Yaşamda öyle zamanlar  vardır ki
İnsanın düşünmeye ve görmeye devam edebilmesi için,
düşündüğünden farklı düşünüp, düşünemeyeciğini gördüğünden farklı algılayıp algılayamayacağını öğrenmesi,
büyük önem taşır
İnsanlar bir ihtimal, bireyin kendi kendisiyle
oynadığı bu oyunların ancak ve ancak sahne arkasında sürmesi gerektiğini
en fazla yaratacakları etkiyi yarattıktan sonra kendi kendilerini görünmez kılan etkinlikler olduğunu söyleyecektir
Peki ama, günümüzde felsefe yani felsefe yapma eylemi
düşüncenin kendi kendisini eleştirel bir şekilde ele almasından başka ne olabilir ki
ve insanın zaten bildiği şeylerin meşrulaştırmak yerine nasıl ve
hangi sınırlara kadar farklı düşünebilceğini öğrenmeye çalışmasından başka
''Foucault’yu Sayıklamak '' Patricia Duncker 'ın yazdığı bir ilk roman 2 ödülde almış
Okurla yazar arasındaki ilişkinin, tutkunun izlerini yansıtıyor.
İsmini bilmediğimiz bir anlatıcı var bu roman da
ve kontrolünü kaybediyor bu anlatıcı.
Önce kendi yürüttüğü akademik projenin kontrolünü ardından da bas baya kendi üzerinde ki kontrolünü kaybediyor.
Araştırmaları sırasında arşivlerde Fukoya biliyosunuz ünlü bir yazar Fuko
Ona yazılmış bazı mektuplar buluyor ve o mektupları yazan kişinin peşine düşüyor.
Bakın kitapta bu konu nasıl aktarılmış:
Her şey bir doktora teziyle başladı.
. Öğrencinin, Fransız yazar Paul Michel üzerine hazırladığı tez, alelade bir akademik çalışmadan farksızdı.
Cambridge Üniversite Kütüphanesi'nin tozlu rafları,
profesörlerin bıkkın bakışları,
metinlerin alışıldık incelemelerinden örülü bir yolda,
anlamlar ve çağrışımlar arasında ilerliyordu.
Şikâyeti de yoktu, heyecanı da.
Kitapta farklı okur tipleri var. Bunlardan Paul Michel'in tuhaf fikirleride var
Michel Fuko'nun aslında onun için yazdığına inanıyor
Yani, yazarın sadece bir okur için yazdığını iddia ediyor.
Ama bu karakterin aslında hastanede tutulmakta olan, yatmakta olan bir deli olduğunu da hatırlatmam lazım.
Yazar  Patricia Duncker la yapılan bir röportajda kendisine
Kitaptaki isimsiz anlatıcı hakkında bir soru sorulmuş: Acaba denmiş, Onu kendi tutkulu okurunuzu hayal ederek yaratmış olabilir misiniz ?
Diye bir soru bu.
Verdiği cevap aslında     okur-yazar ilişkisi ve okuma eylemi ile ilgili çok önemli bilgiler içeriyor bana göre.
Bu yazıyı okuyor ( Son cümle okunmuyor )
Güzel bir kitaba gömüldüğümüzde isimsiz esrarengiz bir okur haline geliriz.
Bu kitabı bize öneren ve içinden okuduğumuz bölümü seçerek İnstagram'dan #okurmusun @barisozcan diyerek paylaşan
ayrikvadi_rivendell lakaplı izleyicimize çok teşekkür ediyorum ve rivendell'e burdan çok çok selamlarımı gönderiyorum.
Bir başka kitapta buluşmadan önce sizlere de hemen hatırlatıyorum:
İnstagram'dan beğendiğiniz kitapların sevdiğiniz bölümlerini fotoğrafını paylaşırsanız eğer
bu şekilde video olarak herkesle paylaşılabilir o yüzden, lütfen okumaya paylaşmaya devam!
Haftaya bir başka kitapta görüşmek üzere şimdilik hoşçakalın...
