
English: 
The universe is dotted with a TREMENDOUS number
of stars, each shining brightly from the energy
of nuclear fusion.
At any given moment, new stars are born, while
others begin to die.
The fate of a dying star depends on its mass.
The largest stars will become neutron stars
or black holes.
But the vast majority of the stars will become
hot balls of glowing matter that will shine
for billions of years as they slowly cool
down and disappear from view.
These are white dwarfs.
Stars shine because of nuclear fusion.
It takes a LOT of energy to fuse two atoms
together.

Modern Greek (1453-): 
Στο σύμπαν μας είναι διασκορπισμένα ένας τεράστιος αριθμός αστέρων , που το κάθε ένα απο αυτά ακτινοβολεί απο την ενέργεια
πυρηνικής σύντηξης.
Σε οποιαδήποτε στιγμή , έχουμε γέννεση νέων αστεριών , ενώ ταυτόχρονα άλλα έχουν φτάσει στο τέλος της ζωής τους.
Η εξέλιξη ενός αστέρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του εξαρτάται απο την μάζα του.
Τα μεγαλύτερα άστρα μετατρέπονται σε αστέρες νετρονίων ή σε μαύρες τρύπες.
Όμως η πλειονότητα των αστέρων θα εξελιχθεί σε καυτές σφαίρες ακτινοβολούσας ύλης που θα λάμπει
για δισεκατομμυρια χρόνια έως ότου παγώσει και εξαφανιστέι.
Αυτοί είναι λευκοί νάνοι.
Τα αστέρια λάμπουν λόγω πυρηνικής σύντηξης.
Μεγάλα ποσά ενέργειας είναι αναγκαία για την σύντηξη δύο ατόμων .

Modern Greek (1453-): 
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δύο μεγάλα σωμάτια ,όπως τα αστέρια συντήκτουν ύλη, ενώ μικρότερα αντικείμενα όπως  οι πλανήτες δεν το κάνουν αυτό.
Τα άστρα είναι τόσο μεγάλα που η βαρύτητά τους ,ασκεί τρομακτική πίεση στα στρώματα της υπερκειμένης ύλης με αποτέλεσμα την σύντηξή τους.
Αυτή η τήξη λαμβάνει χώρα συνήθως στον πυρήνα του αστεριού , όμως κάποιες φορές μπορεί και να συμβεί
σε διάφορα στρώματα γύρω απο τον πυρήνα τα οποία ονομάζονται κέλυφος.
Κατά την διάρκεια ζωής του αστεριού η τήξη συμβαίνει σε διάφορες περιοχές του και παράγει διάφορα στοιχεία.
Η διαδικασία αυτή ονομάζεται αστρική εξέλιξη,
και η πορεία που θα πάρει εξαρτάται απο την αρχική μάζα του αστέρα.
Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας , το μέγεθος , η θερμοκρασία και η σύσταση αλλάζουν.
Όμως  κάθε αστέρι έρχεται στο σημείο όπου η δύναμη της βαρύτητας του δεν είναι πλέον αρκετά ισχυρή
για να συνεχίσει η διαδικασία της τήξης.
Για τα περισσότερα άστρα το τέλος της τήξης προμηνύει και το δικό τους τέλος.
Επειδή δεν υπάρχει πλέον πυρηνική αντίδραση δεν ασκείται πλέον αρκετή βαρυτική πίεση και το άστρο συμπιέζεται υπό
την δύναμη της βαρύτητας και φτάνει στο μέγεθος της Γης.
Όμως δεν σταματα να ακτινοβολεί εκεί, γιατί η μάζα του έχει ακόμα πολύ μεγάλη θερμική ενέργεια.
Και τα θερμά αντικείμενα ακτινοβολούν.
Οπότε , τώρα έχουμε μια μικρή πύρινη λευκή σφαιρική μάζα που αιωρείται στο ψυχρό διάστημα.

English: 
This is why large bodies, like stars, fuse
matter, while smaller objects, like planets, do not.
Stars are so large that gravity squeezes their
matter together tightly enough for fusion to occur.
This fusion mostly occurs in the core of the
star, but at times it can also take place
in layers surrounding the core called shells.
As the star ages, fusion happens in different
parts of the star and produces different elements.
This process is called stellar evolution,
and the path it takes depends on the star’s initial mass.
During this process, the size, temperature
and composition change.
But for every star, a point is reached where
the pull of gravity is no longer strong enough
to keep fusion going.
For most stars, once fusion stops, that’s it.
Because fusion is no longer generating an
outward pressure, the star contracts under
the force of gravity to about the size of
the Earth.
But the lights don’t go out right away;
all that matter is still extremely hot!
And hot things glow.
So now you have a small ball of white-hot
matter floating in cold space.

Modern Greek (1453-): 
Αυτό το ονομάζουμε λευκός νάνος.
Με το πέρας των χρόνων , οι λευκοί νάνοι παγώνουν και το φώς τους χάνεται.
Αφού το διάστημα είναι παγωμένο - κοντά στο απόλυτο μηδέν!
Πόσο χρόνο νομίζεις οτι θα πάρει στον λευκό νάνο να ψυχρανθεί τόσο ώστε
να σβήσει?
Ένα χρόνο?
Χίλια χρόνια ?
Ένα εκατομμύριο χρόνια?
Λέγεται ότι για να πάψει να λάμπει ένας λευκός νάνος χρειάζεται ένα ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ χρόνια.
Αυτό υπερβαίνει την σημερινή ηλικία του σύμπαντος!
Όμως μια μέρα, κάπου στο διάστημα, ένας λευκός νάνος θα σβήσει.
Σε αυτή την φάση αυτό που μένει είναι μια νεκρή σφαίρα σκοτεινής ύλης που αποκαλούμε μαύρο νάνο.
Αν και οι λευκοί νάνοι είναι μικροί σε σχέση με τα άστρα , εξακολουθούν να είναι αρκετά μεγάλοι σε μέγεθος.
Η μάζα τους μπορεί να αντιστοιχεί στο 1.4 ηλιακής μάζας, μια τιμή που είναι πολύ γνωστή  ως Όριο Chandrasekhar
Εξαιτίας της μεγάλης αυτής μάζας  ασκείται μεγάλη βαρυτική δύναμη στην αστρική μάζα τους.
Σε κάποιο σημείο όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με την Απαγορευτική Αρχή του Pauli .

English: 
We call this a white dwarf.
As the years pass, white dwarfs cool down
and begin to dim.
After all, space is very cold - close to absolute
zero!
So how long do you think it will take the
white dwarf to cool down to the point that
it goes dark?
One year?
A thousand years??
A million years???
It’s believed it will take TRILLIONS of years for white dwarfs to stop glowing.
That’s longer than the current age of the universe!
But one day, somewhere in space, the lights
will go out in a white dwarf.
At that point all that’s left is a dead
ball of dark matter which we call a black dwarf.
Although white dwarfs are small compared to
burning stars, they are still quite massive.
Their mass can be as high as 1.4 solar masses,
a value called the Chandrasekhar Limit.
Because of their large mass, gravity very
tightly compresses the stellar matter.
But at some point you run up against the Pauli
Exclusion principle.

Modern Greek (1453-): 
Αυτή η θεωρία της κβαντικής μηχανικής βασικά λέει ότι δυο πανομοιότυπα σωματίδια
δεν μπορούν να συνυπάρχουν την ίδια χρονική στιγμή στον ίδιο χώρο.
Στην περίπτωση των λευκών νάνων , η βαρυτική πίεση που ασκείται έχει ξεγυμνώσει όλα τα ηλεκτρόνια απο τα άτομα.
Τότε η βαρύτητα φέρνει τα ηλεκτρόνια τόσο κοντά το ένα στο άλλο που επιδρά η Απαγορευτική Αρχή του Pauli
και σταματάει την περαιτέρω συρρίκνωση του λευκού νάνου.
Αυτό ονομάζεται πίεση εκφυλισμένων ηλεκτρονίων.
Οι λευκοί νάνοι έχουν μέγεθος σχεδόν ίδιο με αυτό της Γης και ακτινοβολούν μόνο ένα κλάσμα
απο την ακτινοβόληση ενός αστεριού.
Οπότε πώς τα βρίσκουμε και τα παρατηρούμε?
Ένας τρόπος είναι να ψάξουμε για αστέρια με ένα ανεξήγητο τρόπο μετατόπισης.
Αυτό μας συστήνει σε έναν τεράστιο συνοδό.
Άμα δεν μπορείτε να διακρίνετε ποιός είναι αυτός ο συνοδός , το πιο πιθανό είναι ότι πρόκειται για μια μαύρη τρύπα.
Όμως ,συχνά τα τηλεσκόπια είναι εφικτό να καταγράψουν έναν μικροό , αχνό γείτονα - έναν λευκό νάνο.
Στην πραγματικότητα , το πιο λαμπερό αστέρι του ουρανού ο Σείριος , έχει έναν λευκό νάνο για συνοδό
που τον ονομάσαμε Σείριο Β.
Υπάρχει και άλλος ένας τρόπος να εντοπίσουμε λευκούς νανόυς και οφείλεται σε ένα περίεργο φαινόμενο το οποίο

English: 
This idea from quantum mechanics says, basically,
that two identical particles
cannot occupy the same place at the same time.
For white dwarfs, the pressure from gravity
has stripped all the electrons from the atoms.
Gravity then packs the electrons so closely
together that the Pauli exclusion principle
kicks in and stops the white dwarf from shrinking
any further.
This is called degenerate electron pressure.
White dwarfs are about the size of an Earth-like
planet and shine with only a fraction of the
brightness of a star.
So how do you find and observe them?
One way is to look for stars with an unexplained
back-and-forth motion.
This suggests a massive companion.
If you can’t see the companion, 
it’s probably a black hole.
But oftentimes, telescopes are able to see
a small, dim neighbor - a white dwarf.
In fact, the brightest star in the night sky,
Sirius, has a white dwarf companion
which we call Sirius B.
There’s another way to find white dwarfs,
and it’s due to a curious phenomenon which

Modern Greek (1453-): 
συμβαίνει κοντά στο τέλος ζωής κάποιων αστεριών.
Νωρίτερα αναφέραμε οτι η σύντηξη μπορεί να λάβει χώρα και εκτός του πυρήνα,
στα λεγόμενα κελύφη που περιβάλλουν τον πυρήνα.
Πριν την καταστροφή ενός αστεριού η τήξη μπορεί να σταματήσει στον πυρήνα.
Αυτό συμβαίνει επειδή τώρα ο πυρήνας αποτελείται απο πιο βαριά στοιχεία και δεν ασκείται αρκετή
βαρυτική πίεση  ώστε να συνεχίσουν οι  αντιδράσεις τήξης.
Όμως ένα κέλυφος ηλίου μπορεί να αρχίσει να καίγεται , σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται  Αναλαμπή Ηλίου (Helium Shell Flash)
Αυτό δημιουργεί ένα κρουστικό κύμα που ονομάζεται ρεύμα μεταφοράς θερμότητας, το οποίο εξοστρακίζει μεγάλο μέρος της αστρικής ύλης στο διάστημα.
Αυτή η διαστελλόμενη σφαίρα αποτελούμενη απο ύλη λάμπει απο το αστέρι δημιουργώντας ένα πανέμορφο θέαμα που αποκαλείται
πλανητικό νεφέλωμα.
Το όνομα μπορεί να είναι λίγο παραπλανητικό.
Γιατί δεν έχει καμία σχέση με τους πλανήτες.
Το όνομα αυτό του δόθηκε πριν απο εκατοντάδες χρόνια απο τον William Herschel
επειδή νόμιζε οτι έμοιαζαν με πλανήτες.
Άσχετα με το όνομα , όταν θα δείς ένα πλανητικό νεφέλωμα στο διάστημα υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να
βρείς και έναν λευκό νάνο στο κέντρο του.
Εκτιμάται ότι το 90% των αστέρων του γαλαξία μας θα καταλήξουν ώς λευκοί νάνοι.

English: 
occurs near the end for some stars.
Earlier we mentioned that fusion can occur
not just in the core,
but in shells around the core.
When a star begins to die, 
fusion may stop in the core.
That’s because the core is now made of heavier
elements and there isn’t a strong enough
compression to fuse them.
But a shell of helium may start to burn, in
an event called a Helium Shell Flash.
This creates a shock wave called a thermal
pulse, which blows a lot of the star’s matter into space.
This expanding sphere of matter glows from
the star creating a beautiful display called
a planetary nebula.
The name is a bit misleading.
It has nothing to do with planets.
The name was chosen hundreds 
of years ago by William Herschel
because he thought they looked like planets.
Regardless of the name, when you see a planetary
nebula in space, there’s a good chance you’ll
find a white dwarf in the center.
It is estimated that more than 90% of the
stars in our galaxy will end up as white dwarfs.

English: 
So as time passes and the billions and billions
of stars in the Milky Way begin to burn out
and fade from view, you can rest assured that
for more than a trillion years,
you’ll still be able to find a warm, 
glowing white dwarf to call home
until you can find a more permanent location.
While white dwarfs will shine long after 
this video is over,
this button has only a few seconds left to live.
It would be a shame if it never had the opportunity
to realize its singular purpose in life:
to make sure you don’t miss 
our next astronomy video.
So please, subscribe to Socratica!
And if you enjoy our channel, please consider
supporting us on Patreon…
I’m going to fade away now, to make room
for more clickable things...

Modern Greek (1453-): 
Οπότε όσο περνάει ο χρόνος και τα τρισεκατομμύρια αστέρια του γαλαξία μας (Milky Way) αρχίσουν να σβήνουν
απο το οπτικό μας πεδίο, δεν χρειάζεται να ανησυχείς γιατι για περισσότερο απο ένα τρισεκατομμύριο χρόνια ,
θα μπορείς ακόμα να βρείς ένα ζεστό , και λαμπερό λευκό νάνο να αποκαλείς σπίτι
μέχρι να βρείς μια πιο μόνιμη βάση.
Ενώ αυτός ο λευκός νάνος θα συνεχίσει να λάμπει για καιρό μετά το τέλος αυτού του βίντεο,
αυτό το κουμπί έχει μόνο κάποια δευτερόλεπτα ζωής.
Θα ήταν κρίμα να μην του δοθεί ποτέ η ευκαιρία να ανακαλύψει τον λόγο ύπαρξής του :
να σιγουρευτεί δηλαδή οτι δεν θα χάσετε άλλο βίντεο αστρονομίας .
Οπότε παρακαλώ , κάντε subscribe στο Socratica!
Και αν σας άρεσε το κανάλι μας , παρακαλώ σκεφτείτε να μας στηρίξετε στο Patreon…
 
