Biri beni bekliyor olacak mı?
Her şey yolunda mı?
Gidelim!
- Yolculuk iyi miydi?
- Evet efendim.
Güzel bir ülke, Fransa!
Evet efendim.
Sonunda geldik!
O sen misin?
Merhaba, Diouana.
Umarım burası hoşuna gider.
Sana odanı göstereyim.
Bu yatağın.
Ve bu da Riviera...
Juan-les-Pins, Nice...
Cannes...
Antibes...
Şimdi mutfağı görmeye gidelim.
Mutfak, banyo...
...yatak odası, oturma odası.
Elimden gelen hepsi bu!
Fransa'ya bunu için gelmedim!
İnsanlar nasıl acaba?
Kapılar gece gündüz kilitli.
Gece gündüz!
Ben çocuklara bakmaya geldim!
Neredeler?
Hanımım neden her zaman bana bağırıyor?
Ben aşçı değilim!
Temizlikçi kadın değilim!
Partiye gitmiyorsun!
Üç haftadır aynı elbiselerlesin!
Bu önlüğü senin için aldım.
Bir bakalım...
Dön arkanı.
Öğle yemeğine misafirlerimiz geliyor.
Bize pilav yap.
Bu önlük nereden çıktı?
Neden bu evdeyim?
Aşçılık yapmadım!
Hanımım neden pilav istiyor?
Dakar'da, hiç pilav yapmazdı!
Belki pilav Dakar'daki gibi değildir.
Çocuklar için geldim.
Neredeler?
Madem çocuklar yanında değil,
hanımın neden beni istetti?
Bu pilavdan sonra,
belki bana şehri gösterirler.
Belki Cannes'a gideriz...
Nice, Monte Carlo.
Gösterişli dükkanlara bakarız.
Hanımım bana ödeme yaparsa,...
...güzel elbiseler...
...ayakkabılar...
...ipek iç çamaşırlar...
...ve güzel peruklar satın alacağım.
Fotoğrafımı çektirip...
...Dakar'a gönderirim.
Hepsi kıskançlıktan çatlar!
Umarım pilavım hoşlarına gider.
Sosum o kadar baharatlı değil.
Ya çocuklar gelmezse?
- Tatmaya can atıyorum!
- Göreceksiniz, güzel ve çok baharatlıdır!
Hakiki Afrika mutfağı!
Hoşunuza gitti mi?
- Evet, çok güzel!
- Çok baharatlı!
Baharatlı yiyecekleri severim!
Şanslıyım!
Diouana...
Bir tabak pilav ve biraz şarap.
Domuz gibi yiyip çene çalıyorlar...
...ve içiyorlar!
Azıcık sos...
Güzelmiş!
Biraz daha!
Dakar'a gelmelisiniz!
Afrika şu an güvenli değil,
tüm o iç savaşlar.
Senegal güvenli.
Evet, çok güzel ama biraz ağır!
İyi pişmiş!
Aşçın bir cevher!
Afrikalılar sadece pilav yer.
- Pilav nasıl?
- Kilo aldırıyor mu?
Umarım afrodizyak etkisi vardır.
Hep şakacısın!
Teşekkürler Diouana.
Af buyurur musunuz bayan?
Daha önce hiç siyahi bir kadını
öpmemiştim.
İçimde kızdığına dair bir his var.
Bağımsızlıkları saflıklarını bozdu.
Sadece şaka yapıyordu!
Pilavın güzeldi!
Seninle gurur duyuyorum!
Bize biraz kahve yap!
Şunu yere koy!
Buraya gel!
Mektup Yazıcısı
Nereye gidiyorsun?
İş bakmaya.
Dakar'da her şey o sabah...
...başlamıştı.
Bir kattan diğer kata...
...merdivenleri çıktım ve indim.
Hepsi aynıydı:
Kimse hizmetçi istemiyordu.
- Geleceği düşün!
- Bana kalırsa, gelecek Afrikalılar'ın!
- İnsanın artık bir fikri olmuyor!
- Bu bir engel!
Demek öyle diyorsun!
Bu senin menfaatine!
- Senin bölgende...
- İnsanlar beni seçti!
- O kadar uzun boylu değil!
- Neden olmasın? "Hayır" diyorum!
Aileni düşün!
Haklı, biraz gevşe!
Affedersiniz bayan...
Hayır, istemiyorum!
Beni seçti...
Yaptığı tek şey bana bakmaktı.
Aklım başka yerdeydi.
İş bulmak zorundaydım.
İki kadın dışında sokak boştu.
Güzeldiler.
Yanımdan geçişlerini izledim.
Ama konuşmaya devam etti.
Bana hizmetçilerin iş beklediği
meydandan söz etti.
Oraya vardığımızda, benden ayrıldı.
Onu tekrar göreceğime söz verdim.
Ve diğer kızlar gibi, kaldırıma oturup
beklemeye başladım.
Güneş üzerimizden pek çok kez geçti...
...ama hepimiz her sabah
ve akşam buraya geldik.
O sabah...
Her zamanki gibi meydana gittim.
Diğerleri de oradaydı...
...ve her gün yaptığım gibi...
...kaldırım taşına oturup
kaderimi bekledim.
Arkamdan çıkıverdi...
Bize bakarak geçti.
Kimse gözlerini görmüyordu.
Hepimize tek tek baktı.
Bir hizmetçi aradığını anladık.
Başına üşüştüler.
Her biri seçilmek istiyordu.
Tüm o uzanan ellerden...
...bayan geri çekildi...
Bayan bana doğru gelirken
tam kalkmak üzereydim...
...ve iş isteyip istemediğimi sordu.
"Evet hanımefendi."
- "Çocuklarıma bakabilir misin?"
- "Evet, hanımefendi."
"Beyaz insan için çalıştın mı?"
"Hayır, hanımefendi."
Beni işe aldı.
Çok sevindim.
İşim olmuştu!
O akşam eve gittiğimde...
...çok, çok mutluydum.
İş buldum!
Beyaz insanların yanında iş buldum!
Her zamanki gibi annem oradaydı.
Ona işten söz ettim.
Annem maskeyi yere fırlattı
ve bana cesur olmamı söyledi.
Bana maskeyi ver, ben de sana
maaş gününde 50 frank vereyim.
Benim için mi?
Evet, hanımefendi.
Hizmetçinin bir hediyesi.
Gerçek bir şeymiş gibi görünüyor!
Bu yeni bakıcı.
Ona ev kurallarını anlat:
Kırdığı her şeyin parasını öder.
Onu doyur.
Çocuklar bunlar:
Sophie...
Damien...
...ve Philip.
Şimdi gidin dışarıda oynayın.
Dakar'da, yemek pişirmez...
...ya da çamaşır yıkamazdım.
Sadece çocuklarla ilgileniyordum.
Onları yürüyüşe çıkarır...
...okula götürür...
...ve tekrar eve getirirdim.
O kadar emin değilim!
- Senegal'de...
- Senghor ile öyle.
Bunu tekrar düşünmeliyim.
Bu altın bir fırsat!
Ama tüm o iş savaşlar!
Ben bir aile babasıyım!
Uzaktan,
olduğundan daha kötü görünüyor.
Bir de Kongo'ya bak.
Senegal Kongo değil!
Üstelik yaşam orada daha kolay.
Fransa'ya dönmeden önce
ne kadar zaman geçer?
Her iki yılda bir izin alırsın.
Üstelik risk de yok:
Maaşının bir bölümü Fransa'da
tahsil edilecek.
Kulağa ilginç geliyor...
- Peki ya konaklama?
- Her şeyin icabına bakılacaktır.
Hiç endişen olmasın.
- Fransızca biliyor mu?
- Hayır...
- Anlayabiliyor.
- İçgüdüsel olarak mı?
Sanırım öyle.
Bir hayvan gibi!
Neyse, güzel yemek yapıyor!
Bizim için gitme vakti geldi.
Dakar'a gelmelisin!
Şimdi anlıyorum.
Hanımım bir hizmetçi arıyordu.
O yüzden beni seçti!
Neden buradayım?
Bakıcı mıyım yoksa bir hizmetçi mi?
Diouana garip görünüyor.
Gerçekten mi?
Baksana!
Eriyor gibi sanki.
Belki iklimdendir.
İklimin nesi varmış?
Tembel, hepsi bu.
Çocuklar yakında döner...
Bunu düşünmemiz gerekiyor.
Baksana, ben biraz kestireceğim.
Evet, kestirsen iyi olur!
Tatilimi kısa kesmeyeceğim!
Bu yaşamdan bıktım usandım!
Tek yaptığın içmek!
Hani çocuklar geldiğinde içmeyecektin!
Ben yürüyüşe çıkıyorum.
Dakar'da böyle değildi.
Eşi de...
Çocuklar geldiğinde...
...yemeği kim yapacak
ve çamaşırı kim yıkayacak?
Dakar'da şimdi diyorlardır:
"Diouana Fransa'da mutlu..."
"İyi bir yaşamı vardır."
Benim için Fransa,
mutfak...
...oturma odası, banyo
ve kendi odam demek.
Bu ülkede yaşayan insanlar nerede?
Hanımım demişti ki:
"Göreceksin, Diouana,
Fransa'da çok güzel dükkanlar var."
Fransa bu kadar karanlık bir yer mi?
Ben burada neyim?
Aşçı mı?
Temizlikçi mi?
Çamaşırcı mı?
Çocuklar geldiğinde, başka
ne yapmak zorunda kalacağım?
Yalnızım.
Hanımın beni içeri tıkmak için mi
buraya getirdi?
Demek Dakar'da bu yüzden
bana karşı çok iyiydi...
Bana eski elbiselerini,...
...eski iç çamaşırlarını...
...ve eski ayakkabılarını verdi.
Hayatımı mutfak ile odam
arasında geçiriyorum.
Fransa'da yaşam bu mu?
Diouana, uyan!
Kalk hadi tembel teneke!
Kalkacak mısın?
Afrika'da değiliz!
Seni uyuyasın diye işe almadım!
Çocuklar burada!
Diouana, çık oradan!
Oyalandığını biliyorum!
Çık dışarı!
Çık oradan!
Neler oluyor?
Diouana dışarı çıkmıyor!
Kahveyi kedim yapmak zorunda kaldım!
İşe yaramıyor!
Yakında burada hizmetçi ben olacağım!
Günaydın evlat.
Git üzerini değiş.
Belki biraz dinlenmek ona iyi gelir.
Buna ihtiyacı var.
- Niçin?
- Kasabayı dolaşabilir.
Bakkal dışında hiçbir yeri bilmiyor...
Ondan ben sorumluyum.
Git dışarıda oyna.
Cama dikkat et!
Çıkar şunları!
Hizmetçi olduğunu unutma!
Çocuklar geldi,
piknik sona erdi!
- Diouana, hasta mısın?
- Hayır, hanımefendi.
O halde bütün bunlar ne oluyor?
Çalışmayacaksan, yemek de yiyemezsin.
Yemek yemezsem,
çocuklara da bakmayacağım.
Dakar'dan haber var...
Diouana, sana bir mektup var.
Dakar'dan.
Okuyayım mı?
Annenden.
Sevgili kızım,
Gittiğinden beri senden
hiç haber alamadım.
Çalıştığın yerin adresini
bir arkadaş aracılığıyla buldum.
Sağlığım her gün daha kötüye gidiyor.
Neden bana hiç para göndermedin?
Sen paranı çarçur ederken
benim yaşamak için hiçbir şeyim yok.
Yazamadığını biliyorum ama
eminim hanımın yazar.
Çünkü o bir hanımefendi ve bir anne.
Üstelik sana kullanmadığı
elbiselerini verdi.
O senin için yazar.
Sadece kendini düşünmemelisin.
Gittiğinden beri hiçbir şey göndermedin
ve maaşını alıyorsun.
Paranla ne yapıyorsun?
Su için bile para ödeyen...
...ve fakir durumdaki şu anneni düşün.
Seni düşünüyorum, senin ve iş verenlerin
için dua ediyorum.
Annen.
Cevap yazalım.
Umarım bu işe yarar!
Sevgili anne,
Mektubunu aldım...
Şimdi ne yazmamı istersin?
Ne yazacağımızı söyle.
Pekala, ben devam edeyim.
Hoşuna gitmezse, söylersin.
Sevgili anne,
Mektubunu aldım.
Sağlığım yerinde ve seni düşünüyorum.
Hanımım yazacak vakit bulamadı...
Bu doğru değil.
Üstelik bu mektup benim değil.
Annem yazmamıştı.
Ondan benim için mektup
yazmasını istemedim.
Üstelik hanımım bir hanımefendi değil.
Yazamadığımdan dolayı.
Yazabilsem, hanımım hakkındaki
her şeyi söylerim. "iyilik".
Burada bir esirim.
Çıldırmış!
Ne de olsa, annesi!
Onların esiriyim.
Burada kimseyi tanımıyorum.
Ailemden hiç kimse burada değil.
Bu yüzden onların kölesiyim.
Git Diouana'yla oyna.
Gidelim.
Diouana, biz oynamaya çıkıyoruz!
Annem ve babam dışarı çıktı.
Bu maske benim.
Hanımım beni kandırdı.
Çocuklarına kendi baksın.
Bana yemek vermeyecekmiş,
o halde çocuğuna kendi baksın.
İçeri girebilir miyim?
Diouana, kardeşim ve ablam
ne zaman dönecek?
Bilmiyorum!
Yemek yemedim, çalışmam.
Hanımımın oyuncağı değilim.
Yine kavga ediyorlar!
Fransa'daki hayat bu.
Neden Fransa'ya gelmek istedim ki?
Hanımım bana bir elbise
ve bir valiz vermişti...
...ve şehirde bir yürüyüşe çıkmıştık.
Tek düşündüğüm önümdeki yolculuktu.
Bir fotoğraf çektirdik.
Kavga ettik, çünkü adam tanıdık gelmişti.
Öfkeyle çektim gittim.
Tek düşündüğüm yolculuğumdu.
Fransa'ya gidiyordum!
Fransa'nın buradan daha mı iyi
olduğunu düşünüyorsun?
Nereden bileyim?
Hiç oraya gitmedim.
Hanımım benden onunla gitmemi istedi.
- Ne için?
- Çocuklar için.
Kızmıştı.
"Bu iç kölelik!"...
...diyecekti.
Annem razı oldu,
Fransa'ya gideceğim.
Fransa'ya!
Fransa'ya!
ŞEHİTLERİMİZ İÇİN
MİNNETTAR ULUS
İn aşağıya!
Bu bir saygısızlık!
Aşağıya inecek misin?
Orada durma!
Beni duyuyor musun?
Koş!
Atla!
Hadi, Fransa'ya gideceğim!
- Bir düşünsene!
- Neyi?
Hanımımla birlikte Fransa'ya gidiyorum.
- Orada ne yapacaksın?
- Ülkeyi ziyaret edeceğim.
Neden surat asıyor?
Odasındayım.
Daha başka ne istiyor?
Fransa'ya gitmeliyim.
Hanımıma söz verdim.
Bulaşıkları yıkamamış.
- Nerede olabilir?
- Nereden bileyim?
Yine uyuyordur!
Kalk ayağa!
Maske nerede?
Hasta mısın?
Hayır...
Paranı istiyor musun?
İşte 20,000 frank.
Sorun ne?
Bilmiyorum.
Bırak onu.
Neden, işte mask burada!
Benim!
- Bırak!
- Benim!
Yardım et!
- Aklını kaçırmış!
- Neler oluyor?
Maskeyi almış.
Ama onun, bunu sana o verdi!
Nankör kaltak!
Senin için yaptığım onca şeyden sonra!
Bu maske benim.
Onu 50 franka aldım.
Bir daha beni asla azarlayamayacak.
Bir daha asla "Diouana, kahve yap."
diyemeyecek.
Bir daha asla "Diouana, pilav yap."
diyemeyecek.
Bir daha asla "Diouana, ayakkabılarını
çıkar." diyemeyecek.
Bir daha asla "Diouana, şu gömleği yıka."
diyemeyecek.
Bir daha asla "Diouana, tembelsin."
diyemeyecek.
Asla bir köle olmayacağım.
Buraya önlük ya da para için...
...gelmedim.
Bir daha beni asla göremeyecek.
Bir daha beni asla azarlayamayacak.
Bir daha asla Diouana.
Bir daha onları asla görmeyeceğim.
Hanımım yalan söyledi.
Her daim yalan söyledi.
Bir daha bana yalan söyleyemeyecek.
Bir daha bana yalan söyleyemeyecek.
Beni burada kölesi olarak tutmak istedi.
Genç siyahi bayan iş vereninin
banyosunda boğazını kesti.
Dakar'a geri dönüyoruz.
Geceliği.
Beni takip et.
Diouana'nın patronu.
Benimle gelin.
Bu taraftan.
Anne, bu Diouana'nın patronu.
Bayım bu Diouana'nın annesi.
Senin için.
İşte...
Al!
Senin için!
Al!
İstemiyor.
Paranız sizde kalsın.
