Çeviri: Ümid Gurbanov
@umidgurbanov
Ölüm hakkında
beni bir miktar şaşırtan...
...bazı cümleler
kuruyorsunuz zaman zaman.
Özellikle ölümün psikolojik olarak
doğum kadar önemli...
...ve yaşamın bütünleyici bir parçası
olduğunu söylediğiniz aklımda.
Ancak ölüm bir sonsa,
doğum gibi olamaz, değil mi?
Bir sonsa, öyle.
Ancak bu sondan
o kadar da emin değiliz.
Tamamen uzay ve zaman ile
sınırlandırılmamış...
...özel zihinsel yetiler var.
Geleceğin görüsüne veya düşüne
sahip olabilirsiniz.
Yakın geleceği görebilirsiniz,
böyle şeyler işte.
Sadece cehalet
bu gerçekleri inkar eder.
Böylelerinin şu an ve her daim
var olduğu besbelli.
Bu gerçekler zihnin,
en azından bir kısmının...
...sınırlanmadığının göstergesi.
Peki bu ne demek?
Zihin, uzay ve zamanda...
...yaşamak zorunda kalmadığında...
...ki açıktır ki yaşamaz da...
...öyleyse zihnin kapsamı
bu yasalarla bağımlı değildir...
...ve bu da yaşamın
pratik devamlılığının...
...bir anlamda uzay
ve zamanın ötesinde...
...psişik bir varlık olduğunu gösterir.
Siz kendiniz ölümün muhtemelen
son olduğuna inanıyor musunuz?
Böyle bir şey diyemem.
İnanç sözcüğü benim için
çok zor bir şey.
Ben, inanmam.
Belirli hipotezler için
mantıklı sebeplerim olmalı.
Bir şeyi biliyorsam, biliyorumdur.
Ona inanmama gerek olmaz.
Bir şeye inanmam daha
makul olacak diye...
...o şeye inanmama izin vermem.
İnanamam.
Ancak belli bir hipotez için...
...kafi derecede kanıt varsa...
...onu doğal olarak kabul ederim.
Hep derim: "İhtimalleri hesaba
katmak zorundayız."
Ölümü bir amaç olarak
görmemiz gerektiğini...
...ve ondan kaçmanın hayatı anlamsız
hale getireceğini söylemiştiniz.
İnsanların ölümün her şeyin
sonu olduğuna inandığı...
...hayatlarının
ilerleyen dönemlerinde...
...bu söylediğinizi gerçekleştirebilmeleri
için onlara ne önerirsiniz?
Pek çok yaşlı insanı tedavi ettim.
Nihai bir sonla tehdit edildiği
apaçık belli olan bilinçdışının...
...neler yaptığını izlemek
oldukça ilginçtir.
Umursamıyor.
Yaşam hep devam
edecekmiş gibi davranıyor...
...bu yüzden yaşlı insanların da
yaşamaya devam etmesi...
...yüzyıllarca yaşayacakmış gibi...
...hep ertesi günü beklemesi
daha iyi olur.
Böylece düzgün bir yaşam sürer.
Oysa korktuğunda, ileriye
değil de geriye baktığında...
...donakalır, taş kesilir...
...ve zamanından önce ölür.
Oysa yaşadığında ve başlayacak harika
maceraları dört gözle beklediğinde...
...gerçekten yaşamış olur ve
bilinçdışının yapmak istediği şey de budur.
Elbette ki hepimizin
ölecek olması çok açıktır.
Her şeyin üzücü sonudur bu.
Ancak yine de görünüşe bakılırsa
içimizde buna inanmayan bir şey var.
Ancak şurası
psikolojik bir gerçektir ki...
...bu hiçbir şeyi kanıtlamaz.
Sadece öyledir.
Mesela, tuza neden ihtiyacımız
olduğunu bilemeyebilirim...
...ancak tuz yemeyi
yine de tercih ederiz...
...çünkü daha iyi hissederiz.
Yani belirli bir biçimde düşününce...
...kendinizi çok daha
iyi hissedebilirsiniz...
...ve bana göre doğa ile
benzer biçimde düşünüyorsanız...
...düzgün yaşıyorsunuzdur.
