HER ŞEY DEĞİŞİR
HERAKLEİTOS (MÖ. 535-475)
İlk Yunan filozoflarından diğerleri kozmosun fiziksel yapısı üzerine bilimsel açıklamalar arayadursunlar Herakleitos onun ilahi bir logos tarafından 
yönetildiğine inanır.
Bazen “mantık” veya “argüman” olarak da yorumlanan logos Herakleitos’a göre evrensel bir kozmik yasadır; 
var olan her şey ona göre meydana gelmiştir ve evrenin maddi elementleri onun sayesinde dengede durmaktadır.
Herakleitos evrenin bütünlüğünün gece ve gündüz, sıcak ve soğuk gibi zıtların dengesinden oluştuğuna ya da her şeyin tek bir temel süreç veya 
maddenin parçası olduğuna inanır, bu monizmin de ilkesidir.
Ancak aynı zamanda bu zıt çiftler arasında sürekli gerilim oluştuğunu da ileri sürer ve bu yüzden de her şeyin daimi bir değişim halinde olması 
gerektiği sonucuna varır.
Örneğin gündüz geceye ve yeniden gündüze dönüşür.
Herakleitos teorisini bir nehir örneğiyle anlatır: “Aynı nehre iki kez girilmez.” Bununla kastettiği nehre girdiğiniz anda ayağınızın altında olan 
suların anında yeni gelen sularla değişeceği ve nehir her zaman sabit ve değişmez gibi görünse de suların sürekli bir değişim halinde olduğudur.
Herakleitos’un evrendeki her nesnenin daimi ve sürekli bir değişim içinde olduğuna inancı Thales ve Anaksimenes gibi Miletos okulu filozoflarına 
terstir; zira onlar her şeyin değişmez bir özü olduğuna inanırlar.
KISACA,
DAL: Metafizik,
YAKLAŞIM: Monizm.
ÖNCESİ;
MÖ 6. yüzyıl Miletoslu filozoflar kozmosun belirli bir maddeden yapıldığını öne sürerler.
MÖ 6. yüzyıl Pisagor evrenin temelini oluşturan ve matematik olarak tanımlanabilen bir yapının varlığını ifade eder.
SONRASI;
MÖ 5. yüzyılın başı Parmenides değişimin imkânsız olduğunu kanıtlamak için mantıksal tümdengelim kullanır.
MÖ 4. yüzyılın sonu Platon dünyayı değişken bir durum olarak tanımlar, ancak çelişkili bir şekilde Herakleitos’a karşı çıkar.
19. yüzyılın başı Georg Hegel diyalektik felsefi sistemini zıtların birliği üzerine kurar.
Yukarı giden yolla aşağı giden yol birdir ve aynıdır.
Herakleitos.
