«Ένας δράκος που φτύνει φωτιά ζει στο γκαράζ μου»
Ας υποθέσουμε ότι κάνω σοβαρά έναν
τέτοιο ισχυρισμό.
Σίγουρα θα θέλετε να το ελέγξετε,
να το δείτε και μόνοι σας.
«Δείξε μου», λέτε.
Σας οδηγώ στο γκαράζ μου.
Κοιτάτε μέσα και βλέπετε μια σκάλα,
άδεια κουτιά, ένα παλιό τρίκυκλο 
αλλά κανένα δράκο.
«Πού είναι το δράκος;» ρωτάτε.
«Ω, είναι ακριβώς εδώ» απαντώ, 
κουνώντας αόριστα τα χέρια μου.
«Έχω παραμελήσει να αναφέρω ότι
είναι ένας αόρατος δράκος».
Εσείς προτείνετε να απλώσουμε αλεύρι στο δάπεδο
του γκαράζ για να δούμε τα χνάρια του δράκου.
«Καλή ιδέα», σας λέω,
«αλλά αυτός ο δράκος αιωρείται στον αέρα».
Μετά θα θέλετε να χρησιμοποιήσετε έναν υπέρυθρο
αισθητήρα για να ανιχνεύσετε την αόρατη φωτιά.
«Καλή ιδέα, αλλά η αόρατη φωτιά
είναι επίσης χωρίς θερμότητα».
Μετά θα θέλετε να ρίξουμε σπρέι
μπογιάς στο δράκο για να φανεί.
«Καλή ιδέα, αλλά είναι ένας άυλος δράκος 
και το χρώμα δεν θα κολλήσει».
Και ούτω καθεξής.
Αντιπαραθέτω σε κάθε φυσικό έλεγχο
που προτείνετε
μια ειδική εξήγηση του γιατί δεν θα λειτουργήσει.
Τώρα, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα
αόρατο, άυλο, αιωρούμενο δράκο
που φτύνει φωτιά χωρίς θερμότητα
και σε απολύτως κανένα δράκο;
Εάν δεν υπάρχει κανένας τρόπος να 
διαψευσθεί ο ισχυρισμός μου,
δεν υπάρχει κανένα πείραμα που θα
μπορούσε να τον αντικρούσει,
τι σημαίνει στην πραγματικοτητα 
το να λέμε ότι ο δράκος μου υπάρχει;
Η ανικανότητά σας να ακυρώσετε την υπόθεσή μου
δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα με το τα την αποδείξετε αληθινή.
Οι ισχυρισμοί που δεν μπορούν να εξεταστούν,
οι ισχυρισμοί που δεν διαψεύδονται,
είναι άνευ αξίας.
Η μόνη αξία που μπορεί να έχουν
είναι στο να μας εμπνεύσουν 
ή να μας καταπλήξουν.
Αυτό που σας ζητώ να κάνετε
στην πραγματικότητα
είναι να με πιστέψετε 
ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων
απλά επειδή το λέω εγώ.
Το μόνο πράγμα που έχετε πραγματικά μάθει από την
επιμονή μου ότι υπάρχει ένας δράκος στο γκαράζ μου
είναι ότι κάτι περίεργο συμβαίνει
μέσα στο κεφάλι μου.
Μπορεί να αναρωτιέστε: "Εάν δεν μπορούμε να το ελέγξουμε,
τι είναι αυτό που με έπεισε;"
Η πιθανότητα ότι ήταν ένα όνειρο ή μια ψευδαίσθηση
θα περάσει σίγουρα από το μυαλό σας.
Αλλά τότε γιατί το παίρνω τόσο σοβαρά; 
Ίσως χρειάζομαι βοήθεια.
Τουλάχιστον, ίσως έχω υποτιμήσει σοβαρά 
την ανθρώπινη δυνατότητα για λάθος.
Τώρα, ένα άλλο σενάριο:
Ας υποθέσουμε ότι δεν είμαι μόνο εγώ.
Ας υποθέσουμε ότι πολλά άτομα που γνωρίζετε
συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που είστε σίγουροι
ότι δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλο,
όλοι σας λένε ότι έχουν δράκους
στο γκαράζ τους
αλλά σε κάθε περίπτωση τα στοιχεία είναι ανύπαρκτα.
Όλοι μας παραδεχόμαστε πως έχουμε
προβληματιστεί που έχουμε καταληφθεί
από τόσο παράξενες ιδέες που 
δεν υποστηρίζονται από αποδείξεις.
Κανένας από μας δεν είναι τρελός.
Κάνουμε εικασίες για το τι θα σήμαινε
αν αόρατοι δράκοι πραγματικά κρύβονταν 
στα γκαράζ σε όλο τον κόσμο,
με εμάς τους ανθρώπους μόλις τώρα να το μαθαίνουμε.
Θα προτιμούσα να μην είναι αλήθεια
αλλά ίσως όλοι αυτοί οι αρχαίοι ευρωπαϊκοί και
κινέζικοι μύθοι για δράκους
να μην είναι καθόλου μύθοι…
Με ικανοποίηση μαθαίνετε πως έχουν αναφερθεί
μεγάλες πατημασιές δράκων σε αλεύρι
αλλά ποτέ δεν δημιουργούνται όταν ένας σκεπτικιστής κοιτάζει.
Μια εναλλακτική εξήγηση εμφανίζεται:
σε μια πιο προσεκτική εξέταση φαίνεται καθαρά ότι 
τα αποτυπώματα θα μπορούσαν να είναι πλαστά.
Ένας άλλος κάτοχος δράκου εμφανίζεται 
με ένα καμένο δάχτυλο
και το αποδίδει σε μια σπάνια εμφάνιση
της πύρινης ανάσας του δράκου.
Αλλά και πάλι, υπάρχουν άλλες εξηγήσεις.
Καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι 
για κάποιον να κάψει τα δάχτυλά του
εκτός από την ανάσα των αόρατων δράκων.
Τέτοιου είδους «αποδείξεις»,
ανεξάρτητα από το πόσο σημαντικές τις
θεωρούν οι υποστηρικτές των δράκων,
απέχουν πολύ από το να είναι ξεκάθαρες.
Για άλλη μια φορά, η μόνη λογική προσέγγιση είναι,
διστακτικά, να απορρίψετε την ύπαρξη δράκου
να είστε ανοιχτοί σε μελλοντικά δεδομένα,
και να αναρωτιέστε ποιος να είναι ο λόγος
που τόσοι πολλοί φαινομενικά 
λογικοί και νηφάλιοι άνθρωποι
μοιράζονται την ίδια 
παράξενη παραίσθηση.
Με ανεπαρκείς πληροφορίες είναι εύκολο 
να κάνεις λαθος. — Carl Sagan
