Bu karakterleri üstlenirken, demek istediğim ikiniz de bir karakterin gerçekçiliği ve...
samimi anlamda iç yaşantısının ifade edilmesi ile ilgili sıradışı bir bağlılık ve özveriye sahip aktörlersiniz.
Söz konusu bu filmde, bu karakterlerin ikonik bir varlıkları var. Ve büyük bir görsel tasarımın parçasılar.
Ve ikinize de; bu karakterlerin ikonik doğasını anlamadaki iç sürecinizin samimiyetini nasıl dengelediğinizi sormak istiyordum.
Önce sen.
Hazırım!
Daha önce onunla çalıştım, sanırım bunu cevaplayabilirim.
Harika bir deneyim olduğunu da ekleyebilirim.
Sanırım dediğini anlıyorum.
Ve sanırım en azından benim denediğim şeylerden biri, tabi Bob'ı hayatım boyunca tanıdığım için... Ona hayrandım tabi.
Tabi başlangıçta düşündüm ki... Bundan Michael'a bahsettim mi bilmiyorum.
Karakterler meydana gelirken, çıkışlarında, içinde bulundukları renklerde bir fark olmalı.
Ve düşündüm de, bilirsiniz, daha içe dönük ya da daha dönük, ben bunun dengelemede bir faydası olacağını düşündüm.
Yani Michael'la bunu konuşmuştuk, Michael?
Yani yardıma ihti.. Hiç yardım falan edecek misin?
Ama bu da onun bir parçasıydı. Sanırım biraz özgür davrandım, ikimiz de. Bunun üzerine konuşmuştuk.
Biliyorum ki, benim karakterimin durumu onunkinden farklı.
Benim hayatım darmadağın oluyor, onunki henüz başlıyordu.
Ve bu benim için bir anahtardı bir şekilde.
Ve ayrıca, bunun açığa çok çıkıp çıkmadığını bilmiyorum. Hiç söyledim mi bilmiyorum.
Şu an suç işliyor olabilirim. Ama yine de söyleyeceğim.
Oynadığım karakter, ortalıklarda birçok iş yapmış bir adam. Ve ayrıca kokain kullanıyor.
Ve her zaman bunun yaptığımız bir seçim olduğunu düşündüm. Hani, bunu göstermeyerek, çünkü, bir şekilde buu..
Dikkati çok fazla o noktaya çekecekti.
Evet. Ama orada çok hızlı geçen bir sahne var, hiçbir zaman filme koymadığımız.
Ve her zaman, bazen bazı davranışlarımın nereden geldiğini bilmeniz için söylemek istedim.
Bunu söylemebilme fırsatını elde edeceğimi hiç düşünmemiştim, bilirsiniz, yani, buradaki zarif izleyicilere.
Her neyse. 20 yıl boyunca tutmak zorundaydım. Bu fırsat için teşekkür ederim Mic(Michael). Teşekkür ederim.
Önemli değil Al.
Teşekkür ederim dostum.
Tabi şimdi biraz anlamsız, dolanarak ama biraz cevaplıyor sanırım sorunu.
Evet, kesinlikle cevaplıyor.
Şimdi, Bay De Niro.
Tekrardan soru neydi?
Doğru atış.
Niel, film tasarımında ikonik bir figür. Ve karakter tam bir özveri ile psikolojik gerçekçi bir karakter olarak oynandı.
Ve bununla alakalı birçok nüanslar var. Merak ediyorum ama belki süreçle alakalı özel kaçabilir soru.
Örneğin, karakterin dünyayla ve etrafında olanlarla alakalı olağanüstü keskin bir algısı var.
Ve yine de bazı zamanlarda da inanılmaz bir kör nokta. Özellikle Eady ile olan ilişkisi.
Biliyorsunuz işte, gündelik dolaşıyor, içiyor, içerek geçeceğini düşünüyor, sonra onun kendisiyle beraber gelmesini bekliyor.
Ve senin bu psikolojiye nasıl yaklaştığını merak ediyorum biraz, bu kör noktalara, bu tarz keskin  bir karakterle.
Pekala, biliyorsunuz, senaryoyu Michael yazdı.
Ve tabi karakterlere gelince, Michael'a gelince, Michael filmin bütün yaklaşımında bir tansiyon yaratıyor.
Bizim çalışma sürecimizde bile, her şeyde.
Bu sizi biraz etkiliyor. Yani biliyorsun ki her an, kıymetli, yüce demek istemiyorum ama bir tür önemli.
Ve sizin hakkında konuştuklarınızdan özel olarak bir tanesini düşünemiyorum ama ne yaptıysa önemliydi.
Ve bir tansiyon veya gerginlik yarattı, eğer adlandıracaksanız.
Başka ne söyleyebilirim?
Pekala, hepimiz birlikte yaptık, hepimiz birlikte geçtik süreçten. Val, diğer oyuncular, herkes, Jon Voight.
Onların geçmişlerini inşa ederken çok zaman harcadık. Yani, film bu geçmişin sadece şimdiki zamanı.
Yani bunun öncedeki çok ince detaylı, bizim kendimizi içinde dalmış bulduğumuz bir geçmiş vardı.
Hanna(Vincent'in soyadı) neden ve nasıl bir avcı? Bütün benliğim, peşinden gittiğim şeydir, diyen biri.
Ve nasıl bunun tamamiyle farkında. Herhangi bir aldanma yok. Ve bu şekilde bilinçli ama bencil olmayan tek diğer kişi Neil McCauley.
Ve babası ortadan kaybolduğunda Neil McCauley ne yapıyordu? Kardeşi ve kendisi tutuklandıklarında.
Ve sonra Gladyatör Akademisi'nden tasfiye edildiler, Tracy ya da Chino gibi.
Pervasız babası ve kardeşinin izini kaybetti ve suçun içine mezun oldu. Ve hangi noktada bu zeki adam...
hükümlülerle gözlenen, 70lerde enstitüde birçok programı bulunan, kütüphanedeki üçüncü dördüncü sınıflara..
gidip, nedir bu Brayton hapishaneleri, kim bunlar, bana bu zamanı ve hayatımı anlatan kitaplardan verin, ne yapmam gerektiğini...
çözmem gerek ya da bu gri duvarlara, merhaba, hayatım sizindir ve hapiste bir hayata teslim oldum mu diyeceğim.
Ve bunun yerine, Neil McCauley gibi insanlar, tabi bu dediklerim onun arka plan hikayesinin parçasıydı. Onun gibiler...
zamanın kısa olduğunu ve yatırım yapılması gerektiğini öğreniyor. Eğer yatırım yapıp, tecrübe elde etmezsen...
o şeyin olmaması senin hatandır.
Ve sonra bu tarz insanlar okumaya devam ederler. Mesela Marx okuyup, özel mülkiyetin hırsızlık olduğunu düşünebilirler.
Ve bu onlar için çalmaya gerekçe olabilir.Ya da Budizm'e girerlerse, diğer insanların başlarına ne...
geliyorsa, bu ona, onların kötü kaderlerini kendilerinin oluşturduklarını düşündürür.
Bütün bunlar, yani gerçeklere dayalı ve Neil McCauley'nin arka plan hikayesinin kimliğinin parçası olan felsefi temelleri var.
Neil dışarı çıktığında, teknikolor(Eady) Yeni Zellanda mültecisi olacak ve her zaman teftiş noktasından uzakta başka bir yere doğru yolda.
Ve riski nasıl minimanilize edecek? Anonim olarak. Gri bir takım, beyaz gömlek, onu tarif etmesi zor, hiçbir bağlılığı yok.
Böylece polisler onun iletişim ağına dalıp, Eady gibi insanlarla rahat bir şekilde konuşamayacaklar.
Bir Eady olması gerekmiyor ama hayatında Eady olmasının sebebi, geçiçi olması gerektiği. Bu yüzden geri dönmüyor.
Ama sonra onun cazibesine yenik düşüyor ve arıyor. Ve onunla birlikte geri dönmeye karar veriyor ama..
Ama bu filmdeki kadercilik değil mi? Yani biz sonuçlar ve her bir  karakter ile ilgili konuşuyorduk.
Kaderin filmdeki işleyişi bizim bulduğumuz bir şey. Her karakterin başına gelen şey...
onların hayatın o şekilde işlediğini düşünmelerinin işlevi.
Yani, bu tamamen karakter odaklı. Mesela Neil, aşırı prensipçi olmanın ve bağlılığa sahip olmamanın, kendisi için çok doğru...
ve etkili bir rota belirleyici olduğuna inanıyor. Teftiş noktasından geçebilmek için. Eğer bundan saparsa ve sapıyor da...
ve Eady ile konuşurkenki sınırlar, eğer bundan saparsa, bir tepki olması gerekir. Ve tabi sonucun ve etkinin de acımasız olması.
Yani, özgürce uçan, intikam ve öfke gibi duygular tarafından hareket ettirilen Neil, Waingro'nun peşine düşmeye karar veriyor.
Filmin başındaki Neil, onun peşine asla düşmezdi.
Mesela Val Kilmer'in karakteri, biraz daha postmodern. Ve  bir prensibe, disipline sahip değil, ve istediği gibi hareket ediyor.
Bu yüzden onlara olan şey,  başarısızlıklarının onların karakterlerinin oluşmasındaki işlevi...
ve bunun hikayenin motorunu çalıştırması sonra bunun bizi sona götürmesi.
