
Portuguese: 
Comparado com a experiência humana, o Universo existe há muito tempo: cerca de 14 bilhões de anos
É um tempo incrivelmente longo. É mais velho que a Terra, mais velho que o Sol, mais velho que..
bem, tudo. Basicamente por definição.
Ainda assim, quando você pensa sobre o próprio tempo, quanto tempo é 14 bilhões de anos, na verdade?
Parece para nós bastante tempo, agora. Mas o tempo continua correndo para o futuro, e todo dia
o Universo é um pouco mais velho. Quer dizer, dã, claro que é.
Mas alguma vez você  já pensou o que isso significa? Algum dia o Universo terá
20 bilhões de anos. 30. Depois 50 bilhões, 100 bilhões, um trilhão... e mesmo assim
o relógio ainda bate. Esses números soam abstratos, mas esses dias vão inevitavelmente chegar.
O tempo é longo. Como o Universo irá se parecer em um futuro bem, bem distante?
Diferente. Vai parecer diferente.

Russian: 
По людским меркам, Вселенная существует длительное время: почти 14 миллиардов лет. Это невероятно долго.
Дольше чем существует Земля, дольше чем существует Солнце, дольше чем всё.
Довольно долго по определению.
И все же, когда вы думаете о времени, 14 миллиардов лет, как много это на самом деле?
Довольно много. Но время продолжает идти вперед, и с каждым днем
Вселенная становится немного старше. Я имею в виду,типа,конечно это так.
Но вы никогда не думали что это значит? Когда-нибудь Вселенной будет
20 миллиардов лет. 30. Затем 50 миллиардов, 100 миллиардов, триллион...и даже тогда
часы продолжат тикать.  Возможно эти цифры звучат абстрактно, но это неизбежно произойдет.
Время течет медленно. Как будет выглядеть Вселенная в том далеком, далеком будущем
Другой. Будет выглядеть совсем по-другому

German: 
Verglichen mit der menschlichen Existenz gibt es das Universum schon seit langer Zeit: Fast 14 Mrd. Jahre.
Das ist eine erschreckend lange Zeit. Das ist älter als die Erde, älter als die Sonne,
älter als, naja, alles. Quasi per Definition.
Aber - wenn man über Zeit an sich nachdenkt, 
wie lang sind 14 Milliarden Jahre wirklich?
Es erscheint uns jetzt wie eine lange Zeit. Aber Zeit geht einfach immer weiter, und jeden Tag
wird das Universum ein bisschen älter. 
Naja, klar, natürlich wird es älter.
Aber habt ihr jemals darüber nachgedacht, was das bedeutet? Eines Tages wird das Universum 20 Milliarden
Jahre alt sein. 30. Dann 50 Milliarden, 100 Milliarden, eine Trillion - und selbst dann
tickt die Uhr noch. Solche Zahlen klingen abstrakt, aber jene Tage werden unvermeidlich kommen.
Zeit läuft lange. Wie wird das Universum in der extrem fernen Zukunft aussehen?
Anders. Es wird anders aussehen.

English: 
Compared to human experience, the Universe
has been around a long time: nearly 14 billion years.
That’s a soul-crushingly long time. That’s
older than Earth, older than the Sun, older
than, well, everything. Pretty much by definition.
And yet, when you think about time itself,
how long is 14 billion years, really? It seems
like a long time to us, now. But time keeps
on slippin’ into the future, and every day
the Universe is a little bit older. I mean
sure, duh, of course it is.
But have you ever really thought about what
that means? Someday the Universe will be 20
billion years old. 30. Then 50 billion, a
hundred billion, a trillion… and even then
the clock still ticks. Those numbers sound
abstract, but those days will inevitably come.
Time runs long. What will the Universe look
like in that far, far future?
Different. It’ll look different.

Arabic: 
بالمقارنة مع الإنسان، فإن الكون قديم جدًا،
إذ إن عمره يقارب 14 مليار سنة.
هذا عمر موغل في الطول
فهو أطول من عمر الأرض وعمر الشمس
وعمر كل شيء، كما هو واضح.
لكن عندما تفكرون في الزمن نفسه
فما مدى طول 14 مليار سنة حقيقةً؟
تبدو لنا الآن فترة زمنية طويلة
لكن الزمن آخذ بالتقدم إلى المستقبل
وكل يوم يكبر الكون قليلاً.
أعرف أن ذلك يبدو بديهيًا
لكن هل فكرتم يومًا فيما يعنيه ذلك؟
سيصبح عمر الكون يومًا 20 مليار سنة، فثلاثين،
فخمسين ملياراً، فمئة مليار، فترليون سنة
وحتى حينها، يستمر الزمن بالتقدم، قد تبدو هذه
الأرقام نظرية، لكن تلك الأزمان آتية لا محالة.
سيستمر الزمن بالتقدم. كيف سيكون
حال الكون في ذاك المستقبل البعيد للغاية؟
سيكون شكله مختلفًا. أجل، مختلفًا.

Spanish: 
En comparación con la experiencia humana, el Universo ha existido desde hace mucho tiempo: cerca de 14 mil millones de años.
Eso es un tiempo abrumadoramente largo. Eso es mas antiguo que la Tierra, más antiguo que el Sol, más viejo
que, bueno, todo. Casi por definición.
Y, sin embargo, cuando se piensa en el tiempo mismo, ¿cuánto tiempo es 14 mil millones de años, en realidad? Para
nosotros parece un largo tiempo, ahora. Pero el tiempo sigue en escapandose hacia el futuro, y cada día
el universo es un poco más viejo. Es decir, duh, por supuesto que lo es.
Pero,  ¿alguna vez has pensado en lo
eso significa? Algún día el Universo será 20
mil millones de años de antigüedad. 30. Luego, 50 mil millones, cien mil millones, un billón... incluso entonces
el reloj sigue caminando. Esos números suenan abstractos, pero esos días llegarán inevitablemente.
El tiempo tiene un largo plazo. ¿Cómo se verá el Universo en ese futuro tan, tan lejano?
Diferente. Se verá diferente.

Polish: 
W porównaniu do ludzi, Wszechświat istnieje już bardzo długo: około 14 bilionów lat.
To masakrycznie długi czas. Jest starszy od Ziemi, Słońca, starszy od,
właściwie, wszystkiego. Z definicji.
Teraz, kiedy myślisz o czasie, ile to tak naprawdę jest 14 bilionów lat? Wydaje się,
że to dość długo. Ale czas płynie i każdego dnia
Wszechświat jest odrobinę starszy. Znaczy, pewnie, no jasne, że jest.
Ale czy kiedykolwiek naprawdę myśleliście co to znaczy? Pewnego dnia Wszechświat będzie miał 20
bilionów lat. 30. Potem 50 bilionów, sto bilionów, trylion... I nawet wtedy
zegar wciąż będzie tykał. Te liczby brzmią abstrakcyjnie, ale te dni nieuchronnie się zbliżają.
Czas płynie. Jak Wszechświat będzie wyglądał w odległej, odległej przyszłości?
Inaczej. Będzie wyglądać inaczej.

Spanish: 
Estamos a punto de empezar un viaje largo. Literalmente, el más largo posible. Vamos hasta el final del universo.
Primero, una pequeña advertencia del contenido: Lo que les voy a mostrar hoy es muy
interesante, muy entretenido... y, bueno... tal vez un poquito angustioso para algunas personas. Pero
quiero decirles que no todo es oscuridad
y tinieblas.
Bueno, para ser honesto, casi todo es oscuridad y tinieblas, pero hay algo de luz,
casi literalmente, al final de este largo,
largo túnel.
Voy a tener que utilizar números bastante grandes en este episodio, y por grande, me refiero a
GRANDES. Probablemente más grande que cualquier número que hayas visto antes! Voy a tener que utilizar notación
científica, que es una forma abreviada de expresar números usando potencias de diez.
Por ejemplo, el número 100 es igual a 10
x 10, por lo que decimos que es "diez al cuadrado"

Polish: 
Wyruszymy na długą podróż. Dosłownie najdłuższą, jaka może być. Dojdzemy do końca Wszechświata.
Ale najpierw małe ostrzeżenie dotyczące treści: Rzeczy, które będę wam dzisiaj pokazywał są niesamowicie
interesujące, niesamowicie fajne... i, no... może odrobinę niepokojące dla niektórych ludzi. Ale
chcę powiedzieć, że to nie wszystko tylko ciemność i rozkład.
Żeby być szczerym, to w większości ciemność i rozkład, ale jest tu trochę światła,
prawie dosłownie, na końcu długiego, długiego tunelu.
W tym odcinku będę używał bardzo dużych liczb, a przez duże mam na myśli
OGROMNE. Prawdopodobnie większe niż jakiekolwiek liczby, z jakimi się wcześniej spotkaliście! Będę musiał użyć naukowych
zapisków, które są drogą na skróty do pokazania liczb używając dziesiątej potęgi.
Na przykład, liczba 100 to tyle samo co 10 x 10, więc mówimy, że to "dziesięć do kwadratu",

German: 
Wir gehen auf eine lange Reise. Buchstäblich die längstmögliche. Wir gehen ans Ende des Universums.
Erst mal eine inhaltliche Warnung: Die Sachen, die ich heute zeigen werde, sind unglaublich
interessant, unglaublich cool... und, naja, können vielleicht etwas beunruhigend sein.
Aber ich möchte vorwegschicken, dass es nicht nur Dunkelheit und Verfall sein wird.
Um ehrlich zu sein - es ist hauptsächlich Dunkelheit und Verfall, aber es gibt etwas Licht,
fast buchstäblich, am Ende des langen langen Tunnels.
Ich werde einige ziemlich große Zahlen in dieser Folge verwenden, und mit groß meine ich -
GROSS. Vielleicht größer als alle Zahlen, die euch bisher begegnet sind. Ich werde wissenschaftliche Notation
verwenden, was eine Abkürzung für Zahlen ist, indem man Potenzen verwendet.
Zum Beispiel: Die Zahl 100 ist gleich 10 x 10, also sagen wir es ist 10^2.

English: 
We’re about to go on a long journey. Literally the
longest possible. We’re going to the end of the universe.
First, a bit of a content warning: The stuff
I’m going to show you today is incredibly
interesting, incredibly cool… and, well…maybe
a wee bit distressing to some people. But
I want to say that it’s not all darkness
and dissolution.
Well, to be honest, it’s mostly darkness
and dissolution, but there is some light,
almost literally, at the end of the long,
long tunnel.
I’m going to have to use some pretty big
numbers in this episode, and by big, I mean
BIG. Probably bigger than any numbers you’ve
come across before! I’ll have to use scientific
notation, which is a shorthand way of expressing
numbers using powers of ten.
For example, the number 100 is equal to 10
x 10, so we say it’s “ten squared,”

Portuguese: 
Nós estamos prestes em ir em uma longa jornada. Literalmente a mais longa possível. Nós estamos indo para o fim do universo.
Primeiro,  um pequeno alerta sobre o conteúdo: O material que irei mostrar hoje é incrivelmente interessante,
incrivelmente legal... e, bem.. talvez um pouquinho angustiante para algumas pessoas. Mas
Eu quero dizer que não é apenas escuridão e dissolução.
Bem, para ser sincero, é sobretudo escuridão e dissolução, mas há um pouco de luz,
quase que literalmente, no fim do longo, longo túnel.
Eu terei que usar alguns números bem grandes nesse episódio, e por grande, eu quero dizer GRANDE
Provavelmente maior que qualquer outro número que você já tenha visto antes! Eu terei que usar notação
científica, que é um maneira abreviada de expressar os número usando potência de dez.
Por exemplo, o número 100 é igual a 10 x 10, então nós dizemos que é "dez ao quadrado,"

Russian: 
Мы собираемся отправиться в долгое путешествие. Буквально самое долгое из возможных. Мы увидим конец жизни Вселенной.
Хочу вас предупредить, что материал который я собираюсь вам показать, невероятно интересный,
невероятно крутой, но, возможно, может чуть-чуть огорчить некоторых людей. Но
Я хочу сказать, что темнота и распад это не всё.
Ну, если честно, это в основном темнота и распад, но есть немного света,
почти буквально, в конце длинного, длинного туннеля.
Мне придется использовать довольно большие цифры в этом эпизоде, и под словом большие, я имею в виду
БОЛЬШИЕ. Возможно больше, чем какие-либо числа, встреченные Вами раньше! Мне придется использовать
научные обозначения, которые являются сокращенным способом выражения числа в десятой степени.
Например, число 100 равно 10х10, поэтому мы говорим, что это "десять в квадрате",

Arabic: 
نحن على وشك خوض رحلة طويلة، هي فعليًا أطول
رحلة ممكنة إذ إننا سنذهب إلى نهاية الكون.
دعوني أحذركم في البداية،
ما سأعرضه عليكم اليوم مثير جدًا للاهتمام
ومذهل لأبعد حد،
لكنه قد يكون محزنًا قليلاً للبعض منكم.
لكن دعوني أطمئنكم
فلن يكون الحديث كله ظلامًا وفناءً.
لأصدقكم القول، سيكون معظمه
ظلامًا وفناءً لكن هناك بصيص ضوء،
حرفيًا تقريبًا، في آخر الطريق الطويل جدًا.
سوف أستخدم أرقامًا كبيرة جدًا في هذه الحلقة،
وعندما أقول "كبيرة" فإنني أعني أنها مهولة،
فهي تفوق أية أرقام صادفتموها من قبل
على الأرجح. وسأضطر لاستخدام رموز علمية
لاختصار الأرقام بكتابتها أسيًا.
مثلًا، الرقم مئة هو نتاج 10 ضرب 10
فنسميه 10 تربيع، أو 10 للأس 2.

English: 
or “ten to the power of two.” 1000 is
10 x 10 x 10, so it’s ten cubed, ten to
the third power.
This might seems silly for smaller numbers,
but it gets useful for much larger ones. A
million is 10 to the 6th, a billion is 10
to the 9th, and so on. Mind you, every time
the power, the exponent, goes up by one, the
actual number is ten times bigger. So 10 to
the 18th isn’t twice as big as 10 to the
9th, it’s a billion times bigger!
At different times in the life of the Universe,
different objects dominate. For example, in
the current Universe, NOW, you can make the
case that stars are the dominant objects;
they produce the most amount of energy. Before
stars, something else was. Dispersed plasma,
I suppose, generally speaking.
Astronomers Fred Adams and Greg Laughlin looked
at what will happen to the Universe on very
long time scales, and divided it into five
broad epochs. Then wrote about it in their
book, The Five Ages of the Universe, which
is a pretty good read. Their divisions aren’t
official in any way, but I think they did
a good job given what we know, so let’s
use them.
First came the Primordial Era, which we already
went over in the last episode. It’s basically

Spanish: 
o "diez a la potencia de dos." 1000 es
10 x 10 x 10, por lo que es de diez al cubo, diez a
la tercera potencia.
Esto podría parecer tonto para los números más pequeños,
pero se vuelve útil para otros mucho más grandes. Un
millon es 10 a la 6, mil millones es 10
a la 9, y así sucesivamente. Eso sí, cada vez
que el poder, el exponente, sube por uno, el número real es diez veces más grande. Así que 10 a la
18 potencia no es dos veces tan grande como 10 a la novena, ¡es mil millones de veces más grande!
En diferentes momentos de la vida del Universo, dominan diferentes objetos. Por ejemplo, en
el Universo actual, AHORA, se puede argumentar que las estrellas son los objetos dominantes;
estas producen la mayor cantidad de energía. Antes de las estrellas, era otra cosa. Plasma disperso,
supongo, en términos generales.
Los astrónomos Fred Adams y Greg Laughlin consideraron lo que va a pasar con el Universo en
escalas de tiempo muy grandes, y lo dividieron en cinco épocas generalizadas. Luego escribieron sobre ello en su
libro, Las Cinco Edades del Universo, el cual es una muy buena lectura. Sus divisiones no son
oficiales de ninguna manera, pero creo que hicieron un buen trabajo en base a lo que sabemos, así que vamos a
utilizarlas.
Primero vino la Era Primordial, de la que ya hablamos en el episodio anterior. Abarca básicamente

Russian: 
или "десять во второй степени". 1000 равно 10х10х10, так что это десять в кубе,
или "десять в третьей степени".
Может это глупо для небольших чисел, зато очень удобно для больших.
Миллион равно 10 в 6-ой степени, миллиард 10 в 9-ой, и так далее.
Заметьте, каждый раз когда степень возрастает на один порядок, число возрастает в десять раз. Так что
10 в 18-ой степени не вдвое больше чем 10 в 9-ой, оно в миллиард раз больше!
В разные времена, во Вселенной доминировали различные объекты.
Например, в современной вселенной, сейчас, можно допустить, что доминирующими являются звезды.
Они производят наибольшее количество энергии. До звезд,её производило что-то другое.
Рассеянная плазма, полагаю вообще-то.
Астрономы Фред Адамс и Грег Лафлин исследовали, что произойдет со Вселенной на очень
больших временных отрезках, они выделили пять основных эпох. И написали об этом книгу
"Пять возрастов Вселенной"  Которую кстати довольно-таки интересно читать. Их отрезки
не являются официальными, но я думаю что они сделали хорошую работу, учитывая то, что мы знаем,так давайте
использовать их.
Самая первая "Первичная эпоха" О ней мы уже упоминали в прошлом эпизоде​​. Это в основном

Arabic: 
والألف تساوي 10 ضرب 10 ضرب 10
أي 10 تكعيب،
أو 10 للأس 3.
قد تبدو هذه الطريقة غير مفيدة عند ذكر الأرقام
الصغيرة، لكنها مفيدة للأرقام الأكبر بكثير.
فالمليون هو 10 أس 6
والمليار 10 أس 9، وهكذا.
القوة، أو الأس، يرتفع رقمًا واحدًا
ولكن الرقم الفعلي أكبر 10 أضعاف
لذا فإن 10 للأس 18 ليست ضعف 10 للأس 9
بل إنها أكبر منها بمليار مرة!
في حياة الكون، كانت أجسام مختلفة
تسيطر في الفترات الزمنية المختلفة.
فمثلاً، في كوننا الحالي، في هذه اللحظة
يمكنك أن تجادل بأن النجوم هي الجسم المهيمن
فهي تنتج أكبر كمية من الطاقة،
أما قبل النجوم فكان هناك جسم مهيمن آخر
وهي البلازما المشتتة بشكل عام.
بحث عالما الفلك فريد آدامز وغريغ لافلين
فيما سيحدث للكون بعد أزمنة طويلة
وقسماها لخمسة حقب رئيسية
وشرحاها في كتابهما "حِقب الكون الخمس"
وهو كتاب جيد جدًا للمهتمين.
ليست تقسيماتهما رسمية
لكن عملهما ممتاز بالنظر لما نعرفه حتى الآن،
لذا فلنستخدم هذه التقسيمات.
أولاً، الحقبة البدائية
الذي تحدثنا عنها في الحلقة السابقة.

Portuguese: 
ou "dez elevado a segunda potência." 1000 é 10 x 10 x 10, então é dez ao cubo, dez
a terceira potência.
Pode parecer bobagem para número pequenos mas se torna útil para números bem maiores.
Um milhão é 10 a 6ª potência, um bilhão é 10 a 9ª potência, e assim por diante. No entanto, toda vez
a potência, o expoente, sobe mais um número, o número real é na verdade dez vezes maior. Então 10 a 18ª
não é duas vez maior que 10 a 9ª: é um bilhão de vezes maior!
Em diferente momentos da vida do Universo,  diferentes objetos dominam. Por exemplo, no atual
Universo, AGORA, você pode argumentar que estrelas são os objetos dominantes;
elas produzem a maior quantidade de energia. Antes das estrelas, algo diferente. Plasma disperso,
eu suponho,  de modo geral.
Os astrônomos Fred Adams e Greg Laughlin olharam para o que irá acontecer com o Universo em escalas
muito longas, e dividiram em cinco grandes épocas. Depois escreveram sobre em seu livro,
The Five Ages of the Universe (As Cinco Eras do Universo), que é uma boa leitura.
Suas divisões não são de maneira alguma oficiais,
mas eu acho que eles fizeram um bom trabalho dado o que a gente sabe, então vamos usá-las.
Primeiro veio a Era Primordial, a qual nós já passamos no último episódio. É basicamente

German: 
oder "10 hoch 2". 1000 ist 10 x 10 x 10, also ist es 10^3
zehn hoch drei.
Das scheint vielleicht dumm bei kleineren Zahlen, aber es wird sehr nützlich bei viel größeren.
Eine Million ist 10^6, eine Milliarde ist 10^9 und so weiter.  [US Bill. ≙ EU Mrd.] Allerdings: Jedes Mal wenn
der Exponent um eins ansteigt, wird die tatsächliche Zahl zehn mal größer. Also
ist 10^18 nicht doppelt so groß wie 10^9, 
sondern eine Milliarde mal größer.
In verschiedenen Epochen im Leben des Universums dominieren unterschiedliche Objekte. Zum Beispiel,
im momentanen Universum - jetzt - kann man argumentieren, dass Sterne die dominanten Objekte sind.
Sie produzieren die meiste Energie. Vor den Sternen 
war das etwas anderes. Verstreutes Plasma
nehme ich an, allgemein gesprochen.
Die Astronomen Fred Adams und Greg Laughlin beschäftigten sich mit dem Schicksal des Universums
über eine sehr lange Zeitspanne und teilten sie in fünf große Epochen ein. Dann schrieben sie darüber in ihrem
Buch, "Die fünf Zeitalter des Universums", ein ziemlich gutes Buch. Ihre Einteilungen sind nicht verbindlich
aber ich glaube, sie haben ihre Sache gut gemacht angesichts dessen was wir heute wissen,
also benutzen wir sie.
Zunächst kam die "Ursprüngliche Ära", über die wir in der letzten Folge gesprochen haben. Prinzipiell ist das

Polish: 
albo "dziesięć do drugiej potęgi". 1000 to 10 x 10 x 10, więc jest to dziesięć do sześcianu, dziesięć do
trzeciej potęgi.
To może wydać się bezsensowne jeśli chodzi o mniejsze liczby, ale jest przydatne do większych.
Milion to 10 do szóstej potęgi, bilion to 10 do dziewiątej, i tak dalej. Pomyślcie, za każdym razem kiedy
wykładnik potęgowy zwiększa się o jeden, liczba jest dziesięć razy większa. Więc 10 do
osiemnastej potęgi to nie dwa razy więcej co 10 do dziewiątej, to bilion razy więcej!
W innych czasach życia we Wszechświecie, inne objekty dominują. Na przykład, w
naszym, TERAZ, możemy wskazać gwiazdy jako objekty dominujące;
produkują największą ilość energii. Przed gwiazdami coś innego to robiło. Rozproszoną plazmę,
tak sądzę, mówiąc ogólnikowo.
Astronomowie Fred Adams i Greg Laughlin obserwowali to, co się stanie ze Wszechświatem na bardzo
długą skalę czasową, i podzielili to na pięć ogólnych epok. Napisali o tym w ich
książce, "The Five Ages of the Universe" (Pięć Wieków Wszechświata), która jest naprawde dobrą lekturą. Ich rozłam nie jest
w żaden sposób oficjalny, ale myślę że zrobili kawał dobrej roboty, biorąc pod uwagę to, co wiemy, więc
użyjmy tego.
Pierwsza nastąpiła Era Pierwotna, którą już przejrzeliśmy w poprzednim odcinku. To właściwie

Russian: 
всё с момента Большого Взрыва до формирования первых звезд,
около 400 миллионов лет спустя.
Вторая эпоха это та в которой мы сейчас живем, где звезды правят ночью. Это эпоха звездоносная
Она длится уже около 13,4 миллиардов лет
Но как долго она будет продолжатся? Или говоря по другому, когда умрет  последняя звезда
Ведь чем меньше масса звезды, тем дольше она будет "жить", неуклонно синтезируя из водорода
гелий в очень медленном темпе. Как указывает моделирование, звезда красный карлик с самой низкой массой, может так делать
в течении триллиона лет.
То есть долго. Красный карлик который сформировался, когда Вселенная была молодой
использовали около 1% своего водорода, и имеют около 99% своей жизни в запасе.
По человеческим меркам , они по-прежнему младенцы.
Сейчас галактики весело бурлят создавая из газа новые звезды. Но в конце концов,
газ закончится. По разным оценкам, звездообразование в большинстве галактик
пойдет на спад в течении нескольких миллиардов лет. Будет рождаться меньше звезд, а те что
уже есть начнут умирать. Столкновения галактик и другие события могут вызвать звездообразование и

Spanish: 
todo desde la Gran Explosión del Universo hasta cuando se formaron las primeras estrellas,
pasaron unos 400 millones de años.
La segunda era es la que vivimos ahora,
donde las estrellas gobiernan la noche. Esta es la Era Estelifera
Llevamos aproximadamente a 13.4 mil millones de años en ella.
Pero ¿cuánto tiempo durará? O para expresarlo de otro modo, ¿cuándo se va a morir la última estrella?
Cuanto menor sea la masa de una estrella más tiempo permanecerá "viva," constantemente fusionando hidrógeno
en helio a una velocidad muy lenta. Los modelos indican que la enana roja con menor masa puede hacer esto por
aproximadamente un billón de años.
Eso es mucho tiempo. Una enana roja que se formó cuando el Universo era joven apenas ahora
habría utilizado aproximadamente el 1% de su hidrógeno, y tiene  aproximadamente 99% de su vida por delante. En
términos humanos, siguen siendo bebés.
En este momento, las galaxias esta girando alegremente, convirtiendo gas de las nebulosas en estrellas. Pero con el tiempo
el gas se acabará. Las estimaciones varían, pero la formación de estrellas en la mayoría de las galaxias empezará
a detenerse en unos pocos millones de años. Menos estrellas nacerán, y las que ya nacieron
empezarán a morir. Las colisiones de galaxias y otros eventos pueden desencadenar la formación de estrellas después de

Polish: 
wszystko od momentu Wielkiego Wybuchu do uformowania się pierwszych gwiazd,
jakieś 400 milionów lat później.
Druga era to ta w której żyjemy, gdzie gwiazdy rządzą nocą. Jest to Era
Gwiazdowa. Jesteśmy w niej od około 13.4 bilionów lat.
Ale jak długo potrwa? Albo, inaczej mówiąc, kiedy ostatnia gwiazda umrze?
Im mniejsza masa gwiazdy tym dłużej będzie "żyć", stale dokonując fuzji wodoru
w hel bardzo powoli. Modele pokazują najmniejszą masę czerwonego karła, która może to robić przez
około trylion lat.
To długo. Czerwony karzeł, który uformował się kiedy Wszechświat był młody używałby tylko
1% jego wodoru i miałby około 99% życia przed sobą. Używając
ludzkich określeń, są one ciągle niemowlakami.
W tej chwili, galaktyki pienią się wesoło, zamieniając mgławicowy gaz w gwiazdy. Jednak ten gaz
kiedyś się skończy. Szacowane daty różnią się, ale formacja gwiazd w większości galaktyk zaczyna
zanikać w ciągu kilku bilionów lat. Mniej gwiazd będzie się rodzić, a te żyjące obecnie
zaczną umierać. Galaktyczne kolizje i inne wydarzenia mogą wywołać dalszą formację gwiazd,

German: 
alles vom Moment des Urknalls bis zur Formierung der ersten Sterne
ungefähr 400 Millionen Jahre später.
Die zweite Ära ist die, in der wir jetzt leben, in der Sterne die Nacht bestimmen. Dies ist die
"sternenreiche Ära". Sie läuft seit circa 13,4 Milliarden Jahren.
Aber wie lange wird sie andauern? Oder anders ausgedrückt: Wann wird der letzte Stern sterben?
Je niedriger die Masse eines Sterns, desto länger wird er "leben", ununterbrochen Wasserstoff
in Helium umwandelnd, sehr langsam. Modelle zeigen an, dass ein roter Zwerg mit niedrigster Masse dies
für ungefähr eine Trillion Jahre tun kann.
Das ist eine lange Zeit. Ein roter Stern, der sich in der Frühzeit des Universums gebildet hat, würde jetzt erst
etwa 1% seines Wasserstoffvorrats verbraucht haben und hat etwa 99% seines Lebens noch vor sich.
In menschlichen Begriffen sind sie noch Säuglinge.
Im Moment sind Galaxien dabei, sorglos nebuläres Gas in Sterne zu verwandeln. Aber unvermeidlich
wird das Gas ausgehen. Schätzungen schwanken, aber Sternenbildung in den meisten Galaxien wird
in ein paar Milliarden Jahren langsam zu Ende gehen. Weniger Sterne werden geboren werden, und die schon
geborenen werden sterben. Galaxienkollisionen und andere Ereignisse mögen Sternenentstehung noch

Portuguese: 
tudo desde que o universo explodiu até quando as primeiras estrelas surgiram,
cerca de 400 milhões de anos atrás.
A segunda era é a que nós vivemos hoje, onde as estrelas comandam a noite. Essa é a Era Estelífera.
Nós estamos com cerca de 13,4 bilhões de anos no momento.
Mas quanto tempo ela irá durar? Ou colocando de uma maneira diferente, quando a última estrela irá morrer?
Menor a massa de uma estrela mais longa será sua "vida",  constantemente fundindo hidrogênio
em hélio em uma taxa lenta. Modelos indicam que a anã vermelha com a menor massa  pode fazer isso por
até um trilhão de anos.
Isso é um tempo muito longo. Uma anã vermelha que se formou quando o Universo era jovem iria apenas agora
usado cerca de 1% do seu hidrogênio, e tem cerca de 99% da sua sua vida pela frente.
Em termos de escala de tempo humana, são apenas crianças.
Nesse exato momento, galáxias estão alegremente se afastando, transformando gás de nebulosas em estrelas. Mas eventualmente
esse gás vai acabar. Estimativas variam, mas a formação de estrelas na maioria das galáxias começará
a se esgotar em alguns bilhões de anos. Menos estrelas nascerão, e as que já nasceram
começaram a morrer. Colisão de galáxias e outros eventos podem causar a formação de estrelas depois

English: 
everything from the moment the Universe big
banged up to when the first stars formed,
about 400 million years later.
The second era is the one we live in now,
where stars rule the night. This is the Stelliferous
Era. We’re about 13.4 billion years into
it.
But how long will it last? Or to phrase it
another way, when will the last star die?
The lower the mass of a star the longer it
will “live,” steadily fusing hydrogen
into helium at a very slow rate. Models indicate
the lowest mass red dwarf can do this for
about a trillion years.
That is a long time. A red dwarf that formed
when the Universe was young would only now
have used up about 1% of its hydrogen, and
has about 99% of its life ahead of it. In
human terms, they’re still infants.
Right now, galaxies are merrily churning away,
converting nebular gas into stars. But eventually
that gas will run out. Estimates vary, but
star formation in most galaxies will start
to peter out in a few billion years. Fewer
stars will be born, and the ones already born
will start to die off. Galaxy collisions and
other events may trigger star formation after

Arabic: 
وهو يشمل الفترة الممتدة بين الانفجار العظيم
وحتى تشكُل أول النجوم
بعد 400 مليون سنة تقريبًا.
الحقبة الثانية هو الحقبة الذي نعيش فيه الآن
وفيه تضيء النجوم سماء الليل
وتسمى بالحقبة النجمية
وقد مضى منها حوالي 13،4 مليار سنة.
لكن لمتى سوف تمتد؟
أو بالأحرى، متى ستموت آخر نجمة؟
كلما قلت كتلة نجمة زادت فترة حياتها واستمرت
بتحويل الهيدروجين لهيليوم ببطء شديد وبانتظام.
تشير النماذج
إلى أن نجم القزم الأحمر ذا الكتلة الأقل
يمكنه الاستمرار بذلك
لحوالي ترليون سنة تقريبًا، وهذا وقت طويل.
الأقزام الحمراء
التي تشكلت في بداية عمر الكون
ستكون قد استهلكت حتى الآن 1% من الهيدروجين
فيها وما يزال 99% من عمرها أمامها
وباستخدام مصطلح بشري، فهي ما تزال رضيعة.
في وقتنا الحالي، تحوّل المجرات الغاز السديمي
لنجوم بسعادة، لكن الغاز سينفد يومًا ما.
تتفاوت التقديرات، لكنها تشير بشكل عام
إلى أن تشكّل النجوم في معظم المجرات
سوف يأخذ بالتوقف بعد بضعة مليارات السنين
حيث يقل تكوين نجوم جديدة تدريجيًا
بينما تأخذ النجوم الموجودة بالفناء، وقد يؤدي
تصادم المجرات وغيرها من الأحداث لتشكل نجوم

Spanish: 
de eso, lo que tal vez que logre demorar un poco las cosas. Pero aunque dure otros 50 mil millones de años,
o cien mil, importa poco.
Cuando la estrella con la vida mas larga puede sobrevivir alrededor para una billón de años, ¿por qué objetar  por unos miles de millones
aquí y allá?
Mientras esto sucede, las galaxias cambiaran de color y se desvaneceran. La mayoría de las galaxias espirales tienen discos
que son de un color azul vibrante, emitido por las estrellas masivas, calientes y luminosas.
Pero como estas estrellas vayan muriendo y las estrellas mas débiles y de menor masa tomen el control, la galaxia enrojecerá
y disminuirá su brillo. Unos pocos miles de millones de años después de que el gas nebular se agote, las únicas estrellas que quedan serán las
longevas enanas rojas.
En un billón de años, esto es lo que nos espera. Puede tomar más tiempo; He visto algunos cálculos
que muestran las estrellas con la menor masa posible PODRIAN durar últimos diez veces ese tiempo. Lo que sea. No
voy a preocuparme demasiado por unos cuantos factores de diez aquí o allá. Conforme el universo envejece, esas
son simplemente fluctuaciones en las estadísticas.
Pero cuando eso suceda, cuando la última estrella muera, significa que los únicos objetos que quedan
en el Universo generando energía apreciable serán los cadáveres de estrellas: enanas blancas,

Arabic: 
ما قد يطيل عمر النجوم قليلاً.
لكنها حتى لو عاشت 50 أو 100 مليار سنة أخرى
فإن ذلك بالكاد سيغير شيئًا.
إذا كان أطول عمر لنجم
هو ترليون، سنة فماذا تعني له
بضعة مليارات إضافية؟
بينما يحدث ذلك، تتغير ألوان المجرات وتتلاشى.
لمعظم المجرات الحلزونية أقراص زرقاء وهّاجة
إذ يطغى إشعاع النجوم الساخنة الساطعة.
ولكن مع موت هذه النجوم واستبدالها بنجوم
أخفت وأقل كتلة، فإن المجرة تبهت ويحمر لونها.
وبعد مليارات السنين من نفاد الغاز السديمي
وحدها الأقزام الحمر ستكون
ما تزال على قيد الحياة.
بعد ترليون سنة، هذا ما سنجده.
وقد يتطلب ذلك وقتًا أطول
فقد رأيت بعض الحسابات التي تشير لأن أصغر
النجوم في الكتلة قد تعيش فترة أطول 10 أضعاف.
لكن لا يهم، فلا تعني لي عشرات الأضعاف شيئاً
فهي ليست أكثر
من تقلبات إحصائية في حياة الكون.
لكن عندما يحدث بالفعل أن يموت النجم الأخير
فذلك يعني أن المجسمات الوحيدة المتبقية
في الكون التي تولد طاقة معتبرة هي جثث النجوم

Portuguese: 
disso, então talvez isso possa estender as coisas um pouquinho. Mas mesmo que dure outros 50 bilhões de anos,
ou mil anos, dificilmente faz diferença.
Quando a estrela mais longa se mantem por trilhões de anos, por que se importar com alguns bilhões
aqui e ali?
Na medida em que acontece, galáxias mudarão de cor e se apagarão. A maioria das galáxias espirais têm discos
que são de uma cor azul vibrante, a estrela massiva, quente e luminosa  dominando sua emissão.
Mas conforme essas estrelas morrem e as estrelas mais apagadas, com menor massa assumem, a galáxia irá se avermelhar
e escurecer. Alguns bilhões de anos depois do gás nebuloso se extinguir as únicas estrelas restantes serão aquelas
anãs vermelhas de longa vida.
Em um trilhão de anos, isso é o que nos espera. Pode levar mais tempo; Eu vi alguns cálculos
que mostram que as estrelas de pouca massa PODEM durar até dez vezes mais. Não importa. Eu vou me
importarei muito sobre fatores de dez aqui ou ali. Conforme o Universo envelhece, esses
são essencialmente flutuações estatísticas.
Mas quando isso realmente acontecer, quando a última estrela morrer, significa que  os únicos objetos restantes
no Universo gerando energia apreciável serão os corpos das estrelas: anãs brancas,

Polish: 
która może wydłużyć cały proces. Nawet jeśli to oznacza kolejne 50 bilionów lat,
albo nawet sto - to i tak nie ma wielkiego znaczenia.
Kiedy najdłuższej żyjąca gwiazda może przetrwać trylion lat, po co spierać się
o raptem kilka bilionów lat?
Kiedy to się stanie, galaktyki zmienią kolor i zblakną. Większość galaktyk spiralnych posiada dyski
o żywym niebieskim kolorze, w których dominują masywne, gorące i jasne gwiazdy.
Ale gdy gwiazdy umierają i te słabsze, o mniejszej masie zaczynają dominować, galaktyki staną się czerwone
i ściemnieją. Kilka bilionów lat po tym jak gaz mgławicowy się skończy, jedynymi pozostałymi gwiazdami będą te
długo żyjące czerwone karły.
To czeka nas w ciągu tryliona lat. Może zająć dłużej; widziałem kilka obliczeń,
które pokazują najmniejsze masy gwiazd, które MOGŁYBY przetrwać dziesięć razy dłużej. Tak czy inaczej,
nie będę się przejmować jedną potęgą w tę czy drugą stronę. Wraz ze starzeniem się Wszechświata,
będą to jedynie wahania statystyczne.
Ale kiedy to się stanie, kiedy ostatnia gwiazda umrze, jedyne obiekty, które pozostaną
i będą wytwarzać energię, to martwe gwiazdy: białe karły,

German: 
später verursachen, also kann das die Sache etwas verlängern. Aber ob es noch 50 Milliarden Jahre dauert
oder 100 Milliarden, es spielt praktisch keine Rolle.
Wenn der älteste Stern für 10^18 Jahre lebt, warum kleinlich über ein paar Milliarden hier und da streiten?
 
Während das passiert werden Galaxien ihre Farben verändern und verblassen. Die meisten Spiralgalaxien
haben Scheiben, die leuchtend blau sind, durch die massiven heißen leuchtenden Sterne.
Aber wenn diese Sterne sterben und die schwachen niedrigmassigeren Sterne übernehmen, wird die Galaxie rötlich
und schummrig. Ein paar Milliarden Jahre nachdem das nebelartige Gas ausgeht werden die einzig verbliebenen Sterne diese
langlebigen roten Zwerge sein.
In 10^18 Jahren erwartet uns das. Es dauert vielleicht auch länger, ich habe Kalkulationen gesehen,
die zeigen, dass die Sterne mit der niedrigsten Masse vielleicht 10 mal so lange bestehen könnten. Wie auch immer.
Ich werde mich nicht so sehr an 10er-Faktoren hier und dort aufhalten. Während das Universum altert,
sind das im Grunde statistische Schwankungen.
Aber wenn das passiert - wenn der letzte Stern stirbt, heißt das, dass die einzig verbliebenen Objekte
im Universum, die nennenswerte Energie erzeugen, die Leichname von Sternen sind: Weiße Zwerge,

English: 
that, so maybe that’ll extend things a bit.
But even if it lasts another 50 billion years,
or a hundred, it hardly matters.
When the longest star sticks around for a
trillion years, why quibble about a few billion
here and there?
As this happens, galaxies will change color
and fade. Most spiral galaxies have disks
that are a vibrant blue in color, the massive
hot luminous stars dominating their emission.
But as these stars die and the fainter, lower
mass stars take over, the galaxy will redden
and dim. A few billion years after the nebular
gas runs out the only stars left will be those
long-lived red dwarfs.
In a trillion years, this is what awaits us.
It may take longer; I’ve seen some calculations
that show the very lowest mass stars MIGHT
last ten times that long. Whatever. I’m
not going to worry too much over factors of
ten here or there. As the Universe ages, those
are essentially statistical fluctuations.
But when that does happen, when the last star
dies, it means that the only objects left
in the Universe generating appreciable energy
will be the corpses of stars: white dwarfs,

Russian: 
после этого, так что можно немного расширить временные рамки. Но даже если это продлится еще
50 миллиардов лет, или 100, это не имеет особого значения.
Если звезда горит в течении триллиона лет, стоит ли придираться к нескольким миллиардам
плюс-минус?
Когда начнут умирать звезды, галактики изменят цвет и померкнут. Большинство спиральных галактик
имеют диски, которые светятся ярким синим цветом, массивные, горячие звезды затмевают остальные.
Но когда эти звезды умрут, станут видны более слабые звезды. Галактика окрасится в красный и потускнеет.
После того как иссякнет газ для формирования новых звезд, через несколько миллиардов лет, останутся только
долгоживущие красные карлики
Это то что ждет нас в трилионном году. Это может занять больше времени; Я видел некоторые расчеты,
которые показывают что звезды с очень низкой массой могут существовать в десять раз дольше. Без разницы.
Я не слишком беспокоюсь по поводу десятых степеней туда-сюда. По мере старения вселенной
По сути это просто статистические колебания
Но когда это произойдет, когда умрет последняя звезда, единственными объектами во Вселенной
генерирующими заметную энергию будут трупы звезд: белые карлики,

English: 
neutron stars, and black holes. And, to be
fair, brown dwarfs as well, those objects
intermediate in mass between stars and planets.
With the exception of black holes, these objects
are supported by various forms of degeneracy
pressure. That means, in a few trillion years,
it will be the end of the Stelliferous Era,
and the start of the Degenerate Era.
The Universe will be dark. Dark to human eyes,
at least, assuming we have eyes in a trillion
years, or that we’re even around. In the
infrared things are a bit brighter; many of
these objects will be glowing at those wavelengths
since they’ll be warm.
Well, lukewarm. Neutron stars and white dwarfs
are born very hot, and fade over time. How
long that takes depends on how massive they
are and other factors, but it’s safe to
assume that they’ll have cooled to room
temperature at best in a few trillion years.
And the deeper we get into the Degenerate
Era, the cooler they’ll be.
They’ll have their moments though, because
over trillions of years, binary white dwarf
orbits will decay, and the stars will merge
and explode as supernovae. Binary neutron
stars will merge and form gamma-ray bursts
too, explosions so bright they’ll outshine

German: 
Neutronensterne und schwarze Löcher. Und fairerweise: Braune Zwerge ebenfalls, diese Objekte
bewegen sich bezüglich der Masse zwischen Sternen und Planeten.
Mit der Ausnahme von schwarzen Löchern werden diese Objekte nicht durch verschiedene Formen des
Entartungsdrucks gestützt. Das heißt, dass in ein paar Trillionen Jahren die "Sternenreiche Ära" enden wird,
und es ist der Beginn der "Ära der Degeneration".
Das Universum wird dunkel sein. Für menschliche Augen zumindest, angenommen wir haben dann noch Augen,
und wenn es uns überhaupt gibt. Im Infraroten sind die Dinge etwas heller; viele
dieser Objekte werden auf den Wellenlängen glühen, 
weil sie warm sein werden.
Nun, lauwarm. Neutronensterne und weiße Zwerge werden sehr heiß geboren und lassen mit der Zeit nach.
Wie lange es dauert, hängt von der Masse und anderen Faktoren ab, aber man kann mit ziemlicher Sicherheit
annehmen, dass sie bestenfalls auf Raumtemperatur abgekühlt sein werden in ein paar Trillionen Jahren.
Und je tiefer wir in die "Ära der Degeneration" gehen, desto kälter werden sie.
Sie werden aber ihren Moment haben, denn über Trillionen von Jahren werden binäre Systeme
weißer Zwerge verfallen und die Sterne werden als Supernovae explodieren. Binäre Neutronensterne
werden sich verbinden und Gammastrahlenblitze verursachen, so hell, dass sie

Spanish: 
estrellas de neutrones y agujeros negros. Y seamos justos, tambien estaran las enanas marrones, esos objetos
con masa entre estrellas y planetas.
Con la excepción de los agujeros negros, estos objetos se mantienen por varias formas de presión de
degeneración. Eso significa que, en unos pocos billones de años, será el final de la Era Estelífera,
y el comienzo de la Era Degenerante.
El universo estará oscuro. Oscuro para los ojos humanos, al menos, asumiendo que tenemos ojos en un billón de
años, o que seguimos por ahí. En el infrarrojos las cosas son un poco más brillantes; muchos de
estos objetos estarán brillando en esas frecuencias ya que van a ser cálidas.
Bueno, tibias. Las estrellas de neutrones y las enanas blancas nacen muy calientes, y se desvanecen con el tiempo. Cuánto
tiempo tarde depende de que tan masivas son y otros factores, pero es seguro
asumir que van a enfriarse a temperatura ambiente en unos billones de años a lo mucho.
Y mientras mas tiempo pasa en la Era Degenerante, más fría va a ser.
Pero tendran sus momentos, porque durante billones de años, las orbitas de enanas blancas
decaerán, y las estrellas se fusionarán y explotarán como supernovas. Estrellas de neutrones
binarias también se fusionarán y formarán estallidos de rayos gamma, explosiones tan brillantes que va a eclipsar

Portuguese: 
estrelas de nêutron e buracos negros. E, pra ser justo, anãs marrons também, esses objetos
têm massa entre estrelas e planetas.
Com a exceção de buracos negros, esses objetos são sustentados por várias formas de pressão
de degeneração. Isso significa que, em alguns trilhões de anos, será o fim da Era Estelífera,
e o começo da Era Degenerada.
O Universo será escuro. Escuro ao olho humano, pelo menos, considerando que a nós tenhamos olhos em um trilhão
de anos, ou que ainda estejamos aqui. No infravermelho as coisas são um pouco mais claras; a maioria
desses objetos estarão brilhando nesses comprimentos de ondas já que eles estarão quentes.
Bem, morno. Estrelas de nêutrons e anãs brancas nascem muito quentes, e esfriam com o passar do tempo. Quanto
tempo leva depende de quão massiva elas são e outros fatores, mas é seguro
assumir que elas tenham esfriado para temperatura ambiente em alguns trilhões de anos.
E quanto mais fundo nós entramos na Era Degenerada, mais frio elas serão.
Mas elas terão seus momentos, porque durante trilhões de anos, as orbitas das anãs brancas binárias
irá diminuir, e as estrelas se fundirão e explodirão em uma supernova. Estrelas de nêutron
binárias se fundirão e formarão explosões de raios gamas também, explosões tão luminosas que superarão

Arabic: 
أي الأقزام البيض والنجوم النيوترونية
والثقوب السوداء، وكذلك الأقزام البنية
التي تتوسط كتلتها بين كتلة النجوم والكواكب.
باستثناء الثقوب السوداء، فإن هذه الأجسام
يرفدها أنواع متعددة من ضغط التحلل
وهذا يعني أنه بعد بضعة ترليونات
من السنين ستنتهي الحقبة النجمية
وتبدأ حقبة التحلل.
سيكون الكون مظلمًا بالنسبة للعين البشرية،
هذا بافتراض وجود عين بشرية بعد ترليون سنة
أو حتى وجود بشر. لكن من حيث الموجات
تحت الحمراء فإن النور سيكون ساطعًا.
كثير من هذه الأجسام سوف يتوهج
عند الأطوال الموجية تحت الحمراء بسبب دفئه.
أو بالأحرى، فتوره. عند ولادتها، تكون
النجوم النيوترونية والأقزام البيض حارة جدًا
وتبرد مع الزمن، ويتوقف هذا الزمن
على كتلتها وعلى عوامل أخرى،
إلا أنه يجوز القول إن درجة حرارتها ستكون
بدرجة حرارة الغرفة بعد بضعة ترليونات سنة
وكلما تقدم عصر التحلل صارت أبرد.
لكن بريقها لن يختفي للأبد،
وذلك لأنه على مدى ترليونات السنين
فإن مدارات الأقزام البيض الثنائية ستضمحل
وستندمج النجوم ويحدث انفجار مستعر أعظم.
أما النجوم النيوترونية الثنائية
فتندمج وتنفجر مطلقة إشعاعات غاما

Russian: 
нейтронные звезды и черные дыры. И, чтобы быть справедливым, еще коричневые карлики,
как объекты промежуточной массы между звездами и планетами.
За исключением черных дыр, эти объекты поддерживаются различными видами дегенеративного давления.
Это значит, что через несколько триллионов лет, наступит конец эпохи рождения звезд,
И начнется "Эпоха распада"
Вселенная погрузится в мрак. Мрак для человеческого глаза, если у нас будут глаза
в трилионном году, если мы вобще будем. В инфракрасном излучении вещи немного ярче;
многое будет светится в инфракрасном, потому что будет все еще теплыми
Ну, тепловатыми. Нейтронные звезды и белые карлики рождаются очень горячими, и остывают со временем.
Длительность остывания зависит от их массы и прочих факторов. Но можно с уверенностью сказать,
что они остынут до комнатной температуры, в  лучшем случае спустя несколько триллионов лет
И чем дальше мы будем продвигаться  в Эпоху Распада, тем холоднее будут они становится.
Интересные события еще будут, потому что за триллионы лет белые карлики в двойных системах
будут сталкиваться и взрываться как сверхновые. Двойные нейтронные звезды
тоже сольются и образуют гамма-всплески, такие яркие взрывы что затмят собой

Polish: 
gwiazdy neutronowe i czarne dziury. I, żeby być dokładnym, brązowe karły też, a więc
obiekty o masie pomiędzy gwiazdami a planetami.
Wszystkie te obiekty, z wyjątkiem czarnych dziur, będą napędzane przez różne formy
degeneracji. To oznacza, że za kilka trylionów lat, nastanie koniec Ery Gwiazdowej,
a początek Ery Degeneracji.
Wszechświat będzie czarny. Przynajmniej dla ludzkiego oka, zakładając, że jeszcze będziemy je mieli
i że w ogóle będziemy jeszcze istnieć. W podczerwieni rzeczy są trochę jaśniejsze;
na tych długościach fal, obiekty będą świecić, ponieważ będą ciepłe.
Może bardziej letnie. Gwiazdy neutronowe i białe karły rodzą się gorące i stygną z czasem. To, ile
czasu to zajmie, zależy od ich wielkości i wielu innych czynników. Bezpiecznie jest przyjąć,
że schłodzą się do temperatury pokojowej w najlepszym przypadku za kilka trylionów lat.
A im dalej w Erę Degeneracji, tym chłodniej będzie.
Będą miały jednak swoje momenty - w przeciągu trylionów lat, nastąpi rozkład orbit
białych karłów, a gwiazdy będą się łączyć i wybuchać jako supernowe.
Pulsary podwójne będą się łączyć formując błyski fal gamma - eksplozje tak silne,

Portuguese: 
milhares de galáxias nesse futuro remoto.
Brevemente. Esses são eventos curtos, e logo após o universo retornará à
escuridão.
Interessantemente, anãs marrons são melhores apostas como fonte de anergia. Anãs marrons binárias podem
se fundir e formar uma estrela de massa normal se não baixa que poderia brilhar por centenas de bilhões
de anos. Mas de novo, o tempo é longo. Depois de um quadrilhões de anos, isso também irá passar.
Estrelas simplesmente não são o que elas costumavamser.
Na verdade, na Era Degenerada, nem o Universo é.
No nosso episódio sobre matéria escura, eu mencionei que o universo se expande, nossa visão dele
diminuirá. Ao mesmo tempo, todas as galáxias no Grupo Local irão colidir e se fundir,
formando uma grande galáxia elíptica. Bem fundo na Era Degenerada, tudo que nós seriamos capazes
de ver seria nossa própria galáxia inchada e escura; o resto do Universo será para sempre tirado
de nós.
Não que teria muita coisa para ver, de qualquer forma.
E odeio ter que dizer isso, mas até ISSO não vai durar.
Nosso modelo de como as partículas sub atômicas se comportam prevê que durante longos períodos de tempo,

Russian: 
тысячи галактик того далекого будущего.
Но всё это кратковременные события, и вскоре Вселенная снова погрузится
во тьму.
Интересно, что коричневые карлики являются лучшим выбором в качестве источника энергии.
Двойные коричневые карлики могут соединится относительно нормально и светить еще сотни
миллиардов лет. Но время летит. Через квадриллион лет это тоже закончится.
Звезды совсем не те что были когда-то
На самом деле, Вселенная а Эпоху Распада тоже не та.
В эпизоде  про темную материю, я упомянул о том что с расширением пространства обзор Вселенной
будет уменьшатся. В тоже время, все галактики в Локальной Группе будут сливатся, формируя
одну большую эллиптическую галактику. В эпоху распада всё, что мы еще сможем увидеть - это
нашу собственную раздутую, темную галактику, тогда как остальная часть Вселенной будет отрезана от нас
навсегда.
Не то чтобы там было на что смотреть
Я не хочу снова повторятся, но даже это закончится
Наши исследования поведения субатомных частиц показывают что в течении длительного

English: 
a thousand galaxies in this far-flung future.
Briefly. These are short-lived events, and
soon thereafter the Universe will return to
darkness.
Interestingly, brown dwarfs are a better bet
as an energy source. Binary brown dwarfs could
merge to form a relatively normal if low-mass
star that could shine for hundreds of billions
of years. But again, time is long. After a
quadrillion years, this too shall pass.
Stars just ain’t what they used to be.
In fact, in the Degenerate Era, neither is
the Universe.
In our dark energy episode, I mentioned that
as the Universe expands, our view of it will
shrink. At the same time, all the galaxies
in the Local Group will collide and merge,
forming one big elliptical galaxy. By deep
into the Degenerate Era, all we’ll be able
to see is our own bloated, dark galaxy; the
rest of the Universe will be forever cut off
from us.
Not that there’ll be all that much to see
anyway.
And I hate to say this, but even THAT won’t
last.
Our models of how subatomic particles behave
predicts that over very long periods of time,

Spanish: 
un millar de galaxias en este futuro distante.
Brevemente. Estos son eventos de corta duración, y poco después el universo volverá a la
oscuridad.
Curiosamente, las enanas marrones son una apuesta mejor como fuente de energía. Enanas marrones binarias podría
fusionarse para formar una estrella relativamente normal si acaso de poca masa estrellas que podrían brillar durante cientos de miles de millones
de años. Pero, de nuevo, el tiempo es largo. Después de billones de años, esto también pasará.
Las estrellas simplemente no son lo que solía ser.
De hecho, en la Era Degenerante, el universo tampoco lo es.
En nuestro episodio sobre energía oscura,  mencioné que a medida que el Universo se expande, lo que podemos ver de el
se reducirá. Al mismo tiempo, todas las galaxias en el grupo local colisionarán  y se fundirán,
formando de una gran galaxia elíptica. Muy adentrados en la Era Degenerante, todo lo que podremos
ver es nuestra propia galaxia oscura e gigantesca; el resto del Universo se habrá separado de nosotros
para siempre.
No es que haya mucho que ver de todas formas.
Y no me gusta decir esto, pero ni siquiera ESTO durará.
Nuestros modelos de como se comportan las partículas subatómicas predice que a lo largo de períodos de tiempo extensos,

German: 
tausend Galaxien in dieser extrem fernen Zukunft überscheinen.
Sehr kurz. Dies sind kurzlebige Ereignisse und bald darauf wird das Universum zur Dunkelheit zurückkehren.
 
Interessanterweise sind braune Sterne die sichereren Energiequellen. Binäre braune Zwerge könnten
sich verbinden, um einen relativ normalen wenn auch niedrigmassigen Stern zu bilden der Hunderte Milliarden
Jahre lang scheinen könnte. Aber, nochmals, Zeit ist lang. Nach Quadrillionen von Jahren wird auch dies vorübergehen.
Sterne sind einfach nicht mehr das, was sie mal waren.
Genau genommen ist es das Universum in der "Ära der Degeneration" ebenfalls nicht mehr.
In unserer Folge zu dunkler Energie habe ich erwähnt, dass während das Universum expandiert, unsere Sicht
darauf schrumpft. Gleichzeitig werden alle Galaxien in der lokalen Gruppe kollidieren und verschmelzen,
und eine große elliptische Galaxie bilden. Wenn wir tief in der "Ära der Degenaration" sind, ist alles, was wir noch
sehen können, unsere eigene aufgeblähte, dunkle Galaxie; der Rest des Universums wird für immer von uns abgeschnitten sein.
 
Nicht dass es da allzu viel zu sehen gibt.
Und ich sage es ungern, aber nicht mal DAS wird andauern.
Unsere Modelle zum Verhalten subatomarer Partikel bestimmen voraus, dass über lange Zeitabstände

Arabic: 
فيطغى وهج انفجارها من شدته
على آلاف المجرات في هذا المستقبل البعيد.
ولكن لفترة قصيرة، فهذه الأحداث قصيرة الأمد
وسيعود الكون بعدها بسرعة
إلى الظلمات.
الغريب أن الأقزام البنية مصدر أفضل للطاقة،
فقد يؤدي اندماج الأقزام البنية الثنائية
إلى تشكيل نجم طبيعي نسبيًا بل وحتى أحيانًا قليل
الكتلة، يمكنه أن يشع لمئات مليارات السنين.
لكن، مع ذلك، فإن الزمن لا يتوقف
بعد كادريليون سنة، سيكون ذلك قد فني.
نجوم هذا الزمن ليست كنجوم الماضي.
بل إن الكون في عصر التحلل ليس كما كان.
في حلقتنا عن الطاقة المظلمة،
ذكرت أنه مع تمدد الكون فإننا نظرتنا له ستنكمش
وفي الوقت نفسه، فإن كافة مجرات
المجموعة المحلية ستصطدم وتندمج معًا
لتشكل مجرة واحدة إهليلجية ضخمة.
ومع تقدم عصر التحلل
فكل ما سنراه هو مجرتنا المتضخمة المظلمة
أما باقي الكون
فسينقطع عنا كليًا.
لن نكون قادرين على رؤية شيء أصلاً.
أكره أن أزف لكم الخبر
لكن حتى ذلك سيزول.
تنبئ نماذجنا عن سلوك الجسيمات دون الذرية
أنه بعد فترات زمنية طويلة جدًا

Polish: 
że będą w odległej przyszłości, w stanie przyćmić tysiące galaktyk.
Chwilowo. Będą to krótkie wydarzenia, więc wkrótce Wszechświat powróci
do ciemności.
Co ciekawe, brązowe karły będą lepszym źródłem energii. Układy podwójne brązowych karłów, będą mogły
formować stosunkowo normalne gwiazdy o niskiej masie, mogące świecić przez setki
miliardów lat. Ale znów - czas cały czas płynie. Po upływie biliarda lat, to również przeminie.
Gwiazdy już nie będą tym, czym były.
Wszechświat również.
W naszym odcinku o ciemnej energii, wspominałem, że wraz z ekspansją Wszechświata, nasza perspektywa
się zmniejszy. W tym samym czasie galaktyki Grupy Lokalnej będą się zderzać i łączyć,
tworzą jedną dużą galaktykę eliptyczną. Im dalej w Erę Degeneracji, jedynym co będziemy widzieć,
będzie nasza wyblakła, ciemna galaktyka; reszta Wszechświata będzie od nas
odcięta.
Nie to, żeby było tam dużo do oglądania.
I nie chcę tego mówić, ale nawet TO nie przetrwa.
Nasze modele dotyczące zachowania cząsteczek elementarnych przewidują, że w długi okresach czasu

Arabic: 
فإن البروتونات، وهي الجسيمات ذات الشحنة
الموجبة في نواة الذرة، سوف تتحلل
ونصف العمر لهذه العملية طويل للغاية
على الأقل 10 أس 34 سنة
وعلى الأغلب أطول من ذلك.
لكن عصر التحلل أطول من ذلك، فعندما تتحلل
البروتونات جميعها، ستنحل المادة ذات نفسها.
الأقزام البيض والبنية والنجوم النيوترونية
ستتحلل مع انحلال البروتونات المكونة لها.
لكن هناك جانب إيجابي نوعًا ما،
فقد توصل آدام ولافلين في حساباتهما
إلى أن تحلل البروتونات، الذي يطلق
مقداراً ضئيلاً من الطاقة، سيجعل الأقزام البيض
تشع حرارة بقدرة 400 واط، وليكن بعلمكم
أن الميكروويف يولد طاقة أكبر من ذلك
مع أن حجمه أقل بكثير من القزم الأبيض.
لكن، بعد 10 أس 38 سنة
سيبدو ذلك كما يبدو لنا الآن النجم الساطع.
بعد 10 أس 40 سنة من الآن
ستكون حتى النجوم التحللية قد اختفت
والأجسام الكبيرة الوحيدة المتبقية
ستكون الثقوب السوداء.
وبذا يبدأ عصر الثقوب السوداء.
لا تولد الثقوب السوداء طاقة كثيرة
ما لم تمتص كمية هائلة من المواد
التي يمكن تفكيكها وتحويلها لقرص مزود

Polish: 
protony - dodatnio naładowane cząstki atomów - ulegną rozkładowi.
Okres ich połowicznego rozkładu, to niemieszczące się w głowie 1034 lata,
a zapewne i dłużej.
Ale tu nie kończy się Era Degeneracji. W trakcie rozkładu protonów, jeden po drugim, materia będzie się rozpadać.
Białe karły, gwiazdy neutronowe, brązowe karły, planety. One wszystkie rozpuszczą się
wraz z rozpadem ich protonów. Jest pewien plus tego. Adam i Lauglin obliczyli, że rozpad protonów,
wyzwalający małe ilości energii, spowoduje że białe karły będą wytwarzać ciepło
równe energii 400 Wattów. Moja mikrofalówka wytwarza jej więcej,
a jest o wiele mniejsza niż biały karzeł. Dla porównania, po 10^38 latach będzie to wyglądało
jak święcąca gwiazda dla nas teraz.
Za 10^40 lat od teraz, nawet martwe gwiazdy nie będą już istnieć. Jedyne duże obiekty,
które pozostaną, to czarne dziury.
I tu zacznie się Era Czarnych Dziur.
Czarne dziury nie emitują dużo energii, chyba że wessały dużą ilość
materii, która może zostać rozdarta i zmieniona w dysk akrecyjny. W innym przypadku,

Russian: 
периода времени, протоны - положительно заряженние частицы в ядрах атомов - распадутся
Период полураспада умопомрачительно велик - 10^30 лет, и почти наверняка больше
 
Но эпоха распада всё еще продолжается. Распадутся протоны и распадется сама материя.
Белые карлики, нейтронные звезды, коричневые карлики  планеты: распадутся вследствие
распада протонов. Адам и Лафлин подсчитали, что распад протонов внутри
белых карликов вызовет излучение света с энергией 400 Вт
Заметьте, что микроволновая печь генерирует больше энергии, и конечно же 400 Вт это ничто для
белого карлика в расцвете сил. Но в 10^38 году звезда с мощностью 400 Вт будет такой же яркой
как и современные звезды.
А в 10^40 году света не будет вовсе, даже остатки звезд исчезнут.
Останутся только черные дыры.
Начинается "Эпоха Черных Дыр"
Черные дыры не генерируют энергию, разве что поблизости окажется материя,
которую они поглощают, формируя аккреционный диск. В противном случае они просто

Spanish: 
los protones - las partículas con carga positiva en los núcleos de los átomos - decaerán. La
semivida de tal evento es terriblemente larga, por lo menos 10 a la 34 años, y muy
probablemente sea mas que eso.
Pero la era Degerenate es aún más larga. Conforme los protones decae, una por una, la materia misma se desintegrará.
Las enanas blancas, las estrellas de neutrones, las enanas marrones,
los planetas: Todos ellos se disolverán a medida
que los protones que las constituyen decae. Hay un lado positivo, algo asi. Adams y Laughlin calculan que los protones
decayendo, lo que libera una pequeña cantidad de energía, esto hará que las enanas blancas irradien calor con
la energía de alrededor de 400 vatios. Eso sí, el horno de microondas en la cocina genera más
energía, y es mucho más pequeño que una enana blanca. Sin embargo, en comparación, en 10 a la 38 años, esto
nos va a parecer como una estrella brillante es para nosotros ahora.
Para 10 a la 40 de años más o menos, incluso las estrellas en degeneración habrán desaparecido. Los únicos objetos grandes que
quedarán son los agujeros negros.
Así comienza la Era del Agujero Negro.
Los agujeros negros no generan una gran cantidad de energía a menos que esten absorbiendo una gran cantidad
de material que pueda ser desgarrado y se convierta en un disco de acreción. De lo contrario, ellos

English: 
protons — the positively charged particles
in the nuclei of atoms — will decay. The
half-life of such an event is brain-hurtingly
long, at least 1034 years, and it’s almost
certainly longer.
But the Degenerate Era is longer yet. As protons
decay, one by one, matter itself will disintegrate.
White dwarfs, neutron stars, brown dwarfs,
planets: All of them will dissolve as their
constituent protons decay. There’s an upside,
kinda. Adam and Laughlin calculate that proton
decay, which releases a tiny bit of energy,
will cause white dwarfs to radiate heat with
about the energy of 400 Watts. Mind you, the
microwave oven in my kitchen generates more
power, and it’s a lot smaller than a white
dwarf. But comparatively, in 1038 years, this’ll
look like a bright star does to us now.
By 1040 or so years from now, even degenerate
stars will be gone. The only big objects that
will be left are black holes.
Thus begins the Black Hole Era.
Black holes don’t generate a lot of energy
unless they happen to suck down a large amount
of material that can be torn apart and turned
into an accretion disk. Otherwise, basically

Portuguese: 
prótons - as partículas positivas no núcleo dos atomos - irá decair.
A metade da vida de tal evento é inimaginavelmente longo, pelo menos 10 a 34ª potência, e é quase
certamente mais longo.
Mas a Era Degenerada é ainda mais longa. Com o decaimento dos prótons, um por um, a matéria em si se desintegrará.
Anãs brancas, estrelas de nêutrons, planetas: Todos eles irão se dissolver a medida
que os prótons que os constituem decaem. Tem um lado bom, quase. Adam e Laughlin calcularam que o decaimento
de próton, o qual libera uma pequena quantidade de energia, fará com que anãs brancas irradiem calor com
a energia de 400 Watts. No entanto, o microondas na minha cozinha gerá mais
energia, e é muito menor que a anã branca. Mas comparativamente, em 10 a 38ª anos, irá
parecer como uma estrela brilha para nós hoje.
Por volta de 10 a 40ª anos daqui, até as estrelas degeneradas sumirão. Os únicos grandes obejtos que
irão sobrar serão buracos negros.
E assim começa a Era dos Bruacos Negros
Buracos negros não geram muita energia a não ser se eles acabarem sugando um grande quantidade
de material que pode ser dilacerado e transformado em um disco de acreção.  Caso contrário, basicamente

German: 
Protonen - die positiv geladenen Partikel in den Kernen von Atomen - verfallen werden.
Die Halbwertszeit eines solchen Ereignisses beträgt mindestens 10^34 Jahre, ziemlich wahrscheinlich sogar
noch länger.
Aber die Ära der Degeneration ist sogar noch länger. Während Protonen nach und nach verfallen, wird jegliche Materie aufgelöst.
Weiße Zwerge, Neutronensterne, braune Zwerge, Planeten: Sie alle werden sich auflösen während ihre
konstitutiven Protone zerfallen. Es gibt dabei eine gute Seite, irgendwie. Adam und Laughlin kalkulieren, dass
Protonenzerfall, der winzige Mengen Energie produziert, weiße Zwerge zur Strahlung von Hitze anregen wird,
mit einer Leistung von etwa 400 Watt. Sogar die Mikrowelle in meiner Küche hat mehr Leistung
obwohl sie sehr viel kleiner ist als ein weißer Zwerg. Aber im Vergleich, in 10^38 Jahren,
wird das für uns aussehen wie ein heller Stern jetzt.
In etwa 10^40 Jahren werden sogar entartete Sterne verschwunden sein. Die einzigen großen Objekte,
die es dann noch geben wird, sind schwarze Löcher.
Es beginnt die Ära der schwarzen Löcher.
Schwarze Löcher generieren nicht viel Energie, 
wenn sie nicht zufällig eine große Menge
Material verschlucken, das zerrissen und in eine Akkretionsscheibe verwandelt werden kann. Ansonsten

English: 
they just sit there.
However, there is a way black holes can make
energy: They evaporate.
I KNOW. Most people think that black holes
can only eat stuff, and once it’s in there,
that’s where it is forever.
Oh, but that’s a pesky word: “forever.”
When you’re talking 1050, 1060, 1090 years,
what does “forever” mean?
Back in the 1970s, physicist Stephen Hawking
worked out the math of black holes combined
with quantum mechanics, and discovered that
under some circumstances they can emit particles.
This is a very weak effect, and has extraordinarily
complicated physical mechanisms behind it
— check the dooblydoo for links that explain
it. But the end result is that black holes
can very slowly leak mass, and the more massive
they are, the slower the leak.
How slow? A black hole with three times the
Sun’s mass, the minimum size for one created
in a supernova, will take about 1068 years
to evaporate. That’s a ridiculously long
time… but the Universe can wait.

Arabic: 
عدا عن ذلك، فهي لا تفعل شيئاً مفيداً.
لكن هناك طريقة واحدة لتوليد الطاقة
من ثقب أسود، وهي أن يتبخر.
أتصدقون ذلك؟ يظن معظم الناس
أن الثقوب السوداء تبتلع الأشياء
وأنها باقية إلى الأبد.
لكن كلمة "للأبد" خطيرة، عندما تتحدث عن سنين
بأرقام مثل: 10 أس 50 أو 60 أو 90
فماذا تعني كلمة "للأبد"؟
في السبعينيات، أجرى عالم الفيزياء ستيفن هوكنغ
حسابات على الثقوب السوداء
بالإضافة لحسابات ميكانيكا الكم، واكتشف أن
الثقوب السوداء تشع جزيئات في حالات معينة.
وأثرها هذا ضعيف جدًا وهناك آليات
فيزيائية معقدة تعقيدًا شديدًا ورائها.
انظروا إلى قسم الوصف لتجدوا الروابط
التي تشرحها. لكن، في المحصلة،
فإن الثقوب السوداء يمكنها تسريب المادة ببطء
شديد، وكلما زادت كتلتها قلت سرعة تسريبها لها.
ما مدى بطئها؟ لثقب أسود بثلاثة أضعاف كتلة
الشمس، وهو أصغر حجم يمكن لمستعر أعظم تكوينه،
فإن هذا الثقب يتطلب 10 أس 68 سنة حتى يتبخر.
وهذا وقت طويل جدًا
لكن الكون لديه وقت.

Portuguese: 
eles ficam parados lá.
Entretanto, há uma maneira dos buracos negros produzirem energia: Eles evaporam.
EU SEI. A maioria das pessoas pensam que buracos negros apenas comem coisas, e uma vez que está lá,
estará lá para sempre.
Ah, mas essa é uma frase capciosa: "para sempre." Quando se está falando em 10 a 50ª, 10 a 60ª, 10 a 90ª anos,
o que "para sempre" significa?
Nos anos 70, o físico Stephen Hawking trabalhou a matemática dos buracos negros combinado
com mecanismos quânticos, e descobriu que sob algumas circunstâncias eles podem emitir partículas
Esse é um efeito muito fraco, e tem um mecanismo físico extraordinariamente complicado por de trás dele
- cheque a discrição do vídeo para links que o explique. Mas o resultado final é que burcaos negros
podem bem lentamente vazar massa, e quanto mais massivo ele é, mais devagar é o vazamento.
Quão lento? Um buraco negro com três vezes a masa do Sol, o tamanho minimo para a criação de um
em uma supernova, levará 10 a 68ª anos para evaporar. Isso é um tempo ridiculamente
longo... mas o Universo pode esperar.

Russian: 
находятся в пространстве.
Тем не менее черные дыры могут вырабатывать энергию, когда они испаряются
Я ЗНАЛ ЭТО. Многие люди думают что черные дыры только поглащают материю, и что она
остается там навечно.
Ох уж это надоедливое слово "вечность" Когда вы говорите о 10^50, 10^60 или 10^90 лет,
что значит "вечность"?
В 1970-ых, Физик Стивен Хокинг исследовал черные дыры с помощью математики и квантовой
механики, и обнаружил, что при определенных условиях они могут излучать частицы.
Это очень слабый эффект, и он имеет в своей основе необычайным образом сложные физические механизмы.
Если хотите узнать больше - ссылки под видео. Но смысл этого эффекта в том, что черные дыры
испаряются медленно, и чем больше их масса тем медленней происходит процесс
Насколько медленно? Черная дыра массой в три солнца, минимальный размер для создания
из сверхновой, испарится за 10^68 лет. Это невероятно долго.
Но Вселенная умеет ждать.

German: 
sitzen sie einfach nur da.
Jedoch gibt es einen Weg wie schwarze Löcher Energie erzeugen können: Sie verflüchtigen.
Ich weiß. Die meisten Leute denken, dass schwarze Löcher nur fressen können, und wenn es einmal drin ist,
bleibt es für immer dort.
Oh, aber das ist ein lästiges Wort: "Für immer". Wenn man über 10^50, 10^60, 10^90 Jahre spricht,
was heißt "für immer" überhaupt?
In den 70er Jahren hat der Physiker Stephen Hawking schwarze Löcher mithilfe von
Quantenmechanik erforscht und entdeckt, dass sie unter bestimmten Umständen Partikel emittieren.
Es ist ein sehr schwacher Effekt und hat außerordentlich komplizierte physikalische Ursachen -
in der Infobox gibt es Links zu Erklärungen dafür. Aber das Ergebnis ist, dass schwarze Löcher
sehr langsam an Masse verlieren können, und je massiver sie sind, desto langsamer das Leck.
Wie langsam? - Ein schwarzes Loch mit dreifacher Sonnengröße, die minimale Größe für eins,
das in einer Supernova entsteht, braucht etwa 10^68 Jahre, bis es sich auflöst. Das ist eine unfassbar lange
Zeit... Aber das Universum kann warten.

Spanish: 
simplemente están allí.
Sin embargo, hay una manera que los agujeros negros pueden hacer energía: Se evaporan.
LO SÉ. La mayoría de la gente piensa que los agujeros negros sólo puede comer cosas, y una vez que están ahí,
es donde permanece para siempre.
Ah, pero eso es una frase molesta: "para siempre." Cuando se habla de 10 a la 50, 10a la 60, 10 a la 90 años,
¿qué significa "para siempre"?
En la década de 1970, el físico Stephen Hawking realizó los cálculos de agujeros negros combinados
con mecánica cuántica, y descubrió que en algunas circunstancias pueden emitir partículas.
Este es un efecto muy débil, y se debe a mecanismos físicos extraordinariamente complicados
- revisen el texto del video para los enlaces que explican eso. Pero el resultado final es que los agujeros negros
puede filtrar masa lentamente, y mientras más masivos son, más lenta será la fuga.
¿Qué tan lento? Un agujero negro con tres veces la masa del Sol, el tamaño mínimo para crear uno
en una supernova, tomará cerca de 10 a la 68 años en evaporarse. Eso es muchísimo
tiempo ... pero el Universo puede esperar.

Polish: 
po prostu istnieją.
Jest jednak sposób, w który czarne dziury mogą emitować energię: wyparowują.
WIEM. Większość ludzi myśli, że czarne dziury mogą tylko pochłaniać - i jak raz coś się do nich dostanie,
zostaje w nich na zawsze.
"Zawsze" to takie nieznośne słowo. Jeśli mówimy o 10^50, 10^60 czy 10^90 lat,
co to w ogóle znaczy "zawsze"?
W latach 70-tych, Stephen Hawking opracował równania łączące czarne dziury
i mechanikę kwantową, i odkrył, że w pewnych warunkach emitują one cząsteczki.
To bardzo słaby efekt i stoją za tym niezwykle skomplikowane fizyczne mechanizmy
- sprawdźcie opis tego filmiku z odnośnikami. Ostateczny efekt jest taki, że z czarnych dziur
może bardzo powoli "wyciekać" materia, a im masywniejsze się stają, wolniej przeciekają.
Jak wolno? Czarnej dziurze o masie 3 Słońc (najmniejszej jaka może powstać
z superonowej), wyparowanie zajmie około 10^68 lat. To strasznie długo...
Ale Wszechświat może poczekać.

Spanish: 
Incluso los agujeros negros supermasivos en el centro de las galaxias se evaporan. Tardarán - escuchen esto
- 10 a la 92 años.
10 a la potencia de 92. Ese número es tan grande, tan colosalmente ridículo, que no puedo siquiera
formar a una analogía para el. Es un 1
seguida de 92 ceros. No hay siquiera
tantas partículas subatómicas en todo el Universo.
¿Ves a qué me refiero? Ridículo. Esta es
la cantidad de tiempo de la que estamos hablando aquí.
Pero que va a suceder. Finalmente. Conforme los agujeros negros van perdiendo masa, emiten partículas y energía más rápido,
por lo que cada vez que uno se evapora por completo, emitirá un destello de la luz como una pequeña bomba
al estallar. Durante la Era del Agujero Negro, será la única fuente de energía en el Universo.
Eventualmente, todos ellos se van. Y…
que va a ser la misma. No habrá nada
otro lugar del Universo, excepto las partículas subatómicas
y fotones, y todos ellos estarán tan baja energía
que bien podría no existir. Que va a suceder
más o menos por 1092 o 93 años a partir de ahora.

Arabic: 
حتى الثقوب السوداء هائلة الضخامة
في مراكز المجرات تتبخر
ويستغرق ذلك، تخيلوا ذلك: 10 أس 92 سنة.
10 أس 92، من شدة ضخامة هذا الرقم
لا أستطيع الإتيان بتشبيه يصفه.
فهو الرقم 1 متبوعًا بـ92 صفرًا
وهذا يفوق عدد الجزيئات دون الذرية
في الكون بأكمله.
أرأيتم كم هو ضخم؟
هذا هو عدد السنوات المطلوب للتبخر.
لكن التبخر حاصل عاجلاً أم آجلاً جدًا،
وبينما يأخذ الثقب السوداء بفقدان كتلته
يتسارع إشعاعه للطاقة والجزيئات، وعندما يتبخر
يرسل وهجًا من الضوء كأنه قنبلة صغيرة انفجرت.
خلال عصر الثقوب السوداء
يكون ذلك المصدر الوحيد للطاقة في الكون.
وفي النهاية تتبخر جميع الثقوب السوداء
وتلك ستكون النهاية
فلن يكون في الكون سوى جزيئات دون ذرية
وفوتونات، وتلك طاقتها ضئيلة للغاية
حتى أن وجودها مثل عدمه. وسيحدث هذا
بعد 10 أس 92 أو 93 سنة من الآن.

Polish: 
Nawet bardzo masywne czarne dziury w centrach galaktyk mogą wyparować. Zajmuje im to - uważajcie
10^92 lat.
10 do potęgi 92-giej. Ta liczba jest tak wielka, tak niesamowicie ogromna, że nawet
nie mogę wymyślić analogii dla niej. To 1 z 92-ma zerami. Nie ma nawet
tylu cząsteczek elementarnych w całym Wszechświecie.
Widzicie co mam na myśli? Absurdalne. To o takim okresie czasu tu mówimy.
I to będzie miało miejsce. Kiedyś. Gdy czarne dziury tracą masę, emitują cząsteczki i energię szybciej,
więc za każdym razem, gdy wyparowują do końca, wyrzucają błysk światła, jak mała wybuchająca
bomba. W trakcie Ery Czarnych Dziur, to będzie jedyne źródło energii we Wszechświecie.
Ostatecznie, one również znikną. I... to będzie wszystko. Nie zostanie już nic
więcej we Wszechświecie, oprócz cząsteczek elementarnych i fotonów o tak niskiej energii,
że równie dobrze mogłyby nie istnieć. To stanie się za około 10^92 lub 10^93 lat od teraz.

German: 
Sogar supermassive schwarze Löcher in galaktischen Zentren können sich auflösen. Sie brauchen dafür
10^92 Jahre.
10 hoch 92. Die Zahl ist so riesig, so kolossal abwegig, dass mir nicht einmal
eine Analogie einfällt. Es ist eine Eins gefolgt von 92 Nullen. Es gibt nicht einmal
so viele subatomare Partikel im gesamten Universum.
Unfassbar. Das ist die Länge der Zeit,
 über die wir hier sprechen.
Aber es wird passieren. Irgendwann. Wenn schwarze Löcher Masse verlieren, geben sie Partikel und Energie schneller ab,
also wird jedes Mal, wenn eins sich vollständig auflöst, ein Licht auflodern wie eine kleine Explosion.
Während der Ära der schwarzen Löcher wird das die einzige Energiequelle im ganzen Universum sein.
Schlussendlich wird das alles vergehen. Und... das war's. Es wird nichts mehr geben
im Universum außer subatomaren Partikeln und Photonen, und die werden so energiearm sein,
dass sie genauso gut fehlen könnten. Das wird in etwa 10^92 oder 10^93 Jahren passieren.

Portuguese: 
Até buracos negros super massivos em centros galaticos evaporam. Eles levam - saca só
- 10 a 92ª anos.
10 a 92ª potência. Esse número é tão grande, tão ridiculamente colossal, que eu não consigo nem
criar uma analogia para ele. É um 1 seguido de 92 zeros. Não existem nem
essa quantidade de partículas subatômicas no Universo inteiro.
Viu o que eu quero dizer? Ridículo. Esse é o comprimento de tempo que estamos falando aqui.
Mas irá acontecer. Eventualmente. A medida que os buracos negros perdem massa eles emitem partículas e energia mais rápido
então cada vez que um evapora completamente ele irá emitir uma luz como uma bomba explodindo.
Durante a Era dos Buracos Negros, essa será a única forma de energia do Universo.
Eventualmente, eles irão sumir. E... será isso. Não terá nada mais
no Universo exceto partículas subatômicas e prótons, e eles terão tão pouca energia
que seria o mesmo que não existir. Isso irá acontecer daqui uns 10 a 92ª ou 93ª anos.

English: 
Even supermassive black holes in galactic
centers evaporate. It takes them — get this
— 10^92 years.
10 to the 92nd power. That number is so huge,
so colossally ridiculous, that I can’t even
come up with an analogy for it. It’s a 1
followed by 92 zeroes. There aren’t even
that many subatomic particles in the entire
Universe.
See what I mean? Ridiculous. That’s the
length of time we’re talking here.
But it’ll happen. Eventually. As black holes
lose mass they emit particles and energy faster,
so each time one evaporates completely it’ll
emit a flare of light like a small bomb going
off. During the Black Hole Era, that’ll
be the only source of energy in the Universe.
Eventually, they’ll all go away. And…
that’ll be it. There won’t be anything
else in the Universe except subatomic particles
and photons, and they’ll all be so low energy
they might as well not exist. That’ll happen
pretty much by 1092 or 93 years from now.

Russian: 
Даже сверхмассивные черные дыры в центрах галактик испарятся. Вы только представьте -
10^92 лет
10 в 92-ой степени. Это число настолько колоссальное, что я не могу даже привести пример.
Это единица с девяносто двумя нулями. Это больше чем количество субатомных частиц
в наблюдаемой Вселенной
Вы понимаете о чем я? Просто смешно. Это период времени о котором мы говорим.
Это время наступит. В конце концов. По мере потери массы черные дыры испускают частицы и энергию быстрее,
дойдя до предела, черная дыра закончит свою жизнь вспышкой света, подобно вспышке маленькой бомбы.
В эпоху черных дыр эти взрывы будут единственным источниками энергии во Вселенной.
В конце концов все черные дыры исчезнут. Во Вселенной не останется ничего кроме
элементарных частиц и фотонов, и у них будет так мало энергии что может и не будет вовсе.
Это произойдет через 10^92 или 10^93 лет.

Spanish: 
En este punto, el universo, que es seguro
por ejemplo, está muerta. Kaput. Hecho. Hemos entrado
la llamada ominosamente Era Oscura. Se extenderá hasta el infinito, si es que el tiempo tiene ningún significado para entonces.
Eso es terrible. Quiero decir, en serio, escribir sobre esto y hablar de ello es difícil porque
no es divertido pensar en estas cosas. Quiero decir, Si es, un poco, pero cuando se interiorizan es sombrío.
Hay otra idea que podría impedir que esta potencialmente oscuridad eterna suceda,
pero no va a ser muy agradable.
La energía oscura está bombeo la expansión Universal, haciendo que se acelere. No sabemos
mucho sobre la energía oscura; ni siquiera sabemos lo que es. Sabemos que el horizonte cósmico,
cuán lejos podemos ver en el Universo, se está reduciendo a medida que la expansión se acelera.
Una de las ideas (entre muchas) sobre la energía oscura es que su influencia se hará más fuerte y más fuerte.
Mientras lo hace, el horizonte se reducirá cada vez más rápido, acercándose a nosotros más y más rápidamente.
Pero eso no es una ilusión, es un límite físico del Universo, un estiramiento del espacio-tiempo.
Ninguna fuerza - ni la gravedad o el electromagnetismo o cualquier otra cosa - puede cruzarlo. Será como

Portuguese: 
Nesse momento, o Universo, pode se afirmar, está morto. Kaput. Acabado. Nós entramos
na assustadora era chamda de Era Sombria.  Ela se estenderá para o infinito, se o tempo ainda significar alguma coisa.
Isso é horrível. Quer dizer, sério, escrevendo sobre isso e falando sobre isso é difícil porque
não é divertido pensar sobre isso. Quer dizer, meio que é, mas quando você internaliza é desolador.
Mas EXISTE outra ideia que preveniria essa escuridão eterna de acontecer,
mas você não vai gostar muito dela.
Matéria escura está inflando a expansão do Universo, fazendo ele acelerar. Nós não sabemos
muito sobra energia escura; nós nem ao menos sabemos o ela é. Nós sim sabemos que o universo observável,
o quão longe nós conseguimos observar, está diminuindo conforme a expansão acelera.
Uma ideia (entre várias) sobre a energia escura é que sua influência se tornará cada vez mais forte.
Conforme isso acontece, o horizonte irá diminuir ainda mais rápido, se fechando sobre nós cada vez mais rápido.
Mas isso não é apenas uma ilusão, é o limite físico do Universo, um alongamento no espaço-tempo.
Nenhuma força — nem a gravidade ou electromagnetismo, nem nada — pode superá-la. Será como

Russian: 
С этого момента Вселенная мертва. Капут. Сдохла. Пришла эпоха которая называется
"Эпоха Вечной Тьмы" Это будет длится бесконечно, если время вообще будет иметь смысл.
Это ужасно. Я серьезно, писать об это и рассказывать сложно,
потому, что это вовсе не весело. Я говорю ВОВСЕ вообще-то, но подводя итог - это
довольно мрачно. Есть и другая мысль, что предотвратит эту потенциально вечную тьму, но
Вам это не очень нравится
Темная энергия заставляет пространство расширятся с ускорением. Мы практически ничего
не знаем о темной материи, мы даже не знаем что это такое.
Мы знаем что предел нашей видимости сокращается, а Вселенная расширяется.
Одна из идей (среди многих) о темной энергии гласит, что ее влияние будет становиться все сильнее и сильнее.
А предел видимости будет сокращаться всё быстрее.
Но это не какая-то иллюзия, это физический предел Вселенной, растяжение пространства-времени
Никакая сила - не сила тяжести ни электромагнетизм ни любая другая - не преодолеют этого.

English: 
At this point, the Universe, it’s safe to
say, is dead. Kaput. Done. We have entered
the ominously named Dark Era. It’ll stretch
to infinity, if time even has any meaning by then.
That’s awful. I mean, seriously, writing
about this and talking about it is hard because
it’s not fun to think about this stuff. I mean, it IS,
kinda, but when you internalize it it’s bleak.
There IS another idea that would prevent this
potentially eternal darkness from happening,
but you won’t like it much.
Dark energy is pumping up the Universal expansion,
causing it to accelerate. We don’t know
much about dark energy; we don’t even know
what it is. We do know that the cosmic horizon,
how far out we can see into the Universe,
is shrinking as the expansion accelerates.
One idea (among many) about dark energy is
that its influence will get stronger and stronger.
As it does, the horizon will shrink ever faster,
closing in on us more and more rapidly.
But that’s not some illusion, it’s a physical
limit to the Universe, a stretching of spacetime.
No force — not gravity or electromagnetism
or anything — can cross it. It will be as

Arabic: 
في تلك المرحلة، يكون الكون قد مات، انتهى،
توفي. وبذلك ندخل عصر الظلام المشؤوم.
وسيمتد هذا العصر للأبد
رغم أن الوقت ربما يكون قد فقد معناه حينها.
هذا أمر شنيع، والكتابة والحديث عنه صعب
لأن التفكير فيه ليس بالأمر المسلي.
ربما هو مسلّ قليلاً
لكن عندما تتخيل حدوثه فعلاً فهو مأساوي.
هناك طريقة قد تمنع حدوث هذا الظلام الأبدي
لكنها لن تعجبكم.
تتسبب الطاقة المظلمة في تسارع تمدد الكون
ليست لدينا معلومات كثيرة عن الطاقة المظلمة
ولا حتى عن ماهيتها
لكننا نعرف أن الأفق الكوني، وهو كل ما يمكننا
رؤيته في الكون، ينكمش مع تسارع التمدد.
من ضمن الفرضيات العديدة واحدة تقول
بأن الطاقة المظلمة سيتعاظم أثرها أكثر وأكثر
وبذلك ينكمش الأفق أسرع
وينطوي علينا أسرع وأسرع.
لكن ذلك ليس بوهم، بل هو أحد القيود
الفيزيائية للكون، وتمدد في الزمكان.
لن تتخطاه أي قوة، لا قوة الجاذبية
ولا الكهرومغناطيسية ولا غيرها.

German: 
An diesem Punkt wird das Universum, so viel kann man sagen, tot sein. Kaputt. Fertig. Wir haben
die ominös benannte "Dunkle Ära" erreicht. Sie wird bis zur Unendlichkeit reichen, wenn Zeit dann überhaupt noch eine Bedeutung hat.
Das ist schrecklich. Ich meine, im Ernst, darüber zu schreiben und zu reden ist schwer, weil
es keinen Spaß macht, darüber nachzudenken. Auf eine Art schon, aber wenn man sich das vor Augen führt, 
ist es sehr trostlos.
Es gibt aber eine andere Idee, die diese potenziell ewige Dunkelheit verhindern könnte,
aber ihr würdet sie nicht sehr mögen.
Dunkle Energie beschleunigt die Expansion des Universums. Wir wissen nicht viel
über dunkle Energie; wir wissen nicht einmal, was genau das ist. Wir wissen aber, dass der kosmische Horizont
- wie weit wir ins Universum blicken können - schrumpft, während sich die Expansion beschleunigt.
Eine These (unter vielen) über dunkle Energie ist, dass ihr Einfluss immer stärker wird.
Unterdessen wird der Horizont immer rapider schrumpfen, uns immer schneller näherrücken.
Das ist nicht irgendeine Illusion - es ist ein physisches Limit des Universums, eine Biegung von Raumzeit.
Absolut keine Kraft - weder Schwerkraft noch Elektro-magnetismus oder irgendetwas -  können das überwinden.

Polish: 
W tym momencie, możemy dość pewnie powiedzieć, Wszechświat umrze. Kaput. Koniec. Wkraczamy tu
w złowieszczo nazwaną Erę Mroczną. Rozciągającą się do nieskończoności, o ile czas będzie miał jakiekolwiek znaczenie.
To okropne. Serio, pisanie i mówienie o tym jest trudne, bo
to niefajne myśleć o czymś takim. Znaczy z jednej strony JEST, ale kiedy to zgłębiasz, to smutne.
Co prawda JEST inna teoria, która nie zakłada tej potencjalnie wiecznej ciemności,
ale raczej jej nie polubicie.
Ciemna energia przyspiesza ekspansję Wszechświata. Nie wiemy
wiele o ciemnej energii; nie wiemy nawet czym ona jest. Wiemy, że kosmiczny horyzont
im dalej patrzymy we Wszechświat, kurczy się, gdy ekspansja przyspiesza.
Jedna teoria (spośród wielu) o ciemnej energii mówi, że jej wpływ stanie się coraz silniejszy.
Gdy to się będzie działo, horyzont zacznie się kurczyć i zamykać na nas coraz szybciej.
Ale nie będzie to iluzja, ale fizyczny kraniec Wszechświata, rozciągnięcie czasoprzestrzeni.
Żadna siła - ani grawitacja, ani siła elektromagnetyczna, ani nic innego - jej nie przekroczy. To będzie tak

Arabic: 
وكأن ذلك الجزء من الكون الواقع وراء الأفق
قد انشق عنا وتمدد بعد نقطة الانكسار.
بعد زمن، وحسب هذه الفرضية،
فإن الأفق الكوني
سينكمش حتى يصبح أصغر من مجرتنا، فأصغر
من أقرب النجوم إلينا، فأصغر من النظام الشمسي
فأصغر من كوكبنا، وسيستمر بالانكماش
حتى يصبح أصغر من جزيء دون ذري!
وعندما يحدث ذلك فسيكون الكون
وكأنه تمزق إربًا حتى أدنى المستويات الكمية.
هذا ما يسميه علماء الفلك بالتمزق الأعظم.
نحن لا ندري إن كان سيحدث حقًا أم لا
ولكنه إن حدث، فسيكون ذلك بعد مليارات السنين
أي بعد موت الشمس بكثير
ولكن قبل عصر الظلام بكثير.
لا تريحني هذه الفكرة أنا شخصيًا،
لكن الجيد فيها أنها ليست أكثر من تخمين.
عندما نعرف المزيد عن الطاقة المظلمة
فسنعرف أكثر تأثيرها على مصير الكون.
أهذا مفرح؟
هل من إرجاء لهذا الأجل؟
ربما، أمر ممكن لكنه ليس مثبتًا،
أن يكون كوننا واحدًا من أكوان عدة.
من كون متعدد كما يسمى.
وهذه الأكوان الأخرى ستظل حية بعد موت كوننا

Russian: 
Вселенная за пределом видимости будет словно оторвана от нас, растянутая до крайности.
Со временем, согласно этой гипотезе, предел видимости сократится, пока не станет
меньше нашей галактики, меньше ближайших звезд, меньше Солнечной системы,
меньше нашей планеты... И он будет сокращаться пока не станет
меньше элементарной частицы. Это будет выглядеть словно Вселенная разрывается
на самом фундаментальном, квантовом уровне.
Астрономы называют это Большим Разрывом. Мы понятия не имеем случится ли Большой Разрыв.
Если да, то это произойдет спустя миллиарды лет, после смерти Солнца, но задолго до
эпохи вечной тьмы.
Меня не особо радует эта идея, но хорошей новостью является то, что это не больше,
чем догадка. Чем больше мы узнаем о темной энергии, тем больше мы узнаем
о ее влиянии на судьбу космоса.
Ура?
Есть ли отстрочка?
Может быть. Возможно, хотя и не доказано, что наша Вселенная является одной из многих вселенных.
Мультивселенная,если пожелаете. Другие вселенные могут существовать после того как наша исчезнет.

Spanish: 
si esa parte del Universo a el horizonte es arrancado de nosotros, extendido más allá del rompimiento.
Con el tiempo, de acuerdo con esta hipótesis, el horizonte cósmico eventualmente se reducirá hasta
que sea más pequeño que nuestra galaxia, más pequeño que las estrellas más cercanas, más pequeño que el sistema solar
más pequeño que nuestro planeta... y va mantener la contracción hasta que sea más pequeño que
¡una partícula subatómica! Cuando eso suceda será como si el Universo fuera desgarrado al
nivel cuántico más fundamental.
Los astrónomos llaman a esto el Gran Desgarramiento. No tenemos idea de si realmente vaya ocurrir o no,
pero si lo hace va a ser muchos miles de millones de años a partir de ahora, mucho después de que el Sol haya muerto, pero
mucho antes de la Era Oscura.
No estoy especialmente alentado por esta idea, pero la buena noticia es que esta idea no es
realmente mucho más que una conjetura. A medida que aprendemos más sobre la energía oscura aprenderemos más
sobre su eventual influencia sobre el destino del cosmos.
¿Hurra?
Así que. ¿Hay algún alivio?
Tal vez. Es posible, aunque no ha sido comprobado, que nuestro universo es uno de los muchos universos.
Un multiverso, si se quiere. Esos otros universos pueden continuar funcionando mucho después de que

German: 
Als würde der Teil des Universums hinter dem Horizont von uns weggerissen, zum Zerreißen gespannt.
Mit der Zeit, dieser Hypothese folgend, wird der kosmische Horizont schrumpfen bis
er kleiner ist als unsere Galaxie, kleiner als die nächsten Sterne, kleiner als das Sonnensystem,
kleiner als unser Planet ... 
Und wird weiter schrumpfen, bis er kleiner ist
als ein subatomares Partikel! Wenn das passiert wird es so sein als wäre das Universum zerrissen,
auf dem grundsätzlichsten Quantenlevel.
Astronomen nennen dies "Endknall" ("Großes Zerreißen"). Wir wissen nicht, ob das tatsächlich passieren wird,
aber falls ja, wird das erst in vielen Milliarden Jahren der Fall sein, lange nachdem unsere Sonne vergangen ist
aber noch lange vor der schwarzen Ära.
Diese Idee beruhigt mich nicht sonderlich, aber die gute Neuigkeit ist, dass diese Idee nicht
viel mehr ist als eine Vermutung. Je mehr wir über dunkle Energie lernen, desto mehr lernen wir über
dessen eventuellen Einfluss 
auf das Schicksal des Kosmos.
Yay?
Gibt es irgendeine Atempause?
Vielleicht. Es ist möglich, obwohl keineswegs bewiesen, dass unser Universum eins von vielen Universen ist.
Ein Multiversum, wenn man will. Diese anderen Universen leben vielleicht einfach weiter

Polish: 
jakby ta część Wszechświata wzdłuż horyzontu, oderwała się od nas.
Wraz z upływem czasu, zgodnie z tą hipotezą, kosmiczny horyzont skurczy się do takiego stopnia,
że będzie mniejszy niż nasza galaktyka, najbliższe gwiazdy, Układ Słoneczny,
mniejszy niż nasza planeta... I będzie się zmniejszać, aż stanie się wielkości
cząsteczki elementarnej! Kiedy to się stanie, Wszechświat jakby rozedrze się
na najbardziej podstawowym kwantowym poziomie.
Astronomowie nazywają to Big Rip. Nie wiemy czy to się faktycznie stanie,
ale jeśli tak, to będzie wiele miliardów lat od teraz, długo po tym jak umrze Słońce,
ale na długo przed Erą Mroczną.
Niezbyt pociesza mnie ta teoria, ale dobra wiadomość jest taka, że nie jest to nic więcej
niż przypuszczenie. Im więcej będziemy wiedzieć o ciemnej energii, tym węcej dowiemy się
o jej ewentualnym wpływie na losy Kosmosu.
Yay?
A więc. Czy jest od tego jakieś wytchnienie?
Być może. To możliwe, ale nieudowodnione, że nasz Wszechświat może być jednym z wielu.
Multiwszechświat. Te pozostałe Wszechświaty mogą pewnie istnieć na długo po tym,

Portuguese: 
se aquela parte do Universo além do horizonte fosse tirada de nós, alongada além do possível.
Com o passar do tempo, de acordo com essa hipótese, o universo observável irá se encolher até
estar menor que nossa galáxia, menor que as mais próximas estrelas, menor que o sistema solar,
menor que nosso planeta... e irá se encolher até estar menor que uma
partícula subatômica! Quando isso acontecer será como se o Universo fosse dilacerado em
seu mais fundamental nível quântico.
Os astrônomos chamam isso de a Grande Ruptura. Nós não temos ideia se irá realmente acontecer ou não,
mas se acontecer será em muitos bilhões de anos a partir de agora, muito depois que o Sol morrer mas
muito antes da Era Escura.
Eu não estou muito consolado por essa ideia mas a boa noticia é que essa ideia não é
nada mais que suposição. Conforme nós aprendemos mais sobre energia escura nós aprenderemos mais
sobre sua possível influência no destino do cosmos.
Eba?
Então, tem alguma maneira de adiar?
Talvez. É possível, mas não é de maneira nenhuma provado, que nosso Universo seja um em vários Universos.
Um multiverso, se assim preferir. Esses outros Universos podem continuar existindo bem depois que

English: 
if that part of the Universe across the horizon
is ripped away from us, stretched beyond breaking.
Over time, according to this hypothesis, the
cosmic horizon will eventually shrink until
it’s smaller than our galaxy, smaller than
the nearest stars, smaller than the solar
system, smaller than our planet… and it’ll
keep shrinking until it’s smaller than a
subatomic particle! When that happens it’ll
be as if the Universe is torn apart at the
most fundamental quantum level.
Astronomers call this the Big Rip. We have
no idea if it will actually happen or not,
but if it does it’ll be many billions of
years from now, long after the Sun dies but
long before the Dark Era.
I’m not particularly comforted by this idea,
but the good news is that this idea isn’t
really much more than conjecture. As we learn
more about dark energy we’ll learn more
about its eventual influence on the fate of
the cosmos.
Yay?
So. Is there any reprieve?
Maybe. It’s possible, though by no means
proven, that our Universe is one of many Universes.
A multiverse, if you will. Those other Universes
may be ticking along just fine long after

German: 
wenn unseres vergangen ist. Natürlich können wir dort nicht hingelangen, aber immerhin - schön für sie.
Und es gibt noch eine Idee. Es ist etwas weit hergeholt, aber nicht völlig außerhalb
den Gefilden unserer Physik, wie wir sie kennen.
Wir stellen uns das Vakuum im All oft als energielos vor, leer. Aber es gibt eine Idee
in der Quantenmechanik, dass dies eine Illusion sein könnte. Es mag einen energiearmen Zustand geben,
den wir nicht sehen. Das kann man sich wie eine Treppe vorstellen. Man nimmt an, dass man
auf der untersten Stufe steht, bis man herausfindet, dass man tatsächlich eine Stufe darüber steht.
Unser Universum steht vielleicht gerade so auf der zweitniedrigsten Stufe. Es bleibt dort,
aber wenn es angestoßen wird, geht es hinab.
Es ist möglich, dass irgendwo draußen im dunklen, toten Universum aus welchem Grund auch immer
nach Fantastilliarden von Jahren ein bisschen Raum auf Quantenebene angerempelt wird und auf den
nächstniedrigeren Status fallen wird, das echte Vakuum.
- Was passiert dann?
Es wird die umliegenden Regionen anrempeln, und diese werden fallen. Und so weiter. Und das ist der
seltsame Part - naja, es ist alles seltsam, aber hier ist der wirklich seltsame Part: Innerhalb dieser Region

Portuguese: 
o nosso ter morrido. Claro, nós não conseguimos entrar neles, mas mesmo assim. Bom pra eles.
E tem uma outra ideia. É um pouco exagerado, mas não completamente fora do
reino da física como nós conhecemos hoje.
Nós pensamos no vácuo do espaço como um lugar sem energia, vazio. Mas há uma ideia em
mecânica quântica que talvez isso seja uma ilusão. Pode haver ainda níveis mais baixos de energia que
nós não vemos. Pense nisso como uma escada. Você esteve parado no que você pensa ser
o degrau mais baixo, mas depois você descobre que na verdade você está a um degrau dele.
Nosso Universo pode ser estritamente balanceado nesse um antes do último degrau.
mas se algo o atinge, ele caí.
É possível que em algum lugar, no Universo escuro e morto, por qualquer motivo,
depois de zilhões de anos, em algum pequeno pedaço do espaço irá quanticamente empurrada, e derrubada
para o próximo nível mais baixo, o verdadeiro vácuo. O que acontece depois?
Ele irá se chocar com as regiões ao seu redor, e ela irão cair. E assim por diante. Aqui vai parte estranha —
Bem, tudo isso é estranho, mas aqui vai a parte realmente estranha: dentro dessa região,

Polish: 
jak nasz się skończy. Oczywiście nie możemy się do nich dostać, ale... dobrze dla nich.
I jest jeszcze inna teoria. Jest dość odjechana, ale nie zupełnie poza
realiami fizyki, które znamy.
Myślimy o przestrzeni kosmicznej jako pozbawionej energii, pustej. Ale istnieje teoria
w mechanice kwantowej, która zakłada, że to iluzja. Może istnieć niższy stan energetyczny,
którego nie widzimy. Wyobraź sobie schody. Stoisz na stopniu, który wydaje Ci się
najniższym, ale okazuje się, że tak naprawdę stoisz o jeden stopień wyżej.
Nasz Wszechświat może być wyważony na tym drugim od dołu stopniu. I zostanie tam,
ale jeśli coś nim wstrząśnie, spadnie.
To możliwe, że gdzieś, daleko w czarnym, martwym Wszechświecie, z byle powodu
po miliardach lat, jakaś mała cząstka przestrzeni poruszy się na poziomie kwantowym i spadnie
do kolejnego niższego poziomu energetycznego, prawdziwej próżni. I co wtedy?
Uderzy przestrzenie wokół, które również spadną na niższy poziom energetyczny. I tak dalej, i dalej. A teraz
najdziwniejsze - cóż, wszystko tu jest dziwne, ale to jest serio dziwne: w tych obszarach

Arabic: 
ونحن لا نستطيع الانتقال إليها بالطبع،
لكن مع ذلك فمبارك لها.
وهناك فكرة أخرى، هي بعيدة المنال نوعًا ما
لكنها لا تخالف قواعد الفيزياء التي نعرفها.
إن الفراغ الكوني يُعتبر خالياً من الطاقة
لكن هناك فرضية في ميكانيكا الكم
تقول بأن ذلك ربما وهم، فربما يكون هناك
مستوى طاقة أخفض مما نستطيع إدراكه.
تخيل دَرجًا، تظن نفسك واقفًا
على الدرجة السفلى
لكنك تكتشف بعدها
أن الدرجة السفلى تقع فعليًا أسفل منك.
قد يكون كوننا متوازنًا بصعوبة
على تلك الدرجة الثانية من الأسفل
قد يبقى عليها
لكن إن دفعه شيء فسيسقط.
من المحتمل أنه في مكان ما
في الكون المظلم الفارغ، لأي سبب من الأسباب
بعد زمن طويل جدًا،
سيتم دفع جزء صغير من الفضاء كميًا إلى الأسفل
حيث الحالة الأقل، وهي الفراغ الحقيقي.
لكن، ماذا سيحدث بعد ذلك؟
سيصطدم بالمناطق حوله
وستقع هي الأخرى، وهكذا.
إليكم الجزء الغريب في الموضوع، وأعلم
أن الموضوع برمته غريب، لكن هذا أغرب بعد:

Spanish: 
el nuestro haya acabado. Por supuesto, no podemos llegar a ellos, pero aún así. Bien por ellos.
Y hay otra idea. Es un poco inverosímil, pero no esta completamente fuera de la
posibilidad de la física tal como la conocemos.
Pensamos en el vacío del espacio como carente de energía, vacío. Pero hay una idea en
la mecánica cuántica que esto podría ser una ilusión. Podría existir un estado menor de energía que no
podemos ver. Considérenlo como una escalera. Has estado parado en lo que crees que es
el escalón inferior, pero luego resulta que  en realidad estas un escalón por encima de eso.
Nuestro Universo puede estar balanceado cuidadosamente en este segundo escalón. Permanecerá allí,
pero si algo lo empuja, baja un escalón.
Es posible que en algún lugar, en ese Universo  oscuro y muerto, por alguna razón,
después de tropecientos años, alguna pequeña porción espacio será empujado cuánticamente, y bajará
al siguiente estado más bajo, el verdadero vacío. ¿Qué ocurre cuando lo hace?
Empujará las regiones alrededor de ella, y caerán. Y así sucesivamente. Aquí está la parte
extraña - bueno, todo es raro, pero aquí está la parte realmente extraña: Dentro de esta región,

Russian: 
Конечно, мы не можем до них добраться. Но всё же, желаем им удачи.
Есть еще одна идея. Она немного надумана, но не опровергает законы физики,
какими мы их знаем.
Мы думаем о вакууме как о пустом, лишенном энергии пространстве. Но в квантовой механике
есть идея, что это иллюзия. Там может быть энергия настолько низкого уровня, что мы
не в силах её измерить. Я объясню на примере лестницы. Вы думаете
что находитесь на нижней ступени, но вдруг оказывается, что ниже есть еще ступеньки.
Наша Вселенная может быть идеально сбалансированной на этой ступени, но если на неё
что-то повлияет, она опустится ниже.
Вполне возможно, что где-то, в темноте, мертвой Вселенной, по какой причине, после несметного
количества лет. Некоторые частицы в пространстве начнут взаимодействовать на квантовом уровне
перейдя на низшую ступень. Истинный вакуум. Что будет когда это произойдет?
Будет толчок который затронет области вокруг, запустив цепную реакцию. Вот странная вещь,
(ну это всё странные вещи), но вот действительно странная вещь: внутри области взаимодействия

English: 
ours has wound down. Of course, we can’t
get to them, but still. Good on them.
And there’s another idea. It’s a little
far-fetched, but not completely outside the
realm of physics as we know it.
We think of the vacuum of space as being devoid
of energy, empty. But there’s an idea in
quantum mechanics that this might be an illusion.
There might yet be a lower energy state we
don’t see. Think of it like a staircase.
You’ve been standing on what you think is
the bottom step, but then you find out you’re
actually one step up from that.
Our Universe may be narrowly balanced on this
second-to-lowest step. It’ll stay there,
but if something bumps it, down it goes.
It’s possible that somewhere, out in the
dark, dead Universe, for whatever reason,
after a gazillion years, some small bit of
space will quantumly jostled, and drop down
to that next lower state, the true vacuum.
What happens when it does?
It’ll bump the regions around it, and they’ll
drop. And so on, and so on. Here’s the weird
part — well, it’s all weird, but here’s
the really weird part: Inside this region,

Russian: 
законы физики будут переписаны. Как? Мы не знаем. Мы не можем знать наверняка.
Но в некотором смысле это разрушит пространство и время внутри него.
Всё исчезает. Меняется на фундаментальном уровне, настолько, что мы даже не способны понять
Эта волна уничтожения расширяется со скоростью света, поглощая все, что осталось от Вселенной.
То что останется, будет чем-то новым, чем-то другим.
Мы не можем знать.
Эта мысль дает мне надежду. Воспринимайте это как космическую перезагрузку. Вселенная прожила
длинную жизнь, и имела медленную смерть. Теперь есть шанс что всё
повторится сначала. Возможно наша Вселенная была создана также, как квантовая флуктуация
в какой-то другой Вселенной. Была создана, чтобы создать всё что мы знаем.
 
Если это произошло однажды, возможно произойдет снова? Снова и снова, бесконечное
количество раз. Я хочу сказать что мне нравится эта мысль. Пока что это только гипотеза,

German: 
werden die Gesetze der Physik neu geschrieben. - Wie? Das wissen wir nicht. So weit wir wissen, können wir
nicht wissen, was da drin passiert. Aber es wird in gewisser Hinsicht Raum und Zeit darin ausradieren.
Einfach so, weg. Alles ändert sich auf einem fundamentalen Level das wir nicht verstehen können.
Diese Welle der Zerstörung breitet sich mit Lichtgeschwindigkeit aus und reißt alles mit,
was noch übrig ist vom Universum. Was bleibt ist... etwas Neues. Etwas Anderes.
Wir können es nicht wissen.
Diese Idee gibt mir tatsächlich Hoffnung. Man kann es wie einen kosmischen Neustart denken. Das Universum
hat ein langes, langes Leben geführt und einen unvor-stellbar langsamen Tod ertragen. Dies gibt ihm die
Chance eines Neustarts. Vielleicht ist das ähnlich wie die Entstehung unseres Universums,
vielleicht war es eine Quantenfluktuation in einem anderen Universum, die zum Aufblühen
und zur Erschaffung von allem, was wir kennen, 
geführt hat.
Vielleicht ist das schon einmal passiert und wird wieder passieren. Immer wieder, eine unendliche Anzahl
von Wiederholungen. Ich muss sagen, ich mag diese Idee. Falls es stimmt - und wir wissen das nicht,

English: 
the laws of physics get rewritten. How? We
don’t know. As far as we know, we can’t
know what happens in there. But in a sense
it will erase space and time inside it.
Like, poof. Gone. Everything changes, at some
fundamental level we can’t even understand.
This wave of destruction expands at the speed
of light, engulfing all of what remains of
the Universe. What is left behind in its wake
is... something new. Something different.
We literally can’t know.
This idea actually gives me hope. Think of
it as a cosmic reboot. The Universe has led
a long, long life, and lingered an unimaginably
slow death. This gives it a new lease, a chance
to start over again. Maybe this is similar
to how our Universe came into being in the
first place, as a quantum fluctuation in some
other Universe, budding off from there to
create everything we know.
Maybe this has happened before and will happen
again. Over and again, an infinite number
of times. I have to say, I like this idea.
If it’s true — and we don’t know, it’s

Arabic: 
بداخل هذه المنطقة، تُعاد صياغة قواعد الفيزياء.
كيف؟ لا نعرف، فتبعًا لمعلوماتنا،
لا يمكننا معرفة ما سيحدث فيها
لكن ما سيحدث سيمحو الزمان والمكان بداخلها.
كأنه فص ملح وذاب. وسيتغير كل شيء
بطريقة جوهرية لا يمكننا فهمها.
تتسع موجة التدمير هذه بسرعة الضوء
وتبتلع كل ما تبقى من الكون
وما سيخلفه ذلك هو شيء جديد، شيء مختلف.
لا يمكننا معرفة ماهيته.
هذه الفرضية تعطيني أملاً،
فهي تشبه إعادة تشغيل الحاسوب الكوني
فقد عاش الكون حياة طويلة جدًا، ومات موتًا بطيئاً
جدًا، وبهذا السيناريو فإن "عقده يتجدد"
ويُعطى فرصة للبدء من جديد.
ربما هكذا كانت ولادة كوننا في الأصل
عن طريق تقلّب كمي في كون آخر
كان البرعم للكون الذي نعرفه.
ربما حدث هذا مسبقًا وسيعاود الحدوث
مرة ثانية وثالثة إلى المالانهاية.
هذه الفكرة تعجبني.
هي مجرد تخمين حتى الآن،

Spanish: 
las leyes de la física serán reescritas. ¿Cómo? No lo sabemos. Por lo que sabemos, no podemos
saber lo que suceda ahí. Pero de una manera borrará el espacio y el tiempo dentro de ella.
Como si, puf. Desaparece. Todo cambia, en algún nivel fundamental que ni siquiera podemos entender.
Esta ola de destrucción se expande a la velocidad de la luz, que envuelve la totalidad de lo que queda del
universo. Lo que resulta al final es ... algo nuevo. Algo diferente.
Literalmente, no podemos saberlo.
Esta idea en realidad me da esperanza. Pienso en ella como un reinicio cósmico. El Universo ha llevado
una vida muy,  muy larga, y sufrió una muerte inimaginablemente lenta. Esto le da una nueva vida, una oportunidad
para empezar de nuevo. Tal vez esto es similar a cómo nuestro universo se formó en
primer lugar, como una fluctuación cuántica de algún otro universo, renaciendo de allí
para crear todo lo que conocemos.
Tal vez esto ha sucedido antes y sucederá de nuevo. Una y otra vez, un número infinito
de veces. Tengo que decir, que me gusta esta idea. Si es verdad - y no sabemos, es

Polish: 
prawa fizyki zostaną napisane od nowa. Jak? Nie wiemy. Jedyne co wiemy to to, że
nie dowiemy się co tam się wydarzy. Ale w jakiś sposób wymaże to przestrzeń i czas we wnętrzu tych obszarów.
Tak jak, PUF, zniknie. Wszystko się zmieni, na tak elementarnym poziomie, że nie możemy tego pojąć.
Ta fala destrukcji rozszerzy się z prędkością światła, pochłaniająca wszystkie pozostałości
Wszechświata. To, co po tym zostanie będzie... czymś nowym. Czymś innym.
My naprawdę tego nie wiemy.
To daje mi nadzieję. Pomyślcie o tym, jak o kosmicznym restarcie. Wszechświat żył
się bardzo, bardzo długo i przeszedł w niewyobrażalnie powolną śmierć. To daje mu szansę
na narodziny od nowa. Może właśnie w ten sposób powstał
nasz Wszechświat. Jako fluktuacja na kwantowym poziomie w innym Wszechświecie, od którego zapączkowało
wszystko to, co znamy.
Może to już miało miejsce i kiedyś się powtórzy. Znowu i znowu, nieskończoną
ilość razy. Muszę powiedzieć, że lubię tę wizję. Jeśli to prawda - a tego nie wiemy,

Portuguese: 
as leis da física são reescritas. Como? Nós não sabemos. Até onde temos conhecimento, não conseguimos
saber o que acontece lá dentro. Mas de alguma forma irá apagar o espaço e tempo dentro dele.
Tipo, poof, sumiu. Tudo muda, em alguns níveis fundamentais nós não conseguimos nem entender.
Essa onda de destruição se expande na velocidade da luz, tragando tudo que resta
do Universo.  O que fica para trás no seu rescaldo é... algo novo. Algo diferente.
Nós literalmente não conseguimos saber.
Na verdade, essa ideia me dá esperanças. Pense nisso como um reinício cósmico. O Universo conduziu
uma longa, longa vida, e persistiu uma morte inimaginavelmente lenta. Isso da a ele um novo impulso, uma chance
de começar de novo. Talvez isso possa ser parecido com como o Universo veio a existir
como uma flutuação quântica em outro Universo, nascendo lá para
criar tudo que nós conhecemos.
Talvez isso já tenha acontecido e acontecerá novamente. Repetidas vezes, uma infinidades
de vezes. Eu tenho que dizer, eu gosto dessa ideia. Se for verdade — e nós não sabemos,

English: 
just conjecture at this point — but if it
IS true, then it’s not the death of our
one Universe. It’s the opportunity for the
birth of an infinite number more.
And that is perhaps the single most hopeful
thing I know.
Today you learned that our Universe’s days
are numbered. Stars will die out after a few
trillion years, protons will decay and matter
will dissolve after a thousand trillion trillion
trillion years, black holes will evaporate
after 1092 years, and then all will be dark.
But there’s hope that a new Universe will
be born from it.
There’s always hope.
Crash Course Astronomy is produced in association
with PBS Digital Studios. Head over there
before the end of the universe to watch even
more awesome videos. This episode was written
by me, Phil Plait. The script was edited by
Blake de Pastino, and our consultant is Dr.
Michelle Thaller. It was directed by Nicholas
Jenkins, edited by Nicole Sweeney, the sound
designer is Michael Aranda, and the graphics
team is Thought Café.

Polish: 
to tylko przypuszczenie - ale jeśli to JEST prawda, to nie będzie to śmierć
naszego jednego Wszechświata. To okazja na nowy początek, który będzie się powtarzać w nieskończoność.
I to jest prawdopodobnie najbardziej pocieszająca rzecz, którą wiem.
Dzisiaj dowiedzieliście się, że dni naszego Wszechświata są policzone. Gwiazdy umrą w przeciągu
kilku trylionów lat, protony ulegną rozpadowi, a materia rozpuści się w ciągu tysięcy trylionów trylionów
trylionów lat, czarne dziury wyparują po 10^92 lat, i nastanie ciemność.
Ale jest nadzieja, że powstanie z tego nowy Wszechświat.
Zawsze jest nadzieja.
Crash Course Astronomy tworzony jest przy współpracy z PBS Digital Studios.
Zanim skończy się Wszechświat, sprawdźcie więcej ich świetnych filmików. Ten odcinek został napisany
przeze mnie, Phila Plaita. Scenariusz był edytowany przez Blake'a de Pastino i naszego konsultanta
Dr. Michelle Thaller. Został wyreżyserowany przez Nicolasa Jenkinsa, zmontowany przez Nicole Sweeney,
inżynier dźwięku to Michael Aranda, a zespół grafików to Thought Cafe.

German: 
es ist bloß Spekulation - aber wenn es stimmt, 
dann ist es nicht der Tod unseres
einen Universums. Es ist die Chance für unendlich mehr Universen, geboren zu werden.
Und das ist vielleicht das hoffnungsvollste,
was ich je gehört habe.
Heute habt ihr gelernt, dass die Tage des Universums gezählt sind. Sterne werden nach ein paar
Trilliarden Jahren aussterben, Protone zerfallen und Materie löst sich auf nach Tausenden von Trilliarden
von Jahren. Schwarze Löcher werden nach 10^92 Jahren aufgelöst sein, 
und dann wird es absolut dunkel sein.
Aber es gibt die Hoffnung, dass daraus ein neues Universum geboren wird.
Es gibt immer Hoffnung.
Crash Course Astronomy wird mit PBS Digital Studios produziert. Seht euch das vor dem Ende des Universums
an, um noch mehr großartige Videos zu sehen. 
Diese Folge wurde von mir geschrieben, Phil Plait.
Das Skript hat Blake de Pastino editiert und unsere Beraterin ist Dr. Michelle Thaller.
Regie geführt hat Nicholas Jenkins, 
editiert von Nicole Sweeney
der Sounddesigner ist Michael Aranda 
und das Grafikteam heißt Thought Café.

Portuguese: 
é apenas suposição a essa altura — mas se FOR verdade, então não é a morte do nosso
único Universo. É a oportunidade para o nascimento de mais uma infinidade.
E isso é talvez seja a coisa mais esperançosa que eu conheço.
Hoje você aprendeu que os dias do nosso Universo está contado. Estrelas irão morrer depois de alguns
trilhões de anos, protons irão decair e matéria irá dissolver depois de cem trilhões de
trilhões de trilhões de anos, buracos negros vão eparorar depois de 10 a 92ª anos, e então tudo estará escuro.
Mas há esperança que um novo Universo surgirá a partir dele.
Há sempre esperança.
Crash Course Astronomy é produzido em associação com a PBS Digital Studios. Passe lá
antes do fim do Universo para assistir vídeos ainda mais incríveis. Esse episódio foi escrito
por mim, Phil Plait. O script foi editado por Black de Pastino, e nosso consultor é a Dr.
Micheller Thaller. Foi dirigido por Nicholas Jenkins, editado por Nicole Sweeney, o designer
sonoro é Michael Aranda, e a equipe gráfica é a Thought Café.

Spanish: 
por el momento solo es conjetura - pero si es verdad, entonces no será la muerte de nuestro
único universo. Es la oportunidad para que nazca un número infinito.
Y esa es quizás la cosa mas esperanzadora que conozco.
Hoy has aprendido que los días de nuestro universo están contados. Las estrellas desaparecerán después de unos cuantos
billones de años, los protones se desintegrarán y la materia se disolverá después de mil billones de billones
de billones de años, los agujeros negros se evaporan después de 10 a la 92 años, y luego todo estará oscuro.
Pero hay esperanza de que un nuevo universo nacerá de ella.
Siempre hay esperanza.
Crash Course Astronomía se produce en asociación con PBS Digital Studios. Pásate por allí
antes del fin del universo para ver, muchos más vídeos impresionantes. Este episodio fue escrito
por mí, Phil Plait. El guión ha sido editado por Blake de Pastino, y nuestro asesor es el Dr.
Michelle Thaller. Fue dirigida por Nicholas Jenkins, editado por Nicole Sweeney, el diseñador de
sonido es Michael Aranda, y el equipo de gráficos es Thought Café.

Russian: 
но если это правда, то конец нашей Вселенной,
это возможность для рождения бесконечного числа новых вселенных.
И это возможно самая многообещающая надежда которую я знаю.
Сегодня вы узнали, что дни нашей Вселенной сочтены. Звезды погаснут через несколько
триллионов лет, через тысячу триллионов триллионов триллионов лет распадутся протоны и
растворится материя, черные дыры испарятся после 10^92 года, и тогда наступит вечная тьма.
Но есть надежда, что появится новая Вселеленная.
Надежда есть всегда.
Crash Course Astronomy сделан в ассоциации с PBS Digital Studios. Смотрите наши видео.
Этот эпизод написал я, Phil Plait.
Сценарий редактировал Blake de Pastino, Научный консультант Dr. Michelle Thaller.
Режиссер Nicholas Jenkins, Редактор Nicole Sweeney,
звукорежиссер Michael Aranda, графическое оформление Thought Café

Arabic: 
لكن إن كانت صحيحة،
فالكون ليس يمضي نحو هلاكه
بل إن هناك فرصة لولادة
عدد لا نهائي من الأكوان.
ولعل هذا أكثر معلومة أعرفها تمدني بالأمل.
تعلمتم اليوم أن أيام الكون معدودة،
فالنجوم سوف تموت بعد بضعة ترليونات السنين
والبروتونات ستتحلل وستضمحل المادة
بعد ألف ترليون ترليون ترليون سنة.
سوف تتبخر الثقوب السوداء بعد 10 أس 92 سنة
وسيبتلع الظلام كل شيء بعدها.
لكن هناك أمل بأن يولد من الظلام كون جديد.
فالأمل لا يموت.
أنتِج Crash Course Astronomy
بالتعاون مع استوديوهات PBS Digital.
اذهبوا إلى قناتهم قبل أن ينتهي الكون
لتشاهدوا فيديوهات رائعة أخرى.
هذه الحلقة من كتابتي أنا، فيل بلايت،
ومحرر النص هو بلايك دي باستينو.
ومستشارتنا هي الدكتورة ميشيل ثالر،
وأخرجها نيكولاس جنكنز ومنتجتها نيكول سويني
مصمم الصوت هو مايكل أراندا
والرسومات من إعداد فريق Thought Café.
