Çeviren: Mehmet Gündoğdu
Twitter.com/avuntusaati
Cioran, 1937 yılında Bükreş
Fransız Enstitüsü'den...
...aldığı bir bursla
Paris'e geldi.
İlk olarak "13 rue du sommerard"
adresindeki...
...Marignan Otelinde kaldı.
Daha sonra ise,
Latin Mahallesinin
ucuz otellerinin...
...çatı katı odalarında
sırasıyla yaşadı.
Rue Monsieur le Prince,
Rue Latin adresinde.
Paris Üniversitesi Edebiyat
Fakültesine kaydoldu.
Ancak, bu, Sorbonne'daki dersleri
takip etmekten ziyade...
...öğrenci kafeteryalarına
erişebilmek içindi.
1945 yılında, bursu sona
erdiğinde ise,
maddi açıdan çaresiz bir hâldeydi.
Kendisinin de bir mektubunda
belirttiği gibi...
...bir burs dilencisi
konumuna düştü.
Romanya'da yayımlanmış beş kitabı
olan bir yazar için...
...burada kimse yoktu. Önemsiz biriydi.
Bu otelde mi yaşadınız?
Soldakinde, bir yanındakinde.
Neden ilk olarak bunu işaret ettiniz?
Savaş sırasında burada kaldım,
dört yıl boyunca buradaydım.
Şu pencere, ikincisi.
Şu sardunyalar olan mı?
- Açık olan mı?
- Evet o.
Yani dört yıl boyunca orada mı kaldınız?
Savaş boyunca oradaydım.
Kiralar uygun muydu peki?
Ve bursunuzla ödeniyordu
öyle değil mi?
Yok, öğrenci kiralarıydı.
Nispeten daha ucuzlardı.
- Tüm öğrenciler kiralardı.
- Fransız Enstitüsü bursunu kullandınız.
Evet, ama...
...tüm Latin Mahallesi öğrenciler
tarafından işgal edilmişti zaten.
Çok ucuzdu.
Standart odalar vardı.
Bugün ise artık ulaşılması çok güç.
Yani 40 - 41'de ilk olarak...
...burada yaşıyordunuz.
İlk başlarda karşı tarafta yaşıyordum.
Savaştan önce.
- Oraya da gidebiliriz.
- Gidelim o zaman.
Gerçek Latin Mahallesiydi,
bu değildi.
Ve sonra, 1940 yılında mı
buraya taşındınız?
Evet.
Ve 44 - 45 yıllarına kadar kaldınız.
Evet. Daha sonra ise,
on beş yıl boyunca...
- ...sol taraftakinde kaldım.
- Ayrıca Rue Racine'de.
Oraya da gidelim o zaman.
Burada iki odanız mı vardı?
- Ayrıldığımda...
- Oradan ayrıldıktan sonra, buraya geldiniz.
- Burada ne kadar kaldınız?
- Bura mı? On beş yıl.
Yani bu ev...
...önceki evinizdi.
Burada iki oda ve küçük bir mutfağınız vardı.
Muhteşemdi. Ama ilkeldi...
Oraya girmek için geçmek zorunda
olduğunuz çok dar bir koridor vardı.
Ama bana anlatın lütfen:
- Yüksekteydi.
- Hâlâ çatıarası katında.
Hakiki bir çatı katıydı.
Odalar aynen böyle...
...küçücük odalardı.
Ama olağanüstü şekilde şiirseldi.
İptidai idi.
Ve o zaman, ucuz oteller
bulma devrinin artık...
...sona erdiğini anladınız,
ve bir daire aramaya başladınız.
İnsanlar sizi mahallede
tanıyor mu? Hayır...
Ailenize yazılmış olan tüm mektuplarda...
...adres Rue Monsieur le Prince
olarak geçiyor.
Bu doğru.
Sorbonne'a kayıtlıydınız.
37'de, geldiğinizde.
Kayıt yaptınız, ve derslere gitmediniz.
Ama neden ki?
Şöyle bir bakmaya gitmiştim,
ve sonra daha da gitmedim.
Yoksa gördüğünüz şey sizi
hayal kırıklığına mı uğratmıştı?
Yine de, orada ünlü profesörler vardı.
Collège de France'da
birkaç ders almıştım.
Düzenli değildi.
Ama Sorbonne'da değil.
Çok az.
Derslerine katıldığınız herhangi
bir profesörü hatırlıyor musunuz?
Evet...
Düzenli değildi.
Yani hiçbir profesörün adını hatırlamıyorsunuz.
Collège de France'den
bir tane var.
Stoian Mariniciu.
Birazcık da, Jankélévitch.
Yani Jankélévitch'in yanına gittiniz.
Sizinle aynı yaştaydı, öyle değil mi?
- Daha yaşlı.
- Biraz daha yaşlı.
Onunla arkadaştık.
Şuradaki...
...üçüncü katta yaşadım,
ve de çatı katında.
Önceki gibi çatı katı.
Üçüncü katta açık bir pencerenin olduğu yer.
Evet.
Hangi çatı katı odası olduğunu
hatırlıyor musunuz? Birincisi mi, ikincisi mi?
Sanırım şu olmalı...
Şu açık pencerenin bulunduğu yer.
Almanlar Paris'e girdiğinde...
...hâlâ buradaydım.
Hâlâ burada.
Yani burada yakalandınız...
Çatı katlarında belli bir şiirsellik vardı.
On beş yıl boyunca burada yaşadığımı
düşündüm de aklıma geldi...
İki anahtarlı bir sistem vardı...
Orada olmadığım mesajını vermek için
bir anahtar bırakırdım.
Anahtarı yerleştirdiğimde, güya...
Anahtarı paspas gibi bir yere ya da
başka bir yere mi bırakırdınız?
Yok, iki anahtarım vardı.
Onu orada bırakırdım...
- Aşağıdaki ön kapıda.
- Evet, ön kapı.
Anahtarı oraya her bıraktığımda,
"Artık kimse beni rahatsız edemez," derdim.
Sokakta sizi durduran kadın...
- ...sizi tanımıyordu.
- Yok, ama...
"Romanya'nın büyük bir hayranıyım,..." dedi.
"Şimdi yine oraya gideceğim,..."
Ama sizi kitaplarınızdan tanıyordu.
Evet, buna sevindim.
(İşitilemez)
Peki şimdi ne yapacaksınız?
Böyle yaşadım...
...ve bu, benim için bir ideal hâline gelirdi:
Bir otelde ölmek.
Latin Mahallesinde...
...yaşamış olduğum beş otel vardı.
Ve benim için asıl problem,
sorun çıkartmayacak bir
yaşam alanının...
...nasıl bulunacağıydı.
