
English: 
Hi I’m John Green, this is CrashCourse Literature
and today we’re going to talk about the
greatest Dane of all, Scooby-Doo. No, it’s
Hamlet.
So Hamlet is either a 16h or 17th century
play, we’re not positive. The Tragedy of
Hamlet, Prince of Denmark was written by William
Shakespeare sometime between 1599 and 1602
and it’s considered by many to be Shakespeare’s
best work, even better than Timon of Athens
or Cymbeline.
Mr. Green, Mr. Green, I know Hamlet’s like
super famous and important and everything,
but isn’t it basically just like a super
long play about a guy who never makes up his
mind?
Well, Me From The Past, some argue that Hamlet
doesn’t have trouble making up his mind
so much as he has trouble executing his vision.
More specifically, executing his uncle.
Then again, Me From The Past, many of us would
argue that Hamlet does struggle to make decisions,
but the decisions he has to make are quite
difficult. I mean this is a play about justice
and revenge and your conscience, and your
place in the social order, and once again
deeply uncomfortable feelings about mothers.

Arabic: 
مرحًبا، أنا جون غرين وهذا
Crash Course Literature
وسنتحدث اليوم عن أعظم دنماركي على الإطلاق،
سكوبي دو، كلا، أقصد هاملت.
إذن، هاملت هي مسرحية ُكتبت في القرن
السادس عشر أو السابع عشر، لسنا متأكدين.
ُكتب "مأساة هاملت، أمير الدنمارك"
من قبل ويليام شكسبير بين 1599 و1602
وُتعد أفضل أعمال شكسبير من قبل العديد من الناس
وأفضل حتى من "تيمون الأثيني" أو "سيمبلين".
سيد غرين، أعلم أن هاملت
مشهورة جًدا ومهمة جًدا وكل هذا،
لكن أليست فعلًيا مسرحية طويلة جًدا
عن شاب لا يتخذ قراًرا أبًدا؟
حسًنا يا أنا من الماضي، يجادل البعض
أن هاملت لا يجد صعوبة في اتخاذ القرارات
بقدر ما يواجه صعوبة في تطبيق رؤيته،
أو بشكل محدد أكثر،  صعوبة  في إعدام عّمه.
ولكن يا أنا من الماضي، يجادل العديد مّنا
أن هاملت يجد صعوبة في اتخاذ القرارات،
لكن القرارات التي عليه اتخاذها صعبة جًدا،
أعني، هذه مسرحية عن العدالة والانتقام
والضمير ومكان المرء في النظام الاجتماعي،
ومجدًدا، عن مشاعر
غير مريحة على الإطلاق تجاه الأمهات.

Portuguese: 
Oi eu sou John Green, este é Literatura CrashCourse
e hoje nós estamos indo falar sobre o
Dane maior de todos, Scooby-Doo. Não é
Hamlet.
Então, Hamlet é ou uma ou 16h século 17
jogar, não estamos positivo. A tragédia de
Hamlet, príncipe da Dinamarca foi escrito por William
Shakespeare em algum momento entre 1599 e 1602
e é considerado por muitos como Shakespeare
melhor trabalho, ainda melhor do que Timon de Atenas
ou Cymbeline.
Mr. Green, Mr. Green, eu sei como Hamlet de
super-famosa e importante e tudo mais,
mas não é basicamente como um super-
longa peça sobre um cara que nunca faz a sua
mente?
Bem, Me From The Past, alguns argumentam que Hamlet
não tem problemas para fazer a sua mente
tanto como ele tem dificuldade de executar a sua visão.
Mais especificamente, a execução de seu tio.
Então, novamente, Me From The Past, muitos de nós faria
argumentam que Hamlet faz lutar para tomar decisões,
mas as decisões que ele tem que fazer são bastante
difícil. Quero dizer isso é uma peça sobre justiça
e vingança e sua consciência, e sua
colocar na ordem social, e mais uma vez
profundamente sentimentos desconfortáveis ​​sobre mães.
Intro

Swedish: 
hej Jag heter John Green, detta är CrashCourse litteratur
och idag ska vi prata om
största Dansk av alla, Scooby-Doo. Nej, det är
Hamlet.
Så Hamlet är antingen en 1500- eller 1600-talspjäs, vi är inte helt säkra. Tragedin av
Hamlet, prins av Danmark är skriven av William
Shakespeare någon gång mellan 1599 och 1602
och det anses av många vara Shakespeares
bästa arbete, ännu bättre än Timon av Aten
eller Cymbeline.
Mr Green, Mr Green, jag vet att Hamlet är
superberömd och viktig och allt,
men är inte det i princip precis som en superlång
pjäs om en kille som aldrig bestämmer sig?
Tja, Jag-från-förr, vissa hävdar att Hamlet
inte har problem med att bestämma sig
så mycket som han har svårt att utföra sin vision.
Närmare bestämt att avrätta sin farbror.
Men hur som helst, Jag-från-förr, många av oss skulle
hävda att Hamlet faktiskt kämpar för att fatta beslut,
men besluten han har att fatta är väldigt
svårt. Jag menar att detta är en pjäs om rättvisa
och hämnd och ditt samvete, och din
plats i den sociala ordningen, och än en gång
djupt obehagliga känslor om mödrar.
Introduktion

French: 
Salut, je suis John Green, c'est CrashCourse Littérature
et nous allons aujourd'hui parler du plus grand de tous les Danois : Scooby-Doo.
Non c'est Hamlet.
Donc, Hamlet est une pièce du 16e ou du 17e siècle, on en est pas tout à fait sûrs.
La tragédie de Hamlet, Prince du Danemark, a été écrite par W. Shakespeare entre 1599 et 1602.
et est considérée par beaucoup comme la meilleure oeuvre de Shakespeare,
encore mieux que Timon d'Athènes ou Cymbeline.
M. Green, M. Green, je sais qu'Hamlet est super connue et importante et tout,
mais n'est-ce pas fondamentalement juste une super longue pièce
à propos d'un gars qui n'arrive pas à se décider ?
Eh bien, Moi du Passé, certains font valoir qu'Hamlet n'a pas autant de mal à se décider
qu'il en a à mettre ses plans à exécution.
Plus précisément, l'exécution de son oncle.
Là encore, Moi du Passé, beaucoup
soutiennent qu'Hamlet lutte pour prendre des décisions,
mais les décisions qu'il doit prendre sont assez difficiles.
Je veux dire c'est une pièce sur la justice et la vengeance
et la conscience morale, et la place qu'on occupe dans l'ordre social
et encore une fois, des sentiments profondément malsains au sujet des mères.
[Thème Musical]

German: 
Hi, ich bin John Green, dies ist Crash Course Literatur und heute werden wir über den größten
Dänen aller Zeiten reden, Scooby-doo. Nein, es ist Hamlet.
Hamlet ist ein Stück des 16. oder 17. Jahrhunderts, wir sind nicht sicher. Die Tragödie von Hamlet,
Prinz von Dänemark, wurde von William Shakespeare irgendwann zwischen 1599 und 1602 geschrieben
und wird von vielen als Shakespeares bestes Stück angesehen, sogar besser als Timon von Athen
oder Cymbeline. Mr. Green, Mr. Green, Ich weiß, Hamlet ist
echt berühmt und wichtig und alles, aber ist es nicht nur ein echt
langes Stück über einen Typ, der sich nicht entscheiden kann?
Nun, Ich der Vergangenheit, manche argumentieren, dass Hamlet keine Problem hat sich zu entscheiden,
sondern eher damit, seine Vorstellung auszuführen. Beziehungsweise seinen Onkel hinzurichten.
Auf der anderen Seite, Ich der Vergangenheit, viele würden doch sagen, dass Hamlet nur schwer Entscheidungen trifft,
aber die Entscheidungen, die er fällen muss, sind ziemlich schwer. Das ist ein Stück über Gerechtigkeit
und Rache und Gewissen, und die Stellung in der sozialen Ordnung, und schon wieder,
sehr unbehagliche Gefühle über Mütter.

English: 
[Theme Music]
So, Shakespeare based Hamlet on a medieval
Scandinavian tale chronicled by everyone’s
favorite Danish historian Saxo Grammaticus,
pictured here, depending on your world view
as either Santa Claus or God.
But shakespeare probably knew the tale from
contemporary plays rather than like actual
Danish history because up to that point had
been mostly about Vikings and pastries. Actually,
that’s still mostly what it is.
So Saxo tells the story of Prince Amleth,
a kid who he sees his uncle murder his father.
And then young Amleth bides his time and pretends
to be crazy in order to lull his uncle into
a false sense of security. And then, as soon
as he’s grown up, Amleth slaughters his
uncle with his father’s sword.
Amleth by the way, 80% of the way to being
Pig Latin for Hamlet.
Anyway, it’s interesting to know that background
because it makes you think about the changes
that Shakespeare makes to that story which
indicates something about what’s really
important to Shakespeare.
For instance, Hamlet isn’t unable to kill
his uncle because he’s young. And he doesn’t
actually see his uncle murder his father.
So basically, Shakespeare was introducing

German: 
Shakespeare hat Hamlet an eine mittelalterliche skandinavische Erzählung angelehnt, die verfasst wurde
von jedermanns liebsten dänischen Historiker, Saxo Grammaticus, hier dargestellt, je nach deiner
Weltanschauung als Santa Claus oder Gott. Aber Shakespeare kannte die Geschichte wahrscheinlich von
zeitgenössischen Stücken und nicht der wahren dänischen Geschichte, weil zu dem Zeitpunkt fast nur
aus Vikingern und Gebäck bestand. Eigentlich das ist sie auch heute noch.
Saxo erzählt die Geschichte von Prinz Amleth, einem Kind, das zusieht, wie sein Onkel seinen Vater ermordet.
Und dann erwartet Amleth seine Zeit und gibt vor, verrückt zu sein, um seinen Onkel in falscher
Sicherheit zu wiegen. Und dann, als er erwachsen ist, ermordet Amleth seinen
Onkel mit seines Vaters Schwert. Amleth ist übrigens 20% davon entfernt, Schweinelatein
für Hamlet zu sein. Auf jeden Fall ist es interessant, diesen Hintergrund zu kennen,
denn dann denkt man über die Veränderungen nach, die Shakespeare vornimmt, was
andeutet, was Shakespeare wirklich wichtig war.
Zum Beispiel ist es Hamlet nicht unmöglich seinen Onkel zu töten, weil er jung ist. Und er sieht
nicht direkt, wie sein Onkel seinen Vater mordet. Also bringt Shakespeare Mehrdeutigkeit

Arabic: 
"موسيقى البداية"
إذن، أسند شكسبير هاملت
إلى حكاية اسكندنافية من العصور الوسطى
أّرخها المؤرخ الدنماركي المفضل لدى الجميع
وهو ساكسو غراماتيكوس،
وصورته هنا على أنه سانتا كلوز أو إله
بحسب رؤيتكم إلى العالم.
لكن على الأغلب، عرف شكسبير الحكاية من مسرحيات
معاصرة لوقته لا من تاريخ دنماركي حقيقي
لأنه حتى ذلك العصر، كان معظم التاريخ
يتمحور حول الفايكنغ والحلويات.
في الحقيقة، لا يزال معظمه هكذا.
إذن، قّص ساكسو قصة الأمير آملث،
وهو طفل يرى عّمه يقتل والده،
ثم ينتظر آملث الصغير بترقب ويتظاهر بأنه مجنون
لكي يخدع عّمه ويجعله يشعر بأمان كاذب.
ثم ما إن يصبح كبيًرا، يقتل آملث عّمه بسيف أبيه.
بالمناسبة، حكاية آملث تكاد تكون مطابقة
لمسرحية هاملت بدرجة 80 بالمئة.
على كل حال، معرفة هذه الخلفية أمر مشّوق
لأنها تدفعكم للتفكير بالتغييرات
التي أجراها شكسبير على تلك القصة،
وهذا يشير نوعًا ما
إلى ما يعتبره شكسبير مهًما جًدا.
فمثلًا، هاملت غير قادر على قتل عّمه لأنه صغير.
ولا يرى عّمه يقتل أباه حًقا.

Swedish: 
Så, Shakespeare baserade Hamlet på en medeltida
Skandinavisk berättelse skriven av allas
favorit, den danska historikern Saxo Grammaticus, sedd på bilden som, beroende på din världsbild,
antingen Jultomten eller Gud.
Men Shakespeare kände förmodligen berättelsen från
nutidsdramer snarare än som Danmarks verkliga historia eftersom den hittills hade
handlat mest om vikingar och bakverk. Faktiskt,
det är fortfarande mestadels vad det är.
Så Saxo berättar historien om prins Amleth,
en kille som han ser sin farbror mörda sin far.
Och sedan bidar den unga Amleth sin tid och låtsas
vara galen för att invagga sin farbror i
en falsk känsla av trygghet. Och sedan, så snart han har vuxit upp, slaktar Amleth hans
farbror med sin fars svärd.
Amleth förresten, 80% på väg att bli
SvinLatin för Hamlet.
Hur som helst, det är intressant att veta om denna bakgrund
eftersom den får dig att tänka på ändringarna som Shakespeare gör i den historien som
anger något om vad som verkligen är
viktigt för Shakespeare.
Till exempel är inte Hamlet oförmögen att döda hans farbror eftersom han är ung. Och han ser faktiskt inte
sin farbror mörda sin far.
Så i princip så införde Shakespeare

French: 
Ainsi, Shakespeare a basé Hamlet sur un conte médiéval scandinave,
rapporté par votre historien danois préféré, Saxo Grammaticus,
ressemblant ici, en fonction de votre vision du monde, soit au Père Noël  soit à Dieu.
Mais Shakespeare connaissait probablement l'histoire de pièces contemporaines plutôt que de l'Histoire du Danemark,
parce que à cette époque, on ne connaissait que les Vikings et les pâtisseries
En fait, c'est en encore plus ou moins le cas.
Alors Saxo raconte l'histoire du prince Amleth, un gamin qui il voit son oncle assassiner son père
Et puis le jeune Amleth attend son heure en faisant semblant d'être fou pour faire croire à son oncle qu'il est sauf.
Et puis, dès qu'il devient adulte, Amleth égorge son oncle avec l'épée de son père.
Au fait, Amleth, verlan à 80% de Hamlet.
Bref, il est intéressant de connaître le contexte afin de comprendre les changements que Shakespeare a faits,
et donc de comprendre ce qui est vraiment important pour Shakespeare.
Par exemple : Hamlet n'est incapable de tuer son oncle parce qu'il est jeune,
et il n'a pas été témoin du meurtre de son père.

Portuguese: 
Assim, com base Shakespeare Hamlet em um medieval
Scandinavian conto narrado por todo mundo
historiador dinamarquês Saxo favorito Grammaticus,
retratado aqui, dependendo de sua visão de mundo
ou como Papai Noel ou Deus.
Mas shakespeare provavelmente sabia o conto de
peças contemporâneas, em vez de como real
História dinamarquesa porque até esse ponto tinha
sido principalmente sobre Vikings e doces. Na realidade,
que ainda é principalmente o que é.
Então Saxo conta a história do príncipe Amleth,
um garoto que ele vê seu tio assassinar seu pai.
E então jovem Amleth bides seu tempo e finge
que ser louco, a fim de acalmar seu tio em
uma falsa sensação de segurança. E então, logo
como ele cresceu, Amleth massacra seu
tio com a espada de seu pai.
Amleth a propósito, 80% do caminho para ser
Pig Latin para Hamlet.
De qualquer forma, é interessante saber que o fundo
porque faz você pensar sobre as mudanças
que Shakespeare faz a essa história que
indica algo sobre o que é realmente
importante Shakespeare.
Por exemplo, Hamlet não é incapaz de matar
seu tio porque ele é jovem. E ele não faz
realmente ver seu tio assassinar seu pai.
Então, basicamente, Shakespeare estava introduzindo

French: 
Donc, globalement, Shakespeare a apporté de l'ambiguïté à l'histoire,
ce qui est une sorte de
la spécialité chez Shakespeare.
Donc, Hamlet est la pièce la plus populaire de Shakespeare,
et peut-être la seule à avoir été jouée régulièrement depuis son écriture.
Elle est aussi très longue.
Quand Kenneth Branagh a voulu filmer
chaque vers, le film durait plus de quatre heures.
Certaines productions théâtrales ont duré jusqu'à six heures.
Le consensus général est que Shakespeare a écrit une pièce aussi grande pour se faire plaisir
et il savait que les troupes de théâtre n'aurait qu'une envie : la raccourcir.
Mais il est aussi possible qu'il pensait qu'en gardant plus longtemps le public au théâtre,
cela l''aiderait à vendre plus
tourtes au mouton à la concession du théâtre.
Il faut se rappeler que l'art est aussi un commerce.
Mais tout cela lien nous amène au fait qu'il y a en fait trois versions différentes  d'Hamlet.
Il y a deux quarto, un de 1603 et un de 1604, et une édition folio de 1623.
Le deuxième quarto et le folio sont un peu similaire,
bien que le premier était probablement tiré des notes de Shakespeare,
et deuxième basé sur une représentation de la pièce.
Mais le premier quarto est connu comme le « mauvais quarto »,

English: 
ambiguity into the story which is kind of
Shakespeare’s specialty.
So Hamlet is Shakespeare’s most popular
play, in fact, it’s perhaps the only one
to have been consistently performed since
it debuted. It’s also, very long.
Like when Kenneth Branagh attempted to film
every line the movie lasted more than four
hours. Some theatrical productions have gone
on as long as six.
The general consensus is that Shakespeare
wrote the play so long to satisfy himself,
and he knew that theatre troupes would just
like make it shorter any way they wanted.
But it’s also possible that he thought that
by keeping the audience at the theater for
longer, would help him to sell more
mutton pies at the concession stand.
We have to remember art is also commerce.
But this whole link thing brings us to the
fact that there are actually three different
versions of Hamlet. There are two quartos,
one from 1603 and another from 1604, and then
the Folio edition from 1623
The second quarto and the folio are somewhat
similar, although the first was probably based
on Shakespeare’s notes and the second based
on seeing the play in performance.

German: 
in die Geschichte, was irgendwie seine Spezialität ist.
Hamlet ist Shakespeares bekanntestes Stück, tatsächlich ist es vielleicht das einzige,
das seit seiner Uraufführung ständig gespielt wurde. Und es ist sehr lang.
Als Kenneth Branagh versucht hat, jede Zeile zu verfilmen, hat der Film mehr als vier Stunden
gedauert. Manche Theaterproduktionen waren bis zu sechs Stunden lang.
Die gängige Meinung ist, dass Shakespeare das Stück nur für sich selbst so lang geschrieben hat,
und er wusste, dass Theatertruppen es so kürzen würden, wie es ihnen passte.
Aber es ist auch möglich, dass er dachte, dass wenn die Zuschauer länger im Theater bleiben,
sie mehr Hammelspasteten am Imbissstand verkaufen würden. Wir müssen daran denken,
dass Kunst auch Kommerz ist. Aber das ganze Längenzeug bringt uns zu der
Tatsache, dass es drei verschiedene Versionen von Hamlet gibt. Es gibt zwei Quartos,
einmal von 1603 und einmal von 1604, und die Folioversion von 1623.
Das zweite Quarto und das Folio sind ähnlich, auch wenn ersteres wohl auf Shakespeares
Notizen basierte, und letzteres auf einer Aufführung des Stückes.

Arabic: 
إذن فعلًيا، كان شكسبير يقّدم غموًضا إلى القصة،
وهذا اختصاص شكسبير بعض الشيء.
هاملت هي أشهر مسرحيات شكسبير،
في الحقيقة، قد تكون المسرحية الوحيدة التي
تمت تأديتها بلا انقطاع منذ أن ُعرضت لأول مرة،
وهي طويلة جًدا أيًضا.
عندما حاول كينيث براناه مثلًا تصوير كل جملة،
استمر الفيلم لأكثر من أربع ساعات.
وبعض الإنتاجات المسرحية دامت ست ساعات.
الإجماع العام هو أن شكسبير
كتب المسرحية بهذا الطول ليرضي نفسه،
وعلم أن الفَرق المسرحية
ستجعلها أقصر كيفما أرادوا.
لكن من الممكن أيًضا أنه اعتقد
أن إبقاء الجمهور في المسرح لوقت أطول
سيساعده على بيع طعام أكثر من كشك الأطعمة.
يجب أن نتذكر، إن الفن تجارة أيًضا.
لكن التحدث عن الطول يقودنا إلى حقيقة
أن هناك ثلاث نسخ مختلفة من هاملت في الحقيقة.
هناك نسختان بصفحات ربعية،
الأولى من 1603 والثانية من 1604،
ثم هناك الإصدار بصفحات مطوية من 1623.
النسخة الثانية بصفحات رباعية
والإصدار بصفحات مطوية متشابهان قليلًا
رغم أن النسخة الثانية كانت مبنية
على ملاحظات شكسبير على الأغلب
والإصدار مبني على رؤية المسرحية
أثناء تأديتاها.
لكن النسخة الأولى بصفحات ربعية
معروفة باسم "النسخة السيئة بصفحات ربعية"،

Swedish: 
tvetydighet i berättelsen, vilket är Shakespeares specialitet.
Så Hamlet är Shakespeares mest populära
pjäs, i själva verket är det kanske den enda
som har blivit konsekvent uppsatt sedan
den debuterade. Den är också mycket lång.
När Kenneth Branagh försökte filma
varje rad filmen så varade den i mer än fyra
timmar. Några sceniska produktioner har varat
så länge som sex timmar.
Den allmänna uppfattningen är att Shakespeare
skrev pjäsen som så lång tid för att tillfredsställa sig själv,
och han visste att teatergrupper helt enkelt skulle göra den kortare precis som de ville, om de ville.
Men det är också möjligt att han trodde att
genom att hålla publiken på teatern under
längre tid, så skulle detta hjälpa honom att sälja mer fårköttspajer i kioskerna. Vi måste komma ihåg
att konsten också är handel.
Men hela denna länksak leder oss till
faktumet är att det faktiskt finns tre olika
versioner av Hamlet. Det finns två quartos,
en från 1603 och en från 1604, och sedan
Folioutgåvan från 1623
Den andra quarton och folion är något
liknande, även om den första troligen är baserad
på Shakespeares anteckningar, och den andra baserad
på att se pjäsen under utförande.

Portuguese: 
ambiguidade na história que é tipo de
A especialidade de Shakespeare.
Então Hamlet de Shakespeare é mais popular
jogo, de fato, é talvez o único
ter sido realizada de forma consistente desde
ele estreou. É também, muito longo.
Como quando Kenneth Branagh tentou filmar
cada linha do filme durou mais de quatro
horas. Algumas produções teatrais ter ido
sobre o tempo que seis.
O consenso geral é que Shakespeare
escreveu a peça tanto tempo para satisfazer a si mesmo,
E ele sabia que seria apenas companhias de teatro
como torná-lo mais curto de qualquer maneira que queria.
Mas também é possível que ele pensou que
por manter o público no teatro para
mais tempo, iria ajudá-lo a vender mais carne de carneiro
tortas no estande de concessão. Temos que lembrar
que a arte é também commerce.
Mas essa coisa toda ligação leva-nos à
fato de que há realmente três diferentes
versões de Hamlet. Existem dois in-quartos,
um de 1603 e outro de 1604, e em seguida
a edição de 1623 Folio
A segunda edição in-quarto e o fólio são um pouco
similar, embora o primeiro foi provavelmente baseada
em notas de Shakespeare ea segunda base
em ver o jogo no desempenho.

French: 
non pas qu'il était malfaisant, mais plutôt qu'il était assez terrible.
Les historiens pensent qu'un acteur a probablement retranscrit le premier quarto de mémoire,
et que cet acteur jouait probablement joué de vraiment petits rôles, comme Marcellus.
Bref, il se souvenait très bien des scènes où il était sur scène, mais beaucoup moins des autres.
Il était sans doute le souffleur.
Par exemple, le célèbre  « Être ou ne pas être » donnait :
« Être ou ne pas être, voilà le problème. — Mourir, dormir, est-ce là tout ? »
Ouais, c'est fantastique. Quand même, dans toutes les versions, l'intrigue est la même :
Hamlet est un étudiant maîtrise qui retourne chez lui à Elseneur quand son père meurt
et sa mère Gertrude épouse
son oncle, Claudius.
Claudius prend le pouvoir même si, techniquement, Hamlet devrait hériter du trône.
Donc, Hamlet en deuil fait face à tout ça comme tout étudiant le ferait :
en portant noir, en écoutant de la musique triste, et en faisant de longs discours suicidaires.
Spoiler : cela finira par arriver
Mais alors, le spectre de son père  lui apparaît

German: 
Aber das erste Quarto ist als "schlechtes Quarto" bekannt, und nicht in dem Sinne, dass es
böse ist, sondern in dem, dass es ziemlich schrecklich ist.
Historiker glauben, dass ein Schauspieler das erste Quarto aus dem Gedächtnis geschrieben hat, und
dass der Schauspieler nur wirklich kleine Rollen hatte. Wie Marcellus.
Im Grunde erinnerte er sich ziemlich gut an die Szenen,
für die er auf der Bühne stand, aber die anderen nicht wirklich. Er war wahrscheinlich ein Schauspieler, der
immer die Zeilen anderer Leute mitgeflüstert hat. Als Beispiel ist hier die "Sein oder nicht sein" Rede
des schlechten Quartos: "Sein oder nicht sein, das ist der Punkt / Zu Sterben, zu schlaffen, ist das alles?" das ist einfach fantastisch.
Aber manchmal sind die Unterschiede interessant.
In einer Version wünscht Hamlet, dass sein "zu festes Fleisch" schmelzen würde, in einer anderen
redet er über sein "zu gebrochenes Fleisch", was sein zweifelndes Fleisch meinen könnte, oder sein beflecktes
Fleisch. Wie auch immer, in allen Versionen ist die Handlung die
gleiche. Hamlet ist ein Student, der nach Hause nach Helsingör zurückkommt, als sein Vater stirbt, und
dann heiratet seine Mutter Gertrude plötzlich seinen Onkel Claudius. Claudius übernimmt die Rolle
des Königs, obwohl eigentlich Hamlet den Thron erben sollte.
Ein trauernder Hamlet geht damit um, wie jeder Student es würde, indem er schwarz trägt, traurige
Musik hört, und lange Reden darüber verfasst, dass er wünscht sein Fleisch würde schmelzen. Was
Spoiler: Es schließlich tut. Aber dann erscheint ihm seines Vaters Geist und

Arabic: 
وليس بمعنى أنها شريرة
بل بمعنى أنها فظيعة بعض الشيء.
يعتقد المؤرخون أن ممثلًا قام بتدوين
النسخة الأولى بصفحات ربعية من ذاكرته،
وأن ذلك الممثل
قام بتأدية أدوار صغيرة جًدا، مثل َمْرِسُلس.
ببساطة، المشاهد التي كان فيها
على خشبة المسرح تذّكرها بشكل ممتاز،
لكن لم يتذكر المشاهد الأخر كثيًرا.
كان هو ذلك الممثل الذي يتمتم دائًما
مقاطع الممثلين الآخرين على الأغلب.
فمثلًا، إليكم خطاب "أأكون أم لا أكون؟"
من النسخة الأولى بصفحات ربعية:
"أأكون أم لا أكون؟ هذا هو المهم،
نموت... ننام... هل هذا كل شيء؟"
أجل، هذا رائع. على كل حال،
الحبكة هي نفسها في جميع النسخ:
هامت هو طالب دراسات عليا
يعود إلى دياره ألسينور حين يموت أبوه
ثم تتزوج أمه غرترود عّمه كلوديوس فجأة.
يتولى كلوديوس أمور المملكة كملك
مع أنه يجب أن يرث هاملت الحكم فعلًيا.
لذا يتعامل هاملت الحزين مع هذا
كما يفعل أي طالب دراسات عليا
من خلال ارتداء ملابس سوداء
والاستماع إلى موسيقى حزينة
وإلقاء خطابات طويلة عن رغبته في أن ُيذاب لحمه.
وهذا ما يحدث في النهاية.
لكن حينها يظهر له طيف أبيه،

Portuguese: 
Mas o primeiro-quarto é conhecido como o "mau
Quarto, "e não no sentido de que é
mal, mas no sentido de que é uma espécie de
terrível.
Os historiadores acreditam que um ator provavelmente
transcreveu o Primeiro Quarto sua memória e
que o ator provavelmente só jogou realmente
peças pequenas. Como Marcellus.
um Marcellus em Hamlet?
Basicamente, as cenas que ele estava no palco para ele
lembrou muito bem, mas os outros
não muito. Ele foi, provavelmente, que o ator que é
sempre declamando linhas de outras pessoas.
Por exemplo, aqui está o mau quarto de "Para
Ser ou não ser "discurso:" Para ser, ou não
a ser, esse é o ponto, / a morrer, a Sleepe,
isso é tudo? "isso é simplesmente fantástico.
Mas às vezes as divergências são interessantes.
Em uma versão de Hamlet deseja que o seu "muito
carne sólida "iria derreter, em outro, ele
fala sobre sua "carne também sallied", que
pode significar carne agredida ou pode significar sullied
carne.
De qualquer forma, em todas as versões, a trama é a
mesmo: Hamlet é um estudante de graduação que retorna
o lar de Elsinore quando seu pai morre e
em seguida, sua mãe Gertrude repente se casa
seu tio Cláudio. Claudius assume como
rei, embora tecnicamente Hamlet deveria
herdar o trono.
Assim, um Hamlet luto lida com isso como qualquer
estudante de graduação seria vestindo preto, escuta
a música triste, e fazendo longos discursos sobre
como ele deseja sua carne iria derreter. Qual
Spoiler: ele acabará.
Mas então, o fantasma de seu pai parece

English: 
But the first quarto is known as the “bad
quarto,” and not in the sense that it’s
evil, but in the sense that it’s kind of
terrible.
Historians believe that an actor probably
transcribed the first quarto his memory and
that that actor probably only played really
small parts. Like Marcellus.
Basically, the scenes he was onstage for he remembered pretty well, but the other ones not so much.
He was probably that actor who's always
mouthing other peoples' lines. For example,
here’s the bad quarto’s  “To be or not to be” speech:
“To be, or not to be, that's the point,
to die, to sleepe, is that all?” Yeah, that's fantastic.
Anyway, in all the versions, the plot is the same:
Hamlet is a grad student who returns
home to Elsinore when his father dies and
then his mother Gertrude suddenly marries
his uncle Claudius. Claudius takes over as
king even though technically Hamlet should
inherit the throne.
So a grieving Hamlet deals with this as any
grad student would by wearing black, listening
to sad music, and making long speeches about
how he wishes his flesh would melt. Which
spoiler: It eventually will.
But then, his father’s ghost appears to

Swedish: 
Men den första quarton kallas den "dåliga
quarton", och inte i den meningen att den innehåller mer
ondska, men i den bemärkelsen att den är ganska fruktansvärt dålig.
Historiker tror att en skådespelare förmodligen
transkriberade den första quarton från hans minne och
att denna skådespelare förmodligen bara spelade riktigt små delar. Som Marcellus.
En Marcellus i Hamlet?
I grund och botten, de scener som han var på scenen för
kom han ihåg ganska väl, men de andra..
inte så mycket. Han var nog den skådespelaren som
alltid tyst härmar andras linjer.
Till exempel, här är den dåliga quartons tal "Att
vara eller inte vara " = " Att vara eller inte
att vara, det är poängen, / Att dö, Att sova,
är det allt?" detta är helt enkelt fantastiskt.
Men ibland är skillnaderna är intressanta.
I en version så önskar Hamlet att hans "för
fasta kött "skulle smälta, i en annan så
berättar han om sin "alltför angripna kött" som
kan innebära anfallande kött eller smutsigt
kött.
Hur som helst, i alla versioner, är handlingen
densamma: Hamlet är en högskolestudent som återvänder
hem till Helsingör när hans far dör och
när hans mor Gertrud plötsligt gifter sig med
hans farbror Claudius. Claudius tar över som
kung fastän Hamlet, tekniskt sett, bör
ärva tronen.
Så en sörjande Hamlet hanterar detta som vilken högskolestudent som helst, genom att bära svart, lyssna
på ledsen musik, och göra långa tal om
hur han önskar att hans kropp skulle smälta. Vilken
spoiler: Det kommer så småningom.
Men sedan så uppenbarar sig hans fars spöke för

Swedish: 
honom och ber Hamlet att hämnas hans mord av tidigare nämnda morbror Claudius. Hamlet
är inte helt säker på detta. Så han låtsas
vara galen, du vet, så som man brukar göra. Detta ger honom
lite mer tid. Han hyr sedan en trupp av skådespelare för
att sätta upp en show som kommer att få Claudius till
att avslöja hans skuld,
Claudius blir verkligt överväldigad av känslor,
flyr pjäsen, Gertrude tillkallar Hamlet till
hennes sängkammare där de har en konstig och intim
diskussion, tills Hamlet hör ett ljud och
i en sällsynt avgörande ögonblick sticker sin dolk i gardinen.
Åh, men det är inte min farbror, det är Polonius.
Polonius, som var aldrig var sen på att säga
att "koncist tal är själen av förståndet."
Och sedan också berömt sa, "till ditt eget
själv var sann"och du vet, fortsatte att
inte vara fruktansvärt trogen sig själv.
Så Gertrud beslutar att Hamlet ska
ta sig ut ur staden för en stund och han seglar bort
och det finns en stämning av död och stormar och
pirater, och sedan så återvänder Hamlet återvänder för att finna
att Polonius dotter Ophelia har begått
självmord och att hennes bror Laertes är ganska galen på Hamlet.
Så Claudius planerar en fäktningsmatch mellan
Laertes och Hamlet, förgiftar Laertes

German: 
bittet Hamlet, dass er seinen Mord durch den eben erwähnten Onkel Claudius rächt. Hamlet
ist sich dessen nicht sicher, also gibt er vor, verrückt zu sein, wie man das halt so tut. Das verschafft ihm
Zeit. Dann engagiert er eine Truppe von Schauspielern, um eine Show aufzuführen, die Claudius dazu bringen
soll, seine Schuld einzugestehen. Claudius ist tatsächlich von Emotionen überwältigt,
flieht von dem Stück, Gertrude bestellt Hamlet in ihr Gemach, wo sie ein merkwürdig intimes Gespräch
führen, bis Hamlet ein Geräusch hört und, mit seltener Entschlossenheit, den Vorhang sticht.
Oh, aber es ist nicht mein Onkel, es ist Polonius.
Polonius, der sich nie kurz fasst, obwohl er sagte, dass "Kürze denn des Witzes Seele ist".
Und dann auch berühmterweise sagte " sei dir selber treu" und, naja, sich dann nicht
besonders treu war. Gertrude entscheidet, dass Hamlet für eine Weile aus
der Stadt heraus sollte, und er segelt davon, und da ist Tod und Stürme und
Piraten, und dann kehrt Hamlet zurück, nur um heraus zu finden, dass Polonius' Tochter Ophelia Selbstmord
begangen hat und ihr Bruder Laertes ziemlich sauer auf Hamlet ist.
Also organisiert Claudius einen Fechtkampf zwischen Laertes und Hamlet, und vergiftet Laertes

Arabic: 
ويتوسل إلى هاملت أن ينتقم لموته
على يد عّمه كلوديوس المذكور آنًفا.
لا يكون هاملت متأكًدا بخصوص هذا
لذا يّدعي أنه مجنون، كما يفعل المرء في العادة.
ثم يوّظف مجموعة ممثلين لتأدية مسرحية
تجعل كلوديوس يكشف عن ذنبه.
غمرت المشاعر كلوديوس بالفعل،
وهرب من المسرحية،
تستدعي غرترود هاملت إلى حجرة نومها
حيث يخوضان في نقاش حميم إلى حد غريب
حتى يسمع هاملت صوًتا
ويقوم في لحظة حاسمة نادرة بطعن الستارة،
لكنه ليس عّمه، إنه بولونيوس.
بولونيوس الذي لم يعرف الإيجاز في كلامه قط
رغم أنه قال إن "الإيجاز روح البلاغة"،
ثم قال عبارته الشهيرة "كن صادًقا مع نفسك"
وأكمل حياته وهو غير صادق مع نفسه.
إذن، تقرر غرترود
أنه يجدر بهاملت أن يخرج من المدينة لفترة،
فيبحر بعيًدا وهناك أمر بقتله وعواصف وقراصنة،
ثم يعود هاملت
ليجد أن ابنة بولونيوس أوفيليا قد انتحرت،
وأن أخيها لرتيس غاضب من هاملت بعض الشيء.
إذن، يقوم كلوديوس
بترتيب مباراة مبارزة بين لرتيس وهاملت،
ويسمم سيف لرتيس ونبيذ هاملت،

French: 
et le supplie de venger son meurtre accusant ainsi l'oncle Claudius
Hamlet n'est pas trop convaincu.
Alors, il prétend être cinglé, vous savez ce que n'importe qui ferait.
Il engage ensuite des acteurs afin qu'ils montent un spectacle qui fera avouer Claudius.
Claudius est en effet submergé par l'émotion,
et se sauve
Gertrude fait venir Hamlet dans sa chambre où ils ont une discussion étrangement intime.
Quand soudain Hamlet entend un bruit et étonnement décide de poignarder le rideau.
Oh, mais ce n'est pas mon oncle, c'est Polonius ;
Polonius qui n'était jamais concis, bien qu'il ait dit :
« la brièveté est l'âme de l'esprit » ;
et par la suite, il dit « À toi-même sois fidèle » et vous vous en doutez ne fut pas très fidèle à lui-même.
Gertrude décide qu'Hamlet 
doit quitter la ville pendant quelques temps.
Il prend alors le large, mais frôle la mort à cause de tempêtes et de pirates.
Il décide donc de rentrer et apprend qu'Ophélie, la fille de Polonius, s'est suicidée
et que Laërte, son frère, est furieux après Hamlet.
Ainsi, Claudius arrange un duel à l'escrime entre Laërte et Hamlet,
après avoir empoissonné l'épée de Laërte et le vin d'Hamlet.

Portuguese: 
ele e implora Hamlet para vingar seu assassinato
por que o tio Claudius acima mencionado. Aldeola
não tem certeza sobre isso. Assim, ele finge
estar louco, você sabe que você faz. Que lhe compra
às vezes. Ele então contrata uma trupe de jogadores
para colocar em um show que vai fazer a Claudius
revelar sua culpa,
Claudius é realmente sobrecarregado com emoção,
foge do jogo, Gertrude convoca para Hamlet
seu quarto, onde eles têm um estranhamente íntimo
discussão, até Hamlet ouve um barulho e
em um momento decisivo rara apunhala a cortina.
Ah, mas não é meu tio, é Polônio.
Polônio, que nunca foi breve apesar de dizer
que, "a brevidade é a alma da sagacidade."
E, em seguida, também disse famosa ", a tua própria
o auto seja verdadeiro "e você sabe, passou a
não ser terrivelmente fiel a si mesmo.
Então Gertrude Hamlet decide que deve começar
fora da cidade por um tempo e ele navega longe
e há um mandado de morte e tempestades e
piratas, e, em seguida, Hamlet retorna apenas para descobrir
que a filha de Polonius Ophelia cometeu
suicídio e que seu irmão Laertes é amável
de raiva de Hamlet.
Então Cláudio agenda um jogo de esgrima entre
Laertes e Hamlet, Laertes de envenenamento

English: 
him and begs Hamlet to revenge his murder
by that aforementioned uncle Claudius. Hamlet
isn’t sure about this. So he pretends to
be insane, you know as you do.
He then hires a troupe of players
to put on a show that will make Claudius to
reveal his guilt,
Claudius is indeed overwhelmed with emotion,
flees the play, Gertrude summons Hamlet to
her bedchamber where they have a weirdly intimate
discussion, until Hamlet hears a noise and
in a rare decisive moment stabs the curtain.
Oh, but it’s not my uncle, it’s Polonius.
Polonius, who was never brief despite saying
that, “brevity is the soul of wit.”
And then also famously said, “to thine own
self be true” and you know, proceeded to
not be terribly true to himself.
So Gertrude decides that Hamlet should get
out of town for a while and he sails away
and there’s a writ of death and storms and
pirates, and then Hamlet returns only to find
that Polonius’s daughter Ophelia has committed
suicide and that her brother Laertes is kind
of mad at Hamlet.
So Claudius schedules a fencing match between
Laertes and Hamlet, poisoning Laertes’s

French: 
Hamlet se fait poignarder, mais parvient à blesser Laërte pendant que Gertrude boit le vin empoissoné.
Une fois que tout le monde est mourant, Hamlet décide que c'est le bon moment pour poignarder Claudius.
Fondamentalement, tous les Danois meurent.
Sauf Horatio, évidemment, parce qu'il faut bien quelqu'un pour dire :
«Bonne nuit... doux prince ;
que des essaims d'anges te bercent de leurs chants ! »
Quel genre d'endroit est ce Danemark où les gens ont des noms aussi peu danois que Claudius et Polonius ?
Eh bien, allons à la Thought Bubble.
Ainsi, tout au long de la pièce, Claude construit une armée pour conquérir la Norvège
et le Danemark est pris dans un flou étrange entre guerre et non-guerre.
Comme se passe souvent, quand on a des ennemis à l'extérieur, on craint d'en avoir de l'intérieur.
La pièce donne de nombreux exemples d'Elseneur en tant que société de surveillance
Hamlet n'a pas tort quand il dit à Rosencrantz et Guildenstern : « Le Danemark est une prison. »
Les personnages se surveillent les uns les autres ;
Je veux dire que Gertrude et Claudius regardent Hamlet, ainsi que Polonius, même si ce n'est pas son truc.

Portuguese: 
espada e vinho de Hamlet.
Hamlet é esfaqueado, mas consegue ferida Laertes
enquanto baixos Gertrudes o vinho fatal. E depois,
uma vez que todos estão mortos ou moribundos Hamlet decide
que, agora, é finalmente um bom momento para apunhalar
Claudius.
Basicamente, todos os dinamarqueses morrem. Exceto Horatio
é claro, porque você precisa de alguém para dizer,
"Boa noite doce príncipe: e vôos de
anjos cantam ti na tua resto! "
Que tipo de lugar é este Dinamarca, onde as pessoas
têm nomes incrivelmente un-dinamarqueses como Claudius
e Polônio. Bem, vamos para o Pensamento
Bolha.
Assim, durante todo o jogo, Claudius é edifício
um exército para assumir a Noruega ea Dinamarca é
preso em um limbo estranho entre guerra e
não guerra. Como muitas vezes acontece, o espectro de
inimigos externos leva os poderes dominantes para
procurar inimigos dentro, e vemos um monte
exemplos de Elsinore como uma vigilância
sociedade. Como, Hamlet não é errado quando ele
diz Rosencrantz e Guildenstern "da Dinamarca
uma prisão."
Os personagens estão intimamente assistindo-se mutuamente;
Quero dizer Gertrude e Claudius está assistindo
Hamlet, por isso é Polonius, embora ele é terrivelmente
ruim nisso. Colegas de Hamlet, Rosencrantz

Swedish: 
svärd och Hamlets vin.
Hamlet blir knivhuggen, men lyckas att såra Laertes
medan Gertrude sveper det dödliga vinet. Och då, när alla är döda eller döende så beslutar sig Hamlet
för att nu är det äntligen en bra tid att sticka Claudius.
I grund och botten, alla danskar dör. Utom Horatio, naturligtvis, eftersom du behöver någon som kan säga,
"God natt kära prins: Och flygande änglar sjunger dig till vila! "
Vilken typ av plats är detta Danmark där människor
har otroligt odanska namn som Claudius
och Polonius. Nåväl, låt oss gå till TankeBubblan.
Så, under hela pjäsen håller Claudius på att bygga upp en armé för att ta sig an Norge och Danmark är
fångad i en märklig limbo mellan krig och
inte-krig. Som så ofta händer, så
leder vålnaden av yttre fiender de styrande att söka efter fiender inom landet, och vi ser en hel del
exempel på Helsingör som ett övervakningssamhälle. Liksom, Hamlet har inte fel när han
berättar för Rosencrantz och Guildenstern att "Danmarks är ett fängelse. "
Karaktärerna bevakar noga varandra;
Jag menar Gertrud och Claudius bevakar
Hamlet, så också Polonius, även om han är fruktansvärt
dålig på det. Hamlets klasskamrater, Rosencrantz

Arabic: 
وُطعن هاملت لكنه استطاع جرح لرتيس
بينما تشرب غرترود النبيذ القاتل.
ثم ما إن يكون الجميع إما أمواًتا أو يحتضرون
يقرر هاملت أن الآن هو وقت مناسب
ليطعن كلوديوس أخيًرا.
ببساطة، يموت جميع الدنماركيين، باستثناء
هوراشيو بالطبع، لأننا بحاجة إلى شخص ليقول:
"طاب مساؤك يا أميري الحبيب، حملتك
إلى راحتك الأبدية أسراب من ملائكة يرّتلون."
ما هو هذا المكان الدنمارك حيث أسماء الناس فيه
غير دنماركية بشكل عجيب مثل كلوديوس وبولونيوس؟
لنذهب إلى فقاعة التفكير.
إذن، طوال المسرحية،
يبني كلوديوس جيًشا ليواجه النرويج
وعلقت الدنمارك في موطن غريب بين حرب ولا حرب.
وكما يحدث عادة، شبح وجود عدو خارجي
يقود السلطة الحاكمة إلى البحث عن عدو بينها،
ونرى أمثلة عديدة لألسينور
على أنها مجتمع مراقبة.
أي هاملت ليس مخطئًا حين يقول
لروزنكرانتز وغلدنسترن إن "الدنمارك سجن".
تراقب الشخصيات بعضها عن كثب،
فغرترود وكلوديوس يراقبان هاملت،
وكذلك بولونيوس، مع أنه فاشل في ذلك.

English: 
sword and Hamlet’s wine.
Hamlet is stabbed, but manages to wound Laertes
while Gertrude downs the fatal wine. And then,
once everyone is dead or dying Hamlet decides
that, now, is finally a good time to stab
Claudius.
Basically, all the Danes die. Except Horatio
of course because you need someone to say,
“Good night sweet prince: And flights of
angels sing thee to thy rest!”
What kind of place is this Denmark where people
have stunningly un-Danish names like Claudius
and Polonius. Well, let’s go to the Thought
Bubble.
So, throughout the play, Claudius is building
up an army to take on Norway and Denmark is
caught in a strange limbo between war and
not war. As often happens, the specter of
external enemies leads the ruling powers to
search for enemies within, and we see a lot
of examples of Elsinore as a surveillance
society. Like, Hamlet’s not wrong when he
tells Rosencrantz and Guildenstern “Denmark’s
a prison.”
The characters are closely watching each other;
I mean Gertrude and Claudius are watching
Hamlet, so is Polonius, though he’s awfully
bad at it. Hamlet’s schoolmates, Rosencrantz

German: 
Schwert und Hamlets Wein. Hamlet wird getroffen, aber schafft es Laertes zu verwunden,
während Gertrude den tödlichen Wein trinkt. Und dann, während alle tot sind oder sterben, entscheidet Hamlet,
dass jetzt endlich ein guter Zeitpunkt ist, Claudius zu erstechen.
Im Grunde sterben alle Dänen. Außer Horatio natürlich, weil man jemanden braucht, der sagt,
"Gute Nacht, mein Fürst!
Und Engelscharen singen dich zur Ruh!"
Was für ein Ort ist Dänemark, dass Leute völlig un-dänische Namen haben wie Claudius
und Polonius. Lasst uns zur Denkblase gehen.
Während des Stückes bildet Claudius eine Armee, um Norwegen einzunehmen, und Dänemark ist
gefangen in einem Limbo zwischen Krieg und nicht-Krieg. Wie häufig geschieht führt der Geist eines
äußeren Feindes dazu, dass die herrschende Macht im Innern nach Feinden sucht, und wir sehen viele
Beispiele dafür, dass Helsingör eine Überwachungs- gesellschaft ist. Hamlet liegt nicht falsch, wenn er
Rosencrantz und Guildenstern sagt: "Dänemark ist ein Gefängnis."
Die Charaktere beobachten sich gegenseitig scharf; ich meine, Gertrude und Claudius beobachten
Hamlet, genau wie Polonius, auch wenn er darin extrem schlecht ist. Hamlets Schulfreunde, Rosencrantz

Arabic: 
زميلا هاملت في المدرسة، روزنكرانتز وغلدنسترن،
يراقبانه عن كثب بتشجيع من كلوديوس على التجسس
بينما يشربان المشاريب الروحية الدنماركية
ويتحدثان عن الفتيات.
تراقب أوفيليا هاملت أيًضا،
لكن هاملت لا يراقبها،
لأنه مشغول كثيًرا بمراقبة كلوديوس
ويحاول أن يكتشف إن كان قد قتل أباه حًقا
ويقضي هاملت وقًتا طويلًا في مراقبة نفسه أيًضا
ثم يلقي عدة مناجاة مكروبة للنفس عن ذلك.
أنا شخصًيا مصعوق من نرجسية هاملت
أكثر من تردده في النهاية.
على كل حال،
على الأغلب أن كل هذا ليس انتقاًدا للدنمارك،
وهي مكان لطيف جًدا مليء بشطائر السمك
ومباريات كرة اليد التنافسية،
بقدر ما هو تعليف على إنجلترا
في العصر الإليزابيثي، وهو مكان مشهور بالتجسس
وأيًضا المكان الذي كان شكسبير يعيش فيه حًقا.
كان هناك أنواع عديدة من المؤامرات
المضادة للنظام الملكي والكاثوليكية
وأدارت إليزابيث الأولى
شبكة كاملة من الجواسيس لتساعدها على كشفها،
مثل إم في جيمس بوند
لكنها ترتدي تيجان أكثر.
وحتى كريستوفر مارلو، الذي كان منافس شكسبير
وأحد أكثر كّتاب المسرحيات
جرأة على الإطلاق، كان جاسوًسا،.
لذلك يمكن قراءة قصة البلاط الحاكم
في ألسينور كتعليق على بيئة شكسبير،

German: 
und Guildenstern beobachten ihn genau, als Claudius sie ermuntern zu spionieren, während
sie dänischen Grog trinken und über Mädchen reden. Ophelia beobachtet Hamlet auch, aber
Hamlet beobachtet sie nicht, weil er zu sehr damit beschäftig ist, Claudius anzusehen und herauszufinden,
ob er wirklich seinen Vater ermordet hat, und natürlich verbringt Hamlet viel Zeit damit
sich selbst zu betrachten und dann gepeinigte Monologe darüber zu rezitieren.
Ich persönlich bin am Ende mehr von Hamlets Narzissmus als seiner Unentschlossenheit getroffen.
Auf jeden Fall ist all dies wahrscheinlich weniger eine Kritik an
Dänemark, was ein sehr netter Ort voll von Hering-Sandwichen und kompetetivem Handball ist,
als ein Kommentar über das Elisabethanische England, ein Ort, der berüchtigt war für Spionage und
auch der Ort, wo Shakespeare tatsächlich lebte. Es gab alle möglichen anti-königlichen,
anti-katholischen Verschwörungen, und Elizabeth I. betrieb ein ganzes Netzwerk von Spionen, um sie zu
enthüllen - etwa wie M in James Bond, nur mit mehr Diademen. Sogar Christopher Marlowe, Shakespeares
Rivale und einer der krassesten Bühnenautoren überhaupt, war ein Spion. Also kann der Hof von
Helsingör als Kommentar auf Shakespeares eigene Umgebung gelesen werden, wo es eine Art

French: 
Les camarades d'école d'Hamlet, Rosencrantz et Guildenstern le surveillent de près
quand Claudius les encourage à l'espionner alors qu'ils boivent des grogs cul-sec et parlent de filles.
Ophélie regarde Hamlet, mais il ne la regarde pas
parce qu'il est trop occupé à surveiller Claudius pour savoir s'il a assassiné son père
enfin Hamlet passe beaucoup de temps à se regarder, récite ensuite soliloques angoissés à ce sujet.
Personnellement, à la fin, je suis plus impressionné par le narcissisme de Hamlet que par son irrésolution.
Cependant, tout cela est probablement moins une critique du Danemark,
qui un endroit fort agréable pour manger des sandwichs au hareng et regarder des matchs de hand,
qu'un commentaire sur l'Angleterre élisabéthaine,
un endroit connu pour son espionnage.
Il y avait toutes sortes de conspirations
anti-royalistes et anti-Catholiques
et Elizabeth I gérait tout un réseau d'espions
pour les mettre à jour.
Un peu comme M dans James Bond,
mais avec plus de diadèmes.
Même Christopher Marlowe, le rival de Shakespeare et le dramaturge qui déchire le plus, était un espion.
Ainsi, la cour d'Elseneur peut être compris comme une critique de la société dans laquelle Shakespeare vivait.

English: 
and Guildenstern are watching him closely
as Claudius is encouraging them to spy while
they throw back Danish grog and talk about
girls. Ophelia is watching Hamlet, too, but
Hamlet isn’t watching her, because he’s
too busy staring at Claudius, trying to figure
out if he really did murder his father and
of course Hamlet also spends a lot of time
watching himself and then reciting anguished
soliloquies about it.
Personally, in the end, I’m more struck
my Hamlet’s narcissism than by his indecisiveness.
Anyway, all of this is probably less a criticism
of Denmark, which is a perfectly nice place
full of herring sandwiches and competitive
handball, than it is a commentary on Elizabethan
England, a place notorious for spying and
also the place where Shakespeare actually
lived. There were all sorts of anti-royal,
anti-Catholic conspiracies going and Elizabeth
I ran a whole network of spies to help discover
them — sort of like M in James Bond, but with
more tiaras. Even Christopher Marlowe, Shakespeare’s
rival and one of the most badass playwright’s
ever, was a spy. So the court of Elsinore
can be read as a commentary on Shakespeare’s
own environment, in which being tried and

Portuguese: 
e Guildenstern estão observando de perto
como Claudius está incentivando-os a espiar enquanto
eles jogam de volta grog dinamarquês e falar sobre
meninas. Ophelia está olhando Hamlet, também, mas
Hamlet não está olhando para ela, porque ele é
muito ocupado olhando para Claudius, tentando figura
se ele realmente fez assassinar seu pai e
é claro Hamlet também gasta muito tempo
assistindo a si mesmo e, em seguida, recitando angustiado
solilóquios sobre ele.
Pessoalmente, no final, eu estou mais impressionado
meu narcisismo de Hamlet do que por sua indecisão.
Note12_Watching_Hamlet.jpg
Enfim, tudo isso é provavelmente menos uma crítica
da Dinamarca, que é um lugar perfeitamente legal
cheia de sanduíches de arenque e competitivo
handball, do que é um comentário sobre Isabelino
Inglaterra, um lugar famoso por espionagem e
também o lugar onde Shakespeare realmente
viveu. Havia todos os tipos de anti-royal,
conspirações anti-católicas indo e Elizabeth
Corri toda uma rede de espiões para ajudar a descobrir
los-tipo de como M em James Bond, mas com
mais tiaras. Mesmo Christopher Marlowe, Shakespeare
rival e um dos mais durona do dramaturgo
nunca, era um espião. Assim, o tribunal de Elsinore
pode ser lido como um comentário sobre Shakespeare
próprio ambiente, em que ser julgado e

Swedish: 
och Guildenstern har nära uppsikt över honom medan Claudius uppmuntrar dem att spionera
under tiden som de sveper dansk grogg och pratar om
flickor. Ophelia bevakar också Hamlet, men
Hamlet har inte henne under uppsikt, eftersom han är alltför upptagen med att stirra på Claudius, funderandes på
om han verkligen mördade hans far. Och
så tillbringar naturligtvis Hamlet också mycket tid
på att titta på sig själv och sedan recitera ångestmonologer om det.
Personligen, i slutändan, känner jag mig mer drabbad av Hamlets narcissism än av hans obeslutsamhet.
Hur som helst är allt detta förmodligen mindre en kritik
av Danmark, som är en mycket trevlig plats
full av sillsmörgåsar och konkurrenskraftig
handboll, än en kommentar till det Elisabetanska England: en plats ökänd för spioneri och
också den plats där Shakespeare faktiskt
bodde. Det fanns alla typer av anti-kungliga,
anti-katolska konspirationer och Elizabeth I hade ett helt nätverk av spioner för att upptäcka
dem. Ungefär som M i James Bond, men med mer tiaror. Även Christopher Marlowe, Shakespeares
rival och en av de mest hårdkokta dramatikerna någonsin, var en spion. Så hovet i Helsingör
kan läsas som en kommentar till Shakespeares
egen miljö, där att bli prövad och

English: 
beheaded for secret treason was kind of a
national pastime.
Thanks, Thought Bubble. So Hamlet is a play
about watching and being watched. Something
that we’re all pretty familiar with these
days, but it’s also a play about doubling
and mirroring.
This is a common Shakespearian thing but it
gets to some really core questions about being
a person.
Like are people really capable of change,
can they become different people over time,
and when you look in the mirror are you seeing
the person that is actually you? Are you the
person you imagine yourself to be?
So, there are at least two Hamlets in this
play, right, there is the old dead King Hamlet
who goes around haunting the Elsinore battlements
and our hero who is supposed to avenge that
old Hamlet .
But the living Hamlet is also split into two
people: the one who wants to kill Claudius
and the one who’s like, “You know maybe
not. Maybe I should just be a grad student.”
And some critics argue that the Hamlet who
returns home from the pirate adventure is
yet another person, because he is a very different
guy from the one who left.
And you can even see Ophelia as a kind of
extreme, subversive double for Hamlet, like
what Hamlet might be like if he were robbed
of all of his power and agency.

French: 
Une société dans laquelle être jugé et décapité pour trahison était monnaie courante.
Merci, Thought Bubble.
Alors Hamlet est une pièce la surveillance
et le fait d'être surveillé,
quelque chose avec lequel que nous sommes désormais tous assez familiers,
mais c'est aussi une pièce sur les doublures
et les effets miroir.
Ce qui était assez courant à l'époque, mais cela va jusqu'à des questions existentielles sur l'humanité.
Les gens sont-ils capables de changer ?
Peuvent-ils devenir quelqu'un d'autre au fil du temps ?
Quand on se regarde dans le miroir, qui voyons-nous ? Sommes-nous vraiment comme nous l'imaginons ?
Donc, il y a au moins deux Hamlets dans cette pièce :.
le fantôme du roi mort qui hante les remparts du château
et son fils, le héros, qui doit le venger.
Mais le Hamlet vivant est également divisé en deux personnes : celui qui veut tuer Claudius
et celui qui hésite, en mode : « Hum peut-être pas.
Peut-être que je devrais juste être étudiant. »
Certains estiment que le Hamlet qui rencontre les pirates est encore une autre personne,
parce qu'il est un très différent
comparé à avant son départ.
Et on peut même considérer Ophélie comme une sorte de double extrême et subversif d'Hamlet,
comment il aurait été si on lui avait pris pouvoir et libre arbitre.

Portuguese: 
decapitado por traição segredo era uma espécie de
passatempo nacional.
Obrigado, Balão de Pensamento. Então, Hamlet é um jogo
sobre a observação e seja visto. Algo
que estamos todos muito familiarizados com estas
dias, mas é também uma peça sobre duplicação
e espelhamento.
Isso é uma coisa comum, mas de Shakespeare
chega a algumas questões realmente fundamentais sobre ser
uma pessoa.
Como são as pessoas realmente capazes de mudança,
eles podem se tornar pessoas diferentes ao longo do tempo,
e quando você olha no espelho você está vendo
a pessoa que é realmente você? Você é o
pessoa que você imagina ser?
Assim, existem, pelo menos, dois Aldeolas neste
jogar, certo, não é o velho morto Rei Hamlet
que anda assombrando as ameias Elsinore
e nosso herói que é suposto para vingar essa
old Hamlet.
Mas o Hamlet viver também é dividido em dois
pessoas: quem quer matar Claudius
e aquele que é como, "Você sabe talvez
não. Talvez eu devesse ser apenas um estudante de graduação. "
E alguns críticos argumentam que o Hamlet que
retorna para casa a partir da aventura pirata é
Ainda uma outra pessoa, porque ele é um muito diferente
cara de quem saiu.
E você ainda pode ver Ophelia como uma espécie de
extremo casal, subversivo para Hamlet, como
Hamlet que poderia ser como se ele fosse roubado
de todo o poder e agência.

Arabic: 
والتي كانت فيها محاكمة الناس وقطع رؤوسهم
بتهمة الخيانة السرية أشبه بهواية قومّية.
شكًرا يا فقاعة التفكير. إذن، هاملت
هي مسرحية عن المراقبة والتعرض للمراقبة.
وهو شيء مألوف جًدا لنا في هذا العصر،
لكنها أيًضا مسرحية عن الازدواج والانعكاس.
هذا شيء شكسبيري شائع، لكنه يصل
إلى أسئلة جوهرية حًقا عن كون المرء شخًصا.
مثل هل الناس قادرون على التغير حًقا؟
وهل يمكنهم أن يصبحوا ناًسا آخرين بمرور الوقت؟
وحين تنظرون إلى المرآة، هل ترون أنفسكم حًقا؟
هل أنتم الأشخاص الذين تتخيلونهم؟
هناك شخصيتان اسماهما هاملت
في هذه المسرحية، صحيح؟
هناك الملك هاملت القديم الميت
الذي يتردد طيفه على أبراج ألسينور،
وبطلنا الذي من الُمفترض أن يثأر لهاملت القديم.
لكن هاملت الحي ُمنقسم إلى شخصين أيًضا:
الشخص الذي يريد قتل كلوديوس،
والشخص الذي يفّكر "ربما لن أفعل ذلك،
ربما يجدر بي الذهاب لأكمل دراستي وحياتي."
ويجادل بعض الناقدين أن هاملت الذي يعود
إلى دياره من مغامرات القرصنة هو شخص آخر
لأنه شخص مختلف جًدا
عن الشخص الذي شرع في تلك الرحلة.
ويمكنكم رؤية أوفيليا
كأنها شخص مزدوج متطرف وتخريبي لهاملت،
أي مثل ما قد يكون هاملت
إن ُسلبت منه كل قوته ومكانته.

Swedish: 
halshuggen för hemligt förräderi var en typ av nationellt tidsfördriv.
Tack, TankeBubbla. Så Hamlet är en lek
om att bevaka och bli bevakad. Något
som vi alla är ganska bekanta med i dessa
dagar, men det är också en pjäs om dubblering
och spegling.
Detta är en vanlig Shakespearsak, men det
kommer till några riktiga kärnfrågor om att vara en person.
Är människor verkligen kapabla till förändring,
kan de bli olika människor över tid,
och när du tittar i spegeln ser du
den person som faktiskt är du? Är du
den person som du föreställt dig att vara?
Så det finns åtminstone två Hamlets i denna
pjäs, eller hur. Det är den gamla döda kungen Hamlet som går runt och hemsöker Helsingörs bröstvärn,
och vår hjälte som är tänkt att hämnas den
gamla Hamlet.
Men den levande Hamlet är också uppdelad i två
personer: den som vill döda Claudius
och den som tänker "Kanske
inte. Kanske borde jag bara vara en grad student. "
Och vissa kritiker hävdar att Hamlet som
återvänder hem från piratäventyret är
ännu en person, eftersom han är en mycket annorlunda
kille från den som lämnat.
Och du kan även se Ophelia som ett slags
ytterlighet, en omstörtande dubbelgångare för Hamlet, som
vad Hamlet skulle vara om han blev fråntagen
all makt och myndighet.

German: 
Nationalsport war, wegen Geheimverrates angeklagt und hingerichtet zu werden.
Danke, Denkblase. Also ist Hamlet ein Stück über das beobachten und beobachtet werden. Etwas,
mit dem wir heutzutage alle ziemlich vertraut sind, aber es ist auch ein Stück über Verdoppelung
und Spiegelung. Das kommt bei Shakespeare oft vor, aber es
erreicht einige Kernfragen darüber, was einen Menschen ausmacht.
Können sich Leute wirklich ändern, können sie mit der Zeit zu anderen Menschen werden,
und wenn man in den Spiegel schaut, ist die Person darin tatsächlich man selbst? Ist man derjenige,
der man zu sein glaubt? In diesem Stück gibt es mindestens zwei Hamlets,
richtig, da ist der alte tote König Hamlet, der die Brustwehr von Halingör umspukt,
und unser Helt, der den alten Hamlet rächen soll.
Aber der lebende Hamlet ist auch zwiegespalten: der eine möchte Claudius töten,
und der andere denkt eher, "Naja, vielleicht nicht. Vielleicht sollte ich einfach nur Student sein."
Und einige Kritiker behaupten, dass der Hamlet, der von dem Piratenabenteuer zurückkehrt,
noch jemand anders ist, weil er sich stark von dem Typen unterscheidet, der weggefahren war.
Und man kann sogar Ophelia als eine Art extrem subversives Doppel von Hamlet sehen,
was Hamlet sein könnte, wenn er jeglicher Macht und Handlungsmöglichkeit beraubt wäre.

Arabic: 
وثم من الواضح أنه حين يقوم الممثلين
بأداء مسرحيتهم "مصرع غونزاغوه"،
إنهم يعكسون جميع الأحداث الأخيرة في ألسينور،
لكن ليس كانعكاس الصورة في مرآة عادًية،
وإنما كالانعكاس المشوه في مرايا مدن الملاهي.
لكن في النهاية، ليس الأمر...
كلا! إن مكتبي يتحرك!
لا بد أن هذا يعني
أنه وقت الرسالة المفتوحة.
رسالة مفتوحة إلى سيمبا. مرحًبا يا سيمبا.
لننظر إلى فيلم التسعينات الُمقتبس من هاملت
الذي لم يمّثل فيه ميل غيبسون.
بل الفيلم الذي مّثلَت فيه أنت،
ألا وهو الأسد الملك، أو The Lion King.
سيمبا هو هاملت،
موفاسا هو الملك الذي ُقتل مؤخًرا،
سكار هو كلوديوس، موفاسا
الذي في السماء والدخان هو الطيف بكل وضوح،
نالا هي أوفيليا، مقبرة الفيلة هي إنجلترا
أو ربما المقبرة الحقيقية
التي فيها آخر يوريك مسكين كنُت أعرفه جيًدا.
إياك والذهاب إلى هناك أبًدا يا سيمبا. المعذرة،
صوتي ليس مثل جيمس إيرل جونز.
مع أطيب تمنياتي، جون غرين.
على كل حال، ليست مرآة واحدة
وإنما عدة مرايا تعكس مشاكل هاملت
في اكتشاف معدن نفسه كرجل
وكيف يجدر به التصرف.
وتؤكد هذه المرايا أيًضا دورة العنف الأبدية
الكامنة في صميم مأساة الانتقام
والتي ستتذكرونها بلا شك
من حديثنا عن القصص اليونانية القديمة.

German: 
Und natürlich wenn die Schauspieler ihr Stück Die Ermordung des Gonzagos aufführen, dann
spiegeln sie all die jüngsten Ereignisse in Helsingör. Aber es ist kein normaler Spiegel, oder? Es ist
eine Art Zerrspiegel. Aber letztendlich ist es nicht nur ... oh nein!
Mein Tisch bewegt sich! Das muss heißen, dass es Zeit für den offenen Brief ist!
Ein offener Brief an Simba. Hallo Simba, lass uns einen Blick werden auf die 1990er Verfilmung
von Hamlet, die NICHT mit Mel Gibson war. Die, die dich enthielt - den König der Löwen.
Simba? Hamlet.
Mufasa? Kürzlich ermordeter König.
Scar? Claudius.
Mufasa im Himmel und Rauch? Klar, Geist.
Nala? Ophelia.
Der Elefantenfriedhof? England. Oder vielleicht
der tatsächliche Friedhof mit "Ach armer Yorick - ich kannte ihn."
Der Punkt ist: DU DARFST NIEMALS DORTHIN GEHEN, SIMBA. Sorry, ich habe keinen guten James Earl Jones.
Beste Grüße, John Green. Auf jeden Fall ist es nicht nur ein Spiegel, sondern
viele, die Hamlets Probleme wiederspiegeln herauszufinden, was für ein Mann er ist und wie er
handeln sollte. Die Spiegeln unterstreichen auch den fortwährenden Kreislauf der Gewalt im Zentrum der
Rache-Tragödie, an den ihr euch bestimmt noch aus unserem Gespräch über antike griechische Geschichten erinnert.
Es gibt, wortwörtlich, immer einen weiteren Hamlet. In diesen Tragödien verdirbt der Wunsch nach

English: 
And then obviously when the actors perform
their play The Murder of Gonzago, they’re
mirroring all the recent events in Elsinore.
But it’s not a regular mirror right. It’s
kind of a funhouse mirror.
But ultimately, it’s not just…. oh no!
My desk is moving! That must mean it’s time
for the open letter!
An open letter to Simba. Hey there Simba,
let’s take a look at the 1990s adaptation
of Hamlet that DIDN’T star Mel Gibson. The
one starring you - The Lion King.
Simba? Hamlet
Mufasa? Recently murdered king.
Scar? Claudius
Mufasa in the sky and smoke? Oviously, Ghost.
Nala? Ophelia
The Elephant Graveyard? England. Or maybe
the actual graveyard with the last poor Yorick
whom I knew well.
The point is: YOU MUST NEVER GO THERE, SIMBA.
Sorry, I don’t have a good James Earl Jones.
Best wishes, John Green.
So anyway, it’s not just one mirror, but
many, that reflect Hamlet’s trouble figuring
out what kind of a man he is and how he should act.
These mirrors also underscore the perpetual
cycle of violence at the heart of the revenge
tragedy which you’ll no doubt remember from
our talk of ancient Greek stories.
Like in these tragedies the desire for vengeance

French: 
Et évidemment quand les acteurs jouent "Le Meurtre de Gonzague", ils reflètent ce qui s'est passé à Elseneur.
Mais ce n'est pas un miroir classique, c'est plutôt comme un miroir de fête forraine.
Mais en fin de compte, il n'y a pas que ...
Oh non! Mon bureau se fait la malle.
Cela doit vouloir dire qu'il est l'heure de la lettre ouverte !
Une lettre ouverte à Simba.
Hé Simba, nous allons examiner
l'adaptation d'Hamlet des années 1990.
Celle sans Mel Gibson.
Celle avec toi, juste toi, Le Roi Lion.
Simba ? Hamlet
Mufasa ? Roi récemment assassiné.
Scar ? Claudius
Mufasa dans le ciel ? Evidemment, Le Spectre.
Nala? Ophélie.
Le Cimetière Elephant? Angleterre.
Ou peut-être le vrai cimetière où gît Yorick.
Bref : TU NE DOIS JAMAIS Y ALLER, SIMBA.
Désolé, je n'imite pas bien Jean Reno.
Meilleurs vœux, John Green.
De toute façon, il n'y pas qu'un seul miroir
mais plusieurs qui reflètent les difficultés d'Hamlet
à prendre conscience de qui il est vraiment
et de comment il devrait agir.
Ces miroirs soulignent aussi le cycle perpétuel de la violence au cœur de la vengeance dans un tragédie,
ce qui vous rappelle sans doute notre vidéo
sur les histoires de la Grèce antique.

Portuguese: 
E então, obviamente, quando os atores executar
sua jogar O Assassinato de Gonzaga, eles são
espelhamento de todos os acontecimentos recentes em Elsinore.
Mas não é um direito espelho regular. As suas
tipo de um espelho de parque de diversões.
Mas, afinal, não é apenas .... Ah não!
Minha mesa está se movendo! Isso deve significar que é hora
para a carta aberta!
Uma carta aberta ao Simba. Hey lá Simba,
vamos dar uma olhada na adaptação 1990
de Hamlet, que não estrelar Mel Gibson. o
uma estrelado por você - The Lion King.
Simba? Aldeola
Mufasa? Recentemente assassinado rei.
Cicatriz? Claudius
Mufasa no céu e fumaça? Oviously, Ghost.
Nala? Ophelia
O cemitério de elefantes? Inglaterra. Ou talvez
o cemitério real com o passado pobre Yorick
que eu conhecia bem.
O ponto é: VOCÊ NUNCA DEVE IR PARA LÁ, SIMBA.
Desculpe, eu não tenho uma boa James Earl Jones.
Os melhores cumprimentos, John Green.
Então, de qualquer maneira, não é apenas um espelho, mas
muitos, que refletem problemas de Hamlet figurando
que tipo de homem ele é e como ele deveria
Aja. Esses espelhos também ressaltam a perpétua
ciclo de violência no coração da vingança
tragédia que você vai se lembrar, sem dúvida, a partir de
nossa conversa de histórias gregos antigos.
Há, literalmente, sempre um outro Hamlet.
Como nessas tragédias do desejo de vingança

Swedish: 
Och då, uppenbart, när aktörerna utför
deras pjäs Mordet av Gonzago, så speglar
de alla de senaste händelserna i Helsingör.
Men det är inte en vanlig spegelbild, eller hur? Det är
typ av en spegel från lustiga huset.
Men i slutändan, det är inte bara .... å nej!
Mitt skrivbord rör sig! Det måste betyda att det är dags
för det öppna brevet!
Ett öppet brev till Simba. Hej där Simba,
låt oss ta en titt på 1990-talet anpassning
av Hamlet som inte innehåller Mel Gibson. Den som innehåller dig - Lejonkungen.
Simba? Hamlet
Mufasa? Nyligen mördad kung.
Scar? Claudius
Mufasa i himlen och rök? Självklart, spöke.
Nala? Ophelia
Elefantkyrkogården? England. Eller kanske
själva kyrkogården med den sista stackars Yorick
som jag kände väl.
Poängen är: DU FÅR ALDRIG ÅKA DIT, SIMBA.
Tyvärr, jag har inte en bra James Earl Jones.
Lyckönskningar, John Green.
Så hur som helst, det är inte bara en spegel, men
många, som återspeglar Hamlet problem med att ta reda på vilken typ av man som han är och hur han ska
handla. Dessa speglar understryker också den eviga våldsspiralen i hjärtat av hämndtragedier
som du utan tvekan kommer att minnas från vårt samtal av antika grekiska berättelser.
Det är bokstavligt talat, alltid en annan Hamlet.
Som i dessa tragedier är det önskan om hämnd

German: 
Vergeltung schließlich den Rächer, und er oder sie muss auch sterben. Jeder Mord muss mit einem
anderen Mord beantwortet werden, bis niemand mehr da ist, der noch sterben kann.
Ein gutes Beispiel für diese endlose Gewalt ist des alten Hamlets Geist, der nicht in seinem Grab
ruhen kann, bis er gerächt ist. Die Kritiker Andrew Bennett und Nicholas Royle
beschreiben Geister als "die Verkörperung von befremdlicher Wiederholung oder Wiederauftreten:
er ist ein Wiedergänger, er kommt zurück." Okay, aber zurück woher? Geister passen
nicht wirklich in Hamlets Verständnis vom Tod. Er beschreibt den Tod als "Das unentdeckte Land,
von des Bezirk / Kein Wandrer wiederkehrt." Außer seinem Vater, anscheinend.
Eine Möglichkeit es zu lesen ist, dass das Schicksal des Geistes in etwa mit dem katholischen Fegefeuer
überein stimmt, "gebannt, zu fasten in der Glut / bis die Verbrechen meiner Zeitlichkeit /
hinweggeläutert sind". Und Hamlet scheint etwas ähnliches zu fürchten, "Was

French: 
Dans ces tragédies le désir de vengeance finit par corrompre le héros, qui finit par mourir aussi.
Chaque meurtre engendre un autre meurtre, et ce jusqu'à ce qu'il n'y ait plus personne à tuer.
Un bon exemple de cette violence sans fin est le spectre, qui ne peut être en paix tant qu'il n'a pas été vengé.
Les critiques Andrew Bennett et Nicholas Royle décrivent les fantômes comme :
« l'incarnation véritable de la répétition ou récurrence étrange : un Revenant revient.
D'accord, mais il revient d'où ?
Les fantômes ne correspondent pas vraiment à la conception d'Hamlet de la mort. Il décrit la mort comme:
« cette région inexplorée d’où nul voyageur ne revient »
Sauf son père, apparemment.
En fait, une façon de lire est que le sort du spectre est en quelque sorte alignées avec le purgatoire catholique :
« condamné à jeûner dans une prison de flammes, jusqu'à ce que le feu m'ait purgé des crimes noirs commis aux jours de ma vie mortelle. »
Et Hamlet semble craindre quelque 
chose de similaire,

Arabic: 
ففي تلك المآسي، الرغبة في الانتقام
تفسد المنتقم في النهاية ويجب أن يموت هو أيًضا.
يجب أن يتم دفع ثمن كل جريمة قتل بواحدة أخرى
إلى أن لا يبقى هناك أناس يمكنهم أن يموتوا.
مثال جيد على العنف الأبدي هذا
هو طيف هاملت القديم
الذي لا يمكنه أن يستريح في قبره حتى يؤثر له.
يصف الناقدان
آندرو بينيت ونيكولاس رويال الأطياف
بأنها "التجسيد بعينه لتكرار أو معاودة غريبين:
إنها تعود من الموت، تعود إلى الحياة."
حسًنا، لكنها تعود من أين؟
لا تتناسب الأطياف مع فهم هاملت للموت فعلًا،
فهو يصف الموت بأنه "ذلك القطر المجهول
الذي من وراء حدوده لا يعود مسافر."
باستثناء أبيه على ما يبدو.
في الحقيقة، إن إحدى طرق قراءة ذلك هي أن مصير
الطيف يتماشى بشكل ما مع الَمطَهر الكاثوليكي،
"أتضور جوًعا في اللهب إلى أن يحترق ما اقترفته
من الآثام في حياتي الدنيا فأّطَهر منها."

Portuguese: 
em última análise, corrompe o vingador e ele ou
ela tem que morrer também. Cada assassinato tem que ser
respondeu para com outro assassinato até que
estão fora de pessoas que podem morrer.
Um bom exemplo dessa violência sem fim é
fantasma do velho Hamlet, que não podem descansar em
esta grave até que ele está vingado. Agora o
críticos Andrew Bennett e Nicholas Royle
descrever fantasmas como "a personificação
repetição de estranho ou de reincidência: é
um fantasma, ele volta "
Ok, mas ele vem de volta de onde? Como fantasmas
realmente não se encaixam em compreensão de Hamlet
da morte. Ele descreve a morte como "O undiscover'd
país, de cuja nascido / nenhum viajante retorna. "
Exceto seu pai, aparentemente.
Na verdade, uma maneira de lê-lo é que o fantasma
destino é, de certa forma alinhados com Catholic
purgatório ", confin'd a jejuar em incêndios
/ Até que os crimes sujos feitos em meus dias de
natureza / são queimados e purg'd de distância. "E
Hamlet parece temer algo similar ", para

English: 
ultimately corrupts the revenger and he or
she has to die, too. Each murder has to be
answered for with another murder until we
are out of people who can die.
A good example of this unending violence is
old Hamlet’s ghost, who can’t rest in
this grave until he’s avenged. Now, the
critics Andrew Bennett and Nicholas Royle
describe ghosts as “the very embodiment
of strange repetition or recurrence: it is
a revenant, it comes back”
Okay, but it comes back from where? Like ghosts
don’t really fit into Hamlet’s understanding
of death. He describes death as “The undiscover’d
country, from whose born / No traveller returns.”
Except his dad, apparently.
In fact, one way to read it is that the ghost’s
fate is in some ways aligned with Catholic
purgatory, “confin’d to fast in fires
/ till the foul crimes done in my days of
nature / are burnt and purg’d away.” And
Hamlet seems to fear something similar, “For

Swedish: 
som i slutändan korrumperar hämnaren och han eller
hon måste då också dö. Varje mord måste
besvaras med ett annat mord tills vi
har slut på människor som kan dö.
Ett bra exempel på detta ändlösa våld är
gamla Hamlets spöke, som inte kan vila i
denna grav tills han har hämnats. Nu, kritikerna Andrew Bennett och Nicholas Royle
beskriver spöken som "själva förkroppsligandet
av märklig repetition eller återkommande: det är
en odödlig som kommer tillbaka "
Okej, men det kommer tillbaka från var? Spöken
passar inte riktigt in i Hamlets förståelse
av döden. Han beskriver döden som ett "oupptäckt
land, från vars födda / Inga resenärer återvänder. "
Utom hans pappa, tydligen.
I själva verket så är ett sätt att läsa det att spökets öde på vissa sätt är i linje med den katolska
skärselden "fängslad till att fasta i bränder
/ tills vidriga brott gjorda i mina dagars
natur / bränns upp och renas bort. "Och
Hamlet verkar frukta något liknande, "För

Arabic: 
ويبدو هاملت أنه يخاف شيئًا مماثلًا،
"فما قد نراه في سبات الموت من رؤى."
لكن من الجدير بالذكر أيًضا
أن هاملت يتساءل إن كان الطيف هو أبوه حًقا.
يجب على هاملت أن يسأل
إن كان الطيف "روًحا منّعًما أم مارًدا لعيًنا."
بغض النظر، يدفع الطيف هاملت
إلى التساؤل عن عواقب أفعاله.
أعني هنا هاملت يقول: "هل هذا الطيف،
والذي أذكركم بأن اسمه هاملت، يمكن الوثوق به؟"
هل العدالة هي من شأن الناس أم الّله؟
من الواضح أنه لا توجد
إجابات سهلة لتلك الأسئلة،
لكن من الجلي أن العدالة الدنيوية
فاسدة في هذه المسرحية،
أعني كلوديوس اغتصب عرش المملكة
وهناك أدلة تشير إلى أن الملك هاملت القديم
قد لا يكون حاكًما عظيًما أيًضا.
وتتم معاقبة كلوديوس روحًيا بالفعل، رغم أنه ليس
واضًحا إن كان العقاب قادم من نفسه أم من الرب،
لكنه يحاول في مرحلة ما أن يصّلي
ويجد أنه غير قادر على ذلك حًقا:
"تنطلق ألفاظي إلى الُعلى،
وفي الحضيض تظّل أفكاري:
"ما بلغت السماء قط ألفاظ خلت من أفكارها."
ُتعد الصلاة تطهيًرا،
وفي ذلك المشهد، يقرر هاملت ألا يقتل كلوديوس
لأنه يظن أن كلوديوس يصّلي
وبالتالي سُيطهر من خطيئته

English: 
in that sleep of death what dreams may come.”
Though it’s also worth nothing that Hamlet
wonders if the ghost really is his father.
Hamlet has to ask if the ghost is a “spirit
of health or goblin damn'd.”
Regardless, the ghost makes Hamlet wonder
about the consequences of his actions. I mean
here’s Hamlet saying, “Can this ghost
(whose name I remind you is Hamlet) be trusted?
Is justice the business of people or of God.
Now obviously there are no easy answers to
those questions but earthly justice is clearly
corrupt in this play — I mean Claudius has usurped
the kingdom and there’s evidence that old King
Hamlet might not have been the greatest ruler
either.
And Claudius is already being punished spiritually,
although it’s not clear whether it comes
from himself or from god, but, like, at one point
he tries to pray and finds that he actually can’t:
“My words fly up, my thoughts remain below
words without thought never to heaven go,”
Now prayer was seen as cleansing and in that
scene Hamlet decides not to kill Claudius
because he believes that Claudius is praying

French: 
« Car quels rêves peut-il nous venir dans ce sommeil de la mort »
Bien qu'il soit bon de noter qu'Hamlet se demande s'il s'agit du fantôme de son père.
Hamlet doit demander si le fantôme est
un « esprit de salut ou un goblin damné. »
Peu importe, le spectre fait réfléchir Hamlet aux conséquences de ses actes.
Hamlet dit : « Ce fantôme (dont le nom je vous le rappelle est Hamlet) est-il digne de confiance ?
La justice est-elle l'affaire du peuple ou de Dieu ? »
Evidemment, il n'y a pas de réponses faciles à ces questions,
mais la justice terrestre est clairement corrompue dans cette pièce.
Je veux dire Claudius a usurpé le royaume et l'ancien roi Hamlet n'était pas le plus grand des monarques.
Et Claudius est déjà puni spirituellement, même si on ne sait pas si elle vient de lui-même ou de Dieu,
mais, à un moment, il essaie de prier
et se rend compte qu'il ne peut pas :
« Mes paroles s'envolent ; mes pensées restent en bas. Les paroles sans les pensées ne vont jamais au ciel. »
La prière était considérée comme purifiante et dans cette scène Hamlet décide de ne pas tuer Claudius

Portuguese: 
em que o sono da morte que sonhos podem vir ".
Embora também vale a pena nada que Hamlet
se pergunta se o fantasma é realmente seu pai.
Hamlet tem que perguntar se o fantasma é um "espírito
de saúde ou goblin Damn '. "
Independentemente disso, o fantasma faz pensar Hamlet
sobre as conseqüências de suas ações. Eu quero dizer
aqui está dizendo Hamlet: "Pode este fantasma
(que o nome I lembrar é Hamlet) ser confiável?
É a justiça dos negócios de pessoas ou Deus.
Agora, obviamente, não há respostas fáceis para
essas perguntas, mas a justiça terrena é claramente
corrompido, quero dizer Claudius usurpou o
reino e não há provas de que velho rei
Hamlet pode não ter sido o maior governante
ou.
E Cláudio já está sendo punido espiritualmente,
embora não seja claro se se trata
de si mesmo ou de Deus, mas em um ponto
ele tenta rezar e descobre que, na verdade,
Não é possível: "Minhas palavras voam acima, meus pensamentos permanecem
abaixo / palavras sem pensamento nunca para o céu
ir,"
Agora oração foi visto como limpeza e em que
cena Hamlet não decide matar Claudius
porque ele acredita que Cláudio está orando

German: 
in dem Schlaf [des Todes] für Träume kommen mögen." Aber es ist auch beachtenswert, dass Hamlet
sich fragt, ob der Geist wirklich sein Vater ist. Hamlet muss fragen, ob der Geist "ein Geist des Segens,
[oder] ein Kobold" sei. Auf jeden Fall bewirkt der Geist, dass Hamlet über die
Konsequenzen seiner Handlungen nachdenkt. Ich meine, Hamlet fragt hier, ob er dem Geist
(dessen Name, ihr erinnert euch, Hamlet ist) trauen kann? Ist Gerechtigkeit Sache der Menschen oder Gott?
Nun, offensichtlich gibt es keine einfachen Antworten auf diese Fragen, aber irdische Gerechtigkeit ist eindeutig
fehlerhaft - ich meine Claudius hat sich dem Königreich ermächtigt, und es gibt Hinweise, dass der alte König
Hamlet wohl auch nicht der beste aller Herrscher war.
Und Claudius wird bereits spirituell gestraft, auch wenn nicht klar ist, ob es von ihm selbst
oder von Gott kommt, aber an einem Punkt versucht er zu beten und findet heraus, dass er nicht kann:
"Das Wort fliegt auf, der Sinn hat keine Schwingen / Wort ohne Sinn kann nicht zum Himmel dringen."
Gebete wurden als reinigend angesehen und in dieser Szene
beschließt Hamlet, Claudius nicht zu töten, weil er glaubt, dass Claudius betet,

Swedish: 
i denna dödens sömn vilka drömmar kan komma. "
Men det är också värt att notera att ingenting som Hamlet
undrar över om spöket verkligen är hans far.
Hamlet måste fråga om spöket är en "ande
av hälsa eller troll fördömd. "
Oavsett, får spöket Hamlet att undra
över konsekvenserna av sina handlingar. jag menar
här har vi Hamlet som säger, "Kan detta spöke
(vars namn jag påminner er är Hamlet) litas på?
Är rättvisa en verksamhet för människor eller Gud?
Nu, uppenbarligen, finns det inga enkla svar på
dessa frågor men jordisk rättvisa är klart
korrumperad – jag menar Claudius har tillskansat sig hela riket och det finns bevis för att den gamle kungen
Hamlet kanske inte varit den bästa härskaren heller.
Och Claudius blir redan straffad andligt,
även om det inte är klart om det kommer
från honom själv eller från gud, men vid ett tillfälle försöker han att be och finner att han faktiskt
inte kan: "Mina ord flyger upp, mina tankar stannar kvar nedan / ord utan tanke aldrig till himlen
når "
Bön sågs som en rengöring och i denna
scen så beslutar sig Hamlet för att inte döda Claudius,
eftersom han tror att Claudius ber

French: 
parce qu'il croit que Claudius prie et donc sera purifié de son péché et ira directement au ciel si Hamlet le tue.
Et ce ne serait pas juste !
Evidemment, s'il avait tué Claudius à ce moment-là, tout aurait bien fini,
puisque ses prières ne montaient pas au ciel. Je veux dire au nom de la justice, pas pour Claudius.
Alors Hamlet devait-il agir ? Devait-il laisser la justice divine suivre son cours ?
Est-ce que la justice divine agit uniquement au travers des gens ? Même moi je n'arrive pas à décider !
Mais M. Green, M. Green, à la fin comment Hamlet se décide-t-il alors ?
Hamlet se décider si?
Eh bien, moi du passé, quand il se décide il est à l'aube de la mort. Il n'a plus que quelques secondes à vivre.
En fin de compte, Hamlet est une grande pièce pour ses aphorismes, et sa langue, et son ambiguïté,
mais aussi parce qu'il capture avec brio le fait que nous ne savons pas ce que nous faisons.
Hamlet n'a pas de problèmes pour se décider car il est jeune ou car il est éduqué ou car il est narcissique.
Il a des difficultés parce qu'il est humain.
Nous continuerons notre discussion sur lui et la pièce la prochaine semaine. Merci d'avoir regardé. À plus.
Crash Course est conçu par toutes ces gentilles personnes et existe grâce à votre soutient sur Subbable.com,

German: 
und deshalb von seinen Sünden gereinigt wird und direkt in den Himmel aufsteigen wird, sollte Hamlet ihn
in diesem Moment töten. Und das wäre nicht fair! Natürlich und eigentlich,
hätte er Claudius in dem Moment getötet, wäre alles gut gewesen, weil seine Gedanken ja nicht
in den Himmel kamen. Ich meine nicht für Claudius, aber ihr wisst schon, für Gerechtigkeit.
Also sollte Hamlet handeln? Sollte er es der himmlischen Gerechtigkeit überlassen? Geschieht
himmlische Gerechtigkeit nur mittels Menschen? Sogar ich kann nicht entscheiden! Aber Mr. Green, Mr. Green,
wie entscheidet sich Hamlet am Ende? Nun, Ich der Vergangenheit, wenn er sich schließlich
entscheidet, ist er am Sterben, richtig? Er hat nur noch Sekunden zu leben.
Letztendlich ist Hamlet ein großartiges Stück wegen seiner Lehrsprüche und Spache und Mehrdeutigkeit,
aber auch weil es bravourös die Tatsache einfängt, dass wir nicht wissen, was wir tun.
Hamlet hat Probleme sich für eine Vorgehensweise zu entscheiden, nicht weil er jung ist oder weil
er ein Gelehrter ist, oder ein Narzisst. Es fällt ihm schwer, weil er menschlich ist.
Wir werden ihn und das Stück nächste Woche weiter diskutieren. Danke fürs Zuschauen.
Ich sehe euch dann. Crash Course wird mit Hilfe all dieser netten
Menschen gemacht, und es existiert wegen eurer Unterstützung auf Subbable.com, inklusive Subbable

English: 
and therefore will be cleansed of his sin
and will go straight to heaven if Hamlet killed
him right then.
And that wouldn’t be fair! Of course, actually,
if he’d just killed Claudius in that moment
due to the thoughts not going up to heaven
everything would’ve been fine. I mean not
for Claudius, but you know, for justice.
So should Hamlet act? Should he let diving
justice take its course? Does divine justice
only work through people? Even I can’t decide!
But Mr Green, Mr Green, in the end how does
Hamlet make up his mind though?
Well, Me From the Past, when he finally makes
up his mind he’s dieing, right? He has like
seconds left to live.
Ultimately, Hamlet is a great play for its
aphorisms, and its language, and its ambiguity,
but also because it brilliantly captures the
fact that we do not know what we are doing.
Hamlet doesn’t struggle to decide a course
of action because he’s young or because
he’s an academic or because he’s a narcissist.
He struggles because he’s human.
We’ll continue our discussion of him and the play
next week. Thanks for watching. I’ll see you then.
Crash Course is made by all of these nice
people and it exists because of your support
at Subbable.com including Subbable subscriber,

Portuguese: 
e, portanto, serão purificados de seus pecados
e vai direto para o céu, se Hamlet matou
ele logo em seguida.
E isso não seria justo! É claro que, na verdade,
se ele tivesse acabado de matar Claudius naquele momento
devido aos pensamentos não vai para o céu
tudo teria sido bom. Eu não quero dizer
por Claudius, mas você sabe, por justiça.
Então deve Hamlet ato? Se ele deixar de mergulho
a justiça siga seu curso? Será que a justiça divina
só funcionam por meio de pessoas? Mesmo eu não posso decidir!
Mas Sr. Green, Sr. Green, no final, como faz
Hamlet fazer a sua mente embora?
Bem, Me From the Past, quando ele finalmente faz
a sua mente ele está morrendo, certo? Ele tem como
segundos de vida.
Em última análise, Hamlet é um grande jogo para a sua
aforismos, e sua linguagem, e sua ambiguidade,
mas também porque brilhantemente capta o
fato de que não sabemos o que estamos fazendo.
Que Hamlet não lutam para decidir um curso
de ação, porque ele é jovem ou porque
ele é um acadêmico ou porque ele é um narcisista.
Ele luta porque ele é humano.
Nós vamos continuar nossa discussão sobre ele e
o jogo na próxima semana. Obrigado por assistir. Doente
vejo você então.
Bater Curso é feito por todos esses agradável
pessoas e ela existe por causa de seu apoio
em Subbable.com incluindo assinante Subbable,

Arabic: 
وسيذهب إلى الجنة مباشرة إن قتله هاملت حينها.
ولن يكون ذلك منصًفا، إلا أنه بالطبع،
إن قتل كلوديوس في تلك اللحظة فقط
بسبب عدم بلوغ الأفكار السماء،
كان كل شيء سيكون على ما يرام،
ليس بالنسبة لكلوديوس، لكن بالنسبة للعدالة.
إذن، أيجدر بهاملت أن يتصرف؟
أيجدر به أن يدع العدالة السماوية تأخذ مجراها؟
هل تعمل العدالة السماوية من خلال الناس فقط؟
حتى أنا لا أستطيع أن أقرر.
لكن يا سيد غرين،
كيف يتخذ هاملت قراًرا في النهاية؟
حسًنا يا أنا من الماضي، حين يتخذ قراًرا
في النهاية، يتخذه وهو يحتضر، صحيح؟
تبقت لديه ثواٍن في الحياة.
في نهاية المطاف،
إن هاملت مسرحية عظيمة لحكمها ولغتها وغموضها،
لكن أيًضا لأنها تسّجل ببراعة
حقيقة أننا لا نعلم ما الذي نفعله.
لا يعاني هاملت في تحديد مسار عمل
لأنه صغير أو لأنه أكاديمي أو لأنه نرجسي؛
إنه يعاني لأنه إنسان.
سنكمل نقاشنا عنه وعن المسرحية في الأسبوع
القادم. شكًرا على المشاهدة، سأراكم حينها.
يتم إعداد Crash Course
بمساعدة جميع هؤلاء الأشخاص اللطفاء،
وهو موجود بفضل دعمكم على Subbable.com،

Swedish: 
och därför kommer att renas från sin synd
och kommer att gå direkt till himlen om Hamlet dödade
honom just då.
Och det skulle inte vara rättvist! Naturligtvis –
om han bara hade dödat Claudius i det ögonblicket – på grund av tankarna som inte kommer upp till himlen
så skulle allt ha varit bra. Jag menar inte
för Claudius, men du vet, för rättvisa.
Så bör Hamlet agera? Borde han den gudomliga rättvisan ha sin gång? Fungerar gudomlig rättvisa
bara genom människor? Även jag kan inte bestämma mig!
Men Mr Green, Mr Green, i slutändan vad
bestämmer sig Hamlet för att göra? Jo, Mig-från-det-förflutna,  när han slutligen bestämmer
sig så är han döende, eller hur? Han har några sekunder kvar att leva.
I det stora hela så är Hamlet en stor lekplats för sina aforismer, dess språk och dess tvetydighet,
men också eftersom den briljant fångar
det faktum att vi inte vet vad vi gör.
Hamlet kämpar inte för att bestämma en serie av åtgärder eftersom han är ung eller på grund
av att han är en akademiker eller för att han är en narcissist.
Han kämpar för att han är mänsklig.
Vi kommer att fortsätta vår diskussion om honom och
pjäsen nästa vecka. Tack för att du tittade. Jag kommer att
träffa dig då.
Crash Course görs av alla dessa fina
människor och det finns på grund av ert stöd
på Subbable.com inklusive Subbable-prenumerant,

English: 
and Crash Course supporter, Kevin Lee who
sponsored todays video. So thanks Kevin, and
thanks to all of our of subscribers at Subbable
for helping us to keep Crash Course free for
everyone forever.
You can also get great perks at Subbable so
check it out. Regardless, I just wanted to
say thanks for watching and as we say in my
hometown, “Don’t forget to be awesome.”

Swedish: 
och Crash Course-supporter, Kevin Lee som
sponsrade dagens video. Så tack Kevin, och
tack till alla våra abonnenter på Subbable
för att ni hjälper oss att hålla Crash Course gratis för
alla för evigt.
Du kan också få stora förmåner på Subbable så
kolla upp det. Oavsett, jag ville bara
säga tack för att titta på och som vi säger i min
hemstad, "Glöm inte att vara häftig."

Portuguese: 
e apoiante Bater Curso, Kevin Lee, que
vídeo hoje patrocinado. Assim, graças Kevin, e
Obrigado a todos da nossa de assinantes no Subbable
por nos ajudar a manter Bater Curso livre para
todos para sempre.
Você também pode obter grandes vantagens em Subbable assim
Confira. Independentemente disso, eu só queria
dizer obrigado por assistir e, como se diz no meu
cidade natal, "Não esqueça ser impressionante."

French: 
également grâce à l'abonné Subbable et supporter de CrashCourse, Kevin Lee, qui nous sponsorise aujourd'hui.
Donc merci Kevin,  et merci à tous nos abonnés sur Subbable de nous aider à pouvoir publier CrashCourse gratuitement.
Votre fidélité est également récompensée sur Subbable donc allez y faire un tour.
Peu importe, je voulais juste
dire merci d'avoir regarder et comme on dit dans ma ville natale :
« N'oublier pas d'être génial. »

German: 
Abonnent und Crash Course Unterstützer Kevin Lee, der das heutige Video gesponsort hat. Danke Kevin, und
danke an all unsere Abonnenten auf Subbable, die uns helfen, Crash Course kostenlos für alle
für immer zu halten. Auf Subbable könnt ihr tolle Vorteile bekommen,
also schaut mal nach. Unabhängig davon, möchte ich nur sagen, danke fürs Zuschauen und, wie wir in meiner
Heimatstadt sagen, Don't Forget To Be Awesome.

Arabic: 
ومن ضمنكم كيفن لي، المشترك في Subbable
وداعم Crash Course وراعي فيديو اليوم.
شكًرا يا كيفن،
وشكًرا لجميع مشتركينا على Subbable
لمساعدتنا على إبقاء Crash Course
متوفًرا للجميع إلى الأبد.
يمكنك أيًضا كسب منافع كثيرة
على Subbable، لذا اذهبوا إليه،
لكن بغض النظر،
أردت أن أقول: شكًرا على المشاهدة،
وكما نقول في مسقط رأسي
لا تنسوا أن تكونوا رائعين.
