Evden eve giderek, uzak kapıları çalıyordu.
Eski meşeden uduyla
Sade bir şarkı söylüyordu.
Öyle bir şarkıydı ki bu
–
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük gerçeği haykırıyordu,
Gökyüzündeki bir rüyayı
Öyle bir şarkıydı ki bu
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük gerçeği haykırıyordu,
Gökyüzündeki bir rüyayı
 
Taşlaşmış kalpler
Yeniden atmaya başlardı
 
 
Yeniden uyanırdı
Karanlıkta uyuyan zihinler
Öyle bir şarkıydı ki bu
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük bir gerçeği haykırıyordu
Gökyüzündeki bir rüyayı
Öyle bir şarkıydı ki bu
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük bir gerçeği haykırıyordu
Gökyüzündeki bir rüyayı
Ama toprağının insanları
Onu onurlandırmak yerine
Eline bir kase verdiler
İçi zehir dolu
Dediler ki ona:
"Lanet olsun sana!"
"İç bitir bunu!"
Şarkın bize çok uzak
Senin gerçeğin bize lazım değil."
Öyle bir şarkıydı ki
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük bir gerçeği haykırıyordu
Gökyüzündeki bir rüyayı
Öyle bir şarkıydı ki
Temiz bir güneş ışığı gibi
Büyük bir gerçeği haykırıyordu
Gökyüzündeki bir hayali
