Mια από τις κοινοτοπίες
που είναι δημοφιλείς σήμερα,
όταν αντιμετωπίζουμε περιστατικά βίας,
είναι να αναφερόμαστε στον
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι,
τη γνωστή πρόταση από
τους αδερφούς Καραμαζόφ:
"Αν δεν υπάρχει Θεός,
τότε όλα επιτρέπονται."
Λοιπόν, το πρώτο πρόβλημα
με αυτή την δήλωση είναι ότι
ο Ντοστογιέφσκι, φυσικά,
ποτέ δεν την έκανε.
Αυτός που χρησιμοποίησε
πρώτος τη φράση αυτή
-που δήθεν έγραψε ο Ντοστογιέφκσι-
ήταν ο Ζαν Πολ Σαρτρ το '43,
αλλά το κύριο συμπέρασμα είναι ότι
αυτή η δήλωση είναι απλά λάθος.
Ακόμα και μια σύντομη ματιά
στην σημερινή μας κατάσταση
μας το λέει ξεκάθαρα.
Ισχύει ακριβώς:
"εάν -υπάρχει- Θεός,
 τότε όλα επιτρέπονται"
για εκείνους που όχι
μόνο πιστεύουν στον Θεό
αλλά που θεωρούν τον
εαυτό τους ως εργαλεία,
απευθείας εργαλεία της Θείας βούλησης.
Αν αντιλαμβάνεσαι  ή
νομιμοποιείς τον εαυτό σου
ως ένα αδιαμεσολάβητο εργαλείο
της Θείας βούλησης
τότε, φυσικά, όλες οι
μικροπρεπείς ηθικές συμβάσεις
εξαφανίζονται.
Πως μπορείς ακόμα και να σκέφτεσαι
με τέτοιους περιορισμένους όρους
όταν είσαι απευθείας εργαλείο του Θεού;
