 
Hepinize selam arkadaşlar
Geçenlerde arthur schopenhaur'un bir kitabını okuyordum
Ve Orada diyordu  ki
Her istediğimiz anında yerine gelseydi ve mutluluk sürekli veya sonsuz olsaydı insan ne yapardı
Ya can sıkıntısından kendini asardı ya da birbirini yemeye başlarlardı.
Söz tam böyle değildi ama işte özü buydu
Cennet dediğimiz şey huzurun mekanı tüm arzuların isteklerinin Yerine geldiği yer
Orada can sıkıntısı yok şaraplar akan nehirler olgun meyveler var
Arkadaşlar kusura bakmayın da benim pek ilgimi çekmedi
varsaydığı şey insanın huzur bulmak için bu dünyada bir sınav vermesi gerektiği
Cehennem ise sınavdan kalanları yakıyor
Sınava girmek ister misin diye soran yok Ben yaratılmadan önce soru olduysa bile hatırlamıyorum
Keşke arada hatırlasam da nereden Evet dedim varolmaya diye bir yakına bilsem
Bu Dünyaya bir anlam katan bir şey varsa o da arzu ve isteklerimiz
Ölmüş birinin suratına baktığımda gördüğüm tek şey artık
Istemeyen Daha doğrusu isteyemeyen bir
Et yığını
Yani burada cesedi küçümsemek Evet biraz küçümsemek artık yani bitmiş
Artık gitti onu yaşama sıkı sıkıya bağlayan tüm kasları iyice gevşedi
Hatta belki rahatlamıştı bile
Sonunda artık mücadele etmeyecek
Konuyu dağıtmadan  cennette diyordum ya da önce şunu diyeyim
Insanın imanın temelinde ne var arkadaşlar Eğer imanın sebebi Ateş korkusu ise
Ben bu imana biraz gücenirim
Yok cennetteki nimetler se ona da biraz
Gülerim
Fakat imanı tanrı ve kendini anlamak adına ise Belki buna biraz saygı duyabilirim
Bu dünyada kendi cennetini yaratan kişilerin bazı trajik sorunları olduğunu görmüşsünüzdür
Adamın sağlığı yerinde konforlu huzurlu ona bir şeyler oluyor ve ona yetmiyor
Daha fazlası için uyuşturucu Daha fazlası için
Daha fazla üstüne bir de bu dünyadan çekip gidenler var
Norveç' gibi ülkelerde intihar oranı yüksek olduğunu okumuştum
Huzur dediğim bir şey can sıkıntısına dönüştüğü anda bir şeyler ters gitmeye başlıyor
Ama Can sıkıntısı da küçümsenecek bir şey değil Hemen ondan kurtulmaya çalışmamak gerek bence
Bazen onun sayesinde evrenin perdelerinin kalktığını düşünüyorum
Dünyaya kayıtsızca bakan biri belki de onun ne olduğunu gerçekten de görebilir
Ama biz bu dünyaya o neyse o diye bakıyoruz ona Kendi anlamlarınızı ve isteklerimiz katıyoruz
ay ışığını romantik buluyoruz
Halbuki
Kayıtsız biri için orada sadece bir ışık var
Cennet tasvirleri hep bu dünyanın bir üst versiyonu gibi
Dünyada
Ya kusura bakmayın Bu dünyada yaşamayı beceremeyişin son avuntusu belki de
 
Ya da kızın umrumda değil artık
Hiçbir gerçek kendini öylece size sunmaz  bedel ister
Ve bu Bedel çok ağır olur genelde
Ne bileyim
Düşünerek aklını yitirmiş filozoflar benim için çok değerlidir
Ne oldu homo safiens Ne oldu yani iki Zeki parıltısı gösterdim diye Bu hep böyle mi gidecek
Koydum göktaşı
Dinozorların değil  Bizim de Yaşadığımız bir dönemde çarpışsak Bitti Bitti gitti yani hiç başka başka bir şey yok
kibrimizde boğulalım yani varoluşu Sonsuza dek sürdürelim istenilen gelen şeyler
3-4 argümanlist yoldan bir ateş çevirip üstüne gitmekle de olmuyor Bazı şeyler
Kimse gerçek soruları sormuyor
Birileri tebliğ ile görevlendirildi diye birilerini kulağı Affedersiniz deliniyor
Yeter
Vallahi işte
Kapatıyorum
Hadi görüşüz
