
English: 
Adriene: Welcome to Crash Course Economics
I’m Adriene Hill
Jacob: and I’m Jacob Clifford. Today we
are going to talk about the Economics of Healthcare.
Healthcare is different than some of the other
markets we’ve talked about.
Adriene: If you’re having a heart attack,
you’re not going to shop around for the
hospital with the best prices. And a hospital
emergency room isn’t going to wait for your
credit card to go through before they treat
you. But we’re getting ahead of ourselves.
Let’s get started.
[Theme Music]
For a lot of reasons, Health care is different
than the other markets we’ve talked about.
First, you never know when you’re going
to need it. It’s kind of hard to plan to
fall off your bike and break your arm. And
after you break your arm, that visit to the
emergency room is going to be expensive.
That’s why we have health insurance, whether
it’s private or public. Private insurers
periodically collect money, in the form of
premiums, paid by individuals or their employers.
Public insurance programs collect money from
taxpayers.

iw: 
אדריאן: ברוכים הבאים לקראש קורס בכלכלה, אני אדריאן היל.
ג'ייקוב: ואני ג'ייקוב קליפורד. היום אנחנו הולכים לדבר על הכלכלה של טיפולים רפואיים.
טיפולים רפואיים שונים מחלק מהשווקים האחרים שדיברנו עליהם.
אדריאן: אם יש לכם התקף לב, אתם לא תחפשו את בית החולים שמציע
את המחיר הטוב ביותר. ובחדר המיון בבית החולים לא יחכו עד
שכרטיס האשראי שלכם יחויב לפני שיטפלו בכם. אבל אנחנו מתקדמים מהר מדיי.
בואו נתחיל.
מוזיקת פתיחה
מסיבות רבות, טיפול רפואי שונה מהשווקים האחרים שדיברנו עליהם.
קודם כל, אתם אף פעם לא יודעים מתי תזדקקו לו. זה קצת קשה לתכנן
מתי תיפלו מהאופניים ותישברו את היד. ואחרי שתישברו את היד, הביקור הזה
בחדר המיון הולך להיות יקר.
זאת הסיבה לכך שיש לנו ביטוח רפואי. בין אם פרטי או ציבורי. מבטחים פרטיים
גובים כסף בכל חודש, בצורה הנקראת פרמיה, המשולמת על ידי היחידים או ע"י מעסיקיהם.
תכניות ביטוח ציבורי אוספות כסף ממשלמי המסים.

Indonesian: 
Selamat datang di Crashcourse, saya Adriana Hill
dan saya Jacob Clifford. hari ini kita akan membahas tentang ekonomi jaminan kesehatan
jaminan kesehatan berbeda dari beberapa pangsa pasar yang telah kita bahas.
kalau kamu punya serangan jantung, kamu tidak akan pergi keliling
ke rumah sakit dengan harga terbaik. dan sebuah ruang UGD tidak akan menunggu
kartu kredit mu sebelum mereka merawat kamu. tapi kita simpan untuk nanti
mari kita mulai
(musik tema)
untuk berbagai alasan, jaminan kesehatan berbeda dari pasar yang telah kita bahas sebelumnya
pertama, kamu tak akan tahu kapan kamu akan butuh itu. cukup rumit kalo kamu berencana untuk
jatuh dari sepeda dan memahtahkan tanganmu. dan setelah kamu matahin tanganmu, kunjungan ke
ruang UGD akan jadi mahal
itulah kenapa kita butuh asuransi kesehatan, baik itu swasta ataupun negeri. asuransi swasta
secara berkala mengkoleksi uang, dalam bentuk premium dibayar oleh perusahaan atau pegawai mereka
asuransi kesehatan pemerintah mengambil uang dari pembayar pajak

Chinese: 
Adriene：歡迎經濟學速成班
我是Adriene Hill
雅各布：我是 Jacob Clifford。
今天我們要來談醫療的經濟學。
醫療產業與其它我們先前討論過的產業有所不同。
Adriene：如果你心臟病發作，
你不會貨比三家，
並找出最好的價錢。
而醫院的急診室不會要你先刷卡
而醫院的急診室不會要你先刷卡才開始治療。
但是我們需要預先做好準備。
讓我們開始吧。
[主題音樂]
基於許多原因，
醫療產業與其它我們先前討論過的產業有所不同。
首先，你永遠不知道什麼時候你會需要它。
就好像你無法預先計畫何時會摔下自行車，
而且折斷胳膊。
如果你折斷了胳膊，進到急診室一定會花很多錢。
如果你折斷了胳膊，進到急診室一定會花很多錢。
這就是為什麼我們有醫療保險，
無論是它是私有醫療險或公共醫療險。
私營保險公司定期向個人或雇主，
以額外費用的形式收取保費，
公共醫療保險從納稅人身上收取費用。

Chinese: 
你可能會聽到某些國家擁有免費的醫療保健，
但其實並不是真的「免費」。
他們由不同形式繳交保費：
直接、保險或稅收。
讓我們以思考泡泡的形式來瞭解所有的細節。
Jacob：加拿大有一個公共保險制度，
政府透過稅金來支付每個人的醫療費用。
診所往往是私營的，
由政府直接支付醫療費用。
但是，醫院和手術台屬於公共財產。
醫院的工作人員也是公聘，
有點像公立學校的情形。
這通常被稱為「單一付款者系統」，
因為政府支付大部分的款項。
加拿大人必須自行支付處方藥品、眼鏡和牙科費用，
或協助他們取得補充性私人醫療保險。
法國並沒有單一付款者系統，
因為醫療費用是由數個非營利保險基金來支付。
因為醫療費用是由數個非營利保險基金來支付。
所有公民都需要醫療保險，
他們可以自由選擇自己的醫生。
不像加拿大，大多數的法國醫療供應者，
包括醫院，都是私營企業。
英國則有不同的方式。
它有一個社會化的醫療照護系統，
由政府來監控與資助。
大多數的醫生、醫療專家、醫院皆由政府資助，
而非保險公司。

English: 
You’ll hear some countries have free
healthcare, but it’s not “free.”
They’re paying for it: either directly,
through insurers, or through taxes.
Let’s work out all the details in the Thought
Bubble.
Jacob: So, Canada has a public insurance system where the government funds healthcare for everyone through taxation.
Doctor’s offices tend to be private businesses
that get paid directly by the government.
But, hospitals and operating tables
are public property.
And the hospital staff are public
employees, sort of like public schools.
This is often called a single payer system
since the government is doing most of the paying.
Canadians have to pay for prescription
drugs, eyeglasses and dental care themselves
or get them through supplemental private insurance.
Now, France technically doesn’t have a single
payer system because health care providers
are paid by several non-profit insurance funds.
All citizens are required to get health insurance
and they’re free to choose their doctor.
Unlike Canada, most French providers,
including hospitals, are private businesses.
The UK is different still. It has a socialized
healthcare system which is funded and controlled
by the government through taxes. The majority
of doctors, specialists, and hospitals are
all paid by the government, not insurance
companies.

iw: 
אתם תשמעו שיש מדינות בהן הטיפול הרפואי הוא בחינם, אבל הוא לא "בחינם".
האנשים משלמים עבורו: בין אם באופן ישיר, באמצעות המבטחים, או באמצעות המסים.
בואו נסתכל על הפרטים בבועת המחשבה.
ג'ייקוב: אז, בקנדה יש מערכת ביטוח ציבורי בה הממשלה מממנת את הטיפולים הרפואיים לכולם דרך המיסוי.
משרדי הרופאים הם בדר"כ עסקים פרטיים המקבלים תשלום ישיר מהממשלה
אבל, בתי חולים ושולחנות ניתוח הם רכוש ציבורי.
וצוות בית החולים הם עובדים ציבוריים, בערך כמו בתי ספר ציבוריים.
זה נקרא לרוב מערכת של משלם אחד מאחר והממשלה אחראית על רוב התשלומים.
הקנדים נדרשים לשלם על תרופות מרשם, משקפיים וטיפולי שיניים בעצמם
או לקבל אותם באמצעות ביטוח פרטי משלים.
בצרפת, טכנית, אין מערכת של משלם אחד מכיוון שהתשלום לספקי הטיפולים הרפואיים
הוא ע"י כמה קרנות ביטוח ללא מטרות רווח.
כל האזרחים נדרשים לרכוש ביטוח רפואי והם חופשיים לבחור את הרופא.
שלא כמו בקנדה, רוב הספקים בצרפת, כולל בתי החולים, הם עסקים פרטיים.
בבריטניה המצב שונה. שם יש מערכת סוציאלית לטיפולים רפואיים שנוסדה ונשלטת
ע"י הממשלה דרך מסים. רוב הרופאים, המתמחים ובתי החולים
ממומנים במלואם ע"י הממשלה, ולא ע"י חברות הביטוח.

Indonesian: 
kamu akan dengar beberapa negara punya asuransi gratis, namu sebenernya tidak "gratis"
mereka juga bayar; baik secara langsung, atau lewat penjamin, atau melalui pajak
kita bahas detailnya di Thought Bubble
Jadi, Canada punya sistem asuransi umum dimana pemerintah membiayai asuransi untuk semua lewat pajak
praktek dokter biasanya adalah bisnis swasta yang dibayar lanngsung oleh pemerintah
tapi, rumah sakit dan meja operasi adalah fasilitas publik
dan pegawai rumah sakit adalah pegawai negeri, semacam seperti PNS
ini sering disebut sebagai sistem pembayaran tunggal karena pemerintah lah yang membayar mmayoritas pembayarannya
orang Canada harus membayar untuk obat, kacamata, dan perawatan gigi sendiri
atau mendapatkannya melalui tambahan asuransi swasta
Prancis secara teknis tidak memiliki sistem pembayaran tunggal karena penyedia jasa asuransi
dibayar oleh beberapa biaya asuransi nirlaba
semua masyarakat diwajibkan untuk mendapat asuransi kesehatan dan mereka bebas memilih dokter mereka
tidak seperti kanada, kebanyakan penyedia jasa di prancis, termasuk rumah sakit, adalah bisnis swasta
berbeda dengan Inggrris Raya. mereka masih memiliki asuransi kesehatan yang didanai dan di kontrol
oleh pemerintah lewat pajak. mayoritas doktor, spesialis, dan rumah sakit adalah
dibayar pemerintah, bukan perusahaan swasta

iw: 
כיום, בארה"ב יש מעט מהכל! כמעט כל הספרים- בתי חולים, מרפאות וקליניקות
של רופאים- הם עסקים פרטיים. רוב משקי הבית עם מבוגרים מתחת לגיל 65 מכוסים ע"י ביטוח
פרטי, בין אם דרך המעסיק שלהם ובין אם דרך פוליסות פרטיות.
אבל בארה"ב יש מערכת של משלם אחד עבור אלו שמעל גיל 65 ועבור אלו שמתחת לקו העוני.
מדיקר היא מערכת ביטוח המבוססת על כספי המסים המשלמת לספקים על הטיפול בותיקים
ומדיקאיד היא מערכת דומה למשקי בית עם הכנסה נמוכה.
הא, ובארה"ב יש גם מערכת קטנה, בסגנון בריטניה, של בתי חולים שהממשלה מפעילה ורופאים שהממשלה מעסיקה.
אבל היא רק עבור וטרנים (לוחמי מלחמת העולם השנייה) והיא נקראת VA.
אדריאן: תודה בועת המחשבה. אז בואו נסתכל על כמה מספרים.
כלכלנים מעריכים את מידת ההשפעה של מערכת טיפול רפואי בשלושה קריטריונים: נגישות, מחיר ואיכות.
לפי הלשכה לסטטיסטיקה ב- 2014 ל- 10.4% מהאמריקאים לא היה כיסוי ביטוחי רפואי, ירידה מ- 13.3% ב- 2013.
לשני שליש מהאמריקאים היה ביטוח רפואי דרך מבטח פרטי. לרוב הגדול
היה כיסוי דרך המעסיק והשאר קנו תכניות פרטיות.

English: 
Today, the US has little of everything! Almost
all providers – hospitals, clinics, doctor’s
practices – are private firms. Most households
with adults under 65 are covered by private
insurance, either through their employer or
through individual policies.
But the US has single payer system for those
over 65 and those below the poverty line.
Medicare is a taxpayer-funded public insurer
that pays providers to care for seniors and
Medicaid is a similar program for low-income
households.
Oh, and the US also has a small UK-style system with government-run hospitals and government-employee doctors.
But it’s only for veterans and
it’s called the VA.
Adriene: Thanks Thought Bubble. So let’s
get down to some numbers.
Economists evaluate the effectiveness of a healthcare system on three criteria: Access, Cost, and Quality.
According to the Census Bureau in 2014 10.4% of Americans didn’t have health insurance coverage, down from 13.3% in 2013.
Two thirds of Americans had health insurance
through a private Insurer. The vast majority
got coverage through their employer and
the rest bought individual plans.

Indonesian: 
sekarang, Amerika hanya punya sedikit! hampir semua penyedia seperti rumah sakit, klinik, dan praktek dokter
adalah layanan swasta. kebanyakan rumah tangga dengan orang dewasa di bawah 65 tahun di danai oleh asuransi
swasta, baik melalui perusahaan mereka atau melalui kebijakan pribadi
tapi Amerika memiliki sistem pembayar tunggal untuk mereka yang berusia di atas 65 dan mereka yang di bawah garis kemiskinan
Medicare adalah asuransi publik yang di danai pembayar pajak yang membayar penyedia jasa untuk merawat lansia dan
Medicaid adalah program yang serupa untuk yang berpenghasilan rendah
oh, dan Amerika juga punya sistem seperti Inggris dengan pemerintah mejalankan rumah sakit dan pegawai dari pemerintah
tapi itu hanya untuk veteran dan disebut VA
terima kasih Though Bubble. jadi ayo sedikit berhitung
Ekonomi mengevaluasi keefektivitasan dari sebuah sistem kesehatan pada 3 kriteria: akses, baiaya, dan kualitas
menurut lembaga sensus pada 2014 10.4 % dari warga Amerika tidak punya asuransi kesehatan, turun dari angka 13.3 % di 2013
2/3 warga Amerika punya asuransi kesehatan melalui lembaga swasta. mayoritas
mendapat kesehatan melalui perusahaan mereka dan sisanya melalui rencana pribadi

Chinese: 
而美國就是一個大雜燴！
幾乎所有醫療供應者 (醫院、診所)，
都是私營企業。
大多數的家庭與65歲以下成年人都有私營醫療保險，
無論是來自他們的雇主或是個人方案。
美國對由單一支付者系統來支付
65歲以上老人和低收入戶的醫療費用。
Medicare 是一個由納稅金支付的公共保險，
老年人的醫療保健由此支付，
Medicaid 則是專為低收入戶設計的類似機制。
美國也有英式風格的公營醫院和公聘醫生，
但只有退伍軍人能夠使用，又被稱為VA。
Adriene：感謝這些思想泡沫，
然後我們再來討論一些統計數字。
經濟學家以三個標準來評估一個醫療系統的有效性：
觸及率、成本、品質。
根據人口普查局統計，
2014年有10.4％的美國人沒有醫療保險，
2013年則有13.3％。
美國人三分之二由私營保險公司獲得醫療保險，
絕大多數的人是由雇主投保，其餘的則購買個人方案。

Chinese: 
大約三分之一的美國人，有稅金資助的政府保險計劃，
如Medicare、Madicaid、VA、
和現役軍人及其眷屬的醫療保險。
三分之二，加上三分之一，
再加上10％沒有醫療保險的人，
加起來總共超過100％。
這是因為有人從私營保險換到公共保險，
而被重複計算。
這只是人口普查的方式。
讓我們來談談那些沒有醫療保險的人。
與普通人相比，
沒有醫療保險的人往往是較年輕、
收入較低，而且涵蓋較多種族。
由於 Medicaid 涵蓋低收入戶或接近貧窮線的族群，
沒有醫療保險的人通常不是一貧如洗。
他們常取得兼職或低工資的工作，
這使他們的收入高於Medicaid的門檻，
但雇主可能不會幫兼職員工投保。
若沒有醫療保險的人生病或發生車禍時，
他們將會背上六位數的醫療費用。
而那些未支付的醫療費用提高了每個人的費用。

Indonesian: 
sekitar 1/3 warga Amerika punya asuransi kesehatan melalui asuransi jiwa yang didanai pemerintah
seperti Medicare, Medicaid, VA, dan asuransi untuk tentara aktif dan keluarga mereka
jadi, 2/3, ditambah 1/3, ditambah 10 % tidak berasuransi menambah hingga 100% karena
seseorang yang berpindah dari asuransi swasta ke pemerintah dihitung dalam kedua data tersebut.
itu cara sensus melakukannya
mari berbicara sedikit tentang yang tidak berasuransi. dibandingkan dengan mayoritas, orang
yang tanpa asuransi lebih cenderung muda, berpenghasilan rendah dan lebih beragam secara ras
karena Medicaid menjangkau mereka atau yang dekat dengan garis kemiskinan, mereka yang tidak berasuransi tidak benar benar miskin
mereka sering bekerja paruh waktu atau mendapat gaji rendah, yang mengangkat mereka di atas garis kemiskinan
tapi perusahaan mereka mungkin tidak menawarkan asuransi kepada pegawai paruh waktu. jika seorang yang tidak berasuransi
sakit atau ditabrak bus, mereka dengan mudah dihantam 6 macam tagihan medis
dan semua tagihan yang tidak dibayar itu menaikkan harga bagi semua

iw: 
בערך לשליש מהאמריקאים היה ביטוח רפואי דרך תכניות ממשלתיות במימון כספי המסים
כמו מדיקר, מדיאיד, VA ותכניות למשרתי הצבא בשירות פעיל ובני משפחותיהם.
אז, שני שליש, ועוד שליש, ועוד 10% שאינם מבוטחים מסתכמים ביותר מ- 100%. זאת מכיוון
שאם מישהו עובר מביטוח פרטי לביטוח ציבורי הוא נספר בשניהם.
זאת רק הדרך בה הלשכה לסטטיסטיקה עושה את זה.
בואו נדבר קצת על אלו שלא מבוטחים. בהשוואה לציבור הכללי, אנשים
ללא ביטוח יהיו לרוב צעירים יותר, מרוויחים פחות ויהיו יותר נבדלים מבחינה גזעית.
מכיוון שמדיקאיד מכסה אנשים מתחת או ליד קו העוני, הלא מבוטחים לרוב לא יהיו חסרי כל לחלוטין.
הם יהיו  לרוב עובדים במשרה חלקית או בשכר נמוך, מה שמציב אותם מעל לרף של מדיקאיד,
אבל המעסיקים שלהם אולי לא מציעים ביטוח לעובדים במשרה חלקית. אם מישהו לא מבוטח
נהיה חולה או נפגע מאוטובוס, הוא יכול בקלות להיקלע לחובות רפואיים עם שש ספרות.
וההוצאות הרפואיות הלא משולמות הללו מעלות את העלויות לכולם.

English: 
About a third of Americans had health insurance
through a taxpayer-funded government insurance plan
like Medicare, Medicaid, the VA , and healthcare
for active-duty military and their families.
So, two thirds, plus a third, plus 10% uninsured
adds up to more than 100%. That’s because
somebody who switches from private Insurance
to public Insurance gets counted in BOTH numbers.
That’s just the way the Census
does it.
Let’s talk a little about the uninsured.
Compared with the general population, people
without insurance tend to be somewhat younger,
earn less, and be more racially diverse.
Because Medicaid covers people below or near the poverty line, the uninsured are usually not completely destitute.
They often work a part-time or low-wage job,
which puts them above the Medicaid threshold,
but their employers may not offer insurance
to part-time workers. If an uninsured person
gets sick or gets hit by a bus, they can easily
get stuck with six figures in medical bills.
And those unpaid medical expenses drive up
costs for everybody.

Chinese: 
Jacob：這就造成了醫療成本，
好消息是：美國的醫療成本為世界第一！
嗯...這好像不是太好的消息。
在2012年，美國人在醫療保健上的平均花費為
每人$8745。
其他富裕國家，如瑞士和挪威稍高於 $6000，
德國、法國、英國、日本則約在$3000~$5000
由此可見，美國的人均醫療費用
為其他已開發國家的兩倍。
換句話說，美國光在 Medicare上的花費與GDP的比例，
就相當於大部分其他國家花在全國民的醫療花費。
那麼，為什麼美國花了比其他國家多這麼多？
有些人認為這是由於每人的接受的醫療照護量較高。
由於是保險公司支付醫療供應者，
病人本身並未付款，所以患者可能要求更多醫療行為，
例如檢驗、手術、療程，而這些並非必要。
這就像一個吃到飽餐廳，
你知道你不用再做一次X光，
但是不做白不做。
蘭德健康保險在幾十年前實驗發現，
要求病患負擔部分醫療費用，
能有效阻止過度消耗醫療資源。

Indonesian: 
ini membawa kita ke harga asuransi kesehatan, berita bagus Amerika, kita nomer 1
jad, sebenarnya, tidak sebagus itu. pada 2012, Amerika menghabiskan rata $8,745 per orang pada asuransi jiwa
negara kaya lainnya seperti Swiss dan Norwegia menghabiskan sekitar $6000 dan negara
seperti German, Prancis dan Inggris Raya, dan Jepang menghabiskan dalam jarak $3-5000
jadi Amerika menghabiskan dua kali lipat, per orang, dibandingkan negara maju lain
dengan kata lain Amerika menghabiskan porsi GDP hanya untuk Medicare seperti kebanyakan negara
untuk menjangkau seluruh populasi mereka
jadi mengapa Amerika menghabiskan lebih dari negara lainnya? beberapa berpendapat karena
kuantitas asuransi per jiwa. sejak perusahaan asuransi, daripada pasien
membayar penyedia, pasien mungkin ingin lebih banyak perawatan, seperti tes, prosedur dan perawatan lain lebih dari sewajarnya
ini seperti makan siang sepuasnya. kamu tahu kamu taidak boleh nambah untuk yg keempat kali
untuk X ray, tapi namanya juga kepingin
asuransi kesehatan RAND ber eksperimen beberapa dekade yang lalu menemukan bahwa pasien yang harus
membayar untuk porsi biaya kesehatan mereka menghalangi mereka untuk mengkonsumsi lebih jatah perawatan kesehatan mereka

iw: 
ג'ייקוב: זה מביא אותנו לעלויות של טיפולים רפואיים. אמריקאים, חדשות טובות- אנחנו מספר אחת!!
ובכן, בעצם זה לא כל כך טוב. ב- 2012, ארה"ב הוציאה בממוצע 8,745$ לכל אדם על טיפולים רפואיים.
מדינות עשירות אחרות כמו שוויץ ונורווגיה הוציאו קצת מעל 6,000$, ומדינות
כמו גרמניה, צרפת, בריטניה ויפן הוציאו בטווח שבין 3,000-5,000$.
אז ארה"ב מוציאה פי שתיים, לכל אדם, ביחס למדינות מפותחות אחרות.
במילים אחרות, ארה"ב מוציאה מהתל"ג על מדיקר את אותו הסכום שרוב המדינות
מוציעות על הכיסוי של כל האוכלוסייה שלהן.
אז למה ארה"ב מוציעה כל כך הרבה יותר ממדינות אחרות? ובכן, חלק טוענים שזה
מכיוון שיש כמות טיפולים גבוה יחסית לכל אדם. מאחר וחברות הביטוח, ולא המטופלים
משלמות לספקים, המטופלים אולי ירצו יותר דברים, כמו בדיקות, תהליכים וטיפולים ממה שהם צריכים.
זה כמו מסעדת אכול כפי יכולתך. אתם יודעים שאתם לא צריכים לעשות בפעם הרביעית
את צילום הרנטגן הזה, אבל זה פשוט כל כך טעים!
ניסוי RAND לביטוח רפואי שנערך לפני מספר עשורים מצא שדרישה מהמטופלים
לשלם אחוז מסוים מהטיפול הרפואי שלהם תגרום לכך שהם לא יצרכו יותר טיפולים רפואיים ממה שהם צריכים.

English: 
Jacob: This brings us to the cost of healthcare.
Good news Americans – We’re Number One!!
Well, actually, it’s not that great. In 2012, the U.S. spent an average of $8,745 per person on healthcare.
Other rich countries like Switzerland and
Norway spent a little over $6,000, and countries
like Germany, France, the UK, and Japan spent
in the $3-5,000 range.
So the U.S. is spending twice as much, per
person, as most other developed countries.
Put another way, the US spends the same share
of GDP just on Medicare - as most countries
spend to cover their entire populations.
So why does the US spend so much more than
other countries? Well, some argue that it's
due to high quantity of care per person. Since
insurance companies, rather than patients
pay providers, patients might want more care,
like tests, procedures and treatments than necessary.
It’s like an all-you-can-treat buffet. You
know you shouldn’t go back for that fourth
General Tso’s X-Ray, but it’s just so
delicious!
The RAND Health Insurance experiment a few
decades ago found that requiring patients
to pay for a portion of their health care
cost deters them from overconsuming of healthcare.

Indonesian: 
itulah salah satu alasan mengapa di Amerika, banyak rencana asuransi mengalami pengurangan, sebuah bentuk pembagian biaya
dimana pasien diwajibkan untuk membayar bagian dari biaya mereka sebelum asuransi masuk
banyak ekonomis bilang harga juga adalah masalah. di bayak negara, pengguna asuransi membayar antara
200 dan 400 dollar untuk MRI. di Amerika, harga nya sekitar $ 1500. dan bukannya di Amerika
MRI nya "lebih bagus". mereka benar benar mesin yang sama
dan kamu bisa lihat daftar perawatan dan prosedur. dalam hampir semua kasus
Penyedia jasa dibayar 3,4 atau 5 KALI lebih besar.
ini karena Amerika tidak punya sistem terpusat yang bisa bernegosiasi agresif dengan
dokter, perusahaan obat, dan penyedia lainnya. mereka menyatakan bahwa MEdicare dan
Medicaid sering mendapat banyak potongan dibanding jasa asuransi kecil.
alasan lain untuk biaya yang tinggi adalah badai dokumen yang dihasilkan oleh interaksi
antara banyaknya pengguna asuransi dan penyedia. keduanya
harus mempekerjakan sebuah tim dari orang yang tidak bahagia dalam sebuah bilik untuk berurusan dengan biaya
pengembalian untuk pembedahan usus. tim ini menambah biaya administratif untuk perawatan kesehatan

Chinese: 
這就是一個原因造成
很多美國的保險方案有免賠額，
用來要求病人在保險付款之前，
先行負擔部分的醫療費用。
許多經濟學家表示，保險價格也是一個問題。
大多數其他國家，保險公司支付一次核磁共振的金額，
約為$200到$400。
而在美國，價格會落在$1500。
但美國的核磁共振機器並沒有比較好，
他們根本就是相同的機器。
你可以查看美國的手術及療程費用，
醫療供應者收取了三到五倍的費用。
這是因為在美國沒有一個統一的系統，
可以與醫生、製藥商和其他的醫療供應者
可以與醫生、製藥商和其他的醫療供應者
進行有效的談判。
而Medicare與Medicaid往往取得較好的折扣，
其他小保險公司則無法拿到如此折扣。
另一個造成如此高成本的原因是，
數十家保險公司與數以千計的醫療供應者溝通時，
會造成堆積如山的文書工作。
無論是保險公司與醫療供應者
必須聘請一整個團隊來處理
一個闌尾切除術所負擔的報銷，
而這些團隊就提高了醫療照護上的行政費用。

English: 
That’s one reason that in the US, many insurance
plans have deductibles, a form of costs sharing
where the the patient is required to pay a
part of the cost before the insurance kicks in.
Many economists say prices are also a problem.
In most other countries, insurers pay between
$200 and $400 for an MRI. In the US, the price
is around $1500. And it’s not like the US
MRIs are somehow “better.” They’re exactly
the same machines.
And you can go down the list of treatments
and procedures – in nearly every case, US
providers are being paid 3, 4, or 5 TIMES
more.
This is because the US doesn’t have a unified
system that can aggressively negotiate with
doctors, pharmaceutical companies, and other
providers. They point out that Medicare and
Medicaid often get a significant discount
compared to small insurers.
Another reason for the high costs is the blizzard
of paperwork generated by the interaction
between dozens of insurers and thousands of
providers. Both the insurer and the provider
have to employ a team of unhappy people in
cubicles to haggle over the reimbursement
rate for an appendectomy. These teams add
to the administrative costs of healthcare.

iw: 
זאת סיבה אחת לכך שבארה"ב, רוב תכניות הביטוח כוללות השתתפות עצמית, צורה של חלוקת התשלומים
הדורשת מהמטופל לשלם חלק מהתשלום לפני שהביטוח נכנס פנימה.
כלכלנים רבים טוענים שהמחירים הם בעיה גם כן. ברוב המדינות האחרות, המבטחים משלמים
בין 200$ ל- 400$ על בדיקת MRI. המחיר הוא סביב 1,500$. וזה לא מפני שבדיקות
ה- MRI בארה"ב "טובות יותר" איכשהו. אלו בדיוק אותן המכונות.
ואותו הדבר לגבי רשימה של טיפולים ותהליכים- כמעט בכל מקרה, התשלום
לספקים האמריקאים הוא פי 4,3 או 5.
זאת מכיוון שלארה"ב אין מערכת אחידה שיכולה לנהל משא ומתן אגרסיבי עם
הרופאים, חברות התרופות וספקים אחרים. הם מצביעים על כך שמדיקר
ומדיאיד מקבלים לרוב הנחות משמעותיות ביחס למבטחים קטנים.
סיבה נוספת לעלויות הגבוהות היא כמות עבודת הנייר העצומה שנוצרת כתוצאה מהקשר
בין עשרות אלפי מבטחים לעשרות אלפי ספקים. גם המבטח וגם הספק
צריכים להעסיק צוות של אנשים לא מאושרים בחללים פתוחים
כדי להתווכח על ההחזר על כריתת תוספתן. הצוותים האלו מוסיפים לעלויות התפעול של הטיפולים הרפואיים.

Indonesian: 
jadi masalah mana yang menaikkan biaya kesehatan? kualitas? harga? biaya administratif?
Ketika Anda menggali ke dalam angka, AS mengkonsumsi jumlah yang cukup tinggi dalam tes dan perawatan per orang.
Tapi itu tidak secara radikal lebih tinggi daripada kebanyakan negara-negara lain, dan beberapa negara, seperti Jerman, dan banyak lagi.
Demikian juga, biaya administrasi AS
juga lebih tinggi, karena negara banyak secara drastis
mengurangi dokumen penagihan mereka dengan penanggung universal
. Tapi biaya yang menjelaskan hanya sekitar
10-20% dari perbedaan biaya. Sebagian besar
Perbedaan berasal dari fakta bahwa penyedia AS
dibayar dengan harga jauh lebih tinggi daripada rekan-rekan mereka
di negara Lain.
Oke, mari kita bicara cepat tentang kualitas.
Ada banyak cara untuk mengukur kualitas
dari sistem kesehatan suatu negara. Mari
melihat beberapa metrik yang berbeda.
Menurut Kaiser Family Foundation,
AS memiliki tingkat lebih tinggi dari penerimaan rumah sakit
untuk kondisi yang dicegah, dan memiliki tinggi tingkat medis, pengobatan dan kesalahan lab.
AS TIDAK menumpuk cukup baik dalam hal mendiagnosis dan berhasil mengobati kondisi seperti penyakit jantung dan beberapa jenis kanker.

Chinese: 
Adriene：所以到底是哪個問題提高了醫療成本？
醫療量？費用？還是行政成本？
當你深入了解你會知道，
美國人平均每人消耗了大量的測試和療程。
但這些數字並沒有比大部分其他的國家(例如德國)
還要多更多。
同樣地，美國的行政費用也很高，
因為許多國家大幅縮減
與保險公司的文書作業。
但是，這樣只能解釋
10%~20%的成本差異。
大部分的差異來自於一個事實，
相較於其他國家的同行，
美國的醫療供應者收取了過高的費用。
好吧，讓我們快速談談醫療品質。
有很多的方式來衡量一個國家的醫療品質。
有很多的方式來衡量一個國家的醫療品質
我們可以看看不同的指標。
Kaiser家庭基金會指出，
美國預防性住院的比例較高，
造成了較高的醫療、藥物、實驗室誤差
美國確實在如心臟疾病和某些類型的癌症
有不錯的診斷率與治癒率，

English: 
Adriene: So which problem is driving healthcare
costs? Quantity? Price? Administrative costs?
When you dig into the numbers, the US consumes a pretty high quantity of tests and treatments per person.
But it’s not radically higher than most other countries, and several countries, like Germany, do even more.
Likewise, the US administrative costs are
also higher, since a lot countries drastically
reduce their billing paperwork with a universal
insurer. But that cost explains only about
10-20% of the cost difference. Most of the
difference comes from the fact that US providers
are paid much higher prices than their counterparts
in other countries.
Okay, let’s talk quickly about quality.
There are a lot of ways to measure the quality
of a country’s healthcare system. Let’s
look at a few different metrics.
According to the Kaiser Family Foundation,
The US has higher rates of hospital admissions
for preventable conditions, and it has high
rates of medical, medication and lab errors.
The US DOES stack up pretty well in terms of diagnosing and successfully treating conditions like heart disease and some types of cancer.

iw: 
אדריאן: אז מה הבעיה שמעלה את מחירי הטיפולים הרפואיים? כמות? מחיר? עלויות תפעוליות?
כשאתם נכנסים לתוך המספרים, הצרכנים האמריקאים צורכים כמות גדולה של בדיקות וטיפולים לכל אדם.
אבל היא לא גבוהה מאוד ביחס לרוב המדינות, ובכמה מדינות, כמו גרמניה, היא אפילו גבוהה יותר.
באותו האופן, עלויות התפעול בארה"ב גם כן גבוהות יותר, מאחר ומדינות רבות מורידות
מאוד את כמות הניירת בעזרת מבטח כללי. אבל העלות הזאת מסבירה רק
10-20% מהפער. רוב הפער נובע מכך שלספקים האמריקאים
משלמים מחירים גבוהים יותר מאשר למקביליהם במדינות אחרות.
בסדר, בואו נדבר במהירות על איכות. ישנן דרכים רבות לחשב את האיכות
של מערכת הבריאות במדינה. בואו נסתכל על כמה טבלאות שונות.
לפי הקרן המשפחתית קיסר, בארה"ב יש אחוזים גבוהים יותר של הגעה לבתי חולים
במצבים שניתן למנוע, יש בה גם אחוזים גבוהים של טעויות בטיפול, בתרופות ובתוצאות מעבדה.
ארה"ב נמצאת במקום טוב באבחון ובטיפול מוצלח במצבים כמו מחלות לב וכמה סוגים של סרטן.

iw: 
אבל תזכרו, ההוצאה לנפש גבוהה בהרבה בארה"ב ביחס ליתר העולם.
יצירת רפורמה במערכת הבריאות זה דבר קשה, עקב משהו שנקרא משולש הברזל.
משולש הברזל הוא אזור במערב האוקיינוס האטלנטי בו ספינות ומטוסים
טובעים בתדירות גבוהה עקב רעידות אדמה.
סליחה, אני גרועה במשולשים. זה משולש ברמודה.
משולש הברזל מתייחס למערכת היחסים הרווחית לכל הצדדים בין חברי הקונגרס,
הפקידים הממשלתיים והלוביסטים.
הפקידים הממשלתיים רוצים להגן על הכסף ועל העבודה שלהם, חברי קונגרס רוצים להיבחר מחדש
והלוביסטים רוצים לקדם את האינטרסים של הלקוחות שלהם. ולכן כולם מקדמים
תקנות השומרות על הסטטוס קוו, כאלו שלא בהכרח הטובות ביותר לציבור.
אך הם לא חסרי ערך. משולש הברזל לקח אחריות ב- 2010 וממשלת ארה"ב
העבירה את חוק הגנת החולה וטיפול בר השגה הנקרא לפעמים אובמה-קר.
הרפורמה הזאת במערכת הבריאות האמריקאית הייתה שנויה במחלוקת, בלשון המעטה.
בואו נסתכל על מה החוק עושה ולא עושה.

Indonesian: 
Tapi ingat, belanja per kapita jauh
lebih tinggi di AS daripada seluruh dunia.
Mereformasi sistem perawatan kesehatan sulit,
berkat yang disebut Segitiga Besi.
Segitiga Besi adalah bagian dari Barat
Samudra atlantik di mana kapal-kapal dan pesawat yang
sering diam-pergi oleh Alien
Maaf, aku sangat buruk di segitiga.
Itu Segitiga Bermuda.
Segitiga Besi mengacu pada hubungan saling menguntungkan antara anggota Kongres,
birokrat pemerintah, dan pelobi.
Birokrat ingin melindungi dana mereka
dan pekerjaan, anggota Kongres ingin terpilih kembali,
dan pelobi ingin memajukan kepentingan
klien mereka. Dan mereka semua akhirnya bekerja
arah kebijakan yang mempertahankan status quo, dan tidak selalu dalam kepentingan rakyat.
Tapi mereka tidak berharga. Besi Segitiga
mendapatkannya bersama-sama pada tahun 2010, dan Pemerintah AS
berlalu Undang-Undang Perawatan Terjangkau. Terkadang
disebut ObamaCare.
menusuk ini pada reformasi kesehatan Amerika
Sistem telah menjadi kontroversi, untuk sedikitnya.
Mari kita lihat apa yang hukum yang dilakukan dan
tidak lakukan.

Chinese: 
但請記住，美國在醫療上的人均花費
比其他國家還要多很多
醫療體系的改革是困難的，
但是，幸虧有「鐵三角」。
「鐵三角」位於西太平洋，
許多船隻和飛機常常被外星人偷走。
抱歉...那是百慕達三角洲。
(有點冷...)
「鐵三角」指的是國會議員、政府官僚、說客
之間形成的互惠互利關係
政府官員想要保護他們的資金與工作，
國會議員希望獲得連任，
而說客希望替客戶拿到較多好處。
這造成最後法令最後只能維持現狀，
而不是變成對人民有利的樣貌。
但是這一切並非做白工。
「鐵三角」在2010年終於達到目的，
於是美國政府通過了平價醫療法案。
有時被稱為「歐巴馬健保」。
美國醫療改革一直是有爭議的。
讓我們來看看這個法案做了什麼，
以及沒有做什麼。

English: 
But remember, spending per capita is much
higher in the US than the rest of world.
Reforming the health care system is difficult,
thanks to something called the Iron Triangle.
The Iron Triangle is a section of the Western
Atlantic ocean where ships and planes are
frequently spirited away by extra terrestrials.
Sorry, I’m terrible at triangles.
That’s the Bermuda Triangle.
The Iron Triangle refers to the mutually beneficial
relationship between members of Congress,
government bureaucrats, and lobbyists.
Bureaucrats want to protect their funding
and jobs, Congressmen want to get re-elected,
and lobbyists want to advance the interests
of their clients. And they all end up working
toward policies that maintain the status quo, and aren’t necessarily in the best interest of the people.
But they’re not worthless. The Iron Triangle
got it together in 2010, and the US Government
passed the Affordable Care Act. Sometimes
called ObamaCare.
This stab at reforming the American healthcare
system has been controversial, to say the least.
Let’s take a look at what the law does and
doesn’t do.

Chinese: 
歐巴馬健保並沒有成立一個英國式的系統，
也就是視醫院為公共財產，醫生為公聘。
這條法案也沒有完全建立公共保險制度，
好比將Medicare涵蓋到每一個人。
相反地，平價醫療法案透過強制私營保險公司
保證每個相同年紀的人都能夠取得相同保費，
並涵蓋先前所有的條件。
為了防止人們只在生病的時候買醫療保險，
該法案強制每個人都必須有醫療保險，
或是支付一定的費用。
此法案也為無法負擔市場保率的人提供資金協助。
這就是歐巴馬健保能做得到的事，
不過，真的有用嗎？
它降低了美國人沒有保險的數量。
因此，觸及率似乎有所改善。
平價醫療法案中，
也有解決醫療成本的規定。
不過這一點比較不好評估。
該法案鼓勵醫生降低成本，
並進一步將醫療費用透明化，
同時，也規定必須以電子方式留存記錄。

English: 
ObamaCare did not set up a UK-style system
where hospitals are public property and doctors
are public employees. It also didn’t establish
a Universal Public Insurance system,
like expanding Medicare to everyone.
Instead, the Affordable Care Act tries to
increase health coverage by requiring private
health insurers to insure everyone who applies,
charge the same premiums to people of the
same age, and cover pre-existing conditions.
To prevent otherwise healthy people from only
buying health insurance when they get sick,
it requires that everyone obtain health insurance
or pay a fee. The law also subsidizes health
insurance premiums for those who can’t afford
to pay market rates.
So that’s what ObamaCare is supposed to
do… is it working? Well, it has reduced
the number of Americans without insurance.
So access seems to have improved.
The Affordable Care Act also has
provisions meant to deal with costs.
And that’s a little more difficult to assess.
The act rewards doctors for cutting costs,
and requires greater price transparency.
It also mandates a move to electronic record-keeping.

iw: 
אובמה-קר לא יצר מערכת בסגנון בריטניה בה בתי החולים הם רכוש ציבורי והרופאים הם
עובדים ציבוריים. זה גם לא יצר מערכת ביטוח ציבורי,
כמו הרחבת מדיקר לכולם.
במקום זאת, חוק הגנת החולה וטיפול בר השגה ניסה להעלות את הכיסוי הבריאותי בכך שדרש ממבטחי
בריאות פרטיים לבטח את כל מי שמתאים, לגבות את אותם הפרמיות מאנשים
באותו הגיל ולכסות מצבים הנובעים מהיסטוריה רפואית.
כדי למנוע מצב בו אנשים בריאים יקנו את הביטוח רק כשהם יהיו חולים,
הוא דורש שכולם יקנו ביטוח רפואי או שישלמו קנס. החוק גם מסבסד פרמיות ביטוח
רפואי לאלו שלא יכולים לשלם את מחירי השוק.
אז זה מה שאובמה-קר אמור לעשות... האם זה עובד? ובכן, זה הוריד
את מספר האמריקאים ללא ביטוח. אז נראה שהנגישות עלתה.
לחוק הגנת החולה וטיפול בר השגה הייתה גם מטרה להתמודד עם העלויות.
ואת זה קצת יותר קשה להעריך.
החוק מתגמל רופאים על הורדת עלויות, ודורש יותר שקיפות במחירים.
הוא גם דורש מעבר לאמצעי תיעוד אלקטרוניים.

Indonesian: 
ObamaCare tidak mengatur sistem seperti gaya Inggris Raya
di mana rumah sakit milik umum dan dokter
adalah pegawai pemerintah. Hal ini juga tidak mendirikan
sistem Asuransi Umum Universal,
seperti memperluas Medicare untuk semua orang.
Sebaliknya, Undang-Undang Perawatan Terjangkau mencoba untuk
meningkatkan cakupan kesehatan dengan mewajibkan swasta
asuransi kesehatan untuk memastikan semua orang yang berlaku,
biaya premi yang sama kepada orang-orang dari
usia yang sama, dan penutup kondisi sebelumnya.
Untuk mencegah orang sehat hanya dari
membeli asuransi kesehatan ketika mereka sakit,
mensyaratkan bahwa setiap orang memperoleh asuransi kesehatan
atau membayar biaya. Undang-undang juga memberikan subsidi kesehatan
premi asuransi bagi mereka yang tidak mampu
untuk membayar harga pasar.
Jadi itulah yang ObamaCare seharusnya
lakukan ... itu bekerja? Nah, itu telah mengurangi
jumlah orang Amerika tanpa asuransi.
Sehingga akses tampaknya telah membaik.
Undang-Undang Perawatan Terjangkau juga memiliki
ketentuan dimaksudkan untuk menangani biaya.
Dan itu sedikit lebih sulit untuk menilai.
Imbalan tindakan dokter untuk memotong biaya,
dan membutuhkan transparansi harga yang lebih besar.
Hal ini juga mengamanatkan pindah ke pencatatan elektronik .

Indonesian: 
Sejauh meningkatkan kualitas masih berlangsung Mungkin terlalu
dini untuk mengatakan.
Pada akhirnya, perdebatan ekonomi lebih
kesehatan adalah banyak seperti perdebatan lainnya
topik yang kita sudah dibahas di Crash Course Ekonomi,
seperti kontrol harga, perubahan iklim, ketidaksetaraan,
dan pendidikan. Pertanyaan yang sering muncul adalah:
ketika, jika pernah, haruskah pemerintah terlibat
untuk membantu pasar mencapai paling efektif,
efisien, dan hasil adil.
Obamacare mencerminkan sikap rakyat terhadap
pemerintah dan kapitalisme: Amerika tidak
sepenuhnya percaya salah satu dari mereka. Kesehatan
reformasi telah meninggalkan asuransi swasta dan penyedia
di tempat, tetapi pada saat yang sama telah meningkat
peraturan. Penanggung sekarang diminta untuk melakukan
hal yang mereka biasanya tidak akan lakukan, seperti penutup
orang dengan kondisi yang sudah ada.
Jadi, itulah sistem kesehatan Amerika, yang aneh dan mahal, dan perlu.
Itu juga akhir ekonomi buku teks kami
episode.
Jacob: Dan jadi aku pindah ke Kanada untuk menulis buku teks dan menikmati beberapa perawatan kesehatan bersubsidi manis.
Adriene: Dan aku akan bertahan dan
berbicara tentang ekonomi hal seperti imigrasi
dan keamanan sosial dan kebahagiaan.
Jacob: Terima kasih untuk menonton. Dia akan melihat Anda
minggu depan.
Terima kasih untuk menonton Crash Course Ekonomi.
Itu dibuat dengan bantuan semua orang yang mengagumkan.

English: 
As far as improving quality goes, It’s probably
to early to tell.
Jacob: In the end, the economic debate over
healthcare is a lot like the debate over other
topics we’ve covered in Crash Course Economics,
like price controls, climate change, inequality,
and education. The recurring question is:
when, if ever, should the government get involved
to help markets achieve the most effective,
efficient, and fair outcome.
Obamacare reflects the peoples' attitude towards
government and capitalism: Americans don’t
fully trust either one of them. Healthcare
reforms have left private insurers and providers
in place, but at the same time has increased
regulation. Insurers are now required to do
things they wouldn’t normally do, like cover
people with pre-existing conditions.
Adriene: So, that’s the American healthcare system, which is weird and expensive, and necessary.
That’s also the end of our textbook economics
episodes.
Jacob: And so I’m moving to Canada to write a textbook and enjoy some of that sweet, sweet, subsidized health care.
Adriene: And I’m going to stick around and
talk about the economics of things like immigration
and social security and happiness.
Jacob: Thanks for watching. She’ll see you
next week.
Thanks for watching Crash Course Economics.
It's made with the help of all these awesome people.

iw: 
לגבי השיפור באיכות, כנראה עוד מוקדם מדיי לקבוע.
ג'ייקוב: לבסוף, הויכוח הכלכלי על טיפולים רפואיים דומה מאוד לויכוח על נושאים
נוספים עליהם דיברנו בקראש קורס בכלכלה, כמו פיקוח מחירים, שינויי אקלים, אי שוויון
וחינוך. השאלה החוזרת היא: מתי, אם בכלל, הממשלה צריכה להתערב כדי לעזור
לשווקים להשיג את התוצאה היעילה, הטובה וההוגנת ביותר.
אובמה-קר מייצג את היחס של האנשים כלפי הממשלה והקפיטלזים: האמריקאים לא
סומכים לגמרי על אף אחד מהם. הרפורמה בטיפולים הרפואיים השאירה את המבטחים והספקים הפרטיים
במקומם, ובאותו הזמן הגדילה את הפיקוח. המבטחים נדרשים לעשות עכשיו דברים
שהם לא נדרשו להם קודם, כמו כיסוי אנשים עם היסטוריה רפואית.
אדריאן: אז, זאת מערכת הבריאות האמריקאית, שהיא מוזרה, יקרה ונדרשת.
זהו גם סוף סדרת הפרקים שלנו על מושגים כלכליים.
ג'ייקוב: ואני עובר לקנדה כדי לכתוב ספר וליהנות מאוד, מאוד, מהטיפולים הרפואיים המסובסדים.
אדריאן: ואני הולכת להישאר בסביבה ולדבר על הכלכלה של דברים כמו הגירה,
בטחון סוציאלי ואושר.
ג'ייקוב: תודה שצפיתם. היא תראה אתכם בשבוע הבא.
תודה שצפיתם בקראש קורס בכלכלה. זה נעשה בעזרת כל האנשים המגניבים האלו.

Chinese: 
至於有沒有辦法提升醫療品質，這還言之過早。
Jacob：最後，就如同Crash Course Economics 
之前的議題(如價格管制、氣候變遷、貧富不均、教育)
相似，經濟學上對於醫療的爭論也不少，
Jacob：最後，就如同Crash Course Economics 
之前的議題(如價格管制、氣候變遷、貧富不均、教育)
相似，經濟學上對於醫療的爭論也不少，
有個重複出現的問題是：
政府應該何時幫助市場提升有效性、效率、公平性。
有個重複出現的問題是：
政府應該何時幫助市場提升有效性、效率、公平性。
歐巴馬健保反映了人民對於
政府及資本主義的態度：
美國人民不會百分之百相信任何一個。
醫療改革將私營保險和醫療供應者擺在原地，
卻同時增加更多法規限制。
保險公司被強制要求執行平常不會做的事，
像是接受人們之前的保單條件。
Adriene：所以，這就是美國的醫療保健制度，
詭異、昂貴，卻也是必需的。
這就是我們經濟學課本系列的最後了，
Jacob，我將搬到加拿大寫教科書，
並享受當地的健保補貼。
Adriene：我會留下來，並跟各位討論其他經濟學議題，
像是移民、社會安全和幸福。
Jacob：感謝各位收看，你們下星期將會見到她。
(要贊助ing)

Chinese: 
(要贊助ing)
(要贊助ing)
(要贊助ing)

English: 
You can help keep Crash Course free for everyone
forever by supporting it at Patreon.
Patreon is a voluntary subscription service where you can support the show with a monthly contribution.
Thanks for watching. DFTBA.

iw: 
אתם יכולים לעזור להשאיר את קראש קורס בחינם, לכולם ולתמיד בכך שתתמכו בכך ב- Patreon.
זוהי מערכת הרשמה התנדבותית בה אתם יכולים לתמוך בתוכנית ע"י תרומה חודשית.
תודה שצפיתם. אל תשכחו להיות מגניבים.

Indonesian: 
Anda dapat membantu menjaga Crash Course gratis untuk semua orang
selamanya dengan mendukung itu di Patreon.
Patreon adalah layanan berlangganan sukarela di mana Anda dapat mendukung acara dengan kontribusi bulanan.
Terima kasih telah menonton. DFTBA.
