
Polish: 
Thomas Hobbes był 17-wiecznym angielskim filozofem
Który może pomóc nam zastanowić się nad jednym z najtrudniejszych pytań w polityce:
Do którego momętu powinniśmy cierpliwie słuchać
władców, zwłaszcza tych
którzy nie nie cieszą się wielkim poważaniem
Kiedy powinniśmy rozpoząć rewolucję w poszukiwaniu lepszego świata?
Myślenie Hobbsa jest ściśle powiązane z ważnym wydarzeniem historii
które rozpoczęło się, gdy miał 64 lat
I napiętnowało go tak głęboko, że na wszystko patrzył przez jeden pryzmat.
Co ciekawe, zmarł, gdy miał 91
Więc wszystkie jego dzieła które znamy
Napisał po 60 roku życia
Tym wydarzeniem była 
Wojna domowa w Anglii
Okrutny, polaryzujący, kosztowny i śmiercionośny konflikt
która pustoszył Anglię przez prawie dekadę
a wynikał z walki pomiędzy
 królem a parlamentem
prowadząc do śmierci 200,0000 osób po obu stronach konfliktu

Norwegian: 
Thomas Hobbes var en 17 århundre engelsk filosof
som er til stede for å lede oss gjennom en av de mest tornefulle spørsmål om politikk:
i hvilken grad skal vi tålmodig adlyde
herskere, spesielt
de som ikke er veldig bra. Og i hvilken grad
bør vi begynne revolusjoner og motsette regjeringer, på leting etter en bedre verden?
Hobb tenkning er inseperable fra en stor begivenhet, som begynte da han var
som begynte da han var 64 år gammel
og det merket ham så dypt, det farget hele hans senere tenkning
bemerkelsesverdig, døde han da han var 91
og så alt han husket for i dag
han skrev etter fylte 60
denne hendelsen var den engelske borgerkrigen
en ond, splittende, kostbar og morderisk konflikt
som raste over England i nesten et tiår
og pitted krefter kongen mot parlamentet
som fører til dødsfall av 200,0000 folk på begge sider

Spanish: 
Thomas Hobbes fue un filósofo inglés del siglo XVII
que es muy útil para guiarnos por uno de los temas más escabrosos de la política:
en qué medida deberíamos obedecer pacientemente a los gobernantes,
especialmente a aquellos quienes no son muy buenos
- y en qué medida debemos comenzar revoluciones
y deponer gobiernos en busca de un mundo mejor.
El pensamiento de Hobbes es inseparable de un gran evento
que comenzó cuando tenía 64 años.
- y lo marcó tan profundamente, que le dio color a todo su subsecuente pensamiento
(de manera notable murió cuando tenía 91 años
y todo por lo que es recordado hoy en día
lo escribió después de la edad de 60 años).
Este evento fue la Guerra Civil Inglesa,
un vicioso, divisivo, costoso y asesino conflicto
que hizo estragos en Inglaterra durante casi una década
y enfrentó a las fuerzas del Rey contra las del Parlamento,
lo que llevó a la muerte de unas 200.000 personas en ambos lados.

Georgian: 
თომას ჰობსი იყო მე-17 საუკუნის ინგლისელი ფილოსოფოსი
რომელიც გზას გვიკვლევს ერთ-ერთ ყველაზე ეკლოვან საკითხზე პოლიტიკაში:
თუ რა დონემდე უნდა ვემორჩილოთ მოთმინებით
მმართველებს, განსაკუთრებით
მათ, რომლებიც არ არიან კარგები. და თუ რა დროს
უნდა დავიწყოთ რევოლუციები და განვუდგეთ მთავრობებს, უკეთესი სამყაროს საძიებლად?
ჰობსის მსჯელობა არის განუყრელი ნაწილი მასიური მოვლენის, რომელიც დაიწყო მაშინ
როდესაც იგი 64 წლის იყო
და იმდენად შეიპყრო, რომ მის ყველა მომდევნო აზრს ფერი შემმატა
იგი 91 წლის ასაკში გარდაიცვალა
შესაბამისად, ყველაფერი რის გამოც დღემდე გვახსოვს
მან 60 წლის შემდეგ დაწერა.
ეს მოვლენა იყო ინგლისის სამოქალაქო ომი
მანკიერი, გამყოფი, საზარელი და დამღუპველი კომფლიქტი
რამაც თავისი მძვინვარება ინგლისში ერთი დეკადა გასტანა
და წააქეზა მეფის მეომრები პარლამენტის წინააღმდეგ
რამაც ორივე მხარესთვის 200,000-ამდე ადამიანის სიკვდილი გამოიწვია.

Spanish: 
Thomas Hobbes fue un filósofo del Siglo 17
Que nos ayuda a abordar uno de los aspectos de la política más espinosos
hasta qué punto deberíamos, pacientemente, obedecer.
a los gobernantes, específicamente.
aquellos que no son muy buenos, y en qué momento
deberíamos empezar revoluciones y oponernos a gobiernos, en búsqueda de un mejor mundo.
El pensamiento de Hobbes es inseparable  a un evento mayor, que empezó cuando
tenía 64 años
y lo marcó profundamente, coloreando todo su pensamiento subsecuente
de forma notable. Murió cuando tenía 91 años
y todo lo por lo que lo recordamos hoy día
lo escribió después de los 60 años.
Este evento fue la guerra civil inglesa
un cruel, costoso y sanguinario conflicto
que se desencadeno a través de Inglaterra por casi una década
enfrentando a las fuerzas del rey contra el parlamento,
al punto de provocar alrededor de 200,000 muertes para ambos bandos.

English: 
Thomas Hobbes was a 17th century English Philosopher.
Who is on hand to guide us through one of the thorniest issues of politics.
To what extent should we patiently obey rulers, especially those who are not very good
and to what extent should we start revolutions and depose governments, in search of a better world.
Hobbes's thinking is inseparable from one major event that began when he was 64 years old
and was to mark him so deeply, it colored all his subsequent thinking.
Remarkably he died when he was 91
and so everything his remembered for today he wrote after the age of 60.
This event was the English civil war.
A vicious, divisive, costly and murderous conflict that raged across England for almost a decade
and pitted the forces of king against parliament, leading to the death of some  200 000 people on both sides.

Italian: 
Thomas Hobbes è un filosofo inglese del 17° secolo
che ha avuto il compito di condurci attraverso uno dei problemi più tormentati della politica:
fino a che punto dovremo pazientemente obbedire
ai governanti,
soprattutto a coloro che non sono buoni governanti,
e in che misura dovremmo iniziare le rivoluzioni e le opposizioni ai governi, alla ricerca di un mondo migliore
La riflessione di Hobbes non può prescindere da un importante evento, che iniziò quando egli aveva 64 anni
e lo segnò così profondamente, tanto da influenzare notevolmente le sue riflessioni successive
Morì a 91 anni
ed è ricordato ancora oggi
per ciò che scrisse dopo i 60 anni di età.
Questo evento fu la feroce Guerra Civile Inglese,
un cruento, costoso, sanguinoso conflitto, fonte di acerrime divisioni,
che infuriò in Inghilterra per quasi un decennio

Portuguese: 
Thomas Hobbes foi um filósofo inglês do século XVII.
Que estava disposto a nos guiar através de uma das questões mais espinhosas da política.
Até que ponto deveríamos obedecer governantes pacientemente, especialmente os não são muito bons,
e até que ponto deveríamos começar revoluções e depor governos em busca de um mundo melhor?
O pensamento de Hobbes é inseparável de um grande evento que aconteceu quando tinha 64 anos
e o marcou tão profundamente, que coloriu todo seu pensamento subsequente.
Ele surpreendentemente morreu aos 91
e tudo pelo que é lembrado hoje escreveu após os 60 anos.
Este evento foi a Guerra Civil inglesa.
Um conflito perverso, divisivo, custoso e sanguinário que devastou a Inglatterra por quase uma década
e opôs as forças do rei contra o parlamento, levando a morte de 200.000 pessoas em ambos os lados.

English: 
Thomas Hobbes was a 17 century english philosopher
who is on hand to guide us through one of the thorniest issues of politics:
to what extent should we patiently obey
rulers,especially
those,who are not very good. And to what extent
should we start revolutions and oppose governments, in search of a better world?
Hobb's thinking is inseperable from one major event , that began when he was
that began when he was 64 years old
and was demarking him so deeply, it colored all his subsequent thinking
remarkably, he died when he was 91
and so everything he remembered for today
he wrote after the age of 60
this event was the english civil war
a vicious,divisive, costly and murderous conflict
that raged across england alomost a decade
and pitted the forces of king against parliament
leading to the deaths of 200,0000 people on both sides

Modern Greek (1453-): 
Ο Thomas Hobbes ήταν ένας Άγγλος φιλόσοφος του 17ου αιώνα
Ο οποίος προσπαθεί να μας καθοδηγήσει σε ένα απο τα πιο ακανθώδη ζητήματα της πολιτικής.
Σε ποιό βαθμό θα πρέπει να υπακούμε υπομονετικά τους κυβερνήτες, ειδικά εκείνους που δεν είναι πολύ καλοί
και σε ποιό βαθμό θα πρέπει να ξεκινούμε επαναστάσεις και να εκθρονίζουμε κυβερνήσεις, σε αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου.
Το σκεπτικό του Hobbes είναι αδιαχώριστο απο ένα σημαντικό γεγονός που ξεκίνησε όταν ήταν 64 χρονών
και θα τον σημάδευε τόσο βαθιά, που χρωμάτισε όλη τη μεταγενέστερη σκέψη του.
Είναι αξιοσημείωτο ότι πέθανε στα 91
και έτσι, οτιδήποτε για το οποίο τον θυμόμαστε σήμερα, το έγραψε μετά την ηλικία των 60.
Το γεγονός αυτό ήταν ο Αγγικός Εμφύλιος.
Μια φαύλη, διχαστική, δαπανηρή και δολοφονική διαμάχη που μαινόταν σε ολόκληρη την Αγγλία για σχεδόν μια δεκαετία
και αντίτασσε τις δυνάμεις του βασιλιά εναντίον του κοινοβουλίου, οδηγώντας στον θάνατο 200.000 ανθρώπους και απο τις δύο πλευρές.

Turkish: 
SİYASET TEORİSİ
THOMAS HOBBES
Thomas Hobbes siyasetin en çetrefilli sorunlarından birinde bize rehberlik etmeye hazır bir 17.yy İngiliz filozofuydu.
Bu sorun: Daha iyi bir dünya arayışı içerisinde ne ölçüde liderlere
-özellikle pek de iyi olmayanlarına- sabırlıca itaat etmemiz
ve ne ölçüde devrim başlatmamız ve hükümetleri azletmemiz gerektiğiydi.
Hobbes'un düşüncesi kendisi 64 yaşındayken başlayan ve kendini derinden etkileyen,
öyle ki sonraki bütün düşüncelerini buna göre şekillendirdiği, büyük bir olaydan ayrılmaz.
Tabi ki, 91 yaşında ölmüştür, ve onun hakkında hatırlanan her şey 60ından sonra yazdığı şeylerdir.
Bu olay İngiliz İç Savaşı idi.
Şiddetli, bölüp parçalayan, pahalıya mal olan ve öldürücü şekilde ayırıcı savaş, İngiltere'de neredeyse on yıl boyunca şiddetle esti,
Kral ve Parlamento güçleri çatıştı ve her iki tarafta da 200.000 insan öldü.

Dutch: 
thomas hobbes was een 17e eeuwse Engelse filosoof
die ons door een van de lastigste delen van politiek denken wil loodsen:
in hoeverre moeten we geduldig gehoorzamen aan heersers
heersers, in het bijzonder
die niet erg goed zijn. En in welke mate
moeten we revoluties beginnen en ons verzetten tegen regeringen, op zoek naar een betere wereld?
Hobbes' denken is onafscheidelijk van  een belangrijke gebeurtenis,
die begon toen hij 64 jaar oud was
en  hem zo diep raakte dat het al zijn latere denken beïnvloedde.
Opmerkelijk genoeg, stierf hij pas toen hij 91 jaar oud was
en dus alles herinnerde hij voor vandaag de dag.
hij schreef na de leeftijd van 60
Deze gebeurtenis was de Engelse burgeroorlog.
Een gemene, verdelende, kostbare en moordzuchtige oorlog
die voor bijna tien jaar in Engeland woedde.
en de krachten van de koning ontketende tegen het parlement
leidend tot de dood van 200,0000 mensen aan beide zijden.

Indonesian: 
Thomas Hobbes adalah seorag filusuf pada abad 17 berkebangsaan inggris
seseorang yang akan memberikan kita petunjuk tentang isu politik yang dapat menimbulkan perselisihan
sejauh mana kita bersabar untuk mematuhi
peraturan pada khususnya
kepada mereka yang belum tentu baik. Dan sejauh mana
kita harus memulai revolusi dan menentang pemerintah, untuk mencari dunia yang lebih baik?
Pemikiran Hobb tidak dapat dielakkan dari satu peristiwa besar,
yang dimulai saat dia berusia  64 tahun
dan sangat mendambakannya dalam-dalam, ini mewarnai semua pemikirannya selanjutnya,
dia meninggal saat berusia 91 tahun.
dan semua yang dia ingat sampai hari ini.
Dia menulis setelah berusia 60 tahun
Pada masa ini, terjadi perang saudara di Inggris
konflik yang termasuk ganas, memecah belah negara, mengeluarkan biaya yang besar dan pembunuhan
yang berlangsug di Inggris hampir satu dekade
dan mengadu kekuatan raja melawan parlement
menyebabkan kematian 200.000 orang di kedua belah pihak

Finnish: 
Thomas Hobbes on englantilainen filosofi 1600-luvulta.
Hänen ajatuksiaan hyödyntämällä voi selvitä politiikan piikikkäimmistä ongelmista.
Kuinka paljon tulisi kansan kärsivällisesti alistua päättäjiensä valtaan, etenkin niiden, jotka eivät ole kovin hyviä?
ja missä vaiheessa tulisi aloittaa vallankumous ja syöstä hallitus vallasta paremman maailman mahdollistamiseksi?
Hobbesin ajattelu juontaa erääseen merkittävään tapahtumaan, joka alkoi hänen ollessaan 64-vuotias
ja se jätti häneen niin lähtemättömän jäljen, että se vaikutti hänen ajatteluunsa koko loppuelämänsä ajan.
Hän eli kunnioitettavaan 91 vuoden ikään.
ja kaikki hänen kirjoituksensa ovat 60 ikävuoden jälkeen syntyneiden muistojen perua.
Tämä tapahtuma oli Englannin sisällissota.
Raaka, kansaa jakava, kallis ja verinen konflikti, joka vaikutti Englannissa lähes vuosikymmenen ajan.
ja eriytti kuninkaan puolustajat parlamenttiä vastaan, johtaen noin 200 000 ihmisen kuolemaan molemmilla osapuolilla.

Czech: 
Anglický Filosof ze 17. Století který byl na straně vědění jednoho z nejsložitějších problémů politiky
Zajímal se o to do jaké míry by jsme měli poslouchat naše vladaře zvláště ne ty dobré(King Jong Il,Putin,…) a od jaké míry bychom měli začít revoltvat a klást důraz na statní správu v hledaní lepšího světa
Hobbes je nerozlučný od jedné velké události která začala když mu bylo 64 a byl s ní  tak velmi spjatý že to ovlivnilo všechny jeho následující myšlenky (po jeho 60-tých narozeninách je znám pro všechno o co se kdy zajímal) zemřel ve věku 91 let
Tato velká událost byla anglická civilní válka (brutální, vedla k nejednotnosti a stála mnoho životů) která probíhala Anglií skoro 10 let a postavila pravomici krále proti parlamentu (200 000 mrtvých na obou stranách)

Arabic: 
كان توماس هوبز فيلسوفا انكليزيا في القرن السابع عشر.
وهو من قادنا عبر احدى اكثر القضايا السياسية الشائكة :
الا وهي الى اي مدى 
ينبغي علينا الصبر على طاعة الحكام ،
لا سيما اولئك السيئين .
ومتى علينا البدء بالثورات ومناهضة الحكومات من اجل البحث عن عالم افضل ؟
تفكير هوبزلا ينفصل عن حدث واحد , 
ذلك الذي بدأ عندما كان في الرابع والستين من عمره
ذلك الذي بدأ عندما كان في الرابع والستين من عمره
وكان قد وسمه بعمق شديد ، وغير كل الوان تفكيره لاحقا.
بشكل ملحوظ ، مات هوبز في عمر الواحد والتسعين
وهذا اذن كل ما تذكره لهذا اليوم
وكتب بعد عمر الستين
كان الحدث هو الحرب الأهلية الانكليزية
كان ذلك النزاع شرسا وممزقا ومكلفا وصراعا قاتلا
انتشرفي انكلترا ما يقرب عقدا من الزمن
حرُضت فيه قوات الملك ضد البرلمان
ما أدى إلى مقتل 2000000 شخص على كلا الجانبين

Portuguese: 
Hobbes era por natureza um homem profundamente pacífico e cauteloso.
Odiava violência de todos os tipos.
Uma inclinação que começou aos 4 anos
quando seu próprio pai, um clérigo, foi desonrado e abandonou sua mulher e família
após ter entrado em uma briga com outro vigário na escadaria de sua igreja em uma vila de Wilshire.
O trabalho pelo qual mais lembramos Hobbes, "O Leviatã",
foi publicado em 1651.
É o argumento mais definitivo, persuasivo e eloquente já produzido
do porquê alguém deveria obedecer a autoridade do governo.
Mesmo de um tipo bem imperfeito, de forma a evitar o risco de caos e derramamento de sangue.
Para entendermos o pano de fundo do conservadorismo de Hobbes,
ajuda se percebermos que por toda a Europa ocidental no século XVII,
teóricos políticos começavam a perguntar, com nova orientação, por qual motivo súditos deveriam obedecer seus governantes.
Por séculos, desde a Idade Média, havia uma resposta padrão para isso,

Dutch: 
Hij haatte alle vormen van geweld.
Een houding die hij innam op vierjarige leeftijd
toen zijn eigen vader,  schrijversklerk, ten schande viel
en zijn vrouw en familie verliet
nadat hij in een gevecht raakte met een andere schrijversklerk
op de trappen van zijn kerk in een dorp in Wilt Shire.
Het werk, waardoor Hobbes bekend is geworden
"Leviathan", werd gepubliceerd in 1651.
Het is de meest definitieve
overredend
en welsprekende verklaring ooit geproduceerd
waarom een ​​overheidsinstantie moet gehoorzamen
zelfs van een zeer onvolmaakte soort
in om het risico van chaos en bloedvergieten te voorkomen
de achtergrond van het conservatisme Hobb's begrijpen
het helpt om te beseffen dat in West-Europa
in de 17e eeuw
politieke theoretici begonnen te vragen
met een nieuwe directheid, op welke basis, onderwerpen
moeten hun heersers te gehoorzamen?
Eeuwenlang weg terug naar de middeleeuwen
dat is een standed-on op die van het

Norwegian: 
Hobbes var av natur en dypt fredelig og forsiktig mann
han hatet vold av alle slag
en disposisjon som han begynte i en alder av 4
da hans egen far, en clergiman, ble vanæret
og forlot sin kone og familie
etter at han fikk inta en slåsskamp med en annen prest (?)
på trappen til sin kirke i en landsby i Wilt Shire
arbeidet, for wich husker vi Hobbes
"Leviathan", ble utgitt i 1651
Det er den mest definitive
overbevisende
og veltalende uttalelse noensinne produsert
om hvorfor man bør adlyde offentlig myndighet
selv av en meget ufullkommen form
for å unngå risiko for kaos og blodbad
for å forstå bakgrunnen av Hobb´s konservatisme
det bidrar til å innse at hele Vest-Europa
i det 17. århundre
politiske teoretikere begynte å spørre
med en ny direkthet, på hvilket grunnlag, fag
bør følge deres herskere?
I århundrer, helt tilbake til middelalderen
som har vært en standed-on på slike av dette

Spanish: 
Hobbes fue por naturaleza un sujeto profundamente pacífico y cauteloso
odiaba la violencia en todas sus manifestaciones
una conducta que comenzó cuando tenía 4 años
cuando su propio padre, un pastor, fue deshonrado
abandonando a su esposa y familia
después de que entro en disputa con otro religioso
en las escaleras de su iglesia, en una villa de WiltShire.
El trabajo por el que recordamos a Hobbes
"Leviatán", fue publicado en 1951
Y es el más definitivo,
persuasivo
y elocuente propuesta que se realizó
sobre el por qué debemos obedecer a la autoridad gubernamental
incluidas aquellas demasiado imperfectas
para así evitar el caos y las matanzas.
Para entender el fondo del conservadurismo de Hobbes
nos ayuda realizar que en toda la Europa occidental
durante el siglo 17
los teóricos de la política se empezaban a preguntar
con franqueza,  ¿en base a qué los sujetos
deberían obedecer a sus gobernantes?
Durante siglos, muy adentro de la Edad Media
esto había estado fundamentado en

Czech: 
Hobbes byl přírodní a vysoce mírumilovný člověk, který nenáviděl násilí jakéhokoliv druhu. Tuto povahu začal mít když jej jeho duchovní otec ve čtyřech letech zneuctil a opustil. Dostal se do konfliktu na schodech pařížského kostela když žádal o léčbu nedaleko Paříže ve vesnici Wiltshire.
Práce pro kterou si Hobbese především pamatujeme se nazývá Leviathan z roku 1651- je to nejpřesvědšivější a nejvýmluvnějí prohlášení všech dob proč by se lidé měli podřídit státní správě i když nedokonalé (správě) aby se zabránilo chaosu a krveprolití
Abychom porozumněli Hobbesovu pozadí konzervatismu musíme si uvědomit že napříč západní Evropou v 17. století byli političtí teroristé tázáni s novou otevřeností na jakých základech bychom měli poslouchat jejich názory.

Spanish: 
Hobbes era por naturaleza un hombre profundamente pacífico y prudente.
Odiaba la violencia de todo tipo,
una disposición que comenzó a la edad de 4 años,
cuando su propio padre, un clérigo, fue deshonrado
y abandonó a su esposa y a su familia,
después del que se metió en una pelea con otro vicario
en las escaleras de su parroquia en un pueblo de Wiltshire.
El trabajo por el que principalmente recordamos a Hobbes,
Leviatán, fue publicado en 1651.
Es la declaración más definitiva, persuasiva y elocuente jamás producida
del por qué uno debería obedecer la autoridad del gobierno,
incluso la de un muy imperfecto tipo de gobierno,
con la finalidad de evitar el riesgo del caos y del derramamiento de sangre.
Para entender el conservadurismo en el trasfondo de Hobbes,
ayuda el darse cuenta del que en toda la Europa occidental del siglo XVII,
los teóricos políticos empezaban a preguntar, con una nueva franqueza,
sobre que bases los individuos deben obedecer a sus gobernantes.
Durante siglos, bien de vuelta en la Edad Media,

Polish: 
Hobbes miał bardzo przyjazne i spokojne usposobienie
nienawidził przemocy w każdej postaci
Co miało źródło w traumie, gdy w wieku 4 lat
kiedy jego własny ojciec,duchowny, został wygnany
Porzucił on swoją rodzinę
Po tym jak wdał się w bójkę z innym klerykiem
na schodach swego kościoła, w wiosce  Wilt Shire
Najpopularniejszym dziełem Hobesa jest
„Lewiatan”, który została opublikowana w 1651
Jest to ostateczna
przekonująca
I najwymowniejsza argumentacja
dlaczego należy przestrzegać prawa
Nawet w bardzo despotycznych okolicznościach
w celu uniknięcia chaosu i rozlewu krwi
Aby zrozumieć założenia konserwatyzmu Hobbsa
Nalerzy pamiętać że w całej zachodniej europie
w 17 wieku
Teoretycy polityczni zaczęli pytać
W sposób otwarty, na jakiej podstawie
Winniśmy słuchać władców?
Już w średniowieczu istniało prawo
Które odpowiadało na wszystkie takie pytania

Indonesian: 
Pada dasarnya hobbes adalah orang yang sangat menyukai perdamaian dan berhati-hati,
dia membenci segala macam kekerasan
yang dia mulai sejak usia 4 tahun,
Ketika ayahnya sendiri, seorang pendeta, dipermalukan
dan meninggalkan istri dan keluarganya.
setelah ayahnya berkelahi dengan pendeta yang lain.
di tangga gerejanya di sebuah desa di Wiltshire
untuk mengingat hobbes
" Leviathan", diterbitkan pada tahun 1651
ini merupakan penentuan
persuasif
dan pernyataan fasih yang pernah di ucapkan
Mengapa seseorang harus mematuhi otoritas pemerintah
bahkan dari peraturan yang belum sempurna
untuk menghindari risiko kekacauan dan pertumpahan darah
untuk memahami latar belakang konservatisme Hobb
Ini membantu untuk memahami bahwa di seluruh eropa barat
di abad ke 17
ahli teori politik mulai menanyakan
dengan keteraturan baru, atas dasar apa, subjek
harus mematuhi penguasa mereka?
Selama berabad-abad, kembali ke abad pertengahan
yang tetap pada pemikiran seperti ini

Finnish: 
Hobbes oli luonnostaan erittäin rauhanomainen ja varovainen mies.
Hän inhosi kaikkea väkivaltaa.
Tämä ominaisuus juontuu 4 vuoden ikään
jolloin hänen oma isänsä, pappismies häpäistiin, ja hän joutui hylkäämään vaimonsa ja perheensä
jouduttuaan taisteluun toisen papin kanssa Wiltshiren kylässä olevan seurakuntansa kirkon rappusilla.
Työ, josta erityisesti muistamme Hobbesin, on "Leviathan".
joka julkaistiin vuonna 1651.
Se on merkittävin, vakuuttavin ja vaikuttavin koskaan esitetty tuotos
siitä, miksi hallitusta tulisi totella.
Jopa epätäydellistä sellaista, välttääkseen riskin kaaokseen ja verenvuodatukseen.
Ymmärtääkseen Hobbesin konservatismin taustat
auttaa hahmottamaan, että läntisen Euroopan läpi 1600-luvun aikana
politiikan teoreetikot ryhtyivät kyseenalaistamaan ennennäkemättömällä suoruudella, mihin perustuu se että alamaisten tulee alistua hallitsijoidensa valtaan.
Vuosisatojen ajan, Keskiajalla standardivastaus tähän kysymykseen olisi ollut:

English: 
Hobbes was by nature a deeply peaceful and cautious man
he hated violence of all kinds
a disposition that he began at the age of 4
when his own father, a clergiman, was disgraced
and abandoned his wife and family
after he got inta a fight with another cleric(?)
on the steps of his church in a village in Wilt Shire
the work, for wich we remember Hobbes
"Leviathan", was published in 1651
It is the most definitive
persuasive
and eloquent statement  ever produced
as to why one should obey governmental authority
even of a very imperfect kind
in order to avoid the risk of chaos and bloodshed
to understand the backround of Hobb's conservatism
it helps to realise that across western europe
in the 17th century
political theorists were beginning to ask
with a new directness, on what basis, subjects
should obey their rulers?
For centuries, way back into the middle ages
that been a standed-on on such of this

Arabic: 
كان هوبز بطبيعته رجل مسالم وحذر بشكل عميق
كارها للعنف بكل انواعه
تلك هي النزعة التي ابداها في الرابعة من عمره
عندما كان والده رجل دين (اكليروسي) أُلحقت به وصمة
اجبرته على التخلى عن زوجته وأسرته
بعد ان تورط في شجار مع رجل دين آخر
على خطى كنيسته في قرية Wilt Shire
العمل الذي نتذكر به هوبس
"الليفيثيان" الذي طبع سنة 1651
كان الاكثر تحديدا
واقناعا
والأكثر بيانا اكثر من اي منتج كتابي كان قد عُرف من قبل
عن لماذا يجب على المرء طاعة السلطة الحكومية ؟
حتى لو كانت غير مثالية
من اجل تجنب خطر الفوضى وإراقة الدماء
لفهم خلفية هوبز المحافظة
انها تساعد لإدراك ذلك عبر جميع انحاء اوروبا الغربية
في القرن السابع عشر
بدأ المنظرون السياسيون يسألون
باتجاه جديد
على اي اساس يجب
على الذوات طاعة حكامهم ؟
لعدة قرون، بالعودة إلى العصور الوسطى
فانها كانت قائمة على مثل

English: 
Hobbes, was by nature a deeply peaceful and cautious man.
He hated violence of all kinds.
A disposition that had begun at the age of 4
when his own father, a clergyman was disgraced and abandoned his wife and family
after he got into a fight with another vicar on the steps of his parish church in a village in Wiltshire.
The work for which we chiefly remember Hobbes - "Leviathan"
was published in 1651.
It is the most definitive, persuasive and eloquent statement ever produced
as thy why one should obey government authority.
Even of a very imperfect kind in order to avoid the risk of chaos and bloodshed.
To understand the background of Hobbes's conservatism.
It helps to realize that across the western Europe in the 17th century,
political theorists were beginning to ask with a new directness, on what basis subjects should obey their rulers.
For centuries, way back into the Middle Ages there'd been a standard answer to this:

Turkish: 
Hobbes özünde, doğal olarak derin bir şekilde huzurlu ve ihtiyatlı bir adamdı, her türlü şiddetten nefret ederdi.
Eğilimi 4 yaşındayken başladı:
babası papaz vekili idi; kilise kapısında komşu Wiltshire'daki bir köyün papazı ile kavga ederek işinden atıldı - sonra ailesini terk etti.
Hobbes'u hatırladığımız başlıca eser LEVİATHAN, 1651'de yayımlandı.
Bu, neden insanların hükümet otoritesine -çok kötü ve zararlı olsa bile-
- kaos ve kan dökülme riskinden kaçınmak için boyun eğmesi gerektiğine dair üretilmiş en kesin, ikna edici ve anlamlı demeçti.
Hobbes'un muhafazakarlığının geçmişini anlamak için
17.yy'da Batı Avrupa boyunca siyaset teorisyenlerinin yeni bir telaş içinde
"öznelerin neye dayanarak hükümdarlarına boyun eğmesi gerektiğini" sormaya başladığını fark etmek yardımcı olacaktır.
Yüzyıllar boyunca, orta çağlara kadar bu soruya tek bir standart cevap vardı,

Italian: 
tra le forze del Re e il parlamento portando alla morte di 200.000 persone da entrambe le parti.
Hobbes era di natura profondamente pacifista e cauta, odiava la violenza di tutti i tipi,
una disposizione del suo carattere che cominciò all'età di 4 anni, quando suo padre, un uomo di chiesa,
cadde in disgrazia, abbandonò sua moglie e la sua famiglia
dopo un litigio con un altro ecclesiastico sugli scalini della sua chiesa nel suo villaggio nella contea di Wiltshire.
Il lavoro per cui Hobbes è ricordato è il "Leviatano" pubblicato nel 1651.
E' la più definitiva, persuasiva ed eloquente dichiarazione  mai scritta sul perché i cittadini dovrebbero obbedire ad un'autorità politica,
anche di una tipologia particolarmente imperfetta, in modo da evitare il rischio di caos e di spargimento di sangue.
Per capire il contesto del conservatorismo di Hobbes,
è necessario capire che, durante il 17° secolo,  in Europa Occidentale, i teorici della politica iniziarono a chiedersi,
con una nuova sensibilità politica, quali fossero le fondamenta filosofiche, per cui i soggetti avrebbero dovuto rispettare i loro ordinamenti.

Modern Greek (1453-): 
Ο Hobbes, ήταν απο τη φύση του ένας βαθιά ειρηνικός και σκεπτικός άνθρωπος.
Μισούσε την βία κάθε είδους.
Μια διάθεση που ξεκίνησε απο την ηλικία των 4
όταν ο πατέρας του,  ένας κληρικός, ατίμασε και παράτησε τη γυναίκα του και την οικογένειά του
αφού μπήκε σε έναν καυγά με έναν άλλο εφημέριο στα σκαλιά της εκκλησίας του σε ένα χωριό στο Wiltshire.
Το έργο για το οποίο θυμόμαστε κυρίως τον Hobbes - "Λεβιάθαν"
εκδόθηκε το 1651.
Είναι η πιο οριστική, πειστική και εύγλωττη δήλωση που κατασκευάστηκε ποτέ
για το γιατί πρέπει κάποιος να υπακούει την κυβερνητική αρχή
ακόμα και μια ατελούς τέτοιας αρχής ώστε να αποφύγει το ρίσκο του χάους και της αιματοχυσίας.
Για να κατανοήσουμε το υπόβαθρο του συντηρητισμού του Hobbes,
μας βοηθά να αντιληφθούμε ότι σε όλη τη δυτική Ευρώπη του 17ου αιώνα,
πολιτικοί θεωρητικοί είχαν αρχίσει να αναρωτούνται με μια νέα αμεσότητα, σε ποιά βάση τα υποκείμενα θα πρέπει να υπακούν τους κυβερνήτες τους.
Για αιώνες, πολύ πριν τον Μεσαίωνα υπήρχε μια τυπική απάντηση σε αυτό

Georgian: 
ჰობსი თავისი ბუნებით მშვიდობის მოყვარე და ფრთხილი ადამიანი იყო.
მას სძულდა ძალადობა ყოველი გვარის
განწყობა რომელიც 4 წლის ასაკში ჩამოუყალიბდა
როდესაც მამამისი, მღვდელი, შერცხვენილი იქნა
და მიატოვა საკუთარი ცოლი და ოჯახი,
როდესაც მოუვიდა ჩხუბი სხვა მღვდელთან
მისი ეკლესიის საფეხურებზე, უილტშირის სოფელში.
საქმე, რომლის გამოც ჰობსი გვახსოვს
"ლევიათანი", გამოცემული იქნა 1651-ში
ეს არის საკმაოდ ზუსტი
დამაჯერებელი
და მჭერვეტყველი განაცხადი რაც კი წარმოქმნილა
თუ რატომ უნდა ვემორჩილოთ მთავრობის ავტორიტეტს
მაშინაც თუ ის არასრულყოფილია
იმ მიზნით რომ თავი ავარიდოთ რისკს ქაოსისა და სისხლის ღვრისა
იმისათვის რომ გავიგოთ ჰობსის კონსერვატიზმი
გამოსადეგია იმის გააზრება, რომ დასავლური ევროპის გასწვრივ
მე-17 საუკუნეში
პოლიტიკოსი თეორიტიკოსები სვამდნენ კითხვას
ახალი პირდაპირობით, თუ რის საფუძველზე,
სუბიექტები უნდა დამორჩილებოდნენ მმართველებს?
საუკუნეების მანძილზე, ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში
რომელიც ამგვარ ნივთზე იდგა

Spanish: 
había existido una respuesta estándar a esto, contenida en la teoría llamada
El Divino Derecho de los Reyes.
Esta era una contundente y sencilla pero muy eficaz teoría:
la cual afirmaba que no era otro sino Dios, quien nombró a todos los reyes
y que uno debería obedecer a estos monarcas por una clara razón:
porque dios lo dijo - y esta lo enviaría al infierno si no se estaba de acuerdo.
Pero esto dejo de ser tan persuasivo para muchas personas reflexivas,
quienes argumentaron que el derecho a gobernar en última instancia,
no pertenecía a los Reyes, sino a las personas comunes,
quienes le dieron el poder a los reyes
- y que por lo tanto sólo deberían esperar el recibir órdenes de los reyes,
siempre y cuando, pero y tan sólo si,
en el que las cosas estuviesen funcionando bien para ellos.
Esto fue conocido como "La Teoría del Contrato Social del Gobierno".
Hobbes pudo ver que la teoría del Divino Derecho de los Reyes era un sinsentido y que además,
iba a ser cada vez más poco convincente en la medida que la observancia religiosa declinase.
Él mismo era, en privado, un ateo.
Al mismo tiempo, Hobbes estaba profundamente asustado

Norwegian: 
finnes i en teori som heter: "Den guddommelige rett til konger"
Dette var en sløv, enkel
men svært affektive teori
sier, at det var ikke annet enn gud
som utnevnte alle konger
og at man bør følge disse herskerne for en klar grunn:
fordi Gud sa så
og han ville sende deg til helvete hvis du ikke er enig
men dette var ikke lenger å bevise ganske så overbevisende for mange tankefulle mennesker,
som hevdet at retten til å herske ultimat lå ikke med konger
men med vanlige folk
som ga konger makt
og derfor bør bare regne med å ta ordre fra konger
så lenge, men bare så lenge
som ting fungerte ganske bra for dem
Dette ble kjent som "Den sosiale kontrakten" teori om regjeringen.
Hobbes kunne se at "guddommelig rett konger" teori var tull
og whatsmore skulle bli stadig unpersuasive
som religiøse observants avvist.
Han (Hobbes) selv var privat ateist.
på samme tid, Hobbes var dypt redd

English: 
contained in a theory called: "the divine right of kings."
This was a blunt, simple but highly effective theory, stating that it was none other than god
who had pointed all kings and that one should obey these monarchs for one clear reason.
Because god said so and he would send you to hell if you didn't agree.
But this was no longer proving quite so persuasive to many thoughtful people
who argued that the rule ultimately lay not with kings but with ordinary people who gave kings power
and therefore should only expect to take orders from kings so long as ,but only so long, as things were working out quite well for them.
This was known as "the social contract" theory of government.
Hobbes could see that the divine right of kings theory
was nonsense and what more was going to be increasingly unpersuasive as religious observance declined.
He himself was privately an atheist.
At the same time Hobbes was deeply scared of the possible consequences of "the social contract theory."

Italian: 
Per secoli, nel Medio Evo, la stessa risposta a ciò era contenuta nella teoria chiamata: "il diritto divino del Re".
Era una teoria “ottusa”, semplice e di grandissima efficacia, che affermava che nessun altro oltre Dio avrebbe potuto scegliere i Re
perciò un individuo avrebbe dovuto obbedire alla monarchia per una chiara ragione:
perché Dio aveva deciso così e se egli non fosse stato d'accordo lo avrebbe spedito all'inferno.
Ma questo argomento non era abbastanza convincente per gli intellettuali,
che erano convinti che la ‘sovranità’, in ultima analisi, non era del Re
ma fondata su persone comuni che ‘concedono’ il potere al sovrano, perciò dovrebbero aspettarsi di prendere ordini dai re
ma SOLTANTO finché ciò fosse utile (funziona) anche per loro:
ciò era conosciuto come la teoria politica del "Contratto sociale".
Hobbes riteneva che la ‘teoria dei divini diritti del Re’ non fosse sensata e più che altro avrebbe portato sempre più al declino religioso.
Egli era privatamente un ateo.
Allo stesso tempo Hobbes era profondamente spaventato dalle possibili conseguenze delle teorie del ‘Contratto sociale’

Dutch: 
vervat in een theorie genaamd: "De droit divin"
Dit was een botte, simpele
maar zeer effectieve theorie
waarin staat dat het niemand anders dan God was
die alle koningen benoemt
en dat men deze heersers voor een duidelijke reden te gehoorzamen:
omdat God het zegt
en hij zal je naar de hel sturen als je het daarmee niet eens bent.
Maar dit was niet meer helemaal zo overtuigend voor veel nadenkende mensen,
die betoogden dat het recht om te regeren uiteindelijk niet lag bij koningen
maar bij gewone mensen.
Deze gaven de koningen hun macht
en daarom mag mag men alleen verwachten orders van koningen op te volgen
zo lang, maar alleen zo lang
als hun beslissingen in het belang van deze ´gewone mensen´ zijn.
Dit werd bekend als "The sociaal contract" theorie van de overheid.
Hobbes kon zien dat theorie van
´het goddelijke recht´ om te heersen onzin was
en Whatsmore ging steeds unpersuasive te zijn
religieuze observants afgenomen.
Hij (Hobbes) was zelf privé een atheïst.
Tegelijkertijd,  had Hobbes  grote angst

Finnish: 
teoria, jota nimitetään "kuninkaan jumalalliseksi oikeutukseksi"
Tämä oli tyly ja yksinkertaistettu, mutta erittäin vaikutusvaltainen teoria, jonka mukaan yksinomaan Jumala
oli se, joka antoi vallan kuninkaille ja alamaisten tulisi totella näitä monarkkeja yhden selvän syyn tähden.
Koska Jumala niin sanoi, ja lähettäisi sinut helvettiin, jos et olisi samaa mieltä.
Mutta tämä teoria ei ollut aivan niin vakuuttava enää järjellistävien ihmisten keskuudessa
jotka väittivät hallitsijan vallan tulevan itse asiassa tavallisilta ihmisiltä
ja siksi tulisi olettaa, että alamaiset ottavat vastaan komentoja hallitsijaltaan vain siihen pisteeseen, että tämä palvelisi alamaisten tarkoituksia
Tätä kutsuttiin "yhteiskuntasopimukseksi"
Hobbes näki, että kuninkaan jumalallinen oikeutus
oli hölynpöyä eikä ollut enää niin vakuuttava, kun uskonnollisten perinteiden noudattaminen laski suosiotaan
Hän itse oli yksityisesti ateisti.
Samanaikaisesti Hobbesia kauhistuttivat yhteiskuntasopimuksen mahdolliset seuraukset.

Georgian: 
მოიცავდა თეორიას სახელად "მეფეების ღვთიური უფლება"
ეს იყო მოძველებული, მარტივი
მაგრამ საკმაოდ ეფექტური თეორია
რომელიც აცხადებდა, რომ ღმერთის გარდა არავინ
ირჩევდა მეფეებს
და რომ ყოველი უნდა დამორჩილებოდა მმართვეს ერთი მარტივი მიზეზისდა გამო:
რადგან ღმერთმა თქვა ასე
და რომ ის გაგზავნიდა ჯოჯოხეთში თუკი არ დაეთანხმებოდი
მაგრამ ეს იდეა ვეღაღ ინარჩუნებდა დამაჯერებლობას ბევრი მოაზროვნე ადამიანისთვის
ვინც დაობდა, რომ მმართველობის უფლება დგას არათუ მეფეებზე
არამედ ორდინალურ ადამიანებზე
ვინც ანიჭებდა მეფეს ძალაუფლებას
და მხოლოდ მაშინ უნდა ელოდნენ განკარგულებებს მისგან
მანამ, და მხოლოდ და მხოლოდ მანამ
სანამ ყველაფერი მწყობრში იყო მათთვის
ეს იყო ცნობილი როგორც "სოციალური კონტრაქტი" თეორია მთავრობაზე.
ჰობსი ამჩნევდა რომ "მეფეთა საღვთო უფლების"თეორია იყო აბსურდი
და ხდებოდა უფრო და უფრო ნაკლებად დამაჯერებელი
მორწმუნე ადამიანების კლებასთან ერთად.
თავად (ჰობსი) ფარულად ათეისტი იყო.
ამავე დროს, ჰობს ძლიერ ეშინოდა

Arabic: 
ما كان واردا في النظرية المسماة ب"الحق الالهي للملوك"
والتي كانت فجة وبسيطة
لكنها كانت مؤثرة للغاية
مشيرة الى انه ليس سوى الله
من يعين الملوك كلهم
وان على المرء طاعة كل اولئك الحكام لسبب واضح :
لان الله قال ذلك
وانه سوف يرسلك الى الجحيم اذا لم توافق ذلك
لكن ذلك لم يعد اثباتا مقنعا تماما لكثير من الناس عميقي التفكير
الذين جادلوا بأن الحق في الحكم ، في نهاية المطاف،
 لا يركن والملوك
بل مع الناس العاديين
الذين يمنحون الملوك السلطة
ولذلك ينبغي فقط توقع ان تعطي الاوامر من الملوك
طالما ، وفقط طالما
تكون الامور تجري بشكل جيد لهم (اي الناس العاديين)
كان يعرف ذلك ب"العقد الاجتماعي " نظرية الحكومة
لقد رأى هوبز ان نظرية "الحق الالهي للملوك" كانت هراء
وشيئا فشيئا اصبحت غير مقنعة بشكل متزايد
كما تراجع دور المفتشين الدينين
كان هوبز نفسه ملحدا
وفي الوقت نفسه كان خائفا جدا

Turkish: 
bu cevap "Kralların İlahi Hakları" denilen bir teoriyi içeriyordu.
Bu kör, basit ancak yüksek derecede etkili bir teoriydi.
Şöyle açıklanır: kralları atayan Tanrı'dan başkası değildir ve insanlar bu monarklara tek sarih bir neden için itaat etmelidir,
çünkü Tanrı öyle demiştir ve bunu yapmayan cehenneme gidecektir.
Ama bu teori artık birçok düşünen insana mantıksız gelmekte ve onları ikna etmemektedir.
Bu insanlar artık hükmetme hakkının tamamen krallarda değil, krallara güç veren sıradan insanlarda olduğunu;
böylece sadece işler kendileri için iyi gittiği sürece krallardan emir almayı beklemeyi düşünmektedirler.
Bu, hükümetin TOPLUMSAL SÖZLEŞME TEORİSİ olarak bilinir.
Hobbes Kralların İlahi Hakları teorisinin saçmalığını ve dini riayetlerin de reddetmesi ile inandırıcı olmadığını görebilmekteydi.
Kendisi aslında gizli bir ateistti.
Aynı zamanda Hobbes Toplumsal Sözleşme Teorisi'nin yol açabileceği olası sonuçlardan da korkuyordu.

Czech: 
Po staletí zpátky ve středověku bylo standartní odpovědí potlačovaná teorie nazývaná „Divine Right of Kings“
– tohle byla jednoduchá, ale velice efektivní teorie že jediný kdo může jmenovat krále je bůh a že člověk by měl poslouchat tyhle monarchy kteří vyhráli z jasného důvodu, protože bůh to tak určil a pokud by jsi nesouhlasil tak by tě poslal do pekla.. .
to už bohužel nestačilo déle jako výmluva pro přemyšlející lidi, kteří argumentovali tím že tohle nezáleží pouze na králech ale především na lidech kteří tomuto králi dali sílu a proto by měli brát příkazi pouze od tohoto krále tak dlouho jak dlouho by věci fungovali tak jak by měli fungovat ( správné vedení státu, žádná totalita). = TOHLE JE ZNÁMO JAKO „SOCIAL CONTRACT“
Hobbes viděl „Divine Right of Kings“  jako nesmyslnou a co více chtěl zůstat nepřesvědčivý  když náboženská obzervace klesala on sám byl soukromě

Spanish: 
una teoría llamada:" El derecho divino de los reyes".
Esto era contundente, simple
pero altamente emociona teoría
que defendía que era el mismo dios
quién designaba a todos los reyes
y se debía obedecer a esos mandatarios
porque dios lo decía
y dios podría enviarte al infierno si no estabas de acuerdo.
Pero ésto dejaba de ser un argumento persuasivo para mucha gente pensante
mismos que argumentaban que el derecho de gobernar no descansaba en última instancia en los reyes
sino en la gente ordinaria
que le daba poder a los reyes.
Y así, sólo debían recibir órdenes de los reyes
mientras, pero sólo mientras
las cosas estuvieran funcionando muy bien para ellos.
Esto fue nombrado "El Contrato Social", una teoría de Gobierno.
Hobbes observó que el "Divino derecho de los reyes" eran patrañas
y además, que poco a poco iba a dejar de ser persuasivo
mientras la fe en la religión declinara.
Él mismo era, en privado, ateo.
Al mismo tiempo, Hobbes se sentía profundamente cuestionado

Indonesian: 
yang terkandung dalam teori yang disebut "Hak illahi para raja"
Hal ini seperti tumpul, sederhana
namun merupakan teori yang sangat efektif
Menegaskan, bahwa hal tersebut tidak lain dari Tuhan
yang telah mengangkat raja
dan orang itu harus mematuhi peraturan ini untuk satu alasan yang jelas:
karena Tuhan mengatakan  hal itu
dan dia akan mengirimmu ke neraka jika kamu tidak setuju
Tapi ini tidak lagi terbukti cukup persuasif bagi banyak orang,
yang berpendapat bahwa hak untuk memerintah pada akhirnya tidak terletak pada raja-raja
tetapi bersama orang biasa
yang memberi raja kekuatan
dan karena itu hanya  menerima perintah dari raja
selama, tetapi hanya selama
hal-hal berjalan baik bagi mereka
hal ini dikenal dengan teori "kontrak sosial"
Hobbes bisa melihat bahwa teori "Hak Ilahi raja" itu omong kosong belaka
dan apalagi semakin tidak meyakinkan,
karena ketaatan religius menurun.
Dia (Hobbes) sendiri secara pribadi adalah seorang ateis.
Pada saat bersamaan, Hobbes merasa takut

Portuguese: 
contida em uma teoria chamada: "o direito divino dos reis".
Esta era uma teoria brusca, simples, mas altamente eficiente, afirmando que foi ninguém menos que Deus
que elegeu todos os reis e que eles deveriam ser obedecidos por um motivo claro:
Porque Deus assim o disse e o mandaria para o inferno se discordasse.
Porém isto não estava mais se provando persuasivo para muitas pessoas ilustradas,
que argumentavam que o direito a governar residia, no limite, não com reis, mas com as pessoas comum que deram a eles o poder,
e portanto deveriam somente aceitar ordens dos reis na medida em que, e apenas na medida em que as coisas estivessem funcionando muito bem para eles.
Esta teoria de governo era conhecida como "o Contrato Social".
Hobbes conseguia enxergar que a teoria do direito divino dos reis
não fazia sentido e que, além disso, se tornaria cada vez menos persuasiva na medida em que a devoção religiosa diminuía.
Ele mesmo era ateu em sua vida privada.
Ao mesmo tempo, Hobbes estava profundamente assustado das possíveis consequências da "teoria do contrato social",

English: 
contained in a theory called: "The divine right of kings"
This was a blunt, simple
but highly affective theory
stating, that it was non other than god
who appointed all kings
and that one should obey these rulers for one clear reason:
because god said so
and he would send you to hell if you didn't agree
but this was no longer proving quite so persuasive to many tougthful people,
who argued that the right to rule ulltimately lay not with kings
but with ordinary people
who gave kings power
and therefore should only expect to take orders from kings
so long as, but ONLY so long
as things were working out quite well for them
this was known as "The social contract" theory of government.
Hobbes could see that "The divine right of kings" theory was nonsense
and whatsmore was going to be increasingly unpersuasive
as religious observants declined.
He (Hobbes) himself was privately an atheist.
at the same time, Hobbes was deeply scared

Polish: 
Zwane teorią "Boskiego prawa królów"
Była  to tępa, prosta
lecz niezwykle skuteczna teoria
Stwierdzenie że źródłem władzy jest Bóg
który wyznaczył wszystkich królów
i nalerzy słuchać wszystkich władców z prostego powodu:
bo "Bóg tak mówi"
Więcj jeśli nie będziesz słuchał, wyśle cię do piekła
Jednak ten argument nie był zbytnio przekonujący dla wielu myślących ludzi
Którzy twierdzili że prawo do władzy nie ma swego źródła u króla
ale u zwykłych obywateli
którzy udzielają królowi władzy
Wiec powinni przyjmować rozkazy od króla
Tylko tak długo
jak sprawy układają się zgodnie z ich interesem
Znano to jako "Umowa społeczna"
Hobbes widział, że „boskie prawo królów” to nonsens
i będzie stawał się coraz mniej przekonująca
wraz ze spatkiem wiary
Hobbes sam był ateistą.
W tym samym czasie, gdy Hobbes był przerażony

Modern Greek (1453-): 
που περιέχεται σε μια θεωρία που ονομάζεται"το θείο δίκαιο των βασιλαίων".
Αυτή ήταν μια αμβλεία, απλή αλλά πολύ αποτελεσματική θεωρία, που δήλωνε ότι δεν ήταν παρά μόνο ο Θεός
αυτός που έστεψε όλους τους βασιλιάδες και κάποιος θα πρέπει να υπακούει αυτούς τους μονάρχες για έναν πολύ ξεκάθαρο λόγο:
Επειδή το είπε ο Θεός και θα σε έστελνε στην κόλαση αν δεν συμφωνούσες.
Αυτό όμως δεν ήταν πλέον αρκετά πειστικό για πολλούς σκεπτόμενους ανθρώπους
που υποστήριζαν ότι η εξουσία τελικά δεν βρισκόταν στα χέρια των βασιλαίων αλλά σε αυτά των απλών ανθρώπων που έδιναν την εξουσία στους βασιλιάδες
και έτσι θα έπρεπε να περιμένουν εντολές απο τους βασιλιάδες μόνο για όσο διάστημα τα πράγματα λειτουργούσαν καλά γι αυτούς.
Αυτό ήταν γνωστό ως η θεωρία του "κοινωνικού συμβολαίου".
Ο Hobbes έβλεπε ότι η θεωρία του θείου δικαίου των βασιλαίων
ήταν ανόητη και επιπλέον επρόκειτο να γίνεται λιγότερο πειστική όσο η θρησκευτική υπακοή παρήκμαζε.
Ο ίδιος ήταν άθεος, ιδωτικά.
Την ίδια στιγμή ο Hobbes ήταν βαθιά φοβισμένος απο τις πιθανές συνέπειες του "κοινωνικού συμβολαίου",

Polish: 
możliwymmi konsekwencjami "Umowy społecznej"
Które mogły zachęcać ludzi do sprzeciwiania się władcom
z byle powodu
Hobbes poczuł to na własnej skórze
Będą świadkiem Ścięcia króla Karola I.
na rusztowaniu obok Pałacu Whitewall  w 1649 roku
A całą swoją pracę intelektualną poświęcił temu aby upewnić się
że takie  prymitywne sceny nie  powtórzą się nigdy
Tak więc, „Leviathan” Hobbes ma na celu
ożenienie  „teorii umowy społecznej”
Jednocześnie broniąc pełnego posłuszeństwa wobec władcy.
W tym celu zabiera swoich czytelników do okresu, który nazywa
"Stanem natury",
zanim byli jacykolwiek królowie
I tam pozwala czytelnikom spojrzeć na to jak w takich warunkach mogłyby powstać
na pierwszym miejscu...
Kluczowym arguement Hobbesa, było to, że "stan natury"
nie jest przyjaznym miejscem
ponieważ ludzie, pozostawieni własnym popędom

Norwegian: 
av de mulige konsekvensene av "Den sosiale kontrakten" teori
wich kan incourage folk til å motsette herskere,
når de følte misfornøyd med sin mye.
Hobbes har mottatt en første hånd konto
av halshoggingen av kong Charles I.
på et stillas på palasset white (?) i 1649
og hans intellektuelle arbeid var rettet mot å sørge
at en slik (ekkel), ville primitive scene aldri ble gjentatt
Så, i "Leviathan" Hobbes legger frem et genialt argument
som forsøker å gifte seg "sosial kontrakt teori"
med et forsvar av total lydighet og underkastelse til tradisjonell autoritet.
Måten han gjorde dette var å ta sin leserens tilbake i tid
til en periode han kalte "naturtilstanden".
Før det var konger av noe slag
og for å få dem (lesere) å tenke på hvordan regjeringer ville ha oppstått
For det første...
Nøkkelen til Hobbes 'argument, var at naturtilstanden
ville ikke ha vært et fint sted
fordi mennesker overlatt til sine egne enheter

Indonesian: 
akan kemungkinan konsekuensi dari teori "Kontrak Sosial"
yang akan mendorong orang untuk menentang penguasa,
kapan pun mereka merasa tidak senang dengan nasib mereka.
Hobbes sudah menerima kabar dari orang pertama
tentang pemancungan Raja Charles I
di panggung istana Whitewall pada tahun 1649
dan pemikiran intelektualnya dia arahkan untuk memastikan
bahwa kejadian primitif tersebut tidak akan terjadi lagi.
Jadi, dalam "Leviathan" Hobbes mengajukan argumen yang genius,
yang menggabungan "teori kontrak sosial"
dengan mempertahankan ketaatan total dan tunduk kepada otoritas tradisional.
ini cara dia untuk membawa pembaca ke masa
yang disebutnya "keadaan alamiah"
Sebelum ada raja dalam bentuk apapun
dan membawa mereka untuk berfikir bagaimana pemerintahan akan muncul
di awal.
Kunci dari argumen Hobbes adalah sifat dasar alamiah
tidak akan menjadi bagus
karena orang-orang meninggalkan sisi dasar alamiah tersebut

Arabic: 
من النتائج المحتملة لنظرية "العقد الاجتماعي"
والتي قد تشجع الناس لمعارضة الحكام
كلما شعروا بعدم السعادة مع الكثير منهم.
كان هوبز قد تلقى اول الغيث
بقطع راس الملك تشارلس الأول
على مقصلة عند قصر whitewall في سنة 1649
كانت جهوده الفكرية موجهة نحو التأكد
ان تلك المشاهد المقرفة والبدائية سوف لن تتكرر
لذلك قدم هوبز في اللفيثان مناقشة بارعة
من خلال محاولة مزاوجة نظرية العقد الاجتماعي
مع الدفاع عن الطاعة التامة الممنوحة للسلطة التقليدية.
الطريقة التي ابتكرها كانت تحيل القارئ الى العودة بالزمن الى الوراء
الى الفترة التي تعرف ب"حالة الطبيعة"
قبل ان يكون هناك ملوكا من اي نوع
ودفع القرّاء للتفكير حول كيفية نشوء الحكومات
في المقام الأول...
كان مفتاح حجة هوبز، هو أن حالة الطبيعة
ما كانت يوما مكانا لطيفا
لان البشر تركوا رغباتهم الخاصة

Dutch: 
voor de mogelijke consequenties van de theorie van ´het sociaal contract´.
welke de mensen ertoe aan kon zetten om zich van hun heersers te ontdoen
wanneer ze het gevoel hebben ontevreden te zijn over hun omstandigheden.
Hobbes ontving een ooggetuigenverslag
van de onthoofding van koning Karel I.
Dit vond plaats  op een steiger bij het paleis van Whitewall in 1649.
en zijn intellectuele arbeid waren gericht op ervoor te zorgen
dat een dergelijke (vervelende), zou primitieve scènes nooit meer herhaald worden.
Dus, in "Leviathan" hanteert Hobbes een ingenieus argument
die probeert om de "sociaal contract ---theorie ' samen te brengen
met een verdediging van totale gehoorzaamheid en onderwerping aan de traditionele gezag.
De manier waarop hij dit deed, was om de lezer terug in de tijd mee te nemen
naar een periode de hij de "natuurtoestand" noemde.
Voordat er waren koningen van welke aard dan ook
en aan bij hen (lezers) voor elkaar te krijgen  om na te denken over de manier waarop de bestaande overheid is ontstaan
in eerste instantie.
De sleutel tot Hobbes 'argument was dat de toestand van de natuur
niet een leuke plek geweest was
omdat mensen werden overgelaten aan hun lot

English: 
of the possible consequenzes of " The social contract" theory
wich could incourage people to oppose rulers,
whenever they felt unhappy with their lot.
Hobbes has received a first-hand account
of the beheading of king Charles I.
on a scaffold at the palace of whitewall (?) in 1649
and his intellectual labors were directed at making sure
that such (nasty), primitive scenes would never be repeated
So, in "Leviathan" Hobbes puts forward an ingenious argument
that tries to marry up "social contract theory"
with a defence of total obedience and submission to traditional authority.
The way he did this was to take his reader's back in time
to a period he called "state of nature".
Before there were kings of any kind
and to get them (readers) to think about how governments would have arisen
in the first place...
Key to Hobbes' arguement, was that the state of nature
would not have been a nice place
because humans left to their own devices

Finnish: 
Jotka voisivat kannustaa ihmisiä hankkiutumaan eroon hallitsijoistaan heti, kun jokin asia hieman häiritsisi heitä.
Hobbes oli kokenut tämän tapahtuvan henkilökohtaisesti, kun Englannin kuningas Kaarle I mestattiin
Whitehallin palatsin salin edustalle pystytetyllä mestauslavalla vuonna 1649
Ja hänen ajattelutyönsä hedelmät oli osoitettu juuri varmistaakseen, että tällaisia primitiivisiä väkivallantekoja ei koskaan enää toistettaisi.
Joten Leviathanissa Hobbes esittää
kekseliään argumentin, jonka tarkoitus on liittää yhteiskuntasopimukseen
puolustus täydelliseen perinteisen hallitsijan vallan alistumiseen ja täydelliseen tottelemiseen.
Hän teki tämän viemällä lukijansa ajassa taaksepäin "luonnontilaan".
Ennen kuin oli minkäänlaisia kuninkaita
ja saadakseen heidät ajattelemaan kuinka hallitukset
syntyivät alunperin.
Avainargumentti Hobbesin ajattelussa oli, että luonnontila ei olisi ollut kaunis paikka lainkaan
koska ihmiset itsessään
ilman keskitettyä hallitsijaa pitämässä heitä ruodussa

Spanish: 
por las posibles consecuencias de la teoría del "Contrato Social"
que podría envalentonar al pueblo para oponerse a sus gobenantes
en cualquier momento que se sintieran inconformes con su realidad.
Hobbes había observado el antecedente
de  la decapitación del Rey Carlos I
en un andamio del palacio Whitewall, en 1649
y su labor intelectual estaban dirigidas a asegurar
que esas repugnantes y primitivas escenas, no se repitieran jamás.
Por ello, en "Leviatán" Hobbes, propuso un ingenioso argumento
que trata de conciliar la teoría del "Contrato Social"
con una defensa de la obediencia y sumisión total a la autoridad tradicional.
La forma en que lo realizó fue llevando a sus lectores tiempo atrás
a un período llamado "El Estado de la Naturaleza",
antes de que hubiera cualquier tipo de reinado
llevando a los lectores a pensar como los gobernantes habrían surgido
en primer lugar.
La clave en el argumento de Hobbes fue que el estado de la naturaleza
No debió haber sido un lugar agradable
porque los humanos, dejados a su suerte

Czech: 
Zároveň se Hobbes obával možných následků „of social contract“  což mohlo lidi nabádat k sesazení  vládce kdykoliv se cítili trochu nespokojení s jejich možnostmi.
Hobbesova obava se naplnila když byl popraven král Charlese I. na lešení před očima lidí z paláce Whitehall v roce 1649
a jeho intelektuální kolegové doufali, že tato příšerná primitivní scéna  se nebude nikdy opakovat
Tak Hobbes v Leviathanu vznáší geniálni debatu která se snaží spojit Social Contract Theory v podání 22 základních traditičních projevů autority
cesta kterou to udělal bylo že svoje čtenáře vzal zpátky do doby nazývané „the state of nature“ ještě předtím než byli všelijací králové a nechal je přemýšlet o tom jak  vlády vůbec vznikly.

Portuguese: 
que poderia encorajar pessoas a depor governantes sempre que se sentissem um pouco infelizes com eles.
Hobbes testemunhou a decapitação do Rei Charles I
no cadafalso em frente à sala de banquetes do palácio de Whitehall em 1649,
e seus trabalhos intelectuais foram direcionados a certificar que tais cenas primitivamente medonhas nunca se repetissem.
Então, em "O Leviatã", Hobbes apresenta
um argumento engenhoso que tenta casar a teoria do contrato social
com a defesa da obediência total e submissão à autoridade tradicional.
A forma pela qual fez isso foi levar seus leitores de volta no tempo, a um período que denominou de "o estado de natureza",
antes de haver reis de qualquer tipo,
e fazê-los pensar sobre como governos
teriam surgido em um primeiro momento.
A chave para o argumento de Hobbes era que o estado de natureza não teria sido um lugar bonito
porque os humanos deixados a seus próprios artifícios,
sem qualquer autoridade central para mantê-los temerosos,

English: 
Which could encourage people to depose rules whenever they felt a little unhappy with their lot.
Hobbes had received a firsthand of the beheading of the King Charles I
on the scaffold in front of the banqueting house of the palace of Whitehall in 1649
And his intellectual labors were directed at making sure that such ghastly primitive scenes would never be repeated.
So, in "Leviathan" Hobbes puts forward
an ingenious argument that tries to marry up social contract theory
with the defence of total obedience and submission to traditional authority.
The way he did this was to take his readers back in time to a period he called "the state of nature".
Before there were kings of any kind
and to get them to think about how governments,
would have arisen, in the first place.
Key to Hobbes's argument was, that the state of nature would not have been a pretty place
because humans left to own devices
without the central authority to keep them in awe

Georgian: 
"სოციალური კონტრაქტის" თეორიის შესაძლო შედეგების
რომელსაც შეეძლო რომ წაეხალისებინა ხალხი მმართველის საწინააღმდეგოდ
მაშინ როდესაც თავს უკმაყოფილოდ იგრძნობდნენ.
ჰობსი საკუთარი თვალით შეესწრო
მეფე ჩარლზ 1-ის თავის მოკვეთას
ხარაჩოზე, საბანკეთო სახლის წინ, ვაითჰოლის პალასაში, 1649 წელს
ხოლო მისი ინტელექტუალური ნაშრომი იყო მიზანმიმართული
რომ მსგავსი (საზიზღარი), პრიმიტიული სცენები, აღარასოდეს განმეორებულიყო
ამიტომ, "ლევიათანში" ჰობსმა მოიყვანა ჭკვიანური არგუმენტი
რომელიც ცდილობს რომ შეაჯამოს "სოციალური კონტრაქტის თეორია"
მთლიანი მორჩილებისა და ტრადიციულ ავტორიტეტზე მინდობის დასაცავად.
მან ეს მკითხველის წარსულში მოგზაურობით სცადა
პერიოდში, რომელსაც იგი "ბუნებრივ მდგომარეობას" უწოდებს
მანამ სანამ, რაიმე გვარის მეფეები არსებობდნენ
რათა დაეფიქრებინა მკითხველი, თუ როგორ წარმოიქმნებოდა მთავრობა
თავიდანვე...
მთავარი ელემენტი ჰობსის არგუმენტის იყო, რომ ბუნებრივი მდგომარეობა
ვერ იქნებოდა კარგი გარემო
ვინაიდან ადამიანები თავიანთ ნებაზე იქნებოდნენ

Modern Greek (1453-): 
το οποίο ενθάρρυνε τους ανθρώπους να εκθρονίζουν την εξουσία όποτε ένιωθαν λίγο δυσαρεστημένοι με αυτή.
Ο Hobbes πήρε μια γεύση του συμβολαίου απο πρώτο χέρι, αφού παρευρέθηκε στον αποκεφαλισμό του βασιλιά Charles I
στο ικρίωμα μπροστά απο τον χώρο δεξιώσεων του παλατιού του Whitehall το 1649
και οι κόποι της διανόησής του κατευθύνθηκαν στο να γίνει βέβαιο ότι τέτοιες άθλιες πρωτόγονες σκηνές δεν θα επαναληφθούν.
Έτσι, στο "Λεβιάθαν" ο Hobbes προτάσσει
ένα ιδιοφυές επιχείρημα που προσπαθεί να παντρέψει τη θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου
και την υπεράσπιση της ολικής υπακοής και υποταγής στην παραδοσιακή αρχή.
Ο τρόπος που το έκανε ήταν να πάει τους αναγνώστες πίσω στον χρόνο σε μια περίοδο που αποκαλούσε σαν "εποχή της φύσης"
πριν υπάρξουν βασιλιάδες οποιουδήποτε είδους
και να τους κάνει να σκεφτούν πώς οι κυβερνήσεις,
δημιουργήθηκαν αρχικά.
Κλειδί για το επιχείρημα του Hobbes ήταν ότι η εποχή της φύσης δεν ήταν ένα ωραίο μέρος
επειδή οι άνθρωποι, καθώς ήταν στο έλεος της μοίρας τους
χωρίς μια κεντρική αρχή να τους κρατάει σε συνοχή,

Turkish: 
İnsanları, ne zaman kaderleri yüzünden biraz olsun mutsuz hissettiklerinde hükümdarları tahttan indirmeye cesaretlendirebilirdi.
1649'da Kral Charles Londra'da "Whitehall Sarayı" önünde açık havada başı kesilerek idam edildiğinde Hobbes, bunu bizzat tecrübe etmişti.
Ve onun entelektüel emekleri, direkt olarak, böyle korkunç ilkel sahnelerin bir daha asla yaşanmaması üzerine kurulmuştur.
VE; Leviathan'da Hobbes dahice bir tartışma ortaya koyup;
Toplumsal Sözleşme Teorisi'ni, geleneksel otoriteye "hepten itaat" ve "boyun eğme" ile koruyarak birleştirmeye çalışır.
Bunu yapma şekli, okuyucularını geçmişe, hiçbir türden kral var olmadan önceki  "doğa hali" dediği duruma götürmesi
ve onlara hükümetlerin -devletlerin en başta nasıl oluştuğunu düşündürmesi ile olur.
Hobbes'un tartışmasının anahtarı, doğa halinin pek de güzel bir yer olmadığını düşünmesinde yatar.
Çünkü insanlar onları birlikte tutacak merkezi bir otorite olmadan kendi istekleri ile başbaşa bırakılmıştır,

Italian: 
che poteva incoraggiare le persone ad opporsi ai governanti, ogni volta che non erano soddisfatti della loro situazione.
Hobbes ricevette un resoconto della decapitazione del re Carlo I,
(sul patibolo di fronte al palazzo di Whitehall nel 1649)
e le sue opere intellettuali furono improntate ad assicurasi che tali scene primitive non potessero essere mai più ripetute.
Quindi, nel "Leviatano", Hobbes presenta un’argomentazione geniale che tenta di mettere insieme
la teoria del contratto sociale con la difesa della totale obbedienza e sottomissione alle autorità tradizionali,
conducendo i suoi lettori indietro nel tempo in un periodo che chiamò  "STATO DI NATURA",
prima che governasse qualsiasi tipo di re e istituzione, e portando loro ad immaginare come fossero potuti sorgere i governi.
La chiave dell'argomentazione di Hobbes, era che lo Stato di Natura non sarebbe stato un posto piacevole

Spanish: 
acerca de las posibles consecuencias de la teoría del contrato social,
la cual podría animar a las personas a deponer a los gobernantes
cada vez que se sintieran un poco descontentos con su suerte.
Hobbes había recibido un relato de primera mano
acerca de la decapitación del rey Carlos I,
en un andamio en frente de la Sala de Banquetes en el Palacio de Whitehall en 1649
y sus trabajos intelectuales estuvieron dirigidos a asegurar
que este tipo de horribles y primitivas escenas nunca fuesen repetidas.
Así que en Leviatán, él presentó un ingenioso argumento
el cual intentó que contrajeran nupcias la teoría del contrato social
con una defensa de total obediencia y de sumisión a la autoridad tradicional.
La forma en la que hizo esto fue llevando a sus lectores de vuelta en el tiempo,
a un período el cual él llamó el “estado de la naturaleza”,
antes del que hubiesen reyes de algún tipo,
y los llevó a pensar acerca de cómo habrían surgido los gobiernos en primer lugar.
La clave al argumento de Hobbes era que el estado de la naturaleza
no podría haber sido un lugar bonito,
porque los seres humanos, dejados a su propia suerte,

Spanish: 
sin una autoridad central para mantenerlos en el asombro,
rápidamente habrían descendido en riñas, en luchas internas y en disputas intolerables.
Hubiese sido un poco como la guerra civil Inglesa,
pero con personas en pieles de oso golpeándose entre sí con herramientas de piedra.
En la famosa formulación de Hobbes, la vida en el estado de la naturaleza habría sido:
"desagradable, brutal y corta".
Como resultado, al miedo y al temor acerca del caos,
las personas fueron llevadas a formar gobiernos.
Lo habían hecho de manera voluntaria,
como los teóricos del contrato social mantuvieron,
pero también bajo una considerable compulsión,
escapando hacia los brazos de la fuerte autoridad,
la cual por lo tanto - Hobbes argumentó -
tenían el deber posterior de mantenerse obedeciendo,
con tan sólo unos pocos derechos de quejarse si algo no les gustaba.
El único derecho que las personas podrían tener para protestar acerca de un gobernante absoluto,
o Leviatán como él lo llamó, era si este directamente amenazaba con matarlos.
No obstante, si el gobernante meramente sofocaba a la oposición, imponía onerosos impuestos
paralizaba la economía y encerraba a los disidentes,

Italian: 
perché gli umani assecondano le loro disposizioni, senza un'autorità centrale che li tenga in uno stato di sottomissione.
Sarebbero presto scaturiti litigi, lotte e intollerabili bisticci, in una condizione simile alla guerra civile inglese,
ma con persone vestite in pelle di orso che si colpiscono l'un l'altro con attrezzi di selce.
Come Hobbes dichiarò in una sua famosa definizione, la vita nello stato di natura sarebbe stata “solitaria, misera, ripugnante, brutale e breve”. (Cit. Leviatano, UTET, 1955)
in maniera volontaria, come sostenevano i teorici del contratto sociale, ma anche sotto la forte costrizione (della paura)
riparandosi tra le braccia della autorità forte, a cui, sosteneva Hobbes, avevano il dovere di continuare ad obbedire.
con pochi diritti di contestazione, se non gli fosse piaciuto.
Le persone avevano il diritto di ribellarsi  contro il sovrano assoluto o "Leviatano", come lo chiama Hobbes,
solo se lui avesse minacciato direttamente di ucciderli (arbitrariamente).
Quindi, se un sovrano semplicemente reprimeva la libertà di pensiero, imponeva grandi tasse, paralizzava l'economia o arrestava le persone in maniera casuale,

Norwegian: 
uten en sentral myndighet til å holde dem i ærefrykt
ville raskt har kommet ned i en husokkupasjon, stridigheter og utålelig krangling
Det ville vært litt som den engelske borgerkrigen
men med folk i bjørneskinn bashing hverandre rundt med flintredskaper
I Hobbes berømte formulering om at livet i naturtilstanden ville ha vært
"Ekkel ,, brutal og kort"
Som et resultat av frykt og angst for kaos
folk vil ha en tendens (?) til å danne regjeringer
de har gjort dette frivillig
som sosial kontrakt teoretikere opprett
men også under betydelig tvang
flykter inn i armene på sterk autoritet
wich de derfor Hobbes hevdet
hadde en påfølgende plikt til å holde adlyde
med bare noen få rettigheter til å klage, hvis de ikke liker det.
Den eneste rette, at folk kan ha til å protestere
om en absolutt hersker
eller "Leviathan" som Hobbes kalte ham
hvis han direkte truer med å drepe dem
Men hvis en hersker bare kveler en posisjon
pålegger enorme skatter
krøplinger økonomien eller låser opp folks willimilly

Turkish: 
bu da hırgür, kavga ve katlanılmaz bir çekişmeye dönüşecektir.
Bir otorite oluşmadan doğa hali Hobbes'a göre insanların ayı postu giyip birbirlerine ilkel silahlarla vurdukları İngiliz İç Savaşı gibi olacaktır.
Hobbes'un ünlü formulüne göre doğa halinde yaşam : kirli, hayvani ve kısa olacaktır.
Sonuç olarak, korku ve kaos dehşeti ile insanlar devletler/hükümetler kurmaya başlayacaklardır.
İnsanlar bunu Toplumsal Sözleşme Teorisi'ne göre iradi bir şekilde yapmış olacaklardır,
ama aynı zamanda önemli baskılar altında; güçlü otoritenin kollarına kaçacaklardır.
Ancak Hobbes'un da tartıştığı üzere insanların sonraki görevleri bazı haklarından feragat edip itaat etmeye devam etmek olacaktır.
İnsanların sadece onları direkt olarak öldürmekle tehdit ederse yaşam hakları için Leviathan'ı (salt hükümdarı)  protesto etmeye hakları olacaktır.
Ancak eğer hükümdar muhalefeti bastırırsa da, ağır vergiler yüklerse de, ekonomiyi sakatlarsa ve kafasına göre karşıt görüşlüleri tutuklarsa bile;

Polish: 
Bez władzy która trzymała by ich w ryzach,
szybko popadliby w niesnaski, kłótnie i  wojny domowe
Wyglądało byto jak angielska wojna domowa.
tylko że ludzie ubrani byli by w niedźwiedzie skóry i okładali się kamieniami.
W słynnym wniosku Hobbesa
Życie w 'Stanie Natury" byłoby  obrzydliwe, brutale i krótkie
W rezultacie, z lęku i chaosu
ludzie mają tendencję do Tworzenia rządów
Robią to dobrowolnie
Jak utrzymywali zwolennicy umowy społecznej
jednak bardzo złe czynniki środowiskowe
Sprawiają że uciekamy w ramiona silniejszych.
Z tego hobbes wnioskował że
Władza ma logiczny obowiązek utrzymywać porządek.
A obywatele mają nieliczne prawa do narzekania.
Jedyny moment gdy ludzie mają prawo zaprotestować
Przeciwko włądcy absolutnemu
lub „Lewiatanowi”, jak nazwał go Hobbes
To gdy władca bezpośrednio nastaje na ich życie.
Jednakże, jeśli władca delikatnie tłumi pozycję
nakłada ogromne podatki
paraliżuje gospodarkę lub ogranicza swobody osobiste

Modern Greek (1453-): 
θα ξέπεφταν πάλι σε αντιπαραθέσεις,
φαγωμάρα και ανυπόφορους διαπληκτισμούς.
Θα έμοιαζε με τον Αγγλικό Εμφύλιο
αλλά με ανθρώπους ντυμένους με δέρματα να κοπανούν βίαια ο ένας τον άλλον με πέτρινα εργαλεία.
Στην διάσημη διατύπωση του Hobbes, η ζωή στην περίοδο της φύσης θα ήταν άσχημη, ζωώδης και σύντομη.
Σαν αποτέλεσμα, και απο φόβο για το χάος, οι άνθρωποι σχημάτισαν κυβερνήσεις.
Το έκαναν αυτό οικοιοθελώς όπως ζητούν οι θεωρητικοί του κοινωνικού συμβολαίου
αλλά κάτω απο έναν σημαντικό καταναγκασμό:
να καταφύγουν στα χέρια μιας ισχυρής εξουσίας
που είχαν, όπως υποστηρίζει ο Hobbes, ένα ακόλουθο καθήκον να συνεχίσουν να υπακούν
με λίγα μόνο διακαιώματα για παράπονα αν δεν τους άρεσε.
Η μόνη περίπτωση που οι άνθρωποι θα μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν για τον απόλυτο άρχοντα ή Λεβιάθαν όπως τον αποκαλούσε ο Hobbes
ήταν αν απειλούσε άμεσα να τους σκοτώσει.
Ωστόσο, αν ο κυβερνήτης απλά κατέπνιγε τους αντιπάλους του, επέβαλλε επαχθείς φόρους, σακάτευε την οικονομία και φυλάκιζε τους διαφωνούντες θέλοντας και μη,

Georgian: 
ყოველგვარი ავტორიტეტის გარეშე, რომელიც მათ შიშს და პატივისცემას მიიღებდა
რაც მალევე ჩაეფლობოდა, დამალვაში, შიდა კომფლიქტში და არატოლერანტულ დავაში
რაც იქნებოდა მცირე ინგლისის სამოქალაქო ომის მსგავი
ოღონდ, დათვის ტყავით შემოსილი ხალხით, ქვის იარაღებით დარეულნი ერთმანეთს.
ჰობსის ცნობილ ფორმულირებაში, რომ სიცოცხლე ბუნებრივ მდგომარეობაში იქნებოდა
"ამაზრზენი, სასტიკი და ხანმოკლე"
საბოლოოდ, ქაოსის შიშითა და მოლოდინით
ადამიანები გადაწყვეტნენ მთავრობის ფორმირებას.
რაც მათ ნებაყოფლობით აქვთ გაკეთებული
როგორც სოციალური კონტრაქტის თეორისტები ამბობენ
მაგრამ, ასევე გარკვეული იძულების ფონზე
ჩავარდნენ ძლიერი ავტორიტეტის ხელში
რაც შესაბამისად, ჰობსმა აღნიშნა,
მოიცავდა მომდევნო მოვალეობას, რომ განეგრძოთ მორჩილება
ჩივილის მხოლოდ რამდენიმე უფლებით, თუკი არ მოსწონდათ ის.
ერთადერთი უფლება, რაც ადამიანებს შეიძლებოდა რომ გაეპროტესტებინათ
აბსოლიტური მმართველის
ან "ლევიათანის" (ზღვის ურჩხული), როგორც ჰოფსი მოიხსენიებდა,
თუკი იგი პირდაპირ დაემუქრებოდა მათ მოკვლით
თუმცა, თუკი მმართველი დაამხობდა ოპოზიციას,
შემოიტანდა გიგანტურ გადასახადებს,
დაასუსტებდა ეკონომიკას ან გამოკეტავდა ადამიანებს სურვილისამებრ,

Indonesian: 
tanpa otoritas pusat untuk membuat mereka takut
dengan cepat ini akan mengakibatkan pertengkaran yang tidak dapat di tahan.
ini akan menciptakan perang saudara di Inggris
 
Hobbes terkenal dengan formulasinya yang mengaakan kehidupan di alam
akan jahat, brutal dan pendek
sebagai hasilnya, keluar dari rasa takut dan kekacauan
masyarakat akan cenderung terbentuk pemerintahan
mereka akan rela
mempertahankan teori kontrak sosial ini
walaupun dalam keadaan yang tidak sepenuhnya rela
lari dari kungkungan otoritas yang kuat
Karena itu, menurut HObbes
tugas selanjutnya tetap mematuhi
sedikit mengeluh, jika mereka tidak menyukainya.
Satu-satunya hak, bahwa orang mungkin harus melakukan protes
tentang penguasa absolut
atau "Leviathan" seperti Hobbes memanggilnya
jika dia langsung mengancam untuk membunuh mereka.
Bagaimanapun, jika penguasa tetap pada posisinya
memaksakan pajak yang sangat besar
melumpuhkan ekonomi atau mengkukngkung prang-orang willimilly

Portuguese: 
teria rapidamente se degradado para
disputas insignificantes, conflituosas e intolerantes.
Seria um pouco como a Guerra Civil inglesa,
mas com pessoas em peles de urso agredindo uns aos outros com ferramentas de pedra.
Na famosa formulação de Hobbes, a vida em um estado de natureza teria sido horrível, brutal e efêmera.
Como resultado do medo e do horror ao caos, as pessoas foram levadas a formas governos.
Eles teriam feito isso voluntariamente, como os teóricos do contrato social defendiam,
mas também por conta de uma compulsão considerável:
fugir para os braços de uma autoridade forte,
a qual eles, como argumentou Hobbes, tiveram um dever subsequente de continuar obedecendo,
com apenas alguns direitos de reclamação caso não gostassem.
O único direito que o povo deveria ter para protestar sobre o governante absoluto, ou o Leviatã, como chamou Hobbes,
seria se ele diretamente os ameaçasse de morte.
Contudo, se o governante meramente sufocasse a oposição, impusesse impostos onerosos, quebrasse a economia e prendesse dissidentes a seu bel prazer,

Czech: 
Klíčem Hobbesovy debaty bylo že příroda by nebyla pěkné místo protože lidé by se nedokázali nijak zařídit bez obecné autority což by vedlo k bojům jako byla například již zminovaná English Civil War akorát s kamenými nástroji.
V Hobbesově populární formulaci života „in life of the nature“  by byl nechutný, brutální a krátký, jako výsledek strachu a chaosu by lidé začali tvořit svoji vlastní vládu
,která by se udržela, ale pod značným nátlakem by přešli ke značné autoritě.
Hobbes argumentoval že jeho následující povinnost by byla popslouchat pouze s malýmy právy na  stížnost pokud by se jim tato vláda nelíbila.

Spanish: 
sin una autoridad central que los tuviera atemorizados
podría rápidamente descender al tribalismo, a las confrontaciones y a la calumnia.
Habría sido un poco como la Guerra Civil Inglesa.
Pero con personas en piel de oso,  golpeándose unas a las otras con armas de piedra.
En la famosa propuesta de Hobbes, la vida en el Estado de la Naturaleza habría sido
desagradable, brutal y corta.
Como resultado, por miedo y temor al caos
la gente tendería a formar gobiernos
Lo harían bajo su consentimiento
como los teóricos del contrato social lo proponían
pero además, dejando reposar sus compulsiones
en los brazos de una autoridad fuerte
que por lo tanto, argumentaba Hobbes
traía consigo una subsecuente obligación de seguir obedeciendo
manteniendo sólo algunos derechos para revelarse, si la forma de autoridad no les agradaba.
El único derecho que tendría el pueblo para protestar
sobre sus gobernantes,
o el "Leviatán", como Hobbes le llamó
era si los gobernantes amenazaban su vida.
Aún así, si un gobernante sofocase una opinión,
impone enormes impuestos
perjudica la economía o bloquease la voluntad del pueblo

English: 
would quickly have descended into
squabbling, infighting and intolerable bickering
It would be a little like the English civil War
but with people in bearskin bashing each other around with flint tools.
In Hobbes's famous formulation, life in a state of nature would have been nasty, brutish and short.
As a result out of fear and dread of chaos, people were led to form a governments.
They had done this willingly as social contract theorists maintained.
But also under considerable compulsion:
fleeing in to the arms of strong authority,
which they, therefore Hobbes argued, had a subsequent duty to keep obeying.
With only a few rights to complain if they didn't like it.
The only right the people might have to protest about absolute ruler or Leviathan as Hobbes called him.
Was if he directly threatened to kill them.
However, if the ruler merely stifled  opposition, imposed onerous taxes, crippled the economy and locked up dissidents willy-nilly

English: 
without a central authority to keep them in awe
would quickly have descended into a squatting, infighting and intolerable bickering
It would have been a little like the english civil war
but with people in bear skins bashing each other around with flint tools
In Hobbes's famous formulation that life in the state of nature would have been
"nasty,,brutish and short"
As a result, out of fear and dread of chaos
people will tend(?) to form governments
they have done this willingly
as social contract theorists maintain
but also under considerable compulsion
fleeing into the arms of strong authoritiy
wich they therefore , Hobbes argued
had a subsequent duty to keep obeying
with only a few rights to complain, if they didn't like it.
The only right, that people might have to protest
about an absolute ruler
or "Leviathan" as Hobbes called him
if he directly threaten to kill them
However, if a ruler merely stifles a position
imposes enormous taxes
cripples the economy or locks up people's willimilly

Arabic: 
بلا سلطة مركزية تحفظهم من حالة الهلع
وسرعان ما ستؤول الى الانحدار والاقتتال الداخلي والمشاحنات المفرطة
وستكون قليلا مثل الحرب الاهلية الانكليزية
ولكن مع اناس في جلود دب يدفعون بعضهم البعض بادوات الصوان
بحسب صياغة هوبز فأن الحياة في حالة الطبيعة ستكون
"مقرفة" ووحشية وقصيرة
نتيجة للخوف والرعب والفوضى
فالناس سينزعون لتشكيل الحكومات
وهم يفعلون ذلك عن طيب خاطر
مثلما يؤكد منظرو العقد الاجتماعي
لكن كذلك فأن تحت اكراه شديد
يتم اللجوء الى قبضة السلطة القوية
وعليه، قال هوبز
ان عليهم واجب لاحق وهو الحفاظ على الطاعة
مع قليلا فقط من الحقوق للشكوى، اذا كان هناك امرا لم يعجبهم
الحق الوحيد الذي للناس قد تضطر للاحتجاج عليه
هو ضد الحاكم المطلق
او اللفيثيان كما يسميه هوبز
اذا هدد مباشرة بقتلهم
ومع ذلك اذا ما استحوذ الحاكم على المنصب فقط
واضعا ضرائب هائلة
ملحقا الشلل بالاقتصاد واعتقل الناس

Dutch: 
zonder een grotere macht om hen in het gereel te houden
snel zou zijn veranderd in een geweldadige, onderlinge strijd en ondraaglijk gekibbel.
Het zal zo ongeveer als de Engelse burgeroorlog geweest zijn
maar dan met mensen in dierenvellen die elkaar bestreden met vuurstenen werktuigen.
In een beroemde formulering zei Hobbes´ dat het leven in de natuurstaat
"Naargeestig, bruut en kort" was.
Als gevolg daarvan, uit angst en vrees voor chaos
hebben mensen de eigenschap gehad om regeringen te vormen.
Zij hebben dit vrijwillig gedaan
,zoals sociaal contract-theoretici volhouden,
maar onder grote dwang. Vluchtend in de armen van een sterke macht.
Waarbij ze daarom, zoals Hobbes betoogde,
verplicht was om om deze hogere macht te blijven gehoorzamen.
Met slechts enkele rechten om te klagen, als ze de grote overheidsmacht niet prettig vinden.
Het enige recht, dat mensen zouden kunnen hebben om te protesteren
tegen een absolute heerser
of 'Leviathan', zoals Hobbes hem noemden
als hij rechtstreeks dreigen om hen te doden
Indien echter een heerser tegenstanders de mond snoert,
enorme belastingen oplegt, de economie verlamt of politieke tegenstanders uitschaktelt

Finnish: 
olisivat ennen pitkää alentuneet
kinasteleviksi, tappelevaisiksi ja nahisteleviksi
Tila, joka olisi muistuttanut ikään kuin Englannin sisällissotaa
mutta ihmiset olisivat olleet vaatteettomia ja mäiskimässä toisiaan tylpillä esineillä.
Hobbesin kuuluisassa toteamuksessa, elämä luonnontilassa olisi ollut "häijy, raaka ja lyhyt".
Seurauksena kaaoksen pelosta ihmiset ajautuvat muodostamaan hallituksia.
He tekevät tämän vapaaehtoisesti yhteiskuntasopimuksen muodostaakseen.
Mutta myös huomattavan tarpeen alaisina:
paeten vahvan hallitsijan turvaan
jonka vuoksi, Hobbesin mukaan, heillä oli velvollisuus totella turvaajaansa.
Ainoastaan muutamilla oikeuksilla valittaa, jos eivät pitäisi siitä.
Ainoa oikeus protestoida hallitsijaansa - tai Leviathania kuten Hobbes häntä kutsui
oli silloin, jos hallitsija suoraan uhkasi tappaa.
Mutta jos hallitsija vain vaiensi opposition, määräsi rankkoja veroja, romahdutti talouden, lukitsi toisinajattelijoita miten sattuu

Polish: 
to nie ma żadnego powodu aby wychodzić na ulicę i domagać się zmiany władzy.
jak Hobbes napisał:
Jeśli damy komuś nieograniczoną władzę,
 może mieć to wiele złych konsekwencji
Lecz jeśli wszyscy będziemy domagać się takiej władzy,
Doprowadzimy do wojny totalnej, co jest znacze gorsze
Przyznał że właca może mieć 
"Skłonności do złych uczynków"
Jednak ludzie nadal mają obowiązek słuchać tej osoby.
Nieodłączną częścia działania jest
pewna niedogodność
Ta niedogodność jest winą ludzi, nie zaś suwerena, bo jak dodaje Hobbes:
Jeśli ludzie potrafiliby sami rządzić
Nie byłoby potrzeby wspólnoty i wspólnego władcy.
Jak sam powiedział:
Ten kto narzeka na rany zadane przez suwerena, Narzeka na rany które sam sobie zgotował
Więc pretensje powinien mieć tylko do siebie
Teoria Hobbess Rysuje ciemny, straceńczy

Dutch: 
dan is dat voor hem absoluut geen reden om zich verzamelen op de straten en om ​​verandering van de regering te eisen.
Zoals Hobbes schreef:
Hij gaf toe dat heersers misschien  "een neiging om slechte daden te doen" hebben.
Desondanks hebben de mensen nog steeds hebben de plicht om deze persoon te gehoorzamen, want:
Maar dit ongemak is hoe dan ook de schuld van de mensen niet die van de soeverein, want Hobbes voegt hieraan toe:
"Als de mensen zichzelf konden regeren,
zou er geen behoefte aan te allen van een gemeenschappelijke dwingende macht.´´
Hij gaat verder:
Hobbess's theorie was donker, voorzichtig

Finnish: 
tämä ei olisi syy eikä mikään rynnätä kaduille vaatimaan hallituksen uudelleenmuodostamista.
Kuten Hobbes kirjoitti
Hän myönsi että hallitsijalla voi olla taipumus tehdä pahoja asioita
mutta silti kansan tehtävä olisi totella häntä, koska:
"ihmisen asiat eivät koskaan toteudu ilman jonkinlaista epämukavuutta"
Mutta tämä epämukavuus on joka tapauksessa ihmisten omaa syytä, ei hallitsijan
koska, kuten Hobbes lisää
jos ihmiset kykenisivät hallitsemaan itse itseään, ei olisi tarvetta hallitsevalle vallalle
Hän jatkoi:

Czech: 
Lidé mohli protestovat jedině proti absolutnímu panovníkovi který by je chtěl nechat zabít však pokud by chtěl panovník pouze potlačit opozici pak by bylo všechno v naprostém pořádku a Hobbs neviděl důvod proč by lidé měli chodit do ulic a žádat o změnu vlády.
Jak Hobbes napsal
k tomu přidal že panovník  má často kladný vztah k občanům ale lidé by stále měli mít povinnost poslouchat tohoto člověka
Další jeho citát
ale jak Hobbes dodal kdyby člověk mohl vládnout sebe samému tady by nebyla potřeba žádného nástroje pro společnou donucovací moc
jak dále pokračoval

Georgian: 
მაინც არ იქნებოდა საკმარისი მიზეზი, ქუჩების გასავსებად და ახალი მთავრობის მოსათხოვნად.
როგორც ჰობსმა დაწერა:
"მიუხედავად იმისა, რომ ულიმიტო მმართველი, ხალხს ბევრი სიბოროტის მიზეზად შეიძლება ეჩვენოს,"
"მმართველის ყოლის სურვილი, რაც არის მუდმივი ბრძოლა, ყოველი ადამიანის მეზობლის წინააღმდეგ,
გაცილებით უარესია"
იგი აღიარებდა, რომ მართველი შეიძლებოდა "ბოროტი მიზნებისკენ მიდრეკილი"ყოფილიყო
მაგრამ, ხალხს დამორჩილების მოვალეობა მაინც ექნებოდა, რადგან:
"ადამიანთა საქმეები შეუძლებელია იყოს, მცირედი უხერულობების გარეშე"
მაგრამ, უხერხულობა არის ხალხის და არა მმართველის ბრალი, ვინაიდან, ჰობსი ავრცობს:
"თუკი ადამიანი თავის ნებაზე მართავდა,
არ იქნებოდა საჭიროება, ყოველგვარი იძულებითი ძალაუფლების
განაგრძობს ის:
"ის ვინც ჩივის მმართველისგან მიღებულ ზიანს, ჩივის იმას, რისი ავტორიც თავადვე არის"
"შესაბამისად, არ უნდა სდოს ბრალი არავის, საკუთარი თავის გარდა"
ჰობსის თეორია იყო ბნელი, ყურადღებიანი

Turkish: 
sokağa çıkıp hükümet değişimini talep etmek için bir neden yoktur.
Hobbes'un da yazdığı gibi
HİÇBİR LİMİTİ OLMAYAN BİR GÜCE KARŞIN, İNSANLAR BİRÇOK KÖTÜ SONUÇ İSTEYEBİLİR.
ANCAK BU LİMİTSİZ GÜCÜN ARZUSUNUN SONUÇLARI, -KENDİ DOSTLARINA KARŞI OLAN HERKESE TÜKENMEYEN BİR SAVAŞ,- DAHA KÖTÜDÜR.
Hobbes, bir hükümdarın sapık eylemler yapmaya eğilimli olarak gelebileceğini kabul etmiştir
ama insanların yine de bu insana itaat etmesi gerektiğini düşünür.
Zira "insani davranışlar kusursuz olamaz".
Ama bu kusur, nasıl olsa egemenin değil, insanın kusurudur, çünkü Hobbes'un da eklediği gibi
"eğer insanlar kendilerini yönetebilseydi, ortak zorlayıcı bir güce ihtiyaç kalmazdı".
Şöyle devam eder;
"Egemeninden haksızlığa uğradığından şikayet eden bir kimse, bizzat kendisinin amili olduğu bir şeyden şikâyet ediyor demektir;
bu yüzden kendisi hariç kimseyi suçlayamaz."

Spanish: 
esto no era absolutamente ninguna razón para salir a las calles y exigir un cambio de gobierno.
Como Hobbes escribió:
“Al pensar en un poder tan ilimitado,
los hombres pueden imaginar demasiadas malas consecuencias,
aún así, las consecuencias del quererlo,
lo cual es una perpetua guerra de cada hombre contra su prójimo, es mucho peor”.
Admitió que un gobernante podría venir junto con una “inclinación a hacer maldades”
pero las personas todavía tendrían el deber de obedecerle debido a que
“los asuntos humanitarios no pueden ser sin algún inconveniente”.
Pero este inconveniente es de todas formas culpa de las personas, no del soberano, porque -  como adhiere Hobbes:
“si los hombres pudiesen gobernarse a sí mismos,
no habría ninguna necesidad en lo absoluto de un poder coercitivo común”.
Hobbes continuó:
“Él que se queje de un perjuicio por parte de su Soberano,
se esta quejando de aquello de lo cual él es el autor en sí mismo;
y por lo tanto no debería acusar a ningún hombre, sino a sí mismo.”

English: 
this was absolutely no reason to take to the streets and demand a change of government.
As Hobbes wrote
He admitted that a ruler might come along with an inclination to do wicked deeds.
But the people would still have a duty to obey this person as:
But these inconvenience is anyway the fault of the people, not the sovereign because
as Hobbes adds
if men could rule themselves they would be no need at all of common coercive power.
As he went on:

Arabic: 
فانه لن يكون هناك على الاطلاق اي سبب لتجمع الناس في الشوارع والمطالبة لتغيير الحكومة
كما كتب هوبز:
اعترف بأن حاكم قد يأتي جنبا إلى جنب مع "ميل إلى القيام بأفعال شريرة
لكن  يبقى من واجب الناس طاعة هذا الشخص، على النحو التالي:
لكن هذا الإزعاج هو على أي حال خطأ الناس لا الملك،  لانه كما يضيف هوبز:
اذا كان للرجال ان يحكموا بانفسهم
سوف لن تكون على الاطلاق حاجة لاية قوى قسرية مشتركة
كما ذهب الى ان :
نظرية هوبز كانت مظلمة وحذرة

Norwegian: 
Dette var absolutt ingen grunn til å samles på gatene og kreve et regjeringsskifte
som Hobbes skrev:
Han innrømmet at en hersker kan komme sammen med "en tilbøyelighet til å gjøre onde gjerninger"
Men folk fortsatt vil ha en plikt til å adlyde denne personen, som:
Men denne ulempen er likevel feil av folket ikke av den suverene, fordi som Hobbes legger til:
"Hvis menn kunne styre på egen hånd,
ville det ikke være behov for i det hele tatt av en felles coersive makt
Da han fortsatte:
Hobbess teori var mørkt, forsiktige

Portuguese: 
isso não era motivo algum para tomarem as ruas e exigir uma mudança de governo.
Como Hobbes escreveu,
Ele admitiu que um governante pode surgir com uma inclinação a atos malvados,
mas o povo ainda possuiria um dever de obedecer esta pessoa, já que:
Mas esta inconveniência não é de qualquer forma culpa do povo, nem do soberano, porque
como adiciona Hobbes,
se homens pudessem se autogovernar, não teriam necessidade alguma de poder coercitivo comum.
Como continou:

English: 
this was absolutely no reason to gather on the streets and demand a change of government
as Hobbes wrote:
He admitted that a ruler might come along with "an inclination to do wicked deeds"
But the people would STILL have a duty to obey this person, as:
But this inconvenience is anyway the fault of the people not of the sovereign, because as Hobbes adds:
"If men could rule on their own,
there would be no need for at all of a common coersive power
As he went on:
Hobbess's theory was dark, cautious

Modern Greek (1453-): 
αυτό δεν αποτελούσε απολύτως κανέναν λόγο για να βγει ο κόσμος στους δρόμους και να απαιτήσει αλλαγή της κυβέρνησης.
Όπως έγραψε: "Μολονότι οι άνθρωποι ζητούν πολλές κακές συνέπειες για όσουν αποκτούν απεριόριστη ισχύ, ωστόσο, οι συνέπειες του να θέλουν αυτό -οι οποίες σημαίνουν έναν διαρκή πόλεμο του ανθρώπου με τον γείτονά του, είναι πολύ χειρότερες".
Παραδέχθηκε ότι ένας κυβερνήτης μπορεί να έχει μια κλίση προς τις κακές πράξεις αλλά οι άνθρωποι θα πρέπει ακόμα
να υπακούν αυτόν τον άνθρωπο καθώς "δεν υπάρχουν ανθρώπινες υποθέσεις χωρίς δυσκολίες".
Αλλά αυτές οι δυσκολίες είναι λάθος των ανθρώπων και όχι του κυρίαρχου επειδή
όπως ο Hobbes προσθέτει
αν οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εξουσιάσουν τους εαυτούς τους δεν θα υπήρχε ανάγκη για καταναγκαστική εξουσία.
Και συνεχίζει:

Indonesian: 
Ini sama sekali tidak ada alasan untuk berkumpul di jalanan dan menuntut perubahan pemerintahan
seperti yang Hobbes tuliskan
Dia mengakui bahwa seorang penguasa mungkin datang bersama dengan "kecenderungan untuk melakukan perbuatan jahat"
Tapi orang-orang akan MASIH memiliki kewajiban untuk mematuhi orang ini, seperti:
Tapi ketidaknyamanan ini adalah salahnya orang bukan berdaulat, karena seperti Hobbes menambahkan:
Jika pria bisa memerintah sendiri,
tidak akan ada kebutuhan sama sekali untuk mendapatkan kekuatan koersif
Saat dia melanjutkan:
Teori HObbes masih belum jelas, hati-hati

Spanish: 
no habría razón para ir a las calles y demandar un cambio de gobierno.
Hobbes propuso:  "A pesar de brindar tal poder ilimitado, el hombre podría enfrentar consecuencias lamentables, ya que mantenerse en perpetua guerra contra el vecino era mucho peor.
Admitió que un gobernante podría tener inclinación a algunas "andanzas inmorales"
pero aún así, el pueblo aún mantenía la obligación de mantener obediencia a esas personas.
Porque "las cuestiones del humano siempre tendrían inconveniencias". Estas inconveniencias eran del pueblo, no del soberano, pues como lo indicaba Hobbes:
"Sí los hombres podrían gobernarse a sí mismos,
no habría ninguna necesidad de un poder superior coercitivo."
Indicando: "Todo aquél que se quejase del soberano, se queja de las debilidades propias, y por ello, no debe culpar a nadie más que a sí mismo".
La teoría de Hobbes es obscura, cautelosa

Italian: 
queste non erano assolutamente buone ragioni per scendere nelle strade e chiedere un cambio di governo.
"Sebbene si possano immaginare molte cattive conseguenze da un potere così illimitato -  scrive Hobbes,
- le conseguenze della mancanza di esso, la guerra di ognuno contro il suo vicino, sono di gran lunga peggiori". (Op. Cit)
Lui ammetteva che un sovrano potesse arrivare a compiere “azioni malvagie”
Ma le persone avrebbero ancora il dovere di obbedire a questo sovrano perché:
"le vicende umane non possono accadere senza alcun inconveniente".
Ma questo inconveniente è, dopo tutto, colpa delle persone, non del sovrano, perché, come aggiungeva Hobbes,
"se gli uomini sapessero governarsi da soli, non ci sarebbe bisogno del potere coercitivo collettivo".
E continuava: colui che si lamenta di una ingiuria fattagli dal suo sovrano si lamenta di ciò di cui è lui stesso autore,
e perciò non può accusare altri che se stesso” (Op. Cit)

Norwegian: 
og ikke særlig håp om regjeringen.
I våre mer optimistiske stunder, ønsker vi ham til å være feil
men det virker Hobbess navn vil alltid være relevant og frisk igjen
når revolusjoner, motivert av jakten på Liberty gå fryktelig galt ....
Hobbes opprettholdt i forordet til "Leviathan", som han hadde skrevet boken:

Indonesian: 
dan tidak terlalu penuh harapan tentang pemerintah
didalam keoptimisan kita, kita ingin dia menjadi salah
tapi secara bersamaan nama Hobbes akan tetap relevan dan kembali muncuk
ketika revolusi, motivasi dengan mencari kebebasan sangat salah
Hobbes tetap di pergunakan dalam kata pengantar, sebagai tanda bahwa dia yang menulis buku "Leviathan"

Georgian: 
და არც თუ ისე იმედის მომცემი მთავრობაზე.
ჩვენს ყველაზე ოპტიმისტურ მომენტებში, გვსურს რომ იგი ცდებოდეს
მაგრამ, როგორც ჩანს, ჰობსის სახელი განაგრძობს რელევანტურობას და ხელახალ სიმწიფეს
როდესაც რევოლუციები, მოტივირებული თავისუფლების ძიებით, მიიღებს საშინელ შედეგს...
ჰობსი "ლევიათანის" პრეფაზაში ამბობს, რომ მან დაწერა წიგნი:
"მიკერძოების, აპლიკაციის ან სხვა დიზაინის გარეშე, გარდა ადამიანისთვის დასანახად,
ურთიერკავშირის, დაცვასა და მორჩილებას შორის"

Czech: 
Hobbesova teorie byla tajemná, opatrná a příliš nepřispívala vládě, samozřejmě by jsme byli více optimističtí kdyby neměl Hobbes pravdu, ale vypadá to tak že Hobbesovo jméno bude vždycky významné a zmiňované když se najdou revolucionáři motivováni hledáním svobody.
Hobbes řekl v předmluvě Leviathanu že měl napsanou knihu bez zaujatosti, pobuřování a bez dalších úmyslů,chtěl nastavit vzájemný vztah ochrany a poslušnosti.

Modern Greek (1453-): 
Η θεωρία του Hobbes ήταν σκοτεινή, επιφυλακτική και όχι πολύ ελπιδοφόρα για την διακυβέρνηση.
Στις πιο αισιόδοξες στιγμές μας θέλουμε να είναι λάθος.
Αλλά φαίνεται ότι το όνομα του Hobbes θα είναι πάντα σχετικό και επίκαιρο ξανά
όταν επαναστάσεις, ωθούμενες απο την αναζήτηση της ελευθερίας, πηγαίνουν φοβερά στραβά
Ο Hobbes προλόγισε ότι έγραψε το βιβλίο "χωρίς μεροληψία, χωρίς εφαρμογή και με μόνη επιθυμία να δείξει στον άνθρωπο την αμοιβαία σχέση μεταξύ προστασίας και υπακοής".

English: 
and not especially hopeful about goverment.
In our more optimistic moments, we want him to be wrong
but it seems Hobbess's name will always be relevant and fresh again
when revolutions, motivated by search for Liberty go horribly wrong....
Hobbes maintained in the preface to"Leviathan", that he had written the book:

Dutch: 
en niet bijzonder hoopvol over de  overheid.
In onze optimistischer momenten, willen we dat hij het bij het verkeerde eind heeft.
Maar het lijkt erop dat de naam Hobbes zal altijd weer relevant en fris zal zijn
wanneer revoluties, gemotiveerd door de zoektocht naar vrijheid vreselijk uit de hand lopen ....
Hobbes houdt in het voorwoord van 'Leviathan' vol, dat hij het boek had geschreven:

Spanish: 
La teoría de Hobbes era oscura, cautelosa y no especialmente esperanzadora acerca del gobierno.
En nuestros momentos más optimistas, queremos el que él este equivocado.
Pero parece que el nombre de Hobbes siempre será relevante y fresco de nuevo
cuando las revoluciones motivadas por la búsqueda de la libertad salgan horriblemente mal.
Hobbes mantuvo en el prefacio del Leviatán, el que había escrito el libro:
"sin parcialidad, sin aplicación
y sin ningún otro diseño que el establecer frente a los ojos de los hombres la relación mutua
entre la protección y la obediencia."

Portuguese: 
A teoria de Hobbes era escura, cautelosa e não especialmente esperançosa sobre o governo.
Em momentos mais otimistas, gostaríamos que ele estivesse errado.
Porém parece que o nome de Hobbes sempre será relevante e novo novamente.
Quando revoluções, motivadas por uma busca pela liberdade, derem horrivelmente errado.
Hobbes defendeu, no prefácio de "O Leviatã", que escreveu o livro

Spanish: 
y poco esperanzadora, con relación a los gobiernos.
En nuestros momentos más optimistas, quisiéramos que lo que propone sea erróneo,
pero pareciera que el nombre de Hobbes siempre será relevante, y será de nuevo vigoroso
cuando haya revoluciones que, motivadas por valores como la libertad, tuvieran desenlaces horriblemente indeseados.
Hobbes indicó en el prefacio de "Leviatán", que había escrito el libro: "Sin parcialidad, sin otro interés, que poner frente a los ojos del hombre la intima relación entre protección y obediencia".

Italian: 
La teoria di Hobbes è oscura, prudente e non tanto fiduciosa nei confronti dei governi.
In alcuni momenti ottimisti vorremmo che lui si sbagliasse, eppure sembra che il nome di Hobbes rimarrà sempre pertinente e ancora attuale,
in particolar modo quando le rivoluzioni, scaturite dalla ricerca di libertà, vanno orribilmente a rotoli.
Hobbes sostenne, nella prefazione del Leviatano, che aveva scritto un libro 
"senza parzialità, senza richieste e senza altro disegno che quello di porre davanti agli occhi degli uomini
la mutua relazione tra protezione e obbedienza". 
(Op. Cit)
Sottotitoli in italiano a cura della Classe IV Liceo Linguistico Istituto Zuccarelli Sorano (GR)

Finnish: 
Hobbesin teoria oli synkkä, varovainen eikä varsin toiveikas, mitä tulee hallitukseen.
Valoisampina aikoina ajattelemme hänen olevan väärässä.
Mutta näyttää siltä, että Hobbesin nimi on ajankohtainen ja relevantti aina.
Joka kerta, kun vapautta janoavia vallankumouksia syttyy ja kieroutuu pahasti.
Hobbes sisällytti Leviathanin johdantoon, että kirja oli kirjoitettu koska:

Polish: 
I pozbawiony nadzieji, co do rządu
W naszych weselszych chwilach, chcemy aby hobbes się mylił
Ale wydaje się że hobbes wspominany będzie zawsze gdy
kiedy rewolucje, motywowane poszukiwaniem wolności
Kończą się bardzo źle
Hobbes zaznacza w  przedmowie do „Lewiatana”, że napisał książkę:
Bez stronniczości, bez założeń. W jednym tylko celu: Aby pokazać ludziom
nierozerwalną zależność pomiędzy
Ochroną i posłuszeństwem

Turkish: 
Hobbes'un teorisi karanlık, ihtiyatlı ve hükümet hakkında özellikle umutsuzdu.
İyimser bir bakışla, onun yanılıyor olmasını istiyoruz,
ama görünüyor ki özgürlük arayışında yapılan devrimler korkunç bir şekilde ters gittikçe Hobbes'un adı her zaman tekrardan bağlantılı ve taze kalacak.
Hobbes Leviathan'ın önsözünde kitabı
"tarafsız, uygulamasız, ve insanların gözlerinin önündekinden başka bir dizayn olmadan",
"koruma ve itaatin ortak ilişkisinde" yazdığını belirtmiştir.

Arabic: 
وغير متفائلة بالحكومة
في اكثر لحظاتنا المتفائلة نحن نريده ان يكون مخطئا
لكن يبدو ان اسم هوبز سوف يبقى دائما حاضرا وحيا
عندما تحُرض الثورات بالبحث عن الحرية وتمضي الى اخطاء فظيعة ..
احتفظ هوبز في مقدمة الليفثيان بأنه كان قد كتب الكتاب :

English: 
Hobbes's theory was dark, cautious and not especially hopeful about government.
In a more optimistic moments we want him to be wrong.
But it seems, Hobbes's name will always be relevant and fresh again.
When revolutions, motivated by a search for liberty go horribly awry
Hobbes maintained in the preface to Leviathan that he had written the book
