Ne zaman bir şey yazsam
bunun yeni bir alana doğru yol açtığını,
daha önce girmediğim bir yere doğru ilerlediğimi hissederim
bu çoğu zaman
saldırganmış gibi görünmesi muhtemel jestler gerektirir
başka düşünürlere, meslektaşlara karşı bir saldırganlık
yani başıma geldi
polemikçi değilim
ama doğrusu yapıbozumcu tipte  jest
çoğu kez başkalarını sarsan,
ya da  tedirgin eden, kaygılandıran
hatta bazen yaralayan  bir jest görünümü alabiliyor
böyleyken,
ne zaman bu jesti yapsam
korku anları olmuştur gerçekten de
yazarken değil ama
yazarken
yazarken bir tür zorunluluk
ya da
nasıl diyeyim bilmiyorum benden daha güçlü bir kuvvet
beni ne yazmam gerekiyorsa onu yazmaya itiyor, herhangi bir şey
sonuçları ne olursa olsun
asla ne olursa olsun yazmaktan
aman sonucu kötü olur korkusuyla vazgeçmedim
dolayısıyla yazarken hiçbir şey gözümü korkutmaz
yazarken
söylenmesi gerektiğini düşündüğüm her şeyi söylerim
fakat
yazmadığım zaman, halihazırda yazmıyorsam
çok özel bir an var
ki bu uyumaya gittiğim an oluyor
kestireyim ya da işte uykuya dalayım
o zaman, yarı uyku halindeyken
birdenbire
yapmakta olduğum şeyden dolayı ürkerim
kendi kendime, "deli misin ya?" derim.
"deli misin
de bunu yazıyorsun?"
"deli misin de buna saldırıyorsun?"
"deli misin gidip şu ya da bu kişiyi eleştiriyorsun?"
"deli misin falan otoriteye itiraz ediyorsun?
ki bu otorite metinsel,  kişisel ya da kurumsal  olabilir
bir tür panik hali oluyor
bir nevi bilinçdışında
panik
sanki
neyle karşılaştırabilirim bunu?
bir çocuk düşünün, utanç verici bir şey yapmış tamam mı?
utanç verici birşey yapmış
hani Freud çocukluk düşlerinden bahseder ya biri rüyasında çıplak dolaşmaktadır
bilirsiniz ya çırılçıplak dolaşılır
korkuya kapılırız çünkü herkes bizi öyle çıplak görür
işte bu yarı uyku halinde
sanki suç işliyormuş hissine kapılırım, sanki utanç verici, itiraf edilemez bir şey yapıyorumdur
yapmamış olmam gereken bir şey
ve biri bana şöyle demektedir: "ya deli misin? nasıl yaparsın böyle bir şeyi?"
apaçıktır bu o uykulu halimde inanırım buna
o yüzden içerden gelen emir şunu der, "durdur her şeyi, geri çek şunu,
yak kağıtlarını
yapmakta olduğun şey ka-bul-edi-le-mez!"
ama  uyandım mı bu biter
bu şu demek
şu demek, bunu şöyle yorumluyorum
uyandığım zaman
böyle bilinçli, kafa çalışıyor vs.
adeta yarı uykulu halimden daha şuursuzumdur
yarı uykulu halde
belli bir bilinç, uyanıklık vardır bana hakikati söyleyen
yani yaptığım şey bir bakıma çok ciddidir, ağırdır
ama uyanıp çalışmaya oturdum mu
bu uyanıklık uykuya dalar
daha güçlü olan değildir
ve yapılması gerekeni yaparım
çeviren: Murat Erşen @DoCtEiGnOrAnTiA
