
Dutch: 
Vertaald door: Peter van de Ven
Nagekeken door: Bieke Van Gelder
Sommige jonge mannen
met ontspoorde psyches
Verbrijzelen onze botten en gewrichten
met gezwollen vuisten en gedroomde Nikes
Dit is mijn laatste leeftijd
die jij zult meemaken
En ik weet nu hoe het is om bang te zijn
Van zowel liefde als van verlaten worden
Al kusten zijn knokkels nooit
fracturen in mijn vlees of botten
Ik werd gebruikt en ontving
verontschuldigingen
Wierp me op zijn woorden
al waren die door prikkeldraad omzoomd
Om vervolgens te huilen
over mijn kwetsuren
Hoe vaak ben ik je niet
tegengekomen in de gang?
Had je een kleefband van gebeden
over je gebrokenheid geplakt?
Eerst zag ik alleen je glimlach,
nu alleen nog je schim
In zovele meisjes,
het had ieder van ons kunnen zijn
Die genoeg liefhad om Adams rib
daadwerkelijk terug te geven

English: 
Translator: Mohand Habchi
Reviewer: Ellie Green
Some young men possess disjointed psyches,
makes them destroy our discs and joints
with swollen fists and coveted Nikes.
I have turned the last age you ever knew
and know what it is like
to fear both love and being left.
Although his knuckles never kissed
fractures into my bones or flesh,
I have been consumed and made excuses,
thrown myself at his words
though they were fenced with barbed wire
and then cried about the acquired bruises.
I do not know how many times
I passed you in the hall.
Did you press prayers
like duct tape onto your brokenness?
I only ever noticed your smile,
now I notice your ghost,
and too many girls,
it could have been any one of us,
who love enough
to actually return Adam's rib.

Spanish: 
Traductor: Claudia Viveros
Revisor: Lidia Cámara de la Fuente
Algunos hombres jóvenes poseen
psiques desarticuladas que los hacen
destruir nuestros discos y articulaciones
con puños hinchados y codiciados Nikes.
Soy más vieja de lo que
jamás se imaginarían
y sé cómo es temer al
amor y a ser abandonado.
Aunque sus nudillos nunca besaron
las fracturas de mis huesos, o mi piel,
me he consumido y excusado
arrojándome a sus palabras aunque
estuvieran cercadas con alambre de púas,
y después he llorado por
los moretones propinados.
No sé cuántas veces te vi en el pasillo.
¿Superponías oraciones cual cinta
de embalar sobre tus heridas?
Alguna vez vi tu sonrisa,
ahora veo tu fantasma.
Pudo haber sido cualquiera
de tantas chicas
quien amará tanto como para
volver a la costilla de Adán.

French: 
Traducteur: Morgane Quilfen
Relecteur: Adelaide Ribaud
Certains jeunes hommes sont dotés
d'une psyché désordonnée,
les poussant à détruire
nos vertèbres et nos articulations
avec leurs points enflés
et des Nike convoitées.
J'ai atteint l'âge que tu as été,
je sais ce que ça fait d'être terrorisée
à la fois l'amour et d'être quittée.
Si ses phalanges n'ont jamais embrassé
de fractures sur mes os ou ma chair,
j'ai été consommée
et j'ai trouvé des excuses,
je me suis jetée sur ses mots
bien qu'enceints de fil barbelé
puis j'ai pleuré les bleus
que cela m'a procuré.
J'ignore combien de fois
nous nous sommes téléscopés dans le hall.
Pressais-tu des prières
comme du scotch sur tes fêlures ?
Je n'avais remarqué que ton sourire,
je remarque aujourd'hui ton fantôme,
et trop de filles, cela aurait pu
être une d'entre nous,
qui aiment assez
pour redevenir la côte d'Adam.

English: 
Did he ever ask if you would die for him?
And did you unknowingly answer,
attracting fate with feverish promises?
I want answers from you.
I want to know how to carve
your name on the wind
because that will never die.
I want you to tell me
this is the last poem I will ever write
about a girl who danced
with the night in her palm.
I wrote that poem 10 years ago,
after learning
that a high school classmate
had been brutally murdered
by her boyfriend.
That last question, "is this the last poem
I will write about a girl like you?"
haunts my work.
The last 10 years, I keep writing
about violence against women:
physical violence, sexual violence,
psychological violence -
my work cannot get away from it.
I think it's partly because I know
that poetry can immortalize a topic.
And so often, when violence
against women happens,
it's a quick hashtag or a short byline,
and then the names
and the stories are forgotten.

Dutch: 
Vroeg hij je ooit
of je voor hem wou sterven?
En antwoordde je misschien onbewust
Het lot verleidend
met koortsachtige beloftes?
Ik eis antwoorden van jou
Ik wil weten hoe ik
je naam in de wind kerf
Want dat is voor altijd
Vertel me dat dit het laatste gedicht is
dat ik ooit zal schrijven
Over een meisje dat danste
met de nacht in haar hand
Ik schreef dat gedicht tien jaar geleden
toen ik had gehoord dat een klasgenootje
met brutaal geweld vermoord was
door haar vriendje.
Die vraag, "Is dit mijn laatste gedicht
over een meisje zoals jij?",
spookt rond in mijn werk.
De laatste tien jaar ben ik blijven
schrijven over geweld tegen vrouwen:
fysiek geweld, seksueel geweld,
psychologisch geweld --
mijn werk kan er zich niet van losmaken.
Gedeeltelijk omdat ik weet dat poëzie
een onderwerp onsterfelijk kan maken.
En zo vaak, als er geweld
tegen vrouwen wordt gepleegd,
wordt het snel afgedaan
met een hashtag of kort bijschrift,
en dan worden de namen
en de verhalen vergeten.

Spanish: 
¿Te preguntó alguna
vez si morirías por él?
¿Y tú sin saberlo respondiste implorando
al destino con promesas vehementes?
De ti quiero respuestas.
Quiero saber cómo grabar
tu nombre en el viento
porque así nunca morirá.
Quiero que me digas que este
es el último poema que escribiré
sobre una chica que bailaba
con la noche en su palma.
Escribí ese poema hace 10 años,
cuando supe que una
compañera del bachillerato
había sido brutalmente
asesinada por su novio.
La pregunta que hice, "¿es el último poema
que escribo sobre una chica como tú?"
persigue mi obra.
En los últimos 10 años he escrito
sobre la violencia contra las mujeres;
violencia física, sexual, psicológica...
mi obra no puede huir del tema.
Creo que en parte de debe a que sé
que la poesía puede inmortalizar algo.
Y a menudo, cuando la violencia
contra las mujeres ocurre,
hay un breve hashtag o una nota,
y luego los nombres y 
las historias pasan al olvido.

French: 
T'a-t-il jamais demandé
si tu mourrais pour lui ?
As-tu répondu à ton insu,
attirant ta destinée
avec des promesses fiévreuses ?
Je veux tes réponses.
Je veux savoir comment sculpter
ton nom dans le vent,
qui lui, ne mourra jamais.
Je veux que tu me dises
que c'est le dernier poème que j'écrirai
au sujet d'une fille qui dansait
avec la nuit au creux de la paume.
J'ai écrit ce poème il y a 10 ans,
après avoir appris
qu'une camarade de lycée
avait été brutalement tuée
par son copain.
La dernière question,
« est-ce le dernier poème que j'écrirai
sur une fille comme toi »,
hante mon travail.
Les 10 dernières années,
j'ai écrit constamment
sur la violence envers les femmes :
la violence physique,
la violence sexuelle,
la violence psychologique -
mon travail ne peut pas y réchapper.
Je crois que c'est en partie car je sais
que la poésie peut immortaliser un sujet.
Si souvent, quand de la violence
envers les femmes advient,
c'est un hashtag qui ne dure pas
ou un court paraphe,
puis les noms
et les histoires sont oubliés.

Spanish: 
Esta obra de arte es para dar importancia
a esas historias y esas voces.
Por otra parte,
de verdad, de verdad espero
que no tenga que recitar
estos poemas nunca más.
Una parte de mí realmente quiere
trabajar hacia la obsolescencia.
No quiero sentir que este poema es útil.
Quiero que se vuelva anticuado.
Quiero que sea de una era pasada
donde la poesía era la única forma
en que podíamos hablar sobre
este tipo de violencia.
Mi pareja y yo hemos hablado
sobre tener hijos. Maravilloso, ¿no?
Uds. pensarán, "Tengo
pareja, vamos a tener hijos".
(Risas)
Pero en mi obra he comenzado
a contemplar cómo sería aquello.
Y ahora, me encuentro escribiendo
este tipo de poemas
para aconsejar a mi futuro
yo cuando sea madre.
Y me encuentro escribiendo manuales
sobre cómo voy a enseñarle a
mi hija a lidiar con este mundo.

English: 
And this work of art is to elevate
those stories, to elevate those pieces.
On the other hand,
I really, really hope
I don't have to perform
these poems ever again.
A part of me is really trying
to work toward obsolescence.
I do not want to feel
that this poem is useful.
I want it to be antiquated.
I want it to be a bygone era
where we feel like poetry is the only way
that we can talk
about this kind of violence.
My partner and I have been talking
about having children. Awesome, right?
Because you're like, "Yeah, I have
a partner, we're going to have children."
(Laughter)
But on the other hand, my work has started
contemplating what that would look like.
And now, I find myself
writing all these poems
as advice to my future self
upon being a mother.
And I find myself writing guide books
on how I'm going to have to raise
a daughter to deal with this world.

French: 
Ce travail artistique a pour but d'élever
ces histoires, d'élever ces œuvres.
D'un autre côté,
j'espère vraiment
ne plus jamais avoir
à interpréter ces poèmes.
Une part de moi essaye vraiment
de travailler vers l'obsolescence.
Je ne veux pas avoir l'impression
que ce poème est utile.
Je veux qu'il devienne désuet.
Je veux que soit révolue
l'ère où nous estimons
que la poésie est le seul moyen
de parler de ce genre de violence.
Mon conjoint et moi parlons
d'avoir des enfants, super n'est-ce pas ?
Car on se dit : « Je suis en couple,
nous allons avoir des enfants. »
(Rires)
Mais d'un autre côté,
mon travail a commencé à envisager
ce à quoi cela ressemblerait.
Et je me retrouve maintenant
à écrire tous ces poèmes
comme conseils pour mon futur moi
quand je serai mère.
Je me retrouve à écrire des manuels
sur comment je vais devoir élever
une fille qui sera confrontée à ce monde.

Dutch: 
En kunst is er
om die verhalen te verheffen,
om die stukjes te verheffen.
Anderzijds
hoop ik eigenlijk
dat ik die gedichten
nooit meer hoef voor te dragen.
Gedeeltelijk probeer ik echt
overbodig te worden.
Ik wil niet voelen
dat dit gedicht nodig is.
Ik wil dat het ouderwets klinkt.
Het mag van mij afgesloten zijn,
dit tijdperk waarin we alleen met poëzie
over dit soort geweld kunnen praten.
Ik heb het met mijn partner
over kinderen gehad. Geweldig, toch?
Dat gevoel van 'Joepie, een partner,
laten we kinderen krijgen!'
(Gelach)
Maar in mijn werk ben ik
gaan nadenken over hoe dat zou zijn.
Dus nu zie ik mezelf
al die gedichten schrijven
als advies aan mezelf
als toekomstige moeder.
Ik zie dat ik handboeken schrijf
over hoe ik een dochter moet opvoeden
die in deze wereld overeind kan blijven.

Dutch: 
Het is doodeng.
Het is eng om erover na te denken
hoe je een kind grootbrengt --
met name een meisje --
in een wereld die ze vaak ziet als iets
wat terzijde geschoven kan worden,
of verlaten, of niet de moeite waard.
Ik zal mijn dochter niet leren
om aardig te zijn
Om haar lach weg te geven,
vriendelijk te glimlachen
Terwijl mannen heimelijk een plan smeden
haar lichaam als wapen in te zetten
Als ze dat proberen,
zal zij weten hoe zich te verdedigen
Vertel me niet hoe verkeerd het is
een kind op dit soort angst te bouwen
Ik weet dat elk duimbreed dat we toegeven
resulteert in een vergroeide knokkel
Weer een knokkel op zoek
naar contact met mijn dochters huid
Als de wereld haar zoons niet kan leren
hoe mijn dochter te behandelen

Spanish: 
Y da miedo.
Da miedo contemplar cómo criaré un hijo,
en particular, una hija
en un mundo que a menudo las percibe
como algo fácilmente desechable,
que se abandona fácilmente, 
o que no vale nada.
No voy a criar a mi hija
para que sea agradable,
para que regale su risa,
para que sonría amablemente
mientras algunos hombres planean
convertir su cuerpo en arma de guerra.
Y si alguien lo intenta, 
ella sabrá cómo conducirse y actuar.
No me digan que es malo querer 
criar un hijo con este tipo de miedo.
Sé que, por cada dedo que relajamos,
otro se contrae y forma un puño,
otro nudillo que busca
agrietar la piel de mi hija.
No confío en que este mundo le enseñe
a sus hijos cómo tratar a mi hija.

English: 
And it's scary.
It's scary to contemplate
how you will raise a kid,
particularly a girl,
in a world that oftentimes sees them
as something that can be easily dismissed,
or easily abandoned, or not worthwhile.
I won't raise my daughter to be nice,
to give her laugh away, to smile polite
as some men plot and plan
to turn her body into a weapon of war.
And if they try, she will know
how to wield herself.
Don't tell me it's wrong to want
to raise a child from this kind of fear.
I know for every finger that we loosen,
another knuckle grows back crooked.
Another knuckle is looking
to crack into my daughter's skin.
And I can't trust this world to teach
their sons how to treat my daughter.

French: 
C'est effrayant.
Il est effrayant d'envisager
comment vous élèverez un enfant,
en particulier une fille,
dans un monde qui les voit souvent
comme une chose facilement ignorée,
facilement abandonnée
ou n'en valant pas le coup.
Je n'apprendrai pas à ma fille
à être gentille,
à offrir son rire, à sourire poliment
pendant que des hommes complotent
pour faire de son corps
une arme de guerre.
S'ils essayent, elle saura
comment se comporter.
Ne me dites pas qu'il est mal de vouloir
élever une enfant loin de cette peur.
Je sais que pour tout doigt
que nous relâchons,
une autre phalange malhonnête repousse.
Une autre phalange cherche
à lézarder la peau de ma fille.
Je ne fais pas confiance à ce monde
pour apprendre à ses fils
comment traiter ma fille.

Dutch: 
Leer ik haar een zwaard te zijn,
een speer, een schild
Gevouwen handen
als een hete bijl te gebruiken
Messen tussen haar tanden te hebben
Onvriendelijke avances
met de scherpste ogen te beantwoorden
Dit alles bij elkaar te houden
met leer of kant
Om scherp te zijn,
klaar voor aanslagen op haar vlees
Mijn dochter zal
uit harde rots zijn gebeiteld
Scherp, een bom, een speer
Haar lichaam altijd klaar
om uit te halen naar de eerste man
Die haar de mond probeert te snoeren
Is poëzie niet geweldig?
Je kunt het zo makkelijk
in je lichaam dragen.
We kunnen met ritme omgaan, niet?
Nou ja, de meesten van ons.
(Gelach)
En met liedjes en met verhalen.
En met poëzie kunnen we
die namen met ons meedragen.
Daardoor kunnen we
al die andere vrouwen in ons voelen.
Met name vrouwen,
want dat is een opdracht
die ik straks voor jullie heb.

Spanish: 
Así que la enseñaré a ser
espada, lanza y escudo.
A usar manos atadas como hacha,
a sujetar navajas entre sus dientes.
A parar en seco insinuaciones
molestas con mirada incisiva.
A amarrar todo esto con cuero o listón.
A esculpirse, a estar preparada
para guerras contra su cuerpo.
Mi hija será esculpida 
en roca sólida, afilada,
una metralla, una lanza, todo
su cuerpo listo para defenderse,
y ensartar una flecha en la mano del
primer hombre que trate de callar su voz.
Creo que la poesía es maravillosa
porque se expresa 
fácilmente con el cuerpo.
Sabemos tener ritmo, ¿cierto?
La mayoría sabemos movernos con ritmo.
(Risas)
Y sabemos cantar canciones.
Y sabemos contar historias.
La poesía nos permite todo esto.
Nos permite vivir sabiendo que contamos
con todas estas otras mujeres.
Específicamente mujeres,
esa es la lección que quiero darles hoy.

English: 
So I will raise her to be
a sword, a spear, a shield.
To turn clasped hands into heated hatchet.
To hold razors between her teeth.
To cut unkind advances
with the sharpest eyes.
To hold all of this together
with leather or lace.
To be chiseled, prepared
for rebellions against her flesh.
My daughter will be carved
from hard rock, sharpened,
shrapnel, a spear -
her whole body ready to fling itself
and arrow the hand of the first man
who tries to cover her mouth.
I think poetry is amazing
because it is so easily
carried in the body.
We know how to deal with rhythm, right?
Most of us know how to deal with rhythm.
(Laughter)
And we know how to deal with song.
And we know how to deal with stories.
And poetry allows us to carry these names.
It allows us to live knowing
that we've all these other women with us.
Specifically women
because that's the challenge
I want to give you on a little bit.

French: 
Alors je lui apprendrai à être
une épée, une lance, un bouclier.
A transformer ses mains jointes
en hachette vive.
A garder des rasoirs entre ses dents.
A couper les avances désobligeantes
avec un regard aiguisé.
A ne pas craquer en tenant cela
avec du cuir ou de la dentelle.
A être ciselée,
prête à des rébellions contre sa chair.
Ma fille sera sculptée
dans de la pierre, affûtée,
un éclat, une lance -
son corps entier prêt à se lancer
et à transpercer la main du premier homme
qui essayera de couvrir sa bouche.
Je pense que la poésie, c'est génial
car c'est si facilement
porté au sein du corps.
Nous savons aborder la question du rythme.
La plupart d'entre nous le savent.
(Rires)
Nous savons que faire d'une chanson.
Nous savons que faire d'histoires.
La poésie nous permet
de porter tous ces noms.
Elle nous permet de vivre
en sachant que nous avons
toutes ces femmes avec nous.
Surtout pour les femmes,
car c'est le défi que je veux
vous donner dans un instant.

Dutch: 
Voor mij is poëzie een kunstvoorwerp.
Het is een duidelijke momentopname
waarin we vastleggen dat dit iets was
wat de mensen belangrijk toen vonden.
En ik hoop oprecht dat mijn gedichten
op een dag kunstvoorwerpen zullen zijn
onderin een stoffige doos,
in de kelder van een museum,
verder niet meer actueel.
Maar ik weet dat dit die tijd nog niet is.
Daar zijn we nog niet op dit moment.
Dus heb ik een opdracht
voor iedereen in deze ruimte.
Ga op zoek naar een dichteres
en leer een gedicht van haar uit je hoofd.
En op de dagen waarop
het je allemaal heel zwaar valt,
wanneer gelijkheid voor vrouwen
absoluut onhaalbaar lijkt,
wanneer een van je
mannelijke collega's iets zegt
wat hij niet eens
erkent als micro-agressie,
wanneer de zoveelste aan je vraagt:

English: 
And to me, poetry is
a type of artifact, right?
It distinctly says,
this is the life and times
what someone recorded based
of what they thought was important.
And I truly, truly hope
that these poems I'm writing
will one day be artifacts
at the bottom of a dusty box,
at the bottom of a museum,
no longer considered necessary.
But I know that that's not the time
we're in right now.
That's not where we are
in this current moment.
And so, I have a challenge
for everyone in this room.
I want you to find a woman poet;
I want you to memorize one of her pieces.
And on the days when things
feel really heavy,
when equality for women
seems unattainable,
when one of your male
co-workers says something
they don't even recognize
is a microaggression,
when yet another person asks you,

Spanish: 
Para mí, la poesía es como un artefacto.
Distintivamente dice,
esta es la vida y el momento
en que alguien plasmó lo
que consideró importante.
Y en verdad, en verdad, deseo
que un día sean artefactos abandonados
en el fondo de una caja polvorienta,
al fondo de un museo, y que ya
no se les considere necesarios.
Pero sé que no estamos en 
ese momento ahora mismo.
No estamos ahí en el momento presente.
Por eso, tengo un reto para todos aquí.
Quiero que encuentren una mujer poeta;
que memoricen uno de sus poemas.
Y que en los días en que
sientan que las cosas van mal,
cuando la igualdad de las
mujeres parezca inalcanzable,
cuando un compañero del trabajo diga algo
que ni él reconozca como microagresión,
cuando otra persona les pregunte,

French: 
Pour moi, la poésie,
c'est un type d'artefact.
Elle dit distinctement :
« Voici la vie et les moments
que quelqu'un a consignés
selon ce que cette personne
pensait être important. »
Et j'espère vraiment
que ces poèmes que j'écris
seront un jours des artefacts
au fond d'une boîte poussiéreuse,
au fond d'un musée,
n'étant plus considérés
comme étant nécessaires.
Mais je sais que ce moment
n'est pas le moment actuel.
Nous n'en sommes pas à ce moment.
J'ai donc un défi
pour tout le monde dans cette pièce.
Je veux que vous trouviez une poète
et que vous mémorisiez un de ses poèmes.
Et les jours où des choses vous accablent,
quand l'égalité pour les femmes
semble inatteignable,
quand l'un de vos collègues masculins
dit quelque chose
qu'il ne reconnaît même pas
comme étant une micro-agression,
quand quelqu'un vous demande encore :

French: 
« Quand vas-tu te marier
et avoir des enfants ? »
Et que vous pensez : « Mec,
je ne veux pas de cela. »
(Rires)
Les jours où vous entendez
encore une histoire
au sujet d'une fille qui a disparu,
d'une femme qui a été brutalisée,
quand vous avez l'impression
de ne pas pouvoir fuir cette réalité,
récitez-vous ce poème.
Car au final,
toute poésie, même quand on est confronté
à ces sujets difficiles,
nos poèmes, ils sont porteurs d'espoir.
Il n'est question
que d'espoir, n'est-ce pas ?
L'espoir d'être entendu,
l'espoir que nos blessures guérissent
et l'espoir que ces poèmes
soient obsolètes,
que nous n'ayons pas besoin d'eux.
J'aimerais finir sur un poème
qui n'est pas mien,
mais il est d'une de mes poètes préférées
et c'est l'un des premiers poèmes
de quelqu'un d'autre que j'ai mémorisés.
C'est ce que je récite
durant mes journées les plus intenses,

Spanish: 
"¿Cuándo vas a casarte y a tener hijos?"
Y Uds. digan, "Amigo, no
quiero nada de eso".
(Risas)
En los días en que oigan otra historia
más sobre una chica desaparecida,
una mujer que ha sido brutalizada,
cuando sientan que no pueden
escapar de esta realidad,
reciten para Uds. ese poema.
Porque al final del dìa,
toda la poesía, incluso la que
trata estos temas sensibles,
nuestros poemas, son una esperanza.
Y todo lo que importa es la esperanza.
Esperanza de ser escuchado,
esperanza de que todos sanemos,
y esperanza de que estos
poemas se vuelvan obsoletos;
de que no los necesitemos.
Quiero despedirme con un poema ajeno,
de una de mis poetisas favoritas,
es uno de los primeros poemas
que memoricé, aparte de los míos.
Es lo que recito en los días más oscuros,

Dutch: 
"Wanneer ga je trouwen
en krijg je kinderen?"
En jij hebt zoiets van:
"Ik moet er niks van hebben."
(Gelach)
Op de dagen dat je
het zoveelste verhaal hoort
over een verdwenen meisje,
een vrouw waartegen geweld is gebruikt,
als het voelt alsof we nooit ontkomen
aan deze werkelijkheid,
draag dat gedicht dan in jezelf voor.
Want uiteindelijk
gaat alle poëzie, zelfs als het
over die zware onderwerpen gaat,
over hoop.
Het gaat uiteindelijk om hoop, toch?
De hoop om gehoord te worden,
de hoop om geheeld te worden,
en de hoop dat deze gedichten
overbodig zullen worden.
Dat ze niet meer nodig zijn.
Ik wil besluiten met een gedicht
dat niet van mij is,
maar van een van mijn favoriete dichters,
en het is een van de eerste gedichten
die ik uit mijn hoofd leerde.
Ik denk eraan op mijn zwaarste dagen,
als een geschenk aan mezelf

English: 
"When are you going
to get married and have kids?"
And you're like, "Bro,
I don't want none of that."
(Laughter)
On the days when you hear yet another
story about a girl who's disappeared,
a woman who's been brutalized,
when it just feels like
we can never escape this reality,
recite that poem to yourself.
Because at the end of the day,
all poetry, even when dealing
with these heavy topics,
our poems, they're hope.
The whole point is for hope, right?
Hope to be heard,
hope for all of us to heal,
and hope that these poems
will be obsolete.
That we don't need them.
I want to close with a poem
that's not my own,
but it's from one of my favorite poets,
and is one of the first poems
I ever memorized
by someone other than myself.
It's what I recite on my heaviest of days,

English: 
that I give to myself as a gift
and that I give to another woman
whenever I know
that she's struggling with something.
And so hopefully it will inspire you
to find a poet for you to memorize.
So that's your challenge.
Think about a poet,
find a poem, memorize it.
It doesn't take much
to memorize twelve lines.
And then you have it
for the rest of your life.
This is a poem by Lucille Clifton.
Won't you celebrate with me
what I have shaped into a kind of life.
I had no motto, born in Babylon,
both non-white and woman.
What did I seek to be except myself.
I made it up, here on this bridge
between stars shine and clay.
My one hand holding tight my other.
Won't you celebrate with me
that every day,
something has tried
to kill me and has failed.
Thank you.
(Applause)

Spanish: 
el que me obsequio y que quiero
obsequiarle a otra mujer
que esté luchando contra algo.
Y espero que los inspire a encontrar
un poema que puedan memorizar.
Ese es el reto para Uds.
Busquen a una poeta, encuentren
un poema y memorícenlo.
No toma mucho tiempo
memorizar doce líneas.
Y será suyo por el resto de sus días.
Este es un poema de Lucille Clifton.
¿No celebrarás conmigo que
he formado un estilo de vida?
Sin lema, originaria de
Babilonia, no blanca y mujer.
Qué buscaba sino ser yo misma.
Logré llegar hasta acá, a este puente
entre brillo de estrellas y arcilla.
Con una mano sosteniendo fuerte la otra.
¿No celebrarás conmigo que cada día
algo ha intentado matarme
pero no lo ha logrado?
Gracias.
(Aplausos)

French: 
que je m'offre et que j'offre
à une autre femme
quand je sais qu'elle éprouve
des difficultés.
J'espère qu'il vous inspirera
à trouver une poète à mémoriser.
Voilà votre défi.
Pensez à une poète,
trouvez un poème, mémorisez-le.
Cela n'est pas trop dur
de mémoriser 12 lignes.
Et vous l'aurez
pour le reste de votre vie.
Ceci est un poème de Lucille Clifton.
Célébrez donc avec moi
ce que à quoi j'ai donné
la forme d'une vie.
Je n'avais pas de devise, née à Babylone,
à la fois non blanche et femme.
Tout ce que je cherchais à être
à l'exception de moi-même.
J'ai tout inventé, ici sur ce pont,
entre les étoiles brillantes et l'argile.
Une de mes mains tenant fermement l'autre.
Célébrez donc avec moi que chaque jour
quelqu'un a essayé de me tuer et a échoué.
Merci.
(Applaudissements)

Dutch: 
of aan een andere vrouw
wanneer ik weet dat ze ergens mee zit.
Ik hoop dat het ook jou inspireert
een gedicht te vinden om in te studeren.
Dat is je opdracht.
Kies een dichteres, kies een gedicht,
leer het uit je hoofd.
Twaalf regels heb je er zo in zitten
en dan heb je er
een leven lang plezier van.
Dit is een gedicht van Lucille Clifton.
Kom met mij het leven vieren
dat ik zorgvuldig heb geboetseerd
Ik had geen motto, geboren in Babylon,
niet blank en wel vrouw
Wat kon ik anders zijn dan mezelf?
Ik heb het zelf verzonnen, hier,
op deze brug tussen sterren en klei
Terwijl mijn ene hand
stevig de andere vasthield
Kom met mij vieren dat iedere dag
Iets geprobeerd heeft mij te doden
Maar dat dat niet is gelukt
Dank je wel.
(Applaus)
