
Persian: 
کلیپ پیش رویتان پاسخی است برای G. McNamara
که کتباً پرسیده: آیا دین افیون ملت هاست؟
آیا مانعی ست در برابر اتحاد و همکاری کارگر؟
میدانید که اغلب، این سؤال مهم پیش می آید.
و بروز آن زمانی رخ می دهد که افراد تحت تأثیر آثار مارکس،
 به این گزارهٔ مشهور او برخورد می کنند که نوشت:
«دین، افیون ملّتهاست.»
اما معمولاً اینطور می شود که  کل این نقل قول را نمی خوانند؛
 و چه بسا که جملهٔ آخر را هم نمی خوانند،
همان جایی که «افیون ملتها» در متن به چشم می خورد.
در نتیجه من می خواهم با قرائت کامل آن شروع کنم.
مارکس می نویسد:
«دین، آن آهِ حسرتِ مخلوق مظلوم؛ قلب جهان افسرده؛

English: 
This is a response to G McNamara who
writes and asks me: is religion the opium
of the people? Is it a barrier to worker
solidarity and cooperation? You know this
question arises often, and it's an
important one. It has to do with how
people influenced by the Marxian
tradition, look upon that famous line
that Marx wrote that religion is the
opium of the people; but what has often
happened, is that people didn't read the
whole quote; they didn't even read the
last sentence, which is where that line
about opium of the people appears, so I
want to begin by reading that to you.
Religion, this is what Marx wrote:
"religion is the sigh of the oppressed
creature; the heart of a heartless world;

Persian: 
و روح اوضاع بی روح است. همانا دین، افیون ملتهاست.»
درس موجود در این سخن این است که باید به دین
به عنوان یک پدیدهٔ پیچیده نگاه کرد؛
و حتی در صورت تمایل، به صورت مجموعه ای از تناقضات.
 آیا دین، مردم را از فعالیت سیاسی بازمی دارد؟
بله، بعضی وقتها این گونه است.
آیا ایشان را تحریک به فعال شدن 
در سیاست برای تغییر جهان می کند؟
بله، این گونه توانسته باشد و هست. 
بعبارت دیگر همواره به یک شکل ثابت عمل نمی کند.
آنجا که مارکس می نویسد که دین قلب جهان افسرده است،
به ما می گوید که دین یک کارکرد مهم دارد
برای مردمی که زندگی واقعیشان در سختی و مشقت است؛

English: 
and the soul of soulless conditions. It
is the opium of the people." The lesson in
that remark, in that sentence, is that you
have to see religion as a complicated
phenomena, a set of contradictions, if you
like. Does it hold people back from
political activity? It can; it sometimes
does. Does it stimulate them to become
politically active and to change the
world? It can, and it sometimes has and
does. In other words, it's not all of one
piece, or the other. When Marx write,
writes it's the heart of a heartless
world, he's saying that religion performs
an important function for people whose
real lives are in trouble;

English: 
whose opportunities, whose satisfactions,
whose needs are not met in an adequate
way; and so they find solace and support
in a religion, because they can't find it
in the real world
around them; and religion often then
helps navigate life's problems; helps
interpret them; helps people cope;
performs functions that can be very
important to people's survival, and to
people's political and economic
engagement. Of course, it's also true that
religious authorities and institutions
have often, and probably in most cases,
made their peace with Caesar, with the
government, with the economic systems in
which they exist, so that they become
allies of those systems; and when those

Persian: 
مردمی که نیازها و موقعیتها و رضامندی شان 
به نحو درستی تأمین نشده است.
پس آنها شروع به جستجوی  تسلّی و حمایت در ادیان میکنند؛ 
چون اینها را در جهان واقعیت در دسترس شان نمی یابند.
و دین هم اغلب به هدایت مشکلات،
 به بازتعریف مشکلات،
و کنار آمدن با آنها کمک می کند،
و همچون عملگری وارد می شود که عملاً برای ادامه و بقاء،
و همچنین برای مشارکت سیاسی و اقتصادی ایشان 
حیاتی و مهم است.
البته این هم حقیقت دارد که اولیای امور و نهادهای مذهبی،
اغلب و احتمالاً در اعم موارد و مواقع،
با سزارها، حکومتها، و سیستمهای اقتصادی ای که در آن سیستمها
 واقع شده بوده اند به صلح رسیده اند،
تا هم پیمان آن سیستمها محسوب شوند.

Persian: 
و هر گاه که آن قدرتها ستم بار می شده اند، آنها هم عموماً متحد ظالمان و استثمارگران می شدند.
و تنها در پاره ای موارد، در کنار مظلوم می ایستادند.
همچنان که می بینید، همان نقش دوگانه.
گذشته از اینها، مارکس به نکتهٔ مهمی نیز اشاره کرد.
وی گفت که اگر بنا باشد از مردم بخواهید که دین را
به عنوان یک وهم یا رؤیای ساختگی از
جهانی دیگر کنار بگذارند
که پر شده است از خدایان و موجودات فرا انسانی،
در نتیجه شما مجبور به تغییر جامعه خواهید بود 
به نوعی که احتیاجاتی که افراد را سوق می داده
به سوی خلق و  پذیرش عقاید دینی، حل و فصل بشوند.
راه حل ترک دین، برطرف کردن علل و نیازهاییست 
که به وجودش میاورند.
و اینجا هم باز مفهوم افیون و مخدر خودنمایی می کند.
انکار و نه گفتن به مواد مخدر همان قدر بیهوده و بیرحمانه است

English: 
systems are exploitative, they have often
become allies of the exploiters; and on
some occasion, some occasions, allies of
the exploited - again that dual role. Marx
also made a very important point. He said,
if you're going to ask people to give up
religion as an illusion, as a fantasy, as
a make-believe about another world,
peopled by gods and superhuman entities,
if you're going to ask people to give
that up, then you are obligated to change
the society, so that the needs that drove
people to invent the religious ideas
they often have, are going to be solved.
The solution to religion is to remove
the need that created it; and there again

Persian: 
که چنین رویکردی به دین. اگر بخواهید محترمانه 
و درخور، با دین روبرو شوید،
با ملاحظهٔ منزلت و مفهومی که برای انسان داشته و دارد،
لازم است که جوامع را تغییر بدهید تا انسانها 
 نسبیت و رابطهٔ طبیعی خودشان را
با یکدیگر برقرار کرده، و سپس هر تفکر خلاف واقع 
و غیر ضروری مذهب گونه را
که مدت مدیدی پیگیری کرده اند کنار خواهند گذاشت.
ایدهٔ ساده ای نیست، ایدهٔ سهل انگارانه و عجولانهٔ
مرخص کردن مضحک و کاریکاتورگونهٔ دین هم نیست.
بلکه یک چالش جدی، با آن معنایی ست که  دین
برای مردم دارد؛ و ضمناً این نکته است که چه لازم است تا 
به راه حل مشکل نیازهای مردم برسیم.
از همهٔ شما در جمعیت اعضای Patreon تشکر میکنم.
و مخصوصاً از G McNamara جهت ارسال این سؤال

English: 
lies the notion of the opium. Just saying
no to opium is as pointless and cruel as
doing the same to religion. If you want
to deal with religion respectfully, in
terms of what it has meant and does mean
to human beings, then you need to change
the society to make human beings get out
of their real interactions with one
another, the things they need; and then
won't need the religion that they have a
braced for so long. It's not a simple
idea, and it's not a breezy dismissal of
religion. That's a caricature. It's a
serious engagement in what religion
means to people, and what it would take
to get beyond that kind of a solution to
the real needs people have. Thank you all
of you in the Patreon community, and to G
McNamara in particular for sending us
this question and allowing this

Persian: 
و میسر کردن امکان این تعامل نظری.

English: 
interaction to unfold.
