
Arabic: 
اليوم سننعم النظر إلى عالم
يقوم فيه عملاء حكوميون غامضون
بالتلاعب بأذرع السياسة المالية
من أعماق مخابئهم الشريرة.
يقومون باختيار فائزين اقتصادين
وخاسرين اقتصاديين،
ويتحكمون بالدورة الاقتصادية
ويخلقون كسادًا ويتحكمون بالتضخم
ليخدموا غاياتهم الشريرة.
كلا، السياسة المالية هي أداة شرعية تمامًا
تُستخدم من قبل موظفين حكوميين غير غامضين
لتصحيح التقلبات في الاقتصاد.
"شارة البداية"
ناقشنا الدورة الاقتصادية في فيديوهات سابقة
وكيفية ارتفاع وانخفاض الاقتصاد
مرارًا وتكرارًا بمرور الوقت.
يُمثل هذا الخط
الناتج المحلي الإجمالي المُحتمل للاقتصاد،

Hungarian: 
A mai napon belesünk a kulisszák mögé, ahol a kormány titkos strómanjai
ördögi búvóhelyükön meghatározzák a költségvetési politikát.
Ahol a gazdaság nyerteseit és veszteseit választják ki.
Ahol irányítják az üzleti ciklust, recessziót gyártva és befolyásolva az inflációt,
hogy szolgálja ... az ő gonosz érdekeiket.
Eh, a költségvetési politika egy teljesen szabályos eszköz, amit teljesen nyilvánosan használ az állam,
hogy kijavítsák a gazdaság ingadozásait.
[intro zene]
Az előző videókban beszéltünk az üzleti ciklusról és hogyan javul és romlik a gazdaság újra és újra és újra.
Ez a vonal mutatja egy ország potenciális GDP-jét,

English: 
Today, we peer into a world where shadowy government stuges
manipulate the levers of fiscal policy from deep in their evil lairs.
They pick economic winners, and losers.
And control the business cycle, creating recessions and controling inflation
to serve ... their nefarious purposes.
Nah, Fiscal Policy is a completely legitimate tool
used by non-shadowy government officials
to correct fluctuations in the economy.
[Theme Music]
Okay, in previous videos we've discussed the business cycle and how the economy goes up and down and up and down and up and down overtime.
This line represents the economy's potential GDP,

iw: 
היום, אנחנו נציץ לתוך עולם שבו אנשי ממשלה מסכנים וחשאיים
מתפעלים את המנופים של המדיניות הפיסקלית מעומקי מאורות הרוע שלהם.
הם בוחרים זוכים כלכליים, ומפסידים.
ולשוליטים על מחזור העסקים, יוצרים מיתון ושולטים באינפלציה
כדי לשרת את מטרותיהם הנפשעות...
סתם, המדיניות הפיסקלית היא כלי לגיטימי לחלוטין שנמצא בשימוש על ידי פקידי הממשלה - לא מוצללים - שבעזרתו מתקנים תנודות בכלכלה.
אוקיי, בקטעי וידאו קודמים דנו במחזור העסקים וכיצד הכלכלה עולה ויורדת ועולה ויורדת ועולה ויורדת במהלך הזמן.
קו זה מייצג את התמ"ג הפוטנציאלי של הכלכלה,

Portuguese: 
Hoje, iremos olhar para dentro de um mundo onde membros sombrios e idiotas do governo
manipulam as alavancas das políticas fiscais nas profundezas dos seus covis malignos.
Eles os escolhem vencedores e perdedores econômicos.
Controlam os ciclos de negócios, criando recessões e controlando inflação
para servir ...seus propósitos nefastos.
Nah! Política Fiscal é uma ferramenta legítima usada por oficiais públicos dos governos
para corrigir flutuações na economia.
 
Ok, em vídeos anteriores nós discutimos os ciclos de negócios e como a economia sobe e desce ao longo do tempo.
Essa linha representa o PIB potencial de uma economia

Hungarian: 
a legnagyobb fenntartható mennyiséget, amit egy gazdaság kitermelhet hosszú távon.
De az üzleti ciklus azt mutatja, hogy a gazdaság nem mindig a maximumon pörög.
Amikor a termelés alulteljesít, közgazdászok ezt recessziós résnek hívják.
A munkásoknak nincs munkájuk, és a gyárak üresen állnak.
Néha a termelés a potenciális szint felett lehet.
Közgazdászok ezt inflációs résnek hívják.
A munkanélküliség nagyon alacsony és a gyárak túlórában termelnek,
de ez fenntarthatatlan.
Egy idő után a termelők felemelik a ritka erőforrások árát és a magasabb költség több inflációhoz vezet a jobb termelés helyett.
Nyilvánvalóan a valóságban ezek a változások nem jósolhatók meg úgy, ahogyan azt az üzleti ciklus sugallja,
de minden modern ipari gazdaságban eljön majd az ideje a válságnak és a fellendülésnek.
Tudod, amikor megnézed a Birodalom visszavág-ot, aztán a Baljós árnyakat.
Nézzük meg a valós GDP növekedését az USA-ban 1920 óta;
egyszer fent, egyszer lent.
A '80-as évek közepén a dolgok egyenesbe jöttek,
és ezt a Nagy Mérséklődésnek hívjuk;
úgy tűnt, mintha a nagy válságok és infláció korszakának vége lett.

Portuguese: 
é a produção máxima sustentável de uma economia em longo prazo.
Mas os ciclos de negócios mostram que a economia nem sempre alcança seu potencial.
Quando o output está abaixo do potencial, economistas usam o termo "Brecha Recessiva".
trabalhadores estão desempregados e fábricas estão inativas
Algumas vezes o output pode subir brevemente acima do potencial.
Economistas chama isso de brecha inflacionária.
Desemprego está muito baixo e as fábricas estão fazendo horas extras
mas não é algo sustentável.
Eventualmente produtores vão empurrar o preço de matéria-prima e os maiores custos levarão à inflação ao invés de mais output.
Obviamente as flutuações no mundo real não são tão previsíveis quanto os ciclos de negócios podem sugerir,
mas toda economia moderna e industrializada passa por crescimentos e quedas.
Vocês sabem, as vezes temos "O Império Contra Ataca", as vezes termos "A Ameaça Fantasma".
Vejam o crescimento real do PIB nos EUA desde 1920
vejam como sobe e cai ao longo do tempo.
No meio dos anos 80 as coisas se estabilizaram
e isso foi chamado de "A Grande Moderação"
parecia que os dias de grande recessão e alta inflação tinham ficado para trás.

Arabic: 
ألا وهو أكبر كمية مستدامة
سينتجها الاقتصاد على المدى الطويل.
لكن تُبين الدورة الاقتصادية أن الاقتصاد
لا يكون في أفضل حالاته الممكنة دائمًا.
حين يكون الإنتاج الحقيقي أقل من أفضل حالاته
الممكنة، يسميه الاقتصاديون فجوة ركودية،
وهو حين تكون البطالة منتشرة بين العمال
والمصانع لا تعمل.
في بعض الأحيان، قد يتجاوز الإنتاج الحقيقي
أفضل حالاته الممكنة لفترة وجيزة.
يسمي الاقتصاديون ذلك فجوة تضخمية،
وهي حين تكون نسبة البطالة منخفضة جدًا
والمصانع تعمل لساعات إضافية،
لكنه ليس بشيء مستدام.
في النهاية،
سيزيد المنتجون أسعار الموارد النادرة،
وسيؤدي ارتفاع التكلفة إلى المزيد من التضخم
بدلًا من المزيد من الإنتاج.
من الجلي أن تقلبات الحياة الواقعية
ليست سهلة التوقع كما توحي الدورة الاقتصادية،
لكن شهدت جميع الاقتصاديات
الصناعية الحديثة أوقاتًا من الانتعاش والكساد.
كما تعلمون، هناك أجزاء جيدة
وأجزاء سيئة في كل سلسلة أفلام.
انظروا إلى معدل نمو الناتج المحلي الإجمالي
في الولايات المتحدة منذ عام 1920،
إنه يرتفع وينخفض على مر الوقت.
في منتصف الثمانينات، استوى معدل النمو
ومر علينا شيء يُدعى الاعتدال الكبير،
وهُيئ لنا أن أيام الكساد الشديد
والتضخم الكبير قد انتهت.

English: 
the maximum sustainable amount that the economy will produce in the long run.
But the business cycle shows that the economy isn't always at its potential.
When actual output is below potential, economists call it a recessionary gap.
Workers are unemployed and factories are sitting unused
Sometimes, actual output can briefly rise above potential.
Economists call this an inflationary gap.
Unemployment is super low and factories are working over time
but it's not sustainable.
Eventually producers will bite up the price of scarce resources and higher cost will lead to more inflation rather than more output.
Obviously real life fluctuations aren't as predictable as the business cycle might suggest,
but every modern industrialized economy sees times of boom and bust.
You know, you get your empire strikes back and you get you're phantom menace.
So look at the real GDP growth rate in the United States since 1920
see up and down overtime.
In the mid 1980s, things flattened out
and we had been called the Great Moderation
it seemed like the days of deep recessions and high inflation were over.

iw: 
הסכום המקסימאלי בר הקיימא שכלכלה תוכל לייצר בטווח הארוך.
אבל מחזור העסקים מראה כי הכלכלה לא תמיד מממשת את הפוטנציאל שלה.
כאשר תפוקה בפועל היא מתחת לפוטנציאל, כלכלנים קוראים לזה פער דפלציוני.
עובדים מובטלים ומפעלים נותרים ללא שימוש.
לפעמים, תפוקה בפועל יכולה לעלות לזמן קצר מעל לפוטנציאל.
כלכלנים קוראים לזה פער אינפלציוני.
האבטלה היא נמוכה במיוחד ומפעלים עובדים שעות נוספות,
אבל זה לא בר-קיימא.
בסופו של דבר היצרנים יעלו את המחיר של משאבים נדירים, ועלות גבוהה יותר תוביל ליותר אינפלציה ולא יותר תפוקה.
ברור שתנודות כאלה בחיים האמיתיים
לא צפויות כמו שמחזור העסקים עלול להציע,
אבל כל כלכלה מתועשת מודרנית
רואה זמנים של גאות ושפל.
אתם יודעים, יום אחד אתה מקבל את "האימפריה מכה שנית" שלך, ויום אחר אתה מקבל את "אימת הפנטום".
אז, נסתכל על שיעור צמיחת התמ"ג בארצות הברית מאז 1920
רואים? למעלה ולמטה במהלך הזמן.
באמצע 1980, הגרף משתטח,
ואנחנו כבר נקראנו המתינות הגדולה.
זה נראה כמו בימים של מיתון עמוק ואינפלציה גבוהה נגמרו.

Arabic: 
ثم تبعها الركود الكبير
كنتيجة للأزمة المالية لعام 2008.
وعاد الاقتصاد إلى تكرار
ارتفاع وانخفاض الدورة الاقتصادية.
تسبب الفجوات الركودية والتضخمية مشاكل خطيرة.
ارتفاع نسب البطالة
حين يكون الاقتصاد بحال سيئة؟
هذا شيء سيئ جدًا،
وليس سيئًا للاقتصاد فحسب، بل للناس أيضًا.
وجدت علاقة بين نسب البطالة المرتفعة
ونسب الانتحار المرتفعة
وزيادة في العنف الأسري
والاضطرابات الاجتماعية.
ويمكن أن يكون التضخم الكبير بالسوء نفسه.
يقضي ارتفاع التكاليف على المدخرات،
ولطالما كان السبب الأساسي لحدوث احتجاجات
وأعمال شغب في جميع أنحاء العالم.
لا تبدو هذه الحلقة مرحة جدًا.
ستان، لماذا كل هذا الشؤم والكآبة؟
ألا توجد طريقة لمعالجة هذه التقلبات بسلام؟
سأجاوب على سؤالي بنفسي،
قد تكون هناك طريقة لذلك.
يجادل العديد من الاقتصاديين أنه يجدر بأصحاب
القرار السياسي التدخل في الاقتصاد الكلي
من أجل ترويج العمالة الكاملة أو تخفيض التضخم.
سنتحدث اليوم عن إحدى الطرق لفعل ذلك،
وهي السياسة المالية.
فكرة السياسة المالية بسيطة جدًا،
وهي أنه حين تكون حركة الاقتصاد
بطيئة جدًا أو سريعة جدًا،

English: 
Then came the great recession, as
a result of the 2008 financial crisis.
Back to the same old up and down,
up and down of the business cycle.
Both recessionary and inflationary
gaps cause serious problems.
High unemployment when the economy is bad?
That's bad, like really bad,
And not just for the economy -- for people.
High employment rate have been
linked to higher suicide rates
more domestic violence, and social upheaval.
High inflation can be just as bad.
Rising costs wipe out savings,
and have been the root of protests and riots throughout the world.
Well, this seems like a fun episode.
Stan, what's with all the doom and gloom?
Isn't there some way to smooth out these fluctuations?
I'm gonna answer my own question:
there might be.
Many economists argue that policy makers should intervene in the macroeconomy in order to promote full employment or reduce inflation.
Today, we are gonna look at one
of the ways to do this: fiscal policy.
The idea of fiscal policy is really simple,
when the economy is going too slow, or too fast,

iw: 
ואז הגיע המיתון הגדול,
כתוצאה מהמשבר הפיננסי של 2008,
ובחזרה לאותה תנועה נושנת - למעלה ולמטה, למעלה ולמטה - של ​​מחזור העסקים.
גם פער דיפלציוני וגם פער אינפלציוני גורמים לבעיות חמורות,
שיעורי אבטלה גבוהים כאשר הכלכלה היא רעה
זה רע.
כאילו, ממש רע,
ולא רק לכלכלה, גם לאנשים.
שיעורי אבטלה גבוהים נקשרו  עם שיעורי התאבדות גבוהים,
יותר אלימות מקומית, והתפרצות חברתית.
אינפלציה גבוהה יכולה להיות רעה באותה מידה,
עלייה בעלויות מוחקת חסכונות,
והיא גם הייתה השורש של מחאות ומהומות בכל רחבי העולם.
ובכן, זה נראה כמו פרק כיף...
סטן, מה עם כל האבדון והדיכאון?
האם אין איזו דרך להחליק את התנודות האלה?
אני הולכת לענות על השאלה שלי;
ייתכן שיש.
כלכלנים רבים טוענים, כי קובעי מדיניות צריכים להתערב במקרו-כלכלה על מנת לקדם תעסוקה מלאה או להפחית את האינפלציה,
היום, אנחנו הולכים להסתכל באחת הדרכים לעשות את זה,
מדיניות פיסקלית.
הרעיון של המדיניות הפיסקלית הוא באמת פשוט,
כאשר הכלכלה "נוסעת" לאט מדי, או מהר מדי,

Hungarian: 
Aztán jött a nagy recesszió, a 2008-as pénzügyi válság eredményeképp.
Vissza az üzleti ciklus régi egyszer fent-egyszer lent rendszeréhez.
A recessziós és inflációs rések is nagy problémát jelentenek.
Magas munkanélküliség, amikor a gazdaság rossz?
Ez rossz, nagyon rossz.
És nem csak a gazdaságnak... az embereknek.
Magas munkanélküliség köthető a magas öngyilkossági arányhoz,
több családon belüli erőszakhoz és a társadalmi zűrzavarhoz.
A magas infláció ugyanilyen rossz lehet.
Emelkedő költségek kisöpörhetik a megtakarításokat,
és a zavargások és tüntetések eredete lehet világszerte.
Nos, ez elég mókás epizódnak ígérkezik...
Stan mit kezdjünk ezzel a romlással és pusztulással?
Nincs valamilyen módja, hogy elsimítsuk ezeket a kilengéseket?
Megválaszolom a saját kérdésemet: lehet, hogy van.
Sok közgazdász gondolja, hogy a döntéshozóknak bele kell nyúlniuk a makrogazdaságba, hogy fenntartsák a teljes foglalkoztatottságot és csökkentsék az inflációt.
Ma megnézzük az egyik módját ennek: költségvetési politika.
A költségvetési politika alapja elég egyszerű.
Amikor a gazdaság túl jól vagy túl rosszul megy,

Portuguese: 
Então veio a grande recessão da crise financeira de 2008.
Voltando ao mesmo clico de negócios com altos e baixos.
Tanto as brechas de recessivas quanto as inflacionárias causam sérios problemas.
Alto desemprego quando a economia vai mal?
Isso é ruim, muuuito ruim.
Não apenas para a economia, mas para as pessoas.
Taxas altas de desemprego estão ligadas a taxas maiores de suicídio,
mais violência doméstica e mais instabilidade social.
Inflação alta pode ser tão ruim quanto.
Aumentando custos e abocanhando poupanças,
tem sido a origem de protestos e manifestações ao redor do mundo.
Bem, esse parece um episódio legal!
Stan, qual é a dessa deprê toda?
Não existe um jeito de se aliviar todas essas flutuações?
Vou responder minha própria pergunta: Talvez exista!
Muitos economistas defendem que sejam feitas intervenções na macroeconomia através de políticas, reduzindo desemprego e inflação.
Hoje iremos estudar uma das maneiras: Política Fiscal
A ideia de Política Fiscal é bastante simples:
quando a economia está lenta ou rápida demais,

Portuguese: 
o governo consegue pisar no acelerador ou no breque mudando investimentos ou impostos.
Nos EUA (e no Brasil) isso é um trabalho do congresso e do Presidente.
Quando a economia cai em uma brecha recessiva profunda,
o governo pode aumentar gastos, cortar impostos, ou ambos.
Isso é chamado de Política Fiscal Expansiva.
A ideia é que, investimentos do governo criam emprego e renda para operários, professores e outras profissões.
Com isso, trabalhadores gastam essa renda, aumentando o consumo e empurrando toda a economia.
Corte de impostos segue a mesma lógica.
Menos impostos aumentam a disponibilidade de renda para consumidores
estimulando consumo e empurrando a economia.
é exatamente isso que fizeram os EUA em 2009, durante a crise da Grande Recessão.
O Ato de Recuperação e Reinvestimento Americano foi um estímulo de adicionou mais de 800 bilhões de dólares na economia.
Foi dividido em 60% de investimentos do governo e 40% de cortes de impostos.
Essa Política Fiscal Expansiva financiou novas estradas, pontes e upgrades da rede de distribuição de energia
criando novos empregos.
Mas quando o problema é uma brecha inflacionária

iw: 
הממשלה יכולה לדרוך על הגז או הבלם על ידי שינוי בהוצאות ממשלה, או מסים.
בארצות הברית, זו העבודה של הקונגרס והנשיא.
כאשר הכלכלה נופלת לתוך פער דיפלציוני עמוק,
הממשלה יכולה להגדיל את הוצאותיה, להפחית מסים, או לעשות קצת משניהם,
זה נקרא מדיניות פיסקלית מרחיבה.
הרעיון שהוצאות הממשלה יוצרות מקומות עבודה ומגדילה את ההכנסות לפועלי בניין ומורים ועמל אחר.
בעקבות זאת עובדים אלה משקיעים יותר מההכנסה הנוספת
שלהם - מגדילים את הוצאות הצרכנים ומגבירים המשק כולו.
בקיצוץ מסים היגיון דומה,
הפחתת מס תגדיל את ההכנסה נטו של הצרכנים, שיגדילו את הוצאותיהם
וגבירו את המשק כולו.
זה בדיוק מה שעשתה ארה"ב עשתה בשנת 2009 -
בעומק המיתון הגדול.
חוק ההתאוששות וההשקעה מחדש האמריקאי (ARRA) היה תמריץ שהוסיף יותר מ800 מליארד דולרים למשק.
התמריץ הזה פוצל 60-40 בין הוצאות ממשלה החדשות וקיצוץ במסים
והמדיניות הפיסקלית המרחיבה מימנה כבישים חדשים, גשרים ושדרוגים לרשת החשמל,
ופרויקטים אלה יצרו מקומות עבודה.
אבל כאשר במשק יש פער אינפלציוני

Arabic: 
تستطيع الحكومة تسريعها أو إبطائها
من خلال تغيير الإنفاق أو الضرائب الحكومية.
في الولايات المتحدة،
تكون هذه وظيفة الكونغرس والرئيس.
حين يقع الاقتصاد في فجوة ركودية شديدة،
يمكن للحكومة أن تزيد الإنفاق الحكومي
أو تخفض الضرائب أو تقوم بكليهما بشكل جزئي،
يُدعى هذا السياسة المالية التوسعية.
الفكرة هي أن الإنفاق الحكومي يخلق فرص عمل
ويزيد دخل عمال البناء والمعلمين وعمال آخرين.
وفي المقابل،
ينفق هؤلاء العمال كمية أكبر من دخلهم الإضافي
وهذا يزيد إنفاق المستهلكين
ويدعم الاقتصاد بأكمله.
يتّبع تخفيض الضرائب منطقًا مماثلًا.
سيزيد تخفيض ضرائب الدخل المُتاح للمستهلكين
وسيزيد ذلك إنفاق المستهلكين
ويدعم الاقتصاد بأكمله.
وهذا بالضبط ما فعلته الولايات المتحدة
في 2009 خلال الفترات الحرجة للركود الكبير.
كان قانون الانعاش وإعادة الاستثمار الأمريكي
قانونًا محفّزًا
أضاف ما يزيد عن 800 مليار دولار إلى الاقتصاد.
قُسم ذلك الحافز بنسبة 40 إلى 60 بالمئة
بين إنفاق حكومي جديد وتخفيض ضرائب،
وموّلت السياسة المالية التوسعية
طرقًا وجسورًا جديدة وتحسينات للشبكة الكهربائية،
وخلقت هذه المشاريع فرص عمل.
لكن حين يقع الاقتصاد في فجوة تضخمية،

English: 
the government can step on the gas or the brake by changing government spending, or taxes.
In the United States, that's the job of
Congress and the President.
When the economy falls into a deep recessionary gap,
the government can increase government spending, cut taxes, or do some of both,
that's called expansionary fiscal policy.
The idea that government spending creates jobs and increases income for construction workers and teachers and other labours.
In turn, theses workers spend more of their additional income, increasing consumer spending and boosting the entire economy.
Cutting taxes follows a similar logic.
A tax cut will increase disposable income
for consumers that will increase our
consumer spending and boost the entire economy.
This is exactly what the U.S. did in 2009
during the depths of the Great Recession.
The American recovery and reinvestment act was a stimulus build that added more than 8 hundred billion dollars to the economy.
That stimulus was spilt 60-40 between new government spending and tax cuts
and the expansionary fiscal policy funded new roads and bridges and upgrades to the electric grid,
and those projects created jobs.
But when the economy has an inflationary gap

Hungarian: 
a gazdaság ráléphet a gázra vagy a fékre, az állami kiadások vagy adók növelésével, vagy csökkentésével.
Az Egyesült Államokban ez a Kongresszus és az Elnök feladata.
Amikor a gazdaság egy mély inflációs réshez ér,
a kormány növelheti az állami kiadásokat, csökkentheti az adókat, vagy mindkettő,
ezt növekedésserkentő fiskális politikának hívjuk.
Az ötlet az, hogy állami kiadásokkal munkát teremtenek és növelik az építőmunkások, tanárok és más dolgozók jövedelmét.
Cserében ezek a munkások többet költenek a többletből, növelve a fogyasztást és fellendítve a gazdaságot.
Az adócsökkentés hasonló logikán alapul.
Az adócsökkentés növeli az elérhető jövedelmét a fogyasztóknak, ami növelheti
a fogyasztást és fellendítheti a gazdaságot.
Pontosan ugyanezt tette az USA 2009-ben, a Nagy Pénzügyi Válság mélypontján.
Az amerikai fellendülési és új beruházási terv egy ösztönző terv volt, ami több mint 8 milliárd dollárt pumpált a gazdaságba.
Ezt a tervet 60-40 arányban osztották fel az állami kiadások és az adócsökkentések közt
és a növekedésserkentő fiskális politika adott pénzt új utak, hidak építésére és az elektromos hálózat fejlesztésére,
amik munkát teremtettek.
De amikor a gazdaság inflációs résben van,

Portuguese: 
o governo pode cortar gastos, aumentar impostos ou combinar ambos.
Isso é chamado de Política Fiscal Restritiva e não é assim tão divertida.
A ideia é que impostos mais altos irão levar consumidores com menos dinheiro para gastar
e menos investimentos do governo irão levar a menos empregos públicos, tudo isso faz com que caia o consumo
esfriando a economia e reduzindo a inflação.
É raro vermos a  Política Fiscal Restritiva acontecer de verdade
porque políticos raramente querem atingir seu eleitorado com uma economia mais lenta, é algo difícil de se engolir,
fazendo com que os políticos percam seus empregos.
O primeiro presidente Bush disse: "Leiam meus lábios: NÃO aos novos impostos." na sua campanha eleitoral de 88.
Poucos anos depois ele concordou em aumentar impostos para reduzir a dívida pública e perdeu a eleição de 92.
A grande pergunta é: As políticas fiscais funcionam?
Estimular a economia com gastos públicos e cortes de impostos faz a economia crescer?
Esse é o debate mais acalorado na economia moderna e vem sendo conflagrado por décadas.

Arabic: 
يمكن للحكومة تقليل الإنفاق أو رفع الضرائب
أو القيام بهما معًا بشكل ما.
يُدعى هذا السياسة المالية الانكماشية،
وهي ليست ممتعة كالسياسة التوسعية.
الفكرة هي أن ارتفاع الضرائب
سيبقي للمستهلكين مالًا أقل يمكنهم إنفاقه،
وانخفاض الإنفاق الحكومي سيقلل الوظائف العامة،
ينبغي على هذا كله أن يقلل إنفاق المستهلكين
ما يبطء حركة الاقتصاد ويخفض التضخم.
لا يتم تطبيق السياسة المالية الانكماشية كثيرًا
لأنه قلما يريد السياسيون أن يُرشحوا أنفسهم
حين تكون حركة الاقتصاد بطيئة؛ سيصعب ترويجهم،
ويمكنها أن تُكلف أصحاب القرار السياسي وظائفهم.
مشهور أن الرئيس الأمريكي جورج بوش الأب صرّح:
"اقرؤوا شفاهي، لن تكون هناك ضرائب جديدة."
خلال حملته الانتخابية في عام 1988.
وبعد بضعة سنين، وافق على رفع الضرائب
لتقليل الدين، وخسر الانتخابات في 1992.
إذن، السؤال المهم هنا
هو هل السياسة المالية ناجحة فعلًا؟
هل يقوم تحفيز الاقتصاد من خلال زيادة الإنفاق
وخفض الضرائب بدفع الاقتصاد للنمو حقًا؟
هذا أكثر نقاش محتدم في الاقتصاد الحر،
وهو مُشتعل منذ عشرات السنين.

English: 
the government can cut spending, or raise taxes or do some combination of the two.
That's called contractionary fiscal policy,
and that's not half as fun.
The idea is that higher taxes will lead consumer with less money to spend,
and lower government spending will mean fewer public
jobs, all that should reduce consumer spending
cooling off the economy and reducing inflation.
We don't see contractionary fiscal policy very often in practice
because politicians rarely want to hit their
voters with a slower economy, it's a hard sell
and it could cost policy makers their job.
U.S. President George H. W. Bush famously stated "Read my lips, no new taxes." While campaigning in 1988.
A few years later, he agreed to raise taxes to reduce the debt and lost the election in 1992.
So the big question here is:
Does fiscal policy actually work?
Does stimulating the economy with spending and tax cuts actually, you know, make the economy grow?
That is the most heated debate in modern economic, and it's been raging for decades.

iw: 
הממשלה יכולה לקצץ בהוצאות, או להעלות מסים או לעשות שילוב של מעט מהשתיים.
זה נקרא מדיניות פיסקלית מרסנת,
וזה לא חצי מכיף.
הרעיון הוא שמסים גבוהים יותר יובילו לצרכן עם פחות כסף להוציא,
והוצאות ממשלה נמוכות משמעותן פחות משרות ציבוריות.
כל זה אמור להפחית את הוצאות צרכנים,
דבר שיצננן הכלכלה ויוריד את האינפלציה.
אנחנו לא רואים מדיניות פיסקלית מרסנת
לעתים קרובות באופן פרקטי,
כי פוליטיקאים לעתים רחוקות רוצים להכות את הבוחרים שלהם עם כלכלה איטית יותר,
- זה לא מושך -
וזה יכול לעלות לקובעי המדיניות בעבודה שלהם.
נשיא ארצות הברית, ג'ורג' בוש האב אמר בקמפיין המפורסם "קרא את השפתיים שלי, אין מסים חדשים" בשנת 1988.
כמה שנים לאחר מכן, הוא הסכים להעלות מסים כדי לצמצם את החוב והפסיד בבחירות 1992.
אז השאלה הגדולה כאן היא:
האם מדיניות פיסקלית באמת עובדת?
האם להמריץ את הכלכלה עם הוצאות וקיצוצי מס למעשה, אתם יודעים, מגדילים את הכלכלה?
זה הוויכוח הלוהט ביותר בכלכלה המודרנית,
ויכוח שמשתולל במשך עשרות שנים.

Hungarian: 
a kormány csökkentheti a kiadásait vagy emelheti az adókat vagy mindkettő.
Ezt gazdaságszűkítő politikának hívjuk és fele olyan mókás.
A lényeg, hogy a magasabb adók miatt a fogyasztóknak kevesebb elkölthető pénzük lesz,
és a kevesebb állami kiadás kevesebb közmunkát jelent, ami csökkenti a fogyasztást,
lelassítva a gazdaságot és csökkentve az inflációt.
Gyakorlatban nem sokszor fordul elő a gazdaságszűkítő politika,
mert a politikusok nem akarják a választóikat sokkolni egy gyengébb gazdasággal,
és a döntéshozók elveszthetik az állásukat.
George H. W. Bush, amerikai elnök mondta 1988-ban a kampánya során: "Olvass a számról: nincs több adó."
Néhány évvel később felemelte az adókat, hogy csökkentse az adósságot és elvesztette a választásokat 1992-ben.
Így hát a nagy kérdés: Működik-e a költségvetési politika?
Tényleg javul-e a gazdaság, ha ösztönözzük több kiadással és adócsökkentéssel?
Ez a legforróbb vita a modern gazdaságtanban és már évtizedek óta tart.

Portuguese: 
Até mesmo economista calmos e gentis acabam elevando suas vozes para discutir isso na TV a Cabo.
Vamos aprender sobre isso em uma bolha de pensamento...
Teorias clássicas assumiam que a economia irá se auto-corrigir no longo prazo e que intervenções do governo vão,
na melhor da hipóteses, levar à imprevistos e, no pior dos casos, causar inflação massiva e endividamento.
Essas teorias dominaram as decisões políticas durante o início da
Grande Depressão (década de 30), onde houve pouco estímulo.
Economistas argumentam que trabalhadores desempregados eventualmente aceitariam salários menores
já que algum salário é melhor que nenhum salário.
Assim os preços de matérias-primas iriam cair, já que poucas indústrias estariam as utilizando
Menos custo levaria a mais produção, mais trabalho e... PUF! ...a economia estaria de volta aos trilhos.
Naquela época, muitos políticos pensavam na economia doente
da mesma forma em que médicos pensavam em doenças há mil anos atrás.
Um pensamento de que os problemas eram gerados por desequilíbrios acumulados
que poderiam ser curados com expurgos agressivos.
Nesse caso: Sangria dos pacientes.
No caso da recessão: cruzar os braços e deixar a economia sangrar empregos e produção até o equilíbrio ser restaurado.

iw: 
ויכוח שידוע בנוהגו לגרום לכלכלנים נעימי הליכות להשתמש בקולות הרמים שלהם בתוכניות החדשות.
בואו ללמוד על זה בבועת המחשבות.
תאוריות קלאסיות מניחות שהכלכלה תתקן
את עצמה בטווח הארוך, וכי התערבות ממשלתית
תוביל לתוצאות בלתי רצויות, במקרה הטוב,
ובמקרה הגרוע ביותר, תגרום לאינפלציה וחובות מסיביים.
תאוריות אלה שלטו על ההחלטות
של מקבליהם בתחילת השפל הגדול,
שראה קצת גירוי.
כלכלנים טוענים כי המובטלים בסופו של דבר יקבלו שכר נמוך יותר,
מכיוון שמעט שכר עדיף מחוסר שכר,
ומחירי המשאבים בסופו של דבר ייפלו,
מכיוון שפחות אנשים השתמשו במשאבים.
עלות נמוכה יותר תוביל ליותר ייצור,
יותר מקומות עבודה, ופוף, חזרה של המשק למסלול.
באותו הזמן, קובעי מדיניות רבים חשבו על כלכלה חולה
באותה צורה שבה רופאים
חשבו על מטופל חולה לפני אלף שנים.
החשיבה הייתה שבעיות נובעות מחוסר איזון שנצבר,
אשר יכולות להירפא על ידי טיהור אגרסיבי.
במקרה של הרופאים,
המשמעות היא גרימה למטופלים לדמם את המחלה החוצה.
במקרה של מיתון, המשמעות היא לעמוד מנגד
ולתת לכלכלה לדמם מקומות עבודה ותפוקה עד שהאיזון יוחזר.

English: 
It's been  known to drive mild-mannered economists to use their loud voices on cable news shows.
Let's learn about it in the Though Bubble.
Classical theories assumed that the economy will fix itself in the long run, and that government intervention
will, at best, lead to unintended consequences and, at worst, cause massive inflation and debt.
These theories dominated policy
decisions during the earliers of the
Great Depression, which saw little stimulus.
Economists argue that unemployed workers would eventually accept lower wages,
since some pay is better than no pay,
and resource prices would have eventually fall; since fewer people were using resources.
Lower cost would lead to more production, more jobs and poof, the economy is back on track.
At the time, many policy makers thought about a sick economy,
the way doctors a thousand years ago thought about a sick patient.
The thinking was that problems resulted from accumulated imbalance,
which could be cured by aggressive purging.
In the case of doctors, that meant
bleeding their patients.
In the case of a recession, that meant standing back and letting the economy bleed jobs and output until balance was restored.

Hungarian: 
Ettől emelik fel a mérsékelt gazdasági elemzők a hangukat a TV-műsorokban.
Nézzük meg a Gondolatbuborékban.
A klasszikus elmélet szerint a gazdaság hosszútávon magától rendbe jön és állami beavatkozás
legjobb esetben nem várt hatásokhoz, legrosszabb esetben masszív inflációhoz és adóssághoz vezet.
Ezek az elméletek dominálták a döntéshozatalt a Nagy Gazdasági
Világválság elején, ami kevés ösztönzést hozott.
Közgazdászok úgy gondolták, hogy a munkások majd elfogadják a kevesebb bért,
mivel "a kis fizetés is több, mint a fizetés hiánya",
illetve az árak is egyszer esni fognak, mivel egyre kevesebben veszik őket.
A kisebb költségek több termeléshez és munkához vezetnének és puff, a gazdaság újra működik.
Abban az időben sok gözgazdász úgy gondolt a gyenge gazdaságra,
ahogy orvosok 1000 évvel ezelőtt egy beteg emberre.
Azt gondolták, hogy a bajt a felgyűlt méreganyagok okozzák,
amit mélytisztítással meg lehetett gyógyítani.
Ez az "orvosok" esetében kivéreztetést jelentett.
A recesszió esetében hátradőltek és hagyták, hogy a gazdaság munkát és termelést veszítsen, amíg az egyensúly visszaáll.

Arabic: 
معروف أنه يدفع الاقتصاديين المهذبين لاستخدام
أصواتهم العالية في برامج الأخبار التلفزيونية.
لنتعلم عنه في فقاعة التفكير.
تفترض النظرات الكلاسيكية
أن الاقتصاد سيصلح نفسه على المدى الطويل،
وأن التدخل الحكومي
سيؤدي إلى نتائج غير مقصودة في أحسن الأحوال،
وسيتسبب في حدوث تضخم ودين هائلين
في أسوأ الأحوال.
هيمنت هذه النظريات على القرارات السياسية
خلال السنوات الأولى من الكساد العظيم،
والتي شهدت حوافز صغيرة.
جادل الاقتصاديون أن العمال العاطلين عن العمل
سيقبلون بأجور قليلة في النهاية
بما أن القليل من الدخل
أفضل من عدم وجود دخل على الإطلاق،
وستنخفض أسعار الموارد في النهاية
بما أن قلة من الناس يستخدمونها.
سيؤدي انخفاض التكاليف إلى المزيد من الإنتاج
وفرص العمل، وسيعود الاقتصاد إلى مساره الصحيح.
في ذلك الوقت، كان العديد من أصحاب القرار
السياسي يفكرون في الاقتصاد الذي حالته سيئة
كما كان الأطباء يفكرون في المرضى قبل ألف سنة.
كان الاعتقاد هو أن المشاكل
كانت نتيجة اختلالات متراكمة،
والتي يمكن معالجتها عن طريق تصفية عنيفة.
في حالة الأطباء،
كان هذا يعني أنهم ينزفون مرضاهم.
وفي حالة الكساد، كان هذا يعني عدم التدخل
والسماح للاقتصاد بخسارة الوظائف والإنتاج
إلى حين عودة التوازن.

Portuguese: 
Eis que surge o economista britânico John Maynard Keynes
Um dos economistas mais influentes e controversos do século 20.
Keynes basicamente inventou a economia moderna e desenvolveu teorias e modelos sobre investimentos em produção.
Foi dele a sugestão de se usar a Política Fiscal Expansiva para acelerar a economia.
Keynes defendeu que o aumento de gastos do governo pode compensar a diminuição dos gastos dos consumidores.
Então apesar da economia se auto-corrigir em longo prazo, não existe motivo  para que se espere muito tempo.
Sua justificativa: "No longo prazo, estaremos todos mortos."
Bem, Keynes morreu em 1946, mas suas teorias continuam vivas, assim como os debates sobre ela. Obrigado bolha de pensamento!
Então, a primeira vista, parece que a política Keynesianista é a solução perfeita para se consertar um economia lenta.
Se o consumo cai, o governo pode gastar em seu lugar. Qual o problema disso?
Bom... o governo precisa pagar esses gastos.
Eles não podem simplesmente aumentar os impostos pois isso iria causar uma queda no consumo.
Então, para estimular a economia o governo precisa entrar em déficit
ele precisa gastar mais dinheiro do que arrecada através de impostos.
Para isso, o governo precisa emprestar dinheiro, o que resulta em endividamento.

Arabic: 
ثم أتى الاقتصادي البريطاني جون مينارد كينز،
وهو أحد أكثر اقتصاديي القرن العشرين
نفوذًا وإثارة للجدل.
اخترع كينز الاقتصاد الحديث فعليًا
وطوّر نظريات ونماذجًا عن الإنفاق والإنتاج.
هو من اقترح استخدام سياسة مالية توسعية
لتسريع حركة الاقتصاد.
جادل كينز أنه بإمكان الإنفاق الحكومي
أن يعوض انخفاض إنفاق المستهلكين.
وحتى إن كان الاقتصاد سيصلح نفسه على المدى
الطويل، لا يوجد سبب لانتظار حدوث ذلك.
كان تبريره لذلك:
"على المدى الطويل، سنكون كلنا أمواتًا."
توفي كينز في عام 1946 لكن نظرياته
لا تزال حية حتى يومنا هذا، والنقاش كذلك.
شكرًا يا فقاعة التفكير.
إذن، تبدو سياسات كينز للوهلة الأولى
أنها الحل الأمثل لإصلاح اقتصاد في حالة ركود،
فإن انخفض إنفاق المستهلكين،
يمكن أن تنفق الحكومة لتعوضه. ما الضرر في ذلك؟
يجب أن تدفع الحكومة مقابل ذلك الإنفاق،
لا يمكنها أن ترفع الضرائب لتغطي ذلك لأنه
سيقلل من إنفاق المستهلكين ويخيب الغرض من ذلك.
إذن، من أجل تحفيز الاقتصاد،
تحتاج الحكومة إلى الإنفاق بالعجز،
أي إنها بحاجة إلى إنفاق مال
أكثر مما تجنيه من إيرادات الضرائب.
من أجل تحقيق هذا، تحتاج الحكومة
إلى اقتراض المال، وسينتج منه الوقوع في الدين،

Hungarian: 
Ekkor lépett a színre John Maynard Keynes, brit közgazdász.
Meghatározó és ellentmondásos közgazdásza a 20. századnak.
Keynes igazából feltalálta a modern gazdaságtant, elméleteket és modelleket állított fel fogyasztásról és termelésről.
Ő javasolta a növekedésserkentő fiskális politikát a gazdaság feljavítására.
Keynes kijelentette, hogy az állami kiadások kiegyenlíthetik a fogyasztás gyengülését.
Így még ha hosszútávon a gazdaság magától helyreáll, nem lenne szabad kivárni.
Az érvelése: "Hosszú távon mind meghalunk."
Nos, Keynes meghalt 1946-ban, de az elmélete tovább él, ugyanúgy, mint a vita. Köszönjük Gondolatbuborék.
Első ránézésre, a keynes-i politika tökéletes orvossága lehet a vánszorgó gazdaságnak.
Ha a háztartások fogyasztása csökken, az államnak kell költenie inkább. Mi a baj ezzel?
Nos, az államnak valamiből fizetnie kell a fogyasztást.
Nem emelhetik fel csak az adókat, mert az így tovább csökkenő fogyasztói kiadások ütköznek a céllal.
Hogy ösztönözzük a gazdaságot, az államnak hitelből kell költekeznie;
többet kell költenie, mint amennyit beszed az adókból.
Hogy ezt elérje, a kormány hitelt vesz fel, ami adósságot jelent,

iw: 
ואז הגיע כלכלן בריטי, ג'ון מיינרד קיינס,
אחד הכלכלנים השנויים במחלוקת, והמשפיעים ביותר של המאה ה -20.
קיינס בעצם המציא את הכלכלה המודרנית, ופיתח תאוריות ומודלים על הוצאות בייצור.
הוא זה שהציע להשתמש במדיניות תקציבית מרחיבה כדי להאיץ את הכלכלה,
קיינס טען כי הוצאות הממשלה
יכולות לפצות על ירידה בהוצאות צרכנים.
אז גם אם הכלכלה עושה תיקון עצמי בטווח הארוך,
אין שום סיבה לחכות לזה.
הצדקתו: "בטווח הארוך כולנו מתים".
ובכן, קיינס מת בשנת 1946,
אבל התיאוריות שלו ממשיכות לחיות,
וכך גם הדיון
תודה בועת המחשבות.
אז במבט הראשון,
מדיניות קייניסאנית נראית כמו
הפתרון המושלם כדי לתקן כלכלה מקולקלת,
אם הוצאות צרכנים נופלות,
הממשלה יכולה לבזבז במקום, מה הנזק בכך?
ובכן, הממשלה צריכה לשלם עבור כל ההוצאות האלה,
הם לא יכולים סתם כך להעלות מיסים כדי לכסות על הוצאות אלה, כי זה יגרום לירידה בהוצאות של הצרכנים ויביס את המטרה של עצמו.
אז כדי לעורר את הכלכלה, הממשלה צריכה מימון גירעוני,
הם צריכים להוציא יותר כסף ממה שהם גובים מהכנסות המס,
וכדי להשיג את זה,
הממשלה צריכה ללוות כסף, שיגרום לחוב.

English: 
Then entered British economist John Maynard Keynes
One of the most influential and controversial economist of the 20th century.
Keynes basically invented modern economics, and developed theories and models about spending in production.
He's the one that suggested using expansionary fiscal policy to speed up the economy,
Keynes argued that government spending can make-up for a decrease in consumer spending.
So even if the economy does self-correct in
the long run, there's no reason to wait it out
His justification: "In the long run we are all dead."
Well, Keynes died in 1946, but his theories live on,
and so does the debate. Thanks Thought Bubble.
So at first glance, Keynesian policy seem like the
perfect solution to fix a sluggish economy.
If consumer spending falls, the government
can spend instead. What's the harm in that?
Well, the government needs to pay for all that spending.
They can't just raise tax to cover because that would cause the decrease in consumer spending and defeat the purpose.
So to stimulate the economy, the
government needs the deficit spend;
they need to spend more money than
they collect in tax revenue.
Now to achieve this, the government needs
to borrow money, which will result in debt,

Portuguese: 
Iremos falar sobre dívidas públicas e outras escolas de pensamento em outro vídeo.
Mas agora, é justo dizer que as pessoas que não gostam do Keynesianismo tem essa opinião por serem contra o endividamento.
Um ponto mais técnico contra gastos com déficit é que isso leva à algo chamado "Efeito de Deslocamento".
Se o governo toma muito dinheiro emprestado, isso aumenta as taxas de juros,
fazendo com que seja mais difícil para empresas financiarem coisas como fábricas e equipamentos.
Isso enfraquece a economia, enquanto aumenta a dívida pública.
Mas o Keynesianismo argumenta que o Efeito de Deslocamento só ocorre quando a economia está operando em capacidade total,
onde todos estão empregados e a capacidade produtiva está no limite.
Nesse caso o output total não consegue aumentar e gastos públicos levam a menos gastos privados.
Porém, o caso é outro quando a economia está abaixo da sua capacidade total,
com muitos desempregados e fábricas vazias.
Nesse caso, maiores gastos do governo podem aumentar o output colocando recursos inativos de volta para produção.
De fato, Keynesianistas irão defender que estímulos públicos quando a economia opera abaixo da capacidade
podem, na verdade, aumentar o investimento privado.
Todos esses novos empregados irão começar a gastar mais dinheiro.
Então, como descobrimos quem está certo?

Arabic: 
سنعدّ فيديو عن الدين القومي
ومدارس الفكر الاقتصادي المختلفة،
لكن للوقت الحالي، يمكننا أن نقول
إن الأشخاص الذين لا تعجبهم سياسة كينز،
لا تعجبهم لأنها تسبب دينًا.
إحدى الحجج الأكثر تقنية ضد الإنفاق بالعجز
هي أنه يؤدي إلى ما يُسمى المزاحمة الاقتصادية.
إن اقترضت الحكومة الكثير من المال،
سيزيد ذلك أسعار الفائدة،
ما يجعل اقتراض المال وشراء أشياء
مثل المصانع والأدوات أمرًا أصعب على الشركات.
هذا يضعف الاقتصاد بينما يزيد الدين العام.
لكن الاقتصاديون المؤيدون لكينز
يدّعون أن المزاحمة الاقتصادية تكون مشكلة
إن كان الاقتصاد يعمل بكامل طاقته فقط،
أي حين يكون جميع العمال يعملون
ويكون الإنتاج في أقصى حد ممكن له.
في تلك الحالة،
وبما أنه لا يمكن للإنتاج الكلي أن يرتفع،
سيؤدي ازدياد الإنفاق الحكومي
إلى انخفاض الإنفاق الخاص.
لكنهم يجادلون أن الحالة تختلف
حين يعمل الاقتصاد بأقل من طاقته الكاملة،
أي حين يوجد عمال كثيرون
عاطلون عن العمل وتكون المصانع خالية.
في تلك الحالة، يمكن لازدياد
الإنفاق الحكومي أن يرفع الإنتاج الكلي
من خلال إعادة الموارد الخاملة إلى العمل.
يجادل مؤيدو كينز أنه يمكن للحافز الحكومي
حين يعمل الاقتصاد بأقل من طاقته الكاملة
أن يرفع الإنفاق الخاص في الحقيقة.
سيبدأ جميع العمال المُستأجرون حديثًا
بإنفاق المزيد من المال.
إذن، كيف يمكننا أن نكتشف من على حق؟
يمكننا البدء من خلال المقارنة
بين الأداء الفعلي للاقتصاديات التي تلقّت حافزًا

English: 
and we are going to make a video about the national debt and different schools of economic thought. But for
now, it's fair enough to say that the people who don't like Keynesian policy, don't like it because it causes debt.
More technical argument against deficit spending is that it leads to something called CROWDING OUT.
If the government borrows a lot of money
that increases interest rates,
making it harder for business to borrow money and buy things like factories and tools.
This weakens the economy while
increases government debt.
But Keynesian economists maintain that crowding out is only a problem if the economy is operating at full
capacity, where all workers are employed and we're producing as much as we can. In that case,
since total output can't really rise, more government spending will result in less private spending.
However, they argue that the situation is different when the economy is below capacity
with lots of unemployed workers and vacant factories.
Now in that case, more government spending can raise overall output by putting idle resources back to work.
In fact, Keynesians will argue that government stimulus when the economy is below capacity
can actually raise private spending.
All those newly hired workers will start spending more money.
So how can we figure out who's right?

Hungarian: 
és majd lesz egy videó a nemzeti államadósságról és különböző gazdaságtani elméletekről. De most,
elég annyit mondanunk, hogy akik nem szeretik Keynes politikáját, azok az adósság miatt teszik ezt.
Bonyolultabb érvelés a túlköltekezés ellen a "kiszorítás" hatása.
Ha az állam sok hitelt vesz fel, az megemeli a kamatlábakat,
nehezebbé téve a cégeknek, hogy hitelt szerezzenek és új gyárakat vagy eszközöket vegyenek.
Ez gyengíti a gazdaságot, miközben növeli az államadósságot.
De a Keynes-t támogatók úgy tartják, hogy a kiszorítás csak akkor probléma, ha a gazdaság a maximumon
teljesít, amikor mindenkinek van állása és olyan sokat termelünk, amennyit tudunk. Ebben az esetben
mivel a legmagasabb szintű termelés feljebb már nem mehet, az állami kiadások kevesebb magán kiadásokhoz vezetnek.
Emellett azzal érvelnek, hogy a helyzet más, amikor a gazdaság nem a maximumon teljesít,
sok munkanélkülivel és üres gyárral.
Ebben az esetben az állami kiadások növelhetik a össztermelést, újra munkába állítva a forrásokat.
Lényegében, Keynes szerint az állami ösztönzés, amikor a gazdaság alulteljesít
növelheti a magánfogyasztást.
Az újonnan alkalmazott munkások újra költeni kezdenek.
Tehát hogyan jöhetünk rá, hogy kinek van igaza?

iw: 
עכשיו, אנחנו הולכים לעשות וידאו
על החוב הלאומי, ותורות כלכלה שונות,
אך לעת עתה, זה הוגן מספיק כדי לומר
שאנשים שלא אוהבים את המדיניות של קיינס,
לא אוהבים אותה כי היא גורמת לחוב.
עוד טיעון טכני נגד מימון גירעוני הוא שזה מוביל למשהו שנקרא דחיקת רגל:
אם הממשלה לווה הרבה כסף
זה מגביר את הריבית,
וכך מקשה על עסקים ללוות כסף ולקנות דברים כמו מפעלים וכלים.
זה מחליש את הכלכלה ומגביר את החוב של הממשלה.
אבל כלכלנים קיינסיאנים טוענים כי דחיקת רגל היא בעיה רק אם הכלכלה פועלת במלוא הקיבולת:
כשכל העובדים מועסקים ואנחנו מייצרים כמה שאנחנו יכולים. במקרה זה,
מאז והתפוקה לא באמת יכולה לעלות,
יותר הוצאות ממשלה יגרמו לפחות הוצאה פרטית.
עם זאת, הם טוענים כי המצב שונה
כאשר הכלכלה היא מתחת לקיבולת -
עם המון מובטלים ומפעלים פנויים -
עכשיו, במקרה זה, יותר הוצאות ממשלה יכולות להעלות את התפוקה כוללת
על ידי הצבת משאבי סרק בחזרה לעבודה.
למעשה, הקיינסיאנים יטענו כי תמריצים ממשלתיים כאשר הכלכלה היא מתחת לקיבולת
יכולים למעשה להעלות את ההוצאות פרטיות.
כל העובדים השכירים החדשים האלו יתחילו לבזבז יותר כסף.
אז איך אנחנו יכולים להבין מי צודק?

Portuguese: 
Podemos começar comparando o desempenho real de economias que receberam estímulos das que não receberam.
Como mencionamos, em 2009, os EUA lançaram um enorme programa de estímulo
em resposta à crise financeira. Apesar disso, tanto o PIB como os empregos caíram.
Parece um fracasso, mas a maioria dos economistas acredita que a situação seria ainda pior sem estímulos.
Enquanto os EUA implementaram estímulos, a União Européia fez o contrário.
Foram atrás de uma política chamada AUSTERIDADE,
aumentando impostos e cortando gastos do governo para reduzir suas dívidas.
Desde 2011, quando os EUA e a União Européia começaram a divergir,
a economia dos EUA cresceu uma média de 2,5%
enquanto a economia européia na verdade encolheu 1%
Desemprego nos EUA caiu para 5,5%,
Enquanto na Europa, subiu 12%.
Outra coisa para se prestar atenção: Pacotes de Estímulos são complicados e difíceis de serem corretamente implementados.
Um dos motivos é algo chamado de Efeito Multiplicador.

iw: 
אנחנו יכולים להתחיל על ידי השוואת הביצועים בפועל של כלכלות המקבלות גירוי לאלה שלא.
כפי שהזכרנו, בשנת 2009, ממשלת ארה"ב השיקה תכנית תמריצים ענקית
בתגובה למשבר הפיננסי.
למרות זאת, התעסוקה והתמ"ג נפלו. זה נשמע כמו
כישלון, אבל רוב הכלכלנים חושבים שהמצב היה יכול להיות הרבה הרבה יותר גרוע ללא
תמריצים אלו. ואילו בארה"ב יישמו את התמריצים, רוב מדינות אירופה עשו
את ההפך - הן רדפו מדיניות שנקראת צנע,
העלאת מסים וקיצוץ בהוצאות ממשלה להפחתת החוב.
מאז 2011, כאשר ארה"ב והמדיניות אירופאית באמת התחילו לסטות אחת מהשנייה,
כלכלת ארה"ב צמחה בשיעור ממוצע של 2.5 אחוזים,
בעוד התמ"ג של אזור אירו התכווץ למעשה באחוז אחד.
האבטלה בארה"ב ירדה ל -5.5 אחוזים,
בעוד אבטלה בגוש האירו עלתה ל -12 אחוזים.
דבר נוסף שיש לזכור הוא
שהתמריץ הוא מסובך וקשה לבצע אותו בצורה איכותית,
אחת הסיבות לכך היא בגלל הדבר הזה שנקרא השפעת המכפיל:
הרעיון כאן הוא, שהממשלה מוציאה 100 דולרים,

English: 
We can start by comparing the actual performance of economies that receive stimulus to those that didn't.
As we mentioned, in 2009, the U.S. government launched a huge stimulus program
in response to the financial crisis. Despite that, employment and GDP both fell. That sounds like a
failure, but the majority of the economists think that the situation would have been far far worse without
that stimulus. And while the U.S. was implementing stimulus, most European countries were doing the
opposite -- they were pursuing a policy called AUSTERITY,
raising taxes and cutting government spending to reduce debt.
Since 2011, when the U.S. and European policies really started to diverge,
the U.S. economy has grown at an average rate of 2.5 percent,
while the Euro-zone GDP actually shrank by one percent.
U.S. unemployment fell to 5.5 percent,
while Euro-zone unemployment rose to 12 percent.
Another thing to keep in mind is that stimulus
is complicated and it's hard to do well.
One reason is because of this thing
called the MULTIPLIER EFFECT.

Arabic: 
وبين التي لم تتلقَ شيئًا.
كما ذكرنا سابقًا، بدأت الولايات المتحدة
في عام 2009 بتنفيذ برنامج تحفيز ضخم
استجابة للأزمة الاقتصادية. وبالرغم من ذلك،
انخفضت العمالة والناتج المحلي الإجمالي.
هذا يبدو وكأنه إخفاق.
لكن يعتقد معظم الاقتصاديين
أن الوضع كان ليكون أسوأ بكثير دون ذلك الحافز.
وحين كانت الولايات المتحدة
تطبق برنامج التحفيز،
كانت معظم الدول الأوروبية تقوم بعكس ذلك،
فقد كانت تمارس سياسة تُدعى التقشف،
وهي رفع الضرائب
وخفض الإنفاق الحكومي لتقليل الدين.
منذ 2011، حين بدأت سياسات الولايات المتحدة
بالتباعد عن سياسات الدول الأوروبية بشكل واضح،
نما اقتصاد الولايات المتحدة
بمعدل متوسط يساوي 2،5 بالمئة،
بينما تقلص الناتج المحلي الإجمالي
لمنطقة اليورو بنسبة واحد بالمئة.
انخفضت نسبة البطالة
في الولايات المتحدة لتصل إلى 5،5 بالمئة،
بينما ارتفعت نسبة البطالة
في منطقة اليورو لتصل إلى 12 بالمئة.
وإليكم شيء آخر يجدر بكم تذكره،
وهو إن الحافز معقد ويُصعب تنفيذه بشكل صحيح.
أحد أسباب ذلك هو شيء يُدعى الأثر المضاعف.

Hungarian: 
Összehasonlíthatjuk az ösztönzött gazdaságokat azokkal, amiket nem ösztönöznek.
Ahogy említettük, 2009-ben, az USA kormánya elindított egy hatalmas serkentő programot
válaszul a pénzügyi válságra. Ennek ellenére a foglalkoztatottság és a GDP is esett. Ez úgy hangzik, mint egy
kudarc, de a közgazdászok többsége úgy gondolja, hogy a helyzet még rosszabb is lehetett volna az ösztönzés
nélkül. És miközben az USA élénkíteni próbált, a legtöbb európai ország az ellentétjét
tette - megszorító politikát alkalmaztak,
adók emelése és állami kiadások csökkentése, hogy csökkentsék az adósságot.
2011 óta, amikor az amerikai és európai döntések kezdtek igazán eltérni,
az USA gazdasága átlagban 2,5 %-ot nőtt,
miközben az euro-zóna gazdasága 1 %-ot esett.
Amerikai munkanélküliség 5.5%-ra esett,
miközben az európai 12 %-ra nőtt.
Másik dolog, amit meg kell jegyeznünk, hogy az ösztönzés bonyolult és nehéz jól csinálni.
Ennek az egyik oka a sokszorozó hatás.

iw: 
ופועל הכביש שקיבל את הכסף יחסוך 50$ ולאחר מכן
יוציא 50$ בקונצרט או משהו,
המוסיקאי שקיבל את הכסף יחסוך 25$ דולרים
ויבזבז את 25$ האחרים וכן הלאה.
אז בגלל אפקט הדומינו הזה, העלייה הראשונית בהוצאות הממשלה של 100$ עשויה להתברר כשווה 175$ של הוצאות בפועל במשק.
כלכלנים היו קוראים לזה מכפיל של 1.75.
אבל השאלה היא,
מה המכפיל האמיתי של הכלכלה ארצות הברית?
כלכלנים הציגו מגוון רחב של הערכות למכפיל
ומתברר שזה תלוי במצבים שונים.
כאשר הכלכלה כבר פורחת,
נראה שהמכפיל יהיה קרוב לאחד.
אם כולם כבר עובדים
והממשלה רוצה לבנות כביש,
אז הם יצטרכו לשכור מהמגזר הפרטי עובדים.
נכון, תוצרים מהמגזר הציבורי יעלו,
אבל תוצרים מהמגזר הפרטי יפחתו,
והתמ"ג נותר ללא שינוי,
זאת שטיפה.
אבל כאשר הכלכלה במיתון
עם הרבה מובטלים והרבה הון שאינו בשימוש,
המכפיל הוא בסביבות ה-2.
בשל אפקט הדומינו, גידול של הוצאות הממשלה ב100$,
תוביל לכ-200$ של הוצאות כוללות,
שמחזירה כמה אנשים לשוק העבודה.
יתר על כן, למדינויות שונות מכפילים שונים.

Arabic: 
الفكرة هنا هي أن الحكومة تنفق مئة دولار وعامل
البناء الذي حصل على المال سيوفر 50 دولارًا
ثم ينفق 50 دولارًا على حفل موسيقي أو ما شابه.
وسيوفر الموسيقي الذي حصل على ذلك المال
25 دولارًا وينفق الـ25 دولارًا الأخرى وهكذا.
إذن، بسبب الأثر المتموج هذا، الازدياد الأولي
في الإنفاق الحكومي الذي قيمته مئة دولار
قد يتحول إلى إنفاق فعلي
قيمته 175 دولار في الاقتصاد.
سيدعو الاقتصاديون هذا مُضاعفًا قيمته 1،75.
لكن السؤال هو ما قيمة المُضاعف الحقيقي
في اقتصاد الولايات المتحدة؟
توصل الاقتصاديون إلى مجموعة كبيرة
من التوقعات لقيمة ذلك المُضاعف،
لكن اتضح أنها مرهونة باختلاف الحالة.
حين يكون الاقتصاد مزدهرًا،
تبدو قيمة المُضاعف أقرب إلى واحد.
إن كان الجميع يعملون وأرادت الحكومة تشييد
طريق، سيكون عليها تعيين عمال من القطاع الخاص.
سيزداد إنتاج القطاع العام،
لكن إنتاج القطاع الخاص سينخفض
ولن يتغير الناتج المحلي الإجمالي،
لا توجد منفعة من ذلك.
لكن حين يكون الاقتصاد في حالة ركود،
أي يوجد الكثير من العاطلين عن العمل
ورأسمال كبير غير مُستخدم،
تكون قيمة المُضاعف اثنين تقريبًا.
ونتيجة للأثر المتموج، ستؤدي زيادة
بقيمة مئة دولار من الإنفاق الحكومي
إلى زيادة بقيمة مئتي دولار من الإنفاق بأكمله،
وهذا يعيد تشغيل بعض الناس.
بالإضافة إلى ذلك،
السياسات المختلفة لديها مُضاعفات مختلفة.

Hungarian: 
Az ötlet alapja, hogy ha az állam 100 $-t költ autópálya-építésre, aki megkapta a pénzt,
50 $-t félre fog tenni és 50 dollárt egy koncertre fog költeni. A zenész, aki megkapta a pénzt,
25 $-t félre fog tenni és 25 $-t el fog költeni.
Ez miatt a továbbgyűrűzés miatt az eredeti 100$-os állami kiadás 175$-os valódi kiadást jelent a gazdaságban.
Közgazdászok ezt 1,75-ös szorzónak hívnák.
De a kérdés az, hogy mi az igazi szorzó az Egyesült Államok gazdaságában?
A közgazdászok nagy eltéréssel becsülték meg ezt a szorzót, és úgy tűnik, hogy
a helyzettől függ. Amikor a gazdaság fellendül, a szorzó az 1-hez közelít.
Ha mindenkinek van munkája és az állam egy utat akar építeni, a magánszektorból kell munkásokat toboroznia.
Az állami szektor termelése persze növekszik, de a magánszektor termelése esik, és a GDP nem változik.
De amikor a gazdaság recesszióban van, magas munkanélküliséggel és kihasználatlan tőkével,
a szorzó 2 körül van.
A begyűrűző hatás miatt az állami kiadások 100$-os növekedése
200$-os teljes fogyasztást eredményez, ami néhány embert munkába állít.
Ezen túl, különböző döntéseknek különböző szorzóik vannak.

English: 
The idea here is that the government spends 100 dollars and the highway construction worker who got the money
will save 50 and then spend 50 in a concert or something. And the musician who got that money will
save 25 dollars and spend the other 25 and so on.
So because of this ripple effect, the initial increase in government spending of $100 might turn out to be $175 worth of actual spending in the economy.
Economists would call this a multiplier of 1.75.
But the question is, what's the real multiplier
of the United States' economy?
Economists have come up with a wide range of estimates for that multiplier, and it turns out that it
depends on different situations. When the economy's
already booming, the multiplier seems to be close to 1.
If everyone is already working and the government wants to build a road, then they're gonna have to hire workers away from the private sector.
Sure public sector output increases, but private sector output falls and GDP is unchanged, it's a wash.
But when the economy's in recession with lots of unemployed workers and lot of unused capital,
the multiplier is around 2.
Due to that ripple effect, an increase of 100 dollars of government spending,
would lead to about 200 dollars of total spending,
which put some people back to work.
Moreover, different policies have different multipliers.

Portuguese: 
A ideia é que se o governo gasta 100 dólares e o operário que construiu uma estrada fica com esse dinheiro
ele vai guardar 50 e gastar outros 50 num concerto ou coisa do tipo. Então o músico que ficou com esse dinheiro
guarda 25 e gasta os outros 25, assim em diante...
Por causa desse efeito que se espalha, um gasto de US$100 pode gerar um retorno de US$175 para a economia.
Economistas chamariam isso de um multiplicador de 1,75.
Mas a grande questão é: Qual o multiplicador real da economia dos EUA?
Economistas surgiram com uma gama ampla de estimativas e no final,
depende de diferentes  situações. Quando a economia está crescendo, o multiplicador parece ficar perto de 1.
Se todos estão trabalhando e o governo quer construir uma estrada, então pessoas são empregadas para fora do setor privado.
Output do setor público aumenta, mas o output do setor privado permanece igual, é um chove-não-molha.
Mas quando a economia está em recessão, com muito desemprego e capital ocioso
o multiplicador fica em torno de 2.
Devido esse efeito expansivo, um aumento de 100 dólares em gastos de governo,
levariam a um total de 200 dólares em dinheiro circulando, o que põe mais gente de volta no mercado.
Além disso, diferentes políticas têm diferentes multiplicadores.

Hungarian: 
A jóléti és foglalkoztatottsági kiadások jelentik a legnagyobb lökést a tárcánknak,
mivel az alacsony jövedelmű polgárok elméletileg minden plusz bevételt elköltenek.
Infrastruktúrális kiadásoknak, segítség az állami és helyi önkormányzatoknak is magas szorzója van,
1,5 körül. De a bérek és jövedelmi adók csökkentésének körülbelül 1 a szorzója: ha a kormány
100$ adót csökkent, a gazdaság nagyjából 100$ mértékben fog bővülni.
Célzottabb adócsökkentés és adójóváírásnak alacsonyabb szorzói vannak, mivel a magas jövedelmű réteget célozza,
akik inkább félretesznek a több bevétel elköltése helyett.
De gyors eredményt és magas szorzójú beavatkozást szeretnénk a gazdaságba.
Szóval az adócsökkentés gyorsan több pénzt hagy az embereknek,
de azt a pénzt inkább félreteszik az elköltése helyett.
Másrészről infrastruktúra-fejlesztő terveknek, például út- vagy hídépítésnek magas szorzójuk van,
de lehet, hogy hónapokba, akár évekbe telik, hogy elkészüljenek.
Tehát a költségvetési ösztönzés egy fontos eszköz, legalábbis, amikor recesszióról beszélünk,
de ez nem jelenti azt, hogy minden ösztönzés egyformán jó.
Így a költségvetési politikának vannak előnyei és hátrányai
de végül, minden egy dologtól függ, amiből nincs sok, ha tinédzser vagy - a bizalomtól.
Amikor az emberek nyomorognak és nincs munkájuk, azt szeretnék azt érezni, hogy segítenek rajtuk.

iw: 
נראה שהוצאה על רווחה ואבטלה נותנת לנו את התמורה הגדולה ביותר עבור הכסף שלנו,
שכן אנשים שיש להם הכנסה נמוכה צפויים
להשקיע כמעט את כל ההכנסה נוספת שלהם.
נראה שגם להוצאות על תשתיות, וסיוע לרשויות מוניציפליות, יש מכפיל גבוה למדי,
כ -1.5. אבל נראה שלקיצוצים כלליים
למסי שכר ורווח יש מכפיל של כ 1: אם הממשלה
חותכת 100$ במסים, הכלכלה הולכת לגדול בכ-100$.
לקיצוץ יותר ממוקד במסים וזיכויי מס מכפילים נמוכים יותר, שכן הם נוטים לטובת אלה שיש להם הכנסה גבוהה יותר,
שלעתים קרובות חוסכים ולא מבזבזים הכנסה נוספת.
אבל מה שאנחנו רוצים הוא משהו שישפיע על הכלכלה במהירות,
אבל גם בעל מכפיל גבוה.
אז קיצוצי מס שם כסף בידיים של אנשים במהירות,
אבל לאותו כסף יש יותר סיכוי להשמר מאשר שיש סיכוי שיבוזבז.
מצד השני, לפרויקטי תשתית, כמו ביצוע כבישים וגשרים, מכפילים חזקים,
אבל זה עלול לקחת חודשים או אפילו שנים כדי להשלים.
אז תמריצים כספיים אולי כלי חשוב,
לפחות כאשר מדובר במיתון,
אבל זה לא אומר שזה קל לבצע אותם,
או שכל הגירוי נוצר שווה.
אז למדיניות הפיסקלית יתרונות וחסרונות משלה,
אבל בסופו של הדבר, אולי כל עניין זה הדבר שלא היה לך כשהיית בכיתה ו' - ביטחון.
כאשר אנשים אומללים ומובטלים,
הם רוצים להרגיש כאילו יש עזרה בדרך.

English: 
Spending on welfare and unemployment seem to give us the biggest bang for our buck,
since people who have low incomes would likely to spend virtually all of their additional income.
Spending on infrastructure, and aid to state & local governments, also seems to have a fairly high multiplier,
about 1.5. But general cuts to payroll and income taxes seem to have a multipler of about 1: if the government
cuts $100 in taxes, the economy's going to grow by about $100.
More targeted tax cuts and tax credits have lower multipliers, since they tend to benefit those who have higher incomes
who often save rather than spend additional income.
But what we want is something that will affect the economy rapidly, but also have a high multiplier.
So tax cuts put money in people's hands quickly,
but that money might get saved rather than spent.
On the other hand, infrastructure projects like making roads and bridges have strong multipliers,
but it may take months or even years to complete.
So fiscal stimulus maybe an important tool,
at least when it comes to a recession,
but it doesn't mean that it's easy to do
or that all stimulus is created equal.
So fiscal policy has its advantages and drawbacks
but in the end, maybe it's all about that thing you didn't have when you were in 6th grade -- Confidence.
When people are miserable and unemployed,
they want to feel like help is on the way.

Arabic: 
يبدو أن الإنفاق على الرفاهية والبطالة
يمنحنا أفضل قيمة لأموالنا،
بما أنه من المرجح أن ينفق ذوي الدخل المحدود
دخلهم الإضافي كله عمليًا.
يبدو أن الإنفاق على البنية التحتية
والمساعدة للولايات والحكومات المحلية
لديه مُضاعف مرتفع بعض الشيء قيمته 1،5 تقريبًا.
لكن يبدو أن قيمة مُضاعف التخفيضات العامة
للرواتب وضريبة الدخل تساوي واحد تقريبًا،
أي إن خفضت الحكومة مئة دولار من الضرائب،
سينمو الاقتصاد بقيمة مئة دولار تقريبًا.
التخفيضات والإعفاءات الضريبية المُستهدفة أكثر
لديها مُضاعفات أقل
لأنها تميل إلى إفادة ذوي الدخل المرتفع الذين
يوفرون الدخل الإضافي بدلًا من إنفاقه غالبًا.
لكن ما نريده هو شيء
يؤثر في الاقتصاد بشكل سريع ولديه مُضاعف كبير.
إذن، يضع تخفيض الضرائب الأموال
بين أيدي الناس بسرعة،
لكن قد يتم توفير ذلك المال بدلًا من إنفاقه.
ومن الجانب الآخر، مشاريع البنية التحتية
كتشييد الطرق والجسور لديها مُضاعفات قوية،
لكن قد يستغرق إنجازها شهورًا أو سنوات.
إذن، قد يكون الحافز المالي أداة مهمة،
حين يتعلق الأمر بركود على الأقل،
لكن هذا لا يعني أن تنفيذه سهل
أو أن جميع المحفزات متساوية.
إذن، هناك مزايا وعيوب للسياسة المالية،
لكن في النهاية، ربما يتعلق الأمر كله بالشيء
الذي لم يكن لديكم حين كنتم صغارًا، وهو الثقة.
حين يكون الناس بائسين وعاطلين عن العمل،
يرغبون في الشعور أن المساعدة قادمة إليهم.

Portuguese: 
Gastos com programas sociais parecem retornar o maior valor pela nossa grana
já que as pessoas com menores rendas seriam mais dispostas a gastar todo o dinheiro adicional.
Gastos em infraestrutura e auxílio para governos estaduais e municipais, também parecem ter multiplicadores altos,
cerca de 1,5. Mas cortes em impostos e gastos públicos parecem ter um multiplicador de 1.
Se o governo corta $100 em impostos, a economia crescerá $100.
Cortes de impostos mais focados e isenções têm multiplicadores menores, já que tendem a beneficiar pessoas com maiores rendas
que geralmente tendem a economizar ao invés de gastar a renda adicional.
Mas o que queremos é algo que afete a economia rapidamente, mas também tenha um alto multiplicador.
Cortes de impostos colocam o dinheiro na mão do povo mais rapidamente
mas é possível que esse dinheiro seja economizado ao invés de imediatamente gasto.
Por outro lado, projetos de infraestrutura como construção de estradas e pontes, têm fortes multiplicadores,
mas podem levar meses, até anos para serem completados.
Então os estímulos fiscais podem ser uma ferramenta importante, ao menos quando se trata de uma recessão,
mas isso não significa que é algo fácil de se fazer ou que todos os estímulos são criados de forma igual.
Então as políticas fiscais têm vantagens e desvantagens,
mas no final, é tudo sobre algo que você não tinha na sexta série: CONFIANÇA.
Quando as pessoas estão miseráveis e desempregadas, elas querem sentir que a ajuda está a caminho.

Arabic: 
عدم فعل أي شيء لا يخلق الثقة
التي ستدفع المستهلكين والشركات للإنفاق مجددًا،
ولا تساعد السياسيين
على أن يتم انتخابهم مجددًا.
إذن، يبدو أن سياسات كينز موجودة لتبقى،
إلا إذا...
يُعد Crash Course Economics
بمساعدة جميع هؤلاء الأشخاص اللطفاء.
يمكنك المساعدة في جعل Crash Course متوفرًا
للجميع إلى الأبد من خلال دعمكم على Patreon.
Patreon هو خدمة اشتراك اختياري
تسمح لكم بدعم ما تحبونه،
والفوز بجوائز رائعة. تفقدوا الموقع
على patreon.com/crashcourse.
شكرًا على المشاهدة،
ولا تنسوا أن تكونوا رائعين.
هل بدوت شريرة؟

English: 
Doing nothing doesn't create the kind of confidence that will get consumers and businesses spending again,
and it doesn't get politicians reelected.
So it looks like Keyne's policies are here to stay
unless...
Crash Course Economics is made with the help of all of these nice people.
You can help make Crash Course free for everyone,
forever. Through your support on Patreon.
Patreon is a voluntary subscribtion service that
allows you to support the content you love.
And earn great rewards. Check it out at: patreon.com/crashcourse.
Thanks for Watching!
And DFTBA.

iw: 
לעשות שום דבר אינו יוצר את אותו סוג של ביטחון שיגרום לצרכנים ועסקים לבזבז שוב,
והוא לא מאפשר לפוליטיקאים להיבחר מחדש.
אז נראה כאילו המדיניות הקיינסיאנית כאן כדי להישאר...
אֶלָא אִם...
Crashcourse Economics נעשית בעזרת כל אנשים הנחמדים האלה.
אתה יכול לעזור להפוך את Crashcourse חינם
לכולם, לנצח.
באמצעות התמיכה שלך ב-Patreon.
Patreon הוא שירות מנויים של רצון טוב
המאפשר לך לתמוך בתוכן שאתה אוהב.
ולהרוויח פרסים גדולים. תבדוק את זה ב: patreon.com/crashcourse.
תודה שצפיתם!
וDFTBA.

Portuguese: 
Fazer nada não cria o tipo de confiança que vai estimular negócios e consumidores a gastarem novamente...
...e isso não reelege políticos.
Então parece que o Keynesianismo está aqui para ficar...
...a não ser que...
Crash Course Economics é feito com a ajuda de todas essas pessoas legais.
Você pode ajudar a manter o Crash Course gratuito para todos... para sempre...  através do seu suporte no Patreon.
Patreon é um serviço de assinatura voluntário que te permite dar apoio ao conteúdo que você ama!
Ainda pode ganhar ótimas recompensas! Dê uma olhada em: patreon.com/crashcourse
Obrigado por assistir! E Não-Se-Esqueça-de-Ser-Incrível!

Hungarian: 
Semmittevés nem gerjeszt bizalmat, amitől a háztartások és a cégek újra fogyasztani kezdenek,
és nem választják újra a politikusokat sem.
Így úgy tűnik, hogy a keynes-i politika itt marad,
amíg...
CrashCourse Gazdaságtan ezen nagyszerű emberek segítségével jött létre.
A te segítségeddel a CrashCourse ingyenes maradhat mindenkinek, örökre. A támogatásoddal a Patreonon keresztül.
A Patreon egy önkéntes feliratkozós platform, ahol támogathatod a tartalmat, amit szeretsz.
És díjakat nyerhetsz. Nézd csak meg: patreon.com/crashcourse.
Köszönjük a figyelmet! DFTBA.
