Αυτός ο Σοβιετικός δικτάτορας αυτοονομάστηκε άνθρωπος από Ατσάλι.
Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1878 στο Γκόρι της Γεωργίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Ακολουθώντας την ταπεινή του ανατροφή εισήχθη στα 16 του στο θεολογικό σχολείο με σκοπό να γίνει ιερέας.
Παρόλα αυτά μέχρι το 1899 τον είχαν διώξει κάθως αποκτούσε ενδιαφέρον για τα κείμενα του Μαρξ.
Αφότου ανακάλυψε τις ενέργειες του Λένιν, ασχολήθηκε υπερβολικά με τα υπόγεια επαναστατικά κινήματα.
Το 1903 εντάχθηκε στους μπολσεβικούς του Λένιν που αργότερα έγινε το κομμουνιστικό κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης.
Κατά την κάθειρξη του καθημερινά έκανε προπαγάνδα,
οργάνωνε ενέργειες και επίσημα εξορίστηκε στη Σιβηρία πολλές φορές.
Λόγω αυτού εστερνίστηκε το όνομα Στάλιν που σημαίνει ατσάλι στα Ρώσικα.
Ο Λένιν αναγνώρισε την προσφορά του, διορίζωντας τον σε δευτερεύουσα θέση στο κόμμα του.
Κατα τη διάρκεια της δεκαετίας του'70 στη Ρωσική Επανάσταση οι Μπολσεβικοί πήραν τον έλεγχο της κυβέρνησης
και αυτό επέτρεψε στον Στάλιν να αυξήσει περαιτέρω την αξία του.
Στην αρχή του εμφύλιου πολέμου το 1917 ο Στάλιν έγινε ο κομισάριος του λαού
για εθνικές υποθέσεις και τελικά διορίστηκε στην κυβερνητική υπηρεσία
της Κεντρικής Επιτροπής και στο Κομμουνιστικό κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι Μπολσεβικοί νίκησαν τον Ρωσικό εμφύλιο πόλεμο
και στόχευαν στην εξάπλωση της εξουσίας τους στην Ευρώπη, ξεκινώντας τον Σοβιετικό Πόλεμο το 1919.
Οι αντίπαλοι του Στάλιν άσκησαν κριτική στις επιλογές του κατά τον πόλεμο
αλλά εξιλέωσε την φήμη του το 1920 στην εισβολή του ερυθρού στρατού στη Γεωργία.
Τότε ο Λένιν έδωσε στον Στάλιν περισσότερη δύναμη το 1922
,κάνοντας τον γραμματέα του επικρατούντος πολιτικού κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.
Λίγο αργότερα ο Λένιν υπέφερε απο τραύματα και ο Στάλιν είχε ουδέτερη θέση 
αλλά η σχέση μεταξύ τους πέρασε κακουχίες μέχρι που ο Λένιν πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1924.
Ο Στάλιν ξεκίνησε την άνοδο του
δυσφημίζωντας τους αντιπάλους του που στάθηκαν εμπόδιο στο δρόμο του όπως ο Λέων Τρότσκι.
Τελικά ήταν άμεσος διάδοχος της σοβιετικής διοίκησης
και μέχρι το τέλος της δεκατίας του '20 πήρε αποτελεσματικά τον έλεγχο της κυβέρνησης ως δικτάτορας.
Το 1928 άρχισε να κυκλοφορεί μια σειρά σχεδίων διάρκεις πέντε ετών για την έθνικη οικονομία στη Σοβιετική Ένωση
τα οποία γρήγορα αύξησαν την εκβιομηχάνιση και παρακίνησαν τον δημόσιο αγροτικό τομεά.
Οι Σοβιετικόι ευημερούσαν αυτή τη περίοδο καθώς οι καπιταλιστικές χώρες υπέφεραν από οικονομική ύφεση.
Πάραυτα η επαναδιοργάνωση του Στάλιν τελικά κόστισε χιλιάδες ζωές εξαιτίας
του λιμού, δολοφονιών και ο δικτυωτής της Σ.Ε ανάγκασε εργατικό δυναμικό που ονομάστηκε "γκούλαγκ".
Η δεκαετία του '30 χαρακτηρίστηκε από τη μεγάλη κάθαρση.
Αυτή η τρομαχτική περίοδος είδε το λαό να υποβάλλεται σε τέτοιες προσβολές όπως
αστυνομικές εξετάσεις, απελάσεις, φυλακίσεις και δολοφονίες.
Το 1939 στην έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
ο Στάλιν και ο Χίτλερ υπέγραψαν μια συνθήκη μη επίθεσης.
Σε δύο χρόνια έγινε απόδειξη για όλους εκτός του Σοβιετικού δικτάτορα ότι ο Χίτλερ απέβλεπε στη μη τήρηση της συμφωνίας. 
Ο Στάλιν και η Σ.Ε ήταν σε κατάσταση σοκ με την τελική επίθεση.
Οι Σοβιετικές δυνάμεις υπέστησαν τρομερές απώλειες μέχρι το τέλος του 1941.
Αυτό,ταυτόχρονα με τις καθάρσεις που πραγματοποιήσε τη δεκαετία του '30
,σήμαινε ότι ο ερυθρός στρατός είχε έλλειψη σε δύναμη και ευφυών ανθρώπων.
Ωστόσο, Ο Στάλιν τελικά συγκέντρωσε άμυνα.
To 1943 ο ερυθρός στρατός άλλαξε την πορεία των γεγονότων εναντίον των Ναζί της Γερμανίας
και άρχισαν να ελευθερώνουν τις Ανατολικές χώρες της Ευρώπης.
Καθώς αυτή η νίκη είχε ως αποτέλεσμα τεράστιες σοβιετικές απώλειες
,ο Στάλιν παρέμεινε ακλόνητος.
Με το τέλος του πολέμου ο Στάλιν έκανε παρέα με άλλους τρείς ομόλογους του τον Γουίνστον, τον Τσέρτσιλ και τον Ρουσεβέλτ
και έδειξε τις εκπληκτικές του ικανότητες στις διαπραγματεύσεις.
Επιτυχώς συμφώνησε να κρατήσει τις χώρες ελεύθερες εντός της σοβιετικής δύναμης
και διασφάλισε τρείς εθνικές έδρες για το κράτος του.
Σε αυτό το σημείο η Σ.Ε ήταν μια σεβαστή παγκόσμια δύναμη.
Ο Στάλιν έγινε όλο και περισσότερο αναξιόπιστος.
Αυτό επιδεινώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50 από σχέδια γιατρών.
 Η συνομωσία αποτελούνταν από μία ομάδα Εβραίων γιατρών 
που δούλευαν μαζί με σκοπό την δολοφονία σημαντικών σοβιετικών .
Αυτή η αποκάλυψη ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσει ο Στάλιν να είναι έτοιμος για άλλη μια κάθαρση.
Παρόλα αυτά στις 5 Μαρτίου του 1953 πέθανε χωρίς να μπορεί να υλοποιήσει το σχέδιο του.
Το 1956 ο Νικίτα Κρούστσεβ προκάλεσε την αποδεχτή κληρονομία του Στάλιν
καταδικάζοντας αυτόν και την προσωπικότητα του ως αντικείμενο λατρείας.
Καθώς ο Τζόσεφ Στάλιν μνημονεύεται από κάποιους για τη συνεισφορά του στη σοβιετική βιομηχανία
,άλλοι επικρίνουν τις καταπιεστικές μεθόδους του και τον περιγράφουν ως έναν από τους πιο θανατηφόρους δικτάτορες στην παγκόσμια ιστόρια. 
