Foucault sarkacı Dünya'nın kendi ekseni etrafında döndüğünü kanıtlayan ilk deneysel çalışmadır.
Bir sarkacın asılma noktası değiştiği halde salınımının değişmediğini gözleyen Foucault,
yeterince büyük bir sarkaç harekete geçirildiğinde, bunun salınım düzeninin değişmeyeceğini, 
yerin, yani Dünya'nın hareket edeceği kuramını geliştirmiştir. 
Dünya dönüyorsa, Dünya ile birlikte sarkacı izleyen gözlemciler de dönecekler, 
buna karşın sarkacın salınım düzlemi hareketsiz kalacaktı. 
Bu nedenle sarkacın salınım düzlemi gözlemcilere göre yavaşça hareket ediyor gibi görünecekti. 
Gerçekte ise, gözlemcilerin dolaysız bir yolla izlemiş oldukları olay,
Dünya'nın kendi etrafında dönmesinin bir sonucuydu.
Düşünceleri ile toplumda büyük bir ilgi uyandıran Foucault'ya...
imparator III. Napolyon, deneyini Paris'teki büyük kubbeli Panthéon binasında yapmasına izin vermiştir.
Sarkacın salınım düzlemindeki değişimin 31 Mart 1851 yılında gözlemciler tarafından izlenebilmesi sağlanmıştır
Bu tarihi deneyi izlemek için Pantheon'a büyük bir kalabalık toplanmıştır. 
Foucault'nun sarkacı hareket ettirmesinden bir saat önce,
titreşim ve hava akımlarına engel olmak üzere, gözlemcilerin hareketsiz ve sessiz olmaları temin edilmiştir.
Sessizce salınımına başlayan sarkacın salınım düzleminde, bir süre herhangi bir değişim gözlenmemiştir.
Bu sessiz bekleyişin ardından gözlemciler, kumun üzerindeki izlerin yavaşça değiştiğini görmüşlerdir. 
Sarkacın salınım düzlemi gözle görünür biçimde dönmektedir. 
Bu topluluk, tarihte ilk kez Dünya'nın kendi ekseni etrafında döndüğüne tanık olmuştur. 
Foucault'nun 1851'de, bu deney sırasında Pantheon'a yerleştirdiği bu sarkaç...
hala aynı yerde asılı durmaktadır.
Dünya'daki pek çok kurum, müze ve laboratuvarlarda, Foucault sarkacına benzeyen sarkaçlar bulunmaktadır. 
Hatta Güney Kutbu'nda da bir tane Foucault sarkacı bulunur.
