
Dutch: 
In deze Circuits of the past-video
zie je Herman's top 10 verloren
Formule 1-ccircuits. Het circuit van Nijvel
opende in 1971 als een veiliger alternatief voor
Spa-Francorchamps. Nijvel was tweemaal gastheer
voor de F1 Grand Prix van België, in
1972 en 1974. Beide races werden gewonnen door
Emerson Fittipaldi. Doordat het circuit
slechts 3,7 km lang was, met grote
uitloopstroken, was het niet geliefd bij de
rijders. Doch er was een zeer uitdagende
bochtencombinatie genaamd de Big Loop!
Eigenlijk was het circuit nooit helemaal
voltooid. Het ontwerp voorzag in een langer
circuit. Maar de eigenaren konden niet
voldoende geld bijeenbrengen om de
benodigde grond te kopen. Dus besloten ze
om eerst een kortere versie te bouwen, en
het later uit te breiden.
Dat was een grote vergissing. Toen het
circuit er eenmaal lag wilden de eigenaren van
de grond meer geld. En zo werd het circuit van Nijvel

English: 
in this Circuits of the past video
you'll see Herman's top ten of lost
Formula One circuits. The Nivelles circuit
opened in 1971 as a safer alternative to
Spa-Francorchamps. Nvelles hosted the
Formula One Belgian Grand Prix twice, in
1972 and 1974. Both races were won by
Emerson Fittipaldi. Because the circuit
was only 2.3 miles long, with huge runoff
areas, it wasn't very popular with the
drivers. However, there was a very
challenging section called the Big Loop!
Actually the track was never really
finished. The design foresaw a longer
track. But the owners could not bring up
enough money to actually buy the land
necessary to build it. They decided to
build a short version first and then
expand it later.
That was a huge miscalculation! Once the
circuit was there, the landowners wanted
more money. So Nvelles was never

Dutch: 
nooit voltooid. Het circuit kwam in
financiële problemen en sloot in 1981.
Maar dat was niet het einde van het verhaal...
Na de sluiting werd het gebruikt om
illegaal te racen. In het voorjaar van 1998 bezocht
Herman het verlaten circuit van Nijvel
voor de eerste keer. Hij was net op tijd
voordat de sloop begon. Het lot
van het circuit inspireerde hem om in 2003 een
website op te zetten over verloren circuits. The name...
Circuits of the past!
Het voormalige circuit van Nijvel is nu een
bedrijventerrein. De openbare weg volgt
nog delen van het oude circuit, zoals de
Big Loop. En in de bossen bevinden zich nog
delen van het verlaten circuit. Doch het is
slechts een kwestie van tijd voordat ook dit
deel is veranderd in een bedrijventerrein.
De AVUS in Berlin is zonder twijfel
een van de vreemdste circuits van weleer.
In feite was het een experimentele

English: 
completed. The circuit came into
financial trouble and closed its doors
in 1981. But that wasn't the end of its
story. After the closure it was used for
illegal racing. In the spring of 1998, Herman
visited the abandoned Nivelles circuit
for the first time. He was just in time
before the demolition started. The fate
of Nivelles inspired him in 2003 to start
a website about lost circuits. The name...
Circuits of the past!
Today the old Nivelles circuit is a
Business Park. The public road follows
parts of the old circuit layout, like the
Big Loop. And in the woods there's still
part of an old abandoned track. But it's
only a matter of time until that part is
also converted into a business park too.
The AVUS in Berlin is without doubt one
of the most curious racetracks of the
past. In fact it was an experimental

Dutch: 
snelweg, die ook als circuit kon worden
gebruikt. De AVUS opende in 1921
en was een van de snelste circuits
ter wereld. Het had twee hele lange
rechte stukken die aan weerszijden
waren verbonden met een kunstmatige lus.
De oorspronkelijke AVUS was bijna 20 kilometer
lang. De eerste wijziging kwam in 1936, toen
een nieuwe weg was gepland naar een
tentoonstellingsgebouw naast de AVUS.
De Nordkurve moest plaats maken voor
deze nieuwe weg. Maar ter compensatie
werd een nieuwe sterk verkante kombocht
gebouwd. Eigenlijk was nog een soortgelijke
bocht gepland aan de zuidkant. De bouw
was al begonnen toen WOII uitbrak.
Vandaag de dag kun je op die plek nog de
overblijfselen zien van de onafgebouwde kombocht.
In 1954 was er een Formule 1-race op de AVUS
welke niet meetelde voor het kampioenschap.
Doch omwille van politieke redenen werd in
1959 - twee jaar voor de bouw van de
Berlijnse muur - de Grand Prix van Duitsland
op de AVUS verreden. Dit om inwoners van de

English: 
multiple lane highway which could also
be used as a racetrack. The AVUS opened
in 1921 and was one of the fastest
circuits in the world. It had two very
long straights, connected with an
artificial loop on both sides.
The original AVUS was 12.1 six miles
long. A reconstruction came in 1936, when
a new road was planned to the exposition
site next to the AVUS. The Nordkurve,
German for North Corner, should make
place for this new road. But compensation
a new high banked Nordkurve would be
built as well. Actually a similar corner
was planned to replace a South Loop. The
works were already in place when WWII
broke out. So today you can still
see the remains of the unfinished South Corner.
In 1954 there was a Formula One
race at the AVUS, which didn't count towards
the championship. However, for political
reasons in 1959 - two years before the
Berlin Wall was built - the German Grand
Prix was held at the AVUS, to give people

Dutch: 
door Rusland bezette zone de mogelijkheid
te geven een Grand Prix te bezoeken.
De Grand Prix van Duitsland in 1959 was tevens
de enige Formule 1-race ooit die over twee
heats werd verreden. Vanwege de veiligheid werd
in 1967 de steile Nordkurve, bijgenaamd
"Wall of Death", afgebroken en vervangen door
een vlakke versie. Door de jaren heen
werd de layout korter en werden chicanes
toegevoegd. Doch de AVUS bleef een
gevaarlijk circuit. In de jaren 90 werd
de AVUS gebruikt voo Formule 3 en
toerwagenraces. Tijdens een toerwagenrace
in 1995 verongelukte de Britse coureur
Kieth O'dor dodelijk na ee crash in de
Nordkurve. De AVUS kreeg steeds meer
kritiek over de veiligheid. Toen niet ver
van Berlijn een nieuw circuit werd gebouwd
raakte de AVUS overbodig en sloot eind 1998.
In 1999 was er nog een revival, ter afscheid
van een van de meest eigenaardige
racecircuits van weleer.
Het circuit van Reims-Gueux was operationeel
van 1926 t/m 1972. Het was vooral bekend

English: 
from the Russian occupation zone the
opportunity to visit the Grand Prix. The
1959 German Grand Prix was also the only
Formula One race ever to have been
driven over two heats. For safety reasons
the high bank Nordkurve, nicknamed the
Wall of Death, was demolished and
replaced by a flat corner in 1967. Through the
years the layout was shortened and
chicanes were built. But the AVUS was
still a dangerous track. In the 90s the
AVUS was used for the Formula Three and
touring car races. During a touring car
race in 1995, British driver
Kieth O'dor died after a crash in the
North Corner. The AVUS received
increasing criticism over time. When a
new racetrack was built not far from Berlin,
the Avis closed in the 1998 season. In
1999 there is one final right to say
goodbye to one of the most peculiar
circuits of the past.
The Reims-Gueux circuit was operational from between the
years of 1926 and 1972. It was most

English: 
famous for holding the French Grand Prix,
which it held 12 times between the years
of 1950 and 1966. But alongside Formula
One races they also hosted the annual 12
Hours of Reims. Originally the Reims-Gueux
circuit ran through the village of Gueux.
in 1952 however, a new connection was
built to shortcut the passage through Gueux.
A year later this section was extended
which made the Reims-Gueux circuit one
of the fastest circuits in the Formula
One calendar. After the 1953 Grand Prix
they also increased the radius of the
Muizon Corner and the Thillois Corner, to
make the circuit even faster. After the
last French Grand Prix in 1966, the
Reims-Gueux circuit was used just for
national races and the 12 Hours of Reims.
But the track soon became outdated and
it was closed in June 1972. The day after
the last race they started to demolish
the pits.

Dutch: 
vanwege de F1 Grand Prix van Frankrijk,
die hier 12 keer werd verreden tussen
1950 en 1966. Maar naast Formule 1-races
was het ook bekend van de jaarlijkse
12 Uren van Reims. Oorspronkelijk liep een
deel van het circuit door het dorp Gueux.
Doch in 1952 werd een nieuwe verbinding in
gebruik genomen die het deel door Gueux afsneed.
Een jaar later werd dit deel verlengd,
waarmee het circuit van Reims-Gueux een
van de snelste banen op de F1-kalender
werd. Na de Grand Prix van 1953 werd
ook de straal van de Muizonbocht en de
Thilloisbocht vergroot. Hiermee werd
het circuit nog sneller. Na de laatste
Grand Prix van Frankrijk in 1966, werd
het circuit van Reims-Gueux alleen nog gebruik
voor nationale races, en de 12 Uren van Reims.
Maar het circuit raakte verouderd en sloot
in juni 1972. De dag na de laatste race
werd onmiddelijk begonnen met de sloop.

English: 
However, shortly after the start of the
demolition a new mayor ordered it to
be stopped immediately! But sadly the
first pit boxes had already been
demolished. After many years of being
abandoned, new plans were made to
demolish the rest of the buildings and
build new houses on the site instead.
Fortunately the foundation "Les Amis du Circuit de Gueux"
was founded, to save
the remains of the old Reims-Gueux
circuit. They got permission to restore
the buildings and guarantee that nothing
else would be demolished again. Every
time Herman visits the Reims-Gueux
circuit he can see the improvement in
the restoration. The foundation does a
good job in preserving this piece of
motorsport history!
The Rouen-les-Essarts circuit was a street
circuit, with a permanent pit building

Dutch: 
Doch kort na aanvang gaf een nieuwe
burgemeester opdracht de sloop te stoppen.
Doch helaas was het voorste deel van
de pitstraat reeds afgebroken.
Nadat de gebouwen er jarenlang verlaten
bijstonden werden plannen gemaakt de
sloop te hervatten om er nieuwe huizen
te bouwen.
Doch gelukkig voorkwam de stichting
"Les Amis du Circuit de Gueux" dit.
De stichting kreeg toestemming de gebouwen
te restaureren, en de garantie dat er niets
meer gesloopt zou worden.
Telkens wanneer Herman
het circuit van Reims-Gueux bezoek
ziet hij de vordering van de restauratie.
De stichting doet goed werk
voor het behoud van dit sukje
autosportgeschiedenis!
Rouen-les-Essarts was een stratencircuit
met een permanente pits en tribunes, in de

English: 
and grandstands, in the Northern France
region of Normandi. The shape and the
layout of the circuit was actually quite
similar to that of Spa-Francorchamps. The
original version of the circuit was
3.169 miles long and started with a
breathtaking descent. The official name
of this section was Six Freres. But
some drivers gave it the nickname
Chickens Lifts. The brave drivers will
take the whole section flat out, while
the chicken's lifts the throttle.
During the years the layout would change.
First because of construction of a new
highway, later because of safety reasons.
In 1973 the Six Freres became an
improvised chicane. A year later it was a
permanent chicane, to lower the speed for
Chickens Lift. In the last version of
improvements, a permanent section was
then also placed. The Rouen Circuit
hosted the French Grand Prix in 1952 57

Dutch: 
Noord-Franse regio Normandië.
De vorm en de layout van het circuit
doen denken aan dat van Spa-Francorchamps.
De oorspronkelijke versie was 5,1 km
lang en begon met een adembeneende
afdaling. De officiële naam van deze
sectie was Six Freres. Doch sommige
rijders gaven het de bijnaam
"Chickens Lifts". De dapperen zouden
hier het gaspedaal vol ingedrukt houden,
terwijl de bangerikken gas terug zouden nemen.
Door de jaren heen wijzigde de layout enkele malen.
Eerst vanwege de aanleg van een nieuwe weg,
later vanwege de veiligheid.
In 1973 werd voor Six Freres een tijdelijke
chicane aangelegd. Een jaar later lag hier
een permanente chicane, om de snelheid in
Chickens Lift terug te brengen. In de laatste
versie werd gebruik gemaakt van een permanent
gedeelte. Het circuit van Rouen-les-Essarts
was gastheer van deGrand Prix van Frankrijk in 1952,

Dutch: 
57, 60 t/m 64 en 1968. Nadat het de Grand Prix
was kwijtgeraakt werd circuit Rouen-les-Essarts
tot 1978 nog gebruikt voor Formule 2-races.
Vanaf 1978 was het belangrijkste evenement
de jaarlijkse ronde van het Frans
Formule 3-kampioenschap. Maar aan het
eind van seizoen 1993 werd het stratencircuit
te gevaarlijk bevonden voor welke klasse dan ook.
Sindsdien werd het niet meer gebruikt,
en werden de gebouwen gesloopt.
Sommige versies van het circuit
kun je nog steeds rijden.
Doch het grootste deel van de permanente
lus is reeds lang verdwenen!
Het Montjuich stratencircuit lag in het
Montjuich Park in Barcelona. Met een mix
van uitdagende bochten, hoogteverschillen,
architectuur en natuurlijke schoonheid was dit
een van de mooiste stratencircuits ooit!
Het 3,791 km lange circuit was viermaal
gastheer van de F1 Grand Prix van Spanje,
van 1969 t/m 1975. De Grand Prix werd

English: 
60 to 64 and 1968. After it lost the
French Grand Prix, circuit Rouen-les-Essarts
was used formula Two races up until
1978. After 1978 the major event to go
there was the annual round for the
French Formula three championship. At the
end of the 1993 season however, the
street circuit was found to be too
dangerous for all series and so was no
longer used. Since then the buildings
have been demolished. But some versions
of the track are still drivable.
Most of the permanent section though is
long gone!
The Montjuich street circuit was located
in Montjuich Park in Barcelona. With its
mix of challenging corners, elevations,
architecture and natural beauty, it was
one of the best street circuits ever
made! The 2.36 mile-long circuit hosted
the Formula One Spanish Grand Prix four
times, between 1969 and 1975. The other

Dutch: 
destijds om en om verreden op Montjuich
en Jarama. Maar tijdens de Grand Prix van
1975 crashte de Duitser Rolf Stomelen
nadat de achtervleugel van zijn auto afbrak.
Stommelen overleefde de crash, maar
drie marshals en een verslaggever
kwamen om het leven. Dit ongeluk
betekende het einde van Formule 1-races
op Montjuich. Tot en met 1986 werd het circuit
nog wel gebruikt voor motorraces. Doch
uiteindelijk werd het stratencircuit te
gevaarlijk bevonden voor alle races. Na 1986
werd het circuit dan ook niet meer gebruikt.
Vandaag de dag is het circuit er nog steeds,
als openbare weg. Dus als je wilt kun je er
nog steeds een rondje rijden, met lage snelheid,
en genieten van de mooie omgeving.
Wanneer we het over oud Monza hebben bedoelen
we eigenlijk de combinatie van het huidige
wegcircuit en de steile kombaan. Toen in 1922

English: 
years the Grand Prix alternated between
itself and Jarama. But during the 1975
Grand Prix, German driver
Rolf Stommelen crashed heavily after his
rear wing of his car broke Stommelen
survived the crash but three marshals
and a reporter were killed. That crash
meant the end of Formula One racing at
Montjuich Park. Until 1986 it was still
in use though for motorcycle racing. But
in the end it was found too dangerous
for racing at all, so after the 1986
motorcycle racing was completed the
street circuit was never used for racing
again. Today the street circuit is still
there but as a public road instead. So if
you want you can enjoy a lap at low
speed and enjoy the beautiful scenery
around you. Talking about the old Monza circuit,
we actually mean the
combination of the current road circuit
and the old high banked oval. When the

Dutch: 
het circuit van Monza werd geopend was het
een combinatie van een wegcircuit en een oval.
Beide konden apart worden bereden, of gecombineerd.
De lengte van het complete circuit was precies
tien kilometer. Tijdens een grote renovatie
in 1938 werd de oorspronkelijke oval afgebroken.
Doch in de jaren 50
wilde Monza terug naar het oorspronkelijke
concept van een wegcircuit en oval.
In 1955 opende het vernieuwde circuit met
een nieuwe oval op bijna dezelfde plek
als de oude.
Om het circuit weer exact 10 kilometer
te maken werd de Parabilicabocht aangelegd.
Het volledige circuit werd driemaal gebruikt voor
de F1 Grand Prix van Italië. In 1956,
1960 en 1961. Het volledige circuit met de
de kombaan werd ook gebruikt voor de
Formule 1-film "Grand Prix" uit 1966.

English: 
Monza circuit opened in 1922, it
was a combined road circuit and a high
banked oval, which could be used together
or separately. The length of the combined
circuit was exactly ten kilometers, which
is 6.2 Miles. During a huge
reconstruction of the track in 1938,
the original banking was demolished. However, in the
1950s Monza wanted to return to its
original concept of a combination of a
road circuit and a high banked oval. Once
again in 1955 the new Monza layout
opened with its new oval on almost
exactly the same site as the original. To
give the circuit its exact length of 10
kilometers once again, they introduced
the famous Parabolica Corner. The full
circuit was used three times for the
Formula One Italian Grand Prix. In 1956
in 60 and 1961. The full version with the
banking was also used for the 1966
Formula One movie Grand Prix. After

English: 
Formula One abandoned the banking, it was
also found too dangerous for other
series. It was used for the last time in
1969 during the 1000 Kilometers of
Monza.
Since then the old oval was left
abandoned. When the Monza circuit needed
to improve safety in the 90s, they needed
to chop down some trees. So they came up
with the plan to demolish the disused
banking and then use the space to replant
trees again. Just like they would do with
the old 2002 Hockenheim revamp. But after
the massive protests, among others by
Formula One drivers themselves, they
decided to cancel the plan. Since 1978
though the old Monza Oval is used
once a year by the Monza Rally. But
only the lower part of the banking can
be used. The rest of the year it is just
simply a memory to the past, which can be
explored utterly illegally.

Dutch: 
Nadat de Formule 1 de kombaan had verlaten werd het
ook te gevaarlijk bevonden voor andere raceklassen.
De Monza Oval werd voor het laatst gebruikt in
1969, voor de 1000 Kilometers van Monza.
Sindsdien ligt de kombaan er verlaten bij.
Toen Monza in de jaren 90 moest voldoen aan
nieuwe veiligheidseisen moesten er bomen worden
gekapt. Men kwam toen met het idee de oude
kombaan te slopen en op die plek bomen te heplanten.
Hetzelfde als met Hockenheim daadwerkelijk
gebeude in 2002...
Doch na hevig protest, van onder andere
Formule 1-rijders, werd van dit onzalige
plan afgezien. Sonds 1978 wordt de Monza Oval
eenmaal per jaar gebruikt voor de Monza Rally.
Doch hierbij wordt alleen het lage deel gebruikt.
De rest van het jaar is de oude kombaan
een herinnering aan vervlogen tijden. De oude oval
kan dan legaal worden verkent met de fiets...

Dutch: 
Het oude stratencircuit van Spa-Francorchamps
werd voor het eerst in 1922 gebruikt. Het 14,14 km
lange circuit door de Belgische Ardennen was zeer snel!
En dat was precies wat de circuitbazen
wilden. In 1939 werd de sectie met de
l'Ancienne Douane-haarspeldbocht afgesneden
door een kunstmatige bocht, met als doel
het circuit nog sneller te maken. Omdat de
nieuwe bocht heel stijl is kreeg het de naam
Raidillon. Tegenwoordig wordt deze bocht
meestal foutief Eau Rouge genoemd!
In 1947 verving een nieuwe kunstmatige
bocht de langzame bocht bij Stavelot.

English: 
The first time the old Spa-Francorchamps circuit
was in use was in 1922. The 8.7 mile long
circuit through the Belgian Ardennes was
very fast. And that's exactly what the
circuit bosses intended. In 1939 the
section with the l'Ancienne Douane hairpin was
cut off by a new artificial corner to
make the circuit even faster. Because the
new corner was very steep they called it
the Raidillon. Today most people incorrectly
call this Eau Rouge! Insert your mean here.
In 1947 an artificial corner was
introduced to replace the slow Stavelot Corner.

English: 
The new Stavelot Corner was much
faster including banking. But the one
most feared corner old Spa-Francorchamps
was the Masta Kink. An almost flat out
combination of two kinks at the end of
the long Masta Straight. The old
Spa-Francorchamps circuit hosted the
formula 1 Belgian Grand Prix eighteen
times, between the period of 1950 to 1970.
But as people started to think more
about safety, the fast street circuit
became increasingly criticized. After the
1970 Grand Prix, Formula One shunt the
old Spa-Francorchamps circuit and moved
to Nivelles and Zolder. In 1979 however, the
new Spa-Francorchamps circuit opened. It
contained a part of the old circuit, but
with a new section. Too unlike many other
reconstructed circuits though, the new
layout was still fast and challenging.

Dutch: 
De nieuwe Stavelotbocht was veel sneller
en was sterk verkant. Maar de bocht op
oud Spa-Francorchamps die het meest werd gevreesd
door de rijders was de Masta Kink.
Deze links-rechts-combinatie aan het eind van een
lang recht stuk kon net niet vol gas worden genomen.
Oud Spa-Francorchamps was 18 maal gastheer
van de Formule 1 Grand Prix van België
in de periode van 1950 t/m 1970.
Maar wanneer men begint na te denken over veiligheid
raakt het snelle stratencircuit uit de gratie.
Na de Grand Prix van 1970 Grand Prix werd
oud Spa-Francorchamps gemeden door de Formule 1.
De GP van België verhuisde naar Nivelles en Zolder.
Maar in 1979 opende een nieuwe versie van Spa-Francorchamps.
De nieuwe layout bevatte een deel van het oude circuit,
maar met een nieuwe verbinding. In tegenstelling tot
veel andere verbouwde circuits was het nieuwe
Spa-Francorchamsp nog steeds snel en uitdagend.

Dutch: 
Vandaag de dag kun je nog over het oude
deel rijden dat openbare weg is.
Doch in 2000 werd het huidige circuit permanent.
Het gemeenschappelijke deel is nu dus afgesloten,
waardoor je niet meer een complete ronde kunt rijden.
De Österreichring was oeen van de mooiste
permanente racecircuits van zijn tijd.
Met zijn snelle bochten en flinke hoogteverschillen
werd het wel vergeleken met Spa-Francorchamps.
Het opende in 1969 als een alternatief
voor een hobbelig circuit op een vliegveld
nabij de stad Zeltweg, Oostenrijk. De
Österreichring ligt bij de plaats Spielberg,
niet ver van het oude vliegveldcircuit.
Het 5,941 km lange circuit was van 1970
t/m 1987 gastheer van de F1 Grand Prix van Oostenrijk.
Maar zoals meestal, mooie circuits zijn tevens
gevaarlijke circuits. Wanneer in 1975 Mark Donohue
verongelukt wordt de snelle eerste bocht aangepast

English: 
Today you can drive most of the old
track yourself because it's a public
road. However, in 2000 the current track
became a permanent race circuit. So the
more common parts where the old and new
combined is no longer open to traffic.
The Österreichring was one of the
finest permanent circuits of its time.
With its fast corners and huge elevation
changes, it was often compared with Spa-Francorchamps.
It opened in 1969 and was an
alternative for a bumpy circuit on an
airfield near Zeltweg, in Austria. The
Österreichring is located near the
village of Spielberg, not too far from
Zeltweg itself. The 3.7 mile circuit
hosted the Austrian Grand Prix from 1970
to 1987. As usual, beautiful circuits are
also dangerous. When in 1975 Mark Donohue
died, the fast first corner was changed

English: 
for the 1976 Grand Prix. A year later it
was changed into a chicane. However, after
the 1987 Austrian Grand Prix, the
Österreichring was removed from the F1
calendar. In 1996 a new version of the
track opened under the name A1-Ring.
But the natural flow of the circuit was
destroyed with this new layout. It was a
stop and go track now. Today we know the
circuit is the Red Bull Ring, after it was
bought by Red Bull owner Dietrich
Mateschitz. However, a part of the old
Österreichring is still there. There's
even plans to reconnect this part. But it
will be a tough battle to get permission
to reuse the old Western Loop, because of
the noise complaints from local
residents. So for now, this section is left abandoned.
The Clermont-Ferrand
circuit was a street circuit around an
extinct volcano in the Puy-de-Dôme
region of France. The 5 mile long circuit
opened in 1958 and contained a
challenging mix of different corners and
elevations. For that reason it was
nicknamed the French Nürburgring. The old

Dutch: 
voor de Grand Prix van 1976. Een jaar later
is deze veranderd in een chicane. Na de Grand Prix
van 1987 wordt de Österreichring verwijderd van de
F1-calender. In 1996 opent een vernieuwde versie
van het circuit onder de naam A1-Ring.
Helaas is het vloeiende karakter van de oude
Österreichring helemaal weg. Het is nu een
stop-and-go-circuit. Vandaag de dag kennen we
dit circuit als de Red Bull Ring, nadat het was
gekocht door Red Bull-baas Dietrich
Mateschitz. Een deel van de oude
Österreichring is er nog steeds. Er zijn
zefs plannen dit weer te gaan gebruiken.
Doch het zal een zware strijd worden om daarvoor
toestemming te krijgen, vanwege geluidsklachten
door omwonenden. Tot dan ligt deze sectie er verlaten bij.
Het oude circuit van Clermont-Ferrand
was een stratencircuit rond een dode vulkaan
in de Franse Puy-de-Dôme regio.
Het 8,055 km lange circuit opende in 1958
en bevatte een uitdagende mix van verschillende bochten
en hoogteverschillen. Daardoor kreeg het circuit
de bijnaam "Franse Nürburgring". Het oude

Dutch: 
Clermont-Ferrand-circuit was gastheer van de
Formul 1 Grand Prix van Frankrijk in 1965,
1969, 1970 en 1972. Omdat het oude circuit
van Clermont-Ferrand te gevaarlijk werd bevonden
verloor het de Grand Prix van Frankrijk, en
andere internationale races. Tot 1988 werd
het nog gebruikt voor nationale races. Maar
daarna sluit het stratencircuit voor races.
Doch het bestuur van de regio Puy-de-Dôme
herkent het economische belang van het circuit.
Ze financieren de bouw van een nieuw 3,975 km
lang circuit.
Net als bij Spa-Francorchamps wordt een
deel van het oude circuit hergebruikt en
verbonden door een nieuw gedeelte.
Het nieuwe circuit opende in 1989 als een
permanent circuit, onder de naam
Circuit de Charade. Het overgebleven deel
van het oude circuit is openbare weg.
Ook is er een verlaten deel tussen de
openbare weg en het huidige Charade circuit in.

English: 
Clermont-Ferrand circuit hosted the
Formula One French Grand Prix in 1965
1969 1970 and 1972. Because the old
Clermont-Ferrand circuit was found too
dangerous it lost the French Grand Prix
and other international races. Until 1988
it was used just for national races. Than
the street circuit closed for motorsport.
However, the general counsel of Puy-de-Dôme
recognised the interest of a
circuit to the local economy. With their
financial support a new 2.4 7 mile
circuit was built. Just like Spa-Francorchamps
they used a part of the old circuit and
built a new connection. The new circuit
opened in 1989 and was now a
permanent racetrack, known under the name
Circuit de Charade. Most of the old
circuit is still there as a public road.
And there is a small abandoned section
between the public road and the current
Charade circuit.

English: 
The Hockenheim circuit opened in 1932 as
a triangular street circuit. Despite to
what many sources claim, Hockenheim was
absolutely NOT built as a test track for
Mercedes! It was actually an initiative
of assistant timekeeper and local
motorsport fan Ernst Christ. The first
version of the track was a fast triangle.
In 1938 the famous Ostkurve, German
for East Corner, was built as part of the
new permanent section. In the 1960s
though, a new highway was planned and it
would cut through the section through the
village of Hockenheim ,and remove it from
the track. So to keep the track
operational a reconstruction was
necessary. In 1966 a new stadium section
named Motodrom
replaced the run through Hockenheim. Now
the Hockenheimring was a full
permanent racetrack. They also changed
the driving direction from

Dutch: 
Het circuit van Hockenheim opende in 1932 als
een driehoekig stratencircuit. In tegenstelling tot
wat verschillende bronnen beweren, Hockenheim is
absoluut NIET gebouwd als testbaan voor
Mercedes! Het circuit was een intiatief van
assiseten tijdwaarnemer en locale
motorsportliefhebber Ernst Christ. De eerste
versie was een snelle driehoek.
In 1938 werd de beroemde Ostkurve, Duits
voor Oostbocht, aangelegd als deel van een
nieuwe permanent gedeelte. In de jaren 60
wordt een nieuwe snelweg gepland. Deze snijdt
de lus door Hockenheim af van de rest van het circuit.
Om het circuit operationeel te houden
is een reconstructie noodzakelijk.
In 1966 wordt het Motodrom in gebruik genomen.
Dit stadion vervangt de sectie door Hockenheim.
Vanaf nu is de Hockenheimring een permanent
circuit. Tevens werd de rijrichting veranderd van

English: 
anti-clockwise to clockwise. It was a sad
day however on April the 7th of 1968,
when two-time Formula One world champion
Jim Clark lost his life during a Formula 2
race here at Hockenheim.
After this tragedy, chicanes were built
into the fast sections through the woods.
One of those chicanes would end up
being close to the site of the accident,
and in 1994 it was named after Jim Clark.
Because of safety issues of the old
Nürburgring, the Formula One German Grand
Prix moved to Hockenheim for the first
time in 1970. After a short return to the
Nürburgring, the German Grand Prix came
back in 1977 to stay at Hockenheim
and settle there for a long time. With
the popularity of Michael Schumacher and
the opening of the Lausitzring, the circuit
bosses feared the loss of the Grand Prix.
So a plan was made to modernize the
track. Nope, it wasn't Ecclestone or the
FIA who required the reconstruction of
Hockenheim. The initiative came from the

Dutch: 
linksom naar rechtsom. Doch op een droevige
7e April in 1968 verongelukt de tweevoudig
Formula 1-kampioen Jim Clark
tijdens een Formula 2-race
op Hockenheim.
Na deze tragedie worden chicanes aangelegd
in het snelle gedeelte dor de bossen. Een van
deze chicanes kwam vlak bij de plek van het ongeluk.
In 1994 werd deze naar Jim Clark vernoemd.
Vanwege veiligheidskwesties op de oude
Nürburgring verhuisde de Grand Prix van Duitsland
in 1970 naar Hockenheim.
Na een korte terugkeer naar de Nürburgring
keerde de Formule 1 in 1977 terug, om
voor langere tijd in Hockenheim te blijven.
Vanwege de populariteit van Michael Schumacher,
en de concurrentie van de nieuwe Lausitzring,
vreesden de circuitbazen voor het behoud
van de Grand Prix van Duitsland.
Er werd een plan gemaak om de Hockenheimring
te moderniseren. Nee, het was niet Ecclestone
of de FIA die verantwoordelijk is voor de ombouw
van Hockenheim. Het initiatief kwam van de circuitbazen

English: 
owners themselves! A new circuit designed
by Hermann Tilke was then built. To
compensate for the felled trees, the
old track was demolished to plant new
ones. The new track opened in 2002,
but the reconstruction was a financial
disaster, which brought Hockenheim to the brink of
bankruptcy. Thanks to government
intervention the track could be saved
from downfall. But with the taxpayers
money of course.
Today, many fans still miss the old
circuit with its typical blast through
the old woods. The reconstruction was not
only a financial disaster, but also one
of the most controversial
reconstructions of a racetrack in history!
If you want more information
about the circuits in this video, please
visit the website www.circuitsofthepast.com.
There's also a
free ebook about seven abandoned
circuits that you can visit legally!
Thank you for watching and don't forget
to subscribe, for more memories of
circuits of the past!

Dutch: 
zelf! Een nieuw gedeelte werd ontworpen
door Hermann Tilke. Om de te kappen bomen te
compenseren werd het oude gedeelte afgebroken
om daar nieuwe bomen te planten.
De nieuwe Hockenheimring opende in 2002,
maar de verbouwing was een financieel
debacle dat de Hockenheimring ana de rand van
het failissement bracht. Door overheidsingrijpen
werd het circuit gered van de ondergang.
Met geld van de belastingbetaler uiteraard...
Vandaag de dag treuren nog vele fans om het
verlies van het oude circuit, met de typerende
rechte stukken door de bossen. De verbouwing was
niet alleen een financieel debacle, maar ook
een van de meest controversiele verbouwingen van een
racecircuit in de geschiedenis van de auto- en motorsport!
Als je meer wilt weten over de circuits
in deze video, bezoek dan de website
www.circuitsofthepast.nl
Daar is ook een
gratis e-book over 7 verlaten circuits
die je legaal knt bezoeken!
Bedankt voor het kijken, en vergeet niet
te abonneren, voor meer herinneringen aan
de racecircuits van weleer!
