W dzisiejszym nagraniu dowiesz się, dlaczego osoby LGBT,
i ich sojusznicy protestują,
dlaczego aktywnie działają w przestrzeni publicznej, zarówno
legalnie, jak i nielegalnie, i dlaczego są
bardzo rozgniewani. A jeśli zostaniesz ze mną
do końca tego nagrania, to dowiesz się, czy aprobuję
takie działania.
Cześć wszystkim na kanale Everyday Hero, na którym
staram się zrobić coś dobrego, przedstawić wartościowe i interesujące
informacje, a także zachęcić do
ponownego przemyślenia pewnych zagadnień.
Jeśli jeszcze tego nie robisz, to warto zasubskrybować kanał
żeby nie przegapić kolejnych materiałów. Dzisiaj nagranie
na temat, który rozpala opinię publiczną i polaryzuje
niemal całe społeczeństwo i pomimo tego, że
wiele już zostało powiedziane na ten temat, to uważam, że
często zapominamy albo zupełnie nie znamy
fundamentów czy podstaw całego tego
rozgoryczenia
czy nawet desperacji osób LGBT
i pominę w tym nagraniu wątek "idologii LGBT"
bo o tym nagrałem osobne nagranie.
Zanim jednak przejdziemy do dalszej części
filmu, chciałbym Cię prosić o jedną rzecz.
W tym nagraniu będę prezentował informacje,
dane na temat osób LGBT, a także korzystał
z konkretnych przykładów. Chciałbym,
żebyś we wszystkich tych przypadkach
nie myślał/ała jako o suchych faktach
ale jako o konkretnych osobach,
bo, co oczywiste, za wszystkimi tymi faktami
i informacjami stoją żywe osoby.
By to osiągnąć najlepiej wyobrazić sobie, że
sytuacje przedstawione w tym nagraniu dotyczą Twojego bliskiego
znajomego albo kogoś z rodziny.
I nie powinno to być naginaniem rzeczywistości albo
proszeniem o coś niebywałego, bo odsetek osób
LGBT w Polsce wynosi 5%, więc
jest naprawdę ogromna szansa, że ktoś z Twoich bliskich
jest właśnie taką osobą.
Ale nie martw się, będę jeszcze o tym przypominał.
Zacznijmy od statystyk.
Ataki fizyczne i psychiczne wobec osób LGBT
to ponad dwukrotność tego, czego doświadczają osoby
heteroseksualne. W raporcie KPH
za lata 2015-2016
można dowiedzieć się, że akty przemocy w przeciągu
pięciu poprzedzających lat dotknęły 44%
osób transpłciowych i prawie
40% gejów. Średnio prawie
27% wszystkich osób LGBT+
zostało zaatakowanych fizycznie w pięciu latach poprzedzających
badanie. W prostych słowach: co czwarta osoba
LGBT została pobita, uderzona, szarpana
lub kopnięta, wyłącznie ze względu na to
kim jest. Jeśli spojrzymy szerzej na ten problem
i uwzględnimy więcej form przemocy, jak np.
poniżanie, ośmieszanie, wyszydzanie w internecie
groźby, zarówno te związane z przemocą
fizyczną jak i seksualną, niszczenie mienia
ataki seksualne i inne,
to prawie 70% osób LGBT doświadczyło
przynajmniej jednej takiej formy przemocy.
Jest ogromna szansa, że bliska Ci osoba
o której wyobrażenie prosiłem Cię na początku filmu
została uderzona w twarz, tylko za to
kogo darzy uczuciem albo była wyszydzana
w mediach społecznościowych, tylko za to, jak wygląda
I przy okazji chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jedną ważną rzecz.
Bo chcę żeby to było jasne, bo możesz mieć
błędne wyobrażenie przemocy i tego co się z tym wiąże
i to jest całkowicie zrozumiałe,
bo każdy z nas ma inne doświadczenia i przez pryzmat
tych doświadczeń w różny sposób spoglądamy na pewne kwestie
ale by zrozumieć osoby LGBT
musimy posłużyć się współczuciem i
starać się wejść w ich buty, by je
zrozumieć, a żeby to zrobić nie możemy korzystać
jedynie z własnych schematów myślowych.
Z własnych doświadczeń. Przemoc ze względu na orientację
seksualną czy tożsamość płciową
podobnie jak przemoc ze względu na rasę
czy pochodzenie, nigdy nie przynosi
jednorazowych skutków. Wyobraź sobie, że
Twój syn lub znajomy był ofiarą przemocy
fizycznej lub psychicznej ze względu na swoją orientację
seksualną. Oczywistym jest, że sama
świadomość tego "za co dostał"
będzie towarzyszyć mu bardzo często, może nawet nieustannie
w przestrzeni publicznej, bo przecież nie jest tak
że nagle przestanie być gejem.
Zresztą "przestrzeń publiczna" też może odrobinę
zakłamywać ten obraz, bo okazuje się, że najwięcej
przestępstw o podłożu homofobicznym i transfobicznym
dokonują znane ofiarom osoby, głównie
w szkołach czy na uczelniach
Wyobraź więc sobie, że ze względu na przemoc
Twoja córka lub przyjaciółka nie może czuć się
komfortowo nie tylko w miejscu publicznym,
np. ze względu na swój wygląd lub to, że jest ze swoją partnerką
ale także w miejscach, gdzie zna ludzi ją otaczających.
Słyszę też często absurdalny argument, że
gdyby się nie obnosili ze swoją seksualnością,
to nic by im się nie stało. Po pierwsze jest to naprawdę
zasmucające, że nadal są osoby, które usprawiedliwiają
przemoc, tylko dlatego, jak
ktoś wygląda, czy jak osoby LGBT zachowują się
wobec siebie, nie krzywdząc przy tym nikogo innego.
Jest to trochę obarczanie winą ofiary
i przy okazji zdejmowaniem
odpowiedzialności z agresora. Tak, jak
wini się ofiary gwałtu
która ubrała się wyzywająco.
Bo wiecie, w takiej sytuacji jest trochę winna, co nie?
No nie!
Po drugie, czym tak naprawdę jest "obnoszenie się".
bo wydaje mi się, że za "obnoszenie się"
osób homoseksualnych uważa się
gesty i zachowania, które w przypadku osób heteroseksualnych
uznane byłyby za zupełnie standardowe
jak przytulanie się, pocałunek
trzymanie za ręce, czy opowiadanie wśród znajomych
o swojej randce. Wyobraź więc sobie
jak może czuć się osoba, która nie może realizować
tych podstawowych potrzeb. Potrzeby bliskości, chociażby,
z osobą, którą np. kocha.
Bez tej świdrującej obawy z tyłu głowy, że ktoś to będzie
komentował, że ktoś jej będzie groził albo że ktoś
ją zaatakuje, bo doskonale wie z doświadczenia
- i potwierdzają to statystyki - że właśnie tak
często się dzieje. Plus chociażby, że osoby LGBT
mają wsparcie w swojej rodzinie.
Zawsze mogą wrócić do domu i czuć się kochane i akceptowane
Problem jednak jest taki, że... tak nie jest.
a według raportu jedynie 25% matek
i 12% ojców wspiera swoje dzieci
w takich sytuacjach. Nic więc dziwnego
co jest chyba najbardziej zasmucającym faktem
w dzisiejszym nagrani, że około
70% nastolatków LGBT ma myśli samobójcze
a blisko połowa objawy depresji.
Jest to bardzo mocno skorelowane, co nie powinno być żadnym
zaskoczeniem, właśnie z akceptacją rodziny.
Czym mniejsza ta akceptacja, tym
większa częstotliwość występowania myśli samobójczych
depresji czy dojmującego poczucia osamotnienia.
Ponownie przypomnij sobie sytuację bliskiej Ci osoby,
która jest młoda. W szkole
prawie nonstop słyszy docinki, czasem ktoś ją popchnie
nauczyciel wyśmieje lub zażartuje z niej.
I taka osoba wraca później do domu. Do domu
w którym będzie potrzebowała odrobiny
bezpieczeństwa, przynajmniej odrobiny bezpieczeństwa
i akceptacji. I nawet tego tam nie znajduje.
Zresztą nie musisz wyobrażać sobie tego na przykładzie
osoby LGBT. Wyobraź sobie, że
Twoje dziecko jest prześladowane
w szkole, dokucza mu się, bo ma rude włosy.
Później, gdy wraca do domu, widzi na telefonie, że
to się nie kończy i w mediach społecznościowych nadal wszyscy
śmieją się z tego, jakie jest.
Gdy trafia do domu, Ty zamiast zapewnić,
że wszystko z nim w porządku i że jest zupełnie normalne
i że nie ma czym się przejmować, mówisz
że wolałbyś, żeby się nie urodziło. Zakładam, że
swojemu dziecku, czy to prawdziwemu, czy teoretycznemu,
nigdy byś tego nie zrobił lub nie zrobiła.
Niestety w przypadku osób LGBT,
czasami jest to codzienność. Ok, teraz
ważna sprawa: pamiętaj i miej cały czas z tyłu
głowy, że mówimy tutaj o realnych ludziach
ludziach, którzy doświadczają przemocy,
zarówno fizycznej jak i psychicznej,
którzy borykają się często z depresją i
i myślami samobójczymi i którzy mają
duże trudności by znaleźć akceptację w społeczeństwie
czy nawet we własnej rodzinie.
I na to wszystko, na ulice największych miast w Polsce
wjeżdżają ciężarówki oklejone napisami
które
w sposób jednoznaczny i zupełnie błędny
łączą te osoby z pedofilią.
Najtrudniejsze, a w zasadzie niemożliwe, wydaje mi się
spełnić prośbę, jeśli jesteś osobą heteroseksualną
wyobrażenia sobie, jak to jest być osobą
homoseksualną i zobaczyć takie ciężarówki
i takie napisy.
Ja z pewnością nie jestem w stanie tego zrobić.
Oczywiście można powiedzieć, że takie rzeczy powinno zostawiać się
policji i prokuraturze
i tak też się działo do pewnego momentu, ale okazało się
zupełnie nieskuteczne i sprawa nadal jest w toku.
Jeśli zaś chodzi o samą policję
i prokuraturę, to temat jest dużo szerszy
i nadal bardzo problematyczny. Okazuje się
bowiem, że osoby LGBT - cały czas
pamiętamy o tym, o czym mówiłem w pierwszej części - przemoc
fizyczną zgłaszają jedynie w około 8%
przypadków, a przemoc psychiczną zgłasza jedynie
niewiele ponad 1% osób.
Dlaczego tak jest? Najprawdopodobniej
z ogromnego braku zaufania do naszych
"wspaniałych służb". Raporty wskazują na to,
że co piąta osoba LGBT+ w kontakcie z policją
doświadczyła homofobii lub transfobii, a
60% było zniechęcanych do zgłaszania
przestępstw motywowanych nienawiścią.
Zresztą kto nie byłby...
sceptyczny w stosunku do policji i
prokuratury, gdy mowa tutaj jest o dwumiesięcznym
areszcie za uszkodzenie ciężarówki i przepychanki
z kierowcą, gdy wcześniej w tym roku
areszt, po trzech tygodniach, opuścił ksiądz
który ma zarzuty za zgwałcenie i molestowanie
chorej psychicznie kobiety i nagrywanie filmów
pornograficznych z małoletnią.
W innej sprawie, ale też w tym roku, kolejny
ksiądz, który molestował dwie niepełnosprawne
intelektualnie dziewczynki i dostał 5 lat
bezwzględnego więzienia, po odwołaniu się od wyroku
będzie oczekiwał na dalszy przebieg spraw na wolności.
W tych przykładach nie chodzi o to, by wybielać Margot
czy sugerować, że nie doszło do przestępstwa.
chodzi jedynie o to, by pokazać jak
traktowane są osoby LGBT w kontraście do
innych osób i dlaczego takie traktowanie
spotyka się z protestami
i oburzeniem części społeczeństwa.
A jeśli zastanawiasz się dlaczego wybrałem akurat przykłady księży
to zrobiłem to wyłącznie dlatego, by mieć
płynne przejście do części trzeciej.
 
 
 
Ten punkt może okazać się najbardziej kontrowersyjny, ale moim zdaniem
jest też najważniejszy. Zdaję sobie sprawę
z dwóch rzeczy: z jednej strony mamy
aktywistów LGBT, którzy wieszają tęczowe flagi
na kamiennych posągach, co część
katolików uznaje za obrazę uczuć religijnych,
a z drugiej strony mamy arcybiskupów, którzy
porównują LGBT do nazizmu i komunizmu,
albo księży, którzy porównują powieszenie
flagi LGBT na pomniku Jana Pawła II
do powieszenia swastyki na budynku
Yad Vashem.
Nie mnie oceniać co jest gorsze.
Nie będę się jednak na tym skupiał, bo
był to temat całkowicie wałkowany. Chciałbym zwrócić uwagę na coś innego
i mówię to z całkowitym przekonaniem.
uważam bowiem,
w naszym kręgu kulturowym za homofobię
najbardziej odpowiada katolicyzm.
I nie mówię tutaj wyłącznie o współczesnych hierarchach KK
którzy powiedzieli swego czasu wiele złych słów
nie mówię też o cytatach ze Starego Testamentu
które wszyscy znamy
i wiemy, że są obrzydliwe.
I nie mówię wyłącznie o osobach, które zasiadają w panteonie świętych
Kościoła Katolickiego, a które
w oficjalnych homiliach pisały,
homoseksualistów powinno się wyciągać na ulice i zabijać.
mówię tutaj o trwającym ponad
dwa tysiące lat wykluczeniu osób homoseksualnych
i traktowaniu czynów homoseksualnych
jako działań rozpatrywanych w kategoriach moralności
wyłącznie na podstawie
jednej książki napisanej,
właśnie, około dwóch tysięcy lat temu,
Bo chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz w kontekście moralności.
bo jeśli zastanowicie się nad tym dłużej, to dojdziecie do przekonania, że
wszystkie rzeczy, które rozpatrujemy właśnie w tym kontekście
opieramy na dwóch warunkach:
czy coś było świadome i czy coś w zły sposób wpłynęło na innych
Religie natomiast
i winne tutaj są największe religie monoteistyczne
że wprowadziły jeszcze jeden warunek
czyli: czy coś się Bogu podoba,
czy też nie.
a homoseksualizm, co jest oczywiste, nie jest
ani świadomym wyborem, ani też nie krzywdzi innych
więc jest tak naprawdę działaniem amoralnym, jak
zjedzenie jabłka, czy przefarbowanie włosów.
Wiem też, że osoby wierzące mogą powiedzieć coś, co słyszy się
praktycznie za każdym razem, czyli
"my nie nienawidzimy gejów, my tylko nienawidzimy grzech,
ludzi kochamy"
Pozwólcie jednak, że Wam coś wyjaśnię, bo bardzo nie lubię tego argumentu
a wiem, że jest używany zarówno przez tych bardziej
konserwatywnych katolików, jak i tych bardziej
postępowych,
których pewnie ci pierwsi nie uznaliby nawet za katolików ;)
Ale do rzeczy. Mówiąc w ten sposób
sugerujecie, że osoby homoseksualne powinny w jakiś sposób
stłumić w sobie dużą część własnej
osoby, coś, co je określa.
przynajmniej w części relacji z innymi ludźmi.
Stłumić naturalne popędy.
W sumie na... zawsze. A jeśli nie wiecie
jakie to jest trudne, to spróbujcie stłumić własny popęd
seksualny, nie wiem, na rok.
Ale to nie wszystko. Wasze: "rozumiem, że
jesteś osobą homoseksualną i nie ma w tym nic złego, ale
nie możesz dokonywać aktów homoseksualnych"
jest równoznaczne ze stwierdzeniem: "jesteś OK, ale
musisz porzucić jakiekolwiek marzenia o
miłości do innej osoby, bliskości i poczuciu bezpieczeństwa"
a mówienie takich rzeczy osobie, która
najprawdopodobniej nie raz odczuła,
jak to jest nie czuć się bezpiecznie
i nie móc realizować swojej miłości do innej osoby
naprawdę nie jest troską o bliźniego.
Jeśli natomiast uważasz, że w ten sposób ratujesz
kogoś przed wiecznym potępieniem,
to zachęcam Cię do zastanowienia się przez chwilę
że Bóg, który chce kogoś
skazać na wieczne cierpienie
tylko dlatego, że ta osoba chce kochać, być kochaną
i czuć bliskość innej osoby
nie jest Bogiem, w którego warto wierzyć,
a jeśli istnieje i tak chce traktować takie osoby
na taką wiarę nie zasługuje.
To wszystko co miałem przygotowane na dziś, a jeśli nadal
zastanawiasz się jaka jest odpowiedź na pytanie, czy
aprobuję to, co robią osoby LGBT,
to chciałbym odpowiedzieć, że
nie ma to żadnego znaczenia, bo osoby LGBT
nie potrzebują aprobaty od
heteroseksualnego mężczyzny, który nie doświadczył
nawet ułamka tego, czego one doświadczają i z czym się borykają
osoby LGBT potrzebują jedynie
normalności, godnego traktowania
i poczucia bezpieczeństwa, a póki co w tym kraju
nie zawsze jest to zapewnione i to od nas zależy
czy coś się z tym zmieni. To wszystko,
widzimy się już niebawem.
