
Finnish: 
Kuvittele henkilö, kuka aina tietää mitä pitää sanoa.
Kuka aina selviää vaikeista tilanteista, kertoo ikävät uutiset aina sulavasti, on itsevarma olematta ylimielinen,
rohkea mutta ei huimapäinen, antelias mutta ei tuhlaa.
Jokainen haluaisi olla tällaisen henkilön seurassa, tai olla itse tällainen henkilö.
Joku, joka näyttää hallitsevan ihmisenä olemisen taidon.
Tämä saattaa kuulostaa mahdottomalta, mutta Aristoteles uskoi, että on olemassa tällaisiakin ihmisiä.
Ja he ovat ihmisiä, joiden kaltaisia meidän kaikkien pitäisi pyrkiä olemaan: hyveellisiä.
On myös olemassa kokonainen moraalinen teoria, joka perustuu hyveen ideaan.
Mutta toisin kuin useimmat moraaliset teoriat,
hyve-etiikka ei käytä juurikaan aikaa kertoakseen sinulle mitä pitäisi tehdä.
Se ei keskity sellaisiin käsitteisiin kuin "kategorinen imperatiivi" tai "hyöty"
Sen sijaan, hyve-etiikassa on kyse luonteesta.
Se ei opeta, että ”noudata näitä sääntöjä niin olet hyvä ihminen”,
Aristoteles ja muut hyve-eetikot järkeilivät sitävastoin, että
jos vain keskittymme olemaan hyviä ihmisiä, sitä seuraa oikea toiminta, vaivattomasti.

Arabic: 
تخيّل شخص:
 يعلم دائمًا ماذا يقول،
يستطيع أن يهدئ موقف متوتر، ينقل خبر سيء بلباقة، واثق من غير أن يكون مغرورًا، شجاع لكن ليس متهورًا، كريم بلا تبذير.
هذه هي نوعية الشخص الذي يريد الجميع أن يصبحوا حوله، ويصبحوا مثله.
فرد يبدو وكأنه أتقن فن في أن يصبح شخص.
قد يبدو ذلك كشيء مستحيل، لكن أرسطو آمن، وبشكل نادر، بأن هؤلاء الأشخاص موجودين فعلًا.
وهم ما يجب علينا أن نطمح إليه: فضلاء.
وهناك نظرية أخلاقية كاملة بناءً على هذه الفكرة من الفضيلة
لكن وبخلاف أغلب النظريات الأخلاقية التي ناقشناها، نظرية الفضيلة لا تنفق الكثير من الوقت لتخبرك ما تفعل.
لا توجد ضرورة حتمية أو مبدأ منفعي.
في حين أن، نظرية الفضيلة كلها عن الشخصية.
بدلًا من قول: "اتبع هذه القواعد لتصبح شخص جيد." أرسطو، وغيره من منظرين الفضيلة، حاججوا بأن: إذا استطعنا أن نركز على أن نصبح أشخاص جيدين، القرارات الصائبة ستتبع ذلك، بدون جهد.

Spanish: 
Imagina a una persona que siempre sabe qué decir.
Alguien que puede calmar una situación tensa, dar malas noticias de manera grácil. Alguien seguro de sí mismo pero sin ser arrogante; valiente pero no imprudente; generoso pero nunca extravagante.
Este es el tipo de persona a la que todo el mundo quiere parecerse y de la que queremos estar cerca.
Alguien que parece haber dominado 
el arte de ser una persona.
Esto puede sonar como una proeza imposible, pero Aristóteles creía que, aunque es raro, sí existen estas personas.
Y son lo que todos debemos aspirar a ser: virtuosos.
Y hay toda una teoría moral basada 
en esta idea de la virtud.
Pero a diferencia de la mayoría de las teorías morales que hemos discutido, la teoría de la virtud no pasa mucho tiempo diciéndote qué hacer.
No hay imperativo categórico o principio de utilidad.
En cambio, la teoría de la virtud 
tiene que ver con el carácter.
En lugar de decir, "sigue estas reglas para que puedas ser una buena persona", Aristóteles y otros teóricos de la virtud razonaron que, si nos concentramos en ser buenas personas, las acciones correctas llegarán sin esfuerzo.

Portuguese: 
Imagine uma pessoa que sempre sabe o que dizer
Que consegue desarmar uma situação tensa, transmitir informações difíceis de forma graciosa, é confiante sem ser arrogante, valente mas não imprudente, generoso mas não extravagante.
Esse é o tipo de pessoa que todos querem ter por perto, que todos querem ser como ela.
Alguém que parece ter dominado a
arte de ser uma pessoa.
Isso pode parecer um feito impossível, mas Aristóteles acreditava que, apesar de raro, esse tipo de pessoa existe.
E elas são o que todos deveriam querer ser: virtuosas.
E há toda uma teoria ética baseada nessa ideia de virtude.
Mas diferente da maioria das teorias éticas que temos discutido, a teoria da virtude não passa muito tempo dizendo o que se deve fazer.
Não há imperativos categóricos ou princípios de utilidade.
Ao invés disso, a teoria da virtude é toda sobre caráter.
Ao invés de dizer "siga essas regras e será uma boa pessoa", Aristóteles e outros teóricos da virtude argumentaram que, se conseguirmos nos concentrar em sermos boas pessoas, as ações corretas virão sem esforço.

English: 
Imagine a person who always knows what to
say.
Who can diffuse a tense situation, deliver tough news gracefully, is confident without being arrogant, brave but not reckless, generous but never extravagant.
This is the type of person that everybody
wants to be around, and to be like.
Someone who seems to have mastered the art
of being a person.
This may sound like an impossible feat, but Aristotle believed that, while rare, these people do exist.
And they are what we all should aspire to
be: virtuous.
And there's a whole moral theory based on
this idea of virtue.
But unlike most of the moral theories we’ve discussed, virtue theory doesn’t spend a lot of time telling you what to do.
There’s no categorical imperative or principle
of utility.
Instead, virtue theory is all about character.
Rather than saying, “follow these rules so that you can be a good person,” Aristotle and other virtue theorists reasoned that, if we can just focus on being good people, the right actions will follow, effortlessly.

Dutch: 
Stel je iemand voor die altijd weet wat te zeggen.
Iemand die een gespannen situatie kan doorbreken, moeilijk nieuws gracieus kan brengen, die zelfzeker is zonder arrogant te zijn, moedig maar niet roekeloos, vrijgevig maar nooit verkwistend.
Dit is het soort persoon waar iedereen mee wil optrekken, en zich aan spiegelen.
Iemand die de kunst van het persoon-zijn volledig lijkt te beheersen.
Dit klinkt misschien een onmogelijke opdracht, maar Aristoteles geloofde dat, hoewel zeldzaam, deze mensen wel degelijk bestaan.
En ze zijn wat we allemaal willen zijn: deugdzaam.
Er is een hele morele theorie gebaseerd op dit idee van deugd.
Maar in tegenstelling tot de meeste morele theorieën die we besproken hebben, spendeert de deugdethiek niet lang aan het vertellen van wat je moet doen.
Er is geen categorische imperatief of utiliteitsprincipe.
In de plaats daarvan draait alles om karakter.
In de plaats van te zeggen, "volg deze regels zodat je een goede persoon kan zijn," redeneerden Aristoteles en andere deugdethici dat als we gewoon kunnen focussen op goede mensen te zijn, de juiste handelingen moeiteloos zullen volgen.

Portuguese: 
Imagine uma pessoa que sempre saiba o que dizer
Alguém que possa dispersar uma situação tensa, dar graciosamente más notícias, que é confiante sem ser arrogante, valente mas não irresponsável, generosa mas nunca extravagante
Esse é o tipo de pessoa que todos querem estar por perto, e de ser como tal
Alguém que aparente ter dominado a arte de ser uma pessoa.
Isso pode soar como um feito impossível, mas Aristóteles acreditava que, mesmo que raras, essas pessoas existem.
E elas são o que todos deveriam aspirar ser: Virtuosas.
E há toda uma teoria baseada nessa ideia de virtude.
Mas ao contrário da maioria das teorias morais que já discutimos, a teoria moral não gasta seu tempo nos dizendo o que fazer.
Não há imperativos categóricos ou princípios de utilidade.
No lugar, a teoria da virtude é toda sobre caráter.
Ao invés de dizer "Siga essas regras para que você possa ser uma boa pessoa," Aristóteles e outros teóricos da virtude defendem que, se nós nos focarmos apenas em ser boas pessoas, as boas ações virão, sem esforço.

Modern Greek (1453-): 
Φαντάσου ένα άτομο :
-Που ξέρει πάντα τι να πει
-Μπορεί να ηρεμήσει μια στρεσογόνα κατάσταση--Να μεταφέρει δύσκολα νέα με τρόπο-Είναι αισιόδοξος αλλά οχι αλάζονας-Γενναίος αλλά οχι ριψοκίνδυνος-Eυγενικός αλλά ποτέ γλείφτης.
Αυτός είναι ο τύπος που όλοι θέλουν να είναι κοντά του, και να είναι σαν αυτόν.
Κάποιος που έχει δαμάσει την τέχνη να είσαι άτομο
Αυτό μπορεί να ακούγεται αδύνατο , αλλά ο Αριστοτέλης πίστευε ότι ,σπανίως μεν, αυτά τα άτομα υπάρχουν.
Και είναι αυτό που όλοι πρέπει να φιλοδοξούμε να είμαστε :  
Ενάρετοι
Και υπάρχει μια ολόκληρη ηθική θεωρία βασισμένη σ'αυτήν την ιδέα της αρετής
Ομώς σε αντίθεση με προηγούμενες θεωρίες που αναλύσαμε, η θεωρία του ενάρετου δεν αφιερώνει πολύ χρόνο στο να μας πεί τι να κανουμε.
Δεν υπάρχει κατηγορηματική σαφήνεια η κάποιος ιδιαίτερος κανόνας.
Αντιθέτως , στην θεωρία της αρετής, είναι ολα ο χαρακτήρας.
Παρά να πεί" Ακολουθα αυτούς τους κανονες ετσι ωστε να γινεις καλος ανθρωπος" ο Αριστοτέλης και άλλοι εναρετο - θεωρητικοί υποστηρίζουν οτι αν ολοι συγκεντρωθούν για να γίνουν καλα άτομα οι καλές πράξεις θα ακολουθήσουν χωρίς κόπο.

Portuguese: 
Torne-se uma boa pessoa, e você fará coisas boas. Sem a necessidade de um livro de regras.
Então, porque você deveria ser uma pessoa virtuosa?
Porque: Eudaimonia.
[Música Tema]
A Teoria da virtude demonstra a antiga suposição que os humanos possuem uma natureza fixa - uma essência -  e que o caminho para nós prosperarmos é por aderir a essa natureza.
Aristóteles descreveu isto em termos do que ele chamava de funcionamento adequado.
Tudo possui uma função, algo é bom na medida que cumpre sua função, e ruim na medida que não o faz.
Isso é fácil de ver em objetos criados por humanos.
A função de uma faca é cortar, então uma faca cega é uma faca ruim.
E a função de uma flor é crescer e se reproduzir, então uma flor que não faz isso é ruim em ser uma flor.
E o mesmo vale para os humanos - nós somos animais - então todas as coisas que nos indicam função adequada para um animal, também é válida para nós - nós precisamos crescer, e ser saudáveis e férteis.

English: 
Become a good person, and you will do good things.
No rulebook needed.
So, why should you be a virtuous person?
Because: eudaimonia.
[Theme Music]
Virtue theory reflects the ancient assumption that humans have a fixed nature – an essence – and that the way we flourish is by adhering to that nature.
Aristotle described this in terms of what
he called proper functioning.
Everything has a function, and a thing is good to the extent that it fulfills its function, and bad to the extent that it doesn’t.
This is easy to see in objects created by
humans.
A function of a knife is to cut, so a dull
knife is a bad knife.
And a function of a flower is to grow and reproduce, so a flower that doesn’t do that is just bad at being a flower.
And the same goes for humans – we’re animals – so all the stuff that would indicate proper functioning for an animal holds true for us as well – we need to grow and be healthy and fertile.

Arabic: 
كن شخصًا جيدًا، وسوف تفعل أشياءً جيدة. من غير الحاجة إلى كتاب قوانين.
إذًا، لماذا يجب عليك أن تكون شخصًا فاضلًا؟
بسبب: السعادة.
 
نظرية الفضيلة تعكس الافتراض القديم، أن للبشر طبيعة ثابتة -جوهر- وأفضل طريقة للإزدهار هي من خلال الإلتزام بتلك الطبيعة.
أرسطو وصف ذلك بما سمّاه: علّة غائية.
كل شيء له غاية، ويصبح جيدًا إذا حقق غايته، وسيء إذا لم يحقق الغاية.
ذلك سهل إذا لاحظناه في الاختراعات البشرية.
غاية السكين هي القطع، لذلك سكين غير حاد هو سكين سيء.
وغاية الزهرة أن تنمو وتنتج، لذلك الزهرة التي لا تنمو هي سيئة في كونها زهرة.
وبالمثل بالنسبة للبشر -نحن حيوانات- لذلك كل العلل الغائية التي تنطبق على الحيوانات تنطبق علينا نحن أيضًا- يجب علينا أن ننمو وأن نعتني بصحتنا ونتكاثر.

Spanish: 
Conviértete en una buena persona y harás cosas buenas. No se necesita un libro de reglas.
Así que, ¿por qué deberías ser una persona virtuosa?
Por la eudemonía.
[Tema musical]
La teoría de la virtud refleja la antigua suposición de que los seres humanos tenemos una naturaleza fija – una esencia – y que la forma en que maduramos es mediante la adhesión a esa naturaleza.
Aristóteles describió esto en lo que llamó "funcionamiento adecuado".
Todo tiene una función, y una cosa es buena en la medida en que cumple su función, y mala en la medida en que no lo hace.
Esto se ve fácilmente en los objetos creados por los seres humanos.
Una función de un cuchillo es cortar, por lo que un cuchillo sin filo es un mal cuchillo.
Una función de una flor es crecer y reproducirse, por lo que una flor que no lo hace simplemente es mala siendo una flor.
Y lo mismo vale para los seres humanos – somos animales – por lo que todas las cosas que indicarían el funcionamiento apropiado para un animal es válido para nosotros también – necesitamos crecer y estar sanos y fértiles.

Finnish: 
Tule hyväksi ihmiseksi, niin teet hyvää.
Ohjekirjaa ei tarvita.
Joten, miksi sinun pitäisi olla hyveellinen ihminen?
Koska: onnellisuus (eudaimonia)
[Tunnari]
Hyve-etiikka kuvastaa antiikin oletusta, jonka mukaan ihmisillä on määrätty luonne  - essentia -
ja että me menestymme noudattamalla tätä luontoa.
Aristoteles kuvaili tätä termillä oikeanlainen toiminta.
Kaikella on tarkoituksensa, ja asia on hyvä siinä määrin, kun se täyttää tarkoituksensa, ja huono siinä määrin, kun se ei täytä tätä.
Tämä on helppo nähdä ihmisen luomissa esineissä.
Veitsen tarkoitus on leikata, joten tylsä veitsi on huono veitsi.
Kukan tarkoitus on kasvaa ja lisääntyä, joten kukka, joka ei tee tätä, on huono kukka.
Ja sama pätee ihmisiin.
olemmehan eläimiä
siis kaikki ne asiat, jotka osoittavat tarkoituksen eläimen toiminnalle, pätee myös meihin -
meidän täytyy kasvaa, olla terveitä ja hedelmällisiä.
Mutta me olemme myös ”järkeviä eläimiä” ja sosiaalisia eläimiä,

Modern Greek (1453-): 
"Γίνε καλό άτομο και θα θέλεις να κάνεις καλά πράγματα" - Δεν χρειάζεσαι εγχειρίδιο.
Τοτε γιατί να γίνεις ενάρετος;
Γιατί : "ευδαιμονία"
[Θέμα Μουσική]
Η θεωρία της αρετής, αντανακλά την αρχαία γνώμη ότι οι ανθρώποι εχουν καθορισμένη φύση , μια έννοια ,και ότι ο τρόπος που ευδοκιμούν είναι με την τήρηση της αυτής της φύσης.
Ο Αριστοτέλης περιέγραψε με όρους που αποκαλούσε " σωστή λειτουργία"
Και όλα εχουν μια λειτουργία , και κάτι είναι καλό όταν επιτελέι το έργο του , και κακό όταν δεν το κάνει.
Αυτό είναι ευκολο να φανεί  στα τεχνητά αντικείμενα.
Η λειτουργία ενος μαχαιριού είναι να κόβει , αρα ενα αμβλύ μαχαίρι είναι κακό .
Και η λειτουργία ενός λουλουδιού είναι να μεγαλώνει και να αναπαράγεται ,αρα ενα λουλούδι που δεν το κάνει έιναι κακό στο να έιναι λουλουδι.
Και το ίδιο ισχύει και στους ανθρώπους,είμαστε ζωα,αρα ολα οσα υποστηρίζουμε για τα ζώα ισχίουν για μας,και πρέπει να αναπτυχθουμε ,να είμαστε υγιείς, και γόνιμοι.

Dutch: 
Word een goed persoon, en je zal goede dingen doen. Geen regelboek nodig.
Waarom zou je nu een deugdzaam iemand moeten worden?
Eudaimonia.
[Muziek]
De deugdethiek weerspiegelt de oude veronderstelling dat mensen een vaste natuur bezitten - een essentie - en dat de manier waarop we tot bloei komen het zich houden aan die natuur is.
Aristoteles beschrijft dit in termen van wat hij 'geschikt functioneren' noemt.
Alles heeft een functie, en iets is goed in zoverre dat het zijn functie vervult, en slecht in zoverre het dat niet doet.
Dit is eenvoudig te zien in objecten gecreëerd door mensen.
Een functie van een mes is snijden, dus een bot mes is een slecht mes.
En een functie van een bloem is om te groeien en te reproduceren, dus een bloem die dat niet doet, is slecht in het bloem-zijn.
Hetzelfde geldt voor mensen - we zijn dieren - dus al wat het goed functioneren van een dier aangeeft geldt ook voor ons - we moeten groeien en gezond en vruchtbaar zijn.

Portuguese: 
Torne-se uma boa pessoa, e você fará coisas boas.
Sem livro de regras necessário.
Então, por que você deveria se tornar uma pessoa virtuosa?
Porque: Eudaimonia.
[música-tema]
A teoria da virtude reflete a antiga ideia de que os humanos tem uma natureza única -- uma essência -- e que para prosperar deve-se aderir a essa natureza.
Aristóteles descrevia isso em termos do que ele chamava de Funcionamento Adequado.
Tudo tem uma função, e um objeto é bom ou ruim de acordo com a forma com que cumpre sua função.
Isso é fácil de perceber em objetos criados por humanos.
A função de uma faca é cortar, então uma faca cega é uma faca ruim.
E a função de uma flor é crescer e se reproduzir, então uma flor que não faz isso é ruim em ser uma flor.
E o mesmo vale para os humanos -- nós somos animais -- então tudo que indicaria um funcionamento adequado para um animal serve para nós também -- nós precisamos crescer, ser saudáveis e férteis.

Portuguese: 
Mas nós também somos um "animal racional" e um animal social, então a nossa função também envolve usar razão e nos dar bem com o grupo.
Agora você deve notar que parte disso se parece com a teoria do direito natural -- A teoria de Aquino que Deus nos criou com as ferramentas que precisamos para saber o que é Bom.
Bem, Aristóteles teve uma forte influência em Tomás de Aquino, então parte dos pensamentos de Aristóteles sobre virtude acabaram na teoria do direito natural.
Mas para Aristóteles, isto não era sobre o plano de Deus, apenas sobre natureza.
Aristóteles argumentava que a natureza criou em nós um desejo para ser virtuoso, da mesmo forma que sementes foram criadas com o desejo de se tornarem árvores.
Mas o que exatamente significa ser virtuoso?
Aristóteles dizia que ter virtude significava apenas fazer a coisa certa, na hora certa, do jeito certo, na quantidade certa, para as pessoas certas.
O que parece meio que Aristóteles está dizendo nada.
Quero dizer, tem como ser mais vago que isso?
Mas de acordo com Aristóteles, não há necessidade em ser especifico, por que se você é virtuoso, você sabe o que fazer.
O tempo todo.
Você sabe como lidar com você mesmo e como se dar bem com os outros.
Você sabe julgar, sabe analisar a situação, você sabe o QUE é certo e QUANDO.

Modern Greek (1453-): 
Αλλά είμαστε και "λογικά ζώα" και κοινωνικά ,άρα, η λειτουργία μας, αφορά την χρήση της λογικής και την σωστή συμβίωση με την "αγέλη" μας.
Τωρα νομίζεις οτι ακουγονται λιγο πολύ σαν αποσπασμα απο "θεωρία φυσικού δικαίου."
-Η θεωρία του "Αquina" ότι ο θεός δηλαδη μας έδωσε τα εφόδια για να γνωρίζουμε τί είναι καλο .
Λοιπόν, ο Αριστοτέλης είχε μια ισχυρή επιρροή στον Thomas Aquina ,αρα μέρος των σκέψεων του Αριστοτέλη για το "ενάρετο άτομο" κατέληξε να είναι η "θεωρία φυσικού δικαίου."
Όμως για τον Αριστοτέλη  αυτό δεν είχε σχέση με το σχέδιο του θεού αλλά με τη φύση γενικότερα.
Ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι η φύση έχει εμφυτέψει σε εμάς την επιθυμία της αρετής με την ίδια έννοια που τα βελανίδια έχουν προγραματιστεί να γίνουν βελανιδιές.
Ομως, τι πραγματικά σημαίνει να είσαι ενάρετος;
O Αριστοτέλης είπε " το να έχεις αρετή  απλά  σημαίνει να κάνεις το σωστό πράγμα, τη σωστή στιγμή, με  μέτρο , μπροστά στους κατάλληλους ανθρώπους.
Που ακουγέται ότι ο Αριστοτέλης δεν λεεί απολύτως τίποτα.
Εννοώ ,πόσο ασαφής μπορείς είσαι;
Συμφωνα με τον Αριστοτέλη , δεν υπάρχει λόγος να είσαι συγκεκριμένος , επειδή το να έισαι ενάρετος , είναι το να γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις.
Όλη την ώρα.
Ξέρεις ποτε να συγκρατίσε και πώς να τα πηγένεις καλα με  άλλους.
Εχεις καλη κρίση ,μπορέις να διαβασεις ενα δωμάτιο, και ξέρεις ποτε κατι είναι σωστό και ποτε λάθος.

Arabic: 
ولكننا أيضًا "الحيوان العقلاني" وحيوان اجتماعي، لذلك غايتنا أيضًا تنطوي على استخدام المنطق والانسجام مع جنسنا.
والآن قد تكون لاحظت بأن بعض ذلك يبدو وكأنه جزء من نظرية القانون الطبيعي، نظرية الأكويني التي تنص بأن الله خلقنا مع الأدوات اللازمة لمعرفة ما هو خير.
حسنًا، أرسطو أثر بشكل قوي على توما الأكويني، لذلك جزء كبير من أفكار أرسطو عن الفضيلة استقرت في نظرية القانون الطبيعي.
لكن بالنسبة لأرسطو، هذا ليس عن خطة الله، بل فقط عن الطبيعة.
أرسطو جادل بأن الطبيعة زرعت فينا الرغبة بأن نكون فاضلين، كما زرعت في بذرة البلوط إمكانية أن تصبح شجرة البلوط.
لكن ماذا يعني أن تكون فاضلًا؟
أرسطو قال بأن امتلاك الفضيلة تعني فعل الشيء الصحيح، في الوقت المناسب، بالطريقة المناسبة، بالكمية المناسبة، تجاه الأشخاص المناسبين.
ذلك يبدو وكأن أرسطو يقول تحديدًا: لا شيء.
أعني، إلى أي درجة من الممكن أن تكون غامض؟
لكن وفقًا لأرسطو، لا توجد حاجة إلى التحديد، لأنك إذا كنت فاضلًا، ستعرف ماذا تفعل.
طوال الوقت.
ستعرف كيف تتعامل مع نفسك وكيف تتفاهم مع الآخرين.
لديك حكم جيد، يمكنك أن تقرأ غرفة ما، وتعلم ما هو الصحيح ومتى.

English: 
But we’re also “the rational animal,” and a social animal, so our function also involves using reason and getting along with our pack.
Now you might notice that some of this sounds like parts of natural law theory – Aquinas' theory that God made us with the tools we need to know what’s Good.
Well, Aristotle had a strong influence on Thomas Aquinas, so part of Aristotle’s thoughts on virtue ended up in natural law theory.
But for Aristotle, this isn’t about God’s
plan, it’s just about nature.
Aristotle argued that nature has built into us the desire to be virtuous, in the same way that acorns are built with the drive to become oak trees.
But what exactly does it mean to be virtuous?
Aristotle said that having virtue just means doing the right thing, at the right time, in the right way, in the right amount, toward the right people.
Which sort of sounds like Aristotle is saying
exactly nothing.
I mean, how vague can you be?
But according to Aristotle, there's no need to be specific, because if you’re virtuous, you know what to do.
All the time.
You know how to handle yourself and how to
get along with others.
You have good judgment, you can read a room,
and you know what's right and when.

Finnish: 
joten meidän tarkoitukseemme liittyy myös järjen käyttö ja laumassa toimiminen.
Nyt saatat ajatella, että tämä kuulostaa aivan luonnollisen lain teorialta -
Tuomas Akvinolaisen teorialta siitä,  että Jumala varusti luodessaan meidät työkaluilla, joiden avulla tiedämme mikä on hyvää.
Aristoteleella oli toki vahva vaikutus Tuomas Akvinolaiseen,
joten osa Aristoteleen hyve-ajatuksista päätyikin luonnollisen lain teoriaan.
Mutta Aristoteleelle kyse ei ole Jumalan suunnitelmasta, vaan vain ja ainoastaan luonnosta.
Aristoteles väitti, että luonto on rakentanut meille halun olla hyveellisiä samalla tavalla,
kuin tammenterhoihin on rakennettu halu kasvaa tammiksi.
Mutta mitä tarkalleen ottaen tarkoittaa olla hyveellinen?
Aristoteleen mukaan hyvellisyys tarkoittaa yksinkertaisesti oikeiden asioiden tekemistä, oikeaan aikaan, oikealla tavalla, oikean määrä ja oikeille ihmisille.
Joka tavallaan kuulostaa siltä ettei Aristoteles sanoo
oikeastaan mitään.
Siis, miten epämääräinen voit olla?
Mutta Aristoteleen mukaan ei tarvitse olla erityinen, koska jos olet hyveellinen, tiedät mitä tehdä.
Koko ajan.
Osaat käsitellä itseäsi ja sitä, miten
tulet toimeen toisten kanssa.
Sinulla on hyvä harkintakyky, kykenet lukemaan ympäristöä, ja tiedät, mikä on oikein ja milloin.
Aristoteles ymmärtää hyveet joukkona vahvoja luonteenpiirteitä,

Portuguese: 
Mas nós também somos "o animal racional," e um animal social, então nossa função também envolve utilizar a razão e também lidar com nosso bando.
Agora você talvez perceba que isso soe como algumas partes da teoria da lei natural -  teoria de Tomas de Aquino que diz que Deus nos fez com as ferramentas necessárias para saber o que é bom.
Bem, Aristóteles teve uma forte influência em Tomas de Aquino, então parte dos pensamentos de Aristóteles sobre virtude acabaram dentro da teoria da lei natural.
Mas para Aristóteles, isso não é sobre o plano de Deus, é apenas sobre natureza.
Aristóteles argumentava que a natureza nos fez com o desejo de sermos virtuosos, da mesma maneira que bolotas foram feitas com o intuito de se tornarem árvores de carvalho.
Mas o que exatamente significa ser virtuoso?
Aristóteles disse que ter virtude apenas significa fazer a coisa certa, na hora certa, da maneira certa, na medida certa , para as pessoas certas.
Que acaba por parecer que Aristóteles não está dizendo exatamente nada.
Digo, o quão vago você pode ser?
Mas de acordo com Aristóteles, não há porquê ser específico, porque se você é virtuoso, você sabe sabe o que fazer.
O tempo todo.
Você sabe como se controlar e como lidar com os outros.
Você possui bom julgamento, você sabe interpretar uma situação, e você sabe o que e quando é certo.

Spanish: 
Pero también somos "el animal racional", y un animal social, por lo que nuestra función también implica el uso de la razón y llevarse bien con nuestra manada.
Puedes notar que esto suena un tanto similar a la teoría de la ley natural – la teoría de Aquino que dice que Dios nos hizo con las herramientas que necesitamos para saber lo que es bueno.
Pues bien, Aristóteles tuvo una fuerte influencia sobre Tomás de Aquino, por lo que parte de las ideas de Aristóteles sobre la virtud terminaron en la teoría de la ley natural.
Pero para Aristóteles, esto no se trata de un plan de Dios, se trata sólo de la naturaleza.
Aristóteles sostenía que la naturaleza ha incorporado en nosotros el deseo de ser virtuosos, de la misma manera en que las bellotas tienen la función de convertirse en árboles de roble.
Pero, ¿qué es exactamente lo que significa ser virtuoso?
Aristóteles decía que ser virtuoso significa hacer lo correcto, en el momento correcto, en el camino correcto, en la cantidad correcta, hacia las personas correctas.
Lo que suena a que Aristóteles no está diciendo absolutamente nada.
Es decir, ¿qué tan vago puedes ser?
Pero según Aristóteles, no hay necesidad de ser específico porque si eres virtuoso, ya sabes qué hacer.
Todo el tiempo.
Sabes cómo manejarte a ti mismo y cómo llevarte bien con los demás.
Tienes buen juicio, puedes descifrar la situación y saber lo que está bien y cuándo.

Dutch: 
Maar we zijn ook "het rationele dier," en een sociaal wezen, dus ons functioneren houdt ook rede en opschieten met onze kudde in.
Je merkt misschien op dat dit enigzins klinkt als delen van de natuurwet-theorie - Aquino's theorie dat God ons geschapen heeft met de werktuigen die we nodig hebben om te weten wat Goed is.
Wel, Aristoteles had een sterke invloed op Thomas van Aquino, dus een deel van Aristoteles' denken over deugd vond zijn weg in de natuurwet-theorie.
Voor Aristoteles gaat het echter niet om Gods plan, maar gewoon over natuur.
Aristoteles argumenteerde dat de natuur het verlangen om deugdzaam te zijn ingebouwd heeft in ons, op dezelfde manier dat eikels gemaakt zijn met de drive om eikenbomen te worden.
Maar wat betekent het nu precies om deugdzaam te zijn?
Aristoteles zei dat deugd bezitten gewoon betekent om het juiste ding, op het juiste moment, op de juiste manier, in de juiste hoeveelheid, voor de juiste mensen te doen.
Wat een beetje klinkt alsof Aristoteles helemaal niets zegt.
Ik bedoel, hoe vaag kan je zijn?
Maar volgens Aristoteles is iets specifieker niet nodig, want als je deugdzaam bent, weet je wat te doen.
Altijd.
Je weet hoe je je moet gedragen en hoe je met anderen kan opschieten.
Je beschikt over een goed beoordelingsvermogen ,je kan een situatie aanvoelen, en je weet wat wanneer goed is.

Portuguese: 
Aristóteles entendia virtude como uma conjunto robusto de traços de caráter que, uma vez desenvolvidos, vão preditivamente levar a um bom comportamento.
Você pode ver a virtude como o meio termo entre dois extremos, os quais Aristóteles chamou de vícios.
Virtude é a medida certa - O bom lugar entre o extremo do excesso e o extremo da carência.
E esse bom lugar é conhecido como o Meio-termo de Ouro.
Então vamos dar uma olhada em algumas virtudes em particular, começando pela coragem.
O que é coragem?
Para ver isto mais de perto, vamos para a Thought Bubble (Bolha de Pensamento) para um pouco de Filosofia Flash.
Voltando para a casa depois de um filme, você vê uma pessoa sendo assaltada.
Qual é a ação corajosa que você poderia tomar?
Seu impulso pode ser dizer que uma pessoa corajosa iria correr até lá e impedir o assalto, porque a coragem significa colocar-se em risco por uma boa causa, certo?
Bem, não.
Uma pessoa virtuosa - no sentido Aristotélico - primeiramente faria uma análise da situação.
Se você for do tamanho do assaltante e tiver uma boa razão para acreditar que você poderia seguramente intervir, então provavelmente essa seria a escolha corajosa.

Modern Greek (1453-): 
Ο Αριστοτελης καταλάμβενε την αρετή σαν ενα σύνολο στιβαρών χαρακτηριστικών που όταν αναπτυχθούν,θα οδηγήσουν σε πιθανότατα σε καλή συμπεριφορά.
Μπόρεις να σκεφτείς την αρετή σαν ένα σταυροδρόμι μεταξύ δυο ακραίων που ο Αριστοτελης ονόμασε κακίες.
Η αρετή είναι η ακριβής δόση ,εκέινο το "γλυκό"  σημείο μεταξυ ακράιου της υπερβολής και ακραίου του έλειψης.
Και το "γλυκό" σημείο αυτό ονομάζεται "Η χρυσή τομή"
Ας δούμε  κάποιες αρετές αρχίζοντας με το "κουράγιο"
Τί είναι κουράγιο;
Για μια καλυτερη ματιά ας κοιτάξουμε την Thought Bubble (Φουσκα σκέψης) για μια  Flash Philosophy(αναδρομή στη  φιλοσοφία)
Περπατώντας σπίτι  απο μια ταινία βλέπεις ενα άτομο να ληστέυεται
Ποιο έιναι το ποιο θαραλλέο πράγμα για σενα να κάνεις;
Το ένστικτο σου μπορεί να πει "ενας γενναιο άτομο θα έτρεχε και θα τον σταματούσε ,επείδη το θάρρος σημαινει να βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο για το κοινό καλό, σωστά ??
Ε οχι !
Ένα ενάρετο άτομο στην "Αριστοτελική" ερμηνεία θα ζύγιζε την περίσταση.
Αν έχεις συγκρίτικα υπολογίσιμο μεγεθος ή εχεις καλο λόγο να πιστευέις οτι η ασφάλεια σου δεν θα διαταχθεί ,τοτε αυτή είναι η πιο θαραλεα πράξη να κάνεις.

Finnish: 
jotka  kehitettyinä johtavat ennustettavan hyvään käytökseen.
Voit ajatella hyveen olevan kahden ääripään keskellä, joita Aristoteles kutsui paheiksi.
Hyve tarkoittaa juuri oikeaa määrää, oikeaa kohtaa liiallisuuden ja puutteellisuuden välillä.
Ja tämä oikea kohta tunnetaan nimellä "kultainen keskitie"
Joten tarkastellaanpa joitain tiettyjä
hyveitä. Esimerkiksi rohkeutta.
Mitä on rohkeus?
Saadaksemme paremman käsityksen, katsotaanpa yksi esimerkki Ajatuskuplassa.
Olet kävelemässä kotiin elokuvista, ja  näet kun joku joutuu ryöstön kohteeksi
Mikä olisi rohkea teko tässä tapauksessa?
Ensimmäinen ajatus olisi ehkä, että rohkea ihminen juoksisi paikalle ja estäisi ryöstön,
koska rohkeus tarkoittaa itsensä likoon laittamista hyvän asian puolesta, eikö?
No ei.
Hyveellisen ihmisen - Aristoteleen
merkityksessä - pitäisi ensin kartoittaa tilannetta.
Jos olet ryöstäjää isompi kokoinen ja on hyvä syy uskoa, että voisit turvallisesti puuttua tilanteeseen,
niin se on luultavasti rohkea valinta.
Mutta jos arvioit tilannetta ja huomaat, että puuttuminen todennäköisesti tarkoittaisi sitä, että sekä sinä että uhri olisi vaarassa,

Arabic: 
أرسطو فهم الفضيلة على أنها مجموعة من صفات شخصية قوية، بمجرّد ما تتطور، ستقود إلى سلوك جيّد متوقع.
يمكنك أن تتصور الفضيلة كنقطة في المنتصف بين طرفين، والذي أطلق عليهم أرسطو الرذائل.
الفضيلة هي فقط الكمية المعتدلة، المكان المتوسط بين التطرف في الزيادة والتطرف في النقصان.
وهذا المكان المتوسط يعرف بالاعتدال.
إذًا لنلقي نظرة على بعض الصفات الفضيلة، لنبدأ بالشجاعة.
ما هي الشجاعة؟
لنلقي نظرة أقرب لذلك، لنذهب إلى "فقاعة التفكير" لنأخذ لمحة عن بعض الفلسفة.
خلال مشيك إلى البيت بعد مشاهدة فلم، رأيت شخص يُسرق.
ما هو التصرف الشجاع الذي قد تتخذه؟
قد تخبرك دوافعك، أن الشخص الشجاع سوف ينطلق إلى هناك ويوقف السرقة، لأن الشجاعة تعني أن تضع نفسك في خطر في سبيل قضية جيّدة، أليس كذلك؟
حسنًا، لأ.
الشخص الفاضل -بالمعنى الأرسطي- في البداية سيقيّم الوضع.
إذا قدّرت حجم السارق ورأيت أنك تستطيع التدخل بأمان، إذًا ذلك غالبًا القرار الشجاع.

Spanish: 
Aristóteles entendía a la virtud como un conjunto de fuertes rasgos de carácter que, una vez desarrollados, conducirán a un buen comportamiento predecible.
Puedes pensar en la virtud como el punto medio entre dos extremos, que Aristóteles llamó vicios.
La virtud es la cantidad exacta – el punto entre el extremo de exceso y el extremo de la deficiencia.
Y este punto es conocido como Aurea mediocritas o Dorada medianía.
Echemos un vistazo a algunas virtudes en particular, empezando por el valor.
¿Qué es el valor?
Para ver esto más de cerca vamos a la Thought Bubble por algo de Filosofía Flash.
Vas de regreso del cine a tu casa y ves a una persona ser asaltada.
¿Cuál es la acción valiente que deberías realizar?
Tu impulso podría ser decir que una persona valiente correría a detener el atraco, ya que el valor significa ponerse en peligro por una buena causa, ¿verdad?
Bueno, no.
Una persona virtuosa – en el sentido aristotélico – haría primero un balance de la situación.
Si evalúas al asaltante y tienes una buena razón para creer que puedes intervenir de forma segura, entonces esa es probablemente la opción valiente.

Dutch: 
Aristoteles begreep deugd als een verzameling robuuste karaktertrekken die, eens ontwikkeld, zullen leiden tot voorspelbaar goed gedrag.
Je kan deugd zien als het midden tussen twee extremen, die Aristoteles ondeugden noemde.
Deugd is de precies juiste hoeveelheid - het midden tussen het extreem van overmaat en het extreem van tekort.
En dit midden staat gekend als het Gulden Midden.
Laten we enkele specifieke deugden bekijken, te beginnen met moed.
Wat is moed?
Laten we ons naar de Thought Bubble begeven voor wat Flash Filosofie om dit verder te onderzoeken!
Terugwandelend van een bioscoopbezoekje, zie je iemand overvallen worden.
Wat is de moedige actie hier?
De impuls is om te zeggen dat een moedig iemand ernaartoe zou lopen en de overval beletten, omdat moedig zijn betekent jezelf in gevaar brengen voor een goed doel, nietwaar?
Wel, nee.
Een deugdzaam iemand - in de Aristoteliaanse opvatting - zou eerst een analyse maken van de situatie.
Als je de overvaller inschat en met goede reden kan geloven dat je veilig kan tussenkomen, dan is dat waarschijnlijk de moedige keuze.

Portuguese: 
Aristóteles entendeu virtude como um conjunto de traços de caráter que, quando desenvolvidos, levam a um bom comportamento.
Pode-se pensar em virtude como a média entre dois extremos, o que Aristóteles chamava de vícios.
Virtude é o ponto de quantidade na medida --
o ponto certo  entre os extremo de excesso e
o extremo da deficiência.
E esse ponto certo é conhecido como Média de Ouro.
Então vamos dar uma olhada em alguma virtudes específicas, começando pela coragem.
O que é coragem?
Para ver isso melhor, vamos para a Bolha do Pensamento para um pouco de Filosofia Relâmpago.
Voltado para casa após assistir um filme, você vê uma pessoa sendo assaltada.
Qual a ação corajosa a se tomar?
O seu impulso pode ser dizer que uma pessoa corajosa iria correr para ajudar a parar o assalto, porque
coragem significa colocar-se em uma situação
de risco por uma boa causa, certo?
Bem, não.
Uma pessoa virtuosa -- no sentido Aristotélico -- iria primeiro tomar nota da situação.
Se você comparar o assaltante e tem uma boa razão para acreditar que consegue intervir com segurança, então essa é provavelmente a escolha corajosa.

English: 
Aristotle understood virtue as a set of robust character traits that, once developed, will lead to predictably good behavior.
You can think of virtue as the midpoint between
two extremes, which Aristotle called vices.
Virtue is the just-right amount – the sweet spot between the extreme of excess and the extreme of deficiency.
And this sweet spot is known as the Golden
Mean.
So let’s take a look at some particular
virtues, starting with courage.
What is courage?
To take a closer look at this, let’s head
to the Thought Bubble for some Flash Philosophy.
Walking home from a movie, you see a person
being mugged.
What is the courageous action for you to take?
Your impulse might be to say that a courageous person would run over there and stop the mugging, because courage means putting yourself in harm's way for a good cause, right?
Well, no.
A virtuous person – in the Aristotelian
sense – would first take stock of the situation.
If you size up the mugger and have a good reason to believe that you could safely intervene, then that's probably the courageous choice.

Portuguese: 
Mas se você avalia a situação e reconhece que intervir pode resultar que você e a vítima ficarão em perigo, a escolha corajosa não seria intervir, mas chamar ajuda.
De acordo com Aristóteles, coragem é o meio-termo entre os extremos da covardia e da imprudência.
Covardia é a carência da coragem, enquanto a imprudência é um excesso de coragem - e ambos são ruins.
Aristóteles dizia que você definitivamente pode ter demais de algo bom.
Então, ser corajoso não significa ir de cabeça no perigo.
Uma pessoa corajosa avaliará a situação, ela saberá suas próprias habilidades, e ela tomará a ação que é adequada para aquela situação em particular.
Parte de ter coragem, ele argumentou, é ser capaz de reconhecer quando, ao invés de avançar, você precisa encontrar uma autoridade que possa resolver a situação que seja grande demais para você abordar sozinho.
Basicamente, coragem é a maneira certa de agir.
E muitas das vezes - Mas não todas as vezes -  isso significa fazer algo que você é capaz, mesmo que fazê-la te assuste muito.
Obrigado, Thought Bubble!
Aristóteles pensou que todas as virtudes funcionavam assim.
A ação adequada é sempre um meio-termo entre extremos.
Então, não há tudo-ou-nada nessa teoria - até mesmo na honestidade.

Portuguese: 
Mas se você avaliar a situação e reconhecer que intervenção só significaria em tanto você quanto a vítima ficarem em perigo, a escolha corajosa seria não intervir, mas chamar por ajuda ao invés disso.
De acordo com Aristóteles, coragem é o ponto no meio entre os extremos de covardice e imprudência.
Covardice é a deficiência de coragem, enquanto imprudência é o excesso -- e ambos são ruims.
Aristóteles dizia que definitivamente é possível ter demais de algo bom.
Então, ser corajoso não significa correr em direção ao perigo.
Uma pessoa corajosa avaliaria a situação, sabendo suas habilidades, e escolher a ação correta nessa situação em particular.
Parte de ter coragem, ele dizia, é ser capaz de reconhecer quando, ao invés de se meter, deve-se encontrar uma autoridade que é melhor para cuidar da situação.
Basicamente, coragem é encontrar a forma correta de agir.
E na maioria das vezes -- mas não todas as vezes --
isso significa fazer algo que você é capaz, mesmo
que isso seja algo que lhe faça tremer de medo.
Obrigado, Bolha do Pensamento!
Aristóteles acreditava que todas virtudes funcionavam dessa forma.
A ação correta é sempre uma média entre extremos.
Então, não há tudo-ou-nada nessa teoria --
até sinceridade.

Finnish: 
rohkea valinta olisi olla puuttumatta tilanteeseen, vaan soittaa sen sijaan apua.
Aristoteleen mukaan rohkeus on keskipiste
ääripäiden, pelkuruuden ja uhkarohkeuden välissä.
Pelkuruus on rohkeuden puutetta, kun taas uhkarohkeus on ylimääräistä rohkeutta - ja molemmat ovat huonoja.
Aristoteleen mukaan sinulla voi olla myös liian paljon hyviä asioita.
joten rohkeutta ei ole se, että ryntää päätä pahkaa vaaratilanteisiin.
Rohkea henkilö arvioi tilanteen, hän tietää omat kykynsä, ja he toimivat tavalla, joka on sopiva kuhunkin tilanteeseen.
Hän väitti, että rohkeutta on myös sen tunnistaminen,
milloin täytyy etsiä joku kyvykkäämpi käsittelemään tilannetta, joka on sinulle itsellesi liian iso selvitettäväksi.
Periaatteessa rohkeutta on se, että  löytää oikean tavan toimia eri tilanteissa.
ja monesti se tarkoittaa myös sellaisen asian tekemistä, johon tiedät pystyväsi, vaikka se olisikin joskus pelottavaa.
Kiitos Ajatuskupla!
Aristoteleen mielestä kaikki hyveet toimivat näin.
Oikea toiminta on aina ääripäiden välinen keskipiste.
Joten, tässä teoriassa ei ole vain "kaikki tai ei mitään" vaihtoehtoja - edes rehellisyydessä.

Modern Greek (1453-): 
Αλλά αν εξετάσεις την κατάσταση και δέις ότι η ανάμιξη σου πιθανό να οδηγήσει έσενα και το θύμα σε κίνδυνο τοτε η πιο θαραλεα πράξη να κάνεις είναι να ζητήσεις βοήθεια.
Συμφωνα με τον Αριστοτέλη το κουράγιο είναι το ενδιάμεσο των ακραίων της δηλείας και της απερισκεψίας .
Η δηλεία είναι το έλλειψη του κουράγιου ενώ η απερισκεψία η υπερβολή . Και τα δύο είναι κακά.
Ο Αριστοτέλης είπε οτι σίγουρα μπορείς πάρεις υπερβολική δοση από το καλό.
Αρα το να εχεις κουράγιο δε σημάινει να τρέχεις απερίσκεπτα στον κίνδυνο.
Το θαραλλέο άτομο έχει ζυγίσει την κατάσταση, ξέρει τις ικανότητες του ,και θα λάβει δράση αξιολογώντας σωστά την εν γένει περιπτωσή.
Μέρος του να έχεις κουράγιο , υποστήριξε, είναι το να μπορέις να αναγνωρίζεις ,παρα να βουτάς απερίσκεπτα, πως να βρίσκεις μια αρχή που μπορεί να σε βοηθήσει σε δύσκολες καταστάσεις για σένα.
Βασικά, το κουραγιο είναι το να βρίσκεις το σωστό τρόπο δράσης.
Και τον περισσοτερο καιρο , αλλα οχι όλο, αυτό σημαινει να κανεις κατι που ξέρεις ότι είσαι ικανός, αλλα παρ'ολα αυτα να σε κατατρομάζει.
Ευχαριστώ Σκεψόφουσκα !
Πιστευε οτι όλες οι αρετές λειτουργούν ετσι.
"Η σωστή επιλογή είναι πάντα μεταξύ των ακραίων"
Αρά δεν υπάρχουν ούτε όλα ούτε τίποτα σε αυτή την θεωρία , ούτε κάν η τιμιότητα.

Spanish: 
Pero si al evaluar la situación reconoces que la intervención significaría que tanto la víctima como tú estarán en peligro, la elección valiente es no intervenir, sino pedir ayuda.
Según Aristóteles, el valor es el punto medio entre los extremos de la cobardía y la temeridad.
La cobardía es una deficiencia de valor, mientras que la temeridades un exceso de valor, y ambos son malos.
Aristóteles dijo que sin duda puedes tener
mucho de algo bueno.
Por lo tanto, ser valiente no significa echarte de cabeza al peligro.
Una persona valiente evaluará la situación, sabrán sus propias capacidades, y tomará las medidas adecuadas para esa situación en particular.
Parte de tener valor, según él, es ser capaz de reconocer que en lugar de intervenir es necesario encontrar una autoridad que pueda manejar la situación, que es demasiado grande para que puedas enfrentarla tú solo.
Básicamente, el valor es encontrar 
la manera correcta de actuar.
Y gran parte del tiempo – aunque no todo el tiempo – eso significa hacer una cosa que sabes que eres capaz de hacer, incluso si hacerlo te causa pavor.
Gracias, Thought Bubble.
Aristóteles pensaba que toda virtud funciona así.
La acción correcta es siempre 
un punto medio entre extremos.
Por lo tanto, no hay un todo-o-nada en esta teoría, incluída la honestidad.

English: 
But if you assess the situation and recognize that intervention is likely to mean that both you and the victim will be in danger, the courageous choice is not to intervene, but to call for help instead.
According to Aristotle, courage is the midpoint
between the extremes of cowardice and recklessness.
Cowardice is a deficiency of courage, while recklessness is an excess of courage – and both are bad.
Aristotle said that you definitely can have
too much of a good thing.
So, being courageous doesn’t mean rushing
headlong into danger.
A courageous person will assess the situation, they’ll know their own abilities, and they’ll take action that is right in the particular situation.
Part of having courage, he argued, is being able to recognize when, rather than stepping in, you need to find an authority who can handle a situation that's too big for you to tackle alone.
Basically, courage is finding the right way
to act.
And a lot of the time – but not all of the time – that means doing a thing that you know you’re capable of, even if doing it scares the pants off of you.
Thanks, Thought Bubble!
Aristotle thought all virtue works like this.
The right action is always a midpoint between
extremes.
So, there’s no all-or-nothing in this theory
– even honesty.

Arabic: 
لكن إذا قدّرت الوضع، ولاحظت أن التدخل يعني في الغالب أنك والضحية سوف تكونا في خطر، القرار الشجاع هو أن لا تتدخل، بل الاتصال بالمساعدة.
وفقًا لأرسطو، الشجاعة هي نقطة الوسط بين التطرف في الجبن والتهور.
الجبن هو نقصان في الشجاعة، بينما التهور زيادة في الشجاعة، والأثنان سيئان.
أرسطو قال: "يمكنك بالتأكيد الحصول على الكثير من الشيء الجيّد."
لذلك، أن تكون شجاعًا لا يعني الاستعجال بتهور إلى الخطر.
الشخص الشجاع سوف يقيّم الوضع، سيعلمون قدراتهم، وسيتخذون القرار الصائب في الوضع المناسب.
جزء من امتلاك الشجاعة -هو جادل- أن تميز متى، بدلًا من التدخل، يجب عليك أن تجد سلطة تستطيع السيطرة على الموقف الذي لم تستطع السيطرة عليه بنفسك.
فعليًا، الشجاعة هي العثور على الطريقة الصحيحة للتصرّف.
وفي كثير من الأوقات، ولكن ليس دائمًا، ذلك يعني قيامك بعمل تعلم أنك تستطيع إنجازه، حتّى لو كان ذلك العمل يخيفك كثيرًا.
شكرًا "فقاعة التفكير".
أرسطو اعتقد أن كل الفضائل تعمل كذلك.
التصرف الصحيح دائمًا نقطة الوسط بين طرفين.
لذلك لا يوجد "الكل أو لا شيء" في هذه النظرية، حتّى الصراحة.

Dutch: 
Maar indien je de situatie beoordeelt en vaststelt dat tussenkomst waarschijnlijk betekent dat zowel jij als het slachtoffer in gevaar zullen verkeren, dan is de moedige beslissing niet om tussen te komen, maar om hulp roepen.
Volgens Aristoteles is moed het midden tussen de extremen van lafheid en overmoed.
Lafheid is een tekort aan moed, terwijl overmoed een teveel aan moed is - en beide zijn slecht.
Aristoteles zei dat je zeker te veel van iets goeds kan hebben.
Moedig zijn betekent dus niet halsoverkop richting gevaar lopen.
Een moedig iemand zal de situatie beoordelen, zijn eigen kunnen kennen, en die actie nemen die juist is in de specifieke situatie.
Een deel van moed, zei hij, is kunnen inzien wanneer, in plaats van tussen te komen, je een authoriteit moet vinden die met een situatie kan omgaan wanneer jij op je eentje dat niet kan.
Kortom, moed is de goede manier van handelen vinden.
En vaak - maar niet altijd - betekent dat iets doen waarvan je weet dat je ertoe in staat bent, ook al doe je het in je broek van de angst.
Bedankt, Thought Bubble!
Aristoteles dacht dat alle deugd zo werkte.
De juiste handeling is altijd het midden tussen extremen.
Er is dus geen alles-of-niets in deze theorie - zelfs bij eerlijkheid.

Spanish: 
En este punto de vista, la honestidad es el perfecto punto medio entre la honestidad brutal y no decir las cosas que necesitan ser dichas.
Nadie necesita que le digan que tienen un gran grano en su cara –ellos ya lo saben.
La virtud de la honestidad significa saber qué es necesario decir y qué mantener en silencio.
Y también significa saber cómo decir 
verdades duras de manera grácil.
Cómo dar malas noticias suavemente.
U ofrecer a alguien una crítica de manera constructiva, sin herir a ese alguien.
La virtud de la generosidad funciona 
de la misma manera.
Evita el vicio evidente de la tacañería,
pero también el de dar demasiado.
No es generoso dar drogas a un adicto, o comprar una ronda de bebidas para todos en la barra cuando necesitas ese dinero para el alquiler.
La cantidad exacta de generosidad significa dar cuando se tiene a aquellos que lo necesitan.
Puede significar dar sólo por el gusto de hacerlo, pero también significa darse cuenta cuando no puedes o no debes hacerlo.
Así que ahora puedes ver por qué la definición de la virtud de Aristóteles era totalmente vaga – el dónde se encuentra la dorada medianía depende de la situación.
Pero, si tienes que averiguar qué es la virtud en cada situación, ¿cómo es posible aprender a ser virtuoso?
Aristóteles pensaba que hay muchas cosas que puedes aprender de los libros, pero cómo ser una buena persona no es una de ellas.

Finnish: 
Tässä näkymässä, rehellisyys on täydellinen puoliväli liian liian suoran rehellisyyden ja täyden epärehellisyyden välissä.
esim. kenellekään ei tarvitse kertoa, että heillä on iso finni kasvoissaan - he tietävät sen jo.
rehellisyyden hyve tarkoittaa sen tietämistä, mitä pitää kertoa suoraan, ja mistä pitäisi vaieta.
Ja se tarkoittaa myös sitä, että osaa sanoa vaikeitakin totuuksia hienotunteisesti.
Miten tuoda huonoja uutisia kevyesti tai antaa kritiikkiä tavalla, joka on rakentavaa, eikä musertavaa.
Anteliaisuuden hyve toimii samalla tavalla.
Se välttää saituuden paheen, mutta ei myöskään anna liikaa.
ei ole anteliasta antaa huumeita narkomaanille,
tai ostaa baarissa kierros drinkkejä kaikille silloin, kun tarvitsisit nämä rahat vuokraan.
Juuri oikea määrä anteliaisuutta on antaa silloin kun sinulla on, ja niille, jotka sitä tarvitsevat.
tämä voi tarkoittaa taipumusta antaa vain huvin vuoksi,
mutta myös ymmärrystä siitä, milloin voi antaa ja milloin ei.
Joten nyt voit nähdä miksi Aristoteleen hyveen määritelmä on täysin epämääräinen
Kultainen keskitie riippuu aina tilanteesta.
Mutta jos sinun pitää aina selvittää, mitä hyve on missäkin tilanteessa, miten voisit koskaan oppia olemaan hyveellinen?
Aristoteles ajatteli, että vaikka voit oppia paljon lukemalla, et kuitenkaan sitä, miten tulla hyväksi ihmiseksi.

Arabic: 
في هذا الرأي، الصراحة هي النقطة المثالية في الوسط بين الصراحة القاسية والتعثر في قول ما يجب عليك قوله.
مثلًا، لا يوجد شخص يجب أن يُخبر بأنه يمتلك حبّة كبيرة في وجهه، هو يعلم سابقًا.
فضيلة الصراحة تعني معرفة ما يجب قوله هناك، وما يجب السكوت عنه.
وأيضًا تعني معرفة كيفية نقل الخبر الصعب بلباقة.
كيف يعلن الخبر السيء بلطف، أو يعرض النقد بطريقة بنّاءة، بدلًا من تحطيم الأرواح.
فضيلة الكرم تعمل بنفس الطريقة.
تتجنب رذيلة البخل الواضحة، لكن أيضًا لا تعطي أكثر من اللازم.
ليس كرمًا أن تعطي المخدرات للمتعاطي، أو تشتري جولة من المشروبات للجميع في حانة ما بينما تحتاج إلى ذلك المال لدفع الإيجار.
الكمية المناسبة من الكرم تعني إعطاء ما تملك، لأولئك الذين يحتاجونه.
قد تعني امتلاك النزعة لكي تعطي، فقط لأجل ذلك، لكن أيضًا تعني أن تعرف متى لا تستطيع أو لا يجب عليك الإعطاء.
لذلك الآن ترى لماذا كان تعريف أرسطو غامض جدًا، أين يكمن ذلك الاعتدال؟ يعتمد على الموقف.
لكن، إذا كان يجب عليك أن تستنتج ما هو فاضل في كل موقف، كيف يمكنك التعلّم في أن تصبح فاضلًا؟
أرسطو اعتقد بأن هنالك أشياء كثيرة نتعلمها من الكتب، لكن أن تصبح شخص جيدًا ليس واحدًا منهم.

Dutch: 
Volgens deze opvatting is eerlijkheid het perfecte midden tussen brutale eerlijkheid en niet zeggen wat gezegd moet worden.
Niemand moet verteld worden dat ze een grote puist op hun gezicht hebben - dat weten ze al.
De deugd van eerlijkheid bestaat erin te weten waarover je moet spreken, en waarover je zou moeten zwijgen.
En het betekent ook weten hoe moeilijke waarheden gracieus aan te brengen.
Hoe slecht nieuws voorzichtig te brengen, of kritiek te leveren op een constructieve, in plaats van vernietigende,  manier.
De deugd van vrijgevigheid werkt op dezelfde manier.
De duidelijke ondeugd van gierigheid wordt vermeden, maar evenzeer te veel geven.
Het is niet vrijgevig om drugs te geven aan een verslaafde, of om iedereen aan de bar een drankje te kopen als je geld nodig hebt voor de huur van je woning.
De precies goede hoeveelheid vrijgevigheid betekent geven indien je het hebt, aan diegenen die het nodig hebben.
Het kan betekenen de neiging te hebben om te geven voor de lol, maar het betekent ook beseffen wanneer je niet kan, of niet zou mogen geven.
Je kan nu dus zien waarom Aristoteles' definitie van deugd heel vaag was - waar het Gulden Midden zich bevindt hangt af van de situatie.
Maar als je voor elke situatie moet uitvissen wat deugd is, hoe kan je dan ooit leren hoe deugdzaam te zijn?
Aristoteles dacht dat er heel wat was dat je uit boeken kon leren, maar hoe een goed persoon te zijn behoorde daar niet toe.

Portuguese: 
Dessa forma, sinceridade é o ponto perfeito entre honestidade brutal e falhar ao dizer coisas que devem ser ditas.
Como ninguém precisa ser comunicado que eles tem algo estranho no rosto -- eles já sabem.
A virtude da sinceridade significa saber o que precisa ser dito, e o que precisa-se ficar quieto sobre.
E isso também significa saber como dizer verdades difíceis da forma correta.
Como passar informações ruins de forma gentil,
ou para oferecer criticismo de forma construtiva,
ao invés de destrutiva.
A virtude da generosidade funciona da mesma forma.
Evita-se os vícios da mesquinhez, mas sem dar demais.
Não é generoso dar drogas para um viciado, ou pagar uma rodada de bebidas para todos se você sabe que precisa desse dinheiro para o aluguel.
Generosidade na medida significa dar quando você tem, a quem precisa.
Pode significar ter a disposição de doar
simplesmente por doar, mas isso significa que
quando você não pode, não deve.
Agora você consegue ver por que a definição de virtude de Aristóteles é completamente vaga -- a Média Dourada depende da situação.
Mas, se você tem que desvendar o que é virtude para cada situação, como você pode aprender como se tornar virtuoso?
Aristóteles acreditava que havia muitas coisas a se aprender com livros, mas como ser uma boa pessoa não era uma delas.

Modern Greek (1453-): 
Με αυτή τη λογική η τιμιοτητα είναι η τέλεια ισοροπια τηςυπερβολικής ειλικρίνειας όπως και το να μην λές εκείνα που πρέπει να ειπωθούν.
Οπως το να μην πεις κάποιου για το μεγάλο (εκγενετης η μετέπειτα διακριτό σημάδι )  . Το ξερουν ήδη .
Η αρετή της τιμιότητας είναι η γνώση του τι πρέπει να ειπωθεί και πότε πρέπει να σιωπήσεις.
Επίσης σημαίνει να ξέρεις πως να μεταφέρεις σκληρές αλήθειες με τρόπο.
Πως να κόβεις τα κακά νέα απαλά ,η να προσφέρεις κριτική με ενα τρόπο που είναι επικοδομητικος παρά ψυχοφθόρος.
Η αρετή της γενναιοδωρίας λειτουργεί παρόμοια.
Αποφεύγει την προφανές  κακία της τσιγγουνιάς αλλα και της σπατάλης.
Δεν είναι γενναιόδωρο να δίνεις ναρκωτικά σε ενα  εθισμένο η το να αγοράζεις ποτά σε όλο το μπάρ ,όταν χρειάζεσαι αυτά τα λεφτά για να πληρώσεις το νοίκι.
Το σωστό μέτρο της γενναιοδωρίας ορίζει να δίνεις όταν έχεις, σε αυτούς που το χρειάζονται.
Μπορεί να σημαίνει να έχεις τη διάθεση να δίνεις απλά για καλό , αλλά και το να διαπιστώνεις πότε δεν μπορέις η δεν πρέπει να δώσεις.
Ετσι τώρα μπόρεις να δείς γιατί ο ορισμός του Aριστοτέλη για το ενάρετο άτομο ήταν εντελώς ασαφής. Όπου η χρυσή τομή εξαρτάται απο την κατάσταση.
Αλλα αν πρέπει να διαλευκάνεις ποια είναι η αρετή σε κάθε κατάσταση, πως μπορείς πράγματι να είσαι ενάρετος;
O Αριστοτέλης πίστευε ότι μπορεις να μάθεις πολλά απο βιβλία , αλλα το να έισαι καλό ατομο δεν είναι ενα από αυτά.

English: 
In this view, honesty is the perfect midpoint between brutal honesty and failing to say things that need to be said.
Like, no one needs to be told that they have
a big zit on their face – they already know.
The virtue of honesty means knowing what needs to be put out there, and what you should keep quiet about.
And it also means knowing how to deliver hard
truths gracefully.
How to break bad news gently, or to offer criticism in a way that’s constructive, rather than soul-crushing.
The virtue of generosity works the same way.
It avoids the obvious vice of stinginess,
but also doesn’t give too much.
It’s not generous to give drugs to an addict, or to buy a round of drinks for everyone in the bar when you need that money for rent.
The just right amount of generosity means
giving when you have it, to those who need it.
It can mean having the disposition to give just for the heck of it, but it also means realizing when you can’t, or shouldn’t give.
So now you can see why Aristotle’s definition of virtue was totally vague – where that Golden Mean is depends on the situation.
But, if you have to figure out what virtue is in every situation, how can you possibly ever learn to be virtuous?
Aristotle thought there was a lot that you could learn from books, but how to be a good person was not one of them.

Portuguese: 
Nessa perspectiva, honestidade é o meio-termo perfeito entre honestidade brutal e o fracasso de dizer aquilo que deve ser dito.
Tipo, ninguém precisa escutar que eles possuem uma espinha enorme no rosto - eles já sabem.
A virtude da honestidade significa conhecer o que precisa ser dito, e o que você deve manter em silêncio.
E também significa saber como dizer graciosamente verdades cruéis.
Como gentilmente dar más notícias, ou oferecer críticas construtivas ao invés de ofensivas.
A virtude da generosidade funciona da mesma maneira.
É evitar o óbvio vício da mesquinhez, mas também não dar demais.
Não é generoso dar drogas a um viciado, ou comprar uma rodada de drinks para todos no bar quando você precisa desse dinheiro para o aluguel.
O adequado da generosidade significa dar quando você tem, para aqueles que precisam.
Isso pode significar ter disposição para entregar tudo, mas também significa entender quando você não pode ou não deve dar.
Então agora você vê porque a definição de virtude de Aristóteles era totalmente vaga - onde o Meio-termo de Ouro depende da situação.
Mas, se você tivesse que descobrir a virtude em toda situação, como você poderia aprender a ser virtuoso?
Aristóteles pensava que havia muita coisa que você poderia aprender nos livros, mas como ser uma pessoa boa não era uma delas.

Modern Greek (1453-): 
Ειπε η αρετή είναι ικανότητα, ενας τρόπος ζωης, και μαθένεται μόνο μεσο εμπειρίας.
Η Αρετή είναι μια μορφή γνώσης που ονόμασε "πρακτική σοφία".
Μπορεί να σκευτέις σαν ένα είδος μαγκιάς του δρόμου.
Και το θέμα με αυτή είναι ότι μαθένετε μονο στους δρόμους.
Αλλα τα καλα νέα είναι πως δεν πρέπει να το κάνεις μόνος.
Ο Αριστοτέλης είπε οτι ο χαρακτήρας αναπτύσσεται μέσο της εξοικείωσης.
Αν κάνεις ένα  ενάρετο πράγμα συνέχεια στο τέλος γίνεται μέρος του χαρακτήρα σου.
Αλλα ο τρόπος να ξέρεις ποιο είναι το σωστό εξαρχής, είναι με το να βρείς κάποιον που ξέρει ήδη, και τα εφαρμόζει.
Αυτά τα άτομα που κατέχουν την αρετή είναι ηθικά πρότυπα ,και συμφωνα με τη θεωρία , είμαστε πλασμένοι με την ικανότητα να τα αναγνωρίζουμε, και την επιθυμία να τα μιμούμαστε.
Αρα μαθένεις  την αρετή παρακαλουθώντας την και κάνοντας την.
Στην αρχή, θα είναι δύσκολο , και μπορεί να την νιώθεις ψεύτικη, επειδή απλά αντιγράφεις κάποιον που είναι καλύτερος στο να είναι καλό άτομο.
Με τον καιρό ,ομως, αυτές οι πράξεις ενσαρκώνονται σαν ένα κομμάτι του χαρακτήρα σου.
Και τελικά, γίνεται εκείνο το γνωρισμα του χαρακτήρα , που έλεγε ο Αριστοτέλης.
Και θα κυριαρχεί κάθε φορά που το χρειάζεσαι.

Arabic: 
قال: الفضيلة مهارة، أسلوب حياة، وذلك شيء لا يمكن تعلمه إلا بالخبرة.
الفضيلة نوع من المعرفة أطلق عليها: حكمة عملية.
قد تعتقد أنها نوع من ذكاء الشوارع.
والشيء المتعلق بذكاء الشوارع هو أنك تتعلمها من الشوارع.
لكن الخبر المفرح هو، لا يجب عليك أن تتعلمها لوحدك.
قال أرسطو بأن شخصيتك تتطور من خلال العادة.
إذا قمت بأعمال فاضلة مرارًا وتكرارًا، في النهاية ستصبح جزء من شخصيتك.
لكن الطريقة التي تعرف بها ما هو صائب في البداية، هي عبر إيجاد شخص يعرف ذلك سابقًا، ومن ثمّ محاكاتهم.
هؤلاء الأشخاص، الذين يمتلكون الفضيلة، هم أمثلة أخلاقية. ووفقًا لهذه النظرية، نحن مجبولون على قدرة معرفتهم والرغبة في محاكاتهم.
لذلك تتعلّم الفضيلة عبر مشاهدتها، وبعد ذلك تمارسها.
في البداية سيكون صعبًا، وربما يُشعرك بالزيف، لأنك فقط تقلّد شخص أفضل منك في كونه شخص جيد.
لكن مع الوقت، هذه الأفعال سوف تصبح جزء متأصل في شخصيتك.
في النهاية، ستصبح تلك السمة القوية التي كان أرسطو يتحدث عنها.
وسوف تظهر في كل مرّة تحتاج إليها.

Finnish: 
Hän sanoi että hyve on taito, elämäntapa, ja se on jotain, jonka voi todella oppia vain kokemuksen kautta.
Hyve on eräänlaista tietoa, jota hän kutsui käytännölliseksi viisaudeksi.
Saatat ajatella sitä ikään kuin jonkinlaiseksi maalaisjärjeksi
ja tällaista maalaisjärki opitaan
arjessa.
Mutta hyvä uutinen on, että sinun ei tarvitse tehdä sitä yksin.
Aristoteles sanoi, että luonteesi  kehittyy tottumuksen kautta.
Jos teet hyveellisen asian uudestaan ​​ja uudestaan, kehittyy se lopulta osaksi luonnettasi.
Mutta jotta voisit tietää miten tulisi toimia, sinun pitää löytää joku, joka jo tietää sen, ja jäljitellä häntä.
Tällaiset ihmiset, jotka jo omaavat hyveen, ovat meille moraalisia esikuvia,
ja tämän teorian mukaan olemme rakennettu kyvyllä tunnistaa heidät, ja halulla jäljitellä heitä.
Joten opit nojalla katsomalla sitä, ja sitten tekemällä.
Aluksi se on vaikeaa, ja ehkä se tuntuu teennäiseltä, koska olet vain kopioimassa jotakuta, joka on sinua parempi ihminen.
Mutta ajan kuluessa nämä teot tulevat
juurtumaan osaksi luonnettasi.
Ja lopulta se muuttuu vahvaksi luonteenpiirteeksi, josta Aristoteles puhui.
Silloin se ilmenee aina kun tarvitset sitä.

Spanish: 
Dijo que la virtud es una habilidad, una manera de vivir, y eso es algo que sólo se puede aprender con la experiencia.
La virtud es un tipo de conocimiento 
que él llamaba sabiduría práctica.
Se podría pensar en él como 
una especie de inteligencia callejera.
Y lo que pasa con la  inteligencia callejera 
es que tienes que aprenderla en las calles.
Pero la buena noticia es que no tienes que hacerlo solo.
Aristóteles dijo que tu carácter se desarrolla 
a través de la habituación.
Si haces una cosa virtuosa una y otra vez,
con el tiempo se convertirá en parte de tu carácter.
Sin embargo, para saber qué es lo que hay que hacer, debes encontrar a alguien que ya lo sepa, e imitarlo
Estas personas que ya poseen la virtud son ejemplos morales, y de acuerdo con esta teoría, contamos con la capacidad de reconocerlos, y con el deseo de emularlos.
Así que aprendes la virtud al verla, 
y luego llevándola a cabo.
En un principio va a ser difícil, y tal vez se sienta falso, porque sólo estás copiando a alguien que es mejor que tú en ser una buena persona.
Pero con el tiempo, estas acciones se convertirán en una arraigada parte de tu carácter.
Y, finalmente, se convierte en ese rasgo firme del que hablaba Aristóteles.
Simplemente se manifestará cada vez que lo necesites.

Portuguese: 
Ele dizia que virtude é uma aptidão, um modo de vida, e que algo só pode ser aprendido através da experiência.
A Virtude é uma espécie de conhecimento que ele chamou de sabedoria prática.
Você pode interpretar que é tipo de conhecimento das ruas (street smarts).
E a questão acerca do conhecimento das ruas é que você precisa aprender eles na rua.
Mas a boa notícia é que você não precisa fazer isso sozinho.
Aristóteles disse que seu caráter é desenvolvido através de habituação.
Se você fizer algo virtuoso várias vezes, eventualmente se tornará parte de seu caráter.
Mas a maneira que você sabe o que a coisa certa é em primeiro lugar, é encontrando alguém que já o sabe, e imitando ela.
Essas pessoas que já possuem virtudes são exemplos morais, e de acordo com essa teoria, nós somos feitos com a habilidade de reconhece-las, e com o desejo de imita-las.
Então você aprende virtudes vendo-as e então fazendo-as.
No começo, será difícil, e pode até parecer falso, porque vocês está apenas copiando alguém que é melhor que você em ser uma pessoa.
Mas com o passar do tempo, essas ações se tornarão uma parte impregnada de sua personalidade.
E eventualmente, se tornará aquele tração tão robusto que Aristóteles falava sobre.
Ele irá se manifestar toda vez que você precisar dele.

Portuguese: 
Ele dizia que virtude é uma habilidade, uma maneira de viver, e isso é algo que só se pode aprender por experiência.
Virtude é um tipo de conhecimento que ele chamava de conhecimento prático.
Você pode ver isso como conhecimento das ruas.
E a questão sobre conhecimento de rua,
é que se tem que aprender nas ruas.
Mas a boa notícia é que você não precisa fazer isso sozinho.
Aristóteles dizia que o seu caráter é desenvolvido através da habituação,
Se você faz algo de virtude repetidas vezes, eventualmente isso se tornará parte de seu caráter,
Mas primeiro, a forma de saber a coisa certa a se fazer, é achando alguém que já sabe e copiá-lo.
Essas pessoas que já possuem virtudes são
exemplos éticos, e de acordo com essa teoria,
nós fomos criados com a habilidade de reconhecê-los e o desejo de copiá-los.
Então você aprende uma virtude ao vê-la e
então fazendo-a.
No começo vai ser difícil e pode parecer falso, porque você está apenas copiando alguém melhor que você em ser uma boa pessoa.
Mas com o tempo, essas ações vão se tornar uma parte enraizada no seu caráter.
E eventualmente, se tornará aquele traço de caráter que Aristóteles falava sobre.
Vai se manifestar toda vez que você precisar dela.

Dutch: 
Hij zei dat deugd een vaardigheid is, een levenswijze, en dat het iets is wat enkel door ervaring geleerd kan worden.
Deugd is een soort kennis dat hij praktische wijsheid noemde.
Je kan het zien als een soort straatwijsheid.
En het ding met straatwijsheid is dat je hem op de straat moet aanleren.
Het goede nieuws is, je hoeft dit niet alleen te doen.
Aristoteles zei dat je karakter ontwikkeld wordt door gewenning.
Als je een deugdzaam iets keer op keer opnieuw doet, zal het uiteindelijk een deel van je karakter vormen.
Maar de manier waarop je in de eerste plaats weet wat de juiste actie is, is door iemand te vinden die het reeds weet, en hen na te bootsen.
Deze mensen die reeds over deugd beschikken zijn morele voorbeelden, en volgens deze theorie hebben we een ingebouwd vermogen om hen te herkennen, en een ingebouwd verlangen om hen te emuleren.
Je leert dus deugd door het te observeren, en dan te doen.
In het begin zal het moeilijk zijn, en misschien zal het vals aanvoelen, omdat je gewoon iemand nabootst die beter dan jou is in een goed persoon te zijn.
Maar na verloop van tijd zullen deze acties ingeworteld geraken in je karakter.
En uiteindelijk wordt het het soort robuuste karaktereigenschap waarover Aristoteles het had.
Hij zal zichzelf elke keer dat je hem nodig hebt manifesteren.

English: 
He said virtue is a skill, a way of living, and that’s something that can really only be learned through experience.
Virtue is a kind of knowledge that he called
practical wisdom.
You might think of it as kind of like street
smarts.
And the thing about street smarts is that
you gotta learn ‘em on the street.
But the good news is, you don’t have to
do it alone.
Aristotle said your character is developed
through habituation.
If you do a virtuous thing over and over again,
eventually it will become part of your character.
But the way you know what the right thing to do is in the first place, is by finding someone who already knows, and emulating them.
These people who already possess virtue are moral exemplars, and according to this theory, we are built with the ability to recognize them, and the desire to emulate them.
So you learn virtue by watching it, and then
doing it.
In the beginning, it'll be hard, and maybe it’ll feel fake, because you’re just copying someone who's better than you at being a good person.
But over time, these actions will become an
ingrained part of your character.
And eventually, it becomes that robust trait
that Aristotle was talking about.
It'll just manifest every time you need it.

Finnish: 
Silloin tiedät omaavasi hyveen, täydellisesti. Ja silloin siitä tulee vaivatonta.
Hyvä on, mutta miksi?
Mikä on motivaatiosi?
Mitä jos sinulla ei ole minkäänlaista halua olla kaveri, joka sanoo aina oikein,
tai joka löytää aina rohkeutta kun sitä tarvitaan?
Hyve-etiikan mukaan sinun pitäisi tulla hyveelliseksi, koska siten voit saavuttaa ihmisyyden huipun.
Sen avulla voit saavuttaa sen, mitä kutsutaan eudaimoniaksi.
Se on kreikkalainen sana, jolle ei ole
yksinkertaista käännöstä.
Saatat sanoa, että se tarkoittaa ”hyvin elettyä elämää.”
Joskus on käännetty myös ”ihmisen kukoistukseksi.”
Ja eudaimonia on ponnistelevaa elämää.
Se on elämää, jossa pyritään rikkomaan omia rajoja, ja saavuttaa menestys.
Eudaimonistinen elämä on täynnä onnea, joka tulee jonkin todella vaikean saavuttamisesta, ei siitä, että asiat tulevat kuin tarjottimella
Mutta valitessasi eudaimonistisen elämän, se tarkoittaa, että et koskaan ole valmis, et koskaan saavuta täydellistä tilaa.
Tulet jatkuvasti asettamaan uusia tavoitteita ja kehittämään kykyjäsi.
Jos valitset tällaisen elämän, tulet kohtaamaan myös pettymyksiä ja epäonnistumisia.

English: 
That's when you know you have virtue, fully
realized. It becomes effortless.
OK but: Why?
What's your motivation?
What if you have no desire to be the guy who always says the right thing, or the lady who always finds the courage when it's needed?
Virtue theory says that you should become virtuous because, if you are, then you can attain the pinnacle of humanity.
It allows you to achieve what's known as eudaimonia.
This is a cool Greek word that doesn’t have
a simple English translation.
You might say it means “a life well lived.”
It’s sometimes translated as “human flourishing.”
And a life of eudaimonia is a life of striving.
It’s a life of pushing yourself to your
limits, and finding success.
A eudaimonistic life will be full of the happiness that comes from achieving something really difficult, rather than just having it handed to you.
But choosing to live a eudaimonistic life means that you’re never done improving, you’re never to a point where you can just coast.
You’re constantly setting new goals, and
working to develop new muscles.
Choosing to live life in this way also means
you'll face disappointments, and failures.

Portuguese: 
Isso é quando você sabe que possui virtude, completamente ciente. Ela se realiza sem esforço.
Ok mas: Por que? Qual é a sua motivação?
E se você não possui vontade nenhuma de ser o cara que sempre diz a coisa certa, ou a dama que sempre encontra coragem quando precisa?
A teoria da virtude diz que você deve se tornar virtuoso porque, se você o é, então você pode atingir o ápice da humanidade.
Isso permite você alcançar o que é chamado de eudaimonia.
Essa é uma palavra grega legal que não possui simples tradução.
Você pode dizer que significa "uma vida bem vivida."
É traduzida as vezes como "realização humana".
E uma vida de eudaimonia é uma vida de esforço,
É uma vida de superação de limites e de conquistar o sucesso.
Uma vida eudemonista será repleta de felicidade por alcançar algo realmente difícil, ao invés de apenas receber facilmente.
Mas escolher uma vida eudemônica significa que você nunca está completo, você nunca estará em uma posição de descanso.
Você está constantemente estabelecendo novos objetivos e trabalhando para desenvolver novos músculos.
Escolher viver assim também significa que você encontrará desapontamentos e fracassos.

Spanish: 
Entonces es cuando sabes que eres virtuoso.
Lo eres sin esfuerzo.
Está bien, pero ¿por qué?
¿Cuál es tu motivación?
¿Qué pasa si no tienes ningún deseo de ser el tipo que siempre dice lo correcto, o la dama que siempre encuentra el valor cuando es necesario?
La teoría de la virtud dice que debes ser virtuosos, ya que, si es así, entonces puedes alcanzar el pináculo de la humanidad.
Te permite lograr lo que se conoce como Eudemonía.
Esta es una palabra genial griega 
que no tiene una traducción sencilla.
Se podría decir que significa "una vida bien vivida."
A veces se traduce como "florecimiento humano".
Y una vida de eudemonía es una vida de esfuerzo.
Es una vida de empujarse a uno mismo 
al límite y encontrar el éxito.
Una vida eudemonística estará llena de la felicidad que viene de lograr algo realmente difícil, en lugar de tenerlo todo fácil.
Pero la elección de vivir una vida de eudemonía significa que nunca terminarás de mejorar, nunca llegarás a un punto de mejora total.
Constantemente establecerás nuevos objetivos, y trabajarás para desarrollar nuevas fortalezas.
Elegir vivir de esta manera también significa que te enfrentarás a decepciones y fracasos.

Portuguese: 
É nesse momento que você saberá que você tem
essa virtude, totalmente compreendida.
Fazê-la se tornará algo sem esforço.
Ok, mas, por quê? Qual a motivação?
E se você não que ser o cara que sempre diz a coisa certa, ou a senhora que sempre encontra a coragem quando se é necessário?
A teoria da virtude diz que você deve se tornar
virtuoso porque, se você for, então você consegue atingir o ápice da humanidade.
Lhe permite alcançar o que é conhecido como eudaimonia.
Essa é uma palavra grega maneira que não tem uma tradução definida.
Pode-se dizer que significa "uma vida bem vivida".
É às vezes traduzida como "florescer humano".
E uma vida de eudaimonia é uma vida de esforço.
É uma vida de esforçar-se aos limites, e encontrar sucesso.
Uma vida eudaimonística será cheia de felicidades que vem com alcançar algo verdadeiramente difícil, ao invés de ter a vitória dada.
Mas escolher viver a vida eudaimonística significa que você nunca termina de se aprimorar, nunca chega num ponto onde se pode descansar.
Você está constantemente estabelecendo
novos objetivos e trabalhando para desenvolver
seus músculos.
Escolher essa vida também significa encontrar desapontamentos e fracassos.

Dutch: 
Dan weet je dat je deugdzaam bent. Het wordt moeiteloos.
Ok, maar: Waarom? Wat is je motivatie?
Wat als je er geen behoefte aan hebt om diegene te zijn  die altijd het juiste zegt, of diegene die altijd de moed vindt wanneer het nodig is?
De deugdethiek zegt dat je deugdzaam zou moeten worden omdat, als je het bent, je dan het hoogtepunt van de mensheid kan bereiken.
Het stelt je in staat wat gekend staat als 'eudaimonia' te bereiken.
Dit is een gaaf Grieks woord dat geen eenvoudige vertaling heeft.
Je zou kunnen zeggen dat het "een goed geleefd leven" betekent.
Het wordt soms vertaald als "menselijke groei."
En een leven van eudaimonia is een leven van streven.
Het is een leven van je grenzen verleggen, en succes vinden.
Een eudaimonistisch leven zal vol geluk zijn dat voortvloeit uit het bereiken van iets bijzonder moeilijks, in plaats van dat het je gewoon gegeven wordt.
Maar ervoor kiezen om een eudaimonistisch leven te leiden, betekent dat je nooit klaar bent met verbeteren, dat je nooit een punt bereikt waar je op je lauweren kan rusten.
Je stelt jezelf constant nieuwe doelen, en ontwikkelt constant nieuwe spieren.
Een keuze voor dit leven betekent eveneens teleurstellingen, en mislukkingen.

Modern Greek (1453-): 
Τότε θα ξέρεις ότι έχεις αρετή, οταν καταλάβεις πως την κάνεις χωρίς κόπο.
Εντάξει , αλλα γιατί ;  Ποιo το κίνητρο σου;
Τι κιαν δεν έχεις επιθυμία να είσαι ο τύπος που ξέρει πάντα πως να πεί το σωστό , ή η γυναίκα που βρίσκει το κουράγιο όταν το χρειάζεται.
Η "θεωρία της αρετής " στηρίζει ότι πρεπει να γίνεις ενάρετος επειδή ,αν είσαι, τότε μπορέις να  επιτύχεις το έπακρο του να είσαι άνθρωπος.
Σου επιτρέπει να πετύχεις εκέινο που ονομάζεται : "ευδαιμονία"
Αυτή είναι μια ωραία ελληνική λέξη χωρίς ακριβής μετάφραση.
Μπορεί να πεις ότι σημαίνει " μια ζωή καλά περασμένη"
Μερικές φορές μεταφράζεται ως "η άνθιση της ανθρωπίας"
Και μία ζωη με ευδαιμονία είναι μια ζωή γεμάτη αγώνα.
Μια ζωή που σπρώχνεις τον εαυτό σου στα όρια του, και βρίσκοντας επιτυχία.
Μια ευδαιμονική ζωή είναι γεμάτη χαρά που έρχεται επιτυγχάνωντας κάτι πολύ δύσκολο, πάρα κάτι που ήταν δοσμένο.
Ομως επιλέγωντας να ζήσεις μια ευδαιμονική ζωή σημαίνει να μην σταματάς να βελτιώνεσαι , ποτέ δεν φτάνεις στο σημείο όπου μπορείς να κατασταλάξεις.
Συνεχώς θέτεις νέους στόχους, και δουλέυεις για να κτήσεις νέους μυς.
Επιλέγωντας να ζήσεις έτσι, επίσης, σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσεις απογοητεύσεις και αποτυχίες.

Arabic: 
ذلك عندما تعلم أنك امتلكت الفضيلة، مُدركةً تمامًا. ستصبح بلا مجهود.
حسنًا لكن: لماذا؟ ما هو دافعك؟
ماذا لو لم تكن لديك رغبة في أن تصبح الشاب الذي يقول دائمًا الصواب، أو السيدة التي تجد دائمًا الشجاعة متى اُحتيجت؟
نظرية الفضيلة تقول: يجب عليك أن تصبح فاضلًا لأن -إذا كنت كذلك- بمكنك أن تحقق قمة الإنسانية.
تسمح لك أن تصل إلى ما يعرف بـ: السعادة.
هذه كلمة يونانية رائعة ليس لها ترجمة إنجليزية بسيطة.
*تُترجم عادة إلى العربية بالسعادة
يمكنك القول أنها تعني: حياة مُعاشة جيدًا.
تُترجم أحيانًا كـ: إزدهار الإنسان.
وحياة من السعادة هي حياة سعي.
هي حياة لدفع نفسك إلى حدودك، وإيجاد النجاح.
الحياة سعيدة ستكون مليئة بالسعادة التي تأتي من إنجاز شيء صعب جدًا، بدلًا من كونها سُلّمت إليك بكل بساطة.
لكن اختيار عيش حياة سعيدة يعني أنك لن تتوقف عن التحسن، لن تكون في نقطة تستطيع الارتياح فيها.
أنت باستمرار تحضّر أهداف جديدة، وتعمل لتطوير عضلات جديدة.
اختيار عيش الحياة بهذه الطريقة تعني أيضًا أنك ستواجه خيبات الأمل، والفشل.

Finnish: 
Eudaimonia ei tarkoita helppoa ja huoletonta elämää.
Se on kuin vajoamista väsyneen onnellisena sänkyyn raskaan päivän jälkeen.
Se on tyydyttävää, kun tiedät, että olet saavuttanut paljon, ja kun olet ponnistellut itsesi kykyjesi rajoille.
Tätä on moraali, Aristoteleelle.
Se on paras tapa olla ihmisenä. Hioa vahvuuksia, ja samalla kehittää heikkouksia.
Ja Aristoteleelle sellainen henkilö, joka elää näin, on henkilö, joka tekee hyvää.
Tänään tutustuimme hyve-etiikkaan
opimme kultaisesta keskitiestä, ja siitä miten se sijoittuu liiallisuuden ja puutteen paheiden puoliväliin.
Puhuimme moraalisista esikuvista, ja onnellisesta elämästä, joka tuo mukanaan hyveellisyyden.
Seuraavalla kerralla tarkastelemme hankalaa eettistä ongelma moraalisesta onnekkuudesta
Crash Course Filosofia tuotetaan yhteistyössä
PBS Digital Studios:in kanssa
Voit mennä heidän kanavalleen katsomaan viimeisimmät jaksot heidän ohjelmistaan kuten:
PBS Space Time, BBG with Franklin, ja PBS OffBook.
Tämä Crash Coursen jakso on kuvattu Doctor Cheryl C. Kinneyn Crash Course studiolla

Portuguese: 
Eudaimonia não significa uma vida de bolinhos e arco-íris.
Ela significa o doce prazer de cair na cama no final de um dia absolutamente exaustivo.
É a satisfação de saber que você fez muito, e que você se esforçou ao máximo para ser a melhor pessoa que poderia.
Isso é a moralidade, para Aristóteles.
É ser o melhor que você pessoalmente poderia ser,  afiando suas forças enquanto melhora suas fraquezas.
E, para Aristóteles, o tipo de pessoa que vive assim, é o tipo de pessoa que fará coisas boas.
Hoje nós aprendemos sobre a teoria da virtude.
Nós estudamos o Meio-termo de Ouro, e como ele existe como um meio-termo entre vícios de excesso e carência.
Nós alamos sobre exemplares morais, e como a vida de eudaimonia que vem junto a virtuosidade.
Na próxima vez, nós vamos abordar um complicado problema em ética conhecido como sorte moral.
Crash Course Filosofia é produzido em associação com a PBS Digital Studios.
Você pode ir até o canal deles e conferir uma playlist com os últimos episódios de shows como:
PBS Space Time, BBQ with Franklin, e PBS OffBook.
Esse episódio de Crash Course foi filmado no Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

Portuguese: 
Eudaimonia não significa uma vida de
bolinhos e arco-íris.
Significa o doce prazer de deitar em uma cama no final de um dia absolutamente exaustivo.
É a satisfação de saber que você realizou muito, e que você se esforçou para ser a melhor pessoa que você pode ser.
Isso é moralidade, para Aristóteles.
É ser o melhor que você pessoalmente pode ser, aperfeiçoando suas forças enquanto trabalha
nas suas fraquezas.
E, para Aristóteles, o tipo de pessoa que vive assim, é o tipo de pessoa que fará coisas boas.
Hoje nós aprendemos sobre teoria da virtude.
Nós estudamos a Média de Ouro e como ela existe como um meio-termo entre os vícios do excesso e
da deficiencia.
Nós conversamos sobre exemplos morais e a vida de eudaimonia que vem através da virtuosidade.
Na próxima vez, nós vamos considerar um
pequeno problema trapaceiro em ética conhecido como "sorte moral".
Crash Course Filosofia é produzido em associação com PBS Digital Studios.
Você pode ir para o canal deles para ver a playlist com os últimos episódios de shows como:
PBS Space Time, BBQ com Franklin, e PBS OffBook.
Esse episódio de Crash Course foi filmado no Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

Dutch: 
Eudaimonia betekent niet een leven vol cupcakes en regenbogen.
Het is het heerlijke genoegen van uitgeput neer te ploffen in bed aan het einde van een vermoeiende dag.
Het is de voldoening van te weten dat je veel hebt bereikt, en dat je jezelf ertoe hebt gepusht om de best mogelijke persoon te zijn.
Dat is moraliteit, volgens Aristoteles.
Het is je beste beentje voorzetten, je sterke punten aanscherpen en werken aan je zwaktes.
En volgens Aristoteles zal het soort persoon die op deze manier leeft, het soort persoon zijn die goede dingen doet.
We hebben vandaag over de deugdtheorie geleerd.
We hebben het Gulden Midden bestudeerd, en hoe die bestaat als een midden tussen de ondeugden van overmaat en tekort.
We hadden het over morele voorbeelden, en het leven van eudaimonia waar deugdzaamheid mee gepaard gaat.
Volgende keer zullen we een netelig probleempje in de ethiek, het 'moreel toeval,' bespreken.
Crash Course Filosofie wordt geproduceerd in samenwerking met PBS Digital Studios.
Je kan een kijkje nemen op hun kanaal voor een afspeellijst van de laatste afleveringen van shows als:
PBS Space Time, BBQ with Franklin, en PBS OffBook.
Deze aflevering van Crash Course werd gefilmd in de Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

English: 
Eudaimonia doesn’t mean a life of cupcakes
and rainbows.
It means the sweet pleasure of sinking into
bed at the end of an absolutely exhausting day.
It’s the satisfaction of knowing you’ve accomplished a lot, and that you’ve pushed yourself to be the very best person you could be.
This is morality, for Aristotle.
It’s being the best you can personally be, honing your strengths while working on your weaknesses.
And, for Aristotle, the kind of person who lives like this, is the kind of person who will do good things.
Today we learned about virtue theory.
We studied the Golden Mean, and how it exists as a midpoint between vices of excess and deficiency.
We talked about moral exemplars, and the life
of eudaimonia that comes with virtuousness.
Next time, we’re going to consider a tricky
little problem in ethics known as moral luck.
Crash Course Philosophy is produced in association
with PBS Digital Studios.
You can head over to their channel to check out a playlist of the latest episodes from shows like:
PBS Space Time, BBQ with Franklin, and PBS
OffBook.
This episode of Crash Course was filmed in
the Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

Spanish: 
La eudemonía no significa tener una vida 
de pasteles y arco iris.
Significa experimentar el dulce placer de hundirse en la cama al final de un día absolutamente agotador.
Es la satisfacción de saber que has logrado mucho, y que te has empujado a ti mismo para ser la mejor persona que puedes ser.
Esta es la moral, para Aristóteles.
Se trata de ser lo mejor que puedas ser personalmente, perfeccionar tus fortalezas mientras trabajas en tus debilidades.
Y, para Aristóteles, el tipo de persona que vive así, es el tipo de persona que va a hacer las cosas bien.
Hoy aprendimos acerca de la teoría de la virtud.
Estudiamos la dorada medianía y la forma en que existe como un punto medio entre los vicios del exceso y el defecto.
Hablamos de ejemplos morales, y la vida
de eudemonía que viene con la virtud.
La próxima vez, veremos un pequeño y complicado problema que la ética conoce como suerte moral.
Crash Course Filosofía se produce en asociación con PBS Digital Studios.
Puedes ir a su canal y revisar una lista de reproducción de los últimos episodios de series como:
PBS Space Time, BBQ with Franklin, y PBS OffBook.
Este episodio de Crash Course fue filmado en el doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

Arabic: 
السعادة لا تعني حياة من الكيك وأقواس القزح.
تعني المتعة الجميلة من الغرق في السرير في نهاية يوم مرهق جدًا.
هي الرضا في معرفة أنك حققت الكثير، وفي أنك دفعت نفسك لتصبح أفضل شخص تستطيع أن تكون.
هذه هي الأخلاق، بالنسبة لأرسطو.
هي أن تصبح أفضل ما يمكن شخصيًا، صقل نقاط قوتك بينما تعمل على نقاط ضعفك.
وبالنسبة لأرسطو، نوع الشخص الذي يعيش هكذا هو نوع الشخص الذي سيقوم بالأشياء الجيّدة.
اليوم تعلمنا عن نظرية الفضيلة.
درسنا الاعتدال، وكيف توجد كنقطة في المنتصف بين رذيلتان من الزيادة والنقصان.
تكلمنا عن الأمثلة الأخلاقيّة، وحياة السعادة التي تأتي مع الاستقامة.
في المرّة القادمة، سنقوم بالنظر في مشكلة صغيرة شائكة في الأخلاق معروفة بـ: الحظ الأخلاقي.
"Crash Course Philosophy" تم إنتاجها بالمشاركة مع"PBS Digital Studios"
يمكنك التوجه إلى قناتهم لتشاهد قائمة بالحلقات الأخيرة لبرامج مثل:
PBS Space Time, BBQ with Franklin, and PBS OffBook.
هذه الحلقة من "Crash Course" تم تصويرها في استوديو"The Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course "

Modern Greek (1453-): 
Ευδαιμονία δεν σημαίνει μια ζωή με όλες τις ανέσεις.
Είναι η γλυκιά ευχαρίστηση του να πηγένεις στο κρεβάτι σου μετά απο μια εξαντλητική μερα .
Είναι η ικανοποίηση του να ξέρεις πως έχεις πέτυχει πολλά, και ότι έσπρωξες τον εαυτό σου να γίνει το καλύτερο δυνατό άτομο που μπορείς να γίνεις.
Αυτή έιναι η ηθική, για τον Αριστοτέλη.
Είναι η καλύτερη έκδοση του εαυτου σου, τιμώντας τις δυνατότητες σου, ενώσω δουλεύεις τις αδυναμίες σου.
Και , για τον Αριστοτέλη , το άτομο που ζεί ετσι είναι το άτομο που θα κάνει καλά πράγματα.
Σημερα μαθαμε :
-Θεωρία της αρετής  ,μελετήσαμε την
-Την χρυσή τομή και πως βρίσκεται στο ενδιάμεσο των κακιών της υπερβολής και της έλειψης.
Μιλήσαμε για τα ηθικά πρότυπα και μιά ζωη με ευδαιμονία  που συνοδεύται με αρετή.
Την επόμενη φορά  θα αναλογιστούμε ένα "ζόρικο" πρόβλημα στην ηθική γνωστό ως "ηθική τύχη".
Το Crash Course παράγεται με την συνεργασία των PBS Digital Studios.
Mπορείς να πας στα κανάλια του ,βλεπωντας μια λίστα απο τα τελευτάια επεισόδια των:
PBS Space Time, μπάρμπεκιου με Franklin, και PBS
OffBook.
Αυτό το επεισόδιο του Crash Course γυρίστηκε στην
ο γιατρός Cheryl Γ Kinney Crash Course Studio

Portuguese: 
Com a ajuda de todas essas pessoas maneiras e nossa igualmente fantástica equipe gráfica, Thought Cafe.

Modern Greek (1453-): 
με τη βοήθεια όλων αυτών των υπέροχων ανθρώπων και τα ισάξια καλα γραφικά της ομάδας Thought Cafe.

Spanish: 
con la ayuda de todas estas personas increíbles y nuestro equipo gráfico igualmente fantástico 
es Thought Cafe.

Arabic: 
مع المساعدة من كل هؤلاء الأشخاص الرائعيين وبنفس الروعة فريق الرسومات "Thought Cafe"

Dutch: 
met de hulp van al deze geweldige mensen en ons evenzeer fantastisch grafisch team is Thought Café.

Portuguese: 
com a ajuda de todas essas pessoas impressionantes e a nossa igualmente fantástica equipe gráfica que é a Thought Cafe.

Finnish: 
näiden mahtavien tyyppien avustuksella. Meidän fantastinen grafiikkatiimimme on Thought Cafe.

English: 
with the help of all of these awesome people and our equally fantastic graphics team is Thought Cafe.
