
Dutch: 
Met de val van het Romeinse rijk, formeel
gedateerd op het jaar 476 na Christus, door
Germaanse stammen, de Vandalen en Ostrogoten,
ontstond een cultureel vacuüm, wat onvermijdelijk
de geneeskunde en farmacie beïnvloedde.
Het culturele centrum van Europa verplaatste geleidelijk
van Rome naar andere Italiaanse steden zoals
Milaan, en vooral naar de hoofdstad van de
Oost-Romeinse rijk, Constantinopel van Byzantium.
Dit zijn respectievelijk de Latijnse en Griekse namen
voor de moderne stad Istanbul in het huidige Turkije.
Byzantium steeg als een centrale macht en bereikte
zijn hoogtepunt rond de 8e en 9e eeuw
na Christus, waarna het verval begon van Byzantium als een
politieke macht.

English: 
With the fall of the Roman empire, formally
assigned the date of 476 AD, at the hands
of Germanic tribes, the Vandals and Ostrogoths,
a cultural vacuum ensued, which inevitably
affected medicine and pharmacy.
The cultural center of Europe gradually moved
from Rome to other Italian cities such as
Milan, and especially to the capital of the
Eastern Roman Empire, Constantinople, or Byzantium.
These are the Latin and Greek names, respectively,
for the modern city of Istanbul in present-day Turkey.
Byzantium rose as a central power and reached
its apex around the 8th and 9th centuries
AD, after which it began its decline as a
political power.

English: 
It was not formally conquered until 1453,
at the hands of the Ottomans, led by 21-year
old Mehmed the Conqueror.
However, Arabic culture, in a climate of enlightenment
and freedom of thought, had already taken
over the great Graeco-Roman heritage.
Works by the Greeks and Romans were translated
into Arabic, and science advanced substantially
over the next two centuries in their care.
Most notably, branches of science like chemistry
and pharmacy flourished in the Arab world.
The first apothecary shops appeared in Persia
around 850 AD.
The pharmacy profession, at the time consisting
mainly of the preparation of oils, unguents,
and concoctions, was formally separated from medicine.
The pharmacists had to be educated through
a specific curriculum and were required to
swear an oath of ethics.

Dutch: 
Het werd pas in 1453 formeel veroverd,
door toedoen van de Ottomanen, geleid door de 21-jarige
Mehmed de Veroveraar.
Echter, se Arabische cultuur, in een klimaat van verlichting
en vrijheid van denken, had het
grote Grieks-Romeinse erfgoed al overgenomen.
Er werden werken van de Grieken en Romeinen vertaald
in het Arabisch, en onder hun hoede ging de wetenschap aanzienlijk vooruit
gedurende de volgende twee eeuwen.
Met name takken van wetenschap zoals scheikunde
en de farmacie bloeiden in de Arabische wereld.
De eerste apothekerswinkels verschenen in Perzië
rond 850 na Christus.
Het apothekersberoep, destijds niet veel meer dan de bereiding van oliën, zalven,
en brouwsels, werd formeel gescheiden van de geneeskunde.
De apothekers moesten worden opgeleid door
een specifiek curriculum en
moesten een ethische eed afleggen.

English: 
Their pharmacopoeia included traditional Greek
and Roman ingredients as well as a growing
number of Persian and Indian plant extracts,
and even inorganic chemicals.
At the time, Baghdad was the primary center
for pharmacy and medicine in the world.
Its medical school and hospital represented
the pinnacle of excellence for these early
days of medicine.
An important figure in the Arab world, one
so legendary that some doubt his actual existence,
is represented by Jabir ibn Hayyan, a scientist
and philosopher often referred to as the father
of chemistry.
Abū Mūsā Jābir ibn Hayyān may have been
an Arab or a Persian by ethnicity, and was
born in 721 AD, in the town of Tus, in Khorasan,
in present-day Iran, but which at that time
was part of the Umayyad Caliphate.
Jabir left an astounding number of treatises,
about 3,000 in total, leading experts to believe

Dutch: 
Hun farmacopoeia omvatte traditioneel Grieks
en Romeinse ingrediënten, evenals een groeiend
aantal Perzische en Indiase plantenextracten,
en zelfs anorganische chemicaliën.
Bagdad was destijds het belangrijkste centrum
voor farmacie en geneeskunde in de wereld.
De medische school en het ziekenhuis van Bagdad vertegenwoordigden
het toppunt van uitmuntendheid voor deze vroege
dagen van geneeskunde.
Een belangrijke figuur in de Arabische wereld, zo legendarisch dat sommigen twijfelen aan zijn werkelijke bestaan,
wordt vertegenwoordigd door Jabir ibn Hayyan, een wetenschapper
en filosoof die vaak de vader wordt genoemd
van de chemie.
Abū Mūsā Jābir ibn Hayyān was mogelijk
een Arabier of een Perziër door etniciteit, en was
geboren in 721 na Christus, in de stad Tus, in Khorasan,
in het huidige Iran, maar dat in die tijd
deel uitmaakte van het Umayyad-kalifaat.
Jabir heeft een verbazingwekkend aantal verhandelingen nagelaten,
ongeveer 3.000 in totaal, zodat toonaangevende experts geloven

Dutch: 
dat zijn volgelingen misschien een aanzienlijk
aantal van hen van hen hebben geschreven.
Ze vormen wat het "Jabirian Corpus" wordt genoemd,
en een korte beschrijving ervan is relevant
om te begrijpen waar onze kennis van chemie,
of beter gezegd alchemie, evenals geneeskunde, zich bevonden
in de 9e eeuw.
Veel van zijn werk is geschreven in een complexe code,
en niet alles ervan kan worden vertaald of geïnterpreteerd.
In feite wordt gedacht dat het woord "gibberish", een woord dat verwijst naar onverstaanbare
en onzinnige spraak of schrift, afkomstig is van
Geber, het Latijnse equivalent van Jabir.
Jabir deed een van de eerste pogingen om te catalogiseren
chemische elementen volgens een numeriek
systeem, dat vaag doet denken aan dat van Mendelejev
periodiek systeem der elementen.
Hij verdeelde de elementen in geesten, of vluchtige
elementen, metalen en niet-metalen.
Alle metalen bevatten verschillende verhoudingen
van zwavel-gelijkenis en kwik-gelijkenis, die

English: 
his followers may have authored a substantial
number of them.
They form what is called the “Jabirian Corpus”,
and a short description of it is relevant
in understanding where our knowledge of chemistry,
or rather alchemy, as well as medicine, stood
in the 9th century.
Much of his work is written in a complex code,
and not all of it can be translated or interpreted.
In fact, it is thought that the word “gibberish”,
which is a word that refers to unintelligible
and nonsensical speech or writing, comes from
Geber, the Latin equivalent of Jabir.
Jabir made one of the first attempts to catalog
chemical elements according to a numerical
system, vaguely reminiscent of Mendeleev’s
periodic table of the elements.
He divided the elements into spirits, or volatile
elements, metals, and non-metals.
All the metals contained different proportions
of sulfur-likeness and mercury-likeness, which

Dutch: 
in wezen klinkt als een eerste poging tot
karakteriseren van elektronische eigenschappen.
Deze theorie werd zes jaar later nieuw leven ingeblazen door Paracelsus.
Jabir ontwikkelde zelfs een basistheorie van molaire
equivalenten die Europa duizend jaar later
heeft herontdekt.
In het scheikundelab beoefenden de Arabieren
extracties, calcinering, sublimatie, kristallisatie,
en destillatie, waarvoor Jabir een nieuw stuk gereedschap heeft uitgevonden, de alambiek.
Jabir liet gedetailleerde protocollen achter om citroenzuur en azijnzuur te isoleren, ethanol te destilleren,
en het kristalliseren van wijnsteenzuur uit druivensap.
Hij beschreef ook de synthese van ammoniumchloride, salpeterzuur, zwavelzuur, en
aqua regia, dat goud oplost.
Hij ontwikkelde de eerste stalen stalen, vond het verven van stof uit, het waterdicht maken van
doek en zelfs wat roestwerende verf.

English: 
essentially sounds like a first attempt at
characterizing electronic properties.
This theory was revitalized by Paracelsus
six centuries later.
Jabir even developed a basic theory of molar
equivalents that Europe rediscovered about
a thousand years later.
In the chemistry lab, the Arabs practiced
extractions, calcination, sublimation, crystallization,
and distillation, for which Jabir invented
a new tool, the alembic.
Jabir left detailed protocols for isolating
citric acid and acetic acid, distilling ethanol,
and crystallizing tartaric acid from grape juice.
He also described the synthesis of ammonium
chloride, nitric acid, sulfuric acid, and
aqua regia, which dissolves gold.
He developed the first samples of steel, invented
the dyeing of cloth, the waterproofing of
cloth, and even some anti-rust paints.

Dutch: 
De middeleeuwse islamitische traditie introduceerde
het gebruik van laboratoriumchemicaliën, meestal anorganisch,
als middelen tegen ziekte, en op deze manier was het werk van Jabir in de chemie een belangrijke eerste interface
met farmacie, een schakel die de basis vormt voor de
moderne farmacologie.
Jabir is nooit arts geweest, maar hij beoefende
het beroep van apotheker.
Hij schreef een uitgebreid ‘gifboek’,
met gifstoffen van dierlijke, plantaardige en minerale
oorsprong, en hun farmacologische effect op
patiënten.
Veel geleerden beschouwen dit boek als de
eerste schakel tussen chemie en geneeskunde.
Het is intrigerend om te erkennen dat Jabir en zijn volgelingen dachten dat anorganische materialen
gunstig waren voor de gezondheid, terwijl in het Westen de theorie van het ''vitalisme'' standhield tot
het begin van de 19de eeuw; het was het geloof dat levende organismen afhankelijk zijn van krachten en
principes die onderscheiden zijn van niet-levende of puur chemische verschijnselen.

English: 
The medieval Islamic tradition introduced
the use of lab chemicals, mostly inorganic,
as cures to disease, and in this fashion Jabir’s
work in chemistry was an important first interface
with pharmacy, a link which is the basis of
modern pharmacology.
Jabir was never a physician, yet he practiced
the profession of pharmacist.
He wrote a comprehensive “book of poisons”,
including poisons of animal, plant, and mineral
origin, and their pharmacological effect on
patients.
Many scholars consider this book to be the
first link between chemistry and medicine.
It is intriguing to acknowledge that inorganic
materials were thought by Jabir and his school
to be beneficial to health, when in the West
the theory of “vitalism” held sway until
the early 19th century, which was the belief
that living organisms depend on forces and
principles that are distinct from non-living
or purely chemical phenomena.

Dutch: 
Hoe konden anorganische chemicaliën de chemie van levende organismen beïnvloeden, waarvan men dacht dat ze
begiftigd waren met een soort vitale geest?
Het is een belangrijk filosofisch onderscheid,
en we zullen dit thema verschillende keren herhalen
gedurende deze serie.
De volgende centrale figuur in de geneeskunde was Abū
Ali al-Husayn ibn Abd Allāh ibn Sīnā,
of kortweg ibn Sina, en in het Latijn simpelweg Avicenna.
Hij was een Perzische arts en veelzijdig deskundige.
Hij werd geboren nabij Bukhara, in het huidige Oezbekistan, in het jaar 980.
Hij leidde een nomadisch leven, reisde door Azië en beoefende de geneeskunde.
Zijn meesterwerk op het gebied van geneeskunde, de
Canon van de Geneeskunde, die in de 13de eeuw werd vertaald in het Latijn
was gedurende honderden jaren een belangrijk naslagwerk.
Het was het belangrijkste medische document in het middeleeuwse Europa alsook de islamitische wereld, en bleef

English: 
How could inorganic chemicals affect the chemistry
of living beings, which were thought to be
endowed with some vital spirit?
It is an important philosophical distinction,
and we will revisit this theme several times
throughout this series.
The next pivotal figure in medicine was Abū
Alī al-Husayn ibn Abd Allāh ibn Sīnā,
or ibn Sina for short, and simplified in Latin
to Avicenna.
He was a Persian physician and polymath.
He was born near Bukhara, in present-day Uzbekistan,
in the year 980.
He led a nomadic life, traveling through Asia
and practicing medicine.
His masterwork in the field of medicine, the
Canon of Medicine, translated into Latin in
the 13th century, was a key reference book
for hundreds of years.
It was the key medical document in Medieval
Europe as well as the Islamic world, and remained

Dutch: 
een belangrijke medische referentietekst tot de 18e eeuw.
Avicenna breidde Hippocrates' theorie van de vier humeuren uit, in combinatie met de
theorie van de vier temperamenten, genaamd optimistisch, prikkelbaar, melancoliek en
flegmatisch, naar de humeuren waarmee ze overeenkomen.
Hij paste deze manier van denken toe op wat hij aanduidde als "emotionele aspecten, mentaal
vermogen, morele houdingen, zelfbewustzijn,
en bewegingen en dromen'' als oorzaken van ziekte.
Dus voor hem werd ziekte niet alleen door uitwendige factoren veroorzaakt, maar ook door individuele aanleg.
Vandaag de dag zouden we, in lichte overeenstemming met Avicenna, zeggen dat onze genen een grote rol spelen
bij ongeveer 80% van de ziekten.
Avicenna heeft een lange lijst nagelaten met geprefereerde verdovende middelen, en ongeveer 800 behandelingen, met gedetaillerde
instructies over hun administratie,
alsook nauwgezette observatie en beschrijving

English: 
an important medical reference text until
the 18th century.
Avicenna expanded Hippocrates’s theory of
the four humours, in combination with the
theory of the four temperaments, which are
called sanguine, choleric, melancholic, and
phlegmatic, after the humours they correlate with.
He applied this mode of thought to what he
referred to as “emotional aspects, mental
capacity, moral attitudes, self-awareness,
and movements and dreams” as causes of disease.
Thus to him, disease was not just caused by
external factors, but also by individual predisposition.
We would say today, in slight agreement with
Avicenna, that our genes play a major role
in around 80% of disease.
Avicenna left behind a long list of preferred
drugs, and about 800 treatments, with detailed
instructions on their administration, as well
as painstaking observation and description

Dutch: 
van een groot aantal belangrijke ziekten.
Deze extreme gedetailleerdheid maakte zijn werk van zeer groot belang, zelfs toen men zich uiteindelijk realiseerde
dat zijn theorieën geen wetenschappelijke basis hadden.
Vanwege toenemende religieuze onverdraagzaamheid in
de Arabische wereld verplaatste de medische praktijk
terug naar Europa in de 11e eeuw.
In Salerno, Italië werd een belangrijke school opgericht, waar de Arabische traditie opnieuw werd geïntegreerd
in de Europese canon.
Helaas waren de middeleeuwen een ellendige
tijd om in Europa te leven.
Eindeloze oorlog en strijd werden onderbroken door
korte periodes van vrede, die werden ontsierd
door frequente epidemieën, waarvan sommige
van verschrikkelijke proporties.
Het leven was bruut en kort, en religie vond een vruchtbare grond om op te gedijen.
Over het beschouwde de Kerk onafhankelijk denken en wetenschappelijke ideeën niet als voordelig,
en dit leidde tot de vervolging van vrije denkers
en een algemene stagnatie van het apothekersberoep,
onder vele anderen.

English: 
of a host of important diseases.
This extreme detail made his work of paramount
importance even when it was eventually realized
that his theories had no scientific foundation.
Due to increasing religious intolerance in
the Arab world, the medical profession moved
back to Europe in the 11th century.
An important school was set up in Salerno,
Italy, where the Arab tradition was reintegrated
into the European canon.
Unfortunately, the Middle Ages were a miserable
time to be alive in Europe.
Endless war and strife was interrupted by
brief periods of peace, which were marred
by frequent epidemics, some of which were
of horrendous proportions.
Life was brutish and short, and religion found
a fertile ground of misery on which to thrive.
In general, independent thought and scientific
ideas were not seen favorably by the Church,
and this led to the persecution of free thinkers
and a general stagnation of the pharmacy profession,
among many others.

Dutch: 
Hoewel apotheken door heel Europa weden opgericht en begonnen te worden erkend als een
gilde, werd er heel weinig vooruitgang geboekt wat betreft genezingen.
Zoals we al zeiden, hebben epidemieën het continent verwoest.
We kunnen bijvoorbeeld bekijken hoe de Zwarte Dood, een bijzonder intense plaag,
Europa verwoestte terwijl de medische wereld hulpeloos toekeek.
Dit is echt het volgende grote hoofdstuk in ons verhaal, dus laten we deze plagen nu eens nader bekijken.

English: 
Although apothecaries were established all
over Europe and began to be regulated as a
guild, very little progress was made in terms
of cures.
As we mentioned, epidemics devasted the continent.
For example, we can examine how the Black
Death, a particularly intense plague, ravaged
Europe as the medical profession watched helplessly.
This truly is the next major chapter in our
story, so let’s get a closer look at these plagues next.
