
English: 
Political Correctness is, in many ways, an
extraordinary and admirable achievement of
our age. It involves an acute sensitivity
to the suffering of minority groups traditionally
overlooked by the dominant forces in society
– and a commitment to teasing out examples
of adversity in the large but also the small
moments of daily life. Its aim is to spread
empathy, justice and fairness. For a movement
with such admirable aims, it is surprising
how many people it appears to have upset.
The reason may lie not so much with its noble
underlying ambitions as with the manner of
their execution. When we receive lessons in
political correctness, some of the following
may occur: – We’ll be invited to see ourselves
as rather nastier than we had ever imagined
we might be and much more closely involved

French: 
Le politiquement correct est de multiple façons, un exploit  remarquable de notre ère.
Il implique une sensibilité envers la souffrance de groupes minoritaires généralement
négligés par les forces dominantes de la société; ainsi qu'un engagement
visant à démanteler l'adversité du quotidien. Il aspire à promouvoir
l'empathie, la justice et l'équité. C'est surprenant qu'un mouvement aux objectifs si admirables
ait contrarié autant de monde. Ceci n'est sans doute pas du à ses nobles ambitions
mais la manière dont elles sont éxécutées. Quand on reçoit une leçon
de politiquement correcte, les choses suivantes peuvent arrier: On sera décrit
comme plus méchant que ce que l'on imaginait et beaucoup plus impliqué

iw: 
ותקינות פוליטית היא, במובנים רבים,
היא הישג יוצא דופן ומעוררת הערצה של
העידן שלנו. זה כרוך ברגישות חריפה
לסבל של קבוצות מיעוט שבאופן מסורתי
מתעלמים מהן הקבוצות הדומננטיות בחברה - ומחוייבות לבחינות דוגמאות
של מצוקה ברגעים קטנים וגדולים בחיי היומיום. מטרתה להפיץ
אמפתיה, צדק והגינות. עבור תנועה
עם מטרות כאלו ראויות להצלחה, זה מפתיע
כמה אנשים נראים מורגזים ממנה. הסיבה כנראה לא נועצה באצילות הבלתי ניתנת לעירעור
שבשאיפות שלה אלא באופן הביצוע שלהן. כשאנחנו מקבלים שיעורים
בתקינות פוליטית, חלק מהבאים כנראה יקרו: - נאולץ לראות את עצמנו
כיחסית גועליים משאי פעם יכלו לדמיין את עצמנו ויותר מעורבים משחשבנו

Arabic: 
تعد الصوابية السياسية -من جوانب عدة- إنجازاً إستثنائيًا وباهر في عصرنا.
فهي تتضمن حساسية عالية تجاه معاناة الأقليات
التي يتم تجاهلها عادة من القوى المهيمنة في المجتمع.
وتلفتُ النظر إلى المشاكل الكبيرة بل وحتى اليومية التي 
 يواجهها الأفراد.
تهدف الصوابية السياسية إلى نشر التعاطف والعدالة والإنصاف.
من العجيب كم الناس الذين تستفزهم الصوابية السياسية بالرغم من هذه الأهداف الرائعة.
لا يكمن السبب في طموحاتها النبيلة بل في كيفية تنفيذها.
عندما نتلقى دروسا في الصواب السياسي، قد يحدث التالي:
-سيتم إشعارنا بأننا أقذر مما نحن عليه في الواقع، بأننا السبب في قمع الآخرين ومصادرة حرياتهم.
نشعر أحيانًا بإحساسٍ فظيع بالذنب،

Czech: 
Politická korektnost je v mnoha směrech výjimečným a obdivuhodným výdobytkem naší doby.
Nese v sobě naléhavě citlivý přístup k utrpení menšin,
které jsou dominantními silami ve společnosti tradičně přehlížené, i odhodlání dopátrat se příkladů strastí
ve větších i drobnějších okamžicích všedního života. Jejím cílem je šířit
empatii, spravedlnost a férovost. Přestože má toto hnutí tak obdivuhodné cíle, je překvapivé,
jak velké množství lidí se jím zdá být znepokojeno. Přičina může spočívat nikoli ve vznešených ambicích,
které tvoří její jádro, ale spíše ve způsobu, jakým jsou vyjadřovány. Když nám někdo dává lekci
politické korektnosti, může docházet k následujícím věcem: Dostaneme přílžitost vidět se
v nepříjemnějším světle, než jsme si kdy dokázali představit, a mnohem blíž

Korean: 
어떤 의미에서든, PC라는 이름의 억압적 위선체제는 인정할 수 밖에 없는
우리 시대의 색 다른 성과중의 하나라고 할 수 있습니다. ‘억압적인 위선’은 그간 사회 주도세력이 간과해왔던
마이너리티 그룹이 겪는 고통에 대한 격렬한 공감과 일상에서 그들의 어려움을 이해하고
헤아려보겠다는 다짐을 수반합니다.
공감, 정의, 공정의 확산이 ‘억압적인 위선’의 지향점입니다.
이처럼 훌륭한 목표를 말하고 있지만, 놀라운 점은 ‘억압적인 위선’으로 인해 수많은 사람들이 불편해하고 있다는 사실입니다.
그 이유는 아마도 ‘억압적인 위선’의 숭고한 열망보다는 그들의 실행태도나 방식에 있는 것 같습니다.
우리가 ‘억압적인 위선’에 대해 알게되면, 보통 다음과 같은 상황이 벌어지게 됩니다.
우리 스스로를 우리가 그간 상상해왔던 것보다 훨씬 추악하고 타인을 억압하는

English: 
in oppressing others. We can – at points
– feel unbearably guilty. – A generous
path to redemption won’t necessarily be
on offer: the oppression to which we discover
we are party is so large and widespread, it
appears it won’t be in any one person’s
remit to solve it. We’ll just need to keep
feeling guilty. – We realise that the target
of our re-education isn’t just our manners
and what we outwardly say or do. It is also
our thoughts. Our guilt spreads to a new area:
the very recesses of our minds. – We learn
that we are, comparatively, extremely privileged.
What’s tricky is that we may not feel ourselves
to be so, though this is precisely – we
are informed – the leading symptom of our
inbuilt advantages. We are so privileged as
to be unaware of our privilege. But inside
us, it may seem as if we were being taxed
on a legacy we had never actually received;
as if four generations back, we’d had a
wealthy great-aunt we’d never met and from

French: 
dans l'oppression d'autrui. On peut parfois même se sentir insupportablement responsable. La possibilité
d'une rédemption ne sera pas forcément disponible: l'oppression à laquelle on semble participer
est si large et généralisée que personne n'a le pouvoir
de la résoudre. On n'a plus qu'à continuer de culpabiliser. On se rend compte que notre ré-éducation
doit cibler bien plus que nos manières ou ce que l'on dit et fait. Elle vise
nos pensées. Notre culpabilité atteint une nouvelle région: les fin-fonds de notre esprit. On apprend
que comparativement, nous sommes extrèmement privilégiés. Le fait que l'on ne s'en rende pas compte
complique la donne; et on nous informe que c'est précisément ça le symptôme
de notre avantage. On est si privilégié que l'on ignore notre privilège. Mais au
fond de soi, il semble que l'on est taxé pour un héritage qu'on n'a jamais vraiment reçu.
Comme si on découvrait qu'on avait a payé l'impôt sur la fortune d'une riche grande-tante

Arabic: 
والطريق إلى الخلاص من الذنب قد لا يكون بالضرورةِ متاحًا.
الظلم الذي نكتشف أننا مشتركون فيه يبدو أضخم وأكثر انتشارًا من قدرتنا على إيقافه.
لن يكون بأيدينا سوى أن نستمر بالإحساس بالذنب.
إن الهدف الأخلاقي من هذه الحركة ليس معنيًا بما نقوله أو نفعله فقط، بل بأفكارنا أيضًا!
يتوغل فينا الشعور بالذنب إلى منطقة جديدة: عقولنا.
تفرض علينا الصوابية السياسية فكرة أننا ننعم بامتيازاتٍ خاصة.
وهو ما لا قد نكون مقتنعين به.
المشكلة أن الصوابية السياسية ترى أن عدم اقتناعنا بامتيازنا هو أقوى دليل على امتيازنا الذي ولدنا به.
يبدو الأمر كما لو كنا خاضعين لضريبة على إرث لم نحصل عليه في الواقع.
كما أن لو أن لنا عمةً ثرية عاشت قبل أربعة أجيال، لا نعرفها ولم نتلقى منها أية أموال،

Korean: 
존재로 바라보게 됩니다. 어떤 면에서는 참을 수 없을만큼 죄책감을 느낄 수도 있습니다.
그렇다고 딱히 우리의 추악함을 용서받을 수 있는 방법이 있는 것도 아닙니다.
우리가 타인에게 가해왔던 억압은 너무나 크고 방대한 규모로 이루어져왔기에
개인적 차원에서 용서를 구하고 용서받는 수준으로는 해결될 수 없을 것만 같습니다. 앞으로도 계속 죄책감을 지닌 채 살아가야 할 것만 같습니다.
‘억압적인 위선’이라는 이름으로 행해지는 이른 바 사회적 재교육은 단순히 우리의 태도나 외면적인 언행만을
겨냥하고 있지 않습니다. 더 나아가 우리의 생각 그 자체를 문제삼고 있습니다. 우리가 저질렀다는 그 “죄악"이 우리의 마음 깊숙한 바로 그 곳까지 퍼져있다고 주장하죠.
우리는 남들에 비해 굉장한 특권을 지니고 있다고 배웁니다.
우리는 물론 그렇지 않다고 생각하지만, 그들은 매우 교묘하게도
우리가 그렇지 않다고 생각하는 것 자체가 바로 기득권을 가진 사람들이 보이는 일반적인 반응이라고 주장합니다.
그동안 워낙 특권을 누리며 살아왔기에 특권을 누리고 있다는 사실 그 자체를 모른다는 것이죠.
하지만 이건 마치 받지도 않은 유산때문에 엄청난 상속세를 물어야 하는 것처럼 황당한 주장입니다.

Czech: 
útlačování ostatních lidí. V některých okamžicích si můžeme připadat nesnesitelně provinile. Velkorysá cesta
ke spáse přitom nemusí být k dispozici - útlak, jehož se zdáme být součástí,
je tak ohromný a rozšířený, že se zdá, že ho nebude žádný člověk moct vyřešit.
Nezbyde nám, než pociťovat vinu. Uvědomíme si, že cílem našeho vzdělávání
není náš způsob chování, ani co říkáme nahlas nebo dělám. Jsou to také naše myšlenky.
Náš pocit viny se tak šíří do nové oblasti: do nejhlubších zákoutí naší mysli.
Zjišťujeme, že jsme, ve srovnání s ostatními, extrémně privilegovaní. Ošidné přitom je, že si tak sami
nemusíme připadat, přičemž právě to - jak se dozvídáme - je hlavním symptomem naší vrozené výhody.
Jsme natolik privilegovaní, že si neuvědomuje svou privilegovanost.
Ale nám samotným to může připadat, jako bychom platili daň za dědictví, které jsme nikdy neobdrželi.
Jako bychom o čtyři generace dříve měli bohatou pratetu, kterou jsme nikdy nepoznali

iw: 
בדיכוי אחרים. אנחנו יכולים, לעיתים, להריש אשמים באופן בלתי נסבל.
נתיב הגאולה לא יהיה בהכרח
על השולחן: הדיוכי בכך שאנחנו מגלים
שאנחנו כ'מפלגה' היא כל-כך גדולה וכל-כך נפועצה זה נראה שזה לא יהיה ביכולתו של כל אדם
לפתור זאת. אנחנו רק צריכים להמשיך להרגיש אשמים. אנחנו מבינים שמטרה
של החינוך מחדש שלנו היא לא רק הנימוסין שלנו ומה שאנו אומרים בגלוי. זה גם
המחשבות שלנו. האשמה שלנו מתפשטת לאזור חדש:
בנבכי מוחותינו. אנחנו לומדים
שאנחנו, יחסית, מאוד מיוחסים. מה שמסובך הוא שאנחנו כנראה לא חשים את עצמנו
כך, אך זאת בדיוק, כפי שאנחנו מיודעים, הסימפתום המוביל
ליתרונות מובנים. אנחנו כל כך מיוחסים עד כדי שאנחנו לא מרגישים מיוחסים. מנקודת מבטנו
זה נראה כאילו אנחונ ממוסים על המורשת שלנו שלא בהכרח שייך לנו
כאילו ארבע דורות אחורה הייתה לנו דודה עשירה שמעולם לא פגשנו

iw: 
ולא קיבלנו ממנה שום כסף, אך אנחנו צריכים לשלם כסף
על האחוזה שלה. נראה שאנחנו עומדים בפני בחירה הרת גודל.
או שנאמץ את המטרות של הנחמדות כפי שהוגדרו ע"י ה'תקינות הפוליטית' אך לעמוד ברמה גבוה
של אשמה שלא באשמתנו והשפלה על הדרך, או במטרה להשיג שלווה
נפשית, לוותר על כל ניסיון להיות רגישים או נדיבים תחת התנאים המוצעים
ולהרגיש כאילו דוחפים את עצמנו אל המחנה המנודים והחסרי רגישות
והגסים. שלנו אין  שום רצון להשתייך, אבל נראה שאין הרבה
אפשרויות אחרות,אבל ישר דרך לצאת מהדיכוטומיה הזאת: הפילוופיה של
דאגה ואינטראקציה חברתית שעוברת תחת שם פשוט ומסורתי
נימוסין. הנימוסין חולק את אותן מטרות של התקינות הפוליטית
גם הוא רוצה עולם יותר רגיש, נחמד וחינני. גם הוא מחפש להתחמק מגרימת סבל

English: 
whom we’d never received any money, but
on whose estate we now learnt we were expected
to pay an enormous tax bill. We seem to be
faced with an unfortunate choice. Either we
embrace the goals of kindness as defined by
political correctness, but face a high degree
of non-redemptive guilt and humiliation along
the way. Or, in a bid to regain our peace
of mind, we give up on all attempts to be
sensitive and generous under the terms proffered,
and feel ourselves implicitly pushed into
the camp of the boorish, the insensitive and
the crude – to which we don’t actually
want to belong, but to which there seem few
alternatives. There is, however, an important
way out of this dichotomy, a philosophy of
social concern and interaction that flies
under a deceptively simple and traditional
name: politeness. Politeness shares some of
the major objectives of political correctness:
it too wants a world of sensitivity, kindness
and grace. It too seeks to avoid causing suffering

French: 
d'il y a 4 générations, jamais rencontrée et dont n'a jamais reçu d'argent.
On semble confronter à un choix fâcheux. Soit on
adopte la bonté telle que définit par le politiquement correcte, et on fait face
à une culpabilité et humiliation sans rédemption. Ou bien, afin de retrouver
tranquilité d'esprit, on laisse tomber toute tentative de la générosité sensible qu'on nous suggère,
et on se sent rangé avec les brutes vulgaires et insensibles
auquelles on ne veut pas appartenir, mais il n'y a pas d'alternatives.
Cependant, il semblerait y avoir une dichotomie importante, une philosophie
se préoccupant des affaires sociales et dont le nom est d'une simplicité trompeuse:
la politesse. La politesse partage certains objectifs majeurs avec le politiquement correcte:
elle aussi aspire à un monde sensible, bon et gracieux. Elle aussi cherche à limiter la souffrance

Czech: 
a od které jsme nikdy nedostali ani korunu, ale za jejíž sídlo, jak se dozvídáme, teď máme zaplatit
ohromnou daň. Zdá se, že stojíme tváří v tvář velmi nepříjemné volbě.
Buďto přijmeme cíle laskavosti, jak je určuje politická korektnost, ale budeme zároveň čelit vysoké míře
nespasitelné viny a ponížení. Nebo, ve snaze dosáhnout vnitnřího klidu,
se vzdáme všech snah být za předložených podmínek citliví a velkorysí
a získáme pocit, že jsme nevyhnutelně odsouváni do tábora neurvalých, necitlivých
a krutých lidí - do kterého ve skutečnosti nechceme patřit, ale zároveň se nám nenabízí
příliš alternativ. Existuje ovšem důležitá cesta z této dichotomie - filozofie zájmu a péče o společnost,
která se skrývá za zdánlivě jednoduchým a tradičním označením:
ohleduplnost. Ohleduplnost má s politickou korektností společné některé zásadní cíle:
i při ní jde o to, dosáhnout světa plného vzájemné citlivosti, laskavosti a slušnosti. I ona se snaží nezpůsobovat utrpení

Korean: 
증조부 때의 먼 친척 명의의 부동산이 있으니 그에 대한 엄청난 세금을 우리보고 내라는 것과 같습니다.
일원 한푼 받은 적도 심지어는 얼굴 한 번 본 적도 없는데 말이죠.
어쩔 수 없이 우리는 둘 중 하나를 선택해야 하는 상황으로 몰린 것 같습니다.
‘억압적인 위선’이 멋대로 정의한 그 “친절함"이 목표하는 바에 순응하여 결코 용서되지 않을 죄책감과 창피함을 지닌 채 살아가던가,
아니면 그들이 윽박지르는 대로 아량많고 공감능력 풍부한 사람이 되려는 모든 시도를 포기하고,
그저 막 되먹은 공감능력 제로의 촌스러운 사람으로 손가락질 당하는 것을 묵묵히 받아들이면서 마음의 평화를 찾던가.
남들에게 그런 사람으로 보이기는 싫지만 그것 이외에 다른 방법은 없는 것 같습니다.
하지만 이러한 이분법에서 벗어날 수 있는 중요한 방법이 하나 있습니다.
믿을 수 없을 만큼 단순하며 익히 알고있던 ‘예의바름’이라는 이름의 사회적 관심과 상호작용에 대한 철학이 바로 그것입니다.
상냥함, 점잖음, 타인에 대한 공감이 충만한 세상을 추구한다는 점,
소수자들이 고통받지 않기를 원한다는 점에서 ‘억압적인 위선’과 ‘예의바름’은 공통점을 지니고 있습니다.

Arabic: 
لكن علينا أن ندفع ضرائب ثروتها الباهضة.
إننا أمام خيارين أحلاهما مُر،
إما أن نتبنى أهداف الصوابية السياسية النبيلة، ونتحمل الإحساس بالذنب والإهانات الصادرة إزاءنا، أو
أو، في محاولة لاستعادة راحة بالنا، نتخلى عن محاولة أن نكون حساسين اتجاه الآخر،
ونقبل بأن يتم ضمّنا إلى الجهلة الفظّين معدومي الإحساس!
لكننا لا نريد أن يتم إلحاقنا بهؤلاء!
ويبدو أنه ما مِن بدائل كثير لهذين الخيارين.
ومع ذلك، هناك طريقة ملائمة للخروج من هذا الانقسام،
فلسفة القلق الاجتماعي والتفاعل الذي يختبئ 
تحت مسمى بسيط مخادع وتقليدي
: الأدب. يسهم التأديب في بعض
الأهداف الرئيسية للصواب السياسي:
فإنه يتطلب أيضا عالم من الحساسية، واللطف
والنعمة. كما أنها تسعى إلى تجنب التسبب في معاناة

French: 
de tout un chacun. Mais elle se différencie par des attributs décidément plus pratiques.
Le politiquement correcte se focalise sur la détresse de certains groupes de
la société, elle met l'emphase en sélectionnant la direction du respect à appliquer.
Or, l'ambition de la politesse est plus étendue: elle requiert qu'on soit courtois
envers tous, qu'importe la croyance, couleur ou origine. Personne n'est laissé pour compte
et donc personne ne peut s'en aigrir.
La politesse reconnait qu'il est naturellement inévitable qu'on ait des périodes de méchanceté ou qu'on tienne de sales propos au
sujet d'autres groupes sociaux. Ca ne panique pas la politesse pour autant car elle accepte
que nos cerveaux sont encore bien primitifs. Elle ne croit pas que ces pensées peuvent être complètement
supprimées. Elle concentre plutôt ses efforts sur ce qui importe vraiment:

Czech: 
cizím lidem. Má ovšem také rozhodující - a velmi úžitečné - odlišnosti.
Politická korektnost se zaměřuje na strádání konkrétních skupin ve společnosti.
Ve svém důrazu na to, kam je potřeba směřovat naši úctu, je selektivní.
Ambice ohleduplnosti jsou ovšem rozsáhlejší: tvrdí, že člověk by měl být hluboce uctivý ke všem,
bez ohledu na jejich vyznání, barvu pleti nebo původ. Na nikoho se nezapomíná
a nikdo se tím pádem nemůže cítit zatrpkle.
Ohleduplnost si všímá toho, že občas máme nevyhnutelně zlé nebo temné představy
o jiných skupinách ve společnosti. Filozofie ohleduplnosti ovšem nevyvolává paniku,
protože přijímá fakt, že náš mozek je v mnoha ohledech primitivní. Nevěří, že takové myšlenky lze zcela odstranit.
Namísto toho se soustředí na jednu oblast, na které záleží víc, než na ostatních:

English: 
to strangers. But it has some decisive – and
very helpful – differences.
Political correctness
zeroes in on the distress of particular groups
in society; it is selective in its emphasis
on where respect needs to be directed. The
ambition of politeness, however is more expansive:
it commands that one should be deeply courteous
to everyone, whatever creed, colour and background
they might be. No one is left out and therefore
no one can feel embittered.
Politeness recognises we will naturally and inevitably
sometimes have mean or dark thoughts about
other social groups. The philosophy of politeness
doesn’t panic, because it accepts that our
brains are in many ways primitive. It doesn’t
believe that such thoughts can ever be entirely
removed. Instead, the effort is concentrated
in the one area where it matters above all:

iw: 
לזרים. אבל יש הבדלים מעוד משמועתיים ומועילים
-נימוס הוא אוניברסלי, לא סלקטיבי-
תקינות פוליטית מתבייטת על המצוקה שלקבוצה ספציפית
בחברה; היא סלקטיבית, בהדגשה על לאן הכבוד ריך להיות מופנה.
השאיפה של נימוס, אולם היא רחבה יותר:
היא מכתיבה שאחד צריך להביע דאגה עמוקה
לכולם, ללא הבדל אמונה, צבע או רקע ממנו הם מגיעים. לא משאירם אף חד מאחור
ואף אחד לא מהרגיש ממורמר.
-נימוסין מתמקד בפעולה, לא במחשבה-
נימוסים מזהים שאנחנו באופן טבעי ובלתי נמנע לפעמים נחשוב מחשבות רעות לגבי
קבוצות חברתיות אחרות. הפילוסופיה של נימוס לא נבהלת. בגלל שהיא מקבלת
את העובדה שהמח שלנו פרימיטיבי במובנים מסויימים. היא (הפילוסופיה) לא חושבת שאפשר להסיר את המחשבות
האלו לחלוטין. במקום, המאמץ מושקע איפה שהכי חשוב

Korean: 
하지만 ‘예의바름’은 몇가지 결정적이고 매우 유익한 차이점을 가지고 있습니다.
‘예의바름’은 보편적입니다. 선택적인 개념이 아닙니다.
'억압적인 위선'은 특정 계층의 어려움에 집중합니다.
사회적 관심을 받아야한다고 그들이 강조하는 계층은 정해져있습니다.
하지만, ‘예의바름’은 보다 보편적인 것을 추구합니다. 우리는 종교, 피부색, 배경과 상관없이
누구나 진심으로 친절하게 대해야한다고 말합니다.
아무도 제외되지 않았기에 그 누구도 상처받지 않습니다.
‘예의바름’은 생각보다는 행동에 집중합니다.
‘예의바름’은 우리가 원래 어쩔 수 없이 가끔은 다른 사회집단에 대해 몰인정하거나 부정적인 생각을 가지게 되는 존재임을 알고 있습니다.
하지만 ‘예의바름’의 철학은 인간의 뇌가 여러모로 아직 원시성을 벗어나지 못했음을 인정하기에 이를 담담히 받아들입니다.
이러한 몰인정하고 부정적인 생각이 완전히 없어질 것이라고도 생각하지 않습니다.
대신 그 무엇보다 중요한 다른 부분, 즉 우리가 실제로 매일 매일 어떻게 행동해 나아갈 것인가하는 부분에 집중합니다.

Arabic: 
للغرباء. لكن لديه بعض الحيم - و
الاختلافات - مفيدة جدا.
الصواب السياسي لايجدي مع مشاكل مجموعات معينة في المجتمع؛
فهو انتقائي وشديد عندما يتطلب أن يكون الاحترام موجّه
الرغبة في التأدب، هو الأكثر توسعا:
تلك الأوامر التي ينبغي للمرء أن يكون فيها مهذب للغاية
مع الجميع، بغض النظر عن عقيدتهم ولونهم وخلفيتهم، لن يُنبذ أحد وبالتالي
لن يشعد أحد بالسخط.
يقر الأدب بأننا سنحظى بطبيعة الحال وبصورة حتمية بأفكار بسيطة أو عميقة حول
فئات اجتماعية أخرى. فلسفة الأدب
لا تثير الذعر، لأنها تقبل أن
عقولنا بدائية بعدة أشكال. ولايعتقد أن مثال هذه الأفكار يمكن إزالتها تمام
عوضا عن ذلك فالجهد يتركز في مجال واحد الذي يعد أكثر أهمية:

Korean: 
어떻게 행동할 것인가가 바로 ‘예의바름’이 모든 주의를 기울이고 또한 매우 엄격하게 추구하는 방향입니다.
우리의 방식은 단순히 비난하고 마는 것이 아니라 실제로 행동에 옮기는 것입니다.
우리의 생각은 행동으로 옮겨질 때에야 의미가 있습니다.
‘예의바름’은 정치적이지 않습니다.
‘억압적인 위선’은 정치, 좀 더 정확히는 좌편향 아젠다와 매우 밀접히 연관되어있습니다. 결과적으로 이는 큰 리스크를 수반하게 되는데,
만약 누군가 그들의 정치적인 입장에 동의하지 않는 경우, ‘억압적인 위선’이 전반적으로 추구하는 공감과 친절함에 대한 가치 또한 무시하고 추종하지 않게 될 것입니다.
바로 이런 점 때문에 ‘예의바름’이 ‘억압적인 위선’에 비해 훨씬 큰 강점을 가지고 있습니다.‘예의바름’은 정치 보다 앞선 더 큰 개념이기 때문입니다.
어린 동생이나 버스 운전기사 아저씨, 혹은 오랫만에 보는 어색한 삼촌을 대하는 방법을 통해서 우리는 어려서부터 ‘예의바름’을 배웁니다.
경제 상황과 상관없이, 역사에 대한 특별한 해석을 언급할 필요없이,
‘예의바름’은 상처받기 쉬운 타인을 다정하게 대해야 한다고 우리에게 말합니다.
‘예의바름’은 어느 한 정치 집단이 소유할 수 없습니다.
이는 단순히 인간으로서의 기본 요건입니다.

English: 
how people actually behave towards one another
day to day. This is where politeness directs
all its attention – and gets strict. Our
manners must be beyond reproach; our thoughts
can be left to themselves.
Political correctness is highly tied to politics, and specifically, to a left-leaning
agenda. The big risk is that if one disagrees
with the politics, one might then ignore the
overall command for sensitivity and kindness.
This is where Politeness has an enormous advantage,
for it is prior to and larger than politics.
It starts in childhood, in the way we treat
our little sister, the bus driver or our awkward
uncle. Politeness teaches us tenderness to
the vulnerabilities of others irrespective
of what’s happening in the economy and without
reference to a particular interpretation of
history. Politeness doesn’t belong to any
one political group; it’s simply a basic
requirement of being human.

iw: 
בהתנהגות של האנשים אל אחרים בחיי היומיום. לשם הנימוס מפנה את כל
תשומת הלב שלו וניהיה נוקשה, אופן הפעולה שלנו חייב להיות ללא כל דופי. את המחשבות שלנו
נשאיר לעצמנו
נימוס הוא א-פוליטי.
תקינות פוליטית קשורה מאוד בפוליטיקה, ובאופן ספציפי, אג'נדה הנוטה שמאלה. הסיכון הגדול הוא שבאי הסכמה
עם האג'נדה הפוליטית, הפרט עלול להתעלם מהמחוייבות לרגישות ונחמדות.
כאן יש לנימוס יתרון משמעותי, כי הוא בבסיסו גדול מפוליטיקה.
זה מתחיל בילדות, בדרך בה אנו מתייחסים
לאחותנו הקטנה, נהג האוטובוס או הדוד מביך שלנו.
נימוסים מלמדים אותנולהיות עדינים כלפי הצד הפגיע של אחרים ללא כל-קשר
ללא קשר למה שקורה בכלכלה ובלי התייחסות לפרשנות ספציפית של
ההִיסטוֹרִיָה. נימוסים אינם שייכים לשום קבוצה פוליטית; זאת פשוט דרישה בסיסית
של להיות אנושי

Czech: 
jak se k sobě lidé chovají při každodenním kontaktu. K tomu obrací ohleduplnost veškerou svou pozornost -
- a je přísná. Našemu chování nesmí být možné cokoli vyčíst,
naše myšlenky přitom mohou zůstat stranou.
Politická korektnost je vysoce provázaná s politikou, a to zejména s levicovými tématy. Velký risk je tím pádem to,
že pokud někdo nesouhlasí s touto politikou, může pak ignorovat i nabádání k citlivosti a ohleduplnosti.
V tomto má Ohleduplnost ohromnou výhodu, politice totiž předchází a přesahuje ji.
Začíná v dětství, ve způsobu, jakým se chováme k mladší sestře, k řidiči autobusu
nebo našemu podivnému strýci. Ohleduplnost nás učí něžnému přístupu ke zranitelným místům jiných lidí
bez ohledu na to, co se děje s ekonomikou nebo jedné z interpretací dějin.
Ohleduplnost nepatří k jedné politické skupině, je to jednoduše základní podmínka toho
být člověkem.

French: 
comment les gens interagissent au quotidien. C'est ici que la politesse focalise
toute son attention, et elle est stricte. Nos manières doivent être irréprochables;
nos pensées peuvent être laissées à elles-mêmes.
Le politiquement correcte est intimement lié à la politique notamment à l'agenda de Gauche. Le risque court donc qu'un désaccord
avec la politique engendre le rejet de son appel à la bonté et sensibilité.
La politesse à ici un énorme avantage puisqu'elle est de loin antérieur à la politique.
Elle commence à l'enfance dans la manière dont on traite sa petite soeur, le chauffeur de bus ou son
oncle maladroit. La politesse nous apprend à être tendre envers la vulnérabilité d'autrui indépendamment
du cours de l'Economie ou d'une version de l'Histoire.
La politesse n'appartient pas à un groupe politique; elle est simplement
un pré-requis fondamental d'être humain.

Arabic: 
كيف يتصرف الناس بالفعل مع بعضهم البعض يوما بعد يوم. هكذا وجّه الأدب جُل اهتمامه.
جُل اهتمامه. - وصرامتها. يجب أن تكون أخلاقنا أبعد من ذلك.  أفكارنا
يمكن أن تتركها لأنفسهم.
فالصواب السياسي مرتبط ارتباطا وثيقا بالسياسة، وعلى وجه التحديد بجدول أعمال يميل إلى اليسار. الخطر الكبير هو أنه إذا كان أحد لايتفق
مع السياسة، يمكن للمرء أن يتجاهل
القيادة العامة للحساسية واللطف.
هذا هو الوضع الذي يكون للأدب ميزة هائلة، لأنه قبل وأكبر من السياسة.
تبدأ في مرحلة الطفولة، في الطريقة التي نتعامل بها مع أختنا الصغيرة، سائق الحافلة أو عمنا
الأدب يعلمنا الليونة مع نقاط ضعف الاخرين بغض النظر لما
يحدث في الاقتصاد ودون الإشارة إلى تفسير تاريخ
معين. فالأدب لاينتمي إلى أي مجموعة سياسية واحدة، أنها مجرد شرط أساسي
لكونك إنسان.

Arabic: 
الشخص المهذب يكون مهذبا حتى في المنطقة الحاسمة: مهنة تعليم الأدب نع الأخرين. أنها لا تجعل أي شخص
يشعر بالذنب لعدم كونه مهذبا من الأساس.
فهم يأخذون أمرا مفروغ منه ذلك أن لم يسبق لأحد أن
يبدأ بهذه الطريقة. يرونها وقاحة نتيجة لعدم
تقديم المساعدة الكافية أو الشعور بالألم، وليس دليلا على الشر. إنهم يضفون جاذبية للمجاملة
من خلال سلوكهم اللطيف.
فالصواب السياسي يمكن
يبدو كما لو أنه وضع المبادئ التي
يتوجب علينا اتباعها. ويوحي الأدب أن يقدم تطلعات، سيكون من الجميل
إذا تمكنا من متابعتها. والفرق هو
مفتاح. لن
يعد يشعر بأي فخر أو فضل في القيام بذلك.
ولكن إذا كان العمل تطوعي، سينتابنا
شعور بالرضى لاختيارنا الطريق الصحيح. هذا هو الفرق

Korean: 
‘예의바름’은 강요하지 않습니다.
예의바른 사람은 타인에게 ‘예의바름’에 대해 가르칠 때에도 공손함을 잃지 않습니다.
너는 왜 예의바르지 않냐고 누구에게 지적질 하지 않습니다.
처음부터 예의바른 사람은 없다는 것을 당연하다고 생각합니다.
무례한 사람이 있다면 그 이유는 그들이 고난 속에 있었거나 충분한 도움을 받지 못해서이지, 그들이 원래 악한 존재라서 그렇다고 생각하지 않습니다.
그들은 자신의 친절한 행동을 통해 ‘예의바름’이 지니는 매력이 다른 사람들에게도 퍼져 나아가길 바랍니다.
‘예의바름’은 법적인 규범이 아니라 이루고자 하는 일종의 열망입니다.
‘억압적인 위선’은 마치 사람들이 지켜야하는 원칙을 그들이 만드는 것처럼 보일 수 있습니다.
반면에 ‘예의바름’은 우리가 따르기만 한다면 참 좋을 것 같은 열망을 주고 있을 뿐입니다.
이 차이가 중요합니다.
우리는 무언가 해야할 것을 강요받을 때, 더 이상 자부심을 느끼거나 이를 선행이라고 생각하지 않습니다.
하지만 자발적으로 행동했을 때, 우리는 바른 길을 택한 품위있는 우리 자신에 대해 굉장히 뿌듯해합니다.

iw: 
-נימוסין מלומדים בעדינות-
האדם המנומס הוא מנומס בקטע קריטי: הקטע של הוראת נימוס לאחרים. הם אף פעם לא עושים
רגשות על כך שהוא לא מנומס
הם לוקחים את זה כמובן מאליו שאף אחד לא
מתחיל ככה. הם רואים גסות כתוצאה
שלא עזרו להם בעת צרה או כאב, לא כסימון לרשעות. הם מראים את האינטרקציה האדיבה שלהם
באמצעות מחוות עדינות.
-נימוסין זאת שאיפה,
לא דרישה חוקית-
תקינות פוליטית יכולה להראות כמונחת על יסדות
אנחנו חייבים לעקוב, הנימוס מציע לנו שאיפות שיכול להיות יפייפה
אם הצלחנו לעמוד בהן. ההבדל הוא
מַפְתֵחַ. כשאתה חייב לעשות משהו, אתה לא
מרגיש יותר שום גאווה בכך.
אבל אם פעולה היא וולונטרית, אנחנו חשים
עתחושה זוהרת של ההגינות שלנו
כיוון שבחרנו בדרך הנכונה. זהו ההבדל

Czech: 
Ohleduplný člověk je ohleduplný v jedné klíčové oblasti: předávání ohleduplnosti jiným lidem.
Nenutí nikoho cíti vinu, pokud se ještě nechová ohleduplně. Bere jako samozřejmé, že se tak nikdo nenarodil.
Hrubost vidí jako důsledek nedostatečné pomoci
nebo utrpení, nikoli jako symptom zla. Zdvořilost působí díky jejich citlivému chování
přitažlivě.
Politická korektnost jako by předestírala principy,
kterými se musíme řídit. Ohleduplnost nám spíše chování a bylo by nádherné,
kdybychom je uměli následovat. Ten rozdíl je klíčový. Když něco musíte,
nepociťujete pak ani hrdost, ani slušnost. Pokud je ale naše chování dobrovolné,
odcházíme s jasným pocitem vlastní slušnosti z toho, že jsme zvolili správnou cestu.

French: 
La personne polie l'est tout particulièrement lorsqu'elle enseigne la politesse aux autres. Elle ne rendrait
jamais quelqu'un coupable de ne pas être déjà poli. C'est pour elle un acquis
que personne n'est né ainsi. Elle perçoit l'impolitesse comme une conséquence du manque
d'aide ou un signe de souffrance, plutôt que de mal. Enfin, elle rend la courtoisie attrayante
et désirable via sa propre gentillesse.
Le politiquement correcte semble énoncer des principes que l'on
se doit de suivre. La politesse insinue l'exemple and nous donnant des aspirations
qu'il ferait bon mener à termes. La différence est clé. Quand on doit faire quelquechose, on n'a
plus la fierté ou la vertue de la réaliser.  Mais lorsqu'une action est volontaire, on l'accomplit
avec la réjouissante sensation de notre décence pour avoir choisi le bon chemin. C'est la différence

English: 
The polite person is polite in a crucial area: the business of teaching
politeness to others. They never make anyone
feel guilty for not already being polite.
They take it for granted that no one ever
starts off that way. They see rudeness as
a consequence of not having been sufficiently
helped or of being in pain, not a sign of
evil. They make the attractions of courtesy
appealing through their own gentle behaviour.
Political correctness can
seem as if it is laying down principles we
have to follow. Politeness suggests it is
giving us aspirations it would be beautiful
if we managed to follow. The difference is
key. When you have to do something, you no
longer feel any pride or virtue in doing so.
But if an action is voluntary, we come away
with a glowing sense of our own decency in
having chosen the right path. It is the difference

iw: 
בין צדקה ומיסוי: בקודם יש תחושת אצילות ובמאוחר דיכוי,
מטלה ממנה נשמח לחמוק. זה
טרגדיה של עידן שחלק מהמטרות
נימוס נפגעו על ידי
היבטים אוסרים יותר של תקינות פוליטית.
אנחנו צריכים לגלות מחדש נימוס כנתיב
בחזרה לבנייה יותר מתורבתת, פחות מרושעת
של החברה ולתת ביטוי ראוי למה שהוא כח בסיסי בכולנו
הרצון לנהוג באדיבות וכבוד לאחרים.

Korean: 
바로 기부와 세금의 차이이기도 합니다. 기부를 통해 우리는 숭고함과 따뜻함을 느끼지만,
세금은 피하고만 싶은 부담스럽고 귀찮은 일일 뿐입니다.
사람들을 불편하게 만드는 ‘억압적인 위선'의 일면 때문에
엉뚱하게도 ‘예의바름’이 지향하는 바가 일부 방해받고 오해받아 왔던 것은 안타까운 일입니다.
더 문명화되고 따뜻한 사회를 건설하기위한 방법의 하나로, 또한 언제나 우리의 근본적인 힘이 되었던 타인을 존중하고 친절히 대하고자 하는 욕구에
적당한 명칭을 부여하기 위해서라도 우리는 ‘예의바름’의 가치를 재발견할 필요가 있습니다.

Czech: 
Je to rozdíl mezi dobročinným darem a daněmi: první působí vznešeně a laskavě, druhé jako skličující nutnost,
ze které bychom se rádi vykroutili. Je tragédii naší doby, že některé z cílů ohleduplnosti
jsou podrývané zlověstně vyhlížejícími stránkami politické korektnosti.
Musím znovu objevit ohleduplnost jakožto cestu zpátky k budování občanštější
a méně podlé společnosti i jako způsob, jak správně vyjadřovat základní síly, které si neseme:
touhu být k sobě navzájem laskaví a uctiví.

Arabic: 
بين عمل الخير والضرائب: فالأول سيشعر بالنبل واللطف والأخر, سيشعر بالقمع
وسيتهرب من فعله مرة أخرى. إن من مأساة العصر أن بعض الأهداف
من الأدب قد قوضت من قبل
أكثر من جانب منعت من الصواب السياسي.
نحن بحاجة إلى إعادة اكتشاف الأدب كطريق
عودة لبناء أكثر مدنية وأقل ازدحاما
وإعطاء التعبير السليم لما هو دائما قوة أساسية فينا:
الرغبة في أن تكون لطيف ومحترم معا لآخرين.
ترجمة: فريق أترجم 
@Autrjim

French: 
entre la charité et l'imposition: le premier fait se sentir noble et bon, l'autre comme
une tâche opprimante dont on aimerait se dérober. C'est une des tragédies de l'époque que les objectifs
de la politesse soient dissimulés par les interdictions du politiquement correcte.
Il faudrait redécouvrir la politesse comme comme le moyen de retourner à la construction d'une société plus civile,
moins lâche. Mais surtout comme l'avenue pour exprimer la force fondamentale en nous:
le désir d'être bon et respectueux envers autrui.

English: 
between charity and taxation: the former feels
noble and kindly, the latter, an oppressive
chore we’d love to wriggle out of. It is
a tragedy of the age that some of the goals
of politeness have been undermined by the
more forbidding aspects of political correctness.
We need to rediscover politeness as a route
back to building more civil, less mean-spirited
societies and to giving proper expression
to what is always a fundamental force in us:
the desire to be kind and respectful to others.
