 
Efeska świątynia poświęcona bogini Artemidzie
była uważana za największą świątynię
starożytnego świata.
Bogini Artemida była opiekunką
łowiectwa i dzikich zwierząt,
a także boginią księżyca
głęboko czczoną przez Greków.
Jej świątynie były rozprzestrzenione w całym hellenistycznym świecie
ale majestatyczna świątynia w Efezie  nie miała sobie równych.
Położony w Azji Mniejszej Efez
mieści się obecnie na terytorium Turcji.
W starożytności był jednym
z najbogatszych portów.
Świątynia została wzniesiona na miejscu
starszych, wcześniej istniejących świątyń,
wśród których była budowla ufundowana przez Amazonki
dla uczczenia bogini Artemidy,
patronki kobiet-wojowniczek.
Budowę świątyni, która stała się
jednym z cudów świata
rozpoczęto ok. 550 roku p.n.e.
Świątynia została ukończona po 10 latach prac.
Wzniesiona cała z marmuru i ozdobiona
drogocennymi wykończeniami
liczyła 130 m długości,
43 m szerokości i
18 m wysokości.
Stała się celem
pielgrzymek wyznawców,
a także  przyciągała ciekawych
z całego antycznego świata.
Jednak w 356 roku p.n.e. świątynia
stała się celem ataku
człowieka, który chcąc zapisać
na zawsze swoje imię w historii
podpalił i zrujnował wspaniałą budowlę.
Mimo iż władcy miasta zdecydowali,
że imię podpalacza
nie zostanie zapamiętane,
znamy tożsamość przestępcy.
Nie wspomnimy tu jednak imienia
złoczyńcy, który popełnił tak haniebny czyn,
aby zdobyć sławę, ponieważ byłoby to dla niego nagrodą.
Według legendy pożar się wydarzył
ponieważ Artemida zwróciła swoją uwagę
na Macedonię, gdzie tego właśnie dnia
narodziło się dziecko, które w przyszłości
stało się znane jako Aleksander Wielki.
Wiele lat później
Aleksander wspomógł
odbudowę świątyni.
Świątynia Artemidy przetrwała
wiele następnych lat i wydarzeń.
Doświadczyła kolejnego pożaru podczas najazdu Gotów,
po którym została ponownie odbudowana,
aby ostatecznie zostać zamknięta w III wieku n.e.  dekretem  cesarza Teodozjusza
nakazującym likwidację wszystkich pogańskich świątyni.
Późniejsze losy budowli są nieznane,
jednakże część marmurowych bloków została użyta do
została użyta do budowy Hagia Sophii
w Konstantynopolu.
Chociaż zaginęła w pomroce dziejów,
to Antypater z Sydonu, twórca listy 7 cudów świata
powiedział, że podziwia jej urodę
podczas gdy pozostałe utraciły już
swój blask.
 
