Muszę być z Wami szczery.
Ja nie wierzę w ufo, no chyba, że mówimy o Hondzie Civic VIII generacji - ta istnieje i ma się dobrze.
Tradycyjnie przyjrzymy się dostępnym wersjom, wyposażeniu, silnikom i kosztom eksploatacji,
a Wy zasubksrybujcie kanał, by nie przegapić kolejnych filmów.
VIII generacja Hondy Civic produkowana była w latach 2006-2011.
Dostępne wersje nadwozia to hatchback, coupe oraz sedan, który tak bardzo się różnił,
że praktycznie można by go potraktować jako osobny model.
Inna deska rozdzielcza, zawieszenie, a nawet płyta podłogowa.
Kto by pomyślał, żeby produkować dwie płyty podłogowe, w ramach jednego modelu.
Na pewno nie VAG.
My jednak mamy tą najpopularniejszą, czyli hatchbacka, który ma sporo zalet, w stosunku do sedana.
Z przodu pas, tworzący jedność z lampami oraz zauważalne, wyraźne przetłoczenia na masce.
Klamka przednich drzwi - designerska. Z tyłu z resztą też nie jest źle - w tym miejscu wkomponowana.
Malutkie drzwi, ale nie przejmujcie się. Łatwo się wsiada, ponieważ otwierają się pod kątem, prawie 90-ciu stopni.
Szyba przedzielona spoilerem i coś czuje, że to może wpływać na widoczność.
Tylne lampy także w postaci takiego, jednolitego pasa.
W późniejszych latach dokonywano kilku zmian stylistycznych, np. zmieniał się przedni grill.
Zobaczmy jak jest w środku.
W środku tez nie będziemy zawiedzeni.
Z zewnątrz jest kosmicznie i tutaj też czujemy się jak pilot statku kosmicznego.
Ale przechodząc do konkretów. Czujemy, że jesteśmy w centrum.
Deska - cała zwrócona do kierowcy. 
Tutaj - futurystyczne zegary.
Powyżej - dwa wyświetlacze. 
Ergonomia - bez zarzutu. Może z kilkoma wyjątkami.
Po prawej stronie mamy kluczyk, a po lewej stronie przycisk do odpalania.
No i to zaskakujące rozwiązanie z klimatyzacją.
Pokrętło wygląda trochę jak od grzejnika w domu i jest w takim nietypowym miejscu,
ale da się do tego dosyć szybko przyzwyczaić.
Jak już przestałem narzekać, musze przyznać, że kierownica jest, naprawdę, ładna.
Ma ciekawy kształt, dobrze leży w dłoniach, no i jest wielofunkcyjna.
Jakość materiałów - też bez zarzutów.
Chociaż w tych samochodach z początku produkcji stwierdzano przypadki skrzypienia deski rozdzielczej.
Do tego ładne, srebrne wstawki. Dźwignia zmiany biegów o ciekawym kształcie.
Tutaj bardzo fajne rozwiązanie z osłoną na kolano, dzięki czemu nie obijemy sobie go o konsolę centralną.
W tym miejscu uchwyty na kubku z opcją regulacji,
dzięki czemu nasz kubek termiczny, bez problemu się tutaj mieści.
Podłokietnik wygodny, bez regulacji, za to z ogromnym schowkiem.
Ogromnych rozmiarów jest także schowek pasażera, do którego zmieści się kilka takich termosów.
Miejsca jest, naprawdę, bardzo dużo, jak na tak kompaktowe auto.
Nie ma tutaj problemów z miejscem na nogi ani z miejscem nad głową.
Sprawdźmy teraz, czy tak samo dobrze jest z tyłu.
Jest, jest bardzo dobrze. Spory zapas na nogi, spory zapas nad głową.
Siedzi się, naprawdę, wygodnie. Do jeszcze mamy tutaj podłokietnik z takimi symbolicznymi uchwytami na kubki,
ale najciekawszą opcją w Civicu jest składanie siedzisk w bardzo prosty sposób i po ich złożeniu otrzymujemy
tak ogromną przestrzeń załadunkową, że nawet od biedy moglibyśmy sobie tutaj spać.
W bagażniku też miejsca nie powinno brakować.
415 litrów pojemności, w wersji sedan troszkę mniej, bo 389.
Mamy tutaj takie praktyczne rozwiązania, jak haczyk na siatkę z zakupami, czy gniazdo zapalniczki.
Sprawdzimy teraz, przy pomocy naszego zestawu walizek, czy bagażnik jest ustawny.
Rezultat - bardzo dobry. Mamy tutaj jeszcze spory zapas.
Czas na zamknięcie - chwila prawdy. Udało się bez większych problemów.
Wsiadamy i czas na jazdę próbną.
To, że silniki 1.8 i 2.2 to bardzo dobre jednostki, wie prawie każdy.
Ja jednak podszedłem do tematu troszkę inaczej
i testuję tą mniej popularną, o pojemności 1.4 i o mocy aż 83 koni mechanicznych.
Po liftingu tych koni było 99. Pewnie przyznacie, że jestem masochistą i pewnie macie racje.
Jazda z tym silnikiem nie należy do zbyt przyjemnych. Jest on całkowicie niedynamiczny.
Może jeszcze w mieście by się tak tego nie odczuwało, ale na trasie, jak chcemy wyprzedzać,
to musimy mieć spory zapas odległości, żeby zdążyć wyprzedzić inny samochód.
Ta jednostka jest przeznaczona dla osób, które lubią bardzo, bardzo, bardzo spokojną i stonowaną jazdę,
jednak układ zawieszenia i bezpośredni układ kierowniczy nie pozostawiają tutaj żadnych złudzeń.
To jest auto dla osób, które lubią dynamiczną jazdę, odważne wchodzenie w zakręty.
Jest tutaj sztywno.  Z przodu mamy kolumnę resorującą,
z tyłu belkę skrętną i może to nie jest najbardziej komfortowe zawieszenie,
ale za to jest bardzo odporne i tanie w naprawach.
Liczby potwierdzają to, co mówiłem wcześniej.
Civic VII generacji z silnikiem 1.4 przyspiesza do 100 km/h w 14.6 sekundy - niezbyt przyjemnie,
ale za to z silnikiem 1.8 zrobi to już w 8.9 sekundy, a z dieslem o pojemności 2.2 w 8.7 sekundy.
O silnikach więcej już za chwilę.
Muszę przyznać, że tym samochodem jeździ mi się, naprawdę, bardzo przyjemnie.
Fotele są wygodne, mają dobre trzymanie boczne. Deska rozdzielcza jest tak wyprofilowana,
że wszystko jest bardzo czytelne, ale mankamentem jest tutaj widoczność.
Do tyłu ograniczana przez spojler na tylnej szybie - tak jak podejrzewałem.
Do tego duże słupki C. Słupki A też są sporych rozmiarów, a do tego wycieraczki działają od środka,
przez co tutaj zimną będzie nam się tworzył całkiem spory pas śniegu,
dodatkowo jeszcze, ograniczający widoczność.
Czas na test głośności.
Rozpędzamy się do 90 km/h - chwilę to trwało, jedziemy gładką drogą,
na ostatnim biegu - w tym przypadku szóstym
i sprawdzamy za pomocą decybelomierza jaki będzie wynik.
Wynik oscyluje w okolicach 62dB.
Jest tutaj dosyć głośno i czuć, że ten silnik 1.4 musi się napracować, żeby rozpędzić to auto,
ważące prawie 1300kg, do takich prędkości.
Sprawdzamy także spalanie. Jak zawsze, robimy to w mieście, na autostradzie oraz na trasie.
Jak poradził sobie Civic? Zobaczcie na tabelę.
A teraz przyjrzymy się kosztom.
W pierwszej tabeli - koszty przeglądu zerowego, który wypadałoby zrobić po zakupie auta.
W drugiej natomiast - koszty poważniejszych napraw mechanicznych i blacharskich.
Civic VIII generacji, przez to, że ma dobre opinie, bardzo dobrze trzyma cenę.
Jego ceny na OTOMOTO wahają się pomiędzy 14 a 55 tys. zł.
Jak zawsze możecie sprawdzić pełną listę ogłoszeń, klikając w prawym, górnym rogu właśnie teraz.
Czas porozmawiać o silnikach.
Jak już wspomniałem, w Civicu nie trzeba się długo zastanawiać nad jego wyborem.
Gama silnikowa jest skromna, ale za to bardzo dobra.
Wszystkie jednostki mają cztery cylindry w układzie rzędowym.
Podstawowa jednostka benzynowa, to 1.3 oznaczona często 1.4,
występująca w wersji IDSI o mocy 83 koni mechanicznych
oraz występująca od 2009 roku IVTEC o mocy 99 koni mechanicznych.
Civic ważący prawie 1300kg przyśpiesza wtedy 13 lub 15 sekund, więc takie rozwiązanie jest tylko dla osób,
którym się nie śpieszy.
Lepszym jednak, moim zdaniem, rozwiązaniem będzie 1.8 IVTEC o mocy 140 koni mechanicznych
lub dla szukających mocniejszych wrażeń 2.0 IVTEC o mocy 201 koni mechanicznych
w świetnej wersji specjalnej - Type R.
W gamie silnikowej znajdziemy także jedną hybrydę,
którą napędza silnik benzynowy 1.3 o mocy 95 koni mechanicznych
i silnik elektryczny o mocy 20 koni mechanicznych,
jednak należą one do rzadkości i dostępne są tylko w wersji sedan.
Warty znacznie większej uwagi jest diesla. Do wyboru jest jeden, ale za to o bardzo dobrych opiniach.
Jednostka 2.2 ICDTI o mocy 140 koni mechanicznych zapewnia odpowiednie przyśpieszenie
i zadowalające spalanie oraz kulturę pracy.
Jeśli chodzi o usterki, to w silnikach benzynowych nie powinny one zbyt często występować.
W dieslu natomiast, zdarzały się przypadki pęknięć kolektora wydechowego, czy problemy z zaworem EGR,
ale to w egzemplarzach z początku produkcji.
Dalej możemy tylko spodziewać się  typowych dla silników wysokoprężnych usterek - turbosprężarka,
dwumasowe koło zamachowe, czy filtr cząstek stałych.
Nie trzeba dodawać, że takie naprawy są odczuwalne,
ale nie są codziennością i można ich unikać przy odpowiedniej eksploatacji i dbaniu o auto.
Czas na nasze tradycyjne. Trzy argumenty na tak?
Po pierwsze - futurystyczny wygląd. Nawet po tylu latach będziemy się wyróżniać na drodze.
Po drugie - ilość miejsca. Z przodu, z tyłu i w bagażniku go nie brakuje.
I po trzecie - gama silnikowa. Jest ona skromna, ale za to prosta i niezawodna.
Trzy argumenty na nie?
Po pierwsze - wysoka cena zakupu. Auto ma dobre opinie i trzyma cenę.
Po drugie - zaskakująca ergonomia, która będzie wymagać przyzwyczajenia przy przesiadce z innej marki.
I po trzecie - ograniczona widoczność i do przodu i do  tyłu. Wszystko tutaj, na rzecz desingu.
Dzięki za oglądanie. Jeśli Wam się podobało, zostawcie łapkę w górę, napiszcie komentarz,
a jeśli jeszcze tego nie robicie, to zasubskrybujcie kanał, klikając w czerwony przycisk poniżej,
aby nie przegapić kolejnych filmów, które pojawiają się co tydzień. Do zobaczenia.
