
Turkish: 
Çeviri: Caesar Čiček
Geçmiş deneyimlerim ve nasıl anarşist olduğum
-bu, uzun mu uzun bir hikâyedir...
Amerika'nın Genç Öncüleri denilen bir örgüte,
komünist çocuklar hareketine katılmıştım
1930 yılında New York'ta.
Henüz dokuz yaşında idim.
Ve '30'lar boyunca ilkin bir Stalinist,
ardından gitgide Troçkizme
sempati duyan biri olarak yaşadım.
1939'a dek, Hitler'in iktidara gelişini,
Avusturya'lı işçilerin 1934'teki başkaldırısını,
ki emek tarihinin neredeyse tamamen
unutulmuş bir epizotudur,
İspanyol Devrimi'ni görmüştüm.
-Bununla sözde İspanyol İç Savaşı'nı kastediyorum-
Sonunda Stalinizmle büsbütün düş kırıklığına uğramış
ve giderek Troçkizme yönelmiştim.
1945'e gelindiğinde ise,
Troçkizme de inancımı yitirmiştim;

English: 
Subtitle Grooming: Caesar Čiček
My background and how I have become an anarchist,
those are long long story...
I had entered the communist children's movement,
an organisation called
The Young Pioneers of America in 1930 in New York City I was only 9 years of age.
And had gone through the entire 30s
as a Stalinist initially
and then increasingly as someone who was more and more sympathetic to Trotskyism.
By 1939 after having seen Hitler rise the
power, the Austrian workers revolt of 1934
-an almost completely forgotten episode
in labor history-
The Spanish Revolution by which I mean
the so-called Spanish Civil War
I finally became utterly disillusioned with Stalinism
and drifted increasingly toward Trotskyism.
And by 1945
I finally also became disillusioned with Trotskyism;

English: 
and I would say now 
increasingly with Marxism and Leninism.
But the essential thing so far as I'm concerned
as I reflect upon all of this now
is that I had gone through a period of Marxism which is 
almost unknown today to many American radicals.
A period when Marxism was a workers movement
to a very great extent
and when it was a movement in the streets
in which hundreds of thousands of people at times
could be brought out in massive demonstrations
throughout the country under red flags
whether it be communist or socialist.
And by the end of the WWII
and particularly by the end of the 1940s
I literally saw this movement have disappeared from history, at least as far as the US is concerned.
And I'd have no belief whatever
that it will come back again.
Namely what I'm saying is
I saw the end of the classical workers movement.
And I had to ask myself
why had this come about? What did this mean?
And the conclusion I came to was this:

Turkish: 
keza, bugün söyleyebilirim ki
Marksizm ve Leninizme de...
Ama tüm bunlar üzerine bugün düşündüğümde,
kendimle ilgili esas olan şudur ki
ben, bugün birçok köktenci Amerikalı için meçhul olan
bir Marksizm döneminden geçmiştim.
Marksizmin çok büyük çapta
bir işçi hareketi olduğu bir dönemden...
Ve sokaklarda yaşanan bir hareket olduğu;
yüzlerce binlerce insanın, komünist olsun sosyalist olsun, memleketin her yerinde
kimi zaman devasa gösterilerle meydanlara çıkabildiği bir dönemden...
Ve 2. Dünya Savaşı'nın,
özellikle de 1940'ların sonuna doğru
bu hareketin, en azından Amerika bağlamında,
resmen tarihten silindiğini gördüm.
Ve hiç de öyle geri geleceğine falan inancım kalmamıştı.
Demem o ki
klasik işçi hareketinin sonunu gördüm ben.
Ve kendime sormak durumundaydım:
Bu nasıl gerçekleşmişti, ne demek oluyordu?
Vardığım sonuç ise şöyleydi:

English: 
that the workers movement
never really had a revolutionary potential;
that the factories
-and I'd worked in factories for ten years!
And had worked in factories partly as a labor organizer in the old CIO before it united with AFL
when it was still, you know,
in a very militant stage of its development.
That this workers movement had never really had the revolutionary potentialities that Marx attributed to it.
But in point of fact the factory which is supposed to organize the workers in Marxist language,
mobilize them
and instill in them the class consciousness
that is the stem out of a conflict
between wage labor and capital.
In fact had created habits of mind in the worker
that served to regiment the worker;
that served in fact to assimilate
the worker to the work ethic, to the industrial routine
to hierarchical forms of organization,
and that no matter how compellingly Marx'd argued that
such a movement could've revolutionary consequences

Turkish: 
İşçi hareketinin hakiki bir devrimci potansiyeli
hiçbir zaman olmamıştı.
Fabrikalar
-ki on yıl fabrikalarda çalışmıştım!
Kısmen de sendika organizatörü olarak çalışmıştım;
o eski CIO'da, henüz AFL ile birleşmeden önce,
hani biliyorsundur,
gelişiminin o aşırı militan dönemindeyken.
Yani bu işçi hareketi, Marx'ın atfettiği devrimci potansiyele hiçbir zaman gerçekten sahip olmamıştı.
Aslına bakarsan,
işçileri Marksist söylemle örgütlemesi gereken fabrika;
onları mobilize etmesi,
ve onlara ücretli emek ile sermaye
arasındaki çatışmadan doğan
sınıf bilincini aşılaması gereken fabrika;
gerçekte, işçide, onun hizaya sokulmasına hizmet eden bir zihniyet yaratmıştı;
iş ahlâkıyla, çalışma rutiniyle
ve hiyerarşik örgütlenme biçimleriyle
aslında işçinin asimile olmasına hizmet etmişti.
Marx, böyle bir hareketin devrimci sonuçları olabileceğini ne kadar çarpıcı bir şekilde iddia etmiş olsa da

English: 
in fact such a movement could have nothing
but a purely adaptive function
an adjunct to the capitalist system itself.
and I began to try to explore what were movements
and ideologies, if you like,
that really were liberatory but really free people
of this hierarchical sensibility and mentality;
of this authoritarian outlook;
of this complete assimilation by the work ethic.
And I now began to turn very
consciously toward anarchist views.
Because Anarchism posed a question
not simply of a struggle between classes
based upon economic exploitation.
Anarchism really was posing
a much broader historical question
that even goes beyond our industrial civilization.
Not just classes but hierarchy:
Hierarchy is it exists in the family,
hierarchy as it exists in the school,
hierarchy as it exists in sexual relationships,

Turkish: 
bu hareketin ancak ve ancak
adapte edici bir işlevi olabilir,
işçiyi kapitalist sisteme eklemleyen bir işlevi olabilir.
Ve insanları, bu hiyerarşik zihniyetten,
bu otoriter anlayıştan,
iş ahlâkıyla gerçekleştirilen bu mutlak asimilasyondan
gerçekten kurtarıp özgürleştirecek hareketleri,
veya ideolojileri diyebiliriz, araştırmaya başladım.
Ve şimdi de gayet bilinçli bir şekilde
anarşist görüşlere yönelmeye başladım.
Çünkü anarşizm,
sadece ekonomik sömürü üzerine kurulmuş,
sınıflar arası mücadeleye dair bir soru atmaz ortaya.
Anarşizm; endüstriyel uygarlığımızın sınırlarının dahi ötesine geçen,
çok daha büyük, tarihsel bir problemi takdim ediyordu.
Sadece sınıflara değil, hiyerarşiye:
Ailede var olduğu biçimiyle hiyerarşiye,
okulda var olduğu biçimiyle hiyerarşiye,
cinsiyetler arası ilişkilerdeki hiyerarşiye,

English: 
hierarchy as it exists between ethnic groups; not only class divisions based upon economic exploitation.
And it's concerned not only with economic exploitation,
it was concerned with domination:
Domination which may not
even have any economic meaning at all!
The domination of women by men
in which women are not economically exploited;
the domination of ordinary people by bureaucrats
in which you may even have a welfare,
so-called socialist type of state;
domination as it exists today in China,
even when you supposed to have a classless society;
domination even as it exists in Russia where
you are supposed to have a classless society, you see...
So these are the things that I noted in Anarchism
and increasingly I came to the conclusion
that if we were to avoid
or if we are to avoid the mistakes
that were made
over hundred years of proletarian socialism;
if we are to really achieve a liberatory movement

Turkish: 
etnik gruplar arasındaki hiyerarşiye;
yalnızca ekonomik sömürüye dayanan sınıfsal bölünmelere değil...
Ve meselesi, sadece ekonomik sömürü değildir;
meselesi tahakkümdür.
Tahakkümün hiçbir ekonomik anlamı dahi olmayabilir!
Erkeklerin kadınlar üzerindeki tahakkümü -ki burada kadınlar ekonomik olarak sömürülüyor olmayabilirler.
Bürokratların sıradan insanlar üzerindeki tahakkümü
-ki burada refaha sahip olman dahi söz konusu olabilir,
sözde sosyalist devlet biçimi örneğin...
Hatta sınıfsız bir toplum olması beklenirken
bugün Çin'de görülen tahakküm;
sınıfsız bir topluma sahip olması gerekirken,
işte Rusya'daki biçimiyle tahakküm...
İşte bunlar anarşizmde fark ettiğim şeylerdi,
ve giderek şu sonuca vardım:
proleter sosyalizminin yüz yıllık tarihinde
yapılmış olan hataları
önlemek istiyor idiysek -veya istiyorsak;
sadece ekonomik sorunlar açısından değil,
hayatın tüm veçheleri bağlamında,

English: 
not simply in terms of economic questions
but in terms of every aspect of life
we would have to turn to anarchism
because it alone posed the problem
not merely of class domination
but hierarchical domination,
and it alone posed the question
not simply of economic exploitation
but exploitation in every sphere of life.
And it was that growing awareness
that we have to go beyond classes of the hierarchy
and beyond the exploitation into domination
that led me into Anarchism
and to a commitment to an anarchist outlook.
Subtitle Grooming: Caesar Čiček

Turkish: 
gerçekten özgürleştirici bir hareketi gerçekleştireceksek
anarşizmi düşünmeye başlamak zorundayız;
çünkü bir tek anarşizm,
sadece sınıfsal değil,
hiyerarşik tahakküm problemini ortaya atmıştır.
Bir tek anarşizm;
sırf ekonomik sömürüyü değil,
hayatın her alanındaki sömürüyü
bir problem olarak görmüştür.
Hiyerarşinin sınıflarından ve sömürüden daha öteye,
tahakküm kavramına varmamız gerektiği yolundaki
bu artan farkındalıktı beni anarşizme
ve anarşist bir anlayışa bağlılığa götüren.
Çeviri: Caesar Čiček
