
English: 
Good morning, Hank; it's Wednesday, September
7th.
Today, I'm going to introduce you to everything
I find interesting about The Great Gatsby
without massive spoilers. It's going to take
a few minutes, but I'm going to go as quickly
as I can because life is fleeting... is one
of the themes of The Great Gatsby.
So, right at the beginning of the second chapter
of Gatsby, we get two of the great metaphors
in American literature. First: the Valley
of Ashes. The narrator, Nick, writes about
this huge valley of ashes outside of Manhattan.
This was real, and in 1922 there was this,
like, ever-growing depository of the burned
waste of people who lived in and around New
York. And in the novel, George Wilson, this
gas-station owner, lives in the Valley of
Ashes with his wife, Myrtle, with whom Tom
Buchanan is having an affair.
Anyone who's even read five pages of the Great
Gatsby will no doubt remember Tom Buchanan
as one of the worlds least likable people.
Yeah, so right there in the Valley of Ashes
there are also the eyes of Doctor T.J. Eckleburg,
whose irises are like one yard high. They're
just these disembodied, unblinking eyes that
see everything below them. Like, they don't
have arms to catch you or legs to chase you
down; they can't punish you or kill you, but

Dutch: 
Goedemorgen, Hank; Het is woensdag, 7 september
Vandaag ga ik je laten kennismaken met alles wat ik interessant vind aan The Great Gatsby
zonder enorme spoilers. Het zal
een paar minuten duren, maar ik ga zo snel gaan
als ik kan, want het leven is vluchtig ... is een
van de thema's van The Great Gatsby.
Dus, aan het begin van het tweede hoofdstuk
van Gatsby, krijgen we twee van de grote metaforen
in de Amerikaanse literatuur. Ten eerste: de Vallei
van as. De verteller, Nick, schrijft over
deze enorme vallei van as buiten Manhattan.
Dit was echt, en in 1922 was er,
een steeds groeiende depositaris van de verbrande
afval van de mensen die in en rond New York leefden
En in de roman woont George Wilson, de
tankstation eigenaar,  in de vallei van
As met zijn vrouw, Myrtle, met wie Tom
Buchanan een affaire heeft.
Iedereen die ooit vijf bladzijden van de Great
Gatsby gelezen heeft zal zich ongetwijfeld Tom Buchanan herinneren
als een van 's werelds minst sympathieke mensen.
Ja, dus daar in de vallei van As
zijn er ook de ogen van Doctor T.J. Eckleburg,
waarvan de irissen als één yard hoog zijn. Zij zijn
deze lichaamloze, starende ogen die
alles onder zich zien. Ze hebben geen
armen om je te vangen of benen om je te volgen; ze kunnen je niet straffen of te doden, maar

English: 
Dr. T.J. Eckleburg's eyes see everything.
But more of that in a minute.
So Tom and his mistress and her sister and
Nick and this random other couple end up in
an apartment in New York, just getting drunk
and utilizing servants and creating more ashes
for the valley and generally having, like,
the worst time ever.
One of the crazy things about The Great Gatsby
is there's always some debaucherous party
going on, and no one is ever having any fun.
Like, everybody in that room just wants more
money and more class, and they wanna, like,
find a way to get a better life, except for
Tom Buchanan who has what they all want except
that Tom Buchanan is, like, an unbearable
ass-face. Tom Buchanan makes Paris Hilton
look like charming and grounded.
And that's one of the criticisms you hear
about The Great Gatsby: that no one in the
book is likable. I don't think that's fair
to Gatsby, or to Nick and to a certain extent
I don't think it's fair to Daisy, but more
importantly I don't know where people got
the idea that characters in books are supposed
to be likable. Books are not in the business
of creating merely likable characters with
whom you can have some simple identification.
Books are in the business of creating great
stories that make your brain go all like ahhbdgbdmerhbergurhbudgerbudbaaarr.

Dutch: 
Dr. T.J. Eckleburg ogen zien alles.
Maar meer daarover in een minuut.
Dus Tom en zijn minnares en haar zus en
Nick en dit willekeurige andere koppel belanden in
een appartement in New York, dronken te worden en gebruikmaken van bedienden en het creëren van meer as
voor de vallei en over het algemeen , 
de slechtste tijd ooit hebbende.
Een van de gekke dingen over The Great Gatsby
er is altijd wel debaucherous feest
aan de gang, en niemand heeft ooit plezier.
Iedereen in die kamer wil alleen maar meer geld
en meer klasse, en ze willen
een manier vinden om een ​​beter leven te krijgen, behalve
Tom Buchanan, die heeft wat ze allemaal willen, behalve
dat Tom Buchanan een onuitstaanbare
hufter is. Tom Buchanan laat Paris Hilton er charmant en geaard uitzien
En dat is een van de kritiekpunten die je hoort
over The Great Gatsby: dat niemand in het
boek aardig is. Ik denk niet dat dat eerlijk is naar
Gatsby of Nick en tot op zekere hoogte
naar Daisy, maar belangrijker ik weet niet waar mensen
het idee vandaan krijgen dat mensen in boeken
aardig moeten. Boeken zijn er niet
voor het creëren van sympathieke personages met
wie je een eenvoudige identificatie kan hebben.
De boeken zijn er om 
verhalen te creëren die je hersenen ahhbdgbdmerhbergurhbudgerbudbaaarr.

English: 
Sorry, I spend all my time with a baby.
Right, so shortly after that horrible party,
we go to an awesome party at Gatsby's house.
I mean, there's still a lot of stuff being
created for the Valley of Ashes, but at least
Gatsby's party has Gatsby, and even though
Gatsby has this incredibly annoying habit
of saying "old sport" all the time as a way
of trying to sound upper-crusty, he's a pretty
charming guy: he has a smile that makes you
feel that he is "irresistibly prejudiced in
your favor." To quote Nick.
But the one thing we know about Gatsby for
much of the book is that no one knows anything
about him. Like, there's talk that he might
be a bootlegger or a killer or own a chain
of drug stores; no one really seems to know
even though everyone's at his party, drinking
his booze, running around his mansion.
I should mention that the first party at Gatsby's
house also contains the greatest drunk driving
scene in the history of American literature
in which a drunk guy gets in an accident like
three seconds after getting in his car, and
even though the wheel has fallen off the car,
he keeps trying to drive it. And I think,
at least in the novel, that had become the
American Dream by the 1920s. The dream was
to, you know, have a leisurely and debaucherous
life where you had enough money to buy fancy
new cars and enough whisky to crash them.

Dutch: 
Sorry, ik breng al mijn tijd door met een baby.
Juist, dus kort na dat vreselijke feest,
we gaan  naar een geweldig feest in het huis van Gatsby's.
Ik bedoel, er worden nog steeds een heleboel dingen 
gecreëerd voor de vallei van As, maar in ieder geval heeft
Gatsby's feest Gatsby, en hoewel
Gatsby een ongelooflijk vervelende gewoonte heeft
om "old sport" te zeggen als een manier
van het proberen deftig te klinken, hij is een vrij
charmante kerel: hij heeft een glimlach die je
het gevoel geeft dat hij is 'onweerstaanbaar bevooroordeeld is in
jou voordeel.' Om Nick citeren.
Maar het enige wat we weten over Gatsby voor
een groot deel van het boek is dat niemand iets weet
over hem. Zoals, er is sprake dat hij zou
zijn een smokkelaar of een moordenaar of de eigenaar van een keten
van drogisterijen; niemand lijkt het echt te weten
hoewel iedereen op zijn feest is, zijn drank  aan het drinken
rond rennend door zijn huis
Ik moet zeggen dat het eerste feest in Gatsby's
huis ook de beste dronken rijden
scène in de geschiedenis van de Amerikaanse literatuur
waarin een dronken kerel een ongeluk krijgt
drie seconden na het krijgen in zijn auto, en
ook al is het wiel van de auto gevallen,
hij blijft proberen te rijden. En ik denk,
althans in het boek,  dat dit de
American Dream van de jaren 1920 was geworden. De droom was
om, je weet wel, een ontspannen en debaucherous
leven te leiden waar je genoeg geld had om luxe nieuwe auto's te kopen
 en genoeg whisky om ze te crashen.

English: 
But we learn pretty quickly that Gatsby isn't
like the people who go to his parties. He
hasn't acquired, like, wealth and social status
so that he can enjoy them; he doesn't drink;
and, as he repeatedly points out to Nick,
he's never even used his own pool. He's worked
to get this money and build this social status
because he is in love with a woman who lives
across the bay, whose dock has a green light
at the end of it. And that woman is Daisy
Buchanan, Tom Buchanan's wife.
Daisy and Gatsby had fallen in love years
before, but then Gatsby went off to war and
she got married and now she lives across the
bay and the green light and he just wants
to reach it. So he asks Nick to manufacture
a reunion. All right, and at that reunion
everything is yellow. Like, Gatsby's car is
yellow, and Gatsby's tie is yellow, and Daisy
Buchanan's dress buttons are yellow. At one
point Nick — who's third-wheeling it big-time
at this reunion — describes the smell of
flowers as "pale gold." It's not an accident.
In this very chapter Nick refers to the green
light at the end of Daisy's dock that Gatsby's

Dutch: 
Maar we leren vrij snel dat Gatsby niet is zoals de mensen die naar zijn feesten komen.
Hij heeft geen rijkdom en sociale status
zodat hij ervan kan genieten; Hij drinkt niet;
en, waar hij Nick herhaaldelijk op wijst,
hij heeft zelfs nog nooit zijn eigen zwembad gebruikt. Hij heeft gewerkt
om dit geld te krijgen en deze sociale status op te bouwen omdat hij is verliefd is op een vrouw die
aan de overkant van de baai woont, waarvan de stijger een groen licht heeft. En die vrouw is Daisy
Buchanan, Tom Buchanans vrouw.
Daisy en Gatsby waren  jaren eerder verliefd geworden, maar toen ging Gatsby naar de oorlog en
ze getrouwde en woont nu aan de overkant van de
baai en het groene licht en hij wil dit alleen maar bereiken
Dus vraagt ​​hij Nick een reünie te organiseren. En op die reünie is alles geel
Gatsby's auto is geel en Gatsby's stropdas is geel, en Daisy
Buchanans jurk knopen zijn geel. Op een punt  beschrijft Nick - die het derde wiel op zijn reünie is -
de geur van bloemen als "bleek goud." Het is geen toeval.
In dit hoofdstuk verwijst Nick naar het groene
licht aan het eind van Daisy's steiger 
waar Gatsby

Dutch: 
altijd op zoek naar is en naar reikt als
een ''betoverd object." En dat lijkt
een redelijk goede definitie van symboliek.
Symbolen zijn betoverde voorwerpen, en geel
of goud is een betoverende kleur in deze roman.
Maar niet alleen in deze roman, maar ook
in ons leven, zoals "gouden kansen,"
of een "gouden eeuw" of "gouden jeugd." God
weet de personages in deze roman zijn niet
de eerste mensen ooit die rijkdom en
schoonheid verwaren. Maar een van de interessante vragen
in The Great Gatsby is of Gatsby echt
van Daisy houdt of dat hij van haar houdt omdat ze
goud is, weet je? Want, zoals hij eens
zei, haar stem is "vol geld." Gatsby
is niet eerlijk aan zijn geld gekomen. Hij heeft
geen classe of belangrijke achtergrond. Tom Buchanan
noemt hem, "Mr. Niemand Van Nergens." En
misschien kan Gatsby nooit Mr. iemand van Ergens zijn, maar Daisy Buchanan zou zeker
helpen met haar familie connecties en haar legitieme
geld.
We zien dit ook als het boek teruggaat
naar de Midwest, toen Gatsby en Daisy voor het eerst
verliefd werden. Is Gatsby verliefd op
Daisy of op het landhuis van haar familie? Maar hoe dan ook,
voordat Daisy en Gatsby weg kunnen lopen in de
gouden zonsondergang, is er de kleine kwestie van
dat zij getrouwd is met Tom.

English: 
always looking out at and reaching for as
an "enchanted object." And that seems to be
a reasonably good definition of symbolism.
Symbols are enchanted objects, and yellow
or gold is an enchanted color in this novel.
But not just in this novel, but also, like,
in our lives, like "golden opportunities,"
or a "golden age," or "golden youth." God
knows the characters in this novel aren't
the first people to ever conflate wealth and
beauty. But one of the interesting questions
in The Great Gatsby is whether Gatsby really
loves Daisy or if he loves her because she's
golden, you know? Because, as he once famously
says, her voice is "full of money." Gatsby
hasn't come by his money honestly. He has
no class or family background. Tom Buchanan
calls him, "Mr. Nobody From Nowhere." And
maybe Gatsby can never be Mr. Somebody From
Somewhere, but Daisy Buchanan would certainly
help with her family connections and her legitimate
money.
We see this too when the book flashes back
to the Midwest, when Gatsby and Daisy first
fall in love. Is Gatsby falling in love with
Daisy or with her family's mansion? But regardless,
before Daisy and Gatsby can run off into the
golden sunset, there is the small matter of
her being married to Tom.

English: 
And the fascinating thing is that by the novel's
climax, it's not enough to Gatsby that Daisy
loves him. He needs Daisy to say, "I never
loved Tom. I only ever loved you." Because
for Gatsby, it's not enough to get Daisy back.
He has to get the feeling he first had when
they fell in love back, that feeling of purity
and innocence. He has to reclaim his past.
And that dream- or more specifically the foul
dust that trails in the wake of it- is more
than about two characters in a novel; it is
the American dream and the world's dream.
There will never be enough money and fame
and love for us in this world because every
time we get what we thought we wanted, we
realize that we want more because what we
really want is to go back in time to some
place when we felt safe, some time before
we discovered violence and corruption, when
we were happy and pure and innocent.
We want to go to the Golden Age. But for Gatsby,
the relentless pursuit of that dream leads
to only more violence and corruption until
there's this penultimate moment of violence
that is witnessed by the eyes of Dr. T.J.
Eckleburg. And then Gatsby finally gets to
use his pool.
Hank, the last chapter of The Great Gatsby
is, to me, one of the saddest passages in

Dutch: 
En het fascinerende is dat bij de romans
climax, het niet genoeg is voor Gatsby dat Daisy
van hem houdt. Daisy moet zeggen "Ik heb nooit
van Tom gehouden. Ik heb alleen maar van jou gehouden."
Want voor Gatsby, het is niet genoeg om Daisy terug te krijgen.Hij moet het gevoel dat hij eerst had terug krijgen
toen ze verliefd werden, dat gevoel van zuiverheid
en onschuld. Hij moet zijn verleden terugkrijgen.
En die droom - of meer specifiek het
stof dat in de kielzog hangt- is meer
dan twee tekens in een roman; het is
de Amerikaanse droom en de droom van de wereld.
Er zal nooit genoeg geld en roem
en liefde voor ons zijn in deze wereld omdat elke
keer dat we krijgen wat we dachten dat we wilden, we
beseffen dat we meer willen omdat wat we
echt willen is om terug te gaan in de tijd naar
plek waar we  ons veilig voelden, enige tijd voor
we het geweld en corruptie ontdekten, toen
we blij en puur en onschuldig waren.
We willen naar de Gouden Eeuw. Maar voor Gatsby,
het niet aflatende streven van die droom leidt
naar alleen maar meer geweld en corruptie tot
 dit voorlaatste ogenblik van geweld
dat wordt gezien door de ogen van Dr. T.J.
Eckleburg. En dan krijgt Gatsby eindelijk de kans
gebruik te maken van zijn zwembad.
Hank, het laatste hoofdstuk van The Great Gatsby
is voor mij een van de droevigste passages in de

Dutch: 
Amerikaanse literatuur. Het laat zien hoe gemengd
onschuld en schuld zijn, en het toont de
uitgestrekte en hardnekkige oneerlijkheid van de samenleving dat gebaseerd zou zijn op gelijkheid.
Op een gegeven moment herinnert Nick zich dat mensen die naar deze feesten gaan en met Gatsby spotten
dit doen op moed van  Gatsby's drank.
Laat ik je stellen dat degenen onder ons die
zouden spotten met Gatsby dit doen dit op de moed
van zijn drank, omdat we allemaal zijn ambitie delen.
We geloven allemaal in dat groene licht dat ons al
lang ontglipt is, dat als we kunnen alleen maar, sneller
kunnen rennen, onze armen verder kunnen strekken... En dan op een ochtend- "En nog steeds het vuile
stof dat in kielzog van die dromen hangt.
Hank, ik heb twee niet-retorische vragen
voor je vandaag die we hier moeten bespreken
in de comments omdat Your Pants is gehackt:
Ten eerste, in hoeverre denk je dat Gatsby
een held is? Ik bedoel, ik weet dat hij he titulaire
personage is, maar in hoeverre
denk je dat zijn zoektocht heldhaftig is? En
ten tweede, is jouw zoektocht heldhaftig?
Hank, ik zie je vrijdag.

English: 
American literature. It shows how muddied
innocence and guilt are, and it shows the
vast and intractable unfairness of the society
that was supposedly founded on equality.
At one point Nick recalls people who would
go to those great parties and sneer most bitterly
at Gatsby on the courage of Gatsby's liquor.
Let me submit to you that those of us who
would sneer at Gatsby do so on the courage
of his liquor because we all share his ambition.
We all believe in that green light that has
long eluded us, that if we can only, "run
faster, stretch out our arms farther. . . .And
then one fine morning--" And still the foul
dust trails in the wake of those dreams.
Hank, I have two non-rhetorical questions
for you today which we must discuss here in
comments because Your Pants have been hacked:
First, to what extent do you think Gatsby
is a hero? I mean I know he's the titular
character of the novel, but to what extent
do you think that his quest is heroic? And
secondly, is your quest heroic?
Hank, I'll see you on Friday.
