
Spanish: 
Traductor: Mónica Martín Palmas
Revisor: Lidia Cámara de la Fuente
Hola, me llamo Vanessa
y soy una persona rara en convalecencia.
(Risas)
Esta soy yo en el cenit de lo que llamo
fase del chaleco de cuadros.
(Risas)
Por suerte, mis años de torpeza social
me llevaron a una carrera fascinante
tratando de averiguar cómo funcionamos.
No era consciente 
de que muchos años atrás
hice un experimento
que me llevaría a estar en este escenario
en frente de todos Uds.
Mis investigadores y yo 
sentíamos curiosidad por las charlas TED.
Queríamos saber
por qué algunas charlas TED 
son virales y otras no.
Pusimos en marcha un gran experimento.
Analizamos miles de horas de charlas TED
en busca de patrones.
No sabía si encontraríamos algo,

French: 
Traducteur: Morgane Quilfen
Relecteur: eric vautier
Bonjour, je m'appelle Vanessa
et je suis quelqu'un d'étrange
en voie de guérison.
(Rires)
Me voici à l'apogée de ce que j'aime
appeler ma phase « vestons en tartan ».
(Rires)
Heureusement, mes années
de maladresse sociale
m'ont menée à une carrière fascinante
à essayer de comprendre
comment les gens fonctionnent.
Je n'avais pas réalisé
il y a de nombreuses années
que j'allais faire une expérience
qui me mènerait sur cette scène
devant vous aujourd'hui.
Mes chercheurs et moi étions curieux
au sujet des interventions TED.
Nous voulions savoir :
pourquoi certaines interventions
deviennent virales et d'autres pas ?
Nous avons entrepris
une énorme expérience.
Nous avons analysé des milliers
d'heures d'interventions TED
à la recherche de tendances.
J'ignorais si nous trouverions
quelque chose,

English: 
Translator: Ki Yun Lee
Reviewer: Peter van de Ven
Hello, my name is Vanessa,
and I am a recovering awkward person.
(Laughter)
This is me at the peak of
what I like to call my plaid vest phase.
(Laughter)
Luckily, my years of social awkwardness
led me to a fascinating career
trying to figure out how people work.
So, what I didn't realize
is that many years ago,
I would do an experiment
that led me right on this stage
in front of you here today.
My lab researchers and I
were curious about TED Talks.
We wanted to know,
Why do some TED Talks go viral 
and others don't?
So we embarked on a huge experiment.
We analyzed thousands of hours 
of TED Talks, looking for patterns.
I wasn't sure if we would find anything,

Hungarian: 
Fordító: Zsuzsa Viola
Üdvözlöm önöket, a nevem Vanessa,
és egy gyógyulófélben lévő
fura figura vagyok.
(Nevetés)
Íme én, abból az időből, amit szeretek
kockás mellényes korszaknak hívni.
(Nevetés)
Szerencsére szociális ügyefogyottságom
évei lenyűgöző karrierhez vezettek:
arra próbáltam megtalálni a választ,
hogyan működnek az emberek.
Akkor még nem tudtam,
hogy sok évvel ezelőtti kísérleteim,
egyenesen erre a színpadra
vezetnek majd – ide önök elé.
Laboratóriumi munkatársaimmal
a TED-előadásokra voltunk kíváncsiak.
Meg akartuk tudni,
vajon miért lesz népszerű néhány
TED-előadás, míg a többi nem?
Ezért egy nagyszabású
kísérletet indítottunk.
Több ezer órányi TED-előadást
elemeztünk, mintákat keresve.
Nem voltam biztos benne,
hogy bármit is találunk.

Turkish: 
Çeviri: berat güven
Gözden geçirme: Figen Ergürbüz
Merhaba, adım Vanessa
ve iyilişmekte olan bir beceriksizim.
(Kahkahalar)
Bu da ekose yelek dönemi
dediğim dönemin zirvesindeki ben.
(Kahkahalar)
Neyse ki, sosyal beceriksizlik yıllarım
beni insan davranışlarını anlama
çabasıyla şahane bir kariyere yöneltti.
Yani uzun yıllar önce 
bilemediğim şey
beni bugün bu sahneye,
tam karşınıza getirecek olan 
bir deney yapacak olduğumdu.
Laboratuvar araştırmacılarım
ve ben TED konuşmalarını merak ettik.
Acaba neden,
bazı TED konuşmaları internette
popüler olurken diğerleri olmuyordu?
Böylece dev bir araştırmaya giriştik.
Binlerce saatlik TED konuşmalarını
analiz edip örüntüler aradık.
Bir şey bulacağımızdan emin değildik,

iw: 
תרגום: Shlomo Adam
עריכה: Allon Sasson
שלום, שמי ונסה,
ואני אדם מוזר בהחלמה.
(צחוק)
זאת אני בשיא
"תקופת האפודה המשובצת" שלי.
(צחוק)
למזלי, שנות המוזרות החברתית שלי
הובילו אותי לקריירה מרתקת
של נסיונות להבין איך בני-אדם פועלים.
לא ידעתי שלפני שנים רבות
אערוך ניסוי שיוביל אותי
לבמה הזאת, כאן לפניכם.
החוקרים במעבדה שלי ואני
היינו סקרנים בנוגע להרצאות TED.
רצינו לגלות
מדוע הרצאות TED מסוימות
הופכות ויראליות, ואחרות - לא.
ולכן פתחנו בניסוי ענק.
ניתחנו שעות של הרצאות TED
וחיפשנו דפוסים.
לא הייתי בטוחה שנמצא כאלה,

Turkish: 
bu nedenle vücut dili, 
el hareketleri, ses çeşitliliği
hatta giysi ve aksesuar 
seçimlerini analiz ettik
ve günü bunaltıcı yapan şey bu.
Veriler arasında çabucak 
beni meraklandıran bir örüntü bulduk
ve TED konuşmalarının
şifrelerini çözmeye devam ettikçe
bir örüntü olduğunu fark ettik.
Bunun ne olduğunu söylemeden önce
size kişisel bir sorum olacak:
Birini gördüğünüzde
vücudun ilk baktığınız
kısmı neresidir?
Bağırıp söyleyin;
birini gördüğünüzde ilk 
önce neresine bakarsınız?
Yüz, gözler- çoğu insan-
ayakkabılar.
(Kahkahalar)
Bu topuklar çok yüksek.
Çoğu insan gözler, yüz veya ağız der.
Ama aslında, birini ilk gördüğümüzde
ilk baktığımız yer elleridir.
Bu mağara adamlığı dönemimizin
bir kalıntısıdır.
Yabancı bir mağara adamı
bize doğru gelirken
bir mızrak veya taş tutup
tutmadığını görmek için
önce onun ellerine bakardık.

Hungarian: 
Elemeztük a testbeszédet,
a gesztusokat, a hangszínt –
még a megjelenést is vizsgáltuk,
ami különös nyomást gyakorolt rám,
mikor a mai napra készültem.
Az adatok nagyon hamar kiadtak
egy mintát, amely kíváncsivá tett.
Miután egyre több TED-előadást kódoltunk,
ez a minta még egyértelműbben megjelent.
Nos, mielőtt elmondanám, mi is ez,
egy személyes kérdésem lenne önökhöz,
mégpedig, hogy amikor
találkoznak valakivel,
melyik testrészét figyelik meg először?
Csak mondják ki.
Mit néznek meg először egy találkozásnál?
Arc, szem – vagyis a legtöbben... –
cipő.
(Nevetés)
Az enyém most extra magas sarkú.
Szóval, az emberek többsége
a szemet, az arcot vagy a szájat nézi.
De valójában, mikor először
találkozunk valakivel,
az első, amit megnézünk, a kéz.
Ez még ősember korunkból maradt:
ha ugyanis egy idegen ősember
közelített felénk,
először a kezét néztük meg,
hogy lássuk, nincs-e nála
kő vagy lándzsa.

iw: 
ולכן ניתחנו את שפת הגוף,
מחוות ידיים, מגוון קולות -
התייחסנו אפילו להחלטות לבוש,
מה שמכניס המון לחץ
להרצאה הזאת.
ובמהרה התגלה בנתונים
דפוס שמילא אותי בסקרנות.
ואחרי שקודדנו יותר ויותר הרצאות TED,
מצאנו שאכן יש דפוס.
לפני שאגלה לכם מהו,
יש לי שאלה אישית אליכם,
כשאתם רואים מישהו,
באיזה חלק מהגוף
אתם מביטים קודם כל?
אתם יכולים פשוט לצעוק לי.
לאן אתם מביטים קודם כל
כשאתם פוגשים מישהו?
פנים, עיניים -
אז רוב האנשים -
נעליים.
(צחוק)
העקבים האלה גבוהים מאד.
אז לדעת רוב האנשים
אלה העיניים, הפנים או הפה.
אבל למעשה,
כשאנו פוגשים מישהו לראשונה,
המקום הראשון אליו אנו מביטים
הם הידיים.
זהו שריד מימינו כאנשי מערות.
כי אם מתקרב אלינו
איש-מערות זר,
קודם כל הבטנו בידיו
כדי לראות אם הוא נושא
אבן או חנית.

Spanish: 
así que analizamos el lenguaje corporal,
los gestos de las manos, el rango vocal
e incluso la elección del vestuario,
cosa que ha hecho que hoy
sienta mucha presión.
Básicamente, los datos mostraban 
un patrón que me intrigaba.
Tras analizar más y más charlas TED,
descubrimos que había un patrón.
Antes de revelar cuál era, 
tengo una pregunta personal para Uds.
¿Cuando ven a alguien,
qué parte del cuerpo miran antes?
Pueden decirlo.
¿Qué es lo primero que miran
cuando ven a alguien?
Cara, ojos... La mayoría de gente mira...
los zapatos.
(Risas)
Tienen mucho tacón.
La mayoría responde los ojos, 
la cara o la boca.
Lo cierto es que cuando vemos 
a alguien por primera vez,
lo primero que miramos son las manos.
Es una reminiscencia
de los días en las cavernas.
Porque si se nos acercaba
un cavernícola desconocido
lo primero que mirábamos eran las manos
para comprobar si llevaba 
una roca o una lanza.

English: 
so we were analyzing body language,
hand gestures, vocal variety -
we even looked at outfit choices,
which made today 
particularly pressure-filled.
And very quickly, there was a pattern
in the data that made me curious.
And after we coded 
more and more TED Talks,
we realized there was a pattern.
Now, before I tell you what that is,
I have a personal question for you,
which is, When you see someone,
what part of the body
do you look at first?
You can just call it out.
What do you look at first 
when you see someone?
Face, eyes - so most people -
shoes.
(Laughter)
They are very high.
So most people
say eyes, face or mouth.
But actually, when we first see someone,
the first place we look is the hands.
And this is left over 
from our caveman days.
Because if we were approached
by a stranger caveman,
the first place we looked was the hands
to see if they were
carrying a rock or a spear.

French: 
alors nous analysions le langage corporel,
les gestes des mains, la richesse vocale -
nous avons même considéré
les choix de tenue,
ce qui a induit beaucoup de pression
pour aujourd'hui.
Très rapidement, il y a eu
une tendance dans les données
qui a éveillé ma curiosité.
Après avoir codé
encore plus d'interventions TED,
nous avons réalisé
qu'il y avait une tendance.
Avant que je vous dise ce que c'est,
j'ai une question personnelle pour vous :
quand vous voyez quelqu'un,
quelle partie du corps
regardez-vous en premier ?
Vous pouvez le crier.
Que regardez-vous en premier
quand vous voyez quelqu'un ?
Le visage, les yeux -
la plupart des gens -
les chaussures.
(Rires)
Elles sont très hautes.
La plupart des gens disent
les yeux, le visage ou la bouche.
Mais quand nous rencontrons quelqu'un,
nous commençons par regarder ses mains.
Cela persiste de nos jours
d'homme des cavernes.
Car si vous étiez approché
par un homme étrange,
nous regardions d'abord les mains
pour voir s'il avait
une pierre ou une lance.

iw: 
רצינו לדעת אם אנו בטוחים,
אם זהו ידיד או אויב.
זה נותר עדיין מימי איש-המערות,
וכשאיננו יכולים לראות
את ידיו של מישהו,
קורה משהו מעניין.
זה עתה התעללתי קצת במוח שלכם:
אתם אמורים להתחיל לחוש
מעט שלא-בנוח.
וזה משום שכאשר
אינכם יכולים לראות את ידי,
אתם תוהים,
מהי היא עושה שם?
(צחוק)
וככל שאני ממשיכה
להשאיר את ידי מאחורי גבי,
דעתכם יותר ויותר מוסחת
בגלל שאינכם יכולים לראותן.
בסופו של דבר המוח שלכם
פשוט צועק,
למה היא לא יכולה
להראות את ידיה?
וברגע שאני חושפת אותן,
ההרגשה הרבה יותר טובה.
הסיבה היא שמוחנו יודע
שאם איננו רואים את הידיים,
איננו מזהים כוונה.
כשהשווינו את הרצאות TED
הנצפות ביותר
מול הרצאות TED
הכי פחות נצפות,
מצאנו דפוס במחוות הידיים.
ספציפית, בממוצע,

Hungarian: 
Tudni akartuk, biztonságban vagyunk-e,
hogy barát-e vagy ellenség.
Ez tehát ősember korunk óta velünk van,
és amikor nem látjuk a másik kezét,
érdekes dolog történik.
Most én is egy kis merényletet
követtem el az agyuk ellen.
és talán máris kezdik magunkat
kicsit kényelmetlenül érezni.
Ennek az az oka, hogy mikor
nem látják a kezem, azon tűnődnek:
"Mit csinál ott hátul?"
(Nevetés)
És aztán, minél tovább tartom
a kezem a hátam mögött,
egyre jobban zavarja önöket,
hogy nem látják.
Végül az agyuk szinte felkiált:
"Mikor veszi már végre elő
a kezét a háta mögül?"
És abban a pillanatban,
amikor ezt megteszem,
sokkal jobban érzik magukat.
Ez azért van, mert az agyunk tudja,
hogy ha nem látjuk a kezeket,
nem látjuk a szándékot sem.
És ahogy a legnézettebb TED-előadásokat
összehasonlítottuk
a legkevésbé nézettekkel,
mintát találtunk a kézmozdulatokban.
Egészen pontosan

Spanish: 
Queríamos saber si estábamos seguros,
si eran amigos o enemigos.
Esto permanece hoy en día
desde la época de las cavernas
y cuando no podemos ver
las manos de alguien
ocurre algo interesante.
Acabo de hacer algo un poco
mezquino a su cerebro.
Deberían empezar a sentirse
un poco incómodos.
La razón es que cuando no pueden
ver mis manos,
se preguntan, 
¿qué está haciendo ahí detrás?
(Risas)
Y cuanto más tiempo dejo 
las manos tras la espalda,
más se distraen Uds. 
porque no pueden verlas.
Y finalmente, su cerebro grita,
"¿Es que no puede sacar las manos
de detrás de la espalda?"
En cuanto las saco,
se sienten mucho mejor.
Esto ocurre porque nuestro cerebro
sabe que si no vemos las manos
no podemos saber la intención.
Al comparar las charlas TED más vistas
con las menos vistas,
descubrimos un patrón
con los gestos de las manos.
Concretamente, de media,

Turkish: 
Emniyette olmak ve gelenin dost mu
düşman mı olduğunu bilmek isterdik.
Şimdi, bu gerçekten de 
mağara devrinin bir kalıntısıdır
ve birinin ellerini göremezsek
ilginç bir şey olur.
Şimdi beyninize küçük bir kötülük yaptım.
Kendinizi biraz rahatsız
hissediyor olmalısınız.
Bunun nedeni, ellerimi göremeyince
"Arkada ne yapıyor?"
diye merak edersiniz
(Kahkahalar)
ve ben ellerimi arkada tutmaya
devam ettikçe
onları göremediğiniz için
dikkatiniz daha da dağılır
ve sonunda beyniniz bağırmaya başlar
"Şu ellerini arkasından çekemiyor mu?"
Ve ben onları öne uzattığım an
çok daha iyi hissedersiniz.
Beynimiz şunu bilir ki 
eğer elleri göremiyorsan
niyeti de göremezsin.
En çok izlenen TED konuşmaları ile
en az izlenen TED konuşmalarını
yan yana koyup karşılaştırdığımızda
el hareketleri ile ilgili
bir örüntü bulduk.
Belirgin bir biçimde
en popüler TED konuşmacıları
18 dakika içinde ortalama

French: 
Nous voulions savoir
si nous étions en sécurité,
si c'était un ami ou un ennemi.
Cela nous reste de nos jours
d'homme des cavernes
et quand nous ne voyons pas
les mains de quelqu'un,
il se passe une chose intéressante.
J'ai été un peu vicieuse
envers votre cerveau.
Vous devriez commencer
à vous sentir un peu mal à l'aise.
La raison est que quand 
vous ne pouvez pas voir mes mains,
vous vous demandez :
« Que fait-elle là-derrière ? »
(Rires)
Et plus je laisse mes mains
longtemps derrière mon dos,
plus vous êtes distrait
car vous ne pouvez pas les voir.
Finalement, votre cerveau crie :
« Ne peut-elle pas sortir ses mains
de derrière son dos ? »
Et le moment où je les ressors,
cela va beaucoup mieux.
C'est car notre cerveau sait
que si nous ne voyons pas les mains,
nous ne voyons pas l'intention.
Nous avons découvert, en comparant
les interventions TED les plus vues
aux interventions TED les moins vues,
une tendance avec les gestes des mains.
Spécifiquement, en moyenne,

English: 
We wanted to know if we were safe,
if they were friend or foe.
Now, this actually still remains
from caveman days,
and when we can't see someone's hands,
something interesting happens.
So I just did something 
a little mean to your brain.
You should start to feel 
just a little bit uncomfortable.
The reason for that is 
when you can't see my hands,
you wonder, What is she doing back there?
(Laughter)
And then, the longer I leave
my hands behind my back,
you get more and more distracted
because you can't see them.
And eventually,
your brain is just screaming,
Can't she just bring her hands off
from behind her back?
And the moment I bring them back out,
it feels so much better.
And this because our brain knows
that if we can't see hands,
we can't see intention.
And we found as we compared
the most viewed TED Talks
side by side with
the least viewed TED Talks,
we found a pattern with hand gestures.
Specifically, on average,

Spanish: 
los ponentes TED más populares
usan unos 465 gestos con las manos
en 18 minutos.
Sí, los contamos exhaustivamente
uno por uno.
Hoy les tengo preparados 465.
(Risas)
Los ponentes TED menos populares
utilizaban una media de 272 gestos.
Casi la mitad.
¿Qué es lo que ocurre?
Cuando un ponente TED sube al escenario,
lo primero que muestran es 
"Amigo, amigo, amigo".
Al subir al escenario
yo he saludado con la mano.
Decía, "Amigo, amigo, amigo, amigo".
(Risas)
Otra cosa que hacen los oradores de TED,
a ver si les suena.
Vienen hasta el punto rojo
y hacen algo como esto.
"Hoy quisiera hablarles
de una gran idea"
(Risas)
"Voy a dividirla en tres áreas diferentes
que cambiarán sus vidas.
¿Cierto?
(Aplausos)
Las charlas TED más virales

Turkish: 
465 el hareketi yapıyordu.
Evet, her birini titizlikle saydık.
Size bugün 465 tane hazırladım.
(Kahkahalar)
En az izlenen TED konuşmacıları ise
ortalama 272 el hareketi yapıyor.
Neredeyse yarısı.
Burada ne oluyor?
TED konuşmacıları sahneye çıktığında
önce size "Dost, dost, dost"
olduklarını gösteriyor.
Sahneye çıkarken el salladım
"Ben dostum, dostum, dostum" dedim.
(Kahkahalar)
TED konuşmacılarının yaptığı diğer şey-
bu size tanıdık geliyor mu?
Kırmızı noktaya geldiklerinde
şuna benzer bir şey yaparlar.
"Bugün sizinle
önemli bir fikri konuşacağım."
(Kahkahalar)
"Bunu üç farklı başlık altında yapacağım
ve bu hayatınızı değiştirecek."
Değil mi?
(Alkışlar)
Yani en çok ilgi çeken TED konuşmacıları

English: 
the most popular TED talkers
use an average of 465 hand gestures
in 18 minutes.
Yes, we painstakingly counted
every single one.
I have 465 prepared for you today.
(Laughter)
And the least popular TED talkers 
use an average of 272 hand gestures.
Almost half.
What's happening here?
So when TED speakers take the stage,
they are showing you first
"Friend, friend, friend."
You'll notice when I walked
onto the stage, I waved.
I was saying, "Friend,
friend, friend, friend."
(Laughter)
And the other thing that TED speakers do -
see if this looks familiar.
So they come onto the red dot,
and they do something like this.
"Today, I want to talk to you
about a big idea."
(Laughter)
"I am going to break it down 
into three different areas
that are going to change your life."
Right?
(Applause)
So the most viral TED talkers

iw: 
מרצי TED הכי פופולריים
משתמשים בממוצע ב-465 מחוות ידיים
בתוך 18 דקות.
נכון, ספרנו בדקדקנות כל אחת מהן.
הכנתי לכם היום 465 כאלה.
(צחוק)
ומרצי TED הכי פחות פופולריים
משתמשים בממוצע ב-272 מחוות ידיים.
כמעט חצי.
מה קורה כאן?
כשמרצי TED נכנסים לבמה,
הם תחילה מחווים לנו:
"ידיד, ידיד, ידיד."
שמתם לב שכאשר נכנסתי לבמה,
נופפתי בידי.
אמרתי, "ידידה, ידידה, ידידה."
(צחוק)
ודבר נוסף שעושים מרצי TED -
ראו אם זה מוכר לכם -
כשהם נעמדים במרכז העיגול האדום
הם עושים משהו כזה:
"היום ברצוני לדבר איתכם
על רעיון גדול."
(צחוק)
"אחלק זאת לשלושה חלקים
"וזה ישנה את חייכם."
נכון?
(מחיאות כפיים)
כלומר, מרצי TED הוויראליים ביותר

French: 
les intervenants TED les plus populaires
utilisent en moyenne 465 gestes des mains
en 18 minutes.
Oui, nous avons laborieusement
compté chaque geste.
J'en ai 465 préparés
pour vous aujourd'hui.
(Rires)
Les intervenants TED les moins populaires
utilisent en moyenne 272 gestes des mains.
Près de la moitié.
Que se passe-t-il ?
Quand les intervenants TED
montent sur scène,
ils commencent par vous montrer :
« Ami, ami, ami ».
En entrant sur scène,
j'ai fait un signe de la main.
Je disais : « Amie, amie, amie, amie ».
(Rires)
L'autre chose que font
les intervenants TED -
voyez si cela semble familier.
Ils viennent sur le cercle rouge
et ils font quelque chose comme ceci.
« Aujourd'hui, je veux vous parler
d'une grande idée. »
(Rires)
« Je vais la décomposer
en trois domaines différents
qui vont changer votre vie. »
N'est-ce pas ?
(Applaudissements)
Les intervenants TED les plus viraux

Hungarian: 
a legnépszerűbb TED-előadók
átlagosan 465 kézmozdulatot használtak
18 perc alatt.
Igen, lelkiismeretesen
megszámoltuk az összeset.
Én is 465-tel készültem ma önöknek.
(Nevetés)
A legkevésbé népszerű TED-előadók
átlagosan 272 kézmozdulatot tettek.
Ez majdnem a fele.
Hogy mi ennek a jelentősége?
Mikor a TED-előadók a színpadra lépnek,
először azt mutatják nekünk:
"Barát, barát, barát."
Talán emlékeznek rá,
hogy a színpadra lépve én is integettem.
Azt mondtam: "Barát, barát, barát."
(Nevetés)
A másik, amit a TED-előadók tesznek –
talán ez is ismerős lesz önöknek –
idejönnek a vörös körre,
és valami ilyesmit csinálnak:
"Egy nagyszerű elképzelést
szeretnék ma önöknek bemutatni."
(Nevetés)
"Ezt három különböző részre bontom majd,
ami megváltoztatja az életüket."
Ugye?
(Taps)
Szóval, a legnépszerűbb TED-előadók

English: 
seemed to sit in the same way
with these hand gestures
because what they are doing is
they are showing you,
"I know my content so well
that I can speak to you 
on two different tracks.
I can speak to you with my words,
but I can also explain
my concepts with my hands."
And this way, they underline 
their concepts with their words.
For example, if I were to say,
"Today, I have a really big idea."
(Laughter)
"It's huge."
(Laughter)
You laugh, and you are like, "Vanessa,
it's so small, it's not very big,"
and that is because your brain gives
12.5 times more weight to hand gestures.
So today I have a really, really big idea,
and I am going to explain it 
to you in three different ways.
My big idea is that we are contagious.
Specifically, as humans,
we are constantly sending
and decoding body language signals.

Hungarian: 
úgy tűnik, ugyanazokkal
az eszközökkel élnek,
kézmozdulataikkal azt üzenik:
"Olyan jó vagyok abban,
amiről beszélni szeretnék,
hogy két különböző módon
is be tudom mutatni.
El tudom mondani szóban,
de el tudom magyarázni
kézmozdulatokkal is."
Így hangsúlyozzák a szóbeli közlést.
Ha például azt mondanám:
"Egy igazán nagy ötletet hoztam ma."
(Nevetés)
"Óriási ötletet."
(Nevetés)
Nevetnek, és azt gondolják:
"Vanessa, ez nagyon kicsi, nem nagy."
Ez pedig azért van, mert agyuk 12,5-szer
nagyobb súlyt helyez a kézmozdulatokra.
Szóval, ma egy igazán,
igazán nagy ötletet hoztam,
és ezt háromféleképpen is
el fogom magyarázni önöknek.
A nagy elképzelés az,
hogy ragályosak vagyunk.
Mi, emberi lények
folyamatosan testnyelvi jeleket
küldünk egymásnak és fejtünk meg:

Turkish: 
el hareketleri konusunda 
aynı tarz gibi görünüyorlar,
çünkü yaptıkları şey
size şunu göstermek
"Ben kendi konumu
o kadar iyi biliyorum ki
bunu size iki ayrı kulvardan
anlatabilirim.
Size kelimelerimle konuşabilirim
ama aynı zamanda kavramlarımı 
ellerimle de açıklayabilirim."
Ve bu şekilde, elleriyle 
kelimelerin altını çiziyorlar.
Örneğin, eğer şöyle desem;
"Bugün, çok büyük bir fikrim var."
(Kahkahalar)
"Çok büyük."
(Kahkahalar)
Güldünüz ve şöyle düşündünüz
"Vanessa, bu çok küçük, büyük değil."
Böyle düşündünüz çünkü beyniniz
el hareketlerini 12.5 kat fazla önemser.
Yani bugün çok çok büyük bir fikrim var
ve bunu size üç farklı
biçimde açıklayacağım.
Benim büyük fikrim şu; biz bulaşıcıyız.
Öznel anlamıyla; insanlar olarak
sürekli vücut dili sinyalleri 
gönderiyor ve alıp çözüyoruz.

iw: 
דומים מאד מבחינת מחוות הידיים האלה
כי הם מראים לכם,
"אני מכיר את החומר
כל-כך טוב,
"שאני יכול לדבר אליכם
בשני ערוצים נפרדים.
"אני יכול לדבר אליכם במילותי,
"אבל גם להסביר את רעיונותי
בעזרת הידיים."
ובאופן זה הם מדגישים
את הרעיונות המילוליים שלהם.
למשל, כשאני אומרת,
"היום יש לי רעיון ממש גדול."
(צחוק)
"ענק".
(צחוק)
אתם צוחקים, כאילו, "ונסה,
זה קטנטן. זה לא הכי גדול",
והסיבה היא שהמוח מייחס חשיבות
גדולה פי 12.5 למחוות הידיים.
אז היום יש לי רעיון
ממש, ממש גדול,
ואסביר לכם אותו בשלוש דרכים.
הרעיון הגדול שלי הוא
שאנחנו מידבקים.
ספציפית, כבני-אדם,
אנו שולחים ומפענחים ללא הרף
איתותי שפת-גוף.

French: 
semblent utiliser
les mêmes gestes des mains
car ce qu'ils font,
c'est qu'ils vous montrent :
« Je connais si bien le contenu
que je peux vous parler
sur deux plages différentes.
Je peux vous parler avec mes mots,
mais je peux aussi expliquer
mes concepts avec mes mains. »
De cette façon, ils soulignent
leurs concepts avec leurs mots.
Par exemple, si je disais :
« Aujourd'hui,
j'ai une très grande idée. »
(Rires)
« Elle est énorme. »
(Rires)
Vous rigolez car vous pensez : « Vanessa,
elle si petite, pas très grande »
et c'est car votre cerveau
accorde 12,5 fois plus d'importance
aux gestes des mains.
Aujourd'hui, j'ai une très,
très grande idée
et je vais vous l'expliquer
de trois façons différentes.
Mon idée, c'est que
nous sommes contagieux.
Spécifiquement, en tant qu'humains,
nous envoyons et décodons constamment
des signaux non verbaux.

Spanish: 
parecían compartir los mismos
gestos con las manos
porque lo que hacen es demostrar que
"Sé mi contenido tan bien
que puedo hablarles 
de dos maneras distintas.
Puedo hablarles con mis palabras
pero también puedo explicar
los conceptos con mis manos".
Y de esta manera, subrayan 
los conceptos con sus palabras.
Por ejemplo, si digo
"Hoy les traigo una gran idea".
(Risas)
"Es enorme".
(Risas)
Reirían y me dirían, "Vanessa,
es muy pequeña, no es muy grande",
y eso es porque su cerebro da 12.5 veces
más importancia a los gestos de las manos.
Hoy tengo una gran. gran idea
y voy a explicársela 
de tres maneras diferentes.
Mi gran idea es que somos contagiosos.
Concretamente, como humanos,
constantemente enviamos y decodificamos
señales de lenguaje corporal.

Turkish: 
Bunu ayrıca duygusal ve
kimyasal olarak da yapıyoruz.
Bunu açıklamak için
oldukça tiksindirici ama
çok ilginç bir araştırma yaptık.
Bu çalışmada araştırmacılar,
koşu bandında koşan kişilerden
ter tamponları topladılar.
Sonra, ilk defa hava dalışı
yapan kişilerden de
ter tamponları topladılar.
İki çok farklı türden ter.
Tiksindirici kısım şu;
bundan hiç haberi olmayan
zavallı kişileri aldılar
(Kahkahalar)
biliyorum-
ve laboratuvardaki hiçbir 
şeyden habersiz bu kişileri
(kokluyor)
fMRI makinesine bağlayıp
bu ter tamponlarını koklattılar.
Durumun enteresanlaşmaya
başladığı kısım şu;
denekler ne kokladıklarını 
hiç bilmese bile
hava dalışı ter tamponlarını
koklayanların beyinlerinde
bir korku tepkisi aktivasyonu oluştu.
Diğer bir ifadeyle, korkuya kapıldılar.
Bunun anlamı; duygularımız bulaşıcıdır.

iw: 
אנו גם עושים זאת
באופן רגשי וכימי.
כדי להסביר זאת,
יש לי מחקר מגעיל למדי
אך מרתק מאד.
במחקר הזה, החוקרים אספו
מטליות ספוגות בזיעה
מאנשים שרצו על מכשיר כושר.
לאחר מכן הם אספו
מטליות ספוגות זיעה
מצנחנים בצניחה החופשית הראשונה שלהם.
שני סוגי זיעה שונים מאד.
הנה החלק המגעיל.
לאחר מכן, נבדקים מסכנים
שלא חשדו במאום -
(צחוק)
כן, אני יודעת -
היו להם במעבדה
משתתפים שלא בידיעתם
(מרחרחת)
שהריחו את מטליות הזיעה האלה
כשהיו בתוך מכשיר דימות תהודה מגנטי.
ועכשיו זה נהיה מעניין.
למרות שהמשתתפים לא ידעו
מה הם מרחרחים,
אצל אלה שהריחו את מטליות הצנחנים
הופעלה במוח תגובת הפחד.
במלים אחרות, הם נדבקו בפחד.
זה אומר שרגשותינו מידבקים.

Spanish: 
Lo hacemos emocional y químicamente.
Para explicarlo,
les presentaré un estudio 
bastante asqueroso, pero fascinante.
En este estudio, los investigadores 
recogieron muestras de sudor
de gente que corría en una cinta.
Luego recogieron muestras de sudor
de paracaidistas en su primer salto.
Dos tipos muy diferentes de sudor.
Aquí viene lo asqueroso.
Reunieron a los pobres participantes, 
que poco sospechaban...
(Risas)
Lo sé...
pusieron a los participantes 
en el laboratorio a
--oliendo mal--
oler estas muestras de sudor mientras
les hacían una resonancia magnética.
Aquí viene lo interesante.
Aunque los participantes 
no sabían qué estaban oliendo,
los que olieron la muestra de sudor
de los paracaidistas
vieron como se activaba 
la respuesta del miedo en sus cerebros.
En otras palabras, captaron el miedo.
Esto significa
que nuestras emociones se contagian.

French: 
Nous le faisons également
émotionnellement et chimiquement.
Pour expliquer ceci,
j'ai une étude plutôt dégoûtante
mais assez fascinante.
Dans cette étude,
les chercheurs ont recueilli
des serviettes imbibées de transpiration
de personnes ayant couru sur un tapis.
Puis ils ont recueilli des serviettes
de parachutistes lors
de leur premier saut en parachute.
Deux types de transpiration.
Voici la partie dégoûtante.
Ils ont demandé à de pauvres
et innocents participants -
(Rires)
Je sais -
ils ont demandé à d'innocents
participants dans le labo
(Renifle)
de sentir ces serviettes
pleines de transpiration
tout en étant placés
dans une machine d'IRMf.
Voici où cela devient intéressant.
Même si les participants n'avaient
aucune idée de ce qu'ils reniflaient,
ceux qui ont senti les serviettes
des sauts en parachute
ont eu une réaction de peur
activée dans leur cerveau.
En d'autres mots, ils ont attrapé la peur.
Cela signifie que nos émotions
sont contagieuses.

Hungarian: 
érzelmi szinten és vegyi úton is.
Ezt egy eléggé gusztustalan,
ám igen lenyűgöző tanulmányon keresztül
szeretném önöknek elmagyarázni.
Ebben a tanulmányban a kutatók
izzadságmintákat gyűjtöttek,
futópadon edző emberektől,
aztán izzadságmintákat olyanoktól
akik életükben akkor
ugrottak először ejtőernyővel.
Ez két igen különböző minta.
És most jön a gusztustalan rész:
Jöttek a szegény, gyanútlan résztvevők...
(Nevetés)
Tudom.
Jöttek a gyanútlan résztvevők
a laboratóriumba,
(Szippantás)
fMRI gépre tették őket, és megszagoltatták
velük az izzadságmintákat.
Itt válik a dolog érdekessé:
Bár a résztvevők nem tudták,
milyen szagmintát kaptak,
azoknál, akik az ejtőernyősökét szagolták,
az agy félelemközpontja aktiválódott.
Más szavakkal, átragadt rájuk a félelem.
Ezek szerint érzelmeink ragadósak.

English: 
We also do this emotionally
and chemically.
To explain this,
I have a rather disgusting
but very fascinating study.
So, in this study,
researchers collected sweat pads
from people who ran on a treadmill.
Then they collected sweat pads
from skydivers
on their first time skydive.
Two very different kinds of sweat.
Here is the disgusting part.
Then they had poor 
unsuspecting participants -
(Laughter)
I know -
they had unsuspecting 
participants in the lab
(sniffing)
smell these sweat pads
while they were in an fMRI machine.
Here's where it gets interesting.
Even though the participants
had no idea what they were smelling,
the ones that smelled 
the skydiving sweat pads
had their fear response 
in their brain activated.
In other words, they caught the fear.
This means that 
our emotions are contagious.

iw: 
הפחד שלנו מידבק,
הבטחון העצמי שלנו מידבק.
ומכאן מתבקשת השאלה הגדולה:
אם רגשותינו מידבקים,
איך נוודא שנדביק אנשים
ברגשות הנכונים?
אני מאמינה שאנו יכולים
להיות מידבקים בשלוש דרכים.
הראשונה היא הבלתי-מילולית.
כדי לבחון את הרעיון הזה,
ערכתי ניסוי פשוט מאד
ברחובות פורטלנד שבאורגון.
עמדתי ברחוב,
והבטתי סתם למעלה.
רציתי לראות
אם אנשים יידבקו או ישקפו
את המחווה הלא-מילולית שלי.
אתם רואים בסרטון
שאני עומדת ברחוב
ומסתכלת סתם למעלה.
ולאט לאט, אחד-אחד...
(צחוק)
הדבקתי את העוברים ושבים.
(צחוק)
ואט-אט...
(צחוק)
מתחיל להתאסף קהל...
(צחוק)
(מחיאות כפיים)
המסכנה הזאת,
היא עומדת שם איתי,

French: 
Notre peur est contagieuse.
Notre confiance en nous est contagieuse.
Cela soulève la grande question :
si nos émotions sont contagieuses,
comment nous assurer d'infecter les gens
avec les bonnes émotions ?
Je crois que nous pouvons être contagieux
de trois façons différentes.
La première, c'est avec le non verbal.
Pour tester cette idée,
j'ai réalisé une expérience très simple
dans les rues de Portland.
Je me suis tenue dans la rue
et j'ai regardé vers le haut,
vers rien de particulier.
Je voulais voir
si les gens allaient attraper
ou reproduire mon non verbal.
Vous pouvez voir dans cette vidéo,
je me tiens dans la rue
en ne regardant rien du tout
et doucement, un par un...
(Rires)
j'infecte les gens qui passent.
(Rires)
Et doucement...
(Rires)
nous commençons à rassembler une foule.
(Rires)
(Applaudissements)
Cette pauvre femme, vous savez -
elle se tenait là avec moi

Spanish: 
Nuestro miedo es contagioso. 
Nuestra seguridad es contagiosa.
Y esto plantea la gran pregunta:
Si nuestras emociones son contagiosas,
¿cómo nos aseguramos de que 
contagiamos a los demás con las correctas?
Opino que podemos ser contagiosos
de tres maneras distintas.
La primera es no verbal.
Para comprobar esta idea,
hice un experimento muy simple
en las calles de Portland, Oregón.
Lo que hice fue pararme en la calle
y mirar algo que no existía.
Quería comprobar
si la gente notaría o imitaría
mi conducta no verbal.
En este vídeo pueden ver
que estoy de pie en la calle
mirando a nada,
y lentamente, uno a uno...
(Risas)
contagio a los transeúntes.
(Risas)
Y lentamente....
(Risas)
se junta una multitud.
(Risas)
(Aplausos)
Esta pobre mujer que ven,
estaba de pie allí conmigo,

Turkish: 
Korkumuz bulaşıcıdır.
Özgüvenimiz bulaşıcıdır.
Bu durumda, sormamız gerekiyor:
Eğer duygularımız bulaşıcıysa
insanlara doğru duyguyu
bulaştırdığımızdan nasıl emin olabiliriz?
Ben üç farklı biçimde bulaşıcı
olduğumuza inanıyorum.
Birincisi sözlü olmayan biçim.
Şimdi, bunu sınamak için
Oregon, Portland'da
çok basit bir deney yaptım.
Sokakta dikildim
ve yukarıya, boşluğa baktım.
Acaba bu sözsüz duygum,
insanlara bulaşacak
veya aynalanacak mıydı.
Bu videoda gördüğünüz gibi
sokakta dikilmiş boşluğa bakıyorum
ve yavaşça birer birer...
(Kahkahalar)
yoldan geçenlere bulaştırıyorum.
(Kahkahalar)
ve yavaş yavaş...
(Kahkahalar)
bir kalabalık oluyoruz.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Şu zavallı kadın, bakın-
benimle beraber dikiliyor,

Hungarian: 
Ragadós a félelmünk,
de ragadós az önbizalmunk is.
Ez pedig felveti a nagy kérdést:
Ha érzelmeink ragadósak,
hogyan biztosíthatjuk, hogy megfelelő
érzéseket adunk át másoknak?
Úgy vélem, érzelmeinket
három módon adhatjuk át:
Először is szavak nélkül.
Hogy teszteljem ezt az elméletet,
nagyon egyszerű kísérletet végeztem
Portland utcáin, Oregonban.
Csak megálltam az utcán,
és néztem a semmit.
Látni akartam,
hogy az emberek észre veszik-e,
és tükrözik-e nonverbális viselkedésem.
Ezen a videón láthatják,
ahogy állok az utcákon, és nézem a semmit.
és lassanként, egyesével –
(Nevetés)
hatásom alá vonom az elhaladó embereket.
(Nevetés)
És lassan...
(Nevetés)
tömeggé gyűlünk össze.
(Nevetés)
(Taps)
Tudják, ez a szegény nő,
ott állt mellettem,

English: 
Our fear is contagious.
Our confidence is contagious.
And this begs the big question:
If our emotions are contagious,
how do we make sure that we are
infecting people with the right ones?
So, I believe that we can be
contagious in three different ways.
The first one is non-verbally.
Now, to test this idea,
I did a very simple experiment 
in the streets of Portland, Oregon.
What I did is I stood in the street,
and I looked up at nothing.
And I wanted to see
if people would catch
or mirror my non-verbal.
So you can see in this video,
I stand in the streets looking at nothing,
and slowly one by one ...
(Laughter)
I infect people walking by.
(Laughter)
And slowly ...
(Laughter)
we begin to gather a crowd.
(Laughter)
(Applause)
This poor woman, you know -
she was standing there with me,

French: 
et alors que nous nous tenions là -
nous ne regardions rien -
alors que nous ne tenions là, je me dis :
« Combien de temps allons-nous rester là ?
Qui s'arrêtera la première ? »
Et après environ 40 secondes,
nous regardions,
elle se penche vers moi et dit :
« Va-t-il sauter ? »
(Rires)
Cette expérience m'a appris
que nous attrapons les émotions,
puis nous créons des raisons
qui justifient pourquoi
nous avions attrapé cette émotion.
C'est une bonne chose.
En tant qu'humains, cela nous protège.
Le Dr Paul Ekman a étudié une chose
appelée la micro-expression.
C'est une expression faciale universelle
et il a découvert qu'il y en avait sept.
Par-delà les genres et les races,
nous avons tous la même expression
quand nous ressentons une émotion intense.
Voici la micro-expression de la peur.
La peur est une émotion très importante
car nous voulons l'attraper via quelqu'un
pour nous avertir
si quelque chose va mal de passer.
Cette expression faciale nous protège.

Hungarian: 
ott álltunk, és ne felejtsék,
néztük a semmit –
ott álltunk és bennem felmerült a kérdés:
Meddig fogunk itt állni?
Ki töri ezt meg először?
És miután kb. 40 másodperc telt el így,
a nő odahajolt hozzám és azt kérdezte:
"Le fog ugrani?"
(Nevetés)
Ez a tapasztalat tanított meg arra,
hogy valóban átvesszük az érzéseket,
és még okot is kreálunk arra,
hogy miért tesszük ezt.
Nos, ez tulajdonképpen jó dolog.
Emberként biztonságérzetet ad.
Dr. Paul Ekman az úgynevezett
mikro-arckifejezéseket tanulmányozta.
Ezek általánosan
megfigyelhető arckifejezések.
Ekman hetet talált belőlük.
Nemünktől és faji
hovatartozásunktól függetlenül
mindannyian ugyanúgy fejezzük ki
intenzíven megélt érzéseinket.
Ez a félelem mikro-arckifejezése.
A félelem rendkívül fontos érzelem,
hiszen megjelenése
figyelmeztethet mások arra,
hogy valami nincs rendben.
Ez az arckifejezés biztonságérzetet ad.

iw: 
ואנו עומדות לנו,
וזיכרו, סתם מסתכלות למעלה.
אנו עומדות לנו ואני חושבת,
כמה זמן נעמוד ככה?
מי יישבר ראשון?
ואחרי כ-40 שניות,
אנו ממשיכות להסתכל
והיא נשענת הצידה ושואלת,
"הוא מתכוון לקפוץ?"
(צחוק)
הניסוי הזה הוכיח לי
שאנו נדבקים ברגשות,
ואז יוצרים הסבר הגיוני
לרגש שבו נדבקנו.
למעשה, זה טוב.
כבני-אדם, זה מגן עלינו.
ד"ר פול אקמן חקר משהו בשם
"מיקרו-הבעות".
מדובר בהבעות פנים אוניברסליות,
והוא גילה שבע כאלה.
בכל המגדרים והגזעים,
כולנו יוצרים אותה הבעה
כשאנו חשים רגש עז.
זאת מיקרו-הבעה של פחד.
הפחד הוא רגש חשוב ביותר
כי חשוב לנו להידבק בו
ממישהו אחר
כדי שניזהר אם משהו עומד להשתבש.
והמיקרו-הבעה הזאת
גם מגינה עלינו.

Turkish: 
orada dikilmiş duruyoruz
ve unutmayın boşluğa bakıyoruz.
Ayakta duruyoruz ve şöyle düşünüyorum
"Bakalım ne kadar dikilip duracağız?
Önce kim bırakacak?"
Ve yaklaşık 40 saniye sonra,
bakıp dururken kadın eğilip şöyle diyor,
"Atlayacak mı?"
(Kahkahalar)
Bu deney bana duyguların
bize bulaştığını öğretti
ve sonra duyguların bulaşma nedenine
mantıklı açıklamalar aradık.
Şimdi, aslında bu iyi bir şey.
Biz insanları güvende tutuyor.
Dr. Paul Ekman mikro yüz ifadesi
denen şeyi incelemiş.
Bunlar evrensel yüz ifadeleridir
ve onlardan yedi tane olduğunu bulmuş.
Bütün cinsiyetlerde ve ırklarda
yoğun bir duygu hissettiğimizde
aynı yüz ifadelerini yaparız.
Bu korkunun mikro yüz ifadesi:
Yani korku gerçekten önemli bir duygu
bunun başkalarından bize
bulaşmasını isteme nedenimiz
ters gidecek bir şey 
konusunda uyarı almaktır.
Bu yüz ifadesi bizi güvende tutar.

Spanish: 
ahí estábamos las dos, 
y recuerden, no mirábamos nada.
Allí estábamos de pie y pensaba,
¿cuánto tiempo voy a estar aquí?
¿Quién se rendirá antes?
Y tras unos 40 segundos,
seguíamos mirando, 
y se me acercó y preguntó:
"¿Cree que él va a saltar?"
(Risas)
Esta experiencia me enseñó 
que las emociones se contagian
y que creamos motivos por los que
esas emociones se contagian.
En realidad es algo positivo.
Como humanos, nos mantiene a salvo.
El Dr. Paul Eckman ha estudiado 
algo llamado microexpresión.
Es una expresión facial universal
y ha descubierto que existen siete.
Sin importar el género o raza,
todos ponemos la misma expresión
al sentir una emoción intensa.
Esta es la microexpresión del miedo.
El miedo es una emoción muy importante
porque nos interesa captarlo
de otra persona
para detectar si algo va a ir mal.
Y esta expresión facial 
también nos mantiene a salvo.

English: 
and we are standing there,
and remember, we're looking at nothing.
And we are standing, and I am going,
How long are we going to stand here?
Who's going to break first?
And after about 40 seconds,
we are looking,
and she leans over and says,
"Is he going to jump?"
(Laughter)
And this experience taught me 
that we catch emotions,
and then we create rationales
for why we've caught that emotion.
Now, this is actually a good thing.
As humans, this keeps us safe.
Dr. Paul Ekman has studied something
called the microexpression.
It's a universal facial expression,
and he's discovered
there are seven of them.
Across genders and races,
we all make the same expression
when we feel an intense emotion.
This is the fear microexpression.
So, fear is a really important emotion
because we want to catch it
from someone else
to warn us if something
is about to go wrong.
And this facial expression 
also keeps us safe.

iw: 
תדמיינו לרגע שאתם מטיילים
ורואים נחש.
עפעפיכם וגבותיכם יתרחקו כלפי חוץ
כדי שתוכלו לקלוט כמה שיותר מהסביבה.
"האם יש נחש נוסף?
מהו נתיב המילוט שלי?"
ואז הפה שלכם - "אה" - ייפתח
כדי שתוכלו לקלוט חמצן לקראת
מאבק, קריאה לעזרה או בריחה.
את הפרצוף הזה אנו עושים
לפני שקלטנו במודע שאנו רואים נחש.
מה שמעניין בזה,
הוא שאתם אמורים
להרגיש מעט חרדה.
כי כשאנו רואים שאחרים פוחדים -
אילו ראינו פרצוף כזה ברכבת התחתית,
היינו מגיבים:
"מה לא בסדר? מה קורה?"
כי זה נועד לבטחוננו.
אני רוצה שתנסו זאת איתי.
פערו את עיניכם ככל שתוכלו.
הרימו את הגבות. טוב מאד.
קחו שאיפת אוויר קצרה.
(שאיפה)
מושלם.
מרגישים חרדה?
מה שמעניין בהבעות פנים הוא,
שהן מעוררות בנו רגשות.
אז לא רק שהרגשות
גורמים להבעות פנים,
גם הבעות הפנים מעוררות רגשות.
זה קרוי
"השערת משוב הפנים".

English: 
So imagine for a second
that you're walking and you see a snake.
Your eyelids and your eyebrows
jump out of the way
so you can take in as much 
of the environment as possible.
"Is there another snake? 
What is my escape route?"
Then your mouth - "huh" - opens
so you can take in oxygen in case 
you have to fight, yell for help, or flee.
We make this face before 
we consciously realize we've seen a snake.
Now, what's interesting about it
is you should be starting
to feel a little bit anxious.
That's because when we
see other people have fear -
If we saw this face in the subway,
we would be like,
What's wrong? What's going on?
Because it keeps us safe.
So I want you to try it with me.
Open your eyes as wide as possible.
Raise your eyebrows up. Very good.
Now, take in a short breath.
(Gasp)
Perfect.
Do you feel anxious?
What's interesting 
about facial expressions
is they cause our emotions.
So not only do our emotions
cause our face,
but our face also causes our emotions.
It's called the facial
feedback hypothesis.

Spanish: 
Imaginen por un segundo
que van paseando y ven una serpiente.
sus párpados y cejas se elevan
para que puedan captar 
tanto del entorno como sea posible.
"¿Hay otra serpiente?
¿Cómo puedo escapar?"
Entonces su boca hace "uy" y se abre
para que puedan tomar oxígeno 
para poder luchar, gritar ayuda o huir.
Ponemos esta cara antes de ser conscientes
de haber visto una serpiente.
Lo que es interesante
es que deberían empezar 
a sentirse algo nerviosos.
Esto ocurre porque al ver
que otros tienen miedo,
si viésemos esta cara en el metro,
estaríamos como ¿qué pasa?
¿Qué anda mal?
Porque nos mantiene seguros.
Quiero que lo comprueben conmigo.
Abran los ojos lo más que puedan.
Alcen las cejas. Muy bien.
Ahora tomen un poco de aire.
(Boqueo)
Perfecto.
¿Se sienten nerviosos?
Lo interesante de las expresiones faciales
es que causan nuestras emociones.
Así que no sólo las emociones
determinan nuestra cara
sino que nuestra cara 
provoca emociones.
Se llama hipótesis del feedback facial.

Hungarian: 
Képzeljük el egy pillanatra,
hogy sétálunk, és meglátunk egy kígyót.
Szemünket tágra nyitjuk,
szemöldökünk a homlokunkra ugrik,
így próbáljuk biztosítani, hogy a lehető
legtöbbet lássuk magunk körül.
"Van másik kígyó? Hogy tudok elmenekülni?"
Aztán kinyitjuk a szánkat,
hogy oxigénhez juthassunk,
ha harcolnunk kell, segítségért
kell kiáltanunk, vagy menekülnünk kell.
Már akkor felvesszük ezt az arckifejezést,
mielőtt tudatosulna, hogy kígyót láttunk.
Ebben pedig az az érdekes,
hogy ilyenkor mások is megijednek kicsit.
Azért van ez, mert ha látjuk,
hogy a másik fél,
ha egy ilyen arcot látnánk a metróban,
azt gondolnánk: "Mi a baj? Mi folyik itt?"
Mert ez a mi biztonságunkat is biztosítja.
Próbáljuk ezt ki együtt:
Nyissák a szemüket a lehető legnagyobbra.
Vonják fel szemöldöküket. Nagyon jó.
Most lélegezzenek rövideket.
(Levegővétel)
Tökéletes.
Aggódnak már?
Ami érdekes az arckifejezésekben,
hogy érzelmeket váltanak ki.
Tehát nemcsak érzelmeink
változtatják meg az arcunkat,
de az arckifejezésünk is
kivált belőlünk érzelmeket.
Ez az ún. válaszreakció elmélet.

French: 
Imaginez un instant que vous marchiez
et que vous voyiez un serpent.
Vos paupières et vos sourcils font place
pour que vous voyiez
le plus possible de votre environnement.
« Y a-t-il un autre serpent ?
Quelle est mon issue ? »
Puis votre bouche - « oh » - s'ouvre
pour que vous puissiez
absorber de l'oxygène
si vous devez vous battre,
appeler à l'aide ou fuir.
Nous avons cette expression
avant de réaliser consciemment
que nous avons vu un serpent.
Ce qui est intéressant à ce sujet,
c'est que vous devriez commencer
à vous sentir anxieux.
Car quand nous voyons
d'autres personnes avoir peur -
en voyant cela dans le métro,
nous demanderions :
« Ça ne va pas ? Qu'y a-t-il ? »
Car cela nous protège.
Je veux que vous essayiez avec moi.
Ouvrez vos yeux aussi grand que possible.
Levez les sourcils. Très bien.
Prenez une courte inspiration.
(Courte inspiration)
Parfait.
Vous sentez-vous anxieux ?
Ce que les expressions faciales
ont d'intéressant
est qu'elles suscitent nos émotions.
Non seulement nos émotions
entraînent nos expressions,
mais nos expressions
suscitent nos émotions.
C'est l'hypothèse
de la rétroaction faciale.

Turkish: 
Bir an hayal edin, 
yürüyorsunuz ve bir yılan gördünüz,
kaşınız gözünüz anında dört açılır
ve böylece etrafı olabildiğince
iyi görürsünüz.
"Başka yılan var mı?
Nereye kaçabilirim?"
Sonra ağzınız "hıp" yaparak açılır
ve bir mücadele, imdat çığlığı 
veya kaçışa gerekecek oksijeni alırsınız.
Hatta bu yüz ifadesini, bilinç düzeyinde
yılanı fark etmeden önce yaparız.
Şimdi, bu konunun ilginç yanı,
biraz kaygılanmaya başlıyor olmalısınız.
Çünkü diğer insanların
korktuğunu gördüğümüzde-
eğer metroda bu yüzü görürsek
şöyle düşünürüz
"Sorun ne, ne oluyor?"
Bu güvenliğimiz içindir.
Birlikte şunu denemenizi istiyorum
gözlerinizi açabildiğiniz kadar açın,
kaşları kaldırın, çok iyi.
Şimdi, kesik bir nefes alın.
(Hup)
Mükemmel.
Kaygılı hissediyor musunuz?
Yüz ifadesinde ilginç olan şey
duyguları harekete geçirmesidir.
Yani sadece duygular yüzü değil
yüz de duyguları harekete geçirir.
Buna, yüz ifadesi geribesleme
hipotezi deniyor.

Hungarian: 
Tehát amikor meglátjuk, hogy valaki
ilyen arcot vág, átvesszük az érzelmeit,
és máris készen állunk a harcra,
a menekülésre vagy a segélykiáltásra.
Szerencsére ez működik
pozitív érzelmekkel is.
Az egyik arcon mögöttem
a boldogság mikro-arckifejezése valódi,
a másikon viszont hamis.
(Nevetés)
Az igazi boldogság mikro-arckifejezése az,
mikor a mosoly felfut a szemünk sarkáig,
egészen arcunk felső izmaiig.
És ez nagyon fontos.
Mert tudják, mikor egy állítólagos
barátnak elmondunk egy jó hírt,
(Nevetés)
és ő azt mondja, mennyire örül,
mi tudni fogjok, hogy ez nem igaz.
Ez így néz ki: "Ó, igen, annyira örülök!"
(Nevetés)
Próbálják ki a kedvemért először
a hamis kifejezést.
Próbálják ki ezt a hamis mosolyt:
csak az arc alsó fele mosolyog.
Még azt is mondhatják, hogy "nn, nn".
Nem olyan jó érzés, ugye?
Nem hangzik őszintén.
Most húzzák fel a mosolyt
egészen a szemükhöz.
Mosolyogjanak a felső arcizmokig.

Spanish: 
Cuando vemos a alguien con esta expresión
captamos su emoción
y estamos listos para luchar, 
huir o pedir ayuda.
Por suerte, esto también funciona
con emociones positivas.
Una de estas caras es 
la microexpresión real de la felicidad
y la otra es falsa.
(Risas)
La microexpresión real de la felicidad 
ocurre si la sonrisa llega hasta arriba,
hasta los músculos de las patas de gallo
situados sobre las mejillas.
Y esto es muy importante
porque, ya saben, cuando dan
buenas noticias a un amienemigo
(Risas)
y les dicen que se alegran por Uds. 
pero saben que no es cierto.
Es algo así: 
"Oh, sí, me alegro mucho por ti".
(Risas)
Intenten poner la expresión falsa primero.
Intenten esta sonrisa falta, 
solo en la mitad inferior de la cara.
Pueden incluso hacer "Uh, uh".
No es muy agradable, ¿no?
Se percibe muy falso.
Ahora, suban hasta los ojos.
Sonrían hacia arriba, 
hasta los músculos de las mejillas.

Turkish: 
Yani birilerini bu yüz ifadesiyle görünce
onların duygusu bize bulaşıyor
ve sonra dövüşmeye, kaçmaya veya
imdat çığlığı atmaya hazırlanıyoruz.
Neyse ki bu olumlu duygular
için de geçerli.
Yani arkamdaki yüzlerden biri
gerçek mutluluk mikro yüz ifadesi
ve diğeri de sahtesi.
(Kahkahalar)
Yani gerçek bir mutluluk mikro
yüz ifadesi bütün üst kısımlara yayılır,
yukarıdaki göz kenarı kaslarına,
üst yanak kaslarına kadar.
Bu gerçekten önemli,
çünkü bilirsin, bir sahte dosta
iyi bir haber verdiğinde
(Kahkahalar)
ve o da yalandan senin adına
mutlu olduğunu söylediğinde
-şöyle bir şeydir: "Ah, öyle mi, 
senin adına çok mutlu oldum."
(Kahkahalar)
Benim için bu sahte ifadeyi deneyin.
Bu sahte gülüşü deneyin,
sadece yüzün alt kısmı.
Hatta "Hı, hı" da yapabilirsiniz.
Çok iyi bir duygu değil, 
doğru mu?
Yapay geliyor.
Şimdi, yukarıya gözlere kadar çıkın.
Yukarıya kadar, üst yanak
kaslarına kadar gülün.

English: 
So when we see someone with this face,
we catch their emotion,
and then we are ready to fight, 
flee, or yell for help.
Luckily, this also works
with positive emotions.
So one of the faces behind me
is a real happiness microexpression,
and one of them is fake.
(Laughter)
So the real happiness microexpression
is when the smile reaches all the way up
into these upper crow's feet muscles,
those upper cheek muscles.
And this is really important
because, you know,
when you tell a frenemy good news,
(Laughter)
and they say they are happy for you,
but you know they are not really.
It looks like this -
"Oh yeah, I am so happy for you."
(Laughter)
So try the fake expression for me first.
Just try this fake smile, 
only on the bottom half of the face.
You can even go, "Uh, uh."
It doesn't feel so good, right?
It feels inauthentic.
Now, go all the way up into your eyes.
So smile all the way up 
to the upper cheek muscles.

French: 
Quand nous voyons quelqu'un
avec cette expression,
nous attrapons ses émotions
et nous sommes prêts à nous battre,
à fuir ou à appeler à l'aide.
Heureusement, cela fonctionne aussi
avec les émotions positives.
Sur l'un des visages derrière moi, il y a
la vraie micro-expression du bonheur
et l'autre est factice.
(Rires)
La vraie micro-expression du bonheur,
c'est quand le sourire va jusqu'en haut,
jusqu'aux muscles de la patte d'oie,
jusqu'aux muscles du haut de la joue.
Cela est très important
car, vous savez, quand vous annoncez
une bonne nouvelle à un faux-ami
(Rires)
et qu'il se dit content pour vous,
mais vous savez qu'il ne l'est pas.
Cela ressemble à ceci -
« Oh ouais, je suis si content pour toi. »
(Rires)
Commencez par essayer
l'expression factice pour moi.
Essayez ce sourire factice,
seulement sur le bas du visage.
Vous pouvez même faire : « Ah, ah. »
Cela ne fait pas de bien.
Cela semble inauthentique.
Allez maintenant jusqu'aux yeux.
Souriez jusqu'aux muscles
du haut des joues.

iw: 
כשאנו רואים מישהו עם הפרצוף הזה,
אנו נדבקים ברגש שלו,
ואז אנו מוכנים להילחם,
לברוח או להזעיק עזרה.
למזלנו, זה עובד כך
גם עם רגשות חיוביים.
אחד הפרצופים שמאחורי הוא
של מיקרו-הבעה של אושר,
ואחד מהם - מזייף.
(צחוק)
הבעת המיקרו של אושר
היא כשהחיוך מגיע עד למעלה
לשרירי הקמטים של העיניים,
שרירי הלחי העליונים.
וזה חשוב מאד,
למשל, כשמבשרים בשורות טובות
לחבר-אויב...
(צחוק)
...והוא אומר שהוא שמח בשמחתך,
אבל ברור לך שהוא לא.
זה נראה כמו,
"כן, אני שמחה בשבילך".
(צחוק)
אז קודם כל נסו למעני
את ההבעה המזויפת.
נסו פשוט לזייף חיוך,
בחלק התחתון של הפנים בלבד.
אתם יכולים אפילו לעשות,
"חה, חה".
זאת לא הרגשה טובה, נכון?
מורגש שזה לא בא מהלב.
עכשיו הניחו לזה לעלות עד לעיניים.
חייכו עד לשרירי הלחי העליונים.

English: 
Ah, that one should feel
so much better.
What is interesting
about this facial expression
is it causes our own happiness.
And we also catch it when we see it.
Researchers of the University of Finland
looked at these two facial expressions.
They had participants look at photos
of people with the real happiness 
and fake happiness.
They found that
when they showed participants
pictures of the real happiness smile,
those emotions caught -
they caught the positive emotions,
and they themselves
had a positive mood change.
But when they looked at the face 
with the fake happiness smile,
they caught nothing.
In other words, if we show up to events
that we are ambivalent about,
interact with people 
that we don't really like,
we become less memorable.
This doesn't just happen in person,
it also happens on the phone.
So I worked with
a lot of different clients,
corporate clients who are
on the phone all the time.
They said "Vanessa,
I get being happy in person,
but how about on the phone?"
So we decided to do an experiment.

Spanish: 
Ah, esta debería sentirse
mucho más agradable.
Lo interesante de esta expresión facial
es que causa nuestra propia felicidad.
Y podemos captarla cuando la vemos.
Investigadores de la Universidad de 
Finlandia analizaron las dos expresiones.
Hicieron que los participantes 
miraran fotos
de gente con la cara real de felicidad
y otros con la falsa.
Descubrieron que al enseñar
a los participantes
fotos de la sonrisa real de felicidad,
esas emociones se captaban,
captaron las emociones positivas
y su propio humor cambió a mejor.
Pero al observar la cara 
con la sonrisa falsa de felicidad,
no captaban nada.
Es decir, que si acudimos a eventos
que no nos interesan
e interactuamos con personas
que no nos gustan,
somos más difíciles de recordar.
Esto no solo ocurre en persona, 
sino también al teléfono.
Trabajé con muchos clientes distintos,
clientes corporativos 
que pasan el día al teléfono.
Me dijeron: "Vanessa,
entiendo lo de ser feliz en persona, 
¿pero y por teléfono?
Así que decidimos experimentar.

Hungarian: 
Á, mennyivel jobb is ez!
Ami érdekes ebben az arckifejezésben,
hogy mi is boldogabbak leszünk ilyenkor,
átragad ránk, amikor látjuk.
Egy finn egyetem kutatói
megvizsgálták ezt a két arckifejezést.
A kísérlet résztvevői fotókat néztek
igazán boldog és hamis boldogságot
mutató emberekről.
Arra jutottak,
hogy mikor a megfigyelőknek
valódi boldogságról mutattak képeket,
átvették az érzelmeket –
a pozitív érzelmeket,
és pozitív hangulatváltozáson
mentek keresztül.
De amikor a hamisan mosolygó arcra néztek,
nem történt semmi.
Vagyis, ha nem szívesen
veszünk részt egy eseményen,
ha olyan emberekkel beszélünk,
akiket nem igazán kedvelünk,
kevésbé fognak emlékezni ránk.
Ez nemcsak személyes kapcsolatban igaz,
hanem telefonon is.
Sok olyan ügyféllel is dolgoztam
a vállalati szférából,
akik egész nap telefonálnak.
Ezt mondták: "Vanessa, azt értem,
milyen személyesen a valódi öröm,
de hogy működik ez telefonon?"
Így elhatároztuk,
hogy végzünk egy kísérletet.

French: 
Vous devriez vous sentir bien mieux.
Ce qui est intéressant
au sujet de cette expression faciale,
c'est qu'elle suscite
notre propre bonheur.
Et nous l'attrapons également
quand nous la voyons.
Des chercheurs de l'université de Finlande
ont considéré ces deux expressions.
Des participants ont regardé des photos
de gens avec la vraie expression
du bonheur et la factice.
Ils ont découvert
qu'en montrant aux participants
des photos du vrai sourire du bonheur,
ces émotions étaient attrapées -
ils attrapaient les émotions positives
et ressentaient un changement
positif de leur humeur.
Mais quand ils regardaient le visage
avec le sourire factice du bonheur,
ils n'attrapaient rien.
Si nous allons à des événements
au sujet desquels nous sommes partagés,
interagissons avec des gens
que nous n'apprécions pas,
nous devenons moins mémorables.
Cela n'arrive pas seulement en personne,
mais également au téléphone.
J'ai travaillé avec beaucoup de clients,
des professionnels
étant toujours au téléphone.
Ils ont dit : « Vanessa,
être heureux en personne,
d'accord, mais au téléphone ? »
Nous avons réalisé une expérience.

Turkish: 
Ah, bu çok daha iyi hissettiriyor.
Yüz ifadesinde ilginç olan şey
mutlu olmamızı sağlamasıdır.
Ve ayrıca, gördüğümüzde bize bulaşır.
Finlandiya Üniversitesi araştırmacıları
bu iki yüz ifadesini incelemiş.
Deneklerden, gerçek ve sahte 
mutluluk ifadesi takınan
insanların fotoğraflarına
bakmasını istemişler.
Şunu bulmuşlar;
denekler gerçek mutluluk
yüz ifadesi olan kişilere baktığında
bu duygu onlara bulaşmış-
olumlu duygu onlara bulaşmış
ve ruh hâlleri olumlu yönde değişmiş.
Fakat sahte mutluluk ifadesi takınan
kişilerin yüzlerine baktıklarında
onlara hiçbir şey bulaşmamış.
Diğer bir deyişle, çelişkili hissettiğimiz
bir yere gittiğimizde
ve aslında hoşlanmadığımız
kişilerle görüşmelerde
daha az akılda kalıcı oluruz.
Sadece yüz yüze iken değil
telefonda da aynı oluyor.
Sürekli telefonla konuşan
pek çok şirket çalışanı müşterim oldu.
Şöyle derlerdi;
"Vanessa, şahsi görüşmede
mutlu oluyorum ama ya telefonda?"
Bir deney yapmaya karar verdik.

iw: 
זאת ודאי הרגשה טובה בהרבה.
המעניין בהבעת הפנים הזאת הוא,
שהיא מעוררת בנו שמחה
ואנו גם נדבקים בכך
כשאנו רואים אותה.
חוקרים באוניברסיטת פינלנד
בחנו את שתי ההבעות האלה.
משתתפי הניסוי שלהם צפו בתמונות
של אנשים עם הבעת שמחה אמיתית
ועם הבעה מזויפת.
הם גילו שכאשר הראו למשתתפים
תמונות של חיוך שמחה אמיתי,
הם נדבקו ברגש הזה -
הם נדבקו ברגש החיובי
והתעורר אצלם מצב-רוח חיובי.
אבל כשהם צפו בפרצופים
עם הבעת השמחה המזויפת,
הם לא נדבקו בכלום.
במלים אחרות, אם אנו באים לאירוע
שיש לנו רגשות מעורבים ביחס אליו,
באים במגע עם אנשים
שאיננו באמת אוהבים,
אנו נשכחים מהר יותר.
זה לא קורה רק פנים-אל-פנים,
אלא גם דרך הטלפון.
עבדתי עם כל מיני לקוחות,
לקוחות תאגידיים
שמשוחחים כל הזמן בטלפון.
הן אמרו, "ונסה,
"אני מבין מה זה להיות שמח
פנים-אל-פנים, אבל מה עושים בטלפון?"
לכן החלטנו לערוך ניסוי.

French: 
Des participants dans notre labo
ont enregistré plusieurs versions
de leur « Allô »,
leur première impression au téléphone.
Nous voulions savoir
si les gens pouvaient entendre
le bonheur, la tristesse ou la colère.
Des gens ont enregistré
différentes versions de leur « Allô »
dit avec bonheur, tristesse, colère
et en prenant une pose de pouvoir.
Nous voulions voir
s'ils semblaient différents.
Je veux vous jouer deux versions
différentes du « Allô »
et voir si vous pouvez deviner
lequel est heureux.
Vous êtes prêts ? Allez.
C'est la même personne. Voici le a).
(Enregistrement audio) Allô.
Voici le b).
(Enregistrement audio) Allô.
Combien de gens pensent
que a) est heureux ?
Combien pensent que c'est b) ?
Très bien.
Nous pouvons entendre cette différence.
Nous pouvons entendre
cette micro-expression.
J'ai trouvé cela intéressant
mais je voulais aller plus loin.
Nous avons élaboré
une seconde partie d'expérience
où les participants dans notre labo
ont écouté ces enregistrements
et évalué le capital sympathie
de cette personne.

Hungarian: 
Laboratóriumi résztvevőinkkel a "halló"
különböző változatait rögzítettük,
ez ugyanis az első benyomás telefonon.
Azt akartunk megtudni,
hogy az emberek hallják-e, ha örülünk,
ha szomorúak vagy dühösek vagyunk.
Felvettük tehát a különböző "halló"-kat.
Mondták boldogan, szomorúan
dühösen és fontoskodva.
Azt akartuk kideríteni,
hallatszik-e a különbség?
Most két különböző "halló"-t
fogok lejátszani önöknek.
Kitalálják, melyiket mondták örömmel?
Készen állnak? Rendben.
Ugyanaz a személy. Íme az "A":
(Hangfelvétel) Halló.
Íme a "B":
(Hangfelvétel) Halló.
Hányan gondolják,
hogy az "A" a boldog "halló"?
Hányan gondolják, hogy a "B"
a boldog "halló"?
Nagyon jó.
Pontosan halljuk a különbséget.
Halljuk a mikrokifejezést.
Bár ezt is érdekesnek találtam,
de még ennél is tovább akartam lépni.
Ezért kidolgoztuk
a kísérlet második részét,
ahol a résztvevőket arra kértük, hogy
a laborban hallgassák meg a felvételeket,
és szimpátia alapján osztályozzák
a hallott személyeket.

English: 
We had participants in our lab
record different versions of their hello,
the first impression on the phone.
We wanted to know
if people could hear
happiness, sadness or anger.
So we had people record
different versions of their hello
with happiness, sadness, anger
and while power posing.
We wanted to see 
if they would sound different.
So I wanna play you
two different versions of hello
and see if you can guess
which one is the happy hello.
Are you ready? Alright.
Same person. Here is a).
(Sound recording) Hello.
Here is b).
(Sound recording) Hello.
How many people
think a) is the happy hello?
How many think b) is the happy hello?
Very good.
We can hear this difference. 
We can hear this microexpression.
Now, I thought this was interesting,
but I wanted to take it a step further.
So we devised a second part
of our experiment
where we had participants in our lab
listen to these recordings
and rate that person on likeability.

Turkish: 
Laboratuvarda katılımcıların
farklı versiyon "Alo"larını kaydettik,
telefondaki ilk sözü, izlenimi.
İnsanların
mutluluk, üzüntü veya kızgınlığı
duyup duymadığını öğrenmek istedik.
Yani insanların farklı tür "Alo"larını
mutlu, üzgün, kızgın ve güç gösterisi
"Alo"larını kaydettik.
Ve bunların farklı gelip
gelmediğine bakacaktık.
Size iki farklı "Alo" dinletmek istiyorum
ve bakalım hangisinin mutlu "Alo"
olduğunu tahmin edebilecek misiniz.
Hazır mısınız? Peki.
Aynı kişi, şimdi a)
(Ses kaydı): Alo.
Şimdi de b)
(Ses kaydı) : Alo.
Kimler, a) mutlu "Alo" diyor?
Kimler, b) mutlu "Alo" diyor?
Çok iyi.
Bu farkı duyabiliyoruz.
Bu mikro ifadeleri duyabiliyoruz.
Şimdi, bu bence ilginçti ama bir adım
ileriye götürmek istedim.
Böylece deneyin ikinci 
bölümünü düzenledik.
Laboratuvarda deneklerden 
kaydı dinlemesini ve kişinin
sevimliliğini derecelendirmesini istedik.

Spanish: 
Hicimos que participantes del laboratorio
grabasen diferentes versiones de "hola",
la primera impresión al teléfono.
Queríamos saber
si la gente podría oír 
felicidad, tristeza o ira.
Los participantes grabaron
varias versiones de su hola
con alegría, tristeza e ira
mientras mantenían posturas de poder.
Queríamos saber si sonarían diferente.
Quiero que escuchen
dos versiones diferentes de un hola
y vean si pueden adivinar
cuál de los dos es al hola alegre.
¿Listos? Vamos allá.
La misma persona. Esta es la a).
(Grabación) Hola.
Esta es la b).
(Grabación) Hola.
¿Quién piensa que la a) es el hola alegre?
¿Quién piensa que el b) es el alegre?
Muy bien.
Podemos captar la diferencia.
Podemos oír esta microexpresión.
Pensé que esto era muy interesante
pero necesitaba ir un paso más allá.
Ideamos la segunda parte
del experimento
en la que los participantes 
escuchaban estas grabaciones
y puntuaban la simpatía de la persona.

iw: 
הקלטנו במעבדה משתתפים
שאמרו גרסאות שונות של "שלום",
הרושם הראשוני בטלפון.
רצינו לגלות
אם אפשר לזהות בשמיעה
שמחה, עצב או כעס.
הקלטנו גרסאות שונות של "שלום"
של שמחה, עצב, כעס
והבעת עוצמה.
רצינו לשמוע אם יהיה הבדל ביניהן.
אני רוצה להשמיע לכם
שתי גרסאות של "שלום",
ונראה אם תוכלו לנחש
איזו מהן היא "שלום" שמח.
מוכנים? בסדר.
אותו אדם.
הנה מס' 1.
(הקלטה) שלום.
מס' 2.
(הקלטה) שלום.
כמה אנשים חושבים
שמס' 1 הוא "שלום" שמח?
כמה חושבים שמס' 2
הוא "שלום" שמח?
טוב מאד.
אנו מסוגלים לשמוע את ההבדל,
את הבעת המיקרו הזאת.
חשבתי שזה מעניין,
אבל רציתי לעלות שלב.
בנינו חלק שני בניסוי שלנו
שבו המשתתפים הקשיבו במעבדה
להקלטות האלה
ודירגו את האדם מבחינת חביבות.
רצינו לגלות

Spanish: 
Queríamos comprobar
si las microexpresiones 
de alegría o de ira
o con posturas de poder 
eran más efectivas.
Esto es lo que ocurrió.
Tras preguntar a los participantes
"Me gusta mucho esta persona",
"Me gusta algo esta persona",
o "No me gusta esta persona",
vimos que la microexpresión de felicidad
en todas las pruebas, 
para hombres y mujeres,
les hace parecer más simpáticos.
Mientras que las personas que mostraron
microexpresiones de tristeza o ira
eran menos simpáticas.
Este es el efecto secundario feliz
de tener una seguridad contagiosa.
No solo contagian 
a alguien más con esa felicidad,
sino que se vuelven más simpáticos.
Hemos hablado de lo no verbal,
y tengo que hablar 
de lo que viene tras el hola.
¿Cómo contagiamos seguridad verbalmente?
En el estudio que realizamos 
en Portland, Oregon,
invitamos a 500 speed networkers
y pedimos a cada uno
que participase en una ronda 
de inicio de conversaciones,
en ocho de esas rondas.
Asignamos a cada participante

English: 
We wanted to see
if the happiness microexpressions
or the anger microexpressions
or the power posing expression did better.
Here's what happened.
After we asked people,
"I do like this person a lot,"
"I like this person a little,"
or "I do not like this person,"
we found that the
happiness microexpressions
across all trials for both men and women,
they became more likeable.
Whereas the same persons who baited
the anger or sadness microexpression
were less likeable.
This is the happy side effect 
of having your confidence be contagious.
Not only do you infect someone else
with that happiness,
you also become more likeable.
We talked about non verbal,
and I have to talk about
what comes after the hello.
How do we infect confidence verbally?
So in this study
we did in Portland, Oregon,
we took 500 Speed-Networkers,
and we asked each
of these Speed-Networkers
to go through a
conversation starter round -
eight of these rounds.
So we assigned each participant 

French: 
Nous voulions voir
si les micro-expressions
de bonheur, de colère
ou de pose de pouvoir
étaient mieux classées.
Voici ce qu'il s'est passé.
Après avoir demandé aux gens :
« J'aime beaucoup cette personne »,
« J'aime bien cette personne »
ou « Je n'aime pas cette personne »,
les micro-expressions de bonheur
dans tous les tests,
pour les hommes et les femmes,
ont plus de capital sympathie.
Alors que les mêmes personnes
avec une micro-expression
de colère ou de tristesse
avaient moins de capital sympathie.
C'est l'effet secondaire positif
d'une confiance en soi contagieuse.
Non seulement vous infectez
quelqu'un d'autre avec ce bonheur,
vous augmentez aussi
votre capital sympathie.
Nous avons parlé de non verbal
et je dois parler de ce qui vient
après le « Allô ».
Comment contaminer verbalement
avec la confiance en soi ?
Dans cette étude réalisée
à Portland, dans l'Oregon,
nous avons pris 500 participants
à un speed meeting professionnel
et avons demandé à chacun
d'entamer une conversation -
huit fois.
Nous avons attribué à chaque participant

iw: 
אם הבעות המיקרו
של שמחה, כעס או עוצמה
ברורות יותר.
הנה מה שקרה.
בעקבות התשובות, שהיו:
"אני מחבב מאד את האדם הזה",
"אני קצת מחבב אותו",
או "אני לא אוהב אותו",
מצאנו שהבעות המיקרו של שמחה,
בכל הניסויים
אצל גברים ונשים כאחד,
עוררו יותר חיבה.
בעוד שאלה שזייפו את הבעות המיקרו
של כעס או עצב
עוררו פחות חיבה.
זהו הצד החיובי
של ההידבקות בבטחון העצמי.
לא רק שאתם מדביקים מישהו בשמחה,
גם מחבבים אתכם יותר.
הזכרנו התבטאות לא-מילולית,
ועלי לדבר על מה שבא
אחרי ה"שלום".
איך מדביקים מישהו בתחושת בטחון
באופן מילולי?
במחקר שעשינו בפורטלנד שבאורגון,
לקחנו 500 יוצרי-קשרים מהירים,
וביקשנו מכל אחד מהם
לעבור סיבוב של פתיחים לשיחה -
שמונה שיחות-בזק כאלה.
הקצינו לכל משתתף

Hungarian: 
Az akartuk kideríteni,
hogy az öröm mikrokifejezése,
a düh mikrokifejezése
vagy a fontoskodás mikrokifejezése
lesz hangsúlyosabb.
Íme az eredmény.
Alanyaink így osztályoztak:
"Nagyon kedvelem ezt az embert."
"Kicsit kedvelem ezt az embert"
vagy "Nem kedvelem ezt az embert."
Megfigyeltük, hogy a boldogság
mikrokifejezést mutatók
minden tesztben, férfiak
és nők esetében egyaránt,
sokkal szerethetőbbek voltak.
Míg ugyanazok a személyek dühös
vagy szomorú mikrokifejezéssel
kevésbé szerethetőnek bizonyultak.
Ez az örömteli mellékhatása annak,
ha önbizalmunk másokra is átragad.
Nemcsak az örömöt adjuk át,
de még szerethetőbbnek is
fognak találni minket.
Eddig a nonverbális jelekről beszéltünk,
és most beszéljünk arról,
mi következik a "halló" után.
Hogyan legyünk verbálisan is magabiztosak?
Ebben a tanulmányban,
melyet az oregoni Portlandben végeztünk,
500 üzletembert választottunk ki,
és felkértük őket, hogy villám
kapcsolatteremtés keretében
kezdeményezzenek telefonbeszélgetéseket:
nyolc sorozat volt.
Minden résztvevőnek
adtunk egy kezdő témát,

Turkish: 
Öğrenmek istediğimiz şey
mutluluk mikro ifadesi mi, 
kızgınlık mikro ifadesi mi yoksa
güç gösterisinin mi daha iyi olduğu idi.
Sonuç şuydu.
Şu sorulardan sonra:
"Bu kişiyi çok sevdim,
bu kişiyi biraz sevdim.
Bu kişiyi hiç sevemedim"
mutluluk mikro ifadesinin 
bütün deneylerde
hem kadın, hem erkeklere
daha sevimli geldiğini bulduk.
Aynı kişilerin kızgınlık veya üzüntü
mikro ifadeleri
daha az sevimliydi.
Öz güvenininizin bulaşıcı olması
hoş bir yan etki.
Bu mutluluğu sadece başkasına
bulaştırmakla kalmıyor
ayrıca daha sevilen biri oluyorsunuz.
Sözsüz olandan bahsettik
ve bir "Alo"dan sonra 
ne olduğundan bahsetmem gerek.
Öz güveni sözlü olarak nasıl bulaştırırız?
Oregon, Portland'da
yaptığımız bu araştırmada
500 hız toplantısı katılımcısı aldık
ve onların hepsinden
sohbet turlarında bir 
başlangıç yapmalarını istedik,
bu sekiz turda.

English: 
a conversation starter
to have with a stranger.
Then we set up cameras
in all corners of the room,
and we analyzed each
of these speed rounds for patterns.
We were looking
for body language patterns:
leans, nods, laughs, 
smiles, confidence.
We were also looking 
for volume differences.
In a really good conversation, 
usually the volume goes up.
In a really awkward bad conversation,
there are lots of silences,
the volume goes down.
And we also asked each of the participants
to rate the conversation starters.
We wanted to know which ones produced
the highest quality of conversation.
What we found was that
the conversation starters that worked
centered on this little chemical
called dopamine.
So dopamine is the neurotransmitter 
that we produce when we feel pleasure
or when we get a reward.
And I noticed that most of our chit-chat
that we have at parties
or networking events is the same.
It sounds like this.
"So, what do you do?"

Hungarian: 
amit ismeretlen beszélgetőpartnerének
kellett felvetnie.
A helyiség minden sarkában
kamerákat állítottunk fel,
és mintákat keresve elemeztünk
minden villámbeszélgetést.
A hívó testbeszédében kerestünk
ismétlődő elemeket:
mikor hajol előre, mikor bólint, nevet
mosolyog, mikor hangzik magabiztosnak.
Figyeltük a hangerő változását is.
Egy jó beszélgetésben a hangerő emelkedik.
Egy kínos párbeszédben viszont
sokszor van csönd,
és a hangunk is halkabb.
A résztvevőket felkértük arra is,
hogy értékeljék a kezdőtémákat.
Meg akartuk tudni, melyek vezettek
a legeredményesebb beszélgetésekhez.
Azt találtuk, hogy azok a kezdőtémák
működtek legjobban,
melyek egy kis vegyület,
a dopamin szintjére hatottak.
A dopamin olyan ingerületátvivő anyag,
mely akkor termelődik,
ha jól érezzük magunkat,
vagy valamilyen jutalmat kapunk.
Megfigyeltem,
hogy a különböző összejöveteleken
elhangzó csevejeink egyformák.
Nagyjából ilyesmiket mondunk:
"Mivel foglalkozol?"

Spanish: 
un inicio de conversación
con un desconocido.
Colocamos cámaras 
en todos los rincones de la sala
y analizamos todas las reuniones exprés
en busca de patrones.
Buscábamos patrones de lenguaje corporal:
inclinaciones, asentimientos, risas, 
sonrisas, seguridad.
También buscábamos diferencias de volumen.
En una buena conversación, 
el volumen sube.
En una conversación realmente mala
hay muchos silencios 
y el volumen disminuye.
También pedimos a los participantes que
puntuaran el inicio de la conversación.
Queríamos saber cuáles producían
una conversación de más calidad.
Descubrimos que los iniciadores 
de conversación que funcionaban
se centraban en la sustancia química
llamada dopamina.
La dopamina es el neurotransmisor 
que producimos al sentir placer
u obtener una recompensa.
Y percibí que las charlas
en fiestas o eventos de networking
son las mismas.
Suenan así.
"¿A qué te dedicas?"

iw: 
פתיח לשיחה שינהל עם זר,
הצבנו מצלמות בכל פינות האולם,
וניתחנו את שיחות הבזק האלה
כדי לזהות דפוסים.
בדקנו דפוסי שפת-גוף:
הטיות-גוף, מנודי-ראש, צחוק,
חיוכים, ביטויי בטחון עצמי.
התייחסנו גם להבדלים בעוצמת הקול.
בשיחה ממש טובה,
עוצמת הקול בד"כ עולה.
בשיחה ממש גרועה ומביכה,
יש הרבה שתיקות
ועוצמת הקול יורדת.
ביקשנו גם מכל משתתף
לדרג את פתיחי השיחה.
רצינו לגלות אילו מהם
מייצרים שיחות באיכות הגבוהה ביותר.
מצאנו שפתיחי השיחה שהצליחו,
סבבו סביב הכימיקל הקטן
הקרוי "דופאמין".
הדופאמין הוא המעביר העצבי
שאנו מייצרים כשאנו חשים עונג
או כשאנו מתוגמלים.
שמתי לב לכך
שרוב שיחות החולין שלנו,
במסיבות או בקשירת קשרים,
זהות.
זה נשמע ככה.
"מה נשמע?"

Turkish: 
Her bir deneğe,
bir yabancıyla yapacağı sohbet için
bir giriş cümlesi belirledik.
Odanın her yanına 
kameralar yerleştirdik
ve bu hızlı sohbet turlarının
her birinde örüntü analizi yaptık.
Vücut dili örüntüleri arıyorduk:
Kaykılma, baş sallama, kahkaha,
gülümseme, öz güven gibi.
Sesteki farklılaşmalara da baktık.
İyi bir sohbette sesin şiddeti
genellikle artar.
Gerçekten sıkıntılı bir sohbette ise
pek çok sessiz an olur 
ve sesin şiddeti azalır.
Ayrıca katılımcılardan bu sohbet 
girişlerini derecelendirmesini istedik.
Hangi girişin en kaliteli sohbeti 
getirdiğini öğrenmek istedik.
Bulduğumuz şey ise dopamin denilen 
küçük kimyasala yönelik
sohbet girişlerinin işe yaradığı idi.
Dopamin, zevk duygusu hissettiğimizde
veya bir ödül aldığımızda
ürettiğimiz sinir aktarıcısıdır.
Bir partide veya
hız toplantılarında yaptığımız
gevezeliklerin çoğunun 
aynı olduğunu da fark ettim.
Şöyle bir şeydi:
"Ee, ne iş yapıyorsun?"

French: 
une amorce de conversation
à utiliser avec un inconnu.
Nous avons installé des caméras
dans tous les coins de la pièce
et avons analysé
chacune de ces conversations
à la recherche de tendances.
Nous cherchions des tendances
dans le langage corporel :
rapprochements, acquiescements,
rires, sourires, assurance.
Nous cherchions également
des différences de volume.
Durant une très bonne conversation,
généralement, le volume monte.
Dans une conversation très difficile,
il y a beaucoup de silences,
le volume diminue.
Nous avons demandé
à chacun des participants
de noter les amorces de conversation.
Nous voulions savoir
lesquelles engendraient
une meilleure qualité de conversation.
Nous avons découvert
que les amorces qui fonctionnaient
se concentraient sur cette substance
chimique : la dopamine.
La dopamine est le neurotransmetteur
que nous produisons
quand nous ressentons du plaisir
ou quand nous recevons une récompense.
J'ai remarqué que
la plupart des bavardages
lors de soirées ou d'événements
de réseautage est identique.
Cela ressemble à :
« Que faites-vous ? »

Hungarian: 
"Hová valósi vagy?"
"Errefelé laksz?"
"Megyek, hozok még egy kis bort.
Örültem, hogy beszéltünk."
Ilyen párbeszédek
hangzanak el újra meg újra.
Majdnem úgy, mintha forgatókönyv
alapján zajlana minden,
közben viszont agyunk
robotpilóta üzemmódban van.
A vizsgálat azt mutatta,
hogy a leggyengébb kezdőtémák,
melyek a legalacsonyabb értékelést kapták,
ahol a leghalkabban beszéltek,
legtöbbször fordultak ki a beszélgetésből,
melyeket a legnegatívabb fejmozgások
és mikrokifejezések kísértek,
azok voltak, amelyeket
leggyakrabban használunk:
"Mivel foglalkozol?"
"Hogy vagy?"
"Hová valósi vagy?"
Pszichológiai szempontból
ezek teljesen hatástalanok.
Nem okoznak örömöt.
Így aztán olyan kezdőtémákat
próbáltunk találni,
melyek valamiféle izgalmat
képesek a másikban felébreszteni.
Ki tudjuk-e verbálisan váltani
a dopamintermelést?
Arra jutottunk, hogy az agy
roppant érdekesen működik.
Ha felteszünk egy kérdést, az agy
megerősítő válaszokat keres.
Ezalatt azt értem,
hogy ha megkérdezünk valakit:
"Sok dolgod van mostanában?",

Turkish: 
"Nerelisin?"
"Buralarda mı yaşıyorsun?"
"Ben bir şarap daha alayım.
Seninle sohbet güzeldi."
Bu sohbet tekrar tekrar yapılıyordu
sanki neredeyse 
yazılı bir sosyal kural gibiydi.
Beyin otomatik pilottaydı.
Bulduğumuz şey şuydu;
en berbat sohbet girişleri
olarak derecelendirilenler,
en düşük puanları alanlar,
en düşük sesli sohbeti getirenler,
uzağa kaykılmayı, en tatsız baş sallama
ve en kötü mikro ifadeyi getirenler
en sık yaptığımız sohbet girişleriydi:
"Ne iş yapıyorsun?", "Nasılsın?",
"Nerelisin?"
bunların fizyolojik açıdan 
hiçbir etkisi yoktu.
Hiç zevki yoktu.
Bu nedenle bir tür heyecan
yaratacak veya kıvılcım çakacak
sohbet girişleri bulmaya çalıştık.
Dopamini sözle tetikleyebilir miydik?
Beynin hakikaten ilginç 
olduğunu anladık.
Birine soru sorduğunuzda beyni 
isabetlere bakıyor, ıskalara değil.
Şunu kastediyorum,
birine şunu sorarsanız,
"Bu sıralar yoğun musun?"

English: 
"Where are you from?"
"Live around here? Huh?"
"Well, I am going to go get
some more wine.
It was great talking to you."
Those conversations happened
over and over again.
It was almost as if 
they were socially scripted.
My brain was on autopilot.
What we found was
is that the worst ranked
conversation starters,
the ones that got the lowest ratings,
the ones that produced the lowest volume,
the ones that got the most leans away, 
worst head nods, worst microexpressions,
those were the ones that we use the most.
"What do you do?"
"How are you?"
"Where are you from?"
from a physiological perspective, 
have no effect.
No pleasure.
So what we tried was to find
conversation starters
that could spark or create
some kind of excitement.
Can you verbally trigger dopamine?
We found that the brain
is really interesting.
If you ask somebody a question,
it tends to look for hits and not misses.
What I mean by this
is if you ask someone
"Been busy lately?"

French: 
« D'où êtes-vous originaire ? »
« Vous vivez dans le coin, hein ? »
« Je vais aller reprendre du vin.
Ravi de vous avoir parlé. »
Ces conversations
se produisent à répétition.
C'était comme si elles étaient
socialement préparées.
Mon cerveau était sur pilote automatique.
Nous avons découvert
que les amorces les moins bien classées,
celles ayant obtenu
les moins bonnes notes,
engendrant le volume le plus faible,
où les gens s'écartaient le plus,
avec les pires acquiescements
et micro-expressions,
c'étaient celles
que nous utilisons le plus.
« Que faites-vous ? »,
« Comment ça va ? »,
« D'où venez-vous ? »
d'un point de vue physiologique,
elles n'ont aucun effet.
Aucun plaisir.
Nous avons essayé de trouver
des amorces de conversation
pouvant susciter ou créer
un certain enthousiasme.
Pouvez-vous déclencher
verbalement la dopamine ?
Le cerveau est vraiment intéressant.
Si vous posez une question à quelqu'un,
il cherche les touches et non les ratés.
Je veux dire que
si vous demandez à quelqu'un :
« Occupé ces temps-ci ? »

Spanish: 
"¿De dónde eres?"
"¿Vives por aquí?¿Eh?"
"Voy a por un poco más de vino.
Ha sido un placer".
Estas conversaciones 
ocurrían una y otra vez.
Era como si estuvieran
guionizadas por la sociedad.
Mi cerebro estaba en modo automático.
Lo que descubrimos fue
que los peores inicios de conversación,
los que se puntuaban más bajo,
los que tenían menos volumen,
los que producían más rechazo, 
peores asentimientos y microexpresiones
eran los que solemos usar más.
"¿A qué te dedicas?"
"¿Cómo estás?"
"¿De dónde eres?"
no tienen efecto alguno
desde la perspectiva psicológica.
Ningún placer.
Así que intentamos encontrar 
iniciadores de conversación
que produjeran o creasen
algún tipo de emoción.
¿Se puede estimular verbalmente
la dopamina?
Descubrimos que el cerebro
es realmente interesante.
Si preguntan a alguien, tiende
a buscar aciertos y no fallos.
Quiero decir que cuando
preguntan a alguien
"¿Has estado ocupado?"

iw: 
"מניין אתה?"
"אתה גר בסביבה?"
"אביא לי עוד משקה.
"שמחתי לשוחח איתך."
השיחות האלה מתנהלות שוב ושוב,
כאילו שזה תסריט חברתי:
המוח עובד על טייס אוטומטי.
מצאנו,
שפתיחי השיחות שדורגו הכי נמוך,
שקיבלו את הציונים הכי גרועים,
שהעלו הכי מעט את עוצמת הקול,
שהכי גרמו לגוף להתרחק,
עם מנודי הראש והמיקרו-הבעות
הכי גרועים -
באלה אנו הכי מרבים להשתמש.
"מה שלומך?"
"מה נשמע?"
"מאיפה אתה?"
מההיבט הפיזיולוגי,
אין להם כל השפעה.
שום עונג.
אז ניסינו למצוא פתיחי שיחה
שעשויים להצית או ליצור
איזשהו ריגוש.
האם אפשר לעורר באופן מילולי
הפרשת דופאמין?
גילינו שהמוח מעניין מאד.
אם שואלים מישהו שאלה,
המוח מתביית על מה שנאמר
ולא על מה שלא נאמר.
כלומר, אם שואלים מישהו,
"היית עסוק לאחרונה?"

English: 
their brain immediately looks 
for all the hits of "been busy."
They think about negative things
that have happened -
the stress, the busyness, 
all the bad things in their life.
Whereas if you ask someone,
"Working on any exciting recently?"
their brain immediately begins to look
for all the hits of "excitement."
It starts to think about 
the good and happy things,
all the excitement
that's going on in their own life.
And that does two things.
One, it creates pleasure for them.
You are literally asking them
to borrow excitement 
from other places in their life
and bring it to the situation
that you're in.
And the other thing that it does
is it makes you more memorable.
Dr. John Medina found that dopamine,
when it's triggered
in a verbal conversation,
makes a mental post-it note.
In other words, when you ask someone else
to think of what's exciting in their life,
the happy side effect
is that you become more memorable.
So here's my big challenge for today.
Instead of using the typical
"What do you do?"

Spanish: 
el cerebro busca las pistas
para "he estado ocupado".
Piensan en todo lo negativo 
que ha ocurrido:
el estrés, estar ocupado,
todas las cosas malas en su vida.
Mientras que si preguntan "¿Has estado 
trabajando en algo interesante?"
el cerebro inmediatamente empieza 
a buscar los signos de "interesante".
Empieza a pensar 
en cosas buenas y felices
y todo lo interesante 
que ocurre en sus vidas.
Y eso produce dos cosas.
Una, les da placer.
Literalmente les piden
que tomen prestada la emoción
de otras áreas en su vida
y la apliquen a la situación 
en la que se encuentran.
Otra cosa que hace es que 
consigue que les recuerden mejor.
El Dr. John Medina 
descubrió que la dopamina,
cuando se estimula 
en una conversación verbal,
crea una nota adhesiva mental.
Es decir, cuando piden a alguien
que piense en algo emocionante,
el efecto secundario positivo
es que se acordará mejor de Uds.
Aquí tienen mi gran reto 
para el día de hoy.
En vez de usar el típico
"¿A qué te dedicas?"

Turkish: 
beyni hemen "yoğun olmak"
isabet noktalarına bakıyor.
Yakınlardaki olumsuz şeyleri düşünüyor-
stres, yoğunluk ve hayatındaki
bütün kötü şeylere.
Halbuki birine şunu sorduğunda
"Heyecanlı şeyler var mı bu aralar?
beyni hemen bütün "heyecan" 
isabet noktalarına bakıyor
ve iyi ve mutlu şeyleri
düşünmeye başlıyor,
hayatındaki bütün heyecan
verici şeyleri düşünüyor.
Ve bu iki şey yapıyor.
Bir, bu ona bir haz veriyor.
Yani gerçek anlamıyla
ondan hayatının başka
bir bölümündeki heyecanı
senin olduğun yere
getirmesini istiyorsun.
Ve diğer şey de, bu seni 
daha akılda kalıcı biri yapıyor.
Dr. John Medina,
sözlü bir sohbet sırasında
dopamin tetiklendiğinde
zihinsel bir hatırlama
notu oluştuğunu buldu.
Yani, birinden hayatındaki heyecan verici 
şeyleri düşünmesini istediğinde
bunun hoş yan etkisi,
daha akılda kalıcı biri oluyorsun.
Öyleyse, bugün sizden 
isteyeceğim büyük görev şu;
sıradan bir,
"Ne iş yapıyorsun?"

Hungarian: 
agyuk azonnal azt kezdi el keresi,
hogy milyen dolguk volt.
A megtörtént negatív dolgokra gondolnak –
a stresszre, a túlterheltségre,
mindenféle rossz dologra az életükben.
Ha viszont azt kérdezzük valakitől:
"Dolgozol valami izgalmason mostanában?",
az agyuk azonnal az
"izgalmas" szóra keres találatokat,
és azonnal jó és örömteli
dolgokra kezd gondolkodni:
mindenféle izgalmas dologra,
amely épp az életükben zajlik.
Ez két dolgot jelent:
Ez egyrészt egy örömforrás.
Lényegében arra kérjük őket,
vegyenek kölcsön egy kis izgalmat
életük valamilyen más helyzeteiből,
és hozzák be abba a szituációba,
amelyben éppen vannak.
Másrészt ránk is
jobban fognak így emlékezni.
Dr. John Medina jött rá arra,
hogy a párbeszéd során képződött dopamin
nyomot hagy az emlékezetünkben.
Vagyis, ha valakit megkérünk, gondolja át,
mi izgalmas van az életében,
annak az lesz az örömteli mellékhatása,
hogy ránk is jobban fog a másik emlékezni.
Íme a mai nap nagy kihívása.
A szokásos kérdéseket, úgy mint:
"Mivel foglalkozol?",

iw: 
המוח מתייחס מיד ל"היית עסוק".
הוא חושב על הדברים השליליים שקרו -
המתח, העסקים,
כל הדברים הרעים בחיים.
ואילו כששואלים מישהו,
"עבדת לאחרונה על משהו מרגש?"
המוח מתחיל מיד לחפש
את כל התשובות ל"מרגש".
הוא מתחיל לחשוב
על כל הדברים הטובים והמשמחים,
כל ההתרגשות שיש בחיים.
וזה עושה שני דברים.
א', הוא מייצר במוח עונג.
אתם בעצם מבקשים מהמוח
לקחת התרגשות ממקומות אחרים בחיים
ולהביא אותה למצב הנוכחי.
והדבר הנוסף:
אתם תיזכרו יותר.
ד"ר ג'ון מדינה גילה שדופאמין
שמשוחרר במהלך שיחה מילולית
מייצר פתק-תזכורת מנטלי.
במלים אחרות, כשאתם מבקשים ממישהו
לחשוב על משהו מרגש בחייו,
תופעת הלוואי המשמחת היא
שאתם תיזכרו יותר.
אז הנה האתגר הגדול שלי להיום.
במקום להשתמש ב"מה נשמע" הרגיל,

French: 
son cerveau cherche toutes les fois
où il a été « occupé ».
Il pense aux choses négatives
qui sont arrivées -
le stress, l'affairement,
toutes les mauvaises choses dans sa vie.
Si vous demandez à quelqu'un :
« Du travail palpitant récemment ? »
son cerveau cherche toutes les touches
pour le mot « palpitant ».
Il commence à penser
au bon et à l'heureux,
tout le palpitant qui a lieu dans sa vie.
Cela fait deux choses.
Un : cela suscite du plaisir
chez cette personne.
Vous lui demandez littéralement
d'emprunter de la joie
d'autres moments de sa vie
et de l'apporter
dans la situation actuelle.
L'autre chose est que
cela vous rend plus mémorable.
Le Dr John Medina a découvert
que la dopamine,
déclenchée dans une conversation verbale,
crée une petite note mentale.
Quand vous demandez à quelqu'un d'autre
de penser à ce que sa vie a de palpitant,
l'effet secondaire positif
est que vous devenez plus mémorable.
Voici mon défi pour vous aujourd'hui.
Au lieu d'utiliser les habituels
« Que faites-vous ? »

French: 
« Comment ça va ? »
et « D'où venez-vous ? »,
bannissons pour toujours
ces amorces de conversation
et essayons-en qui demandent au cerveau
de chercher de l'engouement.
Essayez : « Du travail
palpitant ces jours-ci ? »
« Des vacances qui approchent ? »
« Une chose positive
est arrivée aujourd'hui ? »
Je pense que c'est le plus gros cadeau
à offrir à nos semblables humains.
Nous leur demandons
de basculer dans l'optimisme.
Nous déclenchons la dopamine
et l'enthousiasme
et les sortons du mode pilote automatique.
La dernière façon dont nous sommes
contagieux est émotionnellement.
Cette étude est l'une de mes préférées.
Dans cette expérience, ils ont demandé
à des étudiants de chanter la chanson
« Don't Stop Believing »
dans un logiciel évaluant la justesse.
C'est une expérience éprouvante.
Ils sont évalués sur le ton, les mots
et ils ne sont pas préparés.
Mais ils ont fait trois essais
dans cette expérience.
Pour le premier, ils devaient
entrer dans une pièce
et chanter face au logiciel.

Spanish: 
"¿Cómo estás?" 
o "¿De dónde eres?",
abandonemos esos inicios
de conversación para siempre
y probemos los que pidan al cerebro
buscar signos de emoción.
Intenten "¿Has trabajado en algo
interesante últimamente?"
"¿Tienes previstas unas vacaciones?"
"¿Te ha ocurrido algo bueno hoy?"
Creo que es el mayor regalo
que podemos hacer a nuestros semejantes.
Les pedimos sean optimistas.
Estimulamos la dopamina y la emoción
y salen del modo automático.
La última manera en la que 
somos contagiosos es emocionalmente.
Este estudio es uno de mis favoritos.
En este experimento, pedimos
a estudiantes que cantasen
"Don't Stop Believing"
en un programa de precisión.
Es un experimento muy estresante.
Se puntúa el tono vocal, las palabras
y no tienen tiempo para prepararse,
pero hicieron tres intentos 
de este experimento.
Primero, tenían que entrar en la sala
y cantar en el programa de precisión.

iw: 
ב"מה שלומך?" ו"מניין אתה?"
בואו וננטוש לנצח
את פתיחי השיחה האלה,
וננסה להשתמש באלה
שדורשים מהמוח להתמקד ב"מרגש".
נסו את
"עובד על משהו מלהיב?"
"יוצא בקרוב לחופשה?"
"קורה היום משהו טוב?"
לדעתי זאת המתנה הכי גדולה
שאנו יכולים לתת לאחינו, בני האדם.
אנו מבקשים מהם לעבור לאופטימיות.
אנו מפיקים אצלם דופאמין והתרגשות
ומוציאים אותם מטייס אוטומטי.
הדרך האחרונה שבה אנו מידבקים
היא רגשית.
המחקר הזה הוא מהאהובים עלי.
בניסוי הזה ביקשו מסטודנטים
להקליט את השיר
"אל תפסיק להאמין"
בתוכנה שבודקת דיוק.
זהו ניסוי מאד מורט-עצבים.
הם דורגו לפי נימת הקול, המלים,
ולא זכו לשום הכנה.
הם ערכו את הניסוי הזה
בשלושה אופנים.
תחילה, הם התבקשו להיכנס לחדר
ולשיר לתוך תוכנת דיוק.

Turkish: 
"Nasılsın?" ve "Nerelisin?" yerine,
bunları bir sohbete başlamada
sonsuza kadar yasaklayarak,
birinin beynine heyecan aratan
isabetli vuruş yapmayı deneyin:
"Heyecanlı bir şeyler var mı bu sıralar?
"Yakınlarda tatil planlıyor musun?
"İyi bir şeyler oldu mu bugün?"
Sanıyorum bu bizim diğer insan
kardeşlerimize en büyük hediyemiz olur.
Onlardan iyimser moda geçmesini isteriz.
Dopamini ve heyecanı tetikleyerek
onları otomatik pilottan kurtarırız.
Son olarak, duygusal olarak bulaşıcıyız.
Bu benim en sevdiğim araştırmalardan.
Bu deneyde öğrencilerden 
bir ses kesinlik programına
"Don't Stop Believing"
(İnanmaktan Vazgeçme)
adlı şarkıyı söylemesi istenir.
Şimdi, bu çok sinir bozucu bir deney.
Ses tonu ve söz bakımından
ölçüme tabi tutulurlar
ve önceden hazırlıkları yoktur.
Fakat bu deneyin üç farklı
sınaması vardır.
Birinciler doğrudan odaya alınır
ve ses kesinlik programına
şarkıyı söyler.

Hungarian: 
"Hogy vagy?" és "Honnan jöttél?",
száműzzük végleg
a párbeszédindító témák sorából,
és keressünk inkább olyanokat, melyek
segítségével az agy izgalmakat keres.
Próbáljuk ki ezeket: "Dolgozol valami
izgalmas témán mostanában?",
"Mégy a közeljövőben szabadságra?",
"Történt ma valami jó veled?"
Azt hiszem, ez a legnagyszerűbb ajándék,
amit embertársainknak adhatunk.
Így lehetőséget adunk nekik, 
hogy optimista szemléletre váltsanak.
Beindul a dopamintermelés,
az élménykeresés, kikapcsol a robotpilóta.
Van még egy terület, ahol ragályosak
vagyunk: ez az érzelmek területe.
Ez az egyik kedvenc tanulmányom.
Ebben a kísérletben diákokat kértek arra,
hogy a "Don't Stop Believing" c. számot
énekeljék fel egy nagy
pontosságot igénylő programra.
Idegörlő kísérlet volt.
Értékelték a hangszínt,
a szövegpontosságot,
és nem adtak felkészülési időt.
Ezt a kísérletet
háromféleképpen vitték véghez.
Első körben az alanyok
csak bejöttek a szobába,
és felénekelték a dalt a programra.

English: 
"How are you?" and "Where are you from?"
let's banish those 
conversation starters forever,
and let's try ones that ask the brain
to look for hits of excitement.
Try "Working on anything
exciting these days?"
"Have any vacations coming up?"
"Anything good happen today?"
I think this is the greatest gift
we can give our fellow human beings.
We are asking them to flip into optimism.
We are triggering dopamine and excitement
and getting them off autopilot.
The last way that we
are contagious is emotionally.
So, this study is one of my favorites.
In this experiment, they asked
students to sing the song
"Don't Stop Believing"
into an accuracy software.
Now, this a very nerve-racking experiment.
They are rated on vocal tone, words,
and they are given no preparation.
But they did three different trials
of this experiment.
First, they had them
just walk into the room
and sing into an accuracy software.

English: 
The second group got into the room
and had to say out loud,
"I'm nervous."
And the last group had to walk
into the room and say,
"I'm excited."
They found with this simple reframe
the nervous group got 53% accuracy,
the control group got 69%,
but the "I'm excited" group 
got 80% accuracy.
Why?
Anxiety and excitement 
are very similar emotions.
The only difference is mindset.
So my challenge for you today
is to think about
how you want to infect people.
When you want harness incitement
or trigger excitement:
ask dopamine-worthy conversation starters;
use more hand gestures;
make authentic smiles;
and never pick up the phone in a bad mood.
(Laughter)
And the last thing I want to do
is I want to end on a note of excitement.
I want to make you really infectious.
So what we are going to do
to end this talk
is on the count of three,
with all the energy you can muster,

French: 
Le deuxième groupe entrait dans la pièce
et devait dire à voix haute :
« Je suis nerveux ».
Et le dernier groupe a dû
rentrer dans la pièce et dire :
« Je suis enthousiaste ».
Ils ont découvert
avec cette restructuration simple
que le groupe nerveux a obtenu
un taux de justesse de 53%,
le groupe témoin 69%,
mais le groupe « Je suis enthousiaste »
a obtenu un taux de 80%.
Pourquoi ?
L'anxiété et l'enthousiasme
sont des émotions très similaires.
La seule différence est l'état d'esprit.
Mon défi pour vous aujourd'hui
est de réfléchir à comment
vous voulez infecter les gens.
Quand vous voulez cultiver l'incitation
ou déclencher l'enthousiasme :
posez des questions d'amorce
qui sont dignes de dopamine,
utilisez plus de gestes des mains,
souriez de façon authentique
et ne décrochez jamais le téléphone
en étant de mauvaise humeur.
(Rires)
La dernière chose, c'est que je veux
terminer sur une note d'enthousiasme.
Je veux vous rendre très contagieux.
Ce que nous allons faire pour finir,
c'est à trois, avec toute l'énergie
que vous pouvez rassembler,

Turkish: 
İkinci grup odaya girer 
ve yüksek sesle şöyle söyler
"Gerginim."
Sonuncu grup, odaya girer
ve şöyle söyler
"Heyecanlıyım."
Şu basit sonuç bulunur;
gergin grubun kesinliği %53'dür,
kontrol grubunun %69'dur
ama "Heyecanlıyım" grubu
%80 kesinlik sağlar.
Peki neden?
Kaygı ve heyecan çok benzer duygulardır,
tek fark zihinsel tavırdır.
Size davetim,
insanlara ne bulaştırmak 
isteyeceğini düşün.
Bir kışkırtmayı dizginlemek
veya heyecanı tetiklemek istediğinde
dopamin getiren sohbet girişleri yap;
el hareketlerini daha fazla kullan,
sahiden gülümse
ve kafan bozukken asla telefonda konuşma.
(Kahkahalar)
Ve son yapmak istediğim şey
bir heyecan hatırlatıcı notla bitirmek.
Size gerçekten bulaştırmak istiyorum.
Yani bu konuşmayı şöyle bitiriyoruz:
Üç dediğimde,
toplayabildiğiniz bütün enerjiyle

iw: 
משתתפי הקבוצה השניה הוכנסו לחדר
והיה עליהם לומר בקול,
"אני עצבני",
וחברי הקבוצה האחרונה היו צריכים
להיכנס לחדר ולומר,
"אני נרגש".
בעזרת החלוקה הפשוטה הזאת
הם גילו
שהקבוצה העצבנית קיבלה
ציון של 53 אחוזי דיוק,
קבוצת הבקרה - 69%
אבל קבוצת ה"אני נרגש"
קיבלה ציון של 80 אחוזי דיוק
מדוע?
חרדה והתרגשות הם רגשות דומים מאד.
ההבדל היחיד טמון בהלך הרוח.
האתגר שלי אליכם
הוא לשאול את עצמכם,
במה אתם רוצים להדביק אנשים.
כשאתם רוצים לגייס עידוד
או לעורר התלהבות,
התחילו עם פתיחי שיחה
מעוררי דופאמין,
היעזרו יותר במחוות ידיים,
חייכו מהלב
ולעולם אל תענו לטלפון
במצב-רוח רע.
(צחוק)
ולבסוף, אני רוצה לסיים
בנימת התרגשות.
אני רוצה להפוך אתכם למידבקים באמת.
מה שנעשה לסיום ההרצאה הזאת,
הוא בספירת שלוש,
בכל המרץ שתוכלו לגייס,

Hungarian: 
A második csoportnak a szobába lépve
hangosan azt kellett mondania:
"Ideges vagyok."
Az utolsó csoportnak a szobába lépve
azt kellett mondania:
"Ez izgalmas."
Az eredmény az lett,
hogy ezzel a kis változtatással
az ideges csoport 53%-os,
a kontroll csoport 69%-os,
a kellemesen izgatott csoport
80%-os pontosságot ért el.
Miért?
Az aggódás és az izgatottság
igen hasonló érzelmek.
Az egyetlen különbség a hozzáállásban van.
Ezért mai kihívásom az önök számára az,
hogy gondolkozzanak el azon,
hogyan akarják "megfertőzni" az embereket.
Ha biztatni szeretnének valakit,
vagy izgalmat akarnak kiváltani belőlük,
törekedjenek arra, hogy kezdőtémáik
serkentsék a dopamintermelést,
használjanak több kézmozdulatot,
mosolyogjanak őszintén,
és soha ne vegyék fel a telefont
ha rossz a kedvük.
(Nevetés)
És végül szeretném, ha az előadás is
izgalmasan érne véget.
Szeretném önöket igazán ragályossá tenni.
Az előadás végén
azt szeretném önöktől kérni,
hogy mire hármat számolok,
teljes erőbedobással

Spanish: 
El segundo grupo tenía que entrar
en la sala y decir en voz alta:
"Estoy nervioso".
Y el último grupo tenía que entrar 
en la sala y decir:
"Estoy muy emocionado".
Descubrieron con este simple replanteo
que el grupo nervioso 
obtuvo un 53 % de precisión,
el grupo de control, un 69 %
y el grupo de "estoy muy emocionado"
consiguió un 80% de precisión.
¿Por qué?
La ansiedad y la emoción 
son sentimientos muy parecidos.
Sólo cambia la mentalidad.
Mi reto de hoy para Uds.
es que piensen en cómo 
quieren contagiar a los demás.
Si quieren incitar o estimular la emoción,
inicien conversaciones con 
expresiones de dopamina,
usen más las manos,
sonrían de verdad
y nunca contesten el teléfono 
de mal humor.
(Risas)
Y lo último que quiero hacer es acabar
con un poco de emoción.
Quiero que sean muy contagiosos.
Así que terminaremos esta charla así:
cuando yo cuente tres,
con toda la energía que puedan reunir,

Hungarian: 
kiáltsák azt: "Ez izgalmas!"
Készen állnak?
Egy, kettő, három!
"Ez izgalmas!"
Megcsinálták!
(Taps)

iw: 
אני רוצה שתצעקו, "אני נרגש".
מוכנים?
1, 2, 3!
"אני נרגש."
שיחקתם אותה.
(מחיאות כפיים)

Turkish: 
"Heyecanlıyım" diye bağırmanızı istiyorum.
Hazır mısınız?
Bir, iki, üç!
"Heyecanlıyım."
Muhteşemdiniz.
(Alkışlar)

English: 
I want you to yell out "I'm excited."
Are you ready?
One, two, three!
"I'm excited."
You rocked it.
(Applause)

Spanish: 
quiero que griten: 
"¡Estoy muy emocionado!"
¿Listos?
Uno, dos, ¡tres!
"¡Estoy muy emocionado!"
Lo han clavado.
(Aplausos)

French: 
je veux que vous criiez :
« Je suis enthousiaste ».
Vous êtes prêts ?
Un, deux, trois !
(Public) Je suis enthousiaste.
Vous avez tout déchiré.
(Applaudissements)
