
English: 
Translator: TED Translators admin
Reviewer: Chryssa Takahashi
Firstly, let me start with a disclaimer;
this used to be me, I'm not him anymore.
I don't know if you have
noticed it too, but lately,
there are no exciting ideas,
something new where you say, "This is it,
this is the way for the country to go."
You are watching the news,
for example, and see that -
first of all, there's nagging about taxes,
too high taxes,
which stifle private initiative.
Secondly, nagging
because the income of civil servants
and public utilities is being reduced,
and thirdly, nagging as civil servants and
public utilities employees will get fired.
Which means that on one hand we nag
because there are too many taxes
that finance the public sector,
and on the other hand we nag

Modern Greek (1453-): 
Μεταγραφή: Chryssa R. Takahashi
Επιμέλεια: Lucas Kaimaras
Καταρχήν να ξεκινήσω με μία διευκρίνιση, 
αυτός εκεί ήμουν εγώ, δεν είμαι.
Δεν ξέρω αν παρατηρείτε τελευταία, 
αλλά τον τελευταίο καιρό,
δεν υπάρχουν κάποιες ιδέες
που να συναρπάζουν,
ένα καινούργιο πράγμα
το οποίο να πεις ότι αυτό είναι,
προς τα εκεί πρέπει να προχωρήσει η χώρα.
Παρακολουθείς ένα δελτίο ειδήσεων,
για παράδειγμα, και βλέπεις ότι -
καταρχήν ξεκινάει
μια γκρίνια για τους φόρους,
πολύ μεγάλοι φόροι, οι οποίοι 
πνίγουν την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Δεύτερο θέμα, ξεκινάει μια γκρίνια
γιατί περικόπτονται τα εισοδήματα
των δημοσίων υπαλλήλων και στις ΔΕΚΟ,
και τρίτο θέμα μια γκρίνια γιατί 
θα απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι και ΔΕΚΟ.
Που σημαίνει ότι
από την μια μεριά γκρινιάζουμε
γιατί μπαίνουν πολλοί φόροι 
που χρηματοδοτούν το Δημόσιο,
κι απ' την άλλη μεριά,
γκρινιάζουμε για το γεγονός

English: 
because there are public sector cuts
which is funded by our tax money.
The question is, what happened?
Have we all gone collectively mad?
Can't we understand that
we can either have one or the other?
We will either have high taxes
and a big public sector
or lower taxes
and a smaller public sector?
To explain this contradiction,
I will use the work of a great
and hopefully known
philosopher of science named Thomas Kuhn.
On 1961, he wrote an important book
that has been translated in Greek,
called "The Structure
of Scientific Revolutions".
Its central idea was that there is
a dominant theory in every science.
Something he called "paradigm"
and he named it for our sake
with the Greek word "paradigm".
You know, when we were building
the Parthenon, they were... and so on.

Modern Greek (1453-): 
ότι περικόπτεται το Δημόσιο 
που χρηματοδοτείται από τους φόρους μας.
Το ερώτημα λοιπόν είναι, τι έγινε;
Έχουμε παλαβώσει συλλογικά;
Δηλαδή δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι
ή θα έχουμε το ένα ή θα έχουμε το άλλο;
Δηλαδή ή θα έχουμε μεγάλους φόρους
και μεγάλο Δημόσιο
ή μικρότερους φόρους 
και μικρότερο Δημόσιο;
Για να εξηγήσω αυτή την αντίφαση,
θα χρησιμοποιήσω το έργο
ενός μεγάλου, γνωστού ελπίζω,
ενός μεγάλου φιλοσόφου της Επιστήμης,
ο οποίος λεγόταν Τόμας Κουν.
Αυτός το 1961 έγραψε ένα σημαντικό βιβλίο
που έχει μεταφραστεί και στα Ελληνικά
που λέγεται «Η Δομή 
των Επιστημονικών Επαναστάσεων».
Κεντρική του ιδέα ήταν ότι σε κάθε 
επιστήμη υπάρχει μια κυρίαρχη θεωρία.
Αυτό που αυτός ονόμασε «παράδειγμα»
και μάλιστα το ονόμασε προς χάριν μας,
με την ελληνική λέξη «paradigm».
Όταν αυτοί, ξέρετε, όταν εμείς
χτίζαμε Παρθενώνας και τα λοιπά.

Modern Greek (1453-): 
Αυτό λοιπόν το παράδειγμα είναι η κυρίαρχη
θεωρία του πως βλέπουμε τον κόσμο.
Με τι γυαλιά βλέπουμε τον κόσμο,
η θεωρία δεν είναι τίποτ' άλλο
παρά ένας τρόπος ανάγνωσης του κόσμου.
Και έλεγε ότι σε κάθε επιστήμη
υπάρχει μια κυρίαρχη θεωρία,
ένα «παράδειγμα» το οποίο
κυριαρχεί για ένα διάστημα
και μέσα απ' αυτό το «παράδειγμα»
όλοι οι επιστήμονες λειτουργούν
κι ερμηνεύουν τα φαινόμενα.
Έχω την εντύπωση ότι η βασική
κυρίαρχη ιδεολογία στην Ελλάδα
υπήρξε το μεγάλο και συγκεντρωτικό Κράτος.
Ήτανε, και σε ένα βαθμό ακόμα είναι,
αυτό με το οποίο βλέπουμε τον κόσμο
και δεν εννοώ μόνο αυτό που βλέπουμε
διαρκώς στα κανάλια ή στις εφημερίδες
«Μα πού είναι το κράτος;»
Χιόνιζε στην Αθήνα,
το πρώτο πράγμα που ρωτούσαν,
-δεν έβγαζε κανένας κανένα φτυάρι
να σκουπίσει τον δρόμο- ρωτούσε:
«Μα πού είναι το Κράτος;
Γιατί δεν υπάρχει Κράτος;»
Εννοώ ότι ακόμα και παράλληλοι θεσμοί,
μην παρεξηγηθώ,

English: 
(Laughter)
So, this "paradigm" is the dominant theory
of how we see the world.
What glasses we use to see the world,
the theory is nothing else
but a way of reading the world.
And he said that in every Science
there is a dominant theory,
a "paradigm" which dominates
for a period of time
and through this "paradigm"
all scientists operate
and interpret phenomena.
I have the impression
that the basic dominant theory in Greece
has been the big and centralized State.
It was, and in a degree still is,
what we use to view the world with
and I don't mean what we constantly
watch in the channels or newspapers,
like "Where is the State?"
It was snowing in Athens
and the first thing they asked,
no one was using any shovels
to clear the street, they were asking,
"But where is the State?"
"Why is there no State?"
And I mean, even parallel institutions,
I don't want to be misunderstood,

Modern Greek (1453-): 
το Κράτος είναι χρήσιμο, χρησιμεύει
σε διάφορα πράγματα, αλλά,
διάφορα παράλληλα πράγματα τα οποία
έπρεπε να υπάρχουν σε μια κοινωνία
και τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν
στην ευημερία της και την ανάπτυξή της,
θεωρούνται δεύτερα.
Δεν θεωρούνται μόνο δεύτερα,
θεωρούνται και κακά.
Για παράδειγμα η Αγορά,
που είναι ένας δημοκρατικός τρόπος
διευθέτησης οικονομικών συναλλαγών,
είναι ένα πράγμα
το οποίο είναι εξοβελιστέο.
Και δεν είναι μόνο η Αγορά.
Αν πάμε και δούμε
και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις,
δηλαδή θεσμοί που είναι
αποκεντρωμένοι μεν από το Κράτος
αλλά κάνουνε δουλειά για την κοινωνία,
οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις
θεωρούνται κάτι σαν εργαλείο του Σατανά,
πέραν του ότι είναι της Νέας Τάξης
Πραγμάτων αλλά γενικώς στην αντίληψη μας,
οτιδήποτε δεν είναι μέσα
στο συγκεντρωτικό Κράτος είναι κάτι κακό.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θεωρείται 
ένα εκτροφείο διαφθοράς.
Δεν λέω ότι είναι όλα καλά εκεί πέρα,
απλώς λέω ότι εξ ορισμού
εμείς αμέσως-αμέσως έχουμε - 
το μόνο πράγμα που εμπιστευόμαστε

English: 
the State is useful,
and serves on various things,
but various parallel stuff
that should exist in a society
and could contribute to society's
well-being and development,
are considered second class.
They are not only considered second class,
they are considered bad too.
For example, the Market
which is a democratic way
of settling financial transactions
is something avoidable.
And it's not just the Market.
If we look at
the Non Government Organisations,
institutions that are
decentralized from the State
but do work for society,
Non Government Organisations are
considered something like Satan's tool,
besides being part of the New World Order,
but in general, in our understanding,
anything that's not part 
of the centralized State is bad.
The Local Government is considered
a breeding ground of corruption.
I'm not saying that everything is good
there, I'm just saying that by definition
the only thing we trust,

Modern Greek (1453-): 
όπως είπε κι ο προηγούμενος ομιλητής, 
είναι το Κράτος, τίποτ' άλλο.
Συνεπώς...
Συνεπώς λοιπόν αυτό είναι
η κυρίαρχη αντίληψη μας.
Κάποια στιγμή όμως βλέπουμε ότι,
-και κυρίως με την ξένη εμπειρία
που υπάρχει λιγότερο Κράτος-
βλέπουμε ότι αυτό το μοντέλο θεώρησης
του κόσμου παύει να υπάρχει.
Αυτό που λέει ο Κουν είναι ότι,
κάποια στιγμή στην Επιστήμη,
τα φαινόμενα που υπάρχουν μέσα στην...
που παρατηρούν οι επιστήμονες,
δεν ταιριάζουν πια στο «παράδειγμα».
Το ίδιο γίνεται και με την Ελλάδα.
Κάποια στιγμή πιστεύω 
στις αρχές της δεκαετίας του '90,
δημιουργείται η αίσθηση
σε κάποιους λίγους στην αρχή,
ότι το υπάρχον «παράδειγμα» δεν είναι πια
σε θέση να λειτουργήσει ικανοποιητικά.
Και τι γίνεται εκεί πέρα;
Ο Κουν λέει ότι η πρώτη μας αντίδραση,
όταν αυτή η γκράντε θεωρία που έχουμε,
αυτό το «παράδειγμα»,
αυτή η γενική θεώρηση
του κόσμου που έχουμε,
είναι να κάνουμε κάποιες τροποποιήσεις 
στη θεωρία μας έτσι ώστε,

English: 
as the previour speaker said,
is the State, nothing else.
Consequently...
So this is our dominant theory.
But eventually we see that,
- and mainly using experience
from abroad where there is less State -
we see that this model of viewing
the world ceases to exist.
What Kuhn says is that
at some point in Science,
the phenomena that scientists observe
don't fit the "paradigm" anymore.
The same thing happens with Greece.
At some point, I believe
in the early '90s,
a sensation is created
to some, few at first,
that the existing "paradigm" is no longer
in a position to work satisfactorily.
And what happens then?
Kuhn says that our first reaction
to this grand theory we have,
to this "paradigm",
this overview of the world,
is to do some alterations in our theory

English: 
so that we can follow the paradigm
but also correct it at the same time.
And he uses and amazing example.
He says that the old worldview
was the Geocentric Theory
Earth was in the middle
and all the planets were moving
in perfectly circular orbits,
since the circle is perfect,
God apparently created the world perfect,
so they would have to be perfectly
circular orbits around the Earth
But at some point they started observing
that some of the planets
were not moving so perfectly circular.
I mean, they were a bit off.
They didn't think, they did not enter the
logical thinking to reverse the paradigm,
that maybe the trajectories
are not circular,
and secondly, Earth may not be
the centre of the universe.
So, what did they do? 
They discovered the sub-orbits.
They said that while the planets 
do move circularly around the Earth
but from time to time, they do some
small sub-orbits which also are circular
because God's vision was circular.

Modern Greek (1453-): 
να ακολουθούμε μεν το «παράδειγμα»,
αλλά να το διορθώνουμε.
Κι έχει κι ένα εκπληκτικό παράδειγμα.
Λέει ότι η παλιά θεώρηση του κόσμου
ήταν η Γεωκεντρική Θεωρία.
Ήταν η Γη στην μέση και όλοι οι πλανήτες
κινούταν σε απόλυτα κυκλικές τροχιές,
αφού ο κύκλος είναι το τέλειο,
ο Θεός προφανώς έκανε τον κόσμο τέλεια,
άρα πρέπει να είναι τέλεια απόλυτα κυκλικά
οι τροχιές των πλανητών γύρω από τη Γη.
Μόνο που κάποια στιγμή
αρχίσαν να παρατηρούν
ότι κάποιοι από τους πλανήτες
δεν κινούνταν και τόσο τέλεια κυκλικά.
Δηλαδή φεύγανε και λίγο.
Δεν σκεφτήκανε, δεν μπήκανε στην λογική
να σκεφτούν να ανατρέψουν το παράδειγμα,
ότι μπορεί οι τροχιές καταρχήν
να μην είναι κυκλικές
και δεύτερον η Γη
να μην είναι το κέντρο του κόσμου.
Τι κάνανε λοιπόν; 
Ανακαλύψανε τις υποτροχιές.
Λέγανε ότι οι πλανήτες κινούνται 
μεν κυκλικά γύρω από τη Γη
αλλά κατά καιρούς κάνουν κάποιες μικρούς -
υποτροχιές οι οποίες επίσης είναι κυκλικές
διότι το κυκλικό ήταν το όραμα του Θεού.

English: 
I think, our first reaction to that,
when we started to see that the State
does not function effectively any more
it doesn't work
the way we thought it does,
is to create our own sub-trajectories.
The first sub-trajectory we created
was the absolutely moral politician,
the perfectly ethical public servant.
We were saying that it's not
the current State's model to be blamed,
we just didn't find 10,000 politicians
who don't think about the political cost
and a million public servants, 
that's how many we have,
despite what was rumored
to be seven hundred fifty
that are moral and don't steal.
We couldn't imagine
that maybe it's the model's fault
that some politicians
think of the political cost
and some public servants 
are willing to be bribed,
take money under the table and the like.
We were just trying to adjust it.
With this way of thinking the governments
got elected both 2004 and 2009,
that they are more ethical
than the others.

Modern Greek (1453-): 
Νομίζω ότι η πρώτη μας αντίδραση
λοιπόν σ' αυτό το -
όταν αρχίσαμε να βλέπουμε ότι το Κράτος
δεν λειτουργεί πια ικανοποιητικά,
-δεν δουλεύει 
όπως φανταζόμασταν ότι δουλεύει-
είναι να δημιουργήσουμε κι εμείς
τις δικές μας υποτροχιές.
Πρώτη υποτροχιά που δημιουργήσαμε
ήταν ο απόλυτα ηθικός πολιτικός,
ο απόλυτα ηθικός δημόσιος λειτουργός.
Λέγαμε ότι δεν φταίει 
το μοντέλο που έχουμε του Κράτους,
απλώς δεν βρήκαμε δέκα χιλιάδες πολιτικούς
που να μην σκέφτονται το πολιτικό κόστος
κι ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους,
τόσους έχουμε,
-παρά τα όσα φημολογούνται 
ότι είναι επτακόσιοι πενήντα-
που να είναι ηθικοί και να μην κλέβουν.
Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε
ότι μπορεί να φταίει το μοντέλο
που κάποιους πολιτικούς -
να σκέφτονται το πολιτικό κόστος
και τους δημόσιους υπαλλήλους
να κάνουνε, να λαδώνονται,
να παίρνουν φακελάκια και λοιπά.
Απλώς προσπαθούσαμε να το προσαρμόσουμε.
Και μ' αυτή τη λογική εκλέχθησαν 
οι κυβερνήσεις και το 2004 και το 2009,
ότι αυτοί θα είναι
πιο ηθικοί απ' τους άλλους.

Modern Greek (1453-): 
Από τη στιγμή λοιπόν που τέλειωσε
αυτό το πρόβλημα της ηθικότητας
το οποίο περιμέναμε από τους πολιτικούς,
απορρίψαμε πια στο σύνολο
το πολιτικό σύστημα.
Δηλαδή, σε κάποιο σημείο ο Κουν
-θα σας δείξω και παρακάτω- λέει ότι
κάποια στιγμή πολλοί από τους επιστήμονες,
όταν δεν βρίσκουν πού να σταθούν
μέσα στο χάος που δημιουργεί
η κατάργηση του παλιού «παραδείγματος»,
εγκαταλείπουν πια την Επιστήμη
και πάνε σε άλλα πεδία.
Αυτά ήτανε το αποτέλεσμα της Ηθικής.
Λοιπόν...
Αφού λοιπόν καταρρίπτεται ο πρώτος -
η πρώτη υποκυκλική τροχιά που κάνουμε,
μπαίνουμε σε μια φάση, όπως λέει ο Κουν,
στην Ιδιόρρυθμη Επιστήμη.
Ιδιόρρυθμη Επιστήμη είναι εκείνη η οποία
τίποτα δεν φαίνεται να είναι σταθερό,
καθένας προτείνει διάφορες ιδέες κι αυτές
οι ιδέες δεν μοιάζουν να λειτουργούν.
Κι εδώ βλέπουμε
ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα

English: 
So, from the moment
that the issue of the morality
we were expecting from the politicians
was dealt with,
we dismissed the whole political system.
Kuhn, at some point, 
I will show later too, says that
at some point, many of the scientists
when they find where they can't stand
in this chaos created
by the abolishment of the old paradigm,
they give up Science
and move to other fields.
That was the outcome of Ethics.
So...
Once the first sub-trajectory
is dismissed,
we are entering a phase
that Kuhn calls "Extraordinary Science".
"Extraordinary" is the Science
in which nothing seems to be stable,
everyone proposes different ideas
and those ideas don't seem to work.
And here we see a typical example

Modern Greek (1453-): 
εκείνου που σας έλεγα,
της Ιδιόρρυθμης Επιστήμης.
Στον υπέρτιτλο η εφημερίδα γκρινιάζει
για τους φορολογούμενους
τα εισοδήματα των οποίων
θα σφαγιαστούν από 500 ως 2.650€
κι από κάτω γκρινιάζει για τον σφαγιασμό
των μισθών του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ.
Αυτό λοιπόν είναι
που δεν έχεις πού να σταθείς,
δεν είσαι ούτε φιλελεύθερος
ούτε κρατικιστής,
είσαι κάτι ανάμεσα
ή είσαι κάτι κι απ' τα δύο.
Λοιπόν, εδώ που δεν φαίνεται,
πάνω πάνω γράφει «Αιθέρας».
Ο Αιθέρας ήταν μια άλλη μπαγαποντιά
που κάναν οι επιστήμονες
όταν άλλαζε ένας δεύτερο «παράδειγμα»
από την Νευτώνεια Φυσική
στην Θεωρία της Σχετικότητας.
Επειδή δεν μπορούσανε να εξηγήσουν
πώς το φως μπορεί να ταξιδεύει στο κενό,
εφηύραν ένα αόρατο, άοσμο, άγευστο πράγμα
το οποίο λεγόταν «Αιθέρας»,
και ο οποίος χρειαζόταν μόνο και μόνο
για να λειτουργεί το παλαιό «παράδειγμα»,
να λειτουργεί η Νευτώνεια Φυσική.

English: 
of what I talked about,
"Extraordinary Science".
In the masthead, the newspaper
is nagging about the taxpayers
whose incomes will be slaughtered
from 500€ to 2.650€
and underneath about the slaughtering
of Public Sector and Utilities salaries.
This is like, you don't know
where to stand,
you are neither a liberal nor a statist,
you are something
in-between or both of them.
It's not shown
but on top it says "Ether".
Ether was another trick
that scientist did when
a second paradigm changed,
from Newtonian Physics
to the Theory of Relativity.
Because they couldn't explain
how light could travel in vacuum,
they made up an invisible, 
odorless, tasteless thing called "Ether"
which was needed
only to run the old paradigm,
so that Newtonian Physics would work.

Modern Greek (1453-): 
Κι από κάτω επίσης, στα γράμματα
που δεν βλέπετε, γράφει «Ανάπτυξη».
Η Ανάπτυξη είναι σαν τον Αιθέρα
αυτή την στιγμή.
Όλοι την επικαλούνται, κανένας δεν ξέρει
πώς θα 'ρθει και κανένας.
(Γέλια)
Αλλά βασίζουμε...
(Χειροκρότημα)
Αλλά βασίζουμε όλο μας
το μοντέλο εκεί πέρα,
ότι το υπάρχον μοντέλο
μπορεί να λειτουργήσει,
αρκεί να υπάρχει αυτή η Ανάπτυξη,
όπως η Νευτώνεια Φυσική μπορούσε 
να λειτουργήσει αρκεί να υπήρχε ο Αιθέρας.
Για να μην παρεξηγηθώ πάλι, η Ανάπτυξη
είναι καλή και πρέπει να υπάρχει,
απλώς η Ανάπτυξη δεν μπορεί
να έρθει με τον παλιό τρόπο
που το Κράτος βγάζει λεφτά, 
χρηματοδοτεί την Αγορά,
αυτά τα λεφτά κάνουν
έναν κύκλο στην Οικονομία,
και μετά φεύγουν έξω για να αγοράσουμε
σιτηρά, κρέατα και λοιπά.
Η Ανάπτυξη μπορεί να προέλθει μόνο από
την αναδιάρθρωση πια αυτού του μοντέλου.
Απελευθερώνοντας την Οικονομία από
τα δεσμά που ο πρώτος ομιλητής είχε πει
για το πώς γιατί στην Ελλάδα 
δεν έχουμε νέες επιχειρήσεις,

English: 
And underneath, in letters 
you can't see, it says "Development".
Development is like Ether now.
Everybody evokes it
but no one knows how it will come...
(Laughter)
But we base...
(Applause)
But we base our whole model on it,
that the current model can function,
as long as this Development exists,
the way Newtonian Physics
could work as long as Ether exists.
I don't want to be misunderstood again,
Development is good and must exist,
but Development can come in the old way
where the State makes money,
funds the Market,
those money make a circle on the Economy
and then leave out in order
for us to by cereal, meat and others.
Development can come only
through the reconstructing of this model.
Releasing Economy from its shackles,
that the first speaker spoke about
why we don't have
new businesses in Greece.

English: 
And acquiring new institutions.
And especially, by reducing the State
so that there is money for the Economy.
So, now, we are at the point
that Kuhn calls "paradigm shift".
See, the old is not dead yet, right?
In the back of our heads,
and if you watch the News
and the newspapers and the columnists,
in the back of our heads,
there is the State
and there is the need
to change that model.
And we are at a point right now
that whatever is suggested,
if it's suggested based on the old model
for example, expansion of the State,
seems outdated.
If something else is proposed
based on the the paradigm shift,
like reduction of the State,
firing public servants,
we think it's too bold,
we don't like it either.
So we are now at what
I told you earlier, at the point,
like Albert Einstein said, 
"there is no ground to stand"

Modern Greek (1453-): 
και αποκτώντας καινούργιους θεσμούς.
Και κυρίως μειώνοντας το Κράτος ώστε
να υπάρχουν λεφτά για την Οικονομία.
Κι έτσι λοιπόν τώρα είμαστε στη φάση
αυτού που λέει ο Τόμας Κουν
«Αναδιάρθρωση του παραδείγματος».
Βλέπουμε, δεν έχει πεθάνει το παλιό, έτσι;
Στο πίσω μέρος του μυαλού μας,
-κι αν παρατηρήσετε τα δελτία ειδήσεων
και τις εφημερίδες και τους αρθρογράφους-
στο πίσω μέρος του μυαλού μας
υπάρχει το Κράτος
και υπάρχει και η ανάγκη
αλλαγής του μοντέλου.
Και είμαστε σε φάση που αυτή τη στιγμή
οτιδήποτε κι αν προτείνεται,
αν προταθεί κάτι με βάση το παλιό μοντέλο,
παραδείγματος χάριν, επέκταση του Κράτους,
μας φαίνεται παρωχημένο.
Εάν προταθεί κάτι άλλο με βάση
την ανατροπή του «Παραδείγματος»,
δηλαδή σμίκρυνση του Κράτους,
απόλυση δημοσίων υπαλλήλων,
μας φαίνεται πολύ τολμηρό,
δεν μας αρέσει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Έτσι λοιπόν φτάνουμε σ' αυτό
που έλεγα πριν, ότι σ' αυτή τη φάση που
όπως έλεγε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν
«δεν υπάρχει έδαφος να σταθεί κάποιος»,

English: 
at the point where there is no theory,
where this whole thing is going,
the question of where we go as a society,
to see where we are heading as a society
we need a theory about 
where we want this society to go.
At this point, I simply think
we are with two feet on two boats
and we don't know where to go
So in this phase, Kuhn writes that,
there have been lots of scientists
that quit Science
because they couldn't endure the crisis,
to live in a world without consistency.
And I think the Greek society
lives at that moment.
It doesn't have the theoretical coherence
to understand where to go.
Not where the world is headed,
we make a mistake here
when we say "where is this thing going?".
What's important is where
we want it to go.
And in order for us to know
where this thing is going,
we must have a theoretical model
of where this whole thing is going.
And here I want to focus
mainly on young kids,
who, exactly because
they live in this situation,
in an incoherent world,
they are getting ready to leave.
They will do very well.
I just want to point out that,

Modern Greek (1453-): 
αυτή την φάση που δεν έχει μια θεωρία,
δηλαδή πού πάει,
αυτό το ερώτημα πού πάμε σαν κοινωνία, 
για να δούμε πού πάμε σαν κοινωνία
χρειαζόμαστε μια θεωρία για το
πού θέλουμε να πάει αυτή η κοινωνία.
Απλούστατα αυτή τη στιγμή
νομίζω ότι είμαστε στη φάση
που πατάμε σε δύο βάρκες 
και δεν ξέρουμε πού να πάμε.
Λοιπόν σ' αυτή τη φάση,
γράφει ο Τόμας Κουν,
υπήρξαν πολλοί επιστήμονες
που έφτασαν να εγκαταλείψουν την επιστήμη
γιατί δεν κατάφεραν να υπομείνουν την
κρίση, να ζουν σ' έναν κόσμο δίχως συνοχή.
Και νομίζω η ελληνική κοινωνία
αυτό ζει αυτή την στιγμή.
Δεν έχει την θεωρητική συνοχή 
για να καταλάβει πού θέλει να πάει.
Όχι πού πάει ο κόσμος,
κάνουμε ένα λάθος εδώ πέρα
όταν λέμε «πού θα πάει η κατάσταση;»
Το ζήτημα είναι πού θέλουμε εμείς
να πάει η κατάσταση.
Και για να ξέρουμε εμείς
που θέλει να πάει η κατάσταση,
πρέπει να έχουμε ένα θεωρητικό μοντέλο
για το πού θα πάει η κατάσταση.
Κι εδώ θέλω να σταθώ
κυρίως στα νέα παιδιά,
τα οποία, ακριβώς επειδή ζούμε
σ' αυτή την κατάσταση,
σ' έναν κόσμο δίχως συνοχή, 
ετοιμάζονται να φύγουνε.
Πολύ καλά θα κάνουνε.
Απλώς εγώ θέλω να τονίσω το εξής,

Modern Greek (1453-): 
ότι σε αυτή τη χώρα, 
επειδή γκρεμίζεται το παλιό ιδεολόγημα,
γκρεμίζονται οι παλιές ιεραρχίες, 
δημιουργούνται καινούργιες ευκαιρίες.
Αυτή τη στιγμή,
αυτή η χώρα θα ξαναχτιστεί
σε όλα τα επίπεδα από την αρχή.
Και σε πολιτικό επίπεδο, και σε οικονομικό
επίπεδο και σε επιχειρηματικό επίπεδο.
Ελπίζω ότι κάποιοι 
από τους νέους ανθρώπους εδώ μέσα
θα αδράξουν την ευκαιρία.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)

English: 
in this country, because
the old ideology collapses
the old hierarchies are being demolished,
new opportunities are created
At this point,
this country will be rebuilt
at all levels from the beginning.
Both on a political level,
financial and business level.
I hope some of the young people in here
will seize the opportunity.
Thank you
(Applause)
