Tłumaczenie: Sławomir Podziewski
Czy ateiści interpretują Pismo dosłownie?
To częsty zarzut, że ateiści, podobnie jak fundamentaliści, dosłownie interpretują Pismo, co jest bardzo naiwnym podejściem do religii, bo przecież można traktować ją w znacznie bardziej wyrafinowany sposób, tymczasem ateiści nie biorą tego pod uwagę.
Jest z tym kilka problemów.
Po pierwsze, każdy kto tak twierdzi, nie przyznaje, jak wielu ludzi traktuje te teksty dosłownie lub instrumentalnie, niezależnie od tego, czy interpretują dosłownie ich część lub całość.
Niektórych fragmentów Pisma po prostu nie można rozumieć symbolicznie.
Ludzie faktycznie żyją według tego, co jest tam napisane.
Koran mówi: Nienawidź niewiernych. Zatem muzułmanie nienawidzą niewiernych, bo Koran powtarza to do znudzenia.
To prawda, można wybierać z Pism tylko fajne fragmenty i ignorować to, co np. mówi Pwt 22,13-21: Jeśli kobieta nie jest dziewicą w noc poślubną, to należy ją ukamienować przed domem jej ojca.
Można to ignorować, o ile wiem, wszyscy Żydzi i chrześcijanie tak właśnie robią.
Aczkolwiek niektórzy chrześcijanie w USA (chrześcijański rekonstrukcjonizm) twierdzą, że cudzołóstwo należy karać śmiercią.
Zatem są ludzie, którzy mają odwagę głosić takie poglądy.
Lecz większość ludzi wierzących ignoruje tego rodzaju fragmenty (które w rzeczywistości można rozumieć tylko dosłownie) twierdząc, że były odpowiednie tylko w tamtym czasie i obecnie nie mają zastosowania.
Muzułmanie próbują w ten sposób odczytywać fragmenty nawołujące do świętej wojny twierdząc, że miały zastosowanie podczas walk toczonych przez Mahometa, lecz teraz nie musimy walczyć.
To dobrze, lecz powinniśmy być świadomi, z czego to wynika.
Ludzie zmagają się z wieloma ważnymi dla nich kwestiami, które w zasadzie nie mają nic wspólnego z bogiem. Chodzi o sekularyzm, prawa człowieka, demokrację i postęp naukowy. To sprawia, że niektóre fragmenty Pisma są nie do przyjęcia.
Zatem to nie wynika z religii, tymczasem religia pokazuje nam, z jak wielkim zaangażowaniem zmaga się z tymi kwestiami.
To kolejny przykład tego, że religia przygrywa w konfrontacji ze współczesną rzeczywistością.
Innym przykładem jest strzelanina w Virginia Tech.
Matka sprawcy wiedziała, że z synem dzieje się coś złego i ma problem z psychiką.
Z powodu swego przywiązania do chrześcijańskich doktryn nie poszła z nim do psychiatry, lecz chodziła do różnych kościołów, aby przeprowadzić egzorcyzm.
Wreszcie znalazła kościół, w którym przeprowadzono egzorcyzm.
Zatem mamy dziejącą się okropność, poważnie chorego studenta i zatroskaną matkę z podejściem do ludzkiej psychiki typowym dla średniowiecznego chrześcijaństwa. Mamy też kościół, który oferuje swoje profesjonalne usługi w zakresie egzorcyzmów.
Byłoby znacznie lepiej, gdyby ci ludzi postrzegali zdrowie psychiczne z perspektywy XXI wieku.
Współcześni chrześcijanie, Żydzi lub muzułmanie patrząc na taką sytuację mogą stwierdzić: Dzieje się coś złego i lepiej udać się do psychiatry.
Problem w tym, że według Pisma i religii takie podejście jest niewłaściwe, bo z punktu widzenia religii ta matka postąpiła słusznie - przecież demony istnieją, Jezus je wypędza a prawdziwym problemem jest opętanie.
Jedynym powodem, dla którego nie traktujemy takich poglądów poważnie, jest nasze lepsze zrozumienie świata, które nie pochodzi z religii, lecz z nauki.
Czy jest możliwe, że Bóg posługiwał się metaforami?
Przyjmijmy, że istnieje wszechwiedzący stwórca, Bóg, który okazjonalnie pisze książki.
Chce nam dać najbardziej użyteczną książkę. Jest kochającym i współczującym Bogiem i chce nam dać przewodnik, 'przepis na życie'. Ma skrybów, którzy to napiszą.
Co powinno znaleźć się w tej książce? Pomyślcie, jak znakomita powinna być, skoro jej autorem jest wszechwiedzące bóstwo.
Tymczasem w Biblii i Koranie nie ma jednego zdania, którego nie mógłby napisać człowiek żyjący w I wieku.
Nie ma żadnych odniesień do współczesności. Wiele miejsca zajmują wytyczne dotyczące ofiar ze zwierząt, traktowania niewolników lub kogo i dlaczego zabijać.
Nie ma czegokolwiek o elektryczności, DNA i leczeniu lub zapobieganiu chorób zakaźnych.
Nie ma tam nic szczególnie użytecznego, jest za to wiele zabobonów i barbarzyństwa z epoki żelaza.
To nie jest najlepsza książka.
Jeśli pójdę do księgarni i z zasłoniętymi oczami wezmę z półki jakąkolwiek książkę, to dla człowieka żyjącego w XXI wieku będzie w niej więcej sensu i mądrości niż w Biblii lub Koranie.
To nie przesada.
Wszystkie dziedziny naszej wiedzy przewyższyły i wyprzedziły mądrość Pism.
Przykładowo w kosmologii, psychologii lub ekonomii wiemy więcej niż którykolwiek pisarz Biblii lub Koranu.
To bardzo niewygodny fakt dla każdego, kto chciałby wierzyć, że ta książka została podyktowana przez stwórcę wszechświata.
