
Portuguese: 
Oh capitão!
Meu capitão!
nossa viagem medonha terminou
O barco venceu todas as tormentas
o prêmio que perseguimos foi ganho
O porto está próximo, ouço os sinos,
o povo todo exulta,
Enquanto seguem com o olhar a quilha firme,
o barco raivoso e audaz
 
Mas oh coração!  coração!  coração!
 
Oh gotas sangrentas de vermelho,
No tombadilho onde jaz meu capitão,
Caído, frio, morto.

Modern Greek (1453-): 
Ω Καπετάνιε! Καπετάνιε μου!, του Walt Whitman
Ω Καπετάνιε! Καπετάνιε μου! Το φοβερό μας ταξίδι έχει τελειώσει,
το πλοίο μας άντεξε κάθε αναποδιά, το έπαθλο που γυρεύαμε το' χουμε κατακτήσει.
Φτάνουμε στο λιμάνι, ακούω καμπάνες να χτυπούν, οι άνθρωποι πανηγυρίζουν,
καθώς τα μάτια στρέφουνε στην σταθερή καρίνα, το σκάφος βλοσυρό και θαρραλέο.
Μα ω καρδιά! καρδιά! καρδιά! Ω αίματος κόκκινες σταλαξιές
πάνω στη γέφυρα που ο Καπετάνιος μου κείται
πεσμένος κρύος και νεκρός.

Portuguese: 
Oh capitão!  Meu capitão!
 
erga-se e ouça os sinos
Levante-se – por você a bandeira dança
por você tocam os clarins;
Por você buquês e fitas em grinaldas
por você a multidão na praia
Por você eles clamam, a reverente multidão
de faces ansiosas
Aqui capitão!  pai querido!
Este braço sob sua cabeça;
É algum sonho que no tombadilho
Você esteja caído, frio
e morto
Meu capitão não responde,
seus lábios estão pálidos e silenciosos
Meu pai não sente meu braço
ele não tem pulsação ou vontade

Modern Greek (1453-): 
Ω Καπετάνιε! Καπετάνιε μου! Σήκω ν’ ακούσεις τις καμπάνες.
Σήκω -για σένα τη σημαία ανεμίζουν- για σένα η σάλπιγγα ηχεί.
Για σένα οι ανθοδέσμες και τα κορδελοστόλιστα στεφάνια – για σένα στις ακτές μαζεύονται τα πλήθη.
Εσένα ζητούν οι μάζες που πάλλονται, στρέφοντας τα ενθουσιώδη πρόσωπά τους.
Να Καπετάνιε μου! Πατέρα αγαπημένε! Γέρνεις το κεφάλι σου στο μπράτσο μου απάνω!
Όνειρο είναι πως πάνω στη γέφυρα είσαι πεσμένος κρύος και νεκρός.
Ο Καπετάνιος μου δεν απαντά, τα χείλη του ακούνητα κι ωχρά,
πατέρα μου το μπράτσο μου δε νιώθεις, κι ούτε έχεις θέληση πια, ούτε σφυγμό.

Modern Greek (1453-): 
Το πλοίο έδεσε άγκυρα σώο και αβλαβές, η πλεύση του ανήκει πια στο χθες.
Από ταξίδι φοβερό, της νίκης το καράβι επέστρεψε έχοντας πετύχει τον σκοπό.
Πανηγυρίστε ακτές και χτυπάτε καμπάνες! Αλλά εγώ με βήμα θρηνητικό
βαδίζω στη γέφυρα που ο Καπετάνιος μου κείται
πεσμένος κρύος και νεκρός.

Portuguese: 
O barco está ancorado com segurança e inteiro
sua viagem finda, acabada;
De uma horrível travessia o vitorioso barco
retorna com o almejado prêmio
Exulta, oh praia, e toquem, oh sinos!
Mas eu com passos desolados,
Ando pelo tombadilho onde jaz meu capitão,
caído, frio
e morto.
