
iw: 
ג'ייקוב: ברוכים הבאים לקראש קורס בכלכלה, אני ג'ייקוב קליפורד.
אדריאן: אני אדריאן היל והיום נדבר על מדיניות מוניטרית.
ג'ייקוב: אז בכל שנה, המגזין טיים יוצר רשימה של 100 האנשים המשפיעים בעולם.
אדריאן: היא כוללת ראשי מדינות, מנהיגי דתות, יזמים, אמנים ואקטיביסטים,
זמרים ושחקנים מהידועים והידועים לשמצה ביותר.
ישנה מישהי אחת ברשימה הזאת- מישהי שניתן לטעון שהיא האדם המשפיע בעולם-
שרוב האנשים לא מכירים. ההחלטות שלה, טובות או רעות, משפיעות על מיליארדי אנשים: ג'נט ילן.
ג'ייקוב: היא מנהיגה את הכלכלה הגדולה בעולם. ג'נט ילן חשובה מאוד. והיא חשובה
מאוד עקב המדיניות המוניטרית.
מוזיקת פתיחה
אדריאן: הפדרל ריזרב הוא הבנק המרכזי של ארצות הברית, הוא לרוב
נקרא בציבור "הפד". באירופה יש את הבנק האירופאי המרכזי או ECB ולמדינות אחרות יש
מוסדות שלהם תפקידים דומים.

Arabic: 
مرحبًا بكم في Crash Course: Economics.
أنا جيكوب كليفورد.
وأنا أدريان هيل،
وسنتحدث اليوم عن السياسة النقدية.
تنشر مجلة تايم في كل سنة قائمة
تحتوي على أكثر مئة شخص نفوذًا في العالم.
تشمل تلك القائمة رؤساء دول وقادة دينيين
ومبادرين وفنانين وناشطين ومغنين وممثلين
من أكثر الناس شهرة إلى أسوئهم سمعة.
هناك شخص واحد في تلك القائمة،
ويمكن القول إنها الشخص الأكثر نفوذًا في العالم
ولا يعرفها معظم الناس.
تؤثر قراراتها، سواء أكانت حسنة أو سيئة،
على مليارات الأشخاص، وهي جانيت يلين.
إنها توجه أكبر اقتصاد في العالم.
جانيت يلين شخص مهم جدًا،
وهي شخص مهم بسبب السياسة النقدية.
"شارة البداية"
الاحتياطي الفدرالي هو البنك المركزي للولايات
المتحدة، ويُدعى عادة The Fed.
لدى أوروبا البنك الأوروبي المركزي أو ECB
ولدى بلدان أخرى مؤسسات تقوم بوظائف مماثلة.

English: 
Jacob: Welcome to Crash Course: Economics,
I'm Jacob Clifford.
Adriene: I'm Adriene Hill and today were talking
about monetary policy.
Jacob: So each year, TIME magazine comes out
with a list of the worlds 100 most influential people.
Adriene: It includes heads of state, religious
leaders, entrepreneurs, artists and activists,
singers and actors of the most famous and
infamous.
There's one person on that list -- someone who is
arguably the most influential person on earth -- that
most people don't know. Their decisions, good or
bad, likely impact billions of people: Janet Yellen.
Jacob: She steers the largest economy in the
world. Janet Yellen is a big deal. And she's
a big deal because of monetary policy.
[Theme Music]
Adriene: The Federal Reserve is the central
bank of the United States, and it's commonly
called "The Fed." Europe has the European
Central Bank or ECB, and other countries have
institutions that play similar roles.

French: 
Bienvenue à Crash Course Economie, je suis Jacob Clifford.
Je suis Adriene Hill et aujourd'hui nous allons vous parler de la politique monétaire.
Chaque année, le magazine Time publie une liste des 100 personnes les plus influentes du monde.
Elle comprend des chefs d'Etat, des chefs religieux, des dirigeants, entrepreneurs, artistes et militants,
chanteurs et acteurs parmi les plus célèbres.
Il y a une personne sur cette liste, peut être la personne la plus influente sur terre que
la plupart des gens ne connaissent pas. Ses décisions, bonnes ou mauvaise, peuvent impacter des milliards de personnes: Janet Yellen.
Jacob: Elle dirige la plus grande économie du monde. Janet Yellen est vraiment importante.
Et ce qui la rend si importante, c'est la politique monétaire.
[Theme Music]
La Réserve fédérale est la banque centrale des États-Unis, et elle est communément
appelée "La Fed." L'Europe a la Banque Centrale Européenne, ou BCE et d'autres pays ont
des institutions qui jouent un rôles similaires.

French: 
La plupart des banques centrales ont deux rôles importants.Tout d'abord, elles régulent et supervisent les banques
commerciales du pays, en s'assurant qu'elles aient assez d'argent dans leur réserve pour éviter les paniques bancaires.
Leur deuxième rôle, celui sur lequel on se concentrera aujourd'hui, est de mener la politique monétaire
qui est la gestion de l'augmentation ou de la diminution de l'approvisionnement en argent afin d'accélérer ou de ralentir l'ensemble
de l'économie. La politique monétaire est ce qui rend la Fed et la présidente de la Fed si influentes.
Jacob: Commençons par les taux d'intérêt. Le taux d'intérêt est le prix de l'emprunt.
Lorsque les banques prêtent de l'argent, elles s'attendent à être remboursées du montant qu'elles ont prêté, qui est appelé le
principe, et d'un pourcentage de ce principe qui permet de couvrir l'inflation et de faire des profits.
Ce pourcentage est appelé le taux d'intérêt.
Le nombre de prêts automobiles, prêts étudiants, prêts immobiliers et prêts aux entreprises qui sont réalisés dépend du taux d'intérêt.
Lorsque les taux d'intérêt sont bas, il est plus facile pour les emprunteurs de rembourser les prêts, ainsi
ils empruntent plus et dépensent plus. Lorsque les taux d'intérêt sont hauts, les emprunteurs empruntent moins et donc dépensent moins.
Aux États-Unis, la Fed n'a pas le pouvoir
de dire aux banque quel taux d'intérêt imposer
aux clients. Ainsi, la Fed manipule les taux d'intérêt en modifiant la masse monétaire.
Si la Fed augmente l'offre de monétaire, les banques disposeront d'une masse importante d'argent à prêter.

Arabic: 
تمتلك معظم البنوك المركزية وظيفتين مهمتين.
أولًا، تنظم وتشرف على بنوك الدولة التجارية
من خلال الحرص على أن البنوك تملك أموالًا كافية
في احتياطياتها لتجنب ذعر مصرفي.
الوظيفة الثانية، وهي الوظيفة التي سنركّز
عليها اليوم، هي إدارة السياسة النقدية،
وهي زيادة أو تقليل العرض النقدي
لتسريع الاقتصاد العام أو إبطائه.
السياسة النقدية هي ما يمنح الاحتياطي الفدرالي
ورئيس الاحتياطي الفدرالي نفوذًا كبيرًا.
لنبدأ بالحديث عن أسعار الفائدة.
سعر الفائدة هو ثمن اقتراض المال.
حين تقرض البنوك المال، فإنها تتوقع أن يتم
تسديد المبلغ الذي أقرضته، ويُدعى أصل القرض،
ونسبة من أصل القرض
لمراعاة التضخم ولجني الأرباح.
تُدعى تلك النسبة سعر الفائدة.
عدد قروض السيارات والطلبة والمنازل والأعمال
التي يتم إعدادها تعتمد على أسعار الفائدة.
حين تكون أسعار الفائدة منخفضة،
سيسهل على المقترضين سد القروض،
لذا سيقترضون وينفقون مالًا أكثر.
حين تكون أسعار الفائدة مرتفعة، سيقترض
المقترضون مالًا أقل وبالتالي سينفقون مالًا أقل.
في الولايات المتحدة، لا يمتلك الاحتياطي
الفدرالي القوة ليحدد سعر الفائدة للبنوك.
لذا يقوم الاتحاد الفدرالي بالتلاعب
بأسعار الفائدة من خلال تغيير العرض النقدي.
إن زاد الاحتياطي الفدرالي العرض النقدي،
سيكون لدى البنوك الكثير من الأموال لتقرضه.

iw: 
לרוב הבנקים המרכזיים יש שני תפקידים עיקריים. הראשון, הם מפקחים ומשגיחים על
הבנקים המסחריים בכך שהם מוודאים שלבנקים יש מספיק כסף ברזרבה כדי למנוע מצב של מחסור בכסף.
התפקיד השני, והוא זה שבו נתמקד היום, הוא לנהל את המדיניות המוניטרית
שהיא הגדלת או הקטנת הזרמת הכסף כדי להאיץ או להאט את הכלכלה הכוללת.
מדיניות מוניטרית היא מה שהופך את הפד ואת היו"ר שלו לכל כך משפעים.
ג'ייקוב: בואו נתחיל באחוזי הרבית. אחוז הרבית הוא המחיר של השאלת כסף.
כשהבנקים מלווים כסף, הם מצפים לקבל חזרה את הכסף שהם הלוו,
שנקרא המרכיב, ואחוז מתוך המרכיב כדי לכסות את האינפלציה ולעשות קצת רווח.
האחוז הזה נקרא אחוז הריבית.
מספר ההלוואות שניתנות לרכישת מכוניות, הלוואות סטודנטים, משכנתאות והלוואות לעסקים תלויות באחוז הריבית.
כשאחוזי הריבית נמוכים, יהיה קל יותר ללווים להחזיר את ההלוואה אז הם
ילוו יותר ויוציאו יותר. כשאחוזי הריבית גבוהים, הלווים ילוו פחות ולכן גם יוציאו פחות.
בארה"ב, לפד אין את הסמכות להגדיר לבנקים איזה אחוז ריבית לקחת מהצרכנים.
אז במקום זאת, הפד משפיע על אחוזי הריבית בשינויים בהזרמת הכסף.
אם הפד מגביר את הזרמת הכסף, יהיה לבנקים המון כסף להלוות.

English: 
Most central banks have two important jobs.
First, they regulate and oversee the nation's
commercial banks by making sure that banks have
enough money in their reserve to avoid bank runs.
Their second job, and the job we're gonna
focus on today, is to conduct monetary policy
which is increasing or decreasing the money
supply to speed up or slow down the overall
economy. Monetary policy is what makes The
Fed and The Fed Chair so influential.
Jacob: Let's start with interest rates. An
interest rate is the price of borrowing money.
When banks lend money, they expect to be repaid
the amount they lent, which is called the
principle, and a percentage of the principle
to cover inflation and to make some profit.
That percentage is called the interest rate.
The number of car loans, student loans,
home loans, and business loans that get
made depends on interest rates.
When interest rates are low, borrowers will
find it easier to pay back loans so they will
borrow more and spend more. When interest rates are
high, borrowers borrow less and therefore spend less.
In the U.S., The Fed doesn't have the power
to tell banks what interest rate to charge
customers. So instead, The Fed manipulates
interest rates by changing the money supply.
If The Fed increases the money supply, there'll
be plenty of money for banks to loan out.

Arabic: 
سيبحث المقترضون عن أفضل صفقة لأخذ قرض،
وستُجبر البنوك على خفض أسعار الفائدة
لأنه سيتوجب عليها المنافسة
وإلا لن يقترض أحد منها.
يؤثر انخفاض في العرض النقدي بشكل عكسي.
فالعرض النقدي القليل
يعني أن البنوك تمتلك أموالًا أقل لتقرضها،
لذا ستحاول الحصول على أعلى سعر فائدة ممكن.
لذا كلما قلّ المال، كلما ازدادت أسعار الفائدة.
إن أراد البنك المركزي تسريع الاقتصاد،
يمكنه زيادة العرض النقدي،
وهذا سيخفض أسعار الفائدة،
ويؤدي إلى المزيد من الاقتراض والإنفاق.
يُدعى هذا السياسة النقدية التوسعية.
إن أراد البنك المركزي إبطاء الاقتصاد،
يقوم بتقليل العرض النقدي،
قلة المال المتوفر ستزيد أسعار الفائدة وتقلل
الإنفاق. يُدعى هذا السياسة النقدية الانكماشية.
إليكم أمثلة من الواقع.
بعد انفجار فقاعة الإنترنت ثم أحداث 11 سبتمبر،
كان اقتصاد الولايات المتحدة
في حالة ركود أو في فجوة ركودية.
كان الإنتاج منخفضًا وكانت نسبة البطالة مرتفعة.
لتسريع الاقتصاد، زاد الاحتياطي الفدرالي
العرض النقدي ما خفّض أسعار الفائدة.
قام هذا بتسهيل الاقتراض، ما زاد من الإنفاق.
ونتيجة لذلك، بدأ الاقتصاد في النمو مجددًا،
وإن كان ينمو بشكل بطيء.

iw: 
הלווים ישוו בין ההצעות הטובות ביותר להלוואה, ובנקים יצטרכו להוריד
את אחוזי הריבית כדי להתחרות או שאף אחד לא ילווה מהם.
לירידה בהזרמת הכסף יש את האפקט ההפוך. המשמעות של פחות הזרמת כסף
היא שלבנקים יש פחות כסף להלוות, ואז הם ינסו לקבל את הריבית הגבוהה ביותר האפשרית.
אז פחות כסף- יותר אחוזי ריבית.
אם הבנק המרכזי רוצה לזרז את הכלכלה, הוא יכול להגביר את הזרמת הכסף,
מה שיקטין את אחוזי הריבית, ויוביל ליותר הלוואות והוצאות.
זה נקרא מדיניות מוניטרית מרחיבה.
אם הבנק המרכזי רוצה להאט את הכלכלה, הוא יוריד את הזרמת הכסף- פחות כסף
זמין יעלה את אחוזי הריבית ויקטין את ההוצאות. זה נקרא מדיניות מוניטרית מרסנת.
אדריאן: הנה כמה דוגמאות מהחיים האמתיים.
אחרי התפוצצות בועת הדוט.קום ופיגועי ה- 11.9, הכלכלה האמריקאית הייתה בצניחה או
מיתון. ההוצאות ירדו והאבטלה עלתה.
כדי להאיץ את הכלכלה, הפד הגביר את הזרמת הכסף, מה שהוריד את אחוזי הריבית.
זה הפך את ההלוואות לקלות יותר, מה שהגביר את ההוצאות, וכתוצאה מכך הכלכלה
חזרה לצמוח שוב, אם כי לאט.

French: 
Les emprunteurs chercheront à emprunter au meilleur prix, et les banques seront contraints de baisser
les taux d'intérêt, car elles sont en concurrence et que sinon, personne n'empruntera chez elles.
Une diminution de la masse monétaire a l'effet inverse. S'il y a moins d'argent disponible, les banques
ont moins d'argent à prêter, elles vont donc
essayer d'imposer les taux d'intérêt les plus élevés possible.
Donc moins d'argent, des taux d'intérêt plus élevés.
Si la banque centrale veut accélérer l'économie, elle peut augmenter la masse monétaire,
ce qui diminuera les taux d'intérêt, et conduira à plus emprunts et de dépenses.
On appelle cela une politique d'expansion monétaire.
Si la banque centrale veut ralentir l'économie, elle diminue la masse monétaire, une diminution de l'argent
disponible va faire augmenter les taux d'intérêt et entrainera la diminution des dépenses. On appelle cela une politique de restriction (ou rigueur) monétaire.
Voici quelques exemples tirés de la vie réelle.
Après le fiasco de Dot Com, puis le 11/09, l'économie américaine était en récession.
La production était faible, et le chômage élevé.
Pour accélérer l'économie, la Fed a stimulé la masse monétaire, ce qui a abaissé les taux d'intérêt.
Cela a rendu plus facile l'emprunt, ce qui a augmenté dépenses, et, par conséquent, l'économie a commencé
à croître de nouveau, bien que lentement.

English: 
Borrowers will shop around for the best deal
on a loan, and banks will be forced to lower
interest rates because they're gonna have to compete
or else no one's gonna borrow from them.
A decrease in money supply has the opposite
effect. Less money supply means the banks
have less money to loan out, so they're gonna
try and get the highest interest rate possible.
So less money -- higher interest rates.
If the central bank wants to speed up the
economy, they can increase the money supply,
which will decrease interest rates, and lead
to more borrowing and spending.
That's called Expansionary Monetary Policy.
If the central bank wants to slow down the economy,
they decrease the money supply -- less money
available will increase interest rates and decrease
spending. That's called Contractionary Monetary Policy.
Adriene: Here's some real life examples.
After the Dot Com bust and then 9-11, the
U.S. economy was in a slump or a recessionary
gap. Output was low, and unemployment was
high.
To speed up the economy, The Fed boosted the
money supply, which lowered interest rates.
This made borrowing easier, which increased
spending, and as a result, the economy began
growing again, albeit slowly.

English: 
Here's another example. In the late 1970s,
prices were rising up to 13% per year. Inflation
is usually more like two to four percent.
The Fed Chairman, Paul Volker, decreased the
money supply, causing interest rates to shoot
up.
People bought fewer homes and cars, and businesses
invested less. Contractionary Monetary Policy
drove down inflation, but with the downside
of increasing unemployment.
There are just no easy answers here... sorry.
During The Great Depression though, The Fed
blew it! 73 years later, Fed Chairman, Ben
Bernanke admitted, "We did it. We're very
sorry. We won't do it again."
So what did The Fed do wrong?
Well there are two things that keep the banking
system healthy - confidence and liquidity.
When customers deposit money in a bank, they need
to feel confident they're gonna get their money back.
In the early years of The Great Depression,
The Fed allowed several large bank to fail,
which caused widespread panic and bank runs in other
banks. The result was a third of all banks collapsed.
The banks failed because they didn't have
Liquid Assets, which is a fancypants way of

French: 
Voici un autre exemple. À la fin des années 1970, les prix augmentaient jusqu'à 13% par an. L'inflation est
généralement plutôt autour de deux à quatre pour cent. Le président de la Fed, Paul Volcker, a diminué la
masse monétaire, provoquant une augmentation des taux d'intérêt.
Les gens ont acheté moins de maisons et de voitures, et les entreprises ont diminué leurs investissements. Une politique de rigueur monétaire
entraîne une baisse de l'inflation, mais avec l'inconvénient d'augmenter le chômage.
Il n'y a tout simplement pas de réponses faciles ici ... désolé.
Durant la Grande Dépression cependant, la Fed a échoué! 73 ans plus tard, le président de la Fed, Ben Bernanke
a admis: «Nous l'avons fait. Nous sommes vraiment désolés. Nous ne le ferons plus".
Mais qu'est-ce que la Fed avait fait de mal?
Eh bien il y a deux choses qui gardent le système bancaire sain, la confiance et les liquidités.
Lorsque les clients déposent de l'argent dans une banque, ils ont besoin d'être confiant dans le fait qu'ils récupéreront leur argent.
Durant les premières années de la Grande Dépression, La Fed a laissé plusieurs grandes banques faire faillite,
ce qui a causé une panique générale et des paniques bancaires dans d'autres banques. Le résultat a été l'effondrement d'un tiers des banques.
Les banques tombaient en faillite parce qu'elles ne disposaient pas de liquidités, ce qui est une façon de dire qu'elles

Arabic: 
إليكم مثال آخر، في أواخر السبعينيات،
كانت الأسعار ترتفع بنسبة 13 بالمئة في السنة.
عادة يحدث التضخم
بنسبة اثنين إلى أربعة بالمئة.
قلل رئيس الاحتياطي الفدرالي بول فولكر العرض
النقدي، ما جعل أسعار الفائدة ترتفع كثيرًا.
اشترى الناس منازلًا وسيارات أقل
وانخفض استثمار الشركات.
قللت السياسة النقدية الانكماشية التضخم،
لكن نتج عنها زيادة نسبة البطالة.
لا توجد حلول سهلة هنا. نحن آسفون.
لكن أثناء الكساد الكبير،
أفسد الاحتياطي الفدرالي جميع الأمور.
بعد 73 سنة،
اعترف رئيس الاحتياطي الفدرالي بن بيرنانكي:
"فعلنا نحن ذلك.
نحن متأسفون جدًا. لن نكرره أبدًا."
إذن، ما الخطأ الذي اقترفه الاحتياطي الفدرالي؟
هناك شيئان يبقيان النظام المصرفي سليمًا،
وهما الثقة والسيولة.
حين يودع الزبائن المال في بنك ما،
يجب أن يشعروا بالثقة بأنهم سيستعيدون أموالهم.
في السنوات الأولى للكساد الكبير،
سمح الاحتياطي الفدرالي بفشل عدة بنوك كبيرة،
ما تسبب في اندلاع هلع واسع الانتشار
وذعر مصرفي في بنوك أخرى.
وكانت النتيجة هي انهيار ثلث البنوك.
فشلت البنوك لأنها لم تمتلك أصولًا سائلة،
وهذه طريقة منمقة لقول إن البنوك
كانت تملك أسهمًا وسندات ورهونات عقارية

iw: 
הנה דוגמה נוספת. בסוף שנות ה- 70 המחירים עלו ב- 13% לשנה. האינפלציה היא לרוב
בין שניים לארבעה אחוזים. יו"ר הפד, פול וולקר, הוריד את
הזרמת הכסף, ובכך גרם לאחוזי הרבית לעלות מאוד.
האנשים קנו פחות דירות ומכוניות, והעסקים השקיעו פחות. מדיניות מוניטרית מרסנת
הורידה את האינפלציה, אבל במחיר של עלייה באבטלה.
אין כאן תשובות פשוטות... מצטערת.
בזמן השפל הגדול, הפד פישל בגדול! אחרי 73 שנים, יו"ר הפד בן ברננקי
הודה, "עשינו את זה. אנחנו מצטערים מאוד. לא נעשה זאת שוב."
אז מה הפד עשה שלא היה בסדר?
ישנם שני דברים המשאירים את המערכת הבנקאית בריאה- בטחון ונזילות.
כשהצרכנים מפקידים כסף בבנק, הם צריכים להרגיש בטחון בכך שהם יקבלו את הכסף חזרה.
בשנים המוקדמות של השפל הגדול, הפד נתן לכמה בנקים גדולים להיכשל,
דבר שגרם לפניקה גדולה ובנקים שהלוו מבנקים אחרים. התוצאה הייתה ששליש מהבנקים קרסו.
הבנקים נכשלו משום שלא היו להם נכסים נזילים, שזאת דרך יפה להגיד

French: 
avaient des actions, des obligations, des prêts hypothécaires, mais pas d'argent en espèces. Ainsi, lorsque les déposants se sont précipités
pour retirer de l'argent, les banques ne pouvaient pas les payer.
La Fed a été blâmée pour avoir prolongé la dépression en n'octroyant pas de prêt d'urgence aux banques,
ce qui aurait augmenté les liquidités des banques et la masse monétaire en général.
Mais comment une banque centrale change cette masse monétaire? Aux États-Unis, il existe principalement trois moyens.
Laissons la place à Thought Bubble.
Lorsque vous déposez de l'argent dans une banque, la banque conserve une partie des dépôts et prête le reste.
On appelle cela le système de réserve fractionnaire. La fraction des dépôts que les banques sont censées
conserver en réserve est communément appelée exigence de réserve. La première manière pour la Fed
de modifier l'offre monétaire est de changer cette exigence. La diminution de l'exigence de réserve
va augmenter la masse monétaire tandis l'augmentation de l' exigence de réserve la diminuera .
La Fed est la banque des banquiers, donc si une banque commerciale a besoin d'argent, elle peut en emprunter à la Fed.
La deuxième chose que la Fed puisse faire pour changer l'offre de monnaie est de changer le taux d'intérêt de ses prêts aux banques.
Ce taux d'intérêt est appelé le taux d'escompte. Diminuer le taux d'escompte
facilitera l'emprunt par les banques et permettra d'augmenter la masse monétaire.
L'augmentation de ce taux fera diminuer la masse monétaire.
La troisième façon de changer l'offre de monnaie est difficile car il implique que Janet Yellen

Arabic: 
لكنها لم تمتلك أموالًا نقدية.
لذا حين هلع المودعون لسحب أموالهم،
لم تستطع البنوك الدفع لهم.
يُلام الاحتياطي الفدرالي على إطالة الكساد
لأنه لم يعطي قروضًا طارئة للبنوك،
والتي كانت لتزيد من السيولة في البنوك
ومن العرض النقدي بشكل عام.
لكن كيف يغير البنك المركزي العرض النقدي؟
ثمة ثلاث طرق رئيسية في الولايات المتحدة لذلك.
لنذهب إلى فقاعة التفكير.
حين تودعون المال في البنك،
يحتفظ البنك بجزء من الإيداعات ويقرض الباقي.
يُدعى هذا المصرفية الاحتياطية الجزئية.
جزء الإيداعات التي يتوجب على البنوك الاحتفاظ
به في احتياطياتها يُدعى الاحتياطي الإلزامي.
الطريقة الأولى التي يمكن للاحتياطي الفدرالي
تغيير العرض النقدي هو من خلال تغيير ذلك.
تقليل الاحتياطي الإلزامي سيزيد العرض النقدي،
وزيادة الاحتياطي الفدرالي ستقلل العرض النقدي.
الاحتياطي الفدرالي هو بنك المصرفيين،
لذا إن احتاج بنك تجاري إلى المال،
يمكنه اقتراضه من الاحتياطي الفدرالي.
ثاني شيء يستطيع الاحتياطي الفدرالي فعله
لتغيير العرض النقدي
هو تغيير أسعار الفائدة
التي يتقاضاها من البنوك.
تُدعى الفائدة تلك سعر الخصم.
سيقوم تخفيض سعر الخصم بتسهيل
الاقتراضَ على البنوك، وسيزيد هذا العرض النقدي.
أما زيادة ذلك السعر
ستقوم بتقليل العرض النقدي.
تُعد ثالث طريقة لتغيير العرض النقدي صعبة
لأنها تستوجب حصول جانيت يلين
على موافقة من المتنورين،

iw: 
שלבנקים היו מניות, אגרות חוב ומשכנתאות, אבל לא כסף מזומן. אז כשהמפקידים רצו להוציא את
הכסף שלהם, הבנקים לא יכלו לתת להם אותו.
הפד הואשם בכך שהוא האריך את השפל מכיוון שהוא לא נתן לבנקים הלוואות חירום,
שהיו מגדילות את נזילות הבנקים ואת הזרמת הכסף באופן כללי.
אבל איך בנק מרכזי משנה את הזרמת הכסף? בארה"ב, יש שלוש דרכים
עיקריות... בואו נלך לבועת המחשבה.
ג'ייקוב: כשאתם מפקידים כסף בבנק, הוא מחזיק חלק מהכספים הללו ומלווה
את השאר. זה נקרא יחס הרזרבה. אחוז הפיקדונות שהבנקים
מחויבים להחזיק כרזרבה נקרא דרישת הרזרבה. הדרך הראשונה
בה הפד יכול לשנות את הזרמת הכסף היא בשינוי הדרישה. הורדה בדרישת הרזרבה
תגדיל את הזרמת הכסף, והעלאה בדרישת הרזרבה תקטין את הזרמת הכסף.
הפד הוא הבנק של הבנקים, כך שאם בנק מסחרי זקוק לכסף, הוא יכול להלוות מהפד.
הדבר השני שהפד יכול לעשות כדי לשנות את הזרמת הכסף הוא לשנות את אחוז הריבית
שהוא גובה מהבנקים. הריבית הזאת נקרית ריבית הפריים. הורדה
בריבית הפריים תקל על הבנקים בלקיחת הלוואות, וזה יגביר
את זרימת הכסף. העלאת הריבית הזאת תקטין את זרימת הכסף.
הדרך השלישית לשנות את הזרמת הכסף היא קשה מפני שהיא דורשת מג'נט ילן

English: 
saying the banks had stock, bonds, mortgages,
but not cash money. So when depositors rushed
to take money out, the banks couldn't pay.
The Fed gets blamed for prolonging The Depression
because it didn't give banks emergency loans,
which would've increased the liquidity in
banks and the money supply in general.
But how does a central bank change the money
supply? In the U.S., there are three main
ways. Let's go to the Thought Bubble...
Jacob: When you deposit money in a bank, the
bank holds a portion of deposits and loans
the rest out. This is called Fractional Reserve
Banking. The fraction deposits the banks
are required to hold in reserves is conveniently
called the Reserve Requirement. The first way
The Fed can change the money supply is by changing
that requirement. Decreasing the Reserve Requirement
will increase the money supply, and increasing the
Reserve Requirement decreases the money supply.
The Fed is the banker's bank, so if a commercial
bank needs money, they can borrow from The Fed.
The second thing The Fed can do to change
the money supply is to change the interest
rate that it charges banks. That interest
rate is called the Discount Rate. Decreasing
the Discount Rate will make it easier for
banks to borrow, and that'll increase the
money supply. Increasing that rate will decrease
the money supply.
The third way to change the money supply is
difficult because it requires Janet Yellen

English: 
to get approval from the Illuminati, the secret
cabal that runs the world.
Nah, I'm just kidding.
The third method is called Open Market Operations.
This is when The Federal Reserve buys or sells
short term government bonds.
Now a government bond, or something called
a treasury bill, is an IOU issued by the government
that says, "I'll pay you back later." Banks
hold those bonds because they earn interest
and are generally less risky than stocks.
If The Fed buys these previously issued government
bonds from a bank, it increases that bank's
liquidity and increases the money supply.
If The Fed issues more bonds, the banks will
have less liquidity and less money to loan
out, and that'll decrease the money supply.
In the U.S., deciding how many bonds to buy and
sell is done by the Federal Open Market Committee.
Adriene: Thanks Thought Bubble!
With these options at its disposal, The Fed
can increase or decrease the money supply
pretty darn quick. The option they use most
often is Open Market Operations.
During the 2008 financial crisis, when the
economy was in severe recession, The Fed went
straight to work, buying massive of bonds.
Boosting the money supply and dropping interest
rates to practically zero.

iw: 
לקבל רשות מהאילומינטי, הכוח המסתורי שמנהל את העולם.
אה, סתם צוחק.
הדרך השלישית נקראת פעולות שוק פתוח. זה קורה כשהפדרל רזרב קונה או מוכר
אגרות חוב ממשלתיות קצרות מועד.
אגרת חוב ממשלתית, או משהו שנקרא שטר אוצר, היא איגרת חוב שהממשלה מוציאה שמשמעותה,
"נשלם לכם חזרה מאוחר יותר". הבנקים מחזיקים באגרות הללו כדי לקבל את הריבית
ומכיוון שבאופן כללי הן פחות מסוכנות ממניות.
אם הפד יקנה יקנה מהבנקים את האגרות הממשלתיות שברשותו, זה יגדיל
את הנזילות ויגביר את זרימת הכסף. אם הפד ייצור עוד אגרות, לבנקים תהיה
פחות נזילות ופחות כסף להלוות, וזה יקטין את זרימת הכסף.
בארה"ב, ההחלטה כמה אגרות לקנות או למכור נעשית ע"י ועדת השוק הפתוח הפדרלית.
אדריאן: תודה בועת המחשבה!
אם האמצעים הללו שברשותו, הפד יכול להגדיל או להקטין את זרימת הכסף
די במהירות. האפשרות בה הוא משתמש הכי הרבה היא הפעולות בשוק החופשי.
במהלך המשבר הכלכלי של 2008, כשהכלכלה הייתה במיתון חמור, הפד ניגש
ישר לעבודה, וקנה המון אגרות. ובכך האיץ מאוד את זרימת הכסף והוריד את רמות הריבית
לבערך אפס.

French: 
ait obtenu l'approbation des Illuminati, le complot secret qui dirige le monde.
Non, je plaisante.
La troisième méthode est appelée opérations d'open market. C'est lorsque la Réserve fédérale achète ou vend
des obligations gouvernementales à court terme.
Maintenant, une obligation gouvernementale, ou un bon du Trésor, est une reconnaissance de dette émis par le gouvernement
qui dit: «Je te rembourserai plus tard." Les banques conservent ces obligations parce qu'elles apportent des intérêts,
et sont généralement moins risquées que les actions.
Si la Fed achète des obligations gouvernementales à une banque, elle augmente les liquidités
de cette banque et augmente la masse monétaire. Si la Fed publie plusieurs obligations, les banques
auront moins de liquidité et moins d'argent à prêter ce qui diminuera la masse monétaire.
Aux États-Unis, c'est le Federal Open Market Committee qui décide combien d'obligations sont achetées ou vendues.
Merci Thought Bubble!
Avec ces options à sa disposition, la Fed
peut augmenter ou diminuer la masse monétaire
plutôt rapidement. Elle utilise le plus souvent les opérations d'open market.
Au cours de la crise financière de 2008, lorsque l'économie était en sévère récession, la Fed a
s'est mise rapidement au travail et a massivement racheté les obligations. Ce qui a stimulé la masse monétaire fait chuter les taux d'intérêt
jusque pratiquement zéro

Arabic: 
وهم الجمعية السرية التي تحكم العالم.
أنا أمزح فقط!
تُدعى الطريقة الثالثة عمليات السوق المفتوحة،
وهي حين يشتري أو يبيع الاحتياطي الفدرالي
سندات حكومية قصيرة الأجل.
السند الحكومي، ويُسمى إذن خزانة،
هو إقرار بالدين تُصدره الحكومة
وينص على أن الحكومة سترد المال لاحقًا.
تحتفظ البنوك بهذه السندات لأنها تكسب فائدة،
ومخاطرها أقل من الأسهم عادة.
إن اشترى الاحتياطي الفدرالي
السندات الحكومية التي صُدرت سابقًا من البنك،
سيزيد من سيولة ذلك البنك ومن العرض النقدي.
إن أصدر الاحتياطي الفدرالي المزيد من السندات،
سيكون لدى البنك سيولة أقل وأموال أقل ليقرضها،
وهذا سيقلل من العرض النقدي.
في الولايات المتحدة، يتم تحديد
عدد السندات التي يجب شراؤها أو بيعها
من قبل اللجنة الاتحادية للسوق المفتوحة.
شكرًا يا فقاعة التفكير.
بوجود هذه الخيارات في يد الاحتياطي الفدرالي،
يمكنه زيادة أو خفض العرض النقدي بسرعة كبيرة.
والخيار الذي يُستخدم غالبًا
هو عمليات السوق المفتوحة.
خلال الأزمة المالية لعام 2008،
حين كان الاقتصاد في حالة كساد حادة،
شرع الاحتياطي الفدرالي بالعمل حالًا
واشترى أعدادًا كبيرة من السندات
ما رفع العرض النقدي
وخفّض أسعار الفائدة إلى صفر فعليًا.
لكن لم يكن ذلك كافيًا،
فقد كان الاقتصاد لا يزال في حال مزرية،

Arabic: 
لذا قام الاحتياطي الفدرالي
بشيء استثنائي جدًا في تاريخ البنوك المركزية،
فقد قام بزيادة الحافز النقدي
من خلال شيء يُدعى التسهيل الكمي.
عادة ما نختصرها بـ Q.E. في العمل
لأنها أسهل على اللسان من التسهيل الكمي،
ومن يعرف كيفية تهجئة quantitative؟
ببساطة، التسهيل الكمي هو حين تقوم البنوك
المركزية بشراء أصول طويلة الأجل من البنوك.
لذا لم يقم الاحتياطي الفدرالي
بشراء أذون خزانة عادية فقط،
بل كان يشتري أشياءً كقروض المنازل
والتي تُسمى أيضًا أوراق مالية بضمان رهن عقاري.
وقاموا بفعل كل هذا باستخدام مال مُختلق. أثار
التسهيل الكمي هذا قلقًا بشأن حدوث تضخم هائل،
فحين تتم إضافة الكثير من المال المُختلق
إلى الاقتصاد، يمكن أن ترتفع الأسعار.
بحسب ملاحظة ميلتون فريدمان: "إن التضخم
موجود دائمًا وفي كل مكان؛ إنه ظاهرة نقدية."
إذن، إن كان الاحتياطي الفدرالي
يزيد العرض النقدي بشكل ثابت منذ عام 2008،
لمَ بقيت نسبة التضخم الحقيقة منخفضة جدًا؟
وبالطبع، إن الجواب مُعقد كالعادة.
يقول العديد من الاقتصاديين
إن السبب هو عدم إقراض البنوك للمال.
تذكروا، يجب على البنوك الاحتفاظ
بنحو عشرة بالمئة من إيداعاتها في احتياطياتها.

French: 
Mais ce n'était pas suffisant, l'économie était encore en mauvais état, de sorte que la Fed a fait quelque chose de très
rare dans l'histoire des banques centrales.
Elle a augmenté son stimulus monétaire par le biais ce qu'on appelle l'assouplissement quantitatif. Nous appelons ça QE
parce que Q.E. est nettement plus facile à dire qu' assouplissement quantitatif.
Et qui sait comment épeler quantitatif?
Basiquement, c'est lorsque les banques centrales achètent des actifs à long terme auprès des banques. Donc, non seulement la Fed
a acheté des obligations normales, mais elle a également racheté des choses comme des prêts immobiliers aka des titres hypothécaires.
Ils ont fait tout cela avec de l'argent virtuel. Ce Q.E. a soulevé des inquiétudes quant à une inflation massive.
Lorsque vous ajoutez beaucoup d'argent virtuel à l'économie, les prix peuvent augmenter.
Milton Friedman a observé, "L'inflation est toujours et partout un phénomène monétaire ".
Donc, si la Fed a augmenté la masse monétaire régulièrement depuis 2008, pourquoi le
taux d'inflation réel est-il resté si faible?
Bien sûr, comme toujours, la réponse est compliquée.
Beaucoup d'économistes disent que c'est parce que les banques n'ont pas prêté l'argent. Rappelez-vous, les banques doivent

iw: 
אבל זה לא הספיק- הכלכלה עדיין הייתה במצב גרוע, אז הפד עשה משהו מאוד לא אופייני
בהיסטוריה של בנקים מרכזיים.
הוא עודד את המדיניות המוניטרית שלו ע"י משהו שנקרא הקלה כמותית. אנחנו קוראים לזה .Q.E
מכיוון ש- .Q.E מתגלגל על הלשון יותר בקלות מהקלה כמותית באנגלית.
חוץ מזה, מי יודע איך לאיית כמותית (quantitative)?
בכלליות זה כשבנקים מרכזיים קונים נכסים ארוכי טווח מהבנקים. אז לא רק שהפד
קנה אגרות רגילות, הוא גם קנה דברים כמו משכנתאות עם ביטחונות.
הם עשו את כל זה עם כסף מומצא. ה- .Q.E הזה העלה חששות לאינפלציה גבוהה.
כשאתם מוסיפים הרבה כסף מומצא לכלכלה, המחירים יכולים לעלות.
מילטון פרידמן אמר, "אינפלציה היא תמיד ובכל מקום תופעה מוניטרית".
אז אם הפד העלה את זרימת הכסף בעקביות מ- 2008, למה אחוז האינפלציה
נשאר כל כך נמוך?
כמובן, כמו תמיד, התשובה מורכבת.
כלכלנים רבים אומרים שזה מכיוון שהבנקים לא הלוו את הכסף. תזכורת, הבנקים

English: 
But it wasn't enough - the economy was still
in bad shape, so The Fed did something very
uncommon in the history of central banks.
It increased its monetary stimulus through
something called Quantitative Easing. We call
it Q.E. at work because Q.E. rolls off the
tongue more easily than Quantitative Easing.
Plus, who knows how to spell quantitative?
Basically it's when central banks buy up longer
term assets from banks. So not only was The
Fed buying regular treasury bills, it was also buying
things like home loans aka Mortgage Backed Securities.
They did all this with made-up money. This
Q.E. has raised worries about massive inflation.
When you add a lot of made-up money to the
economy, prices can rise.
Milton Friedman observed, "Inflation is always
and everywhere a monetary phenomenon."
So if The Fed has been increasing the money
supply steadily since 2008, why has the actual
inflation rate stayed so low?
Of course, as always, the answer is complicated.
Many economists say it's because banks haven't
loaned out the money. Remember, banks have

iw: 
חייבים להחזיק בערך 10% מהפיקדונות כרזרבה. 90% האחרים נקראים רזרבות עודפות-
די ברור- זה בכלליות הסכום שהבנק חופשי להלוות.
בתנאים רגילים, הבנקים יעדיפו שלא להחזיק הרבה רזרבות עודפות מכיוון שלהחזיק
בכסף לא יוצר כסף. אבל מאז 2008, הרזרבות העודפות עלו מאוד. זה אומר
שהבנקים מחזיקים בכסף, והוא לא באמת נכנס למערכת.
למה? חלק יגידו שאלו הרגולציות החמורות על ההלוואות. אבל גם, הלוואה של המון כסף
לבית נראית הרבה יותר מפחידה.
אחרים טוענים שהאינפלציה הנמוכה בארה"ב היא כתוצאה מחוסר הוודאות באירופה, וזה גורם
לזרים להחזיק בדולרים. וחלק אומרים שזה מכיוון שהכלכלה עדיין מקרטעת.
דבר אחד בטוח, כשהכלכלה ממשיכה לצבור מהירות, אנחנו נראה שהפד יפעל
להורדת זרימת הכסף כדי להעלות את אחוזי הריבית.
אחרי הכל, העבודה של הפד היא לקחת את קערת הפונץ' בדיוק כשהמסיבה מתחילה.
ג'ייקוב: אז עכשיו דיברנו על שתי הדרכים העיקריות בהן כלכלנים מזרזים או מאטים
את הכלכלה. מדיניות פיסקלית, המשנה את ההוצאה הממשלתית או המסים, ועכשיו גם מדיניות
מוניטרית, המשנה את זרימת הכסף.

French: 
conserver environ 10% de leurs dépôts en réserve. Les autres 90% est appelé réserves excédentaires - plutôt clair-
ce qui est essentiellement le montant
que les banques sont libres de prêter.
Dans des conditions normales, les banques préfèrent ne pas conserver beaucoup de réserves excédentaires parce que
l'argent e réserve ne rapporte pas d'argent. Mais depuis 2008, les réserves excédentaires ont monté en flèche. Ça signifie
que les banques détenaient l'argent, et qu'il n'est jamais vraiment entré dans le système.
Pourquoi? Certains disent que c'est du à des règles de prêt plus strictes. Mais également le fait que les
gens soient plus inquiets qu'avant à l'idée d'emprunter pour acheter une maison.
D'autres suggèrent que la faible inflation aux États-Unis est due à l'incertitude en Europe,
qui a amené les étrangers à conserver des dollars. Certains pensent que c'est parce que l'économie balbutie encore.
Une chose est sûre, comme l'économie continue de s'accélérer, nous verrons la Fed
diminuer la masse monétaire pour accroître les taux d'intérêt.
Après tout, c'est le rôle de la Fed d'emporter la bassine de punch alors que la fête vient à peine de commencer.
Alors maintenant, nous avons parlé des deux principaux moyens qu'ont les économistes pour accélérer ou ralentir l'économie.
La politique budgétaire, qui impacte
les dépenses gouvernementales ou les impôts, et maintenant la politique monétaire,
qui est impacte la masse monétaire.

Arabic: 
تُدعى نسبة الـ90 بالمئة الباقية
الاحتياطيات الفائضة، اسم واضح جدًا.
ببساطة، الاحتياطيات الفائضة
هي الكمية التي يمكن للبنوك أن تقرضها.
في ظل الظروف الاعتيادية، تفضل البنوك عدم
الاحتفاظ بكمية كبيرة من الاحتياطيات الفائضة،
لأن الاحتفاظ بالمال لا يُجني مالًا. لكن منذ
2008، ازدادت الاحتياطيات الفائضة بشكل كبير.
هذا يعني أن البنوك احتفظت بالمال،
ولم يتم إدخالها في النظام أبدًا.
لماذا؟ يخمن البعض
إنه بسبب قوانين الإقراض الأكثر صرامة،
لكن اقتراض كمية من المال
لشراء منزل بدا أمرًا مخيفًا أكثر.
اقترح أشخاص آخرون أن التضخم المنخفض
في الولايات المتحدة هو نتيجة شك في أوروبا،
وهذا دفع الأجانب للاحتفاظ بالدولارات. ويجادل
البعض أن السبب هو أن الاقتصاد لا يزال مهتاجًا.
هناك شيء واحد مؤكد،
وهو أنه طالما يستمر الاقتصاد في زيادة سرعته،
سنرى أن الاحتياطي الفدرالي
يقلل العرض النقدي كي تزداد أسعار الفائدة.
ففي النهاية، مهمة الاحتياطي الفدرالي هي إيقاف
العرض النقدي حين يبدأ الاقتصاد بالازدهار.
تحدثنا الآن عن الطريقتين الرئيستين التي يمكن
للاقتصاديين تسريع أو إبطاء الاقتصاد بهما.
أولًا، السياسة المالية،
وهي تغيير إنفاق أو ضرائب الحكومة.
وثانيًا، السياسة النقدية،
وهي تغيير العرض النقدي.

English: 
to hold about 10% of their deposits in reserve.
The other 90% is called Excess Reserves - pretty
straightforward - which is basically the amount
that banks are free to loan out.
Under normal conditions, banks would prefer
not to hold a lot of excess reserves because
holding money doesn't make money. But since
2008, excess reserves skyrocketed. This means
that banks held the money, and it never really
got into the system.
Why? Some say it's the stricter lending regulations.
But also, borrowing a bunch of money for a
house seemed a lot scarier.
Others suggest that low inflation in the U.S.
is the result of uncertainty in Europe, and
that's caused foreigners to hold dollars. Some
argue that it's because the economy is still sputtering.
One thing's for sure, as the economy continues
to pick up speed, we'll see The Fed clamping
down on the money supply to increase interest
rates.
After all, it's The Fed's job to take away
the punch bowl just as the party's getting started.
Jacob: So now we've talked about the two main
ways economists speed up or slow down the
economy. Fiscal policy, which is changing
government spending or taxes, and now monetary
policy, which is changing the money supply.

iw: 
בעולם אידאלי, הכלכלה תמיד תהיה מושלמת, ולא נזדקק לכלים אלו.
אבל העולם לא מושלם, אז לפעמים, ההתערבות נחוצה. אז מה מהן עדיף?
ובכן, כמו כל שאלה חד משמעית בכלכלה, התשובה היא... זה תלוי.
זה תלוי במידת החומרה של השפל. כלכלנים רבים טוענים שעבור התנודות הקטנות,
מדיניות מוניטרית יותר אפקטיבית. היא בדר"כ עוברת בחקיקה מהירה ע"י מומחים שהעבודה
היחידה שלהם היא להתמקד במצב הכלכלה.
אבל במצבים חמורים מאוד, מדיניות פיסקלית יכולה להיות הרבה יותר אפקטיבית. ב- 2008
ארה"ב עשתה את שתיהן.
זה גם תלוי במידת הקשר בין הבנק המרכזי במדינה שלכם לפוליטיקה.
ארה"ב ומדינות מפותחות רבות נוספות עבדו הרבה כדי להפריד את הבנק המרכזי שלהן
מפוליטיקאים שייתכן ויש להם ראייה צרה.
התוצאה היא שמדיניות מוניטרית בדר"כ עובדת ואין לה הרבה תופעות לוואי.
אדריאן: אז בפעם הבאה שאתם רואים את ג'נט ילן על מגזין, מדורגת כאחת מהאנשים
המשפיעים ביותר, תצעקו, "הי! אני יודע/ת מי זאת, ואני יודע/ת מה היא עושה".
האנשים במרפאת השיניים שלכם אולי ישתגעו, ואולי לא.
ג'ייקוב: אולי הם צפו בקראש קורס בכלכלה.
אדריאן: תודה שצפיתם- נתראה בשבוע הבא.
ג'ייקוב: תודה שצפיתם בקראש קורס בכלכלה. זה נעשה בעזרת כל האנשים הנחמדים הללו.

English: 
In an ideal world, the economy would always
be perfect, and we wouldn't need these tools.
But the world isn't perfect, so sometimes,
intervention is necessary. So which one is better?
Well, like any clear, unambiguous question
in economics, the answer is... it depends.
It depends on the severity of the slump. Many
economists argue that for your garden variety
fluctuations, monetary policy is more effective.
It's usually enacted quickly by experts whose
only job is to focus on the state of the economy.
But in a very severe downturn, fiscal policy
might become much more effective. In 2008,
the United States did both.
It also depends on whether your country's
central bank is tangled up in politics. The
U.S. and many other developed nations have
worked hard to isolate their central banks
from politicians who might be shortsighted.
The result is that monetary policy generally
works and doesn't have a lot of side effects.
Adriene: So the next time you see Janet Yellen
in a magazine, listed as one of the most influential
people, you can shout, "Hey! I know who that
is, and I know what she does!"
The people in your dentist office might freak
out, but maybe not.
Jacob: Maybe they watch Crash Course Economics.
Adriene: Thanks for watching - we'll see you
next week.
Jacob: Thanks for watching Crash Course Economics.
It was made with the help of all of these nice people.

French: 
Dans un monde idéal, l'économie serait toujours parfaite, et nous n'aurions pas besoin de ces outils.
Mais le monde n'est pas parfait, donc parfois, une intervention est nécessaire. Alors quel est la meilleure façon de le faire?
Eh bien, comme pour toute question claire et sans ambiguïté en économie, la réponse est ... ça dépend.
Cela dépend de la gravité de la crise. Beaucoup d'économistes soutiennent que pour les variations courantes,
la politique monétaire est plus efficace.
Elle est généralement adoptée rapidement par des experts dont
la seule tâche est de se concentrer sur l'état de l'économie.
Mais en période de récession très sévère, la politique budgétaire peut devenir beaucoup plus efficace. En 2008,
les États-Unis ont utilisé les deux.
Cela dépend également de si la banque centrale de votre pays est empêtrée dans la politique.
Les USA et beaucoup d'autres pays développés ont travaillé dur pour isoler leurs banques centrales
des politiciens qui peuvent être myope.
Ainsi, la politique monétaire fonctionne généralement bien, et n'a pas trop d'effets secondaires.
Maintenant, la prochaine fois que vous voyez Janet Yellen dans un magazine, répertoriée comme l'une des personnes les plus influentes,
vous pourrez crier, "Hey! Je sais qui que
est, et je sais ce qu'elle fait! "
Les personnes dans la salle d'attente de votre dentiste risquent de paniquer... ou peut être pas.
Peut-être qu'ils regardent Crash Course Economie.
Merci d'avoir regardé cette vidéo, nous vous reverrons la semaine prochaine.
Merci d'avoir regardé Crash Course Economie. Cette épisode a été réalisé avec l'aide de tous ces gens sympathiques.

Arabic: 
في عالم مثالي، سيكون الاقتصاد
مثاليًا دائمًا ولن نحتاج إلى مثل هذه الأدوات.
لكن العالم ليس مثاليًا، لذا يكون التدخل
ضروريًا في بعض الأحيان. إذن، أيهما الأفضل؟
مثل أي سؤال واضح لا لبس فيه في الاقتصاد،
تكون الإجابة "يعتمد ذلك على..."
يعتمد ذلك على حدة الركود. يجادل اقتصاديون
عديدون أنه في حالة تقلب الأسعار الاعتيادية،
تكون السياسة النقدية فعالة أكثر،
فعادة ما تُسن بسرعة من قبل خبراء
وظيفتهم الوحيدة هي التركيز على حال الاقتصاد.
لكن في حالة كساد حادة،
قد تكون السياسة المالية فعالة أكثر بكثير.
في 2008، قامت الولايات المتحدة بسن الاثنين.
ويعتمد ذلك على ما إن كان
البنك المركزي متداخلًا مع السياسة.
عملت الولايات المتحدة وعدة دول متقدمة أخرى
بجد على فصل البنوك المركزية عن السياسيين
الذين قد يكونوا قصيري النظر.
النتيجة هي أن السياسة النقدية ناجحة بشكل عام
وليس لديها آثار جانبية عديدة.
لذا حين ترون جانيت يلين في مجلة
مُدرجة في قائمة أكثر الناس نفوذًا،
يمكنك أن تهتفوا:
"أعرف من هي، وأعرف ماذا تفعل!"
قد يفزع الناس الموجودون معكم
في عيادة طبيب الأسنان، أو ربما لن يفزعوا.
ربما هم سيشاهدون
Crash Course Economics.
شكرًا لكم على المشاهدة،
سنراكم في الأسبوع المقبل.
شكرًا على مشاهدة Crash Course Economics.
تم إعدادها من قبل جميع هؤلاء الأشخاص اللطفاء.

Arabic: 
إن أردتم مساعدة عمليات السوق المفتوحة
لـCrash Course، اذهبوا إلى Patreon.
إنه منصة اشتراك اختياري
تسمح لكم بدفع أي مبلغ تريدونه شهريًا
لتساعدوا Crash Course
على أن يبقى متوفرًا للجميع إلى الأبد.
شكرًا على المشاهدة.
ولا تنسوا أن تكونوا رائعين.

English: 
Now, if you want to support Crash Course as
open market operations, head on over to Patreon.
It's a voluntary subscription platform that
allows you to pay whatever you want monthly
to help Crash Course be free for everyone...
forever.
Thanks for watching! DFTBA

iw: 
אם אתם רוצים לתמוך בקראש קורס כפעולת שוק פתוח, גשו ל- Patreon.
זוהי מערכת הרשמה התנדבותית המאפשרת לכם לשלם כמה שתרצו מדי חודש
כדי לעזור לקראש קורס להמשיך להיות בחינם לכולם... לתמיד.
תודה שצפיתם! אל תשכחו להיות מגניבים

French: 
Si vous voulez soutenir Crash Course comme une opération d'open market, dirigez-vous vers Patreon.
C'est une plateforme d'abonnement volontaire qui vous permet de payer ce que vous-voulez mensuellement,
afin de permettre à Crash Course de rester libre pour tout le monde ...
pour toujours.
Merci d'avoir regardé! DFTBA
