
French: 
Littérature
Les gens ont toujours eu du mal à prononcer son nom.
Si vous ne parlez pas allemand ce n’est pas évident du tout de savoir comment il faut le dire.
Le moyen le plus sûr est de commencer avec un G dur sur « Gueu »
et ensuite de finir sur un « Te » :
Gueu-Te.
Johan Wolfgang Von Goethe a souvent été perçu
comme l’un des plus grands héros culturels de l’Europe,
au même titre que Shakespeare, Dante et Homer.
Au cours de sa vie,
les admirateurs de Goethe furent impressionnés
par ses œuvres littéraires.
Mais plus encore que n’importe lequel de ses livres,
ce qui impressionnait les gens à cette époque
était sa façon de vivre sa vie, le type de personne qu’il était.
On peut tirer quelques leçons de lui.
Arrêter d'être si romantique
Après ses études de droit, Goethe travailla
en tant qu’assistant dans le tribunal national
qui jugeait des cas parmi les nombreux petits états allemands,
qui à l’époque composaient le Saint-Empire Romain.
Lorsqu’il travaillait,
Goethe tomba amoureux
de la fiancée de l’un de ses collègues.
Il commit ensuite une grande indiscrétion
et rendit cette histoire publique en la publiant dans un roman.

Spanish: 
Siempre se ha tenido problemas para pronunciar su nombre:
si no hablas alemán, no es para nada obvio cómo se debe decir.
Una buena forma de empezar es con una "gu" en Guer- y finalizar con -ter: Guerter
Johann Wolfgang von Goethe usualmente ha sido visto como uno de los grandes héroes culturales de Europa,
comparable con personajes como Shakespeare, Dante y Homero.
Durante su vida, los admiradores de Goethe se impresionaron con sus trabajos literarios,
pero por sobre cualquiera de sus libros, lo que impresionó a la gente de su época
fue cómo vivió su vida, la clase de persona que era.
Podemos aprender algunas lecciones vitales de él:
1. Deja de ser tan romántico
El primer trabajo formal de Goethe después de ir a la escuela de leyes fue de asistente en un tribunal nacional
y juzgaba casos entre los muchos estados alemanes integrados del ese entonces Sacro Imperio Romano.
Mientras estaba trabajando, Goethe se enamoró con la prometida de uno de sus colegas.
Luego cometió una gran indiscreción y escribió la aventura amorosa como una novela.

Vietnamese: 
Mọi người luôn gặp rắc rối
khi phát âm tên ông;
nếu bạn không nói tiếng Đức,
bạn rõ ràng không biết đọc tên ông thế nào.
Chắc chắn nhất là phát âm G cứng ở chữ Ger-
và kết thúc là -ter: Ger-ter.
Johann Wolfgang von Goethe thường được
xem là  danh nhân văn hóa lớn của Âu châu,
ngang hàng với Shakespeare, Dante và Homer.
Lúc sinh thời, những người hâm mộ Goethe
thán phục văn chương của ông,
nhưng hơn cả, điều làm
mọi người thời đó ấn tượng
là cuộc đời và tính cách của ông.
Chúng ta có thể học được
vài bài học cốt yếu từ ông:
1. Đừng quá lãng mạn
Công việc đầu tiên của Goethe
sau khi ra trường luật
là trợ lý ở tòa án quốc gia.
Trách nhiệm của ông là phán xử các án giữa các
nhà nước Đức nhỏ, thời đó hợp lại thành Đế chế La Mã Thần Thánh.
Trong khi công tác, ông đem lòng yêu
hôn thê của một người đồng nghiệp.
Sau đó, ông tiết lộ chuyện tình này
trong tiểu thuyết.

Serbian: 
Ljudi su uvek imali problema sa izgovaranjem njegovog imena.
Ako ne govorite Nemački, uopšte nije očigledno kako bi trebali da ga izgovorite.
Najsigurnije bi bilo početi sa snažnim G u Ger i završiti sa ter: Ger-ter.
Johan Volfgan von Gete je često viđen kao jedan od Evropskih velikih junaka,
uporediv sa Šekspirom, Danteom i Homerom.
Tokom njegovog života, Geteovi obožavaoci su bili oduševljeni njegovim književnim delima,
ali više od svih njegovih knjiga, šta je ljude najviše oduševljavalo u to vreme,
je bilo kako je on živeo svoj život, kakva vrsta osobe je bio.
Možemo da naučimo životne lekcije od njega:
1. Prestanite biti romantični
Geteov prvi pristojan posao posle pravne škole bio je asistent na nacionalnim tribunalnim
sudskim slučajevima među mnogim manjim Nemačkim državama, u to vreme, čineći Sveto Rimsko Carstvo.
Dok je radio, Gete se zaljubio u verenicu jednog njegovog kolege.
Onda je počinio veliku nesmotrenost i napisao ljubavnu aferu kao roman.

Turkish: 
İnsanlar onun adını telaffuz etmede hep zorlandı.
Eğer Alman değilseniz bu ad nasıl söylenir bilemezsiniz.
En garanti yol sert bir "G" ile başlamak ve  "te" ile bitirmektir: Göğ-te.
Johann Wolfgang von Goethe
genellikle Avrupa kültürürün büyük bir kahramanı olarak görülür.
Shakespeare, Dante ve Homerle karşılaştırılır.
Yaşamı boyunca hayranlarını edebi eserleriyle etkilemiştir.
Fakat insanları onun kitaplarından
daha çok etkileyen şey ise yaşadığı hayat
ve kişiliğidir.
Ondan bazı çok önemli dersler alabiliriz.
1-Bu kadar romantik olma.
Hukuk Fakültesini bitirdikten sonra Goethe'nin yaptığı ilk düzenli iş
küçük Alman eyaletlerinde yardımcı yargıçlıktı
ve o tarihlerde bu eyaletler Kutsal Roma İmparatorluğunu oluşturuyordu.
Orada çalışırken bir meslektaşının nişanlısına aşık oldu
ve sonra büyük bir patavatsızlık yapıp bu ilişkiyi roman olarak yazdı.

Arabic: 
دائما ما يعاني الناس في نطق اسمه.
إذا كنتَ لا تتكلم الألمانية، فإن طريقة نطق اسمه لن تكون واضحة بالنسبة لك.
والرهان الآمن هو أن تبدأ بـ(G) في (Ger)
وتصل ذلك بـ(ter). النتيجة: (Ger-ter)
يوهان فولفغانغ فون غوته
دائما ما يُنظَر إليه كواحد من أكبر أبطال الثقافة الأوروبية,
بالمقارنة مع
شكسبير، دانتي، وهوميروس.
خلال حياته، المعجبين بغوته
كانوا مذهولين بأعماله الأدبية.
لكنهم أُعجِبوا بشيءٍ أكثر من إعجابهم بأي كتاب من كتبه،
ما أعجب الناس في ذلك الوقت، هو الطريقة التي عاش بها حياته،
لقد كان من الأشخاص الذين
يمكننا التقاط بعض الدروس المفعمة بالحيوية منهم:
1. توقف عن أن تكون رومانسيًّا جدا
أول وظيفة مناسبة لغوته بعد كلية الحقوق
كانت أن يعمل مساعدا في محكمة وطنية،
يحكم على الحالات بين
العديد من الولايات الألمانية الصغيرة
وهذا ما صنع الإمبراطورية الرومانية المقدسة
في ذلك الوقت.
بينما كان يعمل، وقع غوته في الحب
مع خطيبةِ أحدِ زملائه.
ثم ارتكب واقعة طيش
وكتب رواية عن علاقة الحب المحرمة هذه.

Thai: 
หลายๆคนมักจะมีปัญหากับการออกเสียงชื่อของเขา
ถ้าคุณไม่ได้พูดภาษาเยอรมัน มันไม่ง่ายเลย ที่จะรู้ว่ามันอ่านว่าอะไร
ถ้าเอาแบบเซฟๆไว้ก่อน ให้เริ่มด้วยเสียง "ก" และลงด้วย "เท่อะ"
โยฮา่นน์ วูล์ฟแกงก์ วอน เกอเท่อะ
มักจะถูกขนานนามให้เป็นหนึ่งใน วีรบุรุษแห่งวัฒนธรรมของ ยุโรป
เทียบได้กับ เชคเสปียร์ ดอนเต้ และ โฮเมอร์
ในช่วงชีวิตของเขา เหล่าคนที่ชื่นชอบเกอเธ่ ชื่มชมในงานวรรณกรรมของเขา
แต่ที่เหนือไปกว่าหนังสือของเขา
สิ่งที่ประทับใจผู้คนไปในตอนนั้น คือ แนวทางการดำเนินชีวิตของเขา
ตัวตนของเขา
พวกเราสามารถหยิบยก บทเรียนที่สำคัญมาจากเขา
1.เลิก โรแมนติก
อาชีพแรกจริงๆ ของเกอเธ่ หลังจากจบ นิติศาสตร์ คือ เลขาที่ศาลยุติธรรมแห่งชาติ
ตัดสิน คดี ระหว่าง หลายๆรัฐในประเทศเยอรมัน
ซึ่ง ณ ตอนนั้น ถูกก่อตั้งขึ้นโดย จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ระหว่างช่วงการทำงานของเขา เกอเธ่ตกหลุมรักกับคู่หมั้นของเพื่อนร่วมงานของเขา
จากนั้นเขาจึงได้กระทำความเลินเล่อ ด้วยการเขียนจดหมายรักเป็น นิยายออกมา

Portuguese: 
 
Muitas pessoas sempre tiveram certa dificuldade quanto a pronunciação de seu nome.
Se você não fala alemão, não é nem um pouco claro o modo como você deve pronunciá-lo.
Um bom truque para tal seria pronunciá-lo com um G FIRME e terminar com um -TER. '' Gerther ''.
Johann Wolfgang von Goethe é considerado uma das maiores figuras  da cultura europeia.
Seu talento se compara a autores como Shakespeare, Homero e Dante.
Durante sua vida, os admiradores de tal foram impressionados com suas obras literárias.
Porém, mais do que qualquer um de seus livros,
o que impressionava as pessoas de sua época era o jeito em que levava sua vida.
Era uma pessoa única. Podemos aprender lições importantíssimas dele...
1. DEIXE DE SER TÃO ROMÂNTICO.
O primeiro trabalho formal de Goethe após ter cursado Direito...
... foi como um assistente ao Tribunal Nacional, julgando casos nos vários pequenos Estados germânicos.
Naquele tempo, eles compunham o Sacro Império Romano.
No seu tempo em tal cargo, Goethe apaixonou-se pela noiva de um de seus colegas de trabalho.
Ele, então, cometeu uma enorme indiscrição e descreveu seu caso em um romance.

Italian: 
La gente ha da sempre problemi nel pronunciare il suo nome.
Se non si parla il tedesco, non è poi così ovvia la sua pronuncia.
Un modo sicuro è iniziare con una "G" dura come in "Ghe", e terminare con "-te": Ghe-te.
Johann Wolfgang von Goethe
viene spesso visto come uno dei grandi eroi culturali d'Europa,
comparabile a Shakespeare, Dante ed Omero.
Mentre era in vita, gli ammiratori di Goethe erano impressionati dalle sue opere letterarie.
Ma ancor più che i suoi libri,
ciò che impressionava la gente all'epoca era come egli vivesse la sua vita,
e il tipo di persona che era.
Possiamo scegliere alcune delle sue lezioni di vita:
1. Smetterla di essere così romantici.
Il primo vero lavoro di Goethe, dopo la Facoltà di Legge, fu quello di assistente ad un tribunale nazionale,
deliberando su casi tra i molti micro-stati tedeschi
che all'epoca costituivano il Sacro Romano Impero.
Durante quel periodo, Goethe s'innamorò della fidanzata di uno dei suoi colleghi.
Commise poi una grossa indiscrezione, scrivendo la relazione amorosa come se fosse un romanzo.

English: 
People have always had
trouble pronouncing his name.
If you don't speak German, it's not at all
obvious how you're supposed to say it.
A safe bet is to start with a hard G
on Ger- and end with a -ter: Ger-ter.
Johann Wolfgang von Goethe
has often been seen as
one of Europe's big cultural heroes,
comparable to the likes of
Shakespeare, Dante, and Homer.
During his life, Goethe's admirers
were impressed by his literary works.
But more than any of his books,
what impressed people at the time,
was how he lived his life,
the kind of person he was.
We can pick up some vital lessons from him:
1. Stop being so romantic
Goethe's first proper job after law school
was as an assistant at a national tribunal,
judging cases between
the many minor German states
that, at that time, made up
the Holy Roman Empire.
While he was working, Goethe fell in love
with the fiance of one of his colleagues.
He then committed a huge indiscretion
and wrote up the love affair as an novel.

Modern Greek (1453-): 
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Γ.Β.ΓΚΑΙΤΕ
Ο κόσμος δυσκολεύεται
να προφέρει το όνομά του
Αν δεν ξέρεις Γερμανικά, δεν είναι 
 εύκολο να ξέρεις πώς προφέρεται.
Ξεκινάς με έντονο  το Γκ και τελειώνεις με -τερ: Γκέ(ρ)τερ.
Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκέ(ρ)τερ
θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού
αντάξιος των Σαίξπηρ, Ντάντε και Ομήρου.
Όσο ζούσε οι θαυμαστές του ήταν 
 εντυπωσιασμένοι από τα έργα του.
Αλλά περισσότερο από τα βιβλία του
αυτό που εντυπωσίαζε τον κόσμο
ήταν ο τρόπος ζωής του,
το τι είδους άνθρωπος ήταν.
Μπορούμε να διδαχθούμε ορισμένα σημαντικά πράγματα απ' αυτόν.
1. ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ
Τελειώνοντας τη Νομική  δούλεψε ως βοηθός
στο εθνικό δικαστήριο σε υποθέσεις
μεταξύ των γερμανικών κρατιδίων
τα οποία αποτελούσαν την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Όσο εργαζόταν ο Γκαίτε ερωτεύθηκε
τη μνηστή ενός συναδέλφου του.
Αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο για τον έρωτά του.

English: 
People have always had trouble pronouncing his name;
if you don't speak German it's not at all obvious how you're supposed to say it.
A safe bet is to start with a hard G on Ger- and end with a -ter: Ger-ter.
Johann Wolfgang von Goethe has often been seen as one of Europe's big cultural heroes,
comparable to the likes of Shakespeare, Dante, and Homer.
During his life, Goethe's admirers were impressed by his literary works,
but more than any of his books, what impressed people at the time,
was how he lived his life, the kind of person he was.
We can pick up some vital lessons from him:
1. Stop being so romantic
Goethe's first proper job after law school was as an assistant at a national tribunal
judging cases between the many minor German states that, at that time, made up the Holy Roman Empire.
While he was working, Goethe fell in love with the fiance of one of his colleagues.
He then committed a huge indiscretion and wrote up the love affair as an novel.

Polish: 
Wymawianie jego nazwiska zawsze sprawiało ludziom kłopot.
Jeśli nie mówisz po niemiecku, wcale nie jest oczywistym jak je wypowiadać.
Najbezpieczniej zacząć od twardego G w Ge- i skończyć na -te: Ge-te
Johann Wolfgang von Goethe
jest często uważany za jednego z największych kulturalnych bohaterów Europy,
porównywany z Szekspirem, Dante czy Homerem.
Podczas swojego życia, jego wielbiciele byli pod wrażeniem jego prac literackich.
Lecz bardziej niż jakakolwiek jego książka,
to co imponowało ludziom w jego czasach, to to jak żył
i to jakim był człowiekiem.
Możemy nauczyć się od niego kilku rzeczy:
1. Przestań być takim romantykiem
Pierwszym poważnym stanowiskiem Goethego po studiach Prawniczych była asystentura w Trybunale Narodowym,
gdzie sądził w sprawach między wieloma mniejszymi państwami związkowymi Niemiec
które, w tym czasie, wchodziły w skład
Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Podczas pracy Goethe zakochał się w narzeczonej jednego ze swoich kolegów.
Mało dyskretnie okazał swoje uczucia do niej poprzez napisanie powieści romantycznej.

Polish: 
Nazwał ją "Cierpienia młodego Wertera"
Główny bohater, Werter, jest jego lekko zakamuflowanym autoportretem.
Książka opowiada o tym jak Werter/Goethe
zakochuje się w młodej kobiecie, Charlotte.
To bardzo szczegółowy opis małych kroczków, które stawia się
na drodze do zauroczenia.
Tańczyli razem.
W pewnym momencie ich stopy spotkały się przypadkiem pod stołem.
Uśmiechają się, piszą do siebie zalotne listy.
Sprawia to, że bycie zakochanym wydaje się być najbardziej romantycznym doświadczeniem w życiu.
Werter zadaje sobie pytanie:
"Czymże jest życie bez romantycznej miłości? Cza­rodziej­ską la­tar­nią bez światła".
Ta urocza powieść stała się bestsellerem
w całej Europie na kolejne 25 lat.
Napoleon przechwalał się, że czytał ją 7 razy.
Historia ma ponure zakończenie.
Charlotte tak na prawdę nie kocha Wertera i w końcu go porzuca.
W desperacji, Werter popełnia samobójstwo.
Tragiczne zakończenie daje Goethemu
początek do zobaczenia ograniczeń romantycznego spojrzenia na życie.
Miłość romantyczna jest bardzo atrakcyjna,

French: 
Il l’appela:
« Les Souffrances du Jeune Werther ».
Le personnage central, Werther,
est un autoportrait légèrement déguisé.
Le livre raconte comment Werther – Goethe –
tombe amoureux d’une jeune femme,
Charlotte.
C’est une description très détaillée
de chaque petite étape que l’on franchit
lorsque l’on se trouve sur le chemin de l’infatuation.
Ils dansent ensemble,
à un certain moment leurs pieds se touchent accidentellement en-dessous de la table,
ils sourient, ils s’écrivent des billets d’amour,
tout cela fait de l’amour l’une des expériences les plus romantiques de la vie.
Werther se demande:
"Qu'est-ce que le monde à nos coeurs, sans l'amour ?
C'est une lanterne magique sans lumière".
Ce roman profondément charmant fut un best-seller
dans toute l’Europe pendant les 25 années qui ont suivi.
Napoléon se vantait de l’avoir lu 7 fois.
L’histoire a une fin malheureuse :
Charlotte n’aime pas vraiment Werther
et décide finalement de le rejeter.
Dans le désespoir, il met fin à sa vie.
Le dénouement tragique montre que Goethe
commençait à voir les limites de la vision romantique.
L’idéal romantique est profondément attirant,
mais il provoque aussi des problèmes immenses.

Arabic: 
سمّاها:
"آلام فرتر".
الشخصية المحورية، فيرتر،
تمثل صورة شخصية مقنعة.
يروي الكتاب قصة
كيف فيرتر / غوته
وقع في الحب مع
امرأة شابة، شارلوت.
وهي عبارة عن وصفٍ مفصّل
لجميع الخطوات الصغيرة التي يأخذها الشصل
في الطريق المؤدي إلى الافتتان.
رقصا معا.
تلامست قدَماهما عن نقطة واحدة
تحت الطاولة.
ابتسما، وكتبا لبعضهما
ملاحظاتٍ غزلية صغيرة.
فهو يجعل الوقوع في الحب يبدو كأكثر
التجارب رومانسيةً في الحياة.
فيرتر يسأل نفسه،
"ما هي الحياة بدون الحب الرومانسي؟
فانوسٌ سحري بدون مصباح ".
هذه الرواية العميقة والساحرة
كانت من أكثر الكتب مبيعا.
في جميع أنحاء أوروبا على مدى 25 سنة.
تفاخر نابليون بقراءتها سبع مرات.
كانت نهاية القصة مأساوية.
شارلوت لا تحب فيرتر
وترفضه في النهاية.
وفي لحظة يأس، يقتل نفسه.
هذه الخاتمة المأساوية تُظهر غوته
وهو يبدأ بإدراك القيود التي تفرضها
النظرة الرومانسية للحياة.
الحب الرومانسي في غاية الجاذبية،
ولكنه أيضا يسبب معضِلاتٍ ضخمة.

Portuguese: 
Ele o denominou "Os Sofrimentos do Jovem Werther"
O protagonista, Werther, é um auto-retrato direto de seu autor.
O livro nos conta a história de como Werther - Goethe - se apaixona por uma jovem moça chamada Charlotte.
É uma descrição muito bem-detalhada de todas as etapas que nós passamos por, até chegarmos na paixão.
O casal dança junto. Até mesmo, em algum ponto da história,  seus pés tocam-se acidentalmente embaixo da mesa.
Eles sorriem para um o outro, escrevem flertes em papéis.
Faz parecer que estar apaixonada é a experiência mais romântica da vida.
Em tal trama, Werther faz o seguinte questionamento: '' O que é uma vida sem romantismo no amor...
...uma lanterna mágica sem sua lâmpada? ''
Esse romance carismático foi um best-seller por toda EUROPA, nos 25 anos seguintes.
O próprio Napoleão declarou ter lido 7 vezes.
A história carrega consigo um final trágico.
Charlotte não ama Werther de verdade, e finalmente, o rejeita.
Em desespero, Werther comete suicídio.
Tal desfecho trágico começa a mostrar para Goethe as limitações do romantismo na vida.
Amor romântinco é altamente atrativo...
...mas nos traz IMENSOS problemas.

Italian: 
Lo intitolò: "I dolori del giovane Werther".
Il protagonista, Werther, è un malcelato auto-ritratto.
Il libro racconta di come Werther/Goethe
s'innamora di una giovane donna, Charlotte.
È una descrizione molto dettagliata sui piccoli passi che uno compie
sulla strada dell'infatuazione.
Danzano insieme.
A un certo punto, i loro piedi si toccano accidentalmente sotto il tavolo.
Sorridono, si scrivono dei biglietti provocanti.
Ciò fa sembrare l'essere innamorati come una delle esperienze più romantiche della vita.
Werther si domanda:
"Cos'è la vita senza un amore? Una lanterna senza lume".
Questo affascinante romanzo divenne un best-seller
in tutta Europa nei successivi 25 anni.
Napoleone si vantava di averlo letto sette volte.
La storia ha un finale atroce.
Charlotte non è innamorata di Werther, e alla fine lo rifiuta.
Nella totale disperazione, egli si uccide.
Il tragico finale mostra come Goethe
stesse iniziando a scorgere le limitazioni della visione romantica della vita.
L'amore romantico è sicuramente seducente,
ma è capace di causare immensi problemi.

Spanish: 
La llamó: "Las penas del joven Werther"
El personaje central, Werther, es un autorretrato levemente disfrazado.
El libro cuenta la historia de cómo Werther/Goethe se enamora de una joven mujer, Charlotte.
Es una descripción muy detallada de todos los pequeños pasos que caminamos hacia la pasión:
bailan juntos, en un punto sus pies accidentalmente se tocan debajo de la mesa,
sonríen, se escriben pequeñas notas coquetas;
hacer parecer que estar enamorado es la experiencia más romántica de la vida;
Werther se pregunta:" ¿qué es la vida sin amor romántico? un proyector sin luz."
Esta novela profundamente encantadora fue un éxito de venta en Europa durante los siguientes 25 años.
Napoleón se jactaba de haberla leído siete veces.
La historia tiene un final deprimente:
Charlotte no ama realmente a Werther y finalmente lo rechaza.
En su desesperación, se mata.
El desenlace trágico muestra que Goethe comienza a apreciar los límites de la visión romántica de la vida.

Vietnamese: 
Ông gọi tác phẩm là
"Nỗi đau của chàng Werther".
Nhân vật chính Werther là
bức chân dung trá hình của ông.
Cuốn sách kể về câu chuyện Werther/Goethe
yêu một phụ nữ trẻ, Charlotte.
Chuyện kể chi tiết về nhân vật
trên bước đường đi đến tình yêu say đắm:
họ khiêu vũ, có lúc chân họ
vô tình chạm nhau dưới gầm bàn,
họ cười cợt, họ viết cho nhau những
mấy dòng tán tỉnh;
điều đó làm cho tình yêu có vẻ như
một trải nghiệm lãng mạn nhất trần đời;
Werther tự hỏi, "cuộc sống là gì khi không
có tình yêu? Lồng đèn ma thuật không có đèn".
Quyển truyện thu hút này là tác phẩm ăn khách
bậc nhất châu Âu trong vòng 25 năm sau đó.
Napoleon tự nhận ông đọc nó đến bảy lần.
Truyện có kết thúc bi thảm:
Charlotte không thật lòng yêu Werther
và cuối cùng từ chối chàng.
Chàng tự sát trong đau khổ.
Đoạn kết bi thảm cho thấy Goethe bắt đầu
nhận ra hạn chế trong cách nhìn lãng mạn của mình.

Turkish: 
Romana " Genç Wertherin Acıları" ismini verdi.
Romanın ana karakteri Werter hafifçe kamufle edilmiş Goethe idi.
Kitapta Werter'in/Goethe'nin genç bir
kadın olan Charlotte'la yaşadığı aşk anlatılır.
Bu karasevdaya giden yolda atılan bütün küçük adımlar
ince ince anlatılır.
Birlikte dans ederler.
Bir gün ayakları kazara bir masanın altından birbirine dokunur.
Gülümseyip, birbirlerine kısa ve hoş notlar yazarlar.
Bunlar bize aşık olmayı hayattaki en romantik şey gibi gösterir.
Werther kendine şunu sorar:
"Romantik aşk olmadan hayat nedir ki? Işığı olmayan sihirli bir fener."
Bu albenisi yüksek roman 25 yıl boyunca bütün Avrupada
en çok satan romanlardan oldu.
Napolyon bu romanı yedi kez okumuş olmakla övünürdü.
Hikaye mutsuz sonla biter.
Charlotte'un  Werther'e aşkı gerçek değildir ve sonunda onu reddeder
Umudunu yitiren Werther kendini öldürür.
Bu trajik son Goethe'ye şunu gösterir;
hayata romantik bakmanın bir sınırı olmalıdır.
Romantik aşk çok çekicidir

English: 
He called it,
"The Sorrows of Young Werther".
The central character, Werther,
is a lightly disguised self-portrait.
The book tells the story of
how Werther/Goethe
falls in love with a
young woman, Charlotte.
It's a very detailed description
of all the tiny steps one takes
on the road to infatuation.
They danced together.
At one point, their feet
accidentally touch under the table.
They smile, they write each other
flirtatious little notes.
It makes being in love seem like
the most romantic experience in life.
Werther asks himself,
"What is a life without romantic love?
A magical lantern without a lamp".
This deeply charming novel
was a best-seller
across Europe for the next 25 years.
Napoleon boasted he'd read it seven times.
The story has a miserable ending.
Charlotte doesn't really love Werther
and finally rejects him.
In despair, he kills himself.
The tragic denouement shows Goethe
beginning to see the limitations
of the romantic view of life.
Romantic love is deeply attractive,
but it causes us immense problems too.

Serbian: 
Nazvao ga je "Tuga Mladog Vertera".
Centralni lik, Verter, je blago prerušeni autoportret.
Knjiga govori priču kako se Verter/Gete zaljubljuje u mladu devojku, Šarlotu.
Veoma su detaljno opisani svi sitni koraci koji su potrebni na putu do zaljubljenosti:
plesali su zajedno, u jednom trenutku, stopala su im se dotakla ispod stola,
smejali su se, pisali su jedno drugom mala udvaračka pisma;
čini se kao da je zaljubljenost najromantičnije iskustvo u životu.
Verter je upitao sebe: "Šta je život bez romantične ljubavi? Magični fenjer bez svetiljke."
Duboko šarmantni roman bio je najprodavaniji roman širom Evrope narednih 25 godina.
Napoleon se hvalio da ga je pročitao sedam puta.
Priča ima nesrećan kraj:
Šarlot, u stvari, nije zaljubljena u Vertera i napokon ga odbija.
U očaju, on se ubije.
Tragični rasplet otkriva Geteov početak uviđanja ograničenja romantičnog pogleda na život.

Thai: 
เขาตั้งชื่อมันว่า "แวเธ่อร์ระทม"
ตัวละครหลัก แวเธ่อ คือการแอบนำตัวของเขาเองมาใส่ในเรื่อง
หนังสือเรื่องนี้ เล่าถึงการที่ แวเธ่อ/เกอเธ่..
ตกหลุมรักกับหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ ชาร์ลอตต์
มันเป็นการอธิบายอย่างละเอียด เกี่ยวกับ ก้าวเล็กๆของคนๆหนึ่ง
บนถนนของ การหลงรัก
พวกเขาเต้นรำด้วยกัน
ในตอนหนึ่ง เท้าของพวกเขาบังเอิญสัมผัสกันใต้โต๊ะ
พวกเขายิ้ม และ เขียนจดหมายพลอดรักให้กันและกัน
มันทำให้ความรักเสมือนประสบการณ์ที่โรแมนติกที่สุดในชีวิต
แวเธ่อถามกับตัวเอง
อะไรคือชีวิตที่ปราศจากความรักที่โรแมนติก? ตะเกียงวิเศษที่ปราศจากโคมไฟ
นวนิยายที่แสนจะดึงดูดใจเรื่องนี้ ได้กลายเป็นหนังสือที่ขายดีที่สุด
ทั่วยุโรปในอีก 25 ปีให้หลัง
นโปเลียนอวดอ้างว่าเขาอ่านมัน 7 ครั้ง
ตอนจบของเรื่องน่าสมเพช
ชาร์ลอตต์ไม่ได้รักแวเธ่อ และ ปฏิเสธรักเขาในที่สุด
ด้วยความอาลัยตายอยาก เขาฆ่าตัวตาย
การจบแบบโศกนาฏกรรม แสดงให้เห็นว่า เกอเธ่
เริ่มที่จะเห็น ข้อจำกัดต่างๆทางด้านความรักในชีวิต
ความรักที่โรแมนติก มันช่างน่าดึงดูด
แต่มันก็สร้างปัญหาใหญ่ให้เราเช่นกัน

English: 
He called it, "The Sorrows of Young Werther".
The central character, Werther, is a lightly disguised self-portrait.
The book tells the story of how, Werther/Goethe falls in love with a young woman, Charlotte.
It's a very detailed description of all the tiny steps one takes on the road to infatuation:
they danced together, at one point their feet accidentally touch under the table,
they smile, they write each other flirtatious little notes;
it makes being in love seem like the most romantic experience in life;
Werther asks himself, "what is a life without romantic love? A magical lantern without a lamp".
This deeply charming novel was a best-seller across Europe for the next 25 years.
Napoleon boasted he'd read it seven times.
The story has a miserable ending:
Charlotte doesn't really love Werther and finally rejects him.
In despair he kills himself.
The tragic denouement shows Goethe beginning to see the limitations of the romantic view of life.

Modern Greek (1453-): 
Το ονόμασε, "Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου".
Ο Βέρθερος, ο βασικός ήρωας, είναι 
ουσιαστικά ο Γκαίτε.
Το βιβλίο διηγείται την ιστορία
του πως ο Βέρθερος/Γκαίτε
ερωτεύεται μια νεαρή γυναίκα την Σάρλοτ.
Είναι μια λεπτομερής καταγραφή,
βήμα προς βήμα,
του ερωτικού ξεμυαλίσματος.
Χορεύουν μαζί.
Κάποια στιγμή τα πόδια τους συναντιούνται
κάτω από το τραπέζι.
Χαμογελούν και ανταλλάσσουν μεταξύ τους ραβασάκια.
Το να είσαι ερωτευμένος μοιάζει η πιο ρομαντική εμπειρία στη ζωή.
Ο Βέρθερος αναρωτιέται,
"Τι είναι η ζωή δίχως τον έρωτα;
Ένας μαγικός φανός, χωρίς φως".
Αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα θα γίνει
τρομερή επιτυχία
σε ολόκληρη την Ευρώπη για τα επόμενα 25 χρόνια.
Ο Ναπολέων καυχιόταν πως το είχε 
διαβάσει επτά φορές.
Το τέλος της ιστορίας είναι θλιβερό.
Η Σάρλοτ τελικά απορρίπτει τον Βέρθερο.
Αυτός απελπίζεται κι αυτοκτονεί.
Ο τραγικός επίλογος δείχνει πως ο Γκαίτε
συνειδητοποιεί τους περιορισμούς
της ρομαντικής όψης της ζωής.
Ο έρωτας είναι εξαιρετικά ελκυστικός,
αλλά δημιουργεί και σοβαρά προβλήματα.

French: 
Le problème principal, tel que Goethe le perçoit, est le suivant :
l’amour romantique espère immortaliser un beau moment,
c’est une soirée d’été après le dîner,
Werther se promène dans le bois avec sa bien-aimée,
il veut que ça soit comme ça pour toujours,
donc il pense qu’ils devraient se marier, avoir une maison ensemble,
avoir des enfants.
Mais en réalité,
le mariage ne sera en rien comparable
à une charmante soirée de juin.
Il y aura de l’épuisement, des factures à payer,
des querelles et un sentiment de confinement.
En comparaison avec les espoirs extrêmes du romantisme
le véritable amour, tel que Goethe en est venu à le percevoir,
est toujours nécessairement une déception terrible.
C’est pour cela que Goethe s’est progressivement éloigné du romantisme
pour aller vers une idéologie de l’amour qu’il nomma le « classicisme »,
marquée par un degré de pessimisme,
l’acceptation des épreuves qui affectent tous les couples après un certain temps,
et le besoin d’abandonner certains des espoirs grisants d’autrefois,
dans l'intérêt de la tranquillité et de la compétence administrative.
Goethe était critique de l’idéologie romantique,
non pas parce qu’il était insensible ou manquait d’imagination,

Turkish: 
fakat bize çok büyük sorunlar da getirir.
Goethe'ye göre meselenin özü şurada yatar;
Romantik aşk güzel bir anı dondurmayı umut eder.
Yemekten sonra bir yaz akşamında
Werther, sevdiği kadınla ormanda yürümektedir
ve sonsuza kadar hep böyle sürmesini ister.
Yani evleneceklerdir, bir evleri ve çocukları olacaktır.
Gel gelelim gerçek hayatta evlilik, hoş bir Haziran gecesine hiç mi hiç benzemez.
Yorulup tükenirsin, faturalar ödenecektir, tartışırsınız ve kendini hapsolmuş hissedersin.
Bu aşırı umutla dolu romantik aşkın karşısındaki
gerçek aşk ise, Goethe'nin de görmeye başladığı gibi, her zaman ve mutlaka
korkunç bir hayal kırıklığıdır.
Gothe bu nedenle, zamanla romantizmden uzaklaşır
ve "Klasizm" dediği ve bir derece kötümser olan
düşünceye yaklaşır.
Buna göre; bütün çiftlerin zaman içinde sorunlar yaşaması kaçınılmazdır.
Bu nedenle huzur ve karşılıklı anlayış gelmesi uğruna,
bulutların üzerinde gezmeyi ilk günlerde bırakmak gerekir.
Goethe Romantik ideolojiyi
katı kalpli olduğu veya hayal kuramadığı için değil

Vietnamese: 
Tình yêu lãng mạn có sức hút sâu sắc
nhưng nó cũng gây ra nhiều sự khủng khiếp.
Cái cốt lõi như Goethe thấy là:
tình yêu lãng mạn mong muốn
giữ lại một khoảnh khắc đẹp;
một buổi chiều hè sau bữa tối;
Werther dạo trong rừng cùng tình nhân;
chàng muốn lúc nào cũng như vậy cho nên
chàng thấy họ nên kết hôn, về ở chung nhà, sinh con;
dù thực tế, hôn nhân chẳng có gì
giống một đêm tháng Sáu yêu kiều;
Sẽ có sự mệt mỏi, hóa đơn, cãi vả
và cảm giác tù đày.
So với hy vọng cực đoan của chủ nghĩa lãng mạn,
tình yêu thật sự mà Goethe thấy
luôn luôn và nhất thiết phải là
một sự thất vọng kinh khủng.
Đó là lý do Goethe dần rời xa chủ nghĩa lãng mạn để
đi đến một kiểu tình yêu ông gọi là "chủ nghĩa cổ điển":
đặc trưng của nó là mức độ bi quan và chấp nhận
những vấn đề ảnh hưởng tới cặp đôi qua thời gian,
và từ bỏ một số khát vọng cháy bỏng của
ngày đầu để được cái thanh bình và quản lý tốt gia đình.
Goethe phê bình ý thức lãng mạn, không phải do
ông lạnh lùng hay thiếu trí tưởng tượng.

Thai: 
แก่นของปัญหาที่เกอเธ่ได้ค้นพบคือ:
ความรักที่โรแมนติก มักจะหวังให้ ช่วงเวลาที่สวยงามอยู่แบบนี้ไปตลอด
มันเป็น ช่วงเย็นของฤดูร้อน หลังมื้อเย็น
แวเธ่อกำลังเดินอยู่ในป่า กับ คนรักของเขา
เขาอยากให้มันเป็นแบบนี้ไปตลอด
เขาจึงคิดว่า พวกเขาควรจะแต่งงาน มีบ้านและลูกด้วยกัน
ถึงแม้ว่าในความจริงแล้ว ชีวิตสมรสจะไม่มีอะไรเหมือนกับคืนอันแสนหวานของเดือนมิถุนาเลยก็ตาม
มันจะมีแต่ความเหนื่อยล้า เงินที่ต้องจ่าย เรื่องให้ทะเลาะกัน และ ความรู้สึกเหมือนถูกจองจำ
เมื่อเทียบกัน ด้วยความหวังของแบบสุดโต่งของการเขียนเรื่องแนวโรแมนติก
รักที่แท้จริง ในแบบที่เกอเธ่เห็นนั้น
คือความผิดหวังที่แสนขมขื่น ในทุกๆกรณี
นั่นคือสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกอเธ่ค่อยๆปลีกตัวไปจาก การเขียนแนวโรแมนติก
ในเรื่องของแนวคิดเกี่ยวกับความรัก เขาบัญญัติคำว่า "คลาสสิกซิสซึ่ม" ขึ้นมา
ก่อตั้งด้วย การมองโลกในแง่ลบในระดับหนึ่ง
และ การยอมรับของปัญหา ที่เกิดขึ้นกับหลายๆคู่เมื่อเวลาล่วงไป
และความจำเป็นที่จะต้องทิ่ง ความหวังลมๆแล้งๆที่มีในช่วงข้าวใหม่ปลามัน
เพื่อ สันติสุข และ ความสามารถในการจัดการ
เกอเธ่ เป็นนักวิจารณ์ แนวคิดความโรแมนติก
ไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นคนที่ใจดำ หรือ ไร้จินตนาการ

Arabic: 
المشكلة الأساسية،
كما رآها غوته، هي:
يطمح الحب الرومانسي
إلى تجميد اللحظات الجميلة.
في مساءٍ صيفي، بعد وجبة العشاء،
فرتر يسير في الغابة
مع حبيبته.
يريد أن يكون هكذا دائما.
لذا هو يعتقد أن عليهما أن يتزوجا، ويتملكا منزلا، ويُنجبا أطفالا.
ولكن في واقع الأمر، فإن الزواج لا يعادل شيئا
على الإطلاق مثل ليلة يونيو الجميلة.
فهناك الإرهاق، دفع الفواتير،
المشاحنات، والشعور بأنه محبوس.
وعلى سبيل المقارنة، مع
آمال الرومانسية المتطرفة،
الحب الحقيقي، كما رآه غوته،
هو دائما، بالضرورة،
خيبة أمل مروعة.
لهذا السبب ابتعد غوته
عن الرومانسية بشكل تدريجي.
نحو آيديولوجيا للحب
سماها "الكلاسيكية"،
تميزت بدرجة عالية من التشاؤم
وقبولٍ للمتاعب
التي تصيب جميع الأزواج على مر الزمن،
وحاجةٍ إلى التخلي عن بعض
آمال الطفولة المتهورة
من أجل الهدوء، والكفاءة الإدارية.
كان غوته ناقدًا للفكرة الرومانسية،
ليس لأنه كان باردَ القلب
أو مُعوِزًا إلى الخيال،

Italian: 
Il problema di fondo, così come lo vide Goethe, è questo:
L'amore romantico vuole congelare un bel momento.
È una notte d'estate, dopo cena:
Werther sta passeggiando nella foresta assieme all'amata;
Vuole che sia sempre così.
Quindi pensa che dovrebbero sposarsi, vivere insieme, fare figli;
sebbene in realtà il matrimonio non sarà nulla in confronto a quella bellissima notte di Giugno.
Ci saranno spossatezza, bollette da pagare, litigi, ed una sensazione d'imprigionamento.
In confronto alle speranze estreme del Romanticismo,
il vero amore, secondo Goethe, è sempre, necessariamente,
una delusione terribile.
Ecco perché Goethe si allontanò gradualmente dal Romanticismo
per arrivare ad un'ideologia dell'amore che chiamò "Classicismo",
caratterizzato da un certo livello di pessimismo
e di accettazione dei problemi che possono affliggere le coppie nel corso del tempo,
e della necessità di abbandonare alcune delle grandi speranze giovanili
per il bene della tranquillità e della competenza amministrativa.
Goethe era un critico dell'ideologia Romantica,
non perché fosse senza cuore o mancasse d'immaginazione,

Serbian: 
Romantična ljubav je veoma privlačna, ali nas košta ogrominh problema, takođe.
Srž problema, kako je to Gete uvideo, je ovo:
Romantična ljubav se nada da zaledi sliku prelepog trenutka;
Kao letnje veče posle večere. Verter šeta šumom sa njegovom voljenom.
On želi da zauvek bude ovako i zbog toga misli da bi trebali da se uzmu, da imaju zajedničku kuću i decu.
Iako, u stvarnosti, brak neće biti ništa nalik prelepe Junske noći.
Biće iscrpljenosti, računa za plaćanje, prepirki i osećaja ograničenosti.
Uporedivši sa ekstremnim nadanjima Romanticizma, 
prava ljubav, kako je to Gete uvideo,
je uvek, neminovno, užasno razočarenje.
Zato je Gete postepeno odstupao od Romanticizma ka ideologiji od ljubavi koju je on nazvao Klasicizam:
označen stepenom pesimizma i prihvatanja nevolja, koje pogode sve parove vremenom,
i željom za napuštanje nekih tvrdoglavih nadanja, ranijih dana, radi smirenosti i administrativne sposobnosti.
Gete je bio kritičar romantične ideologije, 
ne zato jer je bio bezdušan ili mu je falilo motivacije,

English: 
Romantic love is deeply attractive but it causes us immense problems too.
The core problem, as Goethe came to see it, is this:
romantic love hopes to freeze a beautiful moment;
it's a summer's evening after dinner; Werther is walking in the woods with his beloved;
he wants it to be always like this so he feels they should get married, have a house together, have children;
though, in reality marriage will be nothing at all like the lovely June night;
There'll be exhaustion, bills to pay, squabbles, and a sense of confinement.
By comparison, with the extreme hopes of Romanticism, real love, as Goethe came to see,
is always, necessarily, a terrible disappointment.
That's why Goethe gradually moved away from romanticism towards an ideology of love he termed "classicism" :
marked by a degree of pessimism and acceptance of the troubles that afflict all couples over time,
and of the need to abandon some of the heady hopes of the early days for the sake of tranquility and administrative competence.
Goethe was a critic of romantic ideology, not because he was cold-hearted or lacking in imagination,

Spanish: 
El amor romántico es profundamente atractivo, pero también nos causa enormes problemas.
El problema fundamental, como Goethe lo veía, es este:
el amor romántico busca congelar un hermoso momento;
es una tarde de verano después de la cena, Werther está caminando en el bosque con su amada;
quiere que siempre sea así, entonces siente que deberían casarse, tener una casa juntos, tener hijos;
aunque, en realidad el matrimonio no será nada como esa encantadora noche de julio;
habrá agotamiento, cuentas que pagar,  discusiones y una sensación de encierro.
En comparación, con las esperanzas extremas del romanticismo, el amor real, como lo veía Goethe,
es siempre, necesariamente, una terrible decepción.
Por eso, gradualmente se alejó del romanticismo y se acercó a una ideología del amor que llamó "clasicismo":
se caracteriza por cierto pesimismo y aceptación de los problemas que afligen a todas las parejas en el tiempo,
y la necesidad de dejar algunas primeras y chispeantes esperanzas, por la tranquilidad y buena administración.
Goethe criticó la ideología romántica, no porque tuviese un corazón frío o porque le faltara imaginación,

English: 
The core problem,
as Goethe came to see it, is this:
Romantic love hopes to
freeze a beautiful moment.
It's a summer's evening after dinner,
Werther is walking in the woods
with his beloved;
He wants it to be always like this.
So he feels they should get married,
have a house together, have children;
Though in reality, marriage will be
nothing at all like the lovely June night.
There'll be exhaustion, bills to pay,
squabbles, and a sense of confinement.
By comparison, with
the extreme hopes of Romanticism,
real love, as Goethe came to see,
is always, necessarily,
a terrible disappointment.
That's why Goethe gradually
moved away from Romanticism
towards an ideology of love
he termed "Classicism",
marked by a degree of pessimism
and acceptance of the troubles
that afflict all couples over time,
and of the need to abandon some of
the heady hopes of the early days
for the sake of tranquility and
administrative competence.
Goethe was a critic of Romantic ideology,
not because he was cold-hearted or
lacking in imagination,

Polish: 
ale sprawia nam też olbrzymie problemy.
Najważniejszym problemem, jaki napotkał Goethe jest to, że
miłość romantyczna zakłada zamrożenie pięknej chwili.
Jest letni wieczór po kolacji,
Werter spaceruje po lesie ze swoją ukochaną;
Chce żeby zawsze już tak było.
Czuje więc, że powinni się pobrać, założyć rodzinę, mieć wspólny dom;
Lecz w rzeczywistości, małżeństwo nie będzie wcale jak ta piękna czerwcowa noc.
Pojawią się zmęczenie, rachunki do spłacenia, sprzeczki i poczucie ograniczenia.
W porównaniu z gigantycznymi nadziejami romantyzmu,
prawdziwa miłość, jaką widział Goethe, jest zawsze
okropnym rozczarowaniem.
Właśnie dlatego Goethe stopniowo odsuwał się od romantyzmu
do ideologii miłości, którą określił "klasycyzmem"
- naznaczonej w pewnym stopniu pesymizmem
i akceptacją problemów wszystkich par w historii
i potrzeby rezygnacji z niektórych nadziei wczesnego zauroczenia
na rzecz spokoju i umiejętności zarządczych.
Goethe był krytykiem ideologii romantycznej,
nie dlatego, że był bez serca, czy też nie miał wyobraźni,

Modern Greek (1453-): 
Το βασικό πρόβλημα σύμφωνα με τον Γκαίτε είναι το εξής:
Ο έρωτας φιλοδοξεί να παγώσει μια όμορφη στιγμή.
Είναι καλοκαίρι απόγευμα μετά το γεύμα,
ο Βέρθερος περπατά στο δάσος με την αγαπημένη του.
Θέλει να μείνουν για πάντα έτσι.
Θέλει να παντρευτούν, να ζήσουν μαζί, να κάνουν παιδιά.
Όμως στην πραγματικότητα, ο γάμος δεν μοιάζει με καλοκαιρινό δειλινό.
Υπάρχουν εξάντληση, λογαριασμοί, καυγάδες και περιορισμοί.
Σε σύγκριση με τις ελπίδες που τρέφει ο Ρομαντισμός,
η αληθινή αγάπη,  σύμφωνα με τον Γκαίτε, είναι πάντα
μία τρομερή απογοήτευση.
Γι' αυτό ο Γκαίτε απομακρύνθηκε σιγά, σιγά από τον ρομαντισμό
προς μία ιδεολογία για την αγάπη
που ονόμασε "Κλασικισμό",
που διακατέχεται από ένα βαθμό απαισιοδοξίας
την αποδοχή πως τα προβλήματα
επηρεάζουν όλα τα ζευγάρια
και την ανάγκη να εγκαταλείψεις κάποια από τα αρχικά σου όνειρα
για χάριν της ηρεμίας και της λειτουργικότητας.
Ο Γκαίτε  αντιμετώπιζε κριτικά την ρομαντική ιδεολογία,
όχι επειδή ήταν άκαρδος ή στερούνταν φαντασίας,

Portuguese: 
O problema geral, como Goethe considerava, é tal:
'' Amor romântico tem como objetivo ficar eternamente em um momento agradável.
É uma noite de Verão pós-janta, Werther anda em meio ao verde com sua amada.
Ele quer que seja desse jeito PARA SEMPRE.
Então, considera se casar com a moça, ter uma casa e filhos juntos.
Apesar de que na realidade, casamento não será nem um pouco parecido com a noite romântica que vivenciaram.
Haverá exaustão, contas a serem pagas, brigas de casal e um senso de confinamento. ''
Em comparação com as esperanças do romanticismo, amor verdadeiro, como Werther observou, é, e sempre será um DESAPONTAMENTO.
Essa é a razão pela qual Goethe se distanciou do romanticismo, em direção a uma ideologia de amor a qual chamou: '' Classicismo ''.
Marcado por um toque de pessimismo e conformismo quanto a vinda dos problemas que afetam todos os casais, com o tempo.
Além da necessidade do abandono das fúteis esperanças dos dias inocentes, pelo bem da tranquilidade e da competência administrativa.
Goethe era um crítico das ideias romanticistas, não porque era frio, ou não tinha tanta imaginação.

Polish: 
ale dlatego, że empirycznie rozumiał atrakcyjność romantyzmu
i zagrożenia jakie za sobą niesie.
2. Znajdź prawdziwą pracę
W kwietniu 1775, niedługo po ogromnym sukcesie "Cierpień młodego Wertera"
Goethe dostał pracę w służbie publicznej.
Karol August, Książe Weimaru
mianował go swoim głównym doradcą
i starszym zarządcą do pomocy w kierowaniu swoim krajem.
Goethe kontynuował tę pracę przez większość reszty swojego życia.
Był zarówno Ministrem ds. dróg,
jak i doglądał operacje wydobywania srebra w kopalniach należących do państwa.
Zostanie urzędnikiem może brzmieć jak dziwny krok dla kreatywnego twórcy,
którego prace odniosły takie sukcesy jak np. Nagroda Brookera.
Po prostu zakładamy, że literatura i sztuka
nie idą w parze z entuzjazmem dla administracji rządowej.
Goethe jednak widział to w inny sposób.
Czuł, że rozumienie administracji może mu pomóc wprowadzić wielkie idee w czyn.
Później w swoim życiu,
zamiast pisać jak wspaniale byłoby mieć teatr narodowy,
był w stanie go stworzyć.

Thai: 
แต่เพราะว่า เขาเข้าใจอย่างลึกซึ่ง ถึงความดึงดูดใจของ ความโรแมนติก
ซึ่งทำให้มันเป็นอันตราย
2. หางานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง
ใน เดือนเมษา ปี 1775 ไม่นานนักหลังจากความสำเร็จของเขาจาก แวเธ่อ
เกอเธ่ได้งานเป็น ข้าราชการ
คาร์ล ออกัส ขุนนางคู๊คแห่ง วัยมาร์
แต่งตั้งให้เขาเป็นที่ปรึกษาสูงสุด
และ ผู้จัดการอาวุโส เพื่อช่วยเขาปกครองประเทศ
เกอเธ่ดำรงตำแหน่งในงานนี้เกือบทั้งชีวิตของเขา
งานหลักของเขาคือ กระทรวงการจราจร
และผู้คุมการทำงานของเหมืองแร่เงิน ของรัฐ
มันอาจจะดูเป้นเส้นทางที่แปลก สำหรับบุคคลที่มีความคิดสร้างสรรค์ ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ราวกับว่า คนที่ชนะ "เดอะบุกเกอร์ ไพรซ์" จะได้รับรางวัลเป็นงานข้าราชการ
เราแค่สันนิษฐานไปว่า ซิลปะ และ วรรณกรรม
เข้าไม่ได้กับ ความศรัทธาในการจัดการงานของรัฐ
แต่เกอเธ่ไม่ได้มองแบบนั้น
เขารู้สึกว่าการเข้าใจการจัดการงานจะช่วยให้เขา สามารถนำความคิดใหญ่ๆ มาใส่ในทางปฏบัติได้
ในช่วงชีวิตช่วงต่อมาของเขา
แทนที่จะเขียนว่ามันจะดีแค่ไหนที่จะได้มี โรงละครแห่งชาติ
เขาเลือกที่จะจะก่อตั้งมันขึ้นมาเอง

Arabic: 
ولكن لأنه فهمَ مفاتنَ الرومانسية
بشكلٍ عميقٍ ووثيق.
ومن ثَمّ فهم مخاطرها.
2. احصل على وظيفة حقيقية
في أبريل 1775، وليس بعد فترة طويلة
من نجاحه الكبير مع فيرتر
حصل غوته على وظيفة في الخدمة المدنية.
كارل أغسطس، دوق فايمار،
عيّنه في منصب كبير مستشاريه
ومسؤولا كبيرا
للمساعدة في إدارة بلاده.
استمرَّ غوته في هذا العمل
في غالب الأيام التي بقيت له.
كانت وظيفته الرئيسية هي وزير الطرق.
ومشرفا على عملية تعدين الفضة
المملوكة للدولة.
قد يبدو الأمر وكأنه خطوة غريبة
لشخصية خلاقة وناجحة جدا،
كما لو كان الحائز على جائزة البوكر
قد أصبح يعمل في الخادمة المدنية.
نحن نفترض أن الفن والأدب
يتعارض مع الحماس
للإدارة الحكومية.
لكن غوته لا يرى الأمر على هذا النحو.
ورأى أن فهم الإدارة
سيساعده في اختبار الأفكار الكبيرة.
في وقت لاحق في حياته،
بدلا من الكتابة عن أهمية
امتلاك مسرحٍ وطني،
كان قادرا على إنشاء واحد،

Modern Greek (1453-): 
αλλά επειδή ακριβώς καταλάβαινε τις θέλξεις του Ρομαντισμού.
Και κατά συνέπεια και τους κινδύνους του.
2. ΒΡΕΣ ΜΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Τον Απρίλιο του 1775, λίγο μετά τη μεγάλη επιτυχία του με τον Βέρθερο
ο Γκαίτε έπιασε δουλειά ως δημόσιος υπάλληλος.
Ο Δούκας της Βαϊμάρης Κάρολος Αύγουστος
τον διόρισε ως σύμβουλό του
και ανώτατο διοικητικό στέλεχος για τη διακυβέρνηση του κρατιδίου του.
Ο Γκαίτε παρέμεινε στη θέση για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Ως Υπουργός ανέλαβε θέματα μεταφορών και οδοποιίας
κι επέβλεπε τα κρατικά ορυχεία ασημιού.
Είναι περίεργο για ένα τόσο πετυχημένο όνομα των γραμμάτων
σαν ο νικητής του Νόμπελ να γίνει δημόσιος υπάλληλος
Θα λέγαμε πως οι τέχνες κι η λογοτεχνία
έρχονται σε αντίθεση με την κρατική διακυβέρνηση.
Αλλά ο Γκαίτε δεν το έβλεπε έτσι.
Θεωρούσε πως με τη διοίκηση θα πραγματοποιούσε τα σχέδια του.
Αργότερα στη ζωή του,
αντί να γράφει απλώς πόσο καλό είναι να έχεις εθνικό θέατρο
θα μπορούσε να ιδρύσει ένα,

Vietnamese: 
mà do ông hiểu sâu sắc, cặn kẽ điểm thu hút
của chủ nghĩa lãng mạn và mối nguy của nó.
2. Tìm công việc thật sự
Tháng 4/1775, không lâu sau thành công của Werther,
Goethe được nhận vào làm viên chức.
Karl August, Công tước Weimar, phong
ông làm cố vấn chính
và quản trị cấp cao để quản lý đất nước.
Goethe tiếp tục ở cương vị này
hầu hết quãng đời còn lại.
Công việc chính của ông là Bộ trưởng Đường sá và
giám sát cơ sở khai thác bạc quốc hữu.
Điều này nghe có vẻ lạ lẫm với
một nhân vật thuộc tầng lớp nghệ thuật,
cứ như là người đoạt giải
Booker lại trở thành viên chức;
ta cứ nghĩ rằng nghệ thuật, văn học là
đối lập với mong muốn được quản lý, cầm quyền.
Nhưng Goethe không thấy vậy.
Ông thấy rằng hiểu về quản lý sẽ cho ông
cơ hội biến những ý tưởng lớn thành hành động.
Những năm sau, thay vì viết về một nhà hát
quốc gia đem lại lợi ích gì,
ông đã có thể lập ra một nhà hát

Serbian: 
već zato jer je veoma duboko i prisno razumeo atrakcije romantizma i, dakle, opasno je.
2. Nađite pravi posao
U Aprilu 1775. godine, ne mnogo posle njegovog velikog uspeha sa Verterom, Gete je počeo da radi kao državni službenik.
Karl Avgust, vojvoda od Vejmara, 
postavio ga je za glavnog savetnika
i višeg administratora da mu pomogne da vodi njegovu državu.
Gete je nastavio vršenje ove službe većinu ostatka svog života.
Njegov glavni posao je bio Ministar za puteve
 i kao nadglednik državnog rudnika srebra.
Može zvučati kao čudan potez za veoma uspešnu kreativnu ličnost,
kao kada bi pobednik Buker nagrade postao državni službenik.
Mi pretpostavljamo da umetnost i knjiženost 
ne idu sa entuzijazmom za državnu administraciju.
Ali Gete nije video to tako;
On je osećao da razumevanjem administracije bi mu pomoglo da pretvori velike ideje u dela.
Kasnije u njegovom životu, umesto pisajući kako bi bilo dobro imati nacionalno pozorište,
bio je u mogućnosti da ga osnuje.

Portuguese: 
E sim porque porque ele entendia, como nenhuma outra pessoa conseguiria entender, as atrações do romanticismo.
E, portanto, sabia que era perigoso.
2. PROCURE UM TRABALHO DE VERDADE.
Em Abril de 1775, não tão distante dos tempos de seu sucesso com Werther, Goethe adquiriu um trabalho como servidor público.
Carl August, o Duque de Weimar o pôs no cargo de Supervisor-Chefe, e Administrador sênior para ajudá-lo a administrar seu país.
Goethe ficou em tal cargo pela maior parte de sua vida. As suas funções principais eram:
Administrar a mobilidade urbana e a operação de mineração de prata do Estado.
Pode parecer estranho pô-lo em um cargo administrativo quando é, na verdade, um artista.
O ganhador do sucesso com uma OBRA ARTÍSTICA virou um SERVIDOR PÚBLICO.
Nós temos um conceito pré-definido quanto a posição da Literatura criativa contra o pragmatismo da administração Estatal.
Mas Goethe não considerava tais como contrários.
Ele achava que o entendimento da administração o ajudaria a pôr suas grandes ideias em prática.
Mais tarde na sua vida, ao invés de escrever sobre o quão bom seria ter um teatro nacional, ele foi capaz de CRIAR um.

English: 
but because he so deeply and intimately understood the attractions of romanticism and therefore its dangers.
2. Get a real job
In April 1775, not long after his big success with Werther, Goethe got a job as a civil servant.
Karl August, the Duke of Weimar, appointed him as his chief adviser
and senior administrator to help run his country.
Goethe continued in this employment for most of the rest of his life.
His main jobs was Minister for Roads and as the overseer of the state-owned silver mining operation.
It can sound like a strange move for a very successful creative figure,
as if the winner of the Booker Prize became a civil servant;
we just assume that art and literature are at odds with an enthusiasm for government administration.
But Goethe didn't see it that way;
he felt that understanding administration would help him put big ideas into practice.
Later in his life, instead of writing about how good it would be to have a national theater,
he was able to establish one,

Turkish: 
Romantizmi çekici kılan şeyi derinden ve yakından tattığı için eleştirdi.
Yani tehlikelerini görmüştü.
2-Düzgün bir iş bul.
1775 Nisanında Goethe, Werther ile yakaladığı başarıdan sonra
bir bürokrat olarak çalışmaya başladı.
Weimar Dükü Karl August
onu baş danışman ve
ülke yönetimine yardım edecek üst düzey yönetici olarak atadı.
Goethe kalan hayatının büyük bölümünde bu işi yaptı.
Asli görevi Yol Bakanlığıydı
ve ayrıca devletin gümüş madenlerinde müfettişlik yapıyordu.
Bu kadar yaratıcı biri için tuhaf bir
davranış gibi gelebilir
sanki yılın romanı ödülü kazanan birinin gidip memur olması gibi.
Edebiyat ve sanatın
devlet işleri ile pek uyuşmayacağını  var sayarız
ama Goethe öyle düşünmüyordu.
Yönetimi anlamanın, önemli fikirlerini uygulamaya koymada yararlı olacağını düşünüyordu.
Sonraki yıllarında
bir Milli Tiyatroya sahip olmanın ne kadar iyi olacağını yazmak yerine,
bir Milli Tiyatro kurdu

Spanish: 
era porque entendía de forma muy íntima y profunda las atracciones del romanticismo, y por tanto, sus peligros.
2. Consigue un trabajo de verdad
En abril de 1775, poco después de su gran éxito con Werther, Goethe fue a trabajar como funcionario público.
Karl August, el Duque de Weimar, lo nombró su asesor principal
y administrador jefe para que lo ayudara a dirigir su país.
Goethe mantuvo este trabajo durante la mayor parte del resto de su vida.
Sus trabajos principales eran de Ministro de Caminos y supervisor del negocio estatal de minería de plata.
Puede parecer una decisión extraña para una personalidad creativa exitosa,
como si el ganador del Booker Prize se convirtiera en un funcionario público;
solo suponemos que el arte y la literatura no van con el entusiasmo por la administración pública.
Pero Goethe no lo veía así;
sentía que el entender la administración lo ayudaría a poner en práctica grandes ideas.
Más tarde en su vida, en vez de escribir de lo bueno que sería tener un teatro nacional,
fue capaz de establecer uno,

Italian: 
ma perché aveva profondamente capito le attrazioni del Romanticismo.
E, di conseguenza, i suoi pericoli.
2. Trovati un vero lavoro
Nell'aprile del 1775, non molto dopo il grande successo di Werther,
Goethe trovò lavoro come impiegato statale.
Karl August, Duca di Weimar,
lo nominò suo consulente capo
ed amministratore senior per aiutarlo a governare il Paese.
Goethe svolse questo incarico per gran parte della sua vita.
I suoi incarichi principali erano il Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti,
e la supervisione delle operazioni statali di estrazione dell'argento.
Può suonare come una strana mossa da parte di una figura creativa e di successo,
come se il vincitore del Booker Prize diventasse un funzionario statale.
Ci viene semplice supporre che arte e letteratura
siano in contrasto con la passione per l'amministrazione ed il governo.
Ma Goethe non la vedeva così:
lui credeva che il capire il governare lo avrebbe aiutato a mettere in pratica grandi idee.
Anni dopo,
invece di scrivere quanto sarebbe stato bello avere un teatro nazionale,
egli fu capace di stabilirne uno;

English: 
but because he so deeply and intimately
understood the attractions of Romanticism.
And therefore its dangers.
2. Get a real job
In April 1775, not long after
his big success with Werther
Goethe got a job as a civil servant.
Karl August, the Duke of Weimar,
appointed him as his chief adviser
and senior administrator
to help run his country.
Goethe continued in this employment
for most of the rest of his life.
His main jobs was Minister for Roads
and as the overseer of
the state-owned silver mining operation.
It can sound like a strange move
for a very successful creative figure,
as if the winner of the Booker Prize
became a civil servant.
We just assume that art and literature
are at odds with an enthusiasm for
government administration.
But Goethe didn't see it that way.
He felt that understanding administration
would help him put big ideas into practice.
Later in his life,
instead of writing about how good
it would be to have a national theater,
he was able to establish one,

French: 
mais parce qu’il comprenait de manière très profonde
les attraits du romantisme, et par conséquent, les dangers qui y sont liés.
Avoir un vrai travail
En avril 1775,
peu de temps après son grand succès avec Werther,
Goethe obtint un poste en tant que fonctionnaire.
Charles Auguste, le Duc de Weimar, le choisit
comme conseiller principal, et administrateur supérieur
pour aider à gouverner son pays.
Goethe continua cet emploi pendant une grande partie du reste de sa vie.
Ses occupations principales étaient ministre de la voirie
et superviseur d’une opération d’extraction d’argent appartenant à l’état.
Cela peut sembler être une drôle de décision
pour une personnalité créative aussi brillante,
comme si le vainqueur du Prix Booker devenait un fonctionnaire de l’Etat.
On suppose que l’art et la littérature
ne sont pas compatibles avec un enthousiasme pour l’administration publique.
Mais Goethe ne voyait pas les choses comme ça.
Il trouvait que comprendre l’administration
l’aiderait à mettre de grandes idées en pratique.
Plus tard dans sa vie,
au lieu d’écrire à propos des bienfaits d’avoir un théâtre national,
il fut capable d’en établir un,

English: 
and instead of just saying that
cities should have green spaces,
he was able to rev up
the governmental machinery into action
and actually create a model urban park.
3. Travel as therapy
In September 1786, after 10
years in the Weimar civil service,
when his 40th birthday
was coming into view,
Goethe got fed up with Germany:
the cold, the bad food,
and this was key for him, the lack of sex.
So, he went to Rome with a very
classical idea of the point of travel.
The outer journey was intended to support
an inner journey towards maturity.
He felt that there were parts of himself
that could only be discovered in Italy.
But, like many visitors to Rome,
when he got there,
he felt a bit disappointed.
In the famous book of poems he later wrote
about his experience, the Roman Elegies;
he describes how the great city
seemed to be filled with lifeless ruins
that were famous but didn't actually
mean anything to him.
"Speak to me, you stones!", he pleads.
It's a feeling
many later visitors have had.

Arabic: 
وبدلا من الاكتفاء بالقول
أن على المدن أن تحوي مسطحات خضراء.
كان قادرا على حثّ
الجهاز الحكومي للقيام بذلك
وفعلا، أنشأ حديقة حضرية نموذجية.
3. السفر كعلاج
في سبتمبر 1786، بعد 10
سنوات من الخدمة المدنية في فايمار،
عندما كان عيد ميلاده الأربعون
قد اقترب
سئم غوته ألمانيا:
البرودة، ورداءة الطعام،
وبالأخص حاجته للجنس.
لذلك، ذهب إلى روما
حاملا فكرة تقليدية عن الغاية من السفر.
وكان الهدف من هذه الرحلة الخارجية
هو الارتحال الداخلي نحو النضج.
أحسَّ أن أجزاءً مفقودة منه
لا يمكن أن يجدها إلا في إيطاليا
ولكن، مثل العديد من زوار روما،
عندما وصل إلى هناك،
شعر قليلا بخيبة أمل.
في وقت لاحق كتب قصائد عن تجربته هذه، في كتابه الشهير: الغزليات الرومانية،
وصف المدينة العظيمة
وقد أُتخمت بأطلالٍ هامدة
كانت مشهورة، لكنها الآن
لم تعنِ شيئا بالنسبة له.
قال متوسلا: "كلّميني أيتها الحجارة!"
هو شعور مرّ به العديد من زوار روما لاحقا.

French: 
et au lieu de dire que les villes devraient avoir des espaces verts,
il fut capable de mettre la machine de l’Etat en action
pour créer un modèle de parc urbain.
Le voyage comme thérapie
En septembre 1786, après dix ans au service administratif de Weimar,
lorsque son 40ème anniversaire se pointait à l’horizon,
Goethe en eût marre de l’Allemagne.
Le froid, la mauvaise nourriture, et – cela était la clé du problème pour lui – le manque de sexe,
il alla à Rome avec une idée très classique du voyage.
Le voyage extérieur était censé soutenir un voyage intérieur, vers la maturité.
Il estimait qu’il y avait des parties de lui qui ne pouvaient être découvertes qu’en Italie.
Mais, comme beaucoup de ceux qui ont visité Rome, lorsqu’il arriva là-bas, il fut un peu déçu.
Dans son célèbre recueil de poèmes qu’il écrit plus tard à propos de son expérience, Elégies Romaines,
il décrit comment un ville magnifique semble être remplie de ruines sans vie,
qui étaient certes célèbres mais qui en réalité n’avaient pas de signification pour lui.
« Parlez-moi, ruines!», il implore.
C’est un sentiment que beaucoup de visiteurs ont eu par la suite.

Portuguese: 
E ao invés de apenas falar que as cidades deviam ter um pouco de verde por entre suas estruturas, ele foi capaz de pôr o Governo em ação e criar um parque urbano.
3. VIAJAR SERVE COMO TERAPIA
Em Setembro de 1786, depois de dez anos no cargo de Servidor público, quando o seu quadragésimo aniversário se aproximava, Goethe ficou de saco cheio da Alemanha.
O frio, a comida sem-graça, e principalmente a falta de sexo.
Então, ele foi à Roma com uma CLÁSSICA ideia do significado de uma viagem.
A jornada física era um suporte para o desenvolvimento de uma jornada introspectiva, para a maturidade.
Ele pensava que haviam partes de si que poderiam ser descobertas apenas se estivesse na Itália.
Mas, como vários visitantes, quando chegou lá, se sentiu desapontado.
No seu famoso livro sobre poemas - onde viria a escrever sobre sua experiência - '' A Erótica Romana '', descreveu como a cidade parecia ser coberta por ruínas '' mortas ''.
As quais eram famosas, mas não significavam nada para ele.
''Falemcomigo, obras-de-pedra! '' - Ele clama.
Era um sentimento que vários outros visitantes teriam tido.

Turkish: 
ve şehirlerin yeşil alanlara sahip olması gerektiğini söylemek yerine
devlet aygıtını harekete geçirmeyi başardı
ve örnek bir şehir parkı kurdurdu.
3- Seyahatler terapidir.
Weimardaki 10 yıllık görevden sonra
Eylül 1786 da
40. doğum günü yaklaşırken
Goethe Almanyadan sıkıldı:
Soğuk ve kötü yemekler ana sebeplerdi..bir de seks yoksunluğu.
Böylece, klasik anlamda bir seyahat fikriyle Romaya gitti.
Dış dünyadaki seyahat iç dünyasındaki olgunlaşma yolculuğuna yardım edecekti.
Bazı yönlerini sadece İtalyada keşfebileceğini düşünüyordu.
Fakat Romayı ziyaret edenlerin çoğu gibi
oraya ulaştığında biraz hayal kırıklığı yaşadı.
Daha sonra yazdığı ve deneyimlerini anlattığı ünlü şiir kitabı, Roma Ağıtlarında
bu büyük şehir, cansız harabelerle dolu bir yer gibi görünüyor der.
ünlü harabelerdi ama Goethe için hiç bir anlam ifade etmiyorlardı.
" Ey taşlar, konuşun benimle" dedi.
Bu, sonraki pek çok ziyaretçinin de ortak duygusudur.

Vietnamese: 
và thay vì nói thành phố nên
có không gian xanh
ông đã thúc đẩy cỗ máy hành chính vận động
và lập ra một công viên đô thị kiểu mẫu.
3. Liệu pháp đi du lịch
Tháng 9/1986, sau mười năm phục vụ trong
chính quyền Weimar, khi gần đến sinh nhật thứ 40,
Goethe thấy chán Đức: lạnh lẽo, thức ăn tồi,
và cái chính là thiếu sex.
Nên ông đã chu du Rome với một ý tưởng
kinh điển về mục đích đi du lịch:
hành trình bên ngoài hỗ trợ hành trình nội tại
đi đến trưởng thành.
Ông cảm thấy rằng có những phần bên trong
con người chỉ có thể khám phá ra tại Ý.
Nhưng cũng như nhiều du khách,
ông thấy hơi thất vọng khi đến Rome.
Trong tập thơ sau đó ông viết về
trải nghiệm của mình, Bi khúc Rome;
ông diễn tả cả một thành phố vĩ đại
dường như toàn những phế tích vô hồn
dù nổi tiếng nhưng
chẳng có ý nghĩa gì với ông;
"Nói với ta đi, đồ sỏi đá!", ông nài xin.
Đó là cảm giác nhiều du khách sau đó có.

Spanish: 
y en vez de simplemente decir que las ciudades debían tener espacios verdes,
fue capaz de accionar el aparato gubernamental y realmente crear un parque urbano modelo.
3. Viaja como terapia
En septiembre de 1786, después de 10 años al servicio de Weimar, cerca de su cumpleaños número 40,
Goethe se hartó de Alemania: del frío, de  la mala comida y de, esto era clave para él, falta de sexo.
Así que fue a Roma con una idea muy clásica del objetivo de viajar:
el viaje externo debía servir para apoyar un viaje interno hacia la madurez.
Sentía que había partes de sí mismo que solamente podía descubrir en Italia.
Pero, como le pasa a muchos que visitan Roma, cuando llegó se sintió un poco decepcionado.
En el famoso libro de poemas que escribió después de su experiencia, las Elegías Romanas;
describe cómo la gran ciudad parece estar llena de ruinas inertes
que eran famosas, pero que realmente no significaban nada para él;
"¡Háblenme, piedras!", ruega.
Es un sentimientos que muchos visitantes posteriores han tenido.

Serbian: 
I umesto pričajući da gradovi treba da imaju zelene predele,
bio je u mogućnosti da unapredi državnu mašineriju u akciju i da, u stvari, napravi model urbanog parka.
3. Putovanje kao terapija
U Septembru 1986, posle 10 godina državne službe u Vejmaru, kada je trebao da napuno 40 godina,
Gerteru se smučila Nemačka, hladnoća, loša hrana, i ono najbitnije za njega, nedostatak seksa.
Pa je otišao u Rima sa veoma klasičnom idejom kao svrhu putovanja:
spoljašnje putovanje je namenjeno da podrži unutrašnje putovanje na putu ka zrelosti.
Osećao je da postoje delovi njega koji jedino mogu biti otkriveni u Italiji.
Ali, kao mnogi posetioci Rima, kada je stigao osećao se pomalo razočarano.
U poznatoj knjizi poema, nešto kasnije je pisao o njegovim doživljajima, Rimske Elegije,
opisuje kako je veliki grad izgledao pun beživotnih ruševina,
da su one bile poznate ali da, u stvari, njemu nisu ništa značile:
"Pričajte samnom, kamenje!", naveo je.
Ovo je osećaj koji su mnogi drugi posetioci imali.

Modern Greek (1453-): 
κι αντί να λέει πως είναι καλό το πράσινο στις πόλεις
θα μπορούσε να κινητοποιήσει την κρατική μηχανή
και να δημιουργήσει ένα πρότυπο αστικό πάρκο.
3. ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ
Το Σεπτέμβριο του 1786, μετά από 10 χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος,
και πλησιάζοντας τα γενέθλια για τα 40 χρόνια του
ο Γκαίτε βαρέθηκε τη Γερμανία:
το κρύο, το άσχημο φαγητό και κυρίως την έλλειψη σεξ.
Πήγε λοιπόν στη Ρώμη έχοντας μια κλασική άποψη περί ταξιδιού.
Το εξωτερικό ταξίδι θα υποστήριζε το εσωτερικό προς την ωριμότητα.
Πίστευε πως μόνο στην Ιταλία θα γνώριζε καλύτερα τον εαυτό του.
Αλλά όπως πολλοί επισκέπτες της Ρώμης,
απογοητεύτηκε ελαφρώς όταν έφθασε.
Στη συλλογή ποιημάτων του, Ρωμαϊκές Ελεγείες
περιγράφει πως η υπέροχη πόλη είναι γεμάτη άψυχα ερείπια
που ήταν μεν διάσημα, αλλά αδιάφορα για τον ίδιο.
"Μιλήστε μου πέτρες!" παρακαλά.
Είναι ένα αίσθημα που είχαν πολλοί επισκέπτες.

Thai: 
และแทนที่จะบอกว่าในเมืองควรจะมีพื้นที่สีเขียว
เขาเลือกที่จะกระตุ้น กลไก การปกครองที่เขามีให้เกิดผล
และ ได้ก่อตั้ง สวนสาธรณะในเมืองขึ้นมาจริงๆ
3. เที่ยวเพื่อเยียวยา
ใน เดือน กันยายน ปี 1786 สิบปีหลังจากเป็นข้าราชการที่วัยมาร์
เมื่อ วันเกิดที่สี่สิบของเขาเริ่มใกล้เข้ามา
เกอเธ่เบื่อที่จะอยู่ในเยอรมันต่อไป
อากาศหนาว อาหารแย่ๆ และ สิ่งที่สำคัญที่สุด เพศสัมพัธ์ขาดแคลน
เขาจึงเดินทางไปโรม ด้วย ความคิดแบบคลาสสิกสุดๆ ของจุดประสงค์ที่จะไปเที่ยว
การเดินทางจากภายนอกเพือส่งเสริมการเดินทางจากภายในเพื่อนำไปสู่วุฒิภาวะ
เขารู้สึกว่ามันมีส่วนหนึ่งของเขาที่สามารถค้นพบได้ใน อิตาลีเท่านั้น
แต่เหมือนกับนักท่องเที่ยวหลายๆคนที่ไปเยี่ยมเยียนโรม
เมื่อเขาไปถึงที่นั่น เขารู้สึกผิดหวัง
ในหนังสือบทกวีที่มีชื่อเสียงที่เขาเขียนเกี่ยวกับ ประสบการณ์ของเขา "บทกวีไว้อาลัย แห่งอณาจักรโรมัน"
เขาอธิบายถึง การที่เมืองที่ยิ่งใหญ่ มักจะเต็มไปด้วยซากปรักหักพังที่ไร้วิญญาณ
ซึ่งเป็นคำพูดที่โด่งดัง แต่ความจริงแล้วไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขา
"พูดกับฉันสิ เจ้าหินโง่!" เขาวิงวอน
มันเป็นความรู้สึกที่ผู้คนที่มาเยี่ยมเยียนหลายคนเคยมี

English: 
and instead of just saying that cities should have green spaces,
he was able to rev up the governmental machinery into action and actually create a model urban park.
3. Travel as therapy
In September 1786, after 10 years in the Weimar civil service, when his 40th birthday was coming into view,
Goethe got fed up with Germany: the cold, the bad food, and this was key for him, the lack of sex.
So he went to Rome with a very classical idea of the point of travel:
the outer journey was intended to support an inner journey towards maturity.
He felt that there were parts of himself that could only be discovered in Italy.
But, like many visitors to Rome, when he got there he felt a bit disappointed.
In the famous book of poems he later wrote about his experience, the Roman Elegies;
he describes how the great city seemed to be filled with lifeless ruins
that were famous but didn't actually mean anything to him;
"Speak to me, you stones!", he pleads.
It's a feeling many later visitors have had.

Italian: 
e invece di limitarsi a dire che le città dovrebbero avere spazi verdi,
fu in grado di mettere in moto la macchina di governo
e di creare veramente un parco urbano modello.
3. Il viaggio come terapia
Nel settembre 1786, dopo 10 anni nel servizio civile di Weimar,
proprio quando il suo 40° compleanno si avvicinava,
Goethe non ne poteva più della Germania:
il freddo, il cibo mediocre, e ancora più importante per lui, la mancanza di sesso.
Perciò, Goethe andò a Roma con una visione molto classica del viaggio.
Il viaggio esterno era inteso come supporto per un viaggio interno verso la maturità.
Goethe sentiva che alcune parti di sé potevano essere scoperte solo in Italia.
Tuttavia, come accade a molti visitatori di Roma,
quando ci arrivò, ne rimase abbastanza deluso.
Nel famoso libro di poesie che scrisse dopo la sua esperienza, le "Elegie Romane",
Goethe spiega come la grande città sembrasse essere piena di rovine senza vita,
famose, certo, ma che non significavano nulla per lui.
"Parlatemi, voi pietre!", le implora.
Una sensazione che molti visitatori più tardi ebbero.

Polish: 
Tak samo zamiast mówić o tym, że miasta powinny mieć więcej zieleni,
był w stanie wprawić rządową machinę w ruch
i faktycznie stworzyć przykładny park miejski.
3. Niech podróż będzie dla ciebie terapią
We wrześniu 1786 roku, po 10 latach w służbie państwu Weimarskiemu,
kiedy zbliżały się jego 40 urodziny,
Goethe miał już dość Niemiec:
zimna, słabego jedzenia i tego co najbardziej mu przeszkadzało - braku seksu.
Udał się więc do Rzymu z bardzo klasycznym podejściem do podróżowania.
Jego zewnętrzna wędrówka miała wspomóc jego duchową drogę do dojrzałości.
Czuł, że były takie jego części, które mogły być odkryte tylko we Włoszech.
Lecz, jak wielu którzy odwiedzili Rzym,
gdy już tam dojechał, poczuł lekkie rozczarowanie.
W swoim słynnym tomie poezji, w którym opisał swoje doświadczenia - "Elegie rzymskie"-
napisał o tym, jak to wielkie miasto wydawało się być wypełnione ruinami bez życia
które były znane, ale nic dla niego nie znaczyły.
"Przemówcie do mnie, wy kamienie!", nawołuje.
To uczucie, które dotknęło wielu późniejszych odwiedzających wieczne miasto.

Modern Greek (1453-): 
Ο Γκαίτε κατάλαβε πως χρειαζόταν όχι απλώς έναν ξεναγό
αλλά το κατάλληλο άτομο για να κάνει σχέση μαζί του,
και που θα αντιπροσώπευε το πνεύμα του τόπου που βρισκόταν.
Στα ποιήματά του μιλά για μία ερωμένη, τη λέει Φαυστίνα.
Περνούν χαλαρά απογεύματα στο κρεβάτι.
Δεν είναι διανοούμενη, αλλά διαπνέεται από το πνεύμα της Ρώμης.
Του λέει για τη ζωή της,
για το Πάνθεον, το κτήριο που περνά καθώς πάει στην αγορά,
ή μια εκκλησία του Μπερνίνι και δεν ξέρει ότι είναι διάσημα.
Είναι απλώς τα κτήρια που βρίσκονται γύρω της
όταν ψωνίζει γάλα και μελιτζάνες.
Για τον Γκαίτε ο στόχος του ταξιδιού
δεν είναι η διασκέδαση ή ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα.
Έχει έναν πιο μεγάλο στόχο στο μυαλό του.
Ο στόχος του ταξιδιού είναι να πας σε ένα μέρος
όπου θα βρεις ένα συστατικό που έλειπε από την ωριμότητά σου.
4. ΖΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΕΠΑΚΡΟ
Ένα από τα πιο εκπληκτικά πράγματα για τον Γκαίτε, είναι το πόσα έκανε,
πόσο ευρείς ορίζοντες είχε και για πόσα πράγματα έδειχνε ενδιαφέρον.
Διερεύνησε αυτό το θέμα μέσα από το έργο του, Φάουστ.

Serbian: 
Gete je shvatio da ono što mu je potrebno nije razjašnjena knjiga za turiste,
već prava osoba sa kojom može da ima aferu,
neko ko bi oživeo dušu mesta gde se nalazio.
U njegovim poemima on opisuje ženu koju upoznaje, koju on zove Faustina.
Oni provode lenje popodneve u krevetu.
Ona nije intelektualka, ali diše duhom Rima.
Ona mu govori o svom životu, o građevinama pored kojih prolazi na putu ka pijaci, Panteon,
Barokna crkva, dizajnirana od strane Berninija, za koje ona nije ni znala da su poznate.
One su bile samo građevine pored kojih je prolazila kada bi išla u kupovinu za mleko i plave patlidžane.
Za Getea, poenta putovanja nije opuštanje ili
 uzimanje predaha o rutine, on je imao veći cilj na umu.
Svrha putovanja je otići na mesto gde možemo pronaći izgubljeni sastojak naše sopstvene zrelosti.
4. Živeti pun život
Jedna od najupadljivijih stvari o Geteu je koliko je, u stvari, on postigao,
koliko su prostrani bili njegovi horizonti i koliko široka njegova interesovanja, ispostavilo se.
On je ovo istražio, posebno, kroz njegovo najpoznatije delo, Faust.

Thai: 
เกอเธ่ตระหนักได้ว่าสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่หนังสือนำทางที่ละเอียดกว่านี้
แต่คือ คนที่ใช่ เพื่อที่จะพลอดรักด้วย
ใครบางคนที่จะสามารณถ่ายทอดจิตวิญญาณมาสู่ร่างกายของเขาในที่ๆที่เขาย่ำอยู่
ในบทกวีของเขา เขาอธิบายถึงผู้หญิงที่เขาพบ ซึ่งเขาเรียกเธอว่า เฟาส์ติน่า
เขาใช้ช่วงเวลายามบ่าย นอนเอื่อยบนที่นอน
เธอไม่ใช่คนที่ฉลาดหลักแหลม แต่เธอหายใจเอาจิตวิญญาณของ โรมออกมา
เธอเล่าเรื่องราวชีวิตของเธอให้เขาฟัง
เกี่ยวกับ ตึกที่เธอเดินผ่านระหว่างที่จะไปตลาด โบสถ์แพนธีออน
โบสถ์ บาโรค ที่ถูกออกแบบโดย เบอร์นีนี่ ที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีชื่อเสียง
มันเป็นแค่ตึกที่ดันมาอยู่แถวๆนั้น
ในขณะที่เธอกำลังไปซื้อ นม และ มะเขือม่วง
สำหรับเกอเธ่ จุดประสงค์ของการเดินทาง
ไม่ใช่แค่ การผ่อนคลาย หรือ การพักจากกิจวรรตประจำวัน
เขามีเป้าหมายที่ใหญ่กว่านั้นในหัว
จุดมุ่งหมายของการเดินทางคือการไปที่...
ที่เราทุกคนจะหาวัตถุดิบที่หายไปในการปรุงแต่ง วุฒิภาวะของเรา
4. ใช้ชีวิตให้ถึงขีดสุด
สิ่งหนึ่งที่เตะตาหลายๆคนเกี่ยวกับเกอเธ่คือ เขาทำอะไรหลายๆอย่างเยอะแค่ไหน
ความกว้างของมุมมองทางโลก และ ความสนใจด้านต่างๆของเขา
เขาค้นหาสิ่งต่างๆเหล่านี้จาก ผลงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของเขา เฟาสต์

Portuguese: 
Goethe percebeu que o que ele precisava não era um guia específico, mas a pessoa correta para se ter um caso com.
Alguém que incorporaria o espírito do local em que estava.
Em seus poemas, descreve a mulher que conheceu - a qual chama de Faustina.
Eles passam tardes vagarosas na cama. Ela não tem um grande intelecto, mas carrega consigo o espírito de Roma.
Ela lhe conta sobre sua vida, sobre as construções por onde passa ao caminho do mercado; do Panteão, da Igreja Barroca idealizada por Bernini
As quais ela nem sabia que eram tão famosas. Eram apenas construções que estavam pelos seus arredores, quando estava a ordenhar vacas e receber seu leite.
Para Goethe, o significado da realização de uma viagem não é para relaxamento ou uma parada abrupta da rotina; ele tinha um objetivo maior em sua mente.
O objetivo da viagem é ir a um lugar onde podemos achar um ingrediente perdido de nossa maturidade.
4. VIVENDO A VIDA AO MÁXIMO.
Uma das coisas impressionantes sobre Goethe é o quanto ele fez, o quão grande suas visões foram, além do quão variados seus interesses eram.
Ele explorou isso particularmente por meio de sua mais famosa  obra: '' O Fausto ''.

Arabic: 
أدرك غوته أن ما يحتاجه
لم يكن دليلا سياحية أكثر دقة،
بل علاقة مع شخصٍ مناسب
شخصٍ من شأنه أن يُجسد
روح المكان الذي كان فيه.
في قصائده، كان يصف المرأة التي التقى بها
أسماها: فوستينا.
كانا يقضيان فترة ما بعد الظهر كسولين في السرير.
لم تكن مثقفة عظيمة،
لكنها كانت تتنفس روح روما.
تخبره عن حياتها،
عن المبنى الذي تمر به في طريقها إلى السوق
عن البانتيون
عن كنيسة الباروك التي صممها برنيني،
والتي لم تُدرك أنها كانت كنيسة شهيرة.
كانت كلها مجرد مبانٍ
قُدّرَ لها أن بالجوار
أثناء ذهابها لإحضار الحليب والباذنجان.
الغاية من السفر عن غوته
ليس الاسترخاء، أو كسر الروتين
كان في ذهنه هدفٌ أسمى.
والهدف من السفر هو الذهاب إلى مكان ما،
حيث يمكن أن نجد العنصر المفقود
من عناصر النضج.
4. عشِ الحياة على أكمل وجه
واحدة من أكثر الأمور اللافتة في شخصية غوته، هي
كيف كانت آفاقه واسعة، واهتماماته أيضا،
ويتضح هذا على وجه التحديد
من خلال كتابه الأكثر شهرة: فاوست.

English: 
Goethe realized that what he needed was not a more elaborate guidebook,
but the right person to have an affair with;
someone who would embody the spirit of the place he was in.
In his poems he describes the woman he meets, whom he calls Faustina.
They spend lazy afternoons in bed.
She's not a great intellectual, but she breathes the spirit of Rome;
she tells him about her life, about the building she passes on her way to the market, the Pantheon,
a Baroque church designed by Bernini, which she hadn't even realized were famous;
they were just the buildings that happened to be around when she was getting the milk and the aubergines.
For Goethe, the point of travel isn't relaxation or just taking a break from routine, he had a bigger goal in mind;
the aim of travel is to go to a place where we can find a missing ingredient of our own maturity.
4. Living Life to the Fullest
One of the most striking things about Goethe is how much he did,
how broad his horizons were, and how wide his interest came to be;
He explored this particularly through his most famous work, Faust.

French: 
Goethe se rendit compte que ce dont il avait besoin n’était pas un guide moral élaboré,
mais la bonne personne avec qui avoir une aventure.
Quelqu’un qui incarnerait l’esprit de l’endroit où il se trouvait.
Dans ses poèmes, il décrit la femme qu’il fréquente, qu’il appelle Faustina.
Ils passent les après-midis paresseusement au lit,
elle n’est pas une grande intellectuelle, mais elle respire l’esprit de Rome.
Elle lui parle de sa vie, des bâtiments qu’elle voit sur son chemin vers le marché,
le Panthéon, une église baroque conçue par Bernini,
dont elle ne se rendait même pas compte qu’ils étaient célèbres.
Ils étaient simplement les bâtiments qui se trouvaient là autour d’elle,
quand elle allait chercher le lait et les aubergines.
Pour Goethe, l’utilité du voyage
n’est pas seulement la détente ou casser la routine,
il avait un but plus grand en tête :
le but du voyage est d’aller dans un endroit où l’on peut trouver un ingrédient manquant à notre propre maturité.
Vivre la vie à fond
L’une des choses les plus frappantes chez Goethe
est le nombre de choses qu’il a accomplies,
la largesse de ses horizons, et l’étendue de ses intérêts.
Il explora cela en particulier à travers l’une de ses œuvres les plus célèbres : Faust.

Italian: 
Goethe si accorse che ciò di cui aveva bisogno non era una guida elaborata,
ma la giusta persona con la quale avere una relazione,
qualcuno che incarnasse lo spirito del luogo dove si trovava.
Nelle sue poesie, Goethe descrive la donna incontrata, chiamandola Faustina.
Insieme, passano oziosi pomeriggi a letto.
Lei non è una grande intellettuale, ma respira lo spirito di Roma.
Lei gli parla della sua vita,
degli edifici che vede andando al mercato: il Pantheon, e
una chiesa barocca progettata da Bernini, chiesa che non sapeva essere così famosa.
Erano solo gli edifici che le erano intorno
mentre comprava il latte e le melanzane.
Per Goethe, lo scopo del viaggio
non è lo svago o semplicemente prendersi una pausa dalla routine.
Aveva in testa un obbiettivo più grande.
Lo scopo del viaggio è andare in un posto
dove si può trovare un pezzo mancante della propria maturità.
4. Vivere appieno la vita
Uno degli aspetti più impressionanti di Goethe è la quantità di cose fatte,
la vastità dei suoi orizzonti, e l'ampiezza del suo interesse.
Tutto questo lo esplorò in maniera particolare attraverso la sua opera più famosa, "Faust".

English: 
Goethe realized that what he needed
was not a more elaborate guidebook,
but the right person
to have an affair with,
someone who would embody
the spirit of the place he was in.
In his poems he describes the woman
he meets, whom he calls Faustina.
They spend lazy afternoons in bed.
She's not a great intellectual,
but she breathes the spirit of Rome.
She tells him about her life,
about the building she passes on
her way to the market, the Pantheon,
a Baroque church designed by Bernini,
which she hadn't even realized were famous.
They were just the buildings
that happened to be around
when she was getting the
milk and the aubergines.
For Goethe, the point of travel
isn't relaxation or
just taking a break from routine.
He had a bigger goal in mind.
The aim of travel is to go to a place,
where we can find
a missing ingredient of our own maturity.
4. Living Life to the Fullest
One of the most striking things
about Goethe is how much he did,
how broad his horizons were,
and how wide his interest came to be;
He explored this particularly
through his most famous work, Faust.

Vietnamese: 
Goethe nhận ra ông không cần
một sách hướng dẫn du lịch chi tiết hơn,
mà là một người phù hợp để đặt tình cảm;
một hiện thân cho linh hồn của nơi ông ở.
Trong tập thơ, ông tả về
cô gái ông gặp và gọi là Faustina.
Họ trải qua buổi trưa nhàn nhã trên giường.
Cô ấy không phải là trí thức,
nhưng cô ấy thở hơi thở của Rome;
cô ấy kể ông nghe về cuộc sống, về tòa nhà
cô đi qua khi đi chợ là điện Pantheon,
một nhà thờ Baroque do Bernini thiết kế
mà đến chính cô cũng không biết nó nổi tiếng;
chúng chỉ là những tòa nhà tình cờ nằm ở đó
khi cô đi lấy sữa và cà tím.
Với Goethe, đi du lịch không phải để thư giãn
hay nghỉ ngơi, ông có một mục tiêu lớn hơn;
du lịch có mục đích là đi đến nơi ta có thể
tìm một nguyên liệu còn thiếu cho sự trưởng thành.
4. Sống cho ra sống
Một trong những điều nổi bật nhất
về Goethe là những điều ông làm;
chân trời lớn và mối quan tâm
của ông rộng nhường nào;
Ông đi sâu về điều này
trong tác phẩm nổi tiếng nhất, Faust.

Polish: 
Goethe zdał sobie sprawę, że nie potrzebuje bardziej wymyślnego przewodnika,
ale odpowiedniej osoby do romansu.
Kogoś, kto ucieleśniłby ducha miejsca, w którym się znajdował.
W swoim wierszu opisuje kobietę, którą spotyka i nazywa ją Faustyna.
Spędzają leniwe popołudnia w łóżku.
Nie jest wielką intelektualistką, ale oddycha duchem Rzymu.
Opowiada mu o swoim życiu,
o budynkach, które mija po drodze do rynku, o Panteonie,
o barokowych kościołach zaprojektowanych przez Berniniego, o których nawet nie wiedziała, że są znane.
Dla niej były to po prostu budynki, które były dookoła,
gdy szła po mleko i bakłażany.
Dla Goethego, istotą podróżowania
nie była relaksacja ani przerwa od rutyny.
Dla niego to coś więcej.
Istotą podróżowania jest dotrzeć na miejsce,
gdzie możemy znaleźć brakujący składnik naszej dojrzałości.
4. Żyj pełnią życia
Jedną z najbardziej uderzających kwestii dotyczących Goethego jest to jak dużo dokonał,
jak szerokie miał horyzonty i jak różne miał zainteresowania.
Eksplorował je szczególnie przy swojej najsłynniejszej  powieści "Faust"

Spanish: 
Goethe se dio cuenta que lo que necesitaba no era una guía turística más elaborada,
necesitaba la persona correcta con la que tener un amorío;
alguien que encarnara el espíritu del lugar en el que estaba.
En sus poemas describe la mujer que conoce, a quien llama Faustina.
Pasan tardes apacibles en la cama.
No es una gran intelectual, pero respira el espíritu de Roma;
le cuenta sobre su vida, sobre el edificio por el que pasa camino al trabajo, el Panteón
una iglesia barroca diseñada por Benini, que ella no sabía que eran famosos;
eran simplemente los edificios que estaban alrededor mientras compraba leche y berenjenas.
Para Goethe, viajar no es para relajarse o solo descansar de la rutina, tenía una idea más grande en mente;
el objetivo del viaje es ir donde uno puede encontrar un ingrediente que nos falta en nuestra propia madurez.
4. Vivir la vida al máximo
Una de las cosas más impresionantes sobre Goethe es cuánto hacía,
lo amplio de sus horizontes, y lo extenso de sus intereses.
Exploró esto particularmente a través de su trabajo más famoso, Fausto.

Turkish: 
Goethe, ihtiyacının daha ayrıntılı bir gezi rehberi olmadığını anladı,
ihtiyacı olan; doğru kişiyle aşk yaşamaktı
bu yerin ruhunu içinde taşıyan biriyle.
Şiirlerinde, Faustina dediği ve tanıştığı bu kadını anlatır.
Yatakta tembellik yaparlar.
Kültürlü filan değildir ama nefesinde Romanın ruhu vardır.
Goethe'ye hayatından bahseder
Pazara giderken yanından geçtiği binaları, Pantheon'u
Bernini tasarımı Barok kiliseyi anlatır, ki ünlü olduklarını hiç bilmezmiş.
Süt almaya, patlıcan almaya gittiğinde
zaten hep orada duran binalarmış.
Gothe için seyahatin amacı
sadece ferahlama veya rutinden kaçma değildir.
Aklında daha büyük amaçlar vardır.
Yolculuğun amacı bir yere gitmektir
ama kendi olgunlaşmamızın kayıp unsurunu bulabileceğimiz bir yere.
4- Hayatı dolu dolu yaşamak
Goethe'nin hayatındaki en çarpıcı şeylerden biri yaptığı şeylerin çokluğu,
ufkunun genişliği ve ilgisinin fazlalığıdır.
Bunları özellikle onun ünlü eseri Faust'ta görürürüz.

Serbian: 
Gete je radio na Faustu celog njegovog života,
najraniji crteži idu nazad do njegovih tinejdžerskih godina
i on jedino odlučio da je završio kada je bio u ranim osamdesetim.
Faust dolazi u dva dela i zajedno izvođenje traje nekih 13 sati.
Gete nikada nije odgledao celo izvođenje i vrlo malo ljudi jeste od tada.
Faust je srednjevekovni akademik i učenjak, veoma je učen, ali on ne radi mnogo.
On je nepotpun u ljubavi, nije stvorio nikakav novac i nema nikakvu moć.
Njegovo znanje je neplodno, njegov život se čini besmislen i on bi želeo da je mrtav.
Ali onda je dobio posetu od đavola, pod nazivom Mefista,
koji mu nudi bezgraničnu energiju, dobar izgled
 i veštinu da može da radi šta god poželi.
Pitanje je: "Šta bi Faust uradio?"
Prva opasnost za Faust je da jednostavno ostane akademik koji odbija svetski uticaj;
sa đavoljovom pomoći, mogao bi da bude krajnji knjiški moljac; mogao bi da se dočepa najstarijih retkih skripti.
Ali Faust postaje umoran od reči i žudi za delima.

Turkish: 
Goethe, Faust üzerinde bütün hayatı boyunca çalıştı, ilk taslakları deikanlıyken yazmıştı
ve nihayet bitirmeye karar verdiğinde 80' li yaşlarındaydı.
Faust iki bölümden oluşan bir oyundur ve toplamda yaklaşık 13 saat sürer.
Goethe oyunun tamamını hiç izlemedi ve bunu yapan çok az kişi oldu.
Faust bir ortaçağ akademisyeni ve hocasıdır.
Çok bilgili ancak çok şey yapmayan biridir.
Aşkta hüsrana uğramıştır, parası yoktur ve güçlü biri değildir.
Bilgisi kendine fayda sağlamamıştır, hayatı anlamsızdır ve ölmeyi dilemektedir.
Fakat bir gün  Mefistofeles adındaki şeytan onu ziyarete gelir
ve ona sınırsız zindelik ve yakışıklılık vaat eder
ayrıca istediği her şeyi yapma gücü olacaktır.
Mesele şudur: Faust ne yapmak isteyecektir?
Faust için birinci tehlike; dünyaya direnip bir hoca olarak kalacaktır.
Şeytanın yardımıyla en alim kişi olacaktır.
En nadide kitapları da elde edebilecektir.
Ama Faust artık yazıdan bıkmış ve  birşeyler yapmak için yanıp tutuşmaktadır.
İkinci tehlike ise; bu yeni gücünü

Modern Greek (1453-): 
Ο Γκαίτε δούλευε τον Φάουστ από έφηβος
και θεώρησε πως ολοκλήρωσε το έργο του όταν έγινε 80 ετών.
Ο Φάουστ έχει δύο μέρη και
συνολική διάρκεια 13 ώρες.
Ο Γκαίτε δεν είδε ποτέ ολόκληρο το έργο και μόνο λίγοι το έχουν δει.
Ο Φάουστ είναι ένας ακαδημαϊκός και λόγιος του Μεσαίωνα.
Αν και ιδιαίτερα μορφωμένος δεν έχει καταφέρει πολλά.
Αποτυχημένος στον έρωτα, χωρίς χρήματα και χωρίς εξουσία.
Η γνώση του είναι στείρα, η ζωή του άσκοπη, θέλει να πεθάνει.
Αλλά τότε τον επισκέπτεται ο Διάβολος, ο Μεφιστοφελής,
που του προσφέρει αστείρευτη ενέργεια, ομορφιά,
και την ικανότητα να κάνει ό,τι επιθυμεί.
Το ερώτημα είναι: Τι θέλει να κάνει ο Φάουστ;
Ο πρώτος δρόμος είναι να παραμείνει ακαδημαϊκός.
Με τη βοήθεια του Διαβόλου μπορεί να κατακτήσει την απόλυτη γνώση.
Θα μπορεί να διαβάσει τα πιο σπάνια χειρόγραφα.
Αλλά ο Φάουστ δεν θέλει  άλλη γνώση, θέλει εμπειρίες.
Ο δεύτερος δρόμος αφορά το πώς θα χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του

Vietnamese: 
Cả cuộc đời Goethe dành ra để viết Faust;
những bản nháp sớm nhất
viết từ thời niên thiếu.
Mãi đến khi bước qua tuổi 80,
ông mới quyết định dừng bút.
Faust có hai phần, cả vở diễn
dài khoảng 13 tiếng.
Bản thân Goethe chưa từng xem trọn vở
và cũng chỉ có vài người đã xem hết vở.
Faust là một học giả thời trung cổ, ông
rất uyên bác nhưng chẳng chịu làm gì.
Ông không thỏa mãn trong tình yêu,
chẳng làm ra tiền mà cũng chẳng có quyền lực.
Học vấn của ông vô ích, cuộc sống của
ông vô vị và ông ước được chết đi.
Nhưng rồi một con quỷ dữ tên Mephistopheles
ghé thăm ông,
nó cho ông năng lượng vô biên, vẻ ngoài điển trai
và khả năng làm bất cứ điều gì ông thích.
Câu hỏi là: Faust sẽ muốn làm gì?
Nguy cơ đầu tiên của Faust là vẫn làm một
học giả chống lại những cám dỗ vật chất;
nhờ ác quỷ giúp, ông có thể thành con mọt sách tối thượng;
ông có thể có những văn bản cũ hiếm nhất.
Nhưng Faust trở nên chán ngôn từ
và muốn hành động.

English: 
Goethe worked on Faust all his life;
the earliest sketches go back to his teens
and he only decided he was done with it when he was in his early eighties.
Faust comes in two parts and together the performance takes about 13 hours.
Goethe himself never saw the whole thing and few people have ever since.
Faust is a medieval academic and scholar, he's very learned, but he doesn't do very much.
He's unfulfilled in love, he hasn't made any money, and he has no power.
His knowledge is sterile, his life feels pointless, and he wishes he could die.
But then he is visited by a devil, called Mephistopheles,
who offers him boundless energy, good looks, and the ability to do whatever he wants.
The question is: what will Faust want to do?
The first danger for Faust is to just stay an academic who resists worldly impact;
with the Devil's help he could be the ultimate bookworm; he could get his hands on the oldest rarest manuscripts.
But Faust gets weary of words and longs for action.

Polish: 
Goethe pracował nad "Faustem" przez większość swojego życia. Pierwsze szkice sięgają jego nastoletniości.
Zdecydował, że Faust jest skończony krótko po tym jak skończył 80 lat.
Faust ma dwie części i przedstawienie go na scenie zajmuje w sumie około 13 godzin.
Sam Goethe nigdy nie widział całości i do dzisiejszych czasów udało się to tylko kilku osobom.
Tytułowy bohater - Faust - jest akademickim uczonym.
Jest bardzo wykształcony, ale za dużo w życiu nie robi.
Jest niespełniony w miłości, nie dorobił się dużego majątku i nie ma żadnej władzy.
Jego wiedza jest bezużyteczna, jego życie wydaje się nie mieć celu i ma nadzieje umrzeć.
Właśnie wtedy nawiedza go diabeł o imieniu Mefistofeles,
który oferuje mu niewyczerpaną energię, atrakcyjny wygląd
i możliwość zrobienia czegokolwiek zapragnie.
Pytanie brzmi: co pragnie zrobić Faust?
Pierwszym zagrożeniem dla Fausta jest zostanie wykładowcą, który nie chce mieć wpływu na świat.
Z pomocą diabła, mógłby stać się przecież prawdziwym molem książkowym.
Mógłby położyć dłoń na najstarszych i najrzadszych manuskryptach.
Lecz Faust ma już dosyć słów i chce działać.
Drugim zagrożeniem jest to, że użyje nowych mocy

Spanish: 
Goethe trabajó en Fausto toda su vida;
Lo primeros borradores se remontan a su adolescencia
y decidió que lo había terminado cuando tenía poco más de ochenta.
Fausto tiene dos partes y en su conjunto la representación dura alrededor de 13 horas.
El mismo Goethe nunca lo vio completo, y  desde ese entonces, pocas personas lo han visto.
Fausto es un académico medieval y estudioso, sabe mucho, pero no hace mucho.
Está insatisfecho en el amor, no amasó fortuna y no tiene poder.
Su conocimiento es estéril, siente que su vida no tiene sentido, y desea poder morir.
Pero es visitado por un demonio, llamado Mefistófeles,
quien le ofrece energía sin límites, ser atractivo y la habilidad de hacer lo que quiera.
La pregunta es: ¿qué querrá hacer Fausto?
El primer peligro para Fausto es simplemente convertirse en un académico inmune al mundo;
con la ayuda del diablo, podría ser el mejor ratón de biblioteca; tener los manuscritos más antiguos y raros.
Pero Fausto se aburre de las palabras y ansía la acción.

English: 
Goethe worked on Faust all his life,
the earliest sketches go back to his teens.
And he only decided he was done with it
when he was in his early 80s.
Faust comes in two parts and together,
the performance takes about 13 hours.
Goethe himself never saw the whole thing
and few people have ever since.
Faust is a medieval academic and scholar.
He's very learned, but he
doesn't do very much.
He's unfulfilled in love, he hasn't made
any money, and he has no power.
His knowledge is sterile, his life feels
pointless, and he wishes he could die.
But then he is visited by a devil,
called Mephistopheles,
who offers him boundless
energy, good looks,
and the ability to do
whatever he wants.
The question is:
what will Faust want to do?
The first danger for Faust is to just stay
an academic who resists worldly impact.
With the Devil's help,
he could be the ultimate bookworm.
He could get his hands on
the oldest rarest manuscripts.
But, Faust gets weary of words
and longs for action.
Now the second danger is that
he will use his new powers

Italian: 
Goethe lavorò al Faust tutta la vita: le prime bozze risalgono all'adolescenza.
E sentì di averlo ultimato solamente superati gli 80 anni.
Faust è diviso in due parti, che unite richiedono circa 13 ore per essere interpretate.
Goethe stesso non vide mai l'intera opera, e da allora solo pochi ci sono riusciti.
Faust è uno studioso ed accademico medievale.
È molto colto, ma non è niente di particolare.
È inappagato in amore, non ha molti soldi, e non ha alcun potere.
La sua conoscenza è sterile, la sua vita sembra priva di scopo, e vorrebbe morire.
Ma poi riceve la visita di un demonio, Mefistofele,
il quale gli offre energia illimitata, un bell'aspetto
e il potere di fare ciò che gli pare.
La domanda è: cosa vorrà fare Faust?
Il primo pericolo per Faust sarebbe quello di rimanere un accademico emarginato dagli affari mondani:
con l'aiuto del diavolo, infatti, potrebbe diventare il topo da biblioteca definitivo.
Potrebbe mettere mano sui manoscritti più rari ed antichi.
Ma Faust è stanco delle parole e brama l'azione.
Come secondo rischio, Faust potrebbe usare i nuovi poteri

Arabic: 
عمل غوته على فاوست طوال حياته،
أقدم المسوّدات تعود إلى أيام مراهقته.
ولم يقرر إنهاء الكتاب
إلا بعد أن بلغ الثمانين من عمره.
فاوست عبارة عن جزأين
يمكن تأديتهما معا في غضون 13 ساعة
حتى غوته نفسه لم يشاهد الأداء كاملا
وقليل من الناس فعلوا ذلك.
فاوست هو أكاديمي وعالم من القرون الوسطى.
وهو متعلّم بشكل جيد
لكنه لا يعمل الكثير.
لم يحصل على كفايته من الحب،
ولا يملك مالا، أو قوة.
المعرفة التي يملكها مُجدبة، ويشعر
أن حياته بلا هدف، ويتمنى الموت.
لكن بعد ذلك، جاءته زيارة من شيطان
يُدعى: مفستوفيليس.
والذي عرض عليه طاقة لا نهائية
ومظهرا جيدا
والقدرة على صنع ما يشاء.
السؤال هو:
ما الذي يريد فاوس أن يصنعه ؟
الخطر الأول لفاوست هو أن يبقى
مجرد أكاديميٍّ، ويقاوم تأثير العالم فيه.
بمساعدة الشيطان،
يمكنه أن يصبح المثقف الأعظم
يمكنه أن يضع يده على أقدم وأندر المخطوطات.
لكن فاوست شعر بالضجر من الكلمات،
وحن إلى العمل
الخطر الثاني الآن، هو أن
يستخدم قوته الجديدة

Portuguese: 
Goethe trabalhou em tal obra a sua vida inteira. Os rascunhos mais velhos datam a época de sua juventude. Ele apenas decidiu que o livro estava completo quando alcançou cerca de 80 anos.
'' O Fausto '' é composto de duas partes, e juntas a performance teatral dura cerca de trinta horas.
O próprio Goethe nunca viu tal inteira, e poucas pessoas o fizeram.
Fausto é um acadêmico medieval. Ele é muito sábio, mas não faz muitas coisas.
Ele não teve sucesso no amor, nunca juntou grandes somas de dinheiro e não tem poder.
Seu conhecimento é estéril - insignificante. Sua vida parece sem-sentido e desejava morrer.
Mas então, ele é visitado por um demônio chamado '' Mefistófeles '', o qual o oferece energia ilimitada, aparência excepcional e a habilidade de fazer o que ele quiser.
A questão é: '' O que Fausto irá querer fazer? ''
O primeiro perigo para Fausto é apenas continuar sendo um acadêmico, que resiste impacto geral.
Com a ajuda do demônio, ele poderia ser o maior leitor de todos, pôr suas mãos nos mais velhos e preciosos manuscritos, mas Fausto se cansa de palavras e deseja ação.

French: 
Goethe travailla sur Faust toute sa vie.
Les premières traces de son oeuvre remontent à son adolescence,
et il décida qu’il était prêt seulement quand il avait près de 80 ans.
Faust est en deux parties, et en tout la représentation dure environ 13 heures.
Goethe lui-même n’a jamais vu l’œuvre entière, et peu de gens l’ont vue depuis lors.
Faust est un savant et universitaire médiéval.
Il est très instruit, mais il ne fait pas beaucoup de choses.
Il n’est pas épanoui dans l’amour,
il n’a pas amassé d’argent,
et il n’a pas de pouvoir.
Son savoir est stérile, sa vie semble dénuée de sens
et il voudrait mourir.
Mais ensuite, un diable lui rend visite, du nom de Méphistophélès,
qui lui offre une énergie sans fin, une belle apparence,
et la possibilité de faire tout ce qu’il veut.
La question est « qu’est-ce que Faust aura envie de faire ? ».
Le premier danger pour Faust
est de rester un savant qui résiste l’impact du monde.
Avec l’aide du diable,
il pourrait être « le rat de bibliothèque par excellence »,
il pourrait se procurer les manuscrits les plus anciens.
Mais Faust est las des mots, et cherche l’action.
Le deuxième danger est que Faust décide

Thai: 
เกอเธ่ใช้เวลาสร้างสรรค์ เฟาสต์ทั้งชีวิตของเขา การร่างเรื่องครั้งแรกย้อนหลับเมื่อสมัยเขายังเป็นวัยรุ่น
และเขาพึ่งตัดสินใจว่าเขาเสร็จจากเรื่องนี้ ในช่วงอายุ 80 ต้นๆ
เฟาสต์มีสองตอน และ เมื่อทั้งสองตอนมารวมกัน การแสดงจะใช้เวลาทั้งหมด 13 ชม.
เกอเธ่เองยังไม่เคยดูละครของตัวเองทั้งเรื่อง และ มีไมกี่คนนักที่ได้ดูจนจบ
เฟาสตืเป็น นักวิชาการ และ นักศึกษา ในยุคกลาง
เขาถูกสอนมาเยอะ แต่เขาไม่ได้รู้เยอะเลย
เขาไม่ได้ถูกเติมเต็มในด้านความรัก ไม่ได้ทำเงินได้มากเท่าไหร่ และ ไม่มีอำนาจ
ความรู้ที่เขามีไร้ประโยชน์ ชีวิตของเขาไร้จุดมุ่งหมาย และ เขาหวังที่จะตาย
แต่หลังจากนั้นเขาก็พบกับ ปีศาจ ชื่อว่า เมฟิสโตเฟลีส
ซึ่งเสนอ พลังที่ไม่มีสิ้นสุด ความหล่อเหลา
และ ความสามารถที่จะทำอะไรก็ได้ที่เขาต้องการ
คำถามคือ แล้วเฟาสต์อยากจะทำอะไร?
ความอันตรายแรกสำหรับ เฟาสต์คือ การเป็น นักวิชาการโดยไม่สนใจ สิ่งกระตุ้นทางโลก
ด้วยความช่วยเหลือจากปีศาจ เขาจะสามารถเป็นหนอนหนังสืออย่างสมบูรณ์แบบ
เขาจะมีสิทธ์ได้อ่านต้นฉบับ หนังสือที่เก่าที่สุด และ หายากที่สุด
แต่เฟาสต์ เบื่อที่จะฟังคำพูดและหวนหาการกระทำ
ทีนี้ ความอันตรายอย่างที่สองคือ การที่เขาจะใช้อำนาจใหม่ที่ได้มา

Vietnamese: 
Nguy cơ thứ hai là ông dùng sức mạnh mới này
để thỏa mãn mọi dục vọng
ông trở thành một kẻ đam mê khoái lạc.
Faust hưởng thụ một tí;
ông đến một quán rượu và khiến mọi người say,
ông đến một cuộc truy hoan to lớn.
Nhưng rồi ông nhận ra cái
ông thực sự tìm là cái đẹp và tình yêu.
Điều này dẫn ông xa rời sex và rượu.
Nguy cơ thứ ba là Faust sẽ trở thành một thủ lĩnh
chính trị kiêu ngạo và nông cạn;
nhưng ở phần hai của vở kịch,
Faust theo đuổi một mục đích lớn lao hơn:
ông dẫn dắt sự phát triển của một đất nước mới
có bóng dáng của Cộng hòa Hà Lan,
vào thời bấy giờ là xã hội thành công
và tiên tiến nhất thế giới.
Faust là một câu chuyện đạo đức cho
tất cả chúng ta;
ông cho chúng ta những hố sâu cuộc đời
và cách để né tránh chúng.
Faust có tri thức rất rộng,
nhưng ông không làm học giả;
ông thích sex, nhưng ông không
sa vào trụy lạc;
ông thích quyền lực nhưng ông không
lạm dụng nó để thỏa tính vĩ cuồng;
ông bắt nó làm việc để phục vụ
mục đích cao cả.
Nghiệp lộ của Faust cũng như Goethe.
Faust về cơ bản đang chỉ ta thấy lý thuyết
để sống cho ra sống;

Turkish: 
bütün dünyevi zevklerini tatmin etmede kullanırsa
tam bir hedoniste (alemci-hazcı) dönüşecektir.
Faust bazı şeyleri dener
Bir bara gider, herkesi körkütük sarhoş eder ve dev bir seks partisine katılır.
Ama sonra, aslında aradığı şeyin güzellik ve aşk olduğunu anlar
ve bu onu seks ve alkolden uzaklaştırır.
Üçüncü tehlike; Faust kendinden emin fakat sığ bir politik lider olacaktır.
Oyunun ikinci bölümünde, Faust büyük  idealler peşinde koşar.
Sonunda yeni bir ülkenin kuruluşunu organize eder.
Ülke biraz Hollanda Cumhuriyetini andırır,
o zamanlar dünyanın en aydın ve başarılı toplumu bu ülkededir.
Faust bizlere ahlakı anlatan bir öyküdür.
Bize hayatın tuzaklarını ve onlardan nasıl kaçınacağımızı anlatır.
Faust çok biligili bir adamdır ama bir hoca olmaya karşı çıkar.
Seksi sever ama çapkınlık yapmaya kalkışmaz.
Güçlü olmayı sever ama onu kendi egosu için kullanmaz.
Gücünü soylu amaçlar için kullanır.
Faust'un kariyeri Goethe'ninkine benzemez.
Faust temelde bize nasıl dolu dolu yaşanacağına dair bir teori (yol) sunar.

Italian: 
per soddisfare ogni appetito sessuale.
Potrebbe diventare un edonista puro.
E in un certo senso, Faust segue questa via.
Si reca in una locanda e fa ubriacare tutti, facendo una gran baldoria.
Ma poi si rende conto che ciò che cerca realmente è la bellezza, l'amore.
E questo lo disillude dal sesso e dall'alcol.
Il terzo pericolo è che Faust diventi un leader politico sicuro, ma superficiale.
Ma nella seconda parte dell'opera, Faust insegue uno scopo più imponente.
Alla fine, progetta lo sviluppo di una nuova nazione,
in qualche modo una reminiscenza della Repubblica delle Sette Province Unite,
che all'epoca era la società più illuminata ed apprezzata del mondo.
"Faust" è una storia di moralità per tutti noi.
Ci mostra sia quali sono le trappole della vita, sia come poterle evitare.
La conoscenza è importante per Faust, ma rifugge dall'essere un accademico.
Ama il sesso, ma non cede alla depravazione.
Il potere lo intriga, ma non lo usa per megalomania:
lo mette al servizio di nobili fini.
Il percorso della carriera di Faust non è come quella di Goethe.
Faust in pratica sta spiegandoci una teoria su come vivere appieno una vita.

French: 
d'utiliser ses nouveaux pouvoirs pour satisfaire tous ses appétits sensuels,
il pourrait devenir un pur et simple hédoniste.
Faust s’embarque quelque peu sur cette voie-là,
il va dans un bar et rend tout le monde saoul,
il participe à une énorme orgie.
Mais ensuite il se rend compte que ce qu’il recherche vraiment
est l'amour et la beauté.
Et cela l’écarte du sexe et de l’alcool.
Le troisième danger,
c’est que Faust devienne un dirigeant politique confiant mais superficiel.
Mais durant la deuxième partie de la pièce,
Faust poursuit un but plus noble :
il décide finalement d’organiser le développement d’un nouveau pays,
qui évoque d’une certaine manière la République des Provinces-Unies des Pays-Bas
qui à l’époque était la société la plus brillante et éclairée du monde.
Faust est un récit de morale pour nous tous.
Il nous montre à la fois les écueils de la vie
et comment nous pouvons les éviter.
Faust connaît beaucoup de choses,
mais il résiste à l’idée d’être un universitaire.
Il aime le sexe,
mais il ne se laisse pas aller à la débauche.
Il aime le pouvoir,
mais ne sombre pas dans la mégalomanie,
il l’utilise pour le travail et l’accomplissement de fins nobles.
La carrière de Faust n’est pas sans rappeler celle de Goethe.
Faust nous dresse une théorie
qui nous apprend comment vivre une vie remplie.

Spanish: 
Ahora el segundo peligro es que usará sus nuevos poderes para gratificar todos sus apetitos sexuales;
tal vez se convierta en un hedonista puro.
Fausto recorre algo de este camino, va a un bar y emborracha a todo el mundo, va a una gran orgía,
pero luego se da cuenta que busca  realmente belleza y amor, y esto lo hace alejarse del sexo y del alcohol.
El tercer peligro es que Fausto se convertirá en un líder político confiado y superficial;
pero en la segunda parte de la obra, Fausto busca un propósito más grande:
al final organiza un país nuevo, que recuerda un poco a las Provincias Unidas de los Países Bajos,
que en su época era la sociedad más ilustrada y exitosa del mundo.
Fausto es una moraleja para todos nosotros;
nos muestra las trampas de la vida y cómo podemos evitarlas.
Fausto sabe mucho, pero se resiste a ser un académico;
ama el sexo, pero no cae en el desenfreno;
le gusta el poder pero no es megalómano;
usa el poder al servicio de fines nobles.
La carrera de Fausto se parece a la de Goethe.
Fausto esencialmente nos delinea una teoría de cómo vivir una vida plena:

Polish: 
do zaspokojenia swoich zmysłów.
Mógłby stać się po prostu czystym hedonistą.
Faust podąża trochę tą drogą.
Idzie do baru, upija mocno wszystkich i idzie na wielką orgię.
Wtedy zdaje sobie sprawę z tego, że to czego na prawdę chce to piękno i miłość.
To odciąga go od seksu i alkoholu.
Trzecim zagrożeniem jest to, że Faust stanie się pewnym siebie, ale płytkim przywódcą politycznym.
W drugiej części sztuki, Faust dąży do wyższego celu.
Finalnie organizuje nowe państwo,
które trochę przypomina Republikę Niderlandów,
która w tym czasie była najbardziej oświeconą i osiągającą sukcesy społecznością na świecie.
Faust jest umoralniającą opowieścią dla nas wszystkich.
Pokazuje nam pułapki życia, oraz sposoby ich ominięcia.
Faust wie o wielkich sprawach, ale nie chce być tylko nauczycielem akademickim.
Kocha seks, ale nie chce oddać się rozpuście.
Lubi władzę, ale nie używa jej dla megalomanii.
Przekłada to na pracę i służbie szlachetnemu zakończeniu.
Ścieżka kariery Fausta nie różni się wiele od Goethego.
Poprzez "Fausta" nakreśla nam teorie życia pełnią życia.

Arabic: 
ليُشبع شهيته العارمة للطعام
قد يصبح مجرد شهواني نقي
يمعن فاوست في هذا الطريق
فيذهب إلى حانة، ويُسكر جميع من فيها
ويصل إلى ذروة العربدة والمجون
لكنه يدرك بعد ذلك، أن ما يبحث عنه حقا
وهو الحب والجمال.
وهذا ما يقوده إلى الشرب والجنس.
الخطر الثالث هو أن يصبح فاوست
سياسيا واثقا، لكن سطحي
ولكن في الجزء الثاني من المسرحية،
ينتهج فاوست غرضا أسمى.
في نهاية المطاف يبدأ بإنشاء
إصلاحات تعصف بالبلاد
تذكرنا -إلى حد ما- بالجمهورية الهولندية،
والتي كانت -في ذلك الوقت- أكثر المجتمعات
تنوُّرا ونجاحا في العالم.
فاوست هي قصة أخلاقية لنا جميعا
عرضَ في المؤلف المزالق في حياتنا
وأرانا كيف نتجنبها.
فاوست يعرف الكثير،
لكنه أن يكون أكاديميا.
يحب الجنس، ولكنه لا يسلم نفسه للمجون.
يحب السلطة ولكنه لا يسلم نفسه لجنون العظمة.
فهو يستخدم ذلك لخدمة الغايات النبيلة.
مسار فاوست الوظيفي لا يختلف عن مسار غوته
فاوست يمعن في اقتفاء أثرٍ لنظرية
تمكننا من أن نعيش حياة كاملة.

Modern Greek (1453-): 
για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των αισθήσεων.
Μπορεί να γίνει ένας ηδονιστής.
Ο Φάουστ δοκιμάζει για λίγο αυτόν τον δρόμο.
Πάει σε ένα μπαρ, όλοι μεθούν και καταλήγουν σε ένα όργιο.
Αλλά μετά συνειδητοποιεί ότι αυτό που θέλει είναι ομορφιά κι έρωτας.
Κι αυτό τον καθοδηγεί μακριά από το σεξ και το αλκοόλ.
Ο τρίτος δρόμος είναι να γίνει ένας ισχυρός, αλλά ρηχός ηγέτης.
Στο β' μέρος του έργου ο Φάουστ επιδιώκει έναν υψηλότερο στόχο.
Καταφέρνει να οργανώσει μια νέα χώρα
που θυμίζει την Ολλανδική Δημοκρατία,
η οποία ήταν τότε η πιο πετυχημένη κοινωνία του κόσμου.
Ο Φάουστ είναι μια ιστορία για την ηθική.
Δείχνει τις παγίδες της ζωής και πώς μπορούμε να τις αποφύγουμε.
Ο Φάουστ γνωρίζει πολλά, αλλά δεν θέλει να είναι ένας ακαδημαϊκός.
Αγαπά το σεξ, αλλά δεν θέλει να ενδώσει στην ακολασία.
Αγαπά τη δύναμη, αλλά δεν επιθυμεί τη μεγαλομανία.
Θέλει να εξυπηρετήσει με αυτή ευγενείς σκοπούς.
Η καριέρα του Φάουστ μοιάζει με αυτή του Γκαίτε.
Ο Φάουστ παρουσιάζει μια θεωρία τρόπου ζωής.

Serbian: 
Sada, druga opasnost je da bi koristio njegove nove moći da zadovolji svaku svoju senzualnu želju;
možda postane čisti hedonista.
Faust, nekim delom, ode ovim putem; on ode u bar i napije sve u njemu, ide na velike orgije,
ali onda shvata da ono što zaista želi je lepota i ljubav i ovo ga otera od seksa i alkohola.
Treća opasnost je da bi Faust mogao postati pouzdan ali veoma površan politički lider,
Ali u drugom delu predstave, Faust prati mnogo veću svrhu:
na kraju organizuje razvitak nove države, koja donekle podseća na Holandsku Republiku,
koja je u to vreme bila najprosvećenije i najuspešnije društvo na svetu.
Faust je moralna priča za sve nas.
On nam pokazuje oba, i padove njegovog života i kako bi mogli da ih izbegnemo.
Faust poznaje mnogo, ali odbija da bude akademik,
on voli seks, ali se ne daje u preteravanje,
on voli moć, ali je ne koristi za megalomaniju,
sve to koristi u plemenite svrhe.
Faustova karijera nije toliko drugačija od Geteove.
Faust, u suštini, traži za nas teoriju kako da živimo pun život.

English: 
Now the second danger is that he will use his new powers to gratify every sensual appetite;
he might become just a pure hedonist.
Faust goes some way down this path; he goes to a bar and gets everyone very drunk, he goes to huge orgy,
but then he realizes that what he really seeks is beauty and love, and this leads him on from sex and alcohol.
The third danger is that Faust will become a confident, but shallow political leader;
but in a second part of the play, Faust pursues a grander purpose:
eventually he organizes the development of a new country, somewhat reminiscent of the Dutch Republic,
which at that time was the most enlightened and successful society in the world.
Faust is a morality tale for all of us;
he shows us both the pitfalls of life and how we might avoid them.
Faust knows a great deal, but he resists being an academic;
he love sex, but he doesn't give way to debauchery;
he likes power but he doesn't use it for megalomania;
he puts it to work in the service of noble ends.
Faust's career path is not unlike Goethe's.
Faust is essentially tracing for us a theory of how to live a full life:

Thai: 
เพื่อบำเรอ ความกระหายทางโลกในทุกๆด้าน
เขาอาจจะกลายเป็น วายร้ายอย่างสมบูรณ์แบบไปเลยก็ได้
เฟาสต์ได้เดินตามทางนี้ไประยะหนึ่ง
เขาไปร้านเหล้า มอมเหล้าให้ทุกคนในนั้น และ จากนั้นก็ไปร่วมเพศสัมพันธ์หมู่
แต่จากนั้นเขาก็ได้ตระหนักว่าความจริงแล้วสิ่งที่เขาหวนหาที่แท้จริง คือความสวยงามและความรัก
และนี่ก็เป็นสิ่งที่ผละเขาออกมาจาก เรื่องเพศ และ แอลกอฮอลล์
ความอันตรายอย่างที่สามคือ เฟาสต์จะกลายเป็น ผู้นำทางการเมือง ที่มีความมั่นใจ แต่ เป็นคนคิดตื้น
แต่ในช่วงที่สองของ การแสดง เฟาสต์เลือกที่จะไปตาม จุดมุ่งหมายที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
และในที่สุดเขาได้จัดตั้งประเทศใหม่ขึ้นมา
ซึ่งมีความคล้ายคลึงบางส่วน กับ สาธารณรัฐ ดัทช์
ซึ่งในตอนนั้นเป็นสังคมที่มีความสำเร็จ และ รู้แจ้ง มากที่สุดในโลก
เฟาสต์เป็น ละครสั่งสอนศีลธรรม ให้กับพวกเราทุกคน
เขาแสดงให้เห็นถึงจุดตกต่ำของชีวิต และ วิธีที่เราสามารถหลีกเลี่ยงมัน
เฟาสต์ได้ข้อเสนอที่น่าดึงดูดใจ แต่เขาเลือกที่จะไม่เป็น นักวิชาการ
เขารัก เซ็กส์ แต่เขาไม่เอาตัวไปแลกกับการกระทำชั่ว
เขาชอบอำนาจแต่เขาไม่ได้ใช้มันจนบ้าอำนาจ
เขาลงมาทำงานจริง ในงานแห่งคุณธรรม
เส้นทางอาชีพของ เฟาสต์ไม่เหมือนเกอเธ่
เฟาสต์แค่ร่างทฤษฎีแห่งการมีชีวิตอย่างสมบูรณ์ให้พวกเราดู

Portuguese: 
O segundo perigo é que ele usaria os seus poderes para gratificar qualquer desejo carnal ou apetite.
Ele poderia se tornar um puro hedonista. Fausto toma tal rumo temporariamente. Ele vai a um bar e deixa todos embebedados, vai a uma orgia...
...mas então percebe que o que ele de fato almeja é amor e beleza. E tais o tiram do caminho do prazer carnal e da bebida.
O terceiro perigo é que Fausto se tornaria um confiante, porém raso líder político. Mas na segunda parte da obra, Fausto busca um propósito maior; eventualmente organiza o desenvolvimento de uma nova nação...
...de algum jeito reminiscente da República Holandesa, a qual era a mais iluminada e bem-sucedida sociedade da época.
'' O Fausto '' é um conto de moralidade para todos nós. Ele tanto nos mostra o fundo do poço da vida, como também fala como evitá-los.
Fausto sabe muito, mas resiste ser um acadêmico. Ele ama sexo, mas não dá caminhos a devassidão. Ele gosta de poder, mas não o usa egoisticamente, e sim o fazendo servir fins nobres.
A carreira de Fausto não é tão desigual quanto a de Goethe. Ele está essencialmente nos mostrando o caminho de como viver a vida ao máximo.

English: 
to gratify every sensual appetite.
He might become just a pure hedonist.
Faust goes some way down this path.
He goes to a bar and gets everyone
very drunk, he goes to huge orgy.
But then he realises that what
he really seeks is beauty and love.
And this leads him on from sex and alcohol.
The third danger is that Faust will become
a confident, but shallow political leader.
But in the second part of the play,
Faust pursues a grander purpose.
Eventually he organises
the development of a new country,
somewhat reminiscent of the Dutch Republic,
which at that time was the most enlightened
and successful society in the world.
Faust is a morality tale for all of us.
He shows us both the pitfalls of life
and how we might avoid them.
Faust knows a great deal,
but he resists being an academic.
He love sex, but he doesn't
give way to debauchery.
He likes power but
he doesn't use it for megalomania.
He puts it to work
in the service of noble ends.
Faust's career path is not unlike Goethe's.
Faust is essentially tracing for us
a theory of how to live a full life.

Serbian: 
On je veoma zainteresovan za ideje, ali nije učenjak,
posetio je Italiju, ali nije ostao tamo,
vraća se svom poslu, pokušava administraciju i uču kako da rukuje moći,
ali jednom kada savlada ovu stranu sebe, on ide dalje.
Faustijska ideja je ta da bi se razvili potpuno,
moramo da flertujemo sa stvarima koje se veoma opasne, ali da se držimo onoga što je stvarno važno.
5. Nauka za umetnike
Gete je poslednji Evropljanin koji se bavio određenom vrstom značajnih stvari:
pisanje velikih romana i predstava i da igra veliku ulogu u nauci.
Njegova su se interesovanja kretala kroz geologiju, meteorologiju, fiziologiju i hemiju,
a njegov najbitniji posao je bio u botanici.
1790-e je proizveo naučni rad:
 "Metamorfoza Biljaka",
i knjigu optika i boja, pod nazivom "Terorija Boja",
 koja je objavljena 1810. godine.
Posle toga, ova kombinacija veoma bitnih dela u umetnosti i nauci, je nestala iz Evropske civilizacije.
Gerter nam ukazuje zašto se ovo desilo.

Italian: 
È molto interessato alle ideologie, ma non allo studio.
Visita l'Italia, ma non ci rimane:
Torna al lavoro.
Prova quindi a goverare, ed impara ad esercitare il potere.
Una volta padroneggiata questa parte di sé, prosegue senza fermarsi.
L'idea Faustiana è che, per crescere in maniera completa,
dobbiamo misurarci con cose piuttosto pericolose,
tenendo comunque a mente il senso di uno scopo superiore.
5. Scienza per persone artistiche
Goethe fu l'ultimo europeo a compiere un certo tipo di azioni ragguardevoli:
scrivere grandi romanzi, opere teatrali, e giocare un ruolo importante per la scienza.
Il suo interesse spaziava tra geologia, meteorologia, fisiologia e chimica.
E il suo lavoro più importante fu condotto in botanica.
Nel 1790 produsse uno studio, "La Metamorfosi delle Piante",
e un libro sull'ottica e i colori, dal titolo
 "Teoria dei Colori",
pubblicato nel 1810.
In seguito, questa combinazione di opere significative
nelle arti e nelle scienze
sparì dalla civiltà europea.
Goethe ci offre una guida sul perché ciò accada.

Thai: 
เขาสนใจในแนวคิดต่างๆ แต่ไม่ใช่นักเรียน
เขาไปเที่ยวอิตาลี แต่ไม่ได้ปักหลักอยู่ที่นั่น
เขากลับไปทำงาน
เขาลองการปกครอง และเรียนรู้ที่จะจัดการกับอำนาจ
แต่เมื่อเขาประสบความสำเร็จทางด้านนี้แล้ว เขาก็เปลี่ยนแนวทางต่อไป
แนวคิดแบบ เฟาสตื คือการที่จะพัฒนาตนเองให้สมบูรณ์แบบได้นั้น
เราต้องลองแกว่างเท้าหาเสี้ยนดูบ้าง
แต่อย่าละทิ้งจุดมุ่งหมายที่สูงกว่าไป
5. วิทยาศาสตร์สำหรับ พวกติสต์
เกอเธ่เป็นคนยุโรปคนสุดท้ายที่ทำสิ่งที่น่าจดจำไว้หลายอย่าง
เช่น เขียนบทและละครที่น่าตื่นตาตื่นใจ รวมถึง มีบทบาทสำคัญในวงการวิทยาศาสตร์
ความสนใจของเขาไล่ไปตั้งแต่ ธรณีวิทยา อุตุนิยมวิทยา จิตวิทยา และ เคมี
และงานที่สำคัญที่สุดของเขา อยู่ในสวนพฤกษาศาสตร์
ในปี 1790 เขาได้สร้างสรรค์งานวิจัย การเปลี่ยนสัณฐานของพืช
และ หนังสือ เกี่ยวกับ เลนส์ และ สี ชื่อ ทฤษฎีของสี
ซึ่งถูกตีพิมพ์ในปี 1810
หลังจากนั้น การรวมตัวกันของงานวิจัยที่สำคัญนี้
ในวงการ ศิลปะ และ วิทยาศาสตร์
ก็ได้หายไปจาก อารยธรรมยุโรป
เกอเธ่ได้ให้แนวทางกับพวกเราว่าทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้น

English: 
he's very interested in ideas, but not a scholar;
he visits Italy, but he doesn't stay there;
he goes back to work: he tries out administration and learns how to wield power,
but once he's mastered this side of himself he moves on.
The Faustian idea is that in order to develop fully,
we have to flirt with things that are quite dangerous, but hold on to a sense of higher purpose.
5. Science for Artsy People
Goethe was the last European to do a certain kind of remarkable things:
to write great novels and plays, and also to play a significant role in science.
His interest ranged through geology, meteorology, physiology, and chemistry,
and his most important work was in botany.
In 1790 he produced a study: The Metamorphosis of Plants,
and a book on optics and color, called The Theory of Colors, was published in 1810.
Thereafter this combination of very significant work in the arts and in the sciences disappears from the European civilization.
Goethe gives us some guidance as to why this has happened.

Spanish: 
está muy interesado en las ideas, pero no es un estudioso:
visita Italia, pero no se queda ahí;
vuelve a trabajar: prueba la administración y aprende a controlar el poder.
pero una vez que ha dominado este lado de sí mismo, sigue su camino.
La idea faustiana es que para poder desarrollarse por completo,
hay que coquetear con cosas muy peligrosas, pero debemos mantener el sentido de un propósito superior.
5. Ciencia para humanistas
Goethe fue el último europeo en hacer cierto tipo de cosas notables:
escribir grandes novelas y obras, y también tener un rol significativo en las ciencias.
Sus intereses iban desde la geología, meteorología, fisiología y química,
y su trabajo más importante fue en botánica.
En 1790 produjo un estudio: La Metamorfosis de las Plantas,
y un libro sobre óptica y color, llamado la Teoría de los Colores, y se publicó en 1870.
En adelante, la combinación de trabajo importante en artes y ciencias desaparece de la civilización europea.
Goethe nos da algunas guías sobre porqué esto ha pasado.

Arabic: 
فهو مهتم جدا بالأفكار،
لكنه ليس عالما.
يزور إيطاليا، لكنه لا يبقى هناك.
يعود إلى العمل.
ويخوض غمار الإدارة ليتعلم
كيف عليه أن يمارس السلطة.
ولكن، ما إن يتقن هذا الجانب من شخصيته
إلا ويمضي إلى شأن آخر.
الفكرة الفاوستية هي:
إذا أردنا أن نرتقي بأنفسنا
فإن علينا العبث مع الأشياء التي
تبدو خطيرة
مع الإبقاء على الإحساس بغاية أسمى.
5. العلوم للمنشغلين بالفن
غوته كان آخر الأوروبيين الذين قاموا
بأعمال لافتة كهذه:
كتابة روايات ومسرحيات عظيمة،
وأيضا القيام بدور مهم في العلوم.
تراوحت اهتماماته بين الجيلوجيا، علم الأرصاد، الأحياء، والكيمياء.
وأكثر أعماله أهمية كان في علم النبات.
في عام 1790، نشر دراسة:
التحول في النباتات.
وكتابا في علم البصريات واللون،
سماه: نظرية الألوان،
نُشر في عام 1810.
بعد ذلك، هذا المزيج من الأعمال
العظيمة
في الفنون والعلوم.
اختفت من الحضارة الأوروبية.
يرشدنا غوته إلى الطريقة التي
حدث بها هذا الأمر

English: 
He's very interested in ideas,
but not a scholar.
He visits Italy, but he doesn't stay there.
He goes back to work.
He tries out administration and
learns how to wield power.
But once he's mastered
this side of himself, he moves on.
The Faustian idea is that
in order to develop fully,
we have to flirt with things
that are quite dangerous,
but hold on to a sense of higher purpose.
5. Science for Artsy People
Goethe was the last European to
do a certain kind of remarkable things:
to write great novels and plays, and also
to play a significant role in science.
His interest ranged through geology,
meteorology, physiology, and chemistry.
And his most important work was in botany.
In 1790, he produced a study,
The Metamorphosis of Plants,
and a book on optics and colour,
called The Theory of Colours,
was published in 1810.
Thereafter, this combination
of very significant work
in the arts and in the sciences
disappears from the European civilization.
Goethe gives us some guidance
as to why this has happened.

Modern Greek (1453-): 
Ενδιαφέρεται για τις ιδέες αλλά όχι ως λόγιος.
Επισκέπτεται την Ιταλία , αλλά δεν μένει εκεί.
Επιστρέφει στη δουλειά.
Δοκιμάζει τον κόσμο της διοίκησης και μαθαίνει πώς να αντλεί εξουσία.
Αλλά άπαξ και πετύχει το στόχο του, προχωρά.
Η ιδέα στον Φάουστ είναι πως για να αναπτυχθούμε πλήρως,
πρέπει να φλερτάρουμε με τον κίνδυνο,
αλλά να μας συγκρατεί ένας ανώτερος σκοπός.
5. ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Ο Γκαίτε ήταν από τις τελευταίες μεγάλες ευρωπαϊκές μορφές:
συνέγραψε μυθιστορήματα κι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιστήμη.
Τα ενδιαφέροντά του αφορούσαν τη γεωλογία, μετεωρολογία, τη φυσική και τη χημεία.
Κι η πιο σημαντική δουλειά του ήταν στη Βοτανολογία.
Το 1790 εξέδωσε τη μελέτη "Η Μεταμόρφωση των Φυτών"
κι ένα βιβλίο για τα χρώματα, "Η Θεωρία των Χρωμάτων."
εκδόθηκε το 1810.
Μετά από αυτόν, ο συνδυασμός
τεχνών και επιστημών κι η επίτευξη μεγάλων έργων
εξαφανίζεται στον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Ο Γκαίτε μας δίνει μια ιδέα για το λόγο που έγινε αυτό.

Polish: 
Jest bardzo zainteresowany ideałami, ale nie jest naukowcem.
Odwiedza Włochy, ale w nich nie zostaje.
Wraca do pracy.
Wypróbowuje administrację i uczy się jak okiełznać chęć władzy.
Lecz gdy już opanowuje tą część siebie, posuwa się dalej.
Idea faustyzmu mówi, że aby w pełni się rozwinąć
musimy poflirtować z rzeczami, które są trochę niebezpieczne,
ale trzymać się wyższego celu, który nam przyświeca.
5. Nauka jest też dla artystów
Goethe był ostanim europejczykiem, który dopuścił się pewnego rodzaju niepowtarzalnych rzeczy:
zarówno napisał świetne powieści oraz sztuki, jak i odegrał znaczącą rolę w nauce.
Jego zainteresowania opiewały geologię, meteorologię, fizjologię i chemię.
A najbardziej znaczącą pracę wykonał w botanice.
W 1790, dokonał badania - "Metamorfoza Roślin"
oraz napisał książkę o optyce i kolorach, którą nazwał "Teoria Kolorów"
która została wydana w 1810.
Po tym wszystkim, to połączenie bardzo znaczących prac
zarówno w sztuce jak i w nauce
znika z cywilizacji europejskiej,
Goethe daje nam kilka wskazówek dlaczego tak się dzieje.

Portuguese: 
Ele é muito interessado em ideias, mas não um acadêmico. Visita a Itália, mas não fica por lá. Ele volta ao trabalho, tenta administração, aprende a usar o poder, mas quando finalmente o masteriza, procura outra coisa.
A ideia faustiana é que para nos desenvolvermos completamente, temos que flertar com coisas bem perigosas, mas nos segurarmos a um senso de bem maior.
5. CIÊNCIA PARA HOMENS DA ARTE.
Goethe foi o último europeu a fazer um conjunto de coisas marcantes; escrever grandes obras e peças teatrais e também... ajudar na descoberta científica.
Os seus interesses variavam de Geologia, Meteorologia, Fisiologia e Química. O seu mais importante trabalho foi na Botânica.
Em 1790, produziu um estudo sobre a metamorfose das plantas, além de um livro sobre ótica e cor, chamado de '' A Teoria das Cores '', o qual foi publicado em 1810.
Logo depois, tal junção de obras artísticas e descobertas científicas some da civilização europeia.

Vietnamese: 
ông rất hứng thú với những ý tưởng,
nhưng không thích làm học giả
ông đến thăm Italy, nhưng không ở đó;
ông trở lại làm việc; ông thử sức trong việc
quản trị và quản lý quyền lực;
nhưng khi thành thạo rồi, ông lại tiếp tục ra đi.
Tư tưởng Faust cho rằng để
phát triển đầy đủ,
chúng ta phải tiếp xúc với những thứ nguy hiểm
đồng thời phải tâm niệm một mục đích cao hơn.
5. Khoa học cho những người nghệ thuật
Goethe là người châu Âu cuối cùng
làm những thứ phi thường:
viết những tiểu thuyết và kịch vĩ đại,
đồng thời đóng vai trò quan trọng trong khoa học.
Mối quan tâm của ông trải rộng từ địa lý,
khí tượng học, sinh lý học và hóa học
công trình quan trọng nhất của ông
nằm ở lĩnh vực thực vật học.
Năm 1790, ông ra mắt nghiên cứu:
Sự Biến hóa của Cây cỏ,
và một cuốn sách về quang học và màu có tựa
Thuyết Màu sắc, xuất bản năm 1810.
Sau đó, sự kết hợp của những công trình ý nghĩa
trong nghệ thuật và khoa học biến mất khỏi văn minh châu Âu.
Goethe cho chúng ta lời giải của chuyện này.

French: 
Il est très intéressé par les idées
mais n’est pas un savant.
Il visite l’Italie, mais il n’y reste pas.
Il retourne au travail, il essaie l’administration
et apprend comment exercer du pouvoir.
Mais une fois qu’il a maîtrisé cette part de lui-même,
il va de l’avant.
L’idée faustienne est qu’afin de se développer pleinement,
on doit flirter avec des choses qui sont assez dangereuses,
mais ensuite se raccrocher à un but supérieur.
La science pour les personnes artistiques
Goethe fut le dernier Européen à accomplir un certain nombres de choses remarquables :
écrire de grands romans et pièces
et jouer un rôle important dans la science.
Ses intérêts allaient de la géologie à la météorologie, physiologie et chimie,
et ses travaux les plus importants concernaient la botanique.
En 1790 il élabora une étude, « La Métamorphose des plantes »,
et un livre sur l’optique et les couleurs, nommé « le Traité des couleurs », fut publié en 1810.
Par la suite, cette combinaison de travaux de haute importance dans les domaines de l’art et de la science
disparut de la civilisation européenne.
Goethe nous donne un cadre
qui nous permet de comprendre pourquoi cela est arrivé.

Turkish: 
Yeni fikirlerle çok ilgilenir ama bir bilim adamı değildir.
İtalyayı ziyaret eder ama orada kalmaz.
İşine geri döner.
Hükümette çalışır ve gücü nasıl yönlendireceğini öğrenir.
Ama bu konuda ustalaşınca başka  şeylere yönelir.
Faust'un ana fikri ; kemale ermek için (olgunlaşmak)
oldukça tehlikeli şeylerle yakınlaşmamız gerekir
fakat daha yüksek amaçlar güderek.
Entel Dantel Bilim
Goethe belirli türden önemli şeyleri (bir arada) yapan son Avrupalıdır;
muhteşem romanlar ve oyunlar yazmış ayrıca bilimde önemli rol oynamıştır.
İlgi alanları yer bilimden (jeoloji), iklim bilime(meteoroloji) fizyoloji ve kimyaya kadar uzanır.
En önemli çalışması botanik (bitki bilim) alanındadır.
1790 da bu çalışmayı yayınlar " Bitkilerde Metamorfoz (başkalaşım)"
ve Renk Teorisi adını verdiği optik (ışık bilimi) ve renkler üzerine bir kitabı vardır,
1810 yılında yayınlanmıştır.
Ancak daha sonraki dönemlerde Avrupa medeniyeti
onun sanat ve bilimdeki
bu çok dikkate değer çalışmalarını unuttu.
Bunun nedenini anlamada Goethe bize rehberlik eder.

Arabic: 
هو بطلٌ لشعبٍ ترتفع فيه الحساسية الفنية والأدبية.
الذين ينجذبون عن بعد للمواضيع والقضايا الرحبة في العلوم.
والذين يجدون التفاصيل
أقل جاذبية.
أحب غوته العلم الذي
يمكنك القيام به بنفسك،
من خلال النظر الفاحص
للعالم من حولك.
على سبيل المثال، فقد قام بعدد كبير من أبحاثه في النباتات.
في حديقته الخلفية في فايمار.
وقام بعدد كبير من أبحاثه في علم البصريات مع
الشموع وقطع ملونة من الورق
في دراسته.
أحبّ تدريب هذه نفسه بالسؤال
"ما الذي أراه حقا؟"
اهتم غوته كثيرا بالجانب النفسي في علاقتنا
مع بعض الأشياء التي يدرسها العلم:
النباتات، الضوء، الأحجار
بدلا من إقصاء قضايا المدلول الشخصي،
فهو يراها أساسية لتحقيق
الاستقصاء الكامل للطبيعة
كان غوته قلقا بشأن الاتجاه الذي
كان العلم يسلكه
والذي ربطه بشكل خاص
مع عمل إسحاق نيوتن.
كما رآه غوته:
علامة الاحتراف الأكاديمي
لم يكن مهتما بمدلول شخصي
للأشياء التي كانوا يدرسونها،
ومن ثَمّ، ساعد في قتل الموضوع.

French: 
Il est un héros pour les personnes qui possèdent une sensibilité plus littéraire et artistique,
qui se sentent attirés de loin par les thèmes principaux de la science
mais qui trouvent les détails un peu moins attrayants.
Goethe aimait la science que l’on peut faire par soi-même,
en regardant avec attention le monde qui nous entoure.
Par exemple, il a fait beaucoup de recherches sur les plantes dans son propre jardin à Weimar
Il a fait beaucoup de ses recherches sur l’optique
avec des bougies et des bouts de papier coloré dans son bureau.
Il aimait l’enseignement que cela donnait, en se demandant:
« que suis-je réellement en train de voir ? ».
Goethe était très intéressé par l’aspect psychologique de notre relation
avec le genre de choses que la science observe :
les plantes, la lumière, les pierres.
Plutôt que d’exclure la question du sens personnel,
Goethe la voit comme le centre d’une investigation convenable et complète de la nature.
Goethe s’inquiétait de la direction que la science était en train de prendre,
qu’il associait particulièrement avec le travail d’Isaac Newton.
D’après Goethe, les scientifiques n’étaient pas intéressés par le sens personnel de ce qu’ils investiguaient,
et de cette manière, ils ont aidé à anéantir cette discipline.

Serbian: 
On je junak za ljude koji su književno i umetnički osetljivi,
koje, sa distance, privlači široki predmet nauke,
ali kojima su detalji nešto manje interesantni.
Gete je voleo nauku koju možete sami da uradite, jednostavno gledajući svet oko sebe.
Na primer, puno je istraživao biljke u njegovoj bašti, u Vejmaru.
Istraživao je i optike sa svećama i obojenim papirima u njegovom naučnom radu.
Voleo je trening gde se upitate:
"Šta je to zapravo vidim?"
Gete je veoma zainteresovan za psihološki aspekt naših veza, do dela dokle nauka istražuje:
biljke, svetlost, kamenje.
Radije nego da odstrani probleme ličnog značenja,
Gete ih vidi kao ključne i punu istragu prirode.
Gete se brinuo za tok kojim je nauka išla,
koji je on, posebno, asocirao sa delom Isaka Njutna.
Kako je to Gete video, akademski profesionalni naučnik
nije zainteresovan za lično značenje stvari koje bi oni istraživali
i time bi pomogli da ubiju predmet.

Vietnamese: 
Ông là anh hùng của những người có
tri giác nghệ thuật và văn học,
họ bị thu hút khi nhìn khoa học từ xa,
nhưng không có hứng thú với chi tiết.
Goethe thích những môn ông có thể tự làm,
bằng cách quan sát thế giới chung quanh;
ví dụ, ông nghiên cứu rất nhiều về cây cỏ
ở khu vườn của ông tại Weimar,
ông làm nhiều nghiên cứu về quang học bằng nến
và giấy màu;
ông thích sự rèn luyện này khi
hỏi câu, "tôi thực sự thấy gì?"
Goethe rất có hứng thú với khía cạnh tâm lý trong mối quan hệ
giữa ta với những cái khoa học tìm hiểu:
cây cỏ, ánh sáng, đá;
thay vì để sang một bên
ý nghĩa cá nhân,
Goethe thấy chúng là cần thiết cho
sự tìm hiểu cặn kẽ, đầy đủ giới tự nhiên.
Goethe e ngại hướng đi khoa học đang đi
mà ông gắn với nghiên cứu của Isaac Newton.
Goethe thấy một nhà khoa học hàn lâm
chuyên nghiệp
không lưu tâm đến ý nghĩa cá nhân của
thứ mà họ đang tìm hiểu,
và từ đó giết chết môn khoa học.

English: 
He's a hero for people of
a more literary and artistic sensibility,
who are attracted from a distance
to the broad subject matter of science,
but who find the details
a bit less appealing.
Goethe liked science that
you can do yourself,
by looking carefully
at the world around you.
For example, he did
a lot of his research on plants
in his own back garden in Weimar.
He did a lot of his research on optics with
candles and colored pieces of paper
in his study.
He liked the training
this gave in asking oneself
"What do I actually see?"
Goethe was very interested in the
psychological aspect of our relationship
to the sorts of things that science
investigates: plants, light, stones.
Rather than exclude
the issues of personal meaning,
Goethe sees these essential to the
proper and full investigation of nature.
Goethe was worried by
the direction that science was taking,
which he particularly associated
with the work of Isaac Newton.
As Goethe saw it,
the academic professional scientist
wasn't interested in a personal meaning
of the things they were investigating,
and thereby, helped to kill the subject.

Italian: 
egli è un eroe per le persone che hanno una sensibilità letteraria e artistica,
che sono attratte da lontano verso l'ampio tema della scienza,
ma che trovano i dettagli un po' meno allettanti.
A Goethe piaceva la scienza che ci si può creare da soli,
osservando attentamente il mondo che ci circonda.
Per esempio, fece molte ricerche sulle piante
del suo giardino a Weimar.
Condusse molte ricerche sull'ottica
con delle candele e dei pezzi di carta colorata nel suo studio.
Gli piaceva la formazione che ciò comportava semplicemente chiedendosi:
"che cosa vedo veramente?"
Goethe era molto interessato all'aspetto psicologico delle nostre relazioni,
in relazione con le cose che la scienza studia: piante, luce, pietre.
Piuttosto che escludere le faccende di carattere personale,
Goethe le vede invece come fondamentali per studiare correttamente la natura.
Goethe era preoccupato dalla direzione che la scienza stava prendendo,
che associava principalmente alle opere di Isaac Newton.
Per come la vedeva Goethe, Newton
non era interessato nel significato personale degli studi che stava eseguendo,
e così facendo, contribuiva ad uccidere la materia.

Spanish: 
Es un héroe para las personas que tienen una sensibilidad más literaria y artística,
que se sienten atraídas a la distancia por el amplio campo de la ciencia,
pero que encuentran que los detalles no son tan atractivos.
A Goethe le gustaba la ciencia que uno puede hacer solo, al mirar cuidadosamente el mundo alrededor;
por ejemplo, hizo muchas investigaciones sobre plantas en su jardín trasero en Weimar,
realizó muchas investigaciones sobre óptica con velas y papeles de colores en su estudio;
le gustaba el entrenamiento que esto le daba al preguntarse a sí mismo "¿qué es lo que realmente veo?"
Goethe estaba muy interesado en el lado psicológico de nuestro vínculo con las cosas que la ciencia investiga:
plantas, luz, piedras;
más que excluir los temas de significado personal,
Goethe los considera esenciales para que se desarolle la investigación de la naturaleza de forma adecuada.
Goethe estaba preocupado por la dirección que estaba tomando la ciencia,
y la asociaba particularmente al trabajo de Isaac Newton.
Según Goethe, el científico profesional académico
no estaba interesado en el significado personal de las cosas que estaban investigando,
y por tanto ayudaban a matar el tema.

Portuguese: 
Goethe nos dá certa explicação do porquê de isso ter acontecido. Ele é um herói para pessoas com mais sensibilidade voltada às artes...
...o qual recuou dos detalhes dos vastos campos das ciências. Goethe gosta de ciência que você pode fazer por si só, ao olhar meticulosamente ao mundo ao seu redor.
Por exemplo, ele fez muitas de suas pesquisas acerca de plantas em seu próprio jardim em Viena. Grande parte de sua pesquisa sobre ótica foi feita com velas e pedaços coloridos de papéis.
Ele gostava do treinamento que chegava a fazer uma pessoa se perguntar: '' O que será que eu vejo, de fato? ''
Goethe estava muito interessado no aspecto psicológico do nosso relacionamento com as coisas que a ciência instiga. Plantas, luz, pedras.
Ao invés de excluir as nossas ideias pessoais sobre tais coisas, Goethe enxerga isso como essencial para uma investigação feita de modo correto da natureza.
Goethe estava preocupado com a direção que a ciência estava tomando - o qual particularmente se relaciona com o trabalho de Isaac Newton.
Como Goethe percebeu, o acadêmico e cientista profissional não estava interessado no sentido pessoal das coisas que estudava, e, portanto havia ajudado a '' matar '' o assunto.

English: 
He's a hero for people of a more literary and artistic sensibility,
who are attracted from a distance to the broad subject matter of science,
but who find the details a bit less appealing.
Goethe liked science that you can do yourself, by looking carefully at the world around you;
for example, he did a lot of his research on plants in his own back garden in Weimar,
he did a lot of his research on optics with candles and colored pieces of paper in his study;
he liked the training this gave in asking oneself, "what do I actually see?"
Goethe was very interested in the psychological aspect of our relationship to the sorts of things that science investigates:
plants, light, stones;
rather than exclude the issues of personal meaning,
Goethe sees these essential to the proper and full investigation of nature.
Goethe was worried by the direction that science was taking,
which he particularly associated with the work of Isaac Newton.
As Goethe saw it, the academic professional scientist
wasn't interested in a personal meaning of the things they were investigating,
and thereby helped to kill the subject.

Polish: 
Jest bohaterem dla ludzi o bardziej literackiej i artystycznej wrażliwości,
których przyciąga do szerokich tematów nauki,
których jednocześnie trochę mniej interesują detale.
Goethe lubił naukę, którą można odkrywać samemu,
poprzez baczną obserwację świata dookoła nas.
Na przykład, dużą część swoich badań roślin
dokonał w swoim ogrodzie w Weimarze.
Dużo obserwacji w dziedzinie optyki
dokonał dzięki świeczkom i kolorowym kartkom papieru.
Bardzo lubił zadawać sobie pytanie:
"Co ja w zasadzie widzę?"
Goethe był też bardzo zainteresowany psychologicznym aspektem naszych związków
z rzeczami, które bada nauka: roślinam, światłem, kamieniami.
Nie dostrzega on w nich zbędnych artystycznych błahostek.
Goethe widzi je jako konieczne do pełnego poznania natury.
Był on zaniepokojony kierunkiem, w którym zmierza nauka,
który przypisywał pracy Issaca Newtona.
Zdaniem Goethego akademicki badacz
nie był zainteresowany indywidualnym znaczeniem rzeczy, które obaj badali.
Na dodatek pomógł on ukrócić artystyczne spojrzenie Goethego na badaną tematykę.

Turkish: 
Goethe, edebi ve sanatsal duyarlılıkları olan insanların kahramanıydı.
Bu insanlar genel bilimsel konulara uzaktan ilgi duyar
ama ayrıntıları fazla ilginç bulmazlardı.
Goethe, etrafımızdaki dünyaya dikkatle bakarak
kendi kendimize uygulayabileceğimiz bilimi severdi.
Örneğin Weimardaki kendi bahçesinde
bitkiler üzerinde pek çok inceleme yaptı
Çalışma odasında mumlar ve boyalı kağıtlarla
ışık üzerinde pek çok çalışma yaptı.
Kendi kendini şöyle sorular sorarak eğitirdi;
"Gördüğüm şey aslında ne?"
Goethe ilişkilerimizin psikolojik yönüden, bilimin incelediği
bitki, ışık, taş gibi şeylere kadar pek çok şeyle ilgilenirdi.
Gothe bilimde kişisel anlam konusunu  gözardı etmezdi
aksine bunu doğanın tam ve doğru araştırılmasında çok önemli görürdü.
Gothe bilimin gittiği yoldan endişe duyuyordu
ve bu gidişat özellikle Isaac Newton' un çalışmalarıyla bağlantılıydı.
Goethe'nin bakış açısına göre akademik bilim insanları
araştırdıkları şeyin kişisel anlamıyla ilgilenmiyordu
ve bu nedenle de konuyu öldürüyorlardı.

Thai: 
เขาเป็นวีรบุรุษของคนที่มีความสามารถทางด้าน ศิลปะ และ วรรณกรรม
ที่ถูกดึงดูดจากระยะไกลมาหา ประเด็นใหญ่ของวิทยาศาสตร์
แต่ก็เป็นคนที่มองว่ารายละเอียด ทำให้น่าสนใจน้อยลง
เกอเธ่ ชอบวิทยาศาสตร์ที่สามารถทำได้เอง
โดยการมองโลกรอบตัวให้ละเอียดขึ้น
ยกตัวอย่างเช่น การที่เขาทำวิจัยต่างๆเกี่ยวกับพืช
ในสวนหลังบ้านในวัยมาร์
เขาทำวิจัยมากมายเกี่ยวกับเลนส์ด้วย
เทียน และ กระดาษสีในการวิจัยของเขา
เขาชอบการลงมือทำ ซึ่งทำให้เรากลับมาย้อนถามตัวเอง
"จริงๆแล้วฉันมองเห็นอะไรกันแน่?"
เกอเธ่สนใจในด้านจิตวิทยาในความสัมพันธ์ของพวกเรา
จนไปถึงสิ่งที่วิทยาศาสตร์พิจารณ์ อย่าง พืช แสง และ ก้อนหิน
แทนที่จะ ตัดปัญญหาเกี่ยวกกับความหมายส่วนตัวทิ้งไป
เกอเธ่เห็นว่าพวกมันจำเป็น เพื่อการวิเคราห์ธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ
เกอเธ่ กังวลเกี่ยวกับทิศทางของวงการวิทยาศาสตร์
ซึ่งมักจะเจาะจงถึงงานของ ไอแซค นิวตัน
อย่างที่เกอเธ่ได้มองเห็น นักวิชาการวิทยาศาสตร์มืออาชีพ
ไม่ได้ลึกซึ่งกับความหมายส่วนตัวของสิ่งที่พวกเขาวิเคราห์
และด้วยเหตุนี้ เป็นตัวที่ทำลายประเด็น

Modern Greek (1453-): 
Είναι ένας ήρωας για αυτούς που διαθέτουν καλλιτεχνική ευαισθησία
και που έλκονται από πολλά επιστημονικά θέματα,
αλλά δεν ενδιαφέρονται τόσο για τη λεπτομέρεια.
Ο Γκαίτε ενδιαφερόταν για όσα μπορείς να κάνεις μόνος σου
παρατηρώντας τον κόσμο γύρω σου.
Π.χ. μεγάλο μέρος της έρευνάς του στα φυτά την έκανε
στον κήπο του στη Βαϊμάρη.
Έκανε αρκετή έρευνα στην οπτική
χρησιμοποιώντας δικά του κεριά και χρωματιστά χαρτιά.
Του άρεσε ό,τι μπορούσε να μάθει ρωτώντας τον εαυτό του
"Τι πραγματικά βλέπω εδώ;"
Ο Γκαίτε ενδιαφερόταν και για την ψυχολογική πλευρά της σχέσης μας
με όσα μελετά η επιστήμη: φυτά, φως, πετρώματα.
Ο Γκαίτε πιστεύει ότι η προσωπική θεώρηση των πραγμάτων
είναι πολύ σημαντική στην πλήρη κι ενδελεχή μελέτη της φύσης.
Ο Γκαίτε ανησυχούσε με την κατεύθυνση που έπαιρνε η επιστήμη
την οποία συσχέτιζε με τη δουλειά του Νεύτωνα.
Η άποψη του Γκαίτε ήταν ότι ο ακαδημαϊκός επιστήμονας
δεν προσδίδει ένα προσωπικό νόημα σε όσα μελετά,
κι έτσι, τελικά χάνει την ουσία του θέματος.

Portuguese: 
Ao seu envelhecer, Goethe continuou a trabalhar, além de buscar por amor e sexo. Aos seus 70, apaixonou-se por uma mulher chamada Ourika. Sua paixão foi indesejada.
Morreu em sua casa em Weimar, 1832, com 83 anos.
Temos muito com que aprender com ele. Não ouvimos com frequência pessoas declarando que gostariam de ser como Goethe - mas se ouvíssemos -, o mundo seria um lugar mais vibrante e humano.
Se gosta de nossos vídeos... dê uma olhada em nossa loja.
theschooloflife.com/shop
Livros introspectivos, jogos, materiais de escrita e mais...

Thai: 
ในขณะที่เกอเธ่แก่ตัวลง เขายังคงทำงานต่อไป
เขายังคงใฝ่หา รัก และ เซ็กส์
ในช่วงอายุ 70 ของเขา เขาตกหลุมรักกับผู้หญิงที่ชื่อ โอลค์รีเค่อะ
ความใคร่ของเขามีไม่สิ้นสุด
เขาเสียชีวิตที่บ้านของเขาในวัยมาร์ ในปี 1832 สิริอายุได้ 83 ปี
เขามีหลายอย่างมากที่สามารถเรียนรู้ได้จากเขา
เรามักจะไม่ได้ยินคนหวังว่าอยากจะเป็นอย่าง เกอเธ่ บ้าง
แต่หากเราได้ยิน โลกของเราคงจะเป็นที่ที่เต็มไปด้วยสีสันและมนุษยธรรม มากกว่านี้อย่างแน่นอน

Arabic: 
استمر في عمله، مع تقدمه بالعمر.
واستمر بالبحث عن الحب والجنس.
في عامهِ السبعين، وقع في الحُب
مع امرأة تُدعى أُولريكا.
كان الحُب غير متبادلاً.
توفي في منزلهِ في فايمار في عام 1832،
وهو في الثالثة والثمانين من عمره.
هناك الكثير لنتعلمه منه.
نحن لا نسمع الناس غالبا يصرحون بتمنيهم
أن يكونوا مثل غوته.
ولكن إن فعلنا ذلك، فإن العالم بالتأكيد
سيكون أكثرَ حيويةً وإنسانية.

Polish: 
Z wiekiem, Goethe dalej pracował
i szukał miłości i seksu.
Kiedy miał ponad 70 lat, zakochał się w kobiecie o imieniu Ulrike.
Jego miłość nie została odwzajemniona.
Zmarł w swoim domu w Weimarze w 1832 roku w wieku 83 lat.
Możemy się od niego tak wiele nauczyć.
Nieczęsto słyszymy ludzi deklarujących, że chcieliby być trochę bardziej jak Goethe.
Leczy gdyby tak było, świat byłby zdecydowanie wspanialszym i bardziej ludzkim miejscem.

Spanish: 
A medida que envejecía, Goethe siguió trabajando, y siguió buscando amor y sexo;
en sus setenta, se enamoró con una mujer llamada Ulrike; pero su sentimiento no fue correspondido.
Murió en su casa en Weimar en 1832, a la edad de 83 años.
Tenemos mucho que aprender de él;
no solemos escuchar personas que declaren querer ser un poco más como Goethe,
pero si lo hiciéramos, el mundo definitivamente sería un lugar más vibrante y humano.

Modern Greek (1453-): 
Ο Γκαίτε συνέχισε να εργάζεται σε μεγάλη ηλικία.
Όπως και να ερωτεύεται.
Στα 70 του ερωτεύτηκε μια γυναίκα, την ΟυλρΊκε.
Το πάθος του δεν βρήκε ανταπόκριση.
Πέθανε στο σπίτι του στη Βαϊμάρη το 1832 σε ηλικία 83 ετών.
Μπορούμε να μάθουμε πολλά από αυτόν.
Δεν ακούμε συχνά κάποιον να θέλει να είναι σαν τον Γκαίτε.
Αλλά αν ακούγαμε, ο κόσμος μας θα ήταν σίγουρα καλύτερος.

Turkish: 
Yaşlansa bile çalışmaya devam etti
aşk ve seks aramaya da devam etti
70' li yaşlarında Ulrike adlı bir kadına aşık oldu
ama bu aşk karşılıksız kaldı.
1832 de, 83 yaşında Weimardaki evinde öldü.
Ondan öğrenecek çok şeyimiz var.
Biraz daha Goethe gibi olabilsem diyen insanları sık görmüyoruz.
Ama görsek, dünya kesinlikle daha canlı ve insani bir yer olurdu.

English: 
As he aged, Goethe kept on working.
And he kept on seeking love and sex.
In his 70s, he fell in love
with a woman called Ulkrike.
His passion was unrequited.
He died at his house in
Weimar in 1832, aged 83.
We have so much to learn from him.
We don't often hear people declaring
a wish to be a little more like Goethe.
But if we did, the world would definitely
be a more vibrant and humane place.

Vietnamese: 
Về già, Goethe vẫn say sưa làm việc
và tìm kiếm tình yêu cùng sex.
Ở tuổi 70, ông si mê một phụ nữ tên là Ulkrike.
Tình yêu của ông không được đáp lại.
Ông qua đời tại nhà ở Weimar năm 1832, thọ 83.
Chúng ta có rất nhiều thứ để học ở ông.
Chúng ta không hay nghe ai
ước được như Goethe một chút,
nhưng nếu có, thế giới này nhất định
sẽ là một nơi nhân văn và sôi nổi hơn.

French: 
En vieillissant, Goethe continua à travailler
et à rechercher l’amour et le sexe.
Vers ses septante ans, il tomba amoureux d’une femme nommée Ulrike;
sa passion n’était pas réciproque.
Il mourut dans sa maison à Weimar en 1832 à l’âge de 83 ans.
Nous avons tellement à apprendre de lui.
Nous n’entendons pas souvent des gens dire qu’ils souhaiteraient être un peu plus comme Goethe,
mais si c’était le cas,
le monde serait très certainement plus vivant et humain.

Italian: 
Mano a mano che invecchiava, Goethe continuò a lavorare.
E continuò a cercare l'amore ed il sesso.
Superati i 70 anni, s'innamorò di una donna di nome Ulkrike.
La sua passione non era ricambiata.
Morì nella sua casa a Weimar nel 1832, a 83 anni.
Abbiamo così tante cose da imparare da lui.
Non sentiamo spesso una dichiarazione di voler assomigliare di più a Goethe.
Ma se lo facessimo, il mondo sarebbe un posto più vivace ed umano.

English: 
As he aged, Goethe kept on working, and he kept on seeking love and sex;
in his seventies, he fell in love with a woman called Ulkrike; his passion was unrequited.
He died at his house in Weimar in 1832, aged 83.
We have so much to learn from him;
we don't often hear people declaring a wish to be a little more like Goethe,
but if we did, the world would definitely be a more vibrant and humane place.

Serbian: 
Kako je stario, Gete je nastavio sa radom i potražnjom za ljubav i seks.
U njegovim sedamdesetim, zaljubio se
 u ženu zvanu Ulrika. Njegova strast bila je neuzvraćena.
Umor je u 83-oj godini, u njegovoj kući u Vejmaru 1832. godine.
Imamo toliko toga da naučimo od njega,
ne čujemo toliko često da ljudi žele da budu više kao Gete,
ali kada bi to radili,
 svet bi sigurno bio življe i humanije mesto.
