Stel je mensen voor die hun hele leven 
vastgeketend doorgebracht hebben
diep in een grot.
Hun lichaam is zo geketend, 
dat zij niet om kunnen kijken..
en zijn gedwongen eindeloos 
naar de wand van de grot voor zich te staren.
Op enige afstand achter hen brandt een vuur
en tussen de gevangenen en het vuur 
loopt een verhoogde weg.
Stel je verder voor dat elke dag 
allerlei voorwerpen over die weg voorbijtrekken.
Dieren en mensen die hun goederen 
naar de markt brengen.
Hun vormen werpen een ingewikkeld schimmenspel
op de muur tegenover de gevangenen.
Dit is de enige wereld 
die gevangenen ooit gekend hebben..
De schaduwen en echo's 
van ongeziene dingen.
Stel je nu voor dat er een gevangene 
vrijgelaten wordt.
Nadat hij zich enige tijd heeft aangepast 
aan het verblindend licht,
zal de vrijgelaten gevangene 
voor de allereerste keer..
de wereld buiten de grot ervaren.
en die is volstrekt anders 
dan hij zich ooit had voorgesteld.
Met deze nieuwe manier van de wereld zien,
zal de man natuurlijk terug willen 
naar zijn vrienden
om hen deelgenoot te maken 
van zijn ongelofelijke ontdekking.
Maar de gevangenen 
herkennen hun oude vriend niet meer.
Hij ziet eruit zoals alle andere dingen.
Zijn stem is een vervormde echo
 en zijn lichaam een groteske schaduw.
Zijn fantastische verhalen over de wereld 
buiten de grot kunnen ze niet begrijpen
Voor hen zal die wereld nooit bestaan
Dat maakt de wereld buiten de grot
natuurlijk niet minder werkelijk
