
Arabic: 
جان بول سارتر جعل التفكير والفلسفة براقة.
ولد في باريس في عام 1905. مات والده، الذي كان نقيب في البحرية،عندما كان طفلا
نشأ وترعرع  مقربا جدا لأمه حتى تزوجت يا لحسرته عندما كان في الثانية عشرة.
قضى سارتر معظم حياته في باريس، حيث ذهب إلى المقاهي على الضفة اليسرى غالبا.
كان يعاني من الحول،  ويرتدي نظارات ثقيلة مميزة. كان قصيرا جدا
(5'3 أقدام) (160سم) ووصف نفسه في أحيان كثيرة 
 بالقبيح.
وبحلول الستينات، كان سارتر اسما مألوفا
في كل من أوروبا والولايات المتحدة،
وكذلك كانت فلسفته المختارة، الوجودية.
سارتر اشتهر أساسا بكتابه الوجود والعدم (1943)، الذي قوى سمعته
ليس لأن الناس فهموا أفكاره
بل لأنهم لم يستطيعوا.
بنيت الوجودية حول عدد من الأفكار الرئيسية:

Chinese: 
让- 保罗·萨特（Jean-Paul Sartre）使思想和哲学变得富有魅力。
他于1905年出生在巴黎。他的父亲是一名海军上尉，在他小时候就死了
直到她母亲再婚前他都和他的母亲很亲近，当他12岁时他感到非常遗憾，
萨特大部分时间都在巴黎，在那里他经常去左岸的咖啡馆。他
有一个斜视，恍惚的眼睛，戴着独特的重型眼镜。他很矮
五英尺三英寸），并经常形容自己是丑陋的。
到了60年代，萨特在欧洲和美国都是家喻户晓的
他所选择的哲学，存在主义也是如此。
萨特主要是因为他的著作“存在与虚无”（1943）而出名
他的名声不是源自人们能理解他的想法
反而是因为他们不能理解他的想法
存在主义是围绕着一些重要的见解而建立起来的

Finnish: 
Jean-Paul Sartre teki ajattelusta filosofiassa loistokasta.
Hän syntyi Pariisissa vuonna 1905. Hänen isänsä, merikapteeni, kuoli, kun Sartre oli vauva.
Hän oli hyvin läheinen äitinsä kanssa, joka uudelleen avioitui, Sartren pettymykseksi, kun Sartre oli 12.
Sartre vietti suurimman osan elämästään Pariisissa, missä hän istui usein kahviloissa.
Hänellä oli karsastava silmä ja poikkeuksellisen voimakkaat lasit. Hän oli hyvin lyhyt, 160 cm,
ja hänellä oli tapana kuvailla itseään rumaksi.
1960-luvulle tultaessa, Sartre oli tunnettu nimi sekä Euroopassa että Yhdysvalloissa ja
niin oli hänen filosofiansakin: eksistentialismi.
Sartre on tunnettu pääasiassa teoksestaan
Being ja Nothingness (1943), jonka maine
ei perustu siihen, että ihmiset olisivat ymmärtäneet kirjan ajatukset,
vaan siihen, että he eivät täysin ymmärtäneet.
Eksistentialismi perustuu tietyille avainkäsityksille:

Spanish: 
Jean-Paul Sartre hizo de la Filosofía y del Pensar algo glamoroso.
Nació en París en 1905. Su padre, un capitán de la marina, murió cuando él era un bebé – y
creció extremadamente apegado a su madre hasta que ésta se volvió a casar, muy al pesar de él, cuando tenía doce años.
Sartre pasó la mayor parte de su vida en París, donde frecuentó cafés en "La Margen Izquierda" (Rive Gauche).
Padeció estrabismo -un ojo extraviado-, y usó distintivos y gruesos lentes. Era, además, muy bajo
(1.60m) y a menudo se describió a sí mismo como "feo".
En los 60's Sartre era conocido tanto en Europa como en los EE.UU., y
también lo fue su filosofía escogida: Existencialismo.
Sartre es reconocido principalmente por su libro "El Ser y la Nada" (1943), el cual hizo su fama,
no tanto por que la gente haya entendido sus ideas,
sino por que no las entendieron muy bien.
El Existencialismo fue levantado alrededor de un número de perspectivas clave:

English: 
Jean-Paul Sartre made thinking and philosophy
glamorous.
He was born in Paris in 1905. His father,
a navy captain, died when he was a baby – and
he grew up extremely close to his mother until
she remarried, much to his regret, when he was twelve.
Sartre spent most of his life in Paris, where
he often went to cafes on the Left Bank. He
had a strabismus, a wandering eye, and wore
distinctive, heavy glasses. He was very short
(five feet three inches) and frequently described
himself as ugly.
By the 60’s Sartre was a household name
in both Europe and the United States, and
so was his chosen philosophy, Existentialism.
Sartre is famous principally for his book
Being and Nothingness (1943), which enhanced
his reputation not so much because people
could understand his ideas
 but because they couldn't quite.
Existentialism was built around a number of
key insights:

Czech: 
Jean-Paul Sartre vytvořil myšlení a filozofii okouzlující.
Narodil se roku 1905 v Paříži. Jeho otec, který byl námořní kapitán, zemřel když byl dítě - a
a proto si byl velmi blízký s matkou, dokud se k jeho smůle znovu nevdala, když mu bylo dvanáct.
Sartre strávil většinu života v Paříží, kde často navštěvoval kavárny na Left Bank.
Měl strabismus, tedy potulné oko a nosil osobité těžké brýle. Byl velmi malý
(metr šedesát) a neustále sám sebe popisoval jako ošklivého.
V 60 letech bylo Sartrovo jméno známo jak v Evropě tak i v USA a také
jeho vybraná filozofie. Existencionalismus
Sartre je známý především za svojí knihu Bytí a Nicota (1943), která
zvýšila jeho reputaci ne snad protože lidé mohli pochopit jeho myšlenky
ale protože je nemohli úplně pochopit.
Existencionalismus byl založen kolem klíčových myšlenek

Portuguese: 
Jean-Paul Sartre tornou o pensar e a filosofia glamourosos.
Nasceu em Paris, em 1905. Seu pai, um capitão da marinha, morreu quando ele era um bebê - e
cresceu muito perto de sua mãe até que ela se casou novamente, muito a seu pesar, quando ele tinha doze anos.
Sartre passou a maior parte de sua vida em Paris, onde ele muitas vezes foi para cafés na "Left Bank". Ele
tinha um estrabismo (vesgo), um olho errante, e usava distintivos óculos pesados. Ele era bem baixo
(1 metro e 53 centímetros) e com frequência se descreveu como feio.
Já nos 60's, Sartre era um nome familiar na Europa e nos Estados Unidos,
assim como sua filosofia : o existencialismo.
Sartre é famoso principalmente por seu livro 'O Ser e o Nada' (1943), o que estendeu
sua reputação, não tanto por as pessoas poderem entender suas idéias
mas justamente porque não entendiam.
O Existencialismo foi construído em torno de uma série de informações importantes:

Persian: 
سارتر به اندیشه و فلسفه افسونگری بخشید.
در 1905 در پاریس زاده شد. در کودکی پدرش، ناخدای کشتی از دنیا رفت.
در صمیمیت عمیق با مادر پرورش یافت. دوازده ساله بود که ازدواج او باعث افسوسش شد.
بیشتر عمر در پاریس بود و اغلب به کافه های ساحل غربی می رفت.
استرابیزم- انحراف چشم داشت و عینکهای ته استکانی خاص می زد. صد و شصت سانتی متر
و خیلی کوتاه قد بود و مکرر خود را زشت توصیف می کرد ولی
تا دهه شصت میلادی در اروپا و آمریکا نامش سر زبانها افتاده بود،
و همینطور فلسفه مورد انتخابش، اگزیستاسیالیزم.
سارتر عمدتا با کتاب هستی و نیستی نوشته بسال 1943 مشهور است، که شهرتش را افزون کرد
نه چون مردم اندیشه اش را خوب می فهمند،
بلکه بیشتر از آن رو که درست نمی فهمند!
اگزیستانسیالیزم، هستی گرایی، بر پایه چند بینش بنا شده است:

Spanish: 
Jean-Paul Sartre hizo que el pensamiento y la filosofía fueran atractivos.
Él nació en París en 1905. Su padre,
un capitán de la Marina, murió cuando él era un bebé - y
creció muy cerca de su madre hasta que se volvió a casar, muy a su pesar, cuando tenía doce años.
Sartre pasó la mayor parte de su vida en París, donde a menudo iba a cafés en la Margen izquierda. Él
tenía un estrabismo, una alineación mala del ojo, y llevaba distintivos anteojos pesados. Él era muy bajo
(1,6 metros) y se describía con frecuencia a sí mismo como feo.
Para los años 60 Sartre era un nombre familiar tanto en Europa como en los Estados Unidos, y
tambíen lo era su filosofía principal, el existencialismo.
Sartre es famoso principalmente por su libro El ser y la nada (1943), que mejoró
su reputación no tanto porque la gente pudiera entender sus ideas
sino porque no podía completamente.
El existencialismo fue construido sobre una serie de ideas clave:

Spanish: 
Jean-Paul Sartre hizo al pensamiento y a la filosofía glamourosas.
Él nació en París en 1905. Su padre, un capitán marino, murió cuando él era un bebé,
y él creció extremadamente cercano a su madre hasta que se casó de nuevo,  con arrepentimientos de él, cuando [Sartre] tenía 12.
Sartre pasó la mayoría de su vida en París, donde él frecuentemente iba a cafés en el Left Bank.
Él tenía estrabismo, un ojo errante, y más distintivamente aún, lentes pesados. Él era muy pequeño
(5 pies 3 pulgadas) y frecuentemente se describía personalmente como feo.
Por los años 60's, Sartre era un nombre reconocido tanto como en Europa y los Estados Unidos,
y también su filosofía elegida, el Existencialismo.
Sartre es famoso principalmente por su libro "El ser y la nada", el cual engancha
su reputación no tanto porque la gente pueda entender sus ideas,
sino porque no podían.
El Existencialismo fue construido alrededor de numerosas visiones claves:

French: 
Jean-Paul Sartre a rendu la pensée et la philosophie glamour.
Il est né à Paris en 1905. Son père, un capitaine de marine, mourut quand Sartre n'était qu'un bébé - et
il grandit extrêmement proche de sa mère, jusqu'a qu'elle se remarie, à son plus grand regret, quand il avait 12 ans.
Sartre passa la plus grande partie de sa vie à Paris, et allait souvent dans des cafés rive gauche. Il
avait un strabisme, avec des lunettes distinctives par leurs verres épais. Il était très petit
(un mètre soixante) et se décrivait fréquemment comme hideux.
Dans les années 60 Sartre s'était fait connaître aussi bien en Europe qu'aux Etats-Unis, avec
sa philosophie, l'existentialisme.
Sartre est principalement célèbre pour son livre "L'Être et le néant" (1943), qui accrut
sa réputation pas tellement parce que les gens pouvaient comprendre ses idées,
mais au contraire parce qu'ils ne le pouvaient pas.
L'existentialisme a été construit autour d'un certain nombre de perceptions :

Modern Greek (1453-): 
Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ έκανε μόδα τη φιλοσοφική σκέψη.
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1905. Ο πατέρας του, καπετάνιος πλοίου, πέθανε όταν αυτός ήταν βρέφος
και μεγάλωσε πάρα πολύ κοντά στη μητέρα του μέχρι τα δώδεκά του όταν αυτή, με μεγάλη του λύπη, ξαναπαντρεύτηκε.
Ο Σαρτρ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Παρίσι, όπου σύχναζε σε καφέ στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα.
Έπασχε από στραβισμό, με ένα μάτι αλλήθωρο, και φορούσε βαριά, ξεχωριστά γυαλιά. Ήταν πολύ κοντός
(1,62μ) και συχνά περιέγραφε τον εαυτό του ως άσχημο.
Μέχρι το '60 ο Σαρτρ είχε γίνει πασίγνωστος τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ,
και το ίδιο ήταν και η φιλοσοφία που είχε διαλέξει, ο Υπαρξισμός.
Είναι γνωστός κυρίως για το βιβλίο του "Το Είναι και το Τίποτα" (1943), το οποίο εξάπλωσε
τη φήμη του όχι τόσο γιατί οι άνθρωποι μπορούσαν να καταλάβουν τις ιδέες του
αλλά γιατί δεν μπορούσαν να τις καταλάβουν ακριβώς.
Ο υπαρξισμός οικοδομήθηκε γύρω από έναν αριθμό βασικών θέσεων:

Italian: 
Jean-Paul Sartre rese affascinanti il pensiero e la filosofia
E 'nato a Parigi nel 1905. Il padre,
un capitano della marina, è morto quando era un bambino - e
è cresciuto molto vicino a sua madre fino a quando lei si è risposata, con suo grande rammarico, quando aveva dodici anni.
Sartre ha trascorso gran parte della sua vita a Parigi, dove
andava spesso ai cafè sulla riva sinistra. lui
ha avuto uno strabismo, un occhio errante, e indossava
distintivi, occhiali pesanti. Egli fu molto basso
(cinque piedi tre pollici) e spesso descrisse
se stesso come brutto.
A partire dagli anni 60,  Sartre era un nome di famiglia
sia in Europa e negli Stati Uniti, e
così era la sua filosofia prescelta, l'esistenzialismo.
Sartre è famoso principalmente per il suo libro 
L'essere e il nulla (1943), che ha sviluppato
la sua fama non tanto perché la gente non
riusciva a capire le sue idee
ma piuttosto  perché non poteva.
L'esistenzialismo è stato costruito intorno ad un certo numero di
concetti chiave:

Turkish: 
Jean-Paul Sartre düşünceyi ve felsefeyi çekici hale getirdi.
1905'te Paris'te doğdu, bir donanma kaptanı olan babası o bebekken öldü.
Annesine aşırı bağlıydı ve 12 yaşında annesi tekrar evlenince büyük bir üzüntü yaşadı.
Sartre hayatının çoğunu Paris'te geçirdi ve sık sık Left Bank'teki kafelere giderdi.
Göz kayması vardı ve dikkat çeken ağır gözlükler takardı. Oldukça kısaydı
(1.61 mt.) ve kendini sık sık "çirkin" olarak tanımlardı.
60'larda Sartre ve seçtiği felsefe Varoluşçuluk hem Avrupa
hem de Amerika'da epeyce ün kazanmıştı.
Sartre asıl ününü, Varlık ve Hiçlik (1943) adlı kitapla kazanmıştır
ve ünlü olmasını daha çok, insanların onun fikirlerini anlamasına değil,
anlamamasına borçludur.
Varoluşçuluk bir kaç önemli içgörü (fikir) etrafında yapılanmıştır.

Croatian: 
Jean-Paul Sartre učinio je razmišljanje i filozofiju glamuroznim.
Rođen je u Parizu 1905. Njegov otac, pomorski kapetan, umro je kad je Sartre bio beba.
Odrastao je jako blizak sa majkom sve dok se ona nije preudala na njegovo veliko razočaranje.
Sartre je veći dio života proveo u Parizu i to u kafićima na lijevoj obali.
Imao je strabizam, odnosno lutajuće oko, i nosio je prepoznatljive velike naočare. Bio je jako nizak,
(160 cm) i za samog sebe govorio da je ružan.
Već u 60-im godinama bio je poznat u Evropi i SAD,
kao i njegova filozofija, egzistencijalizam.
Sartre je naročito poznat zbog svog djela "Bitak i ništavilo" (1943), zbog kojeg je
i stekao reputaciju, i to ne zato što su ljudi razumjeli njegove ideje,
već baš uprkos tome.
Egzistencijalizam je izgrađen na osnovu nekoliko ključnih opažanja:

Chinese: 
一：事情比我们想像的更为奇怪
萨特敏锐地注意到当世界显现出自己的陌生一面的时刻
比我们通常所承认的更神秘;当我们每天赋予它的逻辑时刻
变得不可用，表现出高度偶然性，甚至荒谬可怕。
萨特的第一部小说“恶心”于1938年出版，充满了对这种时刻的唤起。
在某一段，一位30岁的作家英雄Roquentin生活在一个虚构的世界的
法国的海边小镇，他在电车上。
他把手放在座位上，然后迅速将其拉回。
而这不是最基本和显眼的设计，几乎是不值得注意的问题，他却迅速地
对这个座位感到很奇怪
“座位”一词从系泊处松开，它所指的物体总是闪耀着
它原始的古怪，仿佛他以前从未见过。Roquentin必须强迫自己
记住他身边的这个东西是人们坐在上面的东西。对于这个可怕的时刻，
Roquentin已经把这个世界称之为萨特所称之的“荒诞的世界”

Finnish: 
Yksi: Asiat ovat oudompia kuin ajattelemme
Sartre kiinnittää huomionsa hetkiin, jolloin maailma paljastaa itsensä meille paljon oudonpana,
kuin normaalisti myönnämme; hetkiin, jolloin tavallisen logiikkamme poissaolo
paljastaa asioiden olevan tilapäisiä, jopa absurdeja ja pelottavia.
Sartren ensimmäinen romaani -Inho, julkaistu
1938 - on täynnä kuvauksia tällaisista ​​hetkistä.
Kerran, sankari, Roquentin,
30-vuotias kirjailija, joka asuu kuvitteellisessa
ranskalaisessa merenrantakaupungissa, on raitiovaunussa.
Hän laittaa kätensä istuimelle, mutta vetää sen pois nopeasti. Sen sijaan, että istuin olisi mitä tavallisin esine,
tuskin huomion arvoinen, istuin äkisti
tuntuu syvästi oudolta;
sana "istuin" irtoaa merkityksestään.
Objekti, johon sana istuin viittaa, tulee esiin
kaikessa outoudessaan, aivan kuin hän ei olisi nähnyt istuinta ennen. Roquintin'in pitää pakottaa itsensä
muistamaan, että, tämä esine hänen edessään on tarkoitettu istumiseen. Kauhistuttavan hetken ajaksi
Roquentin näkee, mitä Sartre kutsuu "maailman outoudeksi".

Spanish: 
Uno: Las cosas son más absurdas de lo que creemos.
Sartre es muy atento en los momentos cuando el mundo se revela a sí mismo de una manera mas extraña y
más misteriosa de lo que normalmente admitimos; momentos cuando la lógica que le adjudicamos a ella día a día
se vuelve inaccesible, mostrando que las cosas son altamente contingentes e incluso absurdas y tenebrosas.
La primera novela de Sartre – "La náusea", publicado en 1938 – está lleno de evocaciones de tales momentos.
En un momento, el héroe, Roquentin, un escritor viejo de 30 años viviendo en un ficticio
pueblo en las costas franceses, está en un tranvía
Pone su mano en el asiento, pero luego la desprende rápidamente.
En vez de ser lo más básico y obvia pieza de diseño, apenas digno de notarla, la silla inmediatamente
lo sorprende como algo profundamente extraño.
la palabra 'silla' se vuelve suelta de sus amarras, el objeto al que se refiere resplandece en toda
su rareza primordial, como si nunca hubiese visto una antes.
Roquentin tiene que forzarse a recordar que esta cosa al frente suyo es algo para que la gente se siente.
Por un momento terrifico, Roquentin se asomó hacia lo que Sartre llama 'lo absurdo del mundo'

Modern Greek (1453-): 
Ένα: Τα πράγματα είναι πιο περίεργα απ' όσο πιστεύουμε
Ο Σαρτρ είναι έντονα παρατηρητικός σε στιγμές που το σύμπαν αποκαλύπτεται πολύ πιο παράξενο
και αλλόκοτο από όσο συνήθως παραδεχόμαστε ότι είναι. Στιγμές όταν η λογική που του προσάπτουμε μέρα με τη μέρα
καθίσταται ανεπαρκής, φανερώνοντας ότι τα πράγματα είναι  μάλλον αβέβαια και ακόμα και παράλογα και τρομακτικά.
Το πρώτο μυθιστόρημά του, η "Ναυτία", που εκδόθηκε το 1938, είναι γεμάτο με ανακλήσεις τέτοιων στιγμών.
Κάποια στιγμή, ο κεντρικός χαρακτήρας Ροκαντέν, ένας τριαντάχρονος συγγραφέας που ζει σε μια φανταστική
παραθαλάσσια γαλλική μικρή πόλη, είναι μέσα σε ένα τραμ.
Βάζει το χέρι του πάνω σε ένα κάθισμα, αλλά αμέσως το τραβάει. Αντί για ένα πολύ απλό
και ξεκάθαρο δείγμα βιομηχανικού σχεδίου, που σπάνια αξίζει έστω και την παραμικρή προσοχή, το κάθισμα
του φαντάζει βαθιά παράξενο.
Η λέξη "κάθισμα" ξεφεύγει απ' τα δεσμά της, το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται προβάλλει λαμπερό
σε όλη του την αρχέγονη παραξενιά, σαν να μην είχε ξαναδεί άλλο ποτέ του. Ο Ροκαντέν πρέπει να πιέσει τον εαυτό του
να θυμηθεί ότι αυτό το πράγμα δίπλα του είναι κάτι για να κάθονται πάνω του οι άνθρωποι. Για μια τρομακτική στιγμή,
ο Ροκαντέν κρυφοκοίταξε μέσα σ' αυτό που ο Σαρτρ ονομάζει η "γελοιότητα του κόσμου".

Arabic: 
1. الأمور أغرب مما نعتقد
سارتر متنبه للحظات يكشف فيها العالم عن نفسه كما هو، أغرب و أعجب من ما نعترف به؛
لحظات عندما يكون المنطق الذي ننسبه إليه غير مجدي
تُظهر الأمور شرطية للغاية وحتى سخيفة ومخيفة.
رواية سارتر الأولى - الغثيان، نشرت عام 1938 - مليئة باستحضارات لمثل هذه اللحظات.
في وقت ما، البطل روكوينتين، كاتب يبلغ من العمر 30 عاما،
يعيش في مدينة ساحلية فرنسية خيالية ، في الترام.
يضع يده على المقعد، لكنه يسحبها بسرعة.
بالرغم من كون المقعد قطعة بتصميم عادي واضح، بالكاد تستحق التأمل للحظة،
بدا له وكأنه غريب للغاية.
كلمة 'مقعد' انحلت من أربطتها،
الشيء الذي تشير إليه، يشع كل غرائبه البدائية، وكأنه لم يرى واحدة من قبل.
كان على روكوينتين أن يذكر نفسه أن هذا الشيء بجانبه هو شيء ليجلس عليه الناس .
وللحظة مرعبة، أطل روكوينتين إلى ما يدعوه سارتر بـ"عبثية العالم".

Czech: 
Za prvé: Věci jsou divnější než si myslíme
Sartre je prudce pozorný k momentům, kdy svět odhaluje sebe jako vzdáleného cizince
a více tajemně než si normálně přiznáváme; chvíle které logice denodenně připisujeme
se stávájí nedostupné, ukazuje věci více podmíněné a dokonce absurdní a děsivé
Sartrovo první kniha- Nevolnost, vydána roku 1938- je plná vyvolávání takových momentů
V jednu chvíli, hrdina, Roquentin, 30 ti letý spisovatel žijící ve smyšleném
přímořském měste ve Francii, je v tramvaji.
Položí ruku na sedadlo, ale pak ji rychle vrátí zpátky. Místo toho aby to bylo
to nejobyčejnější a očividnější dílo designu, sotva hodné aby si toho někdo všiml, ho sedadlo okamžitě
zaujme velmi zvláštně
slovo "sedadlo" se uvolňuje ze svého kotviště, ten objekt odkazuje na okolní záři
prvotní zvláštnosti jako by ho nikdy předtím neviděl.
Roquentin se musí přinutit
aby si vzpoměl, že ta věc vedle něho je na to aby si na ní lidé mohli sednout. Na strašlivou chvíli
Roquentin zíral do něčeho, co Sartre nazýva "absurdita světa"

Spanish: 
Una: Las cosas son más raras que lo que pensamos
Sartre es sumamente atento a los momentos cuando el mundo se revela como mucho más extraño y
más misterioso que lo que normalmente admitimos; momentos
cuando la lógica que le atribuimos día a día
deja de estar disponible, mostrando que todo es altamente contingente y hasta absurdo y aterrador.
La primera novela de Sartre - La náusea, publicado en 1938 - está llena de evocaciones de tales momentos.
En un momento, el héroe, Roquentin, un escritor de 30 años de edad que vive en una
ficticia ciudad costera francés, está en un tranvía.
Él pone su mano en el asiento, pero luego la retira rápidamente. En lugar de ser un
objeto muy básico y obvio que apenas vale la pena notar, el asiento con prontitud
le parece tan profundamente extraña;
la palabra 'asiento' se suelta de sus amarras, el objeto al que se refiere brilla en toda
su rareza primordial, como si nunca lo hubiera visto antes. Roquentin tiene que forzarse
a recordar que esta cosa al lado de él es algo en que la gente puede sentarse. Por un momento aterrador,
Roquentin ha mirado dentro de lo que Sartre llama el 'absurdo del mundo.'

Turkish: 
Bir: Nesneler düşündüğümüzden daha tuhaftır.
Sartre, dünyanın kendini normalde kabul ettiğimizden çok daha tuhaf, tekinsiz ve gizemli
bir şekilde ortaya serdiği anlara çok büyük bir dikkat gösterirdi. Bu anlarda dünyayı yorumladığımız gündelik mantığımız
işe yaramaz, nesneler çok olumsal (rastlantısal) hatta saçma ve korkutucu görünür.
Sartre'ın ilk romanı Bulantı (1938) bu anların çağrışımlarıyla doludur.
Bir noktada, otuz yaşında ve hayali bir Fransız sahil kasabasında, tramvayda yaşayan
romanın kahramanı Roquentin
elini bir tramvay koltuğuna koyar ama aniden geri çeker,
koltuğun tasarımı çok basit ve alışılmıştır, hiç dikkat çekici değildir
ama onda tuhaf ve derin bir etki yaratır.
"Koltuk" kelimesi bağlamından kurtulur, nesne kendini kökenindeki bütün o tuhaflıkla
ortaya serip parlar, Roquentin sanki böyle bir şeyi hiç görmemiş gibidir
ve bu nesnenin üzerine insanların oturduğu bir şey olduğunu hatırlamak için kendini zorlar. Ürkütücü bir andır
ve Roquentin,  Sartre'ın "dünyanın absürtlüğü" dediği şeyi bir anlığına görmüştür.

English: 
One: Things are weirder than we think
Sartre is acutely attentive to moments when
the world reveals itself as far stranger and
more uncanny than we normally admit; moments
when the logic we ascribe to it day-to-day
becomes unavailable, showing things to be
highly contingent and even absurd and frightening.
Sartre’s first novel – Nausea, published
in 1938 – is full of evocations of such moments.
At one point, the hero, Roquentin,
a 30-year-old writer living in a fictional
French seaside town, is on a tram.
He puts his hand on the seat, but then pulls
it back rapidly. Instead of being the most
basic and obvious piece of design, scarcely
worth a moment’s notice, the seat promptly
strikes him as deeply strange;
the word ‘seat’ comes loose from its moorings,
the object it refers to shines forth in all
its primordial oddity, as if he’s never
seen one before. Roquentin has to force himself
to remember that this thing beside him is
something for people to sit on. For a terrifying moment,
Roquentin has peered into what Sartre
calls the ‘absurdity of the world.’

Spanish: 
Uno: Las Cosas son más raras de lo que pensamos.
Sartre presta aguda atención a los momentos donde el mundo se revela a sí mismo como algo más extraño y
más misterioso de lo que normalmente admitimos; momentos donde la lógica que le asignamos a lo cotidiano
se ausenta, mostrándonos las cosas como algo altamente contingentes e incluso absurdas y aterradoras.
La primera novela de Sartre – Nausea, publicada en 1938 – evoca continuamente esos momentos.
En un punto, el héroe, Roquentin, un escritor de 30 años que vive en
un pueblo ficticio cercano al océano, está en un tranvía.
Él pone su mano en el asiento, pero la retira rápidamente. En lugar de ser una
pieza de diseño obvia y básica, casi indigna de más de un momento de atención, el asiento
le parece profundamente extraño;
la palabra "asiento" se suelta de sus amarras, y el objeto al que se refiere brilla
en su rareza, como si él nunca hubiese visto uno antes. Roquentin debe forzarse a sí mismo
a recordar que la cosa que está a su lado es para que la gente se siente. Por un aterrador momento,
Roquentin ha entrado a lo que Sartre se refiere como lo "absurdo del mundo".

Croatian: 
Prvo: stvari su čudnije nego što mislimo.
Sartre poklanja naročitu pažnju momentima kada se svijet otkriva kao daleko čudniji
i zlokobniji nego što bismo inače priznali; momentima kada logika koju svakodnevno na njih primenjujemo
nije primjenljiva i prikazuje stvari vrlo nepredvidivim, apsurdnim i zastrašujućim.
Sartreov prvi roman - Mučnina, objavljena 1938 - puna je evokacija na te momente.
U jednom trenutku, protagonista Roquentin, 30-godišnji pisac koji živi u fiktivnom
francuskom gradiću na obali, nalazi se u tramvaju.
Spušta ruku na naslon sedišta, ali odmah je i sklanja. Umesto da mu sjedište deluje
obično, kao očigledan stolarski rad, posve nebitan,
sjedište mu djeluje izrazito neobično;
riječi "sjedište" ne može pripisati značenje, objekt na koju se odnosi sjaji
u svoj svojoj primordijalnoj čudnosti, kao da tako nešto još nikada nije vidio. Roquentin se mora natjerati
da se sjeti da je ta stvar pored njega nešto na čemu ljudi sjede. Na jedan zastrašujući trenutak,
Roquentin proviruje u ono što Sartre zove "apsurdnost svijeta".

French: 
Un : Les choses sont plus bizarres qu'on ne le pense
Sartre est extrêmement attentif au moments ou le monde se révèle beaucoup plus étrange
et plus mystérieux que nous l'admettons généralement; des moments auxquels nous appliquons une logique journalière
deviennent indisponibles, montrant les choses commes hautement contingentes et mêmes absurdes et effrayantes.
Le premier roman de Sartre - la Nausée, publié en 1938 - est plein d'évocations de tels moments.
A un certain moment, le héros, Roquentin, un écrivain agé de 30 ans vivant dans une fictionnelle
ville française de bord de mer, est dans un tramway.
Il pose sa main sur un siège, mais la retire rapidement. Au lieu d'être
l’objet de design le plus basique et évident, méritant à peine d'être remarqué, le siège
le frappe soudainement comme profondément étrange;
le mot 'siège' se libère de ses amarres, l'objet auquel il réfère brille de toute
sa bizarrerie primordiale, comme si il n'en avait jamais vu de tel avant. Roquentin doit se forcer
à se souvenir que cette chose a coté de lui est quelque chose sur lesquels les gens s'assoient. Pendant un instant terrifiant,
Roquentin a regardé dans ce que Sartre appelle "L'absurdité du monde".

Persian: 
نخست: چیزها از آنچه فکر می کنیم عجیب تر اند.
سارتر عمیقا به لحظاتی توجه داشت که جهان شگفتی و راز گونگی اش را،
ورای آنچه معمولا بدان معترفیم آشکار می کند. لحظاتی که به منطق روزمره دسترسی نیست . به این ترتیب
همه چیز ممکن و محتمل و حتی نامعقول و ترسناک می شود.
نخستین رمان سارتر "تهوع" نوشته بسال 1938 مکررا چنین لحظاتی را فرا می خواند.
یک جا قهرمان داستان راکونتن نویسنده ای سی ساله در
یک شهر خیالی ساحلی فرانسه سوار قطاراست. دستش را
روی صندلی می گذارد ولی ناگهان پس می کشد. صندلی بجای آنکه
طرحی ابتدایی و بدیهی و جلوه کند و به یک لحظه توجه نیارزد،
همچون شیئی عمیقا شگفت انگیز به ذهنش خطور می کند.
واژه "صندلی" از لنگرگاه معنی اش و شیئی که بدان اشاره دارد جدا شده
و با همه اعجاب ابتدایی اش جلوه می کند، انگار که قبلا چنین چیزی ندیده. راکونتن
پس از لحظه ای ترسناک بزور خودش را وادار می کند که بیاد  آورد که مردم روی این "چیز" می نشینند.
راکونتن نظری انداخته به آن چه سارتر "شگفتی خرد گریز" جهان می خواند.

Italian: 
One: Le cose sono più strane di quanto pensiamo
Sartre è acutamente attento ai momenti in cui
il mondo si rivela come estraneo e lontano
più inquietante di quello che normalmente ammettiamo; momenti
quando la logica si attribuiscono ad esso giorno per giorno
non è più disponibile, mostrando le cose per essere
altamente contingente e anche assurdo e spaventoso.
Il primo romanzo di Sartre - Nausea, pubblicato
nel 1938 - è piena di evocazioni di questi momenti.
A un certo punto, l'eroe, Roquentin,
uno scrittore di 30 anni che vive in un immaginario
località balneare francese, si trova su un tram.
Si mette la mano sul sedile, ma poi tira
indietro rapidamente. Invece di essere il più
normale ed evidente pezzo del design, scarsamente
vale la pena un momento all'altro, il posto tempestivamente
lo colpisce profondamente strano;
la parola 'sella' si stacca dagli ormeggi,
l'oggetto si riferisce a rifulgono in tutta
la sua stranezza primordiale, come se fosse mai
visto uno prima. Roquentin deve costringersi
ricordare che questa cosa è accanto a lui
qualcosa per le persone a sedersi su. Per un momento terribile,
Roquentin ha sbirciato in quello che Sartre
chiama il 'assurdità del mondo.'

Portuguese: 
Um: As coisas são mais estranhas do que pensamos
Sartre é altamente atento aos momentos em que o mundo se revela como bem mais estranho e
mais misterioso do que normalmente presupomos; momentos em que a lógica que o atribuímos no dia-a-dia
torna-se indisponível, mostrando que as coisas são altamente contingentes e até mesmo absurdas e assustadoras.
O primeiro romance de Sartre - Nausea, publicado em 1938 - é repleto de evocações de tais momentos.
Em um ponto, o herói, Roquentin, um escritor de 30 anos vivendo numa cidade fictícia
fracesa litorânea, está em um bonde.
Ele põe sua mão no banco e em seguida a tira, rapidamente. Em vez de ser o objeto mais trivial
e simples, dificilmente merecendo atenção, o banco instantaneamente
o parece profundamente estranho;
a palavra 'banco' solta-se de suas amarras e o objeto a que se refere reluz em
toda a sua estranheza primordial, como se nunca houvesse o visto antes. Ronquentin força-se a
lembrar que aquela coisa ao seu lado é algo para as pessoas se sentarem. Por um momento assustador
Roquentin bisbilhotou o que Sartre chama de 'absurdidade do mundo'.

Finnish: 
Tällainen hetki on Sartren
filosofian ytimessä. Olla sartrelainen, on olla tietoinen
olemassaolosta, siitä, millainen se on ilman jokapäiväisten rutiiniemme tarjoamia
ennakkoluuloja ja vakauttavia olettamuksia.
Voimme kokeilla sartrelaista näkökulmaa moniin elämäämme puoliin. Mieti mitä
tarkoittaa "illallinen kumppanisi kanssa".
Käsitteenä  se kaikki tuntuu melko
loogiselta, mutta sartrelainen poistaa
pinnallisen normaaliuden, näyttääkseen radikaalin, taakse kätkeytyvän, vierauden.
Oikeasti illallinen tarkoittaa seuraavaa:
Kun se puolisko planeettaasi, jossa olet, on kierähtänyt pois päin
kaukaisesta vety ja helium räjähdyksestä
vedät polvesi pilkottujen puunkappaleiden alle
ja laitat kuolleiden eläinten ja kasvien osia
suuhusi ja pureskelet,
saman aikaisesti, kun vieressäsi oleva toinen nisäkäs, jonka sukuelimiä
joskus koskettelet, tekee samaa.
Kaksi: Olemme vapaita
Tällaiset oudot hetket ovat tietysti hämmentävältä
ja melko pelottava, mutta Sartre haluaa kiinnittää
huomiomme niihin yhdestä keskeisestä syystä syystä: niiden vapauttavien ulottuvuuksien takia.

French: 
De tels moments touchent le coeur de la pholosphie de Sartre. Être sartrien est être conscient
de l'existence telle qu'elle est quand elle a été dénudée de tous les préjugés et les hyptohèses stabilisantes
qui nous sont prêtées par nous routines journalières.
Nous pouvons essayer d'appliquer une perspective sartrienne à beaucoup d'aspects de notre vie. Pensez à ce que vous
connaissez comme "le repas du soir avec votre partenaire".
Sous une telle description, cela semble tout à fait logique, mais un sartrien enlèverait toute
normalité de surface, pour montrer l'étrangeté radicale qui rôde dessous.
Le dîner veut réellement dire: quand votre moitié de la planète a tourné à l'abri
de l'énergie d'une explosion distante d'hydrogène et d'hélium,
vous glissez vous genoux sous des bandes d'arbres coupés
et mettez des morceaux d'animaux morts et de plantes dans votre bouches et mâchez,
pendant qu'à coté de vous, un autre mammifère dont vous touchez parfois les parties génitales fait la même chose.
Deux : nous sommes libres.
De tels moments bizarres sont certainement désorientants et assez effrayants, mais Sartre veut attirer
notre attention vers eux pour une raison principale : leur dimension libératrice.

Spanish: 
Tal momento entra en el corazón de la filosofía de Sartre.
El ser Sartreniano es ser consciente de la existencia tal como es cuando ha sido desgarrada
de cualquiera de los prejuicios y suposiciones estabilizadoras prestadas a nosotros por nuestras rutinas diarias.
Podemos probar una perspectiva Sartreniana en muchos aspectos de nuestras vidas.
Piensa en lo que tú conoces como 'la comida de la tarde con tu pareja'
Bajo tal descripción, todo parece bastante lógico, pero un Sartreniano desgarraría la
normalidad superficial para mostrarnos la extrañeza radical acechando detrás.
El almuerzo en realidad significa: cuando tu parte del parte ha girado lejos
de la energía distante de una explosión de hidrógeno y helio,
deslizas tus rodillas bajo tiras de un árbol cortado
y pones secciones de animales muertos y plantas en tu boca y masticas,
mientras al lado tuyo, otro mamífero cuyo genitales tu a veces tocas, está haciendo lo mismo.
Dos: Somos libres.
Tales momentos extraños son ciertamente desorientadores y algo asustadizos, pero Sartre quiere atraer
nuestra atención a ellos por una razón central: por sus dimensiones liberales.

Czech: 
Taková chvíle jde přímo do středu Sartrovi filozofie. Být jeho příznivcem znamená si být vědom
existence jako když byla vytržena z jakékoliv předpojatosti a ustálených předpokladů
nám zapujčených našimi každodenními rutinami.
Můžeme zkusit Sartrovu perspektivu na mnoho aspektech našeho života. Mysli na to co
znáš jako "večerní jídlo s partnerem"
Pod takovým popisem se vše zdá logické, ale příznivce Sartra by odkryl všechny
vrstvy normálnosti, aby nám ukázal radikální zvláštnosti číhající uvnitř.
Večeře opravdu znamená, že když tvá část planety se otočila pryč
z energie vzdálené exploze kyslíku a helia
Svezeš kolena pod pruhy useknutého stromu
a vložíš sekce mrtvých zvířat a rostlin do pusy a žvýkáš
zatímco vedle tebe, další savec, jehož genitálii se občas dotýkáš, dělá to samé.
Za druhé: Jsme svobodní.
Některé divné chvíle jsou jistě dezorientujíci a spíše strašidelné, ale Sartre chce nasměrovat
naši pozornost právě na ně za jediným účelem: díky jejich osvobuzujícím rozměrům

Portuguese: 
Tal momento remete ao coração da filosofia de Sartre. Ser Sartreano é estar consciente
da existência como ela é quando se livra de todos os preconceitos e premissas estabilizadoras
nos repassadas por nossas rotinas cotidianas.
Podemos experimentar a perspectiva Sartreana em vários aspectos das nossas vidas. Imagine aquilo que você
conhece como 'jantar com o seu parceiro'.
Sob tal descrição tudo é aparentemente lógico, mas um sartreano retiraria toda a
normalidade superficial para nos mostrar a estranheza radical espreitando por trás daquela.
'Jantar' realmente significa: quando seu lado do planeta girou para longe
da energia de uma explosão de hidrogênio e hélio,
você esconde seus joelhos sob pedaços de uma árvore cortada
e põe partes de animais mortos e plantas na sua boca e mastiga,
enquanto que perto de você está um outro mamífero, cujas genitálias você toca de vez em quando, faz o mesmo.
Dois: Somos livres
Tais momentos estranhos são certamente atordoantes e bem assustadores, mas Sartre procura nos chamar
a atenção a eles por uma razão: por causa das suas dimensões libertadoras.

Modern Greek (1453-): 
Μια τέτοια στιγμή είναι βαθιά συνυφασμένη με τη φιλοσοφία του Σαρτρ. Το να είσαι οπαδός του Σαρτρ είναι το να έχεις επίγνωση
της ύπαρξης όπως είναι, γυμνή από προκαταλήψεις και σταθεροποιητικές εικασίες
τις οποίες δανειζόμαστε από τις καθημερινές μας ρουτίνες.
Μπορούμε να δοκιμάσουμε την οπτική γωνία του Σαρτρ σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Σκέψου αυτό που
γνωρίζεις ως 'το βραδινό γεύμα με το σύντροφό σου'.
Σύμφωνα με μια τέτοια περιγραφή, όλα φαίνονται λογικά, αλλά ένας οπαδός του Σαρτρ θα αφαιρούσε την
επιφανειακή κανονικότητα για να φανερώσει την υποβόσκουσα, ακραίας μορφής παραξενιά.
Βραδινό στην πραγματικότητα σημαίνει αυτό: όταν το μέρος του πλάνητη στον οποίο βρίσκεσαι έχει περιστραφεί μακριά
από την ενέργεια μιας μακρινής έκρηξης ηλίου και υδρογόνου,
γλιστράς τα γόνατά σου κάτω από λωρίδες ενός κομμένου δέντρου
και βάζεις τμήματα νεκρών ζώων και φυτών στο στόμα σου και μασάς,
ενώ δίπλα σου, ένα άλλο θηλαστικό του οποίου τα γεννητικά όργανα μερικές φορές ακουμπάς κάνει το ίδιο.
Δύο: Είμαστε ελεύθεροι
Τέτοιες περίεργες στιγμές είναι σίγουρα αποπροσανατολιστικές και μάλλον τρομακτικές, αλλά ο Σαρτρ
θέλει να τραβήξει την προσοχή μας σ' αυτές για ένα σημαντικό λόγο: εξαιτίας των απελευθερωτικών τους ιδιοτήτων.

Chinese: 
萨特的哲学就是这样一个时刻。成为Sartrean将要意识到的
就像它剥离掉我们从日常生活中增添的
任何偏见和稳定的假设一样
我们可以在我们自己的生活的许多方面尝试萨特的观点。想想你
所知道的“与你伴侣共餐的晚餐”。
在这样的描述下，这一切似乎都是合乎逻辑的，但是一个萨特尔将会揭开它的
看似正常的表面，表现出潜伏在底下的激进的陌生感。
晚餐实际上意味着：你在星球上的一部分已经从遥远的氢气和氦气爆炸的能量
离开了
你在切碎的树的小条下面滑动你的膝盖
把一些死的动物和植物放在嘴里咀嚼，
而在你身边的另一个哺乳动物的你有时触摸生殖器也是这样做的。
二：我们是自由的
这种奇怪的时刻当然令人迷惑，相当可怕，但是萨特想要
把我们的注意力集中在一个中心的原因上：因为他们的解放维度。

English: 
Such a moment goes to the heart of Sartre’s
philosophy. To be Sartrean is to be aware
of existence as it is when it has been stripped
of any of the prejudices and stabilising assumptions
lent to us by our day-to-day routines.
We can try out a Sartrean perspective on many
aspects of our own lives. Think of what you
know as ‘the evening meal with your partner’.
Under such a description, it all seems fairly
logical, but a Sartrean would strip away the
surface normality to show the radical strangeness
lurking beneath.
Dinner really means that:
when your part of the planet has spun away
from the energy of a distant hydrogen and
helium explosion,
you slide your knees under strips of a chopped-up
tree
and put sections of dead animals and plants
in your mouth and chew,
while next to you, another mammal whose genitals
you sometimes touch is doing the same.
Two: We are free
Such weird moments are certainly disorienting
and rather scary, but Sartre wants to draw
our attention to them for one central reason:
because of their liberating dimensions.

Italian: 
Tale momento va al cuore di Sartre
filosofia. Essere sartriana è essere consapevoli
dell'esistenza come lo è quando è stato messo a nudo
di uno qualsiasi dei pregiudizi e ipotesi stabilizzanti
prestato a noi dai nostri routine giorno per giorno.
Siamo in grado di provare una prospettiva sartriana su molti
gli aspetti della nostra vita. Pensate a quello che si
conosciuto come 'il pasto serale con il vostro partner'.
In base a tale descrizione, tutto sembra abbastanza
logico, ma un sartriana sarebbe spogliare la
superficie normalità visualizza singolarità radicale
agguato sotto.
Cena in realtà significa che:
quando una parte del pianeta vostra è filato via
dall'energia di un idrogeno distante e
esplosione di elio,
si fa scorrere le ginocchia sotto strisce di un trito-up
albero
e mettere le sezioni di animali morti e piante
in bocca e masticare,
mentre accanto a te, un altro mammifero cui genitali
a volte tocca sta facendo lo stesso.
Due: Siamo liberi
Tali momenti strani sono certamente disorientante
e piuttosto spaventoso, ma Sartre vuole disegnare
la nostra attenzione a loro per un motivo centrale:
a causa delle loro dimensioni liberazione.

Turkish: 
Böyle bir an tam da Sartre'ın felsefesinin kalbine gider. Sartrecı olmak
günlük rutinlerin yüklediği bütün ön yargılardan ve dengeleyici varsayımlardan sıyrılarak
yalın varoluşun farkında olmaktır.
Sartrecı bakış açısını kendi hayatımızda pek çok biçimde  deneyebiliriz. Örneğin,
"partnerinizle akşam yemeği" denince aklınıza ne gelir?
Böyle bir tanımda her şey yerli yerinde ve mantıklı görünür ama bir Sartrecı
yüzeydeki normalliği soyup altta yatan büyük tuhaflığı gösterir.
Akşam yemeğinin gerçek anlamı şudur: Gezegenin senin üzerinde bulunduğun bölümü
uzaktaki bir hidrojen ve helyum patlamasından dönerek uzaklaşırken
sen doğranmış bir ağacın tahtaları altına dizlerini kaydırıyorsun
ve ölü hayvan parçalarıyla bitkileri ağzına koyarak çiğniyorsun
ve yanındaki, ara sıra cinsel organına dokunduğun diğer memeli de aynı şeyi yapıyor.
İki: Biz özgürüz.
Bu garip anlar kesinlikle kafa karıştırıcı ve oldukça ürkütücüdür ama Sartre
bu şeylere dikkatimizi tek bir nedenle çekmek ister: Özgürleştirici boyutları nedeniyle.

Croatian: 
Taj moment je ključan za Sartreovu filozofiju. Biti sartreanac znači biti svjestan
egzistencije kakva jest kada je ogoljena od svih predrasuda i pretpostavki
koje nam posuđuju svakodnevne rutine.
Možemo isprobati sartreansku perspektivu u mnogim aspektima vlastitog života. Razmislite o onome što zovete
"večera sa životnim suputnikom".
Kad se tako postavi, sve zvuči priločno logično, ali sartreanac bi sve površinske
normalnosti obrisao da pokaže radikalnu čudnost koja se krije ispod površine.
Večera zapravo znači ovo: kada se strana planete na kojoj ste okrene
od energije daleke eksplozije vodika i helija,
gurnete koljena ispod dijelova isjeckanog drveta,
stavite dijelove mrtvih životinja i biljaka u usta i žvačete,
dok pored vas još jedan sisavac, čije genitalije ponekad dirate, radi istu stvar.
Drugo: slobodni smo.
Takvi čudni momenti posve sigurno dezorijentiraju i plaše nas, ali Sartre želi da nam skrene pažnju
na njih iz jednog ključnog razloga: zbog njihove dimenzije slobode.

Spanish: 
Este momento va al corazón de la filosofía de Sartre. Ser "Sartreano" es ser consciente
de la existencia tal como es, sin prejuicios ni supuestos que la estabilicen,
los cuales se presentan en nuestras rutinas diarias.
Podemos probar perspectivas Sartreanas en diversos aspectos de nuestras propias vidas. Piensa en lo que tú
conoces como una "Cena con tu pareja".
Bajo tal descripción, todo parece bastante lógico, pero un Sartreano le quitaría
la normalidad superficial para mostrar la radical extrañeza que está debajo.
Cena realmente significa que, cuando parte del planeta se ha alejado
de la energía de una distante explosión de hidrógeno y helio,
tú pones tus rodillas bajo láminas de un árbol cortado,
y pones secciones de animales muertos y plantas en tu boca y las masticas,
mientras, a tu lado, otro mamífero (al cual a veces tocas sus genitales) está haciendo lo mismo.
Dos: Somos libres.
Momentos tan extraños son ciertamente desconcertantes y bastante atemorizantes, pero Sartre quiere que nos
enfoquemos en ellos por una razón central: por sus dimensiones de liberación.

Spanish: 
Tal momento va al corazón de la filosofía de Sartre. Ser sartreana es ser consciente
de la existencia como es cuando se ha despojado de cualquiera de los prejuicios y suposiciones estabilizadores
prestados a nosotros por nuestras rutinas diarias.
Podemos probar una perspectiva sartreana en muchos de los aspectos de nuestras vidas. Piense en lo que
conoce como 'la cena con su pareja'.
Con tal descripción, todo parece bastante lógico, pero un sartreana quitaría la
normalidad superficial para mostrar la extrañeza radical que se esconde por debajo.
La cena realmente significa que:
cuando su parte del planeta se ha alejado
de la energía de una explosión distante de hidrógeno y helio,
usted pone las rodillas debajo de tiras de un árbol troceado
y pone secciones de animales y plantas muertos en la boca y mastica,
mientras que a su lado, otro mamífero cuyos genitales a veces toca hace lo mismo.
Dos: Somos libres
Tales momentos extraños son sin duda desorientadores y bastante espantosos, pero Sartre quiere llamar
nuestra atención a ellos por una razón central:
debido a sus características liberadoras.

Arabic: 
مثل هذه اللحظة هي قلب فلسفة سارتر. أن تكون سارتري يعني أن تكون على علم بوجودها
كما هو الحال عندما تم تجريدها من أي أحكام مسبقة
وافتراضات مثبّتة قدمت إلينا من قبل روتيننا اليومي.
يمكننا تجربة منظور سارتري على العديد من جوانب حياتنا.
فكر في ما تسميه "وجبة العشاء مع شريك حياتك".
تحت وصف كهذا ، كل شيء يبدومنطقيا إلى حد ما ،
ولكن السارتري سيجرد الطبيعية السطحية ليظهر الغرابة الجذرية الكامنة تحتها.
العشاء في الحقيقة يعني:
عندما يكون قسمك من هذا الكوكب دار بعيدا
عن طاقة انفجار الهيدروجين و الهليوم البعيدة ،
تزلق ركبتيك تحت شرائح شجرة مقطعة
وتضع أجزاء من حيوانات ونباتات ميتة في فمك وتمضغه،
وإلى جانبك، حيوان ثديي آخر، تلمس أحيانا أعضاءه التناسلية، يفعل الشيء نفسه.
2. نحن أحرار
مثل هذه اللحظات الغريبة بالتأكيد مربكة ومخيفة نوعا ما،
ولكن سارتر يريد أن يوجه اهتمامنا إليها لسبب أساسي واحد: بسبب أبعادها التحريرية.

Persian: 
چنین دمی، در دل اندیشه سارتر جا می گیرد. سارتری بودن یعنی آگاهی از وجود،
وقتی حجاب قضاوت و مفروضات  تثبیت کننده که روتین روزمره
ما به آن میدهد، بر گرفته شود.
می توان دیدگاه سارتری را در باره بسیاری جنبه های زندگی خود ما امتحان کرد. به چیزی فکر کنید
که آن را بعنوان شام خوردن با پارتنرتان می شناسید.
اینجورتوصیف کردن کاملا منطقی بنظر می رسد ولی فیلسوف سارتری پوست سطحی عادت را می کند
تا شگفتی بنیادی پنهان در زیر آن را نشان دهد :
شام واقعا یعنی وقتی قسمت شما از سیاره بدور از
انرژی  انفجارات دوردست هیدروژن و هلیوم چرخیده،
شما زانو به زیر تخته هایی از یک درختِ تکه تکه می گذارید،
و تکه هایی از حیوانی مرده و گیاه در دهان می کنید و می جوید در حالیکه
کنار شما پستاندار دیگری که گاه به اعضای تناسلی اش دست می زنید، دارد همان کار را می کند.
ایده دوم: ما آزادیم.
این لحظه ها حیران کننده و تا حدودی ترسناکند و لی سارتر ما را بدانها توجه می دهد،
به یک دلیل مرکزی : به دلیل وجه رها کننده و آزادی بخششان.

Arabic: 
الحياة هي أغرب كثيرا مما نعتقد، ولكنها أيضا كنتيجة مليئة بالاحتمالات.
لا يجب أن تكون الأشياء تماما بنفس الطريقة التي تبدو.
خلال استيعابنا الكامل لحريتنا، سنصطدم بما يسميه سارتر
' الألم ' من الوجود. كل شيء ممكن (بشكل مخيف)
لا شيء له قدر مُقدر أو هبة من الرب أو هدف.
البشر فقط يبتدعونها في حياتهم،
وهم أحرار ليلقوا الأغلال في أي لحظة.
3. يجب علينا أن لا نعيش في "إيمان سيء"
قدم سارتر مصطلحا لظاهرة العيش دون استغلال الحرية بشكل صحيح.
سماه إيمان سيء.
نحن في إيمان سيء كلما قلنا لأنفسنا أن الأمور يجب أن تكون بطريقة معينة
ونغلق أعيننا على خيارات أخرى.
من الإيمان السيء أن نصر على أن علينا القيام بنوع معين من العمل
أو العيش مع شخص معين أو نجعل وطننا في مكان معين.
الوصف الأكثر شهرة لـ"الإيمان السيء" يأتي من الوجود والعدم،
عندما لاحظ سارتر نادلا بدا له مخلصا لدوره،

Italian: 
La vita è molto più strano di quanto pensiamo, ma è
anche in conseguenza di gran lunga più ricco di possibilità.
Le cose non devono essere piuttosto il modo in cui
siamo.
Nel corso di realizzare pienamente la nostra libertà, noi verremo contro quello che Sartre chiama
il 'angoisse' o 'angoscia' dell'esistenza.
Tutto è (spaventosamente) possibile perché
nulla ha, dato da Dio senso preordinato
o scopo.
Gli esseri umani sono solo inventando mentre vanno avanti,
e sono liberi di mettere da parte le catene a
in qualsiasi momento.
Tre: Non dobbiamo vivere in 'malafede'
Sartre ha dato un termine al fenomeno della vita
senza prendere la libertà correttamente a bordo.
Lo chiamò MALAFEDE.
Siamo in mala fede ogni volta che ci si dice
che le cose devono essere in un certo modo e chiudere
i nostri occhi ad altre opzioni.
E 'malafede di insistere che dobbiamo
fare un particolare tipo di lavoro o di vivere con
una persona specifica o di rendere la nostra casa in una data
posto.
La più famosa descrizione di 'malafede'
viene in essere e il nulla, quando Sartre
nota un cameriere che lo colpisce come eccessivamente
dedicato al suo ruolo, come se fosse primo e

Spanish: 
La vida es mucho mas extraña de lo que pensamos, pero también es como consecuencia más rica en posibilidades.
Las cosas no tienen que ser necesariamente como son.
En el transcurso de asimilar completamente nuestra libertad, nos enfrentaremos a lo que Sartre llama
la "angoisse" o "angustia" de la existencia. Todo es (temiblemente) posible ya que
nada ha sido pre-destinado o dado sentido o propósito por un Dios.
Los humanos sólo lo están creando a medida que avanzan, y son libres de "desencadenarse" en
cualquier momento.
Tres: No debemos vivir bajo "Mala Fe"
Sartre dio un nombre al fenómeno de vivir sin tomar la libertad en nuestras vidas apropiadamente.
El lo llamó MALA FE.
Estamos bajo mala fe cuando nos decimos a nosotros mismos que las cosas deben de cierta manera y
nos cegamos ante otras opciones.
Es mala fe el insistir que tenemos que hacer un particular tipo de trabajo o vivir con
una específica persona o construir nuestro hogar en un lugar específico.
La descripción más famosa de "mala fe" se encuentra en "El ser y la nada", cuando Sartre
observa a un mesero y lo encuentra extremadamente devoto a su rol, como si él fuera

Spanish: 
La vida es mucho mas peculiar de lo que creemos, pero es también una consecuencia rica en posibilidades.
Las cosas no tienen que ser exactamente la forma en que lo son.
Durante el transcurso de entender completamente nuestra libertad, nosotros nos encontraremos con lo que Sartre llama
la 'angoisse' o 'ansiedad' de la existencia.
Todo es espantosamente posible porque nada tiene un significado o un propósito dado por Dios o pre-ordenado
Los humanos solamente lo están inventando mientras avanzan, y son libres de quitarse las cadenas
en cualquier momento.
Tres: No deberíamos vivir en 'Mala Fé'
Sartre le dio un término al fenómeno de vivir sin tomar la libertad propiamente a bordo;
él lo llamó: MALA FÉ.
Estamos en mala fé cuando nos decimos a nosotros mismos que las cosas tienen que ser
de cierto modo y cerrar nuestros ojos a otras opciones.
Es mala fé en insistir que tenemos que hacer un tipo de trabajo particular o vivir con
una persona específica o hacer nuestro hogar en cierto lugar.
La más famosa descripción de mala fé viene en "El ser y la nada", cuando Sartre
ve a un mesero el cual lo sorprende como sobre dedicado a su rol, como si él fuese primero y

Portuguese: 
A vida é bem mais estranha do que pensamos, mas consequentemente é bem mais rica em possibilidades
As coisas não necessariamente tem que ser do jeito que o são
No percurso para percebermos completamente nossa liberdade, nos depararemos com o que Sartre chama de
a 'angoisse' ou 'angústia' da existência.
Tudo é (terrivelmente) possível porque
nada possui um senso de propósito pré-ordenado, de divina providência.
Os humanos apenas vão inventando-o, e são livres para desalgemar-se
a qualquer momento.
Três: Não devemos viver em 'Má-Fé'
Sartre nomeou o fenômeno de viver sem propriamente levar em conta a liberdade
O chamou de 'Má-Fé'
Estamos em 'má-fé' sempre que dizemos a nós mesmos que as coisas têm que ser do jeito que são e fechamos
os nossos olhos para outras opções.
É má-fé insistir que temos que estar em determinado tipo de emprego ou viver com
determinada pessoa ou morarmos em determinado lugar.
A descrição mais famosa de 'má-fé' vem de 'O Ser e o Nada', quando Sartre
nota um garçom que o parece demasiadamente devotado ao seu papel, como se fosse antes de tudo

English: 
Life is a lot odder than we think, but it’s
also as a consequence far richer in possibilities.
Things don’t have to be quite the way they
are.
In the course of fully realising our freedom, we will come up against what Sartre calls
the ‘angoisse’ or ‘anguish’ of existence.
Everything is (terrifyingly) possible because
nothing has any pre-ordained, God-given sense
or purpose.
Humans are just making it up as they go along,
and are free to cast aside the shackles at
any moment.
Three: We shouldn’t live in ‘Bad faith’
Sartre gave a term to the phenomenon of living
without taking freedom properly on board.
He called it BAD FAITH.
We are in bad faith whenever we tell ourselves
that things have to be a certain way and shut
our eyes to other options.
It is bad faith to insist that we have to
do a particular kind of work or live with
a specific person or make our home in a given
place.
The most famous description of ‘bad faith’
comes in Being and Nothingness, when Sartre
notices a waiter who strikes him as overly
devoted to his role, as if he were first and

Spanish: 
La vida es mucho más extraño que lo que pensamos, pero es también como consecuencia mucho más rico en posibilidades.
Las cosas no tienen que estar exactamente como están.
En el curso del desarrollo de nuestra plena libertad, enfrentaremos lo que Sartre llama
la 'angoisse' o 'angustia' de la existencia.
Todo es (terriblemente) posible porque
nada tiene ni sentido ni propósito fijado por Dios.
Los seres humanos simplemente lo están inventando a medida que avanzan, y son libres de dejar de lado los grilletes
en cualquier momento.
Tres: No debemos vivir en 'mala fe'
Sartre nombró el fenómeno de vivir
sin adecuadamente tomar a bordo la libertad.
Lo llamó la MALA FE.
Estamos en mala fe cada vez que nos decimos a nosotros mismos
que las cosas tienen que ser de cierta manera y cerramos
los ojos a otras opciones.
Es mala fe a insistir en que tenemos que hacer un determinado tipo de trabajo o vivir con
una persona específica o hacer nuestro hogar en un determinado
lugar.
La descripción más famosa de la 'mala fe' viene en El ser y la nada, cuando Sartre
se da cuenta de un camarero que le parece demasiado dedicado a su papel, como si fuera primero y

Croatian: 
Život je daleko čudniji nego što mislimo, ali baš zato je i bogatiji mogućnostima.
Stvari ne moraju biti onakve kakve jesu.
Tokom spoznavanja naše slobode, susrest ćemo se sa onim što Sartre zove
"angoisse" odnosno "agonija" postojanja. Sve je (zastrašujuće) moguće jer
ništa nema predodređenog, bogom danog smisla niti svrhe.
Ljudi svrhu izmišljaju usput, i slobodni su odbaciti okove
u bilo kojem trenutku.
Treće: ne treba živjeti sa "lošim vjerovanjem".
Sartre je dao ime fenomenu življenja bez spoznaje slobode.
To je nazvao LOŠIM VJEROVANJEM.
Loše je vjerovanje kada sebi kažemo da se događaji moraju odvijati na određeni način
i zatvaramo oči pred drugim mogućnostima.
Loše vjerovanje je i inzistiranje da moramo raditi određeni posao ili živjeti s
određenom osobom ili izgraditi dom na određenom mjestu.
Najpoznatiji opis "lošeg vjerovanja" nalazi se u djelu "Bitak i ništavilo" kada Sartre
primjećuje konobara koji mu djeluje previše predano svojoj ulozi, kao da prvenstveno

Persian: 
زندگی غریب تر از آن است که فکر می کنیم ولی به همین خاطر  ازنظر محتملات غنی تر است.
لازم نیست چیزها همان باشند که الان هستند.
در راه باور کامل آزادی ما به چیزی بر می خوریم که سارتر
آنگواس "رنج و دلهره" بودن می نامید. همه چیز به طرز وحشت آوری ممکن است،
زیرا هیچ چیز مقصد و مقصودی و مفهومی مقدر و مقرر و خداداد ندارد.
آدمها اینها را طی مسیر می سازند و آزادند
هر لحظه بند از پا بگشایند.
سوم: نباید که "بد باور" باشیم.
سارتر برای پدیده زیستن بدون باور به آزادی اصطلاحی بوجود آورد. "
او آن را بد باوری نامید.
ما بدباوریم وقتی به خودمان می گوییم چیزها باید طور خاصی باشند،
و چشم بر دیگر انتخابها و امکانات می بندیم.
اصرار بر کار در شغلی مشخص و زندگی با یک فرد به خصوص
یا وطن نامیدن یک جای مفروض بد باوری است.
مشهورترین توصیف بدباوری در کتاب "هستی و نیستی" آمده وقتی که
سارتر پیش خدمتی را می بیند که بنظرش زیادی درگیر نقشش شده، انگار که

Finnish: 
Elämä on paljon oudompaa kuin ajattelemme, mutta myös sen seurauksena huomattavasti moninaisempi mahdollisuuksiltaan.
Asioiden ei tarvitse olla aivan niin kuin ne
ovat.
Jos emme täysin ymmärrä vapauttamme, ja joudumme tekemisiin asian kanssa, mitä Sartre kutsuu
olemassaolon ahdistukseksi.
Kaikki on (pelottavan) mahdollista, koska
millään ei ole ennalta määrättyä Jumalan antamaa merkitystä 
tai tarkoitusta.
Ihmiset luovat tarkoituksensa itse 
ja voivat vapaasti heittää kahleensa pois
milloin tahansa.
Kolme: Meidän ei pitäisi elää "huonossa  uskossa"
Sartre loi termin elämänilmiölle, jossa  
vapautta ei oteta asianmukaisesti huomioon.
Hän kutsui sitä sanoilla HUONO USKO.
Olemme huonossa uskossa, kun kerromme itsellemme
että asioiden täytyy olla tietyllä tavalla ja suljemme
silmämme muilta vaihtoehdoilta.
On huonoa uskoa väittää, että meidän on
on pakko tehdä tietynlaista työtä tai elää
tietyn henkilön kanssa tai kotiutua tiettyyn paikkaan.
Tunnetuin kuvaus "huonosta uskosta"
on kirjassa Being ja Nothingness, kun Sartre
panee merkille tarjoilijan joka on liian omistautunut rooliinsa, kuin hän olisi ensisijaisesti ja

Czech: 
Život je o hodně zvláštnější než si myslíme, ale také následky jsou mnohem bohatší v možnostech.
Věci nemusí být vždy takové jak se zdají.
plné pochopení naší svobody, musíme se postavit tomu, čemu Sartre  říká
"Úzkostná" existence. 
Všechno je (údesně) možné protože
nic nemá předem určený, Božsky daný smysl nebo význam.
Lidé si to jenom vykreslují jak si vykračují  a jak jsou svobodní vůči spoutání
v jakoukoliv chvíli.
Za třeti: Neměli bychom žít v "Dobré víře"
Sartre zadal termín fenoménu, kterým je žití bez pořádného využití svobody.
Nazval to V DOBRÉ VÍŘE.
V dobré víře jsme pokaždé, co si řekneme, že věci musí být určitou cestou a zavřít
oči před dalšími možnosti.
Je v dobré víře, trvat na tom, že musíme dělat určitý druh práce nebo žít s
určitou osobou, nebo si udělat dům na určeném místě.
Nejznámější popis "v dobré víře" se nachází v Bytí a Nicotě, když si Sartre
všimne číšníka, který ho upoutá tím, jak přehnaně oddaný své roli, jako by byl nejdříve a

Turkish: 
Hayat düşündüğümüzden çok daha tuhaf ama aynı zamanda olasılıklar bakımından da çok daha zengindir.
Nesneler ( her şey) göründüğü gibi olmak zorunda değildir.
Özgürlüğümüzü tamamen hayata geçirme sürecinde,  Sartre'ın "varolmanın ızdırabı"
dediği şeyle karşılaşırız. Her şey (ürkütücü bir biçimde) mümkündür çünkü
hiçbir şey Tanrının takdiri anlamında önceden belirlenmemiştir.
Bu insanların uydurageldiği bir şeydir ve istedikleri anda bu prangayı fırlatıp
atmakta özgürdürler.
Üç: "Kötü niyet"le yaşamamalıyız.
Sartre, özgürleşmeden yaşamak olgusunu, yerleşik ve yerinde bir karşılıkla terimleştirdi.
Buna "KÖTÜ NİYET" dedi
Kendimize nesneler (her şey) belirli bir biçimde olmalı deyip, diğer seçeneklere gözümüzü kapattığımızda
kötü niyetliyiz demektir.
Kötü Niyet, belirli bir işi yapmaya, belirli bir kişiyle yaşamaya ve belirli bir yeri evimiz görmeye
mecbur olduğumuza inatla inanmaktır.
'Kötü niyet' in en ünlü anlatımı
Varlık ve Hiçlik 'te Sartre gelir:
Rolüne kendini aşırı adamış bir garson Sartre'ın dikkatini çeker; adam

French: 
La vie est beaucoup plus bizarre que ce que nous pensons, mais c'est aussi une conséquence beaucoup plus riche en possibilités.
Les choses n'ont pas à être telles qu'elles sont.
Dans le processus de la prise de conscience de notre liberté, nous ferons face à ce que Sartre appelle
l' "angoisse" de l'existence. Tout est effrayement possible car
rien n'a un sens ou un but pré-ordonné par Dieu.
Les humains inventent seulement alors qu'ils grandissent, et sont libres de briser leurs chaînes à
n'importe quel moment.
Trois : Nous ne devrions pas vivre en "mauvaise foi".
Sartre a donnée un nom au phénomène de vivre sans prendre sa liberté réellement.
Il l'apella MAUVAISE FOI.
Nous sommes en mauvaise foi quand nous nous disons nous mêmes que les choses doivent se faire d'une certaine manière et quand nous fermons
nos yeux à d'autres options.
C'est de la mauvaise foi d'insister que nous devons effectuer une tâche particulière ou vivre avec
une personne spécifique ou nous installer dans un endroit donné.
La plus célèbre description de "mauvaise foi" vient dans "Être et néant", quand Sartre
remarque un serveur qui le frappe par son dévouement pour son rôle, comme si il était

Modern Greek (1453-): 
Η ζωή είναι πολύ πιο παράξενη απ' όσο πιστεύουμε, αλλά κατα συνέπεια είναι και πολύ πιο πλούσια σε πιθανότητες.
Δεν είναι άναγκη τα πράγματα να είναι ακριβώς όπως είναι.
Καθώς αντιλαμβανόμαστε ολοκληρωτικά την ελευθερία μας, θα αντιμετωπίσουμε αυτό που ο Σαρτρ αποκαλεί
την 'αγωνία' της ύπαρξης. Όλα είναι (τρομακτικά) πιθανά επειδή
τίποτα δεν έχει έναν προκαθορισμένο, θεόσταλτο σκοπό.
Οι άνθρωποι απλά δίνουν νόημα στη ζωή καθώς αυτή προχωρά, και είναι ελεύθεροι να αποτινάξουν τις αλυσίδες
οποιαδήποτε στιγμή.
Τρία: Δεν πρέπει να ζούμε με "Κακή Πίστη'.
Ο Σαρτρ έδωσε έναν ορισμό για το φαινόμενο της ζωής χωρίς να λαμβάνουμε επαρκώς υπ' όψιν την ελευθερία.
Το ονόμασε ΚΑΚΗ ΠΙΣΤΗ.
Είμαστε σε κακή πίστη όταν λέμε στον εαυτό μας ότι τα πράγματα πρέπει να εκδηλώνονται κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο
και κλείνουμε τα μάτια σε άλλες επιλογές.
Είναι κακή πίστη να επιμένουμε ότι πρέπει να κάνουμε μια συγκεκριμένη δουλειά ή να ζούμε με
ένα συγκεκριμένο άτομο ή να φτιάχνουμε το σπίτι μας σε ένα δεδομένο μέρος.
Η πιο διάσημη περιγραφή 'κακής πίστης' βρίσκεται στο Είναι και το Τίποτα, όταν ο Σαρτρ
παρατηρεί ένα σερβιτόρο που του φαίνεται υπερβολικά αφοσοιωμένος στο ρόλο του

Chinese: 
生活比我们想像的要难得多，但也是更丰富的可能性的结果。
事情不一定要完全像它们所定义的那样
在充分实现自由的过程中，我们会反对萨特所说的
存在的'不安'或'痛苦‘’'。一切都（恐怖地）是可能的，因为
没有任何事情是预先设定的上帝赋予的意义或目的。
人类只是随着时间的推移而弥补，可以自由地摒弃束缚
在任何时候
三：我们不应该生活在'自欺“中
萨特给出了有关于人们在世上没有得到合理自由的一个生活术语
他称之为“自欺”
每当我们告诉自己事情必须以某种方式结束，我们就是自欺的，
并且拒绝其他选项。
坚持要做某种特定的工作或与一个特定的人生活
或在特定的地方安家都是自欺的
对于“自欺”的最有名的描述来自存在与虚无，当萨特
注意到一个服务员过分致力于他的角色，就好像他是第一个和第二个

Portuguese: 
um garçom, e não um ser humano livre.
Seus movimentos rápidos e adiantados, um pouco precisos demais, ligeiros demais. Aproxima-se
dos clientes com um passo que é um pouco rápido demais. Inclina-se um pouco
ávido demais, sua voz, seu olhos expressam um interesse solícito demais para com o pedido
dos clientes...
O homem (provavelmente inspirado em alguém do Café de Flore de Saint-Germain) convenceu-se
de que é essencialmente, fatalmente um garçom, em vez de uma criatura livre que poderia
ser um pianista de jazz ou um pescador numa traineira do Mar do Norte
Quatro: Somos livres para desaparelharmos o capitalismo.
O fator que mais desencoraja as pessoas de
conhecer a si mesmas como livres é o dinheiro. A maioria de nós desiste de várias possíveis
opções (mudar para o exterior, tentar outra carreira, deixar um parceiro) dizendo:
"Isso seria se não tivesse que me preocupar com dinheiro"
Essa passividade frente ao dinheiro enlouquecia Sartre a nível político. Ele via
o capitalismo como uma máquina gigante destinada a criar um senso de necessidade que não

Spanish: 
principalmente un mesero en vez de un ser humano libre
Su movimiento es ágil y directo, un tanto preciso, otro tanto rápido.
Él se aproxima hacia los patrones con un paso que es un tanto acelerado.
Él se dobla hacia delante un tanto ansioso; su voz, sus ojos expresan un interés un poco muy preocupado
por la orden del cliente.
El hombre (probablemente fue basado de alguien en el 'Café de Flore' de Saint-Germain) se convenció
a si mismo de que él es esencialmente, necesariamente un mesero en lugar de una criatura libre quien podía
ser un pianista de jazz o un pesquero en un barco de jabeguero del Mar Norte.
Cuatro: Somos libres de desmantelar al capitalismo
El factor que más desalienta a las personas de experimentarse como libres es el dinero.
La mayoría de nosotros nos acallaremos de un rango de opciones posibles
(irse al extranjero, intentar una nueva carrera, dejar a una pareja) al decirnos:
"Eso [lo haría] si yo no tendría que preocuparme sobre el dinero".
Ésta pasividad ante el dinero enfureció a Sartre a un nivel político.
Él pensaba del capitalismo como una máquina gigante diseñada para crear un sentido de necesidad el cual

Modern Greek (1453-): 
σαν πρώτα και κύρια να ήταν ένας σερβιτόρος παρά ένα ελεύθερο ανθρώπινο ον.
Η κίνησή του είναι σβέλτη και άμεση, κάπως υπερβολικά ακριβής, κάπως υπερβολικά γρήγορη.
Πλησιάζει τους πελάτες με ένα βήμα κάπως υπερβολικά σβέλτο. Σκύβει μπροστά
κάπως υπερβολικά πρόθυμα. Η φωνή του, τα μάτια του εκφράζουν ένα ενδιαφέρον κάπως υπερβολικά περιποιητικό
για την παραγγελία του πελάτη...
Ο άνδρας (πιθανότατα κάποιος εργαζόμενος στο Café de Flore του Σαιν-Ζερμέν)
έχει πείσει τον εαυτό του ότι ουσιαστικά και αναγκαστικά είναι ένας σερβιτόρος αντί για ένα ελεύθερο πλάσμα
το οποίο θα μπορούσε να είναι ένας τζαζ πιανίστας ή ένας ψαράς σε αλιευτικό στη Βόρεια Θάλασσα.
Τέσσερα: Είμαστε ελεύθεροι να αποδομήσουμε τον καπιταλισμό
Ο πρωταρχικός λόγος που κυρίως αποθαρρύνει τους ανθρώπους
από το να βιώνουν τον εαυτό τους ως ελεύθερο είναι το χρήμα. Οι περισσότεροι από μας θα αποκλείσουν μια ευρεία ποικιλία
επιλογών (το να μετακομίσουν στο εξωτερικό, να δοκιμάσουν μια καινούρια καριέρα, να αφήσουν ένα σύντροφο) λέγοντας,
'αν δεν είχα ανάγκη τα λεφτά'.
Αυτή η παθητικότητα μπροστά στο χρήμα εξαγρίωνε τον Σαρτρ σε πολιτικό επίπεδο.
Σκεφτόταν τον καπιταλισμό σαν μια γιγάντια μηχανή σχεδιασμένη να δημιουργεί μια αίσθηση αναγκαιότητας

Finnish: 
ennenkaikkea tarjoilija sen sijaan että olisi vapaa ihminen.
Hänen liikkeensä ovat nopeita ja innokkaita, vähän
liian tarkkoja, hieman liian ripeitä. Hän tulee
kohti hieman liian nopein askelin. Hän taipuu eteenpäin
hieman liian innokkaasti. Hänen äänensä ja hänen silmänsä ilmaisevat
kiinnostusta asiakkaan tilausta kohtaan hieman liian huolehtivaisesti.
 
Mies (hänen esikuvanaan ​​oli luultavasti  joku Saint-Germain's Café de Floren tarjoilijoista
) on vakuuttunut
että hän on olennaisesti ja väistämättä
tarjoilija sijaan, että olisi vapaa olento, joka voisi
olla jazzpianisti tai kalastaja Pohjoisen meren kalastaja.
Neljä: Olemme vapaita purkamaan kapitalismin.
Tekijä, joka eniten lannistaa ihmisiä
kokemasta itseänsä vapaiksi, on raha.
Useimmat meistä sulkevat useita mahdollisia
vaihtoehtoja pois (muutto ulkomaille, uuden uran kokeileminen, kumppanin jättäminen) sanomalla,
"Kyllä, jos ei tarvitsisi huolehtia rahasta."
Tämä passiivisuus rahan edessä raivostutti
Sartrea poliittisella tasolla. Hän ajatteli
kapitalismin olevan jättimäinen kone on suunniteltu
luomaan tunnetta välttämättömyydestä, jota ei

French: 
avant tout un serveur plutôt qu'une être humain libre.
Ses mouvements sont rapides et prévoyants, un peu trop précis, un peu trop rapides. Il vient
vers les clients avec un pas un peu trop pressé. Il se penche un peu trop :
sa voix, ses yeux sont l'expression d'un intérêt trop fort pour une commande
d'un client .."
L'homme (probablement inspiré de quelqu'un du Café de Flore à Saint-Germain) s'est convaincu
qu'il est essentiellement, nécéssairement un serveur plutôt qu'une créature libre qui pourrait
être un pianiste de jazz, ou un pêcheur sur un chalutier de la Mer du Nord.
Quatre: Nous sommes libres de détruire le capitalisme.
Le principal facteur qui nous décourage de
l'expérience de la liberté est l'argent. La plupart d'entre nous vont refuser un ensemble de possibles
options (vivre à l'étranger, essayer une nouvelle carrière, quitter un partenaire) en disant,
"je pourrais si je n'avais pas à me soucier de l'argent"
Cette passivité face à l'argent enrageait Sartre à un niveau politique. Il pensait au
capitalisme comme une machine géante créée pour donner un sens de la nécéssité qui

English: 
foremost a waiter rather than a free human
being.
His movement is quick and forward, a little
too precise, a little too rapid. He comes
towards the patrons with a step that is a
little too quick. He bends forward a little
too eagerly: his voice, his eyes express an
interest a little too solicitous for the order
of the customer…’
The man (he was probably modelled on someone
in Saint-Germain’s Café de Flore) has convinced
himself that he is essentially, necessarily
a waiter rather than a free creature who could
be a jazz pianist or a fisherman on a North
Sea trawler.
Four: We're free to dismantle capitalism.
The one factor that most discourages people from
experiencing themselves as free is money.
Most of us will shut down a range of possible
options (moving abroad, trying out a new career,
leaving a partner) by saying,
 ‘that’s if I didn’t have to worry about money.'
This passivity in the face of money enraged
Sartre at a political level. He thought of
capitalism as a giant machine designed to
create a sense of necessity which doesn’t

Arabic: 
كما لو أنه أولا وآخرا نادل بدلا من إنسان حر.
حركته سريعة وإلى الأمام، دقيقة جدا نوعا ما، سريعة جدا نوعا ما.
يقترب إلى الزبائن بخطوة سريعة جدا نوعا ما.
ينحني إلى الأمام قليلا بشغف: صوته، وعيناه تعبر عن
اهتمامه وقلقه بشأن طلب العميل ... "
الرجل (الذي في الغالب هو على غرار شخص
في سان جيرمان كافيه دي فلور) أقنع
نفسه أنه هو أساسا، بالضرورة
نادل وليس مخلوق حر الذين يمكن
أن يكون عازف البيانو الجاز أو صياد على شمال
سفينة صيد البحر.
أربعة: نحن أحرار في تفكيك الرأسمالية.
عامل واحد أن معظم يثبط الناس من
تعاني أنفسهم مجانا هو المال.
معظمنا سوف تغلق مجموعة من ممكن
الخيارات (تتحرك في الخارج، في محاولة للخروج مهنة جديدة،
ترك شريك) قائلا:
"هذا إذا لم يكن لديك ما يدعو للقلق حول المال."
هذه السلبية في مواجهة غضب المال
سارتر على المستوى السياسي. كان يعتقد من
الرأسمالية بوصفها آلة عملاقة مصممة ل
خلق شعور من الضرورة التي لا

Italian: 
tutto un cameriere piuttosto che un umano libero
essere.
Il suo movimento è veloce e in avanti, un po '
troppo preciso, un po 'troppo rapida. Lui viene
verso i clienti con un passo che è un
po 'troppo veloce. Si piega in avanti un po '
Anche con entusiasmo: la sua voce, i suoi occhi esprimono un
interessi un po 'troppo solleciti per l'ordine
del cliente ...'
L'uomo (che era probabilmente modellato su qualcuno
a Saint-Germain Café de Flore) ha convinto
se stesso che è essenzialmente, necessariamente
un cameriere piuttosto che una creatura libera che poteva
essere un pianista jazz o di un pescatore su un Nord
peschereccio mare.
Quattro: Siamo liberi di smantellare il capitalismo.
L'unico fattore che la maggior parte scoraggia la gente da
sperimentare se stessi come gratuito è il denaro.
La maggior parte di noi sarà chiuso una serie di possibili
Opzioni (trasferimento all'estero, provando una nuova carriera,
lasciando un partner) dicendo:
'Questo è se non ho dovuto preoccuparsi per soldi.'
Questa passività a fronte di denaro infuriato
Sartre a livello politico. Pensò
capitalismo come una macchina progettata per gigante
creare un senso di necessità evitando di

Turkish: 
her şeyden önce özgür bir insan değil de, sanki bir makine garson gibidir.
Hareketleri çevik ve istekli, fazla kesin, birazcık fazla çabuktur.
Müşterilere doğru gereğinden çabuk adımlarla gelir, onlara doğru can atarak eğilir.
Sesi ve gözleri müşterinin siparişini almak için gerekenden çok daha fazla kaygılı
ve ilgilidir.
Adam (muhtemelen Saint-Germain's Café de Flore'de bir garsondu)
kendisinin aslen ve kesinlikle bir garson olduğuna ikna olmuş ve aslında bir caz piyanisti,
balıkçı veya Kuzey Denizinde trolcü olabilecek özgür bir canlı olduğunu hiç düşünmemiş gibiydi.
Dört: Biz kapitalizmi ortadan kaldırmakta özgürüz.
İnsanların özgürlüklerini yaşamalarını engelleyen,
gözlerini korkutan faktörlerden biri paradır. Çoğumuz bir dizi seçeneğe
(yurt dışına taşınmak, yeni bir kariyere başlamak, sevgilimizi terk etmek gibi)
"para derdi olmasa yapardım" diyerek  kendimizi kapatırız.
Para karşısındaki bu pasiflik Sartre'ı politik anlamda öfkeden deliye döndürdü:
"Kapitalizm gerçekte var olmayan ihtiyaçlar yaratmak için tasarlanmış

Czech: 
nejpředněji číšník raději než svobodný člověk.
Jeho pohyb je rychlý a přímý, příliš přesný a rychlý. Jde k
k patronám krokem příliš rychlým, ohýbá se vpřed až
přílič dychtivě: jeho hlas, jeho oči vyjadřují zájem až příliš starostlivý na objednávku
zákazníka...
Ten muž (byl pravděpodobně modelován na někoho v Saint-Germain's Café de Flore) přesvědčil
sám sebe, že je nezbytně nutný číšník, než volná bytost, která by mohla
být jazzovým pianistou nebo rybářem na lodi v Severním Moři,
Za čtvrté: Jsme volní demontovat kapitalismus.
Ten faktor, který vetšinu lidí odrazuje od
prozkoumávání jejich volnosti jsou peníze.
Většina z nás zavrhne řadu dostupných
možností (přestěhování se do zahraničí, vyzkoušet novou kariéru, opustit partnera) tím, že řekneme
"to je tak, kdybych se jen nemusel starat o peníze"
Tato pasivita tváří tvář penězům, rozzuřilo Sartra na politické úrovni. Přemýšlel o
kapitalismu jako o obřím stroji navrženém tak aby vytvořil pocit nezbytnosti, která

Spanish: 
antes que nada un mesero, en vez de un ser humano libre.
"Su movimiento es fugaz y conciso, un poco demasiado preciso, un poco demasiado rápido. Se aproxima
a los comensales con un paso un poco muy rápido. Se inclina hacia delante un poco
con demasiado entusiasmo: su voz y sus ojos lo expresan un poco demasiado entregado a la
orden del cliente..."
El hombre (probablemente modelado bajo alguien en el Café de Flore en Saint-Germain) se convenció
a sí mismo que él es esencialmente, necesariamente un mesero en lugar de una criatura libre que podría
ser un pianista de jazz o un pescador en un barco del Mar del Norte.
Cuatro: Somos libres de desmantelar el capitalismo.
El factor que más desalienta a la gente de
experimentarse a sí mismos como libres es el dinero. La mayoría de nosotros rechazaremos una variedad de posibles
opciones (viajar al extranjero, probar una nueva carrera, dejar a una pareja) al decir,
"lo haría si no tuviera que preocuparme del dinero."
Esta pasividad ante el dinero enfurecía a Sartre a un nivel político. Imaginaba al
capitalismo como una maquina gigante diseñada para crear un sentido de necesidad que

Chinese: 
最重要的是服务员，而不是一个自由的人
他的动作是快速，前进的，有点太精确，有点太快。他来了
他走向顾客的步骤有点太快了。他稍微向前弯曲
他太热切了：他的声音，他的眼睛
表现出对顾客的订单的极大兴趣
那个男人（他可能是仿照圣日耳曼咖啡馆里的一个人的）
他自己说，他本质上是一个服务员，而不是
本可以在北海拖网渔船上当爵士钢琴家或渔夫的自由者
我们可以自由拆散资本主义。
最令人沮丧的因素之一
就是体验自由就是金钱。我们大多数人会
关闭一系列可能的选择（走出国门，尝试新的事业，离开一个合作伙伴）说：
如果我不用担心钱的话。
这种面对金钱的被动激怒了萨特的政治层面的见解。他想到了
资本主义作为一个巨大的机器，旨在创造一种不需要的感觉

Croatian: 
konobar a tek potom slobodno ljudsko biće.
Kreće se brzo i svrsishodno, previše precizno, previše žustro. Prilazi
gostima prebrzim korakom. Naginje se ka njima previše željno:
njegov glas i oči izražavaju previše interesovanja za to što će
gost naručiti...
Čovjek (koji je vjerovatno napisan po uzoru na nekoga iz Saint-Germainovog Café de Flore) uvjerio je sebe
da je zaista, nepobitno, konobar, umjesto slobodnog bića koje bi moglo biti
jazz pijanist ili ribar na koči u Sjevernom moru.
Četvrto: slobodni smo da razmontiramo kapitalizam.
Faktor koji najviše obeshrabruje ljude od
samospoznaje da su slobodni je novac. Mnogi od nas će odbiti sve moguće
opcije (selidbu u inozemstvo, isprobavanje u novoj karijeri, napuštanje partnera) govoreći
"mogao bih, samo da ne moram brinuti o novcu".
Sartre je na političkom nivou bjesnio zbog pasivnosti ljudi suočenih s pomanjkanjem novca.
O kapitalizmu je mislio kao o stroju koji stvara osjećaj neophodnosti koji

Spanish: 
ante todo un camarero en vez de un ser humano libre.
Su movimiento es rápido y adelantado, un poco demasiado preciso, un poco demasiado rápido. Él viene
hacia los clientes con un paso que es un poco demasiado rápido. Se inclina un poco hacia adelante
con demasiado entusiasmo: su voz, sus ojos expresan un interés un poco demasiado deseoso de la orden
del cliente ...'
El hombre (que probablemente se inspiró por alguien en el Café de Flore de Saint-Germain) se ha convencido
a sí mismo que es esencialmente, necesariamente un camarero en vez de un ser libre que pudiera
ser un pianista de jazz o un pescador del Mar del Norte.
Cuatro: Somos libres de desmantelar el capitalismo.
El factor que más desanima a la gente de
experimentar a sí misma como libre es el dinero.
La mayoría de nosotros descartará una gama de posibles
opciones (mudarse al extranjero, probar una nueva carrera,
dejar a un compañero) al decir:
'Eso es si yo no tuviera que preocuparme por el dinero.'
Esta pasividad frente al dinero enfureció a Sartre a nivel político. Pensó en el
capitalismo como una máquina gigante diseñado para crear un sentido de necesidad que de hecho

Persian: 
اول و آخر پیش خدمت است نه یک انسان آزاد!
حرکاتش سریع و رو به جلو است، کمی زیادی دقیق. او
با گامی کمی زیادی تند سراغ مشتری ها می رود. زیادی مشتاق
رو به جلو خم می شود. صدا و چشمهایش بیان کننده دلواپسی کمی زیادی برای سفارش
مشتری است.
این مرد که احتمالا از پیشخدمت کافه دو فلور بلوار سن ژرمن الهام مدل سازی شده، خودش را متقاعد کرده،
که ضرورتا و ذاتا یک پیشخدمت است نه موجودی آزاد که می شد،
مثلا پیانیست جاز یا ماهیگیر دریای شمال باشد.
چهارم : ما آزادیم که سرمایه داری را از هم بگسلیم.
یگانه عامل بازدارنده مردم از این که ،
خودشان را آزاد حس کنند پول است. بسیاری از ما
انتخابهایی مثل خارج رفتن، امتحان شغل جدید و ترک شریک زندگی را رد می کنیم،با گفتن اینکه
: "اگه نگران پول نبودم، می شد."
این انفعال در برابر پول سارتر را از نظر سیاسی عصبانی می کرد. او
سرمایه داری را ماشین عظیمی می دانست که طراحی شده تا حس اجباری را

Spanish: 
en realidad no existe:
nos hace decirnos a nosotros mismos que tenemos que trabajar un cierto número de horas, comprar
un particular producto o servicio, etcétera.
Pero en esto, sólo existe el rechazo a la libertad – y un rechazo de tomar tan seriamente
como deberíamos la posibilidad de vivir de otras formas.
Fue a partir de éstas perspectivas que Sartre tuvo un interés a lo largo de su vida en el Marxismo.
El Marxismo buscaba, en teoría, el permitir a la gente explorar su libertad a partir del reducir el rol jugado
en sus vidas por las consideraciones materiales.
Sartre tomó parte de muchas protestas en las calles de París en los 60's. Arrestado nuevamente en
1968, el Presidente Charles de Gaulle lo había perdonado, diciendo,
"tú no arrestas a Voltaire."
Sartre también visitó a Fidel Castro y Che Guevara y los admirada profundamente. Como resultado
de éstas conexiones, el FBI mantuvo un largo expediente de Sartre tratando
de deducir lo que su sospechosa filosofía podría significar en realidad.
Sartre es inspirador por su insistencia en que las cosas no tienen que ser de la forma que son.

Finnish: 
ole todellisuudessa olemassa.
Se saa meidät kertomaan itsellemme, että meidän on työskenneltävä
tietty tuntimäärä, ostaa tietty
tuote tai palvelu ja niin edelleen.
Mutta tämä merkitsee vain vapauden kieltämistä
- Ja kieltäytymistä ottaa tarpeeksi vakavasti
mahdollisuutta elää muilla
tavoilla.
Näiden näkemysten takia Sartrella oli
elinikäinen kiinnostus marxilaisuutta kohtaan.
Marxismi näytti teoriassa sallivan ihmisen vapauden etsimisen, vähentämällä
materiaalisten näkökohtien merkitystä elämässä.
Sartre osallistui moniin mielenosoituksiin Pariisin kaduilla 60 -luvulla. Tultuaan taas kerran pidätetyksi
vuonna 1968, presidentti Charles de Gaulle oli armahtanut hänet sanoen,
"ette voi pidättää Voltaire'ia".
Sartre vieraili myös Fidel Castron ja Che Guevaran luona
ja ihaili niitä molempia syvästi.
Näiden yhteyksien ja hänen radikaalin politiikkansa takia
FBI ylläpiti laajaa rekisteriä Sartresta yrittäen
päätellä mitä hänen epäilyttävä filosofiansa saattaisi
todella tarkoittaa.
Sartre on inspiroiva väittäessään, että
asioiden ei tarvitse olla kuin ne ovat.

Czech: 
ve skutečnosti neexistuje:
říkáme si, že musíme pracovat určitý počet hodin, koupit si určitý
produkt nebo službu, a tak dále.
Ale v tomhle je jen popření svobody- a odmítání brát to tak vážné jak to je
my měli možnost žit jinak.
Právě kvůli takovým ukázům měl dlouhodobou zálibu v Marxismu.
Marxismus se zdál, že lidem teoreticky umožnil prozkoumat jejich svobodu, tím že snížil úlohu
v jejich životě, materiálními úvahami.
Sartre se zúčastnil mnoha protestů v pařížských ulicích v 60. letech. Znovu zatčen roku
1968. Prezident Charles de Gaulle ho osvobodil se slovy:
"nezatknete Voltaira"
Sartre také navštívil Fidela Castra a Che Guevaru a oba hluboce obdivoval. Výsledkem
těchto spojení a jeho radikální politiky bylo, že si FBI držela na Sartra obrovskou složku, která se snažila
odvodit, co by jeho podezřelá filozofie mohla opravdu znamenat.
Sartre je inspirující svým důrazem na to, že věci nemusí být takové jaké se zdají.

Spanish: 
no existe en la realidad:
nos hace decirnos a nosotros mismos que tenemos que trabajar cierto número de horas, comprar un determinado
producto o servicio, etc.
Pero en esto, no hay más que la negación de la libertad
- y una negativa a tomar tan en serio como
debemos la posibilidad de vivir de otras maneras.
Era a causa de estos puntos de vista que Sartre tenía mucho interés en el marxismo.
El marxismo teóricamente parecía permitir a las personas explorar su libertad, reduciendo el papel desempeñado
en sus vidas por consideraciones materiales.
Sartre se involucró en muchas protestas en las calles de París en los años 60. Arrestado de nuevo en
1968, el presidente Charles de Gaulle lo indultó, diciendo:
“No arrestas a Voltaire.”
Sartre también visitó a Fidel Castro y a Che Guevara y los admiraba profundamente. Como resultado
de estas conexiones y su política radical, el FBI mantuvo un archivo grande sobre Sartre, tratando
de deducir lo que su filosofía sospechosa pudiera querer decir en realidad.
Sartre es inspiradora por su insistencia en que las cosas no tienen que estar como están.

Turkish: 
dev bir makinedir.
Kendimize belirli bir ürün veya hizmeti satın almak için kaç saat çalışmak zorunda
olduğumuzu söyleten şeydir.
Yani böylece özgürlükten vazgeçiliyor ve başka türlü yaşama ihtimalini de
hiç ciddiye almamamız gerekiyor." dedi.
Bu görüşleri nedeniyle Sartre, hayatı boyunca Marksizme ilgi duydu.
Marksizm, yaşamlarındaki materyalist kaygıları azaltarak
insanların özgürlüklerini keşfetmelerine, teoride  izin veriyor gibiydi.
Sartre 60'lı yıllarda,  Paris sokaklarında birçok protestoya katıldı. 68 de tekrar
tutuklandığında, Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle, onu şöyle diyerek affetti:
"Voltaire tutuklanmaz".
Sartre, Fidel Castro ve Che Guevara'yı ziyaret etti ve onlara derin hayranlık duydu. Bu bağlantıları
ve radikal görüşleri nedeniyle FBI onunla ilgili kalın bir dosya tuttu
ve onun bu şüpheli felsefesinin gerçekte ne anlama gelebileceğini çözmeye çalıştı.
Sartre'ın "Nesneler (her şey) göründüğü gibi olmak zorunda değildir" düşüncesi ilham vericidir.

Arabic: 
في الواقع موجودة في الواقع:
يجعلنا نقول لأنفسنا علينا أن نعمل
عدد معين من الساعات، وشراء خاصة
المنتج أو الخدمة، وهلم جرا.
ولكن في هذا، ليس هناك سوى الحرمان من الحرية
- ورفض أن يأخذ على محمل الجد كما
ينبغي لنا إمكانية العيش في غيرها
طرق.
كان عليه بسبب هذه الآراء أن سارتر
لها مصلحة حياة طويلة في الماركسية.
بدت الماركسية نظريا للسماح للناس لاستكشاف
حريتهم، عن طريق الحد من الدور الذي لعبته
في حياتهم عن طريق الاعتبارات المادية.
تولى سارتر شارك في العديد من الاحتجاجات في الشوارع
باريس في 60s. اعتقل مرة أخرى في
عام 1968، كان الرئيس شارل ديغول له
عفا، قائلا:
"لم يكن اعتقال فولتير".
كما زار سارتر فيدل كاسترو وتشي غيفارا
وأعجب لهم على حد سواء عميق. كنتيجة لــ
من هذه الاتصالات وسياسته المتطرفة،
أبقى مكتب التحقيقات الفدرالي ملف كبير على سارتر تحاول
للاستدلال على ما قد فلسفته المشبوهة
يعني حقا.
سارتر والملهم في إصراره على أن
أشياء لا يجب أن تكون على ما هي عليه.

Persian: 
تولید کند که عملا در واقعیت وجود ندارد.
مجبورمان می کند به خود بگوییم که ناچاریم تعداد ساعات خاصی کار کنیم،
محصول یا خدمات خاصی را بخریم و از این قبیل.
ولی در این، فقط انکار آزادی مستتر است و سرباز زدن از
جدی گرفتن امکان زندگی به شیوه ای دیگر.
بخاطر این دیدگاهها بود که سارتر همه عمر به مارکسیزم علاقه داشت.
در تئوری، مارکسیزم با کم کردن نقشی که نگرانی مادی در زندگی مردم
بازی می کند به آنها اجازه رهایی میدهد.
سارتر در بسیاری اعتراضات خیابانی پاریس دهه 60 شرکت کرد.
در 1968 دوباره دستگیر شد ولی رییس جمهور شارل دوگل داد عفوش کردند و گفت:
"آدم که ولتر را دستگیر نمی کند".
سارتر به ملاقات فیدل کاسترو و چگوارا هم رفت و هر دو را بسیار ستایش کرد و درنتیجه این روابط،
و سیاست رادیکالش اف بی آی پرونده قطوری برایش درست کرده بود و تلاش می کرد،
از فلسفه ی مشکوک او سر در بیاورد.
سارتر الهام بخش است در اصراربه اینکه لازم نیست چیزها همانگونه باشند که هستند.

Croatian: 
zapravo ne postoji u stvarnosti:
govori nam da moramo raditi određeni broj sati, kupiti određeni
proizvod ili uslugu, i tako dalje.
Ali u svemu ovome postoji samo lišavanje slobode - i odbijanje mogućnosti
življenja na drugi način.
Zbog ovih pogleda na svijet Sartrea je cijelog života interesirao marksizam.
Marksizam u teoriji omogućava ljudima da istraže slobodu tako što umanjuje ulogu
koju u njihovim životima igra materijalno.
Sartre je sudjelovao u mnogim uličnim protestima u Parizu 60-ih godina. Kada je ponovo uhapšen
1968, predsjednik Charles de Gaulle ga je pomilovao rekavši:
"Nećemo hapsiti jednog Voltairea".
Sartre je posjetio i Fidela Castroa i Che Guevaru, koje je jako poštovao. Zbog tih
veza i njegove radikalne politike, FBI je otvorio dosije o Sartreu pokušavajući
otkriti što njegova sumnjiva filozofija zapravo znači.
Sartre inspirira inzistiranjem da stvari ne moraju biti onakve kakve su sada.

English: 
in fact exist in reality:
it makes us tell ourselves we have to work
a certain number of hours, buy a particular
product or service, and so on.
But in this, there is only the denial of freedom
– and a refusal to take as seriously as
we should the possibility of living in other
ways.
It was because of these views that Sartre
had a life long interest in Marxism.
Marxism seemed in theory to allow people to explore
their freedom, by reducing the role played
in their lives by material considerations.
Sartre took part in many protests in the streets
of Paris in the 60s. Arrested yet again in
1968, President Charles de Gaulle had him
pardoned, saying,
“you don’t arrest Voltaire.”
Sartre also visited Fidel Castro and Che Guevara
and admired them both deeply. As a result
of these connections and his radical politics,
the FBI kept a large file on Sartre trying
to deduce what his suspicious philosophy might
really mean.
Sartre is inspiring in his insistence that
things do not have to be the way they are.

Chinese: 
但事实上这种需要在现实中存在的
它使我们告诉自己，我们必须工作一定的时间，购买一个特定的
产品或设备，等等
但是，在这方面，只有对自由的否定- 拒绝重视
我们应该有其他方式生活的可能性。
正是因为这些观点，萨特才对马克思主义产生了终生的兴趣。
马克思主义在理论上似乎是让人们通过减少物质上的考虑
从而来探索自由
萨特在六十年代参加了巴黎街头的许多抗议活动。再次于1968被捕
戴高乐总统赦免了他，说
“你不逮捕伏尔泰。”
萨特还访问了菲德尔·卡斯特罗和切·格瓦拉，深深地羡慕他们。
这些人脉和他的激进政治的结果，就是联邦调查局一直在试图保存一个大文件
推断萨特的可疑哲学可能真正的意思。
萨特坚持认为事情不一定是它应该具有的样子那样

French: 
n'existe pas en réalité:
cela nous fait nous dire que nous devons travailler un certain nombre d'heures, acheter un
service ou un produit en particulier parmi d'autres.
Mais dans tout cela, il y a seulement le déni de la liberté  - et un refus de prendre aussi sérieusement que
nous devrions la possibilité de vivre d'une autre manière.
C'était à cause de ces idées que Sartre a eu un intérêt pour le marxisme durant toute sa vie.
Le marxisme avait l'air en théorie de donner aux gens la possibilité d'explorer leur liberté, en réduisant le rôle joué
par les considérations matérielles dans leurs vies.
Sartre a pris part dans beaucoup de protestations dans les rues de Paris dans les années 60. Arrêté une fois de plus en
1968, le Président Charles de Gaulle a ordonné son pardon, disant,
"on n'arrête par Voltaire".
Sartre a aussi rendu visite à Fidel Castro et Che Guevara et les a admirés les deux profondément. Un résultat
de ces connexions et de sa politique radicale, le FBI a tenu un large dossier sur Sartre, essayant
de déduire ce que sa philosphie suspicieuse pouvait réellement vouloir dire.
Sartre inspire par son insistance à dire que les choses n'ont pas à être telles qu'elles sont.

Spanish: 
no existe en la realidad.
Nos hace decirnos a nosotros que tenemos que trabajar cierta cantidad de horas, comprar un
producto o servicio en particular, y así sucesivamente.
Pero en esto, solo está la oposición de la libertad – y una negación de tomar lo más serio
que podamos la posibilidad de vivir en otras maneras.
Era por estas visiones por la cual Sartre tuvo un interés eterno en el Marxismo.
El Marxismo parecía, en teoría, permitir a la gente explorar su propia libertad, al reducir el rol
que juega en sus vidas por consideraciones materiales.
Sartre participó en muchas protestas en las calles de París en los 60's.
Arrestado nuevamente en 1968, el Presidente de Francia, Charles de Gaulle, lo perdonó, diciendo:
"Uno no arresta a Voltaire".
Sartre también visitó a Fidel Castro y a Che Guevara y los admiró a los dos profundamente.
Como resultados de estas conexiones y su política radical, el FBI mantuvo un archivo largo de Sartre,
tratando de deducir cual podía ser el significado de su filosofía sospechosa.
Sartre es inspirador en su insistencia de que las cosas no tienen que ser la forma en que lo son.

Portuguese: 
existe de fato, na realidade.
Ela nos faz dizermos a nós mesmos que temos que trabalhar um certo número de horas, comprar um certo
produto ou serviço, e assim por diante.
Mas nisto há apenas a negação à liberdade - e a recusa em tomar seriamente
a possibilidade de vivermos de outras maneiras.
Foi por estas visões que Sartre teve um interesse, a vida inteira, pelo Marxismo.
O Marxismo parecia, teoricamente, permitir que as pessoas explorassem sua liberdade, diminuindo o
papel que as considerações materialistas ocupavam em suas vidas.
Sartre participou de muitos protestos nas ruas de Paris nos anos 60. Preso novamente em
1968, o presidente Charles de Gaulle o perdoou dizendo,
"Não se prende Voltaire."
Sartre visitou também Fidel Castro e Che Guevara e os admirava a ambos, profundamente. Como resultado
dessas conexões e de suas políticas radicais, o FBI manteve um vasto arquivo de Sartre, tentando
deduzir o que suas filosofias suspeitas poderiam realmente significar.
Sartre é inspirador na sua insistência de que as coisas não tem que ser do jeito que são.

Italian: 
in realtà esiste nella realtà:
ci fa dire a noi stessi che dobbiamo lavorare
un certo numero di ore, acquista un particolare
prodotto o servizio, e così via.
Ma in questo, c'è solo la negazione della libertà
- e il rifiuto di prendere sul serio, come
dobbiamo la possibilità di vivere in un altro
modi.
Fu a causa di questi punti di vista che Sartre
avuto una lunga vita in interesse marxismo.
Il marxismo sembrava in teoria per consentire alle persone di esplorare
la loro libertà, riducendo il ruolo svolto
nella loro vita da considerazioni materiali.
Sartre ha partecipato a molte proteste per le strade
di Parigi negli anni '60. Arrestato ancora una volta in
1968, il presidente Charles de Gaulle lo aveva
perdonato, dicendo:
“Non si arresti Voltaire.”
Sartre anche visitato Fidel Castro e Che Guevara
e tutti e due ammirato profondamente. Di conseguenza
di questi collegamenti e le sue politiche radicali,
l'FBI ha mantenuto un file di grandi dimensioni su Sartre tentativo
di dedurre ciò che la sua filosofia sospetto potrebbe
veramente meschino.
Sartre sta ispirando nella sua insistenza sul fatto che
le cose non devono essere come sono.

Modern Greek (1453-): 
η οποία δεν ισχύει στην πραγματικότητα.
Μάς κάνει να πείθουμε τον εαυτό μας ότι πρέπει να δουλεύουμε ένα συγκεκριμένο αριθμό ωρών,
να αγοράζουμε ένα συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία, και πάει λέγοντας.
Αλλά μέσα σ' αυτό υπάρχει μόνο η άρνηση της ελευθερίας - και μια άρνηση να πάρουμε
τόσο σοβαρά όσο θα έπρεπε την πιθανότητα να ζήσουμε με άλλους τρόπους.
Ήταν εξαιτίας αυτών των ιδεών που ο Σαρτρ είχε ένα ισόβιο ενδιαφέρον για τον Μαρξισμό.
Ο μαρξισμός φαινόταν ότι θεωρητικά επέτρεπε στους να εξερευνούν την ελευθερία τους υποβαθμίζοντας
το ρόλο που παίζουν στη ζωή τους τα υλικά αγαθά.
Ο Σαρτρ συμμετείχε σε πολλές διαδηλώσεις στους δρόμους του Παρισιού τη δεκαετία του 60.
Το 1968, όταν για άλλη μια φορά είχε συλληφθεί ο πρόεδρος Σαρλ Ντε Γκωλ μεσολάβησε να του δοθεί χάρη λέγοντας
'δεν συλλαμβάνεις τον Βολταίρο'.
Ο Σαρτρ επίσης επισκέφθηκε τον Φιντέλ Κάστρο και τον Τσε Γκεβάρα και τους θαύμαζε και τους δυο πολύ.
Ως αποτέλεσμα αυτών των σχέσεων και των ριζοσπαστικών πολιτικών του ιδεών, το FBI διατηρούσε εκτενή φάκελο
για τον Σαρτρ προσπαθώντας να καταλάβει το πραγματικό νόημα της ύποπτης φιλοσοφίας του.
ο Σαρτρ μας εμπνέει με την επιμονή του ότι τα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι όπως είναι.

Portuguese: 
Ele está imensamente vivo no nosso potencial não realizado, como indivíduos e como espécie.
Ele nos instiga a aceitarmos a fluidez da existência
e a criarmos novas instituições, hábitos, visões e ideias.
A suposição de que a vida não possui uma lógica predestinada e não é inerentemente significante
pode ser fonte de um imenso alívio quando nos sentimos oprimidos pelo peso da tradição
e do status quo.

Spanish: 
Él está enormemente consciente de nuestro potencial no realizado como individuos y como especie.
Él nos insta a aceptar la fluidez de la existencia
y crear nuevas instituciones, hábitos, perspectivas e ideas.
El reconocimiento de que la vida no tiene alguna lógica preordenada y no es inherentemente significativa
puede ser una fuente de inmenso alivio cuando nos sentimos oprimidos por el peso de la tradición
y el status quo.

English: 
He is hugely alive to our unfulfilled potential,
as individuals and as a species.
He urges us to accept the fluidity of existence
and to create new institutions, habits, outlooks
and ideas.
The admission that life doesn’t have some
preordained logic and is not inherently meaningful
can be a source of immense relief when we
feel oppressed by the weight of tradition
and the status quo.

Modern Greek (1453-): 
Είναι πολύ ζωντανός όσον αφορά το ανεκπλήρωτο δυναμικό μας, τόσο σαν άτομα όσο και ως είδος.
Μας προτρέπει να αποδεχτούμε τη ρευστότητα της ύπαρξης
και να δημιουργήσουμε νέους θεσμούς, συνήθειες, ιδέες και κοσμοθεωρίες.
Η παραδοχή ότι η ζωή δεν έχει μια προκαθορισμένη λογική και δεν έχει κανένα εγγενές νόημα
μπορεί να είναι μια πηγή απεριόριστης ανακούφισης όταν αισθανόμαστε καταπιεσμένοι υπό το βάρος της παράδοσης
και της καθεστηκυίας τάξης.

Spanish: 
Él es un gran apasionado ante nuestro potencial sin cumplir, como individuos y como especies.
Él nos insta a aceptar la fluidez de la existencia
y crear nuevas instituciones, hábitos, perspectivas e ideas.
El reconocer que la vida carece de una lógica predeterminada y no es intrínsicamente significativa
puede ser fuente de enorme alivio cuando nos sentimos agobiados bajo el peso de la tradición
y el status quo.

Finnish: 
Hän on erittäin tietoinen meidän toteutumattomasta potentiaalista,
yksilöinä ja lajina.
Hän kehottaa meitä hyväksymään  olemassaolon epävarmuuden
ja luomaan uusia instituutioita, tapoja, näkymiä ja ideoita.
Sen tunnustaminen, että elämällä ei ole joitakin ennalta määrättyä logiikkaa, ja että elämä ei ole luonnostaan ​​mielekästä,
voi  johtaa valtavaan helpotukseen, kun tunnemme  status quon ja perinteen painon sortavan meitä.
 

Persian: 
او سخت به امکانات بالقوه محقق نشده ما توجه دارد چه فردی و چه بعنوان یک گونه.
اصرار دارد که سیالیت هستی را بپذیریم،
و نهادهای نو، عادات نو، دیدگاه نو و ایده های نو در اندازیم.
اعتراف به اینکه زندگی، منطقی از پیش مقرر و معنایی مقدر و درونزاد ندارد،
می تواند منبع تسلی بزرگی باشد وقتی که ما زیر وزن سنت
و شرایط موجود حس می کنیم که مورد ظلم واقع شده ایم.
ترجمه ایمان فانی

Italian: 
Egli è estremamente vivo per il nostro potenziale irrealizzato,
come individui e come specie.
Egli ci spinge ad accettare la fluidità dell'esistenza
e di creare istituzioni nuove, le abitudini, le prospettive
e idee.
L'ammissione che la vita non ha un po '
preordinato logica e non è intrinsecamente significativo
può essere una fonte di immenso sollievo quando abbiamo
si sentono oppressi dal peso della tradizione
e lo status quo.

Czech: 
Je nesmírně činný našemu nenaplněnému potenciálu jakožto jedinců a jakožto druhů.
Nálehá na nás, abychom přijajímali nestabilitu existence
a vytvářeli nové instituce, zvyky, vyhlídky a ideje.
Přiznání, že život nemá předem stanovenou logiku a není výhradně smysluplný,
může být zdrojem obrovského odlehčení, když se cítíme utlačeni vahou tradic
a statu quo

Chinese: 
他非常注重作为个体和物种的我们未能实现的潜能
他敦促我们接受存在的流动性
并创造新的机构，习惯，观点和想法。
承认生活没有一些预定的逻辑，并不是固有的意义
当我们感受到传统和现状的压迫时
这，可以成为巨大的安慰

Turkish: 
O, bizim bireyler ve tür olarak ulaşamadığımız potansiyelimize canlılık katar.
Bizi varoluşun akışkanlığını kabul etmeye zorlar.
ve bize yeni kurumlar, alışkanlıklar ve bakış açıları oluşturmamızı söyler.
Her şeyin önceden belirlendiği düşüncesinin anlamsız olduğunu kabul etmek
gelenek ve mevcut koşulların baskısından bunaldığımızda
bize büyük bir rahatlama verir.

Croatian: 
Živ je za naš neispunjen potencijal, kako za individuu, tako i za cijelu vrstu.
Navodi nas da prihvatimo fluidnost egzistencije
i da stvorimo nove institucije, navike, poglede na svijet i ideje.
Priznati da život nema neku predodređenu logiku i inheretnu svrsishodnost
može predstavljati izvor ogromnog olakšanja kad nam se čini da nas
tradicija i status quo pritiskaju.

French: 
Il est encore bien vivant,  dans notre potentiel non réalisé, en tant qu'individus et en tant qu'espèce.
Il nous pousse à accepter la fluidité de l'existence
et à créer de nouvelles institutions, habitudes, persepectives et idées.
Admettre que la vie n'a pas de logique préordonnée et qu'elle n'a pas de sens inhérent
peut être une source de repos immense quand nous nous sentons oppressés par le poids de la tradition
et le status quo.

Arabic: 
كان على قيد الحياة بشكل كبير إلى إمكانات لم تتحقق لدينا،
كأفراد ونوعا.
انه يحثنا على قبول سيولة الوجود
وإنشاء مؤسسات جديدة، والعادات، وجهات نظر
والأفكار.
اعتراف بأن الحياة لا يكون لها بعض
حتميا المنطق وليس معنى متأصل
يمكن أن يكون مصدرا للراحة كبيرة عندما كنا
يشعر للاضطهاد من جانب ثقل التقاليد
والوضع الراهن.

Spanish: 
Él es completamente vívido de nuestro potencial incumplido como individuos y como especies.
El nos impulsa a aceptar la fluidez de la existencia,
y a crear nuevas instituciones, hábitos, prendas e ideas.
Admitir que la vida no tiene una lógica pre-ordenada y que no es inherentemente significativo
puede ser la fuente de un alivio inmenso cuando nos sintamos oprimidos por el peso de la tradición
y el status quo.
