In het zonnige Spanje was er eens een kleine stier.
Zijn naam was Ferdinand.
Al de andere stiertjes waarbij hij leefde, renden en bonkten met hun kop tegen elkaar,
maar Ferdinand niet ....
Zijn favoriete plek
was onder de boom op de heuvel.
Daar genoot hij van de koele schaduw.
de hele dag..
Hij rook aan de bloemen.
Soms was zijn mama,
dat was een koe,
een beetje ongerust.
Ze was bang dat hij zich eenzaam voelde.
 
wel, Ferdinand,
waarom speel jij niet met alle andere kalfjes
en bonk je met jouw hoofd ?
maar Ferdinand schudde zijn hoofd
Ik hou het graag zoals het is
Het is best leuk
om de bloempjes te ruiken.
en omdat ze een begripvolle mama was,
alhoewel ze een koe was,
liet ze hem daar rustig zitten
en gelukkig zijn
De jaren gingen voorbij
en Ferdinand groeide
en groeide..
tot hij heel groot en sterk was.
Alle andere stieren wilden het liefst
gaan vechten in de arena van Madrid.
maar Ferdinand niet.
Hij wilde nog altijd
rustig onder zijn boom zitten
om de bloemen te ruiken.
Op een dag kwamen vijf mannen
om de beste stier te kiezen
voor het komende stierengevecht.
Alle jonge stieren sprongen, bonkten, renden rond
 
zodat de mannen zouden denken dat zij de sterkste waren
en hen kozen.
maar Ferdinand niet...
hij wist dat ze hem toch niet zouden kiezen.
Het kon hem niets schelen
en hij stapte naar zijn boom.
maar hij keek niet uit
en zette zich net op een wesp !!
Hij sprong op en neer van de pijn ! Hij leek wel gek.
De vijf mannen zagen hem en riepen uit: kijk, die stier !!!!
bravo, machtig, excellent !!!
fantastisch. Dat is de stier die we willen !! hoera !!!
Ze namen Ferdinand mee voor het stierengevecht
in een kar.
Wat een dag !!
De vlaggen wapperden
Orkestjes speelden
Er was een optocht in de arena.
Daar stapten alle mannen op een rij.
Eerst kwamen de picadors
dan de matador
de trotste van allen
 
En dan kwam de stier !!!
Wie dat was, weten jullie wel.
Ferdinand !!
Toen Ferdinand verscheen,
werd iedereen bang van hem;
Ook de picadors werden bang.
Zelfs de matador bibberde.
Toen Ferdinand de mooie bloemen zag,
rende hij naar het midden van de arena en iedereen riep
omdat ze dachten dat hij aanviel.
Toen hij in het midden kwam
zette hij zich rustig neer bij de bloemen
en rook.. mmm
Iedereen werd kwaad, ook de picadors.
De matador was nog het kwaadst.
Komaan, vecht ! Wat is er aan de hand ?
Wees moedig !
Boe !
Aaaaah !
 
De matador trok heel gekke snuiten.
 
 
 
Maar Ferdinand bleef zitten
en rook ..
De matador was woedend.
Hij brak zijn zwaard in stukken,
hij stampte met zijn voeten,
hij trok aan zijn haar
maar Ferdinand zat heel rustig
 
en rook..
Hij knielde voor Ferdinand en smeekte
Steek me !!
Doe iets!!!
Val me aan !!!
 
Een matador heeft ook zijn trots..
Ik zal me nergens
meer durven tonen..
Zo pikten ze Ferdinand op en voerden hem weg.
Het enige wat ik weet:
Hij zit weer
onder zijn geliefde boom.
bloemen ruiken
heel rustig
en hij is heel gelukkig !
Ondertiteling van grootva voor Vic en Flore !!
