
Turkish: 
Felsefe
David Hume
18. yüzyıl yazarı olan David Hume
dünyanın gelmiş geçmiş en büyük felsefi görüşüne sahip insanlarından biridir.
çünkü insan doğasıyla ilgili temel bir gerçeği keşfetmiştir:
Mantığımızdan çok duygularımızın bizi etkilediği gerçeğine.
Bu bir açıdan muhtemelen bizim öz imajımız için büyük bir hakaret,
fakat Hume, bu gerçeği ikna etmektense onunla başa çıkmayı öğrenirsek
hem bireysel, hem de toplumsal açıdan çok daha huzurlu ve mutlu olabileceğimizi düşünmüştü.
Hume, Edinburgh’da 1711 yılında, uzun zamandır varlığını sürdürmüş
fakat zengin olmaktan çok uzak olan bir ailede dünyaya gelmişti.
Ailenin ikinci çocuğuydu, ve başından beri açıktı ki onun da eninde sonunda bir iş bulması gerekiyordu,
fakat hiçbir şey onun isteklerine uymuyordu.
Babası ve ağabeyinin mesleği olan hukuku denedi,
fakat çok geçmeden bunun oldukça zahmetli ve yaşam boyu ağır iç gerektiren bir meslek olduğunda karar kıldı.

Portuguese: 
O escritor do século XVIII, David Hume, é um dos nomes mais importantes da história da filosofia,
porque ele defendeu um ponto chave sobre a natureza humana,
de que somos mais influenciados pelos nossos sentidos do que pela razão
Isto é, a partir de um certo ponto de vista, um grande insulto para nossa auto-imagem,
mas Hume pensou que se nós pudessemos lidar melhor com este fato surpreendente,
poderíamos ser tanto individual quanto coletivamente muito mais calmos e felizes do que se negássemos.
Hume nasceu, em 1711, numa família com certa tradição em Edimburgo, mas longe de ser rica.
Ele era o segundo filho e ficou claro desde cedo que ele precisaria encontrar um emprego eventualmente,
mas nada parecia se adequar a ele.
Ele tentou a lei, a vocação de seu pai e de seu irmão mais velho,
mas logo decidiu que era: "uma profissão laboriosa, exigindo o trabalho penoso de toda uma vida".

English: 
The 18th century writer, David Hume, is one of the world's great philosophical voices
because he hit upon a key fact about human nature-
that we are more influenced by our feelings than by reason.
This is, at one level, possibly a great insult to our self image,
but Hume thought that if we could learn to deal well with this surprising fact,
we could be both individually and collectively a great deal calmer and happier than if we denied it.
Hume was born in Edinburgh in 1711, to a family that was long established but far from rich.
He was the second son and it was clear early on that he would need to find a job eventually,
but nothing seemed to suit him.
He tried law, the vocation of his father and his older brother,
but soon decided that it was: "a laborious profession, requiring the drudgery of a whole life."

Korean: 
18세기 문필가 데이비드 흄은
철학사의 한 흐름을 대변하는 걸출한 인물이다.
왜냐하면 그가 인간의 본성에 관한
중요한 사실을 알아냈기 때문이다.
흄에 따르면, 우리는 이성보다 감정에
더 많은 영향을 받는다.
어떤 점에서 이런 주장은 우리의 자아상을
대단히 모욕하는 것인지도 모른다.
하지만 흄은 우리가 이 놀라운 사실에 맞서
잘 대처하는 법을 배울 수 있다면,
개인적으로나 사회적으로도
훨씬 더 평안하고 행복해질 수 있다고 생각했다.
흄은 1711년 에든버러의 한 가문에서 태어났다.
유서 있는 가문이었지만 유복하진 않았다.
그는 차남이었으며, 머지않아 직업을
구하러 나서야 하리라는 것은 일찍이 분명했다.
하지만 적당한 일을 찾기 쉽지 않았다.
처음에 그는 아버지나 형을 따라
변호사가 될까도 생각해 봤지만,
곧 그 일이 “평생 단조롭고 기계적인 노동”을 요하는
“각다분한 직종”임을 깨달았다.

Indonesian: 
Filsafat
David Hume
Penulis abad ke-18, David Hume,
adalah salah satu suara terhebat dunia dalam bidang filsafat.
Ia berhasil menangkap sebuah faktor kunci mengenai sifat manusia.
Ia menemukan bahwa kita lebih terpengaruh oleh perasaan kita daripada oleh akal budi.
Dari satu sudut pandang, hal ini
adalah sebuah hinaan yang besar kepada rasa harga diri kita.
Tetapi Hume berpikir
bahwa kalau kita mampu menangani fakta mengejutkan ini dengan baik,
kita akan mampu, baik secara kolektif maupun individual,
menjadi jauh lebih tenang dan lebih bahagia, ketimbang kalau kita melawan fakta itu.
Hume lahir di kota Edinburgh pada tahun 1718.
Ia lahir di sebuah keluarga yang sudah dikenal baik, namun tidak kaya.
Ia merupakan anak kedua,
dan sejak awal sudah jelas bahwa
suatu saat ia harus pergi mencari kerja.
Tetapi tampaknya tidak ada yang cocok baginya.
Ia sempat mencoba di bidang hukum, yang merupakan bidang ayah dan kakak lelakinya,
tetapi kemudian memutuskan bahwa
pekerjaan itu terlalu menyulitkan
dan akan menghabiskan hidup dalam kesengsaraan.
Ia sempat dipertimbangkan untuk mengisi pos akademis

Spanish: 
El escritor del siglo XVIII, David Hume,
es uno de las voces filosóficas más grandiosas del mundo
porque él impacta sobre un factor clave de la naturaleza humana:
el que somos más influenciados por nuestros sentimientos que por la razón.
Esto es, en un nivel,
posiblemente un gran insulto a nuestra imagen de nosotros mismos,
pero Hume pensó que si pudiésemos aprender a lidiar bien con este factor sorpresa,
podríamos ser individual y colectivamente mucho más calmados y felices que si lo negáramos.
Hume nació en Edimburgo en 1711
en una familia la cual estaba largamente establecida pero la cual estaba lejos de ser adinerada.
Era el segundo hijo y fue claro, de manera temprana, el que necesitaría encontrar un trabajo eventualmente.
Pero nada parecía encajarle.
Intento con el derecho (la vocación de su padre y hermano mayor),
pero pronto decidió el que era “una laboriosa profesión”
que requería “del trabajo penoso de toda una vida”.

Portuguese: 
Ele foi considerado para cargos acadêmicos na Universidade de Edimburgo e na Universidade de Glasgow,
mas ele não conseguiu nenhum emprego.
Então, ele começou a se tornar um intelectual público, alguém que ganhava dinheiro vendendo livros para o público em
geral.
Foi muito difícil.
Seu primeiro livro, "Um Tratado da Natureza Humana", pelo qual ele tinha as maiores esperanças, encontrou uma recepção sombria.
"Nunca uma tentativa literária foi mais infeliz do que o meu Tratado", escreveu ele.
"Ele saiu natimorto da prensa, sem alcançar tal distinção a ponto de provocar um murmúrio ao longo dos zelotes."
Mas Hume insistiu, percebendo que a culpa estava na maneira como ele expressara suas idéias.
E se incubiu obstinadamente a escrever de uma maneira mais acessível e popular,
Eventualmente, ele encontrou uma audiência.
Seus trabalhos posteriores: livros de história e coleções de ensaios elegantes foram de imediato best-sellers.
Como ele diria, não sem algum orgulho:
"O dinheiro que me foi dado pelos livreiros ultrapassou em muito qualquer coisa anteriormente conhecida na Inglaterra;

Turkish: 
Edinburgh ve Glasglow Üniversiteleri'nde akademik görev yapılması düşünüldü,
fakat hiçbirinde iş bulamadı
Böylece bir kamu entelektüeli (?) olmak üzere işe koyuldu.
(halka kitap satarak para kazanan kimse.)
Oldukça zorlu bir işti bu
Büyük umutlar bağladığı ilk kitabı "A Treatise of Human Nature" iç karatıcı bir tepkiyle karşılaştı.
" Hiç bir edebi girişimim Tez'imde olduğu gibi bir talihsizlikle sonuçlanmamıştı." diye yazdı.
"Basının gözünden bir ölü-doğan gibi düştü, hiçbir farklılık yaratmadan, bağnazlar arasında bir fısıltı kadar bile heyecan uyandırmadan."
Fakat Hume vazgeçmedi.
Fark etti ki asıl suç fikirlerini ifade ediş şeklinde yatıyordu.
Ve köpek gibi çalışarak kendini daha kolay ve daha popüler bir tarzda yazmak üzere eğitti.
Sonunda bir okuyucu kitlesi elde etti.
Sonraki eserleri -popüler tarih kitapları ve titiz deneme koleksiyonları- o günlerin en çok satanları arasındaydı.
Bir parça gurur kırıntısını eksik etmeden söylediği gibi:
Kitap satarak elde ettiğim para önceden İngiltere'de bildiğim bütün yöntemleri aştı;

Spanish: 
Fue considerado para cargos en la Universidad de Edimburgo y en la Universidad de Glasgow,
pero no alcanzó ninguno de los dos trabajos.
Así que declaró el llegar a ser una figura pública intelectual,
alguien quien haría su dinero vendiendo libros al público en general.
Era bastante difícil.
Su primer libro, Tratado sobre la Naturaleza Humana, para el cual él tenía grandes expectativas,
se encontró con una lúgubre recepción.
“Nunca un intento literario fue más desafortunado que mi tratado” escribió.
“Se sintió el que hubiese nacido muerto para la prensa,
sin el alcanzar tal distinción, como para excitar el murmullo entre los fanáticos”.
Pero insistió,
al notar el que la culpa recayó, de manera extendida, en la forma en la que había expresado sus ideas,
y tenazmente se entrenó a sí mismo para escribir en una forma más accesible y popular.
Eventualmente encontró una audiencia.
Sus trabajos más tardíos,
libros de historia y elegantes colecciones de ensayos fueron de los más vendidos en su momento.
Como solía decir, sin dejar de lado el orgullo:
“El dinero que me dan los libreros excede cualquier cosa formalmente conocida en Inglaterra;

English: 
He was considered for academic posts at the University of Edinburgh and the University of Glasgow,
but he didn't land either job.
So, he set out to become a public intellectual, someone who would make his money selling books to the general public.
It was pretty hard-going.
His first book, 'A Treatise of Human Nature', for which he had the highest hopes, met with a dismal reception.
"Never literary attempt was more unfortunate than my Treatise", he wrote.
"It fell dead-born from the press, without reaching such distinction as to even excite a murmur along the zealots."
But Hume kept at it, realising that the blame largely lay with the way that he had expressed his ideas.
And doggedly training himself to write in a more accessible and popular manner,
eventually, he did find an audience.
his later works: popular history books and collections of elegant essays were best-sellers of the day.
As he would say, not without some pride:
"The money given me by booksellers much exceeded anything formerly known in England;

Indonesian: 
di Universitas Edinburgh
dan Universitas Glasgow,
tetapi ia tidak mendapatkan keduanya.
Dengan demikian, ia mempersiapkan diri untuk menjadi seorang intelektual publik
seseorang yang akan mendapat uang
dari hasil penjualan buku kepada khalayak umum.
Pekerjaan itu lumayan sulit.
Buku pertamanya diberi judul "Risalah Sifat Manusia",
dan Hume berharap amat besar pada buku ini,
namun amat sedikit masyarakat yang menerima buku ini.
"Tidak ada karya dalam kesusastraan
yang lebih menyedihkan
daripada Risalah saya," begitu tulis Hume.
"Buku itu sudah mati sejak dilahirkan dari percetakan,
tanpa menghasilkan apa pun,
bahkan tanpa sekali pun pernah membuat percakapan singkat antara orang-orang."
Tetapi Hume terus menulis
dan menyadari bahwa kesalahannya ada pada caranya menyampaikan pendapatnya.
Ia pun belajar amat keras
untuk menulis dengan cara yang lebih mudah dimengerti
dan disukai orang banyak.
Pada akhirnya, ia memang mendapat pembaca.
Karya-karyanya yang keluar lebih belakangan
seperti buku sejarah populer dan kumpulan esai elegan
laku keras dan menjadi 'best-seller' pada masa itu.
Ia kemudian mengatakan, dengan sedikit bangga,
"Uang yang diberikan kepada saya oleh para penjual buku
melebihi apa pun yang sebelumnya diketahui di Inggris;

Korean: 
한편 그는 에든버러 대학과 글래스고 대학의
교수 후보로 거론되기도 했는데,
두 곳 어디에서도 일할 기회를 얻진 못했다.
그래서 흄은 일반 대중에게 책을 팔아 돈을 벌 수 있는
공공 지식인이 되기로 마음먹었다.
녹녹치 않은 일이었다.
큰 기대를 걸었던 처녀작 『인간의 본성에 대한 논문』은
찬밥 신세를 면치 못했다.
흄은 자서전에 이렇게 썼다.
“지금껏 내 책보다 더 불운한 실패작이 있었던가."
그것은 열성분자들의 입에 나직이 오르내릴 만큼의
평판도 얻지 못한 논단의 사산아였다."
하지만 흄은 그 실패의 이유가 주로
자신이 생각을 표현하는  방식에 있었음을 깨닫고,
더 이해하기 쉽게 대중적으로 글을 쓰려고
끈기 있게 훈련하며 좌절을 견뎠다.
마침내 독자도 하나둘 늘어 갔다.
나중에 그가 저술한 역사서들이나
세련된 에세이 모음집들은  당대의 베스트셀러가 됐다.
그는 다소간 자부심을 갖고 이렇게 말할 수 있었다.
“베스트셀러가 내게 벌어다 준 돈은 지금껏 영국에서
알려진 어떤 베스트셀러 수익금보다 훨씬 많았다.

Spanish: 
he llegado a ser no sólo independiente sino opulento”.
1. Los sentimientos y la Razón.
 
La filosofía de Hume está construida alrededor de una única y poderosa observación:
el que el asunto clave que necesitamos hacer bien en la vida es el sentir en lugar de la racionalidad.
Suena como una rara conclusión.
Normalmente asumimos el que lo que necesitamos hacer es entrenar nuestras mentes para ser lo más racionales que sea posible:
el ser devoto a la evidencia y al razonamiento lógico
y el estar comprometido a prevenir el que nuestros sentimientos se atraviesen en el camino.
Pero Hume insistió en el que, sin importar a lo que le apuntemos,
“la razón es esclava de la pasión”.
Somos más motivados por nuestros sentimientos
que por cualquier relativamente débil resultado del análisis y de la lógica.
Pocas de nuestras convicciones más importantes
están direccionadas por una investigación racional de los hechos;
decidimos si alguien es de admirar,
el qué hacer con nuestro tiempo libre,
lo que constituye una carrera exitosa
o a quien amar en base a los sentimientos por encima de cualquier otra cosa.
La razón ayuda un poco, pero los factores decisivos están ligados a nuestras vidas emocionales
- con nuestras pasiones como Hume las llamaría.

English: 
I was to become not only independent but opulent."
Humes philosophy is built around a single powerful observation:
that the key thing we need to get right in life is feeling rather than rationality.
It sounds like an odd conclusion.
Normally we assume that what we need to do is train our minds to be as rational as possible,
to be devoted to evidence and logical reasoning and committed to preventing our feelings from getting in the way.
But Hume insisted that whatever we may aim for - reason is the slave of passion.
We are more motivated by our feelings than by any of the comparatively feeble results of analysis and logic.
Few of our leading convictions had driven by rational investigations of the facts.
We decide whether someone is admirable, what to do with our spare time,
what constitutes a successful career, or who to love on the basis of feeling above anything else.
Reason helps a little, but the decisive factors are bound up with our emotional lives,
with our passions, as Hume calls them.

Indonesian: 
Saya kini bukan hanya independen,
tetapi juga kaya."
Filsafat Hume didasari pada satu pengamatan yang amat tajam
bahwa hal terpenting yang harus kita dahulukan dalam hidup
adalah perasaan dan bukan rasionalitas.
Kesimpulan ini memang terdengar aneh
kita terbiasa mengasumsikan
bahwa kita seharusnya melatih pikiran kita
agar menjadi serasional mungkin,
agar kita mendasarkan diri kita pada bukti serta pemikiran logis
sambil berkomitmen bahwa kita akan menjauhkan perasaan kita dari pemikiran kita.
Tetapi Hume menekankan bahwa terlepas dari apa pun yang kita kehendaki sebagai sasaran,
tetap saja akal budi adalah budak dari emosi.
Kita lebih termotivasi oleh perasaan kita
ketimbang oleh hasil analisis dan logika yang jauh lebih lemah.
Hanya sedikit dari berbagai hal yang kita percaya
berdasar pada investigasi rasional atas fakta-fakta.
Kita menentukan apakah seseorang pantas dikagumi,
apa yang kita lakukan saat waktu luang,
apa yang kita anggap sebagai karir yang sukses,
atau siapa yang kita cintai,
dengan berdasar pada perasaan dan bukan hal yang lain.
Akal budi hanya membantu sedikit saja,
tetapi faktor penentunya
terikat erat dengan kehidupan emosional kita.
Dengan 'passion' kita, sebagaimana dikatakan Hume.

Portuguese: 
Eu deveria me tornar não apenas independente, mas opulento.
A filosofia de Hume é construída em torno de uma única observação poderosa:
que a coisa chave que precisamos fazer na vida é sentir em vez de raciocinar.
Parece uma conclusão estranha.
Normalmente, assumimos que o que precisamos fazer é treinar nossas mentes para ser o mais racional possível,
ser dedicado à evidência e raciocínio lógico e comprometidos em impedir que nossos sentimentos atrapalhem.
Mas Hume insistiu que independente de tudo o que podemos almejar - a razão é escrava da paixão.
Somos mais motivados por nossos sentimentos do que por qualquer um dos resultados comparativamente fracos de análise e lógica.
Poucas das nossas principais convicções foram motivadas por investigações racionais dos fatos.
Nós decidimos se alguém é admirável, o que fazer com o nosso tempo livre,
o que é uma carreira de sucesso, ou a quem amar, acima de qualquer outra coisa, com base no sentimento.
A razão ajuda um pouco, mas os fatores decisivos estão ligados às nossas vidas emocionais,
com nossas paixões, como Hume as chama.

Turkish: 
Yalnızca bağımsız olmakla kalmıyor, aynı zamanda zengin de oluyordum.
1.Duygular & Mantık                                                   Hume'un felsefesi tek bir sağlam gözlem üzerine kuruluydu:
bu hayatta doğru anlamamız gereken anahtar kavramın mantıktan ziyade duygular olduğu gerçeği.
Kulağa tuhaf bir sonuç gibi geliyor.
Normalde yapmamız gereken şeyin zihnimizi olabildiğince mantıklı olmak üzere eğitmek olduğunu varsayarız:
kendimizi kanıtlara ve mantıklı düşünmeye adamak
ve duygularımızın bizi doğru yoldan uzaklaştırmalarına engel olacağımıza dair yemin etmek.
Fakat Hume neyi hedeflersek hedefleyelim, şu konuda ısrar etti:
"Mantık, tutkunun kölesidir."
Duygularımız bizi, analiz ve mantığın beraberinde getirdiği yetersiz sonuçlara nispeten daha çok           motive ediyor.
Verdiğimiz hükümlerin çok azı gerçeklerin mantıklı bir şekilde sorgulanmasıyla yönlendiriliyor;
birini büyüleyici olup olmadığına, boş zamanlarımızda ne yapacağımıza,
başarılı bir kariyeri neyin meydana getirdiğine, ya da kimi seveceğimize karar verirken
her şeyden çok duygularımızı temel alıyoruz.
Mantığın az çok bir yararı olsa da, asıl belirleyici faktörler duygusal hayatımızla ilişkili.
Hume'un deyişiyle, tutkularımızla.

Korean: 
나는 자립하게 됐을 뿐만 아니라 엄청 부유해졌다.”
흄의 철학은 독자적이고 설득력 있는
관찰 소견에 바탕을 두고 있다.
그에 따르면, 우리가 살면서 정말 제대로
알아야 하는 것은 이성이 아니라 감정이다.
선뜻 받아들이기 힘든 주장이다.
대개 우리는 자기 마음을 가능한 한
합리적으로 단련해야 한다고 믿고 있다.
마음이 감정에 휘둘리지 않고 사실에 근거해
논리적으로 추리할 수 있게 말이다.
하지만 흄은 우리가 어떻게 마음을 먹든
‘이성은 정념의 노예’라고 딱 잘라 말한다.
우리는 의지가 비교적 덜 반영된 분석이나 논리보다
감정을 통해 동기를 부여받는 경우가 훨씬 많다.
확고한 신념이 그 사실 여부를 합리적으로
따져 본다고 해서 쉽게 흔들리지는 않는다.
누군가의 품성이 훌륭한지 어떤지, 여가엔 뭘 할지,
성공의 요건은 무엇인지, 누구를 사귈지를
판단하거나 결정할 때, 우리가 기준으로 삼는 것은
다름 아닌 감정이다.
이성은 영향을 거의 미치지 못하지만,
감정의 생생함은 결정적 요인이 된다.
흄은 그것을 정념이라고 불렀다.

Spanish: 
Hume vivió en una época conocida como la Edad de la Razón,
donde muchos demandaron el que la gloria de los seres humanos consiste en su racionalidad.
Pero para Hume, el humano es tan sólo otro tipo de animal.
Hume era profundamente atento a la curiosa forma en la que muy seguido razonamos desde,
en lugar de hacia, nuestras convicciones.
Encontramos una idea agradableo amenazadora y en base a eso declaramos si es verdadera o falsa.
La razón tan sólo llega después para soportar la actitud original.
En lo que Hume no creyó - no obstante - era en el que todos los sentimientos fuesen aceptables e iguales.
Debido a esto él firmemente creyó en la educación de las pasiones.
Las personas tienen que aprender a ser más benevolentes, más pacientes,
más a gusto consigo mismo y con menos miedo acerca de los demás.
Pero para que enseñasen estos asuntos,
ellos necesitarían un sistema de educación el cual esté dirigido hacia los sentimientos en lugar de hacia la razón.
Este es el porqué Hume fervientemente creyó en el papel y en el significado de los intelectuales públicos:
estas eran personas quienes - a diferencia de los profesores universitarios
de quienes Hume llegó a no gustar enormemente -

Korean: 
흄은 소위 이성의 시대에 살았다.
많은 이들이 인간에게 내린 축복은
합리성에 있다고 주장하던 때였다.
하지만 흄에겐 인간도 그저 동물의 일종에 불과하다.
흄은 우리의 이성적 사고가 신념으로 이어지기보다
오히려 대부분 신념에서 시작된다는
기이한 사실에 깊이 주목했다.
우리는 어떤 대상이 유쾌하거나 불쾌하다고 생각되면,
단지 이를 근거로 그 대상의 옳고 그름을 판단한다.
다만 이성은 처음에 취한 태도를
더 공고히 하는 역할을 할 뿐이다.
하지만 흄은 모든 감정이 무차별하게 
허용될 수 있는 것이라고 생각하지는 않았다.
이는 정념을 다스리는 교육이 필요하다고
그가 자신한 이유이기도 하다.
사람들은 더 너그러워지고,
더 인내하는 법을 배워야 한다.
또한 더 마음을 열고,
다른 사람들과 어울리는 법도 배워야 한다.
하지만 이런 마음씨를 가르치려면,
이성보다 감정에 치중하는 교육 제도가 필요하다.
바로 이것이 공공 지식인의 필요성과 중요성을
흄이 그토록 확신한 이유다.
그가 혐오하게 된 대학교수들과 달리,
공공 지식인들은 정념을 자극해

Portuguese: 
Hume viveu em um tempo conhecido como a idade da razão,
quando muitos afirmaram que a glória dos seres humanos consiste em sua racionalidade,
mas para Hume, um humano é apenas outro tipo de animal.
Hume estava profundamente atento à maneira curiosa que muitas vezes raciocinamos, não em nossas convicções.
Encontramos uma ideia boa ou ameaçadora e, com base nisso, declaramos verdadeira ou falsa.
A razão só vem depois para apoiar a atitude original.
O que Hume não acreditava, porém, era que todos os sentimentos são aceitáveis e iguais.
É por isso que ele acreditava firmemente na educação das paixões.
As pessoas precisam aprender a ser mais benevolentes, mais pacientes, mais à vontade consigo mesmas
e ter menos medo dos outros.
Mas, para aprender essas coisas, elas precisam de um sistema educacional que aborde os sentimentos, e não a razão.
É por isso que Hume acreditou tão profundamente no papel e no significado dos intelectuais públicos.
Estas eram pessoas que (diferentemente dos professores universitários, que Hume passou a não gostar imensamente)

Turkish: 
Hume, Aklın Çağı olarak bilinen bir dönemde ve
çoğu kişinin "insanlığın görkeminin mantık kurmasına dayalı olduğunu" iddia ettiği bir zamanda yaşamıştı.
Fakat Hume için insan yalnızca başka bir hayvan türünden ibaretti.
Hume biz insanların, ilginç bir şekilde, sıklıkla mantığa dayalı hüküm vermektense
hükümlerimzden yola çıkarak mantık kurduğumuz gerçeğiyle derinden ilgilenileniyordu.
Bir fikri hoş ya da tehditkar buluyor,
ve yalnızca bu kanıdan yola çıkarak onun iyi veya kötü olduğuna karar veriyorduk.
Mantık ise sonradan, temeldeki düşünceyi desteklemek üzere işin içine giriyordu.
Hume'un asıl inanmadığı şey ise bütün duyguların kabul edilebilir ve eşit olduğuydu.
Bu yüzden kesin olarak tutkuların eğitilmesi gerektiğine inanıyordu.
İnsanların daha iyi niyetli, daha sabırlı, kendileriyle daha barışık olmaları
ve başkalarından daha az korkmaları gerekiyordu.
Fakat bütün bunların öğretilebilmesi için
mantıktan ziyade duygulara hitap eden bir eğitim sistemine ihtiyaçları vardı.
İşte bu yüzden Hume halk entelektüellerin(?) rolüne ve önemine derinden inanıyordu.
Bu insanlar -Hume'un nefret ederek büyüdüğü üniversite profesörlerinin aksine-

Indonesian: 
Hume hidup pada zaman yang dikenal sebagai Zaman Akal Budi
saat banyak orang berpendapat bahwa kehebatan insan manusia
terletak pada rasionalitasnya.
Tetapi untuk Hume,
manusia hanyalah sejenis binatang yang lain.
Hume memerhatikan dengan amat teliti, bagaimana kita secara aneh
terus-menerus mempercayai sesuatu "dari", dan bukan "menuju", keyakinan kita.
Kita menimbang apakah sebuah ide bersifat baik atau mengancam,
dan menentukan ide itu benar atau salah hanya berdasar pada hal itu.
Akal budi datang belakangan
untuk mendukung sikap yang sudah diambil sebelumnya.
Namun, yang Hume tidak percayai adalah
bahwa semua perasaan itu berterima dan setara.
Ia percaya dengan amat tegas
bahwa perasaan harus diedukasi.
Orang-orang harus belajar agar lebih bijaksana, lebih sabar,
lebih damai dengan diri mereka sendiri,
dan tidak terlalu takut terhadap orang lain.
Tetapi, hal-hal ini membutuhkan suatu sistem edukasi
yang menitikberatkan pada perasaan dan bukan pada akal budi.
Inilah mengapa Hume begitu percaya
pada peran dan kepentingan intelektual publik.
Kaum intelektual publik adalah orang-orang yang, tidak seperti dosen di universitas
yang amat dibenci oleh Hume,
harus menggelorakan keterlibatan dalam ide-ide, kebijaksanaan, dan pengetahuan,

English: 
Hume lived in a time known as the Age of Reason,
when many claimed that the glory of human beings consists in their rationality,
but for Hume a human is just another kind of animal.
Hume was deeply attentive to the curious way that we very often reason from not to our convictions.
We find an idea nice or threatening and on that basis alone declare it true or false.
Reason only comes in later to support the original attitude.
What Hume didn't believe however was that all feelings are acceptable and equal.
that's why he firmly believed in the education of the passions.
People have to learn to be more benevolent, more patient, more at ease with themselves
and less afraid of others.
But to be taught these things they need an education system that addresses feelings rather than reason.
This is why Hume so deeply believed in the role and significance of public intellectuals.
These were people who (unlike university professors that Hume grew to dislike immensely)

English: 
had to excite a passion-based attachment to ideas, wisdom and insight.
Only if they succeeded would they have the money to eat.
It was for this reason that they had to write well, use colorful examples
and have recoursed wit and charm.
Hume's insight is that if you want to change people's beliefs
reasoning with them like a normal philosophy professor won't be the most effective strategy.
He's pointing out that we have to try to
adjust sentiments by sympathy, re-assurance, good example, encouragement and what he called "art".
And only later, for a few determined souls, should we ever try to make a case on the basis of facts and logic.
A key place where Hume made use of the idea of the priority of feeling over reason was in connection with
religion
Hume didn't think it was rational to believe in god.
That is - he didn't think there were compelling logical arguments in favor of the existence of a deity.
He himself seems to have floated between mild agnosticism (there might be a god, I'm not sure)

Indonesian: 
dengan berdasar pada perasaan.
Karena mereka baru punya uang untuk makan ketika mereka sukses.
Inilah mengapa
mereka harus menulis dengan baik
menggunakan contoh-contoh yang jelas dan menarik,
dan bertindak dengan bijak dan mampu menarik hati orang.
Pendapat Hume adalah bahwa kalau Anda ingin mengubah keyakinan orang lain,
berdebat dengan mereka seperti dosen filsafat pada umumnya
bukanlah strategi yang paling efektif.
Ia menunjukkan bahwa kita harus mencoba mengubah perasaan
dengan simpati, meyakinkan kembali, memberikan contoh baik,
memberi semangat, serta apa yang disebutnya sebagai "seni".
Baru setelah itu, dan hanya untuk orang-orang yang paling gigih,
kita harus mencoba untuk meyakinkannya
berdasarkan fakta dan logika.
Tempat terpenting Hume menggunakan ide ini,
memprioritaskan perasaan di atas akal budi,
adalah dalam hubungannya dengan agama.
Hume tidak berpikir bahwa keyakinan pada Tuhan adalah sesuatu yang rasional.
Maksudnya, Hume tidak berpikir bahwa
ada argumen yang jelas dan logis
yang mendukung keberadaan Tuhan.
Ia sendiri tampaknya mengambang antara
agnostisisme halus
yaitu "mungkin ada Tuhan, saya tidak yakin"
dan teisme halus,

Portuguese: 
tinha que excitar um apego baseado na paixão por idéias, sabedoria e insight.
Só se conseguissem teriam dinheiro para comer.
Foi por esse motivo que eles tiveram que escrever bem, usar exemplos coloridos
e recorreram à sagacidade e ao charme.
O insight de Hume é que se você quiser mudar as crenças das pessoas
raciocinar com elas como um professor de filosofia normal não será a estratégia mais eficaz.
Ele está mostrando que temos que tentar
ajustar sentimentos pela simpatia, reafirmação, bom exemplo, encorajamento e o que ele chamou de "arte".
E só mais tarde, para algumas almas determinadas, deveríamos tentar fazer um caso com base em fatos e lógica.
Um lugar chave onde Hume fez uso da idéia da prioridade do sentimento sobre a razão estava em conexão com
religião
Hume não achava racional acreditar em deus.
Isto é, ele não achava que houvesse argumentos lógicos convincentes em favor da existência de uma divindade.
Ele mesmo parece ter flutuado entre o agnosticismo leve (pode haver um deus, não tenho certeza)

Spanish: 
tenían una base de pasión adjunta a las ideas, a la sabiduría, y a la perspicacia
(tan sólo si tenían éxito tendrían dinero para comer).
Es por esta razón que tenían que escribir bien,
usar ejemplos coloridos y ser recursivos con ingenio y encanto.
La perspicacia de Hume es que si usted quiere cambiar las creencias de las personas,
el razonar con ellos como con un profesor de filosofía puede no ser la más efectiva estrategia,
él está señalando el que tenemos que tratar de ajustar sentimientos con simpatía,
con promesas tranquilizadoras, con buen ejemplo, con buen aliento y con lo que él llamó arte
y tan sólo luego, para unas pocas y determinadas almas,
el tratar de hacer el caso en base a los hechos y a la lógica.
Un lugar clave donde Hume hizo uso de la idea
acerca de darle prioridad a los sentimientos sobre la razón estaba en conexión con la religión.
Hume no pensó el que era “racional” creer en Dios,
esto es, el que no creía que hubiesen argumentos lógicos e irresistibles
en favor de la existencia de una diosidad.
Él en sí mismo parece haber flotado entre un ligero agnosticismo
- puede existir un Dios, no estoy seguro

Korean: 
사상이나 지혜, 통찰에 대한 믿음을 불러일으켜야 한다.
만일 그 일에 성공만 하면,
그들은 먹고 살기에 충분한 돈도 벌 수 있다.
따라서 그들은 풍부한 사례를 들어, 재치 있고, 흥미롭게
글을 쓸 수 있어야 했다.
당신이 누군가의 신념을 바꾸고 싶을 때,
흔한 철학 교수들이 하듯 논리적으로 사람들을
설득하는 것은 큰 효과를 거두기 힘들다.
그래서 흄은 다른 전략을 제안한다.
즉, 공감이나 위로, 적절한 예시, 격려, 그가 예술이라고
부른 것을 통해 사람들의 감정을 다독이는 것이다.
오직 그런 뒤에만, 웬만큼 마음이 기운 사람들을
사실과 논리에 근거해 설득하려고 시도해야 한다.
감정이 이성에 앞선다는 생각을
흄은 주로 종교와 관련지어 논의했다.
흄은 신에 대한 믿음은 ‘합리적’이지 않다고 생각했다.
즉, 신적인 것이 존재한다는 주장을 옹호할 수 있는
설득력 있고 논리적인 논증이란 있을 수 없다는 것이다.
'신은 존재할지도 모르지만 나는 확신할 수 없다'는 입장의 온건한 불가지론과

Turkish: 
fikirleri, bilgeliği ve anlayışları tutkuya dayalı ifadelerle alevlendirmeliydiler.
(yalnızca bunu başardıkları takdirde ekmek paralarını kazanabiliyorlardı)
Bu sebeple iyi yazmaları, canlı örnekler kullanmaları,
nükteli ve cazibeli ifadelere başvurmaları gerekiyordu.
Hume'un görüşü şuydu: Eğer insanların inançlarını değiştirmek istiyorsanız
onlarla normal bir felsefe profesörü gibi konuşmak etkili bir strateji olmaz.
Duyguları sempati, güvence, güzel örnekler, teşvik ve sanat dediği şey ile yönlendirmemiz gerektiğine       dikkat çekiyor.
Ve ancak bunlardan sonra, birkaç kararlı ruha sahip olanlar için
olayı gerçeklerin ve mantığın temellerine göre uygulayabiliriz
2. Din                                                                            Hume'un duyguların mantıktan üstünlüğü fikrini göstermek için faydalandığı diğer bir alan da din ile bağlantılıydı.
Hume tanrıya inanmanın mantıklı olduğunu düşünmüyordu,
başka bir deyişle, tanrısal bir şeyin varlığının lehine olacak zorlayıcı ve mantıklı argümanlar olduğunu düşünmüyordu.
Kendisi de agnostisizm - bir Tanrı olabilir, bundan emin olamam-

Korean: 
'신은 존재하지만 나란 존재와 크게 다르지 않다'는 입장의
온건한 유신론 사이에서 흄은 오래 갈등했던 것 같다.
하지만 그는, 이승에서 자신을 믿지 않은 사람들을
저승에서 벌하려는 앙심을 품은 신 따위 이야기는
끔찍한 미신쯤으로 여겼다.
한마디로 흄의 생각은,
종교적 신념은 이성의 산물이 아니라는 것이다.
사실에 근거해 종교적 신념을 지지하거나
반박하는 식으로는 사안의 핵심에 다가갈 수 없다.
누군가를 종교적 확신이나 불신으로 이끌려고
치밀한 논증을 들이미는 것은
흄에겐 무척 무모한 짓으로 보였다.
그가 ‘종교적 관용’ 을 앞장서 사수한 이유도
바로 여기에 있다.
종교에 관해 우리와 의견이 다른 사람들은
추리의 오류를 저지른 합리적인 자들이 아니다.
차라리 우리는 그들을 감정에 따라 행동하는
열정적 피조물로 생각하고
간섭하지 말아야 한다.
흄은 종교에 관해 합리적 논증을 펼치려는 시도를
무지와 오만의 극치로 여겼다.
흄은 당대의  여러 상식적 사고를
진지하게 의심하는 데 몰두한 회의주의자로 알려져 있다.

Portuguese: 
e o teísmo moderado (existe um deus, mas não faz muita diferença para mim o fato de existir).
No entanto, a ideia de um deus vingativo, alguém pronto para punir as pessoas em vida após a morte por não acreditarem nele,
isso ele considerou uma superstição cruel.
O ponto central de Hume é que a crença religiosa não é o produto da razão.
Portanto, argumentar a favor ou contra isso com base em fatos não afeta a questão central.
Para tentar convencer alguém a acreditar ou não com argumentos bem afiados
Parecia particularmente maluco para Hume.
É por isso que ele foi o principal defensor do conceito de tolerância religiosa.
Nós não devemos tratar aqueles que discordam de nós sobre a religião como pessoas racionais que cometeram um erro
de raciocínio e por isso precisam ser corrigidos,
mas sim como criaturas apaixonadas por emoções
que devem ser deixadas em paz, desde que eles façam o mesmo conosco.
Tentar ter uma discussão racional sobre religião era para Hume o maior exemplo da insensatez e da arrogância.
Hume era o que é tecnicamente conhecido como um cético
alguém comprometido em duvidar de muitas das idéias do senso comum.

Turkish: 
ve teizm - bir Tanrı var, fakat bu benim açımdan pek bir fark yaratmıyor- arasında gidip gelmekteydi.
Lakin, kinci bir Tanrı olduğu fikri,
-ona bu hayatta inanmadığınız için sizi öteki dünyada cezalandırmaya hazır birisi-
işte bu fikri acımasız bir batıl inanç olarak görüyordu.
Hume'un değindiği asıl nokta dini inançların mantığın bir ürünü olmamasıydı.
O yüzden gerçekleri temel alarak onun lehine veya aleyhine tartışmak sorunun özünü kaçırmak oluyordu.
Birini sağlam argümanlarla bir şeye inanmaya veya inanmamaya ikna etmeye çalışmak
Hume'a bilhassa aptalca geliyordu.
Bu sebeple kendisi dini hoşgörü düşüncesinin önde gelen savunucularındandı.
Din konusunda fikir ayrılığına düştüğümüz insanlara karşı
mantık hatasına düşmüş (dolayısıyla düzeltilmesi gereken) biriymiş gibi davranmamalıyız,
bundan ziyade onları tutkulu, duyguları tarafından yönlendirilen canlılarmış gibi varsaymalı
ve bize de aynı muameleyi gösterdikleri sürece huzur içinde bırakmalıyız.
Din üzerinde mantıklı bir tartışma yapmak,
Hume'a göre aptallığın ve kibirin en üst noktasıydı.
3. Sağduyu                                                                       Hume, teknik olarak "septik" olarak bilinen birisiydi
-günlük hayatta akla mantığa uygun olan bir çok şeyden şüphe etmeye kendini adamış kimse-

English: 
and mild theism (there is a god, but it doesn't make much difference to me that there is).
However the idea of a vindictive god, someone ready to punish people in an afterlife for not believing in him in this one,
this he considered a cruel superstition.
Hume's central point is that religious belief isn't the product of reason.
So arguing for or against it on the basis of facts doesn't touch the core issue.
To try to persuade someone to believe or not believe with well-honed arguments
seemed particularly daft to Hume.
This is why he was a foremost defender of the concept of religious toleration.
We shouldn't treat those who disagree with us over religion as rational people who've made an error
of reasoning and so need to be put right,
but rather as passionate emotion-driven creatures
who should be left in peace so long as they do likewise with us.
Trying to have a rational argument over religion was for Hume the height of folly and arrogance.
Hume was what is technically known as a skeptic
someone committed to doubting a lot of the common sense ideas of the day.

Indonesian: 
yaitu "Tuhan memang ada, tetapi tidak terlalu banyak pengaruhnya bagi saya kalau pun ada."
Namun, ide mengenai Tuhan yang membalaskan dendam,
Tuhan yang siap untuk membalas manusia dalam kehidupan selanjutnya
karena tidak memercayai-Nya di kehidupan yang ini,
dianggapnya sebagai tahayul yang jahat.
Poin utama Hume
adalah bahwa keyakinan agama
bukanlah merupakan hasil dari akal budi.
Maka, berdebat mengenai keyakinan, dengan berdasar pada fakta
tidak menyentuh isu intinya.
Meyakinkan seseorang agar memercayai atau tidak memercayai sesuatu
dengan argumen-argumen yang dipikirkan dengan baik
tampaknya kurang menarik bagi Hume.
Inilah mengapa Hume merupakan pembela garda depan konsep toleransi beragama.
Kita tidak boleh menganggap bahwa orang-orang yang tidak setuju dengan kita perihal keyakinan
sebagai orang-orang yang rasional namun hanya salah berpikir,
dan dengan demikian harus dibetulkan,
namun sebagai makhluk yang berperasaan dan tunduk pada perasaan
yang harus dibiarkan
sepanjang mereka juga membiarkan kita dalam damai.
Mencoba berdebat secara rasional mengenai agama
menurut Hume merupakan kebodohan dan kesombongan tertinggi.
Hume adalah seseorang yang secara teknis diistilahkan sebagai orang "skeptis",
yaitu seseorang yang berkomitmen untuk
meragukan berbagai hal yang dianggap masuk akal pada saat itu.
Salah satu hal yang ia ragukan

Spanish: 
- y un ligero Teísmo - Existe un Dios, pero no hace mucha diferencia el que lo haya para mi.
No obstante, la idea de un Dios vengativo
- alguien listo a castigar a las personas después de la muerte por no haber creído en él -
la consideró una cruel superstición.
El punto central de  Hume es el que las creencias religiosas no son producto de la razón.
Así que argumentar a favor o en contra de estas en base a los hechos no toca el asunto principal.
El tratar de persuadir a alguien a creer o a no hacerlo
con buenos y dulces argumentos le parecía particularmente tonto para Hume.
Este es el por qué él era el principal defensor del concepto de tolerancia religiosa.
No deberíamos tratar a aquellos que no están de acuerdo con nosotros acerca de la religión como personas racionales
quienes han cometido un error al razonar (y por lo tanto necesitan ser corregidos),
sino más bien como criaturas pasionales, conducidas por sus emociones
quienes deberían ser dejadas en paz siempre y cuando hagan lo mismo.
El tratar de tener un argumento racional sobre la religión era, para Hume,
el punto más alto de la locura y de la arrogancia.
3. El Sentido Común
 
Hume era lo que es técnicamente conocido como un escéptico,
alguien comprometido a dudar acerca de muchas de las ideas de sentido común de la época.

Turkish: 
Şüphe ettiği şeylerden biri de teknik olarak "kişisel kimlik" diye bilinen kavramdı.
-kendimizi anlayabileceğimiz ve hayatta akıp giden, az çok elle tutulabilir, sağlam yapılı bir kişiliğimizin olduğu fikri-
Hume öz benlik diye bir şeyin var olmadığına dair dikkat çekti.
" 'Kendim' olarak adlandırdığım yere olabildiğince samimi bir şekilde giriş yaptığımda" diye mükemmel bir şekilde açıkladı,
"Her zaman belirli bir algıya veya başka bir şeye rast gelirim,
"ısının veya soğuğun, ışığın veya gölgenin, sevginin veya nefretin, acının veya hazzın..."
" 'kendimi' asla algıların olmadığı bir zamanda yakalayamam, ve o algı dışında hiçbir şeyi gözlemleyemem."
Hume, aslında mantığın bize söylediği kadar tanımlanabilir insanlar olmadığımız sonucuna vardı,
aynaya baktığımız zaman gördüğümüzü sandığımız kişi değiliz,
ya da sıradan bir yolla kullandığımız yanlış yönlendiren "Ben" sözcüğünden ibaret değiliz
"Akıl almaz bir hızla birbirlerinin yerini alan ve bitmek tükenmez bir akım ve hareketin içinde olan
farklı algıların oluşturduğu bir demet veya topluluktan başka bir şey değiliz.
*Her ne kadar öfkeden şüphe duysa da,

Portuguese: 
Uma das coisas que ele duvidou foi o conceito do que é tecnicamente chamado de "identidade pessoal".
A ideia que nós temos de que podemos compreender nós mesmos e temos,
mais ou menos, uma identidade definida e duradoura que atravessa a vida.
Hume apontou que não existe tal coisa como
"identidade pessoal"
"Quando eu entro mais intimamente no que eu chamo de" eu mesmo ","
ele explicou famosamente,
"Eu sempre tropeço em alguma percepção particular ou outra,
de calor ou frio,
luz ou sombra,
amor ou ódio,
dor ou prazer.
Eu nunca consigo pegar "eu mesmo" a qualquer momento sem uma percepção
e nunca pude observar nada além da percepção.
Hume concluiu que não somos realmente as pessoas definidas por aquilo que a razão nos diz que somos
e que parecemos ser quando nos olhamos no espelho
ou casualmente quando usamos esta palavra grande e bastante enganosa
"EU"
'Não somos mais que um amontoado ou coleção de percepções diferentes, que se sucedem com uma rapidez inconcebível e estão em fluxo e movimento perpétuos.'
No entanto, apesar de ser cético em relação ao temperamento

Spanish: 
Uno de los asuntos en los que dudo fue el concepto de lo que técnicamente es llamado la identidad personal
- la idea que tenemos en la que podemos entendernos a nosotros mismos
y en la que tenemos una identidad más o menos susceptible y duradera
que nos recorre a través de la vida.
Hume señaló el que no hay tal cosa como un yo central:
“Cuando entro a lo más íntimo de lo que llamo yo mismo”, explicó de manera famosa,
“Siempre tropiezo sobre una u otra percepción particular,
de calor o de frío, de luz o de sombra, de amor o de odio, de dolor o de placer.
Nunca puedo atraparme a mí mismo en cualquier momento sin una percepción,
y nunca puedo observar algo, excepto la percepción en sí”.
Hume concluyó el que no somos realmente la esmerada y definida persona que la razón nos dice ser,
y lo que parecemos ser cuando nos miramos a nosotros mismos en el espejo
o cuando de manera casual usamos la engañosa palabra Yo,
"Somos nada más que un manojo o una colección de diferentes percepciones,
las cuales suceden una sobre otra con una inconcebible rapidez,
y están en perpetua fluidez y movimiento”.
Aún así a pesar de ser escéptico en su temperamento,

English: 
One of the things he doubted was the concept of what is technically called "personal identity".
The idea that we have that we can understand ourselves and have
a more or less graspable and enduring identity that runs through life.
Hume pointed out that there is no such thing as a
" Core Self "
"When I enter most intimately into what I call "myself","
he famously explained,
"I always stumble on some particular perception or other,
of heat or cold,
light or shade,
love or hatred,
pain or pleasure.
I never can catch "myself" at any time without a perception
and can never observe anything but the perception.
Hume concluded that we aren't really the neat definable people reason tells us that we are
and that we seem to be when we look at ourselves in the mirror
or casually use that grand and rather misleading word
" I ".
 
Yet, despite being skeptical of temper

Indonesian: 
adalah suatu konsep yang secara teknis disebut sebagai
"identitas pribadi".
yaitu ide yang kita miliki, bahwa kita dapat mengerti diri kita sendiri,
bahwa kita memiliki identitas yang dapat dipegang dan kurang lebih bertahan sepanjang hidup kita.
Hume menunjukkan bahwa sebenarnya jati diri itu tidak ada:
"Ketika saya memasuki apa yang saya sebut sebagai 'diri sendiri',"
kata Hume, yang kemudian perkataan ini menjadi terkenal,
"Saya selalu menemukan suatu persepsi, atau persepsi yang lain,
seperti panas atau dingin, terang atau gelap,
cinta atau benci, sakit atau senang.
Saya tidak pernah bisa menangkap 'diri sendiri',
kapan pun, tanpa sebuah persepsi.
Saya juga tidak dapat melihat apa pun
kecuali persepsi itu sendiri."
Hume berkesimpulan bahwa kita sebenarnya bukan orang-orang yang terdefinisi dengan jelas
sebagaimana dikatakan akal budi kepada kita,
dan sebagaimana kita lihat ketika kita memandang diri sendiri di kaca,
dan ketika kita menggunakan kata yang besar dan sedikit disalahpahami itu,
yaitu kata "Aku".
"Kita hanyalah sekumpulan, atau koleksi, berbagai persepsi yang berbeda
yang saling silih berganti,
dengan kecepatan yang tak dapat kita pahami,
dan dalam pergerakan yang terus-menerus dan konstan."
Namun meskipun Hume bersikap skeptis mengenai karakter,

Korean: 
흄이 의심한 것들 가운데 하나는
’자기 동일성’이라는 개념이다.
이 철학 용어는 우리가 자기 자신이 누군지를 알 수 있고,
평생 일관된 정체성을 지니고
살아갈 수 있다는 생각이다.
흄은 그런 '고정불변하는 자아' 개념의
기만성을 폭로했다.
그의 유명한 말을 인용하면,
“내가 나 자신이라고 부르는 것에
내밀히 집중할 때,
나는 늘 그 어떤 특정한 것을 지각한다.
따뜻함 혹은 차가움,
빛 혹은 그림자,
사랑 혹은 증오,
고통 혹은 즐거움.
어느 때고 '나'는 결코 지각하는 것을 멈출 수 없으며,
지각하지 않고선 어떤 것도 관찰할 수 없다.”
흄의 결론은, 우리가 사실상 간단명료히 정의될 수 있는
존재가 아니라는 것이다.
즉, 우리가 거울에 자신을 비춰 보거나
오해의 소지가 큰 ‘나’라는 낱말을 무심코 사용할 때,
이성이 우리에게 바로 그게 우리라고,
우리라고 생각해도 좋다고 말해 주는 그런 인간이
아니라고 말이다.
우리는 "다양한 지각의 다발 혹은 뭉치에 지나지 않으며,
이것들은 서로 상상할 수 없을 만큼 빨리 사슬처럼 이어져
끊임없이 지속하는 흐름과 운동 상태에 놓인다.”
하지만 흄은 그 회의적 성향에도 불구하고,

Spanish: 
Hume era muy feliz por nosotros al aferrarnos a nuestras creencias de sentido común
- porque son lo que nos ayuda a hacer nuestro camino en el mundo.
El tratar de ser racional acerca de todo es un tipo especial de locura.
Hume le estaba dando un astuto codazo a Descartes.
El filósofo Francés había muerto sesenta años antes de que Hume hubiera nacido
pero su influencia intelectual permanecía bastante viva.
Él había argumentado el que deberíamos desechar todos los frutos de la mente que no fuesen perfectamente racionales.
Pero Hume propuso el que difícilmente cualquier cosa que hagamos es alguna vez verdaderamente racional.
Y aún así él osó expresar el que la mayoría de las creencias están justificadas simplemente porque funcionan.
Nos son útiles. Nos ayudan con lo que queremos hacer.
La prueba de una creencia no es su verdad, sino su utilidad.
Hume está ofreciendo un correctivo - el cual a veces necesitamos -
para nuestra fascinación con prestigiosos, pero realmente no importantes, acertijos lógicos.
En oposición a las sutilezas académicas,
fue un filósofo escéptico quien defendió al sentido común,
dandole crédito a lo cotidiano y a la sabiduría de los iliterados y los ordinarios.

Indonesian: 
ia tetap membiarkan kita memegang berbagai hal yang kita anggap masuk akal
karena hal-hal tersebut memudahkan kita menjalani hidup di dunia
Mencoba rasional mengenai segala sesuatu
adalah sejenis kegilaan tersendiri.
Di sini, Hume sedikit menyindir Descartes,
filsuf Prancis yang meninggal 16 tahun sebelum Hume lahir,
namun masih meninggalkan jejak intelektual yang besar.
Descartes berargumen bahwa kita harus membuang setiap buah hasil pikiran
yang tidak sempurna secara rasional.
Tetapi Hume mengatakan bahwa hampir tidak ada
hal yang kita lakukan secara sepenuhnya rasional.
Namun Hume tetap menyatakan bahwa kebanyakan keyakinan itu dapat dijustifikasi
hanya karena keyakinan-keyakinan itu dapat digunakan
dan berguna bagi kita.
Keyakinan-keyakinan itu membantu kita melakukan apa yang kita ingin lakukan.
Uji sebuah keyakinan tidak terletak pada apakah kebenarannya dapat dibuktikan,
melainkan pada kegunaannya.
Hume menawarkan suatu koreksi, yang kadang memang amat kita perlukan,
pada ketertarikan kita dengan
masalah-masalah logika yang prestisius tetapi sebenarnya tidak terlalu penting.
Berhadapan langsung dengan berbagai kesopanan akademis,
Hume adalah seorang filsuf skeptis
yang amat percaya pada kekuatan kemasukakalan
dan menekankan pentingnya hidup keseharian
serta kebijaksanaan orang-orang yang tidak berpendidikan dan orang-orang biasa.

Korean: 
우리가 상식적 신념을 대부분 유지할 수 있다는 사실에
충분히 만족했다.
왜냐하면 바로 그것들 덕분에
우리가 세상을 살아갈 수 있기 때문이다.
매사에 합리적 태도로 일관하려는 것은
특별한 종류의 광기다.
흄은 데카르트를 은근히 비꼬고 있었다.
그 프랑스 철학자는 흄이 태어나기 60년 전에 죽었지만,
그의 지적 영향력은 여전히 건재했다.
그는 조금이라도 합리적이지 못한 정신의 결실은
남김없이 내쳐야 한다고 주장했다.
하지만 흄은 우리가 믿는 어떤 것도 엄밀히 말하면,
결코 합리적이지 않다고 반박했다.
이어서 그는, 그럼에도 대부분의 신념은 현실에서 효력을
지닌다는 이유만으로도 정당하다고 과감히 주장했다.
즉, 그것들은 우리가 원하는 일을 해나가는 데
유용하고 유익하다.
신념에 대한 평가는 진리가 아닌,
효용을 입증하는 것이다.
우리는 종종 논리적 난제에 집착한다.
그것이 어떤 권위를 지녔을진 몰라도 
현실에선 그리 중요치 않다.
흄은 바로 그런 집착을 바로잡는 대안을 제시하고 있다.
그는 탁상공론하는 학문에 맞서
상식의 편에 선 회의주의 철학자로,
대중의 일상과 지혜의 가치를 옹호했다.

Portuguese: 
Hume estava muito feliz por nós mantermos a maioria das nossas crenças derivadas do senso comum
porque eles são o que nos ajudam a fazer o nosso caminho no mundo
Tentar ser racional sobre tudo é um tipo especial de loucura.
Hume estava fazendo uma pequena escavação em Descartes.
O filósofo francês morreu 60 anos antes de Hume nascer.
Mas sua influência intelectual ainda estava muito viva.
Ele argumentou que deveríamos jogar fora todos os frutos da mente que não fossem perfeitamente racionais.
Mas Hume propôs que quase nada do que fazemos é realmente racional
E ainda assim ele se aventurou que a maioria das crenças são justificadas simplesmente porque elas funcionam
Eles são úteis para nós. Eles nos ajudam a continuar com o que queremos fazer
Um teste de uma crença não é sua verdade comprovada, mas sua utilidade
Hume estava oferecendo um critério de correção
que às vezes mal precisamos
para nosso fascínio com prestigiados mas, na verdade, não muito importantes enigmas lógicos
Em oposição às sutilezas acadêmicas
ele era um filósofo cético que defendia o senso comum
Defendendo o cotidiano e a sabedoria da pessoa comum e não letrada.

English: 
Hume was very happy for us to hold onto most of our common-sense beliefs
because they are what help us make our way in the world
Trying to be rational about everything is a special kind of madness.
Hume was making a slight dig at Descartes.
The French philosopher had died 60 years before Hume was born.
But his intellectual influence was still very much alive.
He had argued that we should throw out every fruit of the mind that wasn't perfectly rational.
But Hume proposed that hardly anything we do is ever truly rational
And yet he ventured that most beliefs are justified simply because they work
They're useful to us. They help us to get on with what we want to do.
A test of a belief isn't its provable truth but its utility
Hume was offering a corrective
which we sometimes badly need
to our fascination with prestigious but not actually very important logical conundrums
In opposition to academic niceties
he was a skeptical philosopher who stood for common sense
Championing the everyday and the wisdom of the unlearned and the ordinary.

Turkish: 
Hume bizim sağduyuyla edindiğimiz inançlarımıza bağlı olmamızdan oldukça memnundu,
çünkü hayata tutunmamızı sağlayan şey onlardı.
Her şey hakkında mantıklı düşünmeye çalışmak apayrı bir delilikti.
Hume, Descarte ile dalga geçerdi.
Fransız filozof Hume doğmadan 60 yıl önce ölmüştü,
fakat hayata kattığı entelektüel etkileri hala oldukça canlıydı.
Kesin olarak mantıklı olmayan bütün düşünceleri kafamızdan atmamız gerektiğini savundu.
Fakat Hume yaptığımız neredeyse hiçbir şeyin aslında o kadar da mantıklı olmadığını öne sürdü.
Hatta çoğu inancın yalnızca işe yaradığı için kendilerini haklı çıkardığını söyleme cesaretinde bulundu.
Bizim için yararlılar, istediğimiz şeyi elde etmemiz için bize yardımcı oluyorlar.
Bir inancın asıl olayı doğruluğunun kanıtlanabilir olması değil, kullanışlı olmasıdır.
Hume bizim prestijli ama aslında o kadar da önemli olmayan mantıklı gelen belirsizlikle olan hayranlığımıza
bir düzeltme öneriyor -bizim de arada sırada ihtiyacımızın olabileceği-
Akademik kesinliklere karşı olarak, o sağduyuyu destekleyen; olağan, sıradan

Portuguese: 
Hume demonstrou grande interesse pelo tradicional tópico filosófico da Ética
Um enigma de como os seres humanos podem ser bons.
Ele argumentou que a moralidade não é sobre ter ideias morais
É sobre ter sido treinado desde cedo na arte da decência.
através das emoções
Ser bom significa entrar em bons hábitos de sentir.
Hume era um grande defensor de qualidades como, boas maneiras e simpatia
porque essas são as coisas que tornam as pessoas boas
fora de qualquer plano racional para ser bom.
Ele ficou extremamente impressionado com o fato de que uma pessoa
e aqui novamente, ele estava pensando em Descartes
poderia ser ostensivamente racional e ainda assim, não tão boa.
Porque ser capaz de seguir um argumento complexo
ou deduzir tendências de dados
não te faz sensível aos sofrimentos dos outros
ou habilidoso em manter seu temperamento.
Essas qualidades são
o trabalho dos nossos sentimentos
Então, se queremos que as pessoas se comportem bem,
o que precisamos fazer é repensar a educação
Nós temos que influenciar o desenvolvimento do sentimento

Indonesian: 
Hume juga amat tertarik pada topik filsafat tradisional yaitu etika,
pertanyaan mengenai bagaimana manusia bisa bertindak dengan baik.
Ia berpendapat bahwa moralitas sebenarnya bukan berdasar pada "ide moral",
melainkan berdasar pada pembiasaan, yang dilakukan sejak usia amat belia,
dalam seni kesopanan yang dilaksanakan secara emosional.
Menjadi orang yang baik adalah membiasakan diri berperasaan baik.
Hume amat percaya pada sifat-sifat baik seperti
kepandaian, kesopanan, dan simpati.
Ia menganggap bahwa ketiga hal itu adalah hal-hal yang membuat orang lain merasa asyik dengan seseorang.
Ketiga hal ini juga berada di luar rencana rasional apa pun untuk menjadi orang yang baik.
Ia amat terkesan dengan fakta bahwa seseorang,
dan di sini ia juga sedang berbicara mengenai Descartes,
bisa kelihatan amat rasional
tetapi tidak baik.
Sebab, kemampuan mengikuti argumen yang rumit
atau mendeduksikan informasi dari data,
tidak membuat diri Anda sensitif terhadap penderitaan orang lain
atau mampu menjaga kesopanan.
Keterampilan-keterampilan itu adalah hasil dari perasaan kita.
Dengan demikian, kalau kita ingin orang-orang bersikap dengan baik,
yang kita harus lakukan adalah memikirkan ulang edukasi.
Kita harus memengaruhi perkembangan perasaan,
kita harus menggelorakan

English: 
Hume took a great interest in the traditional philosophical topic of Ethics
A conundrum of how humans can be good.
He argued that morality isn't about having moral ideas
It's about having been trained from an early age in the art of decency
through the emotions
Being good means getting into good habits of feeling.
Hume was a great advocate of qualities like wit, good manners and sympathy
because these are the things make people nice to be around
outside of any rational plan to be good.
He was hugely struck by the fact that a person
and here again, he was thinking of Descartes
could be ostensibly rational and yet, not that nice.
Because being able to follow complex argument
or deduce trends from data
doesn't make you sensitive to the sufferings of others
or skilled at keeping your temper.
These qualities are
the work of our feelings
So, if we want people to behave well,
what we need to do is to rethink education
We have to influence the development of feeling

Korean: 
흄은 도덕 철학의 해묵은 난제에 골몰해 있었다.
'인간은 어떻게 선해질 수 있는가?'
그에 따르면, 도덕성은 도덕관념을
갖게 되는 것이라기보다는
어릴 때부터 여러 감정을 불러일으키는 것들을 통해
예절을 익히며 배양되는 것이다.
선해진다는 것은 곧 좋은 감정 습관을 들인다는 의미다.
흄은 재치와 예절, 공감과 같은
자질의 중요성을 매우 강조했다.
왜냐하면 ‘선’해지는 합리적 방법을 전혀 모르는 사람들도
그런 자질을 갖춤으로써 품위 있어질 수 있기 때문이다.
어떤 사람이 겉으론 합리적인데
몹시 품위 없을 수도 있다는 사실은
흄에겐 큰 충격이었다.
여기서 그는 다시 데카르트를 염두에 두고 있다.
당신에게는 복잡한 논증을 이해하거나
사실에 근거해 추론하는 탁월한 능력이 있을지도 모른다.
하지만 그런 능력이 당신으로 하여금
타인의 고통을 신중히 헤아리게 해주거나,
그런 자극에 평정심을 갖고 대처하게 해주지는 못한다.
이런 자질들은 모두
우리의 감성 능력에 속한다.
따라서 사람들의 행동을 올바로 이끌려면,
우리는 기존 교육 방법을 반성하고
그들의 감성을 계발할 수 있어야 한다.

Spanish: 
Hume tomó gran interés en el tópico tradicional filosófico de la ética,
el acertijo acerca de cómo los humanos pueden ser buenos.
Argumentó el que la moralidad no es acerca de tener ideas morales,
es acerca de haberse entrenado, desde una temprana edad,
en el arte de la decencia a través de las emociones.
El ser bueno significa el adquirir buenos hábitos del sentir.
Hume fue un gran abogado de cualidades como el ingenio,
los buenos modales y la simpatía
porque estos eran asuntos que hacen agradable el estar rodeado de personas así
por fuera de cualquier plan por ser “bueno”.
Le golpeó inmensamente el hecho en el que una persona
- y acá de nuevo él pensó en Descartes -
pueda ser ostensiblemente racional, y aún así no muy agradable,
porque el ser capaz de seguir un argumento complejo o el deducir una tendencia de unos datos
no lo hace sensible ante el sufrimiento de los demás o hábil al mantener su temperamento.
Todas estas cualidades son el trabajo de nuestros sentimientos.
Así que si queremos que las personas se comporten bien,
lo que necesitamos hacer es volver a pensar la educación,
tenemos que influenciar el desarrollo de los sentimientos;

Turkish: 
ve öğrenilemeyen bilgelikleri savunan şüpheci bir felsefeciydi
4. Ahlak                                                                                Hume geleneksel felsefe konusu olan ahlak ile yakından ilgiliydi:
İnsanların nasıl iyi olabildiklerinin gizemi.
Ahlak anlayışının ahlaki düşünceler olmakla ilgisini olmadığını savundu,
erken yaştan itibaren, duygular aracılığıyla hoşgörü ile eğitilmekle alakalıydı bu.
İyi biri olmak iyi şeyler hissetmeyi alışkanlık haline getirmek demektir.
Hume nükte, görgü, ve sempati gibi niceliklerin büyük bir savunucusuydu,
çünkü bunlar iyi olmak için yapılan diğer mantıklı planlar dışında bir insanın etrafında olmayı güzel kılan şeylerdi.
Bir insanın dışarıdan mantıklı gözüküp de iyi olmayabileceği ihtimalini duyduğunda koca bir şok yaşamıştı -burada gene Descartes'ı düşünüyordu-
çünkü karmaşık bir argümanı takip edebilme kabiliyeti ya da verilen bilgiden göze batanı fark etmek
seni başkalarının çektiği acılara karşı hassas biri yapmıyordu, ya da öfkeni kontrol edebilme becerisi sağlamıyordu.
Tüm bu nitelikleri sağlamak duygularımızın işiydi.
O yüzden insanların iyi davranmalarını istiyorsak yapmamız gereken şey eğitimi gözden geçirmektir.
Duyguların gelişmelerini etkilemeliyiz

Portuguese: 
Temos que encorajar benevolência, gentileza, pena e vergonha
através da sedução dos lados apaixonados da nossa natureza,
sem dar aula s secas e lógicas.
A filosofia de Hume sempre surgiu como uma tentativa de responder a uma questão pessoal.
O que é uma boa vida?
Ele queria saber como seu caráter e o dos que o rodeiam
poderia ser influenciado para ser melhor.
E, estranhamente, para um filósofo,
ele não achava que a prática tradicional da Filosofia pudesse realmente ajudar.
Embora ele fosse erudito,
ele era em grande parte um homem do mundo.
Por alguns anos, ele foi um conselheiro do embaixador britânico em Paris
que acolheu sua sagaz sabedoria.
Ele foi muito apreciado por aqueles ao seu redor,
conhecido pelos franceses como "Le Bon David",
um humano gentil e conversador espirituoso
bastante demandado como um companheiro de jantar.
"Seja um filósofo, mas não deixe, acima de tudo, de ser um homem". Ele insistiu!
Foi dessa maneira que Hume viveu.
Não na reclusão intelectual de um mosteiro ou torre de marfim,
Mas profundamente enraizado na companhia de outros humanos,
jantando.

Korean: 
즉, 딱딱하고 논리적인 훈계 대신에
사람들의 감성을 자극해
너그러움, 온화, 동정, 부끄러움을
불러일으킬 수 있어야 한다.
한결같이 흄의 철학은 한 인간이 품고 있는 물음에
응답하려는 시도로서 나타났다.
‘잘 산다는 게 뭔가?’
흄은 자기 자신이나 주위 사람들의 품성을
어떻게 개선할 수 있을지 고민했다.
그리고 뜻밖에도 그는 한 철학자로 인해
기존 철학의 실천 방식은 우리 삶을
실제로 개선하지 못한다는 생각에 이르렀다.
흄은 학구적이었지만
세상 물정에도 아주 밝았다.
수년 간 그는 파리 주재 영국 대사의 고문을 지냈으며,
대사는 그의 영민한 식견을 높이 샀다.
프랑스에서 흄은 '사람 좋은 데이비드'라고 불릴 만큼
주위 사람들에게 굉장히 사랑받았다.
또한 그는 인정 많고 상냥한 데다
재치 있는 이야기꾼이어서
저녁 식사에 초대하고 싶은 손님으로도 인기가 많았다.
“철학자가 되라, 단 어디까지나 한 인간으로 남으라."
흄은 당부한다.
그가 살았던 방식이 바로 그랬다.
수도원이나 상아탑에 은둔하며 고고하게 살지 않았다.
낯선 사람들과도 잘 어울려 밥을 먹고, 그들과의 관계도
돈독히 했다.

Spanish: 
tenemos que fomentar la benevolencia, la gentileza y la vergüenza
a través de la seducción por el lado pasional de nuestra naturaleza,
sin tener que entregar secas lecciones lógicas.
La filosofía de Hume siempre emergió como un intento por responder una pregunta personal:
¿Qué es una buena vida?
Quería saber cómo su propio carácter, y el de los que lo rodeaban,
podría ser influenciado para lo mejor.
Y de manera rara para un filósofo,
no sintió el que la tradición práctica de la filosofía pudiese realmente ayudar.
Aunque fue erudito, fue en gran parte un hombre de mundo.
Durante algunos años fue consejero para el Embajador Británico en París,
quien recibía con agrado su perspicaz sabiduría.
Fue bastante querido por aquellos que lo rodearon y fue conocido por los Franceses como le bon David:
un humanitario, bondadoso, e ingenioso conversador, bastante demandado como compañero de cena.
“Sea un filósofo, pero en medio de toda su filosofía, permanezca siendo un hombre”, insistía.
Esa fue la forma en la que Hume vivió
- no en la seclusión intelectual de un monasterio o en una torre de marfil
sino profundamente empotrado en la compañía de otros seres humanos -

English: 
We have to encourage benevolence, gentleness, pity and shame
through the seduction of the passionate sides of our nature,
without delivering dry, logical lectures.
Hume's philosophy always emerged as an attempt to answer a personal question.
What is a good life?
He wanted to know how his own character and that of those around him
could be influenced for the best.
And oddly, for a philosopher,
he didn't feel the traditional practice of Philosophy could really help.
Though he was scholarly,
he was in large part, a man of the world.
For some years, he was an adviser to the British ambassador in Paris
who welcomed his shrewd wisdom.
He was much liked by those around him,
known by the French as 'Le Bon David',
a humane, kind and witty conversationalist,
much in demand as a dinner companion.
he insisted.
That's the way Hume lived.
Not in the intellectual seclusion of a monastery or ivory tower,
But deeply embedded in the company of other humans,
dining.

Turkish: 
İyiliği, kibarlığı, acıma ve utanç duygularını doğamızın tutkulu tarafını baştan çıkararak teşvik etmeliyiz
kuru ve mantığa dayalı öğütler dağıtmadan.
Hume'un felsefesi her zaman kişisel bir soruya cevap vermek üzere öne çıkmıştır:
İyi bir hayat nedir?
Kendisinin ve etrafındaki insanların karakterlerinin en iyisini sağlamak uğruna nasıl bir etkisi olabileceğini bilmek istiyordu
Ve bir felsefeci için gariptir ki, geleneksel felsefi yöntemlerin bu konuda yardımcı olabileceğine inanmıyordu.
*Bilim adamı olmasına rağmen, büyük bir kısmı dünyaya ait  bir insandı.
Bir kaç yıl boyunca Paris'in İngiltere Elçiliğinde danışmanlık yaptı, orada kurnaz zekası hoşgörüyle karşılandı.
Etrafındakiler tarafından çok seviliyordu,
ve fransızlar tarafından "Le Bon David (İyi David)" olarak tanınıyordu.
İnsancıl, kibar, nükteli konuşmacı, özellikle akşam yemeklerinde arz edilen bir yoldaş.
"Felsefeci olun, ama bütün felsefenizin ardında insanlığınızı koruyun." diye ısrar etti.
İşte Hume bu şekilde yaşadı
-bir manastırda zekasıyla baş başa bir inzivada ya da fil dişinden bir kulede değil, başka insanların eşliğinde gömülü olarak-

Indonesian: 
kebaikan, kelembutan, rasa kasihan dan rasa malu,
melalui pendekatan pada sisi emosional kemanusiaan kita.
Tanpa perlu memberikan ceramah yang kering dan logis.
Filsafat Hume selalu ditampilkan sebagai suatu percobaan
untuk menjawab pertanyaan pribadi:
Apa itu hidup yang baik?
Ia ingin mengetahui bagaimana sifatnya sendiri
dan sifat orang lain di sekitarnya
dapat dipengaruhi ke arah yang lebih baik.
Hal yang aneh pada dirinya sebagai seorang filsuf,
adalah bahwa ia tidak merasa bahwa praktik filsafat tradisional
dapat benar-benar membantu di sini.
Meskipun ia memang berpendidikan, secara garis besar ia adalah orang yang kakinya berpijak pada dunia.
Selama beberapa tahun, ia menjadi penasihat bagi duta besar Inggris di Paris.
Duta besar ini menyambut kebijaksanaannya.
Ia amat disukai oleh orang-orang di sekitarnya.
Ia dikenal oleh orang Prancis sebagai 'Le Bon David',
seorang pembicara yang manusiawi dan baik
yang banyak diundang untuk makan malam.
"Jadilah seorang filsuf,
tetapi di tengah-tengah filsafatmu,
tetaplah jadi manusia."
katanya.
Itulah cara Hume hidup.
Ia tidak hidup secara terisolasi dalam sebuah biara atau menara gading,
tetapi persis di tengah-tengah keberadaan manusia lain.

Korean: 
특히 그는 만찬에 나온 통닭구이를 들면서
연애와 사업 이야기나 주사위 놀이 하는 것을 좋아했다.
흄은 1776년 8월 에드버러의
성 앤드루 광장에 있는
자택에서 사망했다.
주치의는 흄의 오랜 절친 아담 스미스에게
편지로
그의 임종을 알렸다.
'지독한 통증과 고통에서 풀려나는 마지막 순간까지도
그는 전혀 분별력을 잃지 않았어요.
조금도 초조한 내색을 보인 적이 없었을 뿐만 아니라,
지인들이 문병 왔을 때는 늘 서그럽게 그들을 맞았고요.
. . . 그는 이보다 더 좋을 수 없을 만큼
행복하고 평온하게 눈을 감았습니다.’
지금도 흄은 우리가 꼭 기억해야 할 인물이다.
그는 철학이 상식에서 얼마나 많은 것을
배워야 하는지를 깨우쳐 준 철학자였다.

English: 
He especially liked roast chicken, chatting about love and career and playing Backgammon.
Hume died in Edinburgh in August 1776,
at home,
in his house in St. Andrew's Square
His doctor wrote about the last hours to Adam Smith,
for many years,
Hume's best friend.
Hume remains a rather outstanding thing.
A philosopher, alive to how much Philosophy can has to learn from common-sense.

Spanish: 
cenando (le gustaba de manera especial el pollo rostizado),
charlando acerca del amor, de la vida profesional y jugando backgammon.
Murió en Edimburgo, en Agosto de 1776, en su morada, en su casa en la plaza de St. Andrew.
Su doctor le escribió acerca de sus últimas horas a Adam Smith
- durante muchos años el mejor amigo de Hume:
“Continuó hasta el final perfectamente sensible, y libre de mucho dolor o de sentimientos de angustia.
Nunca dejo caer la menor expresión de impaciencia;
pero cuando tuvo la ocasión de hablarle a las personas acerca de él, siempre lo hizo con afecto y ternura…
Murió en un estado tal de feliz compostura de la mente, que nada podría superarlo”
En Hume permanece ese más bien excepcional asunto:
un filósofo consciente de lo mucho que la filosofía tiene para aprender del sentido común.

Portuguese: 
Ele gostava especialmente de frango assado, conversar sobre amor, carreira e jogar Gamão.
Hume morreu em agosto de 1776, em Edimburgo
na sua casa,
em St. Andrew's Square
Seu médico escreveu sobre as últimas horas para Adam Smith,
por muitos anos,
melhor amigo de Hume.
Ele continuou até o fim perfeitamente sensível e livre de muita dor ou sentimentos de angústia. Ele nunca expressou impaciência e, quando teve a oportunidade de falar com as pessoas ao seu redor, sempre fez com carinho e ternura. Ele morreu com tal compostura da mente, que nada poderia excedê-lo.
Hume continua sendo algo notável.
Um filósofo que ainda vive em tudo aquilo que a Filosofia pode aprender com o senso comum.

Turkish: 
akşam yemekleriyle (özellikle kızarmış tavuğa bayılırdı), aşk ve kariyer hakkında sohbet ederek ve tavla oynayarak.
Hume Edinburgh'da, ağustosun 1776 yılında, St. Andrew's Square'de bulunan evinde öldü.
Doktoru son saatlerini Adam Smith için yazdı- çok uzun zamandır Hume'un arkadaşı olan kişiye.
"Sonuna değin tamamen duygusallığını korudu, ve acı ve sıkıntıdan uzak kaldı.
Sabırsızlığın en ufak bir ifadesini bile göstermedi,
fakat ne zaman ki etrafındaki insanlarla konuşacak fırsatı bulsa bunu hep sevgi ve şefkat eşliğinde yaptı.
O kadar mutlu ve dingin bir zihin içinde öldü ki, hiçbir şey bundan daha üstün olamazdı."
*Hume şu olağanüstü kişi olarak kaldı akıllarda: Felsefenin sağduyudan öğreneceği ne kadar çok şeyi olduğunu bilmek için yaşamış bir felsefeci.

Indonesian: 
Saat makan, ia suka ayam bakar,
berbicara mengenai cinta dan karier,
dan bermain backgammon.
Hume meninggal di Edinburgh pada bulan Agustus 1776
di rumahnya di St. Andrews Square.
Dokternya menulis mengenai jam-jam terakhir kehidupannya
kepada Adam Smith, yang merupakan sahabat Hume
selama bertahun-tahun.
"Hingga detik terakhirnya, ia adalah orang yang masuk akal
terbebaskan dari rasa sakit
atau perasaan stres.
Ia tidak pernah menunjukkan sedikit pun ekspresi tidak sabar,
tetapi ketika ia harus berbicara dengan orang-orang di sekitarnya,
ia selalu berbicara dengan lembut dan penuh kasih sayang.
Ia meninggal dalam pikiran yang amat bahagia,
yang tidak dapat dilebihi apa pun.
Hume hingga sekarang adalah seseorang yang hebat.
Ia adalah seorang filsuf yang menyadari seberapa banyak yang dapat dipelajari filsafat
dari kemasukakalan.
Kunjungi toko kami untuk melihat berbagai buku, alat tulis, hadiah, dan lain-lain

Indonesian: 
Ikuti 1 juta pengikut kami dan berlanggananlah di kanal kami
