
Turkish: 
İşte bu tüm evrende görebildiğimiz tüm renklerdir,
Orda bulunanın sadece ufak bir parçası.
Pek çok frekanstaki ışıklar bizler için görünmezdir.
Görebildiğimiz ışığın en düşük frekansı kırmızı ve en yükseği mordur
Buna görünür spektrum deniyor. Bizler görebiliyoruz çünkü
gözlerimizdeki koni hücreleri nesnelerden yansıyan ışıkla etkileşime giriyor.
Gözlerimizde kısa,orta ve uzun dalga boylu ışıkları görebilmek için
özelleşmiş hücreler vardır
Bu da hemen hemen kırmızı , yeşil ve maviye denk geliyor.
Bunlar ışığın ana renkleridir, bunlar dışındaki her renk bunların karışımından oluşur.
ve bu kombinasyonlar bize siyah beyaz resimlerin renklendirilmesinde yön gösterir.
2: Renk Ekleme
Bu portre 1911'de çekildi.

English: 
This is all the light in the universe that
we can see.
It’s just a fraction of what’s out there.
Most frequencies of light are actually invisible
to us.
The light we can see appears red at its lowest
frequencies and violet at its highest.
This is called the “visible spectrum,”
and we see it because cells in our eyes called
“cones” interpret light reflecting off
of objects.
We have three different types of cones that
are sensitive to long, medium, and short wavelengths
of light.
Which roughly correspond to red, green, and
blue on the visible spectrum.
These are the primary colors of light. Every
other color is some combination of these three.
And that combination is the guiding principle
in colorizing black and white images.
This portrait was taken in 1911.

Turkish: 
Biliyorum, Buraya uzay fotoğrafları için geldin. Birazdan oraya geliceğiz, Söz veriyorum.
Bu fotoğraf renkli fotoğrafçılığın ilk örneklenlerinden biri
ve aslında 3 tane birleşitirilmiş siyah beyaz fotoğraftan oluşuyor.
Rus kimyacı Sergei Prokudin-Gorskii
bu adamın (Alim Khan) üç tane benzer fotoğrafını çekti.
Her bir renk için farklı bir filtre kullanarak.
Bir tanesi kırmızı ışığın bir tanesi yeşil ve bir tanesi ise mavi ışığın geçmesine izin veriyordu
Bu filtre sisteminin başarısını kırmızı ve mavi pozları karşılaştırarak görebilirsiniz.
Khan'ın mavi elbisesisinin sağdaki fotoda ne kadar parlak oldupunu
yani mavi rengin o filtrede daha çok geçtiğini görebiliyorsunuz
Üç filtreyi boyayıp birleştirmek işte bu resmi ortaya çıkartıyor.
Tamamdır, fikri anladın.Şimdi uzaya geçelim.
Genişbant Rengi
Hubble Uzay Teleskobu 1990'dan beri dünyanın çevresindeki yörüngesinde
ve insanın görüşünü derin uzaya odaklayıp bize bunun gibi görüntüler veriyor.
Mesele şu ki, gördüğün her Hubble resmi aslında siyah-beyaz

English: 
I know. You came here for space photos. We’re
getting there, I promise.
It’s one of the first examples of color
photography, and it’s actually three black-and-white
photos composited together.
Russian chemist Sergei Prokudin-Gorskii took
three identical shots of this man, Alim Khan,
using filters for specific colors of light.
One allowed red light to pass through, one
allowed green, and one allowed blue.
You can really see how effective this filter
system is when you compare the red and blue
exposures.
Look how bright Khan’s blue robe is in
the photo on the right, meaning more of that
color light passed through the filter.
Dyeing and combining the three negatives gives
you this.
Alright, you get the idea. So let’s take
it into space.
The Hubble Space Telescope has been orbiting
Earth since 1990, expanding human vision into
deep space and giving us images like this
one.
The thing is, every Hubble image you see started
out black-and-white.

Turkish: 
Çünkü Hubble teleskobunun temel fonksiyonu uzaydaki objelelerden yansıyan
ışığın parlaklığını ölçmek ve 
bu da en net siyah-beyazda oluyor.
Renkler ise sonradan ekleniyor tıpkı Alim Khan'nın portresinde olduğu gibi.
Tek fark günümüzde bilim insanlarının bunun için photoshop gibi bilgisayar programları kullanıyor olmaları
Satürn'nün bu fotoğrafına bir bakalım
Filtreler ışığı kısa, orta ve uzun dalga boylarına ayırıyorlar
Buna ışığın genel bölgelerini hedeflediği için Genişbant Filtreleme deniyor.
Sonrasında ise üç siyah-beyaz fotoğrafta
görünür spektrumunda ait oldukları yerlere yerleştiriliyor
Sonuç ise 'Gerçek renk'li bir fotoğraf, ya da
gözlerinizin Hubble teleskobu kadar güçlü olsaydı gerçekte göreceği şey
Tamam, sırada ise Jupiter
Kırmızı ve yeşili birleştirmenin sarıyı oluşturduğunu görüyorsun
ve maviye de eklediğimizde ise turkuaz ve eflatun oluşuyor
ve objeyi tüm görünür spektrumda görmüş oluyorsunuz
Bu animasyonu iki defa daha izle, bence görüceksin.
Muhteşem, şimdi işe biraz daha karmaşıklık ekleyelim
Kısadalga Renk

English: 
That’s because Hubble’s main function
is to measure the brightness of light reflecting
off objects in space, which is clearest in
black-and-white.
The color is added later, just like the portrait
of Alim Khan/
Except today, scientists use computer programs
like Photoshop.
Let’s use this photo of Saturn as an example.
Filters separate light into long, medium,
and short wavelengths.
This is called “broadband filtering,”
since it targets general ranges of light.
Each of the three black-and-white images are
then assigned a color based on their position
on the visible spectrum.
The combined result is a “true color”
image, or what the object would look like
if your eyes were as powerful as a telescope
like Hubble.
Okay, now one with Jupiter.
See how combining the red and green brings
in yellow?
And then adding blue brings cyan and magenta
to fully represent visible spectrum.
Watch this animation two more times and I think
you’ll see it.
Great, now let’s add another level of complexity.

English: 
Seeing an object as it would appear to our
eyes isn’t the only way to use color.
Scientists also use it to map out how different
gases interact in the universe to form galaxies
and nebulae.
Hubble can record very narrow bands of light
coming from individual elements, like oxygen
and carbon, and use color to track their presence
in an image.
This is called “narrowband filtering.”
The most common application of narrowband
filtering isolates light from hydrogen, sulfur,
and oxygen, three key building blocks of stars.
Hubble’s most famous example of this is
called the Pillars of Creation, which captured
huge towers of gas and dust forming new star
systems.
But this isn’t a “true color” image,
like the one of Saturn from before.
It’s more of a colorized map.
Hydrogen and sulfur are both seen naturally
in red light, and oxygen is more blue.
Coloring these gases as we’d actually see
them would produce red, red, and cyan, and
the Pillars of Creation would look more like
this.
Not as useful for visual analysis.

Turkish: 
Bir objeyi gözümüzle görmek renklerin tek  kullanım alanı değil.
Bilim insanları aynı zamanda bunu farklı gazların evrenle etkileşiminden,
galaksilerin oluşumuna ve nebula'ları haritalandırmada kullanıyor
Hubble belirli elementlerden gelen çok kısa dalga boylu ışıkları kaydedebiliyor
mesela oksijen ve karbon gibi ve bu renkleri bu elementlerin
varlığını görüntüde belirlemek için kullanabilioyruz
Buna Darbant Filtreleme deniyor
Darbant Filtrelemenin en yaygın kullanımı ise
hidrojen sülfür ve oksijen gibi elementlerden gelen ışıkları izole etmek
Bunlar yıldızların yapı taşlarıdır
Hubble'ın bu konudaki en ünlü işi ise 'Yaratılışın Sütünları'dır
ki bunlar oluşmakta olan bir yıldızın etrafındaki gaz ve toz kuleleridir
Fakat bu Satürn de olduğu gibi bir 'Gerçek renk' görüntüsü değildir
Bu bir bakıma renklendirilmiş bir haritadır
Hidrojen ve sülfür kırmızı olarak ve oksijen ise daha mavi olarak gösterilmiştir.
Bu gazları gerçekte olduğu gibi renklendirmek bize kırmızı,kırmızı ve turkuaz renklerini verirdi
ve Yaratılışın Sütünları daha çok bunun gibi gözükürdü
Görsel analiz için pek kullanışlı değil.

Turkish: 
Gerçek renk bir görüntü elde etmek ve sülfürün rengini hidrojenden ayırmak için
bilim insanları, elementleri kromatik düzene göre kırmızı,yeşil ve mavi renk şeklinde atadılar
Bu demek oluyor ki; oksijen bu üçünün arasında en yüksek frekansa sahip olduğundan maviye atanmıştır.
Hidrojen ise kırmızı ama sülfürden daha yüksek frekanslı olduğundan yeşile atanmış
Sonuç ise bir 'Gerçek renk' görüntü ve güneş sistemimizin nasıl oluşmuş olabileceğinin
haritalandırılması olabilir.
5: Temsili Renkler
Hubble uzay teleskobu görünür spektrumun dışında da ışığı kaydedebilir
yani morötesi ve kızılötesinde.
Örenk olarak, Yaratılış Sütünlarının morötesi bantta görünümü daha farklı
Daha uzun dalga boylu ışıklar görünür ışığın geçemedeği toz ve gaz bulutlarından geçebilirler.
Bu durumda gaz bulutunun arkasında bulunan yıldızları görebilmemize olanak sağlar.
Bu görüntüde de yine görünmez ışıklar aynı yöntemle renklendirilmiş durumda.
Kromatik düzene göre renkleri atanmış ve birleştirilmiş 3 tane siyah beyaz görüntü.

English: 
In order to get a full color image and visually
separate the sulfur from the hydrogen, scientists
assign the elements to red, green and blue
according to their place in the “chromatic
order.”
Basically that means that since oxygen has
the highest frequency of the three, it’s
assigned blue.
And since hydrogen is red but a higher frequency
than sulfur, it gets green.
The result is a full color image mapping out
the process by which our own solar system
might have formed.
The Hubble Space Telescope can record light
outside of the visible spectrum too – in
the ultraviolet and near-infrared bands.
An infrared image of the Pillars of Creation,
for example, looks very different.
The longer wavelengths penetrate the clouds
of dust and gas that block out visible light
frequencies, revealing clusters of stars within
it and beyond.
These images showing invisible light are colored
the same way: multiple filtered exposures
are assigned a color based on their place
in chromatic order.

Turkish: 
En düşük frekans kırmızıyı, orta yeşili ve en yüksek maviyi alıyor.
ki bu da kafamızda şu soruyu düşürüyor, Renkler gerçek mi ?
Hem evet hem hayıır.
Renkler gerçek veriyi temsil ediyor
ve uzaydaki bir bölgenin veya bir objenin kimyasal tarifini resmetme de kullanılıyor.
Bilim insanlarının binlerce ışık yılı uzaktaki gazların birbirleri ile etkileşimi üzerindeki gözlemleri
bize yıldızların ve galaksilerin nasıl oluştuğu ile ilgili önemli bilgiler veriyor.
Yani bu görüntüler tam olarak gözlerimizin göreceği şey olmasada
uydurmada değiller
Renkler güzel görüntüler oluştururlar, ancak daha da önemlisi, bize evrenimizin görünmeyen tarafını gösteriyorlar.
-Altyazı Hazırlayan-
Kaan Çelik - @kaancelik10

English: 
Lowest frequencies get red, middle get green,
highest get blue.
Which could beg the question: are the colors
real?
Yes and no.
The color represents real data.
And it’s used to visualize the chemical
makeup of an object or an area in space, helping
scientists see how gases interact thousands
of lightyears away, giving us critical information
about how stars and galaxies form over time.
So even if it isn’t technically how our
eyes would perceive these objects, it’s
not made up, either.
The color creates beautiful images, but more
importantly — it shows us the invisible
parts of our universe.
