
Portuguese: 
Aqui estamos no quarto andar do
Museu de Arte Moderna e
vemos uma pintura chamada
Onement I de Barnett Newman.
Amo Barnett Newman.
É de 1948.
E eu amo esta pintura.
Eu sei, quando andávamos
você disse:
"Amo esta pintura".
É uma mini pintura.
Muitos entram na galeria e observam desde
o outro lado e veem Vir Heroicus Sublimis,
a enorme tela vermelha.
De Newman.
Ignoram a tela minúscula com esta linha 
simples e pequena que Newman
chamou o zip.
Acho que se Newman estivesse vivo
na galeria conosco,
acho que estaria orgulhoso do
Vir Heroicus,
gostaria que prestássemos atenção
a Onement I.
Foi um verdadeiro e importante avanço
para ele, o que comentou numa entrevista
a Thomas Hess,
se bem me lembro.
Disse que o fez em seu aniversário

Turkish: 
New York'ta MOMA'nın dördüncü katındayız.
Barnett Newman'ın 'Onement I' isimli eserine bakmaktayız.
Sanatçı bu tabloyu 1948 yılında yapmış.
Baktığımız gerçekten çok özel bir çalışma. Aynı salonda sanatçının büyük ve göz alıcı bir başka tablosu daha bulunuyor. İzleyiciler genelde o tablo ile çok ilgileniyorlar, ancak bu tablo hakettiği ilgiyi görmüyor diye düşünüyorum.
Bu tablo diğerine nazaran daha küçük boyutlarda.
Tablonun ortasında dikey olarak bir çizgi görüyoruz.
Newman bu çizgiyi 'fermuar' olarak adlandırırmış.
Sanatçı 1970 yılında öldü. Eğer günümüzde yaşıyor olsaydı diğer tablosuna gösterilen ilgiden çok memnun olurdu ancak eminim ki bu tabloya da önem verilmesini isterdi.
Zira bakmakta olduğumuz bu tablo, sanatçının çok önemli bir serisinin ilk resmi olma özelliğini taşıyor.
Sanatçı, kendisiyle yapılan bir röportajda bu tabloya çok önem verdiğini ve bu tabloyu yaşgününde yaptığını söylemiş.
01:00 Sanatçı, boyamaya başlamadan önce tuval üzerinde çalışıyormuş. Tuvale dikkatli bakarsanız, zeminde koyu kahverengi bölümler var. Koyulaşan tonlar belirli bir düzen içinde değiller.
Ortadaki yaklaşık 2 cm genişliğindeki dikey çizgiye bakarsanız, buradaki renk zeminden daha açık tonlarda.
Sanatçı genelde önce zemini biraz boyar daha sonra buraya yapıştırdığı bantı çıkartırmış.
Böylece merkezde gördüğümüz fermuar oluşurmuş.
Ancak bu resimde, sanatçı içgüdüsel olarak, bantı çıkartmadan direk bantın üstünü boyuyor.
Yani bant hala tuvalin üstünde.
Sanatçı daha sonra bir sandalye çekip resmin önüne oturmuş, resim yapmaya ara vermiş, ve gerçekten önemli bir şey yaptığına kanaat getirmiş. Daha sonra oturup yaptığı şeyin niçin önemli olduğunu düşünmeye devam etmiş. sanatçının kendi anlatımı bu şekilde, gerçekten ilginç bir kişiliğe sahipmiş.
Sanatçı gerçekten de ilginç bir kişiliğe sahip. City College'a gidiyor, felsefe alanında yüksek öğrenim görüyor, New York belediye başkanlığına aday oluyor. Belediye Başkanlığını sanat adına bir manifesto olarak algılamak da mümkün.
Sanat tarihçileri, sanatçının eserlerine ilişkin farklı yorumlarda bulunuyorlar.
Bazı sanat tarihçileri Newman'ın eserlerinde neredeyse İncil kadar eskiyi, adeta insanlık tarihini gördüğünü söylüyor. İlk bölünme. İncil'in Genesis yani Yaradılış kitabının ilk sayfalarında karanlığın aydınlıktan, erilin dişiden, iyinin kötüden, karanın denizden ayrılmasından bahsedilir.
Başka sanat tarihçileri ise bu yorumlara katılmıyorlar. Tabloyu, sanatçının entellektüel düşüncelerinin dışa vurumu olarak görüyorlar.
Ben de kendi yorumumu getireyim. Bence Newman için burada önemli olan, içgüdüsünün kayda geçirilmesi, dışa vurulmasıydı. Daha önceden planlanmaksızın, ortaya bu rengi boyamak istedi. Sanatçının kendi açıklamasını hatırladığımda, Newman'ın bu beklenmedik, yaratıcı içgüdüyü önemli bulduğunu düşünüyorum.
Aslında sanatçılar genelde bunu yaparlar, içgüdüleri doğrultusunda sanat eserlerini oluştururlar. Ancak burada gördüğümüz, içgüdüselliğin saf olarak yansıtılması.
Bu çizgi yatay değil ,dikey. Bakmak için resmin önüne geldiğinizde kenarda durmuyorsunuz, iç güdüsel olarak resmin tam karşısında duruyorsunuz.
Yani izleyiciler, insanlar kendilerini sanatçının fermuarlarına göre konumlandırıyorlar.
03:40 Newman'ın fermuarları ile Giacometti'nin ince uzun figürleri arasında parallellik kurmaya çalışan bazı sanat tarihçileri de oldu.
Bazı yönlerden bu fermuarların bir ayna gibi olduğunu, boşlukta bir başına olan insanların kendilerine baktıkları soyut bir ayna gibi olduğunu da düşünüyorum.
Bantın boyanmış olması, insan varlığının ve bireyselliğinin deklarasyonu gibi. Varoluşçu.
Resmin 1940'ların sonlarında yapılmış olduğunu hatırlayalım, bu dönemde varoluşçuluk çok revaçta.
Tabloya ilişkin pek çok yorum yapmak olası. Serinin ismi itibarı ile tek olmayı ifade etmesi muhtemel olsa da, fermuarın ayrılığı mı birleşmeyi mi temsil ettiğine karar vermeyi size bırakıyoruz.
Bitirmeden önce, bir de güncel bilgi eklemek istiyorum: Bu serideki Onement VI,2013 Mayıs ayında New York'ta yapılan bir müzayedede 43,8 milyon dolara el değiştirdi.

Ukrainian: 
Отож,ми на 4-му поверсі
Музею сучасного мистецтва
і дивимось на картину Барнета Ньюмана
під назвою "Єдність І".
Я люблю творчість Барнета Ньюмана.
Ця картина намальована у 1948-му.
І мені подобається ця робота.
Я знаю,коли ми проходили повз,
ви казали, що вона вам подобається.
Це крихітна картина.
Знаєте, сюди приходить чимало людей
і оглядають майже все у галереї,
їм одразу впадає в очі величезна
картина автора під назвою
"Людина, героїчна і велична"
(лат. "Vir Heroicus Sublimis")
Проте глядачі переважно
просто проходять повз цю крихітну
роботу,на якій проведена проста, невелика
лінія, котру Ньюман назвав "застібкою".
Хоча,знаєте, я гадаю,що якби 
Ньюман був живим сьогодні,
і якби був тут,із нами,то він напевне
пишався би"Людиною героїчною",
але,я думаю,все ж хотів,
аби ми звернули увагу на "Єдність І".
Картина була для митця справжнім 
надважливим проривом,
про що він розповідав в інтерв'ю із
Томасом Гессом,
якщо не помиляюсь.
Художник розказував,що написав картину
на свій день народження,і що він готував..
Зараз я розкажу вам коротку
передісторію цього.

English: 
Voiceover: So here we are on the fourth
floor of the Museum of Modern Art
and we're looking at a painting
called Onement I by Barnett Newman.
Voiceover: I love Barnett Newman.
Voiceover: And it's from 1948.
Voiceover: And I love this painting.
Voiceover: I know when we walked by
you said, "I love this painting."
Voiceover: It's a tiny little painting.
You know most people walk into this
gallery and they look across the gallery
on the other side and they see Vir
Heroicus Sublimis, this huge red canvas.
Voiceover: By Newman.
Voiceover: And they completely
ignore this tiny little canvas
with this simple little line
that Newman called the zip.
But I think if Newman were still alive
and he were in the gallery with us,
you know I think he would be very
proud of Vir Heroicus but I think
he would want us to pay
attention to Onement I.
It was a real breakthrough
for him in an important way
and he actually he talked about it
in an interview with Thomas Hess,
if I remember correctly.
He says that he did it on his birthday
and he said that he was preparing...
I'll give you a little
short back-story about it.

English: 
He was preparing the canvas as he
often did, if you look at the canvas
its got this broad sort of slightly
uneven cadmium gray dark background
but before he had laid that
down, if you look closely,
you'll see that there's
a piece of masking tape,
just simple three quarter inch masking
tape that goes down the center.
And what he would often do is he
would paint up the background a bit
and then he would remove the tape and
then he would have this stark white zip
that would be going down the center of it.
But this time he decided,
he said, to just impulsively
take some cadmium red
light and paint it down,
paint a line right down on
top of that masking tape.
Voiceover: So is that masking tape
still there, underneath there?
Voiceover: It's still there,
can you see the ridge?
Voiceover: So in this case he
never removed the masking tape.
Voiceover: That's right and then
what he says is great, I love this.
He took a chair, he sat down in
front of it, he stopped painting
and he decided he had done
something really important
and he sat back to
think about what it was.
(laughs)
Voiceover: Now Newman
you have to understand
was a really interesting guy.
He'd gone to city college, he
had been a philosophy major,
he had actually run for mayor of
New York on the artist ticket.
Obviously he didn't win.
He was an ornithologist.

Ukrainian: 
Автор підготовлював полотно, як це
зазвичай робив, і коли ви поглянете на
полотно, то побачите,що все кадмієве
сіро-темне тло злегка шорсткувате,
і перш ніж митець наклав туди фарбу,
якщо придивитесь,
то побачите шматок
маскувальної стрічки,простий шматочок
розміром у 19 мм, котрий спускається
до центру картини.
Художник часто малював фон недовго 
і тоді здирав стрічку,
таким способом отримуючи зовсім
білі "застібки",
котрі проходили вниз по центру.
Але цього разу, автор вирішив, як казав,
просто взяти кадмій світло-червоний
і провести лінію до низу
одразу на цьому скотчі.
То що, та стрічка досі залишається на
картині?
Так,бачите складки від неї?
Тож у цьому випадку, автор не здирав
скотчу.
Саме так,і тоді як митець сказав,є
неймовірним і мені це подобається.
Автор взяв стілець,сів перед картиною,
припинив малювати
і вирішив, що зробив щось надзвичайно 
важливе,
тоді відставив все, щоб подумати,
що це було.
(сміх)
Тепер,як ви зрозуміли,
Ньюман справді був цікавою людиною.
Він вступив то місцевого коледжу,
здобув ступінь з філософії,
та й навіть балотувався в мери Нью-Йорка
як художник.
Очевидно, що вибори він програв.
Ньюман також був орнітологом.

Portuguese: 
e que o estava preparando...
Vou contar um pouco dessa história.
Ele estava preparando a tela como
muitas vezes,
se olhamos para ela, esta tem esse
amplo
acinzentado e pouco irregular
fundo vermelho escuro
mas antes que ele a tivesse fixado,
se olhar de perto, pode ver que
há um pedaço de fita adesiva, apenas uma
simples fita de 2 centímetros que segue
para baixo do centro.
O que ele geralmente faria é pintar um
pouco o fundo e então retirar a fita, e
teria esta nítida faixa branca que
desce desde o centro.
Mas aqui ele decidiu, por impulso,
disse ele,
Pintar com um vermelho vivo cádmio,
pintar uma linha para baixo
encima da fita.
Então a fita ainda está la?
Ainda está lá, consegue ver a ponta?
Então, neste caso ele nunca
removeu a fita.
Exato e depois o que ele diz é ótimo,
eu adoro isso.
Ele pegou uma cadeira,
sentou-se em frente,
parou de pintar, e decidiu que tinha feito
algo realmente importante, então
parou e refletiu sobre o que era.
(Risos)
Tem que entender que Newman

English: 
He really was a very cerebral guy.
Voiceover: So what is it that
you think that he thought he did?
Voiceover: Well art historians have
been arguing about that for a long time.
Some art historians see this as
really a kind of biblical image.
There is a long line of art
history that sees his childhood
in an orthodox Jewish
environment as being expressed
in this notion of a
kind of biblical origin.
Sort of the primary division.
If you think about the first pages
of the bible, of the book of Genesis.
Voiceover: The dividing
of light from darkness.
Voiceover: Of male from
female, of good from evil.
Yes, exactly right.
Voiceover: The land and the sea.
Voiceover: That's right.
But other art historians, who
I tend to prefer actually,
disagree with that to a large extent
and see this as a much more normal
and much more I think intellectually
sort of rooted set of ideas.
Let me step back from that though and
just say that I think what Newman saw
was a registration of impulse.
That his impulse to paint that
cadmium red light down the center

Portuguese: 
era um tipo interessante.
Tinha ido para a faculdade da cidade,
foi um grande filósofo.
ele tinha se candidatado a prefeito
de Nova Iorque no bilhete
de artista. Obviamente ele não ganhou.
Ele foi um ornitólogo.
Foi verdadeiramente um cara intelectual.
Então o que é que você acha que
ele pensou que ele fez?
Historiadores têm discutido
sobre isso por muito tempo.
Alguns historiadores da arte vêem isso
como um tipo de imagem bíblica.
Há uma longa linha de história da arte,
que vê a sua
infância num ambiente judio ortodoxo
sendo expressa
nesta noção de uma
espécie de origem
bíblica.
Um tipo de primeira divisão.
Se você pensar sobre as primeiras páginas
da Bíblia, do livro de Gênesis.
O limiar entre a luz e a escuridão. Do
homem e da mulher, do bem e do mal.
Sim, exatamente.
Da terra e do mar.
É isso mesmo.
Outros historiadores, que eu prefiro,
na verdade, discordam grandemente e

Ukrainian: 
Його справді всюди було багато.
То про що, на вашу думку, він думав
коли робив це все?
Що ж, історики з мистецтва досить довго
сперечались щодо митця.
Деякі прирівнюють його навіть до 
біблейського персонажа.
Ми знаємо про довгу історію творчості
художника,що відображає його
дитячі роки у єврейській 
православній сім'ї,звідки й виникає думка
про біблейське походження митця.
Це щось на кшталт походження всесвіту,
якщо ви переглянете перші сторінки із
Біблії, із Книги Буття.
Відділення світла від пітьми.
Чоловіка від жінки, добра від зла.
Так, саме так.
Землю від моря
Справді.
Інші знавці з історії мистецтва,
які переважно
не погоджуються із таким твердженням
і розглядають це більше як
звичайний вкорінений набір тем.
Дозвольте мені відійти від тієї думки,
і сказати, що на мою думку, те,що
Ньюман побачив було поривом.
Поривом протягнути кадмієм світло-червоним
лінію вниз по центру

Portuguese: 
veem isso como algo muito mais normal e
acho que é muito mais um conjunto
de ideias enraizadas.
Deixe-me recuar um pouco e só dizer que
acho que o que Newman viu era um
registro de impulso.
Aquele seu impulso para pintar o
cádmio vermelho abaixo do centro que não
tinha sido pré-concebido,
era o que ele estava valorizando aqui.
Era uma espécie de
impulso inesperado, energia criativa
que é o que ele se interessava aqui.
Mas os artistas fazem isso
o tempo todo.
Começama a pintar e seus impulsos os 
levam a outro lugar.
É verdade, mas aqui é a pura
expressão disso.
É tão elementar
Aquela linha, olhamo-la por um segundo.
Não é horizontal, mas
ele por acaso a fez assim.
É vertical, e quando paramos em frente
a ela, não a vê de lado, o que as pessoas
fazem é isso, estar justo em frente a ela.
Alinham-se em frente a ela.
São verticais, figuras humanas e que
na verdade,
ha havido esforços para traçar
um paralelo entre a linha de Newman

English: 
which had not been preconceived, was
itself the thing that he was valuing here.
It was a kind of unexpected
turn and that impulsiveness,
that sort of moment of creative
energy, was signified here,
that's what he was interested in.
Voiceover: But artists
do that all the time,
they start painting and
then they go somewhere else.
They have an impulse and their
brush takes them somewhere else.
Voiceover: It's true but this is
such a purified expression of it.
It's so elemental.
That line, let's look at it for a second.
It's not a horizontal line, although
he did occasionally do that.
It's vertical and as you
stand in front of it,
you're not standing in front
of this painting to the side,
you're standing almost
directly in front of it
and that's what people do.
People align themselves to his zips.
They are vertical, they're
the human figure and in fact
there have been some efforts
to sort of parallel the
line of Newman's zip
with say Giacometti's
very tall thin figures.
Voiceover: Yeah it reminded me of that.
Voiceover: Yeah and I think
there may be something to that.

Ukrainian: 
що зовсім не було упередженим, і саме тим,
що митець найбільше цінував у цьому творі.
Це було наче неочікуваний поворот тієї
імпульсивності,
щось на кшталт миті вивільнення творчої
енергії,що виражено тут
і в чому автор був зацікавлений.
Але художники роблять це постійно,
вони починають малювати і потім
поринають в зовсім інший світ.
В них теж присутній цей порив і їхній
пензель несе їх в зовсім інший вимір.
Так,ви праві, але ця робота-
наче чисте вираження цих відчуттів.
Настільки стихійне.
Ця лінія,поглянемо на неї на хвильку.
Вона не є горизонтальною,хоча і художник
часом так малював.
Ця лінія вертикальна, і коли ви стоїте
перед нею,
не перед цілою картиною збоку,
а просто перед цією лінією,
що і люди роблять.
Глядачі зосереджуються на "застібках"
Ньюмана.
Це вертикальні лінії, котрі відображають
фігуру людини, також можна бачити,
що тут були спроби провести паралель
між "застібками" Ньюмана і,
наприклад,із скульптурами високих людей
Джакометті.
Так, справді схоже.
Так і я думаю, картина якось 
пов'язана із цим.

Ukrainian: 
На мою думку, ці "застібки"- наче
дзеркало,
абстрактне дзеркало, котре відображає
людину у просторі,
постать,котра дивиться на себе, наче в
ізоляції.
То ви гадаєте,що малюючи на стрічці
художник хотів відобразити
у картині присутність людини.
Та індивідуальності, саме так.
Я гадаю тут присутнє щось природнє-
"Я тут"-щось таке.
Саме так, і це справді виражено в
екзистенціальній манері,
тим більше картину було створено протягом
пізних 40-х,
час,коли екзистенціалізм 
був досить потужним.
Це були роки одразу після
Другої світової війни
і якщо подумати про те,як Ньюман був 
стурбований через концентраційні табори,
що тоді теж багато хто переживав у США,
через задум зігнати всіх людей щільно
разом, так?
Тому ми маємо на картині 
ствердження американського індивіда,
цієї постаті в ізоляції.
Картина стосується не тільки 
індивідуальності,а й свободи особистості.
(фортепіано)
Переклад на українську: Сеньковська Зоряна. Рев'ювер: Кузьменко Оксана. Благодійний фонд "Magneticone.org"

English: 
Because in some ways I think
that that zip is a mirror,
it's a very abstracted
mirror of the human in space,
of the figure looking at
themselves in a kind of isolation.
Voiceover: So you think
that by painting the tape
as a sort of declaration
of human presence.
Voiceover: And individuality, yeah.
I think there's something
sort of inherently-
Voiceover: I'm here kind of thing.
Voiceover: Yeah and it's really
existentialist and if you think
about when this was
painted, in the late '40's,
existentialism was very powerful.
This was the years immediately
after the Second World War
and if you think about Newman's
concern for the concentration camps
which had just really became
wildly understood in the U.S.,
this idea of people
pushed together, right?
Here we have in a sense this
assertion of the American individual
of this figure in isolation.
Voiceover: An idea of individuality
but also kind of personal freedom.
(piano playing)

Portuguese: 
e a de Giacometti, de figuras
finas muito altas.
Sim, me recorda isso.
Sim e acho que tem algo disso.
Porque de alguma forma acho
que aquela fita é um espelho,
é um abstrato espelho da
humanidade no espaço, da figura
olhando-se em isolamento.
Então você acha que pintar a
fita é um tipo de declaração
de presença humana.
E indicidualmente, é.
Eu acho que há alguma ligação.
Estou aqui, é o tipo de coisa.
Sim, é realmente o existencialismo,
se pensar que foi feito ao
final dos anos 40,
o existencialismo era muito poderoso.
Eram os anos pós 2a. Guerra Mundial e se
pensar nas preocupações de
Newman sobre os campos de concentração
que era estranhamente
compreendiso nos Estados Unidos,
a ideia de pessoas juntas, certo?
Aqui temos, a afirmação disso,
do indivíduo americano desta
figura em isolamento.
A ideia do individualismo mas
pessoalmente livre.
(Música de piano)
