
Modern Greek (1453-): 
Μετάφραση: Lucas Kaimaras
Επιμέλεια: Chryssa Takahashi
Στις 25 Απριλίου 1963,
αυτός ο άντρας, ο Τζόζεφ Λίκλαϊντερ,
ή απλώς Λικ για τους φίλους του,
συνέταξε ένα υπόμνημα απευθυνόμενο
προς «τα μέλη και τους συνεργάτες
του Διαγαλαξιακού Δικτύου Υπολογιστών».
Ούτε ο ίδιος ο Λίκλαϊντερ γνώριζε
ποια ήταν η γενική σκοπιμότητα
αυτού του υπομνήματος.
Και αυτό επειδή αφορούσε -
ο Λίκλαϊντερ προσπαθούσε να κάνει κάτι
που δεν είχε κάνει κανείς πριν.
Ήθελε να βάλει τους ελάχιστους υπάρχοντες 
και απίστευτα ακριβούς υπολογιστές
όπου εργάζονταν αυτός κι οι συνεργάτες του
να μιλήσουν μεταξύ τους.
Βέβαια δεν πίστευε ότι απαραίτητα
αυτό θα ήταν πάντα ιδιαίτερα καλό.
Γράφει μέσα στο υπόμνημα:
-έχει αρκετά επιδέξιο τρόπο έκφρασης-
«Συνειδητοποιώ ότι μάλλον θα αποδειχθεί
πως μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις

English: 
Translator: Chryssa Takahashi
Reviewer: Robert Tucker
On 25th April 1963,
this man, Joseph Licklider,
JCR Licklider, or Lick to his friends,
he wrote a memo, a memo addressed
to the 'Members and Affiliates
of the Intergalactic Computer Network'.
Licklider himself was at a loss
for what the overall enterprise
of this memo was about.
And that was because it was about -
Licklider was trying to do something
which no one else had done before.
He wanted to get the very small number
of incredibly expensive computers
that he and his colleagues worked on
to talk to each other.
Now, he didn't think this would
necessarily always be particularly useful.
He writes in the memo:
- he has quite a tactical turn of phrase -
'It will possibly turn out, I realize,
that only on rare occasions

Italian: 
Traduttore: Sara Santolini
Revisore: Sara Locatelli
Il 25 Aprile 1963
quest'uomo, Joseph Licklider
JCR Licklider, Lick per gli amici
ha scritto una lettera
indirizzata ai "Membri e Affiliati 
della Rete Informatica Intergalattica".
Lo stesso Licklider non riusciva a capire
quale fosse il fine di quella lettera.
E ciò era dovuto 
al fatto che -
Licklider stava cercando di fare una cosa
che nessuno aveva fatto prima.
Voleva che l'esiguo numero di computer
estremamente costosi
su cui lavoravano lui e 
i suoi colleghi
comunicassero tra loro.
Tuttavia, non credeva che ciò
dovesse rivelarsi sempre molto utile.
Scrisse nella lettera:
- con un giro di parole tattico -
"Forse capiremo, credo,
che solo in rare occasioni

Italian: 
alcuni o tutti i computer
che fanno parte del sistema
lavorano in una rete integrata."
Non doveva essere per forza
sempre accesa.
Ma se si potesse risolvere il problema,
se si riuscisse a farla funzionare,
pensate" esortava così
i destinatari della lettera
"pensate a quanto potrebbe espandersi
la Rete Informatica Intergalattica."
Avremmo almeno
quattro computer grandi,
forse sei o otto piccoli computer,
e un gran assortimento
di file su disco e nastri magnetici.
Pensate alla scala di hardware da usare
per risolvere problemi comuni."
Licklider lavorava per il governo
degli Stati Uniti.
Lavorava per l'ARPA, l'Advanced Research
Projects Agency.
E credo che questa lettera 
abbia tutto il diritto di considerarsi
come l'origine di Internet.
Ma persino allora, proprio
alla nascita di Internet

Modern Greek (1453-): 
οι περισσότεροι ή όλοι
οι υπολογιστές όλου του συστήματος
εργάζονται σε ένα ενιαίο δίκτυο».
Δεν ήταν κατ' ανάγκην υποχρεωτικό
πάντα να είναι ενεργοποιημένο.
Αλλά αν μπορούσαν 
να λύσουν αυτό το πρόβλημα
και να το κάνουν να λειτουργήσει,
σκεφτείτε, παρότρυνε
τους αναγνώστες του υπομνήματος,
σκεφτείτε το μέγεθος του Διαγαλαξιακού
Δικτύου Υπολογιστών που θα είχαμε.
Θα είχαμε τουλάχιστον
τέσσερις μεγάλους υπολογιστές,
ίσως έξι ή οκτώ μικρούς υπολογιστές,
και διάφορες μονάδες αποθήκευσης αρχείων
σε δίσκους ή μαγνητικές ταινίες.
Σκεφτείτε πόσα μηχανήματα θα μπορούσαμε
να διαθέσουμε σε συλλογικά προβλήματα.
Ο Λίκλαϊντερ εργαζόταν
για την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Δούλευε στην ARPA, την Υπηρεσία
Έρευνας Προηγµένων Προγραµµάτων.
Και αυτό το υπόμνημα, νομίζω,
μπορεί όπως πολλά άλλα να ισχυριστεί
ότι ήταν η αρχή του Διαδικτύου.
Αλλά ακόμη κι εδώ, στην απαρχή,
στη στιγμή της γέννησης του Διαδικτύου,

English: 
do most or all of the computers
in the overall system work
in an integrated network.'
It didn't necessarily always
have to be switched on.
But if they could do this,
if they could crack this problem,
if they could make it work,
think, he exhorted
the readers of the memo,
think of the size of the Intergalactic
Computer Network we would have.
We would have
at least four large computers,
perhaps six or eight small computers,
and a great assortment
of disc files and magnetic tape units.
Think of the scale of hardware
we could throw at collective problems.
Licklider worked
for the United States government.
He worked for ARPA, the Advanced
Research Projects Agency, there.
And this memo, I think,
has as much claim as anything else
to being the origin of the Internet.
But even here, at the very beginning,
at the very birth of the Internet,

Italian: 
Licklider e i suoi colleghi sapevano 
che da queste umili origini tecniche
avrebbero avuto origine
pure tante altre innovazioni.
Un po' di tempo dopo,
riflettendoci, sostenne
che i computer avrebbero permesso
"decisioni di interesse comune
ma anche nell'interesse
di dare al pubblico
i mezzi per entrare a far parte
del processo decisionale
che plasmerà il loro futuro."
Proprio in quel momento,
alla nascita di Internet
sapevano che se si connettono
più computer insieme
sarebbe cambiato il modo in cui
gli esseri umani si connettono.
Sarebbe cambiata la politica.
Il sistema di funzionamento del potere.
In altre parole, la nascita di Internet
è sempre stata correlata 
ad un altro inizio,
l'inizio della democrazia digitale.
Ovviamente facciamo tutti parte
della Rete Informatica Intergalattica 
di Licklider.
Internet si è sviluppato in direzioni
diverse e più profondamente

English: 
Licklider and his colleagues knew
that from this humble technical origin
a great number of other origins
would also be created as well.
He wrote, reflecting on this,
sometime later,
that computers would allow
'decisions in the public interest
but also in the interest
of giving the public itself
the means to enter into
the decision-making process
that will shape their future.'
Right here, at the very birth
of the Internet,
they knew that if you connected
computers together
you would change the way that human beings
connected with each other.
You could change how politics works.
You could change how power works.
In other words, the origin of the Internet
has always been wrapped up
with another origin as well,
the origin of digital democracy.
Now, of course, we are all members
of Licklider's Intergalactic
Computer Network.
The Internet has spread
further and wider and more profoundly

Modern Greek (1453-): 
ο Λίκλαϊντερ και οι συνεργάτες του ήξεραν 
ότι από αυτή την ταπεινή τεχνική αφετηρία
ένας μεγάλος αριθμός από άλλες αφετηρίες
θα ήταν επίσης δυνατόν να προκύψουν.
Κάποια στιγμή αργότερα έγραψε,
στοχαζόμενος επ' αυτού,
ότι οι υπολογιστές θα κάνουν δυνατές
«αποφάσεις για το κοινό καλό
αλλά επίσης και το όφελος του
να δώσουμε στον ίδιο το λαό
τα μέσα να εισέλθει
στη διαδικασία λήψη αποφάσεων
που θα διαμορφώνουν το μέλλον του».
Ακριβώς εδώ, στη γέννηση του Διαδικτύου,
ήξεραν ότι αν συνέδεαν 
τους υπολογιστές σε δίκτυο,
θα άλλαζαν το τρόπο αλληλοσύνδεσης 
των ανθρωπίνων όντων.
Θα μπορούσε να αλλάξει
η λειτουργία της πολιτικής.
Θα μπορούσε να αλλάξει
ο τρόπος λειτουργίας της εξουσίας.
Με άλλα λόγια, η αρχή του Διαδικτύου
ήταν πάντα συνυφασμένη 
και με μια άλλη αρχή,
την αρχή της ψηφιακής δημοκρατίας.
Τώρα, φυσικά είμαστε όλοι μας μέλη
του Διαγαλαξιακού Δικτύου Υπολογιστών
του Λίκλαϊντερ.
Το Διαδίκτυο έχει εξαπλωθεί και εδραιωθεί
σε απείρως μεγαλύτερο βαθμό

Italian: 
di quanto Licklider avrebbe 
potuto immaginare.
Quindi, si è avverata la sua visione?
L'avvento di Internet ha cambiato 
il modo di fare politica?
Ha dato al popolo maggior voce
nelle decisioni che lo riguardano?
Ha cambiato la nostra democrazia?
La mia risposta è che la maggior parte
di noi, nella maggior parte del tempo,
non ha davvero cambiato molto.
È assurdo pensare a come Internet
abbia cambiato così tanti aspetti
delle nostre vite.
Da dove facciamo spese,
a come ci innamoriamo.
Ma non ha cambiato quasi per nulla
il modo di essere cittadini;
Non è cambiato quasi nulla
nel modo in cui partecipiamo
al processo decisionale.
Il nostro sistema democratico
è cambiato poco o niente.
Quindi, credo che finora
lo sviluppo di Internet
abbia tenacemente resistito
alla visione del futuro
a cui Licklider mirava.

Modern Greek (1453-): 
απ' όσο θα μπορούσε ποτέ 
να είχε φανταστεί ο Λίκλαϊντερ.
Άρα λοιπόν, υλοποιήθηκε το όραμά του;
Άλλαξε η άνοδος του Διαδικτύου 
το τρόπο λειτουργίας της πολιτικής;
Έδωσε στον λαό μεγαλύτερο λόγο
στις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή μας;
Άλλαξε τη δημοκρατία μας;
Η απάντησή μου είναι ότι γενικά
για τους περισσότερους από εμάς,
στην πραγματικότητα
δεν άλλαξε απολύτως τίποτα.
Είναι απίστευτο πώς το Διαδίκτυο
έχει αλλάξει τόσες διαφορετικές 
πλευρές της ζωής μας.
Από το πώς ψωνίζουμε
έως το πώς ερωτευόμαστε.
Αλλά ελάχιστα άλλαξε 
τον ρόλο μας ως πολίτες,
πολύ ελάχιστα άλλαξε
τον τρόπο που εμπλεκόμαστε
στη διαδικασία λήψης αποφάσεων,
δεν άλλαξε σχεδόν καθόλου
το σύστημα της δημοκρατίας μας.
Έτσι πιστεύω ότι μέχρι στιγμής
η άνοδος του Διαδικτύου
αντιστέκεται σθεναρά
στο πολλά υποσχόμενο μέλλον
που μας κατεύθυνε ο Λίκλαϊντερ.

English: 
than even Licklider
could possibly have imagined.
So, has his vision come true?
Has the rise of the Internet
changed how politics works?
Has it given the public a greater say
in the decisions that affect their lives?
Has it changed our democracy?
My answer is that for most of us,
most of the time,
it really, really, really hasn't.
It is incredible how the Internet
has changed so many
different parts of our lives.
From where we shop,
to how we fall in love.
But it's barely changed at all
our role as citizens;
it's barely changed at all
how we can become involved
in the decision-making process;
it's barely changed at all
our system of democracy.
So, I think that the rise
of the Internet so far
has stubbornly resisted
the beckoning future
that Licklider pointed towards.

Modern Greek (1453-): 
Αντί να μας κάνει πιο ισχυρούς πολίτες,
το Διαδίκτυο καταρχήν μας έκανε
έναν ακόμη στόχο
μιας ακόμη διαφημιστικής καμπάνιας,
Εδώ είναι μηνύματα που στάλθηκαν
αφού μίλησε σε ένα ντιμπέιτ 
ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντείβιντ Κάμερον.
Ο βουλευτής Ματ Χάνκοκ: «Για δες!
Μια ισχυρή και επιβλητική εμφάνιση
του Ντέιβιντ Κάμερον απόψε».
Ο βασικός λογαριασμός Twitter
των Συντηρητικών:
«Επιβλητική εμφάνιση 
του πρωθυπουργού απόψε».
Ο Εντ Βέιζι, βουλευτής των Συντηρητικών:
«Ισχυρή και επιβλητική η εμφάνιση 
του Ντέιβιντ Κάμερον απόψε».
Το Γραφείο Τύπου: «Ισχυρή και επιβλητική
η εμφάνιση του Ντέιβιντ Κάμερον».
Τζιμ Μεσίνα, ο συντηρητικός δημοσκόπος:
«Ισχυρή και επιβλητική
η εμφάνιση του Ντέιβιντ Κάμερον».
Η δήλωση του Υπουργείου Οικονομικών,
μπορείτε να την μαντέψετε;
«Ισχυρή και επιβλητική εμφάνιση».
Αντί να μας λένε τι πραγματικά πιστεύουν,
οι πολιτικοί χρησιμοποιούν το διαδίκτυο
για να επαναλάβουν τα ίδια κενά λόγια,
το ίδιο εναρμονισμένο μήνυμα
σε όλο το διαδίκτυο.

Italian: 
Invece di renderci cittadini
più potenti,
Internet ci ha reso prima di tutto
solo l'ennesimo bersaglio
dell'ennesima campagna pubblicitaria.
Questi sono messaggi inviati
dopo l'intervento del Primo Ministro
britannico David Cameron in un dibattito.
Matt Hancock, un deputato: "Wow!
Che discorso emozionante quello di
David Cameron stasera."
L'account Twitter dei Conservatori:
"Emozionante discorso 
del Primo Ministro stasera."
Ed Vaizey, deputato conservatore:
"Stasera, David Cameron si è espresso 
in modo forte ed emozionante."
L'ufficio stampa: "Discorso forte
ed emozionante di David Cameron."
Jim Messina, sondaggista Conservatore:
"Discorso forte ed emozionante
di David Cameron."
Il Ministero del Tesoro dei Tory?
Vediamo se indovinate.
"Discorso forte ed emozionante."
Piuttosto che dirci
quello che pensano realmente,
i politici usano spesso internet
per riecheggiare le solite frasi vuote,
lo stesso messaggio 
che gira su internet.

English: 
Rather than making us
more powerful citizens,
the Internet firstly has made us
just another target
of just another advertising campaign.
Here are messages sent
after the UK's Prime Minister,
David Cameron, performed in a debate.
Matt Hancock, an MP: 'Whoa!
What a strong commanding performance
from David Cameron tonight.'
The Conservative main Twitter account:
'Commanding performance
from the PM tonight.'
Ed Vaizey, MP, a Conservative MP:
'Strong and commanding performance
from David Cameron tonight.'
The Press Office: 'Strong commanding
performance from David Cameron.'
Jim Messina, the Conservative pollster:
'Strong commanding performance
from David Cameron.'
The Tory Treasury,
can you guess what that one is?
'Strong commanding performance.'
Rather than telling us
what they really think,
politicians often use the Internet
to echo the same empty soundbites,
the same message discipline
around the Internet.

Modern Greek (1453-): 
Μαζί με την ψηφιακή πολιτική, αποφασίζουμε
να ασχοληθούμε και με τις ψηφιακές φυλές.
Δείτε το σύμπαν του Twitter που φτιάξαμε
για τις εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Και κάθε μικρή κουκκίδα,,
κάθε αστέρι σε αυτόν τον γαλαξία
είναι ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες
διαφορετικούς λογαριασμούς Twitter
που μπήκαν σε αυτό το βροντερό,
ενίοτε πολύ αγενές,
ενίοτε πολύ ενδιαφέρον ψηφιακό ντιμπέιτ,
που μας βοήθησε να αποφασίσουμε
για το πολιτικό μας μέλλον.
Και η θέση κάθε αστεριού στον ουρανό
δεν είναι καθόλου τυχαία.
Όσοι έτειναν να κάνουν re-tweet 
και να ακολουθούν ο ένας τον άλλον,
ή να βλέπουν τις πληροφορίες 
των άλλων μεταξύ τους
και να τις αναμεταδίδουν:
αυτοί είναι μαζεμένοι μαζί.
Και αυτοί που δεν το έκαναν
είναι σε απόσταση.
Και φυσικά, καθώς υπάρχει η τάση
να ακολουθούμε και να κάνουμε re-tweet
και να μοιραζόμαστε πληροφορίες
αυτών με τους οποίους συμφωνούμε,
φυσικά, εμπίπτουμε σε ψηφιακές φυλές.
Υπάρχει η φυλή των Εργατικών,
υπάρχει η φυλή των Συντηρητικών,
υπάρχει μια συζήτηση των Σκωτσέζων
που λειτουργεί εντελώς από μόνη της.

Italian: 
E quando facciamo politica digitale,
troviamo anche tribù digitali.
Questo è il versetto di Twitter
creato per le elezioni nel Regno Unito.
E ogni puntino,
ogni stella in questa galassia,
è una su centinaia di migliaia
di diversi account Twitter
lanciati in discussioni,
dai toni a volte sgarbati,
e a volte avviando dibattiti
molto interessanti
che ci hanno aiutati a decidere
del nostro futuro politico.
E la posizione di ogni stella nel cielo
non è assolutamente casuale.
Quelli che tendono a ri-twittare 
o a seguire altri account,
quelli che tendono a visualizzare
le informazioni altrui
e a condividerle:
sono vicini tra loro.
E quelli che non lo fanno
sono più lontani.
E certo, poiché seguivamo e 
ritwittavamo
e condividevamo informazioni
di persone con cui eravamo d'accordo,
siamo entrati a far parte
delle tribù digitali.
C'è una tribù a sostegno dei Labour
e una a sostegno dei Tory,
una questione scozzese
che si sviluppa isolatamente.

English: 
And when we jump into digital politics,
we also jump into digital tribes.
This is our Twitter verse that we created
for the UK general election.
And every tiny dot,
every star in this galaxy,
is one of hundreds of thousands
of different Twitter accounts
that jumped into that rolling,
sometimes very rude,
sometimes very interesting digital debate
which helped us decide
our political future.
And the location of every star in the sky
is absolutely no accident at all.
Those who tended to re-tweet each other,
or to follow each other,
those who tended to see
each other's information
and to pass it on:
they are close together.
And those who didn't are further apart.
And, of course, as we tended
to follow and re-tweet
and share the information
of people we agreed with,
of course, we jumped into digital tribes.
There's a Labour tribe,
there's a Conservative tribe,
there's a Scottish conversation happening
entirely unto itself.

Modern Greek (1453-): 
Καθεμιά τους ένας χώρος
όπου αντηχούν απόψεις.
καθεμιά ένα πλυντήριο πληροφοριών,
πληροφοριών που στροβιλίζονται,
να σου επιστρέφουν τη δική σου άποψη του
κόσμου με χίλιους διαφορετικούς τρόπους,
κατ' ουσίαν καθεμία να επιβεβαιώνει
αυτό που εξαρχής πίστευες.
Και όταν υπάρχει διαφορά 
στα κοινωνικά μέσα,
όταν υπάρχει διαφωνία,
πάρα πολύ συχνά εκτυλίσσεται σε κατάχρηση.
Αυτές είναι οι αγαπημένες υβριστικές
εκφράσεις πάνω από 100.000 ατόμων
που εξαπολύουν έναν ορυμαγδό ύβρεων
στους πολιτικούς.
Μπούχτισαν από πολιτικές εκστρατείες
και από πολιτικούς,
και θέλουν να τους το πουν.
Αυτές είναι οι αγαπημένες λέξεις
που χρησιμοποίησαν.
Αλλά οι ίδιοι οι πολιτικοί, κουρασμένοι,
ταλαιπωρημένοι από την εκστρατεία,
αγωνιώντας μην τυχόν 
χάσουν τη δουλειά τους,
έστειλαν πάνω από 1.000 υβριστικά
μηνύματα σε ψηφοφόρους
καθώς και σε άλλους πολιτικούς.
Φυσικά, όλα αυτά είναι πολιτική.
Όλα αυτά νομίζω αλλάζουν ριζικά τον τρόπο
που δίνεται η μάχη των εκλογών.

English: 
Each of these an echo chamber;
each of these a washing machine
of information, of whirling information,
sending back your own world view to you
in a thousand different ways;
each basically confirming
your basic beliefs in the first place.
And when there is
difference on social media,
when there is disagreement,
all too often it descends into abuse.
These are the favourite swearwords
of over 100,000 people
sending a deluge of abuse
into politicians.
They've had enough of the campaign,
enough of politicians,
and they wanted to tell them that.
These are their favourite words
that they used.
But politicians themselves,
tired, ragged from the campaign,
anxious about potentially
losing their job,
well, they sent over 1,000 messages
of abuse back to constituents
and to other politicians as well.
Now, all of this is political.
All of this, I think,
is profoundly changing the way
that elections are fought.

Italian: 
Ognuna è una camera che riecheggia;
ognuna un giro di centrifuga della
lavatrice di informazioni, turbinanti,
che ti rimanda indietro la tua idea
del mondo rimescolata in modi diversi;
ognuno dei quali riconferma
di fatto le tue idee iniziali.
E quando ci sono differenze
sui social media,
quando ci sono disaccordi,
si trasformano fin troppo spesso
in insulti.
Queste sono le parolacce preferite
di più di 100.000 persone
che coprono i politici
di offese.
Ne hanno abbastanza
delle campagne e dei politici,
e così vogliono farglielo sapere.
Queste sono le parole
da loro preferite.
Ma gli stessi politici,
stanchi morti dopo le campagne,
in ansia per una 
loro potenziale perdita del posto,
rispondono con 1000 messaggi
di insulti agli elettori
e anche ad altri politici.
Quindi, tutto ciò è di natura politica.
Penso che tutto ciò
stia cambiando profondamente
il modo in cui si fa
campagna elettorale.

English: 
All of this is changing
the way that power is won.
But none of this is democratic.
None of this is actually changing
the way in which decisions are made.
None of this is changing
the role of people in those decisions.
So, I think, so far,
Licklider's vision of an Internet
which actually creates
more powerful citizens,
with a greater say in the decisions
that affect them,
that hasn't yet been achieved.
Now, democracy.
Democracy is a lofty idea.
It's one of a very special few ideas
that almost everyone in this room
would agree with.
But like the loftiest of ideas,
democracy always produces
a train of practical challenges.
How do you really put
the people in charge?
What systems do you have to create?
What balances do you have to strike?
What boundaries do you have to police?
What powers do you have to create
to really express the people's will

Modern Greek (1453-): 
Όλα αυτά αλλάζουν 
τον τρόπο απόκτησης της εξουσίας.
Αλλά δεν έχουν σχέση με τη δημοκρατία.
Κανένα από αυτά δεν αλλάζει 
τον τρόπο λήψης αποφάσεων.
Δεν αλλάζουν τον ρόλο των ανθρώπων 
σε αυτές τις αποφάσεις.
Νομίζω λοιπόν ότι έως τώρα 
το όραμα του Λίκλαϊντερ για ένα διαδίκτυο
που όντως θα δημιουργεί ισχυρούς πολίτες,
που να έχουν λόγο 
στις αποφάσεις που τους επηρεάζουν,
αυτό δεν έχει ακόμα επιτευχθεί.
Τώρα, η δημοκρατία.
Η δημοκρατία είναι μια υψηλή ιδέα.
Είναι μια από τις ελάχιστες 
πολύ ξεχωριστές ιδέες
με τις οποίες θα συμφωνούσαν 
σχεδόν όλοι εδώ μέσα.
Αλλά ως η ύψιστη των ιδεών,
η δημοκρατία πάντα παράγει 
μια σειρά από πρακτικά προβλήματα.
Πώς γίνεται πραγματικά 
να βάλεις τον κόσμο επικεφαλής;
Τι συστήματα πρέπει να δημιουργήσεις;
Ποιες ισορροπίες πρέπει να επιτύχεις;
Ποια όρια πρέπει να διαφυλάξεις;
Ποιες δυνάμεις πρέπει να δημιουργήσεις
που όντως να εκφράζουν τη λαϊκή βούληση

Italian: 
Tutto ciò sta cambiando 
il modo in cui si guadagna il potere.
Ma niente di questo è democrazia.
Non sta cambiando il modo
in cui vengono prese le decisioni.
E non sta cambiando il ruolo 
che i cittadini hanno in queste decisioni.
Quindi credo che finora
la visione di Licklider di un Internet
che crea davvero cittadini più potenti,
con maggior potere nelle decisioni
che li riguardano,
non è stato ancora raggiunto.
Quindi, la democrazia.
La democrazia è un'idea nobile.
È un uno di quei concetti molto speciali
su cui quasi tutti in sala
sarebbero d'accordo.
Ma come le idee più nobili,
la democrazia genera sempre
una serie di sfide pratiche.
Come fare per dare davvero
potere al popolo?
Quali sistemi bisogna creare?
Quali compromessi bisogna trovare?
Quali confini bisogna mantenere?
Quali poteri bisogna creare
per esprimere davvero
la volontà del popolo

Modern Greek (1453-): 
στις αποφάσεις που παίρνονται 
εκ μέρους του;
Τα προβλήματα της δημοκρατίας 
κρύβονταν πάντα στις λεπτομέρειες.
Και η λεπτομέρεια ήταν αυτό 
που χρειαζόμασταν απελπισμένα
στην αρχή της δημοκρατίας
στη χώρα μου τη Βρετανία του 1649.
Ο εμφύλιος πόλεμος μόλις είχε τελειώσει,
ο αέρας μύριζε ακόμα μπαρούτι,
ο αποκεφαλισμένος μας βασιλιάς Κάρολος Α'
ήταν ακόμα στο ικρίωμα.
Χρειαζόμασταν απελπισμένα μια δημοκρατία
που θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε.
Κι αντιμετωπίζαμε ένα τεράστιο πρόβλημα.
Υπήρχαν υπερβολικά πάρα πολλοί άνθρωποι 
διάσπαρτοι σε μια τεράστια χώρα,
με τις δικές τους ασχολίες,
που ήταν πολύ δύσκολο 
να τους κυβερνήσεις άμεσα.
Χρειαζόμασταν κάτι άλλο.
Κι ένας άνθρωπος που συχνά τον ξεχνάμε,
ονόματι Χένρι Πάρκερ,
είχε τη λύση για το πρόβλημα.
Και εφαρμόζοντάς την, 
συνέταξε ένα σύστημα δημοκρατίας
που είναι οικείο 
σε όλους εδώ στην αίθουσα.
Ένα σύστημα δημοκρατίας 
που κατάφερε να επικρατήσει
στο πώς αντιλαμβανόμαστε 
τη δημοκρατία σήμερα.

English: 
in the decisions
that are taken on their behalf?
The devil of democracy
has always been in the detail.
And it was detail that we badly needed
at the origin of democracy
in the UK in 1649.
The English Civil War was just over,
the smell of gunpowder
was still hanging in the air,
our headless king, Charles I, 
was still lying on the scaffold.
We badly needed a form of democracy
that we can make work.
And we faced a huge, huge problem.
There were too many people
spread out over too vast a country,
too busy, too ungovernable,
to directly rule.
We needed something else.
And one man, now often forgotten,
a man called Henry Parker,
he had the answer to this.
And in doing so,
he authored a system of democracy
which will be familiar
to everyone in this room.
A system of democracy
which has come to dominate
how we understand democracy today.

Italian: 
nelle decisioni che vengono
prese nel loro interesse?
Il difetto della democrazia
è sempre stato nei dettagli.
Ed erano i dettagli
su cui dovevamo concentrarci
alle origini della democrazia
nel Regno Unito del 1649.
La guerra civile inglese era appena finita
l'odore di polvere da sparo
era ancora nell'aria.
Il nostro re Carlo I era ancora
sul patibolo con la testa mozzata.
Avevamo davvero bisogno di una democrazia
che riuscissimo a far funzionare.
E avevamo davanti un enorme problema.
C'erano troppe persone sparse 
su un territorio troppo vasto
sovraffolato e ingovernabile,
per essere gestito direttamente.
Ci serviva qualcos'altro.
Un uomo, ormai dimenticato,
Henry Parker,
aveva la risposta a ciò.
E così diede vita
a un sistema democratico
che tutti in sala
conosceranno.
Un sistema democratico 
che è arrivato a dominare
la concezione odierna di democrazia.

Italian: 
Nel suo opuscolo, innocuamente
intitolato "Osservazioni",
sosteneva che i cittadini
potessero essere sovrani, governare,
solo con un parlamento.
Ci voleva un Parlamento,
che potesse rappresentare,
letteralmente rap-presentare, la nazione,
ma che fosse ridotto per potersi riunire 
in una stanza sola a dibattere e decidere.
I cittadini avrebbero governato
eleggendo dei rappresentanti
a governare per loro.
Ovviamente questa idea 
di democrazia parlamentare
si è diffusa in tutto il mondo.
Ad oggi domina la nostra idea
di democrazia.
Era un modo di far funzionare
la democrazia in paesi grandi e moderni.
E' stato il modo per
raggiungere la democrazia
quando dovevamo conoscere
i dettagli per farlo.
La democrazia destava preoccupazioni
in quel periodo.
Un contemporaneo di Parker,
un altro democratico, John Lilburne,
avvertì Parker, e il parlamento.
Disse: "Avremmo potuto farlo
giustamente da noi, senza di voi,

Modern Greek (1453-): 
Σε αυτό το φυλλάδιο, 
με τον διακριτικό τίτλο «Παρατηρήσεις»,
συμπέραινε ότι και ο λαός μπορεί
να είναι κυρίαρχος και να κυβερνήσει,
εφόσον κυβερνούσε ένα κοινοβούλιο.
Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα κοινοβούλιο,
που θα μπορούσε κυριολεκτικά 
να αντι-προσωπεύσει το έθνος,
αλλά να είναι κατάλληλα μικρό, 
να χωράει σε μια αίθουσα,
ώστε να μπορεί να συνεξετάζει 
και να βγάζει αποφάσεις.
Ο λαός μπορούσε να κυβερνήσει
αν εξέλεγε εκπροσώπους 
που θα κυβερνούσαν εκ μέρους του.
Και φυσικά, η ιδέα της κοινοβουλευτικής
δημοκρατίας εξαπλώθηκε ανά τον κόσμο.
Κατάφερε να επικρατήσει στο πώς 
αντιλαμβανόμαστε τη δημοκρατία σήμερα.
Ήταν ένας τρόπος να λειτουργήσει 
η δημοκρατία σε μεγάλες σύγχρονες χώρες.
Ήταν ένας τρόπος να υλοποιήσουμε 
πραγματικά τη δημοκρατία
όταν για να το καταφέρουμε 
μας ήταν τρομερά απαραίτητη η λεπτομέρεια.
Εκείνη την εποχή ο κόσμος 
ανησυχούσε για τη δημοκρατία.
Ένας από τους σύγχρονους του Πάρκερ,
ένας άλλος δημοκράτης, ο Τζον Λίλμπερν,
προειδοποίησε τον Πάρκερ 
και προειδοποίησε και το κοινοβούλιο.
Είπε: «Δικαίως θα τα είχαμε καταφέρει 
και χωρίς εσάς,

English: 
In this pamphlet,
so innocuously titled 'Observations',
he reasoned that people
could be sovereign, could rule,
if a parliament was.
Parliament was what you needed,
parliament that could represent,
- literally to re-present - the nation,
but conveniently small, all in one room,
able to debate, able to make decisions.
People could rule
if they elected representatives
to rule on their behalf.
And, of course, this idea
of parliamentary democracy,
has spread throughout all the world.
It's come to dominate
what democracy means to us all.
It was a way of making democracy work
for large and modern countries.
It was a way that we could actually
achieve democracy
when we badly needed the detail to do it.
People worried
about democracy at the time.
One of Parker's contemporaries,
another democrat, called John Lilburne,
warned Parker, and he warned parliament.
He said: 'We might justly
have done it ourselves without you,

Modern Greek (1453-): 
αν το είχαμε σκεφτεί κατάλληλα».
Έβλεπαν το κοινοβούλιο 
ως ένα πολύ επικίνδυνο μέσο
προς έναν πολύ επάξιο σκοπό.
Κι από την αρχή της κοινοβουλευτικής 
δημοκρατίας έως σήμερα,
νομίζω ότι ο Τζον Λίλμπερν 
είχε δίκιο που ανησυχούσε,
γιατί θεωρώ ότι το σύστημα 
της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας,
έχει πολύ σοβαρά προβλήματα.
Γιατί παράλληλα 
με την άνοδο των κοινοβουλίων,
είχαμε και την άνοδο πάρα πολλών άλλων.
Είδαμε την άνοδο των πολιτικών κομμάτων,
μεγάλων, επιτήδειων, επαγγελματικών 
επιχειρήσεων, μηχανών συλλογής ψήφων.
Αλλά είναι βιομηχανίες, 
εκλογικές βιομηχανίες,
που χρειάζονται χρηματοδότηση.
Είδαμε την άνοδο της πολιτικής 
που απαιτεί πολύ χρήμα, δωρεές.
Μερικές φορές σκιώδεις, άλλοτε όχι.
Αλλά όλες χρηματοδοτούσαν 
όχι την ίδια τη δημοκρατία,
αλλά τα κόμματα που ζουν εντός αυτής.
Και τα κόμματα επανδρώνονται όλο και 
με περισσότερους επαγγελματίες πολιτικούς,
ανθρώπους που επέλεξαν 
από πολύ νωρίς στην καριέρα τους

English: 
had we thought it convenient.'
They saw parliament
as a very dangerous means
to a very worthy end.
And from then, from the origin
of parliamentary democracy to today,
I think that John Lilburne
was right to worry,
because I think this system,
parliamentary democracy,
is in deep, deep trouble.
Because alongside the rise of parliaments,
we've seen the rise 
of lots of other things as well.
We've seen the rise in political parties,
big, slick, professional operations,
vote-winning machines.
But they're factories,
electoral factories,
that have to be funded.
We've seen the rise
of big money politics - donations.
Sometimes shadowy, sometimes not.
But all going to fund,
not democracy itself,
but the parties that live within it.
And these parties, increasingly,
are staffed by professional politicians,
people that have chosen
from early age in their careers

Italian: 
se l'avessimo ritenuto
conveniente."
Vedevano il parlamento
come uno strumento pericoloso
per un fine molto utile.
E dalle origini della democrazia
parlamentare ad oggi,
penso che John Lilburne
avesse ragione a preoccuparsi
perché penso che questa 
democrazia parlamentare
sia in profonda difficoltà.
Perché insieme ai parlamenti,
abbiamo visto la nascita
di molti altri organismi.
La nascita dei partiti politici,
grandi, abili, professionali
macchine raccatta voti.
Ma sono fabbriche,
le fabbriche elettorali
che dobbiamo finanziare.
Abbiamo visto prosperare
la politica dei capitali e delle donazioni.
A volte un po' oscura, a volte no.
Ma tutti i finanziamenti
vanno ai partiti,
e non alla democrazia stessa.
E sempre più questi partiti
sono formati da politici professionisti,
persone che hanno intrapreso
fin da giovani un percorso formativo

Modern Greek (1453-): 
ότι θέλουν αν γίνουν πολιτικοί,
αντί να γίνουν γιατροί,
αντί να γίνουν λογιστές.
Αλλά οι οποίοι, όλο και περισσότερο,
δεν εκπροσωπούν ούτε απηχούν τις κοινωνίες
από τις οποίες προέρχονται,
ούτε οικονομικά ούτε κοινωνικά.
Πλέον οι επαγγελματίες πολιτικοί συχνά
προέρχονται από δυναστείες πολιτικών,
οικογένειες που κληροδοτούν 
τις διασυνδέσεις τους,
τα δίκτυα, το παραδάκι,
που ούτε να σκεφτείς
να γίνεις πολιτικός εξαρχής.
Και όλα αυτά νομίζω ότι δείχνουν 
κάτι πραγματικά πάρα πολύ σοβαρό.
Αντί ο κόσμος να είναι 
οι συνήθεις συμμετέχοντες της δημοκρατίας,
γίνονται οι καταναλωτές της δημοκρατίας.
Είναι οι αγορές στις οποίες τα πολιτικά 
κόμματα πρέπει να πουλήσουν το προϊόν τους
κάθε λίγα χρόνια όταν έρχονται εκλογές.
Και είναι ένα προϊόν που
όλο και λιγότεροι άνθρωποι αγοράζουν.
Ποτέ πριν δεν νιώσαμε τόσο αποξενωμένοι 
από το πολιτικό μας σύστημα.
Ποτέ πριν δεν νιώσαμε ότι η βουλή 
ελάχιστα μιλάει εκ μέρους μας.

Italian: 
per diventare politici di professione
piuttosto che medici o ragionieri.
Tuttavia, spesso essi
non rappresentano o riflettono le società
in cui vivono, né in termini
economici né in termini sociali.
Spesso questi politici
vengono da dinastie,
famiglie da cui ereditano i contatti.
le conoscenze, i mezzi,
persino il diritto
di pensare di poter essere politici.
E tutto ciò si traduce in qualcosa 
di effettivamente molto grave.
Invece di partecipare abitualmente
alla democrazia,
le persone sono solo consumatori.
Diventano un cliente a cui i politici
cercano di vendere un prodotto
a scadenze fisse,
in campagna elettorale.
E diventa spesso un prodotto
che sempre meno gente ormai compra.
Non ci siamo mai sentiti
così alienati dal sistema politico.
Mai come ora abbiamo pensato che 
il parlamento ci rappresentasse così poco.

English: 
that they want to be a politician,
rather than being a doctor,
rather than being an accountant.
But who, increasingly, actually
don't represent or reflect the societies
they are drawn from
in either economic or social terms.
And these professional politicians are
often drawn now from political dynasties,
families that pass on the connections,
the networks, the wherewithal,
the commonest,
to even think that you can be
a politician in the first place.
And all of this means, I think,
something very, very serious indeed.
Rather than being
the routine participants in democracy,
people are the consumers of it.
They are a market that political parties
have to sell a product to
every few years come election time.
And it is increasingly a product
that fewer and fewer people are buying.
Never before have we felt
so alienated from our political system.
Never before have we felt that parliament
so little speaks on our behalf.

Italian: 
Mai ci siamo sentiti più lontani
sia dalla politica
che dalle decisioni prese
nel nostro interesse.
Nel Regno Unito, l'80% delle persone
non crede ai propri leader politici.
Qui, in Grecia, l'88% non si fida 
dei propri leader politici.
Il mio padrone di casa era sorpreso:
pensava che la percentuale fosse più alta.
Disaffezione, scetticismo e cinismo
verso la politica sono in aumento.
In generale, l'affluenza elettorale 
e le iscrizioni ai partiti sono in calo.
La gente sta cercando altri modi
per cercare di migliorare la società.
Tutto ciò ha conseguenze
molto, molto importanti.
Ora, questo non faceva parte del piano.
Alla nascita di Internet, quello che
Licklider immaginava, credo
fosse un ritorno a un altro tipo
di democrazia prima dei parlamenti.
Un tipo di democrazia che rintraccia
le sue origini proprio qui,

Modern Greek (1453-): 
Ποτέ πριν δεν νιώσαμε τόσο απόμακροι
και από την πολιτική μας
και τις αποφάσεις 
που βγαίνουν εξ ονόματός μας.
Στη Βρετανία, το 80% δεν πιστεύει 
ότι οι πολιτικοί ηγέτες λένε την αλήθεια.
Εδώ στην Ελλάδα, το 88% δεν εμπιστεύεται 
τους πολιτικούς ηγέτες τους.
Πράγματι, οι διοργανωτές πίστευαν 
ότι ο αριθμός ήταν μεγαλύτερος.
Δυσαρέσκεια, σκεπτικισμός, κυνισμός -
στην πολιτική είναι όλα σε άνοδο.
Γενικά, η προσέλευση στις εκλογές 
και η συμμετοχή σε κόμματα μειώνονται,
οι άνθρωποι στρέφονται σε άλλους τρόπους 
για να βελτιώσουν την κοινωνία τους.
Νομίζω ότι όλα αυτά 
είναι πραγματικά πολύ σοβαρά.
Αυτά, βέβαια, δεν ήταν στο αρχικό σχέδιο.
Αυτό που νομίζω ότι φανταζόταν
ο Λίκλαϊντερ στη γέννηση του διαδικτύου,
είναι η επιστροφή σε ένα άλλο είδος 
δημοκρατίας πριν τα κοινοβούλια.
Ένα είδος δημοκρατίας 
που βρίσκει τις ρίζες της πίσω εδώ,

English: 
Never before have we felt so distant
from either our politics
or the decisions
that are made on our behalf.
In the UK, 80% of people don't trust
their political leaders to tell the truth.
Here in Greece, 88% don't trust
their political leaders.
Indeed, my host was surprised
the number wasn't even higher.
Disaffection, scepticism, cynicism
in politics are all on the rise.
In general, electoral turnout was falling,
party political membership is falling,
people are turning to other ways
to try and improve their society.
All of this, I think,
is deeply, deeply serious indeed.
Now, this was never part of the plan.
What Licklider, I think, was imagining
at the very birth of the Internet
was a return to another kind
of democracy before parliaments.
A kind of democracy which traces
its origins all the way back to here,

Italian: 
in Grecia, ad Atene,
nell'antica assemblea.
Perché penso Licklider sia un visionario
e ciò che penso sia vero oggi,
é che per la prima volta
nell'arco di secoli
Internet ha permesso ad alternative
alla democrazia parlamentare
di diventare posiibili.
Le difficoltà pratiche affrontate
quando il sistema democratico
parlamentare fu creato
non sono poi così
difficili da affrontare oggi.
E questo è ciò che penso
accadrà in futuro.
La gente comincerà ad usare Internet,
comincerà a usare la tecnologia
- già lo fa -
per inventare alternative
alla democrazia parlamentare
e togliere così il potere ai parlamenti
e ai partiti politici
cercando modi per ritrasferire
quei poteri ai cittadini.
La prima alternativa 
è la democrazia diretta.
Una democrazia senza delegati,
senza parlamenti,
dove le persone prendono parte sempre
e direttamente alle decisioni.
Il vero numero di persone
e la distanza che li divide,
Ora che tali difficoltà pratiche,

Modern Greek (1453-): 
στην Ελλάδα, στην Αθήνα,
στην αρχαία συνέλευση.
Πιστεύω ότι ο Λίκλιντερ είναι οραματιστής
και αυτό που πιστεύω ότι ισχύει σήμερα,
επειδή για πρώτη φορά 
ίσως σε πολλούς αιώνες,
το διαδίκτυο κάνει δυνατές 
κάποιες γνήσιες εναλλακτικές
αντί της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Τα πρακτικά προβλήματα που προέκυψαν
όταν αρχικά επινοήθηκε το σύστημα 
της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας,
δεν είναι τόσο δύσκολα πλέον.
Και αυτό νομίζω ότι θα ακολουθήσει.
Νομίζω ότι οι άνθρωποι θα αρχίσουν 
να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο,
θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν 
την τεχνολογία -ήδη το κάνουν-
για να βρουν εναλλακτικές 
της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας
και να αφαιρέσουν την εξουσία
από τα κοινοβούλια και τα πολιτικά κόμματα
και να βρουν τρόπους ασφαλούς 
μετάβασής της πίσω στον λαό.
Και η πρώτη εναλλακτική 
είναι η άμεση δημοκρατία.
Μια δημοκρατία χωρίς αντιπροσώπους,
χωρίς κοινοβούλια,
όπου ο λαός ψηφίζει συνεχώς και άμεσα 
τις αποφάσεις που τον επηρεάζουν.
Ο μεγάλος αριθμός των ανθρώπων 
και η απόσταση μεταξύ τους,
που ήταν κάποτε τα πρακτικά προβλήματα,

English: 
to Greece, to Athens,
to the ancient assembly.
Why I think Licklider is a visionary,
and what I think is true today,
is that for the first time
in perhaps centuries,
the Internet allows genuine alternatives
to parliamentary democracy
to become possible.
The practical difficulties that were faced
when we first invented
the system of parliamentary democracy,
no longer are quite so difficult anymore.
And this is what I think
is going to happen next.
I think people are going
to begin to use the Internet,
they are going to begin
to use technology - they already are,
to invent alternatives
to parliamentary democracy
and take power away from parliaments
and from political parties
and find ways of safely transferring
that back to the people.
And the first alternative
is direct democracy.
A democracy without delegates,
without parliaments,
where people vote constantly and directly
in the decisions that affect them.
The sheer number of people
and their distance apart,
once such practical difficulties,

English: 
such difficult obstacles
to overcome in the 1640s,
now no longer matter
that much anymore?
And there are already
a flood of platforms,
direct, digital, democratic platforms
that are beginning
to allow this to happen.
Now, many of them aren't used very much,
and it's difficult to know how to use this
in a way which works and is safe.
But I think demand
for this kind of direct democracy
will continue to grow.
I think, sooner or later,
we will see these kind of technologies
plugged into the formal
decision-making process.
But the Internet hasn't made
any of us less busy,
and so we also have liquid democracy,
where votes can travel around in a system
as easily as information or money does.
You might give your vote on defence policy
to someone that you trust,
you might give your votes
on economic issues to someone else,
and others might give their votes to you,
to vote on an issue
that you passionately care about,
that you are active within.

Italian: 
ostacoli così difficili
da superare nel decennio 1640,
adesso non sono più così 
importanti.
Esistono già 
tantissime piattaforme,
dirette, digitali e democratiche
che stanno cercando
di realizzare questa idea.
Ora, molte non sono tanto usate,
ed è difficile capire come
renderle praticabili e affidabili.
Ma credo che la richiesta
di democrazia diretta
aumenterà in futuro.
Spero che, prima o poi,
vedremo queste tecnologie
integrate nel formale
processo decisionale.
Tuttavia, Internet non ha reso
nessuno meno impegnato,
quindi esiste anche
la democrazia liquida,
dove i voti viaggiano nel sistema, proprio
come le informazioni o il denaro.
Potreste votare una persona di fiducia
per la politica sulla difesa,
o qualcun altro per quanto riguarda
i problemi economici,
o altri potrebbero votare te
per un problema 
che ti interessa particolarmente,
e nel quale sei impegnato.

Modern Greek (1453-): 
τόσο δύσκολο να ξεπεραστούν 
τη δεκαετία του 1640,
τώρα δεν έχουν τόση σημασία.
Και ήδη υπάρχουν πλήθος από πλατφόρμες,
άμεσες, ψηφιακές, δημοκρατικές πλατφόρμες
που αρχίζουν να το κάνουν εφικτό.
Βέβαια, πολλές 
δεν χρησιμοποιούνται πάρα πολύ,
και είναι δύσκολο να τις χρησιμοποιήσουμε 
με ασφαλή και αποδοτικό τρόπο.
Αλλά νομίζω ότι η ζήτηση 
για άμεση δημοκρατία
θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Νομίζω ότι πολύ σύντομα
θα δούμε τέτοιες τεχνολογίες
να εμφανίζονται στην επίσημη 
διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Αλλά το διαδίκτυο δεν μας έκανε 
λιγότερο πολυάσχολους
και έτσι έχουμε και ρευστή δημοκρατία
όπου οι ψήφοι μπορούν
να ταξιδεύουν εύκολα σε ένα σύστημα 
όπως η πληροφορία και τα χρήματα.
Μπορείς να δώσεις την ψήφο σου για την
αμυντική πολιτική σε όποιον εμπιστεύεσαι,
την ψήφο για τα οικονομικά θέματα
σε κάποιον άλλον,
και άλλοι μπορεί να δώσουν 
την ψήφο σου σε σένα,
για να ψηφίσεις σε ένα θέμα που σε καίει,
και στο οποίο είσαι ενεργός.
Όλες αυτές οι ψήφοι να ρέουν 
συνεχώς και δυναμικά σε ένα σύστημα.

English: 
All of these votes circulating around in
a system fluidly, constantly, dynamically.
Votes that can be revoked at any time.
And how's this for a final radical idea?
Bitcoin democracy.
A democracy without not only parliaments,
but also without states themselves.
Bitcoin, you might have heard of,
uses very clever encryption technology
to allow the middleman
to be cut out of networks.
Technology that allows
networks to come together,
where everyone makes sure
that everyone else is following the rules.
Well, this technology today is being used
to allow people to become
citizens of virtual nations.
Nations with citizenship,
with land rights,
with insurance, even with embassies;
but democracies which are
outside of the geographic space,
democracies which are
most fully, most perfectly
within Licklider's
Intergalactic Computer Network.
Now, none of this is going to be easy.

Modern Greek (1453-): 
Ψήφοι που μπορούν να ανακληθούν 
ανά πάσα στιγμή.
Και σκεφτείτε 
μια τελευταία ριζοσπαστική ιδέα.
Δημοκρατία του Bitcoin.
Μια δημοκρατία όχι μόνο χωρίς κοινοβούλια,
αλλά και χωρίς τα ίδια τα κράτη,
Θα έχετε ακούσει για την έξυπνη τεχνολογία
αποκρυπτογράφησης του Bitcoin,
ώστε να αποκλείσει τον ενδιάμεσο 
από τα δίκτυα.
Τεχνολογία που επιτρέπει 
την συνένωση των δικτύων,
όπου όλοι είναι σίγουροι ότι όλοι 
οι άλλοι ακολουθούν τους κανόνες.
Η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται σήμερα
για να επιτρέψει στους ανθρώπους 
να γίνουν πολίτες σε εικονικά έθνη.
Έθνη με υπηκοότητα, 
με δικαιώματα σε ακίνητη περιουσία,
με ασφάλιση, ακόμη και με πρεσβείες.
Αλλά είναι δημοκρατίες 
εκτός του γεωγραφικού χώρου,
δημοκρατίες που εμπίπτουν
πλήρως και τελείως
στο Διαγαλαξιακό Δίκτυο Υπολογιστών 
του Λίκλαϊντερ.
Φυσικά, τίποτα απ' όλα αυτά 
δεν θα είναι εύκολο.

Italian: 
Tutti questi voti si muovono
in modo fluido, dinamico e costante,
e possono essere ritirati
in ogni momento.
E cosa ne pensate di questa
idea radicale finale?
La democrazia del Bitcoin.
Non solo una democrazia senza parlamenti,
ma anche senza gli stessi stati.
Il Bitcoin, la moneta digitale che
si basa su un criptaggio intelligente
che elimina direttamente
gli intermediari dal sistema.
La tecnologia che permette
l'unificazione delle reti,
dove tutti si assicurano
che gli altri seguano le regole.
Beh, oggi usiamo questa tecnologia
per permettere alle persone
di sentirsi cittadini di nazioni virtuali.
Nazioni con cittadinanza,
diritti fondiari,
assicurazione e persino
ambasciate;
ma sono democrazie
al di fuori dello spazio geografico,
che risiedono perfettamente
e completamente
nella Rete Informatica Intergalattica
di Licklider.
Niente di tutto ciò sarà facile.

Modern Greek (1453-): 
Η επανίδρυση της δημοκρατίας 
δεν είναι εύκολη, είναι πολύ δύσκολη.
Δεν ξέρουμε ποια από τις εναλλακτικές
θα λειτουργήσει,
δεν ξέρουμε πώς να το κάνουμε
με τρόπο που να συμφωνεί 
με τα συστήματα που ήδη έχουμε.
Τα συστήματα θα είναι ανοιχτά
σε κατάχρηση και σε παραποίηση.
Αλλά αυτό που νομίζω ότι είναι σαφές
είναι πως η κοινοβουλευτική δημοκρατία 
δεν είναι πλέον η μόνη μας απάντηση.
Δεν είναι πλέον ο μόνος τρόπος 
να λειτουργήσει η δημοκρατία.
Δεν είναι πλέον ο μόνος τρόπος 
να εκφραστεί η λαϊκή βούληση.
Και από το υπόμνημα του Λίκλαϊντερ
έως και σήμερα,
νομίζω ότι περί αυτού ήταν το διαδίκτυο
ή το καλύτερο μέρος του.
Πάντα αφορούσε την επανίδρυση.
Πάντα αφορούσε την καινοτομία.
Πάντα ήταν για να δοκιμάζουμε
νέα πράγματα.
Και πάντα ήταν για
να μην αποδεχόμαστε το κατεστημένο.
Ποτέ να μην αποδεχόμαστε 
όσα μας κληροδοτούν.
Και νομίζω περισσότερο στην πολιτική,
από κάθε άλλη άποψη της ζωής μας,

English: 
Re-inventing democracy is not easy;
it's very difficult.
We don't know
which of these is going to work,
we don't know how to do this
in a way which fits with the systems
which we currently have.
The systems will be open to abuse,
they'll be subject to manipulation.
But what, I think, is clear,
is that parliamentary democracy
is no longer our only answer.
It is no longer the only way
of making democracy work.
It is no longer the only way
of expressing the will of the people.
And from Licklider's memo to today,
I think that is what the Internet,
or the best of the Internet,
has always been about.
It's always been about re-invention.
It's always been about innovation.
It's always been about trying
things which are new.
And it's always been about
never accepting the status quo.
Never accepting the legacies
which we inherit.
And I think in politics, perhaps more
than in any other parts of our lives,

Italian: 
Re-inventare la democrazia non è facile;
è difficilissimo.
Non sappiamo quale metodo funzionerà.
Non sappiamo come metterlo in pratica
operando all'interno dei sistemi
che possediamo ora.
I sistemi saranno suscettibili di abuso,
e di manipolazione.
Ma quello che, credo, sia chiaro,
è che la democrazia parlamentare
non è più la nostra unica risposta.
Non è più l'unico modo per
far funzionare la democrazia.
Non è più l'unica via di espressione
della volontà del popolo.
E dalla lettera di Licklider ad oggi,
questo è ciò che Internet,
o il meglio di Internet
ha sempre rappresentato.
Ha sempre riguardato la re-invenzione.
Ha sempre riguardato l'innovazione.
Ha sempre riguardato provare 
cose che sono nuove.
E ha sempre riguardato
il rifiuto dello status quo.
Non accettare mai l'eredità
che ci viene lasciata.
E penso che in politica,
forse più che in altri campi,

English: 
it's time to try something new,
it's time to have a new origin.
Thanks very much everyone.
(Applause)

Italian: 
sia tempo di sperimentare il nuovo,
e ricominciare con un nuovo inizio.
Grazie mille a tutti.
(Applausi)

Modern Greek (1453-): 
είναι καιρός να δοκιμάσουμε κάτι νέο,
είναι καιρός να κάνουμε μια νέα αρχή.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους.
(Χειροκρότημα)
