
Polish: 
Ten film jest sponsorowany przez LegalZoom
Więcej o LegalZoom na końcu
Hej Wisecrack, tu znowu Jared
Od 20 lat, dzieci z South Park nadziewały na rożen każdą świętą krowę jaką mogły znaleźć.
I w Wisecrack, to jest to co nas rajcuje
W swoim trzynastym sezonie, South Park po mistrzowsku połączył swoje dwa ulubione tematy do wyszydzania:
religię i konsumpcjonizm.
I wszyscy wiemy co się dzieje gdy żenimy Boga z pieniędzmi.
[Kayne West- Właśnie powiedziałem wam kim myślę że jestem- Bogiem]
Dobra, jasne.
Ale również wielowarstwowy argument o personalnym przedstawicielstwie i niejasnej naturze ekonomii.
Otwórzcie paczkę Cheesy Poof'ów na tę edycję filozofii South
Park-owego "Margaritaville".
Religia od dawna była wygodnym narzędziem do tłumaczenia niewytłumaczalnego.
Dlatego też, to poprzez zmyślną religijną alegorię "Margaritaville" udaje się zmierzyć z

English: 
This video is sponsored by LegalZoom.
More about LegalZoom at the end of the video.
Hey Wisecrack, Jared again.
For 20 Years, the kids of South Park have
been skewering every sacred cow they can find.
And at Wisecrack, that's just the kind of
thing that gets us hot.
In its thirteenth season, South Park masterfully
merged two of its favorite targets for ridicule:
religion and consumerism.
And you all know what happens when we marry
God and money.
OK, sure.
But also a multilayered argument about personal
agency and the opaque nature of the economy.
Break open a bag of Cheesy Poofs for this
Wisecrack Edition of the Philosophy of South
Park's "Margaritaville."
Religion has long been a handy tool for explaining
the unexplainable.
It's through clever religious allegory, then,
that "Margaritaville" manages to tackle the

Portuguese: 
Este vídeo é patrocinado pela LegalZoom.
Mais sobre LegalZoom no final do vídeo.
Hey Wisecrack, Jared novamente.
Por 20 anos, as crianças de South Park tem zoado com toda vaca sagrada que possam encontrar.
E no Wisecrack, é exatamente esse tipo de
coisa que nos deixa excitado.
Em sua 13a temporada, South Park magistralmente
fundiu dois dos seus alvos favoritos para o ridículo:
religião e consumismo.
E todos vocês sabem o que acontece quando 
nos casamos Deus e ao dinheiro.
"Eu já te falei quem eu achei que era, UM DEUS."
OK, claro.
Mas também um argumento de várias camadas sobre agenda pessoal e a natureza opaca da economia.
Abra um saco de salgadinhos para esta edição de Filosofia Wisecrack de South Park "Margaritaville"
A religião tem sido uma ferramenta útil para explicar
o inexplicável.
É através da alegoria religiosa inteligente, então,
que "Margaritaville" consegue enfrentar a

Polish: 
krachem ekonomicznym 2008 i tajemniczym systemem który dla wielu pozostaje niewytłumaczalnym -
ekonomię.
Gdy, na pierwszy rzut oka wszechpotężna, "Ekonomia" pozostawia South Park w strzępach,
[Prezenter- "ekonomiczny kryzys dotknął South Park i naród jak nigdy wcześniej"]
wszyscy szybko wskazują
gdzieś winę włączając w to Wall Street oraz... [Cartman- "to przez żydów!"] Ale to charakterystycznie dziwaczna
perspektywa Randy'ego zyskuje szerokie poparcie w South Park'u.
[Randy- "Tak, jest ona złą i niewybaczającą ekonomią,
by odpokutować musimy zaprzestać lekkomyślnych wydatków"]
Biorąc lekcje od staro-szkolnych Protestanckich etyk,
Randy głosi że ekonomia jest małostkową, mściwą istotą która musi zostać ugłaskaną poprzez cześć.
[Randy-"Musimy pokazać ekonomii że jesteśmy w stanie ją szanować,
nigdy więcej niepotrzebnego wydawania!"]
Pozycja Randy'ego czerpie z przeraźliwych, skupionych na karze, filozofii Starego Testamentu,
a South Park ukierunkowuje się dokładnie na te biblijne paralele, wprost do rzucania
kamieniami (to znaczy wiewiórkami), przez tych którzy poddają upadłego osądowi

English: 
economic crash of 2008 and a mysterious system
that for many remains the unexplainable - the
economy.
When the all-powerful "Economy" leaves South
Park in tatters, everyone is quick to direct
blame somewhere -- including Wall Street and
-- But it's Randy's characteristically bizarre
perspective that builds a large following
across South Park.
Taking his cues from old-school Protestant
ethics.
Randy preaches the economy is a petty vengeful
diety that must be placated by worship.
Randy's position draws from the fearful punishment-oriented philosophies of the Old Testament.
And South Park steers straight into those
biblical parallels, right down to the flinging
of stones -- I mean squirrels -- by those
who pass judgement on the fallen.

Portuguese: 
crise econômica de 2008 e um sistema misterioso
que para muitos continua a ser o inexplicável
a economia.
Quando a toda-poderosa "Economia" deixa do South Park em farrapos,
"Uma crise econômica atinge South Park e o país de uma maneira jamais vista."
todo mundo é rápido para dirigir a culpa para algum lugar
incluindo Wall Street e...
"São os judeus"
Mas é a de perspectiva caracteristicamente bizarra
de Randy que junta diversos seguidores 
através South Park.
"Essa é uma economia maldosa e imperdoável,
para redimir-nos precisamos parar de gastar sem nescessidade"
Tomando suas inspirações da velha escola protestante de ética.
Randy prega que a economia é uma divindade pequena e vingativa que devem ser aplacado pela adoração.
"Nós precisamos deixar claro a economia que somos capazes de respeita-la.
Sem mais gastos sem nescessidade!"
A posição de Randy retira do Antigo Testamento as filosofias orientadas de punição.
E South Park vai direto para os
paralelos bíblicos, até o arremesso
de pedras - Quero dizer esquilos - por aqueles que julgam os caídos.

Polish: 
[Kyle- "Którekolwiek z was, które nigdy nie kupiło nic błahego, proszę, niech rzuci kolejną wiewiórkę!"]
[Jezus- "Ten wśród was który jest bez grzechu,
niech pierwszy rzuci kamień."]
Istotnie, prześladowanie Kyla przez Randy'ego, naśladuję biblijną rolę Faryseuszy.
[Randy- "Nasza niestrudzona praca, jest ewidentnie podważana przez tego jednego żyda."]
Wpływową grupę ludzi którzy w nowym testamencie przywitali
przesłanie Jezusa ze sceptycyzmem, paranoją i ostatecznie, podburzaniem do przemocy
[Faryseusz- "Jezus musi umrzeć!"]
Poświęcenie Kyle'a w trzecim akcie w którym on, postać Chrystusowa, odbywa kolację ze swoim wrogiem,
przejmuje wszystkie długi South Parku i ofiaruje siebie za społeczność,
pogłębia biblijną paralelę dominującą odcinek.
[Randy- "Co on robi?"]
[Stephen- "On...Płaci za wszystkich długi."]
Poświęcenie Kyla odpowiada ukrzyżowaniu Jezusa, jednak podczas gdy Jezus przyjął grzechy
świata,
[Jezus- "Idź i więcej nie grzesz"]
Kyle przyjął długi całego South Park'u.
Tak jak śmierć Jezusa była opłakiwana przez Marię, gdy ten był zdejmowany z krzyża,
przenośna "śmierć" Kyla jest opłakiwana tu przez jego matkę.

Portuguese: 
"Quem de vocês nunca comprou algo sem necessidade que jogue o próximo esquilo"
"Quem de vocês nunca pecou que jogue a primeira pedra"
Na verdade, a perseguição de Randy sobre Kyle imita Kyle o papel bíblico dos fariseus.
"Nosso trabalho todo tem sido descreditado por esse judeu"
Um grupo de pessoas influentes que, no Novo Testamento, cumprimentou
A mensagem de Jesus com ceticismo, paranóia,
e, finalmente, o incitamento de violência.
O terceiro ato de Kyle, o auto-sacrifício em que ele janta com seus inimigos,
e assume toda a dívida da South Park, e se sacrifica para a comunidade,
aumenta os paralelos bíblicos que dominam o episódio.
"- O que ele esta fazendo?
- Ele está pagando por todas nossas dividas"
o sacrificio de Kyle paralela à crucificação de Jesus, mas onde Jesus levou os pecados do mundo
Kyle cobre a dívida de todos de South Park.
Assim como a morte de Jesus foi lamentada por um choro de Maria quando foi tirado da cruz,
a "morte" de kyle é lamentado aqui 
por seu própria mãe chorando.

English: 
In fact, Randy's persecution of Kyle mimics
the biblical role of the Pharisees.
The Pharisses were an influential group of
people who, in the New Testament, greeted
Jesus's message with skepticism, paranoia,
and ultimately, incitement of violence.
Kyle's third-act self-sacrifice in which he,
a Christ-like figure, has dinner with his
enemy, takes on all of South Park's debt,
and sacrafices himself for the community furthers
the biblical parallels that dominate the episode.
Kyle's sacrafice parallels the crucifixion
of Jesus, but where Jesus took on the sins
of the world.
Kyle shoulders the debt of all of South Park.
Just as Jesus's death was mourned by a weeping
Mary as he was taken from the Cross, Kyle's
figurative "death" is mourned here by his
own weeping mother.

English: 
Kyle has died.
Kyle is risen.
Kyle will come again.
Not unlike the hero of the New Testament,
Kyle sets forth a philosphy which challenges
and chastises the accepted norms of the community.
But whereas Jesus set forth a religious code
of conduct, Kyle sets forth a financial one.
His philosphy, known in the real world as
faith-based economics proposes "the economy"
is us -- and should be trusted, not feared.
Since people drive the economy, Kyle argues,
we are at one with economy.
Forever and ever.
Amen.
Margaritaville effectively positions the economy
as a modern religion unto itself.
Throughout the episode, Randy and Kyle's conflicting
arguments don't merely demonstrate religious
parallels, They spring from some interesting
econmonic and social theory.

Polish: 
Kyle umarł.
Kyle powstał.
Kyle przybędzie ponownie
Tak jak bohater Nowego Testamentu, Kyle wyznacza nową filozofię, która kwestionuje
i upomina zaakceptowane normy społeczne.
Ale gdzie Jezus ustanawia religijny kodeks postępowania, Kyle tworzy finansowy.
[Kyle- "Nie bójcie się, to tylko plastik,
coś wymyślonego przez ludzi, bezsensowne dopóki nie powierzymy w nim naszej wiary.
To wiara czyni ekonomię prawdziwą, bez wiary, są to jedynie plastikowe karty i papierowe pieniądze."]
Jego filozofia, znana w prawdziwym świecie jako ekonomia bazująca na wierze, proponuje że "ekonomia"
to my i powinniśmy jej ufać, zamiast się jej bać.
Skoro to ludzie napędzają ekonomię, jak przekonuje Kyle, jesteśmy z nią jednością
Na zawsze i zawsze.
Amen.
Margaritaville efektywnie pozycjonuje ekonomię jako współczesną religię samą w sobie.
Poprzez odcinek, sprzeczne argumenty Randy'ego i Kyla nie, prezentują jedynie religijnych
paralel, wyrastają one z ciekawych ekonomicznych i społecznych teorii.

Portuguese: 
Kyle morreu.
Kyle é ressuscitado.
Kyle virá novamente.
Não diferente do herói do Novo Testamento, Kyle estabelece uma filosofia que desafia
e castiga as normas aceitas da comunidade.
Mas, enquanto Jesus estabeleceu um código religioso de conduta, Kyle estabelece uma financeira.
"Não tenham medo, isso é simplesmente plástico, é algo inventado por pessoas
Sem significado algum ate colocar-mos nossa fé. 
Fé é o que faz uma economia existir.
Sem nossa fé, é tudo simplesmente 
plastico e dinheiro de papel."
Sua filosofia, conhecida no mundo real como economia baseadas na fé propõe que "a economia"
somos nós - e deve ser confiável, não temido.
Sendo que as pessoas impulsionam a economia, Kyle argumenta, que estamos em harmonia com a economia.
Para todo o sempre. Amen.
Margaritaville posiciona de forma eficaz a economia como uma religião moderna sob si mesmo.
Durante todo o episódio, os argumentos conflitantes de Randy e Kyle não somente demonstram
paralelos religiosos, eles brotam de uma interessante teoria econômica e social.

Portuguese: 
Por exemplo, a mensagem implacável de Randy de auto-disciplina e auto-negação mapeia bem com
a ética descritas pelo sociólogo alemão Max Weber em "A Ética Protestante e o Espírito do Capitalismo".
Para Weber, os valores protestantes de rigor e frugalidade foram componentes cruciais no
desenvolvimento do capitalismo moderno.
Em outras palavras: trabalhar até morrer, e não ter tempo para qualquer diversão.
Enquanto Randy prega contenção econômica, Kyle oferece uma visão muito diferente a ser demonstrada
no trabalho do economista britânico John Maynard Keynes que propuseram os gastos dos consumidores
é o que realmente mantém a economia crescendo.
Se você quiser o crescimento econômico, você terá de manter o dinheiro em movimento.
Mas, se você não sabe muito sobre estas duas perspectivas econômicas, South Park não está surpreso
Porque uma das grandes ideias abordadas neste episódio é que a economia é deliberadamente
feita muito difícil para a maioria das pessoas entender.
Esta estratégia de linguisticamente manter informações em distância do cidadão comum
é conhecido como discurso techno-estrategico e é tão poderoso e tão perigoso,

Polish: 
Na przykład, nie wybaczający przekaz Randy'ego o samo dyscyplinie i wyrzeczeniach dobrze odwzorowuje
etykę opisaną przez Niemieckiego socjologa Max'a Weber'a w "Etyce protestanckiej a
duchu kapitalizmu".
Dla Webera, Protestanckie wartości skromności i oszczędności były kluczowymi komponentami w
powstawaniu współczesnego kapitalizmu.
Innymi słowy: pracuj póki nie umrzesz i nie poświęcaj żadnego czasu na zabawę.
Podczas gdy Randy głosi o ekonomicznych pohamowaniach, Kyle oferuje bardzo inne podejście zaprezentowane
w pracach Brytyjskiego ekonomisty Johna Maynard'a Keneys'a, który głosił iż to wydawanie
naprawdę utrzymuje warkot ekonomii .
Jeżeli chcesz rozwoju gospodarczego, przekonuje Keynesian, musisz po prostu wciąż przenosić ten
papier.
Ale, hej, jeżeli nie wiedziałeś zbyt wiele o tych dwóch ekonomicznych perspektywach, South Park ci się
nie dziwi,
ponieważ jedną z wielkich myśli poruszanych w tym odcinku jest to że ekonomia została umyślnie
stworzona zbyt skomplikowaną do zrozumienia dla większości ludzi.
Ta strategia językowego utrzymywania informacji na długość ręki od zwykłych ludzi,
jest znana jako techno strategiczna dysputa i jest tak skuteczna, a zarazem, niebezpieczna, że "Margaritaville"

English: 
For example, Randy's unforgiving message of
self-discpline and self-denial maps well with
the ethics described by German sociologist
Max Weber in "The Protestant Ethic and The
Spirit of Capitalism".
For Weber, the Protestant values of austerity
and frugality were crucial components in the
development of modern capitalism.
In other words: work until you die, and don't
make any time for any fun.
While Randy preaches economic restraint, Kyle
offers a very different take one reflected
in the work of British economist John Maynard
Keynes who proposed consumer spending is what
truly keeps the economy humming.
If you want economic growth, Keynesian economics
argues, you've just gotta keep moving that
paper.
But, hey, if you didn't know much about these
two economic perspectives, South Park is not
surprised.
Because one of the big ideas tackled in this
episode is that economics are deliberately
made too difficult for most people to understand.
This strategy of linguistically keeping information
at arm's length from the everyday citizen
is known as technostrategic discourse and
it's so powerful and so dangerous, "Margaritaville"

Polish: 
poświęca całą drugorzędną historię na zaprezentowanie jej w akcji.
Weźmy na przykład scenę, gdy Stan odwiedza swój bank i zostaje potraktowany ciągiem żargonu
[Bankier- "Możemy wstawić ten czek we wspólny fundusz rynku pieniężnego który ponownie zainwestuje zyski w zagraniczne waluty..."]
zanim jego pieniądze w magiczny sposób znikają bez żadnego wyjaśnienia.
[Bankier-"I...zniknęło".]
[Stan- "Co masz na myśli, mam sto dolarów".]
[Bankier- "Już ich nie masz, poof."]
Oczywiście wszyscy wiemy, że ekonomia to nie magia, ale większość z nas nie do końca wie na czym polegają
jej niuanse.
[Bankier- "I...Zniknęło."]
[Starsza Pani- "Co?"]
I, jak zademonstrował kryzys hipotek o zwiększonym ryzyku z późnych lat dwutysięcznych, ci którzy
są w wiedzy liczą, a nawet zarabiają, na naszej ignorancji,
nawet jeżeli oni sami również mogą być ignorantami.
[Sprzedawca- "Nie jestem pewien jak to działa, musiałbyś porozmawiać z ludźmi z góry".]
Francuski filozof i entuzjasta golfów, Michel Foucault, przekonywał, że w naszej współczesnej
erze potęga nie jest skoncentrowana, ale rozproszona przez złożone systemy: więzienia, religijne
autorytety i, jak podkreśla South Park, finanse.

Portuguese: 
que "Margaritaville" dedica todo um enredo "B" para demonstra-lo em ação.
Tomemos, por exemplo, quando Stan visita seu banco e é tratado a uma série de jargões
antes de seu dinheiro desaparece magicamente sem explicação.
"- E se foi.
- Como assim? Eu tenho 100 dolares.
- Não mais. Puft!"
Claro, todos nós sabemos a economia não é mágica, mas a maioria de nós não sabemos
todas as complicações que a economia apresenta.
E, como a crise das hipotecas subprime do final dos 2000s demonstraram, aqueles que tem
o conhecimento estão contando com, e até mesmo lucram de nossa ignorância.
Mesmo quando eles mesmos 
possam ser ignorantes, também.
"- Não tenho certeza como funciona, você vai ter de falar com alguém acima"
Francês Filósofo e entusiasta de gola alta Michel Foucault argumentou que, em nossa era moderna
de poder não esta mais concentrada, mas dispersa através de sistemas complexos: prisões, autoridades
religiosas e, como é destacado em South Park, finança.

English: 
dedicates an entire "B" storyline to demonstrating
it in action.
Take, for example, when Stan visits his bank
and is treated to a string of jargon before
his money magically disappears without explanation.
Of course, we all know economics isn't magic,
but most of us don't quite know the intricacies
of what economics are.
And, as the subprime mortgage crisis of the
late 2000s demonstrated, those who are in
the know are counting on, and even profiting
from, our ignorance.
Even if they themselves might be ignorant,
too.
French Philosopher and turtleneck enthusiast
Michel Foucault argued that, in our modern
era power was no longer concentrated but dispersed
through complex systems: prisions, religious
authorities, and as South Park highlights,
finance.

Polish: 
W przeciwieństwie do tradycyjnych wyobrażeń siły, które mogą kojarzyć się z grupami bankierów w wypełnionych dymem
pokojach, konspirujących by wszystkich wydymać,
Foucault wyjaśniał jak to każda osoba odgrywa swoją własną, małą role w systemie siły,
często pozostając w niewiedzy jak dokładnie on funkcjonuje.
Siła, rozproszona w ten sposób, pojawia się w South Parku, jako wspinaczka Stana po drabinie
bezradnych biurokratów: każdy z nich bezsilny wobec zasad, czy magii, systemu
w którym biorą udział.
W scenie za sceną, tak zwani eksperci podtrzymują i wzmacniają siłę poprzez wykorzystanie
zamętu.
[Biznesmen- "Widzisz, połączyliśmy tysiące systemów ratalnych margartitaville w papiery wartościowe, po czym pocięliśmy te papiery wartościowe w taki sposób żebyśmy mogli je odsprzedać bankom!']
Stan wyrusza oddać swoją maszynę do margarity do Sur le Table, tylko by zostać odesłanym
do firmy finansowej.
[Biznesmen- "Tak, nie możemy oddać ci tych pieniędzy, tak, nie.']
Firma finansowa wskazuje Stanowi Wall Street, ludzi którzy naprawdę rządzą, tylko by
Stan dowiedział się, że tak naprawdę całością zarządza departament skarbowy.
 

English: 
Unlike traditional conceptions of power, which
might imagine a bunch of bankers in smoke-filled
rooms conspiring to screw everyone over.
Foucault explored how individuals each played
their own tiny role in this system of power,
often ignorant to complete workings of the
system.
Power, dispersed in this way, shows up in
South Park as Stan climbs up the ladder of
helpless bureaucrats: each of them powerless
to the rules, or magic, of the system they
participate in.
In scene after scene, so-called experts sustain
and amplify power through the exploitation
of confusion.
Stan goes to return his Margaritaville at
Sur le Table, only for Stan to be shooed off
to the finance company.
The finance company points Stan to Wall St,
the people really running the show, only for
Stan to learn from Wall Street that it is
ultimately the treasury department who is
in charge.

Portuguese: 
Ao contrário de concepções tradicionais de poder, que
poderia imaginar um bando de banqueiros em quartos
esfumaçados, conspirando para passar a 
perna em todo mundo.
Foucault explorou como indivíduos tendo seu próprio papel minúsculo neste sistema de poder,
são muitas vezes ignorante ao funcionamento do
sistema.
Poder, dispersos, desta forma, mostra-se em
South Park conforme Stan sobe a escada de
burocratas confusos: cada um deles impotente com as regras, ou magia, do sistema que se encontram
Cena após cena, os chamados especialistas sustentam
e ampliam o poder através da exploração
da confusão.
Stan tenta retornar sua Margaritaville em Sur le Mesa, apenas para ser mandado para financiadora
"Não podemos te dar seu dinheiro de volta."
A empresa de finanças aponta Stan para Wall St, pessoas que realmente comandam o show, apenas para
aprender em Wall Street que na verdade 
o Departamento do Tesouro, que esta no comando

Portuguese: 
A peça interessante aqui é que, Stan,
enquanto viaja para o mundo das finanças para
encontrar quem está no comando descobre que ninguém está realmente no comando.
Como a própria natureza do dinheiro é um abstração, sua fonte - e, com ela,
uma fonte de poder
nunca parece estar em qualquer lugar.
Qualquer um que procurou ajuda com um advogado, a um médico, ou a um técnico de informática,
provavelmente, sabe o que fazer.
Não importa o quão densa a língua ou como simples o problema, você é esperado simplesmente confiar
nos especialistas.
Mas o que é o resultado desse linguajar tecnocrático?
De acordo com o South Park, o consumidor é, essencialmente, exausto até submissão,
seja voluntariamente ficando à mercê de tecnocratas... ou, quebrando liquidificador do seu pai no chão.
Em questões tanto religiosas e econômicas, "Margaritaville" desafia a aparentemente distante
e as desconhecidas forças que governam nossas vidas e destinos.
"- Todo mundo foi afetado, é como 
se o dinheiro tivesse simplesmente sumido!"

English: 
The interesting piece here is that, Stan,
as he journeys into the world of finance to
find who is in charge finds out that no one
is really in charge.
As the very nature of money is an amorphous
abstraction, its source -- and, with it, a
source of power -- never seems to be anywhere.
Anyone who's turned to a lawyer, to a doctor,
or to a computer technician for support probably
knows the drill.
No matter how dense the language or how straightforward
the problem, you're simply expected to trust
in the experts.
But what's the result of this technocratic
babble?
According to South Park, the consumer is essentially
exhausted into submission, either willfully
throwing himself at the mercy of technocrats...or
uh, smashing dad's blender on the floor.
In matters both relgious and economic, "Margaritaville"
challenges the seemingly distant and unknowable
forces that govern our lives and fates.

Polish: 
Ciekawą rzeczą jest to, że Stan, w trakcie swojej podróży wgłąb świata finansów by
dowiedzieć się kto tak naprawdę rządzi, odkrywa, że nikt tak naprawdę nie rządzi.
[Finansista- "Panowie, kolejna firma ubezpieczeniowa upada.']
[Sędzia- " Teraz ustalimy najrozsądniejszy ruch dla firmy ubezpieczeniowej."]
Tak jak prawdziwa natura pieniądza jest niespójną abstrakcją, jej źródło (a z nim
źródło siły), nigdy nie wydaje się być gdziekolwiek.
Ktokolwiek kto zwracał się do prawnika, lekarza lub technika komputerowego po pomoc, prawdopodobnie
zna tę musztrę.
Nie ważne jak tępy język lub jak prostolinijny problem, oczekuje się że po prostu zaufasz ekspertom.
 
Ale co wynika z tej technokratycznej paplaniny?
Według South Parku, konsument jest w gruncie rzeczy wymęczany w podległość, albo z własnej woli
zdając się na łaskę technokratów... albo rozwalając blender o podłogę.
W kwestiach religijnych i ekonomicznych, "Margaritaville" kwestionuje pozornie zdystansowane i niepoznawane
siły które rządzą naszymi życiami i losami.
[Pan Garrison: "Odbija się to na wszystkich, to tak jakby wszystkie pieniądze po prostu...zniknęły."]

English: 
If money isn't real, if the powerful deliberately
complicate things in order to retain their
power, and if the answers we seek don't necessarily
lie with the experts or with the divine...
whom does South Park suggest we blame in the
face of economic or spiritual misfortune?
Maybe the answer is found in the Jimmy Buffet
song "Margaritaville," in which a drunk man
sits in a bar and laments his failed relationship.
By the end of the tune, the man gradually
realizes his own drinking problem may have
contributed to his failure in love.
Personal responsibility.
It's a hell of a drug.
Bottoms up, Wisecrack.

Polish: 
Jeżeli pieniądze nie są prawdziwe, jeżeli silni umyślnie komplikują rzeczy by utrzymać swoją
potęgę i jeśli odpowiedzi których poszukujemy nie koniecznie leżą z ekspertami lub z boskimi istotami...
kogo South Park sugeruje obwiniać w wypadku stawiania czoła ekonomicznym lub duchowym nieszczęściom?
Może odpowiedź leży w piosence Jimmy'ego Buffeta o tym samym tytule, "Margaritaville", w której to pijany mężczyzna
siedzi w barze i lamentuje nad swoim nieudanym związkiem.
Przy końcu utworu, mężczyzna stopniowo uświadamia sobie o swoim problemie z piciem który mógł
przyczynić się do jego porażki w miłości.
Więc odpowiedź to osobista odpowiedzialność.
Niezły z niej narkotyk.
Na zdrowie, Wisecrack.
(reklama sponsora odcinka)

Portuguese: 
Se dinheiro não é real, e os poderosos deliberadamente complicam as coisas, para manter seu poder
e se as respostas que procuramos não necessariamente estão com peritos ou com o divino...
a quem South Park sugerem culpar na face do infortúnio econômico ou espiritual?
Talvez a resposta é encontrada na canção "Margaritaville" de Jimmy Buffet,
em que um homem bêbado senta em um bar e 
lamenta seu relacionamento fracassado.
No final da música, o homem gradualmente percebe que seu próprio problema com a bebida pode ter
contribuído para seu fracasso no amor.
Então a resposta é:
responsabilidade pessoal.
É uma droga dos infernos.
Saúde, Wisecrack.
