
Russian: 
Вы наверняка видели реакцию маленького ребенка на громкий звук или страшного клоуна или
странноватого Санты в магазине, не так ли?
Да, не очень красиво
Тот ребенок наверняка сразу же потянулся к родителю, ища успокоения, и тот самый
ребенок может запаниковать, если её отделить от любимого взрослого, особенно если она
в незнакомой местности. Это называется привязанность, и если вы когда-то видели приставучего
ребенка, вы понимаете почему оно так называется. Они привязываются.
На протяжении долгого времени психологи предполагали, что это просто интенсивный врожденный инстинкт самосохранения,
то есть, понятно что малыши привязываются к источнику еды, а дети постарше
будут крутиться возле людей, кто помог им выжить. Но в 1950ых, американские психологи
Гарри и Маргарет Харлов принесли с собой бочонок мартышек, усложняя и освещая
нашу идею привязанности к заботящихся о нас, создавая один из наиболее грустных психологических
экспериментов всех времен.
Харловы разводили мартышек вида Резус макака для своих исследований обучения. Часть
процесса состояла из отделения малышей от их мом сразу же после рождения, что
само по себе жестоко.

Arabic: 
على الأرجح أنكم رأيتم طفلة
تظهر رد فعل لصوت مدوّ مفاجئ أو مهرج مرعب
أو لسانتا غريب في مركز التسوق، صحيح؟
نعم، ليس ذلك جميلًا.
على الأرجح أن تلك الطفلة اتجهت
إلى أحد والديها فورًا بحثًا عن الطمأنينة
تلك الطفلة نفسها قد تصاب بالذعر
إن انفصلت عن البالغ الذي تفضله
خاصة إن كانت في بيئة غير مألوفة.
يُسمى هذا "التعلق".
وإن رأيتم طفلًا متعلقًا،
فستعرفون لم يسمونه كذلك، فهم يتعلقون بالمرء.
لزمن طويل، افترض علماء النفس
أن هذه مجرد غريزة فطرية قوية للبقاء.
فمن المنطقي أن يتعلق الأطفال بمصدر طعامهم
وأن يبقى الأطفال الأكبر
قرب من يساعدونهم على البقاء.
لكن في خمسينيات القرن العشرين،
قام عالما النفس هاري ومارغريت هارلو
بإحضار مجموعة قرود
لتعقيد وتحسين فكرتنا عن التواصل
مع من يتولون الرعاية
فيما يجب اعتبارها إحدى أكثر التجارب النفسية
إثارة للحزن في التاريخ.
كان الزوجان هارلو يربيان قرود المكاك الريسوسي
لأجل أبحاثهما عن التعلم.
كان جزءًا من العملية الفصل
بين الأطفال وأمهاتهم بعد الولادة مباشرة.
وأتفق معكم بأن ذلك وحشي جدًا.
بدآ يلاحظان أن القرود الصغيرة تعلقت كثيرًا

English: 
So you’ve probably seen a little kid react
to a sudden bang or a terrifying clown or
some strange Santa at the mall, right?
Yeah, not pretty.
That child probably immediately reached for
a parent, looking for comfort, and that same
kid might freak out if she was separated from
her adult of choice, especially is she was
in an unfamiliar environment.
It’s called attachment and if you’ve ever
seen a clingy kid you know why it’s called
that.
They attach.
For a long time psychologists assumed that
this was just an intense innate survival instinct;
I mean it makes sense that babies would be
attached to their food source and bigger kids
would stick around to the people who helped
them survive.
But in the 1950s American psychologists Harry
and Margaret Harlow came along with a barrel
of monkeys, complicating and illuminating
our idea of bonding with caregivers in what
has to be one of the saddest psychological
experiments of all time.
The Harlow’s were breeding Rhesus macaque
monkeys for their research on learning.
Part of the process involved separating babies
from their mothers right after birth, which,
yeah, pretty cruel already.

Spanish: 
Probablemente hayas visto a un niño pequeño reaccionar a un golpe repentino o a un payaso terrorífico
o a un extraño Santa en el shopping ¿no?
Si, no es lindo.
Esa niña probablemente haya alcanzado a un padre, buscando consuelo y esa misma
niña puede que enloquezca si es separada del adulto de su elección, especialmente si está
en un ambiente no familiar. Esto es llamado apego y si alguna vez viste a un niño
dependiente, sabes porque se le llama así. Ellos se apegan.
Por mucho tiempo los psicólogos asumieron que esto era solo un instinto de supervivencia innato e intenso;
me refiero a que tiene sentido que los bebes se apeguen a su fuente de comida y que los niños más grandes
se queden cerca de las personas que lo ayudaron a sobrevivir. Pero en 1950 los psicólogos norteameiricanos
Harry y Margaret Harlow se encontraron con un barril de monos, complicando e iluminando
nuestra idea de vinculación afectiva con cuidadores en los que tiene que ser uno de los experimentos psicológicos
más triste de todos los tiempos.
Los Harlows estaban criando monos Macacos Rhesus para su investigación en aprendizaje. Parte
del proceso involucraba separar a los bebés de sus madres justo después del parto, lo que es,
sí, ya bastante cruel.

Polish: 
Więc to pewnie widziałeś jak małe dziecko reaguje 
do nagły hukiem lub na przerażającego klauna lub 
jakiegoś dziwnego Świętego Mikołaja w centrum handlowym, prawda? 
Tak, nie uroczo.
To dziecko prawdopodobnie natychmiast sięgnęło po rodzica, szukając komfortu.
To samo dziecko może również zacząć świrować, jeśli będzie oddzielone od 
dorosłych, szczególnie jeśli jest
w nieznanym środowisku. To się nazywa 
przywiązaniem i jeśli kiedykolwiek widziałeś uczepionego
dzieciaka, wiesz dlaczego to się nazywa.
Przez długi czas psychologowie zakładali, że to tylko wrodzony instynkt przetrwania; 
Znaczy się, to ma sens, że dzieci trzymają się przy źródle pożywienia, a większe dzieci 
trzymają się z dorosłymi, w celu przetrwania. Ale w 1950 roku amerykańscy psychologowie:
Harry i Margaret Harlow, wturlali beczkę pełną małp, komplikując i oświecając nas nieco.
Naszą ideę przywiązania z opiekunami w czymś co musi być jednym z najsmutniejszych psychologicznych
eksperymentów wszech czasów.
Harlow'owie hodowali rezusy 
(małpy) w celach badawczych. Część 
procesu zakładała rozdzielenie dzieci 
od matki bezpośrednio po urodzeniu, co 
samo w sobie jest dość okrutne. 

Czech: 
Takže, nejspíš už jste někdy viděli malé dítě zareagovat na náhlé bouchnutí nebo děsivého launa,
nebo nějakého podivného Santy v obchoďáku, že?
No, nic pěkného.
To dítě nejspíše ihned běželo k rodiči, hledajíc komfort, a totéž
dítě by mohlo vyšilovat kdyby bylo odděleno od dospělé osoby jeho volby, obzvláště kdyby bylo
v neznámém prostředí. Tomu se říká "emočná vazba," a jestli jste někdy viděli sápající se
dítě, víte proč se tomu tak říka. "Upnou se"
Dlouhou dobu psychlogové předpokládali, že to byl jen vrozený instinkt pro přežití;
Ano, dává smysl, že by byla miminka přivázána ke svému zdroji jídla a větší děti
by se držely kolem lidí co jim pomáhají přežít. Ale v roce 1950 američtí psychologové
Harry a Margaret Harlow udělali pokus se skupinou opic, který zkomplikoval, ale i osvítil
naši představu o vazbách na pečovatele, což se stalo jedním z nejsmutnějších
experimentů všech dob.
Harlowovi chovali makaky rhesuské (opice) pro jejich výzkum o učení. Část
procesu zahrnovalo oddělení mláďat makaků od jejich matek hned po narození, což,
no, celkém kruté.

Portuguese: 
Bom, você provavelmente já viu uma pequena criança reagir a um barulho repentino ou um palhaço terrível
ou um Santa estranho no shopping, não viu?
Pois é, não é legal.
Essa criança provavelmente reagiria imediatamente procurando conforto com num dos seus pais, e ao mesmo tempo
essa criança poderia ficar apavorada se for separada do adulto que escolheu, especialmente se ela estiver
num ambiente no familiar. Isto é chamado de apego e se você já viu uma criança grudenta
você já sabe porque é chamado assim. Ele grupa
Por um longo tempo os psicólogos assumiram que este for um intenso e inato instinto de supervivência
É dizer, faz sentido que bebés se apeguem a sua fonte de comida e crianças mais velhas
se grudam ao redor de pessoas que ajudam na sua supervivência. Mas nos anos 50, os psicólogos americanos
Harry e Margaret Harlow vieram com um barril de macacos e complicaram a clara
ideia da ligação com nossos cuidadores no que foi um dos mais tristes experimentos
psicológicos de todos os tempos.
Os Harlow criaram macacos Rhesus para suas pesquisas em aprendizagem. Parte do
processo envolvia a separação dos filhores das suas mães justo após o nascimento, o qual
é claro, já era o bastante cruel.

English: 
They began noticing that baby monkeys were
very attached to the blankets they had in
their cages, so they set up an experiment.
They created two artificial mothers.
One was a bare wire cylinder with a feeding
bottle attached; they called that Wire Mother,
and the other was a cozier cloth and foam
wrapped cylinder without a feeding bottle:
Cloth Mother.
It took no time at all to see the baby’s
preference.
They overwhelming preferred the comfy cloth
mama, clinging to it whenever they seemed
to be anxious or in need of comfort, and sometimes
they fed from the Wire Mother with the baby
bottle while standing on the cloth one.
This discovery that attachment wasn’t just
about getting breakfast surprised a lot of
people.
It turns out that contact and touch are vital
to attachment, learning, emotional well-being,
and psychological development.
As the brain and mind develop in infants so
too do they’re emotions and social behavior.
Caregivers can greatly influence this development,
and most psychologists will tell you that
how a child is raised early on can have a
huge effect on how they view the world, other

Czech: 
Začali si všímat, že opičí mláďata se stala vázaná ke svým dekám, které měla
ve svých klecích, proto si připravili experiment. Vytvořili dvě imitace matky. Jedna byla
holá drátěná konstrukce s připevněnou krmnou lahví, pojmenovali to "Drátěná matka", a
ta druhá byla ta samá, ale příjemnější konstrukce obalená dekou a pěnou bez krmné lahve: Látková matka.
Netrvalo dlouho zjistit čemu dávala mláďata přednost. Dávala ohromující přednost
"příjemnější" matce, na kterou se věšela, kdykoli cítila úzkozt nebo vyhledávala pohodlí
a někdy se krmila z flaštičky od drátové matky mezitím co stála na
té látkové.
tento objev, že připojení nebylo jen o dostávání snídaně překvapilo hodně
lidí. Ukázalo se, že kontakt a dotek jsou životně důležitější než připojení, učení, emoční
pohoda a psychologický rozvoj. S rozvojem mozku a mysli u kojenců se také rozvíjí
i jejich emoce a společenské chování. Pečovatelé mohou významně ovlivnit tento vývoj,
a většina psychologů vám řekne, že jak se vychová dítě od začátku, může mít
obrovský vliv na to, jak vnímají svět, ostatní lidi a sebe, nemluvě o tom,

Portuguese: 
Eles começaram perceber que os filhors de macacos estavam muito apegados a seus cobertores que tinha nas suas
gaiolas, dai que eles prepararam um experimento. Eles criaram duas mães artificias. Uma era
de cilíndrica de arame pelado com uma mamadeira pendurada; eles chamaram a mãe de arame, e
tinha outra que foi revestida de pano e espuma mais aconchegante, mas sem a mamadeira:
Não tomou muito tempo para perceber o que o filhote preferia. Ele preferia sem lugar a duvidas
a mãe de pano confortável, agarrando ela cada vez que parecia ansioso ou quando precisaba de conforto,
e algumas vezes ele comida da mãe de arame com a mamadeira enquanto permanhecia agarrado da
mãe de pano.
Esse descobrimento de que o apego não era necessariamente relacionado com ser alimentado, surpreendeu um monte de
pessoas. Isto tornou o contato e o toque como vitais para o apego, a aprendizagem e as emoções,
o bem-estar e o desenvolvimento psicológico. Da mesma maneira que o cérebro e a mente se desenvolvem em crianças
também o fazem suas emoções e o comportamento social. Cuidadores tem uma grande influência no seu desenvolvimento,
e a mairia dos psicólogos já falaram, a maneira como uma criança é criada no início da sua vida tera um
grande efeito na maneira como ela enxerga seu mundo, e as outras pessoas e a elas mesmas, sem mencionar como

Russian: 
Они заметили, что маленькие мартышки очень привязались к покрывалам в их
клетках, поэтому они установили эксперимент. Они создали две исскуственные мамы. Одна
была простым оголенным цилиндром из проводков, к которому прикрепили бутылочку с молоком. Её называли Проволчной Матерью,
а вторая была обмотанным мягкой тканью цилиндром без бутылочки: Мягкая Мать.
Предпочтения малышей были заметны сразу. По большей части они предпочитали
удобную мать из ткани, прижимаясь к ней когда они боялис или нуждали в комфорте,
и иногда они кормились из бутылочки Проволочной Матери, прижимаясь к маме
из ткани.
Открытие, что привязанность касается не только получения завтрака, удивила многих
людей. Оказывается, что присутствие и прикосновение важны для привязанности, обучения, эмоционального
здоровья, и психологического развития Мозг и разум развиваются в малышах в
то же время как и эмоциональное и общественное поведения. Родители могут сильно повлиять на это развитие,
и многие психологи скажут вам, что раннее развитие ребенка имеет огромное
влияние на то, как они видят мир, других людей и себя, а так же как

Arabic: 
بالأغطية الموجودة في أقفاصها،
فقاما بتجربة.
صنعا والدتين صناعيتين.
إحداهما كان أسطوانة عارية من الأسلاك
تم تثبيت زجاجة حليب بها
وأطلقا عليها "الأم السلكية".
والأخرى كانت من أسطوانة من الفلين
المغلف بقطعة قماش دافئ بدون زجاجة حليب.
الأم القماشية.
لم يستغرق الأمر طويلًا
حتى نرى ما يفضله الرضيع.
فهو يفضل الأم القماشية بالتأكيد
وتعلق بها كلما شعر بالقلق
أو احتاج إلى الطمأنينة
وأحيانًا، كان يرضع من الأم السلكية
التي تحمل زجاجة الحليب
أثناء الوقوف على الأم القماشية.
هذا الاكتشاف بأن التعلق
ليس مرتبطًا بالطعام فقط
فاجأ الكثيرين.
وتبين أن التواصل واللمس
مهمان للتعلق والتعلم
والسلامة العاطفية والتطور النفسي.
مع تطور الدماغ والعقل لدى الرضع،
تتطور أيضًا عواطفه وسلوكه الاجتماعي.
يمكن لمانحي الرعاية التأثير كثيرًا
على هذا التطور
ومعظم علماء النفس سيخبرونكم
بأن تربية الطفل في عمر مبكر
قد يكون لها تأثير كبير
على رؤيته للعالم وللآخرين ولأنفسهم

Spanish: 
Comenzaron a notar que los monos bebés eran muy apegados a las mantas que tenían en
las jaulas, así que montaron un experimento. Crearon dos madres artificiales. Una era
un cilindro de alambre desnudo con una botella pegada que lo alimentaba; la llamaron Madre Alambre, y
la otra era un cilindro envuelto en tela y espuma, más acogedora pero sin una botella de alimentación: Madre Tela.
No tomó nada de tiempo para ver la preferencia del bebé. Eligieron arrolladoramente a la
cómoda Madre Tela, apegándose a ellos cuando parecían ansiosos o en necesidad de comodidad,
y a veces se alimentaban de la Madre Alambre con la pequeña botella mientras se mantenían
en la Madre Tela.
Al descubrir que el apego no era solo sobre obtener desayuno, sorprendieron a un montón
de gente. Resulta que el contacto y las caricias son vitales para el apego, el aprendizaje, el bienestar
emocional y el desarrollo psicológico. Como el cerebro y la mente se desarrollan en infantes,
también lo hacen sus emociones y comportamiento social. Los cuidadores pueden influenciar en este desarrollo enormemente,
y muchos psicólogos te dirán que la manera temprana en la que es criado un niño puede tener un
gran efecto en como ven el mundo, otras personas y a ellos mismos, sin mencionar como

Polish: 
Zaczęli zauważać, że małpie dzieci były 
bardzo przywiązane do kocków, które miały w 
swoich klatkach, więc rozpoczęli eksperyment. Stworzyli dwie sztuczne matki. Jedną z nich był
cylinder złożony z drutu a w środku butelka do karmienia; nazwali go Drucianą Matką
drugi był owinięty pianką i płótnem bez butelki do karmienia: Wełniana Matka, 
Nie zajęło sporo czasu by zauważyć preferencję małej małpki.
maluch trzymał się Wełnianej Matki, gdy wydawał się być niespokojny lub potrzebował komfortu, 
a czasami podchodził do Drucianej Matki 
szukając butelki dla niemowląt,
nie odrywając łapek od Wełnianej.
To odkrycie, że przywiązanie nie służy jedynie uzyskaniu pokarmu zaskoczyło wielu
Okazuje się, że kontakt i dotyk 
są niezbędne do wzmacniania więzi, nauki, emocjonalnej
stabilizacji i dla rozwoju psychologicznego. 
Mózg i umysłu rozwijając się u niemowląt 
jest zależny od emocji i zachowań społecznych. Opiekunowie mogą znacznie wpływać na ten rozwój
i większość psychologów powie, że 
jak dziecko jest wychowywane na początku może mieć 
ogromny wpływ na sposób ich postrzegania świata, innych ludzi i samych siebie. Nie wspominając o tym, jak

English: 
people and themselves, not to mention how
they react to stressful situations or sort
out moral dilemmas.
I mean, it’s a big complex challenging world
out there and wire monkey baby mama just ain’t
gonna cut it.
[Intro]
Touch.
You can convey all sorts of emotions through
touch.
A hug, a slap, a pat on the back, a poke on
the side all convey meaning.
Babies learn a lot through touch.
It’s how they feel security and trust.
You can imagine how all those poor macaques,
who were separated not just from their mothers,
but everyone, grew up to have some social
issues as adults.
That is maybe putting it too mildly.
Those monkeys showed many signs of being really
disturbed, from trouble eating, to rocking
back and forth in a trance, to even engaging
in self-mutilation.
Most of the macaques used in this study never
recovered, and those who were forced into
pregnancy didn't know how to care for their
own offspring.
Although the Harlow's research taught us a
lot, it was inhumane and would never pass
today's ethical standards.

Spanish: 
ellos reaccionan a situaciones estresantes u ordenan dilemas morales.
Me refiero a que allí afuera es un mundo grande, complejo y desafiante y la Madre mono Alambre no
puede con eso.
 
Tacto. Puedes expresar todo tipo de emociones a través del tacto. Un abrazo, una cachetada, una palmada en la
espalda, un empujón al costado todas expresan un significado. Los bebés aprenden un montón a través del tacto. Es como
ellos sienten seguridad y confianza. Puedes imaginar como todos esos pobres macacos, que fueron separados
no solo de sus madres si no que de todos, crecieron para tener algunos problemas sociales como adultos.
Quizás eso es ponerlo en una forma ligera. Esos monos mostraron muchas señales de estar muy
perturbados, desde problemas comiendo hasta menearse de adelante a atrás en trance, incluso hasta
la auto-mutilación. Muchos de los macacos usados en este experimento nunca se recuperaron y esos que
fueron forzados a embarazarse no sabían como cuidar a sus propias crías. Aunque
la investigación de los Harlows nos enseñaron mucho, fue inhumano y nunca pasaría
los estándares éticos de hoy.

Czech: 
jak reagují na stresující situace či řešení morálních dilemat.
Je to velký, komplikovaný a náročný svět tam venku a drátová, opičí, miminkovská matka
prostě není dostačující.
[Intro]
Dotek. Můžete předat všechny druhy emocí skrze dotek. Objetí, facka, poplácání na
záda, šťouchnutí do boku, všechno to přenáší nějaký smysl. Miminka se toho hodně naučí skrz dotyk. Je to,
jak cítí jistotu a důvěru. Takže si můžete představit, jak se všichni ti ubozí makakové co byli odděleni
a to nejen od svých matek, ale všichni měli nějaké sociální problémy jako dospělí.
To je možná podáno trochu mírně. Opice ukazovaly mnoho příznaků toho,
že byly velmi neklidné, počínaje špatným stravováním až po kolébáni se v transu a dokonce i sebepoškozování.
Většina makaků využitých v tomto výzkumu se nikdy nezotavili a ti co
byli donuceni k otěhotnění nevěděli jak se postarat o své potomky. Ačkoli
Harlowský výzkum nás naučil hodně, bylo to nelidské a nikdy by to neprošlo dnešními
etickými standardy.

Polish: 
reagują na sytuacje stresowe lub różnego rodzaju dylematy moralne. 
Rozumiem, że to spore wyzwanie: świat tam, a Druciana Małpia Matka 
tego nie ogarnie
[Intro]
Dotyk. Możesz przekazać wszystkie rodzaje emocji poprzez dotyk. Przytulić, plasnąć, popieścić,
szturchać w bok, wszystko może przekazać znaczenie. Dzieci uczą się wiele poprzez dotyk. W ten sposób
czują bezpieczeństwo i zaufanie. Można sobie wyobrazić, jak wszystkie te biedne makaki, które zostały rozdzielone 
nie tylko od swoich matek, każde, 
wychowało się z pewnymi problemami społecznymi.
Te małpki później wykazywały wiele niepokojących objawów
od problemów z jedzeniem, do kołysania 
tam i z powrotem jak w transie, występowały nawet
samookaleczenia. Większość makaków wykorzystanych w tym badaniu nie odzyskano pełni sprawności, a te, które 
zostały zmuszone do ciąży, nie potrafiły zaopiekować się własnym potomstwem. Chociaż
badania Harlow nauczyły nas wiele, to 
były nieludzkie i nie przeszły by dzisiejszym 
standardom etycznym.

Russian: 
они реагируют на стрессовые ситуации или разбираются в моральных дилеммах.
То есть, вокруг сложный и испытывающий мир, и мамочка из проволоки не
справляется.
 
Прикоснитесь. Вы можете передать самые разнообразные эмоции через прикосновение. Объятие, удар, похлопать по
спине, тычок под ребра все имеют значение. Малыши многого учатся благодаря прикосновению. Так
они ощущают безопасность и доверие. Вы можете представить что все эти бедные мартышки, отделенные
не только от матерей, но от всех, выросли с несколькими проблемами в общении.
И это еще недооценка. Эти мартышки показали много симптомов сильного
расстройства, от проблем с питанием, до качания в трансе, даже до
нанесения себе боли. Многие из мартышек в этих исследованиях никогда не выздоровели, и те которые
забеременели не знали, как заботиться о собственных детях. Хоть
Исследования Харлов многому нас научили, они были нечеловеческими и никогда не прошли бы сегодняшние
этические стандарты.

Arabic: 
إضافة إلى ردود أفعالهم على المواقف المرهقة
أو يفهمون المعضلات الأخلاقية.
إنه عالم كبير ومعقد ومليء بالتحديات
والأم السلكية للقرود لن تكون كافية.
اللمس، يمكن التعبير عن كل أنواع المشاعر
من خلال اللمس.
عناق، صفعة، تربيت على الظهر،
وكزة في الخاصرة، كلها تحمل معاني.
ويتعلم الأطفال الكثير عبر اللمس.
فهو الطريقة التي تُشعرهم بالأمان والثقة.
يمكنكم أن تتخيلوا كيف
أن قرود المكاك المسكينة تلك
التي انفصلت عن أمهاتها وعن الجميع
كبرت وهي تعاني
مشاكل اجتماعية في بلوغها.
قد يكون ذلك وصفًا خفيفًا.
فقد ظهرت على تلك القرود علامات
كثيرة للاضطرابات
من مواجهة مشاكل في تناول الطعام
إلى هز نفسها بذعر
وحتى تشويه نفسها.
معظم القرود التي تم استخدامها في التجربة
لم تتعاف
والتي أجبِرت على الحمل
لم تكن تعرف كيف تعتني بصغارها.
رغم أن أبحاث الزوجين هارلو
علمتنا الكثير، إلا أنها كانت وحشية
ومن المستحيل أن تتم
وفقًا لمعايير اليوم الأخلاقية.

Portuguese: 
eles reagem perante situações de estresse ou resolvem dilemas morais.
Isso significa que há um enorme mundo desafiador lá fora e uma mãe de arame só pode
cortá-lo..
[Intro]
Toque.Você pode transmitir uma série de emoções através do toque. Um abraço, um tapa na cara, um tapinhas nas
costas, uma cotovelada, tudo transmite emoções. Bebés aprendem um monte através do toque. Isto é como
eles sentem segurança e confiança. Você pode imaginar como todos esses coitados macacos, os quais foram separados
no só das suas mães, mas de tudo, crescendo para ter alguns problemas sociais quando adultos.
Isto querendo ser bem optimistas. Esses macacos mostraram sinais de estar realmente
perturbados, desde disturbios alimentares, passando por se balançar parecendo em trance, e terminar em
auto-mutilação. A maioria dos macacos usados nesse estudo nunca se recuperaram, e aquelas que
foram forçados a engravidar, não souberam como cuidar seus próprios filhotes. Embora
a pesquisa dos Harlow nós enzinou um monte, ela foi inumana e não seria aprovada nos estándares éticos
dos días de hoje.

Arabic: 
القرود كالبشر، تحتاج إلى الحب.
والحب واللمس والاهتمام أشياء مهمة جدًا
لكن الألفة مهمة أيضًا للتعلق.
في طفولتك، عناق من شخص غريب
ليس كعناق من والدتك
أو جدتك أو والدك أو حارس حديقة الحيوان
أو أيًا كان من تطمئن له وتعرفه.
غير المألوف يسبب القلق.
ولبعض المخلوقات،
يجب أن تجتمع هذه العوامل في وقت مبكر.
بعض أطفال الحيوانات تمر بفترة حرجة
في بداية حياتها
حين يجب أن تحدث أشياء معينة
ليتم التطور الطبيعي.
بالنسبة للبط والبجع،
تلك الفترة الحرجة تحدث بعد التفقيس مباشرة
حين تعتبر أول جسم متحرك تراه أمًا لها.
هذه العملية المسماة "عملية التطبع"
قد يصعب إبطالها
وقد يجعل ذلك الأمور محرجة
إن كان ذلك الشيء المتحرك هو كلب من نوع
المسترد الذهبي أو شخص أو كرة شاطئ.
لحسن الحظ،
لا ينطبق التطبع على أطفال البشر.
لو كان ذلك صحيحًا،
لأصبح العالم أكثر اختلافًا وغرابة.
لكن أطفال البشر يشعرون براحة أكبر
قرب الناس والأشياء والترتيبات التي يألفونها.
ويتشكل لديهم ارتباط عاطفي،
لكن ليست كل الارتباطات متساوية.
في سبعينيات القرن العشرين،
عالمة النفس ماري إينزوورث

Czech: 
Opice stejně jako lidi musí být milovány. A milující dotek a a péče jsou nesmírně důležité,
ale důvěrnost je taky klíč k citové vazbě. Když jste malí, objetí od cizího člověka
není to samé jako objetí od vaší matky nebo babičky nebo táty nebo ošetřovatele
nebo kohokoli s kým se nejvíce cítíte dobře a znáte se. Ten neznámý vám může způsobit úzkost. A
pro nějaké živočichy všechny tyto faktory musí přijít spíš dříve než později.
Některá mláďata prožijí kritické období v raném životě, kdy se určité věci musí
stát, aby byl zabezpečen normální vývoj. Pro kachny a husy, tato rozhodující doba je
hned po vylíhnutí, kdy přijmou první hýbajíci se předmět, který uvidí za svou matku. Tento
takzvaný "vtisknutý proces" může být obtížné zvrátit, což může dělat věci trochu obtížné,
když je ta pohybující se věc zlatý retrívr nebo osoba a nebo nafukovací míč.
Naštěstí lidské děti nefungují na tomto principu. Svět by byl velmi odlišný a mnohem
bizarnějši kdyby tomu tak bylo. Lidské děti se nicméně cítí mnohem lépe v blízkosti lidí,
věcí a na místech, která znají. Tvoří citové vazby, ale
ne všechny vazby jsou vytvořeny rovnoměrně.

Spanish: 
Los monos, como los humanos, necesitan ser amados. Y el tacto y cuidado amoroso son treméndamente importantes,
pero la familiaridad también es clave para el apego. Cuando eres chico, un abrazo de un extraño
no es lo mismo que un abrazo de tu mama o de tu abuela o de tu papa o de tu cuidador del zoológico
o con quienquiera que estés más cómodo y familiarizado. Lo poco familiar puede causar ansiedad. Y
para algunos críos todos estos factores tienes que unirse más bien temprano que tarde.
Algunos bebés animales experimentan un período crítico en la vida temprana cuando ciertas cosas tienen que
pasar, para que ocurra un desarrollo normal. Para los patos y gansos, el período crítico ocurre
justo después de salir del cascarón cuando aceptan como a su madre al primer objeto en movimiento que ven. Esto
llamado "proceso de impresión" puede ser difícil de revertir, lo que puede hacer a las cosas un poco extrañas
si esa cosa en movimiento es un golden retriever (perro), una persona o una pelota de playa.
Por suerte, los bebés humanos no se imprimen. El mundo sería muy diferente y mucho más
bizarro si así fuera. Sin embargo los bebés humanos se sienten mucho más cómodos al rededor de personas
cosas y escenarios con los que estén familiarizados. Forman apegos emocionales pero
no todos los apegos se crean equitativamente.

Portuguese: 
Macacos, ao igual que humanos, necessitam de amor. E amar tocando e cuidando são incrivelmente importantes,
mas familiaridade é também algo importante no apego. Quando você é pequeno, um abraço de um estranho
não é igual que um abraço da sua mãe ou sua vó ou seu pai ou seu tratador no zoológico.
ou quem seja que for seu familar mais próximo. O não familiar causa ansiedade. E
para alguns bichos, todos esses fatores precisam vir junto assim como eles nascer.
Alguns filhotes de animais experimentam um período crítico cedo nas suas vidas no qual certas coisas tem que
acontecer para que um desenvolvimento normal ocorra. Desde patos até gansos, esse período crítico acontece
justo após a eclosão, quando eles aceitam como sendo sua mãe o primeiro objeto que se mexa na sua frente. Isto
é chamado de processo de "estampagem" que pode ser difícil de reverter, e o qual pode resultar em coisas meio estranhas
se essa coisa se mexendo é um cachorro ou uma pessoa ou uma bola de praia.
Afortunadamente, bebés humanos não fazem estampagem. O mundo seria bem mais diferente e muito mais bizarro.
si eles fizessem. Bebés humanos, não entanto, se sentem muito confortáveis ao redor de pessoas,
coisas, e arranjos que sejam familiares para eles. Eles formam apegos emocionais, mas
não todas as ligações são criadas por igual.

Russian: 
Обезьяны, как и люди, нуждаются в любви. И любящие прикосновение и забота чрезвычайно важны,
но близкие отношения это ключ к привязанности. Когда вы малы, объятия от незнакомца
отличаются от объятий от мамы или бабушки или папы или работника зоопарка,
или еще кого, с кем вам удобно и с кем вы знакомы. Незнакомое может вызвать нервы. И
для некоторых зубастиков, некоторые факторы должны совпасть скорее чем позднее.
Некоторые малыши животных испытывают критические периоды ранней жизни, когда должны произойти опрелеленные
события для нормального развития. Для уток и гусей, этот критический период происходит
сразу после вылупления, когда они принимают первый же двигающийся объект за маму. Этот
так называемый "процесс импринтинга" немного сложно отменить, что может быть чуть неудобно,
если тем двигающим объектом является лабрадор, человек, или пляжный мяч.
К счастью, человеческие младенцы не импринтятся. Мир был бы намного более другим и намного более
странным, если бы это случалось. Человеческие малыши, однако, чувствуют себя удобнее рядом с людьми,
вещами, и местностями, с которыми они знакомы. Они формируют эмоциональные привязанности, но
не все привязанности равны.

English: 
Monkeys, like humans, need to be loved.
And loving touch and care are tremendously
important, but familiarity is also key to
attachment.
When you're little, a hug from a stranger
is not the same as a hug from your mom or
your grandma or your dad or your zookeeper
or whomever you're most comfortable and familiar
with.
The unfamiliar can cause anxiety.
And for some critters, all these factors need
to come together sooner rather than later.
Some baby animals experience a critical period
in early life when certain things have to
happen for normal development to occur.
For ducks and geese, that critical period
occurs just after hatching when they accept
the first moving object they see as their
mother.
This so-called "imprinting process" can be
difficult to reverse, which can make things
a bit awkward if that moving thing is a golden
retriever or a person or a beach ball.
Thankfully, human babies don't imprint.
The world would be a lot different and a lot
more bizarre if they did.
Human babies do, however, feel a lot more
comfortable around people, things, and settings
that they're familiar with.
They form emotional attachments, but not all
attachments are created equal.

Polish: 
Małpy, podobnie jak ludzie, odczówają potrzebę bycia kochanym. Kochający dotyk i opieka są ogromnie ważne
ale zażyłość jest także kluczem do przywiązania. 
Kiedy jesteś mały, przytulenie się do nieznajomego 
nie jest takie samo, jak uścisk z mamą lub babcią lub tatą, czy opiekuna w zoo 
lub z kimkolwiek jest ci najbardziej wygodne. Nieznane może powodować niepokój. 
Dla niektórych stworzeń, wszystkie te czynniki muszą się zazębić wcześniej niż później. 
U niektórych młodocianych zwierząt występuje krytyczny okres we wczesnym okresie życia, kiedy pewne rzeczy muszą
nastąpić dla normalnego rozwoju. Dla 
kaczki i gęsi, okres krytyczny następuje
tuż po wykluciu, gdy akceptują pierwszy 
poruszających się obiektów jaki widzą, jako ich matki. Ten 
Tak zwany "proces wdrukowania" może być trudny do cofnięcia, co może być nieco niezręczne
gdy poruszającą się istotą jest golden retriever lub osoba lub piłka plażowa. 
Na szczęście, dzieci ludzkie nie wdrukowują. Świat byłby o wiele dziwniejszy, gdyby tak było.
Dzieci ludzkie czują się znacznie bardziej komfortowo wokół ludzi, 
rzeczy i otoczenia które jest im znajome Tworzą emocjonalne przywiązanie, ale
nie każde przywiązanie jest sobie równe.

Czech: 
V roce 1970 americká psycholožka Mary Ainsworth vytvořila experiment "zvláštní situace"
pro pozorování různých stylů dětských emočnich vazeb. Dala 1 leté
dítě a jeho matku do neznámého prostředí, tedy pokoje na hraní v laboratoři a pozorovala
dítě hrající si s matkou. Nakonec se dítě setkalo s něčím potenciálně
stresujícím. Jako třeba cizí člověk, který přišel a začal komunikovat s ďítětem a poté matka
odešla. Když dítě začalo brečet, cizí člověk se snažil dítě uklidnit. A potom
matka přišla zpátky a cízí člověk odešel.
Různé děti reagovaly různě na zvláštní situaci. Ainsworth měřila
a pozorovala 4 různé kategorie chování, včetně úzkosti z odloučení, ochota
dítěte zkoumat, úzkosti z cizích lidí a chování při opětovném setkání nebo jak dítě reagovalo,
když se matka vrátila, což bylo právě to, o co se zajímala. Ain...
rozdělila tyto reakce na 3 hlavní styly úzkého vztahu: upevněný, neupevněný-vyhýbavý a neupevněný-nejistý
Přibližně 70% jejich subjektů ukázalo vztah upevněný a mohlo šťastně zkoumat
nové objevy a interagovalo s cizím člověkem, dotud, dokud byla matka poblíž. Pokud matka odešla

Spanish: 
En 1970 la psicóloga norteamericana Mary Ainsworth creó la "situación extraña"
un experimento para observar los diferentes tipos de apego de los niños. Puso a un niño de un
año y a su mamá en un cuarto no familiar, como una sala de juegos en el laboratorio y observó al
niño jugando con la madre. Eventualmente, el chico encontraría algo potencialemente
estresante. Como a un extraño entrando e interactuando con el chico y luego la madre
se iría. Si el niño enloquecía, el extraño trataría de consolarlo. Y luego la madre
volvería y el extraño se retiraría.
Chicos distintos respondieron de formas distintas a la situación extraña. Ainsworth midió
y observó cuatro categorías de comportamiento distintas, incluyendo ansiedad por separación, la disposición
del chico por explorar, ansiedad por extraño y comportamiento de reunión o como el chico reacciona
cuando vuelve la madre, que era en lo que ella estaba particularmente interesada. Ainsworth
descompuso este comportamiento en tres estilos principales de apego: seguro, inseguro evasivo e inseguro
ambivalente. Al rededor del 70% de sus sujetos mostraron apego seguro y podían explorar felizmente
sus nuevos aposentos e interactuar con el extraño mientras la madre estuviera cerca. Si mamá se iba,

Polish: 
W 1970 roku, amerykański psycholog Mary Ainsworth stworzyła proces o nazwie "nieznana sytuacja"
Eksperyment służący po to, aby obserwować różne style przywiązania u dzieci. Zostwiła jednolatka w 
pokoju zabaw w laboratorium, a następnie obserwowała jak dziecko bawi się z matką.
Ostatecznie dziecko napotka coś potencjalnie stresującego,
na przykład sytuację kiedy ktoś obcy zamienia się z mamą i zaczyna bawić z dzieckiem.
Jeśli dziecko się wystraszy, obcy będzie starał się je pocieszyć. A potem mama 
wróci, wymieniając się z kimś obcym.
Różne dzieci zachowały się inaczej na dziwną sytuację. Ainsworth zmierzyła 
i zaobserwowała 4 różne kategorie zachowań, wliczając lęk separacyjny, dziecięcą
gotowość do eksploracji, lęk przed obcymi
i reakcję na powrót, (czyli jak dziecko reaguje
kiedy mama wróci), co było tym, czym Ainsworth była szczególnie zainteresowana. Ainsworth
rozbiła to zachowanie na trzy główne
style przywiązania: bezpieczeństwo, styl unikający i lękowo-ambiwalentny
Około 70% badanych wykazało
przywiązanie do bezpieczeństwa i mogło szczęśliwie 
bawić się z nieznajomym, 
tak długo, jak tylko mama była w pobliżu. Jeśli mama wyszła, 

Arabic: 
ابتكرت تجربة "الموقف الغريب".
لمراقبة أساليب التعلق المختلفة
لدى الأطفال.
وضعت طفلًا عمره عامًا واحدًا مع والدته
في غرفة غير مألوفة
كغرفة لعب في المختبر،
وراقبت الطفل وهو يلعب مع والدته.
في النهاية، كان الطفل يواجه شيئا يثير التوتر.
مثل أن يدخل شخص غريب،
ويتحدث إلى الطفل، فتخرج الأم.
إن أصيب الطفل بالذعر،
يحاول الشخص الغريب طمأنته.
ثم تعود الأم، ويغادر الشخص الغريب.
كانت ردود أفعال الأطفال مختلفة
في موقف رؤية الشخص الغريب.
استطاعت إينزوورث التعرف
على أربع فئات من السلوكيات
من بينها قلق الانفصال، واستعداد الطفل
للاستكشاف، والقلق عند رؤية الشخص الغريب
وسلوك لم الشمل، أو رد فعل الطفل
عند عودة الأم.
وذلك ما كان يثير اهتمامها بالتحديد.
حللت إينزوورث هذا السلوك
إلى ثلاثة أساليب رئيسية للتعلق
التعلق الآمن والتعلق الانطوائي
والتعلق المشوش.
سبعون بالمئة ممن أجرِيت عليهم التجربة
أظهروا تعلقًا آمنًا
واستطاعوا استكشاف تجاربهم الجديدة بسعادة
والتفاعل مع الشخص الغريب
طالما أن أمهاتهم كن موجودات.
وعند رحيل الأم، قد يصيبهم بعض الذعر

English: 
In the 1970's, American psychologist Mary
Ainsworth created the "strange situation"
experiment to observe children's different
attachment styles.
She'd put a one-year-old kid and their mom
in an unfamiliar room, like a playroom at
the lab and then observe the child playing
with the mother.
Eventually, the child would encounter something
potentially stressful.
Like, a stranger would come in and interact
with the child and then the mom would leave.
If the kid freaked out, the stranger would
try to comfort them.
And then mom would come back and the stranger
would leave.
Different children responded differently to
the strange situation.
Ainsworth measured and observed 4 different
categories of behavior, including separation
anxiety, the child's willingness to explore,
stranger anxiety, and reunion behavior, or
how the child reacted when the mom returned,
which was what she was particularly interested
in.
Ainsworth broke this behavior down into three
main attachment styles: secure, insecure avoidant,
and insecure ambivalent.
About 70% of her subjects showed secure attachment
and could happily explore their new digs and
interact with the stranger, so long as their
mom was nearby.
If mom left, they might freak out a bit, but
they greeted her return in a happy and positive

Portuguese: 
Nos 70, a psicóloga americana Mary Ainsworth criu o experimento da  "situação
estranha", para observar diferentes estilos de apego em crianças. Ela colocou uma criança de um ano
e sua mãe num quarto no familiar, como um playground no laboratório, e observou
a criança brincando com a mãe. Eventualmente, a criança encontrava algo potencialmente
estressante. Como um estranho vindo e interagindo com a criança e nesse momento
a mãe deixava o quarto. Se a criança se apavorava, o estranho tentava lhe brindar conforto. E então a mão podia voltar
e o estranho ia embora.
Crianças respoderam de maneira diferentes à "situação estranha". Ainsworth media
e observava 4 diferentes categorias de comportamentos, incluindo ansiedade de separação, a vontade de
explorar das crianças, ansiedade do estranho, e o comportamento de se reunir, ou como a criança reagi
quando a mãe retorna, o qual foi de particular interesse para o experimento. Ainsworth.
classificou esse comportamento em três estilos de apego: seguro, evitação insegura e ambivalência insegura.
O  70%  dos sujeitos mostraram apego seguro, e puderam explorar felizmente
seu nova pá e interagiram com o estranho, enquanto suas mães estavam por perto. Se a mãe ia embora

Russian: 
В 1970ых, американский психолог Мэри Эйнсворт создала эксперимент "странная
ситуация", чтобы наблюдать за разными видами привязанностей детей. Она оставляла одногоднего
малыша и его маму в незнакомой комнате, вроде игрушечной комнаты в лаборатории, и наблюдала
за игрой ребенка с матерью. Наконец, ребенок встретится с чем-то вызывающим
стресс. Вроде вошедшего незнакомца, кто общается с ребенком, а мама
уходит. Если ребенок запаниковал, незнакомец попытается его успокоить. И затем мама
вернется, и незнакомец уйдет.
Разные дети по-разному реагируют на странную ситуацию. Эйнсворт обнаружила
и исследовала четыре разные категории поведения, включая тревогу разделения, готовность
иссследовать, тревога из-за незнакомца, и поведение при возращении матери,
в чем она была особо заинтересованна.  Эйнсворт
разбила это поведение на три главных вида привязанности: надежный, ненадежный отвергающий, и ненадежный
тревожный. около 70% испытуемых показывали надежную привязанности и могли радостно исследовать
новые находки и общаться с незнакомцем, но только когда мамы были неподалеку. Если мама ушла,

Polish: 
trochę świrowali, ale witali 
jej powrót w szczęśliwy i pozytywny sposób.
15% dzieci wykazało lęk ambiwalentny. Obawiali się z nieznajomego, 
płakali dłużej, bawili się mniej i doświadczali przygnębienia, gdy mama wychodziła. Po jej powrocie
okazywali złość.Ostatnie 15% natomiast, wykazywało unikający styl przywiązania. 
Czuli się w porządku z nieznajomym, właściwie trochę obojętni, nie trzymali się mamy, nie wydawali się 
zaaferowani faktem, gdy odeszła, wykazywali niewielkie zainteresowanie jej powrotem.
Ainsworth zauważyła, że czułe, troskliwe 
matki zazwyczaj wychowywały przywiązane do nich dzieci, 
natomiast mniej wrażliwe matki, które często ignorowały swoje pociechy, lub super zaniepokojone matki 
następnie które miały obsesję za każdy drobiazg, często wychowywały lękowo-ambiwalentnych maluchów. 
Pamiętajmy również biednych małpkach, 
i ich fałszywych matkach, te maluchy wyrosły na
absolutnie przerażone w sytuacjach nieznanych. Przywiązanie jest niezbędne. Buduje fundament 
dla naszego poczucia podstawowego zaufania (i być może dla naszych dorosłych relacji), naszej motywacji 

English: 
way.
About 15% of the kids demonstrated insecure
ambivalent attachment.
They were afraid of the stranger, cried more
and explored less, and had a major freak out
when mom left, only to act all salty and mad
when she returned.
The last 15% or so showed insecure avoidant
attachment.
They were fine with the stranger, kinda indifferent
actually, didn't cling to mom, didn't seem
bothered when she left, showed little interest
upon her return.
Ainsworth observed that sensitive, attentive
mothers usually raised securely attached kids,
whereas less responsive mothers who often
ignored their children, or super-anxious mothers
who obsessed over every little thing, often
raised insecurely attached toddlers.
And then of course, on the extreme, the poor
monkeys with their unresponsive, fake moms,
they became absolutely terrified in unfamiliar
situations.
Attachment is vital.
It builds the foundation for our sense of
basic trust and quite possibly for our adult
relationships, our motivation to achieve and
our willingness to be bold, like that toddler

Arabic: 
لكنهم استقبلوا عودتها
بطريقة إيجابية وسعيدة.
حوالى 15 بالمئة من الأطفال،
أظهروا تعلقًا قلقًا مشوشًا.
كانوا يخافون من الشخص الغريب
وازداد بكاؤهم، وقل استكشافهم
وأصيبوا بنوبة ذعر كبيرة حين خرجت الأم
وتصرفوا بعدائية وغضب حين عادت.
الـ15 بالمئة الأخيرة أظهروا تعلقًا انطوائيًا.
فهم لم يمانعوا وجود الغريب،
وأظهروا لامبالاة
ولم يتعلقوا بالأم،
ولم يبد عليهم الانزعاج عند خروجها
وأظهروا اهتمامًا بسيطًا عند عودتها.
لاحظت إينزوورث أن الأمهات الحساسات الحنونات
يكون لدى أطفالهن تعلق آمن
فيما الأمهات الأقل استجابة
اللاتي غالبًا ما يتجاهلن أطفالهن
أو الأمهات شديدات القلق،
اللاتي يقلقن بشأن كل شيء بسيط
غالبًا ما يتصف أطفالهن بالتعلق غير القلق.
وبالطبع، في الجانب المقابل
القرود المسكينة مع أمهاتها المزيفة
التي لا تظهر استجابة
أصبحت ترتعب في المواقف غير المألوفة.
التعلق أمر حيوي، فهو يضع أساس شعورنا بالثقة
وربما في علاقاتنا كبالغين
يضع أساس حافزنا للإنجاز
واستعدادنا للتصرف بجرأة

Spanish: 
podrían enloquecer un poco pero agradecían su vuelta de manera feliz y positiva. Al rededor
del 15% de los niños demostraron apego inseguro ambivalente. Le tenían miedo al extraño,
lloraron más y exploraron menos, y tuvieron un descontrol mayor cuando su mamá se fue solo para actuar todo salado
y enojado cuando volvió. El último 15% presentó apego inseguro evasivo. Estaban
bien con el extraño, más bien indiferentes, no se veían dependientes de la madre y tampoco
se molestaron mucho cuando se fue, mostraron un poco de interés cuando volvió.
Ainsworth observó que madres sensibles y atentas en general criaban niños apegados seguros,
mientras que madres menos receptivas que usualmente ignoraban a sus hijos o madres súper ansiosas
que se obsesionaban con cada pequeña cosa, criaban bebés apegados inseguros. Y luego
por supuesto, en el extremo, los pobres monos con sus madres no receptivas y falsas se volvían
absolutamente aterrados a situaciones poco familiares. El apego es vital. Construye las bases
para nuestro sentido de confianza básica y muy posiblemente para nuestras relaciones adultas, nuestra motivación

Russian: 
они могли запаниковать, но радостно и позитивно встречали её при возвращении. Около
15% демонстрировали ненадежно-тревожную привязанность. Они боялись незнакомца,
больше плакали и меньше исследовали, сильно паниковали при уходе мамы, и вели себя недовольно
и злобно, кода она возвращалась. Последние 15% показывали ненадежно-отвергающую привязанность. Они
не пугались незнакомца, скорее игнорировали его, не приклеивались к маме, их вроде бы не
волновало, когда она ушла, и их неинтересовало, когда она возвращалась.
Эйнсворт наблюдала что чуткие, внимательные мамы обычно выращивали надежно привязанных детей,
в то время как менее отзывчивые мамы, которые часто игнорировали, или супер-тревожные мамы,
которые следили за каждым шагом ребенка, часто выращивали ненадежно привязанных малышей. И затем,
конечно же, в экстремальных ситуациях, бедные мартышки с их нечуткими, ненастоящими мамами, они до жути
пугались незнакомых ситуаций. Привязанность необходима. Она строит фундамент
для нашего ощущения доверия и даже для наших взрослых отншений, мотивации

Czech: 
mohli trochu hysterčit, ale příchod matky vítali pozitivně a šťastně. Asi
15% dětí ukázalo vztah neupevněný-nejistý. Báli se cizího člověka,
plakali víc, zkoumali méně a bláznili když matka odešla, jen aby způsobili lítost až se vrátí.
Těch zbývajících 15% ukázalo vztah neupevněný-vyhýbavý.
Nevadil jim cizí člověk, byli docela lhostejní, neupínali se na matku, nezdáli se
rozladění, když odešla a když se vrátila  ukázali malý zájem.
Ain.. zjistila, že citlivé matky, které věnovaly dětem hodně pozornosti, obvykle vychovaly děti pevně přilnuté
kdežto méně vnímavé matky, které často ignorovaly své děti nebo superúzkostlivé matky,
které byly posedlé každou maličkostí, často vychovávaly nejistě přilnutá batolata. A samozřejmě
druhý extrém- chudinky opičky s pasivními, falešnými matkami byly
naprosto vyděšené v dosud neznámých situacích. Úzký vztah je nezbytný. Buduje základy
pro naše základní zásady a docela možná taky pro naše vztahy v dospělosti, naši motivaci

Portuguese: 
eles ficavam assustados por poco tempo, mas eles celebraram seu retorno de uma maneira feliz e positiva. Aproximadamente
15% das crianças demostraram apego de ambivalência insegura. Eles ficaram com medo do estranho,
choraram mais e exploraram menos, e mostraram-se mais assustados quando suas mães foram embora, e agiram como se estivessem chateados e zangados
quando sua mãe retornou. O último 15% mostrou apego de evitação insegura. Eles
estavam bem com o estranho, talvez um pouco indiferentes, não se apegavam a sua mãe, nem se mostraram
chateados quando ela foi embora, e mostraram pouco interesse quando ela retornou.
Ainsworth observou que mães sensíveis e antentas usualmente criabam crianças com apego seguro,
enquanto mães menos responsivas as quais  muitas vezes ignoravam seus filhos, ou mães super-ansiosas
que estavam obsecadas com cada detalhe, muitas vezes desenvolviam gatinhar de apego inseguro. E é claro,
no extremo, os coitados dos macacos com sua mãe de mentiras que não responde, eles se
mostraram absolutamente apavorados ante situações no familiares. Apego é vital, ele construi as bases
para nosso senso de confiança básico e possivelmente para nossas relaciones já adultos, nossas

English: 
playing with new toys in a strange room.
Given what those messed-up monkeys taught
us, it should be no surprise that disruptions
in attachment can bring a world of pain.
Babies raised under abuse or extreme neglect
are often withdrawn and frightened, and many
parents who've engaged in abusive behavior
were abused themselves as children.
Young kids exposed to extended abuse, trauma,
and neglect are at higher risk for psychological
disorders, health problems, and substance
abuse as adults.
Studies of children raised in understaffed
Romanian orphanages, for example, found that
they scored lower in cognitive tests and were
twice as likely to exhibit symptoms of anxiety
as their counterparts raised in quality foster
homes.
It's certainly true that some kids can show
remarkable resilience, but disrupted attachment
and care, often further complicated by social
and economic marginalization of all kinds,
can leave life-long scars.
So if one of infancy's major social achievements
is forming positive attachments, then one
of the biggest achievements in childhood would
have to be achieving a positive sense of self.
This self-concept, or an understanding and
evaluation of who we are, is usually pretty

Spanish: 
para alcanzar cosas y nuestra disposición a ser audaces como ese bebé jugando con juguetes nuevos en
un cuarto extraño. Dado lo que nos enseñaron esos monos hechos polvo, no debería ser una sorpresa
que la alteración en el apego puede traer un mundo de dolor. Los bebés criados bajo abuso o
negligencia extrema usualmente son introvertidos y asustadizos y muchos de los padres que presentan comportamiento
abusivo fueron abusados ellos mismos como chicos.
Chicos jóvenes expuestos a abuso extendido, trauma y negligencia están en riesgo mayor de presentar desódenes
psicológicos, problemas de salud y abuso de sustancias en edad adulta. Estudios en chicos criados
en orfanatos romanos cortos de personal, por ejemplo, demostraron que tenían menor puntaje
en evaluaciones y eran dos veces más propensos a exhibir síntomas de ansiedad en contraste con sus homólogos
criados en orfanatos de buena calidad. Es definitivamente verdadero que algunos chicos pueden mostrar resistencia remarcable,
pero apego y cuidado interrumpidos a menudo complicados todavía más por marginalización social y económica
de todo tipo, pueden dejar cicatrices para toda la vida.
Así que si una de las mayores metas en la infancia es formar apego positivo, una
de las metas más grandes en la juventud sería alcanzar un sentido positivo de uno mismo.
Esta auto-concepción, o entendimiento y evaluación de lo que somos, es usualmente bastante

Arabic: 
مثل ذلك الرضيع الذي يلعب بألعابه الجديدة
في غرفة غريبة.
نظرًا لما تعلمناه من تلك القرود المضطربة،
لن يكون من المفاجئ
أن التشويش في التعلق
قد يسبب ألمًا كبيرًا.
الأطفال الذين ينشأون في بيئة مسيئة أو مهملة
غالبًا ما يكونون انطوائيين وخائفين
وكثير من الأهالي الذين يستخدمون الإساءات
كانوا قد تعرضوا لإساءات في طفولتهم.
الأطفال الصغار الذين تعرضوا
لإساءات صدمات وإهمال لمدة طويلة
يتعرضون لخطر أكبر للاضطرابات النفسية،
والمشاكل الصحية
وإدمان المخدرات حين يصبحون بالغين.
دراسات الأطفال الذين نشأوا في دور أيتام
رومانية لديها نقص في الموظفين مثلًا
أظهرت أنهم أحرزوا درجات أقل
في اختبارات الإدراك
وكان احتمال إصابتهم بأعراض القلق مضاعفًا
مقارنة بنظرائهم الذين نشأوا
في دور رعاية أفضل.
صحيح أن بعض الأطفال
يمكنهم إظهار مرونة مدهشة
لكن التعلق والاهتمام المشوشين
الذي ازداد تعقيدًا بسبب التهميش
الاجتماعي والاقتصادي من كل الأنواع
قد يسبب ندوبًا تبقى مدى الحياة.
إذن، إن كان أحد أهم إنجازات الطفولة
الاجتماعية هو تكوين التعلق الإيجابي
فأحد أهم إنجازات الطفولة
هو تحقيق إدراك إيجابي للذات.
مفهوم الذات، أو فهم وتقييم أنفسنا

Polish: 
do realizacji celów i naszej chęci do bycia śmiałym, jak ten maluch bawiący się nowymi zabawkami w
obcym pokoju. Biorąc pod uwagę to, czego nauczył nas eksperyment z małpkami, nie powinno być zaskoczeniem 
że zakłócenia w przywiązaniu mogą przynieść sporo bólu. Dzieci o które się nie troszczono, bądź będące
skrajne zaniedbanie, są często zamknięte w sobie i przestraszone, a wielu rodziców, którzy nadużywają przemocy
często ulegali znęcaniu jako dzieci. 
Małe dzieci narażone na rozległą przemoc, uraz i zaniedbanie, są narażone na większe ryzyko psychologicznych
zaburzeń, problemy zdrowotne, i nałogi już jako osoby dorosłe. Badania dzieci wykonane
w rumuńskich sierocińcach wykazały, że osoby te zaliczają niższe stopnie w testach poznawczych
i dwukrotnie częściej wykazują 
objawy lęku,w stosunku do równieśników
wychowanych w domach zastępczych. To z pewnością prawda, że niektóre dzieci mogą wykazać się niezwykłą odpornością, 
ale zakłócone przywiązanie i opieka, często komplikowane przez marginalizację społeczną i gospodarczą
wszelkiego rodzaju, mogą zostawić blizny na całe życie. 
Więc jeśli jedno z największych osiągnięć społecznych, kreuje pozytywne przywiązanie, to
jednym z największych osiągnięć w dzieciństwie, byłoby osiągnięcie pozytywnego poczucia własnego ja.
To pojęcie tożsamości, czy zrozumienie i ocena tego, kim jesteśmy, jest zazwyczaj bardzo

Czech: 
dosáhnout a (prostor pro fantazii...)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tento self-koncept nebo porozumění a vyhodnocení toho, kdo vlastně jsme, je

Portuguese: 
motivações e nossa vontade de ser ousado, como essa criança que brinca com brinquedos novos
num quarto estranho. Dado o que aqueles confusos macacos enzinaram para nós, no deve ser sorprendente
que distúrbios no apego possam trazer um mundo de dor. Bebés criados sob abuso ou
negligência extrema são muitas vezes retraídos e assustados, e muitos pais que estiveram envolvidos em abuso
foram molestados quando crianças.
Crianças menores expostas a abuso prolongado, traumas e negligência tem um alto risco de desenvolver transtornos
psicológicos, problemas de saúde e abuso de substâncias. Estudos de crianças criadas
em orfanatos Romenos com pouco pessoal, por exemplo, encontraram que essas crianças pontuavam menos em testes
cognitivos e tinham duas vezes as chances de exibir sintomas de ansiedade que seus homólogos.
criados em lares com qualidade. É certamente verdadeiro que algumas crianças pode apresentar uma incrível resiliência,
mas distúrbios no apego e no cuidado, muitas vezes empiorados por marginalização social e econômica
de todos os tipos, pode deixar cicatrizes para a vida toda.
Portanto, se uma das principais conquistas sociais da infância
é formar apegos positivos, então a principal
conquista na infância será adquirar um senso positivo de ele mesmo.
Esse auto-conceito, ou o entendimento e avaliação de quem ele é, é usualmente

Russian: 
достигать, и желания быть смелым, как тот малыш, играющий с новыми игрушками
в странной комнате. Исходя из того, чему нас научили встревоженные мартышки, нас не должно удивлять,
что проблемы в привязанности могут привлечь бесконечную боль. Малыши выращенные с плохим обращением или
экстремальным перенебрежением часто уходя в себя и пугаются, и многие родители, которые плохо обращаются
с детьми, испытали подобное в детстве.
Маленькие дети, которые испытали длительное плохое обращение, травмы, и пернебрежение, имею повышенный риск психологических
заболеваний, проблем со здоровьем, и злоупотребление наркотиками. Исследования детей, выращенных в
перезеполненных детских домах Романии, например, показывают, что они полчали меньше оценки на когнитивных
тестах, и в дважды чаще испытывали симптомы тревоги, чем их ровестники,
выращенные в хороших приемных домах.  Известно, что некоторые дети могут проявлять замечательную устойчивость,
но разрушенные привязанность и забота, часто усложненные общественной и экономической маргинализацией,
могут оставлять шрамы, сохраняющиеся на всю жизнь.
Так что если одним из главнейших социальных достижений младенчества это формирование позитивных привязанностей, значит
одним из наибольших достижений детства является развитие позитивного взгляда на себя.
Эта самооценка, или понимание и оценка своей личности, обычно достаточно

Czech: 
docela pevný u dětí okolo 12ti let. Ch.D. pronesl, že naše sebeuvědomění začíná ve chvíli,
kdy se poznáme v zrcadle. Toto sepepoznáníbhuwkesfb?
 
 
 
 
 
Jak můžeme tyto hodnoty a bezpečnost vnímat u dětí? A jak rodičovství ovlivňuje vývoj?
Ať už byli vaši rodiče zbožní nebo láskyplní, přísní nebo laxní, a zda vás vyhnali
nebo o tom raději mluvili, jeden model rodičovství by je pravděpodobně kategorizoval
do jednoho ze tří hlavních stylů, všech souvisejících s ovládáním.
Autoritativní rodič vytváří pravidla s důsledky a očekává, že je budete následovat
protože "jsem to řekl!" A má tendenci být na své dítě velice přísný. Zatímco

Russian: 
утверждается к 12 годам. Чарлз Дарвин предположил, что наше самоосознание начинается,
когда мы можем узнать себя в зеркале. Это узнавание себя обычно не происходит в
людях до 15-18 месяцев.И ко времени начала деткого сада, их
самооценка быстро разрастается. Они наверняка уже знают свой возраст, цвет волос, и фамилию
А может они уде знают, что хорошо рисуют и плохо лазят по деревьям, и они
замечают разницы и схожести между собой и другими людьми.
Дети с позитивным образом себя более счастливы, уверенны в себе независимы, и общительны. Так что
как мы можем вселить эти ценности и безопасность в детях? И как воспитание влияет на развитие?
Были ваши родители отчужденными или чувствительными, строгими или небрежными, и шлепали ли они вас
или предпочитали говорить  проблеме, одна модель воспитания может категоризировать их в
один из трех важных стилей, все связанные с контролем.
Авторитарный родитель создает правила и последствия, и ожидивает, что вы будуте им следовать
потому что " Я так сказал!", и обычно не очень тепло относится к ребенку. Разрешающий

Arabic: 
يترسخ عادة حين نبلغ الـ12 من العمر.
قال تشارلز داروين إن مفهوم الذات لدينا يبدأ
حين نستطيع تمييز أنفسنا في المرآة.
هذا الإدراك الذاتي لا يحدث عادة لدى البشر
البالغة أعمارهم أقل من 15 إلى 18 شهرًا.
وحين يتجه الطفل إلى الروضة
يتسع مفهوم الذات لديهم بسرعة.
ويعرفون أعمارهم ولون شعرهم وأسماء عائلاتهم.
وقد يعرفون أنهم يجيدون الرسم،
ولا يجيدون تسلق الأشجار.
ويلاحظون أوجه الاختلاف والتشابه
التي يشاركونها مع الآخرين.
الأطفال الذين يحملون الصور الذاتية الإيجابية
أكثر سعادة وثقة بالنفس واستقلالية واجتماعية.
إذن، كيف يمكننا ترسيخ هذه القيم
والطمأنينة لدى الأطفال؟
وكيف تؤثر رعاية الآباء والأمهات
على التطور؟
سواء كان أهاليكم متحفظين أو محبين،
صارمين أو متساهلين
وسواء كانوا يضربونكم
أو يفضلون التحدث عن المشاكل
فإن أحد نماذج التربية
سيصنفهم ضمن واحد من ثلاثة أنواع رئيسية
كلها مرتبطة بالسيطرة.
الأهالي الدكتاتوريون يجبرونكم على طاعتهم
فقط لأنهم أمروكم بشيء ما بدون تفسير.
وعادة، لا يكونون عاطفيين مع أبنائهم.
بينما غالبًا ما ينصاع الأهالي المتساهلين
لمطالب أطفالهم

Spanish: 
sólida al tiempo en el que tenemos 12. Charles Darwin propuso que nuestra conciencia de uno mismo empieza
cuando podemos reconocernos a nosotros mismos en el espejo. Esto auto reconocimiento típicamente no ocurre
en humanos menores de los 15 o 18 meses. Y para el momento en el que nos dirigimos para el jardín, nuestro
concepto de nosotros se expande rápidamente. Probablemente sepan sus edades, color de pelo y nombre de familia.
Quizás sepan que son buenos dibujando y no tan buenos trepando árboles y estén
notando las diferencias y similitudes que comparten con otras personas.
Los niños con autoimágenes positivas son más felices, seguros, independientes y sociales. Así que
¿cómo podemos inculcar estos valores y seguridad en los niños? ¿Y cómo la paternidad afecta el desarrollo?
Si tus pares eran desapegados o afectuosos, estrictos o relajados, y si ellos te pegaban
o preferían hablar contigo, un modelo de paternidad podría categorizarse en
uno de los tres estilos principales, todos relacionados con el control.
El padre autoritario hace reglas con consecuencias y espera que las sigas
porque "¡Yo lo digo!" y no tienden a ser muy cálidos con sus hijos. Mientras que el padre

English: 
solid by about the time we turn 12.
Charles Darwin proposed that our self-awareness
begins when we can recognize ourselves in
a mirror.
This self-recognition typically doesn't occur
in humans under 15 to 18 months.
And by the time that tot's heading to kindergarten,
their self-concept is rapidly expanding.
They probably know their age, hair color,
and family name.
Perhaps they know they're good at drawing
and not so good at tree climbing, and they're
noticing the differences and similarities
they share with other people.
Kids with positive self-images are more happy,
confident, independent, and sociable.
So, how can we instill these values and security
in kids?
And how does parenting affect development?
Whether your parents were aloof or affectionate,
strict or lax, and whether they spanked you
or preferred to talk it out, one model of
parenting would probably categorize them into
one of three major styles, all related to
control.
The authoritarian parent makes rules with
consequences and expects you to follow them
because "I said so!" and tends to not be very
warm to their child.

Portuguese: 
consolidade ao redor dos 12 anos. Charles Darwin propôs que a nossa auto-consciência começa
quando podemos nós reconhecer num espelho. Esse auto-reconhecimento tipicamente não acontece
em humanos antes dos 15 ou 18 meses. E pela época que Tot estava indo ao jardim de infância
seu auto-conceito está rapidamente se expandindo. Eles provavelmente já sabem a sua idade, cor de cabelo, e sobrenome.
Talvez eles saibam que são bons desenhando e não são bons subindo árvores , e eles
tem começado a perceber diferenças e similaridades que compartilham com outras pessoas.
Crianças com imagem positiva são mais felizes, confiantes, independentes e sociáveis. Então,
como podemos incutir estes valores e segurança em crianças? E como a parentalidade afeta o desenvolvimento?
Se seus pais foram distante ou afetuoso, estritos ou relaxados, ou se eles bateram em você
ou preferiram só dar broncas, poderiam ser categorizados em algum dos três principais
estilos de parentalidade, todos relacionados com o controle.
Os pais autoritarios criam regras com consequências e expectativas que você deve seguir
porque "eu disse", e tentem a não ser muito cálidos com seus filhos. Por outro lado, os permissivos

Polish: 
stałe w okolicach 12 roku życia. Charles Darwin zaproponował, że nasza samoświadomość zaczyna się
kiedy możemy rozpoznać się w lustrze. Ta samo-rozpoznawalność zazwyczaj nie występuje 
u ludzi poniżej 15 do 18 miesięcy. I przez ten czas, kiedy mały brzdąc zmierza do przedszkola, jego
pojęcie tożsamość nagle się rozszerza. Prawdopodobnie zna swój wiek, kolor włosów i nazwisko rodowe.
Być może wie, że jesteś dobry w rysunku i nie tak dobry we wspinaczce, a 
zauważając różnice i podobieństwa 
między innymi ludźmi,
dzieci z pozytywnym wyobrażeniem siebiem są bardziej szczęśliwe, pewne siebie, niezależne i towarzyskie. Zatem
jak możemy zaszczepić te wartości i poczucie bezpieczeństwa u dzieci? I jak rodzicielstwo wpływa na rozwój?
Niezależnie od tego czy twoi rodzice byli zaangażowani lub nie czuli, twardzi lub wyrozumialu, i wybierali pas zamiast
rozmowy, można prawdopodobnie skategoryzować te zachowania w jeden z
trzech podstawowych modeli rodzicielstwa, a wszystkie powiązane z kontrolą.
Autorytarny rodzic wiąże zasady wraz z konsekwencjami i oczekuje, że dzieciak będzie ich przestrzegał
bo "tak powiedziałem!" i zwykle nie jest to bardzo ciepła uwaga. Podczas gdy libelarny

Spanish: 
permisivo a menudo cede a las demandas de sus hijos y ejercen poco control sobre cualquier
comportamiento del hijo. El padre autoritario, en cambio, busca un balance entre ambos.
Son demandantes pero siempre explican las razones a sus reglas y son amorosos
y responsables. Y, por supuesto, investigaciones indican que encontrar ese dulce punto medio culturalmente apropiado
entre muy duro y muy blando es la mejor manera de ir.
Ahora, además de esa creciente conciencia de uno mismo, otros dos importantes puntos de referencia en la infancia
y adolescencia son la habilidad de discernir lo bueno de lo malo y la formación de carácter
individual. Cuando esas dos cosas se combinan nos dan moralidad. La semana pasada hablamos
sobre Jean Piaget y su modelo de tres partes sobre el desarrollo cognitivo. Bueno, el psicólogo
norteamericano Lawrence Kohlberg modificó y expandió sobre eso y lo convirtió en su
propia teoría de tres niveles del desarrollo de la moral, que enfatizaba la noción de que nuestra razonamiento
moral continúa desarrollándose a lo largo de nuestras vidas. Kohlberg enmarcó su teoría
proponiendo una serie de dilemas morales a niños, adolescentes y adultos y luego analizar su
razonamiento detrás del juicio.

English: 
Whereas the permissive parent often caves
to their child's demands and exerts little
control over any of the child's behavior.
The authoritative parent, meanwhile, seeks
to find a balance between the two.
They are demanding, but always explain the
reasons for their rules, and are loving and
responsive.
And, of course, research indicates that finding
that culturally appropriate sweet-spot between
too hard and too soft is the best way to go.
Now, in addition to that growing sense of
self, two other important landmarks of childhood
and adolescence are the ability to discern
right from wrong and the formation of individual
character.
When those two things combine, they give us
morality.
Last week, we talked about Jean Piaget and
his three-tiered model for cognitive development.
Well, American psychologist Lawrence Kohlberg
modified and expanded on that, and blew it
up into his own three-level theory of moral
development, which emphasized the notion that
our moral reasoning continues to develop throughout
our lives.
Kohlberg outlined his theory by posing a series
of moral dilemmas to children, teens, and
adults, and then analyzing their reasoning
behind the judgments.
One of his most famous questions is known
as the Heinz Dilemma.

Arabic: 
ويظهر القليل من السيطرة على سلوك الطفل.
أما الأهالي الحازمين، فيريدون إيجاد توازن
بين النوعين.
فهم كثيرو المطالب، لكنهم يفسرون دائمًا
أسباب قوانينهم
وهم محبين وسريعي الاستجابة.
وبالطبع، تشير الأبحاث
إلى أن إيجاد الدرجة المناسبة
بين الشدة والمرونة
هي الطريقة الأفضل.
والآن، إضافة إلى إدراك الذات المتزايد
العلامتان المميزتان للطفولة والمراهقة
هما القدرة على التفريق بين الخطأ والصواب،
وتشكيل الشخصية الفردية.
حين يجتمع هذان الأمران، يمنحانا الأخلاقيات.
تحدثنا الأسبوع الماضي عن جون بياجيه
ونموذجه من ثلاثة طبقات للتطور الإدراكي.
الطبيب النفسي الأمريكي لورنس كولبيرغ
قام بتعديل ذلك والإضافة إليه
وحوله إلى نظريته الأخلاقية
ذات المستويات الثلاث
التي ركزت على فكرة أن تعليلنا الأخلاقي
يستمر في التطور طوال حياتنا.
حدد كولبيرغ نظريته
بوضع سلسلة من المعضلات الأخلاقية
للأطفال والمراهقين والبالغين
ثم تحليل المنطق الذي اعتمدوا عليه
لإطلاق أحكامهم.
كان أحد أشهر أسئلته
معروفًا باسم "معضلة هاينز".

Polish: 
rodzic często dostosowuje się do potrzeb dziecka i wykazuje niewielką kontrolę nad którymkolwiek z 
zachowań pociechy. Tymczasem rodzic demokratyczny, winien znaleźć równowagę pomiędzy
tymi dwoma. Są wymagający, ale zawsze wyjaśnią przyczyny swoich zasad, są troskliwi i czuli. 
Badania wykazują, że znalezienie kulturowo akceptowalnego czułego punktu
między byciem autorytanrym i libelarnym, jest najlepszą drogą. 
Dobrze, wspominając o rosnącym rozumieniu własnego ja, uwzględniamy dwa inne ważne punkty orientacyjnego spektrum dzieciństwa
i dorastania, są to: zdolność do rozeznania dobra od zła i formowanie charakteru
Gdyby te dwie cechy połączyć, 
dają nam moralność. W zeszłym tygodniu rozmawialiśmy
o Jean Piaget i jego trzyrzędowym modelu rozwoju poznawczego. Cóż, amerykański 
psycholog Lawrence Kohlberg modyfikował i rozszerzał ten koncept, aż wpadł na swojego autorstwa
trzypoziomową teorię rozwoju moralnego, 
w którym podkreślał, że nasze moralne
rozumowanie rozwija się przez
całe nasze życie. Kohlberg zarysował swoją teorię dzięki
stworzeniu szeregu dylematów moralnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych, a następnie zanalizował
ich uzasadnienie.

Portuguese: 
muitas vezes sedem antes as demandas dos seus filhos e exercem pouco controle sobre o comportamento
da criança. Por outro lado, os pais assertivos procurar por um balance entre
os dois anteriores estilos, eles são demandantes, mas sempre explicam as razões das suas regras, e eles são amorosos
e sensíveis. E como é de esperar, as pesquisas mostram que o ponto apropriado  culturalmente
entre ser muito duro ou muito permissivo é o melhor estilo de parentalidade.
Agora, somado ao fato da criança estar desenvolvendo seu senso de eu, outros dois outros marcos importantes da infância
e da adolescência são a habilidade de dicernir entre o certo e o errado e formação do caracter
individual. Quando essas duas coisas combinam, elas nos brindam a nossa moralidade. A semana passada eu falei de
Jean Piaget e seu modelo de três níveis para o desenvolvimento cognitivo. Bom, psicólogo
americano  Lawrence Kohlberg os modificou e expandiu na sua
própria teoria de três níveis do desenvolvimento moral, a qual foca na noção de nosso raciocínio
moral continua se desenvolvendo ao longo das nossas vidas. Kohlberg delineou sua teoria
oferecendo uma série de dilemas morais para crianças, adolescentes e adultos, e analizando o
raciocínio por trás dos julgamentos.

Czech: 
tolerantní rodič často podléhá požadavkům jejich dítěte a má malou kontrolu nad jakýmkoli z jejich
dětského chování. Autoritativní rodič se mezitím snaží najít rovnováhu mezi
dvěma. Jsou nároční, ale vždy vysvětlí důvody jejich pravidel a také jsou milující
a citliví. Samozřejmě, výzkum ukazuje zjištění, že kulturně vhodné východisko
mezi tím být příliš tvrdý a příliš mírný je nejlepší řešení.
teď, kromě zvyšujícího sebepoznání, dva další orientační body dětství
a dospělosti je schopnost rozeznat dobré od špatného a vytvořit si individuální
charakter. Když jsou tyto dvě věci spojny,  vzniká morálka. minulý týden jsme mluvili
o Jeanu Piagetovi a jeho třístupňovém modelu pro kognitivní vývoj. Americký
psycholog Lawrence Kohlberg  to přetvořil, proslavil se na tom  a zařadil to do své
vlastní tří - úrovňové teorie morálního rozvoje, která zdůrazňuje, že naše morální
argumentace nás rozvíjí po celý život. Kohlberg nastínil jeho teorii
předestřít sérii morálních dilemat dětem, dospívajícím a dospělým a následně analyzovat jejich
úvahy, které vedly k úsudkům.

Russian: 
родитель обычно уступает требованиям ребенка и держит мало контроля над
поведением ребенка. В то время, авторитетный родитель ищет баланс между
двумя. Они требовательны, но всегда объясняют причины для правил, и являются любящими
и чуткими. И, конечно же, исследования показывают, что нахождение той самой желанной средины
между слишком твердым и слишком мягким является наилучшим путем.
Теперь, в дополнение к ом возрастающему щущению себя, два других важных пункта детства
и подросткового возраста это способность отличить плохое от хорошего и формация индивидуального
характера. Когда эти два пункта объединяются, мы получаем моральность. На прошлй неделе мы говорили
о Жане Пиаже и его тройной модели когнитивного развития. Что же, американский
психолог Лоуренс Кольберг это разработал и расширил, создавая свою
собственную три-уровневую теория морального развития, которая подчеркивала, что наше моральное
мышление продолжает развития на протяжении всей нашей жизни. Кольберг создал эту теорию с
помощью набора моральных дилемм, и вопросов к детям, подросткам, и взрослым, и затем анализируя
их мышление и решения.

English: 
A woman is dying of cancer; there's a special
new drug that might save her, but the pharmacist
wants to make a big profit, so he charges
a lot of money for it.
Her husband, Heinz, can't afford it and has
tried everything, from fundraising to begging
the pharmacist, to no avail.
So, he steals the drug.
Was he wrong?
Kohlberg was less interested in people's answers
than in the reasoning behind their choice.
He ended up organizing his subjects' responses
into three basic levels of moral thinking.
Kohlberg found that if the subject was younger
than nine, they were likely in what he called
the preconventional morality phase.
In this phase, kids are concerned with self-interest,
but they're also starting to judge people
individually, based on their needs and point
of view.
So, Heinz needed the medicine, and stealing
it best served his needs.
But in the second phase, in early adolescence,
our moral compasses seem to shift, during
what Kohlberg called the conventional morality
phase.
Here, his subjects put an emphasis on conformity
and worry about what would happen to Heinz
if he was seen as a criminal.

Spanish: 
Una de sus preguntas más famosas es conocida como el Dilema Heinz. Una mujer esta muriendo
de cáncer, hay una nueva droga especial que pueda salvarla pero el farmacéutico que hacer
una gran ganancia así que lo cobra muy caro. Su esposo, Heinz, no puede pagarlo
y ha tratado todo, desde recolectar fondos hasta rogarle al farmacéutico, en vano. Así
que roba la droga ¿Estuvo mal?
Kohlberg estaba menos interesado en la respuesta que daban las personas que en el razonamiento detrás de ellas.
Terminó organizando las respuestas de sus sujetos en tres niveles básicos de moral y pensamiento.
Kohlberg encontró que si el sujeto era menor de 9 años, probablemente estaban en lo que él llamaba
la fase preconvencional de moralidad. En esta fase, los chicos están preocupados por su propio interés
pero también empiezan a juzgar a las personas individualmente, basándose en sus necesidades y punto
de vista. Así que Heinz necesitaba la medicina, y robarla era lo mejor para servir a sus necesidades.
Pero en la segunda fase, en la adolescencia temprana, nuestros compases morales parecen cambiar, durante
lo que Kohlberg llamó la fase convencional de moralidad. Acá, sus sujetos ponen un énfasis
en la conformidad y se preocupan por lo que le pasaría a Heinz si es visto como un criminal. Esta

Russian: 
Одним из его наиболее ивестных вопросов была Дилемма Хайнз. Женщина умирает от
рака. есть специальное новое лекарство, которое может ей помочь, но фармацевт хочет заработать
много денег, и лекарство очень дорогое. Её муж Хайнз не может оплатить его
и испробовал всё от сбора пожертвований до мольбы фармацевта, ничего не помогло. Так
что он ворует лекарство. Неправильно ли это?
Кольберга менее интересовали ответы людей, чем мыслительный процесс касательно их выбора.
Он организовал ответы своих испытуемых в три уровня морального мышления.
Кольберг обнаружил, что если человек был младше девяти, то он сворее всего был в так называемой
доконвенциональной фазе моральности. В это фазе детей волнует личная выгода,
но они начинают судить по людям индивидуально, судя по их нуждам и
кругозрению. Так что Хайнзу нужно было лекарство, и воровство послужило его нуждам.
Но во время другой фазы, в раннем подростковом возрасте, наш моральный компас сдвигается,
что Кольберг называл конвециональной фазой моральности. Испытуемые уделяли внимание
конформизму, и волновались о том, что Хайнза будут считать преступником. В

Polish: 
Jednym z jego najbardziej znanych pytań to dylemat Heinza. Kobieta umiera na
raka; istnieje specjalny nowy lek, który mógłby ją uratować, jednak farmaceuta chce zbić
na nim duży zysk, więc życzy sobie za niego sporo pieniędzy. Jej mąż, Heinz, nie może sobie na to pozwolić 
i próbował już wszystkiego, od pozyskiwania funduszy do żebrania farmaceuty, bezskutecznie. Zatem
kradnie lek. Czy ma do tego prawo? 
Kohlberg był mniej zainteresowany odpowiedziami, a bardziej przyczynami ich wyboru.
Skończył segregując otrzymane odpowiedzi w trzy grupy podstawowych poziomów myślenia moralnego
Odkrył, że jeśli badany był młodszy niż dziewięć lat, wykazywał coś, co Kohlberg nazwał
przedkowencjonalną fazą moralności. W tej fazie, dzieci skupiają się interesem osobistym jednostki,
ale również zaczynają oceniać ludzi 
indywidualnie, w zależności od ich potrzeb i punktu 
widzenia. Więc, Heinzowi potrzebne były lekarstwa i kradzież najlepiej zaspokojała jego potrzeby.
Natomiast w drugim etapie, na początku dojrzewania nasze kompasy moralne wydają się zmieniać, podczas
tak zwanej fazy konwencjonalnej. Tutaj, jego badani kładą nacisk
na dostosowanie i martwią się o to, jak skończył by Heinz jeśli byłby postrzegany jako przestępca.

Czech: 
Jedna z jeho nejvíce známých otázek je známa jako Heinzovo dilema. Žena umírá na
rakovinu, ale existuje speciální lék, který ji může zachránit. Farmaceut z toho chce mít
veliký zisk, takže nastaví velký poplatek. Její manžel, Heinz, si to nemůže dovolit
a zkouší všechno. Od získávání finančních prostředků po doprošování se farmaceuta, ale neúspěšně.
Takže lék ukradne. Udělal chybu?
Kohlberga zase tak nezajímaly odpovědi lidí, ale důvody jejich rozhodnutí
skončil organizací, reakcí jeho subjektů, do tří základních úrovní morálního myšlení
Kohlberg objevil, že když byl předmět mladší devíti, řadili se pravděpodobně tím, co nazýval
předkonvencionální morální fráze. V této fázi jsou děti nespokojené s vlastními zájmy,
ale také začínají individuálně soudit lidi, z hlediska potřeb a úhlu
pohledu. Takže Heinz potřeboval lék a krádež nejlépe vyhovovala jeho potřebě.
Ale v druhé fázi, rané dospělosti, se naše morální kompasy posouvají, mezitím
co Kohlberg nazývá konvenční morální fáze. Zde subjekt klade důraz
na shody okolností a starosti, co se může stát, kdyby byl Heinz pokládán za kriminálníka. tato

Portuguese: 
Um  dos questionamentos mais famosos é o conhecido Dilema de Heinz. Uma mulher está morendo de
cancer, e há uma nova droga especial que poderia salvá-la, mas os farmaceutas querem obter um
grande lucro, dai que eles pideram um monte de dinheiro pela droga. Seu marido, o Sr. Heinz não pode pagar
e tenta de tudo, desde arrecadar fundos até implorar para os farmaceutas, sem sucesso. Então
ele roba a droga. Ele estava errado?
Kohlberg estava mas interessado no raciocínio detras da escolha que nas resposta das pessoas.
Ele terminou arranjando as respostas dos participantes em três níveis básicos de pensamento moral.
Kohlberg encontrou que se o sujeito for mas novo que nove anos, ele era mais provável que se encaixa-se na chamada
fase de moralidade preconvencional. Nessa fase, as crianças estão mais preocupadas com seus próprios interesses,
mas estão também começando jugal pessoas individualmente, se baseando nas suas necessidade e pontos
de vista. Então, Heinz precisava da medicina, e o robo é a melhor maneira de suprir a sua necessidade.
Mas na segunda fase, na adolescência temprana, nosso julgamento moral parece aumentar, durante o que
Kohlberg chamou a fase da moralidade convencional. Nela, os sujeitos focavam na
conformidade e preocupação sobre o que ia acontecer com Heinz se ele for visto como criminoso. Essa

Arabic: 
امرأة تحتضر بمرض السرطان،
وهناك دواء جديد قد ينقذها
لكن الصيدلاني يريد جني ربح كبير
لذا، فهو يتقاضى مبلغًا كبيرًا ثمنًا له.
زوجها هاينز لا يستطيع دفع ثمنه،
وقد جرب كل شيء
من جمع التبرعات
إلى التوسل إلى الصيدلاني دون جدوى.
فسرق الدواء، هل كان مخطئا؟
لم يكن كولبيرغ مهتمًا بالإجابات
بقدر تعليلهم لاختيارهم.
وانتهى به الأمر بأن صنف
استجابات الخاضعين للتجربة
إلى ثلاثة مستويات من التفكير الأخلاقي.
وجد كولبيرغ أنه إن كان الخاضع للتجربة
أصغر من تسع سنوات
فهم غالبًا ما يكونون
في مرحلة "أخلاقية ما قبل العرف".
في هذه المرحلة، يفكر الأطفال
في مصلحته الذاتية
لكنه يبدأ أيضًا بالحكم على الناس بشكل فردي
على أساس احتياجاتهم ووجهات نظرهم.
إذن، كان هاينز بحاجة إلى الدواء،
وسرقته خدمت احتياجاته.
لكن في المرحلة الثانية، لدى بداية المراهقة
يبدو أن بوصلتنا الأخلاقية تتغير.
أثناء ما أسماه كولبيرغ "مرحلة أخلاقية العرف".
وهنا، ركّز الخاضعون للتجربة للامتثال
ويخشون بشأن ما سيحدث لهاينز
إن اعُتبر مجرمًا.

Portuguese: 
fase parece se preocupar "com o que as pessoas pensam". Kohlberg acreditava que desde
a adolescência já algumas pessoas estariam na fase pós-convencional da moralidade. Esta é a moralidade adulta mais complexa,
quanto levamos em consideração diferentes valores e direitos básicos. Leis são importantes, mas
algumas situações, como salvar a vida de quem você ama, podem sobrepór-las. Esta fase alcanza
um máximo com o raciocínio baseado em princípios éticos universais e muito mais abstracto. Heinz
estava correto ao robar a medicina porque as pessoas tem o direito a viver.
Críticos do experimento de Kohlberg questionam sua enfase no pensamento moral por cima das  ações
morais, arugumentando que existe uma grande diferença entre racioncinar o que devo fazer que
realemente fazér-lo. Mas uma coisa se é certa, o que experimentamos ao longo dos primeiros anos neste
planeta, a natureza e qualidade das nossas ligações, nossa noção de ser, e nosso
desenvolvimento moral, todas junta formam o cenario para a nossa adolescência e a idade adulta.
Hoje, seu cérebro em desenvolvimento aprendeu sobre os três estilos de apego de Ainsworth
seguro, ambivalente  e evitativo. E sobre os estilos de parentalidade autoritário, assertivo e permissivo.

Arabic: 
في هذه المرحلة
يكون الخوف مما قد يعتقده الآخرون.
ومن المراهقة وما بعدها،
يعتقد كولبيرغ
أن البعض يعيشون في مرحلة "ما بعد العرف".
وهذه أخلاقيات أكثر تعقيدًا للبالغين
حين نبدأ الاهتمام بالقيم المختلفة،
والحقوق الأساسية.
القوانين مهمة
لكن بعض المواقف، كإنقاذ حياة أحد أحبائك
قد ينقضها.
هذه المرحلة تتصف بتفسير منطقي
قائم على المبادئ الأخلاقية العالمية
والتفسيرات الأكثر تجردًا.
كان هاينز محقًا في سرقة الدواء،
لأن الناس لهم الحق في الحياة.
شكك منتقدو كولبيرغ بتركيز تحليله
على التفكير الأخلاقي
بدلًا من التصرفات الأخلاقية.
وقالوا إن هناك اختلاف كبير
بين تعليل ما عليك فعله
وفعله في الواقع.
لكن الأمر المؤكد
أن ما نعيشه في سنتنا الأولى
في هذا العالم
طبيعة ونوعية تعلقنا
وشعورنا بذاتنا وتطورنا الأخلاقي
كلها تضع الأساس لمرحلتيّ المراهقة والبلوغ.
اليوم، تعلمت عقولكم النامية
عن أساليب إينزوورث الثلاث، للتعلق الآمن
والتعلق الانطوائي والتعلق القلق المشوش.
وعن أساليب التربية الدكتاتورية
والخاضعة والحازمة.

Polish: 
Ta faza wydaje się zajmować zdaniem: "co ludzie powiedzą?". Od nastolatków począwszy,Kohlberg uważa, że niektórzy
ludzie pojmują moralność w fazie postkonwencjonalnej. Jest to bardziej skomplikowana dorosła moralność, 
kiedy zaczynamy zwracać uwagę na różne wartości i prawa podstawowe. Prawa są ważne, ale
pewne sytuacje, takie jak ratowanie życia ukochanej mogą je nagiąć. Ta faza ma na podstawie
powszechne rozumowanie etyczne. Zasady i bardziej abstrakcyjne rozumowanie. Heinz
miał słuszność, by ukraść lekarstwo, bo ludzie mają prawo do życia. 
Krytycy utworzonych pytań Kohlberga, kładą nacisk na myślenie moralne, a nie moralne działania,
twierdząc, że jest to duża różnica 
między rozumowaniu: co należy zrobić i 
faktycznym wykonaniu zadania. Ale jedno jest pewne, to, czego doświadczamy podczas naszych pierwszych lat 
na tej planecie, natury i jakości 
przywiązania, naszego poczucia siebie, oraz
rozwoju moralnego, wszystkie one są ustawione na scenie naszego dorastania i dorosłości.
Dziś, Twój mózg nauczył się trzech stadiów: bezpieczny, lękowo-ambiwalentny i
unikającego przywiązania Ainsworth . 
Oraz o autorytarnym, liberalnym i autorytatywnym

Czech: 
fáze se zabývá tím, "co si lidé budou myslet?" Od dospívání, Kohlberg věří,
že někteří lidé jsou v postkonvencionální morální fázi. Toto je větší komplex dospělostní morálky,
když začneme zvažovat ruzné hodnoty a základní práva. Zákony jsou důležité, ale
v nějakých situacích, jako je například zachránění života vašich nejbližších, se můžou přejít.
Tahle fáze vrcholí odůvodněním založeném na principu etikety a ještě více abstraktní odůvodnění. Heinz
udělal dobře, když lék ukradl, protože lidé mají právo žít.
Kolhberg si nastavil otázku tak aby kladl svůj důraz na moralní myšlení spíše než na morální
chování, argumentujíc o tom že tu je velký rozdíl mezi odůvodnováním co by jste měli udělat a
co vlastně doopravdy uděláte. Ale jedna věc je jitá, když prožíváme během našich prvních let života
na téhle planetě, přiroda a kvalita našich propojení, naše sebevědomí, a náš
vývoj morálky, tohle všechno olivňuje a udává úroveň naší adolescence a dospělosti.
Dnes, se váš rozvijící se mozek naučil o třech Ainsworthových typů jistoty, vyhýbavé
nejistoty, a nejistém ambivalentním propojení. A o autoritativní, tolerantní, a autoritativní

Spanish: 
fase parece preocuparse por ¿qué pensará la gente? A partir de la adolescencia, Kohlberg cree,
la gente existe en la fase postconvencional de moralidad. Esta es una moralidad adulta más compleja
cuando comenzamos a considerar distintos valores y derechos básicos. Las leyes son importantes pero
algunas situaciones, como salvar la vida de tu amada, pueden desautorizarlas. Esta fase alcanza el
límite con razonamiento basado en principios éticos universales y razonamientos más abstractos. Heinz
tenía razón al robar el medicamento porque las personas tienen derecho a vivir.
Las críticas a los supuestos de Kohlberg cuestionan su énfasis en el pensamiento moral más que en la acción
moral, argumentando que hay una gran diferencia entre razonar lo que deberías hacer y
en verdad hacerlo. Pero una cosa es segura, lo que nosotros experimentamos durante nuestro primer año
en este planeta, la naturaleza y calidad de nuestros apegos, nuestra conciencia de nosotros mismos, y nuestro
desarrollo de la moral, todos preparan el escenario de nuestra adolescencia y adultez.
Hoy, tu cerebro en desarrollo aprendió los tres estilos de apego de Ainsworth seguro, inseguro
evasivo e inseguro ambivalente. Y sobre los estilos de paternidad auritario

English: 
This phase seems to worry "what would people
think?".
From adolescence on, Kohlberg believes, some
people exist in the postconventional morality
phase.
This is a more complex adult morality, when
we begin to account for differing values and
basic rights.
Laws are important, but some situations, like
saving your beloved's life, might overrule
them.
This phase tops out with reasoning based on
universal ethical principles and more abstract
reasoning.
Heinz was right to steal the medicine because
people have a right to live.
Critics of Kohlberg's set up question his
emphasis on moral thinking rather than moral
action, arguing that there's a big difference
between reasoning out what you should do and
actually doing it.
But one thing's for sure, what we experience
during our first years on this planet, the
nature and quality of our attachments, our
sense of self, and our moral development,
they all set the stage of our adolescence
and adulthood.
Today, your developing brain learned about
Ainsworth's three styles of secure, insecure
avoidant, and insecure ambivalent attachment.
And about authoritarian, permissive, and authoritative
parenting styles.

Russian: 
этой фазе думали о "что будут думать люди?" После пдросткового возраста, Кольберг считал что некоторые
люди существуют в постковенциональной фазе развития. Это более сложная моральность взрослого,
когда мы начинаем брать на учет разные ценности и права людей. Законы важны, но в
некоторых ситуациях, например при спасении любимой, можно их обойти. Эта фаза возрастает
с мышлением основанном на универсальных этических принципах и более абстрактном мышлении. Хайнз
был прав, когда он украл лекарство, потому что люди имею право жить
Критики Кольберга вопрошали его ударение на моральное мышление, а не на моральное
поведение, оказывая что существует огромная разница между мыслями о том, что следует сделать
и воплощением этого решения. Но одно точно - то что мы испытываем в наши первые годы
на этой планете, качество наших привязанностей, наше оущение себя, и наше
моральное развитие - все строят наш путь в подростковый возраст и взросление
Сегодня, ваш развивающися мозг узнал о трех стилях привязанностей Эйнсворт - надежный, ненадеждно
отвергающий, и ненадежно-тревожный. И об авторитарном, разрешающем, и авторитетном

English: 
You also learned about developing self-concept
and Kohlberg's stages of morality.
Thanks for watching, especially to all of
our Subbable subscribers who make Crash Course
possible.
To find out how you can become a supporter,
just go to subbable.com/crashcourse.
This episode was written by Kathleen Yale,
edited by Blake de Pastino, and our consultant
is Dr. Ranjit Bhagwat.
Our director and editor is Nicholas Jenkins.
The script supervisor is Michael Aranda, who
is also our sound designer.
And the graphics team is Thought Cafe.

Portuguese: 
Você também tem aprendido sobre desenvolvimento do auto-conceito e os estágios de moralidade de Kohlberg.
Obrigado por ter assistido, especialmente a todos os subscritores de Subbable quem fazem possível o Crash Course
Para saber como apoiar, é śo entrar no subbable.com/crashcourse.
Este episódio foi escrito poe Kathleen Yale, editado por Blake de Pastino e nosso consultor
é o Dr Ranjit Bhagwat. Nosso diretor e editor é Nicholas Jenkins, o supervisor de rotéio
e designer de sons é Michael Aranda, e o time gráfico é Thought Cafe.
[Episódio traduzido por Julian Tejada]

Czech: 
stylu rodičovství. Také jste se naučili o rozvíjejícím se sebepojetí a Kohlbergově stádiích morálky.
Děkujeme za shlédnutí, obzvláště všem našim odběratelům kteří umožňují Crash Coursu
tu být. Jestli se chcete stát také nápomocnými, běžte na subbable.com/crashcourse.
Tato episoda byla napsaná Kathleen Yale, editována Blakem de Pastino, a naším konzulantem
je Dr. Ranjit Bhagwat. Naším režisérem a editorem je Nicholas Jenkins. Dozorce scénaře
je Michael Aranda, který je též naším sound designérem. A grafický tým je Thought Cafe.

Arabic: 
تعلمتم أيضًا عن تطوير مفهوم الذات
ومراحل كولبيرغ للأخلاقيات.
شكرًا للمتابعة،
خاصة لمشتركينا في موقع ٍSubbable
الذين يجعلون إنتاج Crash Course ممكنًا.
لمعرفة كيف يمكنك أن تساند البرنامج،
يمكنك زيارة صفحة Subbable.com/CrashCourse.
كتبت هذه الحلقة كاثلين ييل،
وصححها بليك دي باستينو
ومستشارنا هو الدكتور رانجيت باغوات.
مخرجنا ومحررنا هو نيكولاس جنكنز
ومشرف النص هو مايكل أراندا،
وهو مصمم الأصوات الصوت أيضًا.
وفريق الرسومات هو Thought Café.

Russian: 
видах воспитания. Вы также узнали о развитии личности и фазах моральности Кольберга
Спасибо за просмотр, особенно всем нашим подписчикам Subbable, которые помогают этому каналу
Чтобы узнать, как нас поддержать, навестите subbable.com/crashcourse
Эта серия была написана Кэтлин Йейл,
редактирована Блейком де Пастино, и нашим консультантом был
Др. Ранжит Бхагават. Наш директор и редактор - 
Николас Дженкинс, заведующий текстом -
Майкл Аранда, кто также является нашим звукорежиссером
и наша заведующая графикой команда - Thought Café.

Polish: 
stylu wychowania. Dowiedziałeś się także o rozwoju samooceny i etapach moralności Kohlberga . 
Dzięki za oglądanie, szczególnie dla wszystkich naszych Subbable abonentów, którzy sprawiają, że Crash Course 
jest możliwy. Aby dowiedzieć się, w jaki sposób można stać się partnerem, prosimy udać się na subbable.com/crashcourse.
Ten odcinek został napisany przez Kathleen Yale, edytowany przez Blake de Pastino i naszym konsultantem
jest dr Ranjit Bhagwat. Nasz dyrektor i redaktor Nicholas Jenkins. Nadzorca skryptu
to Michael Aranda, który jest również naszym sound designerem. 
I zespół graficzny to: Thought Cafe.

Spanish: 
permisivo y autoritario. También aprendiste sobre el desarrollo de la conciencia del mismo y los estadíos de moralidad de Kohlberg.
Gracias por mirar, especialmente a todos nuestros suscriptores que hacen Crash Course
posible. Para averiguar como puedes convertirte en un patrocinador solo ve a subbable.com/crashcourse.
Este episodio fue escrito por Kathleen Yale, editado por Blake de Pastino y nuestro consultor
es el Dr. Ranjit Bhagwat. Nuestro director y editor es Nicholas Jenkins. El supervisor de guión
es Michael Aranda, quien también es nuestro diseñador de sonido. Y el equipo gráfico es Thought Cafe.
