Mumyalara aşık olur kimi, kimi de hortlaklara
İkisi de aynı ölçüde düşmandır ete ve kana
Ah nasıl da ters gelir ikisi de beğenime!
Çünkü; kanı severim ben.
Ve herkesin tükürüp kustuğu yerde oturmak ve kalmak da istemem,
İşte budur benim beğenim .
Hırsızların ve yalan yere yemin edenlerin arasında yaşarım daha iyi
Hiç kimse ağzında altın taşımaz
Daha da çok tiksinirim tüm salya yalayıcılardan
ve insanların arasındaki en iğrenç hayvana otlakçı adını verdim ben.
Sevmek istemiyordu ama yinede sevgi sayesinde geçinmek istiyordu
Mutsuz kişiler derim her zaman beklemek zorunda olanlara da
Onlar da ters gelir beğenime
Tüm bu vergi memurları, tüccarlar, krallar ve diğer toprak ve dükkan bekçileri
Sahiden beklemeyi de öğrendim hem de yürekten
Ama sadece kendimi beklemeyi
ve herşeyden önce ayağa kalkmayı
ve yürümeyi
ve koşmayı
ve sıçramayı
ve tırmanmayı
ve dans etmeyi öğrendim.
İşte budur benim öğretim
Bir gün uçmayı öğrenmek isteyenin önce ayağa kalkmayı
ve yürümeyi
ve koşmayı
ve tırmanmayı
ve dans etmeyi öğrenmesi gerekir
uçmak
uçarak öğrenilmez birden bire
İp merdivenler ile kimi pencerelere tırmanmayı öğrendim
tez ayaklarla yüksek direklere çıktım.
Bilginin yüksek direklerinde oturmak hiç de azımsanacak bir mutluluk gibi gelmedi bana
Yüksek direklerin üzerinde
küçük alevler gibi titremek
gerçi küçük bir ışıktır ama
büyük bir tesellidir
Gemisi sürüklenmiş gemiciler ve batan gemiden kurtulanlar için
Çok çeşitli yollardan ve yöntemlerden vardım kendi hakikatime
Tek bir merdivenin üzerinde çıkmadım yükseğe
gözlerimin kendi uzağıma baktığı yere
ve hiç sevmediğim yol sormayı
hep ters geldi bu beyinime
yoları yollara sormayı ve denemeyi sevdim hep
bir sorma ve denemeydi benim tüm yürüyüşüm
sahiden yanıt vermeyi de öğrenmek gerek böylesi sorulara
ama budur
benim beğenim
iyi değildir
kötü değildir
ama
benim beğenimdir.
ne utanırım
ne de sıkılırım artık ondan
budur işte şimdi benim yolum
sizinki nerede diye yanıt verdim
bana yolu soranlara
Çünkü o yol
yoktur zaten
Böyle söyledi Zerdüşt
Böyle buyurdu Zerdüşt
Ünlü Alman filozof Nietzsche'nin
1883-1885 yılları arasında kaleme aldığı
Edebi ve felsefi bir metin
kendi deyimiyle
En derin eser
insanlığa verilmiş en yüce armağan
Nietzsche bu kitabında felsefe konusunda kitabın yalnızca
içeriğinin değil üslubununda farklı olması gerektiğini düşünerek hareket etmiş ve
yeni düşüncelerin yeni bir üslupla dile getirilmesi gerektiğini belirtmiş o yüzden
metni okurken
kimi zaman şiir
kimi zaman düz yazı
kimi zamanda bu ikisinin karışımını görüyoruz
bu eserin geneli aforizmalar özlü sözler üzerine kuruludur
çünkü yazar
okuyucunun bu benzetmeleri imaları kendisinin anlayıp çözmesini bekler
yazılarını bilmece
okuyucalarını da bu bilmeceleri çözen kişiler olarak görür
fakat bu karmaşık
ve kapalı üslup
zamanında çok fazla anlaşılamaz
nitekim Nietzsche'de bunu beklemektedir
kitabına yöneltilen eleştirilere karşı
kendisinin ve kitabının
100 yıl kadar sonra ancak anlaşılabileceğini belirtir
19. yüzyılda yazılmış olan bu kitap
20. yüzyılın 2. yarısından itibaren
popülerlik kazanmaya
anlaşılmaya
post modern felsefe metinlerinde
referans olarak gösterilmeye başlanır
okuyucunun bahsedilen konu hakkında
derinlemesine düşünmesini ve
kendi kendine
anlıyabilmesini
tavsiye eder Nietzsche
ve aynen şunları söyler
herkesin okumayı öğrenme hakkının olması
zamanla sadece yazmayı değil
düşünmeyi de mahveder
dağlarda
en kısa yol
doruktan doruğadır
ama bunun için uzun bacakların olmalı
özleyişler doruk olmalı
kendisine hitap edilende
iri kıyım ve uzun boylu
böyle buyurdu zerdüşt kitabını
instgramdan oodabaş bizim için tavsiye etmiş
fakat onun fotoğrafını çektiği bölümü ben bendeki versiyonunundan okudum
bendeki versiyonu diyorum çünkü
kitabın bugüne kadar türkçeye
6-7 farklı çevirisi yapılmış
bendeki versiyon Mustafa Tüzel tarafından çevrilen versiyon
bunu tercih ettim çünkü hem biraz daha şiirsel üslubu vardı
hemde ben paylaşılandan biraz daha fazlasını okumak istedim
