Son bir kaç yıldır
interaktif kurulumlar ve projeksiyon oturtma üzerine çalışıyoruz.
Bunun için, nesneler ve ışık arasındaki uzaysal ilişkiler üzerine
özel bir çalışma gerekiyor.
Bu arayış bizi, bilimsel fikirleri
yeni medya sanat formlarıyla birleştirmek için
daha ilgili hale getirdi.
Görsel deneylerimiz genel olarak
dalga ve parçacıkların minimal kompozisyonlarına dönüştü.
"Collide" bize, altında yatan fiziğe
ve sanatsal değerlere odaklanabileceğimiz,
bütünlüğü olan bir proje üzerine düşünme şansı verdi.
(Güney Özsan - besteci ve kodlayıcı)
İlk başta düşündüklerimiz,
insanların çarpıştırıcı içerisindeki bir parçacığın yolculuğunu deneyimleyebilecekleri bir santrifüj...
...Birbiriyle etkileşen kubbeler zinciri şeklinde
çeşitli interaktif deneyim odaları...
...Çok yüzeyli heykeller üzerinde
ziyaretçilerin hareketlerine tepki veren
projeksiyon oturtmalar.
Bu tür fikirleri
uygulamaya koymak oldukça zor.
Bu nedenle geçmişte bizi bilime çeken şeyin ne olduğunu düşündük.
(Ahmet Said Kaplan - görsel sanatçı)
Parçacık fiziği ile tanıştığımda çok etkileyiciydi.
Orada aşağıda,
burada gördüklerimle karşılığı olmayan küçücük bir dünya vardı.
(Uğur Engin Deniz - hareketli grafik sanatçısı)
Sanırım her fizik lisans öğrencisi
bu tür bir algı kayması yaşamıştır.
Varlığımızın bu kadar temel parçası olan bir şey
herkes tarafından bilinmeliydi.
Ama kimsenin bundan haberi yok.
Gördüğüm kadarıyla parçacık fiziği
herkesin çekindiği garip bir konu.
Öyleyse,
ziyaretçilerin sanal parçacık gerçekliğine çekildiği
bir şey yaratmalıydık.
Atom-altı olayların hissiyatını alabilmek için yapılabilecek en iyi şey
atom-altı ölçekte yolculuk etmekti.
"Kutudaki parçacık (particle in a box)"
dalga-parçacık ikiliğini ve belirsizlik prensibini
en iyi somutlaştıran bariz örnek.
Bu çalışmanın bitmiş hali
bizim bireysel sanatsal algımızı ve yorumumuzu
ifade eden bir şey olmalıydı.
Genel estetik bakış açısını kestirebilmek için...
...önce temsili animasyon taslaklar hazırladık
Bir parçacığın olasılık dağılımının dalga fonksiyonu
tam olarak bilinmektedir.
Yüksek dereceli terimler görmezden gelindiğinde
kolaylıkla simüle edilebilir.
Burada platformumuz olarak
bilgisayar oyunu motoru Unity 3D'yi seçtik.
Bu şekilde, interaktif kısmı tasarlarken
oyun mekaniklerinden yararlanabileceğiz.
Simülasyon sıkıcı görünüyor.
Buna biraz hayat katalım ve üzerine bir doku atalım.
...biraz ışık...
...ve gölgelendiriciler.
Şimdi sanki yüzeyin altında
bir şey yaşıyormuş gibi görünüyor.
İnsanları kendi gerçekliklerinden alıp
başka bir uzaya daldırmak istiyoruz.
Öyleyse daha fazla duyuya hitap etmeliyiz.
Zaten bir dalga fonksiyonumuz var.
Neden onu dinlemeyelim?
Dalga fonksiyonunu ses kanalına doğrudan akıttık.
Burada sesin tınısı
3 boyutlu yüzeyin formu ile şekilleniyor.
Asıl ilginç olan ise,
sesin tınısının yüzeydeki her bir forma özgü olması.
Eğer insanların bu sistem ile
doğal olarak etkileşmelerini sağlayabilirsek...
...bu sanal gerçeklik için gerekli son dokunuş olacak.
Kullanıcıların vücut hareketleriyle etkileşime girebilmeleri için
"Kinect" hareket algılayıcısı kullanmayı planlıyoruz.
Şimdi içinde yaşıyormuş gibi hissedebilmeliler.
Amacımız bu deneyi bütüncül bir deneyime dönüştürmek.
Bu uygulamayı,
bir araç seti veya renk paleti görevi görebilecek
parçacık çeşitliliği ile zenginleştirmek için can atıyoruz.
"CERN" ile birlikte çalışmak,
olayın bütününü, henüz farkında olmadığımız olasılıkları ve
ifade şekillerini görmemizi sağlayacak.
"FutureLab"ın deneyimi ve öngörülü geleneğinin,
yakalayıcı bir fiziksel uygulama için
çok değerli olduğuna inanıyoruz.
