Dlaczego nie jesteśmy w stanie współpracować elastycznie
na wielką skalę nad problemami takimi jak zmiany klimatyczne,
problemami egzystencjalnymi.
Ponieważ aby współpracować na wielką skalę, trzeba przekonać każdego
do wiary w tę samą historię.
Historie są silnikiem historii.
Nie muszą nawet być prawdziwe.
Niektóre najpotężniejsze historie w historii były fikcjami.
Jednak musisz skłonić każdego,
a przynajmniej znaczącą większość
populacji do wiary w tę samą historię.
Inaczej ci się nie uda. Jak na razie
przekonaliśmy zbyt mało ludzi i przywódców.
Przywódcy biznesowi i polityczni,
którzy uświadamiają sobie te zagrożenia egzystencjalne
z którymi się mierzymy, nie tylko w kwestii klimatu,
ale ogólnie z zapaścią ekologiczną.
Fakt, że jesteśmy w stanie współpracować, nie oznacza
że będziemy.
-Nie.
Gdybyśmy chcieli, moglibyśmy je rozwiązać dość łatwo.
Gdy spojrzysz na
koszty
mierzenia się ze zmianami klimatycznymi,
to kilka procent światowego PKB.
-Więc mówisz jak ludzie się organizują,
żeby rozwiązywać problemy. Tradycja liberalna
wymaga wzrostu gospodarczego,
jest oparta na ciągłym wzroście.
Jednak w radzeniu sobie z niektórymi obecnymi problemami,
wzrost jest wręcz przeszkodą.
-Jedną drogą naprzód jest uświadomienie sobie,
że jest ogromny potencjał gospodarczy
w rozwijaniu
nowej, zielonej gospodarki. Nie jest to jednoznacznie złe.
Jednak nawet uwzględniwszy to,
będzie trudno, ponieważ na wielu płaszczyznach,
nie odbywa się to z obopólną korzyścią.
Musimy coś poświęcić
teraz, żebyśmy nie musieli poświęcać
znacznie więcej w przyszłości.
To coś, co
ludzie mogą zrobić,
jeśli mają odpowiednią historię.
Ludzie potrafią poświęcić naprawdę wiele
nawet w imię zupełnych fikcji.
-Więc skupiasz się między innymi
jak własność danych jest jedną z najważniejszych kwestii
społecznych. Jak powinniśmy uregulować dane?
Globalnie, lokalnie? Kto powinien być właścicielem?
-To bardzo ważne pytanie, ponieważ
ci którzy kontrolują dane, kontrolują przyszłość.
Osiągamy punkt w historii ludzkości,
w której mamy wystarczającą wiedzę biologiczną i moc obliczeniową.
Do systematycznego hackowania milionów ludzi
wystarczą już tylko dane.
Hackować ludzi oznacza znać ludzi lepiej
niż oni sami.
Ktoś w San-Francisco
lub Pekinie wie o tobie więcej
niż ty sam.
O twojej historii medycznej, o twoich słabościach umysłowych,
rzeczach, które robiłeś 5 czy 20 lat temu,
o których zupełnie nie pamiętasz. Oni wiedzą.
Nigdy wcześniej nie mierzyliśmy się z czymś takim.
Nawet KGB nie mogło tego zrobić.
Jeśli pozwolimy kilku korporacjom
lub rządom zbierać
te dane, konsekwencją będzie
koniec demokracji i wolnego rynku
i powstanie nowych reżimów totalitarnych
lub reżimów totalnej inwigilacji,
w których
ktoś zna cię lepiej, a więc może tobą manipulować,
przewidywać wszystkie
twoje czyny.
Już zaczynamy dostrzegać powstawanie takich systemów totalnej inwigilacji
w miejscach takich jak Xinjiang.
Moja własna ojczyzna, Izrael, posiada ogromne
laboratorium inwigilacji, zwane
Terytoria Okupowane, gdzie
2.5 miliona świnek morskich dostarcza informacji
jak kompletnie inwigilować i kontrolować
populację.
Z bardzo niewielką liczbą żołnierzy.
Statystyki, jak niewiele żołnierzy potrzeba
do kontrolowania milionów ludzi jeśli masz ich dane
są szokujące.
