Περνούσαν τα χρόνια και τα τείχη
της Τροίας έστεκαν απρόσβλητα και απόρθητα
Το μακρύ αδιέξοδο σήμαινε χρήματα για τους Έλληνες,
που ήθελαν δόξα και χρυσό
Ανάμεσά τους ο Αχιλλέας, ο τελειότερος πολεμιστής
απο όλους και βασιλιάς των Μυρμιδόνων
γιος της νύμφης, Θέτιδος.
Αντί να στέκεται αδρανής κάτω
από τα απόρθητα τείχη της Τροίας
οδηγούσε τους άντρες του
σε γειτονικές περιοχές και πόλεις
που έπεφταν από το σπαθί του,
όπως τα αγριόχορτα με το δρεπάνι
Μέσα σε τρία χρόνια ο Αχιλλέας κατέκτησε
12 πόλεις που διεκδίκησε και λεηλάτησε
ενώ μοιραζόταν απρόθυμα τα λάφυρα
με τον Αγαμέμνονα.
Όλα άλλαξαν την ημέρα που έφτασε
στις παρυφές της πόλης της Λυρνησσού
Πάτροκλος: Κοίτα Αχιλλέα, η Λυρνησσός.
Οι αποθήκες της γεμάτες στάρι!
Αχιλλέας: Ας πάρουμε ότι χρειαζόμαστε,
δεν χρειαζόμαστε αψιμαχίες με αγρότες
Πάτροκλος: Κοίτα Αχιλλέα, είναι ο Αινείας. Πρόσεχε!
Είναι ο γιος μιας Θεάς
Αινείας: Αχιλλέα, βασιλέα των Μυρμιδόνων, γιατί
θέλεις να βλάψεις αυτούς τους ανθρώπους;
δεν σου φταίνε σε τίποτα.
Αχιλλέας: Συμμάχησαν ενάντια στην Ιστορία.
Θανάσιμο λάθος!
Αινείας: Η Ιστορία ακόμα δεν έχει γραφτεί,
Αχιλλέα
Αινείας:  Αχιλλέα, η αγριότητα θα σου αφήσει
ένα όνομα συνυφασμένο με θάνατο
Αινείας:  Για τη Λυρνησσό! και όλη την Τρωάδα!
Αινείας:  Ανάθεμά σε γιε της Θέτις. Όμως
οι θεοί σου επιφυλάσσουν ένα σκληρό τέλος
Τρέχα δειλέ! Η γη σου και τα πλούτη είναι δικά μου,
και οι Θεοί μόνο σωπαίνουν!
Ο αγαπημένος σας Αινείας, δραπέτευσε από τη λεπίδα
του σπαθιού μου. Δεν σας σώζει κανείς!
Η πόλη και όλα σας τα
υπάρχοντα μου ανήκουν
Μύνης: Θα σε διώξω με τα ίδια
μου τα χέρια αν χρειαστεί
Αχιλλέας:  Πέταξε το σπαθί σου και υποκλίσου!
Μύνης:  Ποτέ!
Μύνης:  Δεν θα ζήσω σαν σκλάβος!
Γενναίος άντρας...
Και ανόητος, του έδωσα την ευκαιρία να ζήσει,
αλλά αρνήθηκε...
είσαι τέρας!
κατάρα στη μάνα που σε γέννησε
Μέτρα τα λόγια σου γυναίκα, γιατί
η μητέρα μου είναι κοντά στον Δία!
την ντροπιάζεις, μιας και είσαι μόνο
δολοφόνος χωρικών και μεγάλων ανθρώπων
Θα του χάριζα τη ζωή αν υποκλινόταν
κραδαίνεις το σπαθί σου
σαν ραβδί δικαιοσύνης,
και κρύβεις τη σκληρότητά σου
κάτω από ένα πέπλο ισχύος
Ξέρω ποιος είσαι Αχιλλέα, και
τώρα ξέρω και τι είσαι.
Ούτε κι εγώ σε φοβάμαι,
ούτε εγώ θα υποκλιθώ
Αποτελειώσέ με όπως τον γέρο άνθρωπο,
είναι πιο εύκολο καθώς δεν οπλοφορώ
Μην αφήσεις κανένα να την πειράξει
Είναι δική μου.
Ήταν ο σύζυγός μου
