essere mangiato vivo"
Ma i leoni uccidono le gazzelle perché devono farlo,
hanno bisogno di carne per sopravvivere, invece noi no
E quindi non possiamo prendere gli animali selvatici come giustificazione per come dovremmo vivere,
specialmente quando altri animali compiono azioni terribili,
come uccidersi a vicenda, i leoni a volte uccidono pure i loro stessi figli.
Noi non giustificheremmo mai fare una cosa del genere in una società umana
perché i leoni in natura lo fanno.
Oppure a volte le persone mi dicono: "Senti Ed,
questa storia del veganismo è un po' ridicola, perché sai, gli animali
non solo si uccidono a vicenda, ma dovevamo ucciderli per sopravvivere,
quindi non si tratta solo dei leoni nella savana, ma anche del fatto che i tuoi antenati mangiavano carne.
E se non l'avessero fatto tu non saresti vivo oggi.
Ed è un'ottima osservazione. I miei antenati hanno indubbiamente cacciato e ucciso animali.
Ma anche qua, è giustificabile
semplicemente perché è una cosa che abbiamo fatto per molto tempo?

French: 
Est-ce la longévité d'une action qui justifie la poursuite de son existence ?
Mais on ne devrait pas regarder nos ancêtres
pour la perspective morale
parce que si on regarde notre société on n'applique pas ça à d'autres scénarios
ou envers d'autres situations.
Donc comment justifions-nous se qu'on fait aux autres ?
On reconnaît
qu'en achetant ces produits ça cause une énorme quantité
de désagréments à notre environnement
et qu'en étant vegan c'est la seule plus grosse chose
que nous pouvons faire individuellement pour protéger notre planète.
Et on reconnaît que quand on achète ces produits cela a une énorme
conséquence massive sur les animaux non-humain
que nous tuons par trilliard
chaque année.
Par trillion, chaque année...
Enfin, un repas dure au pire
15 minutes peut-être, ce n'est pas si long 15 minutes.
Mais ce repas aurait coûté leur vie entière
ou du moins s'ils contribuent à un système dans lequel ils sont actuellement exploités
et se feront prendre leur vie.
15 Minutes . Pour quelque chose que nous consommons et qu'on oublie juste après.

Turkish: 
Bir eylemin süresi, hâlâ var olmasını haklı gösterebilir mi?
Ayrıca atalarımıza da ahlaki bir çerçeveden bakmamalıyız.
Çünkü toplumumuzda bunu hiçbir senaryo veya durumda uygulamıyoruz.
Peki diğerlerine yaptığımız şeyleri nasıl meşru kılarız?
Biliyoruz ki bu ürünleri satın alarak doğamıza felaket ölçüde zarar veriyoruz.
Ve vegan olmak, bireysel olarak gezegenimizi korumak için yapabileceğimiz tek ve en büyük şey.
Ama şunu da biliyoruz ki bu ürünleri satın almak,
her yıl trilyonlarca öldürdüğümüz insan olmayan hayvanlar için çok büyük sonuçlar doğuruyor.
Trilyonlarca.
Her yıl.
Bir öğün ne kadar sürer?
15 dakika belki?
Sadece o kadar. 15 dakika.
Ama o öğün birisinin tüm hayatına mal olmuş olabilir.
Veya şu anda sömürüldüğü ve ileride canın alınacağı bir sisteme katkı sağlamış olabilir.
15 dakika.
Bizim sadece tükettiğimiz ve sonrasında genellikle unuttuğumuz bir şey.

German: 
Rechtfertigt die Langlebigkeit einer Handlung ihre fortlaufende Existenz?
Und noch einmal, sollten wir für unseren moralischen Rahmen auf unsere Vorfahren blicken?
Denn wenn wir unsere Gesellschaft betrachten,
wir wenden das in keinem anderen Szenario oder in keiner anderen Situation an.
Also wie rechtfertigen wir, was wir Anderen antun?
Wir erkennen an, dass
das Kaufen dieser Produkte riesige Ausmaße an Zerstörung für unsere Umwelt verursacht
und dass, vegan zu werden, die eine größte Sache ist,
die wir als Einzelne tun können, um unseren Planeten zu schützen.
Aber wir erkennen genauso an, dass wenn wir diese Produkte kaufen,
es eine riesige, massive Folge für die nicht-menschlichen Tiere hat,
von denen wir Billionen töten, jedes einzelne Jahr,
Billionen, jedes Jahr.
Nun, eine Mahlzeit besteht für uns wie lange?
Ich weiß nicht, 15 Minuten vielleicht.
Das ist nicht wirklich lang, 15 Minuten.
Aber diese Mahlzeit könnte jemanden sein gesamtes Leben gekostet haben,
oder zumindest zu einem System beigetragen haben,
in dem sie gegenwärtig ausgebeutet werden
und in dem ihnen ihr Leben erst genommen werden wird.
15 Minuten.
Etwas, das wir konsumieren und dann oft einfach vergessen.

Polish: 
Czy długowieczność danego zachowania usprawiedliwia jego ciągłe praktykowanie?
I czy powinniśmy inspirować się naszymi przodkami podczas tworzenia naszych moralnych podstaw?
Bo gdy patrzymy na nasze społeczeństwo, nie stosujemy tego do żadnych innych sytuacji.
Więc jak usprawiedliwimy to, co robimy innym?
Wiemy, że kupowanie tych produktów przyczynia się do dewastacji naszego środowiska.
Przejście na weganizm to najlepsza rzecz, jaką możemy zrobić jako jednostki, by ochronić naszą planetę.
Wiemy także, że kupowanie tych produktów ma ogromne, straszne konsekwencje dla zwierząt,
których zabijamy biliony każdego roku.
Nasz posiłek trwa około 15 minut.
Ale ten posiłek kosztował zwierzę jego całe życie
lub przyczynił się do rozwoju systemu, który to zwierzę wykorzystuje i ostatecznie i tak odbierze mu życie.
15 minut

Italian: 
La longevità di un'azione giustifica la sua continua esistenza?
E dovremmo ispirarci ai nostri antenati per la nostra morale?
Perché se osserviamo la nostra società, ciò non vale in nessun altro scenario o situazione.
Quindi come giustifichiamo ciò che facciamo agli altri?
Riconosciamo che comprare questi prodotti
causa un'enorme devastazione al nostro ambiente,
e che diventare vegani è la cosa migliore che possiamo fare come individui per proteggere il nostro pianeta;
ma riconosciamo anche che comprare questi prodotti ha un'immensa conseguenza
per gli animali non umani, i quali uccidiamo a bilioni,
bilioni ogni singolo anno.
Un pasto quanto può durare?
Non so, 15 minuti forse?
Non dura poi tanto, 15 minuti.
Ma quel pasto potrebbe esser costato a qualcuno la sua intera vita,
o perlomeno ha contribuito ad un sistema dove proprio adesso è sfruttato, e gli sarà tolta la vita.
15 minuti.
Qualcosa che consumiamo e che poi spesso dimentichiamo.

Portuguese: 
A longevidade de uma ação justifica sua existência contínua?
Não deveríamos nos espelhar em nossos ancestrais para criar nossa estrutura moral.
Porque, ao analisar nossa sociedade, não aplicamos isso a nenhuma outra situação.
Então como justificar o que fazemos com os outros?
Reconhecemos que a compra deste produtos
causa uma devastação enorme ao meio ambiente.
E que ser vegan
é a maior atitude individual que podemos tomar para proteger o Planeta.
Mas também reconhecemos que a compra destes produtos tem uma consequência
enorme, gigantesca
para os animais não-humanos, que são mortos aos trilhões
a cada ano. Aos trilhões.
Todos os anos.
Uma refeição dura por quanto tempo?
Uns quinze minutos, talvez.
Ou nem isso.
Quinze minutos.
Mas essa refeição por custar a vida inteira de um ser.
Ou contribuir para um sistema
no qual os animais estão sendo explorados, para depois serem mortos.
Quinze minutos.
Algo que consumimos e depois frequentemente nos esquecemos.

Spanish: 
¿La longevidad de una acción justifica 
 que siga existiendo?
Y no deberíamos fijarnos en el marco moral de nuestros ancestros
porque si miramos a la sociedad no aplicamos eso en ningún otro escenario o en ninguna otra situación.
Así que, ¿cómo justificamos lo que hacemos a otros?
Admitimos que comprar estos productos causa una devastación enorme en el medio ambiente,
y que hacernos veganos es la cosa más importante que podemos hacer como individuos para proteger nuestro planeta.
También admitimos que comprar estos productos tiene una consecuencia enorme en los animales no humanos.
Matamos a trillones de animales cada año.
Trillones, cada año.
Una comida dura qué, ¿unos quince minutos?
No dura mucho. Quince minutos.
Pero esa comida le ha podido costar a alguien su vida entera,
o al menos ha contribuido con un sistema  donde ahora mismo están siendo explotados y se les quitará la vida.
Quince minutos.
Algo que consumimos y muchas veces luego olvidamos.

Spanish: 
Estoy seguro de que si les pregunto que comieron de almuerzo ayer
probablemente tendrán que tomarse un momento para recordar.
No puedo acordarme sin parar a pensarlo.
Un sandwich (un bagel), creo que un yogur,
Es algo que no pensamos conscientemente muchas veces.
Lo comemos y ya está.
Pero ese momento le podría costar su existencia a alguien,
y contribuir con una vida llena de sufrimiento.
Así que, qué pensamos que tiene más valor:
vamos a poner sabor en un lado, vamos a poner costumbre, porque lo hemos hecho siempre,
vamos a poner conveniencia porque es conveniente hacer lo que hemos hecho siempre.
Vamos a apilarlo.
Y en el otro lado ponemos la vida.
La vida de un animal.
Y también ponemos el coste ambiental que tiene ese consumo.
Las vidas de animales salvajes cuyos hábitats han sido destruídos.
¿Qué pasa con la vida de los humanos a los que se les desplazadará y no podrán vivir en sus casas
o que ya no pueden vivir en sus casas?
Y lo apilamos todo y decimos: sabor y conveniencia o vida
La vida de un animal, la vida del planeta, la vida de nuestros hijos, nietos, nuestra especie.

Polish: 
Posiłek, który spożywamy i często zaraz o nim zapominamy.
Jestem pewien, że gdybym zapytał Was co jedliście na obiad wczoraj,
musielibyście się zastanowić przez dłuższą chwilę.
Ja nie mogę sobie tego przypomnieć. Kanapkę, bajgla? Chyba jogurt.
To nie jest coś, o czym świadomie myślimy przez większość czasu.
Zjadamy coś i koniec. Stało się. Ale ten moment mógł kosztować kogoś jego całe życie
i przyczynił się do cierpienia, jakim wypełnione jest ich życie.
Więc co ma większą wartość?
Po jednej stronie stoją preferencje smakowe, nawyki, wygoda.
Po drugiej stronie stoi życie zwierzęcia i ogromne obciążenie dla środowiska, które ta konsumpcja ze sobą niesie.
Życia dzikich zwierząt, których naturalne środowiska zostały zniszczone.
Co z życiem ludzi, którzy zostali wysiedleni i pozbawienie możliwości życia we własnych domach?
Gdy zestawimy to ze sobą i porównamy smak, wygodę z życiem.
Życiem zwierzęcia. Życiem planety. Życiem naszych dzieci, wnuków, naszego gatunku.

German: 
Ich bin sicher, wenn ich Sie fragen würde, was Sie gestern zu Mittag gegessen haben,
Sie würden wahrscheinlich einen Moment brauchen, um sich zu erinnern:
"Ich, ich weiß nicht mehr, ich hab's nicht mehr im Kopf.
Ein Sandwich? Ein Bagel? Ich glaub' Joghurt."
Es ist nichts, worüber wir uns bewusst Gedanken machen, die meiste Zeit.
Wir essen es, es ist vorbei.
Aber dieser Moment könnte jemanden seine gesamte Existenz gekostet haben
und dazu beigetragen haben, dass sie ein Leben in Leid führen.
Und deshalb, was denken wir, hat größeren Wert?
Stellen wir Geschmack auf die eine Seite,
stellen wir Gewohnheit auf die eine Seite, weil wir es schon immer getan haben,
stellen wir Bequemlichkeit auf die eine Seite,
denn, Sie wissen, es ist bequem, zu tun, was wir schon immer getan haben.
Stapeln wir das ein bisschen auf.
Und auf die andere Seite stellen wir Leben,
das Leben eines Tieres.
Und dazu stellen wir auch die umweltbetreffenden Kosten,
die dieser Konsum genauso hat.
Genauso das Leben wilder Tiere, deren Lebensräume zerstört werden.
Was ist mit dem Leben von Menschen,
die vertrieben werden und die nicht mehr in ihrem Zuhause leben werden können,
und die schon jetzt nicht in ihrem Zuhause leben können?
Und wenn wir es zusammennehmen und sagen:
Geschmack, Bequemlichkeit oder Leben?
Das Leben eines Tieres,
das Leben des Planeten
und das Leben unserer Kinder, Enkelkinder,
unserer Spezies?

Italian: 
Sono sicuro che se vi chiedessi cosa avete mangiato a pranzo ieri, avreste probabilmente bisogno di un momento per ricordarvelo.
Non ricordo, un panino, un bagel, uno yogurt forse?
È qualcosa a cui non pensiamo consciamente il più delle volte, mangiamo e finisce lì.
Ma quel momento potrebbe essere costato a qualcuno la sua intera esistenza, e ha contribuito a fargli vivere una vita di sofferenza.
E quindi cosa pensiamo abbia più valore?
Mettiamo il gusto da un lato, e le abitudini perché le abbiamo sempre avute,
mettiamo anche la convenienza da quel lato, perché conviene fare ciò che si è sempre fatto.
Sommiamoli un po'. E dall'altra parte mettiamo la vita, la vita di un animale
E poi mettiamo anche il costo ambientale che ha quel consumo,
le vite degli animali selvatici che si sono ritrovati il loro habitat distrutto, o le vite delle persone
che saranno sfollate e non potranno vivere nelle loro case, e che già non possono vivere nelle loro case.
E se sommiamo anche queste e mettiamo a confronto: gusto, convenienza, oppure vita,
vita di un animale, vita del pianeta, vita dei nostri figli, dei nostri nipoti,
della nostra specie?

French: 
Je suis sûr que si je vous demande
ce que vous aviez manger hier midi, vous prendrez sûrement un moment pour essayer de vous souvenir
« Je n'arrive pas à me souvenir, de tête, peut-être un sandwich,
un bagel je crois et un yaourt »
Ce n'est pas quelque chose pour laquelle nous pensons avec conscience la plus part du temps :
on mange et c'est fait.
Mais ce moment a coûté l’existence entière de quelqu'un et a contribué à une vie de souffrance pour eux.
Et donc selon nous, lequel à le plus de valeur ?
Mettons le goût d'un coté, mettons les habitudes d'un coté
puisque c'est ce qu'on a toujours fait. Mettons les commodités d'un coté
parce que vous savez, c'est commode de faire ce qu'on a toujours fait.
Empilez-les un peu. Et d'un autre coté on met la vie,
la vie d'un animal.
Et puis on met aussi les coûts environnementaux que la consommation a également.
La vie des animaux sauvages pour qui leur habitations sont détruites.
Et les vies des humains
qui ont été déplacées
et qui n'habiterons plus dans leurs maisons et qui n'habitent déjà plus dans leurs maisons.
Et si on empile tout ça, on dit plutôt le goût, la commodité ?
Ou la vie, la vie d'un animal, la vie de notre planète,
la vie de nos enfants, petits enfants,
de notre espèce ?

Turkish: 
Size dün öğlen ne yediğinizi sorsam muhtemelen hatırlamak için durup düşünürsünüz.
"Hatırlamıyorum... Sandviç? Simit? Sanırım yoğurt?"
Çoğunlukla üzerinde bilinçli olarak düşündüğümüz bir şey değil.
Yiyoruz ve bitiyor.
Ama o an birisinin tüm hayatına mal olmuş ve acı içinde bir yaşam sürmesine katkıda bulunmuş olabilir.
Peki hangisini daha değerli görüyoruz?
Damak zevkini bir tarafa, alışkanlığı bir 
tarafa koyalım,
kolaylığı da bir tarafa koyalım, çünkü biliyorsunuz, her zaman yaptığımız bir şeyi yapmak kolaydır,
bunları üst üste koyalım.
Sonra öbür tarafa canı koyalım, bir hayvanın canını.
Bu tüketimin getirdiği çevresel zararı da koyalım.
Yaşam alanları yok olan vahşi hayvanların hayatları ne olacak?
Peki ya evlerinden edilen ve bir daha evlerinde yaşayamayacak
veya şimdiden yaşayamayan insanların hayatları?
Bunları da üst üste koyduktan sonra şunu sormalıyız:
Damak tadı ve kolaylık mı, yoksa can mı?
Bir hayvanın canı, gezegenin canı, çocuklarımızın, torunlarımızın canı?
Türümüzün canı?

Portuguese: 
Tenho certeza que, se perguntar o que almoçou ontem,
você provavelmente precisará de um momento para se recordar.
"Não lembro de bate-pronto.
Um sanduíche, um bagel e acho que um iogurte."
Não é algo em que pensamos, na maioria das vezes.
Comemos e pronto.
Mas aquele momento pode ter custado a alguém toda a sua existência
e contribuído para uma vida de sofrimento.
O que achamos que tem mais valor?
Vamos colocar paladar em um lado.
Vamos colocar hábito também  - "Sempre fizemos isso".
E conveniência: "É conveniente fazer o que sempre fizemos".
Vamos empilhar essas coisas.
E do outro lado colocamos vida.
A vida de um animal.
E os custos ambientais que esse consumo também tem.
As vidas de animais selvagens que têm seus habitats destruídos.
E a vida de humanos que serão deslocados
e não poderão viver em seus lares. Que já não podem viver em seus lares.
Se empilharmos veremos paladar e conveniência
ou vida. A vida dos animais, do planeta. Vida de nossas crianças e das crianças delas?
De nossa espécie?

Turkish: 
Bilim insanları, 2100 yılına, gelecek yüzyıla, "cehennem yüzyılı" deneceğini söylüyor
bu dünyanın ne kadar korkunç, ne kadar harap gözükebileceği nedeniyle.
Eğer bunun hakkında bir şey yapmazsak
bu, torunlarımızın yaşayabileceği bir dünya.
Eğer hayvan ürünleri yemeye devam etmek için
veganlığın yapabileceğimiz tek ve en büyük şey olduğunu kabul etmezsek
torunlarımızı "cehennem dünyası" diyeceğimiz bir yerde yaşamaya mahkum edeceğiz.
Hangisinin daha değerli olduğunu düşünüyoruz?
Bunu nasıl meşru kılarız?
Bu akşam eve gittiğimizde, kendimize bakmalı ve
"artık yeter" demeli miyiz?
"İlle de değişmek istemiyorum ama kabul ediyorum ki değişmek zorundayım."
Ve size söylemeyelim, vegan olmadan hemen önce kafamda bir ses vardı.
Eskiden derdim ki: "Of, vegan olmak istemiyorum!
Of, Allahım!"
Ama daha sonra o ses dedi ki: "Vegan olmak zorunda olduğunu biliyorsun, değil mi?
Belgeselleri izledin, görüntüleri gördün, kendin araştırdın, araştırmalara baktın ve biliyorsun..."

Polish: 
Naukowcy ostrzegają, że następne stulecie będzie nazwane "stuleciem piekła"
z powodu tego jak opuszczenie i strasznie ten świat będzie wyglądać,
jeśli nic z tym nie zrobimy.
To świat, w którym będą żyć nasze wnuki.
I musimy uświadomić sobie, że przejście na weganizm jest najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić,
a kontynuowanie jedzenia produktów zwierzęcych to skazywanie naszych wnuków na życie w świecie, który nazwiemy "światem piekła".
Co naszym zdaniem ma wyższą wartość?
Jak to usprawiedliwimy?
Gdy wrócimy dzisiaj do domów, musimy powiedzieć sobie: "Dość. Wystarczy.
Może nie do końca chcę się zmieniać, ale wiem, że muszę."
Powiem Wam, zanim przeszedłem na weganizm, miałem ten głos w mojej głowie.
I mówiłem sobie: "Nie chcę przechodzić na weganizm"
Ale w głębi duszy wiedziałem, że muszę.
"Wiesz o tym, oglądałeś ten dokument, widziałeś ten materiał, wyszukałeś informacje."

Portuguese: 
Cientistas têm dito que o ano (e o século) 2100,
o próximo século, será chamado de 'século infernal'
porque este mundo poderá ficar muito devastado, e horrível,
se não fizermos algo.
É neste mundo em que nossas netas e netos podem morar.
E reconhecermos que ser vegan
é a maior atitude que podemos ter -
mas continuarmos a comer produtos de origem animal...
É potencialmente sentenciarmos netas e netos a viverem em um lugar que será chamado de 'infernal'.
O que você acha que tem mais valor?
Como justificamos isso?
Quando voltarmos pra casa esta noite,
será que precisaremos nos encarar e dizer que já deu? Que chega?
"Eu não necessariamente quero mudar,
mas reconheço que preciso."
Aliás, logo antes de ser vegano, veio uma voz em minha cabeça
e eu dizia: "Eu não quero ser vegano. Deus!".
Mas essa voz continuava: "Você precisa agora. Você deve fazer isso".
"Você sabe disso, né? Já assistiu aos documentários,
assistiu às filmagens, pesquisou, leu os estudos. Você sabe."

French: 
Les scientifiques assurent que le siècle de 2100, le siecle prochain prochain
sera appelé le siècle de l'enfer
à cause de comment ça semblera désolant et horrible
si on ne fait pas quelque chose sur ça. C'est le monde dans lequel
nos petits enfants pourraient vivre.
Et si on reconnaît que d'être vegan est la seule plus grosse chose
que nous pouvons faire mais que nous continuons à manger des produits animaux
c'est que nous condamnons potentiellement nos petits enfants à livre
dans un lieu que nous appellerons un monde de l''enfer.
Lequel a le plus de valeur ? Comment justifions-nous cela ?
Quand nous rentrerons à la maison ce soir devrons-nous nous regarder
et nous dire assez est assez ?
Je ne veux pas nécessairement changer mais je reconnais
que je le dois.  Et je me dois de vous dire qu'avant de devenir vegan il y a eu une voix dans ma tête,
qui disait
«  Ahh, je ne veux pas devenir vegan,
Oh... Mon dieu. » Mais me disais aussi
«  Tu ne peux pas dire non, tu dois le faire.
Tu le sais maintenant, tu as vu ces documentaires, tu as vu ces reportages,
tu as fait des recherches par toi-même, tu as regardé les études .»
Et la j'étais en mode «  Oui je le sais, mais je n'ai juste pas envie,

Spanish: 
Los científicos están diciendo que el año, o el siglo 2.100, el siglo que viene,
se le llamará el siglo del infierno.
Por lo inhóspito y horrible este mundo puede ser si no hacemos algo al respecto.
Ese es el mundo en que nuestros nietos podrían vivir.
Y si reconocemos que hacernos veganos es la cosa más importante que podemos hacer,
seguir comiendo productos animales es sentenciar a nuestros nietos a vivir potencialmente en un lugar llamado "mundo del infierno".
¿Qué pensamos que tiene más valor?
¿Cómo justificamos eso?
Cuando vayamos a casa esta noche, deberíamos mirarnos a nosotros mismos y deberíamos decir: basta ya.
No quiero cambiar necesariamente, pero reconozco que debo hacerlo.
Y déjenme decirles, justo antes de hacerme vegano había una voz en mi cabeza.
Y solía decir: no quiero hacerme vegano. ¡Oh dios!
Pero la voz dijo: sabes que tienes que hacerlo, ¿verdad?
Lo sabes ahora, ¿no? Has visto ese documental, has visto esas imágenes, has investigado, has leído los estudios y lo sabes.

German: 
Wissenschaftler sagen, dass das Jahr oder das Jahrhundert 2100,
das nächste Jahrhundert,
das Jahrhundert der Hölle genannt werden wird,
weil diese Welt so zerstört und schrecklich aussehen könnte,
wenn wir nicht etwas dagegen tun.
Das ist eine Welt, in der unsere Enkelkinder leben könnten.
Und wenn wir erkennen,
dass vegan zu sein, die eine größte Sache ist, die wir tun können,
bedeutet, weiter Tierprodukte zu essen,
klar ausgedrückt, dass unsere Enkelkinder potentiell an einem Ort leben werden,
den wir eine Welt der Hölle nennen werden.
Was denken wir, hat größeren Wert?
Wie rechtfertigen wir das?
Wenn wir heute Abend nach Hause gehen,
müssen wir auf uns selbst blicken
und müssen wir sagen:
"Genug ist genug."
"Ich möchte mich nicht unbedingt verändern,
aber ich erkenne, dass ich es muss."
Und nun, lassen Sie mich Ihnen erzählen,
kurz bevor ich vegan wurde, war da eine Stimme in meinem Kopf. Okay?
Und ich sagte: "Ah, ich will nicht vegan werden.
Ohh, Gott!"
Aber diese Stimme sagte:
"Du weißt es irgendwie, du musst.
Du weißt es, oder?
Du hast diese Dokumentationen gesehen,
du hast diese Aufnahmen gesehen,
du hast es selber recherchiert,
du hast die Studien nachgelesen
und du weißt es."
Und ich sagte: "Ja, ich weiß es.

Italian: 
Gli scienziati stanno dicendo che l'anno, o il secolo 2100, il prossimo secolo,
sarà chiamato il secolo dell'inferno,
per quanto desolato e orribile questo mondo potrebbe essere se non facciamo niente per cambiare.
Quello è il mondo in cui i nostri nipoti potrebbero vivere.
E se riconosciamo che essere vegani è la cosa migliore che possiamo fare,
allora continuare a mangiare prodotti di origine animale è potenzialmente condannare i nostri nipoti
a vivere in un posto che chiameremo "mondo dell'inferno"
Cosa pensiamo abbia più valore? Come possiamo giustificare questo?
Quando torniamo a casa stanotte, dobbiamo guardare noi stessi e dobbiamo dire: quando è troppo è troppo.
Non necessariamente voglio cambiare, ma riconosco che devo farlo.
E lasciate che vi dica che, giusto prima di diventare vegano, c'era una voce nella mia testa
E dicevo: non voglio diventare vegano, mio Dio!
Ma la voce mi diceva: "Dentro di te sai che dovresti."
"Lo sai, non è vero? Hai visto i documentari, hai visto quei filmati,
ti sei documentato, hai letto gli studi e lo sai"

Turkish: 
Ben de diyordum ki "Evet, biliyorum! Ama istemiyorum işte! Lütfen zorlama beni!"
Ama ses, "Hayır, yapacaksın," dedi ve ben de yaptım.
Şimdi çok seviyorum. Hayatımda verdiğim en iyi karardı.
Keşke bu kararı daha erken karar verseydim.
Aynada kendinize bakın ve şunu sorun:
"Bunu nasıl meşru kılarım? Eylemlerimin neden olduğu tahribatı ahlaki olarak nasıl meşru kılarım?"
Eğer bir gerekçe bulamıyorsak,
bu belki de bir değişiklik yapmamız gerektiği anlamına geliyordur.
Ve bu gerçekten çok kolay bir değişim, size söz veriyorum.
Size söz veriyorum, çok kolay.
Özellikle değişmeyen her şeyin,
neden olduğu eziyete katkıda bulunduğunu fark ettiğinizde.
Dinlediğiniz için teşekkür ederim.

Spanish: 
Y yo dije: sí ya lo sé. Pero no quiero. Por favor no me hagas hacerlo.
Y la voz dijo: no, vas a hacerlo.
Así que lo hice.
Y ahora me encanta. Es la mejor decisión he tomado en mi vida.
Y ojalá lo hubiera hecho antes.
Mirémonos en el espejo: ¿cómo justificamos esto?
¿Cómo justifico moralmente la destrucción que mis acciones causa?
Y si no podemos encontrar una justificación
entonces eso significa que debemos cambiar.
Y es en realidad un cambio muy sencillo. Lo prometo.
Prometo que es muy, muy fácil.
Especialmente cuando lo comparas a todo lo demás.
Con lo que contribuye no cambiar, y el sufrimiento que causa.
Muchas gracias por escucharme. Se lo agradezco.

Italian: 
E ho detto: sì, lo so. Però non voglio! Non farmelo fare!
E la voce: "No, lo farai." E così l'ho fatto. E ora lo adoro.
È la miglior decisione che abbia mai preso. Vorrei averlo fatto prima.
Guardati allo specchio: "Come giustifico questo?"
"Come giustifico moralmente la distruzione che le mie azioni causano?"
E se non possiamo trovare una giustificazione,
forse vuol dire che dobbiamo fare un cambiamento. Ed è uno molto facile, prometto.
Prometto che è davvero facile.
Specialmente quando ti rendi conto di tutto ciò a cui non cambiare contribuisce,
e la sofferenza che causa.
Grazie mille per l'attenzione.

Polish: 
I mówiłem sobie: "Wiem o tym, ale po prostu tak strasznie nie chcę, proszę nie każ mi przechodzić na weganizm."
Ale ten głos mówił: "Nie, musisz to zrobić.", więc to zrobiłem.
I teraz to kocham.
To była najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjąłem i żałuję, że nie zrobiłem tego wcześniej.
Spójrzcie na siebie w lustrze i zapytajcie:
"Jak moralnie usprawiedliwię swoje czyny? Jak usprawiedliwię dewastację, którą powodują moje decyzje?"
I jeśli nie możemy znaleźć usprawiedliwienia,
to może jest to znak, że musimy dokonać zmiany.
A jest to naprawdę bardzo prosta zmiana. Obiecuję Wam.
Szczególnie, gdy postawi się ją obok wszystkich konsekwencji, jakie niesie ze sobą brak tej zmiany
i cierpienie, jakie jej brak powoduje.
Bardzo Wam dziękuję za wysłuchanie.

French: 
ne me force pas. ». Mais cette voix était en mode «  Non ! Tu vas le faire ! ». Et donc je l'ai fait
et maintenant je aime ça. C'est la meilleur décision que je n'ai jamais prise
et j'aurais souhaité que cela m'arrive plus tôt.
Regardez-vous dans le miroir et demandez vous « comment je justifie ça ?
Comment je justifie moralement le désagrément qu'ont causé mes actions ?
et si on ne trouve pas de justification
donc peut-être que nous devons faire un changement.
Et c'est vraiment un changement très simple je vous le promets. Je vous le promets
c'est très facile, surtout lorsqu'on s'éveille après
dans tout ce que l'absence de changement a provoqué
et dans les souffrances qu'il a entraîné .
Merci pour votre attention,
j’apprécie vraiment.

German: 
Aber, ah, ich will einfach nicht.
Bitte zwing mich nicht."
Und diese Stimme sagte so: "Nein, du wirst es tun."
Und so tat ich es.
Und jetzt liebe ich es.
Es ist die beste Entscheidung, die ich je getroffen habe.
Und ich wünschte, ich hätte es früher getan.
Sehen Sie sich selbst im Spiegel an.
"Wie rechtfertige ich das?"
"Wie rechtfertige ich moralisch die Zerstörung, die meine Handlungen verursachen?"
Und wenn Sie keine Rechtfertigung finden können,
dann vielleicht bedeutet das, dass wir etwas verändern müssen.
Und es ist wirklich eine sehr einfache Veränderung.
Ich verspreche es Ihnen,
ich verspreche es Ihnen, es ist sehr sehr einfach,
vor allem wenn man es gegen alles aufwiegt,
wozu nichts zu verändern, beiträgt,
und gegen das Leid, das es verursacht.
Ich danke Ihnen sehr fürs Zuhören.
Ich würde Sie gerne wiedersehen.
(Applaus)
(Lofi Musik)

Portuguese: 
E eu: "Sim, eu sei. Mas não quero!
Por favor, não me obrigue."
E a voz: "Você vai". Então eu fiz a mudança.
E agora amo isso.
Foi a melhor decisão da minha vida.
E gostaria de ter feito isso antes.
Se olhe no espelho (e pergunte):
"Como justifico isso?"
"Qual justificativa moral tenho para a devastação causada por minhas ações?"
Se não conseguir encontrar uma justificativa...
Então isso talvez signifique que é necessário fazer uma mudança.
E é uma mudança muito fácil.
Eu prometo.
Prometo que é muito, muito fácil.
Principalmente quando colocamos isso na balança e comparamos com tudo
que é favorecido pela não-mudança.
E com o sofrimento causado.
Muito obrigado por ouvirem.
