
Norwegian: 
Adriene: Velkommen til Crash Course i økonomie, Jeg heter Adriene Hill
Jacob: Og jeg er Jacob Clifford, og i dag skal vi snakke om fattigdom og ekstrem fattigdom
som ikke er enkle tema å snakke om og ikke har en enkel løsning.
Adriene: Men bare fordi det er et vanskelig problem betyr det ikke at vi ikke skal prøve å forstå det. Så la oss gå inn i temaet.
 
Tilbake i 1990 årene, laget FN 8 tusenårs mål som hadde en frist til 2015.
Målene var blandt annet å minke barnedødelighet, få mer likestilling og bekjempe
sykdommer. Men først på listen var å utslette ekstrem fattigdom og hungersnød. Nå. fattigdom betyr
ulike tin i ulike land, fordi det er ulik levestandard rundt omkring i verden.
I U.S en person er offesielt fattig, om han tjener mindre enn $11,770 Dollar (Ca 100600 NOK) i året, rundt $32 per dag.
Dette kaller vi "fattigdomsgrensen", men vi skal her fokusere på ekstrem fattigdom, som

Modern Greek (1453-): 
Καλώς ήρθατε στο Crash Course Economics, είμαι η Adriene Hill
Και εγώ είμαι ο Jacob Clifford,  και σήμερα θα μιλήσουμε για φτώχεια και ακραία φτώχεια
τα οποία δεν είναι εύκολα θέματα ούτε για συζήτηση ούτε για επίλυση.
Αλλά απλά επείδη το πρόβλημα είναι δύσκολο, δεν σημαίνει οτί δεν θα πρέπει να προσπαθήσουμε να το κατανοήσουμε. Οπότε ας ξεκινήσουμε.
[μουσική]
Τη δεκαετία του 1990 τα Ηνωμένα Έθνη δημιούργησαν 8 Αναπτυξιακούς Στόχους Χιλιετίας, με προθεσμία το 2015.
Οι στόχοι συμπεριλάμβαναν θέματα όπως η μείωση της παιδικής θνησιμότητας, η ενίσχυση της ισότητας των φύλω,ν και η καταπολέμηση σημαντικών
ασθενειών. Αλλά το πρώτο στη λίστα ήταν να εξαλειφθεί η ακραία φτώχεια και πείνα. "Φτώχεια" σημαίνει
διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικές χώρες λόγω διαφορετικών προτύπων ζωής στον κόσμο.
Στις ΗΠΑ ένα άτομο ζεί επίσημα σε κατάσταση φτώχειας αν κερδίζει λιγότερο από $11,770 (~10.672,61 €) το χρόνο, περίπου $32 (~29.02 €) τη μέρα.
Αυτό λέγεται "γραμμή φτώχειας" ή "όριο φτώχειας", αλλά θα επικεντρωθούμε στην ακραία φτώχεια, η οποία

Arabic: 
مرحبًا بكم في Crash Course Economics.
أنا أدريان هيل.
وأنا جيكوب كليفورد،
واليوم سنتحدث عن الفقر والفقر المدقع،
وهتان ليستا مشكلتين يسهل الحديث عنهما
وليس حلهما سهلًا.
ولكن مجرد كون مشكلة ما صعبة لا يعني أنه
لا ينبغي لنا محاولة فهمها. فدعونا نفعل ذلك.
"شارة البداية"
في التسعينيات وضعت الأمم المتحدة 8 أهداف
تنموية للألفية مهلتها النهائية هي العام 2015.
تضمنت الأهداف أمورًا مثل خفض معدلات
وفيات الأطفال وتعزيز المساواة بين الجنسين
ومكافحة الأمراض المستعصية.
ولكن الهدف الأول كان القضاء على الفقر والجوع.
يعني الفقر أمورًا مختلفة باختلاف الدول
لأن هناك معايير معيشية مختلفة حول العالم.
في أمريكا يُعد المرء فقيرًا إذا جنى دون 11،770
دولار في السنة، أي حوالي 32 دولار يومياً.
هذا يُسمى "خط الفقر" أو "عتبة الفقر"،
ولكننا سنركز على الفقر المدقع،

iw: 
אדריאן: ברוכים הבאים לקראש קורס בכלכלה, אני אדריאן היל.
ג'ייקוב: ואני ג'ייקוב קליפורד, והיום אנחנו הולכים לדבר על עוני ועוני קיצוני,
אלו לא בעיות שקל לדבר עליהן ולא בעיות שקל לתקן.
אדריאן: אבל זה שהבעיה קשה לא אומר שאנחנו לא צריכים לנסות להבין אותה. אז בואו נכנס לזה.
מוזיקת פתיחה
ג'ייקוב: בשנות ה- 90 האו"ם הגדיר 8 מטרות למילניום החדש, שאמורות להתבצע עד 2015.
המטרות כללו דברים כמו הפחתת תמותת ילדים, קידום השוויון המגדרי ומלחמה במחלות
נפוצות. אבל הדבר הראשון ברשימה היה לבער את העוני והרעב הקיצוניים. עכשיו, ההגדרה של עוני
שונה במדינות שונות מכיוון שיש רמות חיים שונות בעולם.
בארה"ב אדם מוגדר כעני עם הוא מרוויח פחות מ- 11,770$ לשנה, שזה בערך 32$ ליום.
זה נקרא "קו העוני" או "סף העוני", אבל אנחנו הולכים להתמקד בעוני קיצוני, שלפי

Spanish: 
Adriene: Bienvenidos al Crash Course de Economía, yo soy Adriene Hill
Y yo soy Jacob Clifford, y hoy vamos a hablar acerca de la pobreza y pobreza extrema
que no son problemas de los que sea fácil hablar, y mucho menos que sean fáciles de solucionar
Adriene: Pero el solo hecho de que el problema es difícil no significa que no debamos tratar de entenderlo. Así que manos a la obra
[Tema musical de introducción]
Jacob: Hace un tiempo, en los 1990s, las Naciones Unidas crearon 8 Objetivos de Desarrollo del Milenio, que debían cumplirse para el 2015
Los objetivos incluían cosas como la reducción de la mortalidad infantil, promover la igualdad de género y combatir las principales
enfermedades. Pero el primer objetivo en la lista era la erradicación de la pobreza extrema y el hambre. Ahora bien, la pobreza
tiene diferentes significados dependiendo del país en el cual nos encontremos, porque en cada uno de ellos existen diferentes estándares de vida.
En los EE.UU una persona oficialmente se encuentra viviendo en pobreza si ganan menos de $11.770 anualmente, esto es algo como $32 diarios
A esta situación se le conoce como "línea de pobreza" o "umbral de pobreza",  sin embargo vamos a enfocarnos en la pobreza extrema, la cual

English: 
Adriene: Welcome to Crash Course Economics,
I'm Adriene Hill.
Jacob: And I'm Jacob Clifford, and today we're
talking about poverty and extreme poverty,
which are not easy problems to talk about,
and not easy problems to fix.
Adriene: But just because the problem is
difficult doesn't mean we shouldn't try to 
understand it. So let's get into it.
[Theme Music]
Jacob: Back in the 1990's the United Nations created 8
Millennium Development Goals, with a deadline of 2015.
The goals included things like reducing child mortality,
promoting gender equality, and combating major
diseases. But the first on the list was to eradicate
extreme poverty and hunger. Now, poverty means
different things in different countries because there's
different standards of living around the world.
In the U.S. a person is officially living in poverty
if they make less than $11,770 a year, around $32 a day.
This is called the "poverty line" or "poverty threshold",
but we're gonna focus on extreme poverty, which

Norwegian: 
FN forklerer er "en tilstand som karakteriseres som et alvorlig fravik av grunnleggende menneskelige behov som,
mat, rent drikke vann, sanitæranlegg, helse, ly, utdanning og informasjon."
FN definerer "ekstrem" eller "ekstrem fattigdom" som å leve på mindre en $1.25 for dagen. Målet
til FN var å halvere antal personer som lever i ekstrem fattigdom.
Vell, det er nå 2015, resultatene er her, og FN rapporterer at 836 millioner fortsatt lever i ekstrem fattigdom.
Men, det er nedgang fra 1.9 billioner, så suksess. Eller, i det minste mye fremgang. Og Verdens
Banken spår at i 2030 vil antal folk som lever i ekstrem fattigdom kan være mindre
enn 400 millioner. Selvfølgelig, det forutsetter at framgangen som fortsette som den har gjort.
Men det er en men here. Klima forandringer er en trussel mot disse forbedringene i global fattigdom.
Så vi beveger oss i riktig retning, men vi snakker om EKSTREM fattigdom. Fleste
Folk som har kommet ut av ekstrem fattigdom er fortsatt fattig. Veldig fattig. Og det å være fattig
følges av seriøse problemer, fra sykdommer til å ikke ha vann. Inntektsforskjellene har utviklet seg ureguler

Arabic: 
والذي وفقًا للأمم المتحدة هو "حالة تتسم
بالحرمان الشديد من الحاجات الإنسانية الأساسية
كالطعام والماء الصالح للشرب ومرافق الصرف
الصحي والصحة والمأوى والتعليم والمعلومات."
تحدد الأمم المتحدة الفقر "المدقع" أو "المطلق"
على أنه العيش على أقل من 1،25 دولار يوميًا.
الهدف الذي وضعته الأمم المتحدة كان خفض
أعداد الذي يعيشون في فقر مدقع بمقدار النصف.
نحن الآن في 2015، والتقارير الأممية تشير
إلى أن 863 مليون ما زالوا يعيشون في فقر مدقع.
ولكن ذلك الرقم انخفض من 1،9 مليار نسمة،
إذن فهذا نجاح، أو على الأقل تقدم كبير.
ويتنبأ البنك الدولي بأنه بحلول 2030
فإن عدد الذين يعيشون في فقر مدقع قد ينخفض
ليصل ما دون 400 مليون. وذلك بالطبع
على فرض استمرار تحسن الأوضاع بمعدلها الحالي.
ولكن ثمة ملاحظة تنبيهية، فالتغير المناخي خطر
يهدد التقدم المحرز في مشكلة الفقر العالمي.
إذن، نحن نتحرك بالاتجاه الصحيح،
ولكننا نتحدث عن الفقر المدقع،
وغالبية الناس الذين تم انتشالهم من الفقر
المدقع ما يزالون فقراء - فقراء للغاية،
والفقر يصاحبه مشاكل خطيرة، من الأمراض ووصولاً
إلى شح الماء. عدم المساواة في الدخل متفشّ،

Spanish: 
de acuerdo a la O.N.U. es "una condición caracterizada por una severa privación de necesidades humanas básicas, incluyendo
comida, agua potable, instalaciones sanitarias, salud, albergue, educación e información."
La O.N.U define que se vive en "pobreza extrema" o "absoluta" cuando se gana menos de $1,25 diarios. Los objetivos
fijados por la O.N.U. eran reducir el número de personas viviendo en pobreza extrema a la mitad
Y bueno, el 2015 está aquí, los resultados ya pueden ser medidos, y la O.N.U. reporta que 836 millones de personas todavía viven en pobreza extrema.
Pero eso es una disminución de los 1.9 millardos que había, así que es un triunfo. O al menos es un progreso. Y el Banco
Mundial predice que para el 2030 el número de personas viviendo en pobreza extrema podría disminuir a menos
de 400 millones de personas. Por supuesto, eso asumiendo que todas las condiciones sigan mejorando como lo han hecho.
Pero hay un asteristo aquí. El cambio climático es una amenaza a los avances en la pobreza global.
Adriene: De esta forma nos movemos en la dirección correcta, pero estamos hablando de pobreza extrema. La mayoría
de las personas que han superado la pobreza extrema son todavía pobres. Verdaderamente pobres. Y ser pobre
viene acompañado por problemas serios, por enfermedades causadas por falta de agua. La desigualdad de ingresos está extendida,

English: 
according to the U.N. is "a condition characterized by severe deprivation of basic human needs, including
food, safe drinking water, sanitation facilities, health, shelter, education and information."
The U.N. defines "extreme" or "absolute poverty"
as living on less than $1.25 a day. The goals
set by the U.N. was to reduce the number of
people living in extreme poverty by half.
Well, it's 2015, the results are in, and the U.N. reports
that 836 million people still live in extreme poverty.
But that's down from 1.9 billion, so success.
Or at least a lot of progress. And the World
Bank predicts that by 2030 the number of people
living in extreme poverty could drop to less
than 400 million. Of course, that assumes
everything will keep improving as it has.
But there's an asterisk here. Climate change is
a threat to these improvements in global poverty.
Adriene: So we're moving in the right direction,
but we're talking about extreme poverty. Most
people who've been lifted out of extreme poverty
are still poor. Really poor. And being poor
comes with serious problems, from disease
to lack of water. Income inequality is rampant,

iw: 
האו"ם זהו "מצב המאופיין במחסור חמור בצרכים אנושיים בסיסיים הכוללים אוכל,
מים ראויים לשתייה, מתקנים סניטריים, בריאות, מקלט, חינוך ומידע".
האו"ם מגדיר "קיצוני" או "עוני מוחלט" כחיים על פחות מ- 1.25$ ליום. המטרה
שהוגדרה ע"י האו"ם הייתה להקטין את מספר האנשים החיים בעוני קיצוני בחצי.
ובכן, אנחנו ב- 2015, התוצאות כאן, והאו"ם מדווח ש- 836 מיליון אנשים עדיין חיים בעוני קיצוני.
זאת ירידה מ- 1.9 מיליארד, אז יש הצלחה. או לפחות התקדמות משמעותית. והבנק העולמי
צופה שעד 2030 מספר האנשים החיים בעוני קיצוני יכול לקטון לפחות
מ- 400 מיליון. כמובן, זאת בהנחה שהכול ימשיך להשתפר כמו שהיה.
אבל יש כוכבית על הנתון הזה. שינויי האקלים מהווים איום על השיפור הזה בעוני העולמי.
אדריאן: אז אנחנו מתקדמים בכיוון הנכון, אבל אנחנו מדברים על עוני קיצוני. רוב
האנשים שלא נכנסים לקטגוריה של עוני קיצוני עדיין עניים. ויש הרבה
בעיות משמעותיות בלהיות עני, ממחלות למחסור במים. אי השוויון בשכר גדל מאוד

Modern Greek (1453-): 
σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη είναι "η κατάσταση που χαρακτηρίζεται από σοβαρή στέρηση βασικών ανθρώπινων αναγκών, συμπεριλαμβανομένων
φαγητού, πρόσβαση σε πόσιμο νερό, εγκαταστάσεις υγιεινής, υγεία, στέγη, εκπαίδευση και πληροφόρηση."
Τα Ηνωμένα Έθνη ορίζουν την "ακραία" ή "απόλυτη φτώχεια" ως τη ζωή με λιγότερο από $1.25 (~1,13 ευρώ) τη μέρα. Οι στόχοι
που έβαλαν τα Η.Ε. ήταν να μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζούν σε ακραία φτώχεια στο μισό.
Λοιπόν, είναι 2015, έχουμε τα αποτελέσματα, και τα Η.Ε. αναφέρουν ότι 836 εκατ. άνθρωποι ακόμα ζούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Αλλά αυτό είναι χαμηλότερα από το 1,9 δισ., οπότε επιτυχία. Ή τουλάχιστον μεγάλη πρόοδος. Και η Παγκόσμια
Τράπεζα προβλέπει ότι μέχρι το 2030 ο αριθμός των ατόμων που ζούν σε ακραία φτώχεια μπορεί να μειωθεί σε λιγότερο
από 400 εκατ. Φυσικά, αυτό προϋποθέτει όλα να συνεχίσουν να βελτιώνονται όπως πρίν.
Αλλά υπάρχει μια σημείωση εδώ. Η κλιματική αλλαγή είναι μια απειλή πρός όλες αυτές τις βελτιώσεις στην παγκόσμια φτώχεια.
Οπότε προχωράμε στη σωστή κατεύθυνση, αλλά μιλάμε για υπερβολική φτώχεια. Οι περισσότεροι
άνθρωποι που έχουν ξεφύγει από την ακραία φτώχεια είναι ακόμα φτωχοί. Πολύ φτωχοί. Και το να είσαι φτωχός
έρχεται με σοβαρά προβλήματα: από ασθένειες μέχρι έλλειψη νερού. Η εισοδηματική ανισότητα είναι υπερβολική,

English: 
and one in seven people still live without
electricity.
So why is extreme poverty falling? The answer
to this is really complicated. A bunch of
factors like better access to education, humanitarian
aid, and the policies of international organizations
like the U.N. have made a difference. But
the greatest contributor is globalization
and trade. The world's economies and cultures
have become more interconnected and free trade
has driven the growth of many developing economies.
Let's go to the Thought Bubble. World trade
has been growing since the end of the World
War II. Free trade agreements and technological
advances in transportation and communication
mean goods and services move around the world
more easily than ever. And we're talking everything.
From shoes and bananas, to innovations and
ideas.
Take mobile phones. Mobile phones are pretty
much good for everything, including reducing
poverty. According to economist Jeffrey Sachs,
mobile phones are the "single most transformative
technology" when it comes to the developing
world. Phones give people access to banking

Norwegian: 
og en av syv personer lever fortsatt uten elektrisitet.
Så hvorfor er det mindre ekstrem fattigdom nå? Svaret på det er veldig komplisert. Mange
faktorer som bedre tilgang til utdanning, humanitær hjelp, og politikken til internasjonale organisasjoner.
som FN har gjort en forskjell. Men den største bidragsyterne til globalisering
og handel. Verdens økonomier og kulturer har blitt mer sammensveiset og fri handel
har drevet veksten til mange utviklingsøkonomier.
La oss gå til "Tankebobblen". Verdens handelen har vokst siden slutten av
2 Verdenskrig. Fri handel avtaler og teknologiske framskritt i transport og kommunikasjon
varer og service flyttes rundt omkring i verden lettere enn noengang. Og vi snakker alt.
Fra sko til bananer, til oppfinnelser og ideer.
Ta mobil telefoner feks. Mobil telefoner er  fungere til alt! inkludert redusering
av fattigdom. i følge økonomen Jeffrey Sachs, mobiltelefoner er den "Mest formende
teknologien" når det kommer til utviklingslandene. Telefonene gir folk tilgang til bank

Arabic: 
وواحد من بين كل سبعة أشخاص
ما يزالون يعيشون من دون كهرباء.
إذن، لماذا تهبط معدلات الفقر المدقع؟
الجواب على ذلك معقد للغاية
إذ تدخل فيه عوامل عدة، مثل تحسن قدرة
الوصول إلى التعليم والمساعدات الإنسانية
وسياسات منظمات دولية كالأمم المتحدة
كلها شكلت فارقًا. ولكن المساهم الأكبر
هو العولمة والتجارة.
اقتصادات وثقافات العالم أصبحت أكثر ترابطًا
والتجارة الحرة دفعت بعجلة النمو
للعديد من الاقتصادات النامية.
فلننتقل إلى "فقاعة التخيل". التجارة العالمية
تنمو منذ نهاية الحرب العالمية الثانية.
اتفاقات التجارة الحرة
والتقدم التكنولوجي في مجالات النقل والاتصالات
نجم عنهما انتقال السلع والخدمات حول العالم
بسهولة أكبر من أي وقت مضى،
وبذلك نعني كل شيء من الأحذية والموز
وصولًا إلى الابتكارات والأفكار.
خذوا الهواتف النقالة كمثال، حيث يمكن
استخدامها في كل شيء بما في ذلك الحد من الفقر.
وفقًا لخبير الاقتصاد جيفري ساكس، فإن الهواتف
النقالة هي التكنولوجيا التحويلية الأكبر
في العالم النامي. فالهواتف تمنح الناس
الوصول إلى أنظمة الصيرفة وتسديد المدفوعات،

Modern Greek (1453-): 
και ένας στους επτά ανθρώπους ακόμα ζούν χωρίς ηλεκτρισμό.
Οπότε γιατί μειώνεται η ακραία φτώχεια; Η απάντηση σε αυτό είναι πραγματικά περίπλοκη. Πολλοί
παράγοντες όπως η καλύτερη πρόσβαση σε εκπαίδευση, ανθρωπιστική βοήθεια, και οι πολιτικές των διεθνών οργανισμών
όπως τα Η.Ε. έχουν κάνει τη διαφορά. Αλλά ο μεγαλύτερος παράγοντας είναι η παγκοσμιοποίηση
και το εμπόριο. Οι οικονομίες και οι πολιτισμοί του κόσμου έχουν γίνει πιο διασυνδεδεμένοι και το ελεύθερο εμπόριο
έχει καθορίσει την ανάπτυξη πολλών ανπτυσσόμενων οικονομιών.
Ας πάμε στην Φούσκα Σκέψης. Το παγκόσμιο εμπόριο αυξάνεται από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου και οι τεχνολογικές εξελίξεις στις μεταφορές και τις επικοινωνίες
σημαίνουν ότι αγαθά και υπηρεσίες μεταφέρονται στον κόσμο πιο εύκολα από ποτέ. Και μιλάμε για όλα.
Από παπούτσια και μπανάνες, μέχρι εφευρέσεις και ιδέες.
Πάρτε τα κινητά τηλέφωνα για παράδειγμα. Είναι χρήσιμα για όλα, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης
της φτώχειας. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Jeffrey Sachs, τα κοινητά είναι η "μοναδική πιο μετασχηματιστική
τεχνολογία" οταν μιλάμε για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα τηλέφωνα δίνουν στον κόσμο πρόσβαση σε τραπεζικά συστήματα

Spanish: 
y 1 de cada 7 personas vive aún sin electricidad.
Entonces, ¿por qué la pobreza extrema está disminuyendo?. La respuesta a esta interrogante es complicada. Un puñado de
factores como mejor acceso a la educación, ayuda humanitaria, y las políticas de organizaciones internacionales
como la O.N.U. han hecho una diferencia. Sin embargo, la mayor contribución viene dada por la globalización
y el comercio. Las economías y culturas del mundo se encuentran más conectadas entre ellas y el comercio libre
ha conducido al crecimiento de muchas economías en desarrollo.
Vayamos a la Burbuja de Pensamiento. El comercio internacional ha crecido desde finales de la Segunda
Guerra Mundial. Los tratados de libre comercio y avances tecnológicos en el transporte y comunicaciones
han permitido que bienes y servicios se muevan por el mundo con mayor facilidad que nunca. Estamos hablando de todo
desde zapatos y bananas, hasta innovaciones e ideas.
Tomemos como ejemplo los teléfonos celulares. Ellos prácticamente son buenos para todo, incluyendo la reducción
de pobreza. De acuerdo al economista Jeffrey Sachs, los teléfonos celulares son "la tecnología transformativa
más importante" cuando se trata de países en desarrollo. Los celulares le brindan a las personas acceso a la banca

iw: 
ואחד מכל שבעה אנשים עדיין חי בלי חשמל.
אז למה העוני הקיצוני יורד? התשובה לכך מאוד מורכבת. כמה מרכיבים
כמו גישה גדולה יותר לחינוך, עזרה הומניטרית והמדיניות של ארגונים בינלאומיים כמו
האו"ם עשו את ההבדל. אבל התרומה הגדולה ביותר היא מהגלובליזציה
והמסחר. כלכלות ותרבויות העולם הפכו ליותר מקושרות ומסחר חופשי
האיץ את הצמיחה של הרבה כלכלות מתפתחות.
בואו נלך לבועת המחשבה. המסחר העולמי צמח מאז סיומה של מלחמת העולם
השנייה. הסכמי מסחר חופשי ושיפורים טכנולוגיים בתחבורה ובתקשורת
מביאים לכך שמוצרים ושירותים נעים מסביב לעולם בצורה קלה יותר מאי פעם. ואנחנו מדברים על כל דבר.
מנעליים ובננות, להמצאות ורעיונות.
קחו את הטלפונים הסלולריים. טלפונים סלולריים טובים פחות או יותר להכול, כולל להקטנת
העוני. לפי הכלכלן ג'פרי סאקס, טלפונים סלולריים הם "הטכנולוגיה שיוצרת
הכי הרבה מוביליות חברתית" כשזה נוגע לעולם המתפתח. טלפונים נותנים לאנשים גישה למערכות

Norwegian: 
og betalings systemer. Bedre tilgang til utdanning og  infomasjon. På noen steder  mobiltelefoner
hjelper bønder til å skaffe seg informasjon og få de beste prisene for det de produserer. Installere
Deknings tårn er og billigere enn å legge tusenvis av kilomenter med telefon linjer.
Økonomer kaller det "leapfrogging" Ideen er at land kan hopper rett til det som er mest effektivt
og kostnadseffektive teknologier som ikke var tilgjengelig før. Internasjonal handel
har og skapt ny muligheter for folk å selge sine produkt og arbeiskraft i en globalt
marked. Det er noe signifikante negative side til globalisert handel. men statestikk
Hans Rosling hadde dette poenget "1:2 milliard av de fattigste i verden, som ikke
har mat hver dag, lider av den verste sykdommen. globalisert utilstrekkelighet. Måten
globalisering utspiller seg kunne vært mye bedre, men det verste er å ikke være den del av den.
Takk! "Tankebobblen!" så, Globalisering er et resultat av selskaper som prøver å utmanøvrere
konkurentene deres. Mens du søker etter det billigeste stedet å kjøpe sko, selskaper søker

iw: 
בנקאות ותשלומים. גישה טובה יותר לחינוך ומידע. במקומות מסוימים טלפונים סלולריים
עזרו לחקלאים לקבל מידע ולהשיג את המחיר הטוב ביותר לדברים שהם מייצרים. הצבה
של אנטנות לטלפונים סלולריים היא גם זולה הרבה יותר מפריסת אלפי קילומטרים של קווי טלפון.
כלכלנים מכנים זאת "קפיצת מדרגה". המחשבה שמדינות יכולות לדלג לטכנולוגיות יעילות
וזולות יותר שלא היו זמינות בעבר. מסחר בינלאומי
יצר גם אפשרויות חדשות עבור אנשים למכור את המוצרים והעבודה שלהם בשוק
העולמי. ישנם גם חסרונות משמעותיים למסחר עולמי. אבל הסטטיסטיקאי
הנס רוזלינג אמר: "שני מיליארד האנשים העניים בעולם, שאין להם מספיק
אוכל לכל יום, סובלים מהמחלה הקשה ביותר: גלובליזציית מחסור. הדרך בה
הגלובליזציה מתקיימת יכולה להיות הרבה יותר טובה, אבל הדבר הגרוע ביותר הוא לא להיות חלק ממנה."
ג'ייקוב: תודה בועת המחשבה. אז גלובליזציה היא התוצאה של חברות המנסות להערים
על המתחרות שלהן. כשאתם מחפשים את המקום הכי זול לקנות בו נעליים, החברות מחפשות את

English: 
and payment systems. Better access to education
and information. In some places mobile phones
help farmers get information and get the best
price for the stuff they're producing. Installing
cell phone towers is also a lot cheaper than
running thousands of kilometers of telephone lines.
Economists call this "leapfrogging". The idea
that countries can skip straight to more efficient
and cost effective technologies that weren't
available in the past. International trade
has also created new opportunities for people
to sell their products and labor in a global
marketplace. There are some significant downsides
to globalized trade. But the statistician
Hans Rosling made this point: "The one to
two billion poorest in the world, who don't
have food for the day, suffer from the worst
disease: globalization deficiency. The way
globalization is occurring could be much better,
but the worst thing is not being part of it."
Jacob: Thanks, Thought Bubble. So globalization
is the result of companies trying to outmaneuver
their competitors. While you search for the
cheapest place to buy shoes, companies search

Spanish: 
y a sistemas de pago. Un mejor acceso a la educación e información. En algunos lugares los teléfonos celulares
ayudan a los agricultores a obtener información y mejores precios de los productos que se encuentran produciendo. La instalación
de torres celulares es igualmente mucho más barata que instalar miles de kilómetros de cables de líneas telefónicas.
Los economistas le dan el nombre de "leapfrogging" (avanzar a saltos) a esta situación. La idea de que países puedan saltar de manera directa a tecnologías
más eficientes y económicas las cuales no estaban disponibles en el pasado. El comercio internacional
ha creado también nuevas oportunidades para que las personas puedan vender sus productos y ofrecer sus servicios en un mercado
global. Existen desventajas significativas al comercio globalizado. Sin embargo, el estadístico
Hans Rosling hizo la siguiente observación: "Para los entre 1 a 2 millardos de personas más pobres en el mundo, que no
tienen comida para el día, la peor enfermedad que sufren es la deficiencia de globalización. La forma en la cual
la globalización está ocurriendo podría llevarse a cabo de una mejor manera, pero lo peor es no ser parte de ella."
Jacob: Gracias, Burbuja de Pensamiento. Bueno, entonces la globalización es el resultado del intento de las compañías de tener una ventaja
sobre sus competidores. Mientras que una persona busca lugares más baratos para comprar zapatos, las compañías buscan

Modern Greek (1453-): 
και συστήματα πληρωμής. Καλύτερη πρόσβαση στην εκπαίδευση και την πληροφόρηση. Σε μερικά μέρη τα κινητά
βοηθούν τους αγρότες να βρουν πληροφορίες και να πάρουν την καλύτερη τιμή για τα πράγματα που παράγουν. Η εγκατάσταση
κεραιών κινητής τηλεφωνίας είναι επίσης πολύ πιο φθηνή από την κατασκευή τηλεφωνικών γραμμών πολλών χιλιομέτρων.
Οι οικονομολόγοι αυτό το αποκαλούν "αλματώδη ανάπτυξη". Η ιδέα ότι οι χώρες μπορόυν να πάνε κατευθείαν σε πιο αποτελεσματικές
και οικονομικές τεχνολογίες που δεν μπορούσαν στο παρελθόν. Το διεθνές εμπόριο
έχει επίσης δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τους ανθρώπους ώστε να πουλάνε τα προϊόντα και την εργασία τους στην παγκόσμια
αγορά.Υπάρχουν κάποια σημαντικά αρνητικά στο παγκόσμιο εμπόριο. Αλλά ο στατιστικολόγος
Hans Rosling είπε το εξής: "Οι ένα με δυο δισ. πιο φτωχοί στον κόσμο, που δεν έχουν
φαγητό για τη μέρα, υποφέρουν από την χειρότερη ασθένεια: την έλλειψη παγκοσμιοποίησης. Ο τρόπος
που εξελίσεται η παγκοσμιοποίηση θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερος, αλλά το χειρότερο είναι να μην παίρνουμε μέρος."
Σε ευχαριστούμε, Φούσκα Σκέψης. Οπότε η παγκοσμιοποίηση έιναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας των εταιρειών να ξεπεράσουν
τους ανταγωνιστές τους. Όσο εσύ ψάχνεις για το φθηνότερο μέρος να αγοράσεις παπούτσια, οι εταιρείες ψάχνουν

Arabic: 
ووصولًا أفضل إلى التعليم والمعلومات. في بعض
الأماكن تُمكن الهواتف الخليوية المزارعين
من الحصول على المعلومات
وأفضل الأسعار لمحاصيلهم الزراعية.
تركيب أبراج الهواتف الخليوية أيضًا أرخص بكثير
من مد آلاف الكيلومترات من الخطوط الأرضية.
خبراء الاقتصاد يطلقون على هذا اسم "الوثب".
فكرة تجاوز الدول مراحل معينة للوصول مباشرة
إلى تكنولوجيات أكثر فعالية من الناحية العملية
ومن حيث التكلفة ولم تكن متوفرة في الماضي.
استحدثت التجارة الدولية فرصًا جديدة تمكن الناس
من بيع منتجاتهم ونتاج عملهم في السوق العالمي.
وهناك جوانب سلبية كبيرة متعلقة
بالتجارة المعولمة، ولكن الإحصائي هانز روزلينغ
قدم الحجة التالية: "إن المليار
إلى ملياري شخص الأكثر فقرًا في العالم
الذين لا يملكون قوت يومهم يعانون
من أسوأ مرض، ألا وهو نقص العولمة.
فطريقة تطبيق العولمة تحتمل التحسين كثيرًا،
ولكن الاحتمال الأسوأ هو ألا نكون جزءًا منها."
شكرًا يا فقاعة التخيل. العولمة هي ما ينتج
عن محاولة الشركات التفوق على منافسيها.
ففي حين أنكم تبحثون
عن أرخص مكان لشراء الأحذية

iw: 
המקום הכי זול לייצר בו את הנעליים האלו. הם מוצעים את המקורות הזולים ביותר לעור,
צבע, גומי וכמובן, עבודה. התוצאה הסופית היא שמוצרים הדורשים עבודה מאומצת כמו
נעליים מיוצרים לרוב במדינות עם משכורות נמוכות, לצד תקנות חלשות.
התהליך הזה יוצר מנצחים ומפסידים. המנצחים הם התאגידים ומחזיקי המניות בהם,
שיוצרים יותר רווח, אבל גם הצרכנים שיכולים לקנות את המוצרים במחיר זול יותר. המפסידים
הם העובדים בשכר גבוה שעסקו בייצור הנעליים האלו, אבל העבודה שלהם עברה למעבר לים. אבל מה
לגבי העובדים הזרים בשכר הנמוך? האם הם מרוויחים או מפסידים? ובכן, הרבה עובדים
נמצאים בתנאי עבודה מסוכנים, אבל זה גם נכון שעובדים רבים במדינות
מתפתחות מרוויחים לפחות יותר כסף.
בעבודות האלו יש משכורות שהן מעל הממוצע. אנשים רוצים את העבודות האלו ולמרות שהתשלום ייחשב
כניצול במדינות מפותחות, הן לרוב האפשרות הטובה ביותר. ואפקט
המכפיל אומר שיותר כסף יכול לצאת על עסקים מקומיים, כך שהעבודות האלו יוצרות
עבודות. לפי הכלכלן פול קרוגמן "תעשיית הלבוש בבנגלדש
תהיה מורכבת ממה שאנחנו מחשיבים כסדנאות יזע או שהיא לא תהיה קיימת בכלל. ובנגלדש,
באופן ספציפי, צריכה מאוד את תעשיית הלבוש; זה פחות או יותר הדבר היחיד שמשאיר את הכלכלה שלה מעל המים".

Arabic: 
فإن الشركات تبحث عن أرخص مكان لصناعتها.
فهي تجد أرخص مصادر الجلود والأصباغ والمطاط،
وكذلك العمالة بالطبع. والنتيجة النهائية هي
أن المنتجات التي تحتاج لكثافة عمالية كالأحذية
كثيرًا ما يتم إنتاجها في البلدان
ذات أدنى معدلات أجور وأضعف قوانين تنظيمية.
ينجم عن هذه العملية رابحين وخاسرين،
حيث يشمل الرابحون الشركات وأصحاب الأسهم فيها
الذين يجنون أرباحًا أكبر، ولكن أيضًا
المستهلكين الذين يحصلون على منتجات أرخص،
والخاسرون هم العمّال مرتفعي الأجور الذين كانوا
يصنعون الأحذية، حيث انتقلت وظائفهم للخارج.
ولكن ماذا عن العمال الأجانب منخفضي الأجور؟
هل هم يربحون أم يخسرون؟
الكثير من العمال يُقحمون في ظروف عمل خطيرة،
ولكن الكثير من عمال الدول النامية
باتوا على الأقل يجنون مالًا أكثر.
هذه الوظائف تقدم أجورًا تفوق المتوسط،
والناس يريدون هذه الوظائف
ومع أن ذلك الأجر سيكون مرفوضًا في الدول
المتقدمة، إلا أنه عادة ما يكون أفضل البدائل.
والأثر المضاعف يعني إنفاق مال أكثر على السلع
المحلية، فتخلق هذه الوظائف وظائفًا أخرى.
وفقاً لخبير الاقتصاد بول كروغمان:
"صناعة الألبسة البنغلادشية
لما كانت موجودة لو لم تتكون
مما نعتبره نحن مؤسسات صناعية استغلالية،
وبنغلادش تحديدًا تحتاج إلى قطاع صناعة الألبسة
فهو وحده تقريبًا يحافظ على سلامة اقتصادها."

English: 
for the cheapest place to make those shoes.
They find the cheapest sources of leather,
dye, rubber, and of course, labor. The end
result is that labor intensive products like
shoes are often produced in countries with
the lowest wages, and the weakest regulations.
This process creates winners and losers. The
winners include corporations and their stockholders,
who earn more profit, but also consumers who
get products at a cheaper price. The losers
are high wage workers who used to make those
shoes, their jobs moved overseas. But what
about the low wage foreign workers? Are they
winning or losing? Well, a lot of workers
are thrown into hazardous working conditions,
but it's also true that many workers in developing
countries are at least making more money.
These jobs pay above average wages. People
want these jobs and although the pay would
be unacceptable in developed countries, they're
often the best alternative. And the multiplier
effect means that more money is being spent
on local businesses, so these jobs create
jobs. According to the economist Paul Krugman
"The Bangladeshi apparel industry is going
to consist of what we would consider sweatshops,
or it wouldn't exist at all. And Bangladesh,
in particular, really really needs its apparel industry; it's
pretty much the only thing keeping its economy afloat."

Spanish: 
los lugares más baratos para hacer esos zapatos. Ellos encuentran la fuente más barata de cuero,
tinte, goma, y por supuesto, mano de obra. El resultado final es que productos que requieren un trabajo intenso, como
los zapatos, son con frecuencia producidos en países con los salarios más bajos, y las regulaciones más débiles.
Este proceso crea ganadores y perdedores. Los ganadores incluyen a las corporaciones y sus accionistas,
que perciben una mayor ganancia, pero también los consumidores que consiguen productos a un precio menor. Los perdedores
son los trabajadores con salarios altos que solían hacer estos zapatos, pues su trabajo se movió al otro lado del océano. Pero ¿qué
ocurre con los trabajadores en otros países con bajos salarios? Bueno, una gran cantidad de trabajadores
son expuestos a condiciones de trabajo peligrosas, pero también es cierto que muchos trabajadores en países
en desarrollo al menos están ganando más dinero.
Estos trabajos pagan mucho más que el salario promedio en estos países. Las personas quieren estos trabajos y aunque la paga sería
inaceptable en los países desarrollados, ellos son en la mayoría de los casos la mejor alternativa. Y el efecto
multiplicativo significa que más dinero es gastado en los negocios locales, así que estos trabajos crean a su vez más
trabajos. De acuerdo al economista Paul Krugman "La industria textil en Bangladesh va a consistir
en lo que consideramos una fábrica de explotación (sweatshop), o no existiría de ninguna manera. Y Bangladesh,
en particular, verdaderamente necesita su industria textil; pues es en gran medida lo que mantiene su economía a flote."

Norwegian: 
for det billigesete stedet for å lage de skoene. Dei finner de billigeste kildene til skinn,
farge, gummi og selvfølgelig arbeidskraft. Sluttresultatet er at arbeidskrevende produkt som
sko ofte er produsert i land med de laveste lønningene og der det minst regulering fra landet.
Denne prosessen skaper vinnere og tapere. Vinnerne inkludere selskaper og deres aksjonærer,
som tjener enda mer, men og forbrukere som får produkter billigere. Taperene
er de arbeiderene som får høy lønn for å lage de skoene. Deres jobber blir da flyttet  ut av landet. Men hva
med de i andre land som jobber på lavt lønn? vinner eller taper de? Vell, mange arbeidere
blir kastet inn i farlige arbeids miljø. men, det er også sant at arbeidere i utvikling
land tjener i allefall penger.
Disse jobbene betaler over gjennomsnittlig lønn. Folk har lyst på disse jobbene selv om lønna ville
vært uakseptabel i rikere land, de er ofte det beste alternativet. Og den store
effekten betyr at mer penger blir brukt på lokale bedrifter så disse jobbene skaper
jobber. I følge økonomen Paul Krugman "The Bangladesh kles industrien kommer til å
Bestå av det vi kaller sweatshops, ellers hadde det ikke den ikke eksistert i det hele tatt. Og Bangladesh,
spesielt, virkelig virkelig trenger kles industrien, det er det eneste som holder økonomien til Bangladesh gående.

Modern Greek (1453-): 
για το φθηνότερο μέρος να φτιάξουν αυτά τα παπούτσια. Βρίσκουν τις φθηνότερες πηγές δέρματος,
χρώματος, καουτσούκ, και φυσικά, εργασίας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι προϊόντα έντασης εργασίας,
όπως τα παπούτσια, συχνά παράγονται σε χώρες με τους μικρότερους μισθούς, και τους πιο αδύναμους κανονισμούς.
Αυτή η διαδικασία δημιουργεί νικητές και ητημένους. Οι νικητές περιλαμβάνουν τις εταιρείες και τους μετόχους τους,
που αποκομίζουν περισσότερα κέρδη, αλλά επίσης τους καταναλωτές που παίρνουν τα προϊόντα σε φθηνότερη τιμή. Οι ηττημένοι
είναι οι υψηλόμισθοι εργάτες που έφτιαχναν εκείνα τα παπούτσια, διότι οι δουλειές τους μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. Αλλά
οι εργάτες με μικρό μισθό; Κερδίζουν ή χάνουν; Λοιπόν, πολλοί εργάτες
δουλεύουν σε επικίνδυνες εργασιακές συνθήκες, όμως επίσης αληθεύει ότι πολλοί εργάτες,
σε αναπτυσσόμενες χώρες τουλάχιστον, κερδίζουν πιο πολλά χρήματα.
Αυτές οι δουλειές πληρώνουν πάνω από τους μέσους μισθούς. Οι άνθρωποι θέλουν αυτές τις δουλειές και παρόλο που ο μισθός
θα ήταν απαράδεκτος σε ανεπτυγμένες χώρες, αποτελούν συνήθως την καλύτερη εναλλακτική. Και το
αποτέλεσμα του πολλαπλασιαστή σημαίνει ότι περισσότερα λεφτά ξοδεύονται σε τοπικές επιχειρήσεις, οπότε αυτές οι δουλειές δημιουργούν
δουλειές. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Paul Krugman "Η βιομηχανία ενδυμάτων του Μπαγκλαντές θα
αποτελείται απο ό,τι θα αποκαλούσαμε επιχειρήσεις με "εργασιακές συνθήκες γαλέρας", ή δεν θα υπήρχε καν. Και το Μπαγκλαντές
συγκεκριμένα, πραγματικά χρειάζεται τη βιομηχανία ενδυμάτων του: είναι βασικά το μόνο πράγμα που διατηρεί την οικονομία του ζωντανή."

Norwegian: 
Men ikkje alle er enig. Motstandere av globalisering  kaller "outsourcing" av jobber
"utnyttelse og nedtrykking" en form for økonomisk kolonialisme som sette profitt før folk.
Noen etterlyser beskyttende poliser som høyere tariff og begrensing av "outsourcing"
Mens andre fokusere på arbeiderne i disse utviklings landene og krever at de får høyrer lønn og mer beskyttelse.
Kjernen til mange av argumentene mot globalisering er at selskaper trenger ikke å følge de
samme reglene som de må i hjemlandene sine. Noen utviklingsland har ikke en lov for minimums
lønn. De har ikke regulasjoner som sørger for trygge arbeidsforhold eller beskytter
omgivelsene. Og selvom nesten alle land forbyr barnearbeid, blir ikke de lovene alltid etterfulgt.
Men siden et regulativ ikke eksisterer, er det fortsatt mulig at arbeiderene ikke blir behandlet skikkelig dårlig.
For det første, Folks oppmerksomhet på problemet er voksende, sammen med press fra det internasjonale samfunnet
til å ta grep for å beskytte arbeiderene. For eksempen. USA produsere en årlig publikasjon som heter

iw: 
אדריאן: אבל לא כולם מסכימים. המתנגדים לגלובליזציה קוראים למיקור החוץ של עבודות
"ניצול ועושק", צורת כלכלה קולוניאליסטית ששמה רווחים לפני אנשים.
מעטים קוראים למדיניות מגן כמו מיסוי גבוה והגבלות על מיקור החוץ.
אבל אחרים מתמקדים בעובדים הזרים עצמם ובדרישה שהם יקבלו משכורות גבוהות יותר ועוד הגנות.
שורש הטיעונים נגד הגלובליזציה הוא שחברות לא חייבות לפעול
לפי החוקים שהן צריכות לפעול לפיהם במדינות המפותחות. בחלק מהמדינות המתפתחות אין
חוקי שכר מינימום. אין בהן תקנות המחייבות תנאי עבודה בטוחים או הגנה על
הסביבה. ולמרות שכמעט כל מדינה אוסרת על עבודת ילדים, החוקים האלו לא תמיד נאכפים.
אבל בהעדרן של תקנות, זה עדיין אפשרי שהעובדים לא יזכו ליחס כל כך נורא.
קודם כל, המודעות הציבורית גדלה, יחד עם לחץ מצד הקהילה הבינלאומית
לעשות צעדים להגנת העובדים. לדוגמה, ארה"ב מוציאה פרסום שנתי שנקרא

Arabic: 
ولكن البعض يخالفونه بالرأي، فمعارضو العولمة
أسموا الاستعانة بمصادر خارجية لأداء الأعمال
"استغلالًا واضطهادًا" وشكلًا من أشكال
الاستعمار الاقتصادي يُقدّم الأرباح على الناس.
البعض ينادون بسياسات حمائية كالرسوم الجمركية
الأعلى والقيود على الاستعانة بمصادر خارجية،
ولكن آخرين يركزون على العمّال الأجانب أنفسهم
بالمطالبة بحصولهم على أجور أعلى وحماية أكثر.
إن ًأصل العديد من الحجج ضد العولمة
هو أن الشركات ليست مضطرة إلى اتباع
القوانين ذاتها التي تتبعها في الدول المتقدمة،
فبعض البلدان النامية ليس فيها حد أدنى للأجور،
ولا تتمتع بقوانين
تضمن ظروف عمل آمنة أو تحمي البيئة.
ومع أن كل الدول تقريبًا تحظر تشغيل الأطفال،
إلا أن تلك القوانين لا تكون مفعّلة دائماً.
ولكن في غياب القوانين التنظيمية ما يزال ممكنًا
ألا تتم إساءة معاملة العمال على نحو فظيع.
أولًا، إن الوعي العام ينمو،
بالإضافة إلى الضغط من المجتمع الدولي
لاتخاذ خطوات لحماية العمال. على سبيل المثال
تنشر الولايات المتحدة منشورًا سنويًا اسمه

English: 
Adriene: But not everyone agrees. Opponents
of globalization called outsourcing of jobs
"exploitation and oppression", a form of economic
colonialism that put profits before people.
A few call for protectionist policies like
higher tariffs and limitations on outsourcing.
But others focus on the foreign workers
themselves by demanding they receive higher wages
and more protections.
The root of many arguments against globalization
is that companies don't have to follow the
same rules they do in developed countries.
Some developing countries have no minimum
wage laws. They don't have regulations that
provide safe working conditions, or protect
the environment. And although nearly every country
bans child labor, those laws are not always enforced.
But in the absence of regulation, it's still
possible workers won't be horribly mistreated.
First, public awareness is growing, along
with pressure from the international community
to take steps to protect workers. For example,
the U.S. produces an annual publication called

Modern Greek (1453-): 
Αλλά δεν συμφωνούν όλοι. Εχθροί της παγκοσμιοποίησης καλούν την μεταφορά θέσεων εργασίας στο εξωτερικό
"εκμετάλλευση και καταπίεση", μια μορφή οικονομικής αποικιοκρατίας που θέτει τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους.
Ορισμένοι ζητούν προστατευτικές πολιτικές όπως υψηλότερους δασμούς και περιορισμούς στην ανάθεση εργασιών εκτός συνόρων.
Αλλά άλλοι επικεντρώνονται στους ξένους εργάτες απαιτώντας να λαμβάνουν μεγαλύτερους μισθούς και περισσότερη προστασία.
Η ρίζα πολλών επιχειρημάτων κατά της παγκοσμιοποίησης είναι ότι οι εταιρείες δεν υποχρεώνονται να ακολουθήσουν
τους ίδιους κανόνες που ακολουθούν σε ανεπτυγμένες οικονομίες. Κάποιες αναπτυσσόμενες χώρες δεν έχουν
νόμους κατώτατου μισθού. Δεν έχουν κανονισμούς που παρέχουν ασφαλείς συνθήκες εργασίας, ή που προστατεύουν
το περιβάλλον. Και ενώ σχεδόν κάθε χώρα απαγορεύει την παιδική εργασία, αυτοί οι νόμοι δεν εφαρμόζονται πάντα.
Αλλά η απουσία ενός ρυθμιστικού πλαισίου, δεν σημαίνει απαραιτήτως τρομερή κακομεταχείριση των εργατών.
Πρώτον, η ευαισθητοποίηση του κοινού μεγαλώνει, μαζί με πίεση από τη διεθνή κοινότητα
για να γίνουν ενέργειες προστασίας των εργαζομένων. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ.εκδίδει μια ετήσια δημοσίευση που ονομάζεται

Spanish: 
Adriene: Pero no todo el mundo está de acuerdo. Opositores a la globalización llaman a la subcontratación (outsourcing) detrabajos
una forma de "explotación y opresión", una forma de colonialismo económico que pone a las ganancias por encima de las personas.
Algunos hacen un llamado a la implementación de políticas de protección, como tarifas más altas y limitaciones en la subcontratación.
Pero otros se enfocan en los trabajadores de estos países, demandando que reciban salarios más altos y mayores protecciones.
La raíz de los muchos argumentos en contra de la globalización es que las compañías no tienen que seguir
las mismas reglas que deben cumplir en los países desarrollados. Algunos países en desarrollo no tienen leyes de
salario mínimo. Estos países no tienen regulaciones que provean condiciones de trabajo seguras, o protejan
al ambiente. Y aunque casi todas las naciones prohíben el trabajo infantil, estas leyes no siempre se hacen cumplir.
Pero en la ausencia de regulación, es todavía posible que los trabajadores no sean maltratados.
Primero, la conciencia pública está creciendo, junto con presión de la comunidad internacional
para tomar medidas que protejan a los trabajadores. Por ejemplo, los EE.UU produce una publicación anual llamada

Spanish: 
"La Lista de Bienes Producidos con Trabajo Infantil y Trabajo Forzado". Si una compañía está comprando productos
de esa lita, lo más probable es que sea bombardeada por oficiales y los medios.
Así que la despertar la conciencia sobre estos temas es el primer paso a la mejora. El segundo paso viene de aquellos que apoyan la
globalización. Los partidaros de la globalización argumentan que a medida que la economías en desarrollo crecen hay
más oportunidades para trabajadores, lo que lleva a mayor competencia por mano de obra, y salarios más altos.
Jacob. Quizás el argumento más fuerte en contra de la globalización es que carece de sostenibilidad.
Muchos expertos no creen que el planeta pueda soportar una economía global creciente. Deforestación, contaminación,
y el cambio climático no van a solucionarse solos. Especialmente si aumento en los estándares de vida
llevan a las personas a demandar más productos de consumo como carros, carne y teléfonos inteligentes.
La globalización ha ayudado a millones de personas a salir de la pobreza extrema, pero el reto
en el futuro es levantar a los pobres manteniendo al mismo tiempo el planeta habitable.
Adrienne: Una de las mejores maneras de ayudar a aquellos en pobreza extrema es permitirles participar
en la economía. Esto aplica para países en desarrollo en el mercado global, pero también
a individuos a nivel local.

Modern Greek (1453-): 
"Ο κατάλογος των προϊόντων που παράγονται από παιδική εργασία ή αναγκαστική εργασία". Αν μια εταιρεία αγοράζει αγαθά
απο αυτή τη λίστα, είναι πιθανόν να επικριθούν από κρατικές υπηρεσίες και τα ΜΜΕ.
Οπότε η ευαισθητοποίηση του κοινού είναι το πρώτο βήμα για τη βελτίωση. Το δεύτερο βήμα έρχεται απο αυτούς που υποστηρίζουν
την παγκοσμιοποίηση. Οι υπέρ της παγκοσμιοποίησης υποστηρίζουν ότι ενώ οι αναπτυσσόμενες οικονομίες αναπτύσσονται
υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για τους εργαζόμενους,  κάτι που οδηγεί σε περισσότερο ανταγωνισμό για την εργασία, και μεγαλύτερους μισθούς.
Ίσως η ισχυρότερη διαφωνία ενάντια στην παγκοσμιοποίηση είναι η έλλειψη βιωσιμότητας.
Πολλοί ειδικοί δεν πιστεύουν ότι ο πλανήτης μπορεί να αντέξει μία παγκόσμια οικονομία που αναπτύσσεται. Η αποψίλωση των δασών, η ρύπανση,
και η κλιματική αλλαγή δεν θα διορθωθούν από μόνα τους. Ειδικά αν οι βελτιώσεις στο επίπεδο ζωής
οδηγήσουν τους ανθρώπους στο να ζητάνε πιο πολλά καταναλωτικά αγαθά όπως αυτοκίνητα και κρέας, και smartphones.
Η παγκοσμιοποίηση έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους να φύγουν από την ακραία φτώχεια, αλλά η πρόκληση
του μέλλοντος είναι να ανυψωθούν οι φτωχοί ενώ ταυτόχρονα να κρατήσουμε τον πλανήτη σε βιώσιμη κατάσταση.
Ένας απο τους καλύτερους τρόπους να βοηθήσουμε αυτούς που είναι σε ακραία φτώχεια είναι να τους δώσουμε τη δυνατότητα να συμμετέχουν
στην οικονομία. Αυτό ισχύει για τις αναπτυσσόμενες χώρες στην παγκόσμια αγορά, αλλά επίσης
για τα ατομα σε τοπικό επίπεδο.

English: 
"The List of Goods Produced by Child Labor
or Forced Labor". If a company is buying products
from that list, they're likely to get blasted
by officials and the media.
So awareness is the first step to improvement.
The second step comes from those that support
globalization. The pro-globalization set argued
that as developing economies grow there are
more opportunities for workers, which leads
to more competition for labor, and higher wages.
Jacob: Perhaps the strongest argument against
globalization is its lack of sustainability.
Many experts don't think the planet can sustain
a growing global economy. Deforestation, pollution,
and climate change aren't gonna fix themselves.
Especially if increases in living standards
lead people to demand more consumer goods
like cars, and meat, and smartphones.
Globalization has helped millions of people
get out of extreme poverty, but the challenge
of the future is to lift up the poor while
at the same time keeping the planet livable.
Adriene: One of the best ways to help those
in extreme poverty is to enable them to participate
in the economy. This applies to developing
countries in the global marketplace, but also
to individuals at the local level.

iw: 
"רשימת המוצרים שנוצרו ע"י עבודת ילדים או עבודה בכפייה" אם חברה קונה מוצרים
מהרשימה הזאת, סביר להניח שהיא תקבל ביקורת על כך מגורמים רשמיים ומהתקשורת.
אז מודעות היא הצעד הראשון לשיפור. הצעד השני בא מאלו התומכים בגלובליזציה.
הטיעון של התומכים בגלובליזציה הוא שכשהכלכלות המתפתחות גדלות
יש יותר אפשרויות לעובדים, מה שמוביל לעוד תחרות על העבודה ומשכורות גבוהות יותר.
ג'ייקוב: יכול להיות שהטיעון החזק ביותר נגד הגלובליזציה הוא אי יכולת הקיום שלה.
מומחים רבים לא חושבים שהעולם יוכל לעמוד בגידול בכלכלה העולמית. כריתת יערות, זיהום אוויר
ושינויי אקלים לא הולכים לתקן את עצמם. במיוחד כשהעלייה ברמת החיים
גורמת לאנשים לרצות עוד מוצרים כמו מכוניות, בשר וטלפונים חכמים.
הגלובליזציה עזרה למיליוני אנשים לצאת מהעוני הקיצוני, אבל אתגר
העתיד הוא להעלות את רמת המחיה של העניים ובמקביל לשמור על כדור הארץ ראוי למחייה.
אדריאן: אחת הדרכים הטובות ביותר לעזור לאלו הנמצאים בעוני קיצוני היא במתן האפשרות עבורם להשתתף
בכלכלה. זה מכוון למדינות מתפתחות בשוק העולמי, אבל גם
ליחידים ברמה המקומית.

Norwegian: 
"Listen av varer som blir produsert av barnearbeid eller tvangsarbeid" Om et selskap kjøper prodkukter
fra den listen, det er sannsynlig at de blir bombadert av det offentlige og media.
Så oppmerksomhet er det første steget mot forbedring. Det andre steget kommer fra de som støtter
globalisering. For-Globalisering argumenterer at siden økonomien i disse landene vokser det er
flere muligheter for arbeiderene som leder til med konkurranse om arbeid og høgere lønn.
Kanskje det sterkeste argumentet mot globalisering er at det ikke er bærekraftig.
Mange eksperter trur ikke at planenten kan opprettholde en voksende global økonomi. Avskoging, forurensing,
og klima forandringer kommer ikke til å fikse seg selv. Spesielt ikke om økning i levestandard
leder folk til å kreve mer konsum varer som biler, kjøtt og smarttelefoner.
Globalisering har hjulpet milioner av folk til å komme ut av ekstrem fattigdom, men utfordringen
i framtiden er å løfte de fattige samtidig som vi klarer å holde planeten levelig.
En av det beste måtene å hjelpe de som lever i ekstrem fattigdom er å gjøde det mulig for dem å delta
i økonomien. Dette gjelder utviklingslandene i det globale markedet men og
individene på lokalt nivå.

Arabic: 
"قائمة السلع المصنّعة بتشغيل الأطفال
أو السخرة." وإذا اشترت شركة من هذه المنتجات
فمن المرجح أن يتم تعنيفها علنيًا
على يد المسؤولين والإعلام.
إذن، الوعي هو الخطو الأولى في طريق التحسين،
والخطوة الثانية تأتينا من مؤيدي العولمة.
مؤيدو العولمة يزعمون
إنه مع نمو الاقتصادات النامية
فإن فرص عمل أكثر تُستحدث، وهو ما يقود بدوره
إلى تنافس على العمالة وارتفاع الأجور.
لعل أقوى حجة ضد العولمة
هي افتقارها إلى الاستدامة.
لا يعتقد العديد من الخبراء أن الكوكب يمكنه
استدامة اقتصاد عالمي متنامٍ. فإزالة الغابات
والتلوث وتغير المناخ لن يصلح نفسه بنفسه.
خاصة إذا أدت الزيادة في مستويات المعيشة
لإقبال الناس على المزيد من السلع الاستهلاكية
مثل السيارات واللحوم والهواتف الخليوية.
ساعدت العولمة في انتشال ملايين الناس من الفقر
المدقع، ولكن التحدي الذي سنواجهه في المستقبل
هو انتشال الفقراء من الفقر مع الحفاظ
على الكوكب صالحًا للعيش في الوقت ذاته.
إحدى أفضل الطرق لمساعدة ضحايا الفقر المدقع
هو تمكينهم من المشاركة في بناء الاقتصاد.
هذا ينطبق على الدول النامية في السوق العالمي
ولكنه ينطبق أيضًا
على الأفراد على الصعيد المحلي.

Norwegian: 
Et perfekt eksempel er mikrokreditt. I 2006 ein professor fra Bangladesh, Muhammad Yunus
vant Nobels fredspris for å implementere en enkel ide. Han gav små lån, i gjennomsnitt
rundt 100 dollar, til lavt tjenende personer i landlige områder. Lånerne, som var for det meste kvinner, ofte
brukte pengene til å finansiere planer som gjorde det mulig å få mer inntekt. For eksempel, startet de små bedrifter
"Mikrokreditt var en suksess og har siden den gang spredt seg til utviklingsland over hele verden.
Private lånere, myndigheter og veldedige organisasjoner har hoppet på for å låne
milliarder av dollar til verdens mest vanskelighetstilte.
I seg selv, Mikrokreditt kommer ikke til å løse problemet, ekstrem fattigdom. Men det støtter
ideen om å gjøre det mulig for folk å delta i økonomien kan gjøre livene deres bedre.
Yunus forklarer "Etter min erfaring, fattige folk er verdens beste entreprenører. hver
dag de må innovere for å overleve. De er fortsatt fattige fordi de har ikke
muligheten til å omgjøre deres kreativitet om til en bærekraftig inntekt."

English: 
A perfect example is microcredit. In 2006
a Bangladeshi professor named Muhammad Yunus
won the Nobel Peace Prize for implementing
a simple idea. He gave small loans, on average
around $100, to low-income people in rural
areas. The borrowers, who are mostly female, often
used the money to fund plans that could raise their
income. For example, they started small businesses.
"Microcredit was a success and has since spread
to developing countries throughout the world.
Private lenders, governments, and nonprofit
organizations have jumped onboard to loan
billions of dollars to the world's most disadvantaged."
By itself, microcredit isn't going to solve
the problem of extreme poverty, but it supports
the idea that enabling people to participate
in the economy can make their lives better.
Yunus explains "In my experience, poor people
are the world's greatest entrepreneurs. Every
day, they must innovate in order to survive.
They remain poor because they do not have
the opportunities to turn their creativity
into sustainable income."

Spanish: 
Un perfecto ejemplo es el microcrédito. En el 2006 un profesor de Bangladesh llamado Muhammad Yunus
ganó el Premio Nobel de la Paz por la implementación de una simple idea. Él entregó pequeños préstamos, de
$100 en promedio, a personas de bajos ingresos en áreas rurales. Los prestatarios, que son en su mayoría mujeres,
con frecuencia usaban el dinero para financias planes que les permitieran aumentar sus ingresos. Por ejemplo, ellas iniciaban pequeños negocios.
"Los microcréditos fueron un éxito y desde entonces se han extendido a países en desarrollo alrededor del mundo.
Prestamistas privados, gobiernos y organizaciones sin fines de lucro se han sumado para prestar
millardos de dólares a los que se encuentran en mayor desventaja en el mundo."
Por sí mismo, el microcrédito no va a resolver el problema de la pobreza extrema, pero apoya
la idea de que permitirle a las personas participar en la economía puede mejorar sus vidas.
Yunus explica "En mi experiencia, las personas pobres son los mejores emprendedores del mundo. Cada
día, ellos deben innovar para poder sobrevivir. Ellos se mantienen en la pobreza porque no tienen
las oportunidades de convertir su creatividad en ingresos sostenibles."

iw: 
דוגמה מושלמת היא מיקרו אשראי. ב- 2006 פרופסור מבנגלדש בשם מוחמד יונס
זכה בפרס נובל לשלום על כך שהוציא לפועל רעיון פשוט. הוא נתן הלוואות קטנות, בממוצע
סביב 100$, למקבלי שכר נמוך באזורים כפריים. מקבלי ההלוואות, שברובן היו נשים, השתמשו
לרוב בכסף כדי ליצור תכניות שיוכלו להעלות את שכרן. לדוגמה, הן פתחו עסקים קטנים.
"מיקרו כלכלה הייתה להצלחה ומאז היא התרחבה לכלכלות מתפתחות בכל העולם.
מלווים פרטיים, ממשלות ומוסדות ללא כוונת רווח החלו להלוות
מיליארדי דולרים לאנשים הנחותים בעולם."
כלפי עצמו, מיקרו אשראי לא הולך לפתור את הבעיה של עוני קיצוני, אבל זה יתמוך
ברעיון שמתן האפשרות עבור אנשים להשתתף בכלכלה יוכל לשפר את חייהם.
יונס הסביר "מהניסיון שלי, אנשים עניים הם היזמים הגדולים בעולם. בכל יום,
הם חייבים להמציא כדי לשרוד. הם נשארים עניים מכיוון שאין
להם את ההזדמנויות להפוך את היצירתיות שלהם להכנסה קבועה."

Arabic: 
القروض الصغيرة مثال رائع على ذلك. ففي 2016
حاز بروفيسور بنغلادشي اسمه محمد يونس
على جائزة نوبل للسلام لتطبيقه فكرة بسيطة، حيث
منح قروضًا صغيرة تبلغ 100 دولار في المتوسط
لأشخاص منخفضي الدخل في مناطق ريفية.
والمقترضون الذين كانوا في الغالب من الإناث
استخدموا المال في كثير من الأحيان لتمويل
خطط لرفع دخولهم، كإنشاء أعمال تجارية صغيرة.
"كانت القروض الصغيرة تجربة ناجحة وقد انتشرت
منذ ذلك الحين لبلدان نامية أخرى حول العالم.
انضمت جهات مقرضة خاصة
وحكومات ومنظمات غير ربحية إلى الركب
لإقراض مليارات الدولارات
للناس الأقل حظًا في العالم."
بمفردها لن تحل القروض الصغيرة
مشكلة الفقر المدقع.
ولكنها تعزز فكرة أن تمكين الناس من المشاركة
في الاقتصاد يمكنه تحسين حيواتهم.
يشرح يونس قائلًا: "من خبرتي أقول
إن الفقراء هم أفضل رواد الأعمال في العالم،
فهم كل يوم مضطرون إلى الابتكار من أجل البقاء،
وهم يبقون فقراء لأنهم لا يحوزون الفرص
التي تمكنهم من تحويل إبداعهم إلى دخل مستدام."

Modern Greek (1453-): 
Ένα τέλειο παράδειγμα είναι η μικροπίστωση. Το 2006 ένας καθηγητής του Μπανγκλαντές με το όνομα Muhammad Yunus
κέρδισε το νόμπελ ειρήνης για την εφαρμογή μιας απλής ιδέας. Εδωσε μικρά δάνεια, περίπου
$100 (~90,67 €), σε άτομα με μικρό εισόδημα σε αγροτικές περιοχές. Οι δανειζόμενοι, που είναι κυρίως γυναίκες, συχνά
χρησιμοποίησαν τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν σχέδια που θα μπορούσαν να αυξήσουν το εισόδημά τους. Για παράδειγμα, ξεκίνησαν μικρές επιχειρήσεις.
"Η μικροπίστωση ήταν επιτυχία και έχει απο τότε διαδοθεί σε αναπτυσσόμενες χώρες σε όλο τον κόσμο.
Οι ιδιωτικοί δανειστές, οι κυβερνήσεις, και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί έτρεξαν να δανείσουν
δισ. δολάρια στα άτομα σε μειονεκτικότερη θέση στον κόσμο."
Μόνη της η μικροπίστωση δεν θα λύσει το πρόβλημα της ακραίας φτώχειας, αλλά υποστηρίζει
την ιδέα ότι το να διευκολύνουμε τους ανθρώπους στο να συμμετέχουν στην οικονομία μπορεί να κάνει τις ζωές τους καλύτερες.
Ο Yunus εξηγεί "Στην εμπειρία μου, οι φτωχοί άνθρωποι είναι οι καλύτεροι επιχειρηματίες του κόσμου. Κάθε
μέρα, πρέπει να καινοτομούν ώστε να επιβιώσουν. Παραμένουν φτωχοί επειδή δεν έχουν
τις ευκαιρίες να μετατρέψουν την δημιουργικότητά τους σε βιώσιμο εισόδημα."

Spanish: 
El microcrédito, cuando funciona, le permite a las personas mejorar sus vidas a través de la participación
en la economía bajo sus propios términos. Pero no podemos olvidar, que una gran cantidad de personas que participan en
la economía global no lo están haciendo bajo sus propios términos. Muchas de las personas que emergieron
de la pobreza extrema en los últimos 25 años tienen trabajos, salarios y condiciones laborales que
serían impensables en el mundo desarrollado.
Los economistas dicen que está bien, que es progreso, pero es progreso que es muy difícil de digerir.
Gracias por vernos, los veremos la semana que viene.
Jacob: El Crash Course de Economía fue hecho con la ayuda de todas estas maravillosas personas. Tú puedes
apoyar a Crash Course en Patreon, donde puedes ayudar a mantener Crash Course gratis para todos
para siempre, y obtener grandiosas recompensas. Gracias por vernos, y DFTBA (No te olvides de ser increíble)

English: 
Microcredit, when it works, allows people
to improve their lives by participating in
the economy on their own terms. But we can't
forget, a lot of people who participate in
the global economy aren't doing it on their
own terms. Many of the people who emerged
from extreme poverty in the last 25 years
have jobs, wages, and working conditions that
would be unthinkable in the developed world.
Economists say that's okay, it's progress,
but it's progress that's awfully hard to stomach.
Thanks for watching, we'll see you next week.
Jacob: Crash Course Economics was made with
the help of all these nice people. You can
support Crash Course at Patreon, where you
can help keep Crash Course free for everyone
forever, and get great rewards. Thanks for
watching, and DFTBA.

Modern Greek (1453-): 
Η μικροπίστωση, όταν λειτουργεί, επιτρέπει στους ανθρώπους να βελτιώσουν τις ζωές τους μέσω της συμμετοχής
στην οικονομία με τους δικούς τους όρους. Αλλά δεν μπορούμε να ξεχνάμε, ότι πολλοί άνθρωποι που συμμετέχουν στην
παγκόσμια οικονομία δεν το κάνουν με τους δικούς τους όρους. Πολλά από τα άτομα που βγήκαν
από την ακραία φτώχεια τα τελευταία 25 χρόνια έχουν δουλειές, μισθούς, και συνθήκες εργασίας
που θα ήταν αδιανόητες στον ανεπτυγμένο κόσμο.
Οι οικονομολόγοι λένε ότι αυτό είναι αποδεκτό, είναι πρόοδος -- αλλά είναι πρόοδος που είναι δύσκολο να αντέξουμε.
Ευχαριστούμε για την παρακολούθηση, θα σας δούμε την επόμενη εβδομάδα.
Το Crash Course Economics δημιουργήθηκε με τη βοήθεια όλων αυτών των καλών ανθρώπων. Μπορείτε
να υποστηρίξετε το Crash Course στο Patreon, όπου μπορείτε να βοηθήσετε να μείνει το Crash Course δωρεάν για όλους
για πάντα, και να παρετε απίθανα δώρα. Ευχαριστούμε για την παρακολούθηση, και DFTBA.

Arabic: 
إن القروض الصغيرة عندما تُطبق بشكل صحيح
تتيح للناس تحسين حيواتهم
عبر المشاركة في بناء الاقتصاد وفق شروطهم
الخاصة. ولكن علينا ألا ننسى أن أناس كثيرين
ممن يشاركون في الاقتصاد العالمي لا يفعلون ذلك
وفق شروطهم. فالعديد ممن تخطوا الفقر المدقع
في السنوات الـ25 الأخيرة يشتغلون في وظائف
ويتقاضون أجورًا ويعملون في ظروف عمل
تُعتبر فظيعة إلى حد يفوق التصور
بمعايير العالم المتقدم.
خبراء الاقتصاد يقولون إن ذلك أمر مقبول،
فهذا هو التقدم، ولكنه تقّدم يتعذر تقبّله جدًا.
شكرًا لمشاهدة الحلقة،
ونراكم في الحلقة القادمة.
تم إعداد Crash Course Economics
بمساعدة كل هؤلاء الناس الطيبين.
يمكنكم دعم Crash Course على Patreon،
لتساعدوا في إبقاء المحتوى مجانيّ للجميع وللأبد
وكذلك لتحصلوا على مكافآت رائعة.
شكرًا لمتابعتنا، وكونوا مذهلين دائمًا.

iw: 
מיקרו אשראי, כשהוא עובד, מאפשר לאנשים לשפר את חייהם בכך שהם משתתפים
בכלכלה בתנאים שלהם. אבל אסור לנו לשכוח, הרבה אנשים שמשתתפים
בכלכלה העולמית לא עושים את זה בתנאים שלהם. לרבים מהאנשים שחולצו
מעוני קיצוני ב- 25 השנים האחרונות יש עבודות, משכורות ותנאי עבודה שלא
ניתנים לתפיסה בעולם המפותח.
הכלכלנים אומרים שזה בסדר, זה תהליך, אבל זה תהליך שכואב מאוד בבטן.
תודה שצפיתם, נתראה בשבוע הבא.
ג'ייקוב: קראש קורס בכלכלה נעשה בעזרת כל האנשים הנחמדים האלו. אתם יכולים
לתמוך בקראש קורס ב- Patreon, שם אתם יכולים לעזור לשמור על קראש קורס בחינם לכולם,
לתמיד ולקבל פרסים. תודה שצפיתם ואל תשכחו להיות מגניבים.

Norwegian: 
Microcredit, når det fungerer, tillater folk å forbedre livene sine med å delta i
økonomien på deres egne premisser. men vi kan ikke glemme, mange personer som deltar i
den globale økonomien gjør det ikke på sine premisser. Mange av personene som dukket frem
fra ekstrem fattigdom i de siste 25 årene har jobber, lønninger og arbeidsforhold som
ville vært utenkelig i utviklede land.
Økonomer sier det er ok, det er en prosess men det er en prosess som er veldig hard å svelge.
Takk for at du så på, vi ser deg neste uke.
Crash Course Økomomi ble laget med hjelp fra alle disse snille folkene. Du kan
støtte Crash Course på Patreon, hvor du kan holde CC gratis for alle
for alltid, og få fantastiske belønninger. Takk for at du så på, og DFTBA.
