Marcel Duchamp bir ressam olarak eğitim almıştı.
Empresyonist tarzda mükemmel bir ressamdı.
Kübik tarzda ise şahaneydi.
1912’nin sonunda Duchamp resmin öldüğüne karar verdi.
1913 Duchamp’ın ilk hazır nesnesini yarattığı yıldı.
Bunu sıradan satın alınmış bir mutfak taburesinin üstüne
yine  sıradan, satın alınmış bir bisiklet tekerleği yerleştirerek oluşmuştu
Duchamp, “bir sanat eserini sanat eseri yapan benim seçim gücüm,
ayıklama ve seçme görevimdir” demiştir.
1913’te bir metrenin ne kadar olabileceğini tekrar tasarlamıştır.
Bunlara, 3 Standart Stopaj deniyor.
Bunlar da hazır nesne olarak sayılıyor çünkü metre önceden verilmiş, zaten var olan bir fikir.
Yani yeni bir metre yaratıyordu.
Boyu 1 metre olan 3 ip kesmiş.
Sonra her bir ip ile bir tuvalin üzerinde durmuş.
Ve bu ipleri tuvale bırakmış.
Düşen her ipi oraya sabitlemiş, tuvalleri kesmiş ve bunları yeni standart metreler olarak ilan etmiş.
Bu eserler bağlamlarıyla ele alındığında güzel olanlardan.
Konusu ve anlamı ile güzel olan eserler yani.
Yeni bir metre aracı yapacaksanız onu kullanabiliyor olmalısınız değil mi, öylece durmamalı?
Duchamp da bu metreleri eski bir resminde kullanmaya karar verdi.
Onları kalıp gibi kullanarak
bu güzel şekilleri oluşturdu.
Adını da Stopajlar Ağı koydu.
Duchamp 100 yıl sonra bile fikirleriyle bize meydan okuyor
ve hala sanat eserinin ne olması gerektiğini bize düşündürüyor.
