Μας αποκαλούν χαμένους
αλλά οι πραγματικά χαμένοι βρίσκονται
εκεί κάτω στην Wall Street.
Έχουν διασωθεί με δισεκατομύρια
από τα δικά μας λεφτά.
Μας αποκαλούν σοσιαλιστές
όμως εδώ είναι ήδη ο σοσιαλισμός
για τους πλούσιους
Λένε πως δεν σεβόμαστε την
ιδιωτική ιδιοκτησία
αλλά στην οικονομική κατάρευση 
του 2008
περισσότερη σκληρά αποκτημένη
ιδιωτική ιδιοκτησία καταστράφηκε
από όση θα μπορούσαμε όλοι μας
εδώ να καταστρέψουμε
αν καταστρέφαμε όλη την μέρα
και την νύχτα για εβδομάδες
Σας λένε πως είμαστε
ονειροπόλοι
Οι αληθινοί ονειροπόλοι είναι αυτοί
που θεωρούν
πως τα πράγματα μπορούν να
συνεχίζουν να είναι όπως πάντα.
Δεν είμαστε ονειροπόλοι.
Είμαστε το ξύπνημα.
Από ένα όνειρο που
μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Δεν καταστρέφουμε τίποτα.
Μόνο παρατηρούμε πως το σύστημα
καταστρέφει τον εαυτό του.
Όλοι γνωρίζουμε την κλασική σκηνή
από τα cartoons.
Η γάτα φτάνει στον γκρεμό
αλλά συνεχίζει να περπατά
αγνοώντας το γεγονός πως δεν υπάρχει
τίποτα από κάτω της.
Μόνο όταν κοιτάει κάτω και το
παρατηρεί
τότε πέφτει.
Αυτό κάνουμε εδώ.
Λέμε στους τύπους εκεί
στην Wall Street
"κοιτάξτε κάτω !!!"
Στα μέσα Απριλίου του 2011
η Κινεζική κυβέρνηση 
απαγόρευσε,
στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο
και στα μυθιστορήματα,
όλες τις ιστορίες που περιέχουν εναλλακτικές
πραγματικότητες
και ταξίδια στον χρόνο.
Αυτό είναι ένα καλό σημάδι για
την Κίνα.
Σημαίνει ότι οι άνθρωποι ονειρεύονται
ακόμα για εναλλακτικές.
Έτσι πρέπει να απαγορεύσεις
αυτό το όνειρο.
Εδώ δεν χρειαζόμαστε μια απαγόρευση.
Επειδή η κυρίαρχη ιστορία έχει την δυνατότητα
να καταπιέζει το όνειρό μας.
Δείτε τις ταινίες που βλέπουμε συνεχώς.
Είναι εύκολο να φανταστείς το
τέλος του κόσμου.
Ένας αστεροειδής καταστρέφει
όλη την ζωή κ.τ.λ.
Αλλά δεν μπορείς να φανταστείς το
τέλος του καπιταλισμού.
Έτσι λοιπόν τί κάνουμε εδώ;
 Επιτρέψτε μου να σας πω ένα παλιό αστείο
από την εποχή του κομμουνισμού.
Ένας τύπος στέλνεται από την Αν. Γερμανία για
να δουλέψει στη Σιβηρία.
 Γνώριζε πως τα γράμματά του, θα τα
δίαβαζαν οι λογοκριτές.
Έτσι, έιπε στους φίλους του:
"Ας θέσουμε έναν κώδικα."
"Αν ένα γράμμα μου είναι γραμμένο
με μπλέ μελάνι"
"θα είναι αληθινό αυτό
που θα λέω."
"Αν είναι γραμμένο με κόκκινο μελάνι,
θα είναι ψεύτικο."
Μετά από έναν μήνα οι φίλοι του
λαμβάνουν το πρώτο του γράμμα.
Όλα είναι με μπλέ.
Λέει αυτό το γράμμα:
"Όλα είναι υπέροχα εδώ."
"Τα μαγαζιά είναι γεμάτα με
καλό φαγητό"
"οι κινηματογράφοι δείχνουν καλές
ταινείς από την Δύση"
"τα διαμερίσματα είναι μεγάλα
και πολυτελή"
"το μόνο που δεν μπορείς να αγοράσεις"
"Είναι κόκκινο μελάνι."
Έτσι ζούμε.
Έχουμε όλες τις ελευθερίες που θέλουμε
αλλά αυτό που μας λείπει είναι
κόκκινο μελάνι.
Η γλώσσα για να αρθρώσουμε την
μη-ελευθερία μας.
Ο τρόπος που μάθαμε να μιλάμε
για την ελευθερία
"Ο πόλεμος για την Τρομοκρατία"
και ούτω καθεξής
Διαψεύδει την ελευθερία.
Και αυτό είναι που εσείς
κάνετε εδώ.
Δίνετε σε όλους μας το κόκκινο μελάνι.
Υπάρχει ένας κίνδυνος.
Μην ερωτευτείτε τους εαυτούς σας.
Περνάμε καλά εδώ.
Αλλά θυμηθείτε, τα πανηγύρια
είναι εύκολα.
Αυτό που μετράει είναι
η επόμενη μέρα
όταν θα πρέπει να επιστρέψουμε στις κανονικές μας ζωές.
Θα υπάρχουν αλλαγές τότε;
Δεν θέλω να θυμάστε αυτές τις ημέρες
ως "είμασταν νέοι και ήταν όμορφα."
Θυμηθείτε πως το βασικό μας μήνυμα είναι:
"Μας επιτρέπεται να σκεφτούμε τις εναλλακτικές."
"Το ταμπού, έσπασε!"
"Δεν ζούμε στον καλυτερο δυνατό κόσμο."
Όμως μπροστά μας βρίσκεται ένας
μακρύς δρόμος. 
Υπάρχουν πραγματικά δύσκολες
ερωτήσεις που θα αντιμετωπίσουμε.
Γνωρίζουμε τί δεν θέλουμε
αλλά τί θέλουμε;
Ποιά μορφή κοινωνικής οργάνωσης, μπορεί να
αντικαταστήσει τον καπιταλισμό.
Τί είδους νέους ηγέτες θέλουμε.
Θυμηθείτε, το πρόβλημα δεν είναι η διαφθορά
ή η απληστία.
Το πρόβλημα είναι το σύστημα.
Σε αναγκάζει να διαφθαρείς.
Προσέχετε όχι μόνο για τους εχθρούς
αλλά επίσης και για τους ψεύτικους φίλους
που δουλεύουν ήδη για
να διαλύσουν αυτή την διαμαρτυρία.
Με τον ίδιο τρόπο που παίρνετε καφέ
χωρίς καφεΐνη,
μπύρα χωρίς αλκοόλ, παγωτό χωρίς λίπος,
θα προσπαθήσουν να
μετατρέψουν αυτό σε μια ανώδυνη,
ηθική διαμαρτυρία.
Μια ντεκαφεϊνέ διαμαρτυρία.
Όμως ο λόγος που βρισκόμαστε εδώ,
είναι πως χορτάσαμε από έναν κόσμο
όπου το να ανακυκλωνεις τενεκεδάκια, το να
δίνεις μερικά δολλάρια για φιλανθρωπία
ή να αγοράζεις έναν καπουτσίνο από τα Starbucks
όπου το 1% πηγαίνει στα πεινασμένα
παιδιά του τρίτου κόσμου
είναι αρκετό για να μας κάνει να νιώσουμε καλά.
Αφού αναθέτουμε στο εξωτερικό δουλειά και
βασανιστήρια
αφού τα γραφεία συνοικεσίων αναθέτουν ακόμα
και την ερωτική μας ζωή αλλού
"Επανάληψη, επανάληψη"
- Συγνώμη;
- Επανάληψη
Μπορούμε να δούμε πως για πολύ καιρό
επιτρέψαμε ακόμα και τους πολιτικούς μας συσχετισμούς
να ανατεθούν αλλού.
Τους θέλουμε πίσω.
Δεν είμαστε κομμουνιστές
αν ο κομουνισμός σημαίνει το σύστημα που
κατέρρευσε το 1990.
Θυμηθείτε πως σήμερα αυτοί οι
κομμουνιστές,
είναι οι πιό αποτελεσματικόι, αδίστακτοι
καπιταλιστές.
Στην Κίνα σήμερα έχουμε
καπιταλισμό
που είναι ακόμα πιό δυναμικός και από τον
αμερικανικό σας καπιταλισμό
και όμως δεν χρειάζεται την δημοκρατία.
Που σημαίνει ότι όταν κριτικάρετε
τον καπιταλισμό.
μην επιτρέπετε στους εαυτούς σας να
εκβιάζονται
ότι είστε ενάντια στην δημοκρατία.
Ο γάμος μεταξύ καπιταλισμου
και δημοκρατίας τελείωσε.
Η αλλαγή είναι εφικτή.
Τί θεωρούμε σήμερα εφικτό;
Απλώς δείτε τα μέσα ενημέρωσης.
Από την μια μεριά, στην τεχνολογία
και στην σεξουαλικότητα.
όλα φαίνονται να είναι εφικτά.
Μπορείς να ταξιδεύσεις στο φεγγάρι
μπορείς να γίνεις αθάνατος με την
βιο-γενετική
μπορείς να κάνεις σεξ με ζώα ή οτιδήποτε άλλο
αλλά δείτε στο πεδίο της κοινωνίας και
της οικονομίας.
Εκεί σχεδόν όλα θεωρούνται αδύνατα.
Θέλεις να ανεβάσεις του φόρους λιγο
στους πλούσιους
σου λένε ότι είναι αδύνατο.
Χάνουμε την ανταγωνιστικότητα.
Θέλεις περισσότερα χρήματα για τη
δημόσια υγεία
σου λένε αδύνατο, αυτό σημαίνει
ολοκληρωτικό κράτος.
Δεν υπάρχει κάτι λάθος στον κόσμο,
όπου σου υπόσχονται πως θα γίνεις αθάνατος,
αλλά δεν μπορείς να ξοδεύσεις λίγο παραπάνω
για τη δημόσια υγεία;
Ίσως θα πρέπει να θέσουμε τις 
προτεραιότητες μας σωστά.
Δεν θέλουμε ένα υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης
θέλουμε καλύτερο επίπεδο διαβίωσης.
