Ktoś ostatnio wysłał mi wiadomość w internecie, pytając, czy nie zrobiłbym materiału o minimalistycznym trybie życia.
Pomyślałem, że to dosyć dobry pomysł, bo nie sądzę, że kiedykolwiek mówiłem coś na ten temat.
I była to bardzo ważna część mojego życia, przez ostatnie parę lat, aby mieć
ten minimalistyczny tryb życia.
Właściwie to minęło 5 lat, odkąd nie posiadam swojego własnego domu.
Byłem wędrowcem, podróżnikiem, nomadem.
Żyłem na całym świecie, nie wynajmowałem mieszkania.
Czasami żyłem w jakimś miejscu przez krótki okres, płacąc czynsz przez miesiąc tu i tam.
Ale wiele razy po prostu żyje u przyjaciół, jestem w drodze, żyje pod namiotem.
Może to być wiele różnych rzeczy. Życie z różnymi ludźmi.
I dużą tego częścią, która pozwala mi to robić, to to, że mam bardzo niewiele rzeczy.
Nie mam wielu własności, i z jednej strony jest to trudne.
Ale z drugiej, o mój boże -  jest to takie uwalniające.
Kiedy oddałem swoje mieszkanie 5 lat temu - wynajmowałem mieszkanie na Manhattanie.
Nie miałem nawet wtedy dużo rzeczy.
Ale kiedy zdecydowałem pójść w drogę, zdałem sobie sprawę z tego, ile miałem jeszcze rzeczy, bo musiałem się pozbyć bardzo wielu.
I, co było interesujące, to to, że było mi bardzo trudno się ich pozbyć.
Ale jednocześnie to było jak... nie brakowało mi ich.
Więc co posiadam teraz, aby być w stanie podróżować?
I żyć w sposób, w który żyję.
Mam plecak, jedną ekstra walizkę, gitarę, trochę ubrań.
Mam kilka par spodni, parę spodenek, kąpielówki, skarpetki, bieliznę.
Mam wiele koszulek, ten polar.
Mam kurtkę, rękawiczki, hmm...
Mam trochę dodatkowych strun, harmonijkę, tą kamerę, swój komputer.
Mam kilka mikrofonów dla swojej kamery, ekstra kasety, których używam. I...
...mam, ok takie rzeczy jak klapki, pastę do zębów, szampon itp.
Ale, ponad to, nie posiadam prawie nic więcej.
I myślę, ze jest to trochę dziwne, bo nie jest to powszechne.
Jednak czego się dowiedziałem, to tego, że pozwala mi to na bardzo mobilny tryb życia.
Wynajmuję jednostkę magazynową w Nowym Jorku, więc trzymam rzeczy tam,
kiedy przebywam poza miastem i podróżuje.
Jednak nie mam w niej zbyt wiele.
W większości to płyty DVD moich filmów, ponieważ nadal sprzedaje swoje filmy pomimo,
że ten biznes idzie na dno teraz, kiedy moje filmy są darmowe na youtube.
Jednak jest w tym coś, co jest jak...
..to takie proste. Mogę włożyć swoje ubrania w plecak..
..złapać swoją gitarę, i iść gdzieś.
I to jest jak - łał - życie, które miałem w swoim domu,
nie różni się wiele od życia, które wiodę, kiedy jestem gdzie indziej.
Jednak uważam, że powód, dla którego ludzie mają tyle rzeczy,
I dlaczego ja miałem tyle rzeczy.
I nie miałem nawet zbyt wiele, w porównaniu do ludzi, których znam.
Mmiałem sporo książek, jednak pozbyłem się w zasadzie wszystkich.
To jest jak - nie jestem stratny, przeczytałem je, są skończone, nie potrzebuje ich.
Myślę, że wiele osób trzyma się rzeczy jako jasny, zewnętrzny sposób zdefiniowania ich egzystencji.
To jest tak, że gdy mają dużo rzeczy na około i dobytku...
..myślę, że zdają sobie bardziej świadomie sprawę, że żyją.
Może nie jest to nawet świadome, może mają poczucie, że to jest ich gniazdo.
Są ściany na około, ich przedmioty i dobytek.
Myślę, że bez tych wszystkich rzeczy, wielu ludzi byłoby przestraszonych i musieliby spojrzeć wewnątrz.
I połączyć się ze swoim wewnętrznym JA.
Naprawdę siebie poznać.
I dla wielu ludzi jest to przerażające.
O wiele łatwiej jest mieć masę śmieci na około i mieć wszędzie rzeczy, niż..
..niż naprawdę spojrzeć wewnątrz.
Bo myślę, że gdy ludzie mają dużo rzeczy, jest to lustro dla wszystkich nierozwiązanych spraw, które są wewnątrz nich.
Wszystkie ich nierozwiązane dziecięce uczucia.
Wszystkie nierozwiązane potrzeby, tęsknoty, nadzieje i marzenia,
ich ból i smutek. Ich historie nadużyć.
To tak, jakby wszystko było tam pogrzebane, różne rodzaje uczuć.
I wtedy "boom", manifestują się w formie różnych rzeczy na około.
Myślę, ze dla mnie, im bardziej wyczyściłem swoje wewnętrzne JA -
- tym więcej mój zewnętrzny świat nie potrzebuje aż tyle.
I odnajduje, że nie tęsknię za wieloma rzeczami.
Nie potrzebuję więcej ubrań.
Przez ostatnie półtora roku żyję w zasadzie z jedną parą adidasów.
I dowiedziałem się, że im bardziej jestem dojrzały, tym mam mniejszą potrzebę popisywać się przed innymi.
Pamiętam, że jako nastolatek było to bardzo bolesne, kiedy kupowałem ubrania.
Czy kupowanie butów, bo zawsze chciałem mieć odpowiednią rzecz, aby wyglądać odpowiednio, grać odpowiednią rolę.
Żeby przyjaciele mnie lubili, dziewczyny mnie lubiły, żebym był szanowany.
To było jak tortura. I musiałem kupować więcej, więcej, żeby mieć różne rzeczy i zmieniać ciągle swoje rzeczy.
Teraz to jest jak - nie. W momencie, kiedy mam siebie we wnętrzu, nie potrzebuję tyle szumu na około.
Nie potrzebuję tyle kamuflażu, mogę po prostu być sobą.
I mieć o wiele prostsze życie.
Czy moje życie mogłoby być jeszcze prostsze?
Bardziej minimalistyczne? Myślę, że mogłoby.
Byłoby to trudne. Jeśli chcę robić filmy takie jak ten, potrzebuje kamery.
Jeśli chcę grać na gitarze, potrzebuje gitary. 
Jednak zdaje sobie sprawę, że mógłbym żyć bez tego.
To jak, w wielu moich podróżach biorę ze sobą bardzo niewiele rzeczy, tylko mały plecak.
I nie mogę nawet wypełnić go ciuchami, bo potrzebuje miejsca na jedzenie i wodę.
Jednak myślę też, że pozbycie się rzeczy, może otworzyć drzwi do spojrzenia wewnątrz.
Myślę też, że patrzenie wewnątrz może otworzyć drzwi do pozbywania się rzeczy.
W zasadzie te rzeczy mogą pracować w tandemie.
I być bardzo pomocne.
Dla mnie to było o wiele spokojniejsze życie.
Kolejna rzecz jest taka, że jest o wiele taniej nie posiadać tylu rzeczy.
Jestem zdumiony, jak dużo ludzie wydają na bzdury.
To jak, myślę, że jest wielu ludzi, którzy jeśli nie wydawaliby tyle na bzdety i robili tyle bzdur -
nie musieliby w zasadzie tyle pracować.
Mogliby prawdopodobnie o wiele więcej podróżować, mieć więcej zabawy, być bardziej wolnymi.
Znam też ludzi, widzę jak podróżują, bo wiele latam w związku z pracą i zainteresowaniami.
I widzę ile toreb rzeczy ludzie ze sobą zabierają.
Ja mam tylko jeden mały plecak.
Ludzie, którzy lecą na połowę czasu, który ja lecę,
zabierają cztery razy więcej rzeczy.
To jak - po co tak naprawdę potrzebują tego wszystkiego?
Myślę, że mogą być jak dzieci, potrzebują koca bezpieczeństwa.
Czegoś, żeby się złapać i poczuć bezpiecznym, bo bez tego, są jak "Kim jestem?".
Ludzie mogą się poczuć trochę łyso, nago bez wielu rzeczy.
Więc, nie wiem...
Cóż, do osoby, która poprosiła mnie o zrobienie materiału o minimalizmie -
mam nadzieję, że było to pomocne.
www.wildtruth.net
