Çeviren: Murat Erşen                                                     @DoCtEiGnOrAnTiA
AYAKLANMALAR
bakalım
Didi-Huberman-Biçimlerde Başkaldırı
Bu bir Dagerreyotipi*
ve kesinlikle sıradışı bir görüntü
sizin ne gördüğünüzü bilmiyorum
çünkü metalik bir yüzey
belli bir açıdan bir görüntü görüyoruz.
Bu, insalık tarihinde bir ayaklanmanın ilk fotoğrafı
tarih 1848
amatör bir fotoğrafçı,
Saint-Maur-Popincourt sokağındaki bir barikatın görüntüsünü alıyor.
Bir ayaklanmada, bunun bir güç olduğunu düşünüyoruz.
ayaklanmanın gücü
ama sanat tarihi yaptığımızda,
örneğin bir sergi yaptığımızda
bizi ilgilendiren,
gücün biçim alması
öyleyse ben bu gücün biçimlerini arıyorum
bu biçimler arasında barikatlar var elbette….
... jestleri inceliyor
Didi-Huberman tam da jestlerle ilgileniyor,
bakış açısı da antropolojik
neden ayaklanıldığını,
başarılı olup olunmayacağını, devrim yapılıp yapılmayacağını söylemeden önce
-ki bunlar çok önemli sorular elbette
bedenin nasıl hareket ettiğine bakmaya dair bir görüş açısı var,
Ağızlar nasıl bağırıyor?
insanlar şarkılarda isyanlarını nasıl söylüyor?
Georges Did-Huberman jestlerin ve imajların nasıl hayatta kaldığını gösteriyor 
bunun için araştırmasında bir başka temel yöntem kullanıyor:
MONTAJ
bir cümle kurduğumuzda kelimeler arasında bir montaj yaparız
ama birden tezat oluşturuverirseniz bir şiir yaratırsınız.
eğer bir şiir yaratırsanız, yeni bir düşünme imkânı icat edersiniz.
yapmaya çalıştığımız şey bu.
bu iki imajla verilen örneğe bakalım
biri Meksikalı fotoğrafçı Manuel Alvarez Bravo’nun 1939’da Meksika’da çektiği bir fotoğraf
ve diğeri Édouard Manet’ye ait 1871 tarihli bir litografi (Guerre Civil-İç savaş)
Bu ikisi barikatlarının önünde ölmüş insanların temsiline iki örnek
bir zamandan diğerine geçmek için bir montaj yapıyoruz
ve tarihin nasıl güncellik olmadığını, sadece geçmiş olmadığını,
şeylerin bir karışımı olduğunu görüyoruz
bu farklı iki zamansallığı bağlantılandırmak için
sonra bunun çağdaş olanda ne verdiğini de görüyoruz.
çeviren: Murat Erşen
 
