
Polish: 
Ralph Waldo Emerson jest ojcem 
amerykańskiej literatury
W serii uderzająco oryginalnych esejów, 
napisanych w połowie dziewiętnastego wieku,
fundamentalnie zmienia to, jak Amerykanie widzą swoje kulturalne i artystyczne możliwości
Ponadto, umożliwił  oddzielenie się od transatlantyckich  tradycji literackich.
“Byliśmy posłuszni zbyt długo…” pisał,
 “...dworskim muzom Europy.”
Upodlenie kulturalnych tradycji przez Emersona przyniosło coś,
co współcześnie zostało nazwane 
“Amerykańską, intelektualną deklaracją niepodległości”
to on ustanowił konflikt między pokoleniami i
 transformację głównymi motywami
literatury amerykańskiej.
Emerson wcale nie wydawał się kimś
 kto ma rewolucyjną osobowość.

Turkish: 
Ralph Waldo Emerson Amerikan Edebiyatı'nın kurucusudur.
19. yüzyılın ortalarında yazılmış dikkat çekici orjinal denemeler serisinde,
Amerika'nın kültürel ve sanatsal imkanlarını görme biçimini kökten değiştirdi ve
transatlantik edebi geleneklerden ayrılmayı sağladı.
''Avrupa'nın ilham perilerini uzun süre boyunca dinledik'' diye yazdı.
Emerson'un kültürel geleneklere olan bağlılığı
''Amerika'nın entelektüel bağımsızlığı'' diye çağdaş bir çağrıda bulunmasını sağladı
etkili fikirleri gibi nesiller arası çatışma ve dönüşümü tespit etti
Amerika edebiyatı'nda.
Emerson neredeyse hiç devrimci bir yapıya uygun görünmüyordu.

English: 
Ralph Waldo Emerson is the father of
American literature.
In a series of strikingly original essays, written in
the mid-nineteenth century,
he fundamentally changed the way that
America saw its cultural and artistic
possibilities, and he enabled a
separation from transatlantic literary traditions.
"We have listened too long...", he wrote, "...to the Courtly muses of Europe."
Emerson's abjection of cultural
traditions brought about what one
contemporary called: "America's
intellectual declaration of independence."
and he established generational conflict
and transformation as commanding ideas
in American literature.
Emerson himself hardly seemed destined
to fit a revolutionary mold.

Portuguese: 
Ralph Waldo Emerson é o pai da literatura americana.
Em uma surpreendente série de ensaios originais, escritos em meados do século 19,
ele fundamentalmente mudou a forma como os Estados Unidos olhavam para suas possibilidades
culturais e artísticas, e arquitetou uma separação das tradições literárias transatlânticas.
"Nós temos só escutado por muito tempo...", escreveu, "para os modelos corteses da Europa."
A abjeção de Emerson a tradições culturais trouxe o que
um contemporâneo chamou: "A declaração de independência intelectual dos Estados Unidos"
e estabeleceu um conflito geracional e transformacional, enquanto implementava ideias
na literatura americana.
O próprio Emerson dificilmente via-se destinado a preencher um modelo revolucionário.

Turkish: 
1803 yılında doğdu, bir Boston vaizinin oğludur ve
17.yüzyıl prütanizm kökenli Yeni İngiltere Bakanlar Kurulu'nun soyundan gelir
Babası 1881'de öldüğünde, annesi kirayı ödemek için zorlandı.
 
Yine de, 1817'de oğlunu Harvard'a yolladı ve Harvard İlahiyat Okulu'na
1825'de papazlık eğitimi alması için gönderdi.
Genç bir adam olarak,
Emerson fazlasıyla teyzesi tarafından çok etkilenmiştir: Mary Moody Emerson ki,
o kendi kendine öğrenmesine rağmen, Shakespeare'dan
romantiklere kadar her şeyi okumuştu ve
dindarlık üzerine benzersiz bir dini bakış açısı oluşturdu, o yeğeninin hayatında ve eserinde güçlü bir şekilde
yankılanabilir.
1829'da Emerson papaz olarak atandı, aynı yıl hayatının aşkı
Ellen Tucker'la evlendi, o biçimsel doğasından memnun değildi
Yeni İngiltere din ortodoksluğundan.
Ellen tüberkülozdan öldüğü zaman sadece iki yıl sonra Emerson kiliseden istifa etti
bir müddet sonra Avrupa'ya yolculuğa atıldı.

English: 
He was born in 1803, the son of a Boston
preacher, and was descended from a line
of New England ministers that went back
to the bedrock of seventeenth-century
Puritanism. When his father died in 1811, 
his mother took in boarders to pay the
rent.
Still, she sent her son to Harvard in
1817, and then Harvard divinity school to
train for the priesthood in 1825.
As a young man,
Emerson was strongly influenced by a
remarkable aunt of his: Mary Moody Emerson,
who though self-taught, had read
everything from Shakespeare to the
romantics and it formed a unique
religious perspective based on piety
nature and literature, that would
resonate powerfully in the life and work
of her nephew.
So when Emerson was ordained in 1829,
marrying the love of his life
Ellen Tucker in the same year, he was
already unsatisfied with the formal
nature of New England religious
orthodoxy.
When Ellen died of tuberculosis just two years later, he
resigned from the church
and soon after embarked on a trip to Europe.

Polish: 
Urodził się w 1803 roku, był synem bostońskiego kaznodziei, wywodzącego się z rodu
Nowoangielskich pastorów, których korzenie sięgały siedemnastowiecznego
purytanizmu. Kiedy jego ojciec zmarł w 1811 roku,
 jego matka wynajęła pokoje lokatorom, żeby mieć za co zapłacić
czynsz.
Pomimo tego udało jej się wysłać syna na Harvard w 1817 roku, a następnie w 1825 do harwardzkiej szkoły teologicznej,
która miała przygotować go do kapłaństwa.
Jako młody mężczyzna,
Emerson był pod silnym wpływem swojej niezwykłej ciotki: Mary Moody Emerson,
która pomimo, że była samoukiem, przeczytała wszystko od Szekspira
do romantyzmu i to ukształtowało w niej unikatowe podejście do religii oparte na oddaniu
naturze i literaturze, które będzie się odbijać echem także w życiu i pracy
jej bratanka.
Kiedy, więc Emerson został wyświęcony w 1829, poślubiając miłość swojego życia
Ellen Trucker w tym samym roku,
 był już niezadowolony z formalnej
natury nowo angielskiej religii.
Kiedy Ellen zmarła na gruźlicę dwa lata później, zrezygnował z służby w kościele
i zaraz po tym popłynął w podróż do Europy.

Portuguese: 
Ele nasceu em 1803, filho de um pregador cristão nascido em Boston, e era descendente de uma linha
de pastores da Nova Inglaterra que tinha sua origem no alicerce do puritanismo do século 17.
Com a morte de seu pai em 1811, sua mãe teve de alugar quartos de sua casa em ordem de pagar
o aluguel.
Ainda assim, ela o mandou para Harvard em 1817, e depois para a Escola de Teologia de Harvard, com o intuito
de treinar para o sacerdócio, em 1825.
Enquanto jovem,
Emerson foi fortemente influenciado por sua notável tia: Mary Moody Emerson
que embora fosse autodidata, havia lido tudo desde Shakespeare aos
românticos e criou uma perspectiva religiosa única baseada na piedade,
natureza e literatura, que mais tarde iria ressoar poderosamente na vida e no trabalho
de seu sobrinho.
Quando Emerson foi ordenado em 1829, e casando com o amor de sua vida
Ellen Tucker no mesmo ano, ele já se encontrava insatisfeito com a natureza
formal da ortodoxia religiosa presente na Nova Inglaterra.
Quando Ellen morreu de tuberculose apenas dois anos depois, ele renunciou a igreja
e logo depois embarcou a uma viagem para a Europa.

Turkish: 
1832 Noel günü ayrıldığında, Emerson'a çok önemli iki şey oldu
Avrupa gezisinde.
Paris'te, ünlü bir ''Jardin des Plantes'a ''
botanik ve hayvanat bahçesine gitti.
Orada aydınlandı.
Günlüğüne: ''İçimdeki kırk ayağı,
sazan balığını, kartalı ve tilkiyi hissediyorum...
Tuhaf duygularla hareket ediyorum. Sürekli: '' Bir natüralist olacağım.'' diyorum,diye yazdı.
Emerson'un anlayışı, doğanın bize, bir parçamıza
ve  daha üstteki formlara değil,
ama tüm dehşet ve çılgınlığına sahip olmasıydı.
Bu gezide olan ikinci şey ise, Emerson'un İngiliz
romantik şairler Samuel Taylor Coleridge ve William Wordsworth,
ile tanışmasıdır, onları oldukça sıradan,sıkıcı ve gösterişsiz buldu.
Emerson'un anlayışına göre yazmak şudur ki,
eğer büyük adamlar çok sıradan olsaydı,
neden sıradan adamlar büyük olmamalı?
Birkaç yıl sonra yazacağı gibi,

Polish: 
Wyruszył w Boże Narodzenie 1832 roku. 
Podczas tej podróży po Europie spotkały go dwa istotne wydarzenia.
 
W Paryżu udał się do słynnego "Jardin des Plantes",
ogrodu botaniczno-zoologicznego.
Tam doznał objawienia.
Zapisał w swoim dzienniku, że “Czuję w sobie stonogę,
kajmana, karpia, orła i lisa…
...Jestem poruszony dziwnym zrozumieniem. Mówiąc wprost: zostanę naturalistą.”
Emerson stwierdził, że natura jest w nas, jest naszą częścią,
i nie tylko w znaczeniu jej wyższych form,
ale też z całą swoją groteską i dzikością.
Drugą rzeczą, która zdarzyła się podczas tej podróży, było poznanie przez Emersona angielskich
poetów romantycznych: Samuela Taylora Coleridge i Williama Wordswortha,
których uznał ich za raczej przeciętnych 
i konserwatywnych.
Wnioski, które Emerson z tego wyciągnął
były takie, że jeżeli tak wielcy ludzie mogą być aż tak przeciętni,
to dlaczego zwykły człowiek nie może być wielki?
Napisze on później,

Portuguese: 
Partindo no dia de natal de 1832, duas coisas cruciais aconteceram a Emerson
em seu tour pela Europa.
Em Paris, visitou o famoso "Jardin des Plantes",
um jardim botânico e zoológico.
Ali ele teve uma epifania.
Escrevendo em seu diário: "Eu sinto a centopéia em mim,
o Caimão, a carpa, a águia e a raposa...
...  Sinto-me tocado por estranhas afeições. Eu continuamente digo: Serei um naturalista.".
O insight de Emerson foi o de que a natureza está em nós, é uma parte de nós,
e não só em suas formas superiores,
mas sim em todo seu aspecto selvagem e grotesco.
A segunda coisa coisa que aconteceu nesse tour, foi Emerson conhecer  os poetas
românticos ingleses: Samuel Taylor Coleridge e William Wordsworth,
e os descobriu como sendo homens comuns, secos e conservadores.
O insight que Emerson traçou dessa experiência,
foi o de que se  até mesmo homens notáveis podem ser tão comuns
porquê não homens comuns podem ser notáveis?
como ele iria escrever alguns anos depois,

English: 
Leaving on Christmas Day 1832,
two crucial things happened to Emerson
on that tour of europe.
In Paris, he went to the famous "Jardin des Plantes",
a botanical and zoological garden.
There he had an epiphany.
Writing in his journal that: "I feel the
centipede in me,
the Cayman, carp, eagle and Fox...
...I am moved by strange sympathies. I say
continually: I will be a naturalist.".
Emerson's insight was that nature is in us, a part of us,
and not just its higher forms,
but in all its grotesquerie and
wildness.
The second thing that happened on that
tour, was that Emerson met the English
romantic poets: Samuel Taylor Coleridge
and William Wordsworth,
and found them rather ordinary, dry 
and conservative men.
The insight that Emerson drew from this,
was that if great men could be so
ordinary,
why should not ordinary men be great?
as he would write a few years later,

Turkish: 
mütevazi gençler, görevlerine inanan
Cicero, Locke ve Bacon'un verdiği görüşleri kabul etmek için kütüphanelerde büyüyorlar. Cicero, Locke ve Bacon
kitapları yazdıklarında kütüphanelerde yalnızca genç erkeklerdi.
Emerson hayatındaki eserlerini yönlendiren iki fikir bulmuştu.
Erkek ve doğa birdir
ve herkesin benersiz
önemli bir insan olduğunun farkına varılabilir.
Emerson 1833'te Amerika'ya döndüğünde,
doğal tarih ve edebiyat üzerine konuşmalar yapan
Yeni İngiltere'deki üniversite binasında profesyonel bir öğretim görevlisiydi.
Yeniden evlendi ve birkaç çocuğu oldu,
dünya'ya sağlam bir burjuva görünümü sundu.
Ama iç dünyası karışıklık ve özgünlükle doluydu.
Emerson 1836'da yazdığı, ''Doğa'' denemesinde,
yeni bir felsefenin başlangıcını özetledi,
bunun ana unsuru Amerikan özgünlüğünün önemiydi. Emerson açılış sıralarında şunları yazdı:

English: 
meek young men grow up in libraries, believing
it their duty, to accept the views which
Cicero, Locke, Bacon have given. Forgetful
that Cicero, Locke and Bacon were only
young men in libraries when they wrote
these books.
Emerson had found two ideas that would
guide his life's work.
That man and nature are one
and that everyone can
recognize that they are
a uniquely, significant human being.
On his return to America in 1833, Emerson
became a professional lecturer
giving talks on natural history and literature
in halls around New England.
He remarried and had several children,
presenting a stolid, bourgeois
appearance to the world.
But his inner life was full of
turbulence and originality.
In his 1836 essay, "Nature",
Emerson outlined the germ of a new
philosophy, a key element of this, was the
importance of American originality. In
its opening lines, Emerson wrote:

Portuguese: 
homens jovens e obedientes crescem em bibliotecas, acreditando em seu dever, aceitando as opiniões que
Cicero, Locke, Bacon deram. Mas esquecendo-se que Cicero, Locke e Bacon eram apenas
jovens em bibliotecas quando escreveram seus livros.
Emerson descobriu duas ideias que iriam guiar o trabalho de sua vida.
Que homem e natureza são um
e que todos podem reconhecer que são
seres humanos únicos e significantes.
Em seu retorno a América em 1833, Emerson se tornou um conferencista profissional
dando palestras de história natural e literatura
em salões em torno da Nova Inglaterra.
Ele se casou novamente e teve vários filhos,
apresentando uma aparência impassível e burguesa ao mundo.
Mas sua vida íntima era cheia de turbulência e originalidade.
Em seu ensaio de 1836, "Natureza",
Emerson esboçou a semente de uma nova filosofia, o elemento chave disso, foi a
importância da originalidade americana. Em suas linhas de abertura, Emerson escreveu:

Polish: 
że skromni mężczyźni dorastają w bibliotekach, wierząc w swój obowiązek akceptowania poglądów
Cycerona, Locke czy Bacona. Zapominając,
że Cyceron, Locke i Bacon też byli tylko
tyko młodymi mężczyznami w bibliotece kiedy pisali swoje księgi.
Emerson znalazł dwie idee, dzięki którym jego życie miało by znaczenie.
To, że człowiek i natura są jednością
i to, że każdy może stać się świadom tego, że jest
unikalnym i znaczącym człowiekiem.
Kiedy wrócił do Ameryki w 1833, Emerson stał się profesjonalnym wykładowcą
dającym wykłady na temat historii naturalnej i literatury
w salach w całej Nowej Anglii.
Ożenił się ponownie i miał kilkoro dzieci,
prezentując światu powściągliwe i burżuazyjne oblicze.
Ale jego wnętrze pozostało burzliwe i oryginalne.
W eseju z 1836 roku pt. “Natura”,
Emerson określił zarodek nowej filozofii, jej kluczowym elementem, była
istotność amerykańskiej oryginalności. W jego początkowych zdaniach, Emerson pisze:

Portuguese: 
"Nossa era é retrospectiva, constrói sepulcros aos antepassados. Escreve biografias,
histórias e criticismo. As gerações anteriores  olhavam Deus e a natureza cara a cara;
nós, através de seus olhos. Porquê também não desfrutamos de uma relação original com o universo?".
Os Estados Unidos, precisam parar de olhar para a herança europeia
e começar a procurar a sua própria.
Nenhum momento passado foi mais importante, que o presente momento.
Nenhuma tradição foi mais importante, do que aquilo que é novidade.
Nenhuma geração, foi melhor que a geração atual.
Tudo o que importa está aqui e agora, insistia Emerson,
e que o "aqui" era os Estados Unidos.
Isso foi uma extensão das ideias de Emerson, acerca da significância do indivíduo
que veio através do ele chamou de "auto-suficiência".
Para todo lugar que Emerson olhava, observava pessoas seguindo vidas baseadas na tradição,
que eram limitadas por formas religiosas e hábitos sociais.

English: 
"Our age is retrospective, it builds the sepulchres
of the fathers. It writes biographies,
histories and criticism. The foregoing
generations beheld God and nature face to face;
we, through their eyes. Why should not we
also enjoy an original relation to the universe?".
America, needed to stop looking
back to its European heritage
and start looking about it self.
No past moment was more important,
than the present moment.
No tradition was more important, than
novelty.
No generation, was better than the current generation.
Everything that
matters is here now insisted Emerson,
and that here was: America.
This was an extension of Emerson's ideas,
about the significance of the individual
that came under the heading of what he
called "self-reliance".
Everywhere Emerson looked, he saw people leading lives that were based on tradition,
that were limited by religious forms and social
habits.

Polish: 
“Nasza epoka jest retrospektywna, ona buduje grobowce naszym ojcom. Ona pisze biografie,
historie i ocenia krytycznie. Dotychczasowe generacje widziały Boga i naturę twarzą w twarz;
my widzimy przez ich oczy. Dlaczego nie możemy tak samo czerpać radości z bezpośrednich relacji ze wszechświatem?”.
Ameryka potrzebowała przestać opierać się na swoim europejskim dziedzictwie
i zacząć skupiać się na sobie.
Żadna przeszłość nie jest ważniejsza niż teraźniejszość.
Żadna tradycja nie jest tak ważna jak nowość.
Żadne pokolenie nie było lepsze od obecnego.
Wszystko co ma znaczenie jest teraz tutaj. 
Mówi Emerson.
A to co jest tutaj i teraz to: Ameryka.
Było to rozwinięcie idei Emersona 
odnoszącej się do znaczenia indywidualnej jednostki,
która zmierza do czegoś co nazwał “samowystarczalnością”.
Wszędzie gdzie Emerson patrzył, widział ludzi wiodących życie, które było oparte na tradycji,
było ograniczone przez religię i nawyki społeczeństwa.

Turkish: 
Retrospektif çağda yaşıyoruz, atalarımızın mezarlarınız inşa ederek. Biyografiler,
tarihler ve eleştirel yazar. Önceki nesiller tanrıyla doğayı yüz yüze gözlemler.
Biz bunu onların gözlerinde görebiliyoruz. Biz neden onlar gibi evrenle gerçek bir ilişki kuramıyoruz?
Amerika, Avrupa mirasına bakmayı bırakıp
kendine bakmaya başlamalıydı.
Geçmiş an şimdiki andan daha önemli değildi.
Hiçbir gelenek yeniliğe kıyasla daha önemli değildi.
Hiçbir nesil, mevcut nesilden daha iyi değildi.
Emerson'da önemli olan burada her şeyi diretiyor,
ve burası: Amerika'ydı.
Bu Emerson'un düşüncelerinin,kendine güven dediği
başlığın altındaki bireyin önemi hakkındaki bir uzantısıydı.
Emerson her yerde, insanların dini biçimler ve sosyal alışkanlıkları ile
sınıflandırılmış geleneklere dayanan hayatları yönlendirdiğini gördü.

Portuguese: 
Ninguém podia ser si mesmo, pensou Emerson, porque estavam muito ocupados
sendo o que eram supostos a ser.
Emerson queria se livrar de cada um desses fardos:
o passado, a religião e as formais sociais,
para que assim cada pessoa pudesse descobrir quem realmente é.
Como ele colocou:
" A História é uma impertinência e um prejuízo;
Nossa religião, nós não escolhemos, mas a sociedade escolheu por nós...
E...
...Em todo canto a sociedade está em conspiração contra o valor de cada um de seus membros."
Nós devemos, ele argumentou, viver confiando em nada além de nossas próprias  intuições..
Em virtude disso, ele concluiu...
... nada é completamente sagrado, a não ser a integridade de sua própria mente.
Isso deixa em aberto uma questão vital: Qual é sua natureza...
... após ter se livrado da história, tradição e religião?
O que pode ser dito é que não é necessariamente auto-indulgência, hedonismo
ou narcisismo.
E sim, é o rendimento aquela força a qual Emerson reconheceu no
Jardin des Plantes.

English: 
No one could be themselves, Emerson
thought, because they were all too busy
being what they were supposed to be.
Emerson wanted to get rid of each of
these burdens:
the past, religion and social forms,
so that each person could
find out who they truly were.
As he put it:
"History is an impertinence and an injury;
Our religion, we have not chosen, but
society has chosen for us...
And...
...Society everywhere is in conspiracy against the
manhood of every one of its members."
We must, he argued, live from within
trusting nothing but our own intuitions.
For, as he concluded...
...nothing is at last sacred but the
integrity of your own mind.
This leaves open a vital question: What
is your nature...
...once you've rid yourself of history,
tradition and religion?
What can be said is that it isn't
necessarily self-indulgence, haterism
or narcissism.
Rather, it's the surrender to that force
which Emerson recognized back in the
Jardin des Plantes.

Polish: 
Nikt nie był prawdziwym sobą. Emerson uważał, że to dlatego, że wszyscy są zbyt zajęci
tym, żeby być tym kim powinni być.
Emerson chciał pozbyć się wszystkich tych obciążeń:
przeszłości, religii i norm społecznych,
po to aby każdy człowiek mógł dowiedzieć się kim tak naprawdę jest.
Mówił tak:
“Historia to bezczelność i krzywda;
Nasza religia, to nie ta którą my wybraliśmy tylko taka, którą społeczeństwo wybrało za nas…
A przede wszystkim…
… Społeczeństwo wszędzie jest pełne konspiracji przeciwko człowieczeństwu każdemu z ich członków.”
Musimy, przekonywał, żyć nie ufając nikomu oprócz naszej intuicji.
Podsumowywał…
… nic nie jest święte bardziej niż integralność naszego umysłu.
To nas zostawia z pytaniem: Jaka jest nasza natura…
… kiedy pozbędziemy się z niej historii, tradycji i religii?
To co możemy powiedzieć to to, że niekoniecznie musi ona nie znać umiaru, być pełna hedonizmu
lub narcystyczna.
Raczej będzie to poddanie się sile, którą Emerson określił już wcześniej
w Jardin des Plantes.

Turkish: 
Emerson'un düşüncesi, kendileri olamaz, çünkü ne bekleniyorsa
tamamen onu olmakla meşguller.
Emerson bu yüklerin her birinden kurtulmak istedi:
geçmiş, din ve sosyal formlar
böylece her insan gerçekten kim olduğunu öğrenebilirdi.
Dediği gibi:
'' Tarih bir yetersizlik ve yaradır;
dinimizi seçmedik, ancak toplum bizim için seçti...
Ve...
Toplum insanlığa ve onun her bir ferdine karşı komplo kurma peşindedir.
O hiçbir şeye güvenmeyerek sadece kendi sezgilerine göre yasamayı savundu.
Kendi aklımızın bütünlüğü
kadar hiçbir şeyin kutsal olmadığının sonucuna vardı.
Bu önemli bir açık soru bırakır: Senin doğan nedir...
bir kereliğe mahsus kendi tarihini, geleneklerini ve dinini bir kenara koyduğunda?
Bunun önemli bir vurdumduymazlık olmadığı söylenir, zevkcilik
ya da özseverlik gibi.
Bilakis Emerson Shaddaki bitkileri anımsar
 

English: 
An obedience to nature itself.
By nature, Emerson seem to mean the natural world: 
plants, animals, rocks and sky,
but what he really meant was God.
Emerson was a "Pantheist". That is, someone
who believe that God exists in every
part of creation, from the smallest grain
of sand to the stars.
But also crucially that the divine spark
is in each of us.
In following ourselves,
we are therefore not merely being fickle or selfish,
we are rather, releasing a divine will,
that history, society and organized religion normally hide from us.
The individual as
Emerson writes "is a God in ruins".
But we have it within us, by casting off all
custom to rebuild ourselves
Emerson makes this Pantheist connection,
explicit in what are perhaps his most
famous lines.
"Crossing a bear common, in
snow puddles at twilight under a clouded sky,

Polish: 
Czyli posłuszeństwo samej naturze .
Może wydawać się, że przez naturę  Emerson rozumie naturalny świat: rośliny, zwierzęta, kamienie i niebo,
ale to co naprawdę ma na myśli to samego Boga.
Emerson był panteistą. To ktoś kto wierzy, że Bóg istnieje w każdym
elemencie stworzenia, począwszy od najmniejszego ziarenka piasku, skończywszy na gwiazdach.
Ale oznacza to też, że taki podzielony pierwiastek Boga jest w każdym z nas.
Więc jeżeli zaczynamy podążać za głosem serca
 i intuicji,
nie robimy tego z powodu, że jesteśmy kapryśni albo samolubni,
raczej dzięki temu uwalniamy boską wolę tkwiącą w nas,
którą historia, społeczeństwo i zorganizowane religie schowały przed nami.
Człowiek, według tego co pisze Emerson, 
“To Bóg w ruinie”.
Ale znajdziemy go w nas jeżeli tylko odrzucimy zwyczaje i normy po to aby odbudować siebie na nowo.
Emerson nawiązuje do panteizmu otwarcie w swoich
najsłynniejszych słowach.
Przemierzając zwykły świat, pokryty kałużami roztopionego śniegu podczas zmierzchu z pochmurnym niebem,

Portuguese: 
Uma obediência a própria natureza.
Por natureza, Emerson se refere ao mundo natural: plantas, animais, pedras e o céu,
mas o que ele realmente se referia era a Deus.
Emerson era um "Panteísta". Isso é, alguém que acredita que Deus existe em toda
parte da criação, do menor grão de areia as estrelas.
Mas também, crucialmente, que a centelha divina está em cada um de nós.
Seguindo a nós mesmos,
nós não estamos sendo meramente instáveis ou egoístas,
nós estamos, na verdade, realizando a vontade divina,
que a história, a sociedade e a religião organizada normalmente esconde de nós.
O indivíduo, como Emerson escreve, "é um Deus em ruínas".
Mas tendo isso dentro de nós, descartando todos os costumes para reconstruir a nós mesmos
Emerson faz essa conexão panteísta, explícita nas que são, talvez, suas mais
famosas linhas.
Cruzando sobre a neve fresca
um campo despovoado, sob um céu nublado e crepuscular;

Turkish: 
ve doğanın kendisine bağlılık duyar.
Emerson doğal dünya gibi göründü: bitkiler, hayvanlar, kayalar ve gökyüzü
ancak onun asıl bahsettiği Tanrıydı.
Emerson, tanrının bir kum tanesinden yıldızlara kadar yaratılan her şeyin içinde
barındığına inanan bir tümtanrıcıydı.
Ancak kehanette bulunan kıvılcım herbirimizin içinde.
Bizler sadece vefasız,
bencil değiliz sizler daha ziyade
arkamızda saklanan
dini, toplumu ve tarihi serbest bırakırız.
Emerson Tanrı'nın kalıntıların içinde olup olmadığını sorgular.
Ancak hepimizin içinde bunlardan var
Emerson bu belirgin tüm tanrıcılık bağlantısını onun
ünlü ana hatlarında yapar.
Bulutlu bir gökyüzünün altında, alacakaranlıkta kar birikintisinin,

Polish: 
nie mając w moich myślach żadnej obecności szczęścia,
doznałem radości. Cieszę się tak, że aż jestem na krawędzi strachu,
stojąc na gołej ziemi, z moją głową skąpaną w powietrzu i podniesioną
w nieskończoną przestrzeń, cały egoizm znika...
… staję się przezroczystą gałką oczną....
...staję się niczym…
...widzę wszystko. Prądy uniwersalnej istoty krążą po mnie…
...jestem cząstką Boga!...
W romantycznej tradycji, na której Emerson się oparł, jest to nazwane wzniosłością,
wysokie góry, pędzące tornada, ciemne lasy
które uwalniają wewnętrzną wizję kiedy odnajdujemy w nich samych siebie.
Dla Emersona,
to właśnie ten, monotonny spacer pośród zwykłych rzeczy, podczas ciemnego, zimowego wieczoru
jest czymś co przenosi go na krawędź strachu.
Bóg Emersona znajduje się też w tej śnieżnej kałuży.
Stojąc tam pośród tych zwykłych rzeczy,

Turkish: 
içindeki ayının yanından geçmek, özel bir şans olduğunun düşünmeksizin,
Büyük bir neşe duyuyorum. Korkunun eşiğinde olmaktan memnunum,
çıplak yerde durmak ve başımın bu kaygısız ve neşeli atmosfer tarafından yıkanması
tüm bu bahsettiğim ortadan yok olmuş benliğim...
...Şeffaf bir göz küresi oldum...
...Ben şu an hiçbir şeyim...
...Bana doğru görünen her şeyi görüyorum...
...Ben Tanrı'nın bir parçası ya da parçacığıyım!
Emerson'un gerçekleştirdiği romantik gelenekte,
büyük dağlar, bardaktan boşalırcasına yağan yağmurlar, karanlık ormanlar,
kendimizi ruhumuzu bunun içinde buluyoruz.
Emerson için,
oldukça sıradan karanlık bir kış akşamının
onu korkunun eşiğine getirmesi.
Emerson'un Tanrı'sı kar birikintisinde.
Orada öylece duran,

Portuguese: 
sem ter em meus pensamentos nenhuma ocorrência de algo especial,
Eu desfrutei de uma perfeita satisfação. Estou feliz à beira do medo,
permanecendo na terra , minha cabeça banhada pelo leve ar e elevada
ao espaço infinito, todo sórdido egoísmo desaparece.
... Me torno um globo ocular transparente...
... Eu sou nada...
... Eu vejo tudo. As correntes do ser universal circulam por mim...
...Eu sou uma porção de Deus!
Na tradição romântica na qual Emerson se expressa, é o sublime,
grandes montanhas, rápidos rios, florestas obscuras,
que libertam a visão interior enquanto achamo-nós em cada um deles.
Para Emerson,
é uma caminhada lenta através de uma floresta em um escuro final de dia no inverno
que o traz, à beira do medo.
O Deus de Emerson, está nos montes de neve também.
Estando na floresta,

English: 
without having in my thoughts any
occurrence of special good fortune,
I've enjoyed a perfect exhilaration. I am
glad to the brink of fear,
standing on the bare ground, my head
bathed by the blythe air and uplifted
into infinite space, all mean egotism vanishes...
...I become a transparent eyeball...
...I am nothing...
...I see all. The currents of
the universal being circulate through me...
...I am part or particle of God!
In the Romantic tradition on which
Emerson draws, it is the sublime,
great mountains, rushing torrance, dark forests,
which releases the inner vision as we find ourselves in all of them.
For Emerson,
it's a perfectly dull walk across an
ordinary common on a dark winter's evening
that brings him, to the brink of fear.
Emerson's God, is in the snow puddles too.
Stood there on the common,

Polish: 
Emerson znika, stając się tylko prądem boskiej energii,
która przez niego przenika.
To co pozostaje, to transparentna gałka oczna.
Takie transcendentalne momenty to rzadkość,
ale to właśnie one pokazują ten związek pomiędzy naturą, Bogiem i człowiekiem.
Są oni jednością.
To dostarcza Emersonowi poczucia istotności każdego z nas,
ponieważ jesteśmy częścią Boga.
Transcendentalizm to nazwa ruchu, który narodził się wokół idei Emersona
w tamtym czasie.
Innym aspektem jego objawienia, było to że wywarł on znaczący
wpływ na amerykańską literaturę, było wyolbrzymienie wartości zwyczajności.
To co Emerson proponował w swoich esejach pt “Amerykański uczony” i “Poeta”
pokazywało, że codzienne życie Amerykanów jest odpowiednim tematem dla utworów literackich.
Wynikało to z tego, że dla Emersona, 
transcendentalisty, Bóg jest we wszystkim,
a rolą poety jest to ukazać.
“Nie ma przedmiotu…”, pisał, “... który byłby tak ohydny, że nawet intensywne światło nie uczyni go pięknym.”

Turkish: 
görünmeyen sadece
şeffaf bir göz yuvarlağıdır.
Böylesine üstün üyeler nadir,
ancak Tanrı ve insan arasında önemli bir bağlantı bırakır.
Onlar birer.
Emerson'a onlar her bireyin önemini
Tanrı'nın bir parçası olarak verir.
Aşkıncılık, Emerson 'un etrafında büyüyen hareketin adı
haline geldi.
Şu sıralar, Amerikan edebiyatı üzerinde derin bir etki yaratmak için
yapılanan vurgunun bir diğer yanı, sıradanların değerine vurgu yapılmasıydı.
Emerson ''Amerika'lı bilim adamı'' ve ''şair gibi'',
denemelerde öne sürdüğü şey, Amerika'lıların her günü edebiyat için uygun bir konu olmasıydı.
Emerson için bunun nedeni, Aşkıncı Tanrı her yerdedir,
ve şairlerin görevi bunu ortaya çıkartmaktadır.
''Hiçbir nesne yok...'' o kadar kötü yazdı ki, ''bu yoğun ışık onu güzel yapmaz.''

English: 
he disappears, becoming nothing as the
currents of God flow through him.
What is left is just, a transparent
eyeball.
Such transcendent moments are rare,
but they reveal an essential
connection between nature, God and man.
They are one.
They also give Emerson a proper sense of
each individual's importance,
as a part of God.
Transcendentalism became the name of the
movement that grew up around Emerson,
at this time.
Another aspect of the epiphany
that was to have a profound
effect on American literature, was the
emphasis on the value of the ordinary.
What Emerson put forward in essays like
"The American scholar" and "the poet",
was that the American every day, was a proper
subject for literature.
This was because for Emerson, the
transcendentalist God is everywhere,
and it's the poet's job to reveal this.
"There is no object...", he wrote, "...so foul that
intense light will not make it beautiful."

Portuguese: 
ele desaparece, se tornando nada, enquanto as correntes de Deus fluem dentro dele.
O que resta é apenas, um globo ocular transparente.
Momentos assim tão transcendentes são raros,
mas eles revelam a conexão essencial entre a natureza, Deus e o homem.
Eles são um.
Esse momentos também deram a Emerson um senso próprio da importância individual de cada indivíduo,
como sendo uma parte de Deus.
Transcendentalismo se tornou o nome do movimento filosófico que cresceu ao redor da figura de Emerson,
nesse tempo.
Outro aspecto da epifania, que iria ter um profundo
efeito na literatura americana, foi a ênfase no valor do ordinário.
O que Emerson escreveu posteriormente em ensaios como "The American Scholar" e "The Poet',
foi que o cotidiano dos Estados Unidos era um assunto apropriado para a literatura.
Isso porque para Emerson, o Deus transcendentalista está em todo lugar,
e é trabalho do poeta revelá-lo.
"Não há nenhum objeto...", ele escreveu "...tão horrendo que a luz intensa não o faça bonito."

Portuguese: 
"...Até um cadáver tem sua própria beleza." Isso vindo de um homem que abriu o
túmulo de sua primeira mulher após um ano...
...para dar uma olhada!
Os grandes escritores americanos, que sucederam Emerson,
foram libertos por seu trabalho para olhar em volta de si e escrever acerca
do que viam e de como viviam,
transformando o cotidiano em um síbolo vital de algo mais elevado e elusivo.
Os dois anos da vivência do escritor americano Henry David Thoreau no lago Walden Pond, dentro da propriedade de Emerson,
se tornaram um livro que mostrava o cosmos refletido nas profundidades das águas de um mero lago.
O poeta Walt Whitman disse: "Eu estava esquentando, esquentando, esquentando...
... Emerson trouxe-me a ferver.
Emily Dickinson escutou uma mosca e foi capaz de escrever sobre o outro lado da morte.
O novelista Herman Melville, embarcou em uma viagem destinada a caça de baleias,
e criou uma alegoria do imperialismo americano e da ira da natureza.
No século 20, o crítico americano Harold Bloom olhou
para a originalidade de Emerson e viu nela a origem de:
"A forte tradição de poetas americanos."

Turkish: 
''...Bir ceset bile kendi güzelliğine sahiptir.'' Bu gelen adam
ilk karısının mezarını bir yıl sonra açıp ölüsüne...
...bakandır!
Emerson'u takip eden büyük Amerika'lı yazarlar,
eserleriyle etrafına bakmak
gördüklerini ve yaşadıklarını,
yazmak için özgürleştirildiler ve her günün daha zor bir şeyin hayati bir sembolü haline dönüştüler.
Henry David Thoreaus'un Walden göletindeki iki yılı kazmasın,
derinliklere yansımasını gösteren bir kitap haline geldi.
Şair Walt Whitman diyorki: ''Ben kaynıyorum, kaynıyorum, kaynıyorum...
...Emerson beni kaynattı.''
Emily Dickinson bir sinek duydu ve ölünün diğer tarafını yazabildi.
Romancı Herman Melville, bir balina avı gezisi yaptı,
ve Amerikan emperyalizminin ve doğanın meydan okumasının benzerini yaptı.
20. yüzyılda Amerika'lı eleştirmen Harold Bloom
Emerson'un orjinallik durumuna baktı:
''Amerikan şairlerinin güçlü geleneği.''

Polish: 
“.. Nawet martwe ciało posiada pewien rodzaj piękna.” Pochodzi to z ust człowieka, który otworzył
grób swojej pierwszej żony rok po jej śmierci…
tylko po to, żeby ją zobaczyć!
Wielcy pisarze amerykańscy, którzy naśladowali Emersona,
‘byli wyzwoleni przez jego pracę na tyle, że rozglądali się dookoła i pisali
o tym co widzieli i jak żyli,
przekształcając tym samym codzienne życie w coś o większej wadze.
Spędzenie dwóch lat w okolicy Jeziora Walden przez Henry David Thoreau zaowocowało książką,
która pokazywała jak kosmos odbija się w głębinach wód tego zwyczajnego jeziora.
Poeta Walt whitman mówił: “Gotowałem się na wolnym ogniu…
…dopóki Emerson nie pokazał mi jak wrzeć”.
Wystarczy, że Emily Dickinson usłyszała latającą muchę i mogła napisać następną stronę o śmierci.
Nowelista Herman Melville wyruszył na wyprawę wielorybników
i uczynił z niej alegorię amerykańskiego imperializmu i buntowi przeciwko natury.
W XX wieku, amerykański krytyk Harold Bloom przyjrzał się
Emersońskiej oryginalności i spostrzegł w jego dziełach źródło pochodzenia
“Mocnej tradycji amerykańskich poetów”

English: 
"...Even a corpse has its own beauty." This
coming from a man who had opened his
first wife's tomb a year after her death...
...to take a look!
The great American writers, who followed Emerson,
were liberated by his work to
look around and write about what they
saw and how they lived,
transforming the everyday into a vital
symbol of something higher and more elusive.
Henry David Thoreau's two years
at Walden Pond, became a book that showed
the cosmos reflected in the depths of
the waters of a mere pond.
The poet Walt Whitman said: "I was
simmering, simmering, simmering...
...Emerson brought me to a boil."
Emily Dickinson heard a fly and could
write of the other side of death.
The novelist Herman Melville, took a whaling voyage,
and made it an allegory
of American imperialism and the defiance of nature.
In the 20th century, the
American critic Harold Bloom looked back
at Emerson's originality and saw in it
the origin of:
"The strong tradition of American poets."

English: 
From Robert Frost and
Wallace Stevens to John Ashbery,
Emerson's legacy to american literature
and culture and indeed to the world,
was one of ceaseless invention and forward
momentum.
As he put it: "I unsettle all things...
...no facts are to me sacred, none are profane...
...I simply experiment an endless seeker
with no past at my back."
people of
Paul pronouncing his name if you don't
speak German it's not at all obvious how
you're supposed to say it a safe bet is
to start with a hard was a great check
writer who has come to own a part of the
human emotional spectrum which we can
now call the casket desk and which
thanks to him
where

Portuguese: 
De Robert Frost e Wallace Stevens a John Ashbery,
o legado de Emerson para a literatura e cultura americana  e, certamente, para o mundo,
foi implacável e possibilitou um impulso para a frente.
Como ele colocou:"Eu desestabilizei todas as coisas...
...nenhum fato é sagrado para mim, nenhum é profano...
...Eu simplesmente experimento ser um interminável buscador, sem nenhum passado as minhas costas."
 
A maioria das pessoas sempre teve dificuldade em pronunciar seu nome, se você não fala alemão não é óbvio
a forma como deve-se dizer. Uma aposta segura é começar com um....  Foi um grande escritor
que passou a desenvolver uma parte do espectro emocional humano, que agora podemos chamar
casket desk e graças a ele...
 

Turkish: 
Robert Frost ve Wallece Stevens 'dan John Ashbery'e kadar olan,
Emerson'un Amerikan edebiyatı ve kültürüne ve aslında dünya'ya mirası,
sonsuz ivme ve ileri momentumdan biriydi.
O söylediği gibi: "Ben her şeyi berbat ediyorum...
... hiçbir gerçek bana kutsal değil, hiçbiri kibirlidir...
... Arkamdan geçmişi olmayan sonsuz bir arayıcıyı deneyelim.''
insan
Paul, Almanca konuşmazsanız, onun adını telaffuz ederek nasıl sonuçsuz kaldığını açıklar
Bunu söylemeliydin demektir ki, güvenli bir başlangıç ​​yapmak zorundaysa, büyük bir çek olurdu demektir
yapabildiğimiz insanın duygusal yelpazesinin bir bölümüne sahip olan yazar
şimdi tabut masasını arayın ve onun sayesinde
nerede

Polish: 
Od Roberta Frosta i Wallacea Stevensa do Johna Ashberyego,
Emerson jest dziedzictwem amerykańskiej  literatury i kultury, a nawet świata,
był jednym z nieustannych wynalazców mających niewyczerpaną energię.
Jak to ujął: “ Ja dezorganizuje wszystko…
...żadne fakty nie są dla mnie straszne, żadne nie są święte…
... ja po prostu eksperymentuje jako nieustający poszukiwacz, bez przeszłości.”
 
 
 
 
 
 
