
Dutch: 
Bisschop Robert Barron over
Geloof en Rede
Er is een lezing in de Paastijd,
die ik erg belangrijk vind
voor deze vraag over geloof en rede.
Ik heb al eens gezegd, dat in mijn werk
hier op YouTube, een van de
belangrijkste tegenwerpingen 
op dit gebied ligt.
Wat wij geloof noemen, zou gewoon
onredelijk zijn.
Het zou gewoon oude voorwetenschappelijke
onzin zijn.
Geloven in een mythologie van de bronstijd,
vallen voor een oud sprookjesverhaal, etc.
Dat is wat het geloof helemaal is, het is
irrationeel.
Nu, dit verhaal aan het einde van
het Evangelie van Johannes,
over de twijfelende Thomas, werpt
denk ik veel licht op dit onderwerp.
Laat me een stukje lezen, je kent het 
goed, maar ik zal een klein stukje lezen.
"Thomas, een van de twaalf, ook Didymus 
genaamd, was er niet bij toen Jezus kwam."
Jezus kwam dus in de kamer, maar Thomas
was er niet. "De andere leerlingen vertelden

Spanish: 
P. Robert Barron
comenta sobre
 la Fe y la Razon
Hay una lectura para la temporada de Pascua
que creo es muy importante en esta
cuestión de la fe y la razón.
He dicho que, en mi trabajo aquí en YouTube,
la principal objeción que se presenta es
precisamente en esto de que la
fe es simplemente irrazonable.
Que la fe es una tontería pre científica.
Que es creer en una mitología de la edad de
Bronce o creer en una vieja historia de hadas.
Que eso es todo lo que la fe es,  algo irracional.
Bueno, la historia a finales del evangelio
de Juan sobre Tomás, el incrédulo,
creo inspira mucha luz sobre esta cuestión.
Permítanme leer un poco de la historia. Ya la
conocen bien pero leeré un poco del principio.
"Tomás, uno de los doce, llamado el Dídimo,
no estaba con ellos cuando Jesús vino"
Jesús entro en la habitación, pero Tomás no estaba
allí así que los otros discípulos le dijeron:

Polish: 
W okresie Wielkanocnym czytamy fragment z Pisma Świętego, który jest ważny
w odpowiedzi na pytanie o wiarę i rozum.
W mojej pracy ewangelizacyjnej na kanale YouTube
to jeden z najczęściej podnoszonych argumentów przeciwko wierze.
To, co nazywamy wiarą jest po prostu nierozumne,
jakiś przednaukowy nonsens, albo mitologia z epoki brązu,
albo jakieś bajki i legendy.
Taka właśnie jest wiara: irracjonalna.
Fragment Ewangelii Św. Jana o wątpiącym Tomaszu rzuca światło na to zagadnienie.
Pozwólcie, że przeczytam kawałek. Wiem, że to dobrze znacie ale przytoczę krótki fragment.
"Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus."
Czyli Jezus pojawił się wśród Apostołów ale Tomasza tam nie było.
"Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»"

Spanish: 
"¡Hemos visto al Señor!"
Pero él les dijo: "Si no veo en sus manos la señal de los clavos, y meto el dedo en el lugar de los clavos, y pongo la mano en su costado, no creeré."
El famoso Tomás, el incrédulo.
¿Qué hacemos de esto?
Bueno, se podriá decir que esto claramente demuestra que las preguntas son malas y sólo debes tener fe y no hacer preguntas.
Pero NO, esa es la manera equivocada de pensar en ello.
La tradición católica ama preguntas.
Les voy a dar una indicación de por qué.
Cuando María escucha el anuncio del ángel, ¿qué pregunta?
"¿Cómo es posible si no he tenido relaciones con un hombre?"
Ella hace una honesta y muy buena pregunta.
María, también escuchamos, reflexiono estas cosas en su corazón.
Ella tomó la revelación, pero no tontamente.
Ella pensó y reflexiono en la revelación que se le dio.
Ella es el modelo para toda la teología.
O piensen en esta figura antigua de la Edad Media, Tomás de Aquino.

Dutch: 
hem: ‘We hebben de Heer gezien.
Maar hij zei: ‘Ik wil zijn handen zien,
met de gaten van de spijkers erin; 
ik wil ze met mijn vingers voelen.
Ik wil met mijn hand de opening in zijn 
zijde voelen. Anders geloof ik niet."
Ok, de beroemde twijfelende Thomas.
Wat kunnen we hier nu uit halen?
Nou, dit bewijst toch dat vragen slecht 
zijn, je moet gewoon geloof hebben
en geen vragen stellen. Nee, dat is 
de verkeerde manier van denken.
De katholieke traditie houdt van vragen.
Ik geef je een aanwijzing waarom.
Maria, hier bij de aankondiging van de 
Engel, wat zegt ze?
Hoe is dit mogelijk? Want ik heb geen
omgang met een man.
Ze stelt een heel goede, eerlijke vraag.
We horen ook, dat Maria deze dingen in
haar hart overwoog.
Ze nam de data van de openbaring aan,
maar ze nam ze niet onnozel aan,
ze dacht erover na, stelde er vragen over,
overwoog ze in haar hart.
Het maakt haar het model van alle
theologie.
Of denk aan de naamgenoot van deze
oude figuur.
Zijn naamgenoot uit de Middeleeuwen
Thomas van Aquino.

Polish: 
"Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ
i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę»."
OK, znany wszystkim wątpiący Tomasz.
Co rozumiemy z tego fragmentu? Może, że zadawanie pytań jest złe?
Powinieneś tylko mieć wiarę i nie zadawać pytań.
Nie! To nie jest właściwy sposób rozumienia tego fragmentu.
Tradycja katolicka uwielbia pytania.
Dam wam jeden przykład: kiedy Maryja słyszy słowa zwiastowania, co mówi?
Pyta: "Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?"
Zadaje bardzo ważne i szczere pytanie.
Maryja, jak słyszymy, zachowywała wszystkie sprawy w swoim sercu.
Przyjęła słowa objawienia ale nie w sposób bezrozumny,
tylko zastanawiała się nad nimi, rozważała je, zadawała pytania.
To czyni z Niej wzór idealnego teologa.
Albo weźmy przykład innej postaci z odległej przeszłości,
średniowiecznego świętego Tomasza z Akwinu.

Dutch: 
Als je ook maar twee bladzijden leest van
Thomas van Aquino, wat vind je er?
Vraag na vraag na vraag.
Met inbegrip, aan het begin van de Summa
Theologiae, van deze beroemde vraag:
'Utrum Deus sit?', dat betekent:
'Is er een God?'
Nou, ik wil je meegeven, dat als je die
vraag kan stellen, dan mag je elke vraag
stellen, in de theologie.
De katholieke traditie zegt nooit: 
Stel geen vragen.
Ze houdt van vragen en verwelkomt ze.
En dit is de reden daarvan:
We houden niet vast aan het fide sola -
principe, dat een reformatie-principe is,
door het geloof alleen. Wij houden vast
aan het fides et ratio - traditie,
geloof èn rede.
We moeten even teruggaan naar de heilige 
Anselmus: 'fides quaerens intellectum':
het geloof is zoekend naar het begrijpen
ervan.
We drijven geen wig tussen het geloof
en de rede.
We zeggen niet: je moet de rede laten
slapen om te kunnen geloven.
Hier gaat het namelijk om: authentiek
geloof is nooit infra-rationaal,

Polish: 
Przeczytajcie dwie dowolne strony z jakiegokolwiek dzieła, które napisał i co znajdziecie?
Pytanie za pytaniem, za pytaniem.
Włączając słynne pytanie z początku Sumy Teologicznej:
"Utrum Deum sit", co znaczy: czy Bóg istnieje?
Zapewniam was: jeśli wolno zadać to pytanie to znaczy, że w teologii wolno zadać każde pytanie.
Tradycja katolicka nigdy nie zabraniała stawiania pytań.
Raczej uwielbia pytania i do nich zachęca.
A oto przyczyna: Nie wierzymy w zasadę, która mówi "Sola fide",
która jest obecna od czasów reformacji: "usprawiedliwienie jedynie przez wiarę".
Raczej wierzymy w tradycję "fides et ratio", czyli "wiara i rozum".
Albo wróćcie do Świętego Anzelma:
"Fides quaerens intellectum" - [łac.] wiara poszukująca zrozumienia.
My nie odgraniczamy wiary od rozumu!
Nie mówimy: musisz uśpić swój rozum, aby uwierzyć. Nie, nie!
Prawdziwa wiara nigdy nie jest nieracjonalna, czyli niżej niż rozum.

Spanish: 
Lean dos páginas de Tomás de Aquino, cualquier cosa que haya escrito, y encontraran
preguntas tras preguntas tras preguntas.
Incluyendo al principio de la Summa Theologica esta famosa pregunta:
"Utrum Deus Sit"
Lo que significa: "Sobre si Dios existe"
Ahora, les propongo a ustedes que si se puede hacer esa pregunta, entonces se puede hacer cualquier otra pregunta en la teología.
La tradición católica no prohíbe hacer preguntas.
La tradición católica las ama y les da la bienvenida.
No nos limitamos al principio de Sola Fide, que significa: solo por fe.
Sostenemos la tradición  de Fides et Ratio,  que significa:  fe y razón.
San Anselmo dice: "Fides Quaerens Intellectum"
que significa: la fe buscando el entendimiento.
No creamos una brecha entre la fe y la razón.
No ponemos la razon a dormir para poder tener fe.
No, no.
Vean aquí está la cosa, la fe auténtica nunca es menor que la razón.

Spanish: 
Si no sería credulidad y superstición y yo también estoy
en contra de la superstición como mis amigos en YouTube.
Si lo que se acepta o a lo que uno se entrega es
más bajo que la razón entonces eso es infantil.
Pero la fe auténtica es, como he dicho antes,
una entrega, pero al otro lado de la razón.
La razón, después de haber hecho todo su trabajo, ahora se entrega a una realidad que no puede necesariamente controlar.
Pero que me seduce desde el otro lado de la razón.
Hay un montón de ejemplos pero la mejor analogía para
esto es cuando uno se enamora o "cae en el amor."
Cuando te sientes atraído a alguien,
digamos un hombre joven a una mujer joven,
el tal vez pregunte a sus amigas sobre ella.

Polish: 
To raczej łatwowierność albo przesąd.
Tak jest rozumiana i chętnie krytykowana wiara na kanale YouTube. Zgadzam się z wami!
Powiedziałbym wszystkim znajomym z YouTube: zgadzam się z wami! Też jestem przeciwko przesądom!
Jeżeli przyjmujesz coś, co jest poniżej granicy racjonalności to daj sobie spokój.
To po prostu dziecinne.
To nie jest prawdziwa wiara. Wiara, jak już wielokrotnie mówiłem, jest nadprzyrodzona.
Czy to poddaje działanie rozumu? Tak, ale na całkowicie drugim biegunie.
To miejsce, gdzie rozum wykonał już całą pracę, jaka do niego należała
i teraz poddaje się rzeczywistości, która z gruntu
nie poddaje się mojej kontroli.
Rzeczywistości, która mnie oczarowuje,
z drugiego końca spektrum, jeśli mogę to tak ująć.
Istnieje wiele przykładów, z których najlepszy,
najlepszą analogią jest zakochanie się.
Kiedy jesteś zakochany, kiedy mężczyzna zakochuje się w kobiecie,
będzie ją obserwował, może popyta o nią swoich znajomych,

Dutch: 
daarmee bedoel ik lager dan de rede.
Dat is creduliteit, dat is bijgeloof.
Daar jaagt men op YouTube op en
ik ben het met jullie eens,
ik zeg tegen mijn YouTube vrienden,
ik ben het met jullie eens.
Ik ben ook tegen bijgeloof.
Als je iets aanvaardt, je aan iets
overgeeft, dat infra-rationeel is,
vergeet het dan maar, dat is
kinderachtig.
Maar het geloof is dat niet. 
Authentiek geloof is, zoals ik al zei,
supra-rationeel. Het is je overgeven,
ja, maar aan de overkant van de rede.
Wanneer de rede al zijn werk gedaan heeft,
dan komt er een overgave aan een realiteit,
die ik niet, zelfs niet in principe,
kan controleren,
maar het is er een die mij in vervoering
brengt vanaf de overkant van de rede,
als ik het zo mag zeggen.
Je kunt een hoop voorbeelden gebruiken.
He beste voorbeeld, de beste analogie
hiervoor, is denk ik verliefd worden.
Als je je tot iemand aangetrokken voelt, 
een jonge man tot een jonge vrouw,
dan zal hij naar haar kijken. Hij zal 
misschien haar vriendinnen bevragen,

Spanish: 
Tal vez pueda buscar su nombre en Google para buscar en donde estudio.
Si es como Sherlock Holmes, muy atento y muy hábil
en el arte de la inducción entonces él sera capaz de
determinar un montón de cosas sobre ella.
Pero, pero....él nunca conocerá lo que se encuentra en su corazón
hasta que se siente con ella y ella, por su propia voluntad, le abra su corazón.
Momento en el que tendrá que tomar una decisión.
¿Creo en ella? ¿Me entrego a esta revelación más allá de lo que puedo entender por mi cuenta?
Y por eso se habla de que alguien se enamora o "cae en el amor".
Si todo lo que estás haciendo es controlar el
proceso entonces así nunca vas a caer en el amor.
Puedes llegar a ser un conocido de esa persona, pero
nunca llegaras a una relación íntima con esa persona.
Así mismo es con la fe.
Hay muchas cosas que podemos saber de Dios atreves de la reflexión, de la observación del mundo, o meditaciones filosóficas.
Lean Tomás de Aquino y encontraran  todo lo que se puede saber acerca de Dios.

Polish: 
poszuka informacji o niej, może nawet sprawdzi jej imię na Google,
sprawdzi, gdzie kończyła szkołę, jakie ma wykształcenie, itp.
Jeśli jest jak Sherlock Holmes, uważny i umiejętnie posługuje się dedukcją,
będzie w stanie wyciągnąć daleko idące wnioski na jej temat.
Ale w ten sposób nigdy nie pozna jej serca, prawda?
Dopóki nie usiądzie i nie porozmawia z nią a ona z wolnej woli otworzy przed nim swoje serce,
swoje usta i mu o sobie opowie. W tym momencie on musi podjąć decyzję:
Czy jej wierzę? Czy poddaję się temu, co jest całkowicie poza moimi zdolnościami samodzielnego poznania?
Dlatego właśnie mówimy o kimś, że się zakochuje      [gra słów: ang. falling in love - dosł. wpaść w miłość].
Jeśli to, co robisz jest wyłącznie kontrolą procesu to nigdy się nie zakochasz.
Możesz być znajomym tej osoby ale nigdy nie będziesz naprawdę blisko.
Tak samo jest z wiarą: możemy się dowiedzieć o Bogu bardzo dużo,
na podstawie refleksji, obserwacji świata, dociekań filozoficznych.
Przeczytaj Tomasza z Akwinu a dowiesz się o Bogu wszystko, co wiemy, w sensie filozoficznym.

Dutch: 
hij zal naspeuring doen,
misschien zal hij haar naam googelen
en uitvinden waar ze op school heeft
gezeten, haar achtergrond enzovoort.
Net als Sherlock Holmes zal hij goed
observeren en conclusies proberen te
trekken. Hij zou daarmee een hoop over 
haar te weten kunnen komen.
Maar, maar hij zal haar hart 
nooit kennen, toch?
Totdat hij bij haar gaat zitten en zij
uit eigen vrije wil haar hart opent,
haar mond opent en spreekt.
Op dat punt moet hij een besluit nemen:
Geloof ik haar, geef ik mij over aan deze
openbaring, die verdergaat dan wat
ik uit eigen kracht kan bevatten.
En daarom zeggen we ook dat we 
verliefd worden, voor iemand vallen.
Als je altijd maar het proces zult 
controleren, dan word je nooit verliefd.
Je kunt wel bekend worden met deze
persoon, maar je zult nooit vertrouwelijk
met haar omgaan.
Zo is het ook met het geloof. 
Er is veel wat we over God kunnen weten.
Op basis van ons nadenken, onze
observaties, onze filosofische mijmeringen.
Lees Thomas van Aquino, daar vind je alles
wat je kunt weten over God, filosofisch.

Polish: 
Lecz w końcu na drugim skraju spektrum poddajemy się i znajdujemy prawdziwą wiarę.
Właśnie dlatego wiara katolicka nigdy nie ignoruje pytań
ale sprzeciwia się nieracjonalności, które jest agresywne i dąży do całkowitej kontroli.
Mając to wszystko w pamięci wróćmy do Didymosa - Św. Tomasza.
Posłuchajcie jeszcze raz:
"«Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ"
i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę»".
Czy zadawanie pytań jest złe? Nie!
Ale czy bycie agresywnie racjonalnym i pragnąć całkowitej kontroli nad wydarzeniami jest złe? Tak.
To jest właśnie problem. To jest problem.
Nigdy w ten sposób nie zrozumiesz Boga. Nie możemy posiąść Boga w ten sposób,
za pomocą własnego rozumu pełnego buty.

Spanish: 
Pero, finalmente, hay una rendición al otro lado de la razón y eso es la fe auténtica.
Y es por eso que la Iglesia Católica nunca echa las preguntas a un lado.
Pero si se resiste a un racionalismo que es agresivo y controlador.
Ahora, con eso en mente volvamos  a Dídimo, a Santo Tomás.
Escuchémoslo de nuevo: "Si no veo en sus manos la señal de los clavos, y meto el dedo en el lugar de los clavos, y pongo la mano en su costado, no creeré."
¿Está mal dudar? No.
Pero si está mal ser tan agresivo en el propio racionalismo
que se quiera controlar totalmente la situación.
Eso es un problema debido a que nunca conseguirán a Dios de esa manera.
Dios no puede ser obtenido con una mente que es aferrada y auto-afirmativa.

Dutch: 
Maar uiteindelijk is er een overgave aan
de overkant van de rede.
En dat is authentiek geloof. En daarom 
zegt de katholieke Kerk nooit,
dat vragen verkeerd is, maar is het
wel tegen een rationalisme,
die agressief en overheersend is.
Ga nu, met dit in gedachte, terug naar
Didymus, naar de heilige Thomas. 
Luister naar hem:
"Als ik niet de tekens van de nagelen
in zijn handen zie, en mijn vingers in
de wonden heb gelegd, en mijn hand
in de zijdewond, geloof ik niet."
Is het verkeerd om vragen te stellen?
Nee, maar is het verkeerd om
zo agressief te zijn in je rationalisme, 
dat je de situatie tot het uiterste wil
beheersen?
Ja, dat is een probleem.
Want je zult God op deze manier nooit
te pakken krijgen. God kun je niet pakken
met onze grijpende, 
opeisende geesten.

Spanish: 
De esta manera la fe va más allá de la razón.
No la pone en reposo, no la niega o la marginaliza, pero va más allá de ella.
Eso es parte de la historia de Thomas, porque el Señor cuando vuelve a aparecer le dice a Thomas, pues bueno pon tu dedo
en mis heridas y pon tu mano en mi costado.
Pero luego añade: bienaventurados los que no vieron y creyeron.
¿Quién está realmente bendecido?
Los que no tienen que controlar todo con sus mentes racionalistas, sino que están dispuestos a entregarse al otro lado de la razón.
Creo que es muy importante que Tomás no vio al Señor cuando estaba lejos de los doce.
Cuando estaba fuera del grupo apostólico.
Pero cuando regresa con ellos es cuando ve al Señor.
¿Cuál es la lección? La lección es que entendemos y obtenemos al Señor en la iglesia.
Es en la comunidad de la iglesia, en esa colección de creyentes en Jesús a través del tiempo y el espacio, donde realmente lo comprendemos.

Dutch: 
Zo gezien, gaat het geloof 
boven de rede uit.
Het laat het niet in slaap vallen,
het ontkent of marginaliseert het niet,
maar het gaat er bovenuit.
En dat is deel van het verhaal van Thomas.
Want toen de Heer weer kwam en
verscheen, zei Hij tot Thomas:
Goed, leg je vingers in mijn wonden, 
leg je hand in mijn zijde,
maar dan voegt Hij er aan toe: "Zalig zijn
zij, die niet gezien en toch geloofd hebben."
Dus wie is er echt gezegend? Degenen,
die het niet hoeven te controleren
met hun rationalistische geest, maar die
bereid zijn zich over te geven aan de
overkant van de rede.
Nog een laatste gedachte hierover:
Ik denk dat het heel belangrijk is,
dat Thomas de Heer niet gezien heeft,
toen hij niet bij de twaalf was. Hij was
afgescheiden van de groep apostelen.
Maar toen hij weer bij hen terug was, 
dat hij toen de Heer wel zag.
Wat is de les? De les is, dat wij 
de Heer krijgen in de Kerk.
Het is in de gemeenschap van de Kerk, dat
de verzameling gelovigen in Jezus doorheen
ruimte en tijd, waar we Hem begrijpen, 
waar we Hem vatten in de volle betekenis.

Polish: 
W tym sensie wiara przekracza rozum.
Nie ignoruje rozumu, nie odstawia na boczny tor, nie usypia ale przekracza.
To jest właśnie część historii Tomasza, bo Pan, kiedy wraca, mówi do Tomasza:
"Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku".
A następnie dodaje: "Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli".
Kto właściwie jest błogosławiony?
Ci, którzy nie mają potrzeby całkowitej kontroli swoim racjonalnym rozumem,
ale są skłonni aby poddać się objawieniu.
I ostatnia myśl:
Ogromnie istotne jest to, że Tomasz nie widział Pana, kiedy był daleko od Dwunastu.
Oddalił się od Apostołów.
Lecz kiedy do nich wraca, wtedy spotyka Pana.
Jaka z tego płynie lekcja?
Lekcja jest taka: spotykamy Pana, kiedy jesteśmy w Kościele.
To we wspólnocie Kościoła, w grupie ludzi wierzących we wszystkich miejscach na świecie i w każdym czasie
kiedy Go spotykamy, kiedy rozumiemy Go najlepiej, jak to możliwe.

Dutch: 
Een van de manieren om Hem niet te
begrijpen, is uit de Kerk weg te blijven.
En hier moet ik weer denken aan veel van
mijn vrienden op YouTube,
zelfs aan die zogeheten zelfbenoemde 
agnosten en atheïsten,
die koppig bij mij terug blijven komen met
religieuze vragen, die bestrijden wat ik zeg.
Of ze het nu toegeven of niet, zij zijn 
hongerig en dorstig naar God.
Dat is duidelijk in elk woord 
dat ze schrijven.
Maar het probleem is, dat ze Christus
zoeken, buiten de Kerk.
En wat er dan gebeurt is, dat je vragen en
antwoorden een scheef beeld opleveren.
De beste manier om Hem te zien, zodat je
in staat bent te zeggen, met Sint Thomas,
"Mijn Heer en mijn God!", 
de beste manier om dat te doen is
binnen deze rijke, door de Geest geleide,
interpretatieve traditie, te blijven,
die we de Kerk noemen.
Voor meer informatie, ga naar:
WordOnFire.org

Polish: 
Jednym ze sposobów aby nie rozumieć Jezusa jest bycie poza Kościołem.
Myślę w tym momencie o wielu ludziach znanych mi z YouTube,
nawet o tych, którzy sami siebie nazywają agnostykami i ateistami,
którzy uparcie wracają na moją stronę,
zadając pytania odnoszące się do religii i krytykujący wszystko, co mówię.
Czy chcą się do tego przyznać, czy nie, są spragnieni Boga.
To jest oczywiste w każdym słowie, które piszą.
Problem polega na tym, że szukają Boga, że szukają Chrystusa z dala od Kościoła.
W konsekwencji ich pytania stają się wypaczone.
Najlepszy sposób, aby Go zobaczyć
abyś mógł powiedzieć za Św. Tomaszem: "Pan mój i Bóg mój!",
najlepszy sposób, aby to zrobić to trwać wewnątrz tej bogatej tradycji
prowadzonej przez Ducha Świętego, którą nazywamy Kościół.

Spanish: 
Una de las maneras de no comprenderlo es manteniéndose fuera de la iglesia.
Aquí pienso en muchos de mis amigos en YouTube,
incluso aquellos autoproclamados agnósticos y ateos
que obstinadamente vienen de nuevo a la página web una y otra vez y hacen preguntas religiosas y desafían todo lo que estoy diciendo.
Bueno, es obvio que tienen hambre y sed de Dios, es evidente en cada palabra que escriben.
Pero el problema es que están buscando a Cristo,
están buscando a Dios, fuera de la iglesia.
Y lo que va a pasar es que las preguntas y respuestas van a ser sesgadas.
La mejor forma de verlo, para ser capaz de
decir con Santo Tomás, " iMi Señor y mi Dios!"
es permaneciendo dentro de esta tradición interpretativa,
guiada por el Espíritu, que llamamos la iglesia.
Para mas informacion
favor de visitar:
WordOnFire.org

Dutch: 
(ondertiteling: sintpaulusinstituut.nl)
