ครั้งหนึ่งฉันเคยมีเพื่อนแท้
นายจะไม่เจอใครเท่าเทียม
เสียงกลองเรียกสู่การรบ
เขาเดินมาเคียงข้างฉัน
ในขั้นและก้าวเดียวกัน
ในขั้นและก้าวเดียวกัน
เสียงกลองเรียกสู่การรบ
เขาเดินมาเคียงข้างฉัน
ในขั้นและก้าวเดียวกัน
ในขั้นและก้าวเดียวกัน
กระสุนนัดหนึ่งบินโฉบผ่าน
คราวของฉันหรือว่าของนาย?
เขาได้ล้มลงไป
เขานอนลงบนเท้าของฉัน
ดั่งมันคือส่วนของฉัน
ดั่งมันคือส่วนของฉัน
เขาได้ล้มลงไป
เขานอนลงบนเท้าของฉัน
ดั่งมันคือส่วนของฉัน
ดั่งมันคือส่วนของฉัน
เขายังเอื้อมมือมาหาฉัน
เมื่อฉันกำลังใส่กระสุน
ฉันมิอาจเอื้อมมืออกไป
นายนั้นมีชีวิตนิรันดร์
เพื่อนแสนดีของฉัน!
เพื่อนแสนดีของฉัน!
ฉันมิอาจเอื้อมมืออกไป
นายนั้นมีชีวิตนิรันดร์
เพื่อนแสนดีของฉัน!
เพื่อนแสนดีของฉัน!
