Bunlar batı Çin'in çöllerinden uydu görüntüleri.
Bu devasa komplekslere yakından bakalım.
Gökyüzünden fabrikalara ve hatta okullara
benziyorlar.
Ancak daha da yakından bakın:
Bu bileşik bir okul ya da fabrika değil.
Bu bir uluslararası kamp.
Bu kampların içinde Çin hükümeti 1 milyon
kadar Uygur’u gözaltına alıyor.
Uygurlar: Çin’in çoğunlukla Müslüman
azınlığı.
Çin, dünyanın bunu bilmesini istemiyor.
Ancak bu kampların hikayesi aynı zamanda
onlar hakkında ne bildiğimizin ve Çin'in
çabalarının hikayesidir.
Uygurlar ağırlıklı olarak burada, kuzeybatı
Çin'in Sincan kentinde yaşıyor.
Dolayısıyla Pekin’e Kırgızistan ve Özbekistan’dan
daha yakınlar.
Uygurlar, Türk gruplarına kültürel olarak
Hanlara göre daha yakınlar.
Uygurlar bir Türk dili konuşurlar.
Kültürleri farklıdır.
Bütünüyle zengin bir tarihe sahip, belirli
müzik tarzları var.
Ve bu onlara özgüdür.
Uygurlar, geçen yüzyılda iki ayrı kez
kendi bağımsız milletine sahipti.
1933'te Kaşgar'da Doğu Türkistan İslam
Cumhuriyeti'ni kurdular.
Ancak Çin kuvvetleri tarafından ele geçirildi
ve bir yıldan az bir sürede çöktü.
Daha sonra, 1944'te Sovyetler Birliği, burada
yerleşik olan Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nin
oluşumunu destekledi.
Fakat Çin 1949'da Komünist olduğunda, Sovyetler
Birliği Doğu Türkistan'ı ele geçirdi.
Sincan bölgesinin Çin için bu kadar önemli
olmasının bir kısmı, enerji kaynakları
bakımından zengin olmasıdır.
Ve Çin’in ekonomisi büyüdükçe, enerjiye
olan ihtiyacı da artıyor doğal olarak.
Bugün Sincan, Çin’in kömür rezervinin
yaklaşık % 40’ını oluşturuyor.
Ülkenin petrol ve doğal gazının ise % 20'sinden
fazlasını.
Aynı zamanda Çin’in rüzgar enerjisi potansiyelinin%
20’sini oluşturuyor.
Çin'in kaynaklara ihtiyacı var, enerjiye
ihtiyacı var.
Coğrafi konuma, Sincan'ın oturduğu alana
ihtiyacı var.
Burası ise Uygurların yaşadığı yer.
Dolayısıyla Çin bu bölgede hakim olmak
istiyor.
1945'te Uygurlar, nüfusun% 80'inden fazlasını
oluşturuyorlardı.
2008 yılında, Sincan’da,% 39 Han Çinli
ile %46
Uygur yaşıyordu.
Fakat yıllar sonra Sincan ekonomik olarak
geliştikçe, Uygurlar geride kaldı.
2009 yılında bölgedeki Uygur Han’ın
Çin Hükümetine karşı protestolarıyla
bir ayaklanma başladı.
En kötü isyanlardan biri Urumçi eyaletinin
başkentinde gerçekleşti.
Huzursuzluk sırasında yaklaşık 200 kişi
öldürüldü ve yüzlerce kişi yaralandı.
Bu olaylardan sonra, Çinliler Uygurlar'a
daha da sertleşmeye başladı.
2013 yılında, Sincan Çin için daha da
önemli hale geldi.
Çünkü Ülke, trilyon dolarlık bir yatırım
olan “Kemer ve Yol” girişimini başlattı.
Fiber optik kablolar, tren hatları ve ülkenin
boru hattını güçlendirmek için kullanılan
gaz boru hatları…
Çin ile ticaret yapmayı kolaylaştırarak
dünyadaki ekonomik ve politik etkiyi oluşturmak
istiyorlardı.
Eğer bu projeleri bir harita üzerine koyarsanız,
birçoğunun Xinjiang’dan geçtiğini göreceksiniz.
İl tüm proje için tartışmasız en önemli
koridor.
Çin, Sincan'ın elinde güvenli bir şekilde
kalmasını sağlamalıydı.
Uygurlar Çin için bir tehtid olarak algılanıyordu.
2016 ve 2017 yıllarında, ülke, müslümanlarda
uzun sakalları yasaklamak gibi bir dizi politikalar
yürürlüğe koydu.
Ve Sincan etkili bir şekilde yüksek teknolojili
bir polis devletine dönüştürüldü.
Telefonlarını kontrol noktalarında teslim
etmek zorunda olmaları,
QR kodlarının evlerinin dışına kurulması,
bu politikanın koyduğu kurallar içerisindeydi.
Ancak bu çatlağın bir kısmı ilk başta
dünyadan gizlendi.
Bu büyük ölçekli yerler Uygurları alıkoyuyor.
Çin bu kampların gerekli olduğunu çünkü
Uygurların bir terör tehtidi olduğunu ifade
ediyor.
Kamplarda alıkoyulanlardan elde edilen bilgiler
doğrultusunda;
Her gün Komünist Parti propagandasını
ezberlemek,
Genellikle kendi İslami inançlarını eleştirmek
ve inançları eleştirmek ,
Her gün Çince, ‘’Çok yaşa Şinping’’
marşını söylemek, gibi durumlara maruz
kaldıklarını söylüyorlar.
Bunun dışında; Ölüm ve işkence raporları
da var.
“Üç gardiyan beni kuşattı ve taciz etti.
“Elektrik çarptılar.
O günü tam hatırlamıyorum, tüm vücudum
titriyordu.”
Dolayısıyla Uygurların inandıkları şeyleri
sökmeye çalışan bir atmosfer var bu kamplarda.
İlk başta, Çin bu kampların varlığını
reddetti ...
Ancak eylemciler ve akademisyenler durum için
savaştı.
Dünyada bir sürü insan
İnternet ortamında bu kampları kanıt olarak
araştırıyor.
Bu kampları kanıtlamak oldukça basit.
Devlet belgelerini insanlar ortaya çıkardılar
...
Daha sonrasında görsel kanıtlar ortaya
çıkarıldı.
Uydu görüntüleri tespit edildi.
Çin farklı bir yaklaşım sergiledi ve bu
tesislerin var olduğunu kabul etmeye başladı,
ancak
Bu kampları potansiyel suçlular veya teröristler
için eğitim okulu olarak açtıklarını
belirtti.
Bu arada, kamplar hala orada ve büyümeye
devam ediyor.
Çin'in bakış açısına göre buna değer
olduğunu düşünüyorlar.
Ülkenin üzerinde tam kontrol sahibi olmak
istiyorlar.
