
Thai: 
งัย .. ครูแอนเดอสันกับวิด๊โอพอดแคสวันนี้จะว่ากันด้วยเรื่องออสโมเรกกูเรชัน
(osmoregulation - การรักษาสมดุลน้ำในร่างกาย ผู้แปล)
ก่อนจะเข้าเรื่อง osmoregulation เราจะมาว่ากันก่อนว่า ออสโมสิส (osmosis) คืออะไร
ก็คือการแพร่ของน้ำผ่านเยื่อบางๆ (เยื่อกึ่งผ่านsemi-permeable membrane - ผู้แปล)
อย่างในรูปนี้ที่เรามี
หลอดตัวยูที่ด้านนี้จะมีโมลาริตี (molarity) ของน้ำอยู่สูงกว่า คือมีน้ำตาลละลายอยู่มากกว่า
ขณะที่อีกด้านจะมีน้อยกว่า และตามปกติแล้วน้ำตาลก็จะพยายามแพร่ไปอีกด้าน
แต่ไปไม่ได้เพราะโมเลกุลน้ำตาลใหญ่เกินกว่าที่จะผ่านเยื่อกึ่งผ่านอันนี้ไป
แต่น้ำน่ะ ผ่านได้ ก็เลยแพร่จากด้านที่มีความเข้มข้นของน้ำสูงไปยัง
ด้านที่มีความเข้มข้นของน้ำต่ำกว่า
ดังนั้นถ้าดูดีดีเราก็จะเห็นระดับของน้ำ
ไม่ใช่น้ำตาลสูงขึ้นอย่างน่าสนใจ ขณะที่อีกด้านหนึ่งก็มีระดับลดลง
อันนี้ไม่ต้องใช้พลังานอะไรเลย เว้นแต่เราจะทำตรงกันข้าม ที่เรียกว่า
ทำรีเวิรส ออสโมสิส (reverse osmosis) คือต้องการจะบีบให้น้ำแพร่มาทางข้างนี้
เป็นกระบวนการทำน้ำให้บริสุทธิ์
และก็เป็นกระบวนการแบบที่เขาใช้กันจริงๆ ดูได้จากข้างขวดน้ำดื่มของเราก็ได้ จะเห็นมีเขียนว่าเป็น รีเวิรสออสโมสิส

Portuguese: 
Oi! É o Sr. Andersen
Neste vídeo vamos falar sobre
osmorregulação.
Antes de falarmos de osmorregulação,
precisamos definir o que é osmose.  Lembre que
é a passagem da água através de uma membrana semi-permeável.
Digamos que aqui temos
este tubo em U
e de um lado, temos uma elevada molaridade na água;
isto é, uma grande quantidade de açúcar neste lado
E deste lado não temos muito.
Basicamente, o açúcar adoraria se espalhar
Mas ele não pode
porque o açúcar não consegue passar através da membrana semi-permeável.
Mas a água pode.
Portanto, a água vai fluir de uma região de elevada concentração de água
para uma região de baixa concentração de água.
Basicamente, se você pudesse ver, você não veria
o açúcar,
mas a água neste lado misteriosamente aumentar de volume.
E diminuir deste lado.
Não consumindo energia.
Se você tivesse que fazer o oposto disto; se você fosse
fazer osmose reversa, nós teríamos que pressionar nessa direção.
Poderíamos até obter água purificada
e é assim que na verdade você purifica a água
Se você olhar na sua garrafa de água, deve estar escrito

English: 
Hi. It's Mr. Andersen and in
this podcast we're going to be talking about
osmoregulation. Before we get into osmoregulation
we should define what osmosis is. Remember
that is diffusion of water across a semi-permeable
membrane. So let's say right here we have
this U-tube and on this side we have a high
molarity of water. So a lot of sugar on this
side. On this side we don't have as much.
And so basically the sugar would love to spread
out. But it can't because the sugar can't
fit through the semi-permeable membrane. But
the water can. So the water is going to flow
from an area of high water concentration to
low water concentration. And so basically
if you were to watch this, you couldn't see
the sugar but the water on this side would
mysteriously raise. And lower on this side.
It would require no energy. If you were to
do the opposite of that, so if you were to
do reverse osmosis, we'd have to squeeze it
in this direction. We could get pure water
and that's how you actually purify water if
you look on your water bottle. It'll say reverse

English: 
osmosis a lot of the time. So how does this
impact cells? Because in plant cells it's
okay for there to be movement of water because
they have a cell wall. But for us not so much.
And so basically if you were to take a red
blood cell and have it sit in an isotonic
environment. In other words an environment
where the concentration in the blood and outside
the blood is the same, you're going to get
a movement of water but the blood cells are
going to be happy like they're pictured right
here.
\b
\b0 If you put them in a hypertonic area,
so if you put them in sugary water then water
is going to flow out. And you can see that
the red blood cells are going to shrivel up.
Likewise if you were to put them in distilled
water, water is going to flow in and they're
going to pop. Or they're going to lyse. And
so it's really important to the cells in our
body that they remain isotonic. So, what are
the two life strategies? Well the two life
strategies are some organisms have just decided
this is too much effort. And so what they
are called is osmoconformers. And so an osmoconformer
like this octopus right here, the osmolarity,
and so osmolarity remember is going to be

Thai: 
ออกบ่อยครั้งไป แล้วเกี่ยวอะไรกับเซลล์?
เพราะว่าในเซลล์พืชนั้น ทำได้สบายๆ
ต่อการดันน้ำไปมาเนื่องจากในเซลล์พืชมีผนังเซลล์ แต่กรณีของเรา ไม่ค่อยดีเท่าไร
ยกตัวอย่างกรณีเซลล์เม็ดเลือดแดงที่เอามาอยู่ในสภาพไอโซโทนิด (isotonic)
คือสภาวะที่ความเข้มข้นภายในและภายนอกเซลล์เม็ดเลือด
มีค่าเท่ากัน เราก็จะเห็นมีการเคลื่อนของน้ำบ้าง และเซลล์เม็ดเลือดก็จะ
ยังอยู่ดีมีสุขดังที่เห็นในภาพ
แต่ถ้าเราเอามาอยู่ในสภาพที่เป็นไฮเปอร์โทนิค (hypertonic)
อย่างเช่นอาจจะใส่น้ำตาลเข้าไปสักหน่อย น้ำก็จะไหลออกมา เราก็จะเห็นว่า
เซลล์เม็ดเลือดแดงจะเหี่ยวลง อีกแบบนึง ถ้าเราจะเอาไปอยู่ในน้ำกลั่น
น้ำก็จะไหลเข้าไปในเซลล์ แล้วเซลล์ก็อาจจะแตกดังโป๊ะ! นี่เรียกว่ามันพยายามจะละลาย
(lyse คือพยายามทำให้เกิด lysis - ผู้แปล)
การที่ได้อยู่ในสภาพสมดุลจึงเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเซลล์ในร่างกายของเรา
ทีนี้ กลยุทธสองชีพ (two life strategies) คืออะไร?
กลยุทธสองชีพ การที่สิ่งมีชีวิตบางประเภท บอกขึ้นมาว่า
ไม่ไหวละ ไม่เอาดีกว่า กลายเป็นพวกที่ถูกตราหน้า ถูกเรียกว่าเป็นพวก ออสโมคอนฟอร์มเมอร์ (osmoconformers) ตัวอย่างพวกนี้ก็ได้แก่
คุณปลาหมึกยักษ์ที่เห็นอยู่นี่
แกใช้ ออสโมลาริตี (osmolarity) ซึ่งก็คือ

Portuguese: 
osmose reversa várias vezes.
Mas qual é o efeito disto nas células? Porque nas células vegetais não tem
problema que haja movimento da água, porque eles têm uma parede celular.
Mas em nós, nem tanto.
Basicamente, se você pegasse um glóbulo vermelho e
o colocasse num meio isotônico
Em outras palavras, num meio em que a concentração no sangue e fora
do sangue é a mesma,
você terá água se movendo,
mas as células do sangue estarão
felizes como nesta ilustração aqui.
Se você as colocasse num meio hipertônico,
Se você as colocasse em água com acúcar,
a água de dentro da célula fluiria  para fora.    E você veria
os glóbulos vermelhos murcharem.
Da mesma forma, se você os colocasse em água destilada
a água irá entrar e elas vão estourar.
Ou vão romper. E
por isso que é muito importante para as células do nosso corpo
que elas continuem isotônicas. Então, quais são
as duas estratégias de sobrevivência?
Bem, as duas estratégias de sobrevivência são que
alguns organismos decidiram
isto requer muito esforço.
Eles são chamados de  osmoconformadores.
Assim, um osmoconformador
como este polvo aqui, a osmolaridade,
lembre que a osmolaridade refere-se

Thai: 
ความเข้มข้นของสารที่ละลายอยู่ในน้ำ ให้มีค่าเท่ากันทั้งสภาพภายนอก
และภายใน พูดอีกอย่างคือแกจะปรับตัวให้ออสโมลาริตีมีค่าเท่ากับสภาพแวดล้อมอยู่ตลอดเวลา
ก็ดีอย่าง เพราะแกจะได้ไม่ต้องมาออกแรงอะไรมาก แต่ข้อเสียคือ แกจะต้อง
คอยเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ส่งผลให้พวกนี้มีรูปร่างลักษณะอย่างที่เป็นอยู่
แล้วก็มีสัตว์หลายประเภทที่จัด
อยู่ในพวกออสโมเรกกูเรเตอร์ ตัวอย่างได้แก่พวกเคย ที่เราอาจจะพบเห็น
ได้ทั่วไปในสภาพน้ำเค็ม ไปดูที่ Great Salt Lake ก็ได้
(ไม่ละครับพวกผมอยู่ที่เมืองไทยนี่ก็มีเยอะแยะ - ผู้แปล ;)
วิธีการที่พวกนี้ทำก็คือควบคุมปริมาณน้ำข้างในร่างกาย  เนื่องจากว่าพวกนี้อยู่
ในที่ที่เป็นน้ำเค็ม ลองนึกดูว่าน้ำจะไปทางไหน จะเข้า
หรือออกจากตัวเคยพวกนี้? ถูกต้องคร้าบ ไหลออกจากตัว
พวกนี้ก็เลยต้อง .. เนื่องจากจะเสียน้ำออกจากตัวตลอดเวลา พวกนี้ก็เลยต้อง
ออกแรงมากหน่อย  และเอาเข้าจริงแล้ว เมตาโบลิซึมถึง 30 เปอร์เซนต์ของสัตว์ชนิดนี้ต้องเสียไปให้กับการควบคุม
สมดุลของน้ำในร่างกาย ในกรณีของปลา ซึ่งก็มีทั้งพวกที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด
และน้ำเค็ม เราก็อาศัยหลักการออสโมสิสมาช่วยทำความเข้าใจได้ง่ายเข้า

Portuguese: 
a concentração de solutos em água,
será a mesma dentro e fora dele
Ou seja,
eles terão a mesma osmolaridade que o meio em que estão.
É bom, porque eles não têm que regular isso.
O que é ruim é que você vai
ter grandes oscilações que podem afetar o resto do organismo.
Uma grande quantidade de organismos são
chamados osmorreguladores.
Um bom exemplo disso é a artêmia salina que vive
em água salobra.
Artêmias salinas, existem algumas por exemplo no Grande Lago Salgado, basicamente
o que eles fazem é
regular a quantidade de água dentro deles.   Então, eles vivem
em um meio salgado.
Adivinhe para onde a água irá fluir.  Será que vai
querer fluir para dentro deles ou para fora deles?
Acertou! Vai fluir para fora deles.
Então eles... a água vai ser constantemente perdida.
Eles terão que fazer
muito esforço.
Na verdade, 30% do seu metabolismo é usado para manter este equilíbrio
de osmolaridade.
Se pensarmos nos peixes, peixes que vivem em um ambiente de água doce
contra os que vivem na água salgada,
se você realmente entender osmose, isto é fácil de compreender

English: 
the concentration of solutes to water, is
going to be the same on the outside as it
is on the inside. In other words they're just
going to be the same osmolarity as their surroundings.
It's nice because they don't have to regulate
that. The bad thing is that you're going to
get big swings that can effect the rest of
the organism. So a lot of organisms are what
are called osmoregulators. Great example of
this would be the brine shrimp that are found
in salt water. Brine shrimp, we would have
some like in the Great Salt Lake, basically
what they do is they have to regulate the
amount of water inside them. So they live
in a salt water environment. So think about
where the water is going to flow. Is it going
to want to flow into them or out of them?
That's right. It's going to flow out of them.
So they're going to, water is constantly going
to be lost. So they're going to have to do
a lot of effort. In fact 30 percent of their
metabolism just goes to regulating this balance
of osmolarity. If we think about fish, or
fish that live in a fresh water environment
versus a salt water environment, if you really
understand osmosis, this is easy to think

English: 
about. If you're a fish living in a fresh
water environment, where is the saltier area?
It's going to be inside the fish. And so basically
they're going to keep having water flow into
them. And so they don't drink water. That's
the blue here. Basically they eat food but
they have urine that is really, really dilute.
And that's just because they're going to have
a net influx of water due to osmosis. If you
move to a salt water fish, so in a salt water
fish we're going to have the opposite problem
now. Now the salt water is going to have a
higher solute concentration. So we're going
to have water that's going to keep flowing
out of them. And so they have to actually
drink salt water. And their urine is going
to be really really concentrated. Okay. So
we're not fish. We're not brine shrimp. We
live on land. And so how do we osmoregulate?
Well we osmoregulate using this organ right
here. It's called the kidney. And so this
is the kidney. It's going to empty urine into
the bladder. And then we finally get rid of
that. But we use that on land to regulate

Thai: 
ถ้าเป็นพวกที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด จุดไหนจะมีความเข้มข้นมากกว่า?
ก็ต้องเป็นข้างในตัวปลา เพราะงั้นสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือน้ำจะค่อยๆไหลเข้าสู่ตัวปลาตลอดเวลา
ที่นี้ปลาไม่ดื่มน้ำ นี่ตรงสีฟ้าๆนี่ แต่จะกินแต่อาหารเท่านั้น
แต่ปลาจะมีปัสสาวะที่ใสเจือจางมากๆ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อจะได้
มีปริมาณการไหลเข้าออกของน้ำที่สมดุลไปชดเชยกับที่เข้ามาทางออสโทสิส
ทีนี้ถ้าเป็นในกรณีของน้ำเค็ม
เราจะมีปัญหาคนละอย่างกัน  น้ำเค็มก็จะมี
ความเข้มข้นสูงกว่าในตัวปลา น้ำก็เลยจะค่อยๆออกจากตัวปลา
อยู่เรื่อยๆ มันก็เลยต้องดื่มน้ำเยอะๆ (ถึงจะเค็มไปหน่อยก็เถอะ)
แล้วก็จะมีปัสสาวะ
ที่เข้มข้นมากๆ  ที่นี้ในกรณีของคน คนไม่ใช่ปลา คนไม่ใช้เคย
เราอาศัยอยู่บนบก แล้วเรารักษาสดุลน้ำอย่างไร? ก็ด้วยอวัยวะอันนี้นี่เอง
เรียกว่าไต นี่ ไตอยู่ตรงนี้ ทำหน้าที่ขับน้ำออกแล้วส่งไปเก็บ
ที่กระเพาะปัสสาวะ เพื่อจะปล่อยออกทีหลัง นี่เป็นวิธีที่พวกที่อยู่บนบก

Portuguese: 
Se você é um peixe que vive num ambiente de água doce,
onde é a área mais salgada?
Vai ser dentro do peixe.
Basicamente, eles vão ter um fluxo de água para dentro deles.
Eles não bebem água.   Esse azul aqui.
Basicamente, eles ingerem comida, mas
eles têm uma urina que é muito, muito diluída.
E isso porque eles tem um fluxo de
água entrando devido à osmose.
Se você passar para um peixe de água salgada, num peixe de
água salgada,  vamos ter a situação oposta agora.
Agora, a água salgada vai ter uma
concentração de soluto superior.
Então, nós vamos ter água que vai continuar fluindo
para fora deles.
Na verdade, eles tem que beber água salgada.
E a urina deles vai
ser realmente, realmente, muito concentrada.
OK. Então, nós não somos peixes, não somos artêmias salinas.
Nós vivemos na terra.
Então, como nós fazemos osmorregulação?
Bem, fazemos osmorregulação usando este  órgão bem aqui
Ele é chamado de rim.
Assim, este é o rim. Vai secretar urina dentro
da bexiga. E no fim, nós nos livramos dela.
Mas nós temos que usa-lo em terra para regular

Thai: 
ใช้ในการรักษาสมดุลน้ำ เป็นสิ่งสำคัญที่พวกที่อยู่บนบกจะต้องทำให้ได้
อาจจะยากนิดนึง แต่ถ้าตั้งใจฟังครูสักหน่อย ครูว่าเราก็น่าจะเข้าใจ
การทำงานอันนี้ได้  มาเริ่มกันตรงนี้ กลับมาตรงนี้หน่อย ตรงที่ไตนี่
ที่ข้างในของไตนี่ เข้าไปข้างในของข้างใน แล้วก็ของข้างในอีกที แล้วเราก็จะเจอ
กับไอ้เจ้าสิ่งที่เรียกว่า เนฟรอน (nephron) ซึ่งถ้าเราเอาเนฟรอนหลายๆอันมารวมกันเข้าเรื่อยๆ ในที่สุดเราก็จะได้
เป็นไตขึ้นมา  สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เลือดจะไหลเข้ามาที่นี่ เข้ามาตรง
ไอ้ที่ที่เรียกว่าโกลเมอรูลัส (glomerulus) แล้วก็เข้าไปตรงไอ้ที่
ที่เรียกว่าโบว์แมนแคปซูล (Bowman's capsule) อีกที
โบว์แมนแคปซูลทำหน้าที่สำคัญอันนึงคือ
การกรองเลือด แล้วก็ยังมีอีกสองส่วนสำคัญคือ พร็อกซิมอล กับ ดิสทอล ทิวบูล ที่ทำหน้าที่ในการ
ปล่อยหรือเก็บน้ำ แต่จะยังไม้พูดถึงรายละเอียดในตอนนี้ กลับมาที่
เรื่องน้ำต่อ .. ก็คือ เริ่มจากเมื่อเลือดไหลเข้ามา พาเอา
น้ำกับสารอื่นๆ เข้ามาด้วย แล้วก็จะเข้ามาที่ตัวกรองนี้
ที่ในที่สุดแล้ว ก็จะกลายเป็นปัสสาวะ นี่ ตรงจุดนี้

English: 
our osmolarity. And living on land it's almost
more important that we're able to do that.
Now this gets a little complex, but if you
can hold with me I think you'll understand
how this works. So basically, let me go back
for just a second. If this is the kidney right
here. On the inside of the kidney, over and
over and over again we're going to have this
which is called the nephron. So the nephron
repeated over and over and over essentially
makes a kidney. And so basically what happens
is blood is going to flow in. Blood is going
to flow into something called the glomerulus.
And then it's going to flow into this which
is called the Bowman's capsule. The Bowman's
capsule is going to do one thing. It's going
to filter the blood. We also have proximal
and distal tubules. That's important for secretion
and reabsorption. But we're not going to talk
about any of that right now. Again what we're
focusing on is the water. Okay. So basically
what happens is the blood flows in and a lot
of the water and solutes are going to squirt
out and they're going to move into this filtrate.
This is eventually going to become urine.
So again this is eventually going to go over

Portuguese: 
nossa osmolaridade.
E isto se torna mais importante pelo fato de vivermos em terra.
Agora, isso vai ficar um pouco complicado,
mas se você me acompanhar de perto, acho que você vai entender
como isso funciona.   Então, basicamente, deixe eu voltar...
Se este for o rim bem aqui
No interior do rim, repetidamente vamos ter isto
o qual é chamado de néfron.
O néfron repete-se várias vezes e essencialmente
forma um rim.
Basicamente o que acontece é que
o sangue vai fluir para dentro;   o sangue vai
fluir para algo chamado de glomérulo.
E daí, ele vai fluir para isto aqui
o qual é chamado de cápsula de Bowman.
A cápsula de Bowman vai fazer uma coisa.
Vai filtrar o sangue.
Temos também os túbulos proximal e distal.
Eles são essenciais na secreção
e na reabsorção.
Mas não vamos falar sobre nada disso agora.
O que vamos nos concentrar
é na água. O.K..
Basicamente, o que acontece é que
o sangue flui para dentro e um monte
de água e solutos são forçados à sair e
eles passarão para esse filtrado.
E isto no final vai se tornar a urina.
De novo, isto no final vai passar por

Thai: 
แล้วก็ไปสิ้นสุดที่กระเพาะปัสสาวะ แล้วเกิดอะไรขึ้นตรงนี้ล่ะ? มันก็จะเข้ามาที่
รีนอลเมดูลา แล้วน้้ำก็จะไหลออกไป
น้ำจะไหลออกมาอย่างนี้  ขณะที่น้ำไหลออกมานั้นความเข้มข้นภายในทิวบูล (หลอดท่อกรอง)
จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยความเข้มข้นที่จุดเริ่มต้น จะอยู่ที่ประมาณ 300 milliosmoles
แต่พอมาอยู่ที่จุดนี้ ก็จะเพิ่มความเข้มข้นขึ้นมาที่ 1200 milliosmoles
ลองมาทำเป็นสเกลดู  ตกลงน้ำจะออกมาทางด้านนี้ น้ำไหลออก
น้ำไหลออก  แต่น้ำพวกนี้ก็ไม่ได้ไหลออกหายไปทั้งหมดหรอก
หลายๆส่วนก็จะถูกดูดกลับเข้ามาด้วย เพราะจะมีเส้นเลือดฝอยอยู่
แถวนั้นด้วยเหมือนกัน ตกลงทางด้านขาลงของลูปของเฮนรีตามชื่อเรียกนี่
สิ่งที่เกิดขึ้นคือการปล่อยน้ำออก เราจะเขียนเป็นขีด

Portuguese: 
aqui e acabar na sua bexiga.
Basicamente, o que acontece aqui embaixo?
Bem, à medida que entra
na medula renal,
o que vai acontecer é que a água vai fluir para fora.
E vai fluir para fora.
E como a água começa a fluir para fora
a osmolaridade dentro deste
ramo descendente vai aumentar.
A concentração no início é em torno de 300 miliosmóis.
Mas vai aumentar até este ponto aqui,
onde ficará em torno de 1200.   Desta forma
teremos um gradiente.
Assim, neste lado a água vai fluir para fora.   A água vai
fluir para fora, vai fluir para fora.
Agora, não vai apenas sair no fluido intersticial
Uma grande quantidade desta água será recuperada
porque nós temos capilares aqui fora
também.
E assim esta porção descendente da alça de Henle, este é o nome dado
para isso, basicamente o que vai acontecer é a liberação da água
Com isso estamos

English: 
here and end up in your bladder. So basically
what's happening down here? Well as it enters
into the renal medulla, basically what's going
to happen is water is going to flow out. And
water is going to flow out. And as water starts
to flow out the osmolarity inside this descending
tubule is going to increase. And so the concentration
at the beginning is around 300 milliosmoles.
But it's going to increase to the point down
here where it's around 1200. So we're going
to set up a gradient. And so on this side
water is going to flow out. Water is going
to flow out. Water is going to flow out. Now
it's not just flowing out into the interstitial
fluid. A lot of that water is being reclaimed
because we're going to have capillaries outside
here as well. And so on this descending side
of the loop of Henle, that's what this is
called, basically what's going to happen is
it's going to release water. And so we're

Thai: 
อย่างนี้ ขณะเดียวกัน ทางด้านขาขึ้น ทางขวานี่
เป็นด้านที่น้ำผ่านไม่ได้ แต่ว่าเกลือผ่านได้
ดังนั้น สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ
จะเป็นด้านที่พวกเกลือแร่จะถูกปล่อยออกมา เกลือจะถูกทิ้งออกมาทางด้านนี้
หมายความว่า ในขระที่อยู่ที่ส่วนหนาของ
ลูปของเฮนรี จะเป็นที่ที่ทิ้งเกลือแร่
ถ้ายังจำสเกลได้ ความเข้มข้นตรงนี้คือ 1200 milliosmoles เสร็จแล้ว
ก็จะกลับขึ้นไป แล้วก็ไปอยู่ที่ 300 milliosmoles อีก เมื่อขึ้นมาถึงตรงนี้
เปลี่ยนไปเรื่อยตามระดับต่างๆนี้ .. ตกลงแล้ว ที่ลูปของเฮนรี่นี่เกิดอะไรขึ้น?
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือการเปลี่ยนระดับความเข้มข้นนี่แหละ
เป็นที่ที่เรียกว่าการแลกเปลี่ยนสวนกระแส (counter current exchange)
สิ่งสำคัญอยู่ตรงที่ของเหลวน่ะ จะไหลไปในทิศตรงข้ามกัน เป็นการทำงาน
ร่วมกันของการไหลในทั้งสองทิศทาง  เราวาดเป็นสเกลที่ทางด้านนี้มีความเข้มข้น
ไม่สูงนัก แล้วก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเลื่อนต่ำลงมา

Portuguese: 
criando um gradiente.
Agora, no ramo ascendente, do outro lado, nós. . . no
lado direito dele, não vai ser permeável à água.
Mas vai ser permeável
ao sal.
Em resumo o que vai acontecer deste lado é que vamos
perder sal. E vamos perder sal. E vamos perder sal.
E à medida que entramos
nesta porção espessa da alça de Henle,
estamos na vedade bombeando o sal para fora. Assim,
agora o que temos é um gradiente
onde aqui pra baixo é 1200 miliosmóis.  Mas daí
vai fazer todo esse percurso de volta.
E passa à 300 miliosmóis aqui.  Essencialmente, esses valores
estão em toda essa faixa horizontal.
Então, o que faz a alça de Henle?
Todo o trabalho dela é para organizar esse gradiente.
E isso é chamado de mecanismo contracorrente.
Portanto, é importante que este líquido esteja fluindo
numa direção oposta.   Assim aqui, há interação
uns com os outros.
Basicamente, nós criamos um gradiente onde deste lado não é tão
concentrado.    À medida que avançamos até aqui
passa a ser realmente muito concentrada, na parte de baixo.

English: 
going to set up a gradient. Now on the ascending
side, on the other side, we're . . . on the
right side of it, it's not going to be permeable
to water. But it is going to be permeable
to salt. And so basically what's going to
happen on this side is we're going to lose
salt. And we're going to lose salt. And we're
going to lose salt. And as we get into this
thick portion of the loop of Henle, we're
actually pumping that salt out. And so basically
now what we have is a gradient where down
here it's 1200 milliosmoles. But then we have
it going all the way back up. So it's 300
milliosmoles up here. And so basically it
goes horizontal all the way across here. So
what's the work of all the loop of Henle for?
All of the work is to set up this gradient.
And this is called a counter current exchange.
So it's important that the fluid is following
an opposite direction. So these are interacting
with each other. So basically we've set up
a gradient where on this side it's not as
concentrated. As we move down here it's really
really concentrated at the bottom. So let

Thai: 
ลองมาเริ่มกันใหม่ ..จาก 300 ที่ด้านบนนี้ แล้วก็ 1200
ที่ด้านล้างนี่ ก็จะเป็นคล้ายๆสเกลอย่างที่เห็น แล้วตรงนี้ล่ะ
คืออะไร? ส่วนนี้ก็คือท่อเก็บ (collecting duct) คือพอถึงตรงนี้แล้ว
ระดับน้ำก็จะถูกปรับให้ได้เป็นค่าที่ควรจะเป็นแล้ว ส่วนตรงนี้จะเป็นการกรอง
ที่ในที่สุดจะกลายไปเป็นปัสสาวะ
เป็นส่วนที่ควบคุมว่าเราจะต้องการให้น้ำถูกปล่อยออกไปมากน้อยแค่ไหน
ซึ่งตัวควบคุมก็คือฮอร์โมน
เป็นฮอร์โมนที่เรียกว่าฮอร์โมนแอนตีไดยูเรติค (antidiuertic)
สังเกตที่ชื่อ จะเห็นว่า anti-diuretic
diuretic ก็คืออะไรที่เกี่ยวกับการปล่อยน้ำ เช่น diarrhea (ท้องร่วง) เป็นต้น
ดังนั้น antidiuretic ก็คือ
อะไรที่เก็บน้ำไว้ เราจึงมีส่วนตรงนี้ไว้
พอมีฮอร์โมนไดยูเรติคออกมาจากต่อมใต้สมอง
มันจะมีปฏิกิริยากับท่อเก็บตรงนี้  ปฏิกริยาที่ว่าก็คือ
อย่างเช่น สั่งว่า เอ้าปล่อยน้ำออกไปได้  ก็หมายความว่า เมื่อได้คำสั่งนี้

Portuguese: 
Deixa eu me livrar de tudo isso.
Então, mais uma vez, vamos ter 300 aqui pra cima.
Vamos ter 1200
aqui em baixo.
Basicamente, há um gradiente que vai de um lado ao outro assim.
O.K.. Então, o que
é isso?     Isso é chamado de túbulo coletor.
Desta forma, agora temos o controle sobre
aquela água. De novo, este é o filtrado.
E no final, vai se tornar a urina.    Mas
nós podemos controlar se vamos ou não deixar a água sair.
E fazemos isso através de um hormônio.
E esse hormônio é chamado de hormônio antidiurético.
Pense no nome:  antidiurético.
Diurético é qualquer coisa que...
bem pense em diarréia, é a perda de água.   Assim, um antidiurético
é algo que impede a perda de água.
Então, basicamente, temos esse gradiente aqui.
E se liberarmos o hormônio antidiurético,
o qual virá da glândula pituitária posterior,
ele vai interagir com este túbulo coletor aqui.
Quando ele interage com este
tubo coletor,
basicamente ele diz que pode deixar a água passar.
Assim, se você pode deixar água

English: 
me remove all of that. So again we're going
to have 300 up here. We're going to have 1200
down here. And so basically there's a gradient
that goes across like this. Okay. So what
is this? This is called the collecting duct.
And so basically now we have control over
that water. And so again this is the filtrate.
It's eventually going to become urine. But
basically we can control whether or not we
let water out. And we do that using a hormone.
And that hormone is called antidiuertic hormone.
Think about the name. It's anti-diuretic.
Diuretic is anything that, just think about
diarrhea, it's releasing water. So an antidiuretic
is something that has us hold on to water.
So basically we have this gradient right here.
And if we release antidiuretic hormone which
is going to come from the posterior pituitary,
it's going to interact on this collecting
duct over here. When it interacts with this
collecting duct it basically says you can
let water through. And so if you can let water

Thai: 
ท่อเก็บนี้ก็จะปล่อยน้ำออกมา น้ำก็จะไหลกลับเข้าเส้นเลือดฝอย
กลับสู่ร่างกายอีกครั้ง  ก็หมายความว่า ถ้ายิ่งปล่อย ADH (antidiuertic) ออกมามาก
ก็จะเป็นการสั่งให้ร่างกายดูดน้ำกลับมามากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
แล้วก็มากขึ้น และแม้ว่าเราจะดูดน้ำออกมาจากส่วนที่จะเป็นปัสสาวะมากขนาดนั้น
ตรงจุดนี้ก็เป็นจุกที่มีความเข้มข้นมากๆ ดังนั้นออสโมสิสก็จะเป็นตัวดึงน้ำออกมา
ทีนี้ ในทางตรงข้าม
สมมติว่าเราดื่มน้ำเข้าไปเสียเยอะแยะ  เราก็เลยไม่ต้องการที่จะเก็บน้ำเอาไว้อีกแล้ว
เราก็จะ
ลดปริมาณของ ADH สิ่งที่เกืดขึ้นก็คือ น้ำจะผ่านท่อเก็บออกมาไม่ได้
น้ำทั้งหมดก็จะไหลผ่านไปกลายเป็นปัสสาวะในที่สุด  ดังนั้นเวลาที่เราสังเกต
เห็นปัสสาวะมีสีต่างกันในบางช่วงเวลา เกิดจากสาเหตุใด? ก็จาก
ปริมาณการปล่อย ADH ที่ต่างกันนี่ละ แต่ตัวที่ทำงานจริงๆก็คือระดับสเกล
ที่เราตั้งขึ้นที่ลูปของเฮนรีนี่เอง เป็นการควบคุมน้ำในร่างกาย ที่ในที่สุดก็คือการรักษาสมดุลของน้ำในร่างกายนั่นเอง
เป็นหน้าที่อันสำคัญของไตกับเนฟรอน หวังว่าทั้งหมดนี้คงให้ความรู้ได้บ้าง

Portuguese: 
passar, a água vai fluir para fora daqui e
vai fluir de volta para os nossos capilares
e para o nosso fluido intersticial.
Basicamente se você secretar um monte de ADH, basicamente,
esse gradiente vai nos permitir recuperar a água.
E mais água. E mais água. E mais água.
E mais água.
E mesmo que tenhamos retirado quase toda a água da nossa urina,
A concentração ainda é alta aqui fora.
Assim, osmose vai continuar a puxar a água para fora.
Da mesma forma,
vamos dizer que bebemos um monte de água e
que não precisamos reabsorvê-la.  Nós vamos então
diminuir a quantidade de ADH.
E, basicamente, impedirmos a saída de água por aqui.
Assim a água vai sair com a nossa urina.
E assim, quando você olhar para
sua urina e olhar para a diferença de cor nela,
O que é responsável por isso?  Bem, essencialmente,
é a quantidade de ADH que estamos liberando.
Mas o mais importante é este extraordinário gradiente
que foi criado na alça de Henle.
E isso é osmolaridade. Mais uma vez, somos osmorreguladores.
E devemos agradecer aos nossos rins e aos nossos néfrons.
E espero ter ajudado!

English: 
through, water is going to flow out of here
and it's going to flow back into our capillaries
and into our interstitial fluid. And so basically
if we secrete a lot of ADH, basically this
gradient is going to allow us to reclaim water.
And more water. And more water. And more water.
And more water. And even though we've gotten
almost all of the water out of our urine,
it's really concentrated out here. So osmosis
is going to pull that water out it. Likewise,
let's say we drank a bunch of water and we
don't need to reclaim that. Then we're going
to decrease the amount of ADH. And basically
now we can't let water out through here. And
so that water instead is just going to flow
out into our urine. And so when you look at
your urine and look at the different color
in it, what's responsible for that? Well basically
it's the amount of ADH that we're releasing.
But more importantly it's this wonderful gradient
that was set up in the loop of Henle. And
so that's osmolarity. Again we're osmoregulators.
And you can thank our kidneys and our nephrons
for that. And I hope that's helpful.
