
Polish: 
- Witam gramatycy, 
dzisiaj będziemy rozmawiać
o związku zgody podmiotu i orzeczenia.
Związek zgody polega na tym, że chcesz, by podmiot
i orzeczenie dogadują się w zdaniu.
Taka umowa w gramatyce jest sztuką
upewniania się, że części zdania
łączą się ze sobą
w odpowiedni sposób.
To jest upewnienie się, że kształt klucza 
pasuje do zamka.
Kształt kwadratu nie będzie pasował do okrągłej dziurki,
ani do trójkątnego otworu.
Chcesz się upewnić, że sposób, w jaki
formułujesz swój podmiot
dopasowuje się do formy czasownika.
Co mam na myśli?
Weźmy to zdanie,
pies szczeka.
Mamy tu podmiot "pies"
i on jest w liczbie pojedynczej,
jest tylko jeden.
Sposób  w jaki ten czasownik się odmienia
jak jest odmieniany,
sposób, w jaki go dopasowujemy lub orientujemy się
jaki to czasownik

English: 
- [Voiceover] Hello Grammarians,
today we're going to talk
about subject-verb agreement.
What this is, is the idea
that you want your subject
and your verb to get along in a sentence.
What agreement is, in grammar, is the art
of making sure that sentence
parts connect with one another
in the right way.
It's making sure that a square
peg goes in a square hole.
Right, not a square peg in a round,
square peg in a triangular hole.
You want to make sure that the way you
render your subject
fits with the way you've
rendered your verb.
What do I mean by that?
Let's take this sentence,
the dog barks.
We have this subject, the dog,
and it is singular,
there's one of it.
The way this verb is,
the word is conjugated,
the way this verb is conjugated,
the way we've assembled, or figured out
how the verb is going to be

Polish: 
wynika z tego, że musi on być  również w liczbie pojedynczej.
Tak, mówimy, że pies szczeka
 z "s" na końcu, prawda?
Forma "bark" nie jest w tym kontekście poprawna w  standardowym amerykańskim angielskim.
Jest to liczba mnoga.
Można powiedzieć: "psy szczekają", prawda,
ponieważ istnieje więcej niż jeden pies tutaj
i to jest ich czasownik,
to jest ich liczba mnoga.
Wiem, że to trochę dziwne,
że trzecia osoba,
liczby pojedynczej czasownika kończy się na "s".
Na przykład, w angielskim ma sens, jeśli
OK, jak, gdybym prowadził zoo,
chciałbym, żeby to było tak
"psy szczekają", prawda,
bo mamy "s", czyli wielokrotność.
Niestety,  z powodu wielu dziwnych
przyczyn i historii
angielskiego, to nie wyszło w ten sposób.
Trzecia osoba liczby pojedynczej czasownika
zazwyczaj kończy się na "s".

English: 
is also a singular conjugation.
So, we say the dog barks
and not the dog bark, right?
This is not standard American English.
This is the plural form.
You can say the dogs bark, right,
because there's more than one dog here
and this is their verb,
this is their plural form.
I know it's kind of strange
that the third person,
singular form of a verb ends in S.
Like, if English made sense--
OK, like, if I ran the zoo, right,
I would want it to work like, this,
the dogs barks, right,
because there's an S, there's multiple.
Unfortunately, for many weird
reasons, and the history
of English, it didn't work out that way.
A third person singular verb
usually ends in an S.

English: 
Right, I talk that's first person.
Third person is she talks.
We eat.
That's plural first person.
They eat, see no S.
It's only this weird
third person singular, here,
that's got that S on the end.
So, if you're trying to figure out
how to make something agree,
if you're unsure as you're writing,
so if you're looking at a sentence like
the dogs bark.
And, you can't figure out if it's suppose
to be the dogs bark or the dog barks,
or the dogs barks,
as yourself first, what is
the subject of the sentence?
So, first find the subject,
and then ask yourself
is it singular or plural.
Is is S or P, is it salt or is it pepper?
And, then if you can remember that,
then just remember

Polish: 
Racja, "talk" to pierwsza osoba.
"Talks" to trzecia osoba - ona/on mówi.
My jemy. - eat
To pierwsza osoba liczby mnogiej.
Oni jedzą, nie ma "s".
To tylko dziwne, że
trzecia osoba liczby pojedynczej ma "s" na końcu.
Tak więc, jeśli starasz się dowiedzieć,
jak zrobić, żeby się coś zgodziło,
jeśli nie masz pewności, jak piszesz,
więc jeśli patrzysz na zdanie:
"Psy szczekają."
I nie wiesz, czy to mają być przypuszczalnie
"psy szczekają" czy "pies szczeka",
lub "psy szczeka",
zapytaj siebie na samym początku,
 co jest podmiotem w zdaniu?
Więc, po pierwsze znaleźć podmiot,
a następnie zadać sobie pytanie,
czy to jest liczba pojedynczej czy mnoga.
Czy jest s czy p, sól czy pieprz?
A potem, jeśli pamiętasz,
po prostu pamiętaj

Polish: 
że zwykle liczba pojedyncza (S) 
wiąże się z kolejnym "s".
Tak więc, jeśli jest to pies, 
a to jest w liczbie pojedynczej (S),
następnie będziesz chciał 
umieścić to "s" tutaj.
Tak więc, jeśli podmiot nie jest
rzeczownikiem, ale zaimkiem,
zadamy to samo pytanie.
Czy to liczba pojedyncza czy mnoga?
"Ja" jest w liczbie pojedynczej, jest tylko jedno "ja".
"My" to liczba mnoga, jest wielu "nas".
A jeśli jest to pojedyncza osoba trzecia,
tak jak ona, on, ono, zakończymy czasownik "s".
Kolejną rzeczą do zapamiętania jest to,
 że większość tego,
co nazywamy zaimkami nieokreślonymi
to trzecia osoba liczby pojedynczej.
Tak więc, jeśli chciałem zapytać, czy
ktoś zna drogę do
San Jose,
ale nie jestem pewien, czy
to byłoby pytanie z "does"
 - czy ktoś zna drogę do San Jose,
lub czy "do" 
- czy są tacy, co znają drogę do San Jose?
Cóż, "anyone" odnosi się 
do trzeciej osoby liczby pojedynczej,
więc ponieważ "do" jest czasownikiem  nieregularnym
ale nadal trzymamy się tej zasady,
że trzecia osoba liczby pojedynczej 
czasownika kończy się z "s".

English: 
that singular S usually
results in another S.
So, if it's the dog, and that's singular,
then you're gonna want
to put that S over here.
So, if the subject isn't
noun but a pronoun,
same question.
Is it singular or plural?
I is singular, there's only one me.
We is plural, there's many of us.
And, if it's singular third person,
so like she, he, it, end it in an S.
Another thing to remember, is that most
what we call indefinite pronouns
are third person singular.
So, if you wanted to ask whether or not
anyone knows the way to
San Jose as a question,
but you're not sure whether or not
it would be does anyone
know the way to San Jose,
or do anyone know the way to San Jose?
Well, the work anyone is
third person singular,
and all though do is an irregular verb,
we still kind of hold to the idea
of the third person
singular verb ends in an S.

English: 
So, it's a z sound, written as an S,
so we would say does.
Does anyone know as opposed to
if it were in the plural.
Do we know, right?
So, does is singular, do is plural.
And, that's kind of the basic idea
of subject-verb agreement,
cause you want to make sure
that the number of things in your subject
matches up with the
number in your predicate.
So, is the subject singular or plural?
If it's third person singular,
the verb probably ends in an S,
even though the third person singular
noun or pronoun does not.
You can learn anything, David out.

Polish: 
Tak, to dźwięk "z", napisany jako "es",
więc mówimy "daz".
Czy ktoś wie (does), w przeciwieństwie do (do)
gdyby to było w liczbie mnogiej.
Czy wiemy, prawda?
Tak więc, "does" jest w liczbie pojedynczej, 
"do" w liczbie mnogiej.
A, to podstawowa idea
zgodności podmiotu z czasownikiem
ponieważ chcesz się upewnić,
że do wielu rzeczy w podmiocie
pasuje liczba orzeczenia.
Tak, więc czy mamy podmiot
 w liczbie pojedynczej czy mnogiej?
Jeśli jest to trzecia osoba liczby pojedynczej,
czasownik prawdopodobnie kończy się na "s"
choć trzecia osoba liczby pojedynczej
rzeczownika lub zaimka nie ma "s".
Możesz się wszystkiego nauczyć, David koniec.
