Ένα πράγμα που δείχνει να είναι σίγουρο
είναι μια αλήθεια
που είναι δύσκολο να ακουστεί στο πλαίσιο ενός
κυρίαρχου πολιτισμού που έχει εμμονή με τον υλικό κόσμο.
Και αυτή η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν διαρκεί.
Τίποτα δεν διαρκεί.
Ξέρεις, οι εχθροί σου θα χαθούν,
οι φίλοι σου θα χαθούν, η περιουσία σου, η φτώχεια σου,
οι απογοητεύσεις σου, τα όνειρα σου,
τα πάντα βρίσκονται σε μια διαδικασία αλλαγής σε κάτι άλλο.
Οπότε η αγωνία σου πρόκειται να ταλαντευτεί.
Από την άλλη, η χαρά σου πρόκειται να καταστραφεί.
Οπότε η υποχρέωση που ανάγεται από αυτή την συνειδητοποίηση
είναι μια δέσμευση στην άμεση στιγμή (παρόν).
Σε αυτό το πράγμα το οποίο αποκαλώ
"αισθητή στιγμή της άμεσης εμπειρίας".
Δεν έχει σημασία το ποιος ήσουν ή τι ήσουν
ή ποιος θα είσαι ή τι θα είσαι,
Είναι η αισθητή στιγμή της άμεσης εμπειρίας.
Και αυτό έχει κλαπεί από εμάς από τα μίντια.
Και από την τάση μας να κάνουμε επίδειξη τους εαυτούς μας.
Να δούμε τον κόσμο από την άποψη των σπουδαίων
- όχι εδώ, τώρα - όποιοι και αν είναι,
Αριστοτέλης, Μαντόνα ή Ιησούς
ή οποιαδήποτε είναι η ιδιαίτερη κλίση σου.
Η υπέρβαση της νεύρωσης της δυστυχίας,
του τοξικού τρόπου ζωής,
είναι η αισθητή παρουσία της άμεσης εμπειρίας,
στο σώμα, στη στιγμή (παρόν).
Και ξέρεις, τα ψυχεδελικά, η έκφραση της σεξουαλικότητας,
η γαστρονομία, τα αθλήματα, ο χορός,
αυτά είναι τα πράγματα που σε βάζουν
στην αισθητή παρουσία της στιγμής.
Και αυτό είναι πραγματικά
όλα όσα θα κατέχεις ποτέ σου.
Οι αναμνήσεις σου διαβρώνονται.
Το μέλλον που προσδοκείς συνήθως δεν θα συμβεί.
Και ο πραγματικός πλούτος βρίσκεται στην στιγμή.
Και δεν είναι απαραίτητα κάποιου είδους
" Να είσαι εδώ, τώρα, να νιώθεις καλά " πράγμα.
Επείδη η αίσθηση δεν είναι πάντοτε καλή.
Όμως πάντοτε υπάρχει αίσθηση.
Πρόκειται για έναν τομέα των συναισθημάτων.
Είναι πρωταρχικό.
Η γλώσσα δεν είναι πρωταρχική.
Η ιδεολογία δεν είναι πρωταρχική.
Η αναπαραγωγή μελλοντικών και παρελθοντικών
φορέων δεν είναι πρωταρχική.
Αυτό που είναι πρωταρχικό είναι η αισθητή παρουσία
της εμπειρίας και αυτό είναι η πηγή της Αγάπης.
