
English: 
And that's what they mean:
what does socrates want when he says: "Look closely, only the wicked are unhappy?"
he poses a kind of paradox, the self abolition of evil.
We must see if the wicked are unhappy, there's no more evil.
but why would there be no evil? "evil is nothing"! what does that mean?
Well.
It means you think you're clever, you speak of evil, but you can't think evil.
If philosophers meant that, it's interesting.
Why would a philosopher have to say that you can't think evil?
I'll show you that you can't think evil.
It doesn't mean tha evil is nothing,
but that evil is nothing from the perspective of thought.

French: 
sokrates "dikkatlice bakın, sadece kötüler mi mutsuz?"
öyle bir paradoks ortaya koyuyor ki, bu kötülüğün kendini ortadan kaldırması oluyor.
dikkat edelim, şayet kötü mutsuzsa, kötülük artık yok demektir.
ama neden kötülük yok olsun? "kötülük hiçliktir"! bu ne demek?
güzel.
şu demek ki; sen akıllsın, kötülükten bahsediyorsun, ama kötülük düşünemiyorsun.
şayet filozoflar bunu kastettiyse, bu epey ilgi çekici.
neden bir filozof kötülük düşünemeyeceğini söylesin?
size kötülük düşünemeyeceğinizi göstereceğim.
bu kötülüğün hiçlik olduğu anlamına gelmiyor;
ancak bir açıdan bakıldığında kötülüğün hiçlik olduğu anlamına geliyor.

English: 
You can't think it.
It's a nothingness. Might as well try to think nothingness.
In Plato's texts, the topic "evil is nothing" runs through two levels,
a grand objective level and subjective level.
What does "evil is nothing" mean objectively?
It means all evil boils down to privation,
and privation boils down to negation.
Thus "evil is nothing",
it's a pure negation. Evil is not.

French: 
onu düşünemezsiniz.
o hiçliktir çünkü. yine de hiçliği düşünmeyi bir deneyin.
Eflatun'un metinlerinde, "kötülük hiçliktir." konusu iki kademede işlenir.
objekitif kademe ve subjektif kademe.
objektif olarak "kötülük hiçliktir." ne anlama geliyor.
diyor ki, kötülük yokluğa evriltildiğinde,
yokluk da olumsuzlamaya evrilir.
nitekim "kötülük hiçliktir."
bu apaçık bir olumsuzlamadır. Kötülük yoktur.

French: 
zira, olumsuz bir oluş yoktur.
basit olduğu kadar zorlayıcı da,
bu indirgeme, görüyorsunuz, kötülüğün çelişkisi,
yokluğa, ve yokluğun da basit bir olumsuzlamaya.
varsayalım böyle yaptı, tezini böyle geliştirdi.
peki kötülük hiçliktir demek subjektif olarak ne anlama geliyor?
subjektif olarak ne anlama geldiğini, size sokrat'ın bir
diyalogu üzerinden göstereceğim.
kötü bir adamı çağırıyor. diyor ki: "sen cinayet işlemek istiyorsun, doğru mu?"
cevap veriyor: "evet, istiyorum, herkesi öldürmek istiyorum."
"ah", diyor Sokrates "herkesi öldürmek istiyorsun, ama neden?"

English: 
Indeed, there's no being of the negative.
It's very simple, but at the same time difficult,
this reduction, you see, of evil or contradiction,
to privation, and privation to simple negation.
Suppose he does that, developing his thesis.
And what does it mean that evil is nothing subjectively?
Subjectively, it means and here Socrates develops all his skill
he says, I'll show you through dialogue.
He summons a wicked man. He says to him: "You want to murder, right?"
He responds: "Yes, I want to murder, I wanna kill everyone."
"Ah", says Socrates, "You want to kill everyone. But why?"

French: 
kötü adam diyor ki: "çünkü bu beni mutlu ediyor, Sokrates, o yüzden."
"ah, o yüzden istiyorsun demek. ama söyle bana, haz iyi midir kötü müdür?"
sonra kötü adam diyor ki: "çok açık ki iyidir. iyi hissettirir."
ve Sokrates diyor ki: "ama kendinle çelişiyorsun,
böyle diyorsan istediğin herkesi öldürmek değil demek ki."
"herkesi öldürmek bir bahane. senin istediğin şey haz."
"tamam, böylelikle senin öldürmekten haz aldığın ortaya çıkıyor"
"ama asıl istediğin şey haz. ve bana sen kendin
dedin ki, haz iyidir, öyleyse sen de iyiliği istiyorsun."
"iyiliğin doğası hakkında basit bir şekilde yanılıyorsun."
sonra kötü adam diyor ki:
"Sokrates, seninle konuşulmaz!"

English: 
The wicked man says: "Because it makes me happy, Socrates, I want to."
"Ah, you want to. But tell me, is pleasure good or bad?"
Then the wicked man says: "It's clearly good. It feels good."
And Socrates says: "But you're contradicting yourself,
since what you want isn't to kill everyone."
"Killing everyone is a means. What you want is your pleasure."
"It turns out your pleasure is to kill everyone, okay."
"But what you want is your pleasure. And you told me
yourself, pleaasure is good, so you want the good."
"You're simply wrong about the nature of the good."
Then the wicked man says:
"Socrates, no one can talk with you!"

French: 
görüyorsunuz, çok basit.
subjektif olarak yanılan kötü adam.
ve bu bizim için çok önemli olacak. zira Sokrates'in formülü:
"hiç kimse isteyerek kötü olmaz."
bu, her istek iyiliğe olan istektir, anlamına geliyor.
basit bir şekilde iyiliğin doğasına dair yanılanlar vardır,
ama isteyerek kötü olmamışlardır. iyiliğin peşindedirler.
derler ki: "ben "kendi" iyiliğimin peşindeyim." ve Sokrates der ki:
"haklısın. kendi iyiliğinin peşinde olmalısın. kesinlikle bu senin iyiliğine olur."
"her zaman iyi olan, senin iyiliğindir. o yüzden, artık kötülüğü isteyemezsin."
ve, kötü adam çıldırır.
Sokrates bu şekilde kötü adamın kendini yok edeceğini
ummaktadır, ama bu sadece bir yere kadar işe yarar.
pekala, ben bundan ne anlamıştım?

English: 
See it's extremely simple.
The wicked man, subjectively, is one who is mistaken.
And this will to be very important for us. Hence Socrates's formula:
"No one is voluntarily wicked",
This means by definition: all will is will for a good.
There are simply some who are mistaken about the nature of the good,
so they aren't voluntarily wicked. They seek the good.
They say: "I seek 'MY' good." But Socrates says:
"You're right. You must seek your good. Clearly it is your good."
"It's always good, your good. So, you cannot then seek evil."
Then, the wicked man goes nuts.
Socrates hopes that the wicked man will in this way
destroy himself, but it only works at a certain level.
So, what do I already understand of this?

French: 
felsefenin bize söylediğini: kötülük hiçliktir,
ki bunu bize iki şekilde, iki haliyle gösterir:
objektif olarak kötülük apaçık bir olumsuzlamadır , olumsuzlukta ise bir oluş yoktur;
ve subjektif olarak: kötülüğü isteyemezsin çünkü bu çelişkili olur.
sadece iyiliği isteyebilirsin. kimse isteyerek kötülük yapmaz.
ne yapıyorlar? bu filozoflar neyin içinde debeleniyorlar?
hayır debelenmiyorlar. hangi temel mesele ile uğraşıyorlar? yargı (muhakeme) meselesi ile.
aslında, kötü adam muhakeme kabiliyeti kötü olan adamdır.
The whole of philosophy will be brought into the system of judgment,
and perhaps that's what philosophy first invented, even if it'll be ruinous, catastrophic.
I'm not making a value judgment. I think philosophy arose with a system of judgment.

English: 
It's that this philosophy tells us: evil is nothing,
which tells us this in two modes, two registers:
objectively, evil is pure negation, there's no being of the negative;
and subjectively: you can't will evil because it's contradictory.
You can only desire good. No one does evil willingly.
What are they doing? What are these philosophers already floundering into?
No, not floundering. What element are they already in? They're in the element of judgment.
In fact, the wicked man is the one who judges badly.
The whole of philosophy will be brought into the system of judgment,
and perhaps that's what philosophy first invented, even if it'll be ruinous, catastrophic.
I'm not making a value judgment. I think philosophy arose with a system of judgment.

French: 
ve kötü adam kötü muhakeme eden adamdır.
filozof aptal olabilir, ama muhakeme etme iddiasını sürdürdüğü müddetçe iyidir.
benim gördüğüm kadarıyla, felsefe her zaman başlangıçta
kendisinin en garip formunu alıp hiç terketmemiştir, yani, paradoksu.
Paradoks.
filozof, bir anlamda, bir anda ortaya çıkıverip hiçbir işe yaramayan kişidir.
gerçekten böyle, bir Yunan şehrindeki bir filozofu gözünüzde canlandırın.
meydanda gezinip durur ve bir konuşma için her zaman hazırdır.
Sokrates başlar: "oo, nereye gidiyorsun?"
"nasıl gidiyor?" ve sonra konuşma başlar.
ama öyle herhangi bir konuşma değildir.

English: 
And the wicked man is the one who judges badly.
The philosopher may be foolish, but he's good since he claims to judge well.
It seems to me, philosophy has always started by taking
a very curious form that it will never abandon, namely, the paradox.
The paradox.
The philosopher is one who shows up and, in a sense, is a good for nothing.
He wanders around the public square and is always ready for chat.
it's true. Imagine the philosopher in the Greek city.
He wanders around the public square and is always ready for chat.
Socrates begins: "Oh, where are you going?"
"What's going on with you?" Then the conversation begins.
But it isn't just any conversation.

French: 
mutlak bir güce matuf bir paradoks varsa ortada, ona felsefe denir.
mutlak güç mü yoksa güçsüzlük mü?
en basit haliyle paradoks nedir? ben gelişkinleşmemiş şeylerdir diyorum.
ne olduğunu merak ediyor değilim, ufak da olsa genel bir konu arıyorum.
en basit haliyle, paradoksun şöyle diyen bir şeyi içerdiğini düşünüyorum:
"'öyle olan' bir şey var ama,
ama aynı zamanda onu düşünemiyorsun."
X 'olan', ve de, merak uyandıran ve hayranlık uyandırıcı şekilde düşünülemeyen. 
teknik tabiriyle, diyeceğim şu ki
paradoks bir varlığın düşünülemez olduğu iddiasını içeren bir önermedir.
bu paradoks için iyi bir tanımlama olacaktır.

English: 
Call it philosophical when a paradox arises which refers to a certain power.
A certain power or powerlessness?
What's the paradox at the simplest level? I'm saying rudimentary things.
I'm not wondering what it is, I'm looking for some small common thread.
I think at the simplest level, a paradox involves telling you:
"there's something that 'is' and,
at the same time, you can't think it.".
X is, and yet, is a wonder, admiring it's unthinkable.
In technical terms, I'd say
the paradox is a proposition that consists n presenting the unthinkability of a being.
This would be a good definition of paradox.

English: 
The philosopher doesn't say: it's not. Commentatorsa are really dreadful.
I'll take an example that's apparently different
from what I'm talking about, but it's the same.
For example, there's a famous paradox from one of the first philosophers to call themselves a philosopher.
He's considered the inventor of dialectics: Zeno.
There are two Zenos: Zeno the Stoic and Zeno of Elea.
I'm talking about Zeno of Elea,
disciple of Parmenides, who said:
"Being is".
Thus, thee founder of ontology.
Zeno creates famous paradoxes which concern movement.
He explains that Achilles, for example, is not able to catch the tortoise.
He explains that the arrow cannot hit the target.

French: 
filozof şöyle demez: 'öyle değil olan'. yorumlayanlar için gerçekten ürpertici.
bariz olarak farklı bir başka örneği ele alacağım
hakkında konuştuğum şeylerden, ama aynısı.
mesela, kendine ilk filozof diyen ilk filozoflardan birinin meşhur bir paradoksu var.
diyalektiğin mucidi olarak kabul edilir: Zenon.
iki Zeno var: stoacı Zenon ve Elea'lı Zenon.
ben Elea'lı Zenon'dan bahsediyorum
Parmenides'in öğrencisi, demişti ki:
"varlık vardır."
hakeza, ontolojinin de kurucusudur kendisi.
zenon hareket ile ilgili meşhur paradokslar yaratır.
mesela, Aşil'in kaplumbağayı neden yakalayamayacağını açıklar.
okun neden hedefi vuramayacağını açıklar.

French: 
bir başka deyişle, Zenon bir aptaldır. aptal olmak böyle bir şeydir.
yani o, okun hedefe ulaşamayacağına ya da dokunamayacağına, 
Aşil'in kaplumbağayı yakalayamayışına açıklık getirir.
nasıl açıklama getirdiğini hatırlayalım:
Aşil'in gideceği yolu ya da oku parçalara böler.
ikinci parçaları da ikiye böler, vs. böyle sonsuza kadar.
ve ne kadar küçük olursa olsun hep ok ile hedef arasında
bir mesafe kalacaktır.
aynı şekilde, Aşil sıçrar ve her defasında
kaplumbağa ile arasındaki mesafeyi yarıya indirir.
kalanın yarısını katetmek zorundadır, her defasında

English: 
In other words, Zeno is an idiot. That's what being an idiot is.
So he explains the arrow can't reach the target,
can't contact it, nor can Achilles catch the tortoise.
Recall how he explains it:
He divides the path of Achilles or the arrow in half.
He divides the second half in half, etc, ad infinitum.
And there wilalways be a distance, however small,
between the arrow and the target.
Similarly, Achilles leaps and covers
half his difference with the tortoise;
he must cover half of what's left, half the rest of

French: 
kalanın yarısı, sonsuza kadar. kaplumbağayı asla yakalayamayacaktır.
güzel.
bana yine de Zenon'un güçlü bir matematikçi olduğunu söyleyebilirsiniz.
ilginçtir çünkü bu, Yunanlıların sonsuz derecede küçük olanı
analiz etmek için kullandıkları bir dışa-atım metodudur.
göründüğünden daha az anlamsız oluyor böyle, ama ya felsefe?
görüyorsunuz ne Zenon ne Sokrates aptal değil. bir başka şekilde aptal evet,
ancak düşündüğünüz şekilde değil çünkü
şeylerin hareket ettiğini biliyor.
Aşil'in kaplumbağayı yakalayacağını çok iyi biliyor.
okun hedefe ulaşabileceğini biliyor.
hepsini biliyor.
tıpkı Sokrates'in kötü
insanların olduğunu bilmesi gibi.

English: 
the rest, ad infinitum. He never will catch the tortoise.
Well.
You'll tell me well, still Zeno has a strong Greek mathematical literacy.
It's very interesting because it involves what the Greeks had set up
as a meethod of exhaustion, that is, the analysis of the infinitely small.
It's less nonsense than it would seem, but what of philosophy?
You see, Zeno is no idiot, nor is Socrates. He's an idiot in another way,
but not the way you'd think because
he knows things move.
He knows very well that Achilles catches the tortoise.
He knows that the arrow hits the target.
He knows all that.
Likewise, Socrates knows
that there are wicked people.

French: 
yani bize epeyce farklı başka bir şey anlatmaya çalışıyorlar:
kötülük ve hareket birer varlıktır.
ancak sorun şu ki, varlık hakkında nasıl düşünürüz?
Zenon'un göstermeye çalıştığı, hareketin hareket olarak düşünülemeyeceği.
birçok yorumcunun söylediği gibi hareketin haraket olarak "öyle değil olan" olduğu değil.
bu aptalca olur.
hareket hareket olarak düşünülemez.
Sokrates'in göstermeye çalıştığı, kötülüğün kötülük olarak düşünülemeyeceği.
güzel, giderek daha da ilginçleşiyor. işte paradoks.

English: 
So, what they want to tell us is something quite different:
evil and movement are beings.
But the problem is how to think about being?
What Zeno is trying to show is that movement as movement is unthinkable.
It's not that movement as movement "is not" as many commentators say.
That's idiotic.
It's that movement as movement cannot be thought.
What Socrates wants to show is that evil as evil cannot be thought.
Well, it's getting more interesting. This is a paradox.

French: 
bir paradoks, bir varlığın düşünülemezliğinin belirtir.
ancak neden bu paradokslar onlara yoğun bir haz veriyordu?
onlara zevk veriyordu.
biri her: "ama söylediğin aptalca, hareketin
varolmadığını nasıl söylersin! ne demek istiyorsun?" dediğinde.
diyorlar ki: "tamam ya neyse. bakalım paradoksumla neler yapacaksın?"
zira filozofların itibarı konuşkan oluşları ile ölçülürdü.
ancak onlar konuşkan değildiler, hatta dünyanın en sessizleriydiler
zira nihai varlığın hiçbir şekilde düşünülemeyen olduğunu düşünüyorlardı.
varlık düşünülemez olduğu müddetçe bu rahatlatıcı olabilir,
varlık düşünülebilir olduğunda ise öyle değil.
ancak varlığı düşünmek tabii ki kolay değil. felsefe işte bu olurdu.

English: 
A paradox states the unthinkability of some being.
But why do theseee paradoxes give them intense pleasure?
It delights them.
The more one tells them: "But you're stupid to say
movement doesn't exist! What do you mean?"
They say: "Oh well, whatever. How are you getting by with my paradox?"
Thus the reputation that philosophers have always had for being talkative.
But they're not talkative, they're the quietest in the world
since they think that ultimately bein is fundementally unthinkable.
It can be comforting since if being is unthinkable,
it may not be that Being is thinkable.
But thinking Being isn't easy either. That would be philosophy.

English: 
Well.
Why are they saying that?
Why are they so happy?
At first glance, it isn't a triumph or victory for thought. Far from it.
It can't think movement or evil. It can't think anything.
What can thought think then?
It will think "Being is": Parmenides.
"Only justice is just"
Only just people are just, second; what's truly and totally just is justice.
Justice is just. We can create litanies: Virtue is virtuous, wisdom is wise.
That's what Socrates does in a series of dazzling dialogues, but that infuriates everyone.
We have a long discussion to arrive at the revelation:

French: 
güzel.
bunu neden söylüyorlar?
neden bu kadar mutlular?
ilk bakışta, düşünce için bir zafer ya da başarı değil. ondan çok çok öte.
kötülüğü ya da hareketi düşünemiyor. hiçbir şeyi düşünemiyor.
düşünce neyi düşünebilir öyleyse?
"varlık vardır"ı düşünecek: Parmenides.
"sadece adalet adildir"
sadece adil insanlar adildir ikincisi; gerçekten ve tamamen adil olan adalettir.
adalet adildir. çeşitlendirebiliriz: erdem erdemlidir, bilgelik bilgedir.
Sokrates'in o büyüleyici diyaloglarında yaptığı budur, ancak bu herkesi çileden çıkarır.
şu çıkarıma varmak için epey uzun mülahaza ettik:

French: 
adalet adildir, ve tek adil olan adalettir.
ve varolan tek varlık vardır.
diyebiliriz ki: "yine de 40 sayfa doldurmak zorunda değil"
ama evet, doldurdu, zira, ikisi birbirinden ayrılamaz, varlık düşünülemeyendir.
düşünülebilir olan nedir?
katışıksız idealizm.
İde.
İde.
İyi.
filozoflar neden keyiflenirler? varlık hakkında daha az düşünebildikçe,
bir o kadar mutlu olurlar, kendilerince daha çok gülerler.
herkesi gıcık ederler, ve sonra da hiçbir şeyi düşünemeyeceğimizin açıklamasını yaparlar.

English: 
justice is just, and only justice is just.
And there's only Being which "is".
We'd like to say: "It still didn't need to take 40 pages"
But yes, it did, since, and it's inseperable from this, being is unthinkable.
What is thinkable?
Pure ideality,
the idea.
the idea.
Good.
Why do philosophers rejoice? The less theey are able to think being,
the happier they are, the more theey laugh in their own way.
They annoy everyone, and then they explain that we can't think anything,

English: 
not motion, or Being, or evil, or Becoming; we can't think any object of paradox.
And they proceed to say: yes, but we can think:
"justice is just, Being is", etc. What are they doing?
Understand! They are really fulfilling the destiny of philosophy,
it seems to me, in its original emergence, namely,
to constitute a system of judgment.
It's about judging everything that is.
And what's the possibility of judging all that is?
At the limit, it amounts to the position of something beyond Being.
We will judge what is, and also Being itself based on something above Being.

French: 
hareket, varlık, kötülük ya da oluş değil; paradoksun hiçbir objesini düşünemeyiz.
ve derler ki: evet, ama düşünebiliriz:
"adalet adildir, varlık vardır", vs. ne yapıyorlar?
anlaşıldı! felsefenin kaderinde olanı ifa ediyorlar,
bence, kelimenin tam anlamıyla çıkış noktasında.
böylelikle bir muhakeme sistemi oluşturabiliyorlar.
bu her şeyi muhakeme etmek ile ilgili bir şey.
peki tüm bunların içinde bir şeyi muhakeme edebilme ihtimali nedir?
limit noktasında, varlığın ötesinde bir şeyin konumunu ifade ediyor.
varolanı muhakeme edeceğiz, ve ayrıca varlığın üstündeki bir zeminde varlığın kendisini.

English: 
We fall back on the One above Being.
In other words,
 the basic idea of this whole philosophy is that
only the Good, with capital G
- and this is how it produces this
optimistic appearance- only iy creates Being and causes action.
Only the Good makes being objectively and causes action subjectively.
So the Good is above Being. The Good is the One.
Thus, we can judge everythin that is.
It was less about declaring movement & Becoming unthinkable,
than of submitting it to the system of judgement
according to criteria which do not become,
which are the criteria of Good, which aren't in motion, etc.
So the Good is both reason for being and reason for acting.

French: 
varlığın ötesinde olan o 'tek" şeye dönüyoruz.
bir başka deyişle,
tüm felsefenin temel idesi,
sadece İyi'yi, büyük 'İ' ile,
- ve optimist görünümü böyle
üretiyor- sadece o varlığı yaratır ve eylemin sebebidir.
sadece İyi objektif olarak varlığı yaratır ve subjektif olarak eylemin sebebidir. 
yani İyi varlığın üstündedir. İyi o 'Tek' şeydir.
zira, böylelikle 'öyle olan' her şeyi muhakeme edebiliriz.
bu hareket ve varlığın düşünülemez olduğunu ilan etmekle pek ilgili değil;
ondan ziyade onları muhakeme sistemine teslim etmek ile ilgili;
'olmayan' kriterlere göre bu böyle,
ki İyi'nin kriterleri de aynı, hareket halinde olmayan, vs.
bu yüzden İyi hem varlığın hem eylemin sebebidir.

English: 
In Latin, it becomes:
 "ratio essendi and ratio agendi".
Evil is necessarily nothing.
Evil is nothin since
only the Good creeates Being and causes acting.
The Good is above Being. This is the condition of the system of judgment.
Finally,
this isn't in the name of simple optimism.
It's in the name of logic, of a Logos pushed to the extreme.
The power of paradox is the Logos.
It isn't the philosopher who is optimistic, it's logic that is.

French: 
latincesi şöyle:
 "ratio essendi and ratio agendi".
ve demek istedikleri şu:
kötülük hiçlik olmak zorundadır.
kötülük hiçliktir zira
sadece İyi varlığı yaratır ve eylemin sebebidir.
İyi varlığın üstündedir. bu muhakeme sisteminin şartıdır.
nihayet
bahsettiğimiz basit bir optimizm adına değil,
mantığın (logic) adına, en son uçlara itilmiş Logos adına.
paradoksun gücü Logos'tur.
optimist olan filozof değil mantıktır (logic).

English: 
It can't think evil, movement, or Becoming.
It's much later that logic will make considerable progress itself
to try to think evil, movement, and Becoming.
not the reconiciliation of the evil, the movement and the future.
The reconcilation of evil, movement, and Becoming with logic
and with its power of logic
will mark a turning point for philosophy.
Basically, thee reconciliation of logic with being as such,
with evil, with Becoming, and movement,
will be what?
It will be the great German Romanticism.

French: 
o; kötülüğü, hareketi ya da varlığı düşünemez.
mantığın kendisini kötülüğü, hareketi ve varlığı
düşünebilir hale getirme çabası sonraları olacaktır.
kötülüğün, hareketin ve geleceğin mutabakatı değil.
kötülüğün, hareketin ve varlığın mantık ile ve
mantığın gücü ile mutabakatı ise
felsefede iz bırakan bir dönüm noktası olacaktır.
basitçe, mantığın varlık ile mutabakatı, kötülük ile
oluş ile ve hareket ile olacaktır.
peki ondan ne olacak?
büyük Alman Romantizmi olacak.

English: 
It'll be Hegel.
At that point, logic will find a way to grant being to the negative.
There's a being of the negative.
It will be the reconciliation of logic and, if you like, the tragic.
Until then, logic had been hopelessly optimistic and in the service of good.
Translated by: Mustafa Burak Arabacı

French: 
Hegel olacak.
o aşamada, mantık varlığı olumsuzluğa devredecek.
olumsuzluğun varlığı.
bu mantığın mantığın mutabakatı olacak, ya da isterseniz, trajik olanın.
o zamana değin, mantık ümitsizce optimist ve iyiliğin hizmetinde olacak.
Çeviren: Mustafa Burak Arabacı
