Kolos Rodyjski był gigantycznym posągiem z brązu zbudowanym na wyspie u wejścia do portu Rodos.
Posąg ten przedstawiał tytana Heliosa, który był bogiem słońca w greckiej mitologii.
Posąg wybudowano po tym, jak mieszkańcy Rodos odnieśli sukces,
walcząc przeciwko macedońskim wojskom, które założyły blokadę wokół wyspy.
Najeźdźcy oblegali także miasto Rodos próbując podbić całą wyspę.
Macedończycy zainwestowali fortunę na sprzęt oblężniczy, jednak bez skutku.
Z pomocą udzieloną przez faraona egipskiego Ptolemeusza,
Rodos wytrzymało oblężenie i odparło Macedończyków.
Podczas odwrotu, najeźdźcy zostawili bogactwa oraz ekwipunek, który sprzedany został przez rodyjski rząd,
a otrzymane pieniądze użyto do budowy majestatycznego posągu Heliosa - patrona miasta.
W 292 p.n.e. rozpoczęto budowę Kolosa na 15-metrowym marmurowym postumencie.
Wewnętrzna konstrukcja posągu wykonana była z mosiądzu i wypełniona kamieniami,
okładzinę natomiast zrobiono ze spiżu oraz żelaza.
Większość z tych metali pochodziła z przetopionej broni, tarcz lub zbroi macedońskiej armii.
Posąg był gotowy po 12 latach
i Kolos Rodyjski, mając około 30 m wysokości,
oszałamiał żeglarzy z dalekich krain wpływających do portu w Rodos.
Dokładna lokalizacja posągu oraz jego wygląd są wciąż przedmiotem dyskusji między ekspertami,
ale niezależnie od tych dyskusji Kolos Rodyjski był niezwykle imponującą konstrukcją.
Gigantyczny posąg zawalił się jednak podczas potężnego trzęsienia ziemi w 226 roku p.n.e.
Ruiny były tak ogromne, że ludzie odwiedzali Rodos jedynie po to by ujrzeć upadłego Kolosa.
W 653, kiedy wyspa Rodos znajdowała się pod arabską okupacją,
kalif zarządził rozbiórkę ruin, a metale sprzedano.
Po Kolosie Rodyjskim nie pozostał żaden materialny ślad, żywy jednak jest w ludzkiej pamięci i wyobraźni.
Tak jak w przypadku Latarnią na Faros, istnieją plany odbudowy Kolosa na cześć Boga Słońca.
Nowy Kolos miałby mierzyć 120-150 m wysokości,
czyli pięć razy więcej niż oryginał, i kosztowałby blisko 300 milionów dolarów.
Jego zadaniem byłoby zadziwić każdego, kto zobaczy go po raz pierwszy, tak jak to działo się w przypadku jego poprzednika.
