çaldı siren, budur insanlık!
içten kuduruyor it sandıkların
altına gömülüyor hayvanların isyânını içeren güç sandukası
doldu süren
heder İsa. bıkmamış hiç çileden, sabıkaIı
taşırım sandı garip yandı kası,
örgütlenir avamın sendikası
harlı ateş, buyur insanlık
et kavruluyor, pis bi’ yanık
kokusu yayıldığında inkârın
güzel leş yiyiyor üryan halk
‘onu’ andırıyor kurulan çark
kemik kıran ırk - koruyan kask
dolu yağdırıyor komutan, kaç
bul bi’ cevap, onu sorudan say
çiçekli tank - yolunda zamk
haykırıyor ah köle asker
kılığını as, koru onurunu gel;
hiç canını yakmasın ödenen bedel
ne önemi var?!
ağzımda sakızım / ne önemi var?
arzımla maruzum gönüllü buna
har vurdun arzunu, övünün ulan!
savur harman!
tanrının aşkına olur armağan
bahtın açık / kavrulur acın
çıktığımda tahta taca muhtacım
tozlu pelerini kurtarıcının..
bıktığında Cebrail çaldı suru
-Azrail çöz sorunu
biraz da sen dünyaboku’na bat
hava kaskatı
kabahât bu ya;
kasveti giyinip poz kesiyor gregor
sormuyor:
sisifosun düşlerinde doğurduğu sis fos mu?
dedikodusu bol fiskos!
mahallenin ölüm açlığı:
risk ormanında doğru yol alıp da diri kalınca n’olacak?
-ensene barkod.
derisi kalın, sense bi’ kara kutu
azınlığın oğlu o; kara kuru
sürüye uyumsuzdu ve yuttu kurt
vesikalık’ dense de yara umut
baskısı taş / sorunu yurt
böylece her yönden uslu us
süslü baş-bakana sol kol ol
....... hardcore’u!
sapık bir çağa tanık huzursuzu
sanığı çağır, küfür hurcunu icat edelim
yine yad edelim diri diri toprağa gömülen neferleri.
nefretin kuruduğu dil ülkesi
-neşteri vur kaplan kükresin
