Translator: sann tint
Reviewer: Myo Aung
အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။
ကျွန်မက အေးသီရိကျော်ပါ။
ကျွန်မက ရခိုင်ပြည်နယ် စစ်တွေဇာတိပါ
ဆယ်တန်းအောင်ပြီးတော့ 
တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ အတွက်
စစ်တွေကနေရန်ကုန်ကို မျက်စိသူငယ်၊ 
နားသူငယ်နဲ့ ရောက်လာတော့
အဲဒီတုန်းက အဒေါ်နဲ့ အတူတူနေတယ်။
အဲ့ဒီတုန်းက ဘယ်သွားသွား၊ ဘယ်လာ လာ 
ကျွန်မတို့ ဘတ်စ်ကားပဲ အားကိုးရတာဆိုတော့
အဒေါ်ကကျွန်မကို ဘတ်စ်ကား
စီးနည်းသင်တန်း ပေးတယ်။
အဒေါ် သင်ပေးတဲ့ ဘတ်စကားစီးနည်းတွေထဲမှာ 
ထောက်လှမ်းရေးတွေကိုရှောင်နည်း၊
(ရယ်သံများ)
ထောက်လှမ်းရေး တွေရန်ကနေ 
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကာကွယ်နည်း
အဲဒါတွေပါတယ်
ဒီနေရာမှာ ထောက်လှမ်းရေးလို့ 
ပြောလိုက်လို့ရှိရင်
ဒီမှာရှိတဲ့မိန်းကလေးတွေအကုန်လုံး 
သိမယ်ထင်ပါတယ်နော်
ထောက်လှမ်းရေးနဲ့ ကြုံဖူးတဲ့
သူတွေကော ရှိကြလား ဒီအထဲမှာ
ထောက်လှမ်းရေးဆိုတာဘာမှန်း
ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား
စတာပါ
အဒေါ်ပြောတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးဆိုတာ
ကျွန်မတို့ လူကျပ်တဲ့ဘတ်စ်ကားတွေနဲ့ 
ဘုရားပွဲဈေးတွေလိုနေရာ မျိုးတွေမှာ
အခွင့်အရေးရရင်ရသလို
မိန်းကလေးတွေအနောက်က ကပ်ရပ်ပြီးတော့
သူတို့ပစ္စည်းနဲ့ လိုက်လိုက်ထောက်တတ်တဲ့ 
ယောက်ျားတွေအကြောင်း
တမင်တကာ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို
လာပွတ်လာကိုင်တဲ့ 
အမျိုးသားတွေနဲ့ တွေ့လို့ရှိရင်
ပြန်တွယ်လို့ရအောင် တွယ်အပ်ဆောင်
ထားဖို့တွေ အကြောင်းပါတယ်။
နယ်ကလာတဲ့ ကျွန်မအတွက်ကတော့ 
ကြားရတာ အကုန်အထူးအဆန်းချည်းပဲ။
ပိုပြီးနားမလည်နိုင်တာက
နှမချင်းမစာမနာလုပ်နေတဲ့  
အမျိုးသားတွေကို အရေးယူတဲ့သူမရှိဘဲနဲ့
ဘာလို့ မိန်းကလေး တွေကိုပဲ 
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့၊
ကိုယ့်တာဝန်ကို ကိုယ်ယူဖို့ သင်ပေးနေ 
ပြောပေးနေရတာလဲ ဆိုတာပဲ။
ဒါတင်ပဲလားဆိုတော့ မဟုတ်သေးဘူးနော်
ချစ်လို့ စတယ်၊ နောက်တယ်ဆိုတဲ့ 
အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့
မကြားဝံ့ မနာသာ၊ ညစ်ညမ်းတဲ့ 
စကားအသုံးအနှုန်း အပြောအဆိုတွေကို
လူအလစ်မှာရော လူမြင်ကွင်း
မှာပါ ဘာမှမထူးဆန်းသလို
ပေါ်တင်ပဲပြောနေဆိုနေတာတွေကို 
ကျွန်မတို့ နေ့တစ်ဓူဝ ကြုံတွေ့နေရတယ်။
ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ 
တီဗွီတွေထဲမှာလည်း
ဒါကိုပုံမှန်တွေ့နေကြဆိုတော့
ဒါကိုရှက်ရကောင်းမှန်း၊ မလုပ်သင့်
မှန်းတောင် ကျွန်မတို့မသိကြတော့ဘူး။
ယောကျာ်းလေးဆိုတာ မိန်းကလေးတွေ့ရင်
နှုတ်သရမ်းမယ်၊ လက်သရမ်းမယ်၊
ဒါကနော်မယ်ပဲလို့
လူတိုင်းလူတိုင်းက လက်ခံ
ထားတဲ့အတွက်ကြောင့်မို့
ဒါကိုကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုလို့ကို 
ကျွန်မတို့မမြင်ကြတော့ဘူး
ဒါကို ပြုပြင်ဖို့ အတွက် စနစ်တွေ 
ဥပဒေတွေနဲ့ တားဖို့ လိုနေမှန်းကို
ကျွန်မတို့ရဲ.လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးက 
သိမနေတော့တာက
တကယ်တော့ အရမ်းကိုပဲ 
ဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းပါတယ်။
ပြဿနာက ဒီထိပါးနှောင့်ယှက်မှုပြသာနာတွေက
တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ ဘယ်လောက် 
အတိုင်းအတာအထိဖြစ်နေသလဲ။
ဘယ်လိုဆိုးကျိုးတွေ 
အမျိုးသမီးတွေအပေါ်
သက်ရောက်နေသလဲဆိုတာကို 
သိနိုင်မယ့် ကိန်းဂဏန်းအတိအကျက
ကျွန်မတို့နိုင်ငံမှာ မရှိသေးဘူး။
ဒီတော့ ဒီပြဿနာ ကြီးတယ်ဆိုတာသိပေမဲ့
ဘယ်လောက်အထိကြီးလဲ၊
ဘယ်လိုဖြေရှင်းပေးမှုတွေလုပ်လို့
ရသလဲဆိုတာကို ကျွန်မတို့မသိဘူး။
များသောအားဖြင့် ဒီကိစ္စကြုံလာရင်
မိန်းကလေးတော်တော်များများက
ရှက် တာရယ်၊ ကြောက်တာရယ် ကဲ့ရဲ့
ခံရမှာကို စိုးတဲ့ အတွက်ကြောင့်မို့လို့
တိုင်ဖို့နေနေသာသာ ပါးစပ်က
နေတောင် ထုတ်ပြီးမပြောချင်ဘူး
မခံနိုင်တဲ့အဆုံး ရဲစခန်းသွား
တိုင်မယ်ဆိုလို့ရှိရင်လည်း
အသားပဲ့သွားတာမှမဟုတ်တာ၊ 
ဘာထူးခြားသွားတာမို့ လို့ဆိုပြီးတော့
သွားတိုင်တဲ့သူကိုပဲ 
ပြောင်းပြန်အပြစ်ပုံချတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ခံရတဲ့
မိန်းကလေးကပဲ သူ့ကိုပြောတာက
"အနေအထိုင်မတတ်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့ 
အဝတ်အစားတိုလို့ ပြတ်လို့
ဖြစ်မှာပေါ့" ဆိုပြီးတော့
ပြောင်းပြန် အပြစ်ပုံချတတ်ကြတယ်။
"ယောကျာ်းလေးပဲ ဒီလောက်တော့ရှိမှာပေါ့"လို့
လုပ်တဲ့သူကိုကျတော့ ကျွန်မတို့
အပြစ်ကို ဖော့တွေးပေးပြီးတော့
ခံရတဲ့မိန်းကလေးတွေကိုကျတော့
အနေအထိုင်၊ အဝတ်အစား 
ဆင်ခြင်ဖို့ချည်းပဲ ပြောတယ်
ကျွန်မ အခုလောလာဆယ် ရခိုင်ပြည်နယ်
စစ်တွေမြို့မှာနေနေပါတယ်။
ကျွန်မတို့စစ်တွေမှာ အားကစား
လိုက်စားတဲ့သူတွေ လမ်းလျှောက်တဲ့
လမ်းအရှည်ကြီးတစ်ခုရှိတယ်။
ကျွန်မလည်းပုံမှန် အဲဒီမှာ
လမ်းသွားသွားလျှောက်တယ်ပေါ့နော်
ဆိုတော့ အဲလိုလမ်း
လျှောက်တဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ
အစမခံရတဲ့ နေ့ဆိုလို့ 
တစ်နေ့မှကို မရှိပါဘူး
တစ်ခါတုန်းက ကျွန်မလမ်းလျှောက်နေရင်းနဲ့
အဲဒီနေ့က အစခံရတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်
ကို စိတ်ထဲမှာမှတ်ထားလိုက်တယ်။
ဒီက လူတွေ အဲဒီနေ့က ကျွန်မဘယ်နှစ်
ကြိမ်လောက်အစခံရတယ်လို့ ထင်လဲ
တစ်ကြိမ်လို့ ထင်လို့ရှိရင် 
လက်ထောင်ပေးပါလား။
၅ ကြိမ်၊
၁၀ ကြိမ်၊
တစ်ညနေထဲကို ၂၉ ကြိမ်တိတိရှိတယ်။
တစ်ခါတုန်းက ကျွန်မလမ်း
လျေှာက်လာတာတုန်းဆိုရင်
အမျိုးသား တစ်ယောက်က သူ့ရဲ.လိင်တံကို 
ထုတ်ြပပြီး ကျွန်မရှေ့မှာ အာသာဖြေပြတယ်
စဉ်းစားကြည်ပါနော်
ဒီလောက်လူမြင်ကွင်းမှာ 
အရှက်မရှိ ဒီလိုမျိုးလုပ်ပြရဲတာ
စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်များ ရွံစရာ၊
မုန်းစရာကောင်းလိုက်မလဲဆိုတာ
ကျွန်မနဲ့ လမ်းအတူတူလျှောက်
တဲ့ညီမလေးဆိုလို့ရှိရင်
ဒီလို အစခံရမှာ အပြခံရမှာ 
ကြောက်တဲ့အတွက်
တစ်ယောက်တည်းလမ်းမလျှောက်ရဲဘူး
ကျွန်မအခုပြောပြသွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုးက 
တကယ်တော့ ဘာမှမထူးဆန်းပါဘူး
ကျွန်မတို့ ဒီမှာရှိတဲ့ မိန်းကလေးတွေရော
တစ်နိုင်ငံလုံးမှာရှိနေတဲ့ 
အမျိုးသမီးတော်တော်များများ
ဒါကို နေ့တဓူဝကြုံတွေ့နေကြရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ လုပ်တဲ့အမျိုးသားတွေကိုကျတော့
ကျွန်မတို့ တားပေးမယ့်သူ၊ 
ရပ်အောင် လုပ်ပေးမယ်သူ့မရှိဘူး
ကျွန်မတို့ အမျိုးသမီးတွေကိုပဲ "အဲ့ဒါဆိုလဲ 
အဲလိုနေရာတွေကို မသွားနဲ့ပေါ့၊
အိမ်မှာပဲလုံခြုံအောင်နေပေါ့"ဆို
ပြီးတော့ ပြန်ပြောတတ်ကြတယ် ။
လူမြင်ကွင်းမှာတောင် 
ဒီလို အရှက်သိက္ခာမရှိဘူး။
ဒီလိုမျိုး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါး
နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့ ယောက်ျားတွေဟာ
လူမမြင်ကွယ်ရာမှာ အခွင့်အရေးရရင်ရသလို၊
ဟိုးပုခက်ထဲက ၂နှစ်သမီး အရွယ်ကလေးကစပြီး
မယ်သီလရှင်အဆုံး 
မုဒိမ်းကျင့်ဖို့ကြိုးစားတယ်။
ချစ်လို့နောက်တယ်ဆိုတဲ့ လွယ်လွယ်
ပြောနေကြတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေဟာ
တကယ်တော့ မုဒိမ်းမှုလိုကြီးမားတဲ့
ပြစ်မှုတွေကို ကျူးလွန်ဖြစ်ဖို့ အတွက်
မုဒိမ်းကောင်တွေကို ဆင်ခြေကောင်းရစေတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီပြဿနာဟာ မိန်းကလေး
တွေအားလုံးကို အိမ်ထဲမှာ နေခိုင်းရုံနဲ့
ပြေလည်သွားမယ့်ပြသာနာ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်မတို့လူ့အဖွဲ့အစည်း ကြီးက 
သွယ်ဝိုက်ပြီး ခွင့်ပြူထားတာကို ပြင်မှရမယ်
လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါးနှောင့်ယှက်မှု
တွေအကြောင်းပြောလို့ရင်
အော် လက်ရှိရှိနေတဲ့ ဥပဒေတွေကလဲ 
ကာကွယ်ပေးထားတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲလို
ဥပဒေတွေက ရှိမှန်းတောင် မသိသလို
သိလို့တိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်မတို့ခံရတဲ့
သူတွေမနစ်နာရရအောင်
လုပ်တဲ့သူကို ထိထိရောက်ရောက်
ဖမ်းပြီး အရေးယူတာမျိုးကို
နိုင်ငံတော်က အများကြီး လုပ်ပေးမှရမှာ။
တကယ်တမ်းတော့လည်း 
ဒီလိုထိပါးနှောင့်ယှက်မှုတွေဆိုတာ
မြန်မာနိုင်ငံကအမျိုးသမီးတွေချည်းပဲ 
ကြုံနေရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျမတို့ လွန်ခဲတဲ့နှစ်ကနေ 
စပြိးတော့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှာနော်
လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါးနှောင့်ယှက်ခံ
ဖူးတဲ့အမျိုးသမီးတွေက စလိုက်တဲ့
#MeToo ဆိုတဲ့ လှုပ်ရှားမှုဆိုတာရှိခဲ့တယ်။
အမျိုးသမီးတွေကစလိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့
အမျိုးသားတွေကလည်း ဝိုင်းပြီး 
ပါဝင်ပေးကြတဲ့အတွက်ကြောင့်
အရမ်းကို လူသိများပြီး အောင်မြင်တယ်။
ဒီလှုပ်ရှားမှုကြောင့်ပဲ
ကျွန်မတို့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါးနှောင့်
ယှက်ခံဖူးတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကနေ
သူ့တို့ကို ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့သူတွေကို 
ပြန်ထုတ်ဖော်ရဲ ပြောရဲလာတဲ့အတွက်ကြောင့်
ဒီလှုပ်ရှားမှုက ကမ္ဘာတစ်
ဝှမ်းလုံးမှာ ပျံ့ှနံသွားတယ် ။
ကျွန်မတို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ
ဆိုလို့ရှိရင်လည်း လူမှုကွန်ရက်တွေပေါ်မှာ
အမျိုးသမီးတွေရော အမျိုးတွေရော 
ဒါကို ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ကြတယ်။
နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မတို့ 
အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရပ်မနေပဲနဲ့
ပြင်ပလောကကို ရောက်လာခဲ့တာတွေလည်းရှိတယ်။
ဗေဒင်ဟောခန်းကို ဗေဒင်
လာမေးတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို
လိင်ပိုင်းဆိုင် မဖွယ်မရာ
လုပ်ခဲ့တဲ့ ဗေဒင်ဆရာကို
ခံရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကနေပြီးတော့ 
ရဲစခန်းမှာ သွားတိုင်ပြီးအမှုဖွင့်တယ်။
လူမှုကွန်ရက်တွေပေါ်မှာ လူအများသိအောင် 
ပူးပေါင်းပါဝင်အောင် လုပ်ခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ အခုပြောပြသွားတာတွေက
ဒီလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါးနှောင့်ယှက်တဲ့ 
အခြေအနေတွေကို တားဖို့ဆိုလို့ရှိရင်
ကျွန်မတို့ခံရတဲ့ မိန်းကလေးတွေကလည်း ခံရတဲ့ 
မိန်းကလေးတွေကလည်း နှုတ်ပိတ်မနေဘဲနဲ့
ဒီလိုမျိုးအပြုအမှုဟာ လက်သင့်ခံ
လို့မရတဲ့ အပြုအမူမှန်း
ကျွန်မတို့ သိအောင်ထုတ်ပြောမှရမယ်။
(လက်ခုပ်တီးကြ)
ဒီလိုမျိုးအပြုအမူကပေါ့နော် ဘယ်လိုမှ 
လက်ခံလို့မရတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်မှန်းကို
လုပ်တဲ့သူတွေကို ပြတ်ပြတ်
သားသားထုတ်ဖော်ပြောရဲရမယ်။
ပိုကြီးတော့အရေးကြီးတာက 
ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ဒါကို
ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ဒါကိုပတ်ဝန်းကျင်
ကလည်း ဒါကို ကောင်းကောင်းဆန့်ကျင်ရမယ်။
လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါးနှောင့်ယှက်
ကျူးလွန်မှုက မကြိုက်တဲ့ သူတွေ
အများကြီးရှိမှန်း ဒါကို 
ပွင့်ပွင့်ထုတ်ဖော်ပြောရဲရမယ်။
လုပ်တဲ့သူအများစုကလည်း အမျိုးသား
ဖြစ်နေတဲ့ အတွက်ကြောင့်မို့
အမျိုးသားအချင်းချင်းကလည်း ဒါကို တားရမယ်
တကယ်တော့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပါး
နှောင့်ယှက်ခံရတဲ့အမျိုးသမီးတွေဆိုတာက
လမ်းပေါ် က သူစိမ်းမိန်း
ကလေးတွေပဲမဟုတ်ဘူး
ကျွန်မတို့ရဲ့အမေတွေ အဒေါ်တွေ သမီးတွေ
ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ရဲ့အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်း
တစ်ယောက်ယောက် လဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။
အမျိုးသမီးတွေဆိုတာ တကယ်တော့ 
အမျိုးသားတွေရဲ. မိသားစုဝင်တွေပါပဲ။
ကျွန်မတို့ အမျိုးသမီးတွေကို 
တန်ဖိုးထားလေးစားတတ်ဖို့
အိမ်မှာရှိတဲ့ အဖေတွေကသူတို့ရဲ့ တူတွေ 
သားတွေ၊ မြေးတွေကို သင်ပေးလို့ ရတယ်။
ဒီလိုမျိုအိမ်ထဲကနေစလို့ ကျောင်းတွေ 
ဘာသာရေး၊ လူမှု အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက
ဒီတန်ဖိုးရှိတဲ့ ယောကျ်ားကောင်း
ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို
မှန်မှန်ကန်ကန် သင်ပေးမယ်ဆို လို့ရင်ရှိရင် 
ကျွန်မတို့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ
ထိပါးနှောင့်ယှက်မှုတွေ၊
မုဒိမ်းမှုတွေ အတိုင်းအတာ
တစ်ခုအထိ လျော့သွားနိုင်မှာပဲ
ဥပဒေတွေ ဘယ်လောက် ရှိရှိ 
အဲ့ဒီဥပဒေတွေက အသက်ဝင်ဦးမှ၊
လူတွေက လေးစားလိုက်နာကြဦးမှ၊
ပြီးရင်တိုင်ရကောင်းမှန်းသိဦးမှ၊
တိုင်ရင်လဲ အရေးတယူ ကူညီတဲ့သူရှိဦးမှဆိုတော့
လုပ်ရမယ့် အဆင့်တွေကများပါတယ်။
ဒါပေမယ့် အလွယ်ကူဆုံးနဲ့ 
လူတိုင်းလိုက်လုပ်လို့ရတာက
ကိုယ်တိုင်ကစ ပြီးပြောင်းလဲတာပဲ။
ကိုယ်တိုင် မိန်းကလေးတွေကို 
လိင်ပိုင်းနှောင့်ယှက်တဲ့
အပြုအမူတွေ၊ အပြောအဆိုတွေကို 
မလုပ်ဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်လို့ရသလို
လုပ်တဲ့သူရှိလို့ရှိရင်လည်း မမြင်
ချင်ယောင်ဆောင် ကျော်မသွားပဲနဲ့
ဝင်ရောက်ကူညီပေးတတ်တဲ့ 
အကျင့်က လူတိုင်းလုပ်ဖို့ မခက်ပါဘူး။
အမျိုးသားအချင်းချင်းကြားမှာလဲ ဒီလိုမျိုး
လုပ်တတ်တဲ့သူ ရှိလို့ရှိရင်၊ တွေ့လို့ရှိရင်
ရှုံ့ချပြောဆိုတာမျိုး လုပ်ရမယ်။
ပြီးလို့ရှိရင် နောက်မလုပ်အောင်
ဟန့်တားပြောဆိုရမယ်။
ဒါတွေက လူတိုင်းလုပ်လို့ရတဲ့ 
အရာတွေချည်းပါပဲ။
အမြင်မတော်တာကိုတွေ့နေလျက်သားနဲ့ 
ရပ်ကြည့်ကျော်သွားတဲ့အဆင့်ကနေကျော်ပြီးတော့
ဝင်ရောက် ကူညီပေးတတ်တဲ့
အကျင့်ကို လုပ်ယူနိုင်ဖို့က
အိမ်တိုင်းမှာရှိတဲ့ အဖေ အမေတွေမှာ ကိုယ်စီ
တာဝန်ရှိတယ်လို့ ကျွန်မကတော့ မြင်တယ်
ဒီလိုမျိုးသာ လူတိုင်းက အလေး
ထားပြီး လုပ်ကြမယ်ဆိုလို့ရှိရင်
ကျွန်မတို့ဒီလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပါးနှောင့်
ယှက်မှုတွေဆိုတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကလည်း
တဖြည်းဖြည်း ပျောက်သွားနိုင်
မယ်လို့ ကျွန်မကတော့ ယုံတယ်
အချုပ်ပြောရရင်
ဒီလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပါးနှောင့်ယှက်မှုဟာ
လူ့အခွင့် အရေးချိုးဖောက်မှုဖြစ်သလို
အကြမ်းဖက်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။
ဒီလိုမျိုး မလုံခြုံတဲ့နေရာမှာ 
နေရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ
သူတို့ အစွမ်းရှိသလောက် 
အလုပ်လုပ်တာ၊ ကျောင်းတက်တာ
အများနဲ့တန်းတူ အားကစားလုပ်တာ၊
ပြီးလို့ရှိရင်အပန်းဖြေတာ ဒီလိုမျိုး အခြေခံ
လူ့အခွင့်အရေးတွေကို ဆုံးရှုံးနေကြရတယ်။
ဒီထက်တစ်ဆင့်ပြောရမယ်ဆိုလို့ရှိရင်
ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း အမျိုးသမီးတွေ
ကိုပဲ အပြစ်တင်တတ်တဲ့ အတွက်ကြောင့်
ရှက်ပြီးတော့ လူတောမတိုးတာ၊ 
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုမရှိတာ
ဒီထက်ဆိုးတဲ့ အခြေအနေတွေမှာဆိုရင် 
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေတဲ့အထိ ဖြစ်နိင်တယ်။
လူတိုင်းလူတိုင်းက ကိုယ့်ရဲ့
ခန္ခာကိုယ်ကို ကိုယ်ပဲပိုင်တယ်။
အမျိုးသမီးတွေရဲ့ခန္ခာကိုယ်ကို ဒီလို ထိပါး
နှောက်ယှက်တဲ့ အပြုအမူတွေ အပြောအဆိုတွေဟာ
တကယ်တော့ အမျိုးသမီးပေါ်
အခြေခံတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုပဲဖြစ်တယ်။
ကျွန်မတို့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ 
လူအများစုဖြစ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို
ဒီလိုမျိုးထိပါးနှောင့်ယှက်တဲ့ 
အပြုအမှု အပြောအဆိုတွေဟာ
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲံ လူအများ
စုဖြစ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို
ဒီလိုမျိုး စိတ်ရောလူပါထိခိုက်နာကျင်စေတဲ့
လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိပါး
နှောင့်ယှက်မှု အပြုအမှုတွေကို
ထိထိရောက်ရောက် မဖြေရှင်းပေးတာက
နိုင်ငံရဲ.လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်တွေကို 
အလဟဿဆုံးရှုံးခံနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။
ဒါကြောင့် ဒီအချိန်ဟာ ကျမတို့ ဒီပြသာနာဟာ
အမျိုးသမီးတွေချည်းပဲ သက်
ဆိုင်တဲ့ ပြသာနာမဟုတ်ဘူး
ကျွန်မတို့ နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနဲ့ 
ဆိုင်တဲ့ ပြဿနာလည်းဖြစ်တယ်။
ဒါကြောင့် ဒီအချိန်ဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ 
အမေတွေကနေပြီးတော့
သူတို့ရဲ့ သမီးတွေကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ 
ထိပါးနှောင့်ယှက်မှုရန်ကနေ
ကာကွယ်ဖို့ သင်ပေးနေရမယ့်အစား
အဖေတွေဦးလေးတွေကနေပြီးတော့ 
သူတို့ရဲ့ တူတွေသားတွေ မြေးတွေကို
ဒီထိပါးနှောင့်ယှက်မှုတွေမလုပ်ဖို့ အတွက်
လက်ဆင့်ကမ်းသင်ပေးရမယ့်အချိန်
ရောက်ပြီလို့ ကျွန်မကတော့ မြင်တယ်။
ဒါကြောင့် ဒီနေရာကနေပြီးတော့ပဲ 
အမျိုးသမီးအခွင့်အရေးအတွက်
တန်ဖိုးရှိတဲ့ အမျိုးသားကောင်းတွေ ဖြစ်ကြ
ရအောင်လားလို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။
အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်
(လက်ခုပ်သံများ)
