
English: 
You, I want to set up a new kitchen.
Do you have ideas and tips for me? What should I pay attention to?
Tell me, what are your monthly expenses?
I need some guidance.
These are questions that you are sure to have answers to. Right
And what about the following questions:
What can you do specifically to raise happy children?
Which aspects are important for communication?
How can you best promote your child's personality? ,
How does your child experience you as a parent?
Well, question marks on your face, right? How many of you smile
Hello and Salam my dears. Welcome to Elefun,
The channel with a collection of practical, compact items
and easy-to-understand topics related to education and early childhood development.
I am Hilal and I have made it my task to support you in everyday life!
And so that you won't miss a video, please leave me a free subscription.

Turkish: 
Bir bakar misin, mutfağımı yenilemek istiyorum. Bana bir kaç ipucu verir misin?
Nelere dikkat etmeliyim?
Söylesene, aylık harcamanız ne kadar? Benimki sanki çok yüksek.
Tam olarak cevabini bildiğiniz sorular bunlar. Değil mi?
Peki şu sorulara ne dersiniz:
Mutlu çocuklar yetiştirmek için tam olarak ne yapabilirsin?
İletişimde hangi hususlar derinden önemlidir?
Çocuğunuzun karakterini en iyi şekilde nasıl geliştirebilirsiniz?
Çocuğunuz sizi nasıl bir ebeveyn olarak görüyor?
Evet, kafanızda soru işaretleri oluştu, değil mi? Kaçımız tebessüm etti?
Merhaba ve selamlar herkese. Eğitim ve mutlu çocuk gelişimine yönelik
pratik, kompakt ve anlaşılması basit konuların yer aldığı bir kanal olan Elefun'a hoşgeldiniz.
Ben Hilal ve günlük hayatta sizlere destek olmayı
kendime görev edindim! Bu yüzden hiç bir videoyu kaçırmamak için,

German: 
Du, Ich möchte meine Küche einrichten. Hast
du Ideen und Tipps für mich? Auf was sollte
soll ich alles achten?
Sag mal, wie hoch sind eure monatlichen Ausgaben?
Ich brauche etwas Orientierung.
Das sind Fragen, auf die du bestimmt Antworten
parat hast. Stimmt's?
Und wie siehts mit folgenden Fragen aus:
Was kannst du konkretes tun, um glückliche
Kinder zu erziehen?
Auf welche Aspekte kommt es bei der Kommunikation
an?
Wie kannst du tun, um die Persönlichkeit deines Kindes
am besten zu fördern?
Wie erlebt dein Kind dich als Elternteil?
Tja, Fragezeichen im Gesicht, oder? Wie viele
von euch schmunzeln.
Hallo und salam ihr lieben. Herzlichen Willkommen zu
Elefun, dem Kanal mit einem Sammelsuurium
an praktischen, kompakten und leicht verständlichen
Themen rund um Erziehung und zu frühkindliche
Entwicklung.
Ich bin die Hilal und ich habe es mir zur
Aufgabe gemacht euch im Alltag zu unterstützen!
Damit ihr kein Video verpassen werdet,

Turkish: 
lütfen kanala abone olun.
Bugünkü videoda, mutlu ve memnun çocukların eğitiminde göz önüne bulundurmanız gereken 10 Faktörden
5'ini tanıtacağım.
1 numaralı faktör.
1. Dünyaya çocuk getirmek tek başına bizi ebeveyn yapmaz. Ebeveyn olmak demek
aktif olmaktır.
Bizler çocuklarımızın hayatında oldukça önemli bir rol oynuyoruz. Hayatlarını yönetmede
ihtiyaç duydukları yetenekleri onlara kazandırmak için sorumluluk taşıyoruz.
Hepimiz çocuklarımız için en iyisini istiyoruz. Bu tartışmasız.
Ama dürüst olmak gerekirse, tüm ev işlerinden ve günlük hayatın stresinden çocukları
ikinci plana attığımızın sıklıkla farkına varmıyoruz, ya da kalan o kısıtlı zamanı onlarla geçirmeyi
bir sorun ortaya çıktığında onlara göz kulak olmayı.
Ebeveyn olmak da öğrenilmesi gereken birşey. Biz ailemizin bizi yetiştirme metotlarından
şikayetçi olurken,  kendi çocuğumuzu nasıl
eğitmek istiyoruz? Bizler
çoğunlukla bunların çözümü için ve basit bilgileri edinmeden bu durumla mücadele ediyoruz.

German: 
lasst mir doch bitte ein Abo da.
Im heutigen Video werde ich 5 von 10 Fakten vorstellen,
die ihr bei der Erziehung von glücklichen,
und zufriedenen Kindern berücksichtigen könnt.
Fakt Nr. 1
1. Nur das Gebären allein, macht uns noch
lange nicht zu Eltern. Elternsein bedeutet
aktiv sein.
Wir nehmen eine ganz wichtige Rolle im
Leben unseres Kindes ein. Wir tragen die Verantwortung
dafür, dass sie die Kompetenzen erwerben,
die sie zum Meistern ihres Lebens brauchen.
Wir Alle wollen nur das beste für unser Kind,
unbestreitbar.
Aber seien wir ehrlich, kommt es nicht häufig
vor, dass wir im ganzen Haushalt und Alltagsstress
die Kinder an die zweite Stelle setzen, oder
die verbliebene geringe Zeit mit ihnen verbringen
und erst auf sie aufmerksam werden, wenn Probleme
auftauchen.
Auch Elternsein muss gelernt werden. Wir
beschweren uns über die Erziehungsmethoden
unserer Eltern, Doch wie wollen wir unsere
Kinder erziehen? Nicht selten stehen wir vor
einer Herausforderung, für deren Lösung
uns schlichtweg die Kenntnisse fehlen.

English: 
In today's video I'm going to introduce 5 facts out of 10,
which you can take into account when raising happy and satisfied children.
Fact No. 1
Just giving birth does not make us parents. Being a parent means being active.
We play a very important role in our child's life.
We are responsible for ensuring that they acquire the skills
that they need to master their lives.
We all want only the best for our child, undeniably.
But let’s be honest, is it not common,
that we put the children in second place in the whole household and everyday stress,
or spend the remaining little time with them and only become aware of them when problems arise.
Parenthood must also be learned. We complain about our parents' upbringing methods,
But how do we want to raise our children? We are often faced with a challenge
we simply lack the knowledge to solve them.

English: 
Have you ever looked up books to answer parenting questions?
Asked for advice from educators? Contacted with psychologists?
Have you made use of the experiences of successful parents?
There is no way around it to seriously deal with it.
I want to show you real examples from life and show what I mean by being active:
It's lunchtime, the kids ate and you want
that they are now busy alone because you also want to have time for yourself.
You are together in the play area. The child pours the toys
out of the box - one after the other and looks at the whole thing in quick succession.
You're already somewhere else with the thought, on Social media there are also enough interesting things.
After 5 minutes, the child starts to complain. And you get upset inside
that the child cannot talk alone with so many toys and is still dissatisfied.

German: 
Habt ihr für die Beantwortung von Erziehungsfragen
in Büchern nachgeschaut? Ratschläge von
Pädagogen geholt? Kontakt Mit Psychologen
aufgenommen? Von den Erfahrungen erfolgreicher
Eltern Gebrauch gemacht? Es geht kein Weg
dran vorbei uns ernsthaft damit auseinanderzusetzen.
Ich möchte euch wahre Ausschnitte aus dem
Leben vor Augen führen und zeigen was ich
mit aktiv sein meine:
Es ist Mittagszeit, die Kinder haben gegessen
und ihr wollt, das sie sich nun allein beschäftigen,
weil ihr auch Zeit für euch haben wollt.
Ihr seid gemeinsam im Spielbereich. Das Kind
schüttet die Spielzeuge aus der Kiste -eins
nach dem anderen und guckt sich das ganze
im Schnelldurchlauf an. Ihr seid mit dem
Gedanken schon ganz woanders, auf Social Media
gibt es auch genug Interessantes.
Nach 5 Minuten fängt das Kind an zu quengeln.
Und ihr regt euch innerlich so auf, dass sich
das Kind doch bei so viel Spielzeugen nicht
alleine unterhalten kann und mit allem immer noch unzufrieden
ist.

Turkish: 
Mesela, yetiştirmeye yönelik soruların cevapları için bir kitaba baktınız mı? Bir pedagogdan
tavsiye aldınız mı? Psikoloğunuzla iletişime geçtiniz mi? Başarılı ebeveynlerin
deneyimlerinden yararlandınız mı? Bunu bize izah etmenin ciddi başka bir yolu bulunmamakta.
Hayattan gerçek kesitler
vermek ve aktif olmakla ne demek istediğimi şu örnekle açıklayayım:
Öğle vakti, çocuklar yemeklerini yediler ve siz onların kendi başlarına vakit geçirmelerini istiyorsunuz,
çünkü siz de kendinize vakit ayırmak istiyorsunuz. Birlikte oyun alanındasınız. Çocuk
oyuncaklarını sandıktan ardı ardına çıkarıyor ve tüm bunları
hemen oynuyor. Sizin kafanız ise çoktan başka yerlerde, sosyal medyada zaten
yeterince ilginç şeyler var. 5 dakika sonra çocuk sızlanmaya başlıyor.
Çocuk bu kadar oyuncağın arasında tek başına
kendini meşgul edemediği ve tüm bunlara rağmen hala memnun olmadığı için kızıyorsunuz.

German: 
Fakt ist: Das Kind möchte aktive Aufmerksamkeit
und nicht passives Dabeisein! Wir können
24 Stunden physisch für unsere Kinder da
sein, sind wir es auch geistig? Meist fehlt
das aktive Erlebnis von aktiven gemeinsamen Momenten.
* Was ich mit aktiver Elternschaft nicht meine,
ist, dass ihr die gesamte Zeit, die euch zur
Verfügung steht, mit euren Kindern verbringt
und euch für sie regelrecht opfert. Unser Alltag ist
so derart durchgetaktet und druchorganisiert,
dass alles schnell vorangehen, erledigt und
bearbeitet werden muss. Viele von uns sind
gezwungen viele Aufgaben gleichzeitig zu erledigen
und einigen fehlt Unterstützung von den Männern.
Es geht also um das Umdenken. Wir müssen
ein Gleichgewicht finden zwischen unserer
Arbeit, unserer Auszeit (Zeit für Ruhe und
Entspannung) und dem Elternsein. Und dabei
darf das Elternsein nicht auf die leichte
Schulter genommen werden. Wir müssen uns Zeit
dafür nehmen.
Ein weiteres Besipiel aus dem Alltag:
Das Abend/Mittagsessen muss vorbereitet
werden. Die Wohnung steht durch die Spielzeuge,

Turkish: 
Gerçek şu ki: Çocuk pasif olarak değil, aktif olarak dikkatini istiyor!
Bizler 24 saat fiziksel olarak çocuklarımızın yanında olabiliriz, peki zihinsel olarak orada mıyız?
Çoğunlukla beraber aktif olarak geçirilen zamanlarda yeterli değil.
* Aktif bir ebeveyn olmakla demek istediğim,  tüm verimli zamanınızda
onlarla olmanız, çocuklarınızla geçirmeniz ve onlara tamamen feda etmeniz değil. Günlük yaşantımız
öylesine dakik ve planlı ki, her şey çabucak geçiyor, bitiyor ve
üzerinde çalışılması gerekiyor. Çoğumuz aynı anda birden fazla işi halletmekte zorlanıyoruz
ve bir kısmımız erkeklerin desteğinden de yoksun. Bunun üzerinde düşünmeliyiz.
İş, boş zamanımız, ve ebeveynlik yapmak arasında
bir denge kurmak zorundayız.  Ve ebeveyn olmak basite alınacak
bir iş olmamalı. Bunun için vakit ayırmalıyız.
Günlük yaşamdan bir örnek daha:
Akşam yemeğinin hazırlanması gerekiyor. Evin her bir yerinde

English: 
The fact is the child wants active attention and not passive participation.
We can be physically there for our children 24 hours,
are we also spiritual? The active experience of shared moments is usually missing.
What I don't mean by active parenting
is that you have all the time you have available,
and spend it with your children or really sacrifice yourselves for them.
Our everyday life is so timed and organized,
that everything has to go quickly, be done and processed.
Many of us are forced to do many tasks at the same time
to do and some even have no support from men.
So it's about rethinking. We have to find a balance between our work,
our time for rest and being a parent.
And being a parent should not be taken lightly.
We have to take our time.
Another example from everyday life:
The evening / lunch must be prepared.
The apartment stands by the toys,

German: 
die überall verstreut sind, über Kopf. Das
Kind kann sich nicht allein unterhalten
und klammert sich, quengelt oder heult. Volles
Programm, was wir alle kennen. Was sollte man
tun?
Wie wäre es, wenn das Kind Teil am gesamten
Vorbereitungsprozess hat. Es sieht beim Kochen
zu, putzt das Gemüse, gibt euch notwendiges
Besteck, hilft beim Schneiden. Ja, das alles
wird sicherlich mehr Zeit in Anspruch nehmen,
das weiß ich und ein wenig mehr Dreck verursachen.
Aber ist ein schreiendes Kind im Hintergrund,
hinzu ein krampfhafter Versuch das Essen in
Eile vorzubereiten, wo die Küche dann am
Ende genauso chaotisch hinterlassen wird,
besser als andersherum? Das Kind wird sich
wertgeschätzt fühlen und weiß, dass man
Zeit für sie nimmt.
MIt dem Wechsel der Prioritäten bei den
to dos bzw. der Handhabung, kann die ganze
Hektik und das chaos, heulende Kinder, stressige
und genervte Mütter– vermieden werden.
Fakt Nummer 2

Turkish: 
etrafa saçılmış oyuncaklar var. Çocuk kendi tek başına oynayamıyor
ve size yapışıyor, yaygara koparıyor ya da ağlıyor. Hepimizin tanıdık olduğu bir hikaye. Ne yapılmalı?
Tüm yemek hazırlık sürecinde çocuk da bulunsa
nasıl olur? Yemek pişirirken, sebzeleri ayıklarken, gerekli çatal
kaşıkları verirken, keserken yardım edebilir. Evet, hepsi muhakkak ki daha fazla zaman gerektirecektir,
bunu biliyorum ve daha fazla kirliliğe yol açacaktır. Ama arka planda bağırıp ağlayan bir çocuk,
buna ek acele içinde yemek hazırlamak zor bir deneyimken, sonunda mutfak
tamamen kaosa dönüşecek iken, diğer şekil daha mı iyi olurdu sizce? Çocuk kendini
bu sekilde değerli hissedecektir ve sizin ona zaman ayırdığınızı bilecektir.
Bu önceliğin değişmesiyle ,tüm bu
koşuşturmaca ve kaos, ağlayan çocukar ve stresli ve kızgın anneler önlenebilir.
2 Numaralı Faktör:

English: 
The apartment is upside down due to the toys that are scattered all over the place.
The child cannot talk alone and clings, complains or howls.
Full program as we all know. What should you do?
How about if the child takes part of the entire preparation process?
It watches while cooking, cleans the vegetables, gives you the necessary cutlery, helps with cutting.
Yes, it will all take more time
I know that and it will cause a little more dirt.
But, is a crying child in the background, a desperate attempt to prepare the food in a hurry,
where the kitchen is left just as messy in the end,
better than the other way around? The child will feel valued and know that you will take time for them.
With the change of priorities in to dos or handling,
all the hustle and bustle, howling children, stressful and annoyed mothers - can be avoided.
Fact number 2

German: 
2. Kinder sind nicht unser Besitz: geben wir
ihnen Unabhängigkeit, Freiheit und die Möglichkeit,
sich auszudrücken.
Sie sind eigenständige Menschen, die wir
zur selbstständigen Wahrnehmung der Welt 
aufrüsten müssen und ihnen nicht unsere
Gedanken/ Erwartungen aufzwingen.
Sie sind uns Anvertraut. Traditionelle Vorstellungen,
wonach Kinder Besitztümer der Eltern sind
und nach Vorstellungen ihrer Eltern „geformt“
werden, dürfen keinen Platz mehr in der Erziehung
haben.
Meiden wir zu entscheiden, was Kinder tun
oder unterlassen sollten. Dominanzstreben
sollte in der Beziehung abgelegt werden. Statt
vorzutragen sollten wir mehr zuhören. Und
das nicht so tun als ob, sondern tatsächlich
mit ganerz aufmerksamkeit.
Kinder dürfen mitbestimmen und auch ihre
Meinung/Kritik ohne Angst äußern. Sie sollten
– trotz ihren Alters - ernstgenommen werden.
Sie haben nämlich ihre eigene Welt. Um
sie zu erreichen, sollten wir in ihre Welt
eindringen und versuchen sie zu verstehen.
Nur so gelingt Kommunikation.

Turkish: 
2. Çocuklar bizim mülkiyetimizde değildir: Kendilerini ifade edebilmeleri için onlara bağımsızlık,
özgürlük ve imkan verin. Onlara dünyadaki özgürlük algılarına kendilerinin,
sahip olmalarını sağlamalıyız, bizim düşüncelerimizi ve beklentilerimizi.
dayatmamalıyız. Onlar bize emanetler. Çocukların
ebeveynlere ait olduğu ve onların ailelerine göre ''şekillenmiş''
fikirlerinin eğitimde artık daha fazla yeri olmamalı.
Çocukların yapması gerekenleri ya da nelerden kaçınması gerektiğine karar vermekten sakınmalıyız. Çocuk yetiştirmede
dominant ebeveyn olmaktan vazgeçmeliyiz. Bildiğimizi okumak yerine ve
ne yapması gerektiğini söylemenin aksine, tüm dikkatimizle birlikte onlara daha fazla kulak vermeliyiz.
Çocuklar birlikte birşeylere karar vermek isterler, fikirleri ve eleştirilerini de korkmadan göstermek isterler. Onlar
yaşları ne olursa olsun ciddiye alınmak isterler. Onların kendi bireysel dünyaları vardır. Onlara
ulaşmak için, onların dünyasına sızmalı ve onları anlamaya çalışmalıyız.
Başarılı bir iletişim ancak bu şekilde olur.

English: 
Children are not our property: let's give them independence,...
... freedom and the opportunity to express themselves.
They are independent people who we perceive independently
need to arm the world and not impose our thoughts / expectations on them.
are entrusted to us. Traditional ideas that children are possessions...
...of the parents and their parents are shaped according to ideas...
should be no longer have a place in raising a child.
Let us avoid deciding what children should do or should not leave.
Striving for dominance should also not be rejected in the relationship.
Instead of saying what to do, we should listen more. And don't pretend it,..
...but do it actually with full attention.
Children can have a say and can also express their opinion / criticism without fear.
Despite their age, they should be taken seriously.
Because they have their own world. To reach them should
we penetrate their world and try to understand them. This is the only way to achieve communication.

English: 
The poet Khalil Gibran reminds us:
"Your children are not your children. They are the sons and daughters of life's longing for themselves....
...They come through you, but not from you, and although they are with you, they do not belong to you."
The 3rd fact.
The task of education is the responsibility of both the mother and the father.
The role of the father in education is rarely investigated.
Many families complain that the father has little interest in the educational process.
The fact that you work a lot or are so late from work and exhausted.
they no longer have time to take part in the upbringing.
But if the task only under mom,...
sister, grandma etc. is divided, the upbringing takes place only half.
The effects on the emotional world become visible in adulthood.
However, this is a long topic, which I would like to deal with separately.
Fact number 4.
Every child is unique It also wants to be perceived that way,...

German: 
Der Dichter Khalil Gibran erinnert uns:
„Eure Kinder sind nicht eure Kinder...
Sie sind die Söhne und Töchter der Sehnsucht
des Lebens nach sich selber. Sie kommen
durch euch, aber nicht von euch, und obwohl
sie mit euch sind, gehören sie euch doch
nicht....“
Der dritte Fakt
3. Die Aufgabe der Erziehung obliegt sowohl
der Mutter als auch dem Vater.
die Rolle des Vaters bei Erziehung wird
selten unter die Lupe genommen. Viele Familien
beklagen, dass der Vater kaum Interesse am
Erziehungsgeschehen hat.
Dadurch dass sie viel arbeiten oder spät
von der Arbeit kommen und ausgepowert sind,
haben sie keine zeit mehr sich am Erziehungsbelange
zu beteiligen. Doch wenn die Aufgabe nur unter
Mama, Schwester, Oma u.ä. aufgeteilt wird,
erfolgt die Erziehung nur halb.
Im Erwachsenenalter werden die Auswirkungen
auf die Gefühlswelt sichtbar. Das ist jedoch
ein anderes Thema, was ich gesondert behandeln
möchte.
Fakt nummer 4.
4. Jedes Kind ist einzigartig. Es will auch

Turkish: 
Şair Halil Gibran bize hatırlatıyor: "Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir...
"..Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları. Onlar..."
"...sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler ve sizinle birlikte olsalar da..."
"...sizin değiller...''
3. Faktör. Eğitme görevi annenin
olduğu kadar babanındır da.
Babanın eğitimdeki rolüne nadir olarak dikkat çekilir. Bir çok aile
babanın eğitimdeki etkinliklere çok az ilgi gösterdiğinden şikayet eder.
Çok fazla çalıştığından ya da işten eve geç geldiğinden ve yorgun olduğundan ötürü,
eğitimdeki katılıma ayıracak hiç vakitleri yoktur. Böylece de bu görev sadece anne, kız kardeş,
babaanne vs. düştüğü zaman, eğitim sadece yarım olarak başarılır.
Ruh dünyasındaki etkileri ise yetişkin yaşlarda görülür hale gelmektedir. Ancak bu
ayrıca ele almak istediğim başka bir konu.
4 numaralı faktör. Her bir çocuk eşsizdir. Böyle de

German: 
so wahrgenommen werden und seine Begabungen auf
seine Weise und in seinem Tempo entfalten.
Wir sollten die Kinder so annehmen, wie sie
sind. Mit ihren individuellen Stärken und
Schwächen.
Wir sollten unsere Kinder gut beobachten
d.h. feststellen, wie sie in bestimmten Situationen
reagieren, auf was sie sich freuen und nicht,
was sie stolz macht, welche Wünsche und Erwartungen
sie haben, welche Ängste sie besitzen.
Wir können Kinder dazu motivieren, nach
Erfolg zu streben. Dies ist jedoch nicht MIt
der Erwartung gleichzusetzen, überall erfolgreich
zu sein. Insbesondere in Bereichen, wo Kinder
weniger Interesse zeigen.
So eine Sichtweise kann nämlich auf Dauer
das Selbstvertrauen des Kindes schädigen,
da es denkt, stets erfolgreich sein zu müssen,
um die Eltern nicht zu enttäuschen. Dieser
Druck und der damit einhergehende Gedanke,
dass egal was man tut, die Eltern nicht zufrieden
stellen kann, das fördert dann die Gleichgültigkeit.
Von Kindern hört man in höherem alter
vor allem:
„Egal,was ich tue, ich kann ihnen nichts
recht machen“
„Dass was ich nicht schaffe, verlangen
sie von mir"

English: 
...and develop his talents in his own way and at his pace.
We should accept the children as they are. With their individual strengths and weaknesses.
We should watch our children well i.e. determine,
how they react in certain situations, what they look forward to and not,...
...what makes them proud, what desires and expectations they have, what fears they have...
We can motivate children to strive for success.
However, this is not the same as expecting to be successful everywhere.
Especially in areas where children show less interest.
Such a perspective can permanently damage the child's self-confidence,
because it thinks it must always be successful so as not to disappoint the parents.
This pressure and the concomitant thought that no matter what you do, which cannot satisfy parents, then promotes indifference.
One hears above all from children in older age:
"No matter what I do, I can't please them"

Turkish: 
algılanmak ve yeteneklerini kendi yollarında ve kendi tempolarında ilerletmek isterler.
Çocuklarımızı oldukları gibi kabul etmeliyiz. Onlara has güçleriyle ve
zayıflıklarıyla.
Çocuklarımızı iyi bir şekilde gözlemlemeliyiz. Belirli durumlarda nasıl reaksiyon verdiklerini
neye sevinip neye sevinmediklerini, neye gurur yaptıklarını, hangi istek ve beklentileri olduğunu
hangi korkulara sahip olduklarını saptamalıyız.
Başarıyı hedeflemeleri için çocukları buna motive etmeliyiz. Tabi ki bu
her şeyde başarılı olacağı anlamı ile eşdeğer değildir. Özellikle çocukların
daha az ilgi gösterikleri alanlarda. Böyle bir bakış açısı özellikle uzun vadede
çocuğun özgüveninin kırabilir, o durumda düşüneceği şey, aileyi hayalkırıklığına uğratmamak için,
her zaman başarılı olmak gerektiğidir. Ne yaparsan yap ebeveynleri
mutlu edemeyeceğine yönelik bu baskı ve beraberindeki düşünce, ilgisizliğe sebep olacaktır.
Özellikle yaşça büyük çocuklar tarafından söylenen:
''Her ne yaparsam yapayım aynı, onları memnun edemiyorum."
"Başaramadığım şeyleri benden talep ediyorlar"

Turkish: 
Değişik meşguliyetlere yönelik oyunlar vasıtasıyla, çocukların neye ilgileri olduğunu keşfetmelerinde
ve kabiliyetlerini geliştirmeleri için onları desteklemeyi denemeliyiz. Ve bu sadece
ailelerin iyi olduğunu veyahutta yararlı olduğunu düşündükleri konular çerçevesinde olmamalı.
Ve bu kapsamda, diğer çocuklarla karşılaştırmanın aynı şekilde kaçınılması gerektiğine
değinmek de önemli.  Çocukların tanınacağına ve saygı göreceği ona hissettirilmeli.
Onların oldukları gibi beğenileceği ve sevileceğide.
Böylece çocuk bilmeli ki, başarısızlıklarına rağmen aileleri tarafından seviliyor ve
takdir ediliyor. Ve de sonuç değil, çaba ve öğrenmedeki süreç önemli sayılıyor.
Yalnızca bu şekilde kendi özgüvenlerini kazandırabilir, güven kazanabilir ve kendilerini
yeni uğraşlarda motive edebilirler.
Başarısızlığa ya da yanlışlara müsade etmeli ve mazur görmeliyiz. Yanlışlarda
onları azarlamak ya da aşağılamak etmek yerine bunu somut şekilde adlandırmalıyız. Bunun yerine
diyebiliriz ki; "ah, bu hatayı nasıl yaptın? Görünen o ki gözden kaçırmışsın,

English: 
“They ask me what I can't do!" 
Based on the performance of various occupations,
we should try to support the children in researching their own interests and strengthening their talents.
And not only in subject areas, where we as parents think that they are good or meaningful for them.
In this context, it is important to mention...
...that comparisons with other children should also be avoided.
It should be shown to children that they are recognized and respected.
That you like and love them as they are.
The child should therefore know that despite the failures of
is loved and valued by parents and,
that the effort and process of learning counts and not the result.
Only in this way they can strengthen their self-confidence, gain trust...
...and motivate yourself for new jobs.
We must allow and forgive failures or mistakes.
In the event of mistakes, we should name them specifically,
do not scold or humiliate them.
Instead we can say, "ah how did you make a mistake?...

German: 
Anhand der Darbietung verschiedenster Beschäftigungen,
sollten wir versuchen die Kinder bei der Erforschung
ihrer eigenen Interessen und Stärkung ihrer
Talente zu unterstützen. Und das nicht nur
in Themengebieten, wo wir als Eltern meinen,
dass sie gut bzw. Sinnvoll für sie sind.
In diesem Rahmen ist es wichtig, zu erwähnen,
dass Vergleiche mit anderen Kindern ebenso
vermieden werden sollten. Kindern muss signalisiert
werden, das sie anerkannt und respektiert
werden. Das man sie mag und liebt, sowie sie
sind.
Das Kind sollte demnach wissen, dass es
trotz Misserfolge von den Eltern geliebt und
wertgeschätzt wird und, das die Bemühung
und der Prozess des Lernens zählen und nicht
das Ergebnis. Nur so können sie ihr Selbstvertrauen
stärken, Vertrauen gewinnen und sich für
neue Beschäftigungen motivieren.
Misserfolge oder Fehler müssen wir erlauben
und verzeihen können. Bei Fehlern, sollten
wir diese konkret benennen, nicht mit ihnen
schimpfen oder sie gar demütigen. Stattdessen
können wir sagen, "ah, wie hast du den Fehler
gemacht. Anscheinend hast du was übersehen,

Turkish: 
yeterince dikkatli değil miydin?" Ya da buna benzer şeyler.
Bu bağlamda beşinci faktöre gelmek istiyorum.
5. Pozitif tebrikler ve sevgi hissedilebilir olmalı ve hiç bir şart koşulmamalı.
Biz ebeveynler çocuklarımızı seviyoruz. Her zaman. Aynı şekilde bunu davranışlarımızla, sözlerimizle
bizim için ne denli değerli olduklarını gösteriyoruz da.
Onlara güvendiğimize, onlara inandığımıza, onlarla gurur duyduğumuza dair
bu hissi onlara hissettirmeliyiz.
Ne sıklıkla birbirimize sarılıyoruz, nedensizce, özellikle de ileriki yaşlarda? Ne sıklıkla
kararlara katkı sağlamasına izin veriyoruz? Başarısızlıklarda ne sıklıkla teselli ediyoruz, teşvik ediyoruz? Nasıl
hatalarıyla başa çıkıyoruz? Bu sorular bizim çocukların bakış açısıyla
düşünmeyi öğrenmemize yardımcı olacaktır.
Çocuklar tabi ki bizim onayladığımız ya da reddettiğimiz davranışlar
sergileyeceklerdir. Yine de ilişkinin şekli ve yolu bununla birlikte merkezi bir öneme sahiptir.
Bir örnekle bağlayalım: Çocuk isteyerek cam bardağı
kirdi ya da başka herhangi bir şeyi bozdu diyelim. Burada şunu söylemek yardımcı olacaktır; ''Ben

English: 
...Apparently you missed something, were not paying attention enough?", etc.
I would like to follow up here on the 5th fact.
The positive appreciation and love should be felt and should not be tied to any condition.
We parents always love our children. Always.
But do we also show, how valuable they are to us - in our behavior in our statements?
We should make them feel like we trust them
believe in them, are proud of their existence no matter what they do.
How often do you hug for no reason, especially in older age?
How often do we let them participate in taking decisions?
How often do we motivate and encourage them when they fail? How do we deal with their mistakes?
It is helpful that we learn to look at ourselves from the children's perspective.
Children will of course do certain things
that we approve or deny.
However, how you deal with it is of central importance.
Let's do this with an example:
The child brakes a glass cup
or something else. Here it helps to say

German: 
warst nicht aufmerksam genug?" Irgendwas Ähnliches
Anknüpfen möchte ich hier an den fünften
Fakt.
5. Die positive Wertschätzung und Liebe sollte
spürbar sein und an keine Bedingung geknüpft
werden. Wir Eltern lieben unsere Kinder. Immer.
Doch zeigen wir auch, wie wertvoll sie für
uns sind- in unserem Verhalten in unseren
Aussagen.
Wir sollten ihnen das Gefühl zu spüren
geben, dass wir ihnen vertrauen, an sie glauben,
stolz auf sie sind, egal was sie tun.
Wie oft umarmen wie sie, grundlos insbesondere
im höheren Alter? Wie oft lassen wir sie
an Entscheidungen teilhaben? Wie oft motivieren,
ermutigen wir sie bei Misserfolgen? Wie gehen
wir mit ihren Fehlern um?
Es ist hilfreich, dass wir lernen, uns aus
dem Blickwinkel der Kinder zu betrachten.
Kinder werden natürlich bestimmte Handlungen
ausführen, die wir befürworten oder verneinen
werden. Jedoch ist die Art und Weise des Umgangs
damit von zentraler Wichtigkeit.
Machen wir das an einem Beispiel fest:
Das Kind hat willentlich einen Glasbecher
zerbrochen oder irgendetwas anderes kaputt
gemacht. Hier hilft es zu sagen „ich bin

German: 
traurig, dass du mit Absicht den Glasbecher
zu Boden geworfen hast, ich bin dir nicht
sauer. “ Der Fokus liegt auf der Handlung
des Kindes, nicht auf der Person.
Es sollten generelle Aussagen vermieden
werden, und konkrete Kontexte verständlich
gemacht werden. Statt zu sagen, „du bist
ein guter oder schlechter Junge“ sollte
man lieber sagen „Ich habe mich darüber gefreut,
dass du heute von allein, deine Spielzeuge
aufgeräumt hast." Oder aber „Mir gefällt
es nicht, dass du dein Müll einfach liegen
lässt “.
Kinder, die im Laufe ihrer Entwicklung stets
eine bedingungslose Liebe erfahren, sie haben
erhöhtes Selbstvertrauen und -bewusstsein.
Sie wissen, dass sie wertgeschätzt werden.
Wenn euch das Video gefallen hat und ihr die
nächsten 5 Fakten wissen wollt, dann like
doch das Video und abonniert ELEFUN!.
Habt ihr euch gefragt, warum wir unbedingt
mit den Kindern Spielen sollten? Dann schaut
mein vorheriges Video zum Thema Spiel an.
Wir müssen uns Zeit dafür nehmen,.. mach zu, das Kind weint..
.. zum Thema Spiel an
ob es geworden ist, oder nicht, egal jetzt (um 4 Uhr nachts..)

Turkish: 
senin bardağı bilerek yere fırlattığın için üzüldüm, sana
kızgın değilim.'' Odak nokta çocuğun davranışındadır, kişide değil.
Genel ifadelerden kaçınılmalı ve somut, anlaşılabilir geri bildirimler
yapılmalıdır. ''Sen iyi ya da kötü bir cocuksun'' demek yerine
daha ziyade; ''Bugün kendi başına oyuncaklarını topladığın için mutlu oldum.''
demelisiniz. Ya da ''Çöpünü öylece bırakman
hoşuma gitmiyor.''
Gelişimi esnasında koşulsuz sevgiyi öğrenen çocuklar,
artan özgüvene ve farkındalığa sahip olacaktır. Değerli olduklarını bileceklerdir.
Eğer videoyu beğendiyseniz ve sıradaki 5 faktörü bilmek istiyorsanız,
videoyu beğenin ve ELEFUN'a abone olun!.
Size neden mutlaka çocuklarla oynamanız gerektiğini kendinize sordunuz mu? Öyleyse
oyun temalı önceki videoma göz atın.
Bunun için oyun temasına, ..kapat, çocuk ağlıyor..
.. oyun temalı videoma göz atin.
Olduysa oldu, olmadıysa da, artık yallah (saat gece 4..)

English: 
"I'm sad that you purposely threw the glass mug on the floor, I'm not angry with you."
The focus is on the child's action, not the child's person.
General statements should be avoided
and concrete contexts are made understandable. Instead of saying
"You are a good or bad boy" should be said
I was happy that you cleaned up your toys by yourself today.
Or "I don't like that you just leave your garbage".
Children, who always experience unconditional love as they develop,
they also increase self-confidence.
They know that they are valued.
If you liked the video and you want to know the next 5 facts,
then like the video and subscribe to ELEFUN!.
Did you wonder why we should play with the kids?
Then watch my previous playing with children video.
we need to take our time
Turn it off, the kid is crying
Video about the meaning of playing in raising the children
Whether it is well done or not, let's close it (at 4 o'clock at night)
