Yeryüzüne bağlı kalın, kardeşlerim,
erdeminizin gücüyle!
Armağan eden sevginiz ve bilginiz, yeryüzünün anlamına hizmet etsin!
Bunu diler, yalvarırım size.
Yersel şeylerden kaçırtıp da, sonrasız duvarlara çarptırmayın kanatlarını!
Ah, öteden beri hep öyle çok erdem kaçmıştır ki!
Siz de, benim gibi, kaçmış erdemi geri döndürün yeryüzüne.
Evet, gövdeye ve hayata...
Yeryüzüne kendi anlamını versin diye,
İnsanca bir anlam versin diye!
Ruh da erdem gibi yüzlerce kez kaçmış ve yanlışlara saplanmıştır şimdiye dek.
Ah, bütün bu delilikler, bu yanlışlar...
...gövdenizde barınır daha
Gövde ve istem olmuştur orda.
Ruh da erdem gibi yüzlerce kez denemiş ve yorulmuştur şimdiye dek.
Evet, denemedeydi insan.
Ah, bizde pek çok bilgisizlik ve yanılgı gövdeleşmiştir!
Binlerce yılın yalnız usu değil...
...çılgınlığı da kopar bizim içimizde.
Tehlikelidir mirasçı olmak.
Adım adım Rastlantı deviyle çarpışıyoruz daha...
...bütün insanlığa şimdiye dek anlamsızlık...
...anlam yokluğu buyruk yürütmüştür.
Ruhunuz ve erdeminiz yeryüzünün anlamına hizmet etsin kardeşlerim
Ve her şeyin değeri sizce belirlensin yeniden!
Bundan ötürü savaşçı olmalısınız siz!
Bundan ötürü yaratıcı olmalısınız siz!
Gövde, bilerek arıtır kendini
Bilgiyle deneyerek kendini yükseltir
Gören kişide bütün içgüdüler kutsallaşırlar
Yükselen kişide can sevinçli olur.
Hekim!
Kendine yardım et sen
Böylece sayrılarına da yardım etmiş olursun.
Onun en iyi yardımı,
Kendi kendini iyi edeni kendi gözüyle görebilmesi olsun.
Binlerce yol var daha ayak basılmadık,
hayatın binlerce sağlıkları ve gizli adaları.
İnsan ve insanın dünyası tükenmemiştir,
açığa çıkarılmamıştır daha.
Uyanın da dinleyin, ey yalnızlar!
Yeller esiyor gelecekten gizli kanat vuruşlarıyla,
duyarlı kulaklara iyi haberler açıklanıyor.
Siz, ey bugünün yalnızları,
ey çekilenler,
Siz ilerde bir ulus olacaksınız:
sizden, kendini seçmiş kişilerden bir ulus doğacak.
Bu ulustan da, ÜST-İNSAN!
Gerçek bir iyileşme olacak yeryüzü daha!
Şimdiden bir yeni koku var çevresinde
Kurtuluş getiren
ve yeni bir umut...
Artık yalnız gidiyorum, öğrencilerim!
Siz de gidin
Yalnız gidin!
Öyle istiyorum ben.
Gerçek: -size salık veririm-
Benden ayrılın da Zerdüşt'e karşı koyun!
Daha iyisi: ondan utanın!
Belki o sizi aldatmıştır.
Bilgi eri düşmanlarını sevebilmekle kalmamalı,
dostlarından da nefret edebilmeli.
Kişi salt bir öğrenci olarak kalırsa,
öğretmenine borcunu iyi ödememiş sayılır.
Ve siz sanki neden benim çelengimi yolmayasınız?
Beni sayıyorsunuz, ya saygınız bir gün çökerse?
Sakın bir heykelin altında kalmayasınız!
Zerdüşt'e inandığınızı mı söylüyorsunuz?
Fakat ne önemi var Zerdüşt'ün!
Bana inanan kişilersiniz:
Fakat ne önemi var bütün inanan kişilerin!
Daha kendinizi aramamıştınız: beni buldunuz derken!
Bütün inananlar böyledirler,
Bütün inançların önemi bu yüzden bu kadar azdır!
Artık beni yitirmenizi ve kendinizi bulmanızı istiyorum.
Ancak hepiniz beni yadsıdığınız zaman döneceğim size.
Gerçek, o zaman başka bir gözle arayacağım yitik kişilerimi...
Kardeşlerim, o zaman başka bir sevgiyle seveceğim sizi.
Ve dostlarım olacaksınız bir daha,
ve bir tek umudun çocukları.
O zaman, büyük öğleyi sizinle kutlamak için,
üçüncü bir kez olacağım aranızda.
Şudur büyük öğle:
İnsan, hayvanla Üstinsan arasındaki yolunun ortasındadır...
Ve akşam yolunu en büyük umudu olarak kutlamaktadır.
Çünkü bu,
yeni bir sabah yoludur.
O zaman kutsar kendini batan kişi,
karşıya ve öteye geçen kişi olduğu için;
ve bilgisinin güneşi tam tepesinde durur.
Ö l d ü  b ü t ü n  t a n r ı l a r,
Ü s t i n s a n ı n  y a ş a m a s ı n ı  i s t i y o r u z  a r t ı k!
O büyük öğlede son arzumuz bu ola!
Böyle buyurdu Zerdüşt...
