tüm bir gelenekte
zorlama mefhumu, yani   kendimize dayattığımız kural,
yazma ve hayal gücü üzerine yapacağımız bir çalışma için açık bir temel işi görür
ben son derece basit bir zorlama seçtim, şöyle ki
kelimeleri  ancak bazı koşullar altında kulanabilecektim
bilmiyorum aklınızda ne vardı
söyleyin, söylemek gerek artık bu noktaya geldikten sonra
şema gayet basitti
yazarken genelde cümlelere dikkat edilir, cümleleri oluştururken,
cümlelerimizi ayarlamaya çalışırız
kelimelere dikkat ederiz, kelimelerimizi seçeriz
ama harflere, yani yazının grafik dayanağına dikkat kesilmeyiz
eğer kendimizi yoksun bırakmaya, alfabedeki bir öğeyi kaldırmaya karar verirsek
26 harf yerine 25 harf olursa elimizde, hele ki seçtiğimiz harf önemli bir harfse gerçekten bir felaket meydana gelecektir.
işte ben de karar verdim, tabii tek başıma değil,
çünkü lipogramatik [alfabedeki belirli bir harfin metinde kullanılmamasıyla yapılan oyun] adı verilen bu tarz yazımın koca bir tarihi var
M. Ö. 6. yüzyıla kadar uzanan bir gelenek var
bunun son örneği 1939 tarihli bir Amerikan romanı [Ernest Vincent Wrigh, Gadsby'de e harfini kullanmamıştır]
ben de kendimi Fransızcadaki en önemli harften, yani E harfinden mahrum etmeye karar verdim
buna sert bir bir şekilde,
kendime başta bunu yapmanın imkânsız olduğunu, yazılamayacağını söyeyerek karar verebilirdim
nitekim başta yazmayı beceremezsiniz
benim için büyüleyici olan şuydu
bir kez bu zorlamayı dayattıktan sonra kitap söylemem gerekir tek başına çıktı
hiç kesilmeyen bir tür yazım, icat otomatizasyonu gerçekleşti
dahası yazı konusunda önüme koyduğum  tüm problemleri anlatmaya başladı
Çeviren: Murat Erşen @DoCtEiGnOrAnTiA
