
Arabic: 
البحث عن أبعاد إضافية يبدو كالخيال العلمي
ولكن لحسن الحظ, ومع إكتشاف أمواج الجاذبية
نحن نعيش الآن في مستقبل الخيال العلمي
إذاً كم عدد الأبعاد في الكون.
 
ربما أشرنا مرّة أو مرتين
أنّ العصر الجديد لعلم فلك أمواج الجاذبية
سوف يفتح نوافذ كثيرة على  الكون
وسيغلق غوامض كثيرة أيضاً
متى يبدأ كل هذا بالحدوث..؟
حسناً, لقد بدأ
نحن للتّو نصنع بيان نهائي
حول الفرضيات التي كانت غير مختبرة سابقاً
اليوم على عرض الSpacetime
سأخبرك عن واحدة وبوجه الخصوص
موصوفة بورقة جديدة بعنوان "حدود على عدد أبعاد الزمكان"
من GW170817 بواسطة Pardoa , Fishbchb, holzb and spergela

Modern Greek (1453-): 
 
Ματ Ο'Ντάουντ: Ευχαριστούμε το CuriosityStream για την υποστήριξη
του PBS Digital Studios.
Το κυνήγι για επιπλέον διαστάσεις μοιάζει με επιστημονική φαντασία.
Ευτυχώς, με την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων,
τώρα ζούμε σε ένα μέλλον επιστημονικής φαντασίας.
Οπότε, πόσες επιπλέον διαστάσεις υπάρχουν;
 
Μπορεί να έχουμε αναφέρει μια - δυο φορές
ότι η νέα εποχή της αστρονομίας βαρυτικών κυμάτων
θα ανοίξει νέα παράθυρα προς το σύμπαν
και θα ξεκλειδώσει πολλά μυστήρια.
Πότε θα αρχίσουν όλα αυτά να συμβαίνουν;
Ω!, ξεκίνησαν.
Ήδη κάνουμε οριστικές δηλώσεις
σχετικά με υποθέσεις που ήταν προηγουμένως μη δοκιμασμένες.
Σήμερα, στο «Δημοσιογραφικό Κλαμπ Space Time»,
θέλω να σας μιλήσω σχετικά με ειδικά ένα που περιγράφηκε
σε μία νέα διατριβή, «Όρια στον Αριθμό των Χωροχρονικών Διαστάσεων
από το GE170817», των Παρντόα, Φισμπαχμπ, Χολτζ και Σπεργκέλα.

Spanish: 
[Música]
[MATT O'DOWD]
Muchas gracias a CuriosityStream
 por su apoyo a PBS Digital Studios.
La búsqueda de dimensiones espaciales
 "adicionales", suena a ciencia ficción.
Pero, afortunadamente, desde el descubrimiento
de las ondas gravitacionales,...
...ya estamos de hecho viviendo
en un futuro de ciencia ficción.
Entonces, 
¿cuántas dimensiones hay en realidad?
[Música]
Ya hemos mencionado,
 digamos una o dos veces,...
...que esta nueva era, 
de "astronomía de ondas gravitacionales",...
...va a abrir nuevas ventanas
hacia la observación del universo,...
...y revelar muchos misterios.
¿Cuándo empezarán
 todas estas novedades?
¡De hecho, ya empezaron!
Ya se están haciendo 
afirmaciones concretas...
...sobre hipótesis que, anteriormente,
no había manera de poner a prueba.
Hoy, en el
"Club de la revista de Space Time",...
...quiero presentarles
 un caso en particular,...
...descrito en un artículo muy reciente,...
..."Límites del número de dimensiones
 del espacio-tiempo..."
"...sobre la base de GW170817",...
...escrito por Pardo, Fischbach, Holz, y Spergel.

English: 
[MUSIC PLAYING]
MATT O'DOWD: Thanks to
CuriosityStream for supporting
PBS Digital Studios.
The hunt for extra dimensions
sounds like science fiction.
Fortunately, with the discovery
of gravitational waves,
we're now living in a
science fiction future.
So how many
dimensions are there?
[MUSIC PLAYING]
We may have mentioned
once or twice
that the new era of
gravitational wave
astronomy is going to open
new windows to the universe
and unlock many mysteries.
When does all of
that start to happen?
Oh, it has.
We're already making
definitive statements
about hypotheses that were
previously untestable.
Today, on "Space
Time Journal Club,"
I want to tell you about
one in particular described
in a new paper, "Limits on the
Number of Spacetime Dimensions
from GW170817," by Pardoa,
Fishbachb, Holzb, and Spergela.

Spanish: 
La clave de este avance crucial...
...fue el acontecimiento
 de ondas gravitacionales...
...observado en agosto del 2017,
y denominado "GW170817".
Un par de estrellas de neutrones...
...entraron en espirales convergentes,
y terminaron fusionándose.
Estos residuos de estrellas muertas,
sumamente densos,...
...revolvieron la estructura del espacio-tiempo
en su espiral de agonía,..
...y los observatorios LIGO y Virgo,
con instrumentos de ondas gravitacionales,...
...detectaron, a gran distancia,
 los remolinos que fueron producidos.
Contrariamente a la fusión de agujeros negros,
que sigue siendo invisible para nosotros,...
...la fusión de estrellas de neutrones
 produce una explosión espectacular,...
El resultado es una "kilonova",...
...que se observa primero
 por sus ondas gravitacionales,...
...e, inmediatamente después,
como un pulso de radiación gamma.
En el caso de GW170817,
el flash de radiación gamma...
...fue detectado 1.7 segundos
 después de las ondas gravitacionales.
Esto fue seguido por un resplandor 
que cubrió todo el espectro electromagnético,...
...y, finalmente, con el descubrimiento
de la galaxia distante...
...en la que tuvo lugar la explosión.
Entre otras cosas,
esta identificación óptica...
...permitió una medición
 completamente independiente...
...de la distancia recorrida
por las ondas gravitacionales.

Arabic: 
المفتاح لهذا الإكتشاف المذهل كان حدث رصد موجات الجاذبيّة
في شهر آب عام 2017   
GW170817
زوج من النجوم النيوترونيّة الغازلة حول بعضها إندمجت
هذه البقايا الفائقة الكثافة من النجوم الميّتة
مخضت نسيج الفضاء في دوامة موتها من شدّة وكثرة الإضطراب التي أحدثته
ومراصد أمواج الجاذبيّة  الليغو والفيرغو
إكتشفت التموجات الناتجة
وبشكل غير مماثل لإندماج الثقوب السوداء الذي هو غير مرئي
إندماج النجوم النيوترونيّة ينتج عنه إنفجار مذهل
والنتيجة كيلونوفا والذي رصد لأوّل مرّة في أمواج الجاذبيّة
وبعدها في إنفجار لأشعة غاما
في GW170817, ومضة أشعة غاما
وصلت بحوالي 1.7 ثانية بعد أمواج الجاذبيّة
تبع ذلك توهّج عبر الطيف الكهرومغناطيسي
وفي النهاية, تبعه إكتشاف
المجرات البعيدة حيث مكان حدوث الإنفجار
ومن بين أمور أخرى, هذا التعرّف البصري
أعطى قياسات مستقلة بشكل كلّي
للمسافة المقطوعة بواسطة أمواج الجاذبية

English: 
The key to this breakthrough
was the gravitational wave event
observed in August
of 2017, GW170817.
A pair of neutron stars
spiralled together and merged.
These superdense
remnants of dead stars
churned the fabric of space
and time in their death spiral.
And the LIGO and Virgo
gravitational wave
observatories detected
the resulting ripples.
Unlike merging black
holes, which are invisible,
merging neutron stars
explode spectacularly.
The resulting kilonova is first
observed in gravitational waves
and then as a gamma ray burst.
In GW170817, the flash
of gamma radiation
arrived 1.7 seconds after
the gravitational waves.
This was followed by a glow
across the electromagnetic
spectrum and, ultimately,
with the discovery
of the distant galaxy in
which the explosion happened.
Among other things, this
optical identification
gave a completely
independent measurement
of the distance traveled
by the gravitational waves.

Modern Greek (1453-): 
Το κλειδί αυτής της ανακάλυψης ήταν το συμβάν βαρυτικών κυμάτων
που παρατηρήθηκε τον Αύγουστο του 2017, το GW170817.
Ένα ζεύγος αστέρων νετρονίων περιστράφηκε και ενώθηκε.
Αυτά τα υπέρπυκνα απομεινάρια νεκρών αστέρων
χτύπησαν το ύφασμα του χώρου και του χρόνου στη θανατηφόρα περιστροφή τους.
Και τα παρατηρητήρια βαρυτικών κυμάτων LIGO και Virgo
ανίχνευσαν τις προκύψασες πτυχώσεις.
Αντίθετα από την ένωση μαύρων οπών, που είναι αόρατες,
η ένωση αστέρων νετρονίων δημιουργούν  θεαματικές εκρήξεις.
Ο προκύψας κιλονόβα παρατηρήθηκε πρώτα ως βαρυτικά κύματα
και μετά ως έκρηξη ακτίνων γάμμα.
Στο GW170817, η λάμψη την ακτινοβολίας γάμμα
έφτασε 1,7 δευτερόλεπτα μετά τα βαρυτικά κύματα.
Αυτό το ακολουθήθηκε από μία λάμψη σε όλο το ηλεκτρομαγνητικό
φάσμα και, τελικά, από την ανακάλυψη
του μακρινού γαλαξία στον οποίο συνέβη η έκρηξη.
Μεταξύ άλλων, αυτή η οπτική αναγνώριση
έδωσε μία εντελώς ανεξάρτητη μέτρηση
της απόστασης που διήνυσαν τα βαρυτικά κύματα.

Arabic: 
وهذا سمح لنا بأن نصنع بعض الإستنتاجات المهمّة وبشكل جدّي
حول كيفيّة سفر الجاذبيّة عبر الفضاء
في حالة ورقتنا اليوم, الدراسات سمحت
لنا أن نقيس عدد الأبعاد التي يحويها الفضاء في الحقيقة
 
نعم, إنه في الحقيقة سؤال جدّي
نحن نفكّر بالفضاء على أنه ثلاث أبعاد
أضف بعد واحد للوقت ليعطينا 4 أبعاد للزمان والمكان
والتي سنشير إليها أيضاً ك(3+1) بعد
للزمكان
ولكن إضافة أبعاد مكانيّة إضافيّة
وراء الأبعاد الثلاثة المعتادة يمكن في الحقيقة أن يفسر الكثير
من الأشياء من الفروقات بين الجاذبيّة
والقوى الأخرى في الطبيعة إلى طبيعة الطاقة المظلمة
ولكن قبل أن نحصل على الأبعاد الإضافية
لنفكر قليلاً أكثر ب3+1 بعد للزمان والمكان
وكيف تتصرف الجاذبيّة والضوء والمادة هناك
تخيّل نبضة ضوء تسافر
من بعض المصادر البعيدة
يمكننا التفكير بأشعة الضوء هذه كأنها تنتشر بالتساوي
عبر غلاف كروي متمدد

English: 
This allowed us to make some
really important conclusions
about how gravity
travels through space.
In the case of today's
paper, it allows
us to measure how many
dimensions that space actually
has.
Yeah, that's actually
a serious question.
We think of space as
three-dimensional.
Add one dimension of time
to give us 4D space-time,
which we'll also refer to
as 3-plus-1-dimensional
space-time.
But adding the extra
spatial dimensions
beyond the usual three could
actually explain a lot,
from the difference
between gravity
and the other forces of nature
to the nature of dark energy.
But before we get all
hyper-dimensional,
let's think a bit more
about 3 plus 1D space-time
and how gravity, light,
and matter behave there.
Imagine a pulse
of light traveling
from some distant source.
We can think of light
rays spreading up evenly
over an expanding
spherical shell.

Modern Greek (1453-): 
Αυτό μας επέτρεψε να βγάλουμε μερικά πραγματικά σημαντικά συμπεράσματα
σχετικά με τον τρόπο που η βαρύτητα ταξιδεύει στον χώρο.
Στην υπόθεση της σημερινής διατριβής, μας επιτρέπει
πόσες διαστάσεις αυτός ο χώρος πραγματικά
έχει.
Ναι, αυτή είναι πράγματι μία σοβαρή ερώτηση.
Θεωρούμε τον χώρο ως τρισδιάστατο.
Προσθέτουμε μία διάσταση του χρόνου για να έχουμε τον 4Δ χωροχρόνο,
στον οποίο επίσης αναφερόμαστε ως 3 συν 1 διαστάσεων
χωροχρόνο.
Αλλά προσθέτοντας τις επιπλέον χωρικές διαστάσεις
πέραν των συνήθων τριών θα μπορούσε πράγματι να εξηγήσει πολλά,
από την διαφορά μεταξύ της βαρύτητας
και των άλλων φυσικών δυνάμεων έως τη φύση της σκοτεινής ενέργειας.
Αλλά πριν γίνουμε εντελώς υπερ-διαστασιακοί,
ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο σχετικά με τον 3 συν 1Δ χωροχρόνο
και πώς η βαρύτητα, το φως και η ύλη συμπεριφέρονται εκεί.
Σκεφτείτε έναν παλμό φωτός να ταξιδεύει
από κάποια μακρινή πηγή.
Μπορούμε να σκεφτούμε τις ακτίνες φωτός να απλώνονται ομοιόμορφα
πάνω σε ένα επεκτεινόμενο σφαιρικό κέλυφος.

Spanish: 
Esto permitió llegar a varias conclusiones
realmente importantes,...
...sobre la manera en que la gravedad
 viaja a través del espacio.
En el caso del artículo en cuestión,...
...nos permite medir...
...cuántas dimensiones
 tiene en realidad ese espacio.
Sí, esa pregunta es en realidad muy seria.
Estamos habituados a pensar
 que el espacio es tridimensional.
Si se agrega una dimensión de tiempo,
eso nos da un espacio-tiempo 4D,...
...al cual también nos referiremos como siendo
un espacio-tiempo de (3 + 1) dimensiones.
Pero, si a eso se agregan
dimensiones "adicionales" (o "extras"),...
...además de las 3 habituales,...
...eso de hecho podría permitir
explicar muchas cosas,...
...desde la gran diferencia entre la gravedad
y las otras fuerzas de la naturaleza,...
...hasta, incluso, la naturaleza
de la "energía oscura".
Pero, antes de ponernos
todos "hiper-dimensionales",...
...consideremos un poco más
el espacio-tiempo "(3 + 1) D",...
...y cómo viajan a través de él
la gravedad, la luz, y la materia.
Imaginen un pulso de luz,...
...viajando a partir de una fuente lejana,...
Podemos pensar en rayos de luz
 que se despliegan...
...simétricamente, atravesando
 una superficie esférica que está en expansión.

Arabic: 
فإذا رأينا هذه النبضة, فهذا يعني أن عيوننا أو تلسكوباتنا
إعترضت أشعة الضوء
شدّة بريق النبضة يحدد
بعدد الإشعاعات التي إعترضناها
إذاً بينما يتمدّد هذا الغلاف, أشعة الضوء
تصبح أكثر إنتشاراً
وكثافتها تقل بشكل يتناسب مع مساحة سطح هذا الغلاف
والذي هو أيضاً يتناسب مع مربع
نصف قطره -(مربع المسافة إلى مصدر الضوء)-
وهذا هو قانون التربيع العكسي المشهور
ولكن ماذا لو أنه, بدلاً من هذا كنّا نعيش في فضاء ثنائي الأبعاد
عندها النبضة نفسها سوف تنتشر عبر دائرة التوسّع
لا عبر كرة التوسّع
وهذا من شأنه ان يقلّل من الشدّة وبشكل يتناسب
مع محيط هذه الدائرة
وأيضاً بشكل يتناسب مع نصف قطرها
وبالتالي بشكل يتناسب مع  المسافة إلى المصدر وليس مع مربّع المسافة إلى المصدر
الطريقة التي تتلاشى بها النبضات في السطوع
تعتمد على عدد الأبعاد
وهي عادةً تتناسب مع الكسر 1/المسافة
مرفوعة لأس عدد الأبعاد ناقص واحد
إذاً في فضاء ذو (4+1) بعد للزمكان

Modern Greek (1453-): 
Εάν δούμε αυτόν τον παλμό, σημαίνει ότι το μάτι ή το τηλεσκόπιο
συλλαμβάνει μερικές από αυτές τις ακτίνες φωτός.
Η λαμπρότητα του παλμού καθορίζεται
από τον αριθμό των ακτίνων που συλλαμβάνουμε.
Έτσι, καθώς αυτό το κέλυφος επεκτείνεται, οι ακτίνες φωτός
απλώνονται ακόμη περισσότερο.
Η ένταση πέφτει ανάλογα με την έκταση της επιφάνειας του κελύφους,
που είναι ανάλογη του τετραγώνου
της ακτίνας του, το τετράγωνο της απόστασης με την πηγή.
Αυτός είναι ο περίφημος νόμος του αντίστροφου τετραγώνου.
Αλλά τι θα γίνονταν εάν εμείς, αντίθετα ζούσαμε σε έναν δισδιάστατο χώρο;
Τότε ο ίδιος παλμός θα απλώνονταν πάνω σε έναν επεκτεινόμενο κύκλο,
όχι σε μια σφαίρα.
Θα μειώνονταν σε ένταση ανάλογα
της περιφέρειας αυτού του κύκλου,
κι επίσης ανάλογα της ακτίνας --
έτσι με την απόσταση με την πηγή, όχι με το τετράγωνο της απόστασης.
Ο τρόπος με τον οποίο οι παλμοί μειώνονται σε λαμπρότητα
εξαρτάται από τον αριθμό των διαστάσεων, τυπικά
αναλογικά προς το 1 δια την απόσταση
υψωμένη στον αριθμό των διαστάσεων μείον 1.
Έτσι στον 4 συν 1 διαστάσεων χωροχρόνο,

English: 
If we see that pulse, it
means our eye or our telescope
intercepts some of
those light rays.
The brightness of the
pulse is determined
by how many rays we intercept.
So as this shell
expands, the light rays
become more spread out.
Intensity drops proportional to
the surface area of the shell,
which is proportional
to the square
of its radius, the square of
the distance to the source.
This is the famous
inverse square law.
But what if we, instead,
lived in 2D space?
Then the same pulse would spread
out over an expanding circle,
not a sphere.
It would diminish in
intensity proportional
to the circumference
of that circle,
and also proportional
to the radius--
so the distance to the source,
not the distance squared.
The way pulses
fade in brightness
depends on the number
of dimensions, typically
proportional to 1
over the distance
to the power of the number
of dimensions minus 1.
So in 4-plus-1-dimensional
space-time,

Spanish: 
Si llegamos a ver ese pulso de luz,
eso significa que nuestro ojo, o nuestro telescopio,...
...intercepta algunos de esos rayos de luz.
La luminosidad del pulso está dada por...
...el número de rayos de luz
 que conseguimos interceptar.
Por lo tanto,
 a medida que la esfera se expande,...
...los rayos de luz se esparcen más.
La intensidad decrece
 proporcionalmente al área de la esfera,...
...que es proporcional
 al cuadrado de su radio,...
...o sea el cuadrado
 de la distancia a la fuente de luz.
Esto constituye la célebre
"Ley de la inversa del cuadrado de la distancia".
Pero qué pasa si, en cambio,
 vivimos en un espacio 2D?
Entonces el mismo pulso de luz se desplegaría
 a través de un círculo en expansión,..
...y no de una esfera.
Disminuiría en intensidad proporcionalmente
a la circunferencia de ese círculo,...
...y por lo tanto proporcionalmente al radio.
O sea, proporcionalmente a la distancia
a la fuente de luz, y no a la distancia al cuadrado.
Entonces, la manera en que
 disminuye la luminosidad de los pulsos...
...dependerá del número de dimensiones.
Típicamente,
 la disminución será proporcional...
...a la inversa de (Distancia)EXP(N - 1).
[N: número de dimensiones]
Entonces, en en un espacio-tiempo
 de (4 +1) dimensiones,...

English: 
brightness should drop off
more quickly than in 3D space.
This relationship also
applies to the force
felt in a gravitational field.
In our universe, gravity
appears to diminish according
to the inverse square law,
as reflected in Newton's law
of universal gravitation.
We do see slight
deviations in very strong
gravitational fields,
like close to the sun.
But even there, Einstein's
general relativity
describes gravity perfectly
with three spatial dimensions.
In general, general relativity
in 3 plus 1 space-time
does a great job at
describing gravity
in the large-scale universe.
But there are some things
about this version of gravity
that seem peculiar--
for example, its
pathetic strength.
While the electromagnetic
strong and weak forces are all
in the same ballpark
in terms of strength,
gravity is vastly weaker, 10 to
the power of 32 times weaker,
than even the weak
nuclear force.
The only reason we
see so much gravity

Spanish: 
...la luminosidad debería decrecer
 más rápidamente que en el espacio 3D.
Esta relación se aplica también
 al campo de fuerza gravitacional,...
En nuestro universo,
 la gravedad disminuye en principio...
...inversamente con el cuadrado de la distancia,...
...como está expresado
 en la ley de Newton de la gravitación universal.
Es cierto que se observan
 ligeras desviaciones...
...en campos gravitacionales muy fuertes,
por ejemplo, cerca del Sol.
Pero, incluso en esos casos,
la Relatividad General de Einstein...
...describe la gravedad perfectamente,
con sólo 3 dimensiones espaciales.
En general,...
...la Relatividad General,
 aplicada a un espacio-tiempo (3 + 1),...
...logra describir perfectamente la gravedad...
...en el universo a gran escala.
Pero hay algunos aspectos de esta versión
 de la gravedad que parecen extraños.
Por ejemplo,...
...su intensidad, que es patéticamente débil.
Mientras que las fuerzas
 electromagnéticas "fuerte" y "débil"...
...tienen intensidades comparables,...
...la gravedad es inmensamente más débil,...
...10 EXP(32) veces más débil,...
...incluso, que la fuerza nuclear débil.
La única razón
 por la que experimentamos tanto la gravedad...

Modern Greek (1453-): 
η λαμπρότητα θα έπρεπε να μειώνεται ταχύτερα από ό,τι στον τρισδιάστατο χώρο.
Αυτή η σχέση επίσης εφαρμόζεται στη δύναμη
που γίνεται αισθητή σε ένα βαρυτικό πεδίο.
Στο σύμπαν μας, η βαρύτητα φαίνεται να μειώνεται σύμφωνα
με τον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου, όπως αποτυπώνεται στον νόμο του Νεύτωνα
της παγκόσμιας βαρύτητας.
Όντως βλέπουμε ελαφριές διακυμάνσεις σε πολύ ισχυρά
βαρυτικά πεδία, όπως κοντά στον ήλιο.
Αλλά ακόμη κι εκεί, η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν
περιγράφει την βαρύτητα τέλεια με τρεις χωρικές διαστάσεις.
Γενικά, η γενική σχετικότητα σε 3 συν 1 χωροχρόνο
κάνει τέλειο έργο στην περιγραφή της βαρύτητας
στο μεγάλης κλίμακας σύμπαν.
Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα σχετικά με αυτήν την εκδοχή της βαρύτητας
που φαίνονται περίεργα --
για παράδειγμα, η αξιολύπητη ισχύς της.
Ενώ οι ασθενείς και ισχυρές ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις είναι όλες
στο ίδιο γήπεδο με όρους ισχύος,
η βαρύτητα είναι ευρέως ασθενέστερη, 10 εις την 32 φορές ασθενέστερη
ακόμη και από την ασθενή πυρηνική δύναμη.
Ο μόνος λόγος που βλέπουμε τόση πολλή βαρύτητα

Arabic: 
السطوع يجب أن يقل بسرعة أكثر من فضاء ذو (3) أبعاد
هذه العلاقة يجب أن تنطبق أيضاً على القوى
في حقل الجاذبيّة
في كوننا, الجاذبيّة تميل إلى أن تقل إعتماداً
على قانون التربيع العكسي, كما هو منعكس في قانون نيوتن
للجاذبيّة الكونيّة
نحن نرى إنحراف بسيط في
الحقول الجذبويّة القويّة, كالحقول القريبة من الشمس
ولكن حتى هناك, نسبيّة أينشتاين العامة
تصف الجاذبيّة بشكل مثالي مع ثلاثة أبعاد مكانيّة
بالعموم, النسبيّة العامة في (3+1) للزمان والمكان
تقوم بعمل رائع بوصف الجاذبيّة
على المقياس الكوني الضخم
ولكن هناك بعض الأشياء حول هذه النسخة من الجاذبيّة
والتي قد تبدو غريبة
على سبيل المثال : قوّتها المثيرة للشفقة
بينما الكهرومغناطيسيّة والقوى الضعيفة والقويّة
كلاهما بملعب واحد في سياق القوّة
الجاذبيّة أضعف إلى حد كبير, أضعف بمقدار  (10^32)
مرّة
من القوى النوويّة الضعيفة
السبب الوحيد في أننا نرى الكثير من الجاذبيّة

Arabic: 
لأن مجالها غير محدود, على خلاف القوى النووية
وهي لا تلغى كالقوّة الكهرومغناطيسيّة
عدم التطابق في القوّة هذا, قد يكون
لأن الجاذبية هي حقّاً مختلفة
بشكل أساسي عن بقيّة القوى
ولكن هذه الفكرة جعلت بعض الفيزيائيون يحزنون
الكثير منهم يريد أن يجد نظرية كل شيء
والتي تدمج قوى الطبيعة في نظريّة واحدة شاملة
 
هذا يعني أن الجاذبيّة يجب أن تبدو مثل
بقيّة القوى في حالة الطاقات العالية جداً
إنها بحاجة لتكون قويّة في جوهرها
ولكن بعد ذلك تصبح ضعيفة في الطاقات المنخفضة, للأنظمة واسعة النطاق
للكون المألوف
طريقة واحدة ممتعة للقيام بذلك هو وضعها
في أبعاد مكانيّة إضافيّة
إذا  كنت تذكر, الكثافة ستنقص بسرعة أكبر
كلّما كان لديك أبعاد أكثر
إذاً أنت قمت بإستنزاف الجاذبيّة في أبعاد إضافيّة
ولكن قمت بتقييد كل المواد الأخرى في الكون
المادة, الإشعاعات, علماء الفلك...إلى (3)  أبعاد مكانية فقط
 
كل هذه المواد ستتصرف بشكل عادي نسبيّاً

Spanish: 
...es que su radio de acción es infinito,
contrariamente a las fuerzas nucleares.
Además, no hay versiones "positiva" y "negativa"
que puedan cancelarse, como en electromagnetismo.
Esta disparidad en las intensidades
podría deberse a que la gravedad es en efecto...
...fundamentalmente diferente
 de las otras fuerzas,...
...pero esa posibilidad
 entristece mucho a algunos físicos.
Muchos desearían establecer 
una "Teoría de todo",...
...que consolidaría las fuerzas de la naturaleza
 en una única "Über-force".
Eso implica
 que la gravedad debería parecerse...
...a las otras fuerzas,
 a energías muy elevadas.
Debería ser intrínsecamente fuerte,...
...pero también debilitarse en las condiciones
 de baja energía y de gran escala...
...del universo que nos es familiar.
Una manera divertida de conseguirlo...
...es agregar una dimensión espacial extra.
Recuerden que la intensidad
 decrece tanto más rápidamente...
...cuanto más dimensiones haya.
Entonces, si la gravedad
 "se esparce" en una dimensión adicional,...
...pero se restringe todo el resto del universo,...
...materia, radiación, astrónomos...
a solamente 3 dimensiones espaciales,...
...todas esas cosas se comportarán 
en forma relativamente normal,...

Modern Greek (1453-): 
είναι ότι το βεληνεκές της είναι άπειρο -- αντίθετα από τις πυρηνικές.
Και δεν ακυρώνεται, όπως συμβαίνει στην ηλεκτρομαγνητική δύναμη.
Αυτή η δυσαναλογία στην ισχύ μπορεί να υπάρχει
επειδή η βαρύτητα είναι πραγματικά θεμελιωδώς
διαφορετική από τις άλλες δυνάμεις.
Αλλά αυτή η ιδέα στεναχωρεί μερικούς φυσικούς.
Πολλοί θα ήθελαν να βρουν μία «Θεωρία των πάντων»
που ενώνει όλες τις δυνάμεις τις φύσης στην ίδια υπερ
δύναμη.
Αυτό σημαίνει ότι η βαρύτητα πρέπει να μοιάζει ακριβώς
όπως οι άλλες δυνάμεις σε πολύ υψηλές ενέργειες.
χρειάζεται να είναι εγγενώς ισχυρή,
αλλά μετά να γίνεται ασθενής στο χαμηλής ενέργειας, μεγάλης κλίμακας καθεστώς
του γνώριμου σύμπαντος.
Ένας διασκεδαστικός τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να βάλουμε
μία επιπλέον χωρική διάσταση.
Εάν θυμάστε, η ένταση πέφτει πιο γρήγορα
όσο περισσότερες διαστάσεις έχετε.
Έτσι τραβάτε την βαρύτητα μέσα σε μια επιπλέον διάσταση.
Αλλά περιορίζετε όλα τα άλλα πράγματα στο σύμπαν --
ύλη, ακτινοβολία, αστρονόμους - σε μόνο τρεις
χωρικές διαστάσεις.
Όλα αυτά τα πράγματα θα συμπεριφέρονται σχετικά φυσιολογικά,

English: 
is that its range is infinite--
and unlike the nuclear forces.
And it doesn't cancel out,
like the electromagnetic force.
This mismatch in
strength might be
because gravity is
really fundamentally
different to the other forces.
But that idea makes
some physicists sad.
Many would like to find
a "theory of everything"
which merges the forces of
nature into the same über
force.
That means gravity
has to look just
like the other forces
at very high energies.
It needs to be
intrinsically strong,
but then become weakened in the
low-energy, large-scale regime
of the familiar universe.
One fun way to do
that is to throw
in an extra spatial dimension.
If you recall, intensity
drops off more quickly
the more dimensions you have.
So you drain gravity
into an extra dimension.
But you restrict all the
other stuff in the universe--
matter, radiation,
astronomers-- to only three
spatial dimensions.
All of that stuff will
behave relatively normally,

Arabic: 
بينما الجاذبيّة ضعيفة
لنتكلم بمزيد من الخبرة
يوجد هناك أشياء نظريّة ندعوها بالبرين
يمكننا التفكير بها كهيكل هندسي محتمل
لأي عدد من الأبعاد
حيث الحقل الكمومي وجسيماته المتفقة معه يمكنها أن توجد
 
وهي تستخدم في نظرية الأوتار, حيث عادةً تكون
بعدد كبير من الأبعاد
والشائع هو (11) بعد
ولكن في نظريّة الاوتار هذه الأبعاد ال (11) للبرين
غير متاحة
فهي محددّة وتتراكم على بعضها
(مدمجة مع بعضها), سامحة لنا بإلزام البرين
في (3) أبعاد مكانيّة
ولكن يمكنك أيضاً قلب هذه الفكرة
يمكنك تخيّل برين بثلاثة أبعاد
3-برين, محتوى في الزمكان
مع أربعة أبعاد مكانيّة, حيث
الأبعاد الإضافيّة للمكان متمدّدة بدلاً من كونها مضغوطة
معظم المواد في الكون
بما في ذلك كل القوى الأساسيّة بجانب الجاذبيّة
سيتم تقييدها إلى (3) برين
إعتبر نظريتك صحيحة, وستحصل على الفيزياء العاديّة

Modern Greek (1453-): 
ενώ η βαρύτητα εξασθενεί.
Ας το πάρουμε λίγο πιο τεχνικά.
Υπάρχουν αυτά τα θεωρητικά αντικείμενα που λέγονται βράνη.
Μπορούμε να τα εκλάβουμε ως γεωμετρικές κατασκευές
από δυνητικά οποιονδήποτε αριθμό διαστάσεων
πάνω στα οποία το κβαντικό πεδίο και τα σχετικά σωματίδια
μπορούν να υπάρξουν.
Χρησιμοποιούνται στη θεωρία των χορδών, στην οποία τυπικά έχουν
έναν μεγάλο αριθμό διαστάσεων.
Οι 11 είναι δημοφιλείς.
Αλλά στη θεωρία των χορδών, όλες εκτός από τις τρεις χωρικές διαστάσεις
της βράνης είναι απρόσιτες.
Είναι πεπερασμένες και περιτυλιγμένες στους εαυτούς τους,
συμπαγείς, επιτρέποντάς μας να τις βάλουμε
μέσα στις τρεις χωρικές διαστάσεις.
Αλλά μπορείτε να αναποδογυρίσετε αυτή την ιδέα.
Μπορείτε να φανταστείτε μία τρισδιάστατη βράνη,
μία 3-βράνη, ενσωματωμένη σε έναν χωροχρόνο
με τέσσερις χωρικές διαστάσεις, στον οποίο
η επιπλέον διάσταση του χώρου είναι εκτεταμένη μάλλον παρά συμπαγής.
Τα περισσότερα πράγματα σε ένα τέτοιο σύμπαν,
συμπεριλαμβανομένων όλων των θεμελιωδών δυνάμεων εκτός της βαρύτητας,
θα ήταν περιορισμένα στην 3-βράνη.
Ρυθμίστε την θεωρία σας σωστά, και έχετε την κανονική φυσική

Spanish: 
...mientras que la gravedad
 quedará disminuida.
Entremos un poco más
 en las consideraciones técnicas.
Han sido postulados
 objetos teóricos llamados "branas".
Podemos pensar en ellos
 como en estructuras geométricas...
...de - potencialmente -,
cualquier número de dimensiones,...
...en los cuales el campo cuántico,
y sus partículas correspondientes, pueden existir.
Las branas son usadas
 en teoría de cuerdas,...
...donde tienen, típicamente, 
un gran número de dimensiones.
El número 11 tiene gran popularidad.
Pero, en la teoría de cuerdas,...
...todas las dimensiones espaciales,
 excepto 3, son inaccesibles.
Son finitas,
 enrolladas sobre sí mismas, compactadas,...
...lo que nos permite "comprimirlas"
en nuestras 3 dimensiones espaciales.
Pero esta idea también puede invertirse.
Es posible imaginar
 una brana tridimensional, una "3-brana",...
...incrustada en un espacio-tiempo 
con 4 dimensiones espaciales,...
...en el cual la dimensión extra del espacio
es extendida, en vez de compactada.
La mayoría de los objetos
 en un tal universo,...
...incluyendo todas las fuerzas fundamentales,
aparte de la gravedad,...
...estarían restringidas a la 3-brana.
Si la teoría se ajusta convenientemente,...

English: 
while gravity is weakened.
Let's get a little
bit more technical.
There are these theoretical
objects called branes.
We can think of them as
geometrical structures
of potentially any
number of dimensions
on which the quantum field and
their corresponding particles
can live.
They're used in string theory,
where they typically have
a large number of dimensions.
11 is popular.
But in string theory, all
but three spatial dimensions
of the brane are inaccessible.
They're finite and
coiled up on themselves,
compactified, allowing
us to cram them
into three spatial dimensions.
But you can also flip
this idea around.
You can imagine a
three-dimensional brane,
a 3-brane, embedded
in a space-time
with four spatial
dimensions, where
the extra dimension of space is
extended rather than compact.
Most of the stuff
in such a universe,
including all of the fundamental
forces besides gravity,
would be restricted
to the 3-brane.
Tune your theory just right,
and you get normal physics

Arabic: 
للمادة والإشعاعات في ثلاثة أبعاد مكانيّة
على سبيل المثال, قانون التربيع العكسي المعتاد للضوء
على بعض المقاييس المكانيّة, ستحصل حتى على قانون التربيع العكسي للجاذبيّة
 
ولكن على مقاييس مكانيّة أخرى, الجاذبيّة
يمكن أن تتصرف بإختلاف كبير
إذا إنتشرت الجاذبيّة في أربعة أبعاد بدلاً من ثلاثة
عندها يجب أن تكون أضعف بكثير
وهذا يمكن أن يستخدم ليفسّر الضعف العام
للقوّة الجذبويّة ككل ولكن على المقاييس الصغيرة
أيضاً يمكن أن يستخدم ليفسر ظاهرة غامضة اخرى
وهي الطاقة المظلمة
وهذا شيء تطرقنا إليه سابقاً بعمق كبير
ولكن بإختصار, توسع الكون
يبدو أنه يتسارع
وهذا ما يتم التفكير به على أنه قادم من
تأثير طاقة الفراغ
ولكن هناك طريقة أخرى لتحصل على هذا النمط من التسارع
في كوننا المفترض مع أربعة أبعاد مكانيّة
الجاذبيّة للتو ضعيفة على نطاق النظام الشمسي
والمجرّة
ولكن يمكن أن تصبح أكثر ضعفاً على المقاييس الكبيرة

English: 
for matter and radiation in
three spatial dimensions--
for example, the usual
inverse square law for light.
On some spatial scales, you
even get the inverse square law
for gravity.
But on other spatial
scales, gravity
can behave very differently.
If gravity spreads out in four
dimensions rather than three,
then it should
become much weaker.
This can be used to explain
the general weakness
of the gravitational force on
all but the tiniest scales.
It can also be used to explain
another mysterious phenomenon,
dark energy.
This is something we've
gone into in great depth.
But in short, the
expansion of the universe
seems to be accelerating.
This is usually
thought of as coming
from the action of the
energy of the vacuum.
But there's another way to
get this type of acceleration.
In our hypothetical universe
with four spatial dimensions,
gravity is already weak on
the scale of the solar system
and the galaxy.
But it can become even
weaker on larger scales.

Modern Greek (1453-): 
για την ύλη και την ακτινοβολία σε τρεις χωρικές διαστάσεις --
για παράδειγμα, τον συνηθισμένο νόμο αντιστρόφου τετραγώνου για το φως.
Σε μερικές κλίμακες διαστάσεων, λαμβάνετε ακόμη και τον νόμο αντιστρόφου τετραγώνου
για την βαρύτητα.
Αλλά σε άλλες χωρικές κλίμακες, η βαρύτητα
μπορεί να συμπεριφερθεί πολύ διαφορετικά.
Εάν η βαρύτητα εξαπλώνεται σε τέσσερις διαστάσεις αντί για τρεις,
τότε θα πρέπει να γίνει πολύ ασθενέστερη.
Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει την γενική εξασθένηση
της βαρυτικής δύναμης σε όλες παρ' εκτός τις μικρότερες κλίμακες.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης για να εξηγήσει ένα άλλο μυστηριώδες φαινόμενο,
την σκοτεινή ενέργεια.
Αυτό είναι κάτι στο οποίο έχουμε εμβαθύνει ήδη.
Αλλά εν συντομία, η επέκταση του σύμπαντος
φαίνεται να επιταχύνεται.
Αυτό συνήθως φαίνεται σαν να προέρχεται
από την δράση της ενέργειας του κενού.
Αλλά υπάρχει ένας άλλος τρόπος για να έχουμε αυτόν τον τύπο επιτάχυνσης.
Στο υποθετικό μας σύμπαν με τις τέσσερις χωρικές διαστάσεις,
η βαρύτητα είναι ήδη ασθενής στην κλίμακα του ηλιακού συστήματος
και του γαλαξία.
Αλλά μπορεί να εξασθενήσει ακόμη περισσότερα σε μεγαλύτερες κλίμακες.

Spanish: 
...se obtiene la Física habitual de la materia
 y de la radiación en 3 dimensiones espaciales.
Por ejemplo, la ley habitual, para la luz,
 de la inversa de la distancia al cuadrado.
En algunas escalas espaciales,...
...se consigue incluso
 la ley de la inversa del cuadrado...
...para la gravedad.
Pero, en otras escalas espaciales,...
...la gravedad puede comportarse
en forma muy diferente.
Si la gravedad se expande
 en 4 dimensiones, en vez de 3,...
...debería entonces
 volverse mucho más débil.
Esto puede ser usado para explicar
 la débil intensidad de la fuerza gravitacional...
...a todas las escalas,
 excepto las más pequeñas.
También puede ser applicado
 para explicar otro fenómeno misterioso,...
...la energía oscura.
Esto es algo que hemos explorado
 en mucho detalle.
Pero, en resumen,...
...la expansión del universo
 parece estar acelerándose.
Esto se interpreta, habitualmente,
como el producto de la acción...
...de la energía del vacío.
Pero hay otro camino
 que permite obtener este tipo de acceleración.
En nuestro universo hipotético,
con 4 dimensiones espaciales,...
...la gravedad ya es muy débil 
a la escala del sistema solar y de la galaxia.
Pero puede decrecer todavía más,
 a escalas más grandes.

Modern Greek (1453-): 
Αναλόγως του πως βελτιστοποιείτε την θεωρία,
η βαρύτητα μπορεί να υπακούει έναν νόμο αντίστροφου τετραγώνου
σε γαλαξιακές κλίμακες, όπου κατά κάποιον τρόπο διπλώνεται
στις τρεις χωρικές διαστάσεις της 3-βράνης.
Αλλά αρχίζει να υπακούει στο νόμο του αντίστροφου κύβου
σε πολύ μεγαλύτερες κλίμακες.
Στην πραγματικότητα, η ίδια η 3-βράνη, η οποία
καθορίζει την τρισδιάστατη δομή
στην οποία υπάρχει το δικό μας παρατηρούμενο σύμπαν,
μπορεί πράγματι να επεκτείνεται στην επιπλέον τέταρτη χωρική διάσταση.
Για μας, αυτό θα έμοιαζε σαν μια επιταχυνόμενη επέκταση
του σύμπαντος.
Θα έμοιαζε σαν σκοτεινή ενέργεια.
Οπότε πως μπορούμε καν να δοκιμάσουμε μια τρελή ιδέα σαν αυτή;
Λοιπόν, εδώ είναι που επιτέλους επανερχόμαστε
στα βαρυτικά μας κύματα.
Εάν το βαρυτικό πεδίο μπορεί να επεκταθεί
σε αυτή την υποτιθέμενη επιπλέον χωρική διάσταση,
τότε τα βαρυτικά κύματα θα πρέπει να χάνουν ενέργεια
σε αυτή την επιπλέον διάσταση καθώς ταξιδεύουν στον χώρο.
Εδώ είναι που πρέπει να περιπλέξω
τα πράγματα λίγο περισσότερο.
Αλλά υπόσχομαι, σχεδόν φτάσαμε.

Spanish: 
Según como uno "juegue" con la teoría,...
...la gravedad puede obedecer una ley
 de la inversa del cuadrado a escalas galácticas,...
...donde está como "acoplada"
 con las 3 dimensiones espaciales de la 3-brana.
Pero, a escalas mucho más grandes,
empieza a obedecer una ley en la inversa del cubo...
De hecho, la 3-brana misma,...
...que define la estructura tridimensional...
...en la cual se sitúa
 nuestro universo observable,...
...puede en realidad expandirse
 dentro de la cuarta dimensión extra.
De nuestro punto de vista,...
...eso aparecería 
como una expansión acelerada del universo.
¡Aparecería como energía oscura!
Pero, ¿cómo poner a prueba
 una idea tan descabellada como ésta?
Bueno, aquí es cuando, finalmente,
volvemos a las ondas gravitacionales.
Si el campo gravitacional...
...puede extenderse
 dentro de esta dimensión espacial extra,...
...entonces las ondas gravitacionales 
deberían perder energía en esa dimensión...
...a medida que atraviesan el espacio.
En este punto, tengo que
 complicar las cosas un poquito más.
Pero prometo
 que estamos casi llegando a la meta.

English: 
Depending on how you
tweak the theory,
gravity can obey an
inverse square law
on galactic scales, where
it's sort of coupled
to the three spatial
dimensions of the 3-brane.
But it starts to obey
the inverse cubed law
on much larger scales.
In fact, the 3-brane
itself, which
defines the
three-dimensional structure
on which our observable
universe exists,
can actually expand into the
extra fourth spatial dimension.
To us, that would look like
an accelerating expansion
of the universe.
It would look like dark energy.
So how do you even test
a wild idea like this?
Well, here's where
we finally get back
to our gravitational waves.
If the gravitational
field can extend
into this hypothetical
extra spatial dimension,
then gravitational
waves should lose energy
to that extra dimension as
they travel through space.
Here's where I
have to complicate
things a tiny bit more.
But I promise,
we're nearly there.

Arabic: 
وهذا يعتمد على كيفيّة تطبيقك للنظريّة
الجاذبيّة يمكن أن تخضع لقانون التربيع العكسي
على النطاق المجرّي, حيث هناك نوع من الإقتران
للأبعاد الثلاثة للبرينات الثلاثة
ولكن تبدأ بالإمتثال لقانون التربيع العكسي
على نطاق أوسع بكثير
في الحقيقة, البرينات الثلاثة بذاتها,
والتي تعرّف بنى الابعاد الثلاثيّة
في مكان وجود كوننا المرصود
يمكنها في الحقيقة أن تتمدد إلى أربعة أبعاد مكانيّة إضافيّة
بالنسبة لنا, هذا يشبه تمدد متسارع للكون
 
سيبدو كطاقة مظلمة
إذاً كيف نختبر فكرة كهذه حتى..؟
حسناً, وأخيراً هنا نعود إلى
أمواج الجاذبيّة
إذا كان حقل الجاذبيّة يمكن أن يتمدد
في هذه الأبعاد المكانيّة الإضافيّة الإفتراضيّة
عندها أمواج الجاذبية  يجب أن تخسر الطاقة
في هذه الأبعاد الإضافيّة أثناء سفرها عبر الفضاء
هنا يجب عليّ أن أعقّد الأمور
أكثر قليلاً
ولكن أعدكم, نحن هناك تقريباً

Arabic: 
الضوء المجرّد وقوّة الجاذبية
يبدوان وكأنهما خاضعان لقانون التربيع العكسي
في الفضاء الثلاثي الأبعاد النظامي, أمواج الجاذبية
تنخفض كثافتها بشكل يتناسب مع بعدها
وليس مع مربع بعدها
ولكنّه نفس الإتجاه العام
إذا كان الفضاء يحوي أربعة أبعاد أو أكثر
عندئذٍ, أمواج الجاذبية يجب أن تقل كثافتها
بسرعة أكبر مما تتوقّعه في حال وجدو (3) أبعاد
وبالتالي هذا يعطينا إختبار بسيط
فقط إرصد أمواج الجاذبيّة
وإحسب كم تقل كثافتها
عبر المسافة المقطوعة
هل هذا يتطابق مع ما توقعته في كون
بثلاثة أبعاد مكانيّة
إذا كانت الكثافة قلّت بشكل كبير
عندها لديك أدلّة على وجود أبعاد إضافيّة
أمور أساسيّة, أليس كذلك..؟
كل ما تحتاجه هو شبكة بمليار دولار لكواشف أمواج الجاذبيّة
وطريقة لتقيس وبشكل مستقل
المسافة التي قطعتها أمواج الجاذبية
ولحسن الحظ, لدينا كلاهما
لدينا مرصدي ليغو وفيرغو
والآن أيضاً لدينا GW170817
الإشارة الكهرومغناطيسية من الإنفجار الناتج

English: 
Wild light and the
force of gravity
appear to obey the
inverse square law.
In regular 3D space,
gravitational waves
drop in intensity
proportional to just distance,
not distance squared.
But it's the same general trend.
If space has four
or more dimensions,
then gravitational waves
should drop off in intensity
faster than you'd expect
in three dimensions.
So that gives us a simple test.
Just observe a
gravitational wave
and figure out how much
its intensity dropped off
over the distance traveled.
Does that match what you
expect in a universe with three
spatial dimensions?
If the dropping
intensity was too much,
then you have evidence
for extra dimensions--
basic stuff, right?
All you need is a billion-dollar
network of gravitational wave
detectors and a way to
independently measure
the distance the wave traveled.
Fortunately, we have both.
We have LIGO and Virgo.
And now we also have GW170817.
The electromagnetic
signal from these

Modern Greek (1453-): 
Το άγριο φως και η δύναμη της βαρύτητας
φαίνεται να υπακούν στον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου.
Στον κανονικό 3Δ χώρο, τα βαρυτικά κύματα
πέφτουν σε ένταση ανάλογα μόνο της απόστασης,
κι όχι του τετραγώνου της απόστασης.
Αλλά είναι η ίδια γενική μόδα.
Εάν ο χώρος έχει τέσσερις ή περισσότερες διαστάσεις,
τότε τα βαρυτικά κύματα θα έπρεπε να εξασθενούν σε ένταση
ταχύτερα από ό,τι θα περιμένατε στις τρεις διαστάσεις.
Οπότε αυτό μας δίνει ένα απλό τεστ.
Απλά παρατηρήστε ένα βαρυτικό κύμα
και υπολογίστε πόση από την έντασή του χάθηκε
για την διανυθείσα απόσταση.
Ταιριάζει αυτό με αυτό που περιμένετε σε ένα σύμπαν με τρεις
χωρικές διαστάσεις;
Εάν η εξασθένηση στην ένταση ήταν πάρα πολλή,
τότε έχετε απόδειξη των επιπλέων διαστάσεων --
βασικά πράγματα, σωστά;
Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα δίκτυο του ενός δις δολαρίων ανιχνευτών
βαρυτικών κυμάτων κι έναν τρόπο ανεξάρτητης μέτρησης
της απόστασης που διένυσε το κύμα.
Ευτυχώς, τα έχουμε αμφότερα.
Έχουμε τα LIGO και Virgo.
Και τώρα έχουμε επίσης το GW170817.
Το ηλεκτρομαγνητικό σήμα από αυτά

Spanish: 
Mientras que la luz y la fuerza de gravedad...
...parecen obedecer
 la ley de la inversa del cuadrado,...
...en el espacio habitual 3D,
las ondas gravitacionales...
...disminuyen en intensidad...
...proporcionalmente a la inversa de la distancia solamente, y no del cuadrado de la distancia.
Pero es la misma tendencia general.
Si el espacio tiene 4, ó más, dimensiones,...
...entonces la intensidad
 de las ondas gravitacionales debería caer...
...más rápido de lo que uno
 esperaría en 3 dimensiones.
Entonces, eso nos da un experimento simple.
Simplemente, observe una onda gravitacional,...
...y determine cuánto cayó su intensidad...
...a lo largo de la distancia atravesada.
¿Corresponde eso a lo que Ud. esperaba
para un universo con sólo 3 dimensiones espaciales?
Si la caída en intensidad
 fuese más de lo esperado,...
...entonces Ud. tiene evidencia
 a favor de dimensiones adicionales.
¿Elemental, no?
Sólo se necesita una red de detectores
 de ondas gravitacionales, a mil millones de dólares,...
...y una manera de medir, independientemente,
la distancia que recorrieron.
Y, afortunadamente,
disponemos de las dos cosas.
Tenemos LIGO y Virgo.
Y ahora también tenemos GW170817.
La señal electromagnética...

Spanish: 
...emitida por la fusión y explosión
 de estas estrellas de neutrones...
...nos permitió medir la distancia
 en forma completamente independiente...
...de la señal de las ondas gravitacionales,...
...algo que es imposible
 en colisiones de agujeros negros.
Otro factor importante: ...
Para determinar la pérdida de intensidad de la onda gravitacional,
...necesitamos conocer su intensidad inicial,
 cuando empezó su trayecto.
Una propiedad extremadamente conveniente
de las ondas gravitacionales
...es que esto puede ser determinado...
...observando otras propiedades
 del acontecimiento de colisión y fusión,...
...específicamente,
 las masas de los objetos en colisión...
...y la frecuencia de las ondas,...
...combinadas con nuestra medida
 - independiente - de la distancia.
Okay?
Entonces, ¿cuál es nuestra conclusión?
¿Cuántas dimensiones adicionales
hemos descubierto?
Bueno,...
...cero,...
...exactamente cero.
Las ondas gravitacionales perdieron
 la cantidad exacta de intensidad...
...que corresponde a un espacio-tiempo
 de (3 + 1) dimensiones.
No se observó
 ninguna "pérdida" de gravedad...
...dentro de dimensiones espaciales adicionales,...
...prácticamente eliminando esto...
...como una explicación
 de la energía oscura.

Modern Greek (1453-): 
τα συγχωνευμένα, εκρηγνυόμενα αστέρια νετρονίων μας επέτρεψε
να μετρήσουμε την απόσταση εντελώς ανεξάρτητα
από το σήμα των βαρυτικών σημάτων, κάτι
που είναι αδύνατο στις συγχωνεύσεις μαύρων οπών.
'Ενας άλλος σημαντικός παράγοντας εδώ --
έτσι ώστε να καθορίσουμε πόση ένταση
χάθηκε από το βαρυτικό κύμα,
είναι η ανάγκη να ξέρουμε πόσο έντονο ήταν
όταν ξεκίνησε το ταξίδι του.
Μία υπέρ βολική ιδιότητα των βαρυτικών κυμάτων
είναι ότι μπορείτε να το υπολογίσετε κοιτώντας σε άλλες ιδιότητες
του γεγονότος της συγχώνευσης --
συγκεκριμένα, τις μάζες των συγχωνευόμενων αντικειμένων
και την συχνότητα του κύματος σε συνδυασμό
με την ανεξάρτητη μέτρηση της απόστασης.
ΟΚ!
Οπότε, ποιο είναι το συμπέρασμά μας;
Πόσες επιπλέον διαστάσεις ανακαλύψαμε;
Χμ, μηδέν, ακριβώς μηδέν.
Το βαρυτικό κύμα έχασε την σωστή ποσότητα έντασης
για έναν 3 συν 1 διαστάσεων χωροχρόνο.
Δεν υπήρξε καμία ανιχνεύσιμη απώλεια βαρύτητας
σε επιπλέον χωρικές συντεταγμένες, λίγο πολύ αναιρώντας το
από μια εξήγηση για την σκοτεινή ενέργεια.

English: 
merging exploding
neutron stars allowed
us to measure its distance
completely independently
to the gravitational
wave signal, something
that's impossible with
black hole mergers.
One other important
factor here--
in order to determine
how much intensity
was lost by the
gravitational wave,
we need to know
how intense it was
when it started its journey.
A super convenient property
of gravitational waves
is that you can figure this out
by looking at other properties
of the merger event--
namely, the masses of
the merging objects
and the frequency
of the wave combined
with our independent
distance measurement.
OK.
So what's our conclusion?
How many extra dimensions
did we discover?
Uh, zero, precisely zero.
The gravitational wave lost
the right amount of intensity
for a 3-plus-1-dimensional
space-time.
There was no observable
leakage of gravity
into extra spatial dimensions,
pretty much ruling this out
as an explanation
for dark energy.

Arabic: 
عن إندماج هذه النجوم النيوترونيّة يسمح لنا
بأن نقيس المسافة بشكل مستقل كليّاً
عن إشارة أمواج الجاذبية
شيء كهذا مستحيل في حالة إندماج الثقوب السوداء
عامل آخر مهم هنا
وهو أنه لكي نحدد كم قلّت كثافة أمواج الجاذبية
 
علينا أن نعرف كم كانت الكثافة
قبل أن تبدأ رحلتها
خاصيّة مريحة ومدهشة لأمواج الجاذبيّة
وهي أنه يمكنك معرفة هذا من خلال النظر لخصائص أخرى
لحدث الإندماج
وبشكل حرفي, من خلال معرفة كتلة الأجسام المندمجة
وتردد الأمواج بشكل مشترك
مع قياسنا للمسافة بشكل مستقل
حسناً
ما هو إستنتاجنا..؟
كم عدد الأبعاد الإضافيّة التي إكتشفناها
صفر, حرفيّاً صفر..(لم نكتشف أي بعد إضافي)
أمواج الجاذبية خسرت كثافة بما يتناسب مع
(3) أبعاد +(1) بعد للزمكان
لم يكن هناك تسرّب مرصود للجاذبية
في أبعاد مكانيّة إضافيّة, إلى حد كبير حكم هذا هو
تفسير لوجود الطاقة المظلمة

Arabic: 
ربما لا يزال يتضمن أبعاد إضافيّة
وبالتالي نظريّة الأوتار هي جيّدة الآن
بالمناسبة, بالمقارنة مع وقت وصول الكهرومغناطيسيّة
وأمواج الجاذبيّة
أيضاً يسمح لنا أن نتحقق من
أنّ الجاذبيّة تسافر قريباً جداً من سرعة الضوء
وهذا مقيّد بنظريات بديلة مختلفة
للنسبية العامة
هذا النوع من النتائج الفارغة ربما يبدو غير مشوق
 
أنا أعني كم سيكون أمر رائع
أن نكتشف أبعاد إضافيّة
ولكن لا تخيّب أملك
إنه شيء يذهل العقل وبشكل كامل أن نكون قادرين
على إختبار مثل هذه الأفكار المجنونه
وإستبعادهم مضيقين بذلك النطاق الواسع
للنماذج النظريّة الممكنة لكوننا
مقرّبنا بذلك من الحقيقة أكثر وأكثر
وبشكل واضح, هذه الحقيقة لا تتضمن (3) برينات
محتواه في (4) +(1) بعد متمدد
للزمكان
 
 
Twitter: @96_alimibra
 
 

Modern Greek (1453-): 
Μπορεί ακόμη να υπάρχουν συμπαγείς επιπλέον διαστάσεις.
Οπότε οι θεωρητικοί των χορδών είναι εντάξει για τώρα.
Επί τη ευκαιρία, η σύγκριση του χρόνου άφιξης
των ηλεκτρομαγνητικών και των βαρυτικών κυμάτων, επίσης
μας επέτρεψε να επαληθεύσουμε ότι η βαρύτητα πραγματικά
ταξιδεύει λίγο πολύ ακριβώς με την ταχύτητα του φωτός.
Αυτό απέκλεισε ή περιόρισε διάφορες θεωρίες, εναλλακτικές
της γενικής σχετικότητας.
Αυτό το κάπως μηδενικό αποτέλεσμα μπορεί να ακούγεται σαν το λιγότερο ενδιαφέρον
αποτέλεσμα.
Εννοώ, πόσο κουλ θα ήταν
η ανακάλυψη επιπλέον διαστάσεων;
Αλλά μην απογοητεύεστε.
Είναι εντελώς εξωπραγματικό ότι μπορούμε ακόμη
και να δοκιμάσουμε αυτές τις τρελές ιδέες.
Ο αποκλεισμός τους μειώνει το μεγάλο εύρος
των πιθανών θεωρητικών μοντέλων για το δικό μας σύμπαν,
φέρνοντάς μας όλο και πιο κοντά στην αλήθεια.
Και προφανώς, η αλήθεια δεν περιλαμβάνει μία 3-βράνη
ενσωματωμένη σε έναν εκτεταμένο 4 συν 1 διαστάσεων
χωροχρόνο.
Ευχαριστούμε το CuriosityStream για την υποστήριξη στο PBS Digital Studios.
Το CuriosityStream είναι μία συνδρομητική υπηρεσία ροής

English: 
There still might be
compactified extra dimensions.
So string theorists
are OK for now.
By the way, comparison of
the electromagnetic and
gravitational wave
arrival times also
allowed us to verify
that gravity really
does travel pretty much
exactly at the speed of light.
This ruled out or constrained
various alternative theories
to general relativity.
This sort of null result might
sound like the less interesting
outcome.
I mean, how cool
would it have been
to discover extra dimensions?
But don't be disappointed.
It's completely mind-blowing
that we can even
test these crazy ideas.
Ruling them out
narrows the vast scope
of possible theoretical
models for our universe,
bringing us closer and
closer to the truth.
And apparently, that truth
doesn't include a 3-brane
embedded in an extended
4-plus-1-dimensional
space-time.
Thank you to CuriosityStream for
supporting PBS Digital Studios.
CuriosityStream is a
subscription streaming service

Spanish: 
Todavía sigue siendo posible
 que haya dimensiones adicionales compactadas,...
...de modo que los físicos
 de la teoría de cuerdas no han sufrido...
...¡por ahora!
A propósito,...
...la comparación de los tiempos de llegada
de las ondas gravitacionales y electromagnéticas...
...también permitió verificar
 que la gravedad realmente viaja...
...a una velocidad prácticamente idéntica
 a la velocidad de la luz.
Esto elimina o restringe diversas teorías,
 alternativas a la Relatividad General.
Esta especie de resultado global nulo
podría parecer como el menos interesante posible.
Quiero decir, ¿no hubiese sido súper
descubrir dimensiones adicionales?
Pero no se desilusionen.
Es completamente alucinante que tan siquiera
podamos poner a prueba teorías tan insensatas.
El hecho de eliminarlas
 reduce el inmenso espectro...
...de modelos teóricos posibles
para nuestro universo.
...acercándonos cada vez más a la verdad.
Y, aparentemente, esa verdad,...
...NO incluye...
...una 3-brana incrustada...
...en un espacio-tiempo
 ampliado a (4 + 1) dimensiones.
Muchas gracias a CuriosityStream
por su apoyo a PBS Digital Studios.
CuriosityStream es un servicio
 de difusión por suscripción...

Spanish: 
...que ofrece documentales y títulos no ficcionales
producidos por una variedad de realizadores,...
...incluyendo títulos originales
 de CuriosityStream,...
...como la próxima serie en 3 episodios,
"La era de los grandes felinos",...
...que presenta la evolución única
 de los grandes felinos,...
...sus técnicas de caza innovativas, 
y cómo se difundieron por todo el planeta.
Encontrarán más información en
curiositystream.com/spacetime.
Y usen el código SPACETIME
 durante el proceso de registrarse.
La semana pasada, hablamos
 del problema más difícil de la Física,...
...el estudio de los conflictos entre
 la Relatividad General y la Teoría Cuántica,...
...con el objetivo de desarrollar
una teoría cuántica de la gravedad.
Uds. plantearon excelentes preguntas.
Devin Faux pregunta
 si la gravedad no podría ser...
...la excepción a la regla
 de que las fuerzas son debidas...
...a la cuantización de sus campos.
Bueno, sí, absolutamente, podría ser.
Las teorías cuánticas de la gravedad
van en los dos sentidos.
Las así-llamadas "teorías de todo"...
...tratan de cuantizar la gravedad
dentro del mismo marco que las otras fuerzas.

English: 
that offers documentaries
and nonfiction
titles from a variety
of filmmakers,
including CuriosityStream
originals,
such as their upcoming
three-part series
"Age of Big Cats," which
looks at the unique evolution
of big cats, their innovative
hunting techniques, and how
they spread across the globe.
You can learn more at
curiositystream.com/spacetime.
And use the code SPACETIME
during the sign-up process.
Last week, we talked about the
hardest problem in physics,
exploring the conflicts between
general relativity and quantum
theory towards the development
of a theory of quantum gravity.
You guys had the best questions.
Devin Faux asks whether
gravity is maybe
the exception to the rule
that the forces arise
from quantizing
[INAUDIBLE] fields.
Well, totally, it might be.
Theories of quantum gravity
go in both directions.
So-called theories
of everything try
to quantize gravity
by placing it
within the same framework
as the other forces

Arabic: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Modern Greek (1453-): 
που προσφέρει ντοκυμανταίρ και μη-φανταστικούς
τίτλους από μια ποικιλία παραγωγών ταινιών,
συμπεριλαμβανομένων των πρωτότυπων του CuriosityStream,
όπως η επερχόμενη σειρά τριών τμημάτων
«Εποχή των Μεγάλων Γατών», η οποία εξετάζει τη μοναδική εξέλιξη
των μεγάλων γατών, τις πρωτοποριακές τεχνικές κυνηγιού, και πώς
εξαπλώθηκαν σε όλη την υφήλιο.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερο στο curiositystream/spacetime
και χρησιμοποιήστε τον κωδικό SPACETIME κατά τη διάρκεια εγγραφής.
Την περασμένη εβδομάδα, μιλήσαμε σχετικά με το δυσκολότερο πρόβλημα της φυσικής,
εξερευνώντας τις συγκρούσεις μεταξύ γενικής σχετικότητας και κβαντικής
θεωρίας προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης μιας κβαντικής βαρύτητας.
Εσείς φίλου μου είχατε τις καλύτερες ερωτήσεις.
Ο Ντέβιν Φω ρωτά κατά πόσον η βαρύτητα είναι ίσως
η εξαίρεση στον κανόνα ότι οι δυνάμεις προκύπτουν
από κβαντιζόμενα πεδία.
Λοιπόν, ολότελα, μπορεί να είναι.
Οι θεωρίες της κβαντικής βαρύτητας πηγαίνουν και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Οι αποκαλούμενες θεωρίες των πάντων προσπαθούν
να κβαντικοποιήσουν τη βαρύτητα τοποθετώντας την
μέσα στο ίδιο πλαίσιο σαν των άλλων δυνάμεων

English: 
to show that it arises from
the same underlying mechanism.
These are grand
unified theories.
And string theories
are an example.
Other theories treat
gravity very differently
to the other forces.
But they still end up
with a space-time fabric
that is fragmented on
its smaller scales.
An example is loop
quantum gravity.
One thing that
it's hard to do is
to keep space-time continuous
on the smaller scales.
If space-time is
indefinitely divisible,
then you get hopeless
conflicts with quantum theory.
Something about its structure
has to change on those scales.
But it may not be the
same sort of changes
you get when you quantize,
say, the electromagnetic field.
Hecatonicosachoron
doesn't understand
why renormalization works,
conceptually speaking,
and when it is that
it doesn't work.
OK.
So when you use perturbation
theory to calculate
an interaction in
field theories,
feedback effects give infinite
loops of interactions.
More crudely, when you
try to calculate something
with a long series of
approximate corrections,

Arabic: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Spanish: 
...para demostrar que surge
 del mismo mecanismo subyacente.
Estas son las grandes teorías unificadas,...
...y las teorías de cuerdas son un ejemplo.
Otras teorías tratan la gravedad
 en forma muy diferente de las otras fuerzas,...
Pero de todos modos terminan estableciendo
 una estructura del espacio-tiempo...
...que está fragmentada 
a sus escalas más pequeñas.
Un ejemplo es la gravedad cuántica de bucles.
Algo que es difícil de hacer...
...es mantener la continuidad del espacio-tiempo
 a las escalas más pequeñas.
Si el espacio-tiempo
 es indefinidamente divisible,...
...entonces se plantean conflictos insolubles
 con la teoría cuántica.
Algo relativo a su estructura
 tiene que cambiar a esas escalas.
Pero pueden no ser los mismos cambios...
...que se obtienen cuando se cuantiza, 
por ejemplo, el campo electromagnético.
Hecatonicosachoron no comprende
 cómo funciona la renormalización...
...de un punto de vista conceptual,...
...y en qué casos no funciona.
Bueno.
Cuando usamos teoría de perturbaciones
 para calcular una interacción en teorías de campo,...
...los efectos de retro-alimentación
 introducen infinitos bucles de interacción.
Más groseramente,
 cuand uno trata de calcular algo...
...con una larga serie
 de correcciones aproximadas,...

Modern Greek (1453-): 
για να δείξουν ότι προκύπτει από τον ίδιο υποκείμενο μηχανισμό.
Αυτές είναι οι μεγάλες ενοποιημένες θεωρίες.
Και οι θεωρίες των χορδών είναι ένα παράδειγμα.
Άλλες θεωρίες συμπεριφέρονται στη βαρύτητα πολύ διαφορετικά
σε σχέση με τις άλλες δυνάμεις.
Αλλά πάλι καταλήγουν με ένα χωροχρονικό ύφασμα
το οποίο είναι κατακερματισμένο στις μικρότερες κλίμακες.
Ένα παράδειγμα είναι ο βρόχος κβαντικής βαρύτητας.
Ένα πράγμα που είναι δύσκολο να κάνουμε είναι
να διατηρήσουμε τον χωροχρόνο συνεχή στις μικρότερες κλίμακες.
Εάν ο χωροχρόνος είναι αδιάλειπτα διαιρούμενος,
τότε έχετε απελπιστικές συγκρούσεις με την κβαντική θεωρία.
Κάτι σχετικό με την δομή του πρέπει να αλλάζει σε αυτές τις κλίμακες.
Αλλά μπορεί να μην είναι το ίδιο είδος αλλαγών
που έχετε όταν κβαντίζετε, ας πούμε, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.
Ο Εκατονικοσάχορον δεν καταλαβαίνει
γιατί η επανακανονικοποίηση δουλεύει, εννοιολογικά μιλώντας,
και πότε είναι που δεν δουλεύει.
ΟΚ.
Λοιπόν, όταν χρησιμοποιείτε την θεωρία διαταραχών για να υπολογίσετε
μία διάδραση στις θεωρίες πεδίων,
οι επιδράσεις ανάδρασης δίνουν άπειρους βρόχους διαδράσεων.
Πιο ωμά, όταν προσπαθείτε να υπολογίσετε κάτι
με μία μεγάλη σειρά προσεγγιστικών διορθώσεων,

Spanish: 
...esas correcciones
 pueden crear valores infinitos.
La renormalización
 restablece la escala a un valor finito,...
...midiendo una o más
 de las propiedades físicas reales del sistema.
Esto funciona solamente si el número
 de mediciones que hay que hacer es finito.
Para los intentos más simples
 de llegar a la gravedad cuántica,...
...se necesita un número infinito de mediciones.
Por lo tanto, NO es normalizable.
Iago Silva y Rubbergnome...
...intervinieron para dar mejores respuestas,...
...y después entraron
 en una larga discusión de alto nivel...
...sobre la mejor forma
 de entender la renormalización.
Finalmente, continuaron offline.
Como se dice, "se consiguieron un cuarto".
Sólo podemos suponer
 que todavía siguen discutiendo, hasta el día de hoy.
Amigos, cuando acaben,
por favor dígannos cómo terminó.
Algunas respuestas rápidas: ...
John Gibbs: Sí, si la Relatividad General 
y la Mecánica Cuántica son las dos correctas,...
...entonces deberíamos tener...
...agujeros negros virtuales, del tamaño
 de la dimensión de Planck,...
... creándose y destruyéndose.
Eso sería muy desagradable,
 y nos daríamos cuenta.
De lo cual surge el conflicto.
adamdecoder1.

Modern Greek (1453-): 
αυτές οι διορθώσεις μπορούν να δημιουργήσουν απειρόσεις.
Η επανακανονικοποίηση επαναφέρει την κλίματα σε κάτι πεπερασμένο
μετρώντας μία ή περισσότερες πραγματικές ιδιότητες
του συστήματος.
Αυτό δουλεύει μόνο εάν ο αριθμός των μετρήσεων που χρειάζεται να κάνετε
είναι πεπερασμένος.
Για τις απλούστερες προσπάθειες στην κβαντική βαρύτητα,
χρειάζεστε άπειρες μετρήσεις.
Οπότε είναι μη-επανακανονικοποιήσιμη.
Οι Λάγκο Σίλβα και Ράμπεργνκομ πετάχτηκαν
για να δώσουν καλύτερες απαντήσεις και μετά
μπήκαν σε ένα εκτεταμένο και εντελώς υψηλού επιπέδου επιχείρημα
σχετικά με την σωστή προσέγγιση στην κατανόηση της επανακανονικοποίησης.
Τελικά, το πήραν εκτός σύνδεσης για να συνεχίσουν.
«Βρήκαν δωμάτιο», τρόπον τινά.
Μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι προσπαθούν να το τεκμηριώσουν μέχρι σήμερα.
Φίλοι μου, όταν τελειώσετε, παρακαλώ ενημερώστε μας για το αποτέλεσμα.
Μερικές σύντομες απαντήσεις --
Τζον Γκιμπς -- ναι, εάν η γενική σχετικότητα και η κβαντο-
μηχανική είναι και οι δύο σωστές, τότε θα
έπρεπε να έχουμε εικονικές μαύρες τρύπες μήκους Πλανκ να περιφέρονται
εντός και εκτός ύπαρξης.
Αυτό θα ήταν κακό.
Και θα παρατηρούσαμε -- ως εκ τούτου, την σύγκρουση.

English: 
those corrections can
create infinities.
Renormalization resets the
scale to something finite
by measuring one or more
actual physical properties
of the system.
This only works if the number
of measurements you need to make
is finite.
For the simplest attempts
at quantum gravity,
you need infinite measurements.
So it's non-renormalizable.
Iago Silva and
Rubbergnome jumped in
to give better
answers and then got
into an extended and
quite high-level argument
about the right approach to
understanding renormalization.
Eventually, they took
it offline to continue.
They "got a room," so to speak.
We can only assume that they
are figuring it out to this day.
Guys, when you're done, please
let us know how it went.
Some quickfire answers--
John Gibbs-- yes, if general
relativity and quantum
mechanics are both
right, then we
should have Planck-length
virtual black holes popping
into and out of existence.
That would be bad.
And we'd notice--
hence, the conflict.

Arabic: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Spanish: 
La diferencia entre
 borrar información cuántica...
...y simplemente eliminarla del universo,...
...por ejemplo dejándola caer
 en un agujero negro,...
...es un punto filosófico interesante.
Probablemente son muy diferentes,...
...pero, para tener más información,
 estudia complementaridad.
Michael Jordan pregunta, [???]
¿Estás hablando en serio?
Te lo acabo de decir.
Feynstein 100 lamenta
 no ser citado tanto como antes.
Oh, boo, hoo, hoo!
¿Quieres volver, Feynstein?
¡Muéstrame de qué eres capaz!
¡Muéstrame ese brillo e ingenio de antes!
[List of names]
...no se quejan!
¡Ellos simplemente perseveran!
Quejarte no te llevará a nada!
Excepto esta vez.
Esta vez, funcionó de veras.
Genialidad, ingenio, y/o quejas...
...¡eso es lo que se necesita
 para destacarse en "Space Time"!

English: 
adamdecoder1, the difference
between deleting quantum
information and just removing
it from the universe, e.g.,
by dropping it
into a black hole,
is an interesting
philosophical point.
Probably, they're
very different.
But do some reading on
complementarity for more info.
Michael Jordan asks,
but why male models?
Are you serious?
I just told you
that a moment ago.
Feynstein 100 is sad
about not being featured
on comments as often as before.
Oh, boo, hoo, hoo.
You want back, Feynstein?
Show me what you got.
Show me that old
brilliance and wit.
[INAUDIBLE] Vacuum
Diagrams, Gareth [INAUDIBLE]
complaining-- they
just keep at it.
Whining won't get you
anywhere, except this time.
This time, it really
worked the tree.
Brilliance, wit,
and/or whining--
that's what it takes to
make it on "Space Time."

Modern Greek (1453-): 
ανταμντικοντερ1, η διαφορά μεταξύ της διαγραφής της κβαντικής
πληροφορίας και της απλής αφαίρεσής της από το σύμπαν, πχ,
με την ρίψη της μέσα σε μια μαύρη τρύπα,
είναι ένα ενδιαφέρον φιλοσοφικό σημείο.
Πιθανώς να είναι πολύ διαφορετικές.
Αλλά διάβασε λίγο σχετικά με την συμπληρωματικότητα για περισσότερες πληροφορίες.
Ο Μάικλ Τζόρνταν ρωτά: μα γιατί αντρικά μοντέλα;
Είσαι σοβαρός;
Μόλις σου το είπα αυτό μια στιγμή νωρίτερα.
Ο Φεϊνστάιν 100 είναι λυπημένος επειδή δεν εμφανίζεται
στα σχόλια τόσο συχνά όσο παλαιότερα.
Ω! Μπου χου χου χου.
Θέλεις να επιστρέψεις, Φεϊνστάιν;
Δείξε μου τι αξίζεις.
Δείξε μου αυτή την γνωστή λάμψη και πνεύμα.
Διαγράμματα κενού, ο Γκάρεθ
παραπονιέται -- απλά μένουν σε αυτό.
Το κλαψούρισμα δεν θα σας πάει πουθενά, εκτός από αυτή τη στιγμή.
Αυτή τη φορά, πραγματικά δούλεψε αποτελεσματικά.
Η λάμψη, το πνεύμα, ή/και το κλαψούρισμα--
αυτά χρειάζονται για να τα καταφέρετε στο «SpaceTime».

Arabic: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
