
Hungarian: 
[baljós háttérzene]
Szeretem a cuccokat.
Szeretem ezt, tetszik az, és ez is.
[böff]
Szeretem a cuccokat és még többet akarok.
Gyermekem!
Hallgass szavaimra!
Én vagyok az, Szókratész.
Jaj ne.
Mit akarsz?
Nem láttalak az előadásokon mostanában.
Ja, szóval, mert nagyjából utálod a nőket, és ez elszomorít.
Gyermekem, az útmutatásom nélkül a puszta vágyaid rabszolgájává válsz.
Elfelejtetted, mit tanítottam a boldogság valódi voltáról,
az igazságról való logikus elmélkedésről?

Lithuanian: 
[niūri muzika]
Aš mėgstu daiktus.
Aš mėgstu šitą, mėgstu šituos, o tai irgi mėgstu.
 
Aš mėgstu daiktus ir man norisi daugiau daiktų.
Vaikeli mano!
Išgirsk mano balsą!
Tai aš, Sokratas.
O ne.
Ko gi tu nori?
Nemačiau tavęs simpoziume pastarajame!
Na taip, nes tu pakankamai nemėgsti moterų,
ir tai mane ėmė slėgti.
Vaikeli mano, be manęs tu tapai verge savo pačios troškimams.
Nejaugi pamiršai, ką aš tave mokiau apie tikrąją laimės prasmę –
racionalų mąstymą apie tiesą ir teisingumą?

Swedish: 
 
Jag gillar saker.
Jag gillar det här, och jag gillar det här, och det här.
 
Jag gillar saker och jag vill ha mer saker.
Mitt barn!
Hör min röst!
Det är jag, Sokrates.
Åh nej.
Vad vill du?
Jag har inte sett dig på seminariet på sistone.
Kanske för att du typ, hatar kvinnor, vilket gjorde mig lite less.
Mitt barn, utan min guidning har du blivit en slav för simpel aptit.
Har du glömt vad jag lärt dig om den sanna lyckan, den rationella kontemplationen av sanning och rättvisa?
 

Spanish: 
[música tenebrosa]
Me gustan las cosas.
Me gusta esto, y esto y esto.
[eructo]
Me gustan las cosas y quiero más cosas.
Hija mía!
Escucha mi voz!
Soy yo, Sócrates.
Oh no.
¿Qué quieres?
¡No te he visto en el simposio ultimamente!
Claro,  porque odias a las mujeres, y eso me bajaba el ánimo.
Hija mía, sin mi dirección te haz vuelto una esclava al mero apetito.
¿Haz acaso olvidado lo que te he enseñado acerca del verdadero significado de la felicidad, la
contemplación racional de la justicia y la verdad?

Russian: 
[мрачная музыка]
Я люблю вещи.
Я люблю это, это люблю и вот это тоже.
*рыгает*
Я люблю вещи и я хочу больше вещей.
[низкий, глубокий голос и призрачный шум]
- Дитя мое!
Прислушайся к моему голосу!
Это я, Сократ.
- О нет.
Чего ты хочешь?
- Я давно не видел тебя на симпозиуме!
- Ну да, это потому что ты слегка ненавидишь женщин, а меня это расстраивает.
- Дитя мое, без моих наставлений ты стала рабыней самого аппетита.
Ты забыла, как я учил тебя истинному значению счастья - рациональным размышлениям
о правде и справедливости?

Portuguese: 
[música ambient sombria]
Eu gosto de coisas.
Eu gosto, disso, disso e disso.
[belch]
Eu gosto de coisas e quero mais coisas.
[Sócrates] Minha criança!
Ouça a minha voz!
Sou eu, Sócrates.
Ah não...
O que você quer?
Eu não tenho te visto ultimamente no simpósio!
Bem, claro! Porque você meio que odeia mulheres, e isso estava me deixando pra baixo
Minha criança, sem a minha orientação você se tornou escrava ao mero desejo.
Esqueceu-se o que lhe ensinei sobre o verdadeiro significado da felicidade, a racional
contemplação da verdade e da justiça?

Croatian: 
CONTRAPOINTS
Što nije u redu s kapitalizmom (Dio 2)
Volim stvari.
Volim ovo, i ovo, i ovo.
[podriguje]
Volim stvari i želim još stvari.
- Dijete moje!
Poslušaj glas moj!
To sam ja, Sokrat.
- Oh ne.
Što hoćeš?
- Odavno te ne vidjeh na simpoziju!
- Pa da, zbog toga što mrziš žene, a to me bacalo u depresiju.
- Dijete moje, bez moga vodstva postala si rob banalnih žudnji.
Jesi li zaboravila što sam te učio o pravom značenju sreće, o racionalnom
razmatranju istine i pravde?

German: 
[düstere Musik]
Ich mag Sachen.
Ich mag das, und ich mag das, und ich mag das.
[rülpsen]
Ich mag Sachen und ich will mehr Sachen.
Mein Kind!
Hör auf meine Stimme!
Ich bin es, Sokrates.
Oh nein.
Was willst du?
Ich habe dich schon länger nicht mehr beim Symposium gesehen.
Naja, weil du irgendwie Frauen hasst und mich das runterzieht.
Mein Kind, ohne meine Anleitung bist du zur Sklavin des bloßen Appetits geworden.
Hast du vergessen, was ich dir über die wahre Bedeutung von Glück beigebracht habe:
Die rationale Kontemplation von Wahrheit und Tugend?

English: 
[dark ambient music]
I like stuff.
I like this, and I like this, and I like this.
[belch]
I like stuff and I want more stuff.
My child!
Hearken to my voice!
It is I, Socrates.
Oh no.
What do you want?
I haven’t seen you at the symposium of late!
Well yeah, because you kind of hate women, and
it was getting me down.
My child, without my guidance you have become
a slave to mere appetite.
Have you forgotten what I’ve taught you
about the true meaning of happiness, the rational
contemplation of truth and justice?

Dutch: 
[dark ambient muziek]
Ik houd van spullen.
Ik houd hiervan, en hiervan en hiervan.
[boer]
Ik houd van spullen en ik wil meer spullen.
Mijn kind!
Luister naar mijn stem!
Ik ben het, Socrates.
Oh nee.
Wat wil je?
Ik heb je de laatste tijd niet op het symposion gezien!
Ja, want je haat vrouwen min of meer, en het raakte me.
Mijn kind, zonder mijn begeleiding ben je een slaaf van loutere lusten geworden.
Ben je vergeten wat ik je geleerd heb over de ware betekenis van geluk, de rationele
overweging van waarheid en gerechtigheid?

French: 
[musique d'ambiance angoissante]
J'aime les trucs.
J'aime ça, et j'aime ça, et j'aime ça.
[rot]
J'aime les trucs et je veux plus de trucs.
Mon enfant !
Suis ma voix !
C'est moi, Socrate.
Oh non.
Qu'est-ce que tu veux ?
Je ne t'ai pas vue aux conférences ces temps derniers !
Ben ouais, parce que tu détestes un peu les femmes, et ça me déprimait.
Mon enfant, sans mon conseil tu es devenue une esclave du simple appetit.
As-tu oublié ce que je t'ai appris à propos du sens véritable du bonheur, la contemplation
rationnelle de la vérité et de la justice ?

Polish: 
Lubię rzeczy.
Lubię to i lubię to, i lubię to.
Lubię rzeczy i chcę więcej rzeczy.
Moje dziecko!
Słuchaj mojego głosu!
To ja, Sokrates.
O nie.
Czego chcesz?
Nie widziałem ciebie ostatnio na sympozjum!
No ta, ponieważ tak trochę nienawidzisz kobiet i źle się przez to czułam.
Moje dziecko, bez mojego kierownictwa zostałaś niewolnikiem zwykłego apetytu.
Czy zapomniałaś, czego ciebie nauczyłem o prawdziwym znaczeniu szczęścia, racjonalnej
kontemplacji prawdy i sprawiedliwości?

Spanish: 
CONTRAPOINTS
¿Qué está mal con el capitalismo? (Parte 2)
Me gustan las cosas.
Me gusta ésta, éstas y éste.
[eructo]
Me gustan las cosas, y quiero más cosas.
¡Hija mía!
¡Escucha mi voz!
Soy yo, Sócrates.
Oh, no.
¿Qué quieres?
¡No te he visto en el simposio ultimamente!
Pues claro, es que  como que odias a las mujeres, y eso me bajonea.
Hija mía, sin mi guía te has convertido en un esclava de tus burdos apetitos banales.
¿Has olvidado lo que te he enseñado acerca del verdadero significado de la felicidad,
la contemplación racional de la verdad y la justicia?

French: 
Écoutes, j'ai essayé, et honnêtement, je crois pas que ce soit mon truc.
Je suis une cruche et j'aime les choses brillantes.
Ah, mais mon enfant, ceux-là sont des plaisirs pour les porcs !
Le bonheur peut seulement être obtenu par la contemplation de la beauté elle-même, parfaitement
exemplifiée par les corps souples des jeunes garçons.
Okay, merci pour tes retours, on en tiendra compte.
Ugh, les grecs.
Écoutez, nous avons tous des envies, des besoins, des désirs.
Et nous voulons tous le bonheur.
Mais le bonheur -- qu'est-ce que ce mot veux dire au juste ?
Je suis qu'une cruche qui aime les choses brillantes, et c'est des questions qu'il vaut mieux laisser
aux philosophes, c'est pourquoi je ne vais pas présenter mes idées originales dans cette vidéo.
A la place je vais interpréter un des travaux les plus influents que la philosophie
anti-capitaliste ait jamais produite, une série en plusieurs tomes qui examine profondément le concept
de fétichisation de la marchandise.
Je parle bien sûr de "Worth It", une série sur BuzzFeed Videos suivant trois hommes

English: 
Look, I tried that, and honestly, I don’t
think it’s really my thing.
I’m a dumb dumb and I like shiny things.
Ah, but my child, these are pleasures for
the pigs!
Happiness can only be acquired through the
contemplation of beauty itself, perfectly
exemplified in the supple bodies of young
boys.
Okay, thank you for your feedback, we’ll
take that into consideration.
Ugh, Greeks.
Look, we all have wants, needs, desires.
And we all want happiness.
But happiness—what does that word even mean?
I’m just a dumb dumb who likes shiny things,
and these are questions really better left
to the philosophers, which is why I’m not
going to present my original ideas in this
video.
Instead I will be interpreting one of the
most influential works of anti-capitalist
philosophy ever produced, a series in multiple
volumes that examines deeply the concept of
the fetishism of the commodity.
I am of course talking about “Worth It”,
a series on BuzzFeedVideo about three men

Swedish: 
Du, jag testade det, och ärligt talat tror jag inte riktigt det är min grej.
Jag är en dummis och jag gillar saker som glittrar.
Åh, men mitt barn, det är njutning för grisarna!
Lycka kan endast nås genom att kontemplera skönheten själv,
perfekt exemplifierad i unga barbröstade pojkkroppar.
Okej, tack för din feedback, vi tar åt oss av det.
Urk, greker.
Vi har alla viljor, behov och begär.
Och vi vill alla vara lyckliga.
Men lycka - vad betyder ens det?
Jag är bara en dummis som gillar glittriga grejer, och det här är frågor som kanske bättre lämnas till
filosoferna, vilket är anledningarna till att jag inte kommer presentera mina egna idéer i den här videon.
 
Istället kommer jag tolka en av de mest inflytelserika antikapitalistiska verken som någonsin producerats,
en serie i flera volymer som noggrant undersöker varan som fetisch i det kapitalistiska systemet.
 
Jag pratar såklart om "Worth It", en serie på BuzzFeedVideo om tre män som är yngre

Spanish: 
Mira, lo he intentado, y, honestamente, creo que no es para mí.
Soy tonta y me gustan las cosas brillantes.
¡Ah, pero hija mía, esos son placeres para los cerdos!
La felicidad solo puede ser adquirida al contemplar la belleza misma, perfectamente
ejemplificada en los cuerpos de niños jóvenes.
Ok, gracias por el feedback, lo consideraré.
Ugh, Griegos.
Miren, todos nosotros tenemos deseos, necesidades y sueños.
Y todos queremos felicidad.
Pero, felicidad -- ¿Qué significa eso?
Soy solo una tonta a la que le gustan las cosas brillantes, y estas preguntas
mejor dejémoselas a los filósofos. Por eso no voy a presentar mis ideas originales en
este video.
En lugar de eso, interpretaré uno de los trabajos más influyentes de la filosofía
anticapitalista, una serie de múltiples volúmenes que examina profundamente el concepto de
el fetichismo de la mercancía.
Obviamente estoy hablando de "Worth It," una serie en BuzzFeedVideo acerca de tres hombres

Hungarian: 
Nézd, kipróbáltam, de őszintén, nem jött be.
Butuska vagyok és a csillogós cuccokat szeretem.
Óh, de gyermekem, ezek a disznók élvezetei!
Boldogságot csak magáról a szépségről való elmélkedés útján lehet elérni, amely tökéletesen
megmutatkozik például a hamvas fiúk hajlékony testén.
Oké, köszönöm a visszajelzést, elgondolkodunk rajta.
Fú, ezek a görögök.
Nézd, mindenkinek vannak kívánságai, szükségletei, vágyai.
Mind a boldogságra vágyunk.
De a boldogság - mit jelent tulajdonképpen?
Én csak egy süsü vagyok, aki szereti a csillogó dolgokat, ezeket a kérdéseket jobb, ha a
filozófusok válaszolják meg. Ezért is nem 
mondom el a saját ötleteimet ebben a videóban.
Ehelyett az antikapitalista filozófia egyik valaha gyártott legnagyobb befolyású művét
értelmezem, mely többkötetes sorozat az 
árucikk fetisizálás koncepcióját
vizsgálja velejéig hatóan.
Természetesen a "Megéri?"-ről beszélek, egy BuzzFeed-sorozatról, ahol három nálam

Dutch: 
Luister, ik heb dat geprobeerd, en ik denk eerlijk gezegd dat het niet mijn ding is
Ik ben een domkop en ik houd van glinsterende dingen.
Ach, maar mijn kind, dit zijn de genoegens voor de varkens!
Geluk kan alleen verworven worden door het overwegen van de schoonheid zelve, perfect
uitgebeeld in de soepele lichamen van jonge jongens.
Oke, bedankt voor je terugkoppeling, we zullen dat in overweging nemen.
Ugh, Grieken.
Luister, we hebben allemaal wensen, behoeften, verlangens.
En we willen allemaal geluk.
Maar geluk—wat betekent dat woord überhaupt?
Ik ben gewoon een domkop die van glinsterende dingen houd en deze vragen zijn beter uitbesteed
aan de filosofen, en dat is de reden dat ik geen originele ideëen ga presenteren in deze
video.
In plaats daarvan zal ik een van de meest invloedrijke werken der anti-kapitalistische
filosofie ooit geproduceerd interpreteren, een serie in meerdere volumes die het concept van
warenfetisjisme diepgand onderzoekt.
Ik heb het uiteraard over “Worth It,“ een serie op BuzzFeedVideo over drie mannen,

Spanish: 
Mira, lo he intentado, pero en verdad eso no me va.
Soy tontina y me gustan las cosas brillantes.
Oh, pero hija mía, esos placeres son para los cerdos.
La felicidad sólo se puede obtener a través de la contemplación de la belleza misma,
perfectamente ejemplificada en los tersos cuerpos de niños jóvenes.
Vale, gracias por tu aporte, lo tomaremos en cuenta.
Uf, los griegos...
Mira, todos tenemos ansias, necesidades y deseos.
Y todos queremos felicidad.
Pero, la felicidad---¿qué es lo significa esta palabra?
Soy solo una tontina a la que le gustan las cosas brillantes, y estas preguntas mejor se las deberíamos dejar
a los filósofos, por lo que no voy a exponer mis ideas originales en este video.
En lugar de eso, voy a interpretar una de las obras más influyentes de filosofía anticapitalista producida.
Una serie en múltiples volúmenes que examina profundamente el concepto del
fetichismo por los bienes materiales.
Estoy hablando por supuesto de "Vale la pena" una serie en BuzzFeedVideo sobre tres hombres

Lithuanian: 
Sokratai, aš bandžiau, ir atvirai kalbant,
manau, tai visai ne man.
Aš buka kvaiša ir mėgstu blizgučius.
Ak, bet vaike mano, šie malonumai skirti tik kiaulėms!
Laimę galime pasiekti tik mąstydami apie patį grožį,
jo puikiu pavyzdžiu tampa lankstūs jaunų berniukų kūnai.
Gerai, ačiū už pastebėjimus, būtinai į tai atsižvelgsime.
Fe, graikai.
Klausykit, visi turime norų, poreikių, troškimų.
Ir visi mes norime laimės.
Tačiau laimė – ką išvis tas žodis reiškia?
Aš paprasta buka kvaiša, kuriai patinka blizgučiai,
ir tokius klausimus geriausia palikt filosofams,
todėl šiame videoklipe aš nepateikinėsiu savo originalių idėjų.
Priešingai, aš interpretuosiu vieną įtakingiausių antikapitalistinės filosofijos darbų,
daugiatomių serijų ciklą, kuriame nuodugniai tyrinėjama
prekių fetišizmo sąvoka.
Aš, žinoma, kalbų ne apie ką kitą, kaip „Worth It“,
BuzzFeedVideo serijas apie trys vyrus,

Polish: 
Spójrz, próbowałam tego, i szczerze, nie wydaje mi się, że to coś dla mnie.
Jestem głupim głupkiem i lubię świecące rzeczy.
Ah, ale moje dziecko, to są przyjemności dla świń!
Szczęście może być tylko osiągnięte poprzez kontemplację piękna samego w sobie, perfekcyjnie
zilustrowanego w prężnych ciałach młodych chłopców.
Ok, dzięki za twoją opinię, weźmiemy to pod uwagę.
Eh, Grecy.
Spójrzcie, my wszyscy mamy potrzeby, wymagania, pragnienia.
I wszyscy chcemy szczęścia.
Ale szczęście - co tak w ogóle to słowo oznacza?
Jestem tylko głupiutkim głupkiem, który lubi świecące rzeczy, a to są pytania, które raczej lepiej zostawić
filozofom i dlatego nie zamierzam zaprezentować moich oryginalnych idei w tym
filmiku.
Zamiast tego, będę interpretować jedną z najbardziej wpływowych prac antykapitalistycznej
filozofii, jaka kiedykolwiek powstała, serię w wielu tomach, która głęboko bada koncept
fetyszyzmu towarowego.
Oczywiście mówię o "Worth it", serii na BuzzFeedViedo o trzech mężczyznach,

German: 
Sieh mal, ich habe es versucht. Ehrlich gesagt glaube ich, das ist nicht wirklich mein Ding.
Ich bin ein Dummchen und ich mag glänzende Sachen.
Ah, aber mein Kind, das sind Genüsse für die Schweine!
Glück kann nur erlangt werden durch die Anschauung der Schönheit selbst, wie sie zum Beispiel
in den geschmeidigen Körpern junger Knaben zum Ausdruck kommt.
Okay, danke für dein Feedback, wir werden das berücksichtigen.
Ugh, Griechen.
Wir alle haben Wünsche, Bedürfnisse, Sehnsüchte.
Und wir alle wollen Glück.
Aber Glück - was bedeutet dieses Wort überhaupt?
Ich bin nur ein Dummerchen, die glänzende Sachen mag, und diese Fragen werden besser den Philosophen überlassen,
weshalb ich hier nicht meine eigenen Ideen präsentieren werde
Stattdessen werde ich eines der einflussreichsten Werke anti-kapitalistischer Philosophie interpretieren,
eine Serie in mehreren Folgen, die das Konzept der Ware als Fetisch ausführlich analysiert
eine Serie in mehreren Folgen, die das Konzept der Ware als Fetisch ausführlich analysiert

Portuguese: 
Olha, eu tentei, e honestamente, acho que não é a minha praia.
Eu sou medíocre e gosto de coisas *brilhantes*.
Ah, mas criança, esses são prazeres para os porcos!
A felicidade só pode ser atingida através da contemplação da beleza por si só, perfeitamente
exemplificada nos corpos de jovens meninos.
Ok, obrigada pelo seu feedback, vamos levá-lo em consideração.
Ugh, Gregos...
Olha, todos temos anseios, necessidades, desejos.
E todos queremos felicidade.
Mas... "Felicidade" - o que essa palavra sequer significa?!
Sou só uma pessoa medíocre que gosta de coisas brilhantes, e é melhor deixar essas perguntas
para os filósofos, que é a razão pela qual eu não vou apresentar minhas ideias originais nesse
vídeo.
Em vez disso, eu vou interpretar um dos mais influentes trabalhos da filosofia
anti-capitalista já produzidos, uma série em múltiplos volumes que examina profundamente o conceito
do fetichismo da mercadoria.
Estou claro falando de "Worth It", uma série do BuzzFeedVideo sobre três homens

Russian: 
- Смотри, я пыталась, и честно говоря по-моему это не мое.
Я дурочка и я люблю блестяшки.
- Ах, но дитя мое, это же удовольствия для свиней!
Счастье можно познать только через созерцание самой красоты,
прекрасным примером которой являются гибкие тела молодых юношей.
- Окей, большое спасибо за ваше мнение, мы это учтем.
Ох уж эти греки.
Смотрите, у всех нас есть желания, потребности.
И мы все хотим счастья.
Но счастье - что это вообще значит?
Я просто дурочка и люблю блестяшки, а эти вопросы лучше оставить философам
так что я не собираюсь в этом видео делиться собственными идеями
Вместо этого я расскажу об одной из самых значительных работ, когда-либо созданной
антикапиталистической философией, серии фантастических обьемов, глубоко исследующих
идею фетишизма удобств.
Я конечно же имею в виду шоу "Оно того стоит" на Buzzfeedvideo о трех мужчинах моложе меня

Croatian: 
- Gle, probala sam to, i iskreno, mislim da to nije za mene.
Ja sam šašava i volim svjetlucave stvari.
- Ah, dijete moje, to su užici za svinje.
Sreća se može ostvariti samo kroz razmatranje ljepote same, savršeno
prikazane u gipkim tijelima mladića.
- Okej, hvala ti na pomoći, razmotrit ću to što si rekao.
Uf, Grci.
Gle, svi imamo želje, potrebe, težnje.
Svi želimo sreću.
Ali sreća—što ta riječ uopće znači?
Ja sam samo šašavica koji voli svjetlucave stvari i bolje da ovakva pitanja ostavim
filozofima. Zbog toga u ovom videu neću predstaviti svoje originalne ideje.
Umjesto toga, interpretirati ću jedan od najutjecajnijih radova antikapitalističke
filozofije ikada proizveden, serijal od više svezaka koji duboko ispituje koncept
fetišizma robe.
Naravno, pričam o BuzzFeedVideo serijalu "Worth It" [Vrijedi li], o tri muškarca

French: 
plus jeunes que moi, qui voyagent dans le monde et essaient différents plats qui ont des prix différents
et ensuite ils disent si ça les vaut.
Dans chaque épisode ils goûtent un genre de plat dans trois restaurants différents à trois prix
drastiquement différents pour voir lequel le vaut le plus.
Par exemple, ils comparent une pizza à 2$ avec une pizza à 2000$ faite en or, et une
glace à 1$ avec une glace à 1000$ faite en or, et un bagel à 1$ avec un bagel à 1000$
fait en or.
Ça fait beaucoup d'or.
"Qu'est-ce que je fait avec l'or sur mes doigts?"
"Un ganjapreneur !"
Bon, pour l'oeil inhabitué, Worth It peut avoir l'air de chair à clic Youtube insipide.
Mais nous les intellectuels, eh bien, nous avons goût pour des interprétations qui vont un peu plus loin.
Nous aimons tous laisser entrer.
[gémissement]
Les mecs de Worth It -- Andrew, Adam, Steven -- eux ne sont pas de simples créateurs, de simples acteurs,
des singes dançants performants pour l'argent de la pub.
Ce sont des philosophes, et même des leaders spirituels, et ce qu'ils ont accompli sur Youtube

Russian: 
которые путешествуют по миру и пробуют разную еду с разной стоимостью
и потом сообщают, стоило ли оно того.
В каждом эпизоде они пробуют определенный тип еды в трех различных ресторанах
по трем существенно различающимся ценам, чтобы найти самую стоящую.
Например, они сравнили 2-долларовую пиццу с пиццей за 2000$, сделанной из золота,
и 1-долларовое мороженое с мороженым за 1000$, из золота, и 1-долларовый бэйгл с бэйглом за 1000$,
сделанным из золота.
Там дофига золота.
"Что мне делать с золотом на пальцах?"
"Торговец гашишем!"
Непросвещенному человеку шоу может показаться заурядной тягомотиной для набора лайков.
Однако, у нас, интеллектуалов, есть склонность к идеям, что проникают несколько глубже.
Мы любим принять все в себя.
*стонет*
Ребята из "Оно того стоит" - Эндрю, Адам и Стивен - не создатели контента, они лишь актеры,
марионетки, пляшущие за деньги от рекламы.
Они философы, даже духовные лидеры и то, что они сделали на ютубе по правде говоря

Dutch: 
jonger dan mij, die de wereld over reizen en verschillende soorten voedsel uitproberen die verschillende hoeveelheden
geld kosten en dan zeggen of dat het waard was.
In elke aflevering proeven ze een type voedsel bij drie verschillende restaurants met drie drastisch
verschillende prijzen om erachter te komen welke het het meeste waard is.
Bijvoorbeeld, ze vergelijken een $2 pizza met een $2000 pizza gemaakt van goud, en een $1
ijsje met een $1000 ijsje gemaakt van goud, en een $1 bagel met een $1000 bagel gemaakt
van goud.
Het is wel een hoop goud.
"Wat doe ik met het goud op m'n vingers?"
"Een ganjapreneur!"
Nu, voor het ongetrainde oog, kan Worth It lijken op smakeloos YouTube klik-voer.
Maar wij intellectuelen, nou, wij hebben een smaak voor inzichten die een beetje dieper gaan.
We willen het helemaal in ons op nemen.
[kreun]
De Worth It-jongens—Andrew, Adam, Steven—deze jongens zijn niet simpele content creators, simpele acteurs,
dansende aapjes aan het dresseren voor advertentie-inkomsten.
Zij zijn filosofen, spirituele leiders zelfs, en wat zij bereikt hebben op YouTube

Swedish: 
än mig och som reser runt världen och provar olika mat som kostar
olika mycket pengar och sen svarar på om det var värt det.
I varje avsnitt provar de en typ av mat på tre olika restauranger med tre drastiskt
olika priser för att se vilken som var mest värt det.
Till exempel, jämför de en 2 dollars-pizza med en 20 000 dollars-pizza som är gjord av guld, och en $1
glass med en $1000 glass som är gjord av guld, och en $1 bagel med en $1000 bagel som är
gjord av guld.
Det är en hel del guld.
"Vad gör jag med guldet på mina fingrar"?
"En ganjaprenör!"
För det otränade ögat verkar Worth it verka som imbecillt Youtube-klickskräp.
Men vi intellektuella har en smak för instinkter som penetrerar lite djupare.
Vi gillar att ta in allt.
*stön*
Worth It-killarna, Andrew, Adam, Steven, är långt ifrån simpla skådespelare,
som likt dansande apor som skämmer ut sig för reklampengar.
De är filosofer, spirituella ledare till och med, och vad de lyckats med på Youtube

German: 
die jünger als ich sind und die Welt bereisen, um unterschiedlich teures Essen
zu probieren und dann entscheiden ob es sich lohnt.
die jünger als ich sind und die Welt bereisen, um unterschiedlich teures Essen
zu probieren und dann entscheiden ob es sich lohnt.
In jeder Folge probieren sie ein Gericht in drei verschiedenen Restaurants aus drei unterschiedlichen Preisklassen
um herauszufinden welches sein Geld wert ist.
z.B. vergleichen sie eine 2$ Pizza mit einer 2000$ Pizza aus Gold
und ein 1$ Eis mit einem 1000$ Eis aus Gold
und einen 1$ Bagel mit einem 1000$ Bagel aus Gold
"Ein Hash-Unternehmer!"
Nun, auf den ersten Blick mag "Worth It" wie fades YouTube Klick-Futter erscheinen.
"Ein Hash-Unternehmer!"
Wir wollen es so tief drinnen wie möglich.
[stöhnen]
Die "Worth It"-Jungs—Andrew, Adam, Steven—sind keine bloßen Content Creator, bloße Schauspieler,
Affen, die für Werbegeld tanzen.
Die "Worth It"-Jungs—Andrew, Adam, Steven—sind keine bloßen Content Creator, bloße Schauspieler,

Portuguese: 
mais novos que eu, que viajam ao mundo e experimentam diferentes comidas que custam
diferentes preços e então dizem o porquê valeu a pena.
Em cada episódio eles experimentam um tipo de comida em três restaurantes em três
preços drasticamente diferentes, para descobrir qual mais valeu a pena.
Por exemplo, comparam uma pizza de US$2 com uma de 2000 feita de ouro, e um sorvete
com um outro de US$1000 feito de ouro, e um bagel de US$1 com outro de 1000
também feito de ouro.
Sim, é bastante ouro.
"O que eu faço com o ouro nos meus dedos?"
"Um 'ganjapreneur' !" (significa, literalmente, "empresário de maconha")
Por olhos leigos, o Worth It pode parecer um conteúdo insípido em busca de cliques.
Mas nós intelectuais, bem, nós temos um gosto por investigações que penetram mais a fundo.
Nós gostamos de levar tudo dentro.
[gemido]
Os meninos do Worth It - Andrew, Adam, Steven - não são meros criadores de coneúdo, atores,
macacos dançantes performando para terem mais anúncios.
Eles são filósofos, líderes espirituais até, e o que eles alcançaram no YouTube

Polish: 
którzy są młodsi ode mnie, którzy podróżują po świecie i próbują różnych dań, które kosztują ich
różną ilość pieniędzy, a potem mówią, czy to było tego warte.
W każdym odcinku próbują dania w trzech różnych restauracjach w trzech drastycznie
różnych cenach, aby dowiedzieć się, które było najbardziej tego warte.
Na przykład, porównują pizzę za 2$ z pizzą za 2000$, która jest zrobiona ze złota, i lody za 1$
z lodami za 1000$, które są zrobione ze złota, i bajgiel za 1$ z bajglem za 1000$, który jest
zrobiony ze złota.
To jest duża ilość złota.
"Co zrobić ze złotem na moich palcach?"
"A ganjapreneur!"
Dla niedoświadczonego oka, "Worth It" może wyglądać jak mdła YouTubowa "click-pasza".
Ale my intelektualiści, cóż, my mamy upodobanie do wglądów, które wnikają nieco głębiej.
Lubimy brać to wszystko.
Chłopcy z "Worth it" - Andrew, Adam, Steven - to nie są zwyczajni twórcy kontentu, zwyczajni aktorzy,
tańczące małpy, występujące za przychody z reklam.
Są filozofami, wręcz spirytualnymi liderami, a o to, co osiągnęli na YouTubie

English: 
who are younger than me who travel the world
and try different foods that cost different
amounts of money and then say whether it was
worth it.
In each episode they taste a type of food
at three different restaurants at three drastically
different price points to find out which one
is the most worth it.
For example, they compare a $2 pizza to a
$2000 pizza that’s made of gold, and a $1
ice cream to a $1000 ice cream that’s made
of gold, and a $1 bagel to a $1000 bagel that’s
made of gold.
It is a lot of gold.
“What do I do with the gold on my fingers?”
“A ganjapreneur!”
Now to the untrained eye, Worth It may seem
like insipid YouTube clickfodder.
But we intellectuals, well, we have a taste
for insights that penetrate a little deeper.
We like to take it all in.
[moan]
The Worth It boys—Andrew, Adam, Steven—these
are not mere content creators, mere actors,
dancing monkeys performing for ad revenue.
They’re philosophers, spiritual leaders
even, and what they’ve accomplished on YouTube

Croatian: 
mlađih od mene koji putuju svijetom i kušaju raznoliku hranu različitih
cijena te raspravljaju o tome da li je vrijedila.
U svakoj epizodi kušaju određenu vrstu hrane u tri različita restorana po tri drastično
različite cijene kako bi saznali koja najviše vrijedi.
Npr. uspoređuju pizzu od 2 dolara s pizzom od 2000 dolara napravljenu od zlata,
sladoled od 1 dolara sa sladoledom od 1000 dolara koji je napravljen od zlata, pecivo od 1 dolara s pecivom od 1000 dolara koje je
napravljeno od zlata.
To je puno zlata.
"Što da radim sa zlatom na prstima?"
"Ganđazetnik!" 
[Prva prodavaonica marihuane za van u Coloradu]
E sad, neistreniranom se oku serijal može činiti kao neukusni YouTube klikbejt.
Ali mi intelektualci, pa, mi imamo ukus za uvide koji dopiru malo dublje.
Mi to sve volimo primiti.
[stenje]
Dečki iz "Worth It"—Andrew, Adam, Steven—nisu samo puki kreatori sadržaja, puki glumci,
plešući majmuni koji izvode samo radi prihoda od reklama.
Oni su filozofi, čak i duhovni vođe, a ono što su uspjeli izvesti na YouTube-u

Spanish: 
que son más jóvenes que yo que viajan por el mundo y prueban distintas comidas que cuestan diferentes
cantidades de dinero... y luego dicen si valió la pena.
En cada episodio prueban un tipo de comida en tres restaurantes diferentes con tres precios drásticamente diferentes
para averiguar cuál es el que más vale la pena.
Por ejemplo, ellos comparan una pizza de dos dólares con una de dos mil dólares que está hecha de oro, y
un helado de un dólar con un helado de mil dólares que está hecho de oro y un bagel de un dólar con uno de mil dólares que
está hecho de oro...
Hay mucho oro.
"¿Qué hago con el oro en mis dedos?"
"Todo un puto magnate" (Noticia: primera tienda de marihuana para llevar abre en Colorado).
Ahora sí que al ojo del novicio, "Vale la pena" parece insípido clickbait de YouTube.
Pero para nosotros los intelectuales, bueno, tenemos un gusto por visiones que penetran un poco más profundo.
Nos gusta metérnosla de lleno en el tema
[gemido]
Los chicos de "Vale la pena"--Andrew, Adam, Steven--- no son simples creadores de contenidos, meros actores,
monos bailarines montando un show para lucrar en YouTube.
Son filósofos, guías espirituales incluso, y lo que han logrado en YouTube

Spanish: 
más jóvenes que yo que viajan alrededor del mundo y prueban distintas comidas que cuestan
distintas cantidades de dinero y luego dicen si valió la pena.
En cada episodio prueban un tipo de comida en tres restaurantes distintos a tres precios
drásitcamente distintos para ver cual vale más la pena.
Por ejemplo, comparan una pizza de $2 a una pizza de $2000 hecha de oro, y un
helado de $1 con uno de $1000 hecho de oro, y un bagel de $1 con uno de $1000
que está hecho de oro.
Es un montón de oro.
"¿Qué hago con el oro en mis dedos?"
"Un ganjamprendedor!"
Ahora, para la mayoría, Worth It puede parecer clickbait de YouTube insípido.
Pero nosotros los intelectuales, bueno, a nosotros nos gusta pensarlo de una manera más penetrante.
Nos gusta recibirlo entero.
[gemido]
Los chicos de Worth It -- Andrew, Adam, Steven -- no son solo creadores de contenido, ni solo actores,
monos bailarínes trabajando por dinero de avisos.
Son filósofos, líderes espirituales, y lo que ellos han logrado en YouTube

Hungarian: 
fiatalabb férfi bejárja a világot és különböző kajákat kóstolnak
különböző árakon, és aztán elmondják, hogy az megéri-e.
Minden részben kipróbálnak egy bizonyos ételt három különböző étteremben, három drasztikusan
eltérő árértéken, hogy megtudják melyik éri meg a legjobban.
Például, összehasonlítanak egy 2$-os pizzát egy 2000$-os aranyból készült pizzával, egy 1$-os
fagyit egy 1000$-os aranyból készült fagyival, egy 1$-os bagelt egy 1000$-os bagellel
ami aranyból készült.
Ez egy csomó arany.
"Mit csináljak az arannyal az ujjaimon?"
"Egy kendervállalkozó!"
A műveletlen szemnek a "Megéri?" talán egy unalmas Youtube kattintásvadászatnak tűnhet.
De nekünk, értelmiségieknek, nos, van ízlésünk felfedni és a mélyére ásni dolgoknak.
Szeretjük az egészet egyben befogadni.
[nyög]
A "Megéri- fiúk" - Andrew, Adam, Steven - ők nem puszta tartalomgyártók, egyszerű színészek,
táncoló majmok a hirdetési bevételek reményében.
Ők filozófusok, sőt spirituális vezetők, és amit elértek Youtube-on, az

Lithuanian: 
visi už mane jaunesni, kurie keliauja po pasaulį ir ragauja įvairius patiekalus už skirtingus kiekius pinigų,
ir tada sako, ar „buvo verta“.
Kiekvieną epizodą jie ragauja tam tikro maisto trijuose skirtinguose restoranuose, už tris drastiškai
skirtingas kainas, kad surastų, 
kuris patiekalų buvo verčiausias.
Pavyzdžiui, jie lygina picą už $2 su pica už $2000, pagaminta iš aukso,
ir $1 ledus su ledais už $1000, pagamintais iš aukso, ir $1 beigelį su beigeliu už $1000,
irgi iš aukso.
Aukso tikrai nestinga.
„Ką man daryti su auksu, prilipusiu prie pirštų?“
„Gandžanierius!“
Nepasigilinusiam žmogui, „Worth It“ gali pasirodyti, kaip neskoningas, YouTube peržiūrų siekiantis projektas.
Bet mums, intelektualams, na, mūsų skoniui norėtųsi nuovokumo, besiveržiančio šiek tiek giliau.
Mums patinka, kai jis įlenda visu savo pajėgumu.
 
Worth It Berniukai – Endriu, Adamas ir Stivenas – jie nėra paprasti kūrėjai, paprasti aktoriai,
jie ne strakaliojančios beždžionės,
vaidinančios, kad užsidirbtų iš reklamų.
Jie filosofai, gal net dvasiniai lyderiai, ir tai, ką jie pasiekė YouTube,

German: 
ganz ehrlich, übersteigt bei weitem die kombinierten Einsichten von Marx, Engels, Lenin, Satre, Trotzki
Sie sind Philosophen, geistige Vordenker sogar, und was sie auf YouTube erreicht haben,
ganz ehrlich, übersteigt bei weitem die kombinierten Einsichten von Marx, Engels, Lenin, Satre, Trotzki
Aber sie lassen mich immer unbefriedigt zurück und ich finde mich wieder einmal bei den beispiellosen
Ich habe selbstverständlich die Gesamtwerke dieser großen Denker viele, viele Male gelesen.
Jede Folge von "Worth It" stellt dem Zuschauer eine fundamentale Frage:
Ist es das wert?
Wir werden es wohl nie wissen.
z.B. die normale Pizza für 2$ verglichen mit der 2000$ Gold-Pizza.
Welche ist der bessere Deal?
Wie können wir überhaupt dazu ansetzen ein so verblüffendes Rätsel zu lösen?
Nunja, nach Karl Marx kann der Wert einer Ware auf zwei Weisen verstanden werden:
Auf der einen Seite der Gebrauchswert, die Fähigkeit der Ware  ein menschliches Bedürfnis zu befriedigen
Und auf der anderen Seite der Tauschwert, die Quantität, die bestimmt

Dutch: 
overtreft in alle eerlijkheid de opgesomde inzichten van Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trotsky,
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra, en zelfs onze lieve broodmoeder, Kropotkin.
Uiteraard heb ik de verzamelde werken van deze grote denkers vele, vele malen gelezen,
maar ik kom er altijd onvoldaan uit, en dan keer ik terug naar de ongeëvenaarde
meesterwerken van Andrew, Adam en Steve
Kijk, elke aflevering van Worth It stelt de kijker een fundamentele vraag.
Is het het waard?
We zullen het misschien nooit weten.
Neem bijvoorbeeld het geval van de gewone $2 pizza vs. de gouden $2000 pizza.
Welke is de betere keuze?
Ik bedoel, hoe zouden we überhaupt zo'n ingewikkeld raadsel moeten beantwoorden?
Nou, volgens Karl Marx moet de waarde van goederen op twee manieren begrepen worden.
Aan de ene kant is er de gebruikswaarde, de capaciteit van een goed om een menselijke behoefte
te voldoen.
Aan de andere kant is er de ruilwaarde, de hoeveelheid die de verhouding bepaald

Polish: 
szczerze mocno przekracza połączone wglądy Marksa, Engelsa, Lenina, Sartre'a, Trockiego,
Luksemburg, Gramsciego, Lukácsa, Zaratustry i nawet naszej kochanej mamy, Kropotkina.
Ja oczywiście przeczytałam wszystkie dzieła tych wspaniałych myślicieli wiele, wiele razy,
ale zawsze odchodziłam niezadowolona i wracałam do niezrównanych
arcydzieł Andrew, Adama i Steve'a.
Widzicie, każdy odcinek "Worth It" zadaje widzowi fundamentalne pytanie.
Czy to jest tego warte?
Możemy nigdy się tego nie dowiedzieć.
Weźmy na przykład przypadek zwyczajnej pizzy za 2$ i złotej pizzy za 2000$.
Która jest lepszą inwestycją?
W sensie, jak moglibyśmy w ogóle zacząć odpowiadać na tą kłopotliwą zagadkę?
Cóż, według Marksa wartość towaru musi być zrozumiana na dwa sposoby.
Z jednej strony jest wartość użytkowa, zdolność towaru do zaspokojenia potrzeb jakiegoś
człowieka.
Z drugiej strony jest wartość wymienna, liczba określająca stosunek

Portuguese: 
honestamente surpassa os conhecimentos combinados de Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trotsky,
Luxemburgo, Gramsci, Lukács, Zarathustra, e até nosso querido pão de mel, Kropotkin.
Eu, é claro, li todos os trabalhos completos desses ótimos pensadores muitas, muitas vezes,
mas eu sempre acabei insatisfeita, e me encontro de novo retornando às inigualáveis
obras de Andrew, Adam e Steve.
Veja, cada episódio de Worth It entrega ao espectador uma questão fundamental.
Vale a pena?
Talvez a gente nunca saiba.
Pegue por exemplo o caso da pizza normal de US$2 vs. a de 2000 banhada a ouro.
Qual é a melhor oferta?
Quer dizer, como sequer começamos a responder esse enigma desconcertante?
Bem, de acordo com Karl Marx, o valor de uma mercadoria deve ser entendido de duas maneiras.
Na primeira, há o valor de uso, a capacidade da mercadoria de satisfazer uma necessidade
humana.
Na outra, há o valor de troca, a quantidade que determina a taxa

Swedish: 
slår ärligt talat de kombinerade insikterna hos Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trosktkij,
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra, eller ens vår kär brödmor, Kropotkin.
Jag har såklart läst varenda en av dessa stora tänkares kompletta verk många, många gånger,
men jag finner alltid mig själv missnöjd, och återvänder alltjämt till det storslagna
mästerverken från Andrew, Adam och Steve.
Ni förstår, varje avsnitt av Worth It lämnar tittaren med en monumental fråga.
Är det värt det?
Vi kanske aldrig kommer veta.
Ta exempelvis fallet med tvådollarspizzan mot 2000-dollarspizzan av guld.
Vilken är den bästa dealen?
Jag menar, hur börjar vi ens med att besvara en så djup gåta?
Enligt Karl Marx måste vi förstå värdet på en vara på två sätt.
Å ena sidan har vi bruksvärdet, en varas kapacitet att tillgodose något mänskligt
behov.
Å andra sidan har vi bytesvärdet, kvantiteten som bestämmer hur

Croatian: 
iskreno daleko nadilazi kombinirane uvide Marxa, Engelsa, Lenjina, Sartrea, Trockog,
Luxemburg, Gramscija, Lukácsa, Zaratustre, pa čak i Kropotkina.
Naravno, ja sam pročitala sve radove ovih velikih mislilaca mnogo, mnogo puta,
ali uvijek sam ih nezadovoljno napuštala, ponovo se vraćajući nenadmašnom
remek-djelu Andrewa, Adama i Stevea.
Gle, svaka epizoda "Worth It" gledatelju postavlja temeljno pitanje.
Vrijedi li?
Možda nikada nećemo saznati.
Uzmi npr. pizzu od 2 dolara naspram zlatne pizze od 2000 dolara.
Koja je ponuda bolja?
Mislim, kako uopće počeli rješavati tako zbunjujuću zagonetku?
Prema Karlu Marxu vrijednost robe mora se razmatrati na dva načina:
s jedne strane postoji upotrebna vrijednost, sposobnost robe da zadovolji neku ljudsku potrebu.
S druge strane tu je razmjenska vrijednost koja određuje omjer u kojem je

Russian: 
далеко превосходит все труды Маркса, Энгельса, Ленина, Сартра, Троцкого, Розы Люксембург,
Грамши, Лукача, Заратустры, даже нашей дорогой хлебной мамочки и Кропоткина вместе взятых.
Естественно я читала полное собрание работ всех этих великих мыслителей, много, много раз
но они всегда оставляли меня неудовлетворенной, и я снова и снова возвращалась
к непревзойденным шедеврам Эндрю, Адама и Стива.
Видите ли, каждый эпизод "Оно того стоит" ставит перед зрителем фундаментальный вопрос.
А оно того стоит?...
Возможно мы никогда не узнаем
Возьмем случай с 2-долларовой пиццей против золотой пиццы за 2000$
Что выгоднее?
То есть, с чего нам вообще начать в поиске ответа на такую мозговыносящую задачу?
Что ж, согласно Карлу Марксу, стоимость товара должна рассматриваться двумя способами.
С одной стороны есть потребительная стоимость - способность товара удовлетворять потребности.
С другой, меновая стоимость - величина, определяющая долю с которой товар

Spanish: 
honestamente sobrepasa por mucho los pensamientos combinados de Marx, Engels, Lenin, Satre, Trotsky
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra, e incluso nuestra querída madre, Kropotkin.
Por supuesto he leído las obras completas de cada uno de esos grandes pensadores, muchas veces.
Pero siempre termino insatisfecha, y termino de vuelta en las incomparables
obras maestras de Andrew, Adam y Steve.
Verán, cada capítulo de Worth It le propone al espectador una pregunta fundamental
¿Vale la pena?
Quizás nunca lo sabremos.
Tomen, por ejemplo, el caso de la pizza normal de $2 vs. la pizza de oro de $2000.
¿Cuál era un mejor trato?
Digo, como siquiera comenzamos a resolver un acertijo tan desconcertante?
Bueno, según Karl Marx, el valor de una mercancía debe ser entendido de dos maneras.
Por un lado está el valor de uso; la capacidad de la mercancía de satisfacer alguna necesidad humana.
Y por el otro lado está el valor de cambio, la cantidad que determina la razón

English: 
quite honestly far surpasses the combined
insights of Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trotsky,
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra,
and even our dear breadmom, Kropotkin.
I’ve of course read each of these great
thinkers’ complete works many, many times,
but I always come away dissatisfied, and I
find myself yet again returning to the unparalleled
masterworks of Andrew, Adam, and Steve.
See, each episode of Worth It poses to the
viewer a fundamental question.
Is it worth it?
We may never know.
Take for instance the case of the $2 regular
pizza vs. the $2000 gold pizza.
Which is the better deal?
I mean how would we even begin to answer such
a perplexing riddle?
Well, according to Karl Marx the value of
a commodity must be understood in two ways.
On the one hand there’s the use value, the
commodity’s capacity to satisfy some human
need.
And on the other hand there’s the exchange
value, the quantity determining the ratio

Spanish: 
francamente sobrepasa a las cosmovisiones juntas de Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trotsky,
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra, e incluso a nuestra querida mamá luchona y cabrona, Kropotkin.
Yo por supuesto he leído todas las obras completas de estos grandes pensadores muchas, muchas veces
pero siempre me marcho insatisfecha, y me encuentro de nuevo, otra vez, regresando a las sin parangón
obras maestras de Andrew, Adam y Steve.
Verán, cada episodio de "Vale la pena" postula al espectador una pregunta fundamental.
¿Vale la pena?
Quizá nunca lo sabremos.
Toma por ejemplo el caso de la pizza regular de dos dólares vs. la pizza de oro de dos mil dólares.
¿Cuál es la mejor compra?
Digo, ¿cómo podríamos nosotros tan siquiera empezar a responder cuán perplejo acertijo?
Bueno, según Karl Marx el valor de los bienes puede ser entendido de dos formas:
Por una parte está el valor del uso, la capacidad del bien para satisfacer algunas necesidades humanas

Lithuanian: 
gerokai pralenkia visa, ką kartu atrado Marksas, Engelsas, Leninas, Sartras, Trotskis,
Liuksemburg, Gramsci, Lukačas, Zaratustra
ir net mūsų brangioji duonos kepėja, Kropotkinas.
Aš, žinoma, perskaičiau kiekvieną šių didžių mąstytojų darbą, ir daugel kartų,
bet visad lieku nepatenkinta, ir jaučiu, kaip vis sugrįžtu prie nepakartojamų
Endriu, Adamo ir Stivo šedevrų.
Matote, kiekvienas Worth It epizodas užduodą esminį klausimą.
Ar Verta?
Galbūt taip ir nesužinosim.
Paimkime kad ir atvejį su paprasta $2 pica prieš auskinę $2000 picą.
Kurią imti apsimoka?
Ta prasme, nuo kuo mums išvis pradėti su šia gluminančia mįsle?
Anot Karlo Markso, 
prekės vertę suvokiame dvejopai.
Iš vienos pusės yra našumo vertė, prekės pajėgumas patenkti kokį nors žmogaus poreikį
O kitoje pusėje turime mainų vertę – kiekybę, nulemiančią,

French: 
honnêtement, surpasse largement les commentaires combinés de Marx, Engels, Lénine, Sartre, Trotsky,
Luxembourg, Gramsci, Lukács, Zarathoustra, et même notre chère mère pain Kropotkine.
J'ai bien sûr lu chacun des travaux entiers de ces grands penseurs de nombreuses fois,
mais j'en revient toujours insatisfaite, et je me prends à revenir encore aux chefs-d'oeuvres
jamais égalés de Andrew, Adam, et Steve.
Voyez, chaque épisode de Worth It pose à l'auditoire une question fondamentale.
Est-ce que ça les vaut ?
Nous ne le saurons sans doute jamais.
Prenez par exemple le cas de la pizza normale à 2$ vs. la pizza en or à 2000$.
Laquelle est la meilleure affaire?
Comment peut-on même commencer à répondre à une telle enigme ?
Eh bien, d'après Karl Marx la valeur d'une marchandise doit être comprise de deux façons.
D'un côté il y a la valeur d'usage, la capacité de la marchandise à satisfaire un besoin humain.
Et de l'autre il y a la valeur d'échange, la quantité déterminant le ratio

Hungarian: 
őszintén szólva messze túllépi Marx, Engels, Lenin, Sartre, Trockij,
Luxemburg, Gramsci, Lukács, Zarathustra és még a drága Kropotkinünk munkásságát - együttesen.
Én természetesen olvastam ezen nagy gondolkodók teljes életművét, sok, rengeteg alkalommal,
de mindig elégedetlenül távoztam, és azon kapom magam, hogy vissza-visszatérek
Andrew, Adam és Steve példátlan mesterművéhez.
Értsük meg, a "Megéri?" minden része egy alapvető kérdést tár a néző elé:
Megéri?
Talán sosem tudjuk meg.
Vegyünk például az átlagos 2$-os pizza
 és a 2000$-os arany pizza esetét.
Melyik a jobb ajánlat?
Úgy értem, hogy is lehetne megválaszolni
egy ilyen zavarba ejtő talányt?
Nos, Karl Marx szerint egy árucikk értékét kétféleképpen érthetjük meg.
Egyrészről ott van a használati értéke, az áru azon tulajdonsága, amivel kielégít egy emberi szükségletet.
Másrészről ott van a csereértéke, az a mennyiség, amely meghatározza a hányadost,

Spanish: 
Y por otro lado está el valor de cambio, la cantidad que determina la tasa por la que un bien es intercambiable con cada otro
Derivada por la objetificación del trabajo sobre el tiempo y expresado en términos del precio.
Pero no hay que sobresimplificar las cosas.
Claramente, Andrew, Adam y Steve nos están invitando a nosotros, los espectadores de "Vale la pena" a entender
el uso de la dicotomía del valor de uso/valor de cambio no como una mera jerarquía binaria, sino como un tipo de
rizoma de Deleuze, una multiplicidad no arborescente con tantas interconexiones sinuososas
como las trufas en la pizza misma.
¿Me estoy dando a entender bien?
No lo estoy.
Es casi como si los filósofos están simplemente agobiándome con jerga y no realmente
ayudándome a pensar en esto mejor.
Así que tiremos la filosofía a la basura y empecemos de nuevo.
-¡Al carajo con esto!
Me gustan las cosas.
Y me gustan las cosas brillantes.
Ahora, eso es algo que todo mundo puede entender, así que tomemos eso como el primer axioma

Croatian: 
roba zamjenjiva sa svakom drugom robom, proizilazeći iz objektiviziranog
rada tijekom vremena, izražen kao cijena.
Ali nemojmo previše pojednostaviti stvari.
Jasno je da Andrew, Adam i Steve pozivaju nas gledatelje da shvatimo
dihotomiju upotrebne i razmjenske vrijednosti ne samo kao puku hijerarhijsku binarnost
nego kao neku vrstu Deleuzeovog rizoma, nerazgranato mnoštvo s mnogo vijugavih poveznica kao
tartufi na samoj pizzi.
Jesam li dovoljno jasna?
Nisam.
Čini se kao da me filozofi opterećuju sa žargonom i zapravo
mi ne pomažu promisliti malo bolje.
Zato, ajmo baciti filozofiju u smeće i počnimo od početka.
Jebeš ovo!
Volim stvari.
I volim svjetlucave stvari.
To je nešto što svatko može razumjeti, stoga uzmimo to kao prvi aksiom

Lithuanian: 
kokiu santykiu prekę galima iškeisti su kokia nors preke,
išplaukiančią iš objektyvaus tuo laiku dirbamo darbo,
ir išreiškiamą kainos terminais.
Bet nesirinkime lengvo kelio.
Akivaizdžiai, Endriu, Adamas ir Stivas kviečia mus, 
Worth It žiūrovus, suprasti,
kad našumo vertės/mainų vertės dichotomija yra ne paprasta hierarchinė dvejybė, o kažkokia
delezinė rizoma, išsikerojusio medžio neprimenantis daugialypiškumas su tiek vingiuotų susijungimų,
kiek trumų ant pačio picos.
Ar aiškiai jums kalbu?
Ne.
Rodos filosofai paprasčiausiai mane užkrauna savo žargonu, užuot padėję
geriau apie tai mąstyti.
Tad išmeskime filosofiją į šiūkšlyną ir vėl pradėkime iš naujo.
Velniop jus visus!
Aš mėgstu daiktus.
Man patinka blizgučiai.

Spanish: 
a la que la mercancía es intercambiada con cualquier otra mercancía, derivada del trabajo
social necesario en una cantidad de tiempo, expresado en el precio.
Pero no sobre-simplifiquemos las cosas
Claramente, Andrew, Adam y Steve nos están invitando a nosotros -los espectadores de Worth It- a entender
la dicotomía valor de uso/valor de cambio como un mero binomio jerárquico, sino como
una especia de rizoma Deleuziano, una multiplicidad no-arborescente con tantas interconexiones sinuosas como
las trufas sobre la propia Pizza.
¿Estoy siendo clara?
No lo estoy.
Es casi como si los filósofos estuviesen simplemente sobrecargándome con palabras y no realmente
ayudándome a pensar mejor sobre el tema.
Tiremos la filosofía a la basura y empecemos de nuevo desde el principio.
¡A la mierda esto!
Me gustan las cosas.
Y me gustan las cosas brillantes.
Eso sí es algo que todos pueden entender, así que tomémoslo como el primer axioma de

Polish: 
według którego towar jest wymienny z każdym innym towarem, wynikającym z zobiektywizowanej
pracy w czasie i wyrażona w postaci ceny.
Ale nie upraszczajmy za bardzo rzeczy.
Oczywiście, Andrew, Adam i Steve zapraszają nas, widzów Worth It, do zrozumienia
dychotomii wartości użytkowej/wartości wymiennej nie jako jedynie hierarchicznego systemu, ale jako coś jak
deleuzjański kłącze, nierozgałęziona mnogość z tak wielką ilością sinusoidalnych korelacji, ile jest
samych trufli na pizzy.
Czy wyrażam się jasno?
Niezbyt.
To prawie jakby filozofowie po prostu obciążali mnie żargonem zamiast naprawdę
pomagać mi to lepiej przemyśleć.
Tak więc, wyrzućmy filozofię do śmieci i zacznijmy od nowa.
Jebać to!
Lubię rzeczy.
I lubię błyszczące rzeczy.
Teraz to jest coś, co każdy może zrozumieć, więc użyjmy tego jako pierwszy aksjomat

Hungarian: 
amivel ez az árucikk más árucikkre cserélhető, amely egyenesen számított
az időarányosan ráfordított munkából, és az árucikk árában fejezik ki.
De ne egyszerűsítsük le túlságosan a dolgokat.
Nyilván Andrew, Adam és Steve felhívnak minket, a "Megéri?" nézőit, hogy a használati érték / csereérték
dichotómiáját ne csak, mint hierarchikus 
kettősség, hanem mint egyfajta
Deleuze-i nem-fásszárú rizóma szerint vizsgáljuk, melynek annyi kanyargós belső összefüggése van,
ahány szarvasgomba magán a pizzán.
Érthető vagyok?
Nem vagyok.
Olyan, mintha a filozófusok csak leterhelnének a szaknyelvvel és valójában
nem segítenek átlátni a dolgokat.
Szóval, dobjuk ki a filozófiát az ablakon és kezdjük elölről!
A francba ezzel!
Szeretem a cuccokat.
És a csillogó dolgokat.
Ezt mindenki meg tudja érteni, tehát legyen ez az első alapvetése annak a közgazdasági elméletnek,

Dutch: 
waaronder een goed uitwisselbaar is met elk ander goed, afgeleid van geobjectiveerde
arbeid gedeeld door tijd, uitgedrukt in prijs.
Maar laten we de zaken echter niet oversimplificeren.
Klaarblijkelijk nodigen Andrew, Adam en Steven ons, de kijkers van Worth It, uit om
de gebruikswaarde/ruilwaarde tweeslacht niet als een simpele hiërarchische tweedeling te zien, maar als een soort
Deleuziaans rizoom, een niet-boomachtige veelvoudigheid met evenveel bochtige interconnecties als de
truffels op de pizza.
Maak ik mijzelf duidelijk zo?
Duidelijk niet.
Het is bijna alsof de filosofen me simpelweg opzadelen met jargon en niet echt
helpen me dit door te denken.
Dus, laten we de filosofie bij het grof vuil zetten en opnieuw beginnen.
Fuck dit!
Ik houd van spullen.
En ik houd van glinsterende dingen.
Kijk, dat is iets wat iedereen kan begrijpen, dus nemen we dat als eerste stelling van

French: 
par lequel une marchandise est échangeable avec les autres marchandises, qui dérive du travail
objectifié divisé par le temps de travail, et exprimé par un prix.
Mais ne simplifions pas outre-mesure.
Clairement, Andrew, Adam et Steve nous invite, l'auditoire de Worth it, à comprendre
la dichotomie valeur d'usage/valeur d'échange non pas comme simple binarité hiérarchisée mais comme
une sorte de rhizome Deleuzien, une multiplicité non-arborescente avec autant d'interconnections sinueuses
que les truffes sur la pizza elle-même.
Est-ce que je me fais comprendre ?
Pas du tout.
C'est presque comme si les philosophes étaient simplement en train de m'assommer de jargon au lieu de
m'aider à mieux faire sens de tout ça.
Donc jetons la philosophie à la poubelle et recommençons depuis le début.
Au diable !
J'aime les trucs.
Et j'aime les choses brillantes.
Voilà quelque chose que tout le monde peut comprendre, donc prenons-le comme premier axiome

Russian: 
можно обменять на любой другой, вытекающая из объективного труда деленного на время
и выражающаяся в виде цены.
Но давайте не будем чересчур упрощать.
Очевидно, что Адам, Эндрю и Стив предлагают нам, зрителям "Оно того стоит", увидеть
дихотомию потребительской / меновой стоимости не как бинарную иерархическую модель, а скорее
как ризому Делёза, не древовидную множественность,
где столько же извилистых пересечений, как трюфелей на самой пицце.
Я понятно рассказываю?
Нет.
Это как если бы философы просто забрасывали меня терминами без единого намерения
хоть как-нибудь помочь осмыслить все это.
Так что, к черту философию, начнем все с начала.
Нахуй все!
Я люблю вещи.
И мне нравятся блестяшки.
Вот это уже может понять каждый, поэтому возьмем это как первую аксиому

Swedish: 
varan kan bytas med alla andra varor,
vilket uttrycks med ett pris.
Men låt oss inte förenkla saker och ting.
Det är tydligt att Andrew, Adam och Steve bjuder in oss tittare till att förstå
bruksvärde/bytesvärde-dikotomin som mer än endast en hierarkisk binär, utan snarare som
en slags Deleuziansk rhizome, en multiplicitet med så många slingrande noder och nätverk som
tryfflar på pizzan själv.
Gör jag mig själv förstådd?
Det gör jag inte.
Det är nästan som om filosoferna bara tynger mig med jargong och faktiskt inte
hjälper mig tänka igenom det här bättre.
Så, låt oss kasta filosofin i soptunnan och börja om från början.
Fuck det här!
Jag gillar saker.
Och jag gillar saker som glittrar.
Det är någonting alla kan förstå, så låt oss ta det som första antagandet av

Portuguese: 
pela qual uma mercadoria é trocável por todas as outras mercadorias, derivando do trabalho objetivado
com o passar do tempo, e expresso na forma de preço.
Mas não vamos simplificar demais.
Claramente, Andrew, Adam e Steve estão nos convidando, espectadores do Worth It, a entender
a dicotomia de valor de uso/troca não como binária e meramente hierárquica, mas também como meio que
um rizoma deleuzeano,  uma multiplicidade não-arborescente com tantas sinuosas conexões quanto
brigadeiros na própria pizza.
Estou fazendo sentido?
Não.
É quase como se os filósofos estivessem me fazendo usar jargões e não realmente
ajudando a discutir melhor essa questão.
Bom, vamos jogar a filosofia no lixo e começar de novo do início.
Foda-se essa *****!
Eu gosto de coisas.
E gosto de coisas brilhantes.
Isso é algo que todo mundo consegue entender, então vamos levar isso como o primeiro axioma da

English: 
by which a commodity is exchangeable with
every other commodity, deriving from objectified
labor over time, and expressed in terms of
price.
But let’s not oversimplify things.
Clearly, Andrew, Adam, and Steve are inviting
us, the viewers of Worth It, to understand
the use value/exchange value dichotomy not
as mere hierarchical binary but as a sort
of Deleuzean rhizome, a non-arborescent multiplicity
with as many sinuous interconnections as the
truffles on the pizza itself.
Am I making myself clear?
I’m not.
It’s almost as if the philosophers are simply
burdening me with jargon and not actually
helping think through this any better.
So, let’s throw philosophy in the trash
and start over from the beginning.
Fuck this!
I like stuff.
And I like shiny things.
Now that’s something everyone can understand,
so let’s take that as the first axiom of

German: 
Auf der einen Seite der Gebrauchswert, die Fähigkeit der Ware  ein menschliches Bedürfnis zu befriedigen
verallgemeinerten Arbeitszeit und ausgedrückt als Kaufpreis.
Aber lasst uns die Dinge nicht vereinfachen.
Andrew, Adam, and Steve laden uns, die Zuschauer, eindeutig dazu ein, die
Dichotomie von Gebrauchs- und Tauschwert nicht hierachisch-binär zu betrachten,
sondern als Deleuze'sches Geflecht, ein nicht baumartiger Graph mit so vielen gewundenen Knoten
Andrew, Adam, and Steve laden uns, die Zuschauer, eindeutig dazu ein, die
Dichotomie von Gebrauchs- und Tauschwert nicht hierachisch-binär zu betrachten,
Tue ich nicht.
Es ist beinah als würden die Philosophen mich mit ihrem Jargon zurückhalten und mir nicht
wirklich helfen das alles besser zu durchdenken.
Also lasst uns die Philosophie in den Müll werfen und noch einmal neu anfangen
Fuck this!
Ich mag Sachen.
Also lasst uns die Philosophie in den Müll werfen und noch einmal neu anfangen
Das ist mal etwas, das jeder versteht. Also lasst uns dies als erstes Axiom der

Swedish: 
denna ekonomiska teori som jag kommer utveckla i den här videon.
Så, givet att jag gillar saker och saker som glittrar, åt oss återvända till frågan, är
en $2000-pizza värt det?
Den är täckt i guld och guld glittar, så det gillar jag.
Men pizzan i sig verkar ganska vidrig.
Den är gjord på degen från bläcket på en bläckfisk, påsmetad med foie gras, Stilton-ost, svart tryffel, guldflingor
och kaviar.
Smakerna är överväldigande, och de passar inte ihop, det enda de
har gemensamt är att de är väldigt dyra.
Det är som den kulinariska versionen av Donald Trumps lägenhet.
Men Andrew och Steven sitter där, med New Yorks finansdistrikt i bakgrunden, och de
försöker låtsas som att pizzan inte smakar som gyllene bajs.
"Jag är ärligt talat mållös."
"Jag känner mig konstig."
"Är det guldet?"
Jag åt just 250 dollar, det känns som att jag begår ett
brott. Och sådär ser 1250 dollar ut.

Spanish: 
de la teoría económica que desarrollaré en este vídeo.
Así que dado a que me gustan las cosas, especialmente las brillantes, retornemos a la pregunta,
¿Vale la pena una pizza de dos mil dólares?
Bueno, está cubierta de oro, y el oro es brillante, así que me gusta eso.
Pero la pizza misma se ve asquerosa.
Tiene masa de tinta de calamar con foie gras embarrado, queso Stilton, trufas negras,
hojuelas de oro y caviar.
Estos sabores son abrumadores y no tienen sentido alguno juntos. Lo único que tienen en común
es ser muy costosos
Es el equivalente culinario del apartamento de Donald Trump
Pero Andrew y Steven se sientan ahí, con el distrito financiero de Nueva York como fondo y ellos
tratan de pretender que la pizza no sabe a mierda dorada.
"Estoy honestamente sin palabras"
"Me siento extraño"
"¿Será el oro?"
"Acabo de comer 250 dólares y siento como si estuviese cometiendo un crímen"
"Y así es como se ven 1250 dólares"

Polish: 
teorii ekonomicznej, którą będę tworzyć w tym filmiku.
Biorąc pod uwagę, że lubię rzeczy i lubię błyszczące rzeczy, wróćmy do pytania, czy
pizza za 2000$ jest tego warta?
Cóż, jest pokryta złotem, a złoto jest błyszczące, więc lubię to.
Ale sama pizza wydaje się być trochę obrzydliwa.
Ma ciasto z atramentem kałamarnicy zmieszane z foie gras, serem Stilton, czarnymi truflami,
płatkami złota i kawiorem.
Te smaki są przytłaczające i razem nie mają sensu, jedyna rzecz, która
je łączy jest bycie bardzo drogim.
To kulinarny odpowiednik apartamentu Donalda Trumpa.
Ale Andrew i Steve siedzą tam, z dzielnicą finansową Nowego Yorku jako zasłoną, i
starają się udawać, że ta pizza nie smakuje jak złote gówno.
"Szczerze, brak mi słów."
"Czuję się dziwnie."
"To przez złoto?"
"Właśnie zjadłem 250$" "Czuję się trochę jakbym popełniał przestępstwo"
"A tak wygląda 1250$"

Spanish: 
la teoría económica que desarrollaré en este video.
Entonces, dado que me gustan las cosas y las cosas brillantes, volvamos a la pregunta.
Vale la pena una pizza de $2000?
Bueno, está cubierta de oro y el oro es brillante, así que me gusta eso.
Pero la pizza en sí misma parece asquerosa.
Tiene masa de tinta de calamar, cubierta de foie gras, queso Stilton, trufas negras, hojuelas
de oro y caviar.
Esos sabores son abrumadores, y no tienen sentido juntos, lo único que
tienen en común es el hecho de ser realmente caros.
Es como el equivalente culinario del departamento de Donald Trump.
Pero Andrew y Steve están ahí sentados, con el distrito financiero de New York como fondo,
e intentan pretender que la pizza no sabe a mierda dorada.
"Honestamente estoy sin palabras."
"Me siento raro."
"¿Es por el oro?"
"Acabo de comerme $250" "Siento como si estuviera comitiendo
un crimen" "Y así se ven $1250"

Portuguese: 
teoria econômica que vamos desenvolver nesse vídeo.
Então, levando em conta que eu gosto de coisas brilhantes, vamos voltar a pergunta, uma
pizza de US$2000 vale a pena?
Bom, ela é banhada de ouro e ouro é brilhante, então eu gosto disso aí.
Mas a pizza em si parece meio nojenta.
Ela tem uma massa banhada com tinta de polvo, queijo Stilton, brigadeiros,
flocos de ouro, e caviar.
Esses sabores são exagerados e não fazem sentido juntos, a única coisa que eles
têm em comum é ser super caros.
É tipo a culinária que equivaleria ao apartamento do Donald Trump.
Mas Andrew e Steven sentam ali, com o distrito financeiro de Nova York como plano de fundo, e
tentam fingir que a pizza não tem gosto de bosta de ouro.
"Estou honestamente sem palavras."
"Me sinto estranho."
"Isso é ouro?"
"Eu acabei de comer US$250" "Eu sinto cometendo um
crime" "E é assim que US$1250 se parecem."

Russian: 
экономической теории, которую я буду развивать в этом видео.
Итак, исходя из того, что я люблю вещи и блестяшки, давайте вернемся к вопросу
стоит ли того пицца за 2000 доллларов?
Ну, она покрыта золотом, золото блестит, а я это люблю.
Но сама пицца выглядит как-то не очень.
Тесто с чернилами кальмара, намазанное фуа гра, с начинкой из сыра стилтон, черных трюфелей,
золотой посыпки и икры.
Эти вкусы ошеломительны,и они совершенно не сочетаются друг с другом,
единственное, что у них общего, это их дороговизна.
Это как кулинарный аналог апартаментов Дональда Трампа.
Но Эндрю и Стивен сидят здесь, на фоне финансового района Нью Йорка
и пытаются делать вид, что эта пицца не золотое дерьмо на вкус.
"У меня нет слов."
"Как-то странно."
"Это золото?"
"Я только что съел 250 баксов" 
"У меня такое чувство,
будто я совершаю преступление" "И вот так выглядят 1250 долларов"

French: 
de la théorie économique que je vais développer dans cette vidéo.
Donc vu que j'aime les trucs et les choses brillantes, retournons à la question, est-ce que
une pizza à 2000$ les vaut ?
Bon, c'est couvert d'or et l'or est brillant, donc j'aime ça.
Mais la pizza elle-même à l'air un peu dégoûtante.
Il y a de la pâte d'encre de calmar avec du foie gras, du fromage Stilton, des truffes,
des flocons d'or et du caviar.
Ces saveurs sont écrasantes, et elles ne vont pas ensemble, la seule chose qu'elles ont
en commun, c'est d'être très chères.
C'est comme l'équivalent culinaire de l'appartement de Donald Trump.
Mais Andrew et Steven sont assis là, avec le quartier financier de New York en fond,
et essaient de prétendre que la pizza n'a pas goût de merde dorée.
"J'ai vraiment pas de mots."
"Je me sens bizarre".
"Est-ce que c'est l'or?"
"Je viens de manger 250$" "je me sens un peu comme si j'avais commis un crime"
"Et voilà à quoi ressemble 1250$".

German: 
wirtschaftlichen Theorie aufstellen, die ich in diesem Video entwickle.
Also, vorausgesetzt, dass ich Sachen und glänzendes Zeug mag, lasst uns zu der Frage
zurückkehren, ist eine 2000$ Pizza es wert?
Nun, sie ist mit Gold belegt und Gold glänzt, also gefällt mir das.
Aber die Pizza selbst ist irgendwie eklig.
Sie besteht aus Kranken-Tinte-Teig, beschmiert mit Stopfleber, Stilton-Käse, schwarzen Trüffeln,
Gold-Flocken und Kaviar.
Diese Aromen sind überwältigend und sie machen zusammen keinen Sinn, das einzige
was sie verbindet, ist ihr absurd hoher Preis.
Es ist wie die kulinarische Entsprechung von Donald Trumps Apartment.
Aber Andrew and Steven sitzen da, mit New Yorks Finanz-Distrikt im Hintergrund, und sie
was sie verbindet, ist ihr absurd hoher Preis.
"Ich bin ehrlich sprachlos!"
"Ich fühle mich komisch."
"Ist es das Gold?"
"Ich habe gerade 250$ gegessen"
"Ich fühle mich als würde ich ein Verbrechen begehen"
"Und so sehen 1250$ aus."

Lithuanian: 
Šitai ko gero aišku visiems, taigi, laikykime tai pirmąja mano formuluojamos ekonomikos teorijos aksioma.
Taigi, kadangi mėgstu daiktus ir man patinka blizgučiai, grįžkime prie klausimo:
ar apsimoka pirkti picą už $2000?
Na, ji visa padengta auksu, o auksas blizga,
tad man tai patinka.
Bet pati pica atrodo šlykštoka.
Ji padaryta iš kalmarų rašalo tešlos, užteptos foie gras pašteto sluoksniu, stiltono sūriu, juodaisiais trumais,
aukso lakštais ir ikrais.
Šitie skoniai šokiruoja ir nederi vieni su kitais,
vienintelis juos vienijantis dalykas
yra jų didžiulės kainos.
Ji lyg kulinarinis analogas Donaldo Trump'o apartamentams.
Bet Endriu ir Stivas sėdi sau su Niujorko finansų kvartalu fone,
ir bando dėtis, kad picos skonis neprimena auksinio mėšlo.
„Aš atvirai be amo.“
„Kažkaip keista.“
„Ar dėl aukso?“
„Aš ką tik suvalgiau 250 žaliųjų“
„Jaučiuos lyg būčiau įvykdęs
nusikaltimą“ „O šitaip atrodo likę 1250 dolerių“

English: 
the economic theory I will be developing in
this video.
So given that I like stuff and I like shiny
things, let’s return to the question, is
a $2000 pizza worth it?
Well, it is covered in gold and gold is shiny,
so I do like that.
But the pizza itself seems kind of gross.
It’s got squid-ink dough smeared with foie
gras, Stilton cheese, black truffles, gold
flakes, and caviar.
These flavors are overwhelming, and they don’t
make any sense together, the only thing they
have in common is being really expensive.
It’s like the culinary equivalent of Donald
Trump’s apartment.
But Andrew and Steven sit there, with New York’s
financial district for a backdrop, and they
try to pretend that the pizza doesn’t taste
like golden shit.
“I’m honestly speechless.”
“I feel weird.”
“Is it the gold?”
“I just ate $250”
“I feel kind of like I’m committing a
crime”
“And that’s what $1250 looks like.”

Dutch: 
de economische theorie die ik deze video zal gaan ontwikkelen.
Dus laten we stellen dat ik van spullen houd en dat ik van glinsterende dingen houd, laten we terugkomen bij de vraag, is
een $2000 pizza het waard?
Nou, het is bedekt met goud en goud glinstert, dus daar houd ik wel van.
Maar de pizza zelf lijkt me een beetje smerig.
Het bevat inktvisinktdeeg besmeurd met foie gras, Stiltonkaas, zwarte truffels, goud-
vlokken en kaviaar.
Deze smaken zijn overweldigend en ze passen niet goed bij elkaar, het enige wat ze
gemeen hebben is dat ze heel duur zijn.
Het is het culinaire equivalent van het appartement van Donald Trump.
Maar Andrew en Steven zitten daar, met New Yorks financiëel district als achtergrond,
te doen alsoef de pizza niet als gouden rotzooi smaakt.
“Ik ben eerlijk gezegd sprakeloos.“
“Ik voel me raar.“
“Is het het goud?“
“Ik heb net $250 verorbert“
“Ik heb het gevoel alsof ik een misdaad bega.“
“En dat is hoe $1250 eruit ziet.“

Croatian: 
ekonomske teorije koju ću razviti kroz ovaj video.
Pošto volim stvari i volim svjetlucave stvari, vratimo se pitanju:
vrijedi li pizza 2000 dolara?
Pa, pokrivena je zlatom i zlato je svjetlucavo, to mi se sviđa.
Ali sama pizza izgleda odvratno.
Tijesto obojano tintom od sipe, nadjeveno s foie gras [pašteta od guščje jetre] , sirom Stilton, crnim tartufima,
zlatnim pahuljicama i kavijarom.
Ovi okusi su prejaki i zajedno nemaju nikakvog smisla. Jedino im je
zajedničko to da su iznimno skupi.
To je kulinarski ekvivalent Trumpovog stana.
Ali Andrew i Steven sjede tamo, s njujorškom financijskom četvrti u pozadini,
pretvarajući se da pizza nema okus kao zlatno govno.
- Iskreno, ja sam bez riječi.
- Osjećam se čudno.
- Zbog zlata?
- Upravo sam pojeo 250 dolara. 
- Osjećam se kao da sam počinio zločin.
- Ovako izgleda 1250 dolara.

Hungarian: 
amit ebben a videóban alakítok ki.
 
axióma 1: Szeretem a cuccokat
1a: Szeretem a csillogó dolgokat
Szóval tudva, hogy szeretem a cuccokat és főleg a csillogóakat, térjük vissza a kérdéshez:
megéri-e a 2000$ -os pizza?
Nos, arannyal van bevonva, és az arany csillog, szóval az tetszik.
De maga a pizza elég undinak tűnik.
A tintahal tintával színezett tésztára libamájat, Stilton sajtot, fekete szarvasgombát,
aranyleveleket és kaviárt kennek.
Ezek az ízek túlnyomóak és nem illenek egymáshoz, az egyetlen hasonlóság közöttük az, hogy
mind nagyon drága összetevő.
Ez a gasztronómiai megfelelője Donald Trump lakásának.
De Andrew és Steve ott ülnek, a New York-i üzleti negyeddel a háttérben, és próbálnak
úgy csinálni, mintha a pizzának nem olyan íze lenne, mint az aranyból készült szarnak.
"Le vagyok taglózva"
"Furcsán érzem magam"
"Az arany miatt?"
"Most ettem meg 250$-t"  "Úgy érzem, mintha
egy bűnt követnék el"  "Hát így néz ki 1250$"

French: 
Il y a une sorte de tristesse qui s'installe tandis qu'ils réalisent que la pizza à 2000$ ne les vaut pas du tout,
et ils commencent presque à se sentir comme si ils avaient fait quelque chose d'immoral.
C'est un sentiment que j'ai ressenti moi-même plein de fois, après avoir dépensé trop sur
une merde plaquée or dans une vaine tentative de remplir le vide de mon âme.
Y a-t-il un nom pour ce sentiment ?
Eh bien, j'aime l'appeler
Le foutu néolibéralisme
Dans une utopie communiste de l'abondance, une mauvaise pizza couverte d'or serait juste
une mauvaise pizza couverte d'or.
Vous pourriez être en colère contre le chef pour cette pizza décevante, mais vous ne seriez certainement pas
envahis par un sentiment de vacuité et de culpabilité
Pour vraiment comprendre pourquoi une pizza à 2000$ ne les vaut pas, il faut le comprendre dans
le contexte capitaliste.
Le prix, 2000$, donne la valeur d'échange de la pizza, et si vous vivez en Amérique,
vous avez un sens instinctif de ce que ça veut dire parce que vous savez quelles sont les autres choses
que vous pourriez acheter avec 2000$.

Dutch: 
Er is een soort verdriet wat neerdaalt wanneer ze zich beseffen dat de $2000 pizza het
compleet niet waard is, en ze krijgen bijna het gevoel alsof ze iets verkeerds hebben gedaan.
Het is een gevoel wat ik zelf vaak ervaren heb, wanneer ik teveel geld uitgeef aan een of andere verguld
stuk troep in een vergeefse poging het gat in mijn ziel te dichten.
Is er een benaming voor dat gevoel?
Nou, ik noem het graag
FUCKING NEOLIBERALISME
In een post-schaarste luxe-communistische utopie zou een slechte pizza bedekt in goud
gewoon een slechte pizza bedekt in goud zijn.
Je kan boos worden op de chef omdat hij een teleurstellende pizza heeft gemaakt, maar je zou waarschijnlijk niet
overmand worden door gevoellens van leegte en schuld.
Om te bevatten waarom een $2000 pizza het niet waard is, moet je het begrijpen binnen de
context van kapitalisme.
De prijs, $2000, geeft je de ruilwaarde van de pizza, en als je in America woont,
heb je een instinctief beeld daarbij omdat je weet wat je verder
met $2000 zou kunnen kopen.

Spanish: 
Surge una clase de tristeza que surge cuando se dan cuenta de que la pizza de dos mil dólares
No vale la pena en lo absoluto y empiezan a sentirse como si hubiesen hecho algo inmoral.
Es una sensación que he tenido muchas veces yo misma tras gastar mucho dinero en alguna
fruslería dorada en un vano intento por llenar el vacío en mi alma.
¿Hay un nombre para ese sentimiento?
Bueno, me gusta llamarlo
PUTO NEOLIBERALISMO
En una utopía comunista post-escasez, una pizza mala cubierta en oro sería sólo
una mala pizza cubierta en oro.
Podrías enojarte con el chef por haber hecho una pizza tan decepcionante, pero probablemente
no te sobrecogería una sensación de culpa y vacuidad
Para entender completamente el porqué una pizza de dos mil dólares no vale la pena, tienes que entenderla
en el contexto del capitalismo
El precio, dos mil dólares, te dice el valor de cambio de la pizza, y si vives en Estados Unidos
tienes un sentido instintivo de lo que significa, porque ya sabes todas las otras cosas
que podrías comprar con dos mil dólares.

English: 
There’s this kind of sadness that sets in
as they realize that the $2000 pizza isn’t
worth it at all, and they start to feel
almost like they’ve done something immoral.
It’s a feeling I’ve had many times myself,
after spending too much money on some gilded
piece of trash in a vain attempt to fill the
hollow in my soul.
Is there a name for that feeling?
Well, I like to call it
FUCKING NEOLIBERALISM
In a post-scarcity luxury communist utopia,
a bad pizza covered in gold would just be
a bad pizza covered in gold.
You might be mad at the chef for making a
disappointing pizza, but you probably wouldn’t
be overcome with feelings of emptiness and
guilt.
To fully understand why a $2000 pizza is not
worth it, you have to understand it in the
context of capitalism.
The price, $2000, tells you the exchange value
of the pizza, and if you live in America,
you have an instinctive sense for what that
means because you know all the other things
you could buy with $2000.

Lithuanian: 
Ūmai apima toks liūdesys, kai jie supranta, kad 2000 dolerių kainuojanti pica
visai neapsimoka, ir jie pradeda jaustis lyg būtų padarę kažką amoralaus.
Šis jausmas dažnai lankė ir mane, kai išleisdavau per daug pinigų kokiam nors paauksuotam šlamštui,
vangiai stengdamasi užpildyti tuštumą savo sieloje.
Ar tas jausmas turi pavadinimą?
Na, aš tai vadinčiau
SUMAUTU NEOLIBERALIZMU
Postdeficitinėje prabangos komunizmo utopijoje prasta pica, padengta auksu,
ir būtų tik prasta pica, padengta auksu
Galite pykti ant šefo už nuvylusią picą, bet greičiausiai nejaustumėte to apėmusios kaltės ir tuštumos.
Kad iki galo suprastumėt, kodėl pica už $2000 nėra verta, reikia tai suprasti kapitalizmo kotekste.
Kaina, 2 tūkst. dolerių, nurodo picos mainų vertę, ir jei gyvenate Amerikoje,
jūs instinktyviai galėtumėte nujausti, ką tai reiškia, kadangi žinote, ko dar galima nusipirkti už 2000 dolerių.

Spanish: 
Hay una especie de tristeza en el ambiente a medida que se dan cuenta de que la pizza de $2000
No vale la pena para nada, y casi comienzan a sentir como si hubiesen hecho algo inmoral.
Es un sentimiento que yo he sentido muchas veces, después de gastar mucho en algún pedazo
de basura dorada, en un vano intento de llenar el vacío en mi alma.
¿Hay un nombre para ese sentimiento?
Bueno, a mí me gusta llamarlo
PUTO NEOLIBERALISMO
En una utopía comunista lujosa de post-escasez, una mala pizza cubierta de oro solamente sería
una mala pizza cubierta de oro.
Podrías enojarte con el chef por hacer una pizza tan decepcionante, pero probablemente no te
sentirías sobrepasado por sentimientos de vacío y culpa.
Para entender completamente por qué una pizza de $2000 no vale la pena, tienes que entenderla en el
contexto del capitalismo.
El precio, $2000, de dice el valor de cambio de la pizza, y si vives en EEUU,
instintivamente sabrás lo que eso significa, porque conoces todas las otras cosas
que podrías comprar con $2000.

Croatian: 
Postoji neka tuga koja se pojavljuje kada shvate da pizza od 2000 dolara ne
vrijedi toliko i onda se počinju osjećati kao da su napravili nešto nemoralno.
Taj sam osjećaj imala mnogo puta, nakon što sam previše novca potrošila na neko pozlaćeno
smeće u uzaludnom pokušaju da ispunim šupljinu svoje duše.
Ima li taj osjećaj ime?
Pa, ja ga volim zvati
JEBENI NEOLIBERALIZAM
U post-oskudnoj komunističkoj utopiji, loša pizza prekrivena zlatom bila bi samo
loša pizza prekrivena zlatom.
Možda bi bili ljuti na kuhara što je napravio razočaravajuću pizzu, ali najvjerojatnije ne bi
bili obuzeti osjećajem ispraznosti i krivnje.
Da bi u potpunosti shvatili zašto pizza od 2000 dolara ne vrijedi toliko, treba je razumjeti
u kontekstu kapitalizma.
Cijena od 2000 dolara je razmjenska vrijednost pizze, a ako živiš u SAD-u,
imaš instinktivni osjećaj te vrijednosti jer znaš koje druge stvari
možeš kupiti za 2000 dolara.

Portuguese: 
Tem meio que uma tristeza que chega quando eles se dão conta de que a pizza de US$2000 não
vale a pena nem um pouco, e eles começam a sentir quase como se tivessem feito algo imoral.
É um sentimento que eu mesma já tive muitas vezes, depois de gastar muito dinheiro em algum
lixo banhado a ouro, em uma vã tentativa de preencher o vazio na minha alma.
Tem um nome pra esse sentimento?
Bom, eu gosto de cháma-lo de
NEOLIBERALISMO *****!
Numa utopia comunista pós-luxo-escassez, uma pizza ruim banhada a ouro seria apenas
uma pizza ruim banhada a ouro.
Você pode estar bravo com o chef por ter feito uma pizza decepcionante, mas você provavelmente
não seria dominado por sentimentos de vazio e culpa.
Para entender realmente o porquê duma pizza de US$2000 não valer a pena, você precisa entender isso
no contexto do capitalismo.
O preço, $2000, nos mostra o valor de troca da pizza, e se você mora nos EUA,
você tem um senso instintivo do que isso significa, porque você sabe as outras coisas
que poderia comprar com $2000.

Russian: 
Тут появляется эта особая грусть, как только они осознают, что пицца за 2000$ вообще этого не стоит
и они начинают чувствовать, словно они совершили что-то аморальное.
У меня самой много раз было такое чувство, после того как я трачу слишком много денег
на какой-нибудь позолоченный кусок говна, в тщетной попытке заполнить пустоту в моей душе.
Это чувство как-нибудь называется?
Ну, я предпочитаю
ЕБАНЫЙ НЕОЛИБЕРАЛИЗМ
В постдефицитной роскошной коммунистической утопии плохая пицца в золоте была бы просто
плохой пиццей в золоте.
Вы можете злиться на шефа за разочаровывающую пиццу, но вам бы вряд ли пришлось
претерпевать чувства вины и пустоты.
Чтобы четко понять, почему пицца за 2000 баксов не стоит того, вам нужно осознать это
в контексте капитализма.
Цена, 2000 долларов, говорит вам о меновой стоимости пиццы, и если вы живете в Америке
у вас есть инстинктивное понимание того, что это значит, так как вы знаете о куче других вещей,
которые вы можете купить за 2000 зеленых.

German: 
"Ich habe gerade 250$ gegessen"
"Und so sehen 1250$ aus."
Es ist ein Gefühl, das ich selbst schon oft hatte, nachdem ich zu viel Geld für irgendein
glitzerndes Stück Schrott ausgegeben habe, in dem eitlen Versuch die Leere meiner Seele zu füllen.
Es ist ein Gefühl, das ich selbst schon oft hatte, nachdem ich zu viel Geld für irgendein
glitzerndes Stück Schrott ausgegeben habe, in dem eitlen Versuch die Leere meiner Seele zu füllen.
Verdammter NEOLIBERALISMUS
In einer Post-Knappheit-Luxus-Kommunismus Utopie würde eine goldene Pizza
einfach nur eine schlechte Pizza sein.
In einer Post-Knappheit-Luxus-Kommunismus Utopie würde eine goldene Pizza
wahrscheinlich nicht von Gefühlen der Leere und Schuld überwältigt werden.
Du könntest sauer auf den Koch sein, für so eine enttäuschende Pizza, aber du würdest
im Kontext des Kapitalismus verstehen.
Der Preis, 2000$, verrät uns den Tauschwert der Pizza und wenn du in den USA lebst
weißt du instinktiv was das bedeutet, denn du kennst all die anderen Sachen, die man für 2000$ kaufen könnte.

Hungarian: 
Egyfajta szomorúság lesz úrrá rajtuk, amikor rájönnek, hogy a 2000$-os pizza
egyáltalán nem éri meg, és lassan kezdik úgy érezni, hogy valami erkölcstelent műveltek.
Ez az az érzés, amivel én is sokszor találkoztam, amikor túl sokat költök valami aranyozott
vacakra, ami hiábavaló kísérletként a lelkemben található űrt hivatott betölteni.
Van neve ennek az érzésnek?
Nos, én úgy hívom
KIBASZOTT NEOLIBERALIZMUS.
Egy poszt-hiányossági luxus kommunista utópiában egy arannyal bevont rossz pizza
csak egy arannyal bevont rossz pizza lenne.
Talán haragszol a szakácsra a 
kiábrándító pizza miatt, de
nem éreznél bűntudatot és ürességet.
Hogy teljesen megértsük, hogy a 2000$-os pizza miért nem éri meg, a kapitalizmus
kontextusában kell megvizsgálni.
Az ár, 2000$, megmutatja a pizza csereértékét, és ha Amerikában élsz,
akkor ösztönösen érzed, hogy ez pontosan mit jelent, mert tudod, hogy mi minden mást
tudnál venni 2000$-ból.

Swedish: 
Det är någonting sorgligt som sätter sig när de inser att 2000 dollars-pizan inte
alls är värt det, och de börjar känna att de nästan gjort någonting omoraliskt.
Det är en känsla jag haft många gånger själv, efter att ha spenderat för mycket tid på något gyllene
skräp i ett fåfängt försök att fylla det mörka hålet i min själ.
Finns det ett namn för den känslan?
Mjo, jag föredrar att kalla den
FUCKING NYLIBERALISM
I en fulländad lyxig kommunistutopi, skulle en dålig pizza täckt av guld bara vara
en dålig pizza täckt av guld.
Du kanske skulle bli arg på kocken som lagat en pizza som gjorde dig besviken, men du skulle förmodligen inte
översköljas av känslor av tomhet och skam.
För att helt förstå varför en 2000 dollars pizza inte är värt det, måste du förstå det
i kapitalismens kontext.
Priset, 2000 dollar, talar om pizzans bytesvärde, och om du bor i USA,
har du en instinktiv känsla för vad det betyder eftersom du vet allt annat
du skulle kunna köpa för $2000.

Polish: 
Jest tu pewien smutek, który ukazuje się, gdy zdają sobie sprawę, że pizza za 2000$ nie jest
w ogóle tego warta, i zaczynają się czuć prawie jakby zrobili coś niemoralnego.
To jest uczucie, którego doznałam sama wiele razy, po wydaniu zbyt wielu pieniędzy na jaki pozłacany
śmieć w daremnej próbie wypełnienia pustki w mojej duszy.
Czy istnieje nazwa na to uczucie?
Cóż, ja lubię je nazywać
JEBANYM NEOLIBERALIZMEM
W po-deficytowej luksusowej komunistycznej utopii, zła pizza pokryta złotem byłaby tylko
złą pizzą pokrytą złotem.
Mógłbyś być zły na kucharza za zrobienie niezadowalającej pizzy, ale prawdopodobnie nie
owładnęłyby tobą uczucia pustki i winy.
Żeby w pełni zrozumieć, dlaczego pizza za 2000$ nie jest tego warta, musisz to najpierw zrozumieć
w kontekście kapitalizmu.
Cena, 2000$, ukazuje ci wartość wymienną pizzy, i jeżeli żyjesz w Ameryce,
masz instynktowną świadomość, co to oznacza, ponieważ znasz wszystkie inne rzeczy,
które można kupić za 2000$.

Lithuanian: 
Daugeliui žmonių $2000 reikštų keletą mėnesių nebadauti, įpirkti gydymą ar auksiniu nagus.
Ir esti nemažai šeimų, kurios kas vakarą sėdi prie stalo virtuvėje ir rūpinasi,
kaip jie išvis įpirks auksinius nagus.
Ir būtent dėl šio suvokimo jums ta prasta $2000 pica ima atrodyti ne tik nuvylianti estetiškai,
bet praktiškai žeidžianti ar net amorali.
Bet aišku, vadinti ja amoralia reikštų neįžvelgti tikrosios problemos.
Nėra taip, kaip sako tie durni YouTube komentarai „tos picos Afrikoje būtų galėjusios
suvalgyti tuos vaikus, kaip jūs drįstat??“,
nes bėda ne tame, kad Endriu, Adamas, Stivenas
blogi žmonės už tai, kad leidžia didelius pinigus plokščiapadei picai, užterliotai auksuotu kreminiu sūriu.
Problema tokia, kad mūsų ekonomika iš esmės funkcionuoja taip,
kad šios bjaurios nepritekliaus ir pertekliaus priešybės tampa neišvengiamos.
Štai kodėl aš nesutikčiau su filosofu Piteriu Singeriu,
kuris turi tokią idėją,
jog daug pasaulio problemų galima išspręsti, jei tik privilegijuoti Amerikos universitetų studentai
taptų rizikos fondų vadovais ir didžiąją dalį savo pajamų paaukotų
ir nupirktų moskitų tinklelius Kongui.

Swedish: 
För de flesta skulle $2000 räcka till ett par månader med mat, eller sjukvårdsförsäkring, eller gyllene naglar.
Och det finns många familjer som sitter runt köksbordet varje kväll och oroar sig
över hur de ska ha råd med gyllene naglar.
Och det är den medvetenheten som gör den kassa $2000-pizzan till mer än bara en estetisk besvikelse,
utan till någonting obscent, eller till och med omoraliskt.
Men att kalla det omoraliskt är att missa det riktiga problemet.
Det är inte som att de där värdelösa Youtubekommentererna där det står hur "pizzor i afrika hade kunnat äta
de där barnen hur vågar du" för att problemet är inte att Andrew, Adam och Steven
är dåliga människor för att de köper ett dyrt pitabröd smetat med gyllene mjukost.
Problemet är att vår ekonomi på ett fundamentalt sätt fungerar så att den gör
dessa vidriga manifestationer av brist och överflöd ofrånkomliga.
Det är därför jag inte riktigt håller med filosofen Peter Singer, som har en idé om att
de flesta av världens problem skulle kunna bli lösta om priviligerade amerikanska collegestudenter
bara skulle bli riskkapitalister och donera det mesta av sin inkomst till att köpa myggnätt
i Kongo.

English: 
For a lot of people $2000 would buy a few
months of food, or healthcare, or golden nails.
And there’s a lot of families who sit around
the kitchen table able every evening worrying
about how they’re going to afford golden
nails.
And it’s that awareness that makes the shitty
$2000 pizza seem not just aesthetically disappointing,
but almost obscene, or even immoral.
But of course to call it immoral is actually
to misidentify the real problem.
So it’s not like those shitty YouTube comments
that go “pizzas in Africa could’ve eaten
those children how dare you” because the
problem isn’t that Andrew, Adam, and Steven
are bad people for buying an expensive flatbread
smeared with gilded cream cheese.
The problem is that our economy fundamentally
operates in a way that makes inevitable these
repulsive juxtapositions of scarcity and abundance.
That’s why I don’t really agree with the
philosopher Peter Singer, who has this idea
that many of the world’s problems could
be solved if privileged American college students
would just become hedge fund managers and
donate most of their income to buying mosquito
nets in the Congo.

Polish: 
Dla wielu ludzi, 2000$ to jedzenie na parę miesięcy albo opieka zdrowotna, albo złote paznokcie.
I jest wiele rodzin, które siedzą przy kuchennym stole każdego wieczoru
martwiąc się, jak uzbierać na złote paznokcie.
I to ta świadomość sprawia, że gówniana pizza za 2000$ wydaje się być nie tylko estetycznie niezadowalająca,
ale prawie nieprzyzwoita, a nawet niemoralna.
Ale oczywiście nazwanie tego niemoralnym to błędna identyfikacja prawdziwego problemu.
Więc, to nie jest jak te chujowe komentarze z YouTuba typu "pizze w Afryce mogły zjeść
te dzieci jak śmiesz", ponieważ problem to nie, że Andrew, Adam i Steve
są złymi ludźmi, bo kupili drogi podpłomyk posmarowany pozłacanym topionym serem.
Problemem jest to, że nasza ekonomia fundamentalnie operuje w sposób, który sprawia, że te
odpychające zestawienia niedostatku i obfitości są nieuniknione.
To dlatego nie zgadzam się z filozofem Peterem Singerem, który ma tą ideę,
że wiele problemów mogłoby zostać rozwiązane, gdyby uprzywilejowani amerykańscy studenci
po prostu zostali zarządcami funduszów hedgingowych i przeznaczyli większość swojego dochodu na zakup
moskitier dla Konga.

Croatian: 
Mnogo ljudi bi za 2000 dolara kupili hranu za nekoliko mjeseci, ili zdravstveno osiguranje, ili zlatne nokte.
A ima mnogo obitelji koje svake večeri sjede za kuhinjskim stolom brinući se
hoće li moći priuštiti zlatne nokte.
I upravo ta svjesnost čini tu usranu pizzu od 2000 dolara ne samo estetski razočaravajuću,
već gotovo opscenom, pak čak i nemoralnom.
Naravno, nazvati je nemoralnom zapravo bi značilo pogrešno identificirati pravi problem.
Tako da to nije kao oni usrani komentari na YouTube-u koji kažu "pizze su u Africi mogla pojesti
ona djeca kako se usuđuješ". Nije problem u tome što su Andrew, Adam i Steven
loši ljudi zbog kupovanja skupe pogače premazane pozlaćenim krem sirom.
Problem je u tome što naša ekonomija u osnovi djeluje tako da neizbježno stvara
ova odvratna suprotstavljanja oskudnosti i obilja.
Zbog toga se ne slažem s filozofom Peterom Singerom i njegovom idejom
da bi se mnogo svjetskih problema moglo riješiti ako bi privilegirani američki studenti
postali menadžeri hedge fondova i donirali većinu svoje dobiti za kupnju mreža protiv komaraca
u Kongu.

Dutch: 
Voor veel mensen kan $2000 een paar maanden eten, gezondheidszorg of gouden nagels betalen.
En er zijn veel gezinnen die elke avond aan de keukentafel zich afvragen
hoe ze die gouden nagels gaan betalen.
En het is dat bewustzijn wat de $2000 pizza niet alleen tot aesthetische teleurstelling maakt,
maar bijna obsceen of zelfs onzedelijk.
Natuurlijk is het aanwijzen daarvan als onzedelijk een misidentificatie van het echte probleem.
Dus het is niet alsof die lullige YouTube-comments die zeggen van "pizza's in Afrika hadden
die kinderen kunnen eten, hoe durf je" het probleem zijn, omdat het feit dat Andrew, Adam en Steven
slechte mensen zijn omdat ze een duur stuk platbrood besmeerd met vergulde roomkaas hebben gekocht ook niet het probleem is.
Het probleem is dat onze economie zó werkt dat het deze walgelijke
tegenstellingen van schaarste en rijkdom onvermijdelijk maakt.
Dat is de reden dat het ik het niet volledig eens ben met de filosoof Peter Singer, die dit idee heeft
dat veel van de problemen in de wereld verholpen zouden kunnen worden mits bevoorrechte Amerikaanse studenten
gewoonweg hedge fund managers zouden worden en het meerendeel van hun inkomen zouden uitgeven aan
klamboes in de Congo.

Portuguese: 
Para muitas pessoas, $2000 compraria alguns meses de comida, ou saúde, ou unhas de ouro.
E há muitas famílias que sentam-se na mesa da cozinha toda noite preocupando-se sobre
como irão pagar unhas douradas.
E é essa consciência que faz com que a bosta de uma pizza de $2000 seja não só esteticamente
decepcionante, como também quase obscena, ou até imoral.
Mas claro que chamá-la de imoral é na verdade deixar passar o real problema.
Não é tipo aqueles comentários do YouTube, como "pizzas na África poderiam ter comido
essas crianças como você ousa" porque o problema não é que Andrew, Adam e Steven
sejam pessoas más por comprarem um pão sírio caro coberto de sorvete dourado.
O problema é que nossa economia opera fundamentalmente em uma maneira que torna inevitável
essas justaposições repulsivas de escassez e abundância.
É por isso que eu não concordo inteiramente com o filósofio Peter Singer, que tem a ideia
de que muitos problemas mundiais poderiam ser solucionados se estudantes americanos privilegiados
apenas se tornassem gestores de fundos de cobertura e doassem maior parte dos seus salários para comprar
mosquiteiros no Congo.

French: 
Pour beaucoup, 2000$ paierait plusieurs mois de nourriture, ou de soins médicaux, ou d'ongles dorés.
Et il y a beaucoup de familles qui sont assises à la table de la cuisine à se demander chaque soir
comment elles vont se payer des ongles dorés.
Et c'est cette conscience qui fait que la pizza de merde à 2000$ semble non seulement une deception esthétique,
mais aussi une obscenité, immorale même.
Mais bien sûr, l'appeler immorale est en fait passer à côté du vrai problème.
Donc ce n'est pas comme ces commentaires bateau qui font "les pizzas en Afrique auraient pu manger
ces enfants, comment osez-vous" parce que le souci ce n'est pas que Andrew, Adam et Steven
sont des mauvaises personnes pour acheter une pâte à pain chère avec du fromage plaqué or.
Le souci c'est que notre économie opère fondamentalement d'une façon qui rend inévitable ces
juxtapositions degoûtantes de misère et d'abondance.
Pour ça, je ne suis pas vraiment d'accord avec le philosophe Peter Singer, qui a cette idée
que bien des problèmes dans le monde pourraient se résoudre si les étudiants américains privilégiés
devenaient juste des gérants alternatifs et donnaient une bonne partie de leurs revenus pour l'achat de
filets à moustiques au Congo.

Spanish: 
Para mucha gente $2000 significaría algunos meses de comida, o salud, o uñas doradas.
Y hay muchas familias que se sientan alrededor de la mesa de la cocina cada noche preocupados
sobre como van a poder pagar uñas doradas.
Y es ese conocimiento lo que hace que la pizza de mierda de $2000 no sea solo estéticamente mala
sino que casi obscena, o incluso inmoral.
Pero claro que llamarla inmoral es equivocarse respecto del problema real.
Esto no se trata de esos comentarios de mierda que dicen "Las pizzas en Africa podrían haberse
comido esos niños, como se atreven." porque el problema no es que Andrew, Adam y Steven
son malas personas por comprar un caro pan plano cubierto de queso crema dorado.
El problema es que nuestra economía fundamentalmente opera en una manera en que hace inevitable
esas juxtaposiciones repulsivas de escazes y abundancia.
Por eso es que realmente no estoy de acuerdo con el filósofo Peter Singer, que tiene la idea de que
muchos de los problemas del mundo podrían resolverse si los estudiantes universitarios privilegiados
se volvieran empresarios y donaran la mayoría de sus ganancias para comprar redes
anti-mosquito en el Congo.

Spanish: 
Para mucha gente dos mil dólares podría comprar unos cuantos meses de comida o salud, o uñas doradas
Y hay un montón de familias que se sientan en la cocina cada tarde preocupados
por cómo van a costearse uñas doradas.
Y es esa conciencia que hace que la pizza de mierda de dos mil dólares no sea solamente decepcionante estéticamente
pero casi obscena o incluso inmoral.
Pero, por supuesto, llamarla inmoral es en realidad identificar mal el problema verdadero.
Así que no es como si esos comentarios idiotas en YouTube que dicen
"Las pizzas en África pudieron haberse comido a esos niños, ¡cómo te atreves!" porque el problema no es que Andrew, Adam y Steven
son malas personas por comprar un costoso pan aplastado embarrado con queso crema dorado.
El problema es que nuestra economía opera fundamentalmente de una manera que hace inevitable
estas repulsivas yuxtaposiciones de escasez y abundancia.
Es por eso que realmente no estoy de acuerdo con el filósofo Peter Singer, quien tiene esta idea
que muchos de los problemas del mundo pueden ser resueltos si los privilegiados estudiantes universitarios gringos
se volvieran administradores de fondos de inversión y donaran la mayoría de sus ingresos para comprar
telas mosquiteras en el Congo.

Russian: 
Многим эти деньги обеспечили бы несколько месяцев еды, медицинской страховки
или золотых ногтей.
И множество семей сидят каждым вечером за кухонным столом и волнуются о том,
как им накопить на золотые ногти.
И именно это знание делает чертову пиццу не только эстетически разочаровывающей,
но почти что неприличной или даже аморальной.
Но конечно называть это аморальным значило бы упускать из виду реальную проблему.
Это не как в тех паршивеньких комментах на ютубе типа,
*противным голосом* "пиццы в Африке могли бы съесть этих детей как вам не стыдно"
потому что проблема не в том, что Эндрю, Адам и Стив плохие люди, так как покупают
дорогущую лепешку, намазанную золотым сыром.
Проблема в том, что наша экономика изначально работает таким образом, что делает неизбежным
это отвратное соседство нехватки и изобилия.
Поэтому я не могу полностью согласиться с философом Петером Сингером и его идеей о том,
что многие мировые проблемы решились бы, если б привилегированные американские студенты
просто стали бы менеджерами хедж-фондов и пожертвовали бы большую часть своего дохода
на покупку москитных сеток в Конго.

German: 
Für viele Leute wären 2000$ mehrere Monate Essen, oder Krankenversicherung, oder Gold-Nägel.
weißt du instinktiv was das bedeutet, denn du kennst all die anderen Sachen, die man für 2000$ kaufen könnte.
 
Und es ist dieses Bewusstsein, das die beschissene 2000$ Pizza nicht nur ästhetisch enttäuschend macht
sondern geradezu obszön oder unmoralisch.
Aber natürlich würde es das Problem verfehlen, es unmoralisch zu nennen.
Es ist also nicht wie in diesen dummen YouTube Kommentaren die sagen:
sondern geradezu obszön oder unmoralisch.
Denn das Problem ist nicht dass Andrew, Adam, und Steven schlechte Menschen sind
Es ist also nicht wie in diesen dummen YouTube Kommentaren die sagen:
"Pizzas in Afrika hätten diese Kinder essen können, wie kannst du nur"
weil sie ein teures Fladenbrot kaufen, das mit goldenem Schmelzkäse beschmiert ist.
Deshalb stimme ich nicht wirklich mit dem Philosophen Peter Singer überein, der die Idee hat,
dass viele der Probleme dieser Welt gelöst werden könnten wenn privilegierte, amerikanische College-Absolventen
Deshalb stimme ich nicht wirklich mit dem Philosophen Peter Singer überein, der die Idee hat,
dass viele der Probleme dieser Welt gelöst werden könnten wenn privilegierte, amerikanische College-Absolventen

Hungarian: 
Sokaknak 2000$ elég lenne többhavi ételre, egészségbiztosításra vagy aranykörmökre.
És sok család van, akik esténként körülülve az asztalt azon aggódnak,
hogy hogyan engedhetnének meg maguknak aranykörmöket.
És ez a tudat az, amiért egy gagyi 2000$-os pizza nem csak esztétikai értelemben kiábrándító,
hanem szinte obszcén, sőt erkölcstelen.
De természetesen, erkölcstelennek tartani valójában csak félreértelmezi a valódi problémát.
Valójában ez nem olyan, mint ahogy a béna kommentben nyomják, hogy "pizzák Afrikában megehették
volna azokat a gyerekeket, mit képzelsz", mert a probléma nem az, hogy Andrew, Adam és Steven
rossz emberek, mert túlárazott, aranyozott sajttal kenegetett kenyérlángost vásárolnak.
A probléma az, hogy a gazdaságunk alapvetően úgy működik, hogy az ilyen felháborító ellentétek
nélkülözés és bőség között elkerülhetetlenek.
Ezért nem értek egyet Peter Singer filozófussal, akinek van ez az ötlete, hogy
a világ számos gondját megoldaná, ha kiváltságos helyzetű amerikai egyetemisták
egyszerűen fedezeti brókerekké válnának és a bevételük jelentős részét eladományoznák, hogy
szúnyoghálókat vegyenek Kongóban.

Lithuanian: 
Ta prasme, aišku, tai greičiausiai padės išspręsti tam tikras situacijas, bet tikrai nepakeis
fakto, kad mūsų pasaulinė ekonomika pastatyta ant pamatų, kurių dugne yra pigus, išnaudojamas darbas
ir su dvitūkstantinėmis picomis jų viršūnėje.
Dar galėtume į tai pažvelgti užduodami klausimą:
Kas tos prakeiktos reptilijos?
Na, jos tikrai ne žydai, norėjau patikslinti, kad būtume toje pačioje pusioje,
aš niekuo nekaltinu žydų.
na išskyrus, na žinot, už baltosios rasės nusmukdymą.
Bet tiesą pasakius, kažkas juk turi ją nusmukdinti.
Baltoji rasė pastaruoju metu jau ima groti mano nervais.
Taigi, driežai ne žydai, jie ne reptiloidai iš Nibiru,
jie nėra laisvieji masonai ar globalistai, ar gėjų sąmokslas.
Bet svarbiausia idėja ta, kad jie net nėra kapitalistai.
Driežai yra pats Kapitalas.
Ir ką tai galėtų reikšti?
Na aš nežinau.
Bet skambu lyg būčiau perskaičius nemažai Markso, 
ne tiesa?
Noriu pasakyti, kad mūsų ekonomikos ydos
kyla ne tik iš godumo ar kokio kito turčių moralinio defekto.
Aišku, vieni kapitalistai yra siaubingi žmonės, 
bet kiti greičiausiai tokie nėra,

Croatian: 
Mislim, naravno, to bi pomoglo u nekim situacijama, ali to neće promijeniti
činjenicu da je globalna ekonomija strukturirana oko jeftinog, izrabljivačkog rada na dnu,
i pizza od 2000 dolara na vrhu.
Drugi način na koji bi mogli prići ovom problemu bi bilo da pitamo:
TKO SU PROKLETI GMAZOVI?
Pa, to sigurno nisu Židovi, i u tome želim biti jasna, da svi razumiju:
ne krivim Židove ni za što.
Osim, znaš, što su zajebali bijelu rasu.
Ali da budemo pošteni, netko ju je trebao zajebati.
Bijela rasa mi u zadnje vrijeme stvarno ide na živce.
Stoga gmazovi nisu Židovi, nisu reptili s Alpha Draconisa, nisu
masoni ili globalisti ili "gej agenda".
Ali glavna stvar je to što oni čak nisu niti kapitalisti.
Gmazovi su Kapital.
A što to znači?
Pa, nemam pojma.
Ali zvučim kao da sam čitala puno Marxa, zar ne?
Hoću reći da problemi s našom ekonomijom nisu samo proizvod
pohlepe ili nekog drugog osobnog moralnog defekta bogatih ljudi.
Naravno da su neki kapitalisti loši ljudi, ali neki najvjerojatnije nisu.

Dutch: 
Ik bedoel, natuurlijk zou dat wel helpen in bepaalde situaties, maar het verandert niet dat
de wereldeconomie opgebouwd is uit goedkope, uitgebuitte arbeid aan de bodem
en $2000 pizza's aan de top.
Een andere manier om deze kwestie te benaderen is door te vragen:
Wie zijn de verdomde reptielen?
Nou, ze zijn zeker niet de Joden, en ik wil dit echt duidelijk maken,
ik beschuldig de Joden helemaal nergens van.
Behalve, zoals je weet, het hoorndragen van het blanke ras.
In alle eerlijkheid moest iemand het doen.
Het blanke ras werkt me echt op de zenuwen de laatste tijd.
Dus, de hagedissen zijn niet de Joden, ze zijn niet reptielen van de planeet Alfa Draconis, ze
zijn geen vrijmetselaars of globalisten of de homo-agenda.
Maar het cruciale inzicht is dat ze niet eens de kapitalisten zijn.
De hagedissen zijn het Kapitaal.
En wat betekent dat?
Nou, dat weet ik niet.
Maar het doet het wel klinken alsof ik veel Marx heb gelezen, of niet?
Wat ik probeer te zeggen is dat de problemen met onze economie niet alleen het product
van hebzucht zijn, of een ander personaal moraal ontbreken van de rijken.
Natuurlijk zijn sommige kapitalisten verschrikkelijke mensen, maar sommige waarschijnlijk niet, en noch

Swedish: 
Jag menar, visst, det skulle säkert hjälpa för vissa situationer, men det kommer inte förändra
faktumet att den globala ekonomin är strukturerad med billig, exploaterad arbetskraft i botten,
och 2000-dollarspizzor i toppen.
Ett annat sätt att närma sig det här problemet skulle vara att fråga sig:
Vilka är de jäkla reptilerna?
Ja, de är definitivt inte judarna, jag vill vara tydlig bara så att alla hänger med,
jag skyller ingenting på judarna.
Förutom att, du vet, uppfostra hela den vita rasen.
Men för att vara rättvis, någon behövde uppfostra dem.
Jag har verkligen retat mig på den vita rasen på sistone.
Så reptilerna är inte judar, de är inte reptiler från Alpha Draconis, de är inte
frimurare eller globalister eller böglobbyn.
Men den stora insikten är att de inte ens är kapitalisterna.
Reptilerna är Kapitalet självt.
Och vad betyder det?
Ja, inte vet jag.
Men det låter som att jag läst en hel del Marx, eller hur?
Vad jag försöker säga är att problemen med vår ekonomi inte bara är produkten av
girighet eller någon personlig moral defekt hos de rika.
Självklart är vissa kapitalister hemska människor, men vissa är förmodligen inte det, och oavsett

Portuguese: 
Tipo, claro, isso provavelmente ajudaria em certas situações, mas não vai mudar o fato
de que a economia global é, no fundo, estruturada em meio de trabalho barato e explorado,
e no topo, pizzas de 2000 dólares.
Outra forma de abordar essa questão é perguntar:
Quem são os malditos répteis?
Bom, certamente não são os judeus, quero deixar isso claro, colocar todos na mesma
página, de que não estou culpando os judeus por nada.
Exceto, sabe, cuckeando a raça branca...
Mas vamos ser justo, alguém tinha que torná-los cucks.
A raça branca está me deixando nos nervos ultimamente.
Os lagartos não são os judeus, não são os reptilianos de Alpha Draconis,
e não são maçons ou globalistas ou a agenda gay.
Mas a chave é que eles, na verdade, também não são realmente os capitalistas.
Os lagartos são o Capital em si.
E o que isso significa?
Bom, eu não sei.
Mas isso faz soar que eu li bastante Marx, não?
O que estou tentando dizer é que problemas da nossa economia não são apenas fruto
da ganância ou de algum outro defeito moral individual da elite.
Claro que alguns capitalistas são pessoas terríveis, mas outros provavelmente não são, e de qualquer forma

Hungarian: 
Úgy értem, persze, ez valószínűleg segítene bizonyos helyzetekben, de nem változtatná meg a
tényt, hogy a világgazdaság az alján kizsákmányolt olcsó munkaerőre,
a tetején pedig 2000$-os pizzára épült.
Egy másik mód a téma a megközelítésére, az a kérdés lehetne, hogy:
Kik azok a rohadt gyíkemberek?
Nos, nyilvánvalóan nem a zsidók. Egyértelműen akarok fogalmazni, és hogy mindenki értse, miről van szó,
én nem hibáztatom a zsidókat semmiért.
Kivéve, persze, a fehér ember kigolyózásáért.
De legyünk fairek, valakinek azt is meg kellett tennie.
A fehérek kezdenek idegesíteni az utóbbi időben.
Szóval a gyíkemberek nem a zsidók, ők nem gyíkemberek az Alfa Drakoniszról,
nem szabadkőművesek és globalisták vagy a meleg propagandisták.
De a lényegretörő meglátás az, hogy még csak nem is az igazi tőkefelhalmozók.
Mert a gyíkemberek a Tőke maga.
És az mit jelent?
Nos, nem tudom.
De úgy tűnik, mintha sok Marxot olvastam volna, nemde?
Azt akarom mondani, hogy a mi gazdaságunk nem csak a kőgazdagok kapzsiságának
és egyéb személyes erkölcsi hibáinak az eredménye.
Persze pár kapitalista borzasztó rossz ember, néhány meg valószínűleg nem, és amúgy is,

English: 
I mean, sure, that would probably help with
certain situations, but it’s not gonna change
the fact the global economy is structured
around cheap, exploited labor at the bottom,
and $2000 pizzas at the top.
Another way to approach this issue might be
to ask:
Who are the goddamn reptiles?
Well, they’re certainly not the Jews, I
want to be clear, get everyone on the same
page I’m not blaming the Jews for anything.
Except, you know, cucking the white race.
But to be fair, someone had to cuck them.
The white race has really been getting on
my nerves lately.
So the lizards are not the Jews, they’re
not reptillians from Alpha Draconis, they’re
not freemasons or globalists or the gay agenda.
But the key insight is that they’re not
even really the capitalists.
The lizards are Capital itself.
And what does that mean?
Well, I don’t know.
But it does make me sound like I’ve read
a lot of Marx, doesn’t it?
What I’m trying to say is that the problems
with our economy are not just the product
of greed or some other personal moral defect
of the wealthy.
Of course some capitalists are terrible
people, but some probably aren’t, and either

French: 
Alors, bien sûr, ça aiderait sans doute avec certaines situations, mais ça ne va pas changer
le fait que l'économie globale est structurée autour d'un travail peu payé et exploité en bas,
et des pizzas à 2000$ en haut.
Une autre façon d'approcher la question serait de demander :
Qui sont ces fichus reptiles ?
Bon, ce ne sont certainement pas les juifs, je veux que ce soit clair, que tout le monde soit
fixé, je ne blâme pas les juifs pour quoi que ce soit.
A part, vous savez, de faire cocue la race blanche.
Mais bon, il fallait bien que quelqu'un les fasse cocu.
La race blanche me court vraiment sur les nerfs, ces derniers temps.
Donc les reptiles ne sont pas les juifs, ce ne sont pas les reptiliens d'Alpha Draconis, ni les
francs-maçons ou les mondialistes ou le lobby gay.
Mais la remarque clé est, ce ne sont même pas vraiment les capitalistes.
Les reptiles sont le Capital lui-même.
Et qu'est-ce que ça veut dire ?
Ben je sais pas.
Mais j'ai l'air d'avoir lu beaucoup de Marx du coup, hein?
Ce que je veux dire c'est que les problèmes avec notre économie ne sont pas juste le produit
de la cupidité ou d'autre défaut moral personnel des fortunés.
Bien sûr que certains capitalistes sont des personnes horribles, mais d'autres ne le sont sans doute pas,

Spanish: 
Digo, seguro, eso probablemente ayudaría un poco, pero no va a cambiar
el hecho de que la economía global está estructurada al rededor de trabajo barato y explotado en la base
y pizzas de $2000 en la cima.
Otra manera de enfrentar este problema sería preguntarse:
¿Quienes son los malditos reptiles?
Bueno, ciertamente no son los Judíos. Quiero ser muy clara,
no estoy culpando a los Judíos por nada.
Excepto por cuckear a la raza blanca.
Para ser justos, alguien tenía que cuckearlos.
La raza blanca me ha estado molestando últimamente.
Entonces los lagartos no son los Judíos, no son los reptilianos de Alpha Draconis,
no son los masones ni los globalistas ni la agenda gay.
Pero lo realmente clave es que tampoco son realmente los capitalistas.
Los lagartos son el capital en sí.
¿Y qué significa eso?
Bueno, no lo sé.
Pero decirlo me hace sonar como si hubiese leído mucho a Marx, ¿o no?
Lo que estoy intentando decir es que los problemas con nuestra economía no son solo el producto
de la avaricia o algún defecto moral de los ricos.
Claro que algunos capitalistas son gente terrible, pero algunos probablemente no lo son,

Polish: 
Znaczy się, pewnie, to prawdopodobnie by pomogło w pewnych sytuacjach, ale to nie zmieni
tego, że gospodarka światowa jest zbudowana wokół taniej, wyzyskiwanej siły roboczej na spodzie
i pizzami za 2000$ na górze.
Innym sposobem na podejście do tego problemu może być pytanie:
Kim są te jebane gady?
Cóż, to na pewno nie Żydzi, chcę się wyrazić jasno, aby wszyscy zrozumieli,
nie winię Żydów za nic.
Poza, no wiecie, zcuckowaniem białej rasy.
Ale żeby być fair, ktoś musiał ich zcuckować.
Biała rasa naprawdę mnie ostatnio irytuje.
Więc jaszczury to nie Żydzi, nie są reptylianami z Alpha Draconis,
nie są masonami albo globalistami, albo gejowską agendą.
Ale kluczowym wglądem jest to, że nie są nawet tak naprawdę kapitalistami.
Jaszczury są kapitałem samym w sobie.
Ale co to oznacza?
Cóż, nie wiem.
Ale sprawia, że brzmię jakbym czytała dużo Marksa, co nie?
To, co próbuję powiedzieć to to, że problemy z naszą ekonomią nie są tylko produktami
chciwości albo jakiego innego personalnego moralnego defektu bogaczy.
Oczywiście, niektórzy kapitaliści są okropnymi ludźmi, ale niektórzy prawdopodobnie nie są, a tak

German: 
einfach Hedge-Funds Manager werden würden und das meiste ihres Einkommens spenden
damit im Kongo Mosquito-Netze gekauft werden können.
und 2000$ Pizzas oben.
Eine andere Art dies anzugehen wäre zu fragen:
Wer sind die gottverdammten Reptilien?
Nun, es sind bestimmt nicht die Juden, da will ich klar sein, jeden auf den selben Stand bringen
Ich gebe den Juden nicht die Schuld für irgendwas
nur für die Verschwulung der weißen Rasse, ihr wisst schon.
Ich gebe den Juden nicht die Schuld für irgendwas
Die weiße Rasse ging mir in letzter Zeit ziemlich auf die Nerven.
Also die Echsen sind nicht die Juden, sie sind auch keine Reptiloiden von Alpha Draconis, keine Freimaurer
oder Globalisten oder die Schwule Agenda
Aber die wirkliche Einsicht ist, dass es nicht einmal wirklich die Kapitalisten sind
Die Echsen sind das Kapital selbst.
Und was heißt das?
Nun, keine Ahnung.
Aber es bedeutet, dass ich mich anhöre, als ob ich eine Menge Marx gelesen habe oder?
Was ich versuche zu sagen ist, dass die Probleme mit unserem Wirtschaftssystem nicht nur ein Produkt der
Gier sind oder irgendeines moralischen Defekts der Oberschicht
natürlich sind manche Kapitalisten schreckliche Menschen, aber manche vermutlich nicht

Spanish: 
Digo, claro, eso podría ayudar en ciertas situaciones, pero no va a cambiar
el hecho de que la economía global está estructurada alrededor de mano de obra barata y explotada en la base
y pizzas de dos mil dólares en la cima.
Otra forma de tratar este problema sería el preguntar
¿Quiénes son los putos reptilianos?
Bueno, ciertamente no son los judíos, quiero ser clara, que todos estemos en
la misma página. Que no estoy culpando a los judíos por nada
Excepto, ya saben, hacer cornear a la raza blanca.
Pero para ser justos, alguien tenía que hacerlo
La raza blanca ha estado irritándome últimamente.
Así que las lagartijas no son los judíos, no son los reptilianos de Alpha Draconis,
no son masones ni globalistas ni la agenda gay.
Pero la revelación clave es que ni siquiera son realmente los capitalistas.
Las lagartijas son el capital mismo.
¿Y qué significa eso?
Bueno, no sé
Pero me hace sonar como si hubiese leído bastante a Marx, ¿no?
Lo que trato de decir es que los problemas con nuestra economía no son únicamente el producto
de la avaricia o algún otro defecto moral de los acaudalados.
Obviamente, algunos capitalistas son terribles, pero otros probablemente no lo son y

Russian: 
Ну, то есть, конечно это возможно бы помогло в некоторых ситуациях, но это не изменит
того факта, что мировая экономика построена на дешевом, эксплуатируемом труде в основании
и пиццами за 2000 долларов на верхушке.
Другим способом подойди к этой проблеме может быть вопрос:
Кто такие чертовы рептилии?
Ну, это само собой не евреи, хочу прояснить, чтобы мы все были на одной волне,
я ни в чем не обвиняю евреев.
ну кроме разве что нагибания белой расы
Но если честно, кому-то нужно было это сделать.
Белая раса стала мне действовать на нервы в последнее время.
Так что ящеры это не евреи, они не рептилоиды с Нибиру, не масоны или глобалисты,
и не гей-лобби.
Но ключевая идея в том, что они даже не капиталисты.
Ящеры это сам Капитал.
Что это значит?
Я не знаю.
Но звучит, будто я прочитала дофига Маркса, не правда?
Что я пытаюсь сказать, это то, что проблемы с нашей экономикой не продукт жадности
или еще какого-нибудь личного нравственного дефекта из-за богатства.
Естественно некоторые капиталисты ужасные люди, но некоторые возможно нет,

Polish: 
w ogóle cnoty lub przywary bogatych są tak trochę nieistotne.
Prawdziwym sensem złotej pizzy jest to, że ukazuje to, że ekstremalne
ekonomiczne nierówności w naszym społeczeństwie są absurdalnie nieuzasadnione.
Gdybym miała przetłumaczyć znaczenie złotej pizzy na argument, brzmiałoby to mniej więcej tak:
Kapitalizm, jaki znamy, jest wadliwym systemem ekonomicznym, ponieważ, pomimo tego, że jest dobry w tworzeniu
dużych ilości bogactwa, rozdziela to bogactwo w niesamowicie niewydajny sposób, gdzie
wydajność rozumiemy nie jako zdolność do zwiększenia całkowitego bogactwa, ale jako zdolność
do zwiększenia ludzkiego szczęścia.
Teraz, muszę wytłumaczyć, co mam na myli, kiedy mówię o szczęściu.
Mam pytanie:
Czy ekonomia powinna służyć ludzkości czy ludzkość ekonomii?
Wydaje mi się oczywiste, że ekonomia powinna służyć ludzkości, więc to, czego szukam w dobrym
systemie ekonomicznym to produkowanie największego szczęścia dla ludzi, którzy są jego częścią.
Więc, jeżeli jesteś chętny zgodzić się z tą ideą, pierwszą rzeczą, o którą powinniśmy zapytać to, czy
posiadanie więcej bogactwa czyni ludzi szczęśliwszymi?
I faktycznie mamy dane na ten temat, przynajmniej w kontekście naszego własnego systemu ekonomicznego,

German: 
Gier sind oder irgendeines moralischen Defekts der Oberschicht
Der eigentliche Punkt bei der goldenen Pizza ist, dass sie sinnbildlich ist für den Fakt, dass die extreme
ökonomische Ungleichheit unserer Gesellschaft lächerlich ungerechtfertigt ist.
Der eigentliche Punkt bei der goldenen Pizza ist, dass sie sinnbildlich ist für den Fakt, dass die extreme
Kapitalismus, wie wir ihn kennen, ist ein defektes Wirtschaftssystem
denn obwohl er große Mengen Reichtum erzeugt, ist dieser Wohlstand unglaublich ineffizient verteilt
Kapitalismus, wie wir ihn kennen, ist ein defektes Wirtschaftssystem
 
wenn wir Effizienz nicht als Kapazität verstehen den gesamten Reichtum zu maximieren
sondern als Kapazität menschliches Glück zu maximieren.
Soll die Wirtschaft der Menschheit dienen oder die Menschheit der Wirtschaft ?
Es erscheint mir offensichtlich, dass die Wirtschaft der Menschheit dienen sollte
Soll die Wirtschaft der Menschheit dienen oder die Menschheit der Wirtschaft ?
Es erscheint mir offensichtlich, dass die Wirtschaft der Menschheit dienen sollte
dass es das größte Glück für die Menschen schafft, die Teil von ihm sind.
Macht mehr Reichtum die Menschen glücklicher?
Dazu haben wir tatsächlich Daten, zumindest innerhalb des Kontexts unserers eigenen Wirtschaftssystems.

Swedish: 
hur så är det lite bortom poängen.
Så den riktiga poängen med den gyllene pizzan är att den tydliggör faktumet att den extrema
ekonomiska ojämlikheten i vårt samhälle är så oförsvarbart att det är nästintill skrattretande.
Om jag skulle översätta betydelsen av den gyllene pizzan till en argumentation skulle det vara något sånt här:
Kapitalismen som vi känner till den är ett defekt ekonomiskt system, för att - även om den kan skapa
stor mängd rikedom, distribuerar den rikedomen på ett extremt ineffektivt sätt, där
effektiviteten förstås inte som kapaciteten att maximera total rikedom utan som kapaciteten att
maximera mänsklig lycka.
Nu måste jag förklara vad jag menar med lycka.
Här är en fråga:
Ska ekonomin tjäna mänskligheten, eller ska mänskligheten tjäna ekonomin?
Det verkar uppenbart för mig att ekonomin ska tjäna mänskligheten, så vad jag letar efter i ett bra
ekonomiskt system är att det producerar mest lycka för människorna som är den del av det.
Så om du är villig att gå med på den premissen, är den första saken vi bör fråga:
blir människor lyckligare av mer rikedom?
Och vi har faktiskt data på det, åtminstone inom kontexten som är vårt eget ekonomiska system,

Croatian: 
Osim toga, vrline i poroci bogatih su zapravo nebitni.
Pravo značenje zlatne pizze je to da ona simbolički prikazuje kako su ekstremne
ekonomske nejednakosti našeg društva apsurdno neopravdane.
Pokušam li pretvoriti značenje zlatne pizze u argument, onda bi to išlo ovako:
Kapitalizam kakvog znamo je manjkav ekonomski sistem zato što, iako je dobar u stvaranju
velike količine bogatstva, raspodjeljuje to bogatstvo na vrlo neučinkovit način, gdje
učinkovitost ne znači mogućnost maksimiziranja sveukupnog bogatstva nego mogućnost
maksimiziranja ljudske sreće.
Sada moram objasniti što mislim pod srećom.
Evo jednog pitanja:
treba li ekonomija služiti čovječanstvu ili bi čovječanstvo trebalo služiti ekonomiji?
Meni se čini očitim da bi ekonomija trebala služiti čovječanstvu, zato od dobrog
ekonomskog sistema tražim da proizvodi najviše sreće ljudima koji su njegov dio.
Ako smo voljni prihvatiti tu ideju, prvo se moramo upitati:
da li više bogatstva znači i više sreće?
Imamo podatke o tome, barem u kontekstu našeg ekonomskog sistema,

Dutch: 
[Ik ging een afbeelding plaatsen van een deugdzame miljardair, maar ik besefte me dat als ik zou suggereren dat welke miljardair dan ook deugdzaam is, dat het zo controversieel zou zijn dat het het niet waard was.
 
IEDEREEN IS PROBLEMATISCH
IK WIN DE DISCOURS]
 
de deugden noch de ondeugden van de rijken doen ertoe.
Dus het echte idee achter de gouden pizza is dat het emblematisch is van het feit dat de extreme
economische ongelijkheid van onze maatschappij belachelijk onverdedigbaar is.
Als ik de betekenis van de gouden pizza zou omzetten naar een argument, zou het ongeveer zo luiden:
Kapitalisme zoals we het kennen is een defect economisch systeem, omdat, ook al is het goed in het scheppen van
grote hoeveelheden aan rijkdom, het verdeeld die rijkdom op een ongeloofelijk inefficiënte wijze, waar
rendement niet begrepen wordt als het vermogen de totale hoeveelheid rijkdom te maximaliseren, maar
als het vermogen menselijk geluk te maximaliseren.
Nu moet ik uitleggen wat ik bedoel wanneer ik geluk zeg.
Hier is een vraag:
Moet de economie de mensheid dienen, of moet de mensheid de economie dienen?
Het lijkt me logisch dat de economie de mensheid zou moeten dienen, dus wat ik zoek in een goed
economisch systeem is dat het het meeste geluk produceert voor de mensen die er deel van zijn.
Dus, als je bereid bent om in die trant door te gaan, moeten we als eerste vragen: maakt
meer geld mensen gelukkiger?
En we hebben daar data over, tenminste binnen de context van ons eigen economisch systeem,

English: 
way the virtues or vices of the rich are sort
of beside the point.
So the real point of the golden pizza is that
it’s emblematic of the fact that the extreme
economic inequalities of our society are laughably
unjustifiable.
If I were to translate the meaning of the golden pizza into an argument, it would
go something like this:
Capitalism as we know it is a defective economic
system, because, although it’s good at creating
large amounts of wealth, it distributes that
wealth in an incredibly inefficient way, where
efficiency is understood not as the capacity
to maximize total wealth but as the capacity
to maximize human happiness.
Now I need to explain what I mean about happiness.
Here’s a question:
Should the economy serve humanity, or should
humanity serve the economy?
It seems obvious to me that the economy should
serve humanity, so what I look for in a good
economic system is that it produces the most
happiness for the people who are part of it.
So if you’re willing to go along with that
idea, the first thing we should ask is, does
having more wealth make people happier?
And we actually have data about that, at least
within the context of our own economic system,

Russian: 
и в любом случае дело не в достоинствах или пороках богатых. 
["Я хотела поместить тут картинку достойного миллионера, но потом поняла, что предполагать, что хоть кто-то из миллионеров достойный само по себе спорно, так что это не стоит того"
"КАЖДЫЙ ПРОБЛЕМАТИЧЕН"
"Я ВЫИГРЫВАЮ ДИСКУРС"]
Так что суть золотой пиццы в том, что она символизирует то, как существующее огромное
экономическое неравенство в нашем обществе до смешного несправедливо.
Если бы мне нужно было перевести значение пиццы в аргумент, получилось бы что-то вроде
Капитализм в существующем виде дефектная экономическая система, которая хоть и хороша
в создании большого количества благ, но распределяет эти блага ужасающе неэффективно,
под эффективностью понимается не способность максимизировать общее благосостояние,
а способность максимизировать человеческое счастье.
Теперь поясню, что я имею в виду, говоря про счастье.
Вопрос:
Экономика должна служить человечеству или человечество экономике?
Мне кажется очевидным, что экономика должна служить человечеству, поэтому для меня
хорошей экономической системой будет та, что обеспечивает максимальное счастье ее участникам.
Если вы согласны со мной, первый вопрос, который нам стоит задать, это
делает ли большее богатство людей счастливее?
И у нас даже есть данные по этой теме, по крайней мере в контексте нашей экономической системы

Spanish: 
y de cualquier modo las virtudes y vicios de los ricos es un tema aparte.
El verdadero punto de la pizza dorada es que es emblemática del hecho de que las desigualdades
económicas extremas de nuestra sociedad son ridículamente injustificables.
Si quisiéramos traducir el significado de la pizza dorada a un argumento, iría así:
El capitalismo como lo conocemos es un sistema económico defectuoso, porque, aunque es bueno creando
enormes cantidades de riqueza, distribuye esa riqueza en una manera increíblemente ineficiente,
entendiendo eficiencia no como la capacidad de maximizar la riqueza total, pero como la capacidad
de maximizar la felicidad humana.
Ahora tengo que explicar que quiero decir con felicidad.
Aquí va una pregunta:
¿Debería la economía servir a la humanidad, o la humanidad servir a la economía?
Me parece obvio que la economía debería servir a la humanidad, así que lo que busco en un buen
sistema económico es que produzca la mayor cantidad de felicidad para que gente que lo conforma.
Entonces si aceptas esa idea, lo primero que deberíamos preguntar es
¿Tener más riqueza hace a la gente más feliz?
Y de hecho tenemos datos al respecto, al menos dentro del contexto de nuestro propio sistema económico.

Portuguese: 
as virtudes ou vícios dos ricos são meio que além do ponto.
O real ponto da pizza dourada é que ela é emblemática do fato de que as desigualdades econômicas
extremas da nossa sociedade são risivelmente injustificáveis.
Se eu fosse traduzir o sentido da pizza dourada em um argumento, eu iria em um caminho assim:
O Capitalismo como conhecemos é um sistema econômico defeituoso, porque, embora seja bom em
criar grandes quantidades de riqueza, ele as distribui de maneira incrivelmente ineficiente, em que
"eficiência" é entendida não como a capacidade de maximizar riqueza total, mas sim como a capacidade
de maximizar a felicidade humana.
Agora eu preciso explicar o que eu quero dizer com felicidade.
Aqui vai uma pergunta:
A economia deve servir à humanidade, ou a humanidade deve servir à economia?
Parece óbvio para mim que a economia deve servir à humanidade, então o que eu procuro em um bom
sistema econômico é que ele produza a maior felicidade possível para as pessoas que fazem parte dele.
Então, se você está de acordo em tentar entender essa ideia, a primeira coisa que precisamos perguntar é,
ter mais riqueza torna as pessoas mais felizes?
E na verdade temos dados sobre isso, pelo menos no contexto do nosso próprio sistema,

Hungarian: 
[ide egy erényes milliárdos jött volna, de ez csak vitát szülne]
 
a gazdagok erényei és bűnei más lapra tartoznak.
[MINDENKI PROBLEMATIKUS, ÉN NYERTEM A DISKURZUST!]
 
a gazdagok erényei és bűnei más lapra tartoznak.
Tehát az aranypizza annak a ténynek az emblematikus példája, hogy társadalmunkban a szélsőséges
gazdasági egyenlőtlenségek nevetségesen megmagyarázhatatlanok.
Ha az aranypizza jelentését megpróbálnám egy vita kedvéért lefordítani, így hangzana:
A kapitalizmus - ahogy ismerjük-  egy hibás gazdasági rendszer, mert bár alkalmas arra,
hogy nagy mennyiségű vagyont halmozzon fel, ezt a vagyont hihetetlenül hatástalanul osztja szét, amikor is
hatékonyság alatt nem a tőkefelhalmozás maximalizálását értjük, hanem azt a képességet, hogy
az emberi boldogságot maximalizálhassa.
Most el kell magyaráznom mit értek boldogság alatt.
Íme a kérdés:
A gazdaságnak kell az emberiséget szolgálnia, vagy az emberiségnek a gazdaságot?
Számomra egyértelmű, hogy a gazdaságnak kellene az emberiséget szolgálnia, tehát a megfelelő
gazdasági modell választásakor egy olyat keresek, ami a legboldogabbá teszi a benne élőket.
Szóval ha hajlandó vagy eszerint a logika szerint haladni, akkor fel kell tennünk a kérdést:
A nagyobb vagyon boldogabbá teszi az embereket?
És erről van adatunk, legalábbis a saját gazdasági rendszerünkben,

French: 
et de toute façon les vertus ou vices des riches sont à côté de la question.
Le vrai souci de la pizza dorée c'est qu'elle est emblématique du fait que les inégalités
économiques extrêmes de notre société sont injustifiable à en être risible.
Si il fallait traduire le sens de la pizza en un argument, ça donnerait quelque chose comme ça :
Le Capitalisme tel qu'on le connait est un systéme économique défectueux, car bien qu'il soit bon à créer
de grandes quantités de richesse, il la distribue d'une façon incroyablement innefficace, où
l'efficacité signifie non pas la capacité à maximiser la richesse totale mais à
maximiser le bonheur humain.
Maintenant je dois expliquer ce que je veux dire par bonheur humain.
Voilà une question :
Est-ce que l'économie devrait servir l'humanité, ou est-ce que l'humanité devrait servir l'économie?
Ça me semble évident que c'est l'économie qui devrait servir l'humanité, donc ce que je cherche dans un bon
système économique c'est qu'il produise le plus de bonheur pour les gens qui en font partie.
Donc si vous voulez bien me suivre avec ça, la première question qu'on devrait poser est,
est-ce que avoir plus d'argent rend les gens plus heureux ?
Et nous avons en fait des données à ce propos, au moins dans le contexte de notre système économique,

Spanish: 
de cualquier manera las virtudes o vicios de los ricos son aparte del punto.
Así que el punto verdadero de la pizza dorada es que es emblemática del hecho de que
las extremas desigualdades económicas de nuestra sociedad son risiblemente injustificables.
Si fuese a traducir el significado de la pizza dorada a un argumento, sería algo como esto:
El capitalismo como lo conocemos es un sistema económico defectuoso, porque, aunque es bueno al crear
grandes cantidades de fortuna, la distribuye de una manera increíblemente ineficiente,
donde la ineficiencia no es entendida como la capacidad de maximizar la fortuna total, sino como
la capacidad de maximizar la felicidad humana.
Ahora tengo que explicar a lo que me refiero con felicidad.
Aquí una pregunta.
¿Debería la economía servir a la humanidad o la humanidad debería servir a la economía?
Debería ser obvio que la economía debería servir a la humanidad, así que lo que busco en
un buen sistema económico es aquél que produce la mayor cantidad de felicidad para la gente que es parte de él.
Así que si estás dispuesto a ir con esa idea, lo primero que nos debemos preguntar es,
¿Tener más riqueza hará a la gente más feliz?
Y de hecho tenemos datos de eso, al menos en el contexto de nuestro propio sistema económico

Lithuanian: 
ir apskritai turtingųjų dorybės ir nuodėmės yra tik priedu.
[ketinau įdėti doro milijardieriaus paveiksliuką, bet supratau, kad bet kokį konkretų milijardierių laikyti doru būtų kontroversiška, taigi, verčiau nerodysiu]
Taigi, tikroji auksinės picos esmė – ji simbolizuoja, kad ekstremalios ekonominės
nelygybės, kurios tarpsta mūsų visuomenėje,
yra tiesiog nepateisinamos.
Jei reikėtų auksinės picos reikšmę paversti argumentų, sakyčiau maždaug taip:
Mūsų suprantamas kapitalizmas yra ydinga ekonominė sistema, kadangi, nors šitaip uždirbami masiniai turtai,
jis tuos turtus paskirsto visiškai neefektyviai,
jei kalbėtume ne apie pajėgumą maksimizuoti bendrą žmonių turtą,
o pajėgumą maksimizuoti žmonių laimę.
Dabar reikėtų, kad paaiškinčiau, ką turiu omeny „laimė“.
Štai klausimas:
Ekonomika turėtų tarnauti žmonijai
ar tai žmonija turėtų tarnauti ekonomikai?
Man regisi akivaizdu, kad ekonomika turėtų tarnauti žmonijai, tad mano kriterijus gerai ekonominei sistemai
būtų žiūrėti, ar ji suteiktų daugiausiai laimės joje gyvenantiems žmonėms.
Jei sutiktumėte su šią mintimi,
mums pirma reikėtų užduoti klausimą:
ar būdami turtingesni žmonės taps laimingesni?
Ir iš tikrųjų yra rasta duomenų, bent kalbant mūsų pačių ekonominės sistemos kontekste,

Russian: 
и данные показывают, что больший доход действительно повышает уровень счастья
до определенного момента.
Но счастье приносит доход на плато где-то между 65 и 95 тысячами долларов в год.
Одно объяснение пределу счастья в том, что на уровне с низким доходом, повышение его означает
меньше стресса насчет вопросов аренды, ипотеки, счетов, медстраховки или оплаты колледжа, но
как только ты предолеваешь этот порог, больший заработок по сути переводится
в большее количество разочаровывающих золотых пицц.
Если эта интерпретация верна, то настоящее распределение доходов выглядит очень нерациональным
по крайней мере с целью в достижении максимального человеческого счастья.
Распределение доходов в США склоняется в сторону верхнего максимума, так что средний доход
около 72 000$ - прямо в зоне плато - но медианный доход нации около 59 000$, что значительно ниже.
Кроме того, 1% популяции зарабатывает больше 389 000$ в год, что несколько раз
покрывает порог счастья.

Hungarian: 
és az adatok azt mutatják, hogy nagyobb jövedelem boldogabbá teszi az embereket - egy bizonyos pontig.
Viszont a boldogság - bevétel görbe ellaposodik körülbelül 65 és 95 000 $ közötti
éves jövedelemnél.
Az egyik értelmezés szerint az indok az, hogy egy küszöbpontig a boldogság azért növekszik, mert kisebb bevételszintnél
nagyobb jövedelem esetén az ember kevesebbet stresszel a lakbér, lakáshitel, orvosi számlák
vagy az egyetemi tandíj miatt, de ha ezt a küszöbszintet túlléped, a nagyobb jövedelem
egyszerűen csak egyre több kiábrándító pizzát jelent.
És ha ez az értelmezés helyes, akkor a jelenlegi módja a vagyon szétosztásának eléggé értelmetlennek tűnik,
legalábbis, ha célünk a maximális boldogság elérése.
Az Egyesült Államokban a jövedelem elosztás végletesen felfelé tolódott,
a nemzeti átlag kereset kb. 72 000$ - tehát pont a görbe lapos részén található -
de a medián érték kb. 59 000$, tehát jelentősen az előbbi alatt van.
Sőt, továbbmegyek, a lakosság 1%-a évente 389 000$-t keres, ami többszöröse
a boldogságküszöb értékének.

Polish: 
i dane ukazują, że większe dochody prowadzą do bycia szczęśliwszym aż to pewnego punktu.
Ale szczęście z dochodu osiąga plateau gdzieś pomiędzy 65 a 95 tysiącami dolarów
rocznie.
Jedna interpretacja mówi, że powodem, dla którego szczęście wzrasta do tego progu jest to, że na niższym
poziomie dochodów, większy dochód oznacza mniej stresu o płacenie czynszu lub kredytu hipotecznego, lub rachunków
za usługi medyczne, albo opłaty za naukę, ale kiedy przekroczysz ten próg, większy dochód właściwie tylko oznacza
więcej niezadowalających złotych pizz.
Jeżeli ta interpretacja jest prawidłowa, to obecna dystrybucja dochodów wydaje się bardzo irracjonalna,
a przynajmniej jeżeli celem jest zwiększenie szczęścia.
Dystrybucja dochodów w Ameryce jest zakrzywiona w kierunku górnego ekstremum tak, że
krajowy średni dochód wynosi około 72,000$ - dokładnie w strefie plateau - ale mediana krajowego
dochodu to około 59,000$ - wyraźnie poniżej.
Ponadto, 1% populacji zarabia więcej niż 389,000$ rocznie, wielokrotność
progu szczytu szczęścia.

French: 
et les données montrent que plus de revenus mène effectivement à plus de bonheur jusqu'à un certain point.
Mais les bénéfices en bonheur des revenus plafonnent entre 65 et 95 000$ à l'année.
Une interprétation de la raison pour laquelle le bonheur augmente jusque là est qu'à des revenus
plus bas, plus de revenus veut dire moins de stress pour payer le loyer ou le crédit immobilier ou les factures
médicales ou les frais d'inscription à la fac, mais une fois un palier passé, plus de revenus se convertit seulement
en plus de pizzas dorées décevantes.
Si cette interprétation est correcte, alors la distribution de revenus actuelle semble vraiment irrationnelle,
en tout cas si le but est de maximiser le bonheur.
La distribution en revenus aux États-Unis est déformée à l'extrême, de manière à ce que
le salaire moyen national est dans les 72 000$ -- en plein vers la zone plafond -- mais le salaire médian national
est dans les 59 000$ -- beaucoup plus bas.
De plus, 1% de la population gagne plus de 389 000$ par an, plusieurs fois
le palier de bonheur maximum.

Spanish: 
y los datos muestran que más ingresos sí conducen a mayor felicidad hasta cierto punto.
Pero el beneficio de la felicidad del ingreso hace meseta alrededor de entre 65 y 95 mil dólares anuales.
 
Una interpretación de porque la felicidad aumenta hasta este umbral es que
en menores niveles de ingreso, más ingreso significa menos estrés de pagar rentas, hipotecas o
cuentas o colegiaturas, pero una vez que pasas el umbral más ingresos se traducen en
más pizzas doradas decepcionantes
Si esa interpretación es correcta, entonces el sistema de distribución de ingreso actual parece bastante irracional
Al menos si el objetivo es maximizar la felicidad
La distribución del ingreso en los Estados Unidos está más inclinado hacia el extremo superior
así que el ingreso nacional medioes alrededor de 72000 dólares----justo en la zona de la meseta---pero
La mediana del ingreso nacional es alrededor de 59000 dólares, significativamente debajo del primero.
Además, el 1% de la población está ganando más de 389000 dólares por año, varias veces
El umbral pico de felicidad

Portuguese: 
e os dados mostram que maior renda leva a mais felicidade, até certo ponto.
Mas a felicidade proveniente de platôs de renda se beneficia em torno de 65 e 95 milhares de dólares
ao ano.
Uma interpretação da razão pela qual a felicidade cresce até tal limite é que em menores
níveis de rendimento, mais rendimento significa menos stress em pagar aluguel ou hipoteca ou faturas
médicas ou aulas particulares, mas quando você passa do limite, mais rendimento se traduz em
mais pizzas douradas decepcionantes.
Se essa interpretação está correta, então a atual distribuição de renda parece bem irracional,
ao menos se o objetivo é maximizar a felicidade.
A distribuição de renda nos Estados Unidos é inclinada ao extremo superior, de forma que
a renda média nacional esteja nos $72,000 - bem na zona de platô - mas que a mediana da renda nacional
esteja nos $59,000 - significativamente abaixo da renda média.
Juntamente, 1% da população ganham $389,000 ao ano, significadndo várias vezes
o limite do pico de felicidade.

German: 
und die Daten zeigen, dass mehr Einkommen bis zu einem bestimmten Punkt tatsächlich zu mehr Glück führt.
Aber die Zufriedenheit durch höheres Einkommen flacht irgendwo zwischen 65.000$ und 95.000$ pro Jahr ab.
Aber die Zufriedenheit durch höheres Einkommen flacht irgendwo zwischen 65.000$ und 95.000$ pro Jahr ab.
Einkommensstufen mehr Einkommen verbunden ist mit weniger Stress durch
Eine Interpretation der Gründe warum Glück bis zu einem Schwellwert ansteigt, besagt dass bei geringeren
Einkommensstufen mehr Einkommen verbunden ist mit weniger Stress durch
Aber wenn man einmal diese Schwelle überschritten hat
wird mehr Einkommen bloß noch zu mehr enttäuschenden goldenen Pizzas.
zumindest wenn das Ziel die Maximierung von Glück ist
zumindest wenn das Ziel die Maximierung von Glück ist
Die Einkommensverteilung der USA verzerrt sich durch das obere Extrem, sodass
das nationale Durchschnittseinkei ca. 72.000$ liegt—genau in der Plateau Zone—aber das
medianeinkommen liegt bei 59.000$—signifikant niedriger.
Zudem verdient 1% der Bevölkerung mehr als 389.000$ pro Jahr

Dutch: 
en de data wijst uit dat meer inkomen zeker een rol speelt in meer geluk, tot een bepaald punt.
Maar het geluks-voordeel van inkomen vlakt ergens tussen de $65k en $95k
per jaar af.
Een uitleg waarom geluk toeneemt tot aan die drempelwaarde is dat op lagere
inkomensschalen, meer inkomen gelijk staat aan minder stress rond het betalen van de huur, een hypotheek, zorg-gerelateerde
rekeningen of collegegeld, maar wanneer je die grens over gaat vertaalt inkomen zich
naar meer teleurstellende gouden pizza's.
Als die uitleg klopt, dan lijkt de huidige inkomensverdeling heel irrationeel,
als het doel de maximalisatie van geluk is, tenminste.
De inkomensverdeling in de Verenigde Staten is zo sterk geneigd naar het bovenste uiterste dat het
landelijk gemiddelde inkomen rond de $72k ligt—midden in de plateauzone—maar het landelijk mediaan
inkomen ligt rond de $59k—aanzienlijk daarbeneden.
Bovendien verdient 1% van de bevolking meer dan $398k per jaar, aanzienlijk boven de
drempel waar geluk piekt.

English: 
and the data shows that more income does lead
to more happiness up to a certain point.
But the happiness benefit of income plateaus
somewhere between 65 and 95 thousand dollars
a year.
One interpretation of the reason why happiness
increases up to the threshold is that at lower
income levels, more income means less stress
about paying rent or mortgages or medical
bills or college tuition, but once you pass
the threshold more income basically just translates
into more disappointing golden pizzas.
If that interpretation is correct, then the
current income distribution seems really irrational,
at least if the goal is to maximize happiness.
The income distribution in the United States
is skewed toward the upper extreme, so that
national mean income is around $72,000—right
in the plateau zone—but the national median
income is around $59,000—significantly below
it.
Furthermore, 1% of the population are making
more than $389,000 a year, several times the
peak happiness threshold.

Croatian: 
koji pokazuju da više dohotka uistinu stvara više sreće, do određene granice.
Ali utjecaj dohotka na sreću stagnira negdje između 65 i 95 tisuća dolara godišnje.
Jedna interpretacija zašto se sreća povećava do ovog praga kaže da u nižim
razinama dohotka, više zarade znači manje stresa oko plaćanja stanarina, hipoteka, medicinskih
računa ili školarina, ali jednom kada se pređe prag više zarade znači samo
više razočaravajućih zlatnih pizza.
Ako je ta interpretacija točna, onda se trenutna raspodjela dohotka čini vrlo iracionalnom,
barem ako je cilj maksimiziranje sreće.
Raspodjela dohotka u SAD-u naginje prema gornjem ekstremu, pa se tako
nacionalni dohodak kreće oko 72 tisuće dolara—točno u zoni stagnacije—ali nacionalni medijalni
dohodak je oko 59 tisuća dolara—znatno niže.
Nadalje, 1% stanovništva zarađuje više od 389 tisuća dolara godišnje, nekoliko puta više od praga najviše sreće.

Spanish: 
Y los datos muestran que mayor ingreso sí trae más felicidad hasta cierto punto.
Pero la felicidad obtenida por el ingreso llega a un máximo en algún punto entre 65 mil y 95 mil dólares
al año.
Una interpretación de esto es que en los niveles de ingreso menores
más ingreso significa menos estrés sobre tener que pagar el arriendo o el dividendo o cuentas
médicas, o educación, pero al pasar el límite, más dinero simplemente se traduce
en más pizzas doradas decepcionantes.
Si esa interpretación es correcta, entonces la distribución de ingreso actual parece ser realmente irracional.
Al menos si nuestro objetivo es maximizar la felicidad.
La distribución de ingresos en EEUU está cargada hacia el extremo superior, por eso
el ingreso nacional anual promedio es de 72 mil dólares, justo en el máximo, pero el ingreso nacional
anual mediano es alrededor de 59 mil dórales, significativamente más bajo. La mitad de la población gana menos de eso.
Además, el 1% de la población gana más de $389 mil al año, muchas veces
más que el máximo de felicidad.

Swedish: 
och datan visar att mer inkomst leder till mer lycka upp till en viss punkt.
Men vi slutar vara lyckligare ju mer vi tjänar någonstans när vi tjänar någonstans mellan 65 och 95 dollar
om året.
En tolkning av det resultatet är att
mer inkomst innebär mindre stress över att betala hyra, lån, medicinska
kostnader eller studielån, men så fort du passerar den där tröskeln innebär mer inkomst egentligen bara
fler gyllene pizzor som gör en besviken.
Om den tolkningen stämmer, så verkar den nuvarande inkomstfördelningen helt irrationell,
åtminstone om målet är att maximera lycka.
Inkomstnivån i USA är så skev, så
den nationella medelinkomsten är 72 000 dollar - precis vid platån - men den nationella medianen är runt
59 000, betydligt under platån.
Dessutom tjänar 1% av befolkningen mer än 389 000 dollar om året, flera gånger högre än
peak happiness-tröskeln.

Lithuanian: 
ir duomenys rodo, kad didesnės pajamos iki tam tikros ribos išties suteikia daugiau laimės.
Tačiau laimė dėl augančių pajamų aukščiausią tašką pasiekia gaunant kažkur nuo 65 iki 95 tūkst. dolerių
per metus.
Viena priežasties, kodėl laimė stiprėja iki tam tikro limito, interpretacija tokia, kad mažiau uždirbantiems žmonėms
daugiau pajamų reiškia mažiau jaudintis dėl nuomos, būsto paskolų, gydymo išlaidų ar mokesčių už studijas,
bet vos ta riba peržengiama, daugiau pajamų iš esmės išsiverčia į
„daugiau nuviliančių auskinių picų“.
Jei tokia interpretacija teisinga, tada mūsų dabartinis pajamų pasiskirstymas atrodo labai nesąmoningas,
jei to tikslą laikytume sustiprinti žmonių laimę.
Pajamų pasiskirstymas JAV yra nukreiptas turtingųjų ekstremumo pusėn,
kad nacionalinis pajamų vidurkis būtų apie $72,000 – ties laimės aukštuma – tačiau nacionalinė pajamų
mediana yra apie $59,000 – gerokai žemiau laimės aukštumos.
Negana to, 1% populiacijos uždirba daugiau nei trečdalį milijono dolerių per metus, tai keletą kartų
peršoka laimės ribą.

Polish: 
Tak więc, przynajmniej dla moich naiwnych oczu, wygląda na to, że miliony ludzi w tym kraju
nie ma pieniędzy na jedzenie, zamieszkanie, edukację i opiekę zdrowotną,
kiedy kilka milionów innych bez przerwy obżerają się złotymi pizzami czy czymś.
Ale zgaduję, że jest nawet gorzej, ponieważ to nie tak, że niektórzy ludzie
nie mają wystarczająco pieniędzy, aby zaspokoić wszystkie swoje potrzeby - jest tak, że oni muszą być biedni, kiedy
inni ludzie są bogaci.
A przez to, że ludzie porównują się do innych, to prowadzi do różnego rodzaju niepokojów
oraz uraz i napięć społecznych.
Jest badanie na kapucynek, które pokazuje, że jeżeli wynagrodzisz jedną małpę za zadanie
pysznym winogronem, a małpę w sąsiadującej klatce gównianym ogórkiem, małpa, która
dostała ogórka, się wkurwia.
A jeżeli robisz to ludziom przez wystarczająco długo, zaczynają budować gilotyny.
Ale to tylko, jak to dla mnie wygląda.
Mogę się mylić.
W sensie, nie jestem teoretykiem ekonomicznym i szczerze, nie do końca rozumiem,
jak działa ekonomia.

Spanish: 
Así que al menos a mis ojos crédulos, parece que millones de personas en este país
no tienen el dinero suficiente para comprar con seguridad comida, vivienda, educación y salud.
Mientras algunos millones de otros están constantemente atascándose con pizzas doradas o algo.
Pero estoy pensando que es incluso peor que eso, porque no es como si algunas personas
No tienen el suficiente dinero para satisfacer todas sus necesidades, sino que tienen que ser pobres mientras
que otras personas son ricas.
Y ya que la gente se compara así misma con con otros, esto lleva a todo tipo de ansiedades adicionales
Y resentimientos y tensiones sociales
Hay un estudio de monos capuchinos que muestra que si tu recompensas a un mono por una tarea con
una deliciosa uva y a otro en una jaula adyacente con una pepino culero,
el mono que recibe el pepino se encabrona.
Y si se lo haces a humanos por suficiente tiempo, ellos empiezan a construir guillotinas.
Pero eso es sólo como yo lo veo.
Yo podría estar mal.
Digo, no soy una teórica en economía y honestamente no entiendo como
la economía funciona.

English: 
So at least to my naive eyes what it looks
like is that millions of people in this country
don’t have enough money to securely afford
food, housing, education, and healthcare,
while a few million others are like constantly
gorging themselves on golden pizzas or something.
But I’m guessing it’s even worse than
that, because it’s not just that some people
don’t have enough money to meet all their
needs—it’s that they have to be poor while
other people are rich.
And since people compare themselves to others,
that leads to all kinds of additional anxieties
and resentments and social tensions.
There’s a study of capuchin monkeys that
shows if you reward one money for a task with
a delicious grape, and a monkey in the adjacent
cage with a shitty cucumber, the monkey who
gets the cucumber loses his shit.
And if you do this to humans for long enough,
they start building guillotines.
But that’s just how it looks to me.
I could be wrong.
I mean, I’m not an economic theorist and
honestly I don’t really understand how the
economy works.

French: 
Donc aux moins à mes yeux naïfs, on dirait que des millions de personnes dans ce pays
n'ont pas assez d'argent pour se payer à manger, un logement, l'éducation, et les soins médicaux,
tandis que quelques autres millions sont genre constamment en train de s'empiffrer de pizzas dorées ou un truc comme ça.
Mais je suppose que ça doit être encore pire, parce que ce n'est pas seulement que quelques personnes
n'ont pas assez d'argent pour leurs besoins -- c'est qu'ils doivent être pauvres tandis que
d'autres sont riches.
Et puisque que les gens se comparent aux autres, ça mène à une variété d'angoisses additionnelles
et de ressentiments et tensions sociales.
Il y a une étude sur des singes capucins qui montre que si on récompense pour une tâche un singe
avec une grappe délicieuse, et un singe dans la cage d'à côté avec un concombre de merde, le singe
qui a eu le concombre pête un cable.
Et si on fait ça à des humains pendant un temps, ils finissent par fabriquer des guillotines.
Mais c'est juste mon impression.
Je pourrais me tromper.
Je veux dire, je ne suis pas une théoriste de l'économie et franchement je ne comprends pas vraiment comment
l'économie fontionne.

Lithuanian: 
Taip kad, bent mano naiviu požiūriu, regisi, kad milijonai šios šalies žmonių
neuždirbai pakankamai, kad galėtų kasdien prasimaitinti, įpirkti būstą, mokslą, ir gydymą,
kai tuo tarpu kita pora milijonų žmonių kasdien gali kimšti auksines picas, ar panašiai.
Bet manyčiau, kad situacija blogesnė, nes vieni žmonės ne tik neturi pakankamai pinigų savo poreikiams –
jie suvokia, kad jiems tenka būti vargšais,
kai tuo tarpu kiti žmonės turtingi.
Ir kadangi žmonės linkę save lyginti su kitais, tai sukelia įvairius papildomus neramumus,
pagiežas ir socialinę įtampą.
Yra tokie tyrimai su kapucinais. Jie rodo, kad jei viena beždžionė už užduotį apdovanojama
skania, sultinga vynuoge, o gretimame narve esančiai beždžionei duosime prėską agurką,
agurką gavusi beždžionė visiškai pratrūksta.
O jei taip elgsiesi su žmonėmis,
ilgainiui jie ims statyti giljotinas.
Bet visa tai tik iš mano perspektyvos.
Galiu klysti.
Na, aš nesu ekonomikos teoretikė ir atvirai tariant visiškai nenutuokiu,
kaip ekonomika veikia.

Portuguese: 
Assim, ao menos aos meus ingênuos olhos, parece que milhões de pessoas nesse país não têm
dinheiro suficiente para seguramente pagar comida, casa, educação e saúde, enquanto
alguns poucos milhões estão constantemente devorando pizzas douradas ou algo assim.
Mas imagino que seja ainda pior que isso, porque não é só o fato de que algumas pessoas
não têm dinheiro suficiente para satisfazer suas necessidades - é que eles têm que ser pobres
enquanto outras pessoas são ricas.
E levando em conta que as pessoas comparam-se com outras, isso leva a vários tipos de ansiedades
e ressentimentos e tensões sociais.
Tem um estudo de macacos capuchinhos que mostra que se um macaco ganha uma recompensa na forma de
uma deliciosa uva, e outro macaco na gaiola ao lado com a merda de um pepino, o macaco que
ganhou o pepino fica totalmente pistola.
E se você fizer isso com humanos por tempo suficiente, eles começam a construir guilhotinas.
Mas isso é só como se parece para mim.
Eu poderia estar errada.
Quer dizer, eu não sou uma teórica econômica e honestamente não entendo realmente como
a economia funciona.

Swedish: 
Så i mina naiva ögon ser det ut som att miljoner människor i det här landet
inte har nog med pengar för att säkra mat, boende, utbildning och sjukvård.
när några andra miljoner konstant frossar i sig gyllene pizzor eller nåt.
Men jag antar att det till och med är värre än så, för det är inte bara det att vissa människor
inte har nog med pengar för att möta sina behov - det är att de behöver vara fattiga samtidigt som
andra är rika.
Och eftersom folk jämför sig med varandra, leder det också till all möjlig typ av ångest
och ressentiment och sociala spänningar.
Det finns en studie med en viss typ av apa som visar att om du belönar en apa efter en uppgift med
en delikat vindruva, och en annan apa med en äcklig liten gurkbit, så kommer apan som
får gurkan att tappa det helt.
Och om du gör detta med människor tillräckligt länge, börjar de bygga giljotiner.
Men det är bara hur det verkar se ut enligt mig.
Jag kan ha fel.
Jag menar, jag är ingen ekonomisk teoretiker och ärligt talat förstår jag inte ens riktigt hur
ekonomin fungerar.

Hungarian: 
Tehát számomra naivan ez úgy fest, hogy ebben az országban milliók
nem engedhetnek meg maguknak biztosan élelmet, lakhatást, oktatást, egészségügyi ellátást,
míg néhány millióan állandóan arany pizzákkal vagy mikkel tömik magukat.
De valószínűleg a helyzet rosszabb, mint gondolom, mert nem arról van szó, hogy csak pár embernek
nincs elég pénze, hogy megéljen - hanem, hogy nekik szegénynek kell lenniük,
hogy mások gazdagok lehessenek.
És mivel az emberek másokhoz hasonlítják magukat, ez még további szorongáshoz,
elégedetlenséghez és társadalmi feszültséghez vezet.
Egy csuklyásmajmokkal végzett tanulmány szerint, ha egy feladat elvégzéséért az egyik majmot
finom szőlővel, míg a következő ketrecben lévő majmot egy gagyi uborkával jutalmazod meg,
akkor az uborkás majom ki fog borulni.
És ha ugyanezt emberekkel csinálod elég hosszan, akkor elkezdenek guillotine-okat építeni
Legalábbis nekem úgy tűnik.
Lehet, hogy tévedek.
Úgy értem, nem vagyok egy gazdasági elemző, és őszintén, nem is értem,
hogy működik a gazdaság.

Croatian: 
I zato se mojim naivnim očima čini da milijuni stanovnika ove zemlje
nemaju dovoljno novca da bi sebi priuštili hranu, stanovanje, obrazovanje i zdravstvenu zaštitu,
dok se nekoliko milijuna drugih konstanto prežderava zlatnim pizzama ili nečim sličnim.
Ali pretpostavljam da je još gore od toga, jer ne samo da neki ljudi
nemaju dovoljno novca da bi zadovoljili sve svoje potrebe—oni moraju biti siromašni
dok su drugi ljudi bogati.
A pošto se ljudi međusobno uspoređuju, stvaraju se dodatne tjeskobe,
ogorčenost i društvene napetosti.
Postoji studija o majmunima kapucinima koja pokazuje da ako nagradiš jednog majmuna
s ukusnim grožđem, a majmuna u susjednom kavezu s usranim krastavcem, majmun koji
dobije krastavac popizdi.
A ako to radiš ljudima dovoljno dugo, oni počnu graditi giljotine.
Ali tako se samo meni čini.
Možda sam u krivu.
Mislim, ja nisam ekonomska teoretičarka i iskreno baš ne razumijem kako
ekonomija funkcionira.

Spanish: 
Entonces, al menos para mis ingenuos ojos, parece ser que millones de personas en este país
no tienen suficiente dinero para pagar su comida, vivienda, educación y salud
mientras que unos pocos millones constantemente se atragantan con pizzas doradas o algo así.
Pero supongo que es incluso peor que eso. Porque no sucede solo que algunas personas
no tengan suficiente dinero para sus necesidades - pasa que tienen que ser pobres mientras
otra gente es rica.
Y como la gente se compara con los otros, esto lleva a un montón de ansiedades adicionales
y resentimiento y tensiones sociales.
Hay un estudio sobre monos capuccinos, que muestra que si recompensas a un mono con
deliciosa uva, y a otro mono en la jaula de al lado con un pepino de mierda, el mono que
recibe el pepino no lo soporta.
Y si le haces esto a los humanos por suficiente tiempo, empiezan a construir guillotinas.
Pero eso es solo como me parece a mí.
Podría estar equivocada.
Digo, no soy una economista y honestamente, realmente no entiendo cómo
funciona la economía.

Russian: 
Так что хотя бы для моего наивного взгляда ситуация выглядит так, что миллионам людей
по стране не хватает денег на еду, жилье, обучение, медицинскую страховку, пока несколько миллионов
других людей как бы постоянно обжираются золотыми пиццами или типа того.
Но я догадываюсь, что на деле все даже хуже, потому что дело не только в том, что некоторым
не хватает средств на все их нужды, а то, что им приходится быть бедным, когда другие люди богаты
И так как люди еще сравнивают себя с другими, это ведет к куче всяких дополнительных тревожностей,
негодования и социального напряжения.
Было исследование на обезьянах капуцинах, которое показывает, что если наградить за задание
одну обезьянку изысканным виноградом, а другую, в соседней клетке сраным огурцом,
то обезьянка с огурцом начинает беситься.
А если вы будете так долгое время делать с людьми, они начнут строить гильотины
Но это все лишь с моей точки зрения.
Я могу ошибаться.
Ну, как бы я вообще то не экономист-теоретик, и честно говоря я не особо понимаю как
экономика работает.

German: 
ein Vielfachesdes Glücks-Plateau Schwellwerts.
 
nicht genug Geld haben sich zuverlässig Essen, Wohnung, Bildung und Gesundheitsversorgung zu leisten
während ein paar andere Millionen ständig goldene Pizzas fressen oder so.
Aber ich schätze es ist sogar noch schlimmer
sie sind auch noch arm,
während andere reich sind.
Und weil Menschen sich mit anderen vergleichen, führt dies zu allen möglichen zusätzlichen Ängsten
und Ressentiments, sowie sozialen Spannungen.
Es gibt eine Studie mit Kapuzineraffen, die zeigt dass, wenn man einen Affen für eine Aufgabe
mit einer leckeren Traube belohnt und den Affen im Nachbarkäfig mit einer beschissenen Gurke
der Affe der die Gurke bekommt, ausrastet.
Und wenn man das lange genug mit Menschen macht, fangen sie an Guillotinen zu bauen.
Aber das ist nur mein Eindruck.
Ich könnte mich irren.
Ich meine, ich bin keine Wirtschaftstheoretikerin und ehrlich gesagt verstehe ich nicht wirklich
wie die Wirtschaft funktioniert.

Dutch: 
Dus het lijkt er voor mijn naïve ogen op dat miljoenen mensen in dit land
niet genoeg geld hebben om zich eten, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg te veroorloven,
terwijl een paar miljoen anderen zich waarschijnlijk constant aan gouden pizza's verschranzen of zo.
Maar ik gok dat het zelfs erger dan dat is, omdat het niet een paar mensen zijn
die niet genoeg geld hebben om aan hun basisbehoeften te voldoen—het is dat ze arm moeten zijn
terwijl anderen rijk zijn.
En gezien dat mensen zich met anderen vergelijken, leidt dat tot allerlei angsten
en verachtingen en sociale spanningen.
Er is een onderzoek van kapucijnaapjes dat aantoont dat als je een aapje voor een taak beloont met
een heerlijke druif, en een aapje die daarnaast woont met een stomme komkommer, dat het aapje die
de komkommer krijgt, het niet meer houdt.
En als je dat lang genoeg met mensen doet, gaan ze guillotines bouwen.
Maar dat is slechts hoe ik het zie.
Ik kan het mis hebben.
Ik bedoel, ik ben geen economisch theoretica en eerlijk gezegd begrijp ik niet echt hoe de
economie werkt.

English: 
I don’t even check my own bank account balance
very often.
I make the videos,
I swipe the card—
So look, if I’m wrong and capitalism is
good actually, just leave a comment explaining
why and I’ll be happy to be proven wrong.
But before you do that, let’s get some of
the more obvious objections out of the way.
Income inequality exists because not everyone
does the same jobs.
Some people work harder than others, and those
people deserve to make more money.
Well, sweatshop workers work really hard and
they barely make any money at all.
And a lot of people who work for minimum wage
have to work multiple jobs just to sustain
themselves and their families.
It’s actually a ton of work, and they barely
make enough money to survive.
But minimum wage workers are unskilled workers.
Why would anyone become an innovator or medical
researcher if they could make a good living
as a janitor?
Well, janitorial work is pretty important
actually.
Someone has to cook and clean, and I think
people who do such necessary work deserve
a decent living.
But I also think a lot of people would find
janitorial work boring, and I think that the

Dutch: 
Ik kijk zelfs niet eens vaak naar m'n banksaldo.
Ik maak de video's,
ik swipe de kaart—
Dus kijk, als ik het verkeerd heb en kapitalisme is eigenlijk goed, laat gewoon een opmerking achter waarin je uitlegt
waarom en ik zal blij zijn het tegendeel bewezen te worden.
Maar voordat je dat doet, laten we wat meer van de voor de hand liggende bezwaren uit de weg ruimen.
"Inkomensongelijkheid bestaat omdat niet iedereen hetzelfde werk doet.
Sommige mensen werken harder dan anderen, en die mensen verdienen het meer te verdienen."
Nou, sweatshoparbeirders werken heel hard en verdienen bijna niets.
En veel mensen die voor minimumloon werken, hebben meerdere banen puur om
zichzelf en hun gezinnen te steunen.
Het is eigenlijk heel veel werk, en ze verdienen net genoeg geld om te overleven.
"Maar minimumloonarbeiders zijn ongeschoolde arbeiders.
Waarom zou iemand een uitvinder of medisch onderzoeker worden als ze goed zouden kunnen leven
als een conciërge?"
Nou, conciërgewerk is eigenlijk best belangrijk.
Iemand moet koken en schoonmaken, en ik vind dat mensen die zulk nodig werk doen
goed betaald mogen worden.
Maar ik denk ook dat veel mensen conciërgewerk saai vinden, en ik denk dat de

Spanish: 
Ni siquiera reviso mi propia cuenta bancaria muy seguido.
Hago los videos,
deslizo la tarjeta-
Así que miren, si estoy equivocada y el capitalismo es bueno, solo dejen un comentario explicando
por qué y estaré feliz de que demuestren que estoy equivocada.
Pero antes de que hagan eso, descartemos algunas de las objeciones más obvias.
La desigualdad existe porque no todos hacen los mismos trabajos.
Alguna gente trabaja más duro que otros, y esa gente merece ganar más dinero.
Bueno, los asiáticos que hacen tus zapatos trabajan mucho y casi no ganan nada.
Y mucha gente que gana el salario mínimo tiene que tener más de un trabajo para manterse
a ellos mismos y a sus familias.
De hecho es mucho trabajo, y a penas ganan lo suficiente para sobrevivir.
Pero quienes ganan el salario mínimo son obreros sin calificación.
¿Por qué alguien querría ser un innovador o un investigador médico si pudiesen vivir bien
trabajando como conserjes?
Bueno, el trabajo de un conserje es bastante importante, de hecho.
Alguien tiene que cocinar y limpiar, y creo que la gente que hace trabajos así de necesarios se merecen
una vida decente.
Pero también creo que mucha gente encontraría aburrido el trabajo de conserje, y creo que

German: 
Ich überprüfe nicht mal mein Bankkonto wirklich oft.
Ich mache die Videos
Ich ziehe die Karte—
Also, falls ich falsch liege und der Kapitalismus doch gut ist, dann schreibe einen Kommentar und erkläre warum
und ich wäre froh widerlegt zu werden.
Aber bevor du damit anfängst, lass mich einige der offensichtlichen Einwände ausräumen.
Einkommensungleichheit existiert, weil nicht alle den selben Job machen.
Manche Leute arbeiten härter als andere und diese Leute verdienen es mehr Geld zu bekommen.
Nun, Sweatshop-Arbeiter arbeiten ziemlich hart und bekommen kaum Geld.
Und eine Menge Leute, die für Mindestlohn arbeiten, brauchen mehrere Jobs nur um
sich und ihre Familien zu versorgen.
Das ist eigentlich ein Haufen Arbeit und sie bekommen kaum genug Geld um zu überleben.
Aber Mindestlohn-Arbeiter sind unqualifizierte Arbeiter.
Warum sollte irgendjemand Erfinder oder medizinischer Forscher werden wenn sie ein gutes Leben als
Hausmeister haben könnten?
Nun Hausmeister-Arbeit ist eigentlich ziemlich wichtig.
Irgendjemand muss kochen und putzen und ich denke, dass diejenigen, die solche notwendige Arbeit machen,
ein anständiges Leben verdienen.
Aber ich denke auch, dass eine Menge Leute Hausmeister-Arbeit langweilig finden würden und ich denke, dass

French: 
Je ne vérifie même pas mon compte en banque régulièrement.
Je fais les vidéos,
je passe la carte --
Donc bon, si je me trompe et qu'en fait le capitalisme est bien, laissez-moi un commentaire expliquant
pourquoi et je serais heureuse d'être démentie.
Mais avant que vous fassiez ça, débarrassons-nous d'abord des objections les plus évidentes.
L'inégalité salariale existe parce que tout le monde ne fait pas le même boulot.
Certaines personnes travaillent plus dur que d'autres, et ces personnes méritent de gagner plus d'argent.
Eh bien, les gens dans les ateliers de misère travaillent très dur et ne gagnent presque pas d'argent.
Et beaucoup de gens qui travaillent pour le smic doivent avoir plusieurs jobs simultanément juste pour
se soutenir, eux et leur famille.
C'est vraiment beaucoup de travail, et ils gagnent juste assez pour survivre.
Mais les travailleurs au smic sont des travailleurs non qualifiés.
Pourquoi quiconque essaierait de devenir inventeur ou chercheur médical
si on peut gagner assez dans le travail ménager ?
Bon, le travail ménager est en fait assez important.
Il faut bien que quelqu'un cuisine ou nettoie, et je pense que les gens qui font un travail
si nécessaire méritent un salaire décent.
Mais je pense aussi que beaucoup de gens trouveraient le travail menager ennuyeux, et je pense que

Russian: 
Я даже не особо часто проверяю свой собственный банковский аккаунт.
Я снимаю видео
Я провожу карточкой
Так что, если я неправа, и капитализм это хорошо, то просто оставьте коммент с объяснением почему
и я буду счастлива убедиться в своей неправоте.
Но сперва, давайте рассмотрим некоторые из самых очевидных возражений.
"Неравенство существует, потому что не все делают одинаковую работу.
Некоторые работают усерднее других, и эти люди заслуживают больший заработок."
Ну, люди в цехах фабрик трудятся не покладая рук и едва вообще что-то получают за это.
И огромное количество людей, что работают за заработный минимум вынуждены устраиваться
на несколько мест, только чтобы обеспечивать самих себя и свои семьи.
Это вообще-то тонна работы, и им едва хватает денег на жизнь.
"Но работники за минимальную плату неопытны и неквалифицированны.
Зачем кому бы то ни было становиться изобретателем или исследователем, если бы
они могли бы хорошо прожить на зарплату уборщика?"
Ну, вообще работа уборщиков довольно таки важна.
Кому-то нужно готовить и убирать, и я считаю, что люди, делающие эту необходимую работу,
заслуживают достойной жизни.
Но я так же думаю, что большинство найдет работу уборщиком скучной, и те личности, которые любят

Polish: 
Nie sprawdzam nawet stanu własnego konta zbyt często.
Robię filmiki,
przesuwam kartę...
Więc spójrz, jeżeli się mylę i kapitalizm jest tak naprawdę dobry, po prostu zostaw komentarz wyjaśniający
dlaczego i będę szczęśliwa, że udowodniono mi, że jestem w błędzie.
Ale zanim to zrobisz, pozbądźmy się paru bardziej oczywistych zarzutów.
Nierówność dochodów istnieje, ponieważ nie każda osoba wykonuje tą samą pracę.
Niektórzy ludzie pracują ciężej niż inni, i ci ludzie zasługują na to, aby więcej zarabiać.
Cóż, pracownicy sweatshopów bardzo ciężko pracują, a nie zarabiają prawie nic.
I wiele ludzi, którzy pracują za płacę minimalną muszą mieć parę zawodów tylko po to, aby utrzymać
siebie i swoje rodziny.
To naprawdę kupa roboty, a ledwie zarabiają tyle pieniędzy, aby przeżyć.
Ale pracownicy za płacę minimalną są niewyszkolonymi pracownikami.
Dlaczego ktokolwiek zostawałby nowatorem albo badaczem medycznym, jeżeli można by było dobrze żyć
jako woźny?
Cóż, praca woźnego jest tak naprawdę całkiem ważna.
Ktoś musi gotować i czyścić, i myślę, że ludzie, którzy wykonują taką potrzebną pracę zasługują na
przyzwoite życie.
Ale także myślę, że wiele ludzi by uznało pracę woźnego za nudną, i myślę, że

Spanish: 
Ni siquiera reviso mi propia cuenta de banco seguido.
Hago los vídeos,
paso la tarjeta...
Así que mira, si estoy mal y el capitalismo está bien, entonces deja un comentario explicando el porqué
y estaré feliz de que demuestren que estoy mal.
Pero antes de que hagas eso, vamos a quitar las objeciones más obvias del camino.
La desigualdad económica existe porque no todos hacen el mismo trabajo
Algunas personas trabajan más duro que otras, y esas personas merecen ganar más dinero.
Bueno, los trabajadores de las fábricas chinas culeras trabajan realmente mucho y apenas ganan dinero en absoluto.
Y mucha gente que trabaja por el salario mínimo tiene que trabajar múltiples empleos sólo para
mantenerse así mismos y a sus familias.
Es realmente un montón de trabajo y ellos apenas ganan el suficiente dinero para sobrevivir.
Pero los trabajadores de salario mínimo son trabajadores sin habilidades.
¿Por qué alguien se convertiría en un innovador o un investigador médico si pueden ganar bien
como un conserje?
Bueno, el trabajo de aseo es muy importante en realidad.
Alguien tiene que limpiar y cocinar y creo que la gente que hace dicho trabajo necesario
merece una vida decente.
Pero también pienso que mucha gente se le hará aburrido el trabajo de limpieza, y pienso que

Croatian: 
Čak ne provjeravam svoj račun u banci vrlo često.
Snimam videa,
provlačim karticu—
Gle, ako sam u krivu i kapitalizam je zapravo dobar, samo ostavi komentar koji objašnjava
zašto, a ja ću biti sretna da mi netko pokaže da sam u krivu.
Ali prije toga, idemo riješiti neke očite zamjerke.
- Nejednakost dohotka postoji zato što ne rade svi isti posao.
Neki ljudi rade više od drugih i ti ljudi zaslužuju više novca.
Pa, radnici u izrabljivačkim tvornicama rade jako puno i jedva da išta zarađuju.
A mnogo ljudi koji rade za minimalac moraju raditi više poslova kako bi mogli uzdržavati
sebe i svoje obitelji.
To je zapravo tona posla i jedva zarađuju dovoljno novca da prežive.
- Ali radnici na minimalcu su nekvalificirani radnici.
Zašto bi itko bio inovator ili medicinski istraživač ako može dobro zaraditi
kao domar?
Pa, taj posao je zapravo jako bitan.
Netko treba kuhati i čistiti, i mislim da ljudi koji rade takav potreban posao zaslužuju
pristojan život.
Ali isto tako mislim da bi mnogi ljudi smatrali takav posao dosadnim, i mislim da

Lithuanian: 
Aš net nepersistengiu su savo banko sąskaitos tikrinimais.
Aš filmuoju videoklipus,
braukiu kortelę–
Tai klausykit, jei aš klystu, ir kapitalizmas iš tikrųjų geras, tiesiog apačioje parašykit komentarą,
paaiškinkite, ir aš su malonumu jūsų revanšo lauksiu.
Bet prieš tai, pažiūrėkime keletą aiškesnių papreštaravimų.
„Pajamų nelygybė egzistuoja, nes žmonės dirba skirtingus darbus.
Kai kurie žmonės dirba sunkiau už kitus,
ir jie nusipelno uždirbti daugiau“
Na, siuvyklos fabrike žmonės aria kaip jaučiai, bet vos suduria galą su galu.
Ir didžiulei daliai žmonių, dirbančių už minimalią algą, tenka dirbti per keletą darbų vien tam,
kad išlaikytų save ir savo šeimas.
Tai išvis reikalauja galybės darbo, tačiau jie vos uždirba pragyvenimui.
„Bet darbininkai už minimalią algą yra nekvalifikuoti.
Kam dirbti inovatoriumi ar medicinos profesoriumi, jei galėtum puikiai pragyventi iš valytojo algos?“
Na, valytojo darbas šiaip yra pakankamai svarbus.
Kažkas juk turi gaminti valgį ir valyti, ir manau, kad šį būtiną darbą atliekantys žmonės nusipelno
geresnio pragyvenimo.
Tačiau taip pat manau, kad nemažai žmonių valytojų darbas būtų neįdomus,

Hungarian: 
A saját bankszámlámat sem csekkolom túl gyakran.
Felveszem a videókat,
Lehúzom a kártyát -
Figyu, ha nincs igazam és a kapitalizmus valójában jó dolog, csak hagyj egy kommentet hogy miért,
és én örömmel beismerem, hogy tévedtem.
De mielőtt ezt tennéd, pár nyilvánvaló ellenvetést vessünk el.
A jövedelemi egyenlőtlenség azért van, mert nem mindenkinek ugyanaz a munkája.
Egyesek keményebben dolgoznak, mint mások, ezek az emberek pedig magasabb fizetést érdemelnek.
Nos, a sweatshop munkások nagyon keményen dolgoznak és alig keresnek valamit.
És sok minimálbérért dolgozónak több állást kell vállalnia, csakhogy eltartsa
magát és a családját.
Ez egy csomó munka és mégis alig keresnek eleget a túléléshez.
De a minimálbérért dolgozók szakképesítés nélküli dolgozók.
Miért lenne bárki is feltaláló vagy orvosi kutató, ha jól megélne akár takarítóként is?
Nos, ezek az ellátási munkák elég fontosak valójában.
Valakinek főznie és takarítania kell, és akik ezt az elengedhetetlen munkát végzik, azok is
megérdemlik, hogy rendesen megéljenek.
De azt is gondolom, hogy sokan a takarítói munkát unalmasnak találnák, és azt is gondolom, hogy

Swedish: 
Jag kollar inte ens mitt eget bankkonto särskilt ofta.
Jag gör videos,
Jag drar kortet
Så, om jag har fel och kapitalismen faktiskt är bra, lämna gärna en kommentar och förklara varför så
blir jag gärna motbevisat.
Men innan du gör det, låt mig ta några av de mer uppenbara argumenten på en gång.
Ojämlik inkomstfördelning existerar för att alla inte gör samma jobb.
Vissa jobbar hårdare än andra, och de förtjänar att tjäna mer pengar.
Nja, arbetare i sweatshops arbetar väldigt hårt och de tjänar knappt några pengar alls.
Och många som jobbar för minimilön behöver ta flera jobb för att försörja
sig själva och sina familjer.
Det är faktiskt hur mycket jobb som helst, och de tjänar knappt tillräckligt för att överleva.
Men arbetare för minimilön är arbetare utan kompetens.
Varför skulle någon vilja bli en innovatör eller medicinsk forskare om de kunde tjäna bra med pengar
som vaktmästare?
Vaktmästare råkar faktiskt vara rätt så viktiga.
Någon måste laga mat och städa, och jag tycker att alla som gör så pass viktigt arbete förtjänar
ett drägligt uppehälle.
Men jag tror också att många skulle finna det tråkigt att vara vaktmästare, och jag tror att den

Portuguese: 
Eu nem checo geralmente a balança da minha própria conta bancária.
Eu faço os vídeos,
Passo o cartão-
Então olha, se eu estiver errada e o capitalismo é na verdade bom, só deixe um comentário explicando
o porquê e eu vou estar feliz em ser provada errada.
Mas antes de fazer isso, vamos deixar algumas das objeções mais óbvias fora do caminho.
"Desigualdade de renda existe porque nem todo mundo realiza os mesmos trabalhos."
"Algumas pessoas trabalham mais duro que outras, e essas merecem ganhar mais."
Bem, pessoas em trabalhos análogos à escravidão trabalham duro e não ganham absolutamente nada.
E muitas pessoas que trabalham por um salário mínimo precisam de múltiplos empregos para sustentar
si próprios e suas famílias.
É, na realidade, muito trabalho, e eles mal ganham dinheiro suficiente para sobrevida.
"Mas trabalhadores de salário mínimo são sem qualificação."
"Por que alguém iria se tornar um inovador ou pesquisador médico se podem viver bem
como zelador?"
Bom, na verdade o trabalho de zelador é muito importante.
Alguém precisa cozinhar e limpar, e eu acho que pessoas que fazem um trabalho tão necessário
merecem uma vida decente.
Mas eu também acho que muitas pessoas acharam um trabalho chato, e imagino que

Portuguese: 
o tipo de personalidade que gosta de inovar e inventar geralmente não é movida primariamente pelo
lucro mesmo.
Jonas Salk nunca patenteou sua vacina contra a pólio, embora ele pudesse ter ganhado milhões de
dólares com isso, porque ele apenas se importava com a humanidade, e era movido por um propósito acima
do lucro pessoal.
De fato, muitos dos grandes cientistas históricos foram pessoas de classe alta que não precisaram
em absoluto trabalhar para viver, e eram apenas movidos pela sua própria paixão e curiosidade.
"Então deixa eu ir direto ao ponto - você critica o capitalismo e você mesma ganha dinheiro
na internet -
- hipócrita?!"
Alguns anos atrás eu era um estudante graduando de filosofia e estava pobre e quebrada.
E quando eu criticava o capitalismo lá, as pessoas costumavam dizer:
"Por que você não para de choramingar e consegue um emprego de verdade e ganha a vida?"
"Você só critica o capitalismo porque é preguiçosa demais para trabalhar e atingir o sucesso."
Então, se pessoas que falham sob o capitalismo não podem criticá-lo porque elas seriam apenas
"ressentidas", e pessoas que prosperam sob o capitalismo não podem criticá-lo porque seriam
"hipócritas", então, de acordo com vocês, alguém sequer pode  criticar o capitalismo?!

Russian: 
изобретать и новаторствовать в любом случае движимы не личной выгодой.
Джонас Солк не запатентовал свою вакцину против полиомиелита, хотя мог бы заработать миллионы
на этом, просто потому волновался о человечестве и думал о цели, а не о личной выгоде.
По сути множество великих ученых в истории принадлежали высшему классу, поэтому
не нуждались в работе для обеспечения жизни, и были движимы лишь страстью и любопытством.
"Погоди-ка, то есть ты критикуешь капитализм и при этом зарабатываешь деньги в интернете.
Лицемерненько?"
Несколько лет назад я была сломанной аспиранткой философии.
И когда я критиковала капитализм тогда, мне говорили:
"Может тебе просто перестать ныть и начать нормально зарабатывать себе на жизнь?
Тебя просто обижает капитализм, потому что ты слишком ленива, чтобы вложить усилия для успеха"
Так если неуспешные люди не могут критиковать капитализм, потому что они просто обиженки,
а успешные люди не могут критиковать его, потому что лицемеры, то согласно твоему мнению
хоть кому-либо вообще можно критиковать капитализм?

Polish: 
typ osoby, która lubi wprowadzać innowacje oraz wymyślać zazwyczaj i tak nie kieruje się
głównie zarobkami.
Jonas Salk nigdy nie opatentował swojej szczepionki na polio, pomimo że mógł zarobić za to miliony
dolarów, ponieważ on po prostu troszczył się o ludzkość i kierował się celem poza
osobistym zyskiem.
Właściwie, wielu z wielkich historycznych naukowców byli ludźmi należącymi do wyższej klasy, którzy nie musieli
w ogóle pracować na życie, i po prostu kierowali się swoją własną pasją oraz ciekawością.
Więc pozwól mi to wyjaśnić - krytykujesz kapitalizm, a sama zarabiasz pieniądze
w internecie.
Hipokryzja?
Parę lat temu, byłam spłukaną absolwentką filozofii.
I kiedy krytykowałam kapitalizm, ludzie mówili,
"Dlaczego nie przestaniesz narzekać i nie znajdziesz prawdziwej pracy i zarobisz na życie?
Po prostu nie lubisz kapitalizmu, ponieważ jesteś zbyt leniwa, aby pracować na tyle, aby osiągnąć sukces."
Więc jeżeli ludzie, którym nie idzie w kapitalizmie nie mogą go krytykować, ponieważ są  po prostu
obrażeni, a ludzie, którzy odnoszą sukces w kapitalizmie nie mogą go krytykować, ponieważ są
hipokrytami, to, według ciebie, czy ktokolwiek może krytykować kapitalizm?

Dutch: 
soort persoonlijkheid die graag dingen uitvind vaak toch niet voornamelijk gemotiveerd wordt door
winst.
Jonas Salk heeft nooit patent aangevraagd op zijn poliovaccin, ook al had hij er miljoenen
dollars aan kunnen verdienen, omdat hij gewoon gaf om de mensheid, en gedreven werd door iets wat boven
persoonlijk gewin stijgt.
Eigenlijk waren de meeste grote uitvinders uit de geschiedenis bourgeouisie die
helemaal de kost niet hoefde te verdienen, en puur gemotiveerd werden door hun eigen passie en nieuwschierigheid.
"Dus voor de duidelijkheid—je bekritiseerd het kapitalisme en toch verdien jijzelf geld
op het Internet.
Pot verwijt de ketel?"
Een paar jaar terug was ik een een blutte, afgestudeerde filosofiestudent.
En wanneer ik toen het kapitalisme bekritiseerde, zei men toen:
"Waarom stop je niet met klagen en zoek je een echte baan om je kost te verdienen?
Je haat het kapitalisme slechts omdat je te lui bent de moeite te doen die nodig is om te slagen."
Dus als mensen die het niet halen onder het kapitalisme het niet mogen bekritiseren omdat ze het slechts
wrokkig zijn, en mensen die slagen onder het kapitalisme het niet mogen bekritiseren omdat ze dan
hypokriet zijn, is er dan nog iemand die volgens jou wél het kapitalisme mag bekritiseren?

Hungarian: 
a feltaláló és újító személyiségeket gyakran nem a
profit motiválja.
Jonas Salk sosem védette le a gyermekbénulás elleni védőoltását, pedig milliókat kereshetett volna vele,
mert ő csak egyszerűen az emberiséggel törődött, és egy olyan cél érdekében dolgozott, ami túlmutatott
a személyes profiton.
Valójában tény, hogy sok régi tudós felsőosztálybeli vagy nemesember volt, akiknek nem kellett volna
dolgoznia a megélhetését, és csak a saját kíváncsiságuk és szenvedélyük hajtotta őket.
Akkor most tisztázzuk - a kapitalizmust kritizálod miközben az interneten
keresed a pénzt.
Kissé képmutató?!
Pár éve egy csóró filozófiadoktorandusz voltam.
És amikor akkor kritizáltam a kapitalizmust, a többiek azt mondták:
Miért nem hagyod abba  a nyavalygást és szerzel egy rendes állást?
Azért utasítod el a kapitalizmust, mert túl lusta vagy dolgozni azon, hogy sikeres legyél.
Tehát, akik kudarcot vallanak a kapitalista rendszerben, nem kritizálhatják azt,
mert csak mérgesek, és azok, akik sikeresek a kapitalista rendszerben, nem kritizálhatják azt,
mert képmutatóak, akkor szerinted egyáltalán szabad valakinek ítélkeznie a kapitalizmus fölött?

French: 
le genre de personnalité qui aime innover et inventer n'est pas souvent uniquement motivé par
le profit, de toute façon.
Jonas Salk n'a jamais breveté son vaccin contre la polio, même si il aurait pu faire des millions de dollars
grâce à ça, parce qu'il en avait quelque chose à faire de l'humanité, et il était motivé
par un objectif allant au-delà du profit personnel.
En fait beaucoup de grands scientifiques historiques étaient des gens de classe supérieure qui n'avaient pas besoin
du tout de travailler pour vivre, et étaient juste stimulés par leur propre passion et curiosité.
Donc je résume -- tu critiques le capitalisme et pourtant tu gagnes toi-même de l'argent sur internet.
Bonjour l'hypocrisie !
Il y a quelques années j'étais une étudiante-chercheuse en philo fauchée.
Et quand je critiquais le capitalisme à ce moment-là, les gens disaient
Pourquoi tu t'arrêterais pas de chouiner pour trouver un vrai boulot et gagner ta vie ?
Tu en veux juste au capitalisme parce que tu es trop paresseuse pour faire ce qu'il faut pour y arriver.
Donc si les gens qui échouent sous le capitalisme ne peuvent pas le critiquer parce qu'ils sont juste
aigris, et les gens qui y arrivent sous le capitalisme ne peuvent pas le critiquer parce qu'ils sont
hypocrites, alors, selon vous, est-ce qu'il y a quelqu'un qui a le droit de critiquer le capitalisme ?

Lithuanian: 
o tokias asmenybes, kurios mėgsta išradinėti ir kurti idėjas, išvis dažnai traukia ne pelnas.
Džonas Solkas niekad taip ir nepatentavo savo skiepų nuo poliomielito, nors iš jų būtų galėjęs uždirbti milijonus,
nes jam rūpėjo žmonija, tikslai,
 aukštesni už asmeninę naudą.
Tiesą pasakius, nemažai didžių mokslininkų istorijoje buvo aukštuomenės žmonės,
kuriems iš viso nereikėjo dirbti, ir juos tiesiok traukė jų užsidegimas ir smalsumas.
Pala, pala –tai tu kritikuoji kapitalizmą,
tačiau pati iš to užsidirbi internete.
Argi neveidmainiška?
Prieš porą metų aš buvau neuždirbanti filosofijos magistro studentė.
Ir kai tuomet kritikuodavau kapitalizmą,
žmonės man sakydavo:
Gal nustok zyzti ir susirask normalų darbą, iš kurio užsidirbtum?
Tu tiesiog pyksti ant kapitalistinės santvarkos, nes tiesiog tingi įdėti darbo, kad iškiltum.
Tai jei vos galus sudūriantys žmonės negali kritikuoti kapitalizmo,
nes jie tik laiko pyktį, o sėkmingi žmonės irgi negali kritikuoti kapitalizmo, nes jie veidmainiai,
tai, anot jūsų, ar išvis kas gali kritikuoti kapitalizmą?

Spanish: 
el tipo de personalidad a la que le gusta innovar e inventar frecuentemente no está motivada
por la ganancia de todas formas.
Jonas Salk nunca patentó su vacuna para la polio, a pesar de que pudo haber ganado millones de dólares de ella.
Porque a él simplemente le importaba la humanidad y era motivado por un proposito
más allá de la ganancia personal.
De hecho muchos de los más grandes científicos de toda la historia eran gente de clase alta que no necesitaban trabajar para vivir en lo absoluto.
Y sólo eran motivados por su propia pasión y curiosidad.
Así que déjame ver si entendí. Criticas al capitalismo y aún así ganas dinero
por internet
Hipócrita, ¿no?
Hace algunos años yo era una estudiante pobre de filosofía.
Y cuando criticaba al capitalismo en aquél entonces la gente solía decirme
¿Por qué no dejas de lloriquear y te sacas un trabajo de verdad y te ganas la vida?
No te gusta el capitalismo porque eres demasiado vaga para trabajar y conseguir éxito.
Así que la gente que está fracasada bajo el capitalismo no lo pueden criticar porque son resentidos
y la gente que es exitosa bajo el capitalismo no puede criticarlo porque
son hipócritas. Entonces, según tú, ¿hay alguien que tiene permitido criticar el capitalismo en lo absoluto?

Spanish: 
el tipo de personalidad a la que le gusta innovar e inventar usualmente no
está motivada por una ganancia, de todas maneras.
Jonas Salk nunca patentó su vacuna para la polio, aunque pudo haber ganado millones
de dólares, porque solo le importaba la humanidad, y lo motivaba un objetivo
más allá de la ganancia personal.
De hecho muchos de los grandes científicos de la historia eran gente de clase alta que no necesitaba
trabajar para vivir. Solo los motivaba su propia pasión y curiosidad.
Entonces déjame entender esto -criticas al capitalismo y tú misma ganas dinero
en internet.
¿Hipócrita?
Hace algunos años era una licenciada en filosofía en bancarrota.
Y en ese entonces, cuando criticaba al capitalismo, la gente decía
¿Por qué no dejas de quejarte y consigues un trabajo de verdad para ganarte la vida?
Solo odias al capitalismo porque eres muy floja como para trabajar lo necesario para ser exitosa.
Entonces si la gente que está fracasando bajo el capitalismo no puede criticarlo porque
solo son resentidos, y la gente que es exitosa bajo el capitalismo no puede criticarlo porque
son hipócritas, entonces, según tú, ¿hay alguien que tenga permitido criticar al capitalismo?

English: 
kind of personality that likes to innovate
and invent often isn’t driven mainly by
profit anyway.
Jonas Salk never patented his polio vaccine,
even though he could have made millions of
dollars from it, because he just cared about
humanity, and he was driven by a purpose beyond
personal profit.
In fact a lot of great historical scientists
were upper class people who didn’t need
to work for a living at all, and were just
driven by their own passion and curiosity.
So let me get this straight—you criticize
capitalism and yet you yourself make money
on the Internet.
Hypocrite much?
A few years ago I was a broke philosophy graduate
student.
And when I criticized capitalism then, people used
to say
Why don’t you stop whining and get a real
job and earn a living?
You just resent capitalism because you’re
too lazy to put in the work it takes to succeed.
So if people who are failing under capitalism
can’t criticize it because they’re just
resentful, and people who are succeeding under
capitalism can’t criticize it because they’re
hypocrites, then, according to you, is anyone
allowed to criticize capitalism?

German: 
die Charaktere, die innovieren und investieren, oft sowieso nicht hauptsächlich von Profit
angetrieben werden.
Jonas Salk hat seinen Polio-Impfstoff nie patentiert obwohl er damit Millionen Dollar
hätte verdienen können, weil ihm die Menschen wichtig waren und er war angetrieben von einem Ziel
jenseits des persönlichen Profits.
Tatsächlich gehörten eine Menge historisch wichtiger Wissenschaftler zur Oberklasse und mussten nicht
für ihren Lebensunterhalt arbeiten. Sie waren nur von ihrer Leidenschaft und ihrer Neugier angetrieben.
Um zusammenzufassen—du kritisierst den Kapitalismus obwohl du selbst Geld
im Internet verdienst.
Heuchelei?
Vor einigen Jahren war ich eine mittellose Philosophie-Studentin.
Und als ich Kapitalismus damals kritisierte, haben die Leute gesagt:
"Wann hörst du auf dich zu beschweren und suchst dir einen richtigen Job?"
"Du hast nur etwas gegen den Kapitalismus, weil du zu faul bist um Erfolg zu haben"
Also, wenn Leute, die unter dem Kapitalismus scheitern, ihn nicht kritisieren dürfen, weil sie bloß neidisch sind
und Leute, die Erfolg haben dürfen ihn nicht kritisieren, weil sie sonst Heuchler sind
ist es dann irgendjemandem erlaubt den Kapitalismus zu kritisieren?

Swedish: 
typen av personlighet som oftast gillar att vara innovativ och uppfinna inte främst drivs av
vinst ändå.
Jonas Salk satte aldrig någon patent på sin poliomedicin, även om han kunde tjänat miljontals
dollar på det, eftersom han brydde sig om mänskligheten, och drevs av ett syfte bortom
personlig vinst.
Faktum är att många av de främsta historiska vetenskapspersonerna var överklass som inte behövde
arbeta för sitt uppehälle alls, utan endast drevs av sin egen passion och nyfikenhet.
Okej, så du kritiserar kapitalismen och samtidigt tjänar du själv pengar
på internet.
Hycklare, någon?
För några år sen var jag en pank filosofstudent.
Och när jag kritiserade kapitalismen då, brukade folk säga:
Varför slutar du inte gnälla och skaffar en riktigt jobb?
Du hatar bara kapitalismen för att du är för lat för att göra det arbetet som krävs för att lyckas.
Så om folk misslyckas i kapitalismen kan de inte kritisera den för att de
är bittra, och folk som lyckas i kapitalismen kan inte heller kritisera den för att
de blir hycklare, så, enligt dig, får någon kritisera kapitalismen?

Croatian: 
se osoba koja voli inovirati i otkrivati ionako ne vodi samo
profitom.
Jonas Salk nikada nije patentirao svoje cjepivo protiv dječje paralize, iako je mogao zaraditi milijune dolara.
jer mu je bilo stalo do čovječanstva i zato što je bio vođen svrhom iznad
osobnog profita.
Zapravo, puno velikih znanstvenika u povijesti bili su pripadnici više klase koji uopće nisu morali
raditi za život, već ih je poticala vlastita strast i znatiželja.
- Čekaj da ovo razjasnimo—ti kritiziraš kapitalizam, a u isto vrijeme zarađuješ novac
na internetu.
- Malo licemjerno?
Prije nekoliko sam godina bila postdiplomant filozofije bez prebijene pare.
I kada bi kritizirala kapitalizam ljudi bi govorili:
- Zašto ne prestaneš kukati i ne pronađeš pravi posao i zaradiš za život?
Ljuta si na kapitalizam samo zato što si prelijena da uložiš trud koji je potreban za uspjeh.
Ako ljudi koji su u kapitalizmu neuspješni ne mogu kritizirati kapitalizam zato što su samo
ogorčeni, a ljudi koji su uspješni ga ne mogu kritizirati zato što su
licemjeri, onda, po tvom mišljenju, nitko ne smije kritizirati kapitalizam?

Croatian: 
- Kapitalizam možda ima svoje problema, ali to je najbolji ekonomski sistem koji postoji.
Bi li htjela živjeti u sovjetskoj Rusiji ili u maoističkoj Kini?
Pa, ne.
Ne bi.
- Zdravo.
Ja sam Tatjana Tankikova, ovdje sam da branim Staljina.
Odjebi!
- Dosvidanja, fašistu.
Priznajem, mnogo prošlih komunističkih režima bilo je usrano.
Ali to ne znači da je trenutni sistem najbolji i finalni sistem za sva vremena.
Moj pristup ovoj temi nije pokušati oživjeti sovjetski komunizam ili išta
takvo, već otkriti probleme sa sadašnjim sistemom koji uzrokuju
nesreću i nestabilnost.
- Okej, ali...
...ja volim stvari.
I ja volim stvari.
Mislim da mnogo ljudi ima taj instinktivni strah da ako kapitalizam ode, onda odlazi i sve ono
što volimo.
Kad mislim na komunizam, mislim na štednju, oskudicu, konformizam, nepitki
džin Victory, kraj mode, sva umjetnost mora biti propaganda—sve u svemu noćna mora
za osobu moga uvjerenja.

Hungarian: 
A kapitalizmusnak vannak hibái, de ez a létező legjobb gazdasági rendszer.
Nem szeretnél a szovjet Oroszországban vagy a maoista Kínában élni, ugye?
Nos, nem.
Nem szeretnék.
Helló.
Tatyjána Tankikova vagyok, és azért jöttem, hogy megvédjem Sztálint.
Húzz a g*cibe!
Dászvidányjá, fasiszta.
Jó, hát az igaz, hogy sok régi kommunista rendszer szar.
De ez még nem jelenti azt, hogy a mostani rendszer a legjobb és a legutolsó az idők végezetéig.
Az én hozzáállásom szerint, nem kéne újraéleszteni a szovjet kommunizmust vagy ilyesmi,
hanem érdemes felismerni a jelenlegi rendszer azon hibáit, melyek
boldogtalanságot és bizonytalanságot okoznak.
Oké, de
Én szeretem a cuccokat.
Én is szeretem a cuccokat.
Azt hiszem sokakban él ez az ösztönös félelem, hogy ha a kapitalizmusnak vége, akkor mindennek vége,
amit szeretünk.
Amikor a kommunizmusra gondolok, akkor eszembe jutnak a megszorítások, az áruhiány, a konformizálódás,
az ihatatlan Victory gin, és a divat halála, minden művészet propagandává válik - egy totális rémálom
valakinek az én meggyőződésemmel.

French: 
Le capitalisme a peut-être des problèmes, mais c'est le meilleur système qui soit.
Tu ne voudrait pas vivre en Russie Soviétique ou en Chine Maoïste, si ?
Eh bien, non. Je voudrais pas.
Bonjour.
Je suis Tatiana Staliniskova, je suis ici pour défendre Staline.
Dégage !
Dasvidania, fasciste.
Je vous l'accorde, beaucoup d'anciens régimes communistes étaient de la merde.
Mais ça ne veut pas dire que le système actuel est le meilleur et dernier de tout les temps.
Mon approche de ce sujet n'est pas d'essayer de ressusciter le communisme soviétique ou que sais-je,
mais plutôt d'identifier les problèmes avec le système actuel qui semble causer
du malheur et de l'instabilité.
Okay mais...
J'aime les trucs.
J'aime les trucs aussi.
Je pense que beaucoup de gens ont cette peur instinctive que si le capitalisme part,
tout ce qu'on aime partira aussi.
Quand je pense au communisme en particulier je pense à l'austérité, la pénurie, la conformité, un Victory Gin
imbuvable, la fin de la mode, tout art obligé d'être de la propagande -- un cauchemar complet
pour une personne de mon bord.

German: 
Kapitalismus mag seine Probleme haben, aber es ist das beste Wirtschaftssystem das es gibt.
Du würdest nicht in Sowjet-Russland oder im Mao-China leben wollen?
Natürlich nicht.
Würde ich nicht.
Hallo.
Ich bin Tatiana Tankikova, ich bin hier um Stalin zu verteidigen.
Fuck off!
Do svidaniya, Faschist!
Zugegeben, viele vergangene kommunistische Regime waren scheiße
Aber das heißt nicht, dass unser aktuelles System das beste und endgültige System für alle Zeiten ist.
Mein Ansatz ist nicht den Sowjet-Kommunismus wiederzubeleben oder derartiges
sondern Probleme mit dem aktuellen System zu identifizieren, die Unglück und Instabilität
zu verursachen scheinen.
Okay aber...
Ich mag Sachen.
Ich mag Sachen auch
Ich denke viele haben diese instinktive Angst, dass wenn der Kapitalismus geht, mit ihm alles verschwindet
was wir lieben.
Ich meine, wenn ich an Kommunismus konkret denke, fällt mir ein: Sparsamkeit, Mangel, Konformität,
untrinkbarer Victory Gin, das Ende der Mode, jegliche Kunst muss Propaganda sein—ein völliger Albtraum
für eine Person mit meinen Überzeugungen.

Spanish: 
El capitalismo tiene problemas, pero es el mejor sistema económico que hay.
No querrías vivir en la Rusia Soviética o en la China de Mao, ¿o sí?
Bueno, no.
No quisiera.
Hola.
Soy Tatiana Tankikova, estoy aquí para defender a Stalin.
¡Vete a la mierda!
Dasvidania, fascista
Así que, concedido. Muchos de los regímenes comunistas fueron una mierda.
Pero eso no significa que el sistema actual es el mejor sistema de todos los tiempos.
Mi enfoque a este tema no es el tratar de revivir el comunismo soviético ni nada por el estilo
si no identificar los problemas con el sistema actual que parecen ser que causan
infelicidad e inestabilidad
Vale, pero...
Me gustan las cosas
A mí también me gustan las cosas.
Creo que mucha gente tiene este miedo instintivo de que si el capitalismo se va,
se va con todo lo que nos gusta.
Sabes, cuando pienso en comunismo en particular pienso en la austeridad, la escasez, la conformidad,
el Ginebra de la Victoria inbebible, el fin de la moda, y que todo el arte debe ser propaganda, todo esto es una
situación de pesadilla para mí.

Swedish: 
Kapitalismen har sina problem, men det är det bästa ekonomiska systemet vi har.
Du vill väl inte ha det som i Sovjet eller det maoistiska Kina eller?
Nä.
Inte direkt.
Hej där.
Jag är Tatiana Tankikova, jag har kommit för att försvara Stalin.
Fuck off!
Dasvidania, fascist.
Så visst, många tidigare kommunistregimer var skit.
Men det betyder inte att det nuvarande systemet är det bästa och slutgiltiga systemet.
Jag närmar mig inte detta genom att försöka återuppliva Sovjetkommunism eller
något sånt, utan snarare genom att identifiera problem i det nuvarande systemet som verkar orsaka
olycka och instabilitet.
Okej men...
Jag gillar saker.
Jag gillar också saker.
Jag tror att många har en instinktiv rädsla att om kapitalismen försvinner, gör också allt det som
vi älskar.
Jag menar när jag tänker på kommunismen tänker jag på nedskärningar, brist, konformitet, odrickbart
seger-gin, slutet på allt mode, all konst tvingas vara propaganda - rent ut sagt en total mardrömssituation
för någon i mitt skrå.

Spanish: 
El capitalismo puede tener problemas, pero es el mejor sistema económico que existe.
No te gustaría vivir en la Unión Soviética o en la China de Mao, ¿o sí?
Bueno, no.
No me gustaría.
Hola.
Soy Tatiana Tankikova. Estoy aquí para defender a Stalin.
¡Andate a la mierda!
Dasvidania, fascista.
Lo admito, muchos regímenes comunistas del pasado eran como la mierda.
Pero eso no significa que el sistema actual es el mejor sistema para siempre jamás.
Mí idea no es resucitar a la Union Soviética ni nada por el estilo,
sino identificar problemas dentro del sistema actual que parecen causar
miseria e inseguridad.
Bueno, pero...
Me gustan las cosas.
A mí también me gustan las cosas.
Creo que mucha gente tiene este miedo instintivo de que si el capitalismo se va, también se va todo
lo que amamos.
Sigo, cuando pienso sobre el comunismo en particular, pienso en austeridad, escasez, conformidad,
Gin de la victoria intomable, el fin de moda, todo el arte siendo obligatoriamente propaganda - una pesadilla
para alguien de mi estilo.

Russian: 
"У капитализма есть некоторые недостатки, но эта лучшая экономическая система на данный момент.
Ты бы не хотела наверное жить в Советском Союзе или в Китае при Мао Цзэдуне, да?"
Ну, нет, не хотела бы.
*с сильным русским акцентом* 
- Хеллоу!
Я Татьяна Танкикова, и я пришла, чтобы защищать Сталина. [на фоне жуткий кавер Чайковского]
Пошла вон!
- До свидания, фашистка.
Без сомнения, множество коммунистических режимов в прошлом были херовыми.
Но это не значит, что настоящая система лучшая и последняя на все времена.
Моя позиция к вопросу не в том, чтобы воскресить советский коммунизм или еще что, а скорее
определить в существующей системе причины возможного несчастья и нестабильности.
"Ну хорошо, но...
Я люблю вещи."
Я тоже люблю вещи.
Мне кажется, у многих есть этот инстинктивный страх, что если капитализм падет, то так же
исчезнет все, что мы любим.
Я к тому, что когда я думаю о коммунизме, то в первую очередь мне представляются
строгий режим, нищета, единые порядки, ужасный джин "Победа" (отсылка на 1984)
конец моде, все искусство призвано служить пропаганде - в общем сплошной кошмар наяву
для персоны с моими убеждениями.

Polish: 
Kapitalizm może mieć problemy, ale to jest najlepszy system ekonomiczny, jaki istnieje.
Nie chciałabyś żyć w Sowieckiej Rosji albo w Maoistowskich Chinach, co nie?
Cóż, nie.
Nie chciałabym.
Witaj.
Jestem Tatiana Tankikova, jestem tutaj, aby bronić Stalina.
Spierdalaj!
Dasvidania, faszystko.
Więc zgoda, wiele z przeszłych komunistycznych reżimów było chujowych.
Ale to nie oznacza, że obecny system jest najlepszym i ostatecznym systemem na wieczność.
Moim podejściem do tego tematu nie jest to, aby spróbować wskrzesić sowiecki komunizm czy coś
w tym stylu, a raczej, aby zidentyfikować problemy z obecnym systemem, które wydają się powodować
nieszczęście oraz niestabilność.
Ok ale...
Lubię rzeczy.
Też lubię rzeczy.
Myślę, że wiele ludzi ma ten instynktowny strach, że jeżeli odejdzie kapitalizm, odejdzie też wszystko,
co kochamy.
W sensie, kiedy myślę o komunizmie, w szczególności myślę o surowości, niedostatku, konformizmie, nie do wypicia
Ginie Zwiycięstwa, końcu mody, o tym, że wszelka sztuka musiałaby być propagandą - po prostu całkowicie koszmarna
sytuacja dla osoby mego rodzaju.

Portuguese: 
"O capitalismo pode até ter problemas, mas é o melhor sistema econômico que existe."
"Você não gostaria de viver na União Soviética ou na China Maoísta, gostaria?"
Bem, não.
Não gostaria.
[Tatiana] Olá.
Eu sou Tatiana Tankikova, estou aqui para defender Stalin.
Vai se foder!
Dasvidania, fascista.
Então, confesso, muitos regimes comunistas passados foram uma merda.
Mas isso não significa que o sistema vigente seja o melhor e último sistema de todos os tempos.
Minha abordagem desse tópico não é tentar ressuscitar o comunismo soviético ou nada
do tipo, mas sim identificar problemas com o sistema atual que parecem causar
infelicidade e instabilidade.
"ok mas...
eu gosto de coisas"
Eu também gosto de coisas.
Acho que muitas pessoas tem esse medo instintivo de que se o capitalismo sair, o mesmo acontece com tudo
que amamos.
Tipo, quando penso sobre o comunismo em particular, penso em austeridade, escassez, conformidade,
Gim Victory impossível de beber, o fim da moda, toda a arte deve ser propaganda - apenas uma situação de
pesadelo para uma pessoa do meu credo.

English: 
Capitalism may have problems, but it’s the
best economic system there is.
You wouldn’t want to live in Soviet Russia
or Maoist China would you?
Well, no.
I wouldn’t.
Hello.
I’m Tatiana Tankikova, I’m here to defend
Stalin.
Fuck off!
Dasvidania, fascist.
So granted, a lot of past communist regimes
were shitty.
But that doesn’t mean that the current system
is the best and final system for all time.
My approach to this topic is not to try
to resurrect Soviet communism or anything
like that, but rather to identify problems
with the current system that seem to cause
unhappiness and instability.
Okay but…
I like stuff.
I like stuff too.
I think a lot of people have this instinctive
fear that if capitalism goes, so does everything
we love.
I mean when I think of communism in particular
I think of austerity, scarcity, conformity, undrinkable
Victory Gin, the end of fashion, all art required
to be propaganda—just an all around nightmare
situation for a person of my persuasion.

Lithuanian: 
„Kapitalizmas gal ir turi ydų, bet tai pati geriausia ekonominė sistema, kokią tik turėjome.
Juk nenorėtum gyventi SSRS Rusijoje ar Maoistinėje Kinijoje, ar ne?“
Na ne.
Nenorėčiau.
Chelou.
Aш Татjaиa Taикiкova, эsu čia
тaм, каd гiиčiaц Сталiиą
Atsiknisk!
До sviдania, fašistka.
Be abejo, didžioji dalis komunistinių režimų praeityje buvo sumauti.
Bet tai nereiškia, kad dabartinė sistema geriausia ir galutinė sistema visam laikui.
Mano pozicija šiuo klausimu yra ne bandyti prikelti sovietinį komunizmą,
o atrasti dabartinės sistemos problemas, nuo kurių rodos kyla žmonių nepasitenkinimas ir nepastovumas.
„Nu gerai, bet....
man patinka daiktai.“
Man irgi patinka daiktai.
Manau, kad daug žmonių instinktyviai bijo, kad kapitalizmui dingus, dings ir viskas,
kas mums patinka.
Na, pati mąstydama konkrečiai apie komunizmą, aš matau deficitą, nepriteklių, vienodumą, neįgeriamą
džiną „Pergalė“, mados krachą, viso meno pajungimą propagandai – tiesiog absoliutų košmarą
mano įsitikinimų asmenybei.

Dutch: 
"Het kapitalisme mag dan wel problemen hebben, maar het is het beste economische systeem wat we hebben.
Je zou niet willen wonen in de Sovjet-Unie of Maoïstisch China, of wel?"
Nou, nee.
Dat zou ik niet willen.
"Hallo.
Ik ben Tatiana Tankikova en ik ben hier om Stalin te verdedigen."
Flikker op!
"Dasvidania, fascist."
Natuurlijk waren voormalige communistische regimes best ruk.
Maar dat wil niet zeggen dat het huidige systeem het beste en laatste systeem is voor altijd.
Mijn benadering voor dit onderwerp is niet om het Sovjet-communisme terug te brengen of iets
dergelijks, maar echter om problemen met het huidige systeem te identificeren die de oorzaak zijn van
ongelukkigheid en instabiliteit.
"Okay, maar...
Ik houd van spullen."
Ik houd ook van spullen.
Ik denk dat een hoop mensen een instinctieve angst hebben dat als het kapitalisme vertrekt, dat dat ook geld voor
alles wat we liefhebben.
Ik bedoel als ik aan communisme denk, denk ik aan bezuiniging, schaarste, conformisme, ondrinkbare
Victory Gin, het einde van de mode, alle kunst die moet dienen als propaganda—gewoon een complete nachtmerrie
voor iemand van mijn overtuiging.

Dutch: 
En het is niet voor niets dat ik deze angsten heb sinds er een aspect
van al die dingen was in voormalige communistische maatschappijen.
Maar de dingen waar ik me zorgen over maak—drank, make-up, kunst, baden—die dingen bestonden
al lang voor het kapitalisme, en ze zullen er lang na ook nog bestaan.
En ik weet dat verschillende soort mensen zich druk maken over verschillende soorten dingen.
Heteromannen zullen zoiets hebben van ZULLEN ER VIDEO GAMES ZIJN NA HET KAPITALISME OH GOD!
En ja, die zullen er zijn.
Tetris is een Sovjet-spel, en dat is een van de beste spellen van de jaren '80.
[Koor van het Rode Leger - Korobeiniki (De Venters)]
Sommige van deze dingen zullen waarschijnlijk zelfs verbeterd worden wanneer ze bevrijd worden van kapitalistische
druk en drang.
Ik bedoel, kijk wat kapitalisme en de druk om winst te verdienen films heeft aangedaan.
De laatste keer dat bezig was het enige boek te lezen wat ik ooit gelezen heb, Ways of Seeing door John Berger,
viel me deze beschrijving op van glamour in de context van de reclame:
“Zijn belofte is niet die van genoegen, maar van geluk: geluk zoals beoordeeld van buitenaf,
door anderen.
Het geluk benijd te worden is glamour.“

Lithuanian: 
Ir mano nerimavimai nėra be pagrindo, kadangi
tokie aspektai išties galiojo tam tikroms komunistinėms visuomenėms.
Bet dalykai, dėl kur nervinuosi – gėrimai, makiažas, menas, vonios – jie egzistavo
tūkstantmečius prieš atsirandant kapitalizmui, ir egzistuos toliau po jo.
Ir suprantu, kad skirtingi žmonės rūpinsis dėl skirtingų dalykų.
Heteroseksualai sakys maždaug AR PO KAPITALIZMO DAR BUS VIDEOŽAIDIMŲ O DIEVE!
Taip, aišku, kad bus.
Tetris yra sovietų sukurtas žaidimas, ir jis vienas kiečiausių 9-o dešimtmečio žaidimų.
[Raudonosios Armijos Choras]
Kai kurie mūsų mėgiami dalykai net pagerėtų, jei
juos išlaisvintume nuo kapitalistinio spaudimo.
Pažiūrėkit, ką kapitalizmas ir spaudimas uždirbti pelną padarė filmams.
Neseniai, kai skaičiau vienintelę knygą savo gyvenime,
Džono Bergerio „Ways of Seeing“,
pastėbajau tokį glamūro aprašymą kontekste apie reklamą:
„Ji žada ne malonumą, o laimę: tokią laimę, 
apie kurią iš išorės
sprendžia kiti.
Laimė, kad tau pavydi, – tai glamūras.“

Spanish: 
Y no es por nada que tenga todas estas preocupaciones ya que hay un aspecto de ello
en algunas sociedades comunistas pasadas.
Pero las cosas de las que estoy preocupada----la bebida, el maquillaje, el arte, los baños
Estas cosas existieron mucho antes del capitalismo y van a existir mucho tiempo después.
Y sé que diferentes tipos de persona tendrán diferentes cosas que les preocupan
Los hombres hetero dirán cosas como "HABRÁN VIDEOJUEGOS DESPUÉS DEL CAPITALISMO? OH POR DIOS!
Y sí, sí habrán.
Tetris es un juego soviético y es uno de los mejores juegos de los 80's.
[Coro de la armada roja]
Algunas de las cosas que nos gustan probablemente sean mejoradas si son liberadas de las presiones capitalistas
 
Osea, mira lo que el capitalismo y la presión de generar ganancias le han hecho a las películas.
La última vez que estaba leyendo el único libro que he leído, "Maneras de Ver" por John Berger
Me di cuenta de la descripción del glamour en el contexto de la publicidad.
"La promesa no del placer, pero de la felicidad: la felicidad que es juzgada desde afuera
por otros.
La felicidad de ser envidiado es el glamour"

English: 
And it’s not for no reason at all that I
have these anxieties since there was an aspect
of that to some past communist societies.
But the stuff I’m worried about—booze,
makeup, art, baths—these things existed
long before capitalism and they’ll exist
long after it.
And I know different types of people will
have different things they’re concerned about.
Straight guys will be like WILL THERE BE VIDEO
GAMES AFTER CAPITALISM OH GOD!
And yeah, there will be.
Tetris is a Soviet game, and that’s one
of the best games of the 80s.
[Red Army Choir]
Some of the stuff we like could probably even
be improved if it were liberated from capitalist
pressures.
I mean look what capitalism and the pressure
to turn a profit has done to movies.
Last time I was reading the only book I’ve
ever read, Ways of Seeing by John Berger,
I noticed this description of glamour in the
context of advertising:
“Its promise is not of pleasure, but of
happiness: happiness as judged from the outside
by others.
The happiness of being envied is glamour.”

Russian: 
И не то чтобы у этих страхов совсем нет причин, так как все это относится к некоторым
коммунистическим обществам прошлого.
Но вещи, за которые я беспокоюсь: бухло, макияж, искусство, ванны - все это существовало
еще задолго до капитализма и будут долгое время после него.
И я знаю, разные люди будут волноваться о разных вещах
Натуралы будут такие типа *истерически* "БУДУТ ЛИ ВИДЕОИГРЫ ПОСЛЕ КАПИТАЛИЗМА ААА"
Да будут конечно.
Тетрис был придуман в Союзе, и это лучшая игра 80-х
[Хор Красной Армии]
Некоторые из вещей что мы любим возможно даже станут лучше, когда будут освобождены
от давления капитализма.
Ну, вы только посмотрите, что капитализм с его давлением на выручку сделали с фильмами.
Недавно читая единственную вообще книгу, что я прочла - "Искусство видеть" Джона Бергера
я заметила это описание гламура в контексте рекламы:
"Она обещает не удовольствие, а счастье, определяемое людьми вокруг.
А счастье быть предметом зависти это гламур."

Portuguese: 
E não há nenhum motivo para eu ter essas preocupações, já que houve um aspecto
disso em algumas sociedades comunistas do passado.
Mas as coisas com as quais eu estou preocupada - bebidas, maquiagem, arte, banheiras - essas coisas
existiram por muito tempo antes do capitalismo e continuarão existindo por um bom tempo depois.
E eu sei que diferentes tipos de pessoas vão ter diferentes coisas com as quais se preocupar.
Caras héteros vão ficar tipo VAI TER VIDEOGAMES DEPOIS DO CAPITALISMO? MEU DEUS
E sim, vai.
Tetris é um jogo soviético, e um dos melhores jogos dos anos 80.
[Korobeiniki tocando]
Algumas coisas de que gostamos seriam provavelmente melhoradas se fôssemos libertados
das pressões do capitalismo.
Tipo, olha o que o capitalismo e a pressão de ganhar lucro fez com os filmes.
A última vez que eu estava lendo o único livro que já li, "Ways of Seeing" por John Berger,
Eu notei essa descrição do glamour no contexto da publicidade:
"Sua promessa não é de prazer, mas de felicidade: felicidade julgada externamente
por outros.
A felicidade de ser invejado é glamour."

Polish: 
I to nie bez powodu mam te lęki, w końcu był aspekt
tego w paru przeszłych komunistycznych społeczeństwach.
Ale rzeczy, o które się martwię - alkohol, makijaż, sztuka, kąpiele - te rzeczy istniały
długo przez kapitalizmem i będą istnieć długo po nim.
I wiem, że różni ludzie będą mieli różne rzeczy, o które się obawiają.
Hetero kolesie powiedzą CZY BĘDĄ GRY WIDEO PO KAPITALIZMIE O BOŻE!
I tak, będą.
Tetris jest sowiecką grą, a to jedna z najlepszych gier lat 80'.
[Chór Czerwonej Armii]
Niektóre z tych rzeczy, które lubimy mogłyby być nawet ulepszone, gdyby zostały uwolnione z nacisków
kapitalizmu.
W sensie, spójrz, co kapitalizm i nacisk, aby produkować zysk zrobiły filmom.
Ostatni raz, kiedy czytałam jedyną książkę, jaką kiedykolwiek czytałam, "Sposoby Widzenia" Johna Bergera,
zauważyłam ten opis glamouru w kontekście reklamy:
"Nie jest obietnicą przyjemności, ale szczęścia: szczęścia osądzonego z zewnątrz
przez innych.
Szczęście bycia zazdroszczonym to glamour."

German: 
Und diese Angst habe ich nicht ohne Grund, denn es gab diesen Aspekt
bei vergangenen kommunistischen Gesellschaften.
Aber die Sachen um die ich mich sorge—Schnaps, Kunst, Bäder—all diese Dinge haben lange
vor dem Kapitalismus existiert und das werden sie noch lange nach ihm.
Ich weiß, verschieden Arten von Leuten werden unterschiedliche Dinge haben um die sie sich sorgen
Straighte Typen so: "Wird es noch Video Spiele geben ohne Kapitalismus, Oh Gott!"
Und ja, wird es.
Tetris ist ein sowjetisches Spiel und eines der besten in den 80ern.
[Chor der Roten Armee]
Einige der Sachen die wir mögen, könnten sicher auch verbessert werden, wenn sie vom Druck des Kapitalismus befreit wären.
Sieh dir an was Kapitalismus und Profit-Druck den Filmen angetan haben
Das letzte was ich gelesen habe, das einzige Buch, das ich je gelesen habe, "Ways of Seeing" von John Berger
da ist mir diese Beschreibung von Glamour im Kontext der Werbung aufgefallen:
Das Versprechen ist nicht Freude, sondern Glück, Glück wie es von anderen beurteilt wird
das Glück von anderen beneidet zu werden ist Glamour."

Spanish: 
Y no es sin razón que tenga esas ansiedades, porque hubo
algún aspecto de eso en algunas sociedades comunistas del pasado.
Pero las cosas que me preocupan -alcohol, maquillaje, arte, baños- esas cosas existían
mucho antes del capitalismo y existirán mucho después de él.
Y sé que a distintos tipos de personas les preocupan cosas distintas.
Los chicos hetero pensarán ¿Habrán videojuegos después de capitalismo? ¡Oh, Dios!
Y sí, sí van a haber.
Tetris es un juego soviético y es uno de los mejores juegos de los 80.
[Coro del ejército rojo]
Algunas de las cosas que nos gustan incluso podrían ser mejoradas si estuviésemos libres de
las presiones del capitalismo.
Digo, veamos lo que el capitalismo y la presión para obtener una ganancia le ha hecho al cine.
La última vez que estaba leyendo el único libro que he leído, Maneras de Ver de John Berger,
Noté esta descripción del glamour en el contexto de la publicidad:
"Su promesa no es placer, sino felicidad: felicidad juzgada desde afuera
por los otros.
La felicidad de ser envidiado es el glamour."

Hungarian: 
És nem ok nélkül él bennem ez a viszolygás, hiszen ezek néhány történelmi
kommunista társadalom részei voltak.
De amik miatt igazán aggódom - pia, smink, művészetek, fürdők - léteztek jóval
kapitalizmus előtt is és létezni fognak utána is.
És tudom, hogy más-más emberek más-más miatt aggódnak.
A heteró srácok pl.: LESZNEK UGYE VIDEOJÁTÉKOK A KAPITALIZMUS UTÁN IS? JÉZUSOM!
Óh igen, lesznek.
A Tetris egy szovjet játék, és az egyik legjobb a '80-as évekből.
[Vörös Hadsereg kórusa]
Néhány dolog, amit szeretünk, valószínűleg jobban működne, ha felszabadulna a kapitalista nyomás alól.
[178 filmfolytatást forgatnak jelenleg]
 
Nézd meg, hogy a profithajhászás mit tett a filmekkel.
Amikor utoljára olvasgattam az egyetlen könyvet, amit valaha olvastam, a 'Látásmódok'-ot John Bergertől,
feltűnt egy leírás a glamourról a reklámokkal összefüggésben:
"Amit felkínál, az nem élvezet, hanem boldogság: a boldogság, amit mások hisznek rólunk.
A glamour az a boldogság, amit akkor érzünk, ha irigyelnek minket.

French: 
Et j'ai des raisons légitime d'avoir ces angoisses puisque il y avait un peu de ça
dans certaines anciennes sociétés communistes.
Mais les trucs qui m'importent -- la boisson, le maquillage, l'art, les bains -- ces choses existaient
bien avant le capitalisme et existeront bien après.
Et je sais que différentes personnes auront des choses différentes qui les inquièteront.
Les mecs hétéros seront genre EST-CE QU'IL Y AURA DES JEUX VIDÉOS APRÈS LE CAPITALISME MON DIEU
Et oui, il y en aura.
Tétris est un jeu soviétique, et c'est l'un des meilleurs jeux des années 80.
[choeurs de l'armée rouge]
Certaines choses qu'on aime pourrait probablement même être améliorées
si elles étaient libérées des pressions capitalistes.
Regardez donc ce que le capitalisme et la pression de faire du profit ont fait aux films.
L'autre jour je lisait le seul livre que j'ai jamais lu, Ways of Seeing de John Berger,
et j'ai remarqué cette description du glamour dans le contexte de la publicité :
"Sa promesse n'est pas celle du plaisir, mais du bonheur : le bonheur tel qu'il est jugé
depuis l'extérieur par les autres.
Le bonheur d'être envié est le glamour."

Croatian: 
I ove tjeskobe nisu bez razloga, jer toga je bilo
u nekim prošlim komunističkim društvima.
Ali stvari o kojima brinem—cuga, šminka, umjetnost, kupke—te su stvari postojale
dugo prije kapitalizma i postojat će dugo nakon njega.
I znam da različiti ljudi imaju različite stvari za koje su zabrinuti.
Strejt tipovi će reći HOĆE LI BITI VIDEO IGRICA POSLIJE KAPITALIZMA, O BOŽE!
I da, bit će.
Tetris je sovjetska igra, a to je jedna od najboljih igara 80-tih.
[zbor Crvene armije]
Neke stvari koje volimo vjerojatno bi se mogle poboljšati ako bi se oslobodile kapitalističkih
pritisaka.
Mislim, pogledaj što su kapitalizam i trka za profitom učinili filmovima.
Zadnji puta kada sam čitala jedinu knjigu koju sam ikada pročitala, "Načini gledanja" Johna Bergera,
primijetila sam opis glamura u kontekstu reklame:
"Njezino obećanje nije zadovoljstvo, već sreća: sreća koju drugi
procjenjuju izvana.
Sreća izazivanje zavisti je glamur."

Swedish: 
Och det är inte utan anledning som jag har ångest kring detta eftersom det var en stor aspekt av
vissa tidigare kommunistregimer.
Men det som jag är orolig för - sprit, smink, konst, bad - det existerade
långt innan kapitalismen och de kommer existera långt efter den.
Och jag vet att olika människor kommer ha olika saker de är oroliga över.
Straighta killar kommer typ KOMMER DET FINNAS TV-SPEL EFTER KAPITALISMEN HERREGUD!
Och ja, det kommer det göra.
Tetris är ett spel från Sovjet, och det är ett av 80-talets bästa spel.
 
Vissa av grejerna vi gillar skulle säkert till och med förbättras om det befriades från kapitalistiska
krav.
Jag menar titta vad kapitalismen och pressen att behöva göra vinst har gjort med filmer.
Sist jag läste den enda boken jag någonsin läst, Sätt att se av John Berger,
märkte jag den här beskrivningen av glamour från reklamsammanhang:
"Det utlovar inte njutning, utan lycka: lycka som bedöms från utsidan
av andra.
Glädjen i att bli avundad är glamour."

English: 
And I felt kind of attacked, because glamour
is very important to us.
And by us, I mean the gays.
The Ls, the Gs, the Bs, the Ts, and all those
filthy, filthy Qs.
But isn’t it kind of true that at least
in advertising the function of glamour is
to provoke feelings of envy and inadequacy
in the beholder in the service selling you
shit.
But the advertising function I think is an
appropriation of glamour, not something essential
to it.
And maybe glamour would actually be liberated
if it weren’t constantly conflated with
advertising.
So I guess my message to socialists of the
world is that, actually, stuff is good.
Glamour is good.
Video games are good.
Luxury is good.
Baths are good.
I mean, even gold is good, if you don't abuse it horribly.
You know the most offensive thing about the
golden pizza is ultimately that the $2 pizza
is actually better.
The golden pizza is an affront not just to
people who’s medical bills it could have
payed, but it’s an affront to gustatory
pleasure itself.
So I guess my final take here is actually
champagne socialism is good.

German: 
Und ich fühlte mich irgendwie angegriffen, weil Glamour sehr wichtig für uns ist
und mit uns meine ich die Schwulen
Die Ls, die Gs, die Bs, die Ts und all diese versauten Qs.
Aber ist es nicht zutreffend, dass es, zumindest in der Werbung, die Funktion von Glamour ist,
Gefühle von Neid und Unzulänglichkeit beim Betrachter hervorzurufen
mit der Absicht dir Scheiße anzudrehen.
Aber die Werbe-Funktion von Glamour ist, denke ich, ist eine angeeignete, keine die ihr essentiell zu eigen ist
Und vielleicht würde Glamour tatsächlich befreit, wenn es nicht ständig mit Werbung vermischt werden würde.
Also ist meine Botschaft an die Sozialisten der Welt wohl: Eigentlich sind Sachen super.
Glamour ist gut.
Videospiele sind gut.
Luxus ist gut.
Bäder sind gut.
Ich meine, sogar Gold ist gut, wenn man es nicht schrecklich missbraucht.
Das abstoßendste an der goldenen Pizza ist, dass die 2$ Pizza
eigentlich besser ist.
Die goldene Pizza ist nicht nur ein Schlag ins Gesicht der Leute, deren Arztrechnung sie bezahlt hätte
sondern ins Gesicht des kulinarischen Geschmacks.
Mein Fazit hier scheint zu sein: Eigentlich ist Champagner-Sozialismus gut

Croatian: 
Osjećala sam se pomalo napadnutom, jer glamur nam je jako bitan.
I pod nama, mislim gejevima.
L-ovima, G-ovima, B-ovima, T-ovima i onim prljavim, prljavim Q-ovima.
Ali nije li pomalo istina da, barem u oglašavanju, funkcija glamura jest
da izazove osjećaje zavisti i nedoraslosti kod gledatelja kako bi ti prodali sranje.
Ali mislim da je svrha reklamiranja u prisvajanju glamura, nešto
što mu nije esencijalno.
A možda bi se glamur doista oslobodio kada ne bio stalno bio povezan s
oglašavanjem.
Dakle, moja poruka socijalistima svijeta je da su stvari doista dobre.
Glamur je dobar.
Video igre su dobre.
Luksuz je dobar.
Kupke su dobre.
Mislim, čak je i zlato dobro, ako ga ne zloupotrebljavaš.
Znaš, najuvredljiviji dio zlatne pizze je taj što je na kraju pizza od 2 dolara
zapravo bolja.
Zlatna pizza je uvreda ne samo ljudima kojima je mogla platiti medicinske račune
već je uvreda i samom okusnom užitku.
Pretpostavljam da je moj zaključak taj da je šampanjski socijalizam zapravo dobar.

Spanish: 
Y me sentí atacada, porque el glamour es muy importante para nosotros.
Y con nosotros me refiero a los gays.
Las Ls, los Gs, los Bs, los Ts y todos esos sucios, sucios Qs.
Pero acaso no es un poco cierto que al menos en la publicidad la función del glamour es
provocar sentimientos de envidia e incomodidad en el espectador, para
venderte mierda.
Pero la función publicitaria, creo que es una apropiación del glamour,
no algo esencial del mismo.
Y quizás el glamour sería realmente libre si no fuera constantemente relacionado
a la publicidad.
Así que supongo que mi mensaje a los socialistas del mundo es que, de hecho, las cosas son buenas.
El glamour es bueno.
Los videojuegos son buenos.
Los lujos son buenos.
Los baños son buenos.
Digo, incluso el oro es bueno, si no lo abusas horriblemente.
Saben, lo más ofensivo sobre la pizza dorada es que al final, la pizza de $2
es de hecho mejor.
La pizza dorada no es solo un insulto para la gente que pudo haber pagado sus cuentas médicas con ese dinero,
sino que también es un insulto al placer del gusto en sí mismo.
Así que supongo que mi último comentario aquí es que el socialismo champange es bueno.

Russian: 
И меня это несколько задело, потому что гламур для нас очень важен.
Для нас, в смысле геев.
Л, Г, Б, Т и эти грязные, грязные К
Но ведь в какой-то степени это правда, по крайней мере в рекламе задача гламура спровоцировать
в наблюдателе чувства зависти и несовершенства для сервиса, продающего своего барахло.
Но рекламная функция по мне скорее присвоение гламура, а не его суть.
И кто знает, может быть гламур был бы свободнее, если бы не смешивался постоянно с рекламой.
Так что, полагаю, мое послание социалистам по миру в том, что в общем-то, вещи это хорошо.
Гламур - хорошо.
Видеоигры - хорошо.
Роскошь - хорошо.
Ванны - хорошо.
То есть, даже золото это хорошо, если вы этим так злостно не злоупотребляете.
Знаете, ведь самое обидное в золотой пицце это в конечном итоге то, что пицца за 2 бакса
на самом деле лучше.
Золотая пицца это оскорбление не только для тех, чьи медицинские счета она могла бы оплатить,
но и оскорбление самому удовольствию от вкуса.
Поэтому, наверное мое итоговое заключение в том, что в принципе шампанский социализм это хорошо.

Hungarian: 
És ez kicsit megsértett engem, mert számunkra fontos a "csillogás".
És a "mi" alatt a melegeket értem.
Az L-ek, a M-ek, Bi-k és a T-k és az összes mocskos, mocskos Q.
De nem így van tényleg, hogy legalábbis a reklámokban a csillogás szerepe nem más, minthogy
irigységet és megfelelési kényszert keltsen, annak érdekében, hogy eladjanak valami szirszart.
De a reklám csupán egy helytelen kihasználása a csillogásnak, nem annak elengedhetetlen része.
És talán a glamour is felszabadulna, ha nem mosnák össze mindig reklámokkal.
["Igyál egy koktélt a Belső Illúziók Lounge-ban!"]
Szóval azt üzenem a szociknak a világban, hogy lényegében a cuccok okék.
A csillogás oké.
A videojátékok okék.
A luxus oké.
A kádfürdők okék.
Úgy értem, még az arany is oké, ha nem élsz vele szörnyen vissza.
Tudod, a legfelháborítóbb az aranypizza mizériában? Az, hogy végeredményben a 2$-os pizza
finomabb.
Az aranypizza nem csak azoknak sértés, akiknek a kórházi számláját kifizethette volna,
de maguknak a gasztronómiai élvezeteknek is.
Szóval, asszem a végső következtetésem az, hogy a luxi-pezsgős-szocializmus az oké.

Dutch: 
En ik voel me enigszins aangevallen, want glamour is heel belangrijk voor ons.
En met ons bedoel ik de homo's.
De L's, de G's, de B's, de T's en al die stoute, stoute Q's.
Maar is het niet soort van waar dat, tenminste in de reclame, dat het de functie van glamour is
om gevoellens van afgunst en ontoereikendheid los te maken in de aanschouwer, met als dienst je troep
te verkopen.
Maar de reclamefunctie is, denk ik, een toeëigening van glamour, niet iets
essentiëels ervan.
En misschien zou glamour bevrijd worden als het niet constant samenviel met
reclame.
Dus ik denk dat mijn bericht aan de socialisten is: eigenlijk zijn spullen goed.
Glamour is goed.
Video games zijn goed.
Luxe is goed.
Baden zijn goed.
Ik bedoel, zelfs goud is goed als je het niet verschrikkelijk misbruikt.
Weet je, het meest stotende aan de gouden pizza is dat uiteindelijk de $2 pizza
gewoon beter is.
De gouden pizza is niet alleen een belediging naar de mensen wiens ziektekosten het zou kunnen hebben
betaald, maar het is een belediging voor het smaakgenot zelf.
Dus ik denk dat mijn laatste take hier is dat salonsocialisme goed is.

Lithuanian: 
Ir pasijaučiu užsipulta, nes glamūras mums labai svarbus.
O mums, turiu omeny gėjams.
L, G, B, T ir ypač, ypač nešvankiesiems Q.
Bet ar ne tiesa, kad mažų mažiausiai reklamose, glamūras pasitelkiamas
sukelti stebėtojams pavydą ir nepilnavertiškumą, kad šitaip jiems būtų įperšami visokie
daiktai.
Bet reklaminė funkcija, mano nuomone, yra glamūro pasisavinimas, tai nėra esminė
jo dalis.
Galbūt glamūras būtų išlaisvintas,
jei jo taip pastoviai neskiestų reklamomis.
Taip kad, manau, mano žinutė pasaulio socialistams tokia, kad, iš tikrųjų, daiktai tai gerai.
Glamūras – gerai.
Videožaidimai – gerai.
Prabanga – gerai.
Vonios – gerai.
Ta prasme, net ir auksas yra gerai, jei juo šitaip nepiktnaudžiaujama.
Žinote, pats skaudžiausias dalykas apie auksinę picą be abejo yra tas, kad picą už porą dolerių
yra aiškiai skanesnė.
Auksinė pica yra ne tik antausis žmonėms, 
kurie už ją būtų padengę gydymo skolas,
ji yra antausas pačiam gurmaniškajam malonumui.
Todėl mano galutinė išvada būtų ta, kad iš esmės šampaninis socializmas yra gerai.

French: 
Et je me suis sentie un peu attaquée, parce que le glamour est très important pour nous.
Et par nous, je veux dire les gays.
Les L, les G les B, les T, et toutes ces saletés, saletés de Q.
Mais est-ce que c'est pas un peu vrai qu'au moins dans la pub la fonction du glamour est
de provoquer un sentiment d'envie et d'inadéquation chez le public
pour pouvoir nous vendre de la merde ?
Mais la fonction de la pub est pour moi une appropriation du glamour,
pas quelque chose qui lui est essentiel.
Et peut-être que le glamour serait libéré si ce n'était pas tout le temps confondu avec la publicité.
Donc je suppose que mon message aux socialistes de ce monde est que, en fait, les trucs c'est bien.
Le glamour c'est bien.
Les jeux vidéos c'est bien.
Le luxe c'est bien.
Les bains c'est bien.
Et puis bon, même l'or c'est bien, si tu en abuses pas horriblement.
Vous savez, la chose la plus offensante avec la pizza dorée, au fond, c'est que la pizza à 2$
est en fait meilleure.
La pizza dorée est un affront non seulement aux gens à qui elle aurait pu payer les factures médicales,
mais c'est un affront au plaisir gustatif en soi.
Donc je suppose que ma conclusion c'est qu'en fait, le socialisme champagne c'est bien.

Spanish: 
Y me siento algo atacada, porque el glamour es algo muy importante para nosotrxs.
Y por nosotrxs me refiero a los gays
Las L's, los G's, los B's, las T's y todas esas sucias, sucias Q's
Pero es algo cierto que al menos en la publicidad, la función del glamour es
provocar sentimientos de envidia y de sentirse mal en el proceso de venderte cosas
Pero la función de publicidad pienso que es una apropiación del glamour, no algo esencial a ello.
 
Y quizá el mundo del glamour podría ser liberado si no fuese constantemente mezclado con publicidad
Así que creo que mi mensaje a los socialistas del mundo es que, en realidad, las cosas son buenas.
El glamour es bueno
Los videojuegos son buenos
El lujo es bueno
Los baños son buenos
Digo, hasta el oro es bueno si no abusas de él  horriblemente
Sabes, lo más ofensivo de la pizza dorada es que al final
la pizza de dos dólares es en realidad mejor.
La pizza dorada es una afronta no solo a la gente a la que le pudieron pagar las facturas médicas,
sino que es una afronta al placer gustativo mismo
Así que creo que mi conclusión final es que el socialismo de champaña es bueno

Portuguese: 
E eu me senti meio atacada, porque glamour é muito importante para nós.
E com nós, eu quero dizer as gays.
As Ls, os Gs, os Bs, os Ts, e todos aqueles safadinhos dos Qs <3
Mas não é meio que verdade que, pelo menos na publicidade, a função do glamour é
provocar sentimentos de inveja e inadequação no espectador, no serviço de
te vender coisas?
Mas a função de propaganda é, eu acho, uma apropriação do glamour, não algo intrínseco
a ele.
E talvez o glamour fosse realmente liberado se não fosse constantemente  confundido com
propaganda.
Assim, acho que minha mensagem para socialistas do mundo é que, na verdade, coisas são boas.
Glamour é bom.
Videogames são bons.
Luxo é bom.
Banheiras são boas.
Tipo, mesmo o ouro é bom, se você não abusar dele horrivelmente.
Sabe, a coisa mais ofensiva da pizza dourada é finalmente que a pizza de $2
é na verdade melhor.
A pizza dourada é uma afronta não só para pessoas cujas contas médicas poderiam ter
sido pagas, como também uma afronta ao prazer gustatório em si.
Então acho que meu take final aqui é que, na verdade, o socialismo de champagne é bom.

Swedish: 
Och jag kände mig lite attackerad, för glamour är väldigt viktigt för oss.
Och med oss, menar jag alla homos.
Alla H, B, T och alla de snuskiga, snuskiga Qs.
Men är det inte så, att åtminstone i reklam, så är glamourens funktion
att provocera fram känslor av avund och otillräcklighet för att sälja dig en
skit.
Reklamfunktionen tror jag är en appropriering av glamour, inte en essentiell
del av den.
Och kanske skulle glamour faktiskt bli befriat om det inte konstant hade med reklam
att göra.
Så jag antar att mitt meddelande till världens socialister är att grejer faktiskt är bra.
Glamour är bra.
Tv-spel är bra.
Lyx är bra.
Bad är bra.
Jag menar, till och med guld är bra, så länge du inte missbrukar det totalt.
Den mest provocerande grejen med den gyllene pizzan är i slutändan att $2-pizzan
faktiskt är bättre.
Den gyllene pizzan är inte bara en förolämpning mot alla dem var sjukvårdsförsäkring det hade kunnat
betala, utan en förolämpning mot gastronomisk njutning i sig själv.
Så jag antar att mina sista ord här är att champangesocialism är bra.

Polish: 
I poczułam się trochę zaatakowana, ponieważ glamour jest bardzo ważny dla nas.
I przez nas, mam na myśli gejów.
L, G, B, T i te wszystkie brudne, brudne Q.
Ale nie jest to trochę prawdą, że przynajmniej w reklamie, funkcją glamouru jest
prowokacja uczuć zazdrości i niedostateczności w posiadaczu, w celu sprzedania ci
gówna.
Ale uważam, że ta funkcja reklamy zawłaszczeniem glamouru, a nie czymś istotowym
dla niego.
I może glamour byłby wyzwolony, gdyby nie był stale połączony z
reklamą.
Więc chyba moją wiadomością do socjalistów tego świata jest to, że właściwe, rzeczy są dobre.
Glamour jest dobry.
Gdy wideo są dobre.
Luksus jest dobry.
Kąpiele są dobre.
W sensie, nawet złoto jest dobre, jeżeli nie nadużywasz go okropnie.
Wiecie, najbardziej urażająca rzeczą w złotej pizzy jest to, że ostatecznie, to pizza za 2$
jest lepsza.
Złota pizza jest zniewagą nie tylko dla ludzi, których rachunki medyczne mogły być za nią zapłacone,
ale jest zniewagą dla samych w sobie przyjemności smakowych.
Więc chyba moją finalną uwagą tutaj jest, że właściwie szampanowy socjalizm jest dobry.

Dutch: 
Ik bedoel hier niet dat de salonklasse socialistisch wordt.
Ik heb het over het herverdelen van de verdomde champagne.
Oke, nu dat ik deze bezwaren uit de weg heb geruimd, ben ik eindelijk klaar
voor de start.
Deel 1, waar jullie allemaal op hebben zitten wachten:
Hoe het kapitalisme voor eens en altijd te beëindigen
Nou, ik weet het niet.
Wie denken jullie wel niet dat ik ben?
Ik ben sociaal bewuste YouTube entertainer, niet de transseksuele Gandhi.
Ik bedoel, volgens het Marxisme kunnen we niet de revolutie starten wanneer we daar
zin in hebben.
Het kapitalisme moet falen, en dat creëert de omstandigheden die de revolutie
onvermijdelijk maken.
Dus ik denk dat we ons gewoon moeten onspannen terwijl we daarop wachten...
Ik ben er zeker van dat het een dezer dagen zal gaan gebeuren...
Weet, misschien moeten we iets doen in de tussentijd.
Uh, dus uh, stem Partij van de Arbeid, tweet radicale dingen, probeer meer groenten te eten, uh, probeer niet
gemanipuleerd te worden om oorlog te voeren tegen andere onderdrukte mensen, en kunnen we alsjeblieft niet

Russian: 
Но я не говорю о превращении шампанских классов в социалистов.
Я говорю о перераспределении ебучего шампанского.
Окей, теперь когда я разобралась со всеми возражениями, я наконец готова начать.
Часть 1, то, чего вы так долго ждали:
Как Покончить с Капитализмом Раз и Навсегда
Ну, я без понятия.
Вы за кого меня принимаете?
Я социально обеспокоенная ютуб видеоблогерша, а не транссексуальный Ганди.
Вообще, согласно марксизму мы не можем начать революцию просто, когда нам заблагорассудится.
Капитализм должен пасть, и это приведет к тем условиям, что сделают революцию неизбежной
Так что, полагаю, нам нужно лишь расслабиться и ждать, пока это произойдет
Я уверена, оно может случиться в любой момент
Вы знаете, может быть, нам все же стоит что-то сделать в это время
Ээ, так что, хз, ну там голосуйте за партию труда наверное, твитьте радикально,
старайтесь есть больше овощей
и не подвергаться манипуляциям, затаскивающим вас в войну против других угнетенных людей

Hungarian: 
De nem arról beszélek, hogy a felsőosztály legyen szocialista.
Arról beszélek, hogy a rohadt pezsgőt kéne újra elosztani.
Tehát, most hogy a kifogásokat megválaszoltam, készen állok, hogy
elkezdjem.
1. rész: amire mind vártatok:
Hogyan vessünk véget a kapitalizmusnak?
Hát, nem tudom.
Mit képzeltek, ki vagyok én?
Egy szociálisan érzékeny Youtube-sztár vagyok, nem a transz Gandhi.
Mármint a marxizmus szerint a forradalom nem kezdődhet csak úgy akármikor.
A kapitalizmusnak el kell buknia, aminek hatására a forradalom elkerülhetetlen lesz.
Gondolom, addig csak pihizzünk és várjuk, hogy megtörténjen.
Biztos vagyok benne, hogy most már bármelyik nap megtörténhet.
Tudod, inkább addig is csináljunk valamit.
Öh, nemtom, szavazz a munkáspártra, nyomj radikalista tweeteket, egyél sok zöldséget és ne dőlj be
a dumáknak, amivel csak más szerencsétlen emberek ellen uszítanak.

Croatian: 
Ali ne pričam o tome da klase koje kupuju šampanjac postanu socijalisti.
Govorim o preraspodjeli prokletog šampanjca.
Dobro, sada kada sam riješila ove zamjerke, napokon sam spremna
za početak.
Prvi dio, koji ste svi čekali:
KAKO DOKRAJČITI KAPITALIZAM JEDNOM ZAUVIJEK
Pa ne znam.
Što vi mislite, tko sam ja?
Ja sam društveno osviještena jutjuberica, ne transseksualni Gandhi.
Mislim, prema marksizmu, ne možemo započeti revoluciju kad god poželimo.
Kapitalizam mora propasti, a to će stvoriti uvjete koji revoluciju čine
neizbježnom.
I zato se samo treba opustiti i čekati da se to dogodi...
Sad će, svaki čas...
Znate, u međuvremenu bi trebali nešto učiniti.
Uh, ne znam, možda glasati za laburiste, radikalno tvitati, jesti više povrća, uh, pokušati
ne biti izmanipulirani u ratovanje protiv drugih potlačenih ljudi, i možemo li molim vas

Swedish: 
Men jag menar inte att champange-klassen ska bli socialister.
Jag menar att vi måste omfördela den jävla champangen.
Okej, nu när jag fått alla de där motargumenten ur vägen är jag äntligen redo
att börja.
Del 1, det ni alla har väntat på:
Hur vi gör oss av med kapitalismen en gång för alla
Ja, inte vet jag.
Vem tror ni att jag är?
Jag är en socialt medveten youtubeunderhållare, inte transsexuella Gandhi.
Jag menar enligt marxismen kan vi inte bara starta revolutionen när vi känner för
det.
Kapitalismen måste gå under, och ge oss förutsättningarna som kommer göra revolutionen
oundviklig.
Så jag antar att vi bara slappnar av och väntar på det att hända...
Det händer säkert vilken dag som helst nu...
Kanske borde vi göra någonting under tiden.
Uh så jag vet inte, jag antar rösta vänster, tweeta radikalt, försök äta mer grönsaker, uh, försök att inte
bli manipulerad till att gå i krig mot andra förtryckta människor, och kan vi snälla inte

Spanish: 
Pero no me refiero a que las clases champagne se vuelvan socialistas.
Me refiero a distribuir el maldito champagne.
Bueno, ahora que descarté esas objeciones, estoy finalmente lista
para empezar.
Parte 1, lo que todos han estado esperando:
Como terminar con el capitalismo de una vez por todas.
Bueno, no lo sé.
¿Qué creen que soy?
Soy una youtuber socialmente consciente, no un Gandhi transsexual.
Digo, según el Marxismo no podemos simplemente empezar la revolución
cuando queramos.
El capitalismo tiene que fracasar, y eso va a traer las condiciones necesarias que harán a la revolución
inevitable.
Así que supongo que solo tenemos que intentar relajarnos y esperar que eso ocurra.
Estoy segura de que va a pasar muy pronto...
Saben, quizás debiésemos hacer algo por mientras.
No sé, supongo que hay que votar a la izquierda, twitear radicalmente, intentar comer más verduras, intentar
no ser manipulados y atacar a otras personas oprimidas, y porfavor

Polish: 
Ale nie mówię o tym, aby szampanowe klasy zostały socjalistyczne.
Mówię o redystrybucji cholernego szampana.
W porządku, teraz, kiedy pozbyłam się tych sprzeciwów, mogę nareszcie naprawdę
zacząć.
Część 1, to, na co wszyscy czekaliście:
Jak zakończyć kapitalizm raz i na zawsze
Cóż, nie wiem.
Kim wy myślicie, że jestem?
Jestem społecznie świadomą twórczynią na YouTubie, a nie transseksualnym Gandhim.
W sensie, według marksizmu, nie możemy po prostu rozpocząć rewolucji kiedykolwiek nam się chce.
Kapitalizm musi upaść, a to przyniesie warunki, które czynią rewolucję
nieuniknioną.
Więc zgaduję, że po prostu musimy spróbować się zrelaksować i czekać, aż to się stanie...
Jestem pewna, że to może się obecnie wydarzyć każdego dnia...
Wiecie, może powinniśmy coś zrobić w międzyczasie.
Eh, więc, nie wiem, głosujcie na Labour, tweetujcie radykalnie, próbujcie jeść więcej warzyw, eh, spróbujci
nie być zmanipulowanym w toczenie wojen przeciw innym uciskanym ludziom, i czy możemy, proszę,

French: 
Mais je ne parle pas des classes de champagne qui deviendraient socialistes.
Je parle de redistribuer le fichu champagne.
Bien, maintenant qu'on en a fini avec ces objections, je suis fin prête
pour commencer.
Partie 1, celle que vous attendiez depuis si longtemps :
Comment en Finir avec le Capitalisme une Bonne Fois Pour Toutes
Ben je sais pas.
Vous me prenez pour qui ?
Je suis une amuseuse Youtube socialement conscientisée, pas la Gandhi transsexuelle.
Parce que d'après le marxisme on ne peut pas simplement commencer la révolution
quand on en a envie.
Le capitalisme doit échouer, et ça va amener les conditions qui rendent la révolution inévitable.
Donc je suppose qu'on essaie juste de se décontracter et d'attendre que ça vienne...
Je suis sûre que ça va bien arriver d'un jour à l'autre...
Vous savez, peut-être qu'on devrait faire quelque chose en attendant.
Euh, donc je sais pas, votez travailliste, tweetez radicalement, essayez de manger plus végétal, euh
essayez de ne pas être manipulé pour faire la guerre à d'autres gens opprimés, et svp, on peut arrêter

English: 
But I’m not talking about the champagne
classes becoming socialists.
I’m talking about redistributing the goddamn
champagne.
Alright, now that I’ve gotten these objections
out of the way I’m finally really ready
to get started.
Part 1, what you’ve all been waiting for:
How to End Capitalism Once and For All
Well I don’t know.
Who do you people think I am?
I’m a socially conscious YouTube entertainer,
not transsexual Gandhi.
I mean according to Marxism we can’t just
start the revolution whenever we feel like
it.
Capitalism has to fail, and that will bring
about the conditions that make the revolution
inevitable.
So I guess we just try to relax and wait for
that to happen…
I’m sure it’s bound to happen any day
now….
You know maybe we should do something in the
meantime.
Uh so I dunno, I guess vote Labour, tweet radically,
try to eat more vegetables, uh, try not to
be manipulated into waging war against other
downtrodden people, and can we please not

Lithuanian: 
Bet aš nekalbu apie šampaninių klasių vertimą socialistinėmis.
Kalbu apie prakeikto šampano paskirstymą.
Gerai, dabar, kai baigiau su visais šiais prieštaravimais,
dabar jau galiu pradėti.
Pirma dalis, tai, ko jūs visi laukėte:
Kaip Užbaigti Kapitalizmą Kartą ir Visiems Laikams
Na aš nežinau.
Kuo jūs mane laikote?
Aš socialiai sąmoninga YouTube videoblogerė, 
o ne transseksualas Gandis.
Net anot marksizmo mes negalime sukelti revoliucijos kada tik panorėję.
Kapitalizmas turi žlugti, ir tai sudarys sąlygas, kuriomis revoliucija taps neišvengiama.
Tai, matyt, mums tereikia atsipalaiduoti ir palaukti,
 kol taip nutiks...
Esu tikra, kad nutikti gali bet kuriuo momentu...
Žinot, iki kol įvyks, gal nuveikime kažką.
Aa, tai nežinau, balsuokit už darbo partiją ar panašiai, tweet'inkite nestokodami radikalumo,
valgykite daugiau daržovių..hm..
pasistenkit nesileisti manipuliuojami skelbti karą prieš kitus kenčiančius žmones, ir labai prašau,

Spanish: 
Pero no estoy hablando de la clase que compra champán volviéndose socialista.
Estoy hablando de redistribuir el puto champán
Bueno, ahora que saqué estas objeciones del camino, finalmente estoy lista para
empezar.
Parte 1, lo que todos estabais esperando:
CÓMO TERMINAR CON EL CAPITALISMO DE UNA VEZ POR TODAS
Bueno, no lo sé.
¿Quién creen ustedes que soy?
Soy un Youtuber socialmente consciente, no un Gandhi transexual.
Digo, según el marxismo, no podemos simplemente empezar la revolución cuando nos dé la gana.
 
El capitalismo tiene que fallar y traer las condiciones que harán la revolución inevitable.
 
Así que creo que tenemos que intentar relajarnos y esperar a que pase...
Estoy segura de que va a pasar en cualquier momento...
¿Sabéis qué? Quizás deberíamos hacer algo mientras tanto.
Uh, entonces... No sé. Supongo que votar a la izquierda, twitear radicalmente, intentar de comer más verduras, uh, intentar
no ser manipulados para declararle la guerra a gente pobre y por favor podríamos no darle

German: 
Aber ich rede nicht davon, dass die Champagner Klassen Sozialisten werden
Ich rede von der Umverteilung des verdammten Champagners.
Gut, nachdem ich diese Einwände ausgeräumt habe, bin ich endlich bereit anzufangen
Teil 1, Worauf ihr alle gewartet habt:
Wie man den Kapitalismus ein für alle mal abschafft
Keine Ahnung!
Was denkt ihr wer ich bin?
Ich bin eine YouTube-Entertainerin mit sozialem Gewissen, nicht der transsexuelle Gandhi
Also, dem Marxismus zu Folge können wir die Revolution nicht einfach starten wann immer uns danach ist
Der Kapitalismus muss scheitern und das wird die Bedingungen schaffen, die
die Revolution unvermeidlich machen.
Also versuchen wir uns einfach zu entspannen und darauf zu warten
Es wird sicher bald passieren...
Vielleicht sollten wir in der Zwischenzeit etwas tun
Also, ich weiß nicht, wahrscheinlich sozialdemokratisch wählen, mehr Gemüse essen und versucht
euch nicht dazu manipulieren zu lassen, Krieg gegen andere unterdrückte Völker zu führen

Portuguese: 
Mas não estou falando das classes do champagne se tornando socialistas.
Estou falando de redistribuir a porra do champagne.
Beleza, agora que deixei essas objeções fora do caminho, estou finalmente pronta
para começar.
Parte 1, o que vocês todos estiveram esperando:
"Como acabar com o capitalismo de uma vez por todas"
Bem, eu não sei!
O que vocês acham que eu sou?!
Eu sou uma youtuber de entretenimento com consciência social, não Ghandi transsexual.
Quer dizer, de acordo com o Marxismo nós não podemos só começar a revolução quando
sentirmos vontade.
O capitalismo tem que falhar, e isso irá trazer as condições para que a revolução se torne
inevitável.
Então acho que devemos só tentar relaxar e esperar isso acontecer...
Certeza que vai acontecer qualquer dia a partir de agora...
Sabe, talvez nós devamos fazer alguma coisa nesse meio tempo.
Uhh então... Sei lá, acho que... vote Labour, tweete radicalmente, tente comer mais vegetais, uh, tente
não ser manipulado para travar guerra contra outras pessoas oprimidas, e por favor, podemos não

Lithuanian: 
nesuteikime daugiau galios patiems bjauriausiems mūsų visuomenės idiotams.
Neeee.
Ne balsuoti.
Dubasinti.
Na, žinot ką? Rodos ji vienintelė turi planą,
tai tiesiog darykit,
ką ji sako.
[Bikini Kill – „Rebel Girl“]
Tabi, kodėl gi tau nepasimaudžius?
[Miau]
Mmm.
Gera katytė.
Neuždaryk durų!
Brangūs draugai, Centrinis Kačių-merginų Komitetas nusprendė, kad ContraPoints yra ir visuomet buvo
kontrrevoliuciją kurstanti, buržujė revizionistė.
Todėl Informacijos departamentas likusią įrašo dalį pakeitė
pagarbos atidavimu nemirtingajam Tabiizmo mokslui.
[Groja „Internacionalas“]
[Zoë Blade – Solid Goldberg]

Hungarian: 
És kérlek, ne adjatok még több hatalmat a legnagyobb tökkelütötteknek, akiket a társadalmunk kitermelt.
Neeeeem.
Nincs szavazás.
Zúzás van.
Nos, tudod, úgy tűnik, ő az egyetlen valami kézzelfogható tervvel, szóval tedd, amit ő mond.
["Rebel Girl" | Bikini Kill]
Tabby, miért nem veszel egy fürdőt?
[Miáú]
Hm.
Jó cica.
Ne csukd be az ajtót!
Kedves elvtársak! A Központi Cicalány Bizottság kimondta, hogy Contrapoints most és mindig is
egy ellenforradalmár, burzsoá revizionista volt.
Ezért a Hírközlési Minisztérium a videó fennmaradó részét kicserélte egy, a tabby-izmus
halhatatlan tudományáról szóló résszel.
[Internacionálé]
[Tabby zászlaja alatt / a világ cicalányai egyesüljetek!]
["Solid Goldberg" |  Zoë Blade]

Dutch: 
meer macht geven aan de absoluut slechtste klojo's die onze maatschappij te bieden heeft, denk ik?
"Neeee.
Niet stemmen.
Ingooien."
Nou, weet je wat, zij is klaarblijkelijk de gene met het plan, dus doe maar wat
ze zegt, denk ik?
["Rebel Girl" door Bikini Kill]
Tabby, moet jij niet eens in bad?
[Miauw]
Mm.
Lief poesje.
Niet de deur dichtdoen!
"Beste kameraden, het Centrale Kattenmeisjescomité heeft bepaald dat ContraPoints voor nu en altijd
contrarevolutionair, bourgeouis revisionisme is.
Het Departement van Informatie heeft daarom de rest van deze video vervangen met een erbetoon aan de onsterfelijke wetenschap van het Tabbyisme."
["L'Intermiauwtionale" speelt]
["Solid Goldberg" door Zoë Blade]

Spanish: 
no le demos el poder a los más absolutos idiotas que nuestra sociedad tiene para ofrecernos.
¡Noooo!
No votar.
Romper.
Bueno, ustedes saben, ella es la que tiene un plan aparentemente. Supongo que haré lo que
ella diga.
["Rebel Girl" de Bikini Kill]
Tabby, ¿por qué no vas a bañarte?
Miau.
Mm.
Buena gatita.
¡No cierres la puerta!
Queridos compañeros, el Comité Catgirl Central ha determinado que ContraPoints es y siempre
ha sido un ejemplo de revisionismo burgués y contra-revolucionario.
Por lo tanto el Departamento de Información ha reemplazado el resto de este video por
un tributo a la ciencia inmortal del Tabbyismo.
["La internacional" suena]
[“Solid Goldberg” de Zoë Blade]

Portuguese: 
dar mais poder para os piores crápulas que nossa sociedade tem a oferecer.
[Tabby] Nãão!
Sem votar!
Quebrar!!
Bem, quer saber? Já que ela é a única com um plano aparentemente, acho que... só faça o que
ela disser.
[Rebel Girl tocando]
Tabby, porque você não vai tomar um banho?
[Miau]
Mm.
Boa gatinha.
Não feche a porta!
Caros comrades, o Comitê Central das Gatas determinou que ContraPoints é e sempre
foi revisionismo contrarrevolucionário e burguês.
O Departamento de Informação substituiu o restante desse vídeo com
um tributo à imortal ciência do Tabbyismo.
[L'Internationale tocando]
[Solid Goldberg por Zoë Blade]

English: 
hand more power to the absolute worst dingbats
our society has on offer.
Noooo.
No voting.
Smashing.
Well, you know what, she’s the one with
the plan apparently, I guess just do whatever
she says.
[“Rebel Girl” by Bikini Kill]
Tabby, why don’t you go take a bath?
[Meow]
Mm.
Good kitty.
Don’t close the door!
Dear comrades, the Central Catgirl Committee
has determined that ContraPoints is and always
has been counterrevolutionary, bourgeois revisionism.
The Department of Information has therefore
replaced the remainder of this video with
a tribute to the immortal science of Tabbyism.
[“L’Internationale” plays]
[“Solid Goldberg” by Zoë Blade]

German: 
und können wir bitte den schlimmsten Arschlöchern unserer Gesellschaft nicht noch mehr Macht geben.
Neeeein.
Nicht Wählen.
Zerstören.
Na gut, sie scheint ja hier den Plan zu haben, also tut einfach
was sie sagt.
[“Rebel Girl” von Bikini Kill]
Tabby, warum nimmst du nicht ein Bad?
[Miau
Mm
Gute Katze.
Nicht die Tür schließen!
Liebe Genossen, das Zentralkomitee der Catgirls hat entschieden, dass ContraPoints jetzt und schon immer
konterrevolutionär, bourgeois und revisionistisch ist.
Das Ministerium für Information hat darum den Rest dieses Videos mit einer Erinnerung
an die unsterbliche Wissenschaft des Tabbyismus ersetzt.
[“L’Internationale” spielt]
[“Solid Goldberg” von Zoë Blade]

French: 
de donner plus de pouvoir aux pires connards que notre société met à notre disposition ?
Nooon
Pas de vote.
On casse.
Bon, vous savez quoi, c'est elle qui a un plan apparemment, donc faites juste
ce qu'elle dit.
["Rebel Girl" de Bikini Kill]
Tabby, et si tu allait prendre un bain ?
[Miaou]
Mm.
Bon chaton.
Ne ferme pas la porte !
Chers camarades, le Comité Central des Filles-chats a décidé que Contrapoints est, et a toujours été
du révisionisme contre-révolutionnaire et bourgeois.
Le Département de L'Information a par conséquent remplacé la fin de cette vidéo par
un hommage à la science immortelle du Tabbyisme.
["L'Internationale"]
["Solid Goldberg" de Zoë Blade]

Spanish: 
más poder a los peores y absolutos imbéciles que la sociedad tiene que ofrecer.
Nooooooo
No votar.
Aplastar.
Bueno, ¿sabes qué? Ella parece que es la única con un plan. Creo que tenemos que hacer
lo que sea que ella diga.
 
Tabby, ¿por qué no vas a bañarte?
*miau*
Mmh.
Buena gatita.
¡No cierres la puerta!
Queridos camaradas, el Comité Central de ChicasGato ha determinado que Contrapoints es
y siempre ha sido revisionismo contrarrevolucionario burgués.
El Departamento de Información ha, por consiguiente, remplazado el resto de este vídeo con
un tributo a la ciencia inmortal del Tabbyismo,
 
 

Croatian: 
ne davati još više moći najvećim idiotima koje naše društvo može ponuditi.
- Neeee.
Nema glasanja.
Razbijanje.
Pa, znate što, ona očito već ima plan, stoga radite što god ona kaže.
[Rebel Girl - Bikini Kill]
Tabby, zašto se ne okupaš?
[mijau]
Mm.
Dobra maca.
Ne zatvaraj vrata!
Dragi drugovi, Središnji odbor djevojaka-mačaka utvrdio je da ContraPoints jest i uvijek je bila
kontrarevolucionarni, buržujski revizionizam.
Odjel za informiranje stoga je odlučio da će ostatak ovog videa biti
počast besmrtnoj znanosti Tabbyizma.
[Internacionala]
[“Solid Goldberg” - Zoë Blade]

Russian: 
и может мы могли бы еще пожалуйста не давать власть самым отбитым мудозвонам,
которых наше общество только может нам предложить.
- Неее
Не голосовать.
Крушить.
Что ж, походу раз она тут единственная, у кого есть план, делайте, что она говорит, наверное
[играет Bikini Kill "Rebel Girl"]
Табби, почему бы тебе не принять ванну?
- Мяу!
Гм.
Хорошая киса.
Не закрывай дверь!
Товарищи! Центральный Комитет Кошкодевочек выявил, что ContraPoints ведет и всегда вела
контрреволюционные, буржуазные и ревизионистские речи.
В связи с этим Департамент Информации постановил заменить оставшуюся часть видео
на дань уважения нерушимой науке Таббизма.
[играет "L´Internationale с мяуканьем]
[Zoё Blade "Solid Goldberg"]

Swedish: 
ge mer makt till de absolut värsta knäppskallarna vårt samhälle har att erbjuda.
Neeeej.
Inte rösta.
Slå sönder!
Okej, vet du vad, hon är uppenbarligen den med en plan, så gör det hon
säger åt er.T
 
Tabby, ska du inte gå och ta ett bad?
 
Mm.
Duktig kisse.
Stäng inte dörren!
Kära kamrater, den centrala Catgirl-kommitén har beslutat att Contrapoints är och alltid har varit
kontrarevolutionär, borgerlig revisionism.
Informationsdepartementet har därför ersatt resten av denna video med en
hyllning till den eviga vetenskapen som är Tabbyism.
 
 

Polish: 
nie przekazywać więcej władzy absolutnie najgorszym głupolom, jakich nasze społeczeństwo ma do zaoferowania.
Nieeee.
Nie głosowanie.
Uderzanie.
Cóż, wiecie co, ona najwyraźniej jest tą z planem, więc chyba po prostu róbcie cokolwiek,
co mówi.
["Rebel Girl" - Bikini Kill]
Tabby, dlaczego nie pójdziesz wziąć kąpieli?
[Miau]
Mm.
Dobra kicia.
Nie zamykaj drzwi!
Drodzy towarzysze, Komitet Centralny Koto-dziewczyn stwierdził, że ContraPoints jest i zawsze
była kontrrewolucyjną, burżuazyjną rewizjonistką.
Przez to, Departament Informacji zamienił resztę tego wideo na
hołd dla wiekopomnej nauki Tabbyizmu.
["Międzynarodówka"]
["Solid Goldberg" - Zoë Blade]
