
English: 
I feel like this is, uh, some dream world
we're in, you know.
Yeah, it's so weird.
It's like our time together is just ours.
It's our own creation.
In my video on the Before Trilogy, I talked
about the dreamlike atmosphere of Before Sunrise
that gave an otherworldly feel to Jesse and
Celine’s brief romance in Vienna;
And what's so cool is that this whole evening, all our time together, shouldn't officially be happening.
Yeah, I know.
Maybe that's why this feels so otherworldly.
Over the years, there have been many films
trying to capture that kind of romance but
none of them gave me quite that same feeling,
until I saw Call Me By Your Name.
How you doing?
Nice to meet you, Elio.
Although this is obviously a very different film with its own set of influences as the Nerdwriter recently pointed out,
When you strip it down to its essence, it’s a similar story of two young people meeting each other,

Spanish: 
Siento que esto es, uh, un mundo de ensueño en el que estamos, sabes.
Sí, es tan raro.
Es como si nuestro tiempo juntos es solo nuestro.
Es nuestra propia creación.
En mi vídeo acerca de la trilogía Before, hablé sobre la atmósfera de ensueño de Antes del Amanecer
que le dio una sensación de otro mundo al breve romance de Jesse y Celine en Viena:
Y lo que es tan genial es que toda esta tarde, todo nuestro tiempo juntos, no debería estar pasando oficialmente.
Sí, lo sé.
Tal vez por eso se siente tan de otro mundo.
A través de los años, han habido muchas películas que tratan de capturar ese tipo de romance, pero
ninguna me ha dado la misma sensación, hasta que vi Llámame Por Tu Nombre.
¿Cómo estás?
Es un gusto conocerte. Elio.
A pesar de que es obviamente una película muy diferente con su propio conjunto de influencias, como The Nerdwriter recientemente señaló,
cuando lo despellejas hasta su esencia, es una historia similar de dos personas jóvenes conociéndose,

Thai: 
ผมรู้สึกเหมือนเราอยู่ในโลกความฝันเลย คุณคิดเหมือนกันไหม
ใช่ มันแปลกมากเลย
เหมือนเวลาที่ฉันอยู่กับคุณมีแค่เรา
มันคือโลกของเราเอง
ผมได้พูดเกี่ยวกับบรรยากาศเหมือนฝันในวีดีโอวิเคราะห์ Before Sunrise
ที่ซึ่งทำให้รู้สึกเหมือนอยู่คนละโลกกับความสัมพันธ์สั้นๆของ Jesse กับ Celine
มันเจ๋งมากที่เราได้อยู่ด้วยกัน ราวกับมันไม่น่าเกิดขึ้นจริงๆได้
ใช่ ฉันก็คิดงั้น
บางทีนั้นเลยทำให้พวกเรารู้สึกเหมือนอยู่อีกโลกนึง
ตลอดหลายปี มีหนังหลายเรื่องพยายามสร้างบรรยากาศโรแมนติกแบบนี้
แต่ไม่มีเรื่องไหนเลยที่ทำให้รู้สึกได้ จนผมได้ดูเรื่อง Call Me By Your Name
เป็นไงบ้าง
ยินที่ได้รู้จัก ผมชื่อเอลลิโอ
แม้ว่าหนังจะมีแรงบันดาลใจที่แตกต่างกัน ดังที่ Nerdwriter ได้ชี้แจงไป
แต่เมื่อคุณได้ดูถึงเนื้อหา มันคือเรื่องราวการพบกันของคนสองคน

Thai: 
รู้สึกดึงดูด ตกหลุมรักและสุดท้ายก็ต้องบอกลากัน
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ CMBYN สามารถสร้างบรรยากาศเพ้อฝันได้เหมือนกัน
ซึ่งยกระดับหนังเรื่องนี้ ถึงแม้ผมจะอธิบายไม่ได้
ไม่จนกว่าผมได้ลองเปรียบเทียบหนังสองเรื่องนี้
ว่าองค์ประกอบไหนที่ทำให้เกิดความรู้สึกนี้และความหมายให้กับตัวเรื่อง
วันนี้ เราจะมาศึกษา Before Sunrise กับ Call Me By Your Name กัน
และเปิดโปงองค์ประกอบของหนังโรแมนติกราวกับเพ้อฝัน
ฟังนะ นี่คือข้อเสนอ
นี่คือสิ่งที่เราควรทำ
คุณกับผมจะลงรถไฟที่เวียนนา และไปเที่ยวในตัวเมืองกัน
สิ่งที่หนังสองเรื่องนี้เหมือนกันคือทั้งสองเรื่อง
สร้างโลกอีกโลกที่แตกต่างออกไปและมีระยะห่างที่เราเข้าถึงได้
ซึ่งมีเวลามาเป็นเงื่อนไง
เรามาที่นี่เฉพาะช่วงคริสมาสต์และช่วงวันหยุดอื่น ๆ
แนวคิดนี่โยงกับ การเดินทางของฮีโร่ของ Joseph Campbell
ที่ซึ่งโลกปกติจะถูกแยกจากโลกอีกโลกหนึ่ง
ซึ่งฮีโร่จะต้องเดินทางข้ามสถานที่มา
ใน Before Sunrise โลกความฝันคือเมืองในเวียนนา ที่ซึ่ง Jesse ใช้เวลา 1 คืนกับ Celine

Spanish: 
sintiendo una atracción, enamorándose y teniendo que decir adiós.
Pero más importante; tiene la misma atmósfera de ensueño que Antes del Amanecer tuvo,
una que elevó la historia a pesar de que no puedo realmente explicar porqué.
No fue hasta que comparé a las dos películas que fui capaz de articular qué elementos
contribuyen a esta sensación y qué significado tiene para la historia.
Así que hoy, tomemos un vistazo a Antes del Amanecer y Llámame Por Tu Nombre
y exploremos la anatomía del romance de ensueño.
Entonces escucha, este es el trato.
Esto es lo que debemos hacer.
Deberías salir del tren conmigo aquí en Viena, y venir a echar un vistazo a la ciudad.
La primera cosa que Antes del Amanecer y Llámame Por Tu Nombre tienen en común es que
ambas establecen un mundo de ensueño; una especie de universo tangente o un espacio sagrado que es accesible
por un tiempo limitado.
Solo venimos aquí para Navidad y algunas otras vacaciones.
Este concepto se remonta al Viaje del Héroe de Joseph Campbell;
en el que el mundo ordinario es separado del mundo especial
en el que el héroe debe aventurarse para que una transformación tome lugar.
En Antes del Amanecer; el mundo de ensueño es la ciudad de Viena, en la que Jesse y Celine pasan una noche juntos.

English: 
sensing an attraction, falling in love 
and having to say goodbye.
But more importantly; it has the same dreamlike
atmosphere that Before Sunrise had,
one that elevated the story even though I couldn’t
really explain why.
It wasn’t until I compared the two films
that I was able to articulate what elements
contribute to this feeling and what meaning
it has to the story.
So today, let’s take a look at Before Sunrise
and Call Me By Your Name
and explore the anatomy of the dreamlike romance.
So Listen, so here's the deal.
This is what we should do.
You should get off the train with me here
in Vienna, and come check out the town.
The first thing that Before Sunrise and Call
Me By Your Name have in common is that they
both set up a dream world; a sort of tangent
universe or sacred space that is accessible
for a limited amount of time.
We only come here for Christmas 
and some other vacations.
This concept refers back to 
Joseph Campbell’s Hero’s Journey;
in which the ordinary world is separated 
from a special one
that the hero has to venture into 
for transformation to take place.
In Before Sunrise; the dream world is the city of Vienna in which Jesse and Celine spend one night together.

Spanish: 
En Llámame Por Tu Nombre; no es una ciudad en particular, siendo mas bien definido por
un cierto ambiente simplemente referido como "Algún lugar del norte de Italia"
el cual Elio y Oliver exploran en el transcurso del verano.
Estos lugares no sirven meramente como un escenario vacío en el fondo;
desdibujados a una distante presencia de luces, como algunas películas tienden a hacer.
En cambio, los directores Richard Linklater y Luca Guadagnino evitan el uso excesivo de tomas en primer plano
e incluyen al ambiente como una presencia activa dentro del plano,
haciendo que los mundos de ensueño se sientan táctiles e inmersivos.
Pero antes de que vayamos más a fondo sobre el propósito de estos mundos de ensueño, es interesante
observar la forma en que los personajes entran en ellos, porque contrario a muchos viajes del héroe, en los que
el personaje principal es forzado o, al menos, fuertemente atraído a un mundo especial por fuerzas externas,
en Antes del Amanecer y Llámame Por Tu Nombre, la entrada al mundo de ensueño es voluntaria.
Los personajes no son puestos de mala gana en la presencia del otro,
sino que acceden mutuamente a entrar respectivamente a Viena y el norte de Italia juntos.
Déjame traer mis maletas.

English: 
In Call Me By Your Name; it is not any city
in particular but rather it is defined by
a certain ambience simply referred to as 
“Somewhere in Northern Italy”
which Elio and Oliver explore over 
the course of a summer.
These places do not merely serve as empty
scenery in the background;
blurred into a distant presence of lights 
as some films tend to do.
Instead, directors Richard Linklater and Luca
Guadagnino avoid the overuse of close-up shots
and include the environment as an active presence
within the frame,
making the dream worlds feel tactile and immersive.
But before we get deeper into the purpose
of the dream worlds, it’s interesting to
observe the way the characters enter it, because
contrary to many hero’s journeys in which
the main protagonist is forced or at least
strongly drawn into the special world by external forces,
in both Before Sunrise and Call Me By Your Name, the entrance into the dream world is voluntary.
The characters are not reluctantly placed
in each other’s presence,
but they mutually agree to enter respectively Vienna 
and Northern Italy together.
Let me get my bags.

Thai: 
ใน Call Me By Your Name มันไม่ใช่เมืองที่เฉพาะเจาะจง แต่ก็สามารถบอกได้โดย
เสียงของธรรมชาติและข้อความ "สถานที่หนึ่งในอีตาลีตอนเหนือ"
ที่ซึ่งเอลลิโอและโอลิเวอร์ใช้เวลาตลอดหน้าร้อนด้วยกัน
สถานที่พวกนี้ไม่ได้ทำหน้าที่แค่เป็นฉาก
หรือแค่ทำหน้าชัดหลังเบลอเหมือนที่หนังเรื่องอื่นๆทำ
แต่ ผู้กำกับ Richard Linklater และ Luca Guadagnino กลับเลือกที่จะไม่ใช้ภาพระยะใกล้
และปล่อยให้บรรยากาศรอบๆเข้ามามีส่วมร่วมในฉาก
ทำให้เราสัมผัสและรู้สึกดื่มด่ำกับบรรยากาศที่เหมือนกับฝัน
แต่ก่อนที่เราจะไปลึกขึ้นในส่วนของจุดประสงค์ของโลกฝัน มันก็น่าสนใจที่
จะสังเกตุพฤติกรรมของตัวละคร เพราะในทฤษฎีการเดินทางของฮีโร่
ซึ่งตัวเอกจะถูกบังคับให้ไปอีกโลกหนึ่งด้วยวิธีพิเศษ
กลับกัน ในหนัง Before Sunrise และ Call Me By Your การข้ามโลกคือการสมัครใจ
ตัวละครไม่ได้ถูกบังคับให้ไปด้วยกัน
แต่พวกเขาเห็นตรงกันที่จะไปเมืองเวียนนาและอิตาลีตอนเหนือด้วยกัน
ขอฉันหยิบกระเป๋าก่อน

English: 
This, I think, is important because the agreement
to explore their dream worlds also signifies
the agreement to explore each other and establishes
early on, both for the characters in the film
as well as for the audience watching them,
that there’s a connection worth exploring.
I have an allergy
Me too, maybe we have the same one
And this is ultimately what it’s all about;
the ability of human beings to connect to
one another in a meaningful way.
In the process of achieving such a connection we can observe the silly rituals and awkward interactions.
but these exist mostly on the
surface level and simply capturing those is
not enough to create a meaningful connection
between characters.
In her review on the film Already Tomorrow
in Hong Kong, Sheila O’Malley writes how
the dialogue, although charmingly delivered,
remains on a ‘surface jokey level’
which is not enough to raise the stakes as she continues;
The essential element that such stories must achieve is the knowledge that the two characters need to be together.

Spanish: 
Creo que esto es importante porque el acuerdo de explorar sus mundos de ensueño también significa
un acuerdo para explorarse entre ellos y establece temprano, tanto para los personajes en la película
como para la audiencia viéndolos, que existe una conexión que vale la pena explorar.
--Tengo una alergia.  --Yo también, tal vez tengamos la misma.
Y esto es al final sobre lo qué se trata todo; la habilidad de los seres humanos para conectarse
entre sí de forma significativa.
En el proceso de conseguir tal conexión, podemos observar los rituales tontos y las interacciones incómodas.
Pero estas existen mayormente en un nivel superficial y simplemente captarlos
no es suficiente para crear una conexión significativa entre personajes.
En su reseña de la película Ya Mañana en Hong Kong, Sheila O'Malley escribe acerca de cómo
el diálogo, aunque dicho con encanto, se mantiene en un 'nivel superficial humorístico'
lo cual no es suficiente para aumentar el riesgo, continúa;
El elemento esencial que tales historias deben lograr es el saber que dos personajes necesitan estar juntos.

Thai: 
ตรงจุดนี่มีความสำคัญ คือการที่ปลงใจไปด้วยกันในโลกของอีกฝ่ายเปรียบเสมือน
การยินยอมให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้ชิดตัวตนของตัวละครในหนังทั้งสองเรื่อง
เช่นเดียวกับคนดูซึ่งได้ถูกพาเข้าไปในโลกของหนัง และทำความรู้จักกับตัวละคร
ผมมีอาการแพ้ ฉันเหมือนกัน บางทีเราอาจแพ้ของอย่างเดียวกัน
และนี่คืออีกจุดที่สำคัญมาก คือคุณสมบัติระหว่างตัวละครที่เชื่อมโยงถึงกัน
กับอีกคนซึ่งมีนัยยะ
ในการปฏิสัมพันธ์นี้เราจะเห็นถึงอาการลุกลี้ลุกลนและประหม่าระหว่างบทสนทนา
แต่เพียงผิวเผินทั้งหมดนี้ก็ยังไม่เพียงพอที่จะสร้าง
ความสัมพันธ์ทางอารมณ์ของตัวละครทั้งสอง
ในบทสัมภาษณ์ของ Sheila O’Malley เกี่ยวกับหนัง  Already Tomorrow in Hong Kong เธอได้พูดเกี่ยวกับ
ตัวบทว่าถึงแม้มันว่ามีเสน่ห์ถึงกัน มีมุกตลก
แต่ก็ยังไม่พอที่จะยกระดับความสัมพันธ์เพื่อให้ตัวละครดำเนินเรื่องต่อ
องค์ประกอบสำคัญคือตัวบทจะต้องมีข้อมูลหรือเรื่องราวที่ผูกผันให้ตัวละครอยู่ด้วยกัน

Thai: 
รวมทั้งคนดูจะต้องรู้สึกดำดิ่งและเจ็บปวดไปกับความสัมพันธ์ของตัวละครทั้งสอง
มันสำคัญมากเช่นกันที่ต่องทำให้ความประหม่าช่วงแรกระหว่างตัวละครหายไปอย่างรวดเร็ว
Before Sunrise ทำได้โดยใช้บทสนทนาที่ชาญฉลาด
ไม่นานหลังจากเข้าเมืองเวียนนา Jesse เสนอให้ทั้งคู่ตั้งคำถามตรง ๆ กับอีกฝ่าย
โอเค ผมมีความคิดละ คุณพร้อมไหม
เราจะมาถาม-ตอบกัน
เราซึ่งจะรู้จักกัน และเราติดอยู่ด้วยกันแล้ว
งั้นเราจะมาถามกันและกันแบบไม่ปกปิด
ฉากนี้ไม่เพียงแค่ทำให้ตัวละครเรียนรู้ข้อมูลของอีกฝ่าย
มันยังช่วยให้สามารถตัดเข้าการพูดคุยประเด็นสำคัญได้อีกด้วย
Call Me By Your Name สามารถทำให้ได้น่าสนใจกว่าเพราะเงื่อนไงทางสังคม
ไม่ได้อนุญาตให้ความสัมพันธ์ของเอลลิโอและโอลิเวอร์เกิดขึ้น
มันหมายความว่าเราไม่สามารถพูดเรื่องแบบนั้นได้ เข้าใจไหม
และเนื่องจากต้องปิดบังความรู้สึกของแต่ละฝ่ายไว้ตลอดเรื่อง
แม้แค่การแสดงทางความรู้สึกต่อกันเพียงเล็กน้อยก็สามารถสร้างจุดพัฒนาความสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้

English: 
An audience must ache for the characters to
break through to deeper intimacy with one another.
And so it is important to get the initial
awkwardness out of the way quickly.
Before Sunrise does this by its clever use
of conversation.
Shortly after entering Vienna, Jesse proposes
that they ask each other a few direct questions:
Alright I got an idea, are you ready?
It’s Q&A time.
We’ve known each other a little while now,
we’re stuck together,
so we’re gonna ask each other a few direct questions.
Not only does this scene serve to learn some
basic information and facts about the characters;
it also helps to quickly skip over the superficial
stuff to make way for more meaningful conversations.
Call Me By Your Name I think handles this
even more interestingly because the nature
of Elio and Oliver’s relation doesn’t
allow for the traditional rituals of dating.
It means we can’t talk about those kinds
of things, okay?
And by having to hide their feelings for each
other for a large part of the film,
even the slightest revelation of affection becomes
a significant expression of their connection.

Spanish: 
La audiencia debe desear que los personajes alcancen una intimidad más profunda entre sí.
Y por lo tanto es importante sacar rápidamente del camino la incomodidad inicial.
Antes del Amanecer lo hace a través de su inteligente uso de las conversaciones.
Poco después de entrar a Viena, Jesse propone que se hagan algunas preguntas directas:
Bien, tengo una idea ¿Estás lista?
Es hora de preguntas y respuestas.
Nos hemos conocido por un tiempo ahora, estamos atrapados juntos,
así que nos vamos hacer algunas preguntas directas.
Esta escena no solo sirve para conocer un poco de información básica y hechos acerca de los personajes;
también sirve para saltarnos lo superficial rápidamente para hacer espacio a conversaciones más significativas.
Pienso que Llámame Por Tu Nombre maneja esto de forma aun más interesante, ya que la naturaleza
de la relación de Elio y Oliver no admite los rituales tradicionales de las citas.
Significa que no podemos hablar de ese tipo de cosas, ¿okay?
Y por tener que esconder sus sentimientos entre sí por gran parte de la película,
incluso la revelación más leve de afecto se convierte en una expresión de su conexión.

Spanish: 
Aquí también encontramos el propósito del mundo de ensueño, que es apoyar esta búsqueda de intimidad.
Es algo extraño.
Sí, es extraño, es un poco incómodo.
Pero está bien, ¿cierto?
Sí, es genial, es genial. Vayamos a algunos lugares, mira tu libro.
Estamos en Viena, vayamos a algunos sitios.
En un nivel, lo hace al darle a los personajes un reflejo de sus sentimientos más profundos y
sus deseos para que interactúen con ellos, de esta forma, estimulando su exploración del otro.
En efecto, muchos encuentros en el mundo de ensueño; tales como el viejo cementerio en Antes del Amanecer,
y el descubrimiento de la estatuas antiguas de cuerpos masculinos en Llámame Por Tu Nombre,
juegan directamente con los temas de los filmes y ayudan a los personajes a volverse más cercanos.
Pero lo que me parece es, tal vez, la función más importante del mundo de ensueño es que silencia
el mundo normal y elimina toda barrera externa que pueda entrometerse entre los personajes.
Esto es especialmente inusual en Llámame Por Tu Nombre ya que la relación entre dos personas
del mismo género es a menudo definida por los obstáculos externos que tienen que enfrentar,
algo que el director Luca Guadagnino quiso evitar;

English: 
Here we also find the purpose of the dream
world, which is to support this quest for intimacy.
This is kind of weird.
Yeah, it’s weird, 
it’s a little awkward.
But it’s alright, right?
Yeah, this is great, this is great, let’s
go to some places, look at your book.
We’re in Vienna, let’s go to some places.
On one level, it does this by giving the characters
a reflection of their deeper feelings and
desires for them to interact with, thereby
stimulating their exploration of each other.
Indeed, many encounters in the dream world;
such as the old graveyard in Before Sunrise,
and the discovery of old statues of the male
body in Call Me By Your Name,
directly play into the themes of the film and help the characters to become closer.
But what I think is perhaps the most important
function of the dream world is that it mutes
the ordinary world and takes away any external
barriers that might come between the characters.
This is especially unusual in Call Me By Your
Name as the relation between two people of
the same gender is often defined by the external
obstacles they have to face,
something which director Luca Guadagnino 
wanted to avoid;

Thai: 
อีกทั้งเรายังพบจุดประสงค์ของโลกฝันอีกด้วย นั้นคือสนับสนุนการพัฒนาความใกล้ชิด
นี่มันแปลกๆนะ
ใช่ มันแปลกมาก รู้สีกอึดอัดนิดหน่อยเนอะ
แต่มันโอเคใช่ไหม
ค่ะ มันดีมาก หาที่ไปกันเถอะ ดูหนังสือคุณสิ
เราอยู่ที่เวียนนา หาที่ไปเดินกันเถอะ
เมื่อถึงระดับนึง มันจะทำให้ตัวละครสะท้อนความรู้สึกภายใน
และปรารถนาที่จะก้าวหน้าความใกล้ชิดมากขึ้น
โดยการทำบางอย่างด้วนกัน เช่นฉากเดินในสุสานใน Before Sunrise
หรือการค้นพบรูปปั้นใน  Call Me By Your Name
ซึ่งช่วยให้ตัวละครใกล้ชิดกันมากขึ้นโดยตรง
แต่สิ่งที่ผมคิดว่าน่าจะสำคัญที่สุดในโลกฝันคือมันไม่พูดถึง
โลกและสิ่งต่าง ๆ ภายนอก ซึ่งควรจะแสดงระหว่างตัวละคร
มันยิ่งไม่ปกติมากใน Call Me By Your Name ในความสัมพันธ์ของคนพศเดียวกัน
ที่มักจะมีอุปสรรคภายนอกที่ต้องเผชิญ
บางอย่างที่ Luca Guadagnino ผู้กำกับต้องการหลีกเลี่ยง

English: 
The idea that there is a contrast against the lovers is something that is so artificial, you know?
That there has to be somebody who is gonna
contrast them like, and then the love will triumph.
Simply put; the dream worlds are supportive
of love; both in significant ways such as
Elio’s father supporting his son; as well
as in many tiny moments like the bartender
giving Jesse and Celine a bottle of wine even
though they have no money to pay for it,
and the old lady giving Elio and Oliver a glass
of water when they are thirsty.
Moments like these may seem inconsequential,
but again; they all contribute to a world
that is uncynical and uncorrupted; one that
wants the characters to be together.
This brings us to the last point which is the importance of having characters who are caring and romantic.
Both Before Sunrise and Call Me By Your Name
are about the first love between two young people,
which often goes hand in hand with
these traits as Luca Guadagnino explains;

Spanish: 
La idea de que hay un contraste en contra de los amantes es algo tan artificial, ¿sabes?
El que tenga que haber alguien que va a contrastarlos, y luego el amor va a triunfar.
Puesto simplemente; los mundos de ensueño apoyan el amor; tanto en formas significativas como
el padre de Elio apoyando a su hijo, al igual que en muchos pequeños momentos como el barman
dándole a Jesse y Celine una botella de vino a pesar que de no tienen dinero para pagarla,
y la anciana dándole a Elio y Oliver un vaso de agua cuando están sedientos.
Momentos como estos pueden parecer inconsecuentes, pero, de nuevo; todos contribuyen a un mundo
que no es cínico ni corrupto; uno que quiere que los personajes esten juntos.
Esto nos trae al último punto, que es la importancia de tener personajes que son bondadosos y románticos.
Antes del Amanecer y Llámame Por Tu Nombre, son ambos acerca del primer amor entre dos personas jóvenes,
que usualmente va de la mano con estos rasgos como lo explica Luca Guadagnino;

Thai: 
แนวคิดที่ต่อต้านคู่รักคือสิ่งที่ต้องมี ใช่ไหมละ
จะต้องมีคนมีขัดขวางพวกเขา และสุดท้ายความรักจะชนะ
เรียกได้ว่า โลกฝันคือโลกที่สนับสนุนความรัก เช่น
พ่อของเอลลิโอสนับสนุนเขา เช่นเดียวกันหลายๆฉากของบาร์เทนเดอร์ในบาร์
ที่ให้แก้วไวน์กับ  Jesse และ Celine ถึงแม้เขาจะไม่มีเงินจ่าย
หญิงชราให้น้ำดื่มกับเอลลิโอและโอลิเวอร์เมื่อพวกเขากระหาย
เหตุการณ์พวกนี้เหมือนจะไม่มีผลอะไร แต่อีกครั้ง พวกมันล้วนแต่ส่งผลต่อโลกฝัน
ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขาต้องการสนับสนุนให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน
มันพาเราไปถึงจุดสุดท้ายซึ่งคือความสำคัญของการมีคนใส่ใจและมอบความรักให้เรา
หนังทั้งสองเรื่องเกี่ยวกับรักแรกของคนหนุ่มสาว
ซึ่งมักจะเข้ากันได้เหมือนที่ Luca Guadagnino อธิบาย

English: 
The allure of the first love is such of something
still uncorrupted by a cultural cynicism I would say.
Obviously; having characters who are romantics
makes us more likely to root for them to be together,
because if they don’t care about
love, then why should we?
But I also believe it has deeper implications,
which is where get into the why of it all;
the reason stories such as these are so meaningful.
As the sequels of Before Sunrise show us;
it is only when we grow older that we can
really put these experiences into perspective
and realize how special they are;
I guess when you’re young you just believe
there’ll be many people who you’ll connect with,
later in life you realize it only happens
a few times
And you can screw it up, you know, misconnect.
It suggests that these dreamlike romances are about much more than just relationships
and the question of whether or not 
two people end up together;
they’re also about facing
our mortality.
As Dan Jardine puts it in his review of Before
Sunrise and Before Sunset;

Spanish: 
Diría que el encanto del primer amor es aquel de algo que todavía no ha sido corrompido por el cinismo cultural.
Obviamente; teniendo personajes que son románticos nos vuelve más propensos a apoyarlos para que esten juntos,
porque si no nos importa su amor, entonces ¿Por qué deberíamos?
Pero también creo que tiene implicaciones más profundas, siendo dónde llegamos al porqué de todo;
la razón por la que historias como estas son significativas.
Como nos muestran las secuelas de Antes del Amanecer; es solo cuando crecemos que podemos
realmente poner estas experiencias en perspectiva y darnos cuenta de qué tan especiales son;
Supongo que cuando eres joven, simplemente crees que habrá mucha gente con la que conectarás,
más tarde en la vida te das cuenta que solo pasa unas pocas veces.
Y puedes arruinarlo, sabes, conectar mal.
Sugiere que estos romances de ensueño son acerca mucho más que solo las relaciones
y las preguntas acerca de sí dos personas acabaran juntas o no;
son también acerca de enfrentar nuestra mortalidad.
Como lo plantea Dan Jardine en su reseña de Antes del Amanecer y Antes del Atardecer;

Thai: 
แรงจูงใจในรักแรกคือเราไม่ได้ถูกขัดขวางโดยการกีดกั้นทางวัฒนธรรม
เห็นได้ชัดว่าตัวละครที่โรแมนติกทำให้เรามั่นใจว่าพวกเขาจะลงรอยด้วยกัน
เพราะถ้าพวกเขาไม่สนความรัก เราจะสนทำไม
แต่ผมก็เชื่อว่ามันมีความหมายมากกว่านั้น ที่ซึ่งพาไปถึงเหตุผลของทั้งหมด
เหตุผลของทั้งหมดนี้มีนัยยะมาก
Before Sunrise แสดงให้เราเห็นว่าเมื่อเราโตขึ้นเท่านั้น
เราจึงจะรู้ถึงสิ่งที่เราผ่านมาและคน ๆ นั้นพิเศษแค่ไหน
ฉันเดาว่าตอนคุณหนุ่ม ๆ คงจะคิดว่ามีคนอีกมากที่คุณจะรักได้
แต่พอผ่านไปแล้ว คุณจึงจะรู้ตัวว่ามันเกิดขึ้นแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น
และคุณก็ทำมันพัง รู้ไหม ความไม่เข้าใจกัน
มันทำให้เห็นว่าหนังโรแมนติกเพ้อฝันแสดงให้เห็นมากกว่าแค่ความสัมพันธ์
หรือแค่ถามว่าคนสองคนนี่จะลงเอยความรักด้วยกันไหม
มันยังพูดถึงความอนิจจัง
Dan Jardine ใส่มุมมองของเขาใน Before Sunrise และ Before Sunset

Spanish: 
Estas películas nos piden considerar la naturaleza misma y el propósito de nuestra existencia en un universo fragmentario, superficial y transitorio.
Y así, el tiempo limitado en el sueño es tanto una lección de amor como es de pérdida.
No quiero que te vayas.
Tal vez he renunciado a la idea entera del amor romántico.
Que la he puesto a dormir, ese día cuando no estuviste ahí.
Arrancamos tanto de nosotros mismos para curarnos de las cosas más rápido, que nos vamos a la quiebra a la edad de treinta,
y tenemos menos que ofrecer cada vez que empezamos con alguien más.
Pero hacerte sentir nada, para así no sentir ninguna cosa, que desperdicio.
El mundo de ensueño es ingresado en busca de algo que trasciende la realidad material,
en busca de una conexión que desafía nuestras limitaciones físicas y nos deja convertirnos en uno,
aunque sea por un breve momento.

English: 
These films ask us to consider the very nature and purpose of our existence in a fragmentary, superficial and transient universe.
And so the limited time in the dream is as
much a lesson in love as it is in loss.
I don’t want you to go
I might have given up on the whole 
idea of romantic love.
That I might have put it to bed, that day
when you weren't there.
We rip out so much of ourselves to be cured of things faster that we go bankrupt by the age of thirty
and have less to offer each time 
we start with someone new.
But to make yourself feel nothing so as not to feel anything, what a waste.
The dream world is entered in search for something
that transcends the material reality,
for a connection that defies our physical limitations
and lets us become one,
if only for a brief moment.

Thai: 
หนังเหล่ายังบอกเราเกี่ยวกับสัจธรรมของการมีอยู๋ ความอนิจจัง และการสูญเสีย
และเมื่อความฝันจบลงก็คือบทเรียนของความรักที่จะต้องเสียไป
ผมไม่อยากให้คุณไป
ผมอาจจะเบื่อหน่ายกับแนวคิดของหนังรัก
ที่อยู่บนเตียงและวันหนึ่งคุณก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
เราทำร้ายตัวเราเองเพื่อรักษาตัวเองให้เร็วขึ้น และเราก็เย็นชาภายในอายุ 30
และมอบความรักกับคนใหม่ได้น้อยลง
แต่การทำตัวเองให้ลืมและไม่รู้สึก ไม่มีอะไรน่าเสียดายไปกว่านี้แล้ว
โลกฝันพาเราไปให้เห็นถึงความจริงต่าง ๆ บนโลก
ความสัมพันธ์ที่ทำให้ก้าวข้ามกำแพง ทำให้เรากลายเป็นคนใหม่
เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ

English: 
Call me by your name and 
I’ll call you by mine.
The original screenplay for Call Me By Your Name had an unnamed narrator who I think explains it best;
They had become each other that summer.
And long after every forked road in life had
done its work this would always be true.
Their lives scarcely touched in those weeks
together, but they had crossed to the other side,
where time stops and heaven reaches down to earth and gives us that ration of what is from birth divinely ours.
They could look the other way and speak of
everything but, they would always know.
They had found the stars.
And this is given once only.

Spanish: 
Llámame por tu nombre y te llamaré por el mío.
El guión original de Llámame Por Tu Nombre tenía un narrador sin nombre que pienso que lo explica mejor;
Se habían convertido en el otro ese verano.
Y mucho después de que cada camino bifurcado en la vida haya hecho su trabajo, esto siempre será verdad.
Sus vidas apenas tocadas en esas semanas juntos, pero habían cruzado al otro lado,
donde el tiempo se detiene y el cielo llega a la tierra y nos da una ración de lo que por nacimiento es divinamente nuestro.
Ellos pueden mirar al otro lado y hablar de todo, pero siempre lo sabrán.
Han encontrado las estrellas.
Y esto es dado solo una vez.

Thai: 
เรียกฉันด้วยชื่อของเธอ และฉันจะเรียกเธอด้วยชื่อของฉัน
ตัวบทของ Call Me By Your Name ไม่มีเฉพาะตัวละคร นั้นทำให้อธิบายได้ดีที่สุด
พวกเราได้กลายเป็นกันแลพกันในฤดูร้อนนั้น
เมื่อถนนคดเคี้ยวที่ยากลำบากในชีวิตผ่านพ้นไป มันก็ยังคงเป็นความจริงอยู่
เขาแทบไม่ได้สัมผัสกับในเวลาหลายอาทิตย์ แต่พวกเขาได้เข้าถึงจิตใจกันและกัน
ที่ซึ่งเวลาถูกหยุดไว้ สวรรค์ปรากฏอยู่บนพื้นดิน และหลอมรวมเป็นหนึ่งแม้ร่างกายจะแยกกัน
พวกเขาอาจไม่มองกันและพูด แต่พวกเขาจะรู้กันและกันเสมอ
พวกเขาได้พบกันและกัน
และมันเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวในชีวิต
