Mijn hemd is niet helemaal proper.
Er zijn vlekken op.
Daar hebben ze mij net op gewezen.
Ik had een ander hemd kunnen
aandoen, maar ik dacht: foert.
Het gaat in 'Winteruur' om de tekst
en het gesprek over de tekst.
Dus als er mensen zijn
die dwars door het gesprek heen
alleen maar kunnen kijken
naar de vlekken,
dan moeten die maar zappen
naar een andere zender.
Er zijn er genoeg.
De mensen die wel nog kijken, heet ik
van harte welkom in 'Winteruur'.
Wie ik ook welkom heet,
is mijn gast van vandaag: Tamino.
Welkom. Voluit:
Tamino-Amir Moharam Fouad.
Ja. Perfect.
Tamino kennen we als zanger.
- Ja.
Zanger, muzikant
en maker van muziek
met tot nu toe eigenlijk al
twee grote hits, denk ik toch.
'Habibi' en 'Cigar'.
Wat weet ik nog over jou?
Je ging naar dezelfde school
als mijn dochter.
De Guido Gezelle.
Half Egyptisch, half Belgisch.
- Ja.
Is er nog iets belangrijks
dat ik vergeten ben?
Binnenkort ook maker van filmmuziek.
Ja, ja. Allee ja, filmmuziek...
Een beetje... seriemuziek.
- Seriemuziek, ja.
Je hebt een tekst bij
uit 'De profeet'.
Van Gibran.
- Ja.
Zal ik hem lezen?
- Graag.
Je vreugde is onthulde smart.
De bron waaruit je lach ontspringt,
werd vaak gevuld met je tranen.
Hoe kan het anders zijn?
Hoe dieper de smart
in je wezen kerft,
hoe meer vreugde je kunt bevatten.
Wanneer je blij bent,
schouw dan diep in je hart
en je zult zien
dat enkel wat je smart gegeven heeft
ook vreugde brengt.
Wanneer je verdrietig bent,
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk.
Sommigen zeggen:
Vreugde is groter dan smart.
En anderen:
Neen, de smart is groter.
Maar ik zeg je:
Ze zijn onafscheidelijk.
Oké.
Wat staat er in de tekst
die je gekozen hebt?
Dat ze onafscheidelijk zijn.
Dat verdriet en vreugde
eigenlijk hand in hand gaan.
En...
Ja...
Dat dat essentieel is in het leven.
Dat die niet zonder elkaar kunnen.
De bron waaruit vreugde ontstaat
is dezelfde bron
als die waar verdriet uit ontstaat?
- Eigenlijk...
Je zou het ene niet kennen
zonder het andere.
Inderdaad, ik denk dat iedereen
dat wel kent.
Je vreugde kan groter zijn...
...wanneer je net een periode
hebt gehad van weinig vreugde.
En door terug te denken aan
die periode of dat nog te voelen,
is die periode van vreugde
eigenlijk nog zaliger.
Ook andersom. Wanneer je
heel verdrietig bent,
dan is dat omdat je de vreugde kent.
Je kent het geluk en je weet
dat je dat op dat moment niet hebt.
Waarom is het goed om dat gezegd
te hebben? Om dat te weten?
Omdat ik denk dat...
Tegenwoordig wordt verdriet vaak...
Dat wordt onder de mat geschoven.
Het wordt zo veel mogelijk
vermeden.
Het wordt nooit in de ogen gekeken.
Je zegt 'tegenwoordig'.
Je bent 20 jaar, bijna 21, hè?
Ja. Ja.
Ja, allee ja.
Verwijs je dan... Bedoel je dan...
Op Facebook zie je alleen...
Ik verwijs dan naar Facebook,
sociale media en ook algemeen.
Waarin de norm is geworden
dat je zelf gelukkig...
Je moet altijd gelukkig zijn.
Je moet altijd...
Op zich is dat niet slecht.
Maar ik denk,
met betrekking tot mijn muziek,
die misschien voor veel mensen
heel zwaar en verdrietig is...
Melancholisch?
- Melancholisch.
Ik denk dat daar ook veel...
Voor mij is er ook veel licht,
hoop en vreugde te vinden
in melancholische muziek.
Omdat dat al die emoties
oproept ook.
En...
Voor mij...
Het is oppervlakkig om te zeggen
dat een Elliott Smith-nummer
depressief is.
Ik luister daar graag naar.
Je wordt daar niet ongelukkig van?
- Nee, integendeel.
Dat herken ik. Ik word eigenlijk...
Ik kan me soms eenzaam
en ongelukkig voelen
van te vrolijke muziek.
Herken je dat?
- Ja, dat snap ik.
Ik skip ook vaak de vrolijke nummers
op een album.
En is dat dan ook iets...
De verbinding tussen verdriet
en vreugde,
of dat die met elkaar verbonden zijn,
is dat iets dat je kent
uit je eigen leven?
Ja, sowieso.
Ik denk dat ik dat wel vaak
zo ervaren heb.
Bijvoorbeeld, ik ben op mijn 17e
naar Amsterdam verhuisd
voor mijn studie daar.
Alleen dus?
- Alleen.
Dat was een grote stap. Ik heb mij
daar ook heel eenzaam gevoeld.
Op een gegeven moment
is er een switch geweest
dat ik daar wel veel vrienden maakte
en dat ik me daar heel fijn voelde
in die stad.
In die eerste periode dat je je
eenzaam voelde en verdrietig,
heb je dat dan laten bestaan?
Ja, dat was toch wel...
Je kan dan wanhopig en snel
op zoek gaan naar dingen
die maken dat je dat verdriet
niet voelt.
Maar soms is dat te groot
om dan actie te ondernemen.
Ik wou op een bepaald moment
echt weg uit die stad.
Gelukkig heb ik dat niet gedaan.
Wat doe je dan wel?
Ik heb liedjes geschreven
op mijn kamer.
Op een bepaald moment
had ik er genoeg van
en heb ik me naar het café gesleurd.
Ja. Vriendschap is ontstaan.
In welke periode zit je nu?
Wat overheerst er nu?
Nu echt een goede.
Een gevoel van geluk. Zeker.
Ook van veel werk,
maar daar word ik ook gelukkig van.
Maar ik denk dat ik het
nog veel sterker ervaar, dat geluk,
omdat ik die periode van verdriet
gekend heb.
Tot deze periode weer op is
en dan kondigt zich
een nieuwe periode
van bodemloos verdriet aan.
Misschien.
Wat doen we als we je tegenkomen?
Je met rust laten?
Naar de lucht laten kijken?
- Gewoon een gitaar geven.
Een gitaar geven? Oké.
Zodat ik wat kan schrijven.
- Ja, want je hebt geen gitaar?
Jawel, maar een nieuwe
is altijd welkom.
Wil je de tekst nog eens voorlezen?
- Ja, ik zal dat doen.
Je vreugde is onthulde smart.
De bron waaruit je lach ontspringt,
werd vaak gevuld met je tranen.
Hoe kan het anders zijn?
Hoe dieper de smart
in je wezen kerft,
hoe meer vreugde je kunt bevatten.
Wanneer je blij bent,
schouw dan diep in je hart
en je zult zien
dat enkel wat je smart gegeven heeft
ook vreugde brengt.
Wanneer je verdrietig bent,
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk.
Sommigen zeggen:
Vreugde is groter dan smart.
En anderen:
Neen, de smart is groter.
Maar ik zeg je:
ze zijn onafscheidelijk.
Dank u wel, Tamino.
- Alstublieft.
Slaapwel.
Tamino-Amir...
- Moharam Fouad.
Tamino-Amir Moharam Fouad.
Zeg je soms helemaal jouw naam
als ze die vragen?
Nee, nooit.
Ik zou dat altijd doen.
- Altijd?
