Fark ettiyseniz çıkarttığım seslerde bir duygu, amaçlılık ve beklenti vardı
Ama 'anlam' yoktu
Anlam, yalnızca pastanın üzerindeki çilektir ve bu sürecin içinde oldukça geç ortaya çıkmaya başlamıştır
Bir canlı türü olarak bizim ilginç yanlarımızdan biri de duygusal sözvarlığımızın eksikliğidir
Düşünsenize, bir kitabı ciltleme işlemini açıklamak için on bin tane kelimemiz var,
Ama konu duygular olduğunda elimizdeki şeyler; "Seni seviyorum, senden nefret ediyorum ve emin değilim"
Fakat, eğer zihninize kulak verirseniz; varlığınızın en nükteli ve kaleydoskopik boyutunun duygularınızın değişken örgüsü olduğunu görürsünüz
Buna rağmen duygularımızın yalnızca çok çok küçük bir kısmını birbirimize iletebiliyoruz
Esalen Enstitüsü gibi bir bina, kapıları duygusal lügata açma amacıyla kuruldu, ki insanlar hissettiklerini söyleyebilsin
Eminim ki, ben de dahil birçok insanın hissettiği şeyi nasıl söyleyebileceğine dair en ufak bir fikri bile yok
