Öğretime taraftar mısınız?
Bağışlayın sesim biraz pürüzlü geliyor.
Yok çok iyi anlıyorum.
Öğretime taraftar mıyım? Ah, öğretim
-Bir öğretim üyesisiniz.
Bir öğretim üyesiyim. Birazcık.
Şey ölçüsünde, biliyorsunuz,
Eğitim verdiğim yer..
Çok özel bir yer
çok özel
Esasen işi öğretmek olmayan bir yer
Yani Collège de France
Evet ve öğretim üyesi imajına sahip olmamak
Yani dinleyicilerime bir iktidar ilişkisi kurarak temayüz etmemek hoşuma gitmektedir
Öğretim üyesi, "kulak asın!  bilmediğiniz, ama bilmeniz gereken birçok şey var" diyen kimsedir
Bu, "suçlama" olarak adlandırdığım ilk aşamayı ihtiva eder.
Bilmem katılır mısınız
Tabii ikincisi, "işte bilmeniz gereken, benim bildiğim şeyler ve ben onu size öğreteceğim" gelir
ki bu da icbar etme aşamasıdır.
Akabinde, sizi eğitim verdiğimde öğrenmiş olmanız gerekir, bilip bilmediğinizi kontrol edeceğim
Doğrulama
Dolayısıyla birbirine katışık ilişkiler mecmuası söz konusu
Biliyorsunuz Collège de France'da dersler serbesttir, yani
isteyen herkes gelebilir
kim olursa olsun
Emekli bir albay olabilir, 14 yaşında bir lise talebesi olabilir
isterse gelir isterse gelmez
Neticede kim imtihana tabi tutulur?  Bir diğerinin iktidarına tabidir?
Collège de France'da bu ders veren, anlatan ve neticede sınavı geçen eğitmendir.
Bu onun işidir, para almak için yıl boyunca çalışmak, senede on iki defa çalışmalarının bilançosunu vermek, onu dinleyiciye sunmak.
sonrasında ilgilenip ilgilenmediğini söylemek de dinleyiciye kalmıştır
College'deki derslerimi vereceğim zaman hep strese giriyorum.
Sınava girecekmişim gibi hissettğimde kesinlikle strese giriyorum çünkü temelde insanların, halkın emeğimi onaylamaya,
İlgi duyup duymadığını göstermeye geldiği izlenimine kapılıyorum.
Ve ilgilenmedikleri zaman çok üzülüyorum.
Michel Foucault, burada eğitim reformu önermeyin, çünkü yeterli zamanımız yok
fakat prensipte,
okulda öğrenmeye mecburuz
ve okulda, hepimiz hemfikiriz ki mutlu olunmalı, okula gitmekten herkes memnun olmalı
çünkü okul tecessüsün hakiki zeminidir
Öğrenmesi gereken temel şeyler olmalı
Ortografi, aritmetik, okumanın ötesinde ne gibi şeyler olmalı?
Elbette öğrenilmesi gereken şeylerin başında,
bu gibi şeyleri öğrenmek bir anlam ifade edecekse,
bilmenin tamamen zevke bağlı bir şey olduğu, aslında, bilme arzusunu cezbetmenin bir yolu bulunduğu,
bilmenin oldukça hoş hale getirilebileceği öğretilmelidir.
Ve eğitim, esas amacının "bilmenin" kötü, korkunç ya da çirkin bir şey olduğunu göstermek olmadığını ortaya koymalıdır.
Bence bu bir güç gösterisidir
Fakat bu güç gösterisinin bir sebebi vardır.
Neden cemiyetimiz bilginin üzücü olduğuna böylesine bir ilgi göstermektedir?
Bilmekten dışlanan insanların ibadullah mevcut olmasının bunda kesin bir etkisi olduğu söylenebilir.
Bilmek kelimesine yüklenen anlamı tahayyül edin
"bilmek" dediğimizde güzel, "bilgi" dediğimizde
Evet, aynen öyle, aynen
-bilme lüzmu, zaten,
-onu bilmek
Bence, tasavvur edin insanların tıpkı aşktakine benzer bilme delisi olduğunu
Ardından okul kapılarında dolanan insanların düşünün!
Fakat bu tam bir toplumsal hezeyan olurdu!
Bilgiye erişen insanların sayısına bir üst sınır getirilirse
bu korkunç itici biçimiyle sunulursa,
Onları ek toplumsal avantajlarla,
rekabet halinde ya da sonunda ücret verilen sosyal derslerle eğitime zorlarsanız...
Nihayetinde bence, eğitimli insanların "libido sciendi" dedikleri, bilmeye duyulan içgüdüsel bir mutluluk vardır.
 
Peki size göre, Michel Foucault,
Çocukların doğru düzgün bilmesinde, ebeveynlerin sorumlulukları nedir?
Sorumluluk, bir dakika, tam anlayamadım
Ebeveynlerin, çocukların bilmesinde sorumlulukları vardır
evet
Çocuklarına nasıl yardım etmeliler? Çünkü hem ebeveynler var, hem öğretmenler var
Bana cevaplaması pek müşkül bir soru sordunuz
Bence ebeveynler çocuklarını bilmeye yönlendirmek bakımından çok fazla strese sokmaktadırlar.
Çünkü çocuklarının bilmesine kendi şahsi zaferleri olarak bakmaktadırlar.
Böylece kendilerini feda etmekte, istikbal ile ilgili planlarını uygulamakta, kendi öçlerini almaktalar.
Ve ebeveynlerin çocuklarına bilmeleri için kurdukları baskı endişe dolu.
Çocuklar da bunu tecrübe etmektedir.
Çocuklar çabucak ebeveynlerinin endişesini idrak etmektedir ki bunu yapmakta pek mahirdirler.
Ve bu bence çocuklar üzerinde çok olumsuz, çok ağır bir yük.
Bir cezalandırma olmalı, bu da diploma. Başka türlü nasıl olacak?
Biliyorsunuz diploma yalnızca bilgi için bir piyasa değeri ifade eder.
Bu da diploması olmayanın bilmeye hakkı olmadığını ve bilmeye kapasitesi olmadığını düşünmesine neden olur
Diploması olan herkes bunun bir şeye yaramadığını, içinin boş olduğunu bilir.
Fakat diploması olmayanlarda diplomanın çok önemli olduğu kanısı vardır
Ve bence zaten diploma, diploması olmayanlar için yapılmıştır.
