
English: 
Molecules! So many of them in their infinite
and beautiful variety,
but while that variety is great, it can also
be pretty dang overwhelming.
And so, in order to help this complicated chemical world make a little more sense, we classify and we categorize.
It's our nature as humans, and it's extremely
useful.
One of the most important of those classifications
is whether a molecule is polar or non-polar.
It's a kind of symmetry, not just of the molecule,
but of the charge.
It's pretty easy to see when you're just lookin'
at 'em.
You got polar and non-polar, polar, non-polar,
polar, non-polar.
I'm gonna take sides right now.
I'm on team polar.
I think polar molecules are way more interesting,
despite their wonky, off-balance selves.
Non-polar molecules are useful, and their
symmetry has a kind of beauty,
but polar, in my humble opinion, is where
it's at.
[Theme Music]
All right. Now here are two very different
types of chemicals.

Dutch: 
Moleculen! Zoveel van hen in hun oneindige en mooie gevarieerdheid,
maar terwijl gevarieerdheid mooi is, kan het ook overweldigend zijn.
En dus, om de complexe chemische wereld iets logischer te maken, gaan we het classificeren en categorizeren.
Het zit in onze natuur als mens, en het is extreem bruikbaar.
Eén van de belangrijkste classificaties is de bepaling of een molecule polair of niet-polair is.
Het is een soort symmetrie, niet allen van de molecule maar van de lading.
Je kan het er gemakkelijk aan zien.
Je hebt polair en niet-polair, polair, niet-polair, polair en niet-polair.
Ik zal nu een kamp kiezen. Ik zit bij team polair.
Ik denk dat polaire moleculen veel interessanter zijn, ondanks hun rare en onevenwichtige structuur.
Niet-polaire moleculen zijn bruikbaar, en hun symmetrie is mooi,
maar polair, volgens mij, is het van het.
 
Ok. Hier zijn twee verschillende type chemicaliën.

Arabic: 
الجزيئات
الكثير منها بتنوعها الجميل اللانهائي،
لكن رغم محاسن هذا التنوع
إلا أنه قد يكون مربكًا أيضًا.
لذلك، للمساعدة في جعل
هذا العالم الكيميائي المعقد مفهومًا،
نصنف ونرتب.
إنها طبيعتنا كبشر وهي مفيدة جدًا.
أحد أهم تلك التصنيفات
هي ما إذا كان الجزيء قطبيًا أم لاقطبيًا،
إنه نوع من التناظر
ليس فقط للجزيء بل للشحنة.
من السهل جدًا عندما ننظر إليها
أن لدينا قطبية وغير قطبية،
قطبية وغير قطبية،
قطبية وغير قطبية.
سأنحاز الآن، أنا أشجع القطبية.
أجد الجزيئات القطبية أكثر تشويقًا
رغم طبيعتها المزعزعة غير المتوازنة.
الجزيئات غير القطبية مفيدة وتناظرها جميل،
لكن روعة الجزيئات
في رأيي المتواضع تكمن في القطبية.
حسنًا، هذان نوعان مختلفان تمامًا
من المواد الكيميائية.

Catalan: 
Les molècules. N'hi ha tantes,
tan variades i boniques!
Però la seva gran diversitat
por ser atabaladora, i per tal de donar
una mica de sentit a la
complexitat del món de la química,
el classifiquem i categoritzem.
Fer-ho és part de la nostra
natura, i és molt útil.
Una de les classificacions més importants
és la diferència entre polar i apolar
Té a veure amb la simetria, no tal sols
de la molècula, també de la seva càrrega.
És fàcil de veure tan sols mirant-les.
Tenim polar i apolar.
Polar, apolar, polar, apolar…
Em decantaré. Són de l'equip polar.
Crec que les molècules polars
són molt més interessats
malgrat la seva natura desequilibrada.
Les molècules apolars són útils,
i la seva simetria té una bellesa peculiar,
però en la meva humil opinió,
les polars són les importants.
Aquí tenim dues
substàncies molt diferents.

Dutch: 
Hier heb ik boter en in deze kom zit gewoon water.
Dus ik ga even de boter samenpersen, als je het je afvraagt een verschikkelijke en fantastisch gevoel.
En dan ga ik dat gewoon laten vallen.
Nu ga ik proberen om het boter van mijn handen te wassen.
Maar dat gaat niet geb... het zal er zelfs niet af geraken.
Ooit. Het blijft aan me plakken.
Waarom? Omdat water een polaire molecule is en de verschillende moleculen in boter zijn niet-polair,
en water wilt er niets mee te maken hebben.
Dus. Wat maakt een molecule polair? Wel, twee dingen.
Eerst, een asymmetrische elektronverdeling rond de molecule.
Je kan geen polaire molecule hebben uit slechts één element,
omdat deze atomen dezelfde elektronegativiteit hebben,
en dus de elektronverdeling helemaal symmetrisch zal zijn.
Elektronegativiteit drukt de drang van een element uit om elektronen rond zich te hebben,
maar ik denk dat het eerder is hoeveel elektronen dichtbij het element willen zijn.

Arabic: 
معي هنا اصبع زبدة
وفي هذا الوعاء ماء عادي،
سأضغط على الزبدة، وإن كنتم تتساءلون،
فهذا شعور رائع وفظيع في آن واحد.
والآن سأترك الزبدة
وسأحاول غسل الزبدة عن يديّ،
لكنها لا تزول عنهما، ولن تزول أبدًا،
بل ستبقى قطرات ماء
على يديّ تشبه الخرز،
وذلك لأن الماء جزيء قطبي، بينما المواد
الكيميائية المتعددة التي تتكون منها الزبدة
هي مركبات غير قطبية والماء يكرهها.
مقرف!
إذن، ما الذي يجعل جزيء ما قطبيًا؟
هناك شيئان، الأول هو التوزيع
غير المتناظر للإلكترونات حول الجزيء،
لا يوجد جزيء قطبي
مكون كليًا من عنصر واحد
لأن كل الذرات سيكون لها الكهروسالبية ذاتها
وبهذا يكون التوزيع الإلكتروني متناظر تمامًا.
الفكرة المعتادة عن الكهروسالبية
هي مدى رغبة عنصر ما بوجود إلكترونات حوله،
لكني أظن أنها تتعلق بمدى رغبة الإلكترونات
بأن تكون قرب ذلك العنصر.

Catalan: 
A la dreta, una pastilla de mantega
i a l'esquerra un bol d'aigua.
Ara esclafaré la mantega cosa que,
per si voleu saber-ho,
és fastigosa i gustosíssima alhora.
Ara la deixo anar.
Ara provaré de netejar-me
la mantega de la ma amb l'aigua,
Però no marxa de cap manera.
Tan sols m'empastifa.
Per què? perquè la molècula d'aigua
és polar i els compostos de la mantega no.
I l'aigua no en vol saber rès.
Què és el que fa polar una molècula?
Dues coses. Primer, que els electrons
es disposin de manera assimètrica.
No hi pot haver una molècula polar
feta d'un sol element, ja que tots els àtoms
tindrien la mateixa electronegativitat
i per tant els electrons
es distribuïrien simètricament.
Normalment
pensem en l'electronegativitat
com la força amb que un àtom
atreu els seu electrons,
però prefereixo pensar-hi com les ganes
dels electrons d'estar prop de l'àtom.

English: 
Right here I have a stick of butter, and then
in this bowl, that's just normal water.
So I'm just gonna go ahead and squeeze this butter, which if you're wondering is both a terrible and wonderful feeling.
And then I'm going to [laughs] just drop that.
Now I'm going to attempt to wash that butter
off my hand.
But that is just not hap...
that's just, it's not going anywhere, ever.
Ever.
It's just beading up on me.
Why? Because water is a polar molecule, and the various chemicals that make up butter are non-polar,
and water wants nothing to do with that.
So. What makes a molecule polar?
Well, two things.
First, asymmetrical electron distribution
around the molecule.
You can't have a polar molecule made up entirely
of the same element
because those atoms will all have the same
electronegativity,
and thus the electron distribution will be
completely symmetrical.
Electronegativity is usually thought of as how much an element wants electrons around it,
but I think it's more about how much electrons
want to be near that element.

Arabic: 
إذا كانت الإلكترونات فتيات في الـ13 من عمرهن،
سيكون الفلور كأنه نايل هورين
وسيبذلن جهدهن ليكنّ قربه، لماذا؟
بسبب التدرج في خواص العناصر:
الكهروسالبية تزداد من اليسار إلى اليمين
لأن الذرة فيها بروتونات أكثر
وهذا يعني أن هناك أولاد أكثر في الفرقة،
وتتناقص مع الانتقال من الأعلى إلى الأسفل
لأنه مع تزايد عدد الإلكترونات
تبدأ بحماية بعضها من تأثير البروتونات.
ما أحاول قوله هو أن الإلكترونات كالهيبيين،
إذا اهتمت مجموعة من الإلكترونات الأخرى
بشيء ما يقل اهتمامها به.
هناك عدد من العوامل الأخرى
لكن مثل العلاقة بين المراهقين،
وافتتانهم الأخير بفرق الشباب
الأمر معقد وغريب
والأرجح أننا نفضل عدم التفكير فيه كثيرًا.
لكن في هذه الخريطة الصغيرة،
يمكننا أن نرى أن التدرج واضح جدًا،
في الجانب الأيمن العلوي
تتجمع العناصر الشهيرة
الأكسجين والنيتروجين والفلور والكلور والبروم
هي أشهر عناصر الجدول الدوري.
إذن، لتحدث القطبية في جزيء،
يجب أن يكون لدينا عنصران مختلفان على الأقل،
ويجب أن يكون الفرق بين الكهروسالبية فيهما
0.5 أو أكثر.
إن حدث ذلك، تقضي الإلكترونات الخارجية
وقتًا إضافيًا

English: 
If electrons were 13-year-old girls, fluorine
would be Niall Horan.
They'll do anything just to be near it.
Why? Some simple periodic trends.
Electronegativity increases from left to right
because there are more protons in the atoms,
and more protons means more boys in the band.
Meanwhile, it decreases as you move from top
to bottom
because as the crowd of electrons gets bigger, they start to shield each other from the effects of the protons.
What I'm trying to say is that electrons are
hipsters.
If a bunch of other electrons are into that
thing, they're less interested.
Now there are a number of other factors here,
but just like the relationship between tweens
and their latest boy band fixation,
it's complicated and weird and you probably
don't want to think too much about it.
But in this nice little map, you can see that
the trend is pretty clear.
The upper-right is where all the superstars
of electro-fame are.
Oxygen, nitrogen, fluorine, chlorine, and bromine are basically the One Direction of the periodic table.
So for polarity to occur in a molecule, you
have to have two different elements at a minimum,
and the difference between their electronegativities
has to be 0.5 or greater.

Dutch: 
Als elektronen 12 jaar oude meisjes waren dan zou fluor Niall Horan zijn.
Ze zouden alles eraan doen om toch maar dichtbij te zijn. Waarom? Door eenvoudige periodische verschijnselen.
Elektronegativiteit neemt toe van links naar recht omdat er meer protonen in de atomen zijn,
en meer protonen betekent meer jongens in de boysband.
Terwijl als je van boven naar beneden gaat
omdat het publiek van elektronen groter wordt, zullen de elektronen elkaar afschermen van de protonen.
Wat ik wil zeggen is dat elektronen hipsters zijn.
Als een hoop andere elektronen ook hetzelfde doen, verliezen ze interesse.
Nu zijn er een aantal andere factoren hier,
maar net zoals de relatie tussen tweens en hun laatste boyband fascinatie,
is het gecompliceerd en raar en je wil er waarschijnlijk niet teveel aan denken.
Maar in deze kleine map kan je duidelijk de trend opmerken.
Rechtsboven zijn alle supersterren van de elektro-fame.
Zuurstof, stikstof, fluor, chloor en broom zijn de One Direction van het periodiek systeem.
Dus polariteit in een molecule komt voor als je minstens twee verschillende elementen hebt,
en het verschil tussen hun elektronegativiteit 0,5 of groter is.

Catalan: 
Si els electrons fóssin noies de 13 anys,
el flúor seria en Niall Horan.
Faran el que sigui per estar al seu costat.
Per què? Vegem-ne la tendència a la taula.
L'electronegativitat augmenta cap a la dreta
perquè hi ha més protons al nucli
i més protons vol dir més nois a la banda
mentre de minva de dalt a baix
perquè com més electrons hi ha
més aïllen l'efecte dels protons.
És com si els electrons fóssin "hipsters"
que perden interès per les coses
si hi ha molta altra gent que s'hi interessa.
Hi intervenen molts altres factors.
Com en la relació entre adolescents i ídols:
complicada i estranya
però de la que no en voleu saber gaire.
Però la tendència
es veu clarament en aquesta taula.
A dalt a la dreta
hi ha les superestrelles de l'electrofama:
oxigen, nitrogen, flúor i brom.
Son els "One direction"
de la taula periòdica.
Així, per a que una molècula sigui polar
hi ha d'haver dos elements com mímin
amb una diferència
d'electronegativitat de 0,5 o més.
En aquest cas els electrons exteriors
passeu prou temps de més al voltant

Arabic: 
مع العنصر ذي الكهروسالبية الأعلى
وهو ما يسميه الكيميائيون بالجزيء القطبي.
النتيجة هي شحنة سالبة جزئيًا
في الجزء ذي الكهروسالبية الأعلى من الجزيء
وشحنة موجبة جزئيًا
في الجزء ذي الكهروسالبية الأقل.
في الحالات المفرطة، مثلًا
إن كانت الكهروسالبية أعلى من 1،6
ينتهي الأمر بوجود أيونين في جزيء واحد.
وهذا ليس ما نقصده هنا
عندما نتحدث عن الجزيئات القطبية،
نتحدث عن فروقات بين 0،5 و1،6.
متطلب آخر للقطبية
هو وجوب حدوث عدم تناظر هندسي،
ثاني أكسيد الكربون هنا
يحقق عدم التناظر في الشحنة
لكن لأن الجزيء خطي، أي خط مستقيم
فهذا نوعًا ما لا تناظر متناظر.
الأمر ذاته ينطبق على الميثان، حيث ذرات
الهيدروجين الأربعة ذات الكهروسالبية الضعيفة
تحيط بذرة الكربون ذات الكهروسالبية الأقوى.
هذه الجزيئات لها روابط قطبية
لكن الجزيئات نفسها ليست قطبية
لأن تماثل الروابط يلغي عدم تناظر الشحنات.
حتى يكون جزيء ما قطبيًا
يجب أن يكون هناك عزم ثنائي القطب:
وهو فصل للشحنة المحيطة بالجزيء
إلى منطقة أكثر إيجابية وأكثر سالبية.

Catalan: 
de l'element més electronegatiu
com per a considerar-la polar.
En resulta una càrrega parcialment negativa
a la part més electronegativa
i una de parcialment positiva
al costat menys electronegatiu.
En casos extrems,
quan la diferència és més gran de 1,6,
tindrem dos ions a la mateixa molècula,
i no és d'això del que parlem.
A les molècules polars
les diferències són de 0,5 a 1,6.
Una altra condició
per a que una molècula sigui polar
és que ha de ser assimètrica.
Al CO2 la càrrega és assimètrica,
però com que és una molècula lineal
tenim una assimetria simètrica.
El mateix passa amb el CH4,
amb els H més electropositius
disposats en tetraedre al voltant del C.
Tenen enllaços polars, però
el conjunt de la molècula és no polar
ja que la simetria estructural anul·la
la assimetria de les càrregues.
Per tal de ser polar, la molècula
ha de tenir un moment dipolar.
Una separació de la càrrega en dues àrees,
una més positiva i una més negativa.

Dutch: 
Indien groter, dan zullen de buitenste elektronen genoeg tijd rond het element met de grootste elektronegativiteit doorbrengen
deze molecule labelen chemici als polair.
Het resultaat is een negatieve deellading op het meest elektronegatieve deel van de molecule
en een positieve deellading op het minst elektronegatieve deel.
Nu in extreme gevallen, zoals bv. als de elektronegativiteit groter is dan 1,66
dan krijgen we twee ionen in dezelfde molecule.
Dit is niet waarover we spreken bij polaire moleculen.
We spreken over verschillen tussen 0,5 tot 1,66.
Een andere vereiste voor polariteit: je moet geometrische asymmetrie hebben.
Koolstofdioxide heeft de lading opgesloten, maar omdat de molecule lineair is, in een rechte
lijn, is het een soort symmetrische asymmetrie.
Hetzelfde geldt voor methaan met zijn tetrahedraal van zwakke elektronegatieve waterstoffen rond
een meer elektronegatieve koolstof.
Deze moleculen hebben polaire bindingen maar de moleculen zelf zijn niet polair
omdat de symmetrie van de bindingen de asymmetrie van de ladingen opheft.
Opdat een molecule polair zou zijn, moet er een dipoolmoment zijn,
een scheiding van de lading rond de molecule in een positief en negatief deel.

English: 
If that's the case, the outer electrons spend enough extra time around the element that's more electronegative
that chemists label the molecule polar.
The result is a partially negative charge
on the more electronegative part of the molecule
and a partially positive charge on the less
electronegative side.
Now in extreme cases, like if the electronegativity
is greater than 1.6,
then we end up with two ions in the same molecule.
This isn't what we're talking about here when
we talk about polar molecules.
We're talking about differences between 0.5
and 1.6.
Another requirement for polarity: you gotta
have geometrical asymmetry.
CO2 here has the charge asymmetry locked up,
but because the molecule is linear, in a straight
line, it's a kind of symmetrical asymmetry.
The same thing does for CH4 with its tetrahedron
of weakly electronegative hydrogens around
a more strongly electronegative carbon.
These molecules have polar bonds, but the
molecules themselves are not polar
because the symmetry of the bonds cancels
out the asymmetry of the charges.
In order for a molecule to be polar, there
has to be a dipole moment,
a separation of the charge around the molecule into a more positive area and a more negative area.

Dutch: 
Vele moleculen zijn asymmetrisch in elektronegativiteit en geometrie.
Deze zijn polaire moleculen, de asymmetrische schoonheden van de chemie.
Zie hen!!! Ze zijn zo eigenzinnig en raar!
We hebben ook een systeem om aan te geven waar de ladingen zijn.
We tekenen een pijl met een plusteken aan de staart gericht naar de negatieve zijde van de molecule.
Een kleine supscript delta plus (δ+) of delta min  (δ–) bij het individuele atoom geeft aan
dat het een positieve deellading of negatieve deellading is.
Vloeistoffen bestaande uit polaire moleculen zijn heel goed
in het oplossen van vaste stoffen die bestaan uit polaire of ionaire verbindingen.
Ionaire vaste stoffen zijn eigenlijk gewoon extreem polaire stoffen,
zo extreem dat in plaats van een positieve en negatieve dipoolmoment te hebben,
de elektronen volledig overgebracht werden, waardoor twee aparte ionen onstaan.
Nu neem ik aan dat we allemaal al weten dat soort wordt opgelost in soort,
dus de gemakkelijkste manier om te ontdekken of een vloeistof polair of niet-polair is, is de vloeistof gewoon te dumpen in water.
Maar waarom precies wordt vaak vergeten.
Wat gebeurt er eigenlijk met deze moleculen?

Arabic: 
العديد من الجزيئات غير متناظرة
في الكهروسالبية والبنية الهندسية،
وتلك هي الجزيئات القطبية،
الجمال اللامتناظر في الكيمياء.
انظروا إليها كلها، إنها غريبة الأطوار!
لدينا أيضًا نظام يبين مكان وجود شحناتها.
نرسم سهمًا حيث علامة (+) عند الذيل
والرأس عند الجانب السالب للجزيء.
حرف الدلتا الصغير
الموجب أو الدلتا السالب عند كل ذرة
يمثل شحنة جزئية موجبة أو سالبة.
السوائل المكونة من جزيئات قطبية
جيدة في إذابة المواد الصلبة
المكونة من مركبات قطبية أو أيونية،
المذيبات الأيونية هي ببساطة
القطبية حين تكون في أعلى حالاتها
حيث بدلًا من وجود عزم ثنائي القطب
موجب جزئيًا وسالب جزئيًا،
انتقلت الإلكترونات بالكامل
مكونةً بهذا أيونين مشحونين.
أفترض أننا جميعًا سمعنا عبارة
"الشبيه يذيب الشبيه"،
إذن، فأسهل طريقة لمعرفة إن كان سائل ما
قطبيًا أم غير قطبي هي وضعه في الماء.
لكن سبب هذه الظاهرة يتم تجاهله عادةً.
ماذا يحدث بالضبط لتلك الجزيئات؟
يبدو أنها كلها متعصبة ومرعوبة من أي شيء

Catalan: 
Hi ha moltes molècules assimètriques
quant a la càrrega i a la geometria.
Aquestes són les molècules polars,
les assimètriques belleses de la química.
Mireu com en són
d'estranyes i originals!
També hi ha un sistema
per indicar on són les càrregues.
Dibuixem una fletxa amb un "+" a la cua
que assenyala cap a la part negativa.
Una "∂" minúscula amb un "+" o un "-"
al costat de l'àtom n'indica la càrrega
parcialment positiva o negativa.
Els líquids polars són bons disolvents
dels sòlids polars o iònics.
Els sòlids iònics són
un cas extrem de polaritat.
Tan extrem que en lloc de tenir un moment
dipolar parcialment positiu o negatiu,
els electrons s'han transferit
i han originat dos ions carregats.
Suposo que tots sabeu
que el semblant disol el semblant,
per tant la manera més senzilla
d'esbrinar si un líqud és polar o apolar
és abocar-hi una mica d'aigua,
però la causa no s'explica mai.
Què els passa realment a les molècules?
Sembles fanàtics aterrits

English: 
Lots of molecules are asymmetrical in both
electronegativity and geometry.
Those are our polar molecules, the asymmetrical
beauties of chemistry.
Look at 'em all! They're so quirky and weird!
We've also got a system for indicating where
their charges are.
We draw an arrow with a plus sign at the tail
pointing toward the negative side of the molecule.
A little lowercase delta plus (δ+) or delta
minus (δ–) by the individual atoms signify
a partial positive pr partial negative charge.
Liquids made up of polar molecules are really
good at
dissolving solids that are composed of polar
or ionic compounds.
Ionic solids are basically just polarity taken
to the extreme,
so far that instead of having a partial positive
and partial negative dipole moment,
the electrons have completely transferred,
creating two charged ions.
Now I assume we've all heard that like dissolves
like,
so the easiest way to figure out if a liquid is polar or non-polar is just to dump it in some water.
But the why of this phenomenon is usually
just totally glossed over.
What's actually happening to those molecules?

English: 
It seems like they're all just bigots, terrified
of anything a little bit different than themselves.
But this is chemistry, so there must be some
fundamental reason.
And if it's fundamental, it probably has something
to do with decreasing the energy of the system.
And indeed it does.
Those partial positive and partial negative
charges of water?
They're at their lowest energy state when
they're lining up together, positive to negative,
into a kind of liquid crystal.
There's an arrangement there.
It flows, of course,
but the oxygen sides are always doing their
best to orient themselves toward the hydrogen
sides of other molecules.
You can even see the effects of that attraction
as the surface tension that allows me to pour more than 100 milliliters of water into a 100 mil container.
The strength of that surface tension depends on the intermolecular forces that pull molecules of a liquid together.
These attractive, also called cohesive, forces
pull the surface molecules inward.
And what you see when you look at this pile
of water is the result of those cohesive forces,
minimized surface area in the water in this
beaker.

Arabic: 
حتى لو كان بينها وبينه اختلافًا طفيفًا
لكن هذه هي الكيمياء،
لذلك لا بد أن هناك سبب جوهري،
وإن كان جوهريًا
فالأرجح أن له علاقة بتقليل طاقة النظام.
وهو كذلك بالفعل.
شحنات الماء تلك الموجبة جزئيًا والسالبة جزئيًا
تكون في أدنى طاقة لها عندما ترتبط ببعضها،
الموجبة بالسالبة لتكوين بلورة سائلة نوعًا ما.
نرى ترتيبًا هناك، إنها تنساب بالطبع
لكن جوانب الأكسجين تبذل جهدها دائمًا لتوجيه
نفسها نحو جوانب الهيدروجين للجزيئات الأخرى.
ويمكننا رؤية تأثيرات هذا التجاذب
في التوتر السطحي الذي يسمح لي
بسكب أكثر من مئة مليلتر من الماء
في وعاء يتسع لمئة مليلتر.
قوة ذلك التوتر السطحي تعتمد على القوة
بين الجزيئية التي تجذب جزيئات السائل معًا.
هذه القوى التي تُسمى أيضًا بقوى التماسك
تجذب جزيئات السطح إلى الداخل،
وما ترونه عند النظر إلى كومة الماء هذه
هو نتيجة قوى التماسك تلك،
المساحة السطحية الأقل للماء في هذا الدورق.
عند وضع القليل من الزيت في الماء
يُذعر الماء تمامًا،

Dutch: 
Het lijkt alsof ze allemaal onverdraagzaam zijn, bang van alles wat een beetje anders is dan henzelf.
Maar dit is chemie, dus er moet een fundamentele reden zijn.
En als het fundamenteel is, heeft het waarschijnlijk iets te doen met de dalende energie van het systeem.
En dat is inderdaad zo.
Die positieve en negatieve deelladingen in water?
Zij zijn de laagste energiestand als ze samengebracht worden, positief naar negatief,
tot een soort vloeibaar kristal.
Er bestaat een organisatie hier. Het vloeit natuurlijk,
maar de zuurstofdeeltjes doen altijd hun best om henzelf
naar de kant van waterstof te oriënteren.
Je kan zelfs het effect van deze aantrekking zien
als de oppervlaktespanning van de vloeistof dat toestaat om meer dan 100 ml water in een bokaal van 100 ml toe te voegen.
De sterkte van deze oppervlaktespanning hangt af van de intermoleculaire krachten dat de moleculen van een vloeistof bijeenhouden.
Deze aantrekkingskrachten, ook cohesie genoemd, trekken de moleculen aan de oppervlakte naar binnen.
En wat je waarneemt, wanneer je kijkt naar dit hoopje water, is het resultaat van deze cohesiekrachten,
geminimaliseerde oppervlakte in het water in deze beker.

Catalan: 
per la més petita diferència!
Però això és química i ha d'haver-hi
una causa més fonamental, i si n'hi ha una,
ha de tenir a veure
amb disminuir l'energia del sistema.
I així és! Les càrregues parcialment
negatives i positives de l'aigua
assoleixen l'estat d'energia mínima
quan s'alineen les unes amb les altres
tot fent una mena de cristall líquid.
Formen una estructura.
Naturalment, l'estructura flueix,
però el cantó de l'O sempre s'esforça
en orientar-se cap al cantó H
d'una altra molècula.
Aquesta atracció és també
la causa de la tensió superficial
que em permet posar més de 100 ml d'aigua
en un recipìent de 100 ml.
La magnitud d'aquesta tensió superficial
depèn de les forces intermoleculars
que cohesionen les molècules d'un líquid.
Aquestes forces d'atracció, dites cohesives,
uneixen les molècules,
i el que veus al cim del recipient
n'és el resultat. L'àrea de la superfície
de l'aigua d'aquest matrau es minimitza.
Quan hi barreges oli, l'aigua embogeix.

English: 
When you pit a bit of oil into that mix, the
water totally freaks out.
Oils have notoriously non-polar molecules,
so suddenly
there's this mass of uncharged gunk interfering with the nice, orderly arrangement of polar water molecules.
But if you take a closer look, the processes are very similar to those between water and air.
Water does everything it can to minimize its
surface area and kind of expels the oil droplets.
Rather than the water disliking the oil, it actually just likes itself much more, so it won't mix with the oil.
Now if you put polar stuff in, water is all
about that,
and those polar water molecules just go after
whatever other partial charges they can find.
Or, in the case of many ionic solids,
the partial negative charges on the oxygen
side all gang up on the positive ions,
while the partial positives on the hydrogen
side surround the negative ions,
breaking the crystals apart and dissolving
them into freely moving ions.
In some cases we can actually witness these
interactions in unexpected ways.
Mix 50 milliliters of water with 50 mils of alcohol and what the heck? There's less than 100 mils of liquid!

Arabic: 
فالزيوت مشهورة بجزيئاتها اللاقطبية
لذلك فجأة، هناك شيء ضخم غير مشحون
يتدخل في الترتيب المنظم لجزيء الماء القطبي.
لكن إذا نظرنا جيدًا، فالعملية شبيهة جدًا
لما يحدث بين الماء والهواء،
فالماء يعمل كل ما في وسعه
ليقلل مساحة سطحه ويطرد قطرات الزيت،
بدلًا من أن يكره الماء الزيت
هو في الحقيقة يكره نفسه أكثر،
لذلك لا يختلط مع الزيت.
والآن، إذا وضعنا جزيئات قطبية
يكون الماء سعيدًا،
وستلاحق جزيئات الماء القطبية
أي شحنات جزئية أخرى يمكنها العثور عليها.
أو في حالة الكثير من المواد الصلبة الأيونية،
الشحنات الجزئية السالبة على جانب الأكسجين
تتجمع على الأيونات الموجبة
بينما الشحنات الجزئية الموجبة على جانب
الهيدروجين تحيط بالأيونات السالبة،
مما يؤدي لتفكيك البلورات وتذويبها
وتحريك الأيونات بحرية.
في بعض الحالات،
نستطيع أن نشهد هذه التفاعلات بطرق غير متوقعة،
امزجوا 50 ملل من الماء
مع 50 ملل من الكحول،

Dutch: 
Wanneer je een beetje olie in die mix doet, gaat het water helemaal uit zijn bol.
Olie heeft beruchte niet-polaire moleculen, dus opeens
zal dit netwerk ongeladen massa de mooie geordende polaire watermoleculen storen.
Maar als je beter kijkt, zijn de processen heel vergelijkbaar zoals die zich voordoen tussen water en lucht.
Water doet er alles aan om zijn oppervlakte te minimaliseren en zal de oliedruppels afstoten.
Eerder dan het water dat de olie afstoot, zal het eigenlijk liever zichzelf hebben, zodat het niet met de olie mixt.
Nu als je polaire stoffen erin doet, heeft water dit graag,
en die polaire watermoleculen zullen achter gelijk welke deelladingen gaan.
Of, in het geval van vele ionaire vaste stoffen,
is de negatieve deellading op het zuurstofdeel helemaal dol van positieve ionen,
terwijl de postieve deelladingen op het waterstofdeel de negatieve ionen zal omgeven,
waarbij de kristallen gebroken worden en opgelost worden tot vrij bewegende ionen.
In sommige gevallen kunnen we zelfs deze interacties op onverwachte manieren waarnemen.
Mix 50 ml water met 50 ml alcohol en wat gebeurt er? Er onstaat minder dan 100 ml vloeistof!

Catalan: 
L'oli és format por molècules apolars,
i així, de sobte, hi ha una pila de substància
apolar que interefereix en la preciosa
ordenació de les molècules d'aigua.
Però si ens ho mirem d'aprop,
el procés és semblant
al que hem vist entre aire i aigua.
L'aigua intenta minimitzar la superfície
i en fer-ho expulsa les gotes d'oli.
Més que rebutjar l'oli
el que fa l'aigua és agradar-se molt
i per tant no barrejar-se amb l'oli.
Si afegim una substància polar a l 'aigua
les seves molècules polars
aniran al darrera de les
càrregues parcials que trobin, o bé,
en el cas de molts sòlids iònics,
els oxígens parcialment negatius
envolten els ions positius i els H
parcialment positius, els ions negatius,
amb el que es trenquen els cristalls
i els ions es disolen i es mouen lliures.
De vegades posem veure aquestes
interaccions de manera inesperada.
Si barregem 50 mL d'aigua
i 50 mL d'alcohol i, rellamp!,

Catalan: 
obtindrem menys de 100 mL de barreja.
La mescla d'alcohol i aigua està més estructurada,
i per tant és més densa,
pel que el seu volum és menor.
La polaritat de l'aigua també origina
un fenòmen que fa possible la vida.
Els ponts d'hidrogen.
Els O parcialment - i els H parcialment +
no se son del tot fidels,
i també estableixen relacions febles
amb altres àtoms d'H i O veïns.
Aquestes relacions dèbils de poca durada
s'anomenen ponts d'hidrogen.
Al gel, el 100% dels O i H s'uneixen així.
La millor disposició espaial possible
és amb les molècules lleugerment separades,
i això fa que el volum del gel
sigui un 10% més gran que el de l'aigua,
cosa que no passa a cap altre líquid.
Quan el gel es fon, encara hi ha un 80%
de de O i H units per ponts d'H.
Això agrupa les molècules d'aigua
de manera que el volum de l'aigua freda
encara és relativament gran.
A mesura que augmenta la temperatura

English: 
The arrangement of water mixed with alcohol is actually more structured, and thus more dense,
resulting in a smaller volume.
The polarity of water also results in a phenomenon
that makes life possible: hydrogen bonding.
The partially negative oxygen and positive
hydrogen atoms in a water molecule are not
100% faithful to each other.
They engage in additional kind of loose relationships with other neighboring hydrogen and oxygen atoms.
These loose, somewhat fleeting relationships
are called hydrogen bonds.
In ice, 100% of O and H atoms are involved
in hydrogen bonding.
The most energetically favorable spatial arrangement
of these bonds
actually pushes the water molecules apart
a bit,
resulting in the volume of ice being 10% larger
than the volume of water,
which is really weird for solids and liquids.
When ice melts, there are still about 80%
of Os and Hs engaged in hydrogen bonding,
creating ice-like clusters that keep the volume
of the cold water relatively high.
With rising temperatures, these clusters disappear,

Dutch: 
De schikking van water gemixt met alcohol is eigenlijk meer gestructureerd en dus met een hogere dichtheid,
wat resulteert in een kleiner volume.
De polariteit van water resulteert in een fenomeen dat leven mogelijk maakt: waterstofbruggen.
De partieel negatieve zuurstof- en positieve waterstofatomen in een watermoleculen zijn niet
100% trouw aan elkaar.
Ze gaan extra losse relaties aan met andere waterstof- en zuurstofatomen.
Deze losse, vluchtige relaties worden waterstofbruggen genoemd.
In ijs, 100% van O- en H-atomen zijn betrokken in waterstofbruggen.
De meest energetisch voordelige ruimtelijke indeling van deze bruggen
duwen eigenlijk de watermoleculen een beetje opzij
wat resulteert in een ijsvolume 10% groter dan het watervolume,
wat heel raar is voor vaste stoffen en vloeistoffen.
Wanneer ijs smelt, zijn er nog steeds 80% O's en H's betrokken bij waterstofbruggen,
ijsachtige clusters creëerend die het volume van koud water relatief hoog houden.
Met stijgende temperaturen, verdwijnen deze clusters,

Arabic: 
ويا للمفاجأة!
هناك أقل من 100 ملل من السائل.
ترتيب الماء الممزوج بالكحول أكثر تنظيمًا
وأقل كثافة ما يؤدي إلى حجم أصغر.
قطبية الماء ينتج عنها أيضًا ظاهرة
تجعل الحياة ممكنة وهي الرابطة الهيدروجينية.
ذرات الأكسجين السالبة جزئيًا
والهيدروجين الموجبة في جزيء الماء
ليست مخلصة لبعضها مئة بالمئة،
فهي تنخرط بعلاقات إضافية
مع ذرات هيدرجين وأكسجين أخرى مجاورة،
وهذه العلاقات العابرة إلى حد ما
تُسمى الروابط الهيدروجينية.
في الثلج، تنخرط مئة بالمئة من ذرات الأكسجين
والهيدروجين في الروابط الهيدروجينية،
والترتيب الحيزي المفضل في هذه الروابط
يدفع جزيئات الماء عن بعضها
مما يؤدي إلى أن يكون حجم الثلج
10 أضعاف حجم الماء،
وهذا غريب حقًا بالنسبة للمواد الصلبة والسائلة.
عندما يذوب الثلج، تظل حوالى 80% من ذرات
الأكسجين والهيدروجين مشغولة بروابط هيدروجينية
مكونة عناقيد تشبه الثلج
تبقي حجم الماء البارد مرتفعًا.
وعند ارتفاع درجات الحرارة
تختفي هذه العناقيد

English: 
while the volume of the truly liquid water rises resulting in a major characteristic of water:
having its highest density at 4 °C.
And yes, that's why ice floats on lakes in the winter and why the bottom of frozen lakes tends to be about 4 °C.
And also why hockey was invented. And why soda bottles explode when you leave them in the freezer.
But hydrogen bonds are also why taking a warm bath is so great, why steam engines changed the world,
and why temperatures on our planet are so constant when compared to other cosmic temperature fluctuations.
It takes a lot of energy to change the temperature
of water
because each little temperature change is associated with breaking or forming lots of hydrogen bonds,
and they absorb or give off a lot of heat.
In fact, the specific heat capacity of water
is about five times that of common rocks.
And amazingly, we haven't even finished talking about how powerfully useful these partial charges are.
They also allow water to dissolve pretty much
anything that's even partially non-polar,
which includes sugars, proteins, ions, and
tons of inorganic chemicals.

Arabic: 
ويرتفع حجم الماء السائل
مؤديًا إلى خاصية رئيسية للماء
وهي بلوغ أعلى كثافة له
عند درجة حرارة 4 مئوية.
ونعم، لهذا يطفو الثلج
على البحيرات في الشتاء
وتكون درجة الحرارة
في قاع البحيرات المتجمدة 4 درجات مئوية،
وهو أيضًا سبب اختراع الهوكي
وسبب انفجار زجاجات الصودا
عند تركها في المجمدة.
لكن الروابط الهيدروجينية أيضًا
هي ما تجعل الاستحمام بالماء الساخن رائعًا،
وهي السبب
في أن المحركات البخارية غيرت العالم
وأن درجات الحرارة على كوكبنا ثابتة جدًا
مقارنة بتقلبات درجات الحرارة الكونية الأخرى.
يتطلب الأمر الكثير من الطاقة
لتغيير درجة حرارة الماء
لأن كل تغير حراري بسيط يرافقه تفكيك
أو تكوين الكثير من الروابط الهيدروجينية،
وهي تمتص أو تبعث الكثير من الحرارة.
بل إن السعة الحرارية للماء
تساوي 5 أضعاف السعة الحرارية للصخور.
المدهش أننا لم ننته بعد من الحديث
عن مدى فائدة هذه الشحنات الجزئية،
فهي أيضًا تتيح للماء أن يذيب
أي جزيئات لاقطبية ولو جزئيًا،
وهذا يتضمن السكريات والبروتينات والأيونات
والكثير من المواد الكيمائية غير العضوية.

Catalan: 
es desfan els grups i el volum augmenta.
D'això en resulta una propietat essencial.
Com que la seva densitat màxima és a 4ºC,
el gel flota i fa una crosta sobre els llacs,
mentre que l'aigua de sota és a uns 4ºC.
També explica l'origen del hockei sobre gel,
i perquè les ampolles
esclaten al congelador .
Però també per què és tan gustós
un bany d'aigua calenta,
per què la màquina de vapor
va canviar el món i per què
les temperatures del nostre planeta
són tan constants comparades amb l'espai.
Cal molta energia per escalfar l'aigua
perque cada canvi de temperatura
implica la formació o el trencament
de molts ponts d'hidrogen
cosa que absorbeix gran quantitat de calor.
De fet la calor específica de l'aigua
és cinc vegades més que la de la roca.
I no encara hem acabat de parlar de
la gran utilitat d'aquestes càrregues parcials.
Permeten també que l'aigua dissolgui
gairebé qualsevol substància polar
encara que tingui una part no polar:
sucres, proteïnes, ions i moltes més.

Dutch: 
terwijl het volume van het echte vloeibare water stijgt wat resulteert in een belangrijke eigenschap van water:
de hoogste dichtheid bij 4°C.
En ja, dat is waarom ijs drijft op meren in de winter en waarom de bodem van bevrozen rivieren ongeveer 4°C bedraagt.
En waarom hockey uitgevonden werd. En waarom frisdrankflessen ontploffen wanneer je die te lang in de vriezer laat zitten.
Maar waterstofbruggen zorgen er ook voor waarom een warm bad nemen zo zalig is, waarom stoomturbines de wereld veranderden,
en waarom temperaturen op onze planeet zo constant blijven vergeleken met andere kosmische temperatuursfluctuaties.
Het iest veel energie om de temperatuur van water te veranderen
omdat elke kleine temperatuursverandering geassocieerd wordt met het breken of vormen van verschillende waterstofbruggen,
en ze absorberen of geven veel warmte af.
Eigenlijk, de specifieke warmtecapaciteit van water is ongeveer vijf keer hoger dan gewone gesteenten.
En verbazingwekkend, we zijn nog niet eens klaar met te vertellen hoe heel bruikbaar deze deelladingen zijn.
Ze staan ook toe dat water praktisch alles oplossen dat zelfs partieel niet-polair is,
dewelke suiker, proteïnen, ionen en tonnen anorganische chemicaliën inhouden.

English: 
Water and its useful little dipole moment can dissolve more compounds than any other chemical on Earth.
Frankly, it's amazing that it doesn't dissolve
us from the inside out.
Which brings me to one last little polarity
tidbit, the hybrid molecule.
There are lots of different molecules, like
the surfactants in soap, for example, that
have both polar and non-polar areas.
Dish soap is thus able to dissolve the fatty parts of my butter catastrophe here, and then stick the polar sides out,
allowing the whole mess to get washed away
by Avogadro's numbers of polar water molecules
that I'm sticking on my hand right now.
Oh yeah.
That's better, but not...
I'm gonna have to go to the bathroom to get
this all the way fixed up. So, be right back.
Likewise, the fatty acids that make up your
cell membranes have polar heads,
which keeps them interacting with the aqueous
environment of out bodies,
but non-polar tails, which prevent the cells from being just dissolved by the water around them.
Pretty dang elegant if you ask me.
Thanks for watching this episode of Crash
Course Chemistry.
If you were paying attention, you learned
that

Catalan: 
L'aigua amb el seu petit moment dipolar
disol més substàncies que qualsevol altra.
Resulta sorprenent que no
ens dissolgui des de dins!
Cosa que em duu al darrer detall
de la polaritat de la molècula híbrida.
Hi ha moltes molècules,
com els surfactants dels sabons, que tenen
parts polars i parts no polars.
El sabó de rentar plats pot disoldre
el greix del meu desastre de mantega
i treure enfora la part polar, i això permet
que tot el desastre sigui esbandit
pel nombre d'Avogadro de molècules d'H2O
que tinc a la ma ara mateix.
Uf! Això és millor!
Parò ara m'haig d'anar a rentar bé.
Torno desseguida!
De manera semblant, els àcids grassos
que formen les membranes cel·lulars
tenen un cap polar que interacciona
amb el medi aquós del nostre cos
i unes cues apolars que eviten
que l'aigua que les envolta
dissolgui les cèl·lules.
Un recurs molt enginyós, crec jo.
Gràcies per veure aquest episodi
del Crash Course de química.
Heu après que per a ser polar
una molècula ha de tenir

Dutch: 
Water en zijn bruikbaar kleine dipoolmoment kan meerdere componenten oplossen dan gelijk welk andere stof op aarde.
Eigelijk is het geweldig dat dit ons niet van binnenuit oplost.
Wat me brengt tot een laatste stukje, de hybridemolecule.
Er zijn vele verschillende moleculen, zoals de surfactanten in zeep, bijvoorbeeld, dat
beide een polair en niet-polair deel hebben.
Afwaszeep is dus eigenlijk in staat om de vettige delen van mijn boterkatastrofe op te lossen, en dan steken de polaire zijden eruit,
wat toestaat de hele rommel weg te wassen door Avogadro's nummer van polaire watermoleculen
dat ik nu op men handen smeer.
O ja. Dat is beter, maar niet...
Ik moet naar de badkamer om dat op te lossen. Dus, ik ben zo terug.
Vergelijkbaar, de vetzuren in de celmembranen hebben polaire hoofdjes,
wat hen in staat houdt om te interageren in waterige omgevingen buiten
maar met niet-polaire staarten, wat voorkomt dat cellen gewoon opgelost worden door het water rondom hen.
Eigenlijk verdomd elegant als je het mij vraagt.
Bedantk om deze episode van Crash Course Chemistry te bekijken.
Als je oplette leerde je dat

Arabic: 
الماء، بخاصية العزم ثنائي القطب المفيدة فيه،
قادر على إذابة مركبات أكثر مما تفعل
أي مادة كيميائية أخرى على وجه الأرض.
بصراحة، من المدهش
أنه لا يذيبنا من الداخل إلى الخارج.
وهذا يقودني إلى موضوع أخير
هو الجزيء الهجين.
هناك جزيئات كثيرة،
كالمؤثرات السطحية في الصابون على سبيل المثال
والتي تحتوي على مناطق قطبية ولاقطبية،
ولهذا، يستطيع هذا الصابون
أن يذيب الدهون الناجمة عن مشكلتي مع الزبدة
ثم يبعد المناطق القطبية متيحًا غسل الزبدة كلها
بواسطة أعداد لا تُحصى من جزيئات الماء القطبية
التي تتجمع على يديّ الآن.
هذا أفضل، لكن عليّ الذهاب إلى الحمام
لأنظف يديّ تمامًا،
لذا، سأعود بعد قليل.
وعلى النحو ذاته، الأحماض الدهنية
التي تتكون منها الأغشية الخلوية في أجسامنا
لها رؤوس قطبية تبقيها متفاعلة
مع البيئة المائية لأجسامنا
وذيول لاقطبية تمنع ذوبان الخلايا
في الماء المحيط بها.
هذا رائع جدًا في رأيي.
شكرًا لمشاهدتكم هذه الحلقة
من Crash Course Chemistry.

English: 
a molecule needs to have both charge asymmetry
and geometric asymmetry to be non-polar,
that charge asymmetry is caused by a difference in electronegativities, and that I am totally team polar.
You also learned how to notate a dipole moment
or charge separation of a molecule,
the actual physical mechanism behind "like
dissolves like",
and why water is just so dang good at fostering
life on this planet.
This episode was written by me, edited by
Blake de Pastino.
Our chemistry consultants are Dr. Heiko Langner
and Edi Gonzalez.
It was filmed, edited, and directed by Nicholas
Jenkins.
Michael Aranda is our script supervisor and sound designer, and our graphics team is Thought Café.

Dutch: 
een molecule steeds een ladingsasymmetrie en geometrische asymmetrie nodig heeft om niet-polair te zijn,
dat ladingsasymmetrie wordt veroorzaakt door een verschil in elektronegativiteit en dat ik helemaal team polair ben.
Je leerde ook hoe je een dipoolmoment of deelladingen moet aanduiden,
het eigenlijke fysische mechanisme achter "soort lost soort op",
en waarom water zo supergoed is voor het leven op deze planeet.
Deze episode werd geschreven door mij en ge-edit door Blake de Pastino.
Onze chemieconsulenten zijn Dr. Heiko Langner and Edi Gonzalez.
Het werd gefilmd, ge-edit en gedirigeerd door Nicholas Jenkins.
Michael Aranda is onze script supervisor en sound designer en onze graphics team is Thought Café.

Catalan: 
la càrrega i l'estructura assimètriques.
L'assimetria de càrrega la produeix
la diferència d'electronegativitats,
i que m'enamoren les polars.
També heu après com indicar
el moment dipolar i les diferències de càrrega,
el mecanisme físic pel que l'aigua
dissol les substàncies polars
i perquè l'aigua és essencial
per a la vida a la terra.
Aquest episodi l'he escrit jo,
l'ha editat en Blake di Pastino.
Els assesors químics són
el Dr Heiko Langner i l'Edi Gonzàlez.
Filmat, editat i dirigit per Nicholas Jenkins
i en Michael Aranda n'ha revisat el guió
El so i els gràfics son de Thought Cafe.

Arabic: 
إن كنتم منتبهين، تعلمتم أن الجزيء
يجب أن يكون فيه عدم تناظر في الشحنة
وعدم تناظر هندسي ليكون لاقطبي.
عدم التناظر في الشحنة
سببه اختلاف في الكهروسالبية،
وعرفتم أنني أؤيد الجزيئات القطبية.
تعلمتم أيضًا كيفية تحديد العزم القطبي
أو فصل شحنات جزيء ما،
والآلية الفيزيائية وراء "الشبيه يذيب الشبيه"،
ولماذا الماء بارع جدًا
في بناء الحياة على هذا الكوكب.
هذه الحلقة الكيمياء من تأليفي
وحررها بليك دي باستينو،
ومستشارا الكيمياء
هو دكتور هايكو لانغر وإيدي غونزاتليز
وهي من تصوير ومونتاج وإخراج نيكولاس جنكنز،
ومشرف النص هو مايكل إراندا،
وهو أيضًا مصمم الصوت، وفريق الرسومات
هو كما تعودنا دائمًا Thought Café.
