
English: 
Welcome to Space News from
the Electric Universe,
brought to you by The
Thunderbolts Project
at Thunderbolts.info
2016 may be remembered as the year
that the hypothesis of dark matter
was finally
officially falsified.
Two recent scientific
studies report findings
that may raise fatal objections
to Dark Matter's existence.
In this episode, our guest Barry
Setterfield begins our analysis
with an overview of the origins
of the dark matter hypothesis
and the significance of these
new scientific reports
from the Electric
Universe perspective.
Both of these studies involved the
role of so-called Dark Matter
in maintaining the observed
rotation rates of galaxies.

German: 
Willkommen zu den Space News
aus dem Elektrischen Universum,
bereitgestellt von
The Thunderbolts Projekt™
unter Thunderbolts.info
An 2016 könnte man sich als das Jahr erinnern,
in dem letztendlich die Hypothese von
Dunkler Materie letztendlich
offiziell falsifiziert wurde.
Zwei aktuelle wissenschaftliche
Studien berichten über Entdeckungen,
die fatale Einwände gegen die Existenz
Dunkler Materie aufbringen könnten.
In dieser Folge beginnt unser Gast
Barry Setterfield unsere Analyse
mit einer Übersicht über die Ursprünge
der Hypothese über die Dunkle Materie
und die Bedeutung dieser
neuen wissenschaftlichen Berichte
aus der Sicht des Elektrischen Universums.
Beide Studien umfassten die Rolle
der so genannten Dunklen Materie
bei der Aufrechterhaltung der beobachteten
Rotationsraten der Galaxien.

Polish: 
Zapraszamy do Wiadomości z Kosmosu
Elektrycznego Wszechświata,
nadawanych przez
Thunderbolts Project
z Thunderbolts.info.
Rok 2016 może być zapamiętany jako rok,
w którym hipoteza ciemnej materii
została w końcu oficjalnie obalona.
Dwa niedawne naukowe
badania dostarczyły wyników,
które mogą podnieść fatalne obiekcje
dla istnienia ciemnej materii.
W tym epizodzie, nasz gość, Barry
Setterfield, rozpocznie naszą analizę
od przeglądu początków
hipotezy ciemnej materii
oraz znaczenia owych nowych
naukowych raportów
z perspektywy Elektrycznego Wszechświata.
Oba badania obejmowały rolę
tak zwanej ciemnej materii
w utrzymywaniu obserwowanych
prędkości rotacji galaktyk.

German: 
Es sind diese galaktischen Rotationsraten,
welche die Einführung der ganze Idee der
Dunklen Materie ursprünglich verursachten.
Das ist so, weil die äußeren Spiralarme
der Galaxien fast so schnell um den
inneren Kern rotierten, wie es die
Innenseiten dieser Spiralarme taten.
Gravitationsbedingt wurde erwartet,
dass die Sterne in den äußeren Armen
viel langsamer rotieren würden,
gerade so wie unsere Planeten,
äußeren Planeten, langsamer um die
Sonne rotieren als es die inneren tun.
Weil die Galaxien das nicht tun,
wurde die Schwerkraftwirkung der
Dunklen Materie herbeibeschworen.
Doch beide Artikel zeigen, dass die Dunkle
Materie sich nicht verhält wie vorhergesagt.
Ein Professor der Astronomie
schlussfolgerte unabhängig
über den Forschungsartikel
vom September
bezüglich der Rotationsraten der
Galaxien, dass und ich zitiere:
"Nichts im standardkosmologischen
Modell sagt dieses [Ergebnis] vorher
und es war fast unmöglich sich vorzustellen, wie
dieses Modell modifiziert werden könnte, um das

English: 
It's these galaxy rotation rates which
caused the whole idea of dark matter
to be introduced in
the first place.
This is because the outside spiral
arms of galaxies were rotating
as fast around the inner core as the
insides of these spiral arms were.
Gravitationally, it was expected
that the stars in the outer arms
would be rotating much more
slowly, just like our planets,
outside planets, rotate more slowly around
the Sun than the inside planets do.
Because galaxies don't do that,
the gravitational action of
dark matter was invoked.
But both articles show that dark
matter was not behaving as predicted.
One professor of astronomy
independently concluded
about the September
research article,
regarding the rotation rates
of galaxies that, and I quote:
"Nothing in the standard cosmological
model predicts this result,
and it is almost impossible to imagine how
that model could be modified to explain it

Polish: 
To przede wszystkim
prędkość rotacji galaktyk
spowodowała wprowadzenie
idei ciemnej materii.
Stało się tak, gdyż zewnętrzne
ramiona spiralne galaktyk obracały się
wokół jądra tak szybko,
jak wewnętrzne ramiona.
Z punktu widzenia grawitacji należało się
spodziewać, że gwiazdy w zewnętrznych ramionach
będą wirowały znacznie wolniej,
jak nasze planety
zewnętrzne wirują wolniej
wokół Słońca, niż wewnętrzne.
Ponieważ galaktyki takie nie są,
wprowadzono grawitacyjne
oddziaływanie ciemnej materii.
Ale oba artykuły pokazują, że ciemna materia
nie zachowuje się, jak przewidywano.
Jeden z profesorów astronomii
niezależnie wywnioskował
o wrześniowym artykule
na temat tempa obrotów galaktyk, cytuję:
"Nic w standardowym modelu kosmologicznym
nie przewiduje tych rezultatów
i było niemal niemożliwe do wyobrażenia,
jak należałoby go zmienić, aby wyjaśnić to

English: 
without discarding the dark
matter hypothesis completely."
More recently one of the authors
of the November article,
Paolo Salucci, concluded
that their results
"make it clear to scientists that
there is another sort of physics
yet to be discovered
and explored."
So these two articles suggest
that the dark matter idea
might have to be questioned or perhaps a new
sort of physics awaits discovery, or both.
For historical context
let us explore
why scientists first proposed
the existence of dark matter.
When Sir Isaac Newton
mathematically encapsulated
the way that massive bodies behave
under the influence of gravity,
it allowed the behavior of all objects in
the solar system to be described exactly.
Ever since, astronomers have
been using those equations
in order to explain the behavior of
everything that we see in the whole universe,

Polish: 
bez całkowitego porzucenia
hipotezy ciemnej materii."
Nieco później, jeden z autorów
listopadowego artykułu,
Paolo Salucci, skonkludował,
że ich wyniki
"jasno pokazują naukowcom,
że istnieje inny rodzaj fizyki,
czekający na odkrycie i zgłębienie."
Zatem te dwa artykuły sugerują,
że idea ciemnej materii
może zostać zakwestionowana, czeka na odkrycie
inny rodzaj fizyki, lub jedno i drugie.
Dla kontekstu historycznego omówmy,
dlaczego naukowcy po raz pierwszy
zaproponowali istnienie ciemnej materii.
Kiedy Sir Isaac Newton
opakował matematycznie
sposób zachowania się masywnych
ciał pod wpływem grawitacji,
pozwoliło to na dokładny opis zachowania
wszystkich obiektów w Układzie Słonecznym.
Od tamtej pory astronomowie
używali tego równania
celem wyjaśnienia zachowania wszystkiego
widocznego we Wszechświecie,

German: 
zu erklären, ohne die Dunkle-Materie-
Hypothese vollständig auszurangieren."
Erst kürzlich schlussfolgerte einer
der Autoren des November-Artikels,
Paolo Salucci, dass ihre Ergebnisse
"es den Wissenschaftlern klarmachen, dass
es eine andere Art von Physik gibt, die
noch entdeckt und erforscht werden muss."
Diese beiden Artikel postulieren,
dass die Idee Dunkler Materie
in Frage gestellt werden muss oder vielleicht eine neue
Art von Physik auf ihre Entdeckung wartet, oder beides.
Für den historischen Zusammenhang
lassen sie uns erkunden,
warum Wissenschaftler ursprünglich die
Existenz Dunkler Materie vorschlugen.
Als Sir Isaac Newton
mathematisch ermittelte,
wie sich schwere Körper unter dem
Einfluss der Schwerkraft verhalten,
erlaubte das, das Verhalten aller Objekte
im Sonnensystem exakt zu beschreiben.
Seitdem benutzen Astronomen diese Gleichungen,
um das Verhalten von allem, was wir im
ganzen Universum sehen, was von Kometen

Polish: 
od komet po gromady galaktyk.
Prędkości, z jakimi poszczególne
planety obiegają Słońce,
są dobrze opisane prawami Newtona
i okazały się pewne
na przestrzeni wielu lat.
Drogą ilustracji, planetarium używa tego prawa
do pokazania zdarzeń w Układzie
Słonecznym, jakie miały miejsce
i jakie nastąpią w określonym czasie.
Archeolodzy opierają się na danych
o zaćmieniach, dostępnych z prawa grawitacji,
do datowania wydarzeń historycznych.
W skrócie, prawo Newtona stanowi,
że im dalej od obiektu centralnego ciało orbituje,
tym wolniej się porusza.
I tak, planeta najbliższa Słońcu, Merkury,
okrąża Słońce z prędkością ok 30 mil na sek.
Dla kontrastu Ziemia,
trzecia planeta od Słońca,
podróżuje z prędkością
ok 18 3/4 mili na sek.,

English: 
ranging from comets
to galaxy clusters.
The rate at which the individual
planets circle the Sun
was neatly described
by Newtown's laws
and they're shown to be
reliable over many years.
By way of illustration, a planetarium
uses these gravitational laws
to show what the solar system events
occurred at a given time in the past
or will occur at a given
time in the future.
Archaeologists rely on eclipse information
based on these gravitational laws
to date historical events.
In essence, Newton's
law has stated that
the further away an orbiting body is from
the central object that it's orbiting,
the slower it's going to travel.
So, the planet closest
to the Sun, Mercury,
has an orbital speed around the
Sun of about 30 miles a second.
In contrast, our Earth, the
third rock from the Sun,
travels at the speed of about
18 3/4 miles per second

German: 
bis zu Galaxienhaufen reicht, zu erklären.
Die Geschwindigkeiten, mit der die
einzelnen Planeten die Sonne umkreisen,
wurde von Newtons Gesetz
ordentlich beschrieben
und sie haben sich über die
Jahre als zuverlässig erwiesen.
Mittels Illustration nutzt ein Planetarium
diese Gesetze der Schwerkraft,
um zu zeigen, welche Ereignisse sich im Sonnensystem
zu einer bestimmten Zeit der Vergangenheit ereigneten
oder zu einer bestimmten Zeit
in der Zukunft ereignen werden.
Archäologen verlassen sich auf Informationen,
die auf den Gravitationsgesetzen beruhen,
um Eklipsen bei historischen
Ereignissen zu datieren.
Im Wesen hat das Newtonsche Gesetz
festgestellt, dass
je weiter weg ein umlaufender Körper von seinem
zentralen Objekt, das er umkreist, ist,
um so langsamer reist er.
So hat der der Sonne am
nächsten stehende Merkur
eine Orbitalgeschwindigkeit um
die Sonne von etwa 48 km/s.
Im Gegensatz dazu reist unsere Erde,
die dritte Gesteinskugel von der Sonne,
mit einer Geschwindigkeit von etwa 30 km/s,

Polish: 
podczas, gdy odległy Pluton
pokonuje jedynie 3 mile na sek.
Gdyby odpowiadało za to prawo grawitacji,
prędkości orbitalne gwiazd
wokół jądra galaktyki
malałyby podobnie, jak planet
krążących wokół Słońca.
W późnych latach 70-tych,
Vera Rubin i Alber Bosma
niezależnie od siebie odkryli
coś niezwykłego w obrotach galaktyk.
Nie zachowywały się one
zgodnie z prawami grawitacji.
Okazało się natomiast, że
w zewnętrznych obszarach galaktyki
prędkość orbitalna gwiazd
jest mniej więcej taka sama,
wzdłuż całej zewnętrznej krawędzi galaktyki.
Nie ma spowalniania,
spadku prędkości orbitalnej.
Gdy tylko ustalono ten
fakt dla wielu galaktyk,
oczywista stała się potrzeba wyjaśnienia.
I w tym właśnie kontekście rozwinięto
koncepcję ciemnej materii.

German: 
während der winzige und weit entfernte
Pluto mit nur 4,8 km/s reist.
Wenn dem Gravitationsgesetz Folge geleistet
werden würde, wäre zu erwarten, dass
die Umlaufgeschwindigkeiten der Sterne
um den Kern ihrer Muttergalaxie
in einer sehr ähnlichen Weise abnehmen
würden, wie die der Planeten um die Sonne.
In den späten 1970ern entdeckten
Vera Rubin und Albert Bosma
unabhängig voneinander etwas Ungewöhnliches
bei der Art und Weise in der Galaxien rotieren.
Sie verhielten sich nicht so, wie die
Gravitationsgesetze es von ihnen verlangten.
Stattdessen wurde entdeckt, dass außerhalb
des Bereiches des Kerns der Galaxie
die Geschwindigkeit der Sterne in ihren
Orbits ungefähr die gleiche war,
über den ganzen Weg bis zum
äußeren Rand der Galaxie.
Es gibt keine Verlangsamung, keinen
Abfall der orbitalen Geschwindigkeit.
Als diese Tatsache erst einmal für
viele Galaxien voll nachgewiesen war,
wurde die Notwendigkeit einer
Erklärung offensichtlich.
Und das ist der Zusammmenhang, in dem das Konzept
Dunkler Materie tatsächlich entwickelt wurde.

English: 
while the tiny and distant Pluto only
travels at three miles per second.
If the law of gravity was being
followed, it was expected that
the rotational orbital speeds of stars
around the nucleus of their parent galaxy
could fall off in a very similar
way to the planets around the Sun.
In the late 1970's, Vera
Rubin and Albert Bosma
independently discovered something unusual
about the way that galaxies rotate.
They didn't behave the way that
gravitational laws said they should.
Instead what was found was that, outside
the region of the core of the galaxy,
the speed of stars in their orbits
was approximately the same,
all the way to the
galaxy's outer edge.
There's no slowing, no
drop-off in the orbit speed.
Once this fact had been fully
established for many galaxies,
the necessity for an
explanation became obvious.
And that's in this context that the
dark matter concept actually developed.

German: 
Die Newtonsche Gravitation sagte diese
Beobachtungsergebnisse nicht vorher.
Offensichtlich wurde etwas nicht
in die Rechnung einbezogen.
Wenn diese flachen Rotationskurven,
wie sie genannt werden,
durch Gravitation allein
erklärt werden könnten,
dann ist das nur möglich, wenn es es einen
riesigen Betrag an Materie in einem immensen
Halo [Hof] um die gesamte sichtbare
Galaxie und dahinter gibt.
Dieser riesige Halo müsste sich bis
weit hinter die Sterne erstrecken,
hinter den sichtbaren Rand der Galaxie,
damit die Annahme funktionierte.
Und weil dieser Halo aus Material nicht
sichtbar war und kein Licht zu emittieren schien,
wurde er schließlich
"Dunkle Materie" genannt.
Es ist wichtig zu vermerken, dass bei
dieser Erklärung die Dunkle Materie
mit gewöhnlicher Materie per
Schwerkraft wechselwirken musste,
da sonst die Annahme nicht funktionierte.
Im November 2016 definierte Dr. Andreas
Ringwald Dunkle Materie folgendermaßen:

Polish: 
Newtonowska grawitacja nie
przewidywała wyników obserwacji.
Zatem coś oczywiście umykało.
Jeżeli płaskie krzywe rotacji,
jak je nazwano,
miały by być wyjaśnione
samą grawitacją,
jedyną możliwością byłyby ogromne
ilości materii w postaci halo
wokół całej widocznej
galaktyki i poza nią.
Owo ogromne halo musiałoby
rozciągać się poza gwiazdy
tworzące widoczną krawędź
galaktyki, aby móc działać.
A skoro owo halo materii jest
niewidoczne i nie wysyła światła,
zostało w końcu nazwane "ciemną materią".
Co istotne, w tym wyjaśnieniu ciemna materia
musi oddziaływać ze zwykłą
materią grawitacyjnie,
w innym przypadku koncepcja nie zadziała.
W listopadzie 2016 roku, dr Andreas Ringwald
zdefiniował ciemną materią w ten sposób:

English: 
Newtonian gravity did not predict
these observational results.
So, obviously something was
not being taken into account.
If these flat rotation
curves as they are called,
would have been explained by
gravitational action alone,
then it was only possible if there was a
huge amount of matter in an immense halo
around the entire visible
galaxy and beyond.
This huge halo had to
extend way beyond the stars
that made up the visible edge of the
galaxy for the proposition to work.
And since this halo of material was not
visible and didn't appear to emit any light,
it eventually became to
be called "dark matter."
It was important to note that on
this explanation that dark matter
had to interact with ordinary
matter gravitationally,
otherwise the proposition
wouldn't work.
In November of 2016, Dr. Andreas Ringwald
defined dark matter in this way:

Polish: 
"Ciemna materia jest niewidoczną
formą materii, która jak dotąd
ujawnia się jedynie poprzez
efekty grawitacyjne.
Z czego się składa, pozostaje
kompletną tajemnicą."
Chociaż wciąż jest tajemnicą,
zaproponowano różne jej formy,
jak gorąca ciemna materia, podobna do plazmy,
lub zimna ciemna materia, jak zimny gaz wodorowy,
masywne obiekty halo,
które nazwano w skrócie MACHO.
Masywne, gęste obiekty halo,
jak roje planet lub księżyców,
błądzące bez celu po galaktyce.
Rozległe obserwacje
definitywnie wykluczyły
wszystkie trzy opcje.
Co więcej, pod koniec października
2013 roku, obserwacje teleskopu Kepler
wykluczyły również, że ciemna materia
składa się z czarnych dziur
dowolnego rozmiaru.

German: 
"Dunkle Materie ist eine unsichtbare
Form der Materie, welche sich bis jetzt
nur durch ihre Gravitationswirkungen
zu erkennen gegeben hat.
Woraus sie besteht, bleibt
ein völliges Mysterium."
Obwohl sie immer noch
ein Mysterium bleibt,
wurden trotzdem verschiedene Arten
der Dunklen Materie vorgeschlagen.
So z.B. heiße Dunkle Materie wie Plasma,
kalte Dunkle Materie wie kaltes Wasserstoffgas,
massive kompakte Halo-Objekte, welchen
das Akronym MACHOs, M A C H O, gegeben wurde.
Massive kompakte Halo-Objekte, wie Schwärme
von planeten- oder mondgroßen Objekten,
die ziellos durch die Galaxie wandern.
Umfangreiche Beobachtungen
haben all diese drei besonderen
Optionen definitiv ausgeschlossen.
Außerdem haben Ende 2013 Forschungen
durch das Kepler-Weltraumteleskop
auch jede Möglichkeit Schwarzer
Materie ausgeschlossen,
die aus Schwarzen Löchern
irgendeiner Größe besteht.

English: 
"Dark matter is an invisible
form of matter which until now
has only revealed itself through
its gravitational effects.
What it consists of remains
a complete mystery."
Although it still
remains a mystery,
various forms of dark matter
have been proposed nonetheless,
such as hot dark matter like plasma,
cold dark matter like cold hydrogen gas,
massive compact halo objects which have
been given the acronym MACHOs, M A C H O.
Massive compact halo objects like
swarms of planet or moon sized objects
wandering aimlessly
throughout the galaxy.
Extensive observations
have definitely ruled out
all three of those
particular options.
Furthermore, by late October of 2013,
studies by the Kepler Space Telescope
had also ruled out any
possibility of dark matter
being made up of black
holes of any size.

Polish: 
Możliwość, że jest ona formą
dziwnej lub egzotycznej materii,
została zaproponowana
w listopadzie 2014 roku.
Stało się to jednak z powodu fiaska
poszukiwań bardziej prawdopodobnych kandydatów.
Obecnie jednak uznaje się to za
mało prawdopodobnego kandydata.
Obecny faworyt to WIMPy.
WIMPy to kolejny skrót, a mają być one
słabo oddziałującymi, masywnymi
cząstkami, coś jak neutrino.
W niedawnej historii nauki
większość czasu, pieniędzy
i badań przeznaczono na szukanie WIMPów,
i wydają się one jedynym możliwym
wyjaśnieniem, jakie pozostało.
Ale WIMPy, w formie neutrino
i innych możliwych cząstek,
zostały w całości wykluczone
przez doświadczenia i obserwacje.
Miano nadzieję, że Wielki
Zderzacz Hadronów w CERNie
wykryje kluczowe dla nieuchwytnej ciemnej
materii cząstki, które można by nazwać WIMPami.

German: 
Die Möglichkeit, dass diese sich im Zustand
seltsamer oder exotischer Materie befindet,
wurde im November 2014 vorgeschlagen.
Aber das geschah aufgrund der erfolglosen
Suche nach einem wahrscheinlichen Kandidaten.
Aber dieser wird gegenwärtig als ein ziemlich
unpassender Kandidat für Dunkle Materie angesehen.
Die gegenwärtige Lieblingserklärung sind
die WIMPs [weakly interacting massive particles].
WIMPs ist ein weiteres Akronym
und es wird vorgeschlagen, dass sie
schwach wechselwirkende massive
Partikel sind, so etwas wie Neutrinos.
In der jüngeren Wissenschaftsgeschichte
wurde viel Zeit, viel Geld und
Forschungsaufwand aufgebracht,
um nach WIMPs zu suchen,
und sie scheinen die einzige mögliche
Erklärung zu sein, die noch übrig ist.
Doch WIMPs, in der Gestalt von Neutrinos
und einer Reihe anderer möglicher Partikel,
wurden durch Experimente und
Beobachtungen ausgeschlossen.
Es wurde gehofft, dass der
Large Hadron Collider von CERN
dass schwer feststellbare Schlüsselteilchen der
Dunklen Materie entdeckt, das WIMP genannt wird.

English: 
The possibility of it being in the
form of strange or exotic matter
was proposed in
November of 2014.
But that was because of the unsuccessful
search for a likely candidate.
But this is currently considered quite
unlikely as a candidate for dark matter.
The current favorite
explanation lies with WIMPs.
WIMPs is another acronym,
and they are proposed to be
weakly interacting massive
particles, something like neutrinos.
In recent scientific
history, much time, money,
and research effort has been
expended in looking for WIMPs,
and they appear to be the only
possible explanation which is left.
But WIMPs, in the form of neutrinos and
a slew of other possible particles,
have all been ruled out by
experiment and observation.
It was hoped that the Large
Hadron Collider at CERN
is going to discover key elusive dark matter
particle that could be labeled as the WIMP.

English: 
[Narrator] If WIMPs are proposed
at the dark matter component,
is it true that these two studies call
into question whether it would interact
gravitationally with
ordinary matter as expected?
[Setterfield] Yes, they
do call it into question.
Ekatarina Karukes, the lead author of the
November paper, put it this way, and I quote:
"Most dark matter, according to the most
credible hypotheses would be WIMPs.
It would not interact with ordinary matter
except through gravitational force ...
Our observations, however,
disagree with this notion."
If that is the case, then the original
proposition about dark matter is false
since it was expected that it would
interact with matter via gravity
and so govern the
galaxy rotation rate.
The November study
actually goes further;
it shows that the distribution
of matter and dark matter

German: 
[Michael] Wenn WIMPs als Bestandteil
Dunkler Materie angenommen werden,
ist es wahr, dass diese zwei Studien in
Frage stellen, ob sie schwerkraftmäßig
mit gewöhnlicher Materie
wechselwirken wie erwartet?
[Barry] Ja, sie stellen das in Frage.
Jekaterina Karukes, die Hauptautorin des November-
Artikels, formulierte das so und ich zitiere:
"Die meiste Dunkle Materie würde laut der
glaubwürdigsten Hypothesen aus WIMPs bestehen.
Sie würde nicht mit gewöhnlicher Materie
wechselwirken, außer durch Gravitationskräfte ...
Unsere Beobachtungen stimmen jedoch
nicht mit dieser Auffassung überein."
Wenn das der Fall ist, dann ist die ursprüngliche
Aufassung über Dunkle Materie falsch,
weil erwartet wurde, dass sie mit Materie
durch Gravitation wechselwirken würde
und so die galaktische
Rotationsrate steuern würde.
Die November-Studie geht in
Wirklichkeit noch weiter.
Sie zeigt, dass die Verteilung
von Materie und Dunkler Materie

Polish: 
[Narrator] Jeżeli WIMPy są proponowane
jako komponent ciemnej materii,
czy to prawda, że te dwa badania
podważają ich spodziewane
grawitacyjne oddziaływanie ze zwykłą materią?
[Setterfield] Tak, podważają.
Ekatarina Karukes, główny autor publikacji
z listopada, ujęła to tak, cytuję:
"Większość ciemnej materii, zgodnie
z najbardziej wiarygodną hipotezą, to WIMPy.
Nie oddziaływałyby z normalną
materią inaczej, niż grawitacyjnie...
Jednakże nasze obserwacje temu przeczą."
Skoro tak, to pierwotne założenia
co do ciemnej materii są fałszywe,
gdyż spodziewano się jej oddziaływania
ze zwykłą materią poprzez grawitację
i sterowanie w ten sposób
jej tempem rotacji.
Listopadowa praca idzie nawet dalej.
Pokazuje, że rozmieszczenie
materii i ciemnej materii

German: 
eng mit einander verwandt sein muss, wenn
wirklich Dunkle Materie vorhanden ist.
Die Autoren stellen fest und ich zitiere:
"Wir fanden eine Verbindung zwischen
der Struktur von gewöhnlicher
oder leuchtender Materie - wie Sternen,
Staub und Gas - mit Dunkler Materie."
Mit anderen Worten, diese
Beobachtungen zeigen, dass,
wenn Dunkle Materie wirklich existiert,
sie nur an solchen Orten sein kann,
wo gewöhnliche Materie vorhanden ist.
Das bedeutet, dass es keinen massiven
Halo von Dunkler Materie geben kann,
der sich bis hinter die sichtbaren
Grenzen der Galaxien ausdehnen kann.
Der Grund ist laut dieser Studie,
dass diese sichtbaren Grenzen markieren,
wo gewöhnliche Materie zu ihrem Ende kommt.
Und so muss jegliche Dunkle
Materie dort ebenfalls enden.
Tatsächlich ergab eine spezifische Suche
nach Halos Dunkler Materie im Februar 2015
jenseits der sichtbaren Grenzen der
Galaxien ein negatives Ergebnis
für die Galaxien, die speziell
auf diesen Effekt untersucht wurden.

Polish: 
musi być blisko związane, o ile
ciemna materia faktycznie tam jest.
Autorzy stwierdzają, cytuję:
"Znaleźliśmy powiązanie
między strukturą normalnej,
świecącej materii, jak gwiazdy,
gaz i pył, z ciemną materią."
Innymi słowy, obserwacje te pokazują, że
jeśli ciemna materia faktycznie istnieje,
może być jedynie w miejscach,
gdzie znajduje się zwykła materia.
Oznacza to, że nie może istnieć
ogromne halo ciemnej materii,
rozciągające się poza
widoczne granice galaktyk.
Powodem, według badania, jest
to, że widoczna granica galaktyki
oznacza granicę jej zwykłej materii.
Zatem wszelka ciemna materia
również musi się tam kończyć.
W lutym 2015 roku, poszukiwania
halo ciemnej materii
poza widocznymi granicami
galaktyk dały negatywny wynik
dla galaktyk, u których poszukiwano tego efektu.

English: 
must be closely related if
dark matter is really there.
The authors state, and I quote:
"We found a link between
the structure of ordinary,
or luminous matter like stars,
dust and gas, with dark matter."
In other words, these
observations show that,
if dark matter
really does exist,
it can only be in those locations
where ordinary matter is present.
It means that there cannot be
a massive halo of dark matter
extending beyond the visible
limits of galaxies.
The reason, according
to that study,
is that those visible limits mark where
ordinary matter comes to an end.
And so any dark matter
must end there as well.
In fact, in February of 2015, a
specific search for dark matter halos
beyond the visible limits to
galaxies gave a negative result
for the galaxies that were specifically
studied for such an effect.

Polish: 
Zatem płynie stąd wniosek, że ciemna materia
może występować jedynie w tych miejscach,
gdzie znajduje się zwykła materia,
nie może występować samodzielnie.
Zaprzecza to całej idei halo z ciemnej materii.
W publikacji z września 2016
roku zawarto podobne wnioski,
oparte na próbie 2693 punktów
danych w 153 galaktykach.
David Merrit, profesor fizyki i astronomii
w Instytucie Technologii w Rochester,
nie brał udziału w badaniu,
ale doszedł do tych wniosków
z publikacji naukowych.
Powiedział, cytuję:
"Krzywe rotacji galaktyk
tradycyjnie wyjaśniane były
przez hipotezę ad-hoc, że galaktyki
otoczone są przez ciemną materię.
Relacja lub prawo, odkryte
przez McGaugh'a et al.,
jest poważnym i być może fatalnym
wyzwaniem dla tej hipotezy,
gdyż pokazuje, że krzywe rotacji
są dokładnie zdeterminowane
rozkładem samej tylko normalnej materii.

English: 
So, the conclusion is that dark matter
can only occur in those locations
where ordinary matter is found,
not on its own or elsewhere.
This negates the whole idea of
dark matter halos existing at all.
The September 2016 paper
came to similar conclusions
using a sample of 2693 data
points in 153 galaxies.
David Merritt, the professor of physics and
astronomy at Rochester Institute of Technology,
who didn't take part
in either study,
but came to these conclusions
from the scientific papers.
He said, and I quote:
"Galaxy rotation curves have
traditionally been explained by
an ad-hoc hypothesis that galaxies
are surrounded by dark matter.
The relation or law
discovered by McGaugh et al.
is a serious, and possibly fatal
challenge to this hypothesis,
since it shows that rotation
curves are precisely determined
by the distribution of
normal matter alone.

German: 
So besteht die Schlussfolgerung darin, dass
Dunkle Materie an diesen Orten vorkommen kann,
wo gewöhnliche Materie zu finden
ist und nicht allein oder anderswo.
Das negiert die ganze Idee der
Existenz von Halos Dunkler Materie.
Der Artikel vom September 2016
kam zu ähhnlichen Schlussfolgerungen
durch Nutzung von Stichproben von
2693 Datenpunkten in 153 Galaxien.
David Merritt, Professor für Physik und
Astronomie am Rochester Institute of Technology,
der an keiner der beiden Studien teilnahm,
kam aber durch wissenschaftliche Artikel
zu diesen Schlussfolgerungen.
Er sagte und ich zitiere:
"Galaktische Rotationskurven wurden
traditionell erklärt durch eine
Ad-hoc-Hypothese, der zufolge Galaxien
durch Dunkle Materie umgeben sind.
Die Beziehung oder das Gesetz,
das McGaugh u.a. entdeckten,
ist eine ersthafte und möglicherweise fatale
Herausforderung für diese Hypothese,
weil sie zeigt, dass die Rotationskurven
allein und exakt bestimmt werden
durch die Verteilung
der normalen Materie.

English: 
Nothing in the standard
cosmological model predicts this,
and it's almost impossible to imagine how
that model could be modified to explain it,
without discarding the dark
matter hypothesis completely."
The September 2016 paper determined that there
was a precise mathematical relationship
between the visible matter present and the
acceleration that stars and galaxies undergo.
It's an almost exact
relationship or law
with very little room for error
in galaxies of all varieties.
The source of the accelerational
force is not identified
except that it is
not normal gravity.
The paper's lead author Stacy
McGaugh said, and I quote:
"The natural inference is that this
law stems from a universal force
such as a modification of gravity like
MOND, that's M O N D, an acronym again,

German: 
Nichts im standardkosmologischen
Modell sagt das vorher
und es ist fast unmöglich sich vorzustellen, wie dieses
Modell modifiziert werden könnte, um das zu erklären,
ohne die Hypothese der Dunklen
Materie völlig zu verwerfen."
Der Artikel vom September 2016 bestimmte,
dass es eine präzise mathematische Beziehung
zwischen der vorhandenen sichtbaren Materie und der
Beschleunigung gab, der Sterne und Galaxien unterliegen.
Es ist eine fast exakte
Beziehung oder ein Gesetz
mit sehr wenig Spielraum für
Fehler in Galaxien aller Art.
Die Quelle der Beschleunigungskräfte
wurde nicht identifiziert,
abgesehen davon, dass es sich nicht
um normale Gravitation handelt.
Die Hauptautorin des Artikels,
Stacy McGaugh, sagte und ich zitiere:
"Die natürliche Schlussfolgerung ist, dass dieses
Gesetz von einer universellen Kraft stammt,
wie einer Modifikation der Gravitation ähnlich der
von MOND, das ist M O N D, erneut ein Akronym,

Polish: 
Nic w standardowym modelu
kosmologicznym tego nie przewiduje
i niemal nie można sobie wyobrazić, jak model
ten mógłby zostać zmieniony, aby to wyjaśnić,
bez zupełnego odrzucenia
hipotezy ciemnej materii."
Praca z września 2016 roku określa, że
istniała dokładna matematyczna relacja
pomiędzy obecnością widocznej materii
a przyspieszeniem gwiazd i galaktyk.
Jest to niemal dokładne powiązanie lub prawo
z niewielkim marginesem błędu
w galaktykach wszystkich rodzajów.
Źródło siły przyspieszającej nie jest znane,
oprócz tego, że nie jest
to zwykła grawitacja.
Główny autor pracy, Stacy
McGaugh, powiedziała, cytuję:
"Naturalne wnioskowanie jest takie,
że prawo to pochodzi z uniwersalnej siły,
jak modyfikacja grawitacji w rodzaju
MOND, M O N D, ponownie akronim,

Polish: 
hipoteza zmodyfikowanej dynamiki Newtona,
zaproponowanej przez izraelskiego fizyka Moti Milgroma."
MOND Milgroma to próba wyjaśnienia
krzywych rotacji przez
dodanie małego czynnika
do zwykłego równania grawitacji Newtona.
Czynnik ten daje małe efekty w małej
skali, np. naszego Układu Słonecznego,
ale staje się efektywny w skali galaktyk.
Chociaż MOND nie tłumaczy
wszystkich zjawisk grawitacyjnych,
praca McGauth nie zmniejsza
poprawności podejścia Milgroma.
W sumie jest z nim zgodna,
ale mamy tu problem,
jest to narzędzie czysto matematyczne,
pozwalające wytłumaczyć niektóre obserwacje.
I to jest problem, to
tylko narzędzie matematyczne.
Nie ma fizycznego powodu na istnienie
dodatkowego czynnika lub nowego prawa.

German: 
die Hypothese der modifizierten Newtonschen Dynamik,
vorgeschlagen durch den israelischen Physiker Moti Milgrom."
Der Denkansatz von MOND durch Milgrom
versucht wirklich die Rotationskurven
zu erklären, indem er einen
kleinen Beschleunigungsterm
den normalen Newtonschen
Gravitationsgleichungen hinzufügt.
Dieser Term hat auf kleiner Größenordnung,
wie in unserem Sonnensystem, wenig Effekt,
wird aber auf der größeren Skala
von Galaxien sehr wirksam.
Obwohl nicht alle Gravitationsphänomene durch
die Anwendung von MOND erklärt werden können,
verwirft McGaughs Studie die Berechtigung
von Milgroms Vorgehensweise nicht.
Sie geht sogar in die gleiche Richtung,
aber MOND, und hier liegt das Problem,
ist ein rein mathematischer Apparat, der uns
richtige Antworten auf einige Beobachtungen gibt.
Das ist das Problem, es ist
nur ein mathematischer Apparat.
Es gibt keinen wirklichen physikalischen Grund für
den zusätzlichen Term oder das neue Gesetz.

English: 
the hypothesis of modified Newtonian dynamics
proposed by Israeli physicist Moti Milgrom."
The MOND approach by Milgrom
actually tries to explain
the rotation curves by adding
a small acceleration term
to the normal Newtonian
gravitational equations.
This term has little effect on
small-scale, such as in our solar system,
but it becomes effective on
the larger scale of galaxies.
While all the gravitational phenomena cannot
be accounted for by the MOND proposal,
McGaugh's study does not discount
the validity of Milgrom's approach.
In fact, it is in line with it but
MOND, and here's the problem,
is a purely mathematical device that gives
us the right answer to some observations.
That is the problem; it is
only a mathematical device.
There is no actual physical reason for
the additional term or the new law.

English: 
This in itself might caution us that
we should look at other options
where other accelerating forces
exist apart from gravity.
[Narrator] An alternative candidate for an
accelerating force is electromagnetism.
Why has this possibility been largely
ignored by mainstream cosmology?
[Setterfield] There is, in
fact, a historical reason
that it's been largely
ignored until recently.
If you can bear with
me for a few moments
while we trace this through
and see what happened.
In the earliest years of the 20th-century,
a Norwegian, Kristian Birkeland,
was studying the behavior
of plasmas in the lab.
Plasma, the fourth state of
matter, is created in the lab
when atoms have stripped off one or more
electrons, leaving protons, ions and electrons,
that is charged particles, and
they wander freely around.
Moving charges like this
constitute an electric current,
and these currents have a
circling magnetic field.
These magnetic fields constrain the
plasma to form filaments and sheaths.

German: 
Das sollte uns schon dazu bringen
nach anderen Optionen zu suchen,
wo außer der Schwerkraft andere
beschleunigende Kräfte wirken.
[Michael] Ein alternativer Kandidat für eine
beschleunigende Kraft ist Elektromagnetismus.
Warum wurde diese Möglichkeit von der
Mainstream-Kosmologie so lange ignoriert?
[Barry] Es gibt in der Tat
einen historischen Grund,
der bis vor kurzem weitestgehend
ignoriert wurde.
Wenn Sie sich für einige
Momente in Geduld üben,
während wir das verfolgen,
sehen wir, was geschehen ist.
In den frühesten Jahren des 20. Jahrhunderts
erforschte ein Norweger, Kristian Birkeland,
das Verhalten von Plasmen im Labor.
Plasma, der vierte Aggregatzustand
der Materie, wird im Labor erzeugt,
wenn von Atomen ein oder mehr Elektronen abgestreift
werden, was Protonen, Ionen und Elektronen zurücklässt,
was geladene Partikel sind,
und diese frei umherwandern.
Sich bewegende Ladungen wie diese
bilden einen elektrischen Strom
und diese Ströme besitzen ein
sie umkreisendes Magnetfeld.
Diese Magnetfelder zwingen das Plasma
dazu, Filamente und Randzonen zu bilden.

Polish: 
To samo w sobie może pchnąć nas
do poszukiwań innych opcji,
w których inne siły przyspieszające
istnieją poza galaktyką.
[Narator] Alternatywnym kandydatem
na taką siłę jest elektromagnetyzm.
Dlaczego możliwość taka jest powszechnie
ignorowana przez kosmologię głównego nurtu?
[Setterfield] Istnieje
powód historyczny,
dla którego jest to do dziś
w większości ignorowane.
Prześledźmy to razem przez kilka chwil
i zobaczmy, co się stało.
Na samym początku XX wieku
Norweg, Kristian Birkeland,
studiował zachowanie
plazmy w laboratorium.
Plazma, czwarty stan materii,
powstaje w laboratorium,
gdy atomy są odzierane z jednego lub więcej
elektronów, pozostawiając protony, jony i elektrony,
będące swobodnie latającymi,
naładowanymi cząstkami.
Poruszające się ładunki
stanowią prąd elektryczny,
a te prądy mają wirowe
pola magnetyczne.
Owe pola zacieśniają
plazmę do włókien i arkuszy.

German: 
So sind all diese Wechselwirkungen
des Plasmas elektrisch und magnetisch.
Birkelands Werk in den frühen 1900ern
war der Beginn von etwas, das
als Plasmaphysik bekannt ist.
Doch fast sofort verschrie ein Mathematiker
und Physiker, Sydney Chapman,
der für sein Werk sehr angesehen
war, Birkelands Plasmaphysik.
Seine Meinung war so respektiert, dass sie
den Fortschritt der Plasmaphysik bis zu
Chapmans Tod im Jahr 1970 blockierte.
Seither haben neue Entdeckungen
im Weltraum bestätigt,
dass Birkeland recht hatte
und Chapman im Irrtum war.
Im Ergebnis dessen wurde Plasmaphysik
sehr viel umfassender erforscht.
Es wurde herausgefunden, dass über
99% der Materie im Universum
in einer Form von Plasma existiert.
So kann die Erforschung des Verhaltens
von Plasmafilamenten im Labor
uns einige Hinweise darauf geben,
was im Weltraum vor sich geht.
So kann aus dieser Geschichte ersehen werden,
dass die Option elektromagnetischer Kräfte

English: 
So, all the interactions of
plasma are electric and magnetic.
Birkeland's work in
the early 1900's
was the beginning of something
known as plasma physics.
However, almost immediately a mathematician
and physicist Sydney Chapman,
well respected for his work, decried
Birkeland's plasma physics.
His opinions were so respected that they
blocked the progress of plasma physics
until Chapman's death in 1970.
Since then, new discoveries
in space have confirmed
that Birkeland was right
and Chapman was wrong.
As a result, plasma physics has
become much more widely studied.
What has been found is that over
99% of the matter in the universe
exists in a plasma form.
So, studying how plasma
filaments behave in the lab
can give us some clues as to
what's going on in space.
So from this history, it can be seen that
the option of electromagnetic forces

Polish: 
Zatem wszystkie oddziaływania
w plazmie są elektryczne i magnetyczne.
Praca Birkelanda na początku XX wieku
była początkiem tak
zwanej dziś fizyki plazmy.
Jednakże, niemal natychmiast,
matematyk i fizyk Sydney Chapman,
bardzo szanowany za swoje osiągnięcia,
oczernił fizykę plazmy Birkelanda.
Jego opinie były tak poważane, że
zablokowały postęp w fizyce plazmy
aż do jego śmierci w roku 1970.
Od tamtej pory nowe odkrycia
w kosmosie potwierdziły,
że Birkeland miał rację,
a Chapman się mylił.
W rezultacie upowszechniło się
studiowanie fizyki plazmy.
Okazało się, że ponad 99%
materii we Wszechświecie
to plazma.
Zatem badanie włókien
plazmy w laboratorium
daje nam pewne wyobrażenie,
co się dzieje w kosmosie.
Widać z tej historii, że
opcja sił elektromagnetycznych

Polish: 
i fizyki plazmy pojawiła się zaledwie pod
koniec lat 70-tych i na początku 80-tych,
gdy wypłyną ów problem z galaktykami.
Tak więc, zjawiska grawitacyjne
były rozważane jako jedyna opcja.
W tym kontekście Antony Peratt
z Los Alamos National Laboratories
wskazał w 1992 roku, że
siły elektromagnetyczne
w kosmosie mogą być 10 do 39
razy silniejsze niż grawitacja.
10 do 39, czyli jedynka z 39 zerami.
Jego doświadczenia i symulacje pokazały,
że odpowiedź na dylemat ciemnej
materii leży właśnie
w tej dziedzinie badań.
W serii artykułów w czasopiśmie
IEEE z grudnia 1986 roku,
Peratt omawiał swoje eksperymenty
i symulacje komputerowe
z przeplatającymi się włóknami plazmy,
działającymi pod wpływem
sił elektromagnetycznych.
Wykazał, że w przekroju
oddziaływania tych włókien

German: 
und Plasmaphysik in den späten 1970ern
und 1980ern gerade erst aufgetaucht war,
als das Galaxienproblem aufkam.
Deshalb wurden allein Erscheinungen der
Graviation als einzige Option berücksichtigt.
In diesem Zusammenhang führte Anthony Peratt
von den Los Alamos National Laboratories
im Jahr 1992 aus, dass die
elektromagnetische Kraft
im Weltraum bis zu 39 Zehnerpotenzen
stärker sein kann als Gravitation.
10 hoch 39, dass ist eine
1 gefolgt von 39 Nullen.
Seine Experimente und Simulationen zeigten,
dass die Antwort auf das Dilemma der
Dunklen Materie in dieser
Forschungsrichtung liegt.
In einer Reihe von Artikeln im
Journal IEEE vom Dezember 1986
diskutierte Peratt seine Experimente
und Computersimulationen
mit verflochtenen Plasmafilamenten,
die unter dem Einfluss der Kräfte von
Elektrizität und Magnetismus agieren.
Er führte aus, dass an der Schnittstelle
der Wechselwirkungen dieser Filamente

English: 
and plasma physics had barely emerged
in the late 1970's and early 1980's
when this galaxy
problem surfaced.
So, gravitational phenomena alone
were considered as the only option.
It is in this context that Anthony Peratt
of Los Alamos National Laboratories
pointed out in 1992 that
the electromagnetic force
can be up to 10 to the 39 times
stronger than gravity out in space.
Ten to the 39, that's one
followed by 39 zeros.
His experiments and simulations showed
that the answer to the dark matter
dilemma lies along this
line of investigation.
In the series of articles in the
IEEE journal for December of 1986,
Peratt discussed his experiments
and computer simulations
with intertwining
plasma filaments,
acting under the forces of
electricity and magnetism.
He pointed out that, at the cross section
of interaction between these filaments,

English: 
miniature spiral
galaxies were formed.
These galaxies actually
included all known types.
The number of interacting
filaments he used
ranged from up to 12 experimentally
and up to six in the simulations
but when using just two
or three filaments,
galaxies of all types were formed
by the electromagnetic interaction.
Peratt pointed out that these
lab experiments and the results
can be linearly upscaled to cosmic proportions
as a result of known plasma behavior.
Thus, the key candidate for an
accelerating force in galaxies
is electricity and/or magnetism,
which for historical reasons,
has been largely ignored by
gravitational astronomers up until now.
For this present discussion,
one important point
emerges from these
experiments of Peratt.
These lab-generated
miniature galaxies
where the spiral or elliptical,
or whatever form they took,

German: 
Miniaturspiralgalaxien entstanden.
Diese Galaxien umfassten wirklich
alle bekannten Typen.
Die Anzahl der interagierenden
Filamente, die er nutzte,
reichte experimentell bis zu 12 und
bis zu sechs in den Simulationen,
aber selbst wenn nur zwei oder
drei Filamente genutzt wurden,
entstanden alle Typen von Galaxien durch
elektrogmagnetischen Wechselwirkungen.
Peratt führte aus, dass diese Labor-
experimente und deren Ergebnisse
aufgrund des bekannten Plasmaverhaltens linear auf
kosmische Proportionen vergrößert werden können.
Daher ist der Hauptkandidat für eine
beschleunigende Kraft in den Galaxien
elektrischer Strom und/oder Magnetismus,
was aus historischen Gründen durch
Gravitations-Astronomen bis heute
weitestgehend ignoriert wurde.
Für die gegenwärtige Diskussion
stammt ein wichtiger Punkt
von diesen Experimenten von Peratt.
Diese im Labor erzeugten Miniaturgalaxien,
ob sie spiralförmig oder elliptisch waren,
oder welche Form sie auch immer annahmen,

Polish: 
powstały miniaturowe galaktyki spiralne.
Galaktyki te właściwie obejmowały
wszystkie znane rodzaje.
Liczba użytych przez niego włókien
miała zakres od 12 w doświadczeniach i
do sześciu w symulacjach,
ale już przy dwóch lub trzech włóknach
oddziaływania elektromagnetyczne
uformowały wszystkie rodzaje galaktyk.
Peratt podkreślił, że te
doświadczenia i wyniki
mogą być liniowo przeskalowane do proporcji
kosmicznych, jako wynik znanego działania plazmy.
Zatem, kluczowym kandydatem na
siłę przyspieszającą w galaktykach
jest elektryczność i/lub magnetyzm,
które z powodów historycznych
zostały przeważnie zignorowane przez
grawitacyjnych astronomów aż po dziś dzień.
Dla obecnej dyskusji,
powstaje z doświadczeń
Peratta ważna myśl.
Owe miniaturowe galaktyki z laboratorium
będące spiralne bądź eliptyczne,
lub jakiekolwiek by nie były,

German: 
alle hatten Rotationskurven, welche exakte
Kopien ihrer kosmischen Gegenstücke waren.
Die flache Rotationskurve
ergab sich, weil Galaxien
nicht unter dem Einfluss von
Gravitationskräften standen,
sondern eher durch elektromagnetische
Wechselwirkungen gesteuert wurden,
welche sich anders verhalten und auch viel
schneller und stärker sind als Gravitation.
Deshalb sind allein die an den Plasma-
wechselwirkungen beteiligten Kräfte
in der Lage, flache Rotationskurven
in Galaxien zu produzieren,
ohne irgendwelche zusätzlichen mathematischen
Terme oder exotische Physik
oder die Notwendigkeit Dunkler Materie.
Peratts Forschung verdient deshalb viel
größere Publicity unter den Astronomen,
Physikern und Kosmologen als
sie bis heute erhalten hat.
Größere Bekanntheit verdient auch seine Antwort
auf das Dunkle-Materie-Rätsel, die er in der
Plasmaphysik durch reproduzierbare
Experimente im Labor fand.

Polish: 
wszystkie miały krzywe rotacji
jak ich kosmiczne odpowiedniki.
Płaska krzywa rotacji
galaktyk wynika z faktu, iż
nie działają tu siły grawitacji
ale raczej elektromagnetyczne,
zachowujące się inaczej, jak również będące
znacznie szybsze i silniejsze od grawitacji.
Zatem siły zaangażowane
same w oddziaływania plazmy
są zdolne do spowodowania płaskiej
krzywej rotacji w galaktykach
bez żadnych dodatkowych matematycznych
czynników bądź egzotycznej fizyki
czy ciemnej materii.
Badania Peratta zasługują więc na znacznie
większą uwagę w środowisku astronomów,
fizyków i kosmologów, niż mają obecnie.
Toteż odpowiedź na zagadkę
ciemnej materii znaleziono
w fizyce plazmy, dającej
reprodukcje w laboratorium.

English: 
all had rotation curves which are exact
replicas of their cosmic counterparts.
The flat rotation curve
resulted because galaxies
were not acting under
gravitational forces
but were rather controlled by
electromagnetic interactions,
which act in a different way, as well as
being much faster and stronger than gravity.
Thus, the forces involved in
plasma interactions alone
are capable of producing flat
rotation curves in galaxies
without any extra mathematical
terms or exotic physics
or the necessity
for dark matter.
Peratt's research, therefore, deserves
much more publicity among astronomers,
physicists, and cosmologists
than it has received up to now.
So too does the answer to dark
matter conundrum that he found
from plasma physics to be reproducible
by experiments in the lab.

Polish: 
Jest to kompletne rozwiązanie tej zagadki,
a co więcej, jest to nauka godna zaufania.
Dla dalszych aktualności z Wiadomości
z Kosmosu Elektrycznego Wszechświata
pozostańcie z
Thunderbolts.info

English: 
So, it's a complete solution to this puzzle,
and what is more, it's reliable science.
For continuous updates on Space
News from the Electric Universe,
stay tuned to
Thunderbolts.info

German: 
Das ist eine vollständige Lösung dieses Rätsels
und darüber hinaus ist es glaubwürdige Wissenschaft.
Für weitere Aktualisierungen der
Space News des Electric Universe
achten Sie auf
Thunderbolts.info
