Czy posiadasz jakąś umiejętność, która z praktycznego punktu widzenia wydaje się… stratą czasu i wysiłku?
Umiejętność, którą wytrenowałeś dla samej tylko satysfakcji z jej opanowania,
albo możliwości pochwalenia się przed znajomymi?
Jeśli tak, to nie jesteś sam.
W sieci aż roi się od zabawnych zestawień dziwnych,
bezużytecznych lub bardzo mało użytecznych umiejętności.
Od tych powszechnie znanych jak żąglerka, tańczenie Tango, gwizdanie na palcach,
beatboxing czy wyczynowe kręcenie młynków długopisem
po kompletnie odjechane - jak na przykład sportowe otwieranie zamków wytrychem,
nauczenie się martwego od wieków języka obcego, czy otwieranie zakapslowanej butelki… oczodołem…
Nauka tego typu umiejętności wydaje się totalną stratą czasu. Ale czy jest nią na pewno?
Co gdybym Ci powiedział, że istnieje jednak dobry powód, by takie umiejętności zdobywać?
Na powód ten naprowadza nas pewien eksperyment z udziałem... szczurów.
Szczurów, które nauczono jak prowadzić samochody.
Tu Maciek Prósiński, a ten kanał to Rozwojowiec. Zapraszam!
Mogłeś usłyszeć o tym badaniu, jako że przytaczało je wiele różnych mediów.
Otóż grupa naukowców z uniwersytetu w Richmond postanowiła przeszkolić szczury w kierowaniu autem.
Oczywiście niepełnowymiarowymi  „ludzkimi” samochodami, ale przygotowanymi specjalnie dla nich,
małymi bateryjnymi autkami, w których dotknięcie jednego kawałka drutu pozwalało jechać prosto,
drugiego - ze skrętem w prawo, trzeciego - w lewo.
Badacze zmotywowali szczury do nauki jazdy, umieszczając smakołyk w miejscu,
do którego dotarcie wymagało użycia owego samochodu.
Eksperyment pokazał, że mózgi tych gryzoni mają znacznie większy potencjał neuroplastyczności,
niż mogłoby się wydawać.
Właśnie dzięki neuroplastyczności -  zdolności mózgu do przebudowywania swoich struktur
pod kątem coraz skuteczniejszego wykonywania nowych zadań, człowiek siadający po raz pierwszy na rower,
próbujący napisać pierwszą literkę, czy niemogący utrzymać równowagi przejeżdżając metr na nartach
- po jakimś czasie może robić to tak sprawnie, jakby się z tym urodził.
Szczury dzielące z nami tę cechę, niedługo po odkryciu, że dotknięcie drutu w autku „coś robi”
były też bardzo niezdarne, ale z czasem, dostrzegając, gdzie pozwoli im dotrzeć zabawkowe autko,
uczyły się coraz sprawniejszego posługiwania się nim.
Nas jednak interesuje tu co innego:
Monitorując poziom ich hormonów, naukowcy odkryli,
że u szczurów uczących się jazdy wyraźnie spadł poziom stresu.
Zauważalny był też podwyższony poziom hormonu,
który badacze powiązali z satysfakcją płynącą z opanowania nowej umiejętności.
Zdaniem naukowców, dalsze badania w tym kierunku mogą otworzyć przed nami nowe,
nieinwazyjne sposoby na wspomaganie leczenia depresji czy schizofrenii u ludzi.
Jednak tu i teraz, ich eksperyment przypomina nam ważną prawdę,
którą potwierdzają zarówno inne badania, jak i podpowiada nam intuicja.
Zdobywanie nowych umiejętności obniża poziom stresu. Po prostu.
I nie, nie tylko pomaga odprężyć się po stresie, oderwać czy zapomnieć jak inne formy relaksu.
Dosłownie obniża poziom hormonów stresu w naszych organizmach i pomaga lepiej znosić stres w ogóle.
Jeśli miałeś w planach nauczenie się czegoś nowego, trudnego i satysfakcjonującego,
co przyda ci się jednak w życiu lub w karierze - świetnie.
Jeśli jednak marzyła Ci się jakaś nietypowa, życiowo niezbyt przydatna, egzotyczna umiejętność,
i masz czas by się jej uczyć - teraz wiesz, że opanowanie jej ma więcej sensu, niż mogłoby się wydawać ;)
Ja zawsze chciałem nauczyć się strzelectwa - umiejętności, która mam szczerą nadzieję,
że nie przyda mi się nigdy w praktyce.
Oprócz niej umiejętnością, którą kiedyś na jakimś poziomie posiadałem i chciałbym odzyskać
jest ręczne rysowanie - coś, co dostarczało mi dawniej mnóstwo radości i satysfakcji,
mimo zupełnego braku zastosowania w moim obecnym życiu.
Jakie są Twoje „niepraktyczne” umiejętności, które posiadasz albo zawsze chciałeś zdobyć?
Napisz o nich w komentarzach pod tym wideo. Chętnie je poznam. Do usłyszenia!
